Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مظفر شفیعی (زادهٔ ۱۵ بهمن ۱۳۳۱ در روستای جوشقان قالی از توابع شهر کاشان)، خواننده، مدرس آواز و ردیفدان موسیقی سنتی ایرانی و عضو هیئت مدیره خوانندگان آواز سنتی است. پدرش آواز خوشی داشت و با ردیف های آوازی آشنا بود. شفیعی ازدوران نوجوانی ردیف های آوازی را تا حدودی نزد پدر فراگرفت، در سال ۱۳۵۳ بنا به توصیه عبدالوهاب شهیدی به کلاس های اسماعیل مهرتاش راه یافت و تا سال ۱۳۵۹نزد وی به فراگیری آواز پرداخت. در اردیبهشت ۱۳۵۹ و پس از مدتی وقفه در آموزش، با توجه به آشنایی اش با محمدرضا شجریان چند سالی دوره آموزش ردیف را با استاد سپری کرد و سپس در کلاس دوره عالی (مرکب خوانی، تلفیق شعر و موسیقی، جمله سازی، جمله پردازی و از همه مهم تر کلاس خودسازی) به یادگیری و آموزش پرداخته که این منحصر به آموزش ردیف های آوازی و سایر آموخته های خود به هنرجویان جوان و اجرای کنسرت در بعضی اوقات است. شجریان تاکنون بارها از شفیعی به عنوان یکی از شاگردان برگزیده خود نام برده است. شفیعی کنسرت های متعددی در تهران و چند شهر دیگر داده و علاوه بر آن چند آلبوم از او نیز به بازار موسیقی عرضه شده است که از جمله آنها می توان به آلبوم راست با نواپردازی ژا
ن دورینگ و آلبوم چهارگاه مرکب اشاره کرد.
گوونو (به لاتین: Głowno، تلفظ: ) یک شهرک در لهستان است که در شهرستان ازگیش واقع شده است. خصوصیات. گوونو ۱۹٫۸۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۵٬۱۶۷ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای الیف، کامپانیا و Remptendorf خواهرخوانده های گوونو هستند.
کولوشکی (به لاتین: Koluszki، تلفظ: ) یک شهرک در لهستان است که در شهرستان ووچ شرقی واقع شده است. خصوصیات. کولوشکی ۹٫۴۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۴۰۷ نفر جمعیت دارد و ۲۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اوزورکوف (به لاتین: Ozorków) یک شهرک در لهستان است که در شهرستان ازگیش واقع شده است. خصوصیات. اوزورکوف ۱۵٫۴۷ کیلومترمربع مساحت و ۲۰٬۵۷۱ نفر جمعیت دارد.
رودخانه شلمزار، دریاچه ای کوچک در مجاورت شهر شلمزار در استان چهارمحال و بختیاری است. از چشمه، دو رودخانه یکی به سمت مرکز شهر و دیگری به سمت شهر دستنا جدا می شود. از ویژگی های آن دبی آب ۱۳۰۰لیتر بر ثانیه و امکان ماهیگیری را می توان نام برد. آلاچیق ، پرندگان وحشی و مهاجر، مزارع توت فرنگی و زعفران و مرکز شیلات ماهی قزل آلا به این مکان زیبایی خاصی بخشیده است. وجود کارخانه آب معدنی صادراتی در کنار این چشمه برای تولید آب معدنی به رونق بیش از پیش این گردشگاه افزوده است. منابع. شلمزار
کروموزوم ۲۲ انسان، یکی از ۲۳ جفت کروموزوم در بشر است. انسان ها به طور معمول دو نسخه از این کروموزوم را در سلول های خود دارند. "کروموزوم ۲۲" از بیش از ۴۹ میلیون جفت باز (اجزای تشکیل دهندهٔ دی ان ای) تشکیل یافته و در برگیرندهٔ بین ۱٫۵ تا ۲ درصد از کل دی ان ای در سلول های انسان است. این کروموزوم کوچک ترین کروموزوم سلول بدن انسان می باشد "کروموزوم ۲۲" در سال ۱۹۹۹ توسط پژوهش گرانی که بر روی پروژه ژنوم انسان کار می کردند تعیین توالی شد و نخستین کروموزوم انسان بود که به طور کامل تعیین توالی می شد. "کروموزوم ۲۲" از همان آغاز به عنوان کوچکترین کروموزوم انسان شناسایی شده بود. پس از بررسی های گسترده تر، با این که پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که کروموزوم ۲۱ کوچکتر است، این نتیجه گیری منجر به بازنگری در جایگاه ردیفی این دو کروموزوم نشد. نقش کروموزوم ۲۱ در سندرم داون (جهش های حذفی)، دلیل این گزینش بود. شناسایی هویت ژن ها در هر کروموزوم یکی از زمینه های فعال در پژوهش های ژنتیکی است. پژوهش گران از روش های مختلفی برای پیش بینی تعداد ژن در هر کروموزوم استفاده می کنند، از این رو، شمار تخمینی ژن ها در هر کروموزوم همیشه یک سان ن
یست. در ژانویه سال ۲۰۱۷، دو تخمین متفاوت با اختلاف ۳۳٪، با یک دیگر ارائه شد. این دو تخمین نشان می دهند که "کروموزوم ۲۲" انسان می تواند در بر گیرندهٔ بین ۹۵۶ ژن، و برابر برآورد دیگر ۱۱۱۰ ژن باشد.
حمام زایمان که اخیراً به آن جشن سیسمونی هم می گویند، مراسم شادی است که به مناسبت به دنیا آمدن نوزاد و یا قبل از آن برپا می شود. می توان این جشن را به طور کلی، جشن «پیش تولد» نامید. این مراسم در بسیاری کشورهای غربی به نام جشن «حمام بچه» (baby shower) مشهور است و قبل از زایمان برگزار می شود. مراسم سنتی ایران. در ایران در گذشته مادر و فرزند را ده روز پس از تولد با مراسم خاصی به حمام عمومی می فرستادند و پس از بازگشت آنها در منزل جشن می گرفتند و از آشنایان پذیرایی می کردند. رسم بود که اگر فرزند پسر بود پلو ماش می پختند و اگر دختر بود باید پلو و عدس تهیه کنند و همراه دیگر غذاها بر سر سفره حاضر کنند. مراسم دیگری از این دست، «جشن سیسمونی» است که در آن وسایلی که برای بچه خریداری شده رونمایی می شود.
آخرین مرحله () فیلمی کوتاه در سبک مستند، به کارگردانی دان کراوس است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. این فیلم، پزشکان، خانواده ها و بیماران شان را هنگامی که تصمیم هایی برای پایان زندگی شان می گیرند، دنبال می کند.
۴٫۱ مایل () فیلمی کوتاه در گونه مستند و به کارگردانی دافنه ماتزیاراکی است که در ۲۰۱۶ منتشر شده است. این فیلم درباره کاپیتانی از گارد ساحلی است که از جزیره ای در یونان، مسئول نجات جان هزاران مهاجری است که طی بحران مهاجرتی اروپا، قصد عبور از دریای اژه را دارند. انتشار. فیلم اولین بار در سپتامبر ۲۰۱۶ و در انجمن بخش سردبیری روزنامه نیویورک تایمز که به فیلم های مستند کوتاه مربوط است، نمایش داده شد.
سید روح الله خمینی، رهبر جمهوری اسلامی ایران، در شامگاه ۱۳ خرداد ۱۳۶۸ خورشیدی در بیمارستان تهران به علت ایست قلبی درگذشت. او در این زمان ۸۶ سال داشت. خبر درگذشت او صبح ۱۴ خرداد ۱۳۶۸ از رادیو اعلام شد و پس از یک مراسم وداع در مصلای تهران در ۱۶ خرداد در نزدیکی بهشت زهرا به خاک سپرده شد. بیماری و درمان. بعد از پیروزی انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ خمینی شهر قم را به عنوان محل زندگی انتخاب کرد و در مدت اقامت در قم چند مورد عوارض قلبی را از سر گذارد که شدیدترین آن ها در ۳ بهمن ۱۳۵۸ رخ داد و منجر به انتقال وی به تهران، بستری در بیمارستان قلب و تصمیم به اقامت دائمی در تهران شد. بار دیگر در ۶ فروردین ۱۳۶۵ خمینی دچار ایست قلبی و تنفسی شد که با انتقال سریع به بیمارستان مجهزی که در نزدیکی جماران توسط سپاه پاسداران تأسیس شده بود، از مرگ نجات یافت. علت اصلی مرگ خمینی ایست قلبی اعلام شد ولی او در اواخر عمر به سرطان معده مبتلا شده بود. این بیماری قبل تر و دورهٔ تبعید وی در نجف نیز در او مشاهده شده بود ولی پیشرفت بیماری در آن زمان کند شده بود. نوع سرطان وی بسیار تهاجمی با سرعت پیشرفت بالا بود به نحوی که در حدود دو هفته از اولین نش
انه ها در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۶۸ باقی اندام ها را نیز درگیر کرده بود. پس از تشخیص سرطان با نظر سران وقت سه قوه و احمد خمینی فرزند وی تصمیم به جراحی به جای شیمی درمانی گرفته شد و اقدامات درمانی تا لحظه مرگ او به علت سکته وسیع قلبی ادامه یافت. درگذشت. روح الله خمینی در ساعت ۲۲ و ۲۰ دقیقه ۱۳ خرداد ۱۳۶۸ به ساعت رسمی ایران به علت سکته وسیع قلبی درگذشت. خبر فوت وی در ساعت ۷ صبح ۱۴ خرداد در اولین بخش خبری رادیو سراسری ایران به اعلام عمومی رسید. خبر درگذشت او را محمدرضا حیاتی خواند، این بخش خبری و صدای محمدرضا حیاتی یکی از معروف ترین بخش های خبری در ایران است و بارها شنیده شده است. روح الله خمینی افرادی را با تعیین اولویت جهت خواندن وصیت نامه خود برای مردم مشخص کرده بود، این افراد به ترتیب عبارت بودند از احمد خمینی، رئیس جمهور، رئیس مجلس، رئیس دیوان عالی کشور و در نهایت یکی از فقهای شورای نگهبان قانون اساسی، در روز ۱۴ خرداد ۱۳۶۸ وصیت نامه روح الله خمینی توسط سید علی خامنه ای رئیس جمهور وقت در مجلس خبرگان رهبری خوانده شد و بعد از چندین ساعت بحث، مجلس خبرگان سید علی خامنه ای را به عنوان رهبر موقت جمهوری اسلامی ایران تا زمان
برگزاری همه پرسی برگزید. تشییع و تدفین. برای برگزاری مراسمی جهت وداع، پیکر روح الله خمینی در روز ۱۵ خرداد ۱۳۶۸ به مصلای تهران منتقل شد، یخچال بزرگی با دیوارهای شیشه ای بر روی چند کانتینر به طوری قرار گرفت تا مردم بتوانند جسد پیچیده در کفن را که عمامه ای سیاه به نشانه انتساب به سادات بر روی سینه داشت را ببینند. نماز میت در ساعات اولیه روز ۱۶ خرداد توسط سید محمدرضا گلپایگانی خوانده شد. پس از نماز ابتدا تصمیم گرفته شد برای تشییع جنازه کامیونی تابوت حامل پیکر را به بهشت زهرا که در ۲۰ کیلومتری مصلا بود منتقل کند و یک هلیکوپتر از آغاز مسیر تابوت را همراهی می کرد، در میانه راه به علت هجوم جمعیت زیادی که برای تشییع پیکر آمده بودند تابوت و کفن از هم پاشید. جمعیت هیجان زده از کنترل خارج شده بود، کامیون به سمت خاکی جاده منحرف شد و هلیکوپتر به زحمت به زمین نشست و جسد را برای تکفین مجدد به جماران منتقل کردند. سپس از طریق رسانه ها اعلام شد که خاکسپاری به روز بعد موکول شده تا از حجم جمعیت کاسته شود و در نهایت با حضور احمد خمینی و اکبر هاشمی رفسنجانی تدفین انجام شد و کانتینری جهت حفاظت بر روی قبر قرار گرفت، جمعیت شرکت کننده
در این مراسم تا ۱۰ میلیون نفر برآورد می شود که بزرگترین تشییع جنازه دنیا لقب گرفته است، برخی منابع به کشته شدن یا صدمه دیدن عده ای در ازدحام این جمعیت هم اشاره کرده اند ولی آمار رسمی در این زمینه وجود ندارد. مراسم تشییع وی دارای رکورد گینس بزرگترین تشییع جنازه جهان است که بنا بر گزارش رسانه های ایران ده میلیون و بنا به گزارش رسانه های غربی دو میلیون نفر در آن شرکت کردند. آرامگاه. در ابتدا چند گزینه برای محل دفن وی در نظر گرفته شده بود، این گزینه ها عبارت بودند از جماران، مسجد جمکران، مصلای تهران، حرم فاطمه معصومه، کوشک نصرت در قم و بهشت زهرای تهران که در نهایت تصمیم به دفن جسد در زمینی خالی در نزدیکی بهشت زهرا گرفته شد تا امکان گسترش این مکان فراهم باشد. تا یک سال از درگذشت نخستین رهبر جمهوری اسلامی هیچ بنای خاصی جهت پذیرایی از مردمی که علاقه مند به حضور در این مکان بودند وجود نداشت و در سال های بعد آرامگاهی بزرگ معروف به مرقد امام، در محل دفن وی ساخته شده که توسعه آن تا امروز نیز ادامه دارد. امروزه این مکان موقعیتی است برای اعلام وفاداری افراد مختلف به نظام جمهوری اسلامی و ایده های بنیانگذارش و از سیاسیون گر
فته تا دانشجویان و از کارکنان دولت تا دانش آموزان با حضور در این مکان بنا بر اصطلاح ادبیات رایج در جمهوری اسلامی با "آرمان های امام راحل تجدید میثاق" می کنند. پیامدها. بسیاری از ناظران و تحلیلگران انتظار داشتند پس از مرگ نخستین رهبر جمهوری اسلامی کشور دچار هرج و مرج شود، انتظاری که محقق نشد، همایون کاتوزیان در کتاب ایرانیان دو دلیل را برای این امر برمی شمرد، یک اینکه حکومت آن طور که تصور می شد یک نفره نبود و دو این که بر اساس آنچه در مراسم تشییع و تدفین روح الله خمینی دیده نظام هنوز پایگاه گسترده مردمی داشت. «ژاپن تایمز» روزنامه انگلیسی زبان چاپ توکیو با ستایش از خمینی نوشت «مورّخان دوره های آینده مطمئناً آیت الله خمینی را به عنوان بزرگترین و پرتلاش ترین رهبر عصر حاضر معرفی خواهند کرد، رهبری که در میان شخصیت های متعدد تاریخ کمتر رقیب داشت. آیت الله خمینی ایران را به قدرتی مهم در خاورمیانه تبدیل کرد.» پس از سید روح الله خمینی رهبری تبدیل به نهادی اداری شد که ساختاری بوروکراتیک و سازمان یافته دارد. مدت کوتاهی پس از انقلاب ایران روح الله خمینی در نامه ای دستور داد تا از چاپ تصویرش بر روی اسکناس ها و تمبرهای کشور
خودداری شود، اما پس از درگذشت وی تصویرش بر روی اسکناس های ایران نقش بست. سالگرد. چهاردهمین روز خرداد هر سال در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران به عنوان «رحلت حضرت امام خمینی» و یک روز تعطیل رسمی است. در این روز به مدیریت و برنامه ریزی "ستاد مرکزی بزرگداشت حضرت امام خمینی" مراسمی در حرم روح الله خمینی برگزار می شود که شامل سخنرانی رهبر جمهوری اسلامی و حسن خمینی به عنوان تولیت حرم است. واکنش ها. در ایران. سید علی خامنه ای، جانشین روح الله خمینی و رهبر جمهوری اسلامی، در ۲۳ تیر ۱۳۶۸ در مورد اهمیت درگذشت خمینی گفت:بسیار سخت است باور کردن این حقیقت تلخ. بسیار سخت بود برای ما در طول سال های گذشته تصور آن دنیایی که در آن امام نباشد… آن جهان بی روحی، آن فضای افسرده ای، آن زندگی غم انگیزی که در آن امام و رهبری و مراد و معلم و مرشد و پدر و امید ما حضور نداشته باشد. پروردگارا ما در این مصیبت به تو پناه می بریم، از تو تسلی می جوییم، از تو کمک می خواهیم، به تو شکوه می کنیم. ای بقیةالله، ای حجه بن الحسن عسگری، تسلیت این مصیبت بزرگ رو به تو عرض می کنیم. بین الملل. دولت ها و سازمان ها. "منابع": در فرهنگ. ابراهیم دیراوی، شاعر
عرب خوزستانی، قصیده ای با عنوان «» دربارهٔ دفن خمینی سرود، با مطلع «».
باشگاه فوتبال بزانسون یک باشگاه فوتبال در فرانسه که در بزانسون مستقر است.این تیم در دسته ای(E) مسابقات قهرمانی آماتور فرانسه که پنجمین رده در لیگ فوتبال فرانسه است، شرکت می کند.
زنگوله (یا زنگ گاو) زنگی است که بر گردن دام هایی که در حال پرسه زدن آزاد هستند بسته می شود تا گله داران بتوانند از طریق صدای زنگ حیوان را در منظره های تپه ای یا دشت های وسیع ردیابی کنند. اگرچه به دلیل استفاده گسترده آنها در گاو معمولاً به آنها «زنگ گاو» می گویند، اما این زنگ ها در طیف گسترده ای از جانوران استفاده می شود.
الیمینیشن چمبر (۲۰۱۷) یک رویداد غیر رایگان در کشتی حرفه ای است که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی برای برند اسمَک دَون تهیه شد و این دوره اش هم که هفتمین دوره آن است در ۱۲ فوریه ۲۰۱۷ در مجموعه ورزشی تاکینگ استیک ریزورت ارینا شهر فینیکس ایالت آریزونا برگزار شد. روند معمول این مسابقات این است که مسابقه اصلی رویداد درون "محفظه نابودی" خواهد بود. این همچنین اولین دوره از این رویداد پس از آخرین برگزاری آن در سال ۲۰۱۵ بود. زمینه سازی. "الیمینیشن چمبر" شامل مسابقاتی بین دشمنی های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری هایی بود که پیش از این در برنامه اسمک داون پخش شده بود. کشتی گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می دهد و تنش را به حد اکثر می رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می گیرند.
جشنواره ی بین المللی فجر صنایع دستی «سرو سیمین» رویدادی فرهنگی و هنری است که هر ساله با هدف به نمایش گذاشتن هنرهای سنتی و صنایع دستی ایران و نیز تبادل فرهنگی بین المللی برگزار می شود. این جشنواره محلی است برای گردهم آیی هنرمندان، صنعتگران و خلاقان، تا آثار فاخر را عرضه کنند و از یک سو اصالت و هویت صنایع دستی را ارج نهند و از سوی دیگر نوآوری و خلاقیت را در آثار هنرمندان تشویق نمایند. در جشنواره ی «سرو سیمین» آثار هنری نه تنها به عنوان آثاری زیبایی شناختی، بلکه نمادهایی از تاریخ، فرهنگ و روح جمعی اقوام و ساکنان سرزمین ایران تلقی می شود. جایگاه جشنواره ی «سرو سیمین» در میان جشنواره های صنایع دستی ایران، بسیار برجسته است. این جشنواره، به واسطه ی بین المللی بودن، تنوع موضوعی و هنری و کیفیت داوری و نمایش آثار، به یکی از معتبرترین رخدادهای حوزه ی صنایع دستی بدل گشته است. برای مثال در دوره ی نهم، بیش از ۷ هزار اثر داخلی از حدود ۴۳۷۸ هنرمند و نزدیک به ۲۰۰ اثر از ۲۰ کشور خارجی به دبیرخانه ی آن ارسال شد . این حجم از مشارکت داخلی و بین المللی، و نیز تنوع زمینه های صنایع دستی؛ از چوب و حصیر تا انواع کارهای خلاقانه، نشان د
هنده ی تلاش جشنواره برای فراتر رفتن از یک نمایشگاه محلی است. از طرف دیگر، انتخاب شعارهایی همچون «وفاق ملی و تنوع فرهنگی» برای دوره ی نهم نشان می دهد که سرو سیمین علاوه بر توجه به هنر و صنعت، بر تقویت همبستگی و اتحاد اقوام و گسترش تنوع فرهنگی ایران نیز تمرکز دارد . اهداف کلی جشنواره ی سرو سیمین مجموعه ای از مقاصد فرهنگی، هنری، اقتصادی و اجتماعی است. یکی از مهم ترین اهداف آن تقویت زنجیره ی تولید صنایع دستی و تحقق ابعاد اقتصادی هنرهای دستی مبتنی بر هویت است؛ یعنی پرداختن به آنچه «اقتصاد هویت بنیان» نامیده شده است، تا هنرهای سنتی بتوانند علاوه بر ارزش فرهنگی، جایگاه اقتصادی معناداری داشته باشند . هدف دیگر ایجاد ابزاری برای شناخت بیشتر آثار و هنرمندان صنایع دستی برای عامه ی مردم است؛ بدین معنا که جامعه بتواند آثار را ببیند، لمس کند، و ارزشِ آنها را درک نماید، چرا که بدون شناخت، هنر دیده نمی شود و به منزلت نمی رسد . این جشنواره همچنین قصد دارد که هنرمندان نسل جوان و کمتر شناخته شده را حمایت کند، تا آنها فرصت داشته باشند در کنار استادان پیشکسوت دیده شوند و خلاقیت و نوآوری شان تشویق و عرصه ی ارائه آثارشان تسهیل شود .
افزون بر این، جشنواره به ارتقای جایگاه هنرهای سنتی ایران در سطح بین المللی نیز نظر دارد؛ بدین معنی که آثار انتخاب شده بتواند نماینده ی فرهنگی ایران در تعاملات هنری خارجی باشد، و نیز اینکه جشنواره خود به عنوان یک عرصه ی بین المللی، موجب تبادل تجربه و شناخت متقابل فرهنگی گردد . هدف دیگر، پیوند بین فرهنگ و معیشت است؛ یعنی اینکه توجه به صنایع دستی نه تنها به جنبه ی هنری و فرهنگی محدود نماند بلکه آن را به فرصت اقتصادی و اشتغال مولد تبدیل کند؛ جشنواره با فراهم آوردن فرصت هایی برای فروش آثار، هدایای دیپلماتیک، و بازارچه های صناعی این هدف را پیگیری می کند . نهایتاً، از دیگر اهداف جشنواره، گسترش عدالت فرهنگی و تشویق حضور همه اقوام و استان هاست؛ تا ظرفیت های هنری سراسر کشور شناسایی شوند و هر هنرمند در هر نقطه بتواند به سهمی عادلانه از این عرصه بهره مند باشد. تاریخچه. جشنواره ی صنایع دستی فجر که با نام سرو سیمین شناخته می شود، تا دوره ی ششم عمدتاً به شکل ملی برگزار می شد و در دوره ی هفتم برای اولین بار به صورت بین المللی برگزار گردیده است. در هفتمین دوره ی این جشنواره، که به «سرو سیمین ۷» معروف بود، اجرای آن از ۲۶ بهمن
تا ۴ اسفند ۱۴۰۱ در موزه ملی ایران انجام شد. تا آن زمان، دوره های قبلی (ملی) هنوز بین المللی نشده بودند . دوره ی هشتم نیز بین المللی بودن جشنواره ابعاد بیشتری یافت، تعداد کشورهایی که هنرمندانشان در آن شرکت کردند در این دوره افزایش یافت. برای مثال در هشتمین دوره جشنواره که با عنوان «سرو سیمین» برگزار شد، هنرمندانی از ۱۶ کشور جهان در آن شرکت کردند . دوره ی نهم نیز در تاریخ ۲ تا ۶ اسفند سال ۱۴۰۳ در تهران، در مجموعه ی فرهنگی ـ تاریخی سعدآباد برگزار شده است . در این دوره، بیش از ۷ هزار اثر از هنرمندان داخلی و خارجی ارسال گردیده است . درباره ی نام «سرو سیمین»، عنوان جشنواره آنچنان که در اخبار ذکر شده، ترکیبی از دو واژه «سرو» و «سیمین» است؛ سرو نمادی است در فرهنگ ایرانی که به استواری، بلندی و پایندگی تداعی دارد، و سیمین به معنای «نقره ای» یا درخشان است، که ترکیب آن ها می تواند اشاره ای باشد به هنرهای سنتی ارزشمند، پایدار و درخشنده. همچنین یکی از سنت های جشنواره در دوره ی هفتم این بود که در روز نخست، یک اصله نهال سرو به عنوان نماد جشنواره غرس شود، نمادی که به صورت روزانه در طول روزهای برگزاری توسط هنرمندان پیشکسوت اد
امه پیدا کرده است. این عمل نمادین نشان دهنده ی اهمیت عنصر «سرو» در نام و شعار جشنواره است . روند برگزاری دوره ها نشان می دهد که جشنواره از یک رویداد ملی آغاز شده و سپس به تدریج گستره ی بین المللی به خود گرفته است، همراه با افزایش تعداد کشورهای شرکت کننده، تنوع آثار و تغییر مکان برگزاری به اماکن بزرگ تر و نمادین تر. از نظر زمانی، معمولاً در فصل زمستان برگزار می شود، اغلب در بهمن یا اسفند، که با ایام جشن فرهنگ و هنر در ایران هماهنگی دارد. مکان برگزاری نیز از نمایشگاه ها و مراکز معمولی تر به مکان های ملی و تاریخی مانند موزه ی ملی ایران در دوره ی هفتم و مجموعه سعدآباد در دوره ی نهم انتقال یافته است . ساختار و سازماندهی. جشنواره ی بین المللی فجر صنایع دستی «سرو سیمین» توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ایران برگزار می شود و دبیرخانه ی رسمی آن نیز زیر نظر مستقیم همین وزارتخانه فعالیت دارد. در دوره ی نهم جشنواره، وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی مسئولیت اصلی اجرا را بر عهده داشته است؛ دبیرخانه ی جشنواره به عنوان نهاد هماهنگ کننده ی تمام بخش ها شناخته می شود و وظایفی از قبیل انتشار فراخوان، مدیریت
ارسال آثار، داوری، برنامه ریزی بخش های جنبی و تعاملات استانی و بین المللی را بر عهده دارد. . دبیرخانه جشنواره طی سال ها دستخوش تغییرات مدیریتی و ساختاری شده است؛ در هر دوره مدیران یا معاونت های مرتبط با صنایع دستی در وزارت میراث فرهنگی ترکیبی از افراد متخصص و با تجربه را به عهده گرفته اند تا کیفیت فنی و هنری جشنواره ارتقاء یابد. برای نمونه، در دوره ی نهم، مریم جلالی دهکردی به عنوان معاون صنایع دستی وزارت میراث فرهنگی یکی از مسؤولان کلیدی در نظارت بر جشنواره بوده است، و دبیر جشنواره، سید امین صانعی مهری، مسئولیت مدیریت اجرایی و علمی جشنواره از طریق هم افزایی میان دفاتر مختلف، روابط عمومی، کارشناسان صنایع دستی و واحدهای مختلف وزارتخانه را بر عهده داشته اشت . حمایت جشنواره از چند جهت تامین می شود؛ نخست حمایت نهادی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی که شامل تخصیص بودجه، امکانات، تسهیلات اداری و همکاری با ادارات کل استانی در سراسر کشور است. دبیرخانه در پیام تقدیر دوره ی نهم به طور ویژه از وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی به عنوان بزرگترین حامی جشنواره و از معاون صنایع دستی وزارتخانه سپاسگزاری کرده است
. علاوه بر حمایت دولتی، همکاری با سازمان ها و نهادهای مکانی برقرار است؛ به عنوان مثال، اداره ی مجموعه ی فرهنگی تاریخی سعدآباد، موزه ی هنرهای زیبا، کاخ ملت و یگان حفاظت وزارتخانه برای تأمین فضای نمایشگاهی، امنیت، اجرای نمایش و امکانات لازم مشارکت کرده اند. نیز روابط عمومی وزارتخانه و رسانه ها به عنوان عامل پخش اخبار و اطلاع رسانی جشنواره نقش داشته اند . ساختار اجرایی جشنواره نیز به این ترتیب شکل گرفته است که دبیرخانه ی کلیه امور مرتبط با فراخوان، دریافت آثار، هماهنگی بین بخش ها، نه فقط در سطح تهران بلکه با ادارات کل استان ها را نیز هدایت می کند تا آثار استانی نیز زمینه دیده شدن داشته باشند. این هماهنگی استانی بخشی از سیاست جشنواره است برای گسترش عدالت فرهنگی و حضور گسترده ی هنرمندان از سراسر ایران . اهداف و شعارها. جشنواره بین المللی فجر صنایع دستی «سرو سیمین» از بدو تأسیس تا دوره های اخیر، اهداف فرهنگی، هنری و اقتصادی متعددی را دنبال کرده است؛ هدف نخست شناخت عمومی آثار صنایع دستی است، چرا که دیده شدن اثر و آشنا شدن مخاطب با کیفیت، زیبایی، و اصالت آن، پیش شرط ارزش گذاری فرهنگی و بازارپذیری آن می باشد. در دوره
ی هشتم جشنواره، مدیرکل ترویج و آموزش معاونت صنایع دستی اظهار داشته است که «شناخت آثار» مهم ترین هدف است و فرصتی فراهم شده تا مردم آثار برترین هنرمندان کشور را مشاهده کنند و ارتباط مناسبی بین آنها برقرار شود . این شناخت به توسعه ی فرهنگ مصرف داخلی هنرهای سنتی نیز کمک می کند، تا آثار ارزشمند صنایع دستی در خانه ها جای گیرد و به بخشی از زندگی روزمره ی مردم تبدیل شود. علاوه بر این، جشنواره در پی تقویت پیوند میان نسل ها است؛ نسل جوان به عنوان واسطه ای میان گذشته و حال، بستر انتقال هنر به نسل های بعدی را فراهم می آورد، تا میراث فرهنگی هنری ایران زنده و پویا باقی بماند . از نظر هنری، جشنواره ی سرو سیمین تأکید دارد که آثار شاخص صنایع دستی، نه تنها از نظر تزیینی شاخص باشند، بلکه کیفیت فنی، خلاقیت، نوآوری در طراحی، و تأثیرگذاری فرهنگی ویژه ای داشته باشند. یکی از اهداف این است که هنرمندان با استفاده از مهارت های سنتی در کنار ابتکار عمل، آثاری خلق کنند که هم جذابیت بصری داشته باشند و هم پیوندی با ریشه های فرهنگی ایرانی. به این ترتیب جشنواره بستری برای نمایش این ترکیب از سنت و نوآوری فراهم می کند . هدف اقتصادی جشنواره ی س
رو سیمین نیز قابل توجه است؛ از آن جمله ارتقای جایگاه صنایع دستی ایران در بازارهای داخلی و بین المللی، کمک به اشتغال هنرمندان، توسعه اقتصاد هویت محور و ایجاد فرصت هایی برای فروش و نمایش آثار است. در نهمین دوره، با ارسال هزاران اثر داخلی و خارجی، این رویکرد اقتصادی هنری به چشم آمده است . همچنین جشنواره تلاش دارد تا فرهنگ مشارکت اقوام مختلف ایران را تقویت کند، با تاکید بر عدالت فرهنگی و حضور هنرمندان از سراسر استان ها، تا تنوع فرهنگی ایران به نمایش گذاشته شود و وحدت ملی تقویت گردد . شعار دوره های مختلف جشنواره بازتابی از روند رشد و تفکر پشتِ سازماندهی آن است. برای مثال دوره ی نهم جشنواره با شعار «وفاق ملی و تنوع فرهنگی» برگزار شد، شعاری که تلاش می کند نشانی از همبستگی میان اقوام، احترام به تنوع فرهنگی و هویت ملی باشد . در دوره های قبلی نیز شعارهایی مشابه دیده شده اند؛ عباراتی مانند «زنان، پیشران پیشرفت اقتصاد هویت بنیان» یا «پیوند نسلی، پاسداشت هویت در پهنه ی جهانی» در فضا و محتوای جشنواره به عنوان بخش هایی از منظومه ی فکری جشنواره یا موضوعات مورد تأکید بوده است . انتخاب شعار «وفاق ملی و تنوع فرهنگی» در نهمین دو
ره نه تنها به آرمان وحدت فرهنگی اشاره دارد، بلکه در آثار نمایش داده شده، ترکیب ملی، استانی و بین المللی را در نظر گرفته و بر همگرایی اقوام و فرهنگ ها تأکید شده است . از سوی دیگر، جشنواره در دوره ی نهم با هدف ارتقای جایگاه بین المللی صنایع دستی ایران نیز طراحی شده است، امری که در شعار دوره آشکار است و در سیاست های داوری، بخش بین المللی، حضور هنرمندان خارجی و نمایش آثار از کشورهای دیگر تجلی یافته است . در مجموع، اهداف و شعار جشنواره سرو سیمین با هم تلفیق یافته اند تا جشنواره نه تنها مکانی برای نمایش صنایع دستی باشد، بلکه بستری برای ترویج فرهنگ، همدلی ملی، خلاقیت هنری و توسعه اقتصادی برای هنرمندان باشد. بخش اصلی مسابقه ای. جشنواره ی بین المللی فجر صنایع دستی «سرو سیمین» دارای یک بخش اصلی مسابقه ای است که در آن آثار داخلی و خارجی در رشته های متنوع صنایع دستی با یکدیگر رقابت می کنند. طی دوره ی نهم جشنواره، از میان هزاران اثر ارسال شده، تعداد محدودی انتخاب شده اند که پس از مراحل داوری وارد نمایش عمومی شده اند و برگزیدگان بخش اصلی پس از ارزیابی های دقیق در معیارهایی مانند اصالت اثر، کیفیت مواد اولیه، طراحی و نوآوری
معرفی شده اند . علاوه بر بخش اصلی، جشنواره چندین بخش جنبی دارد که هر کدام با تمرکز بر گروهی خاص از هنرمندان یا مخاطبان طراحی شده اند تا جنبه های گوناگون فرهنگ، هنر و جامعه را دربرگیرند. یکی از بخش های جنبی «همای هنر (چهره های ماندگار)» است که تقدیر از هنرمندان پیشکسوت و کسانی است که سهم بزرگی در توسعه ی صنایع دستی داشته اند؛ برای مثال در دوره ی نهم، مهدی محمدی به عنوان برنده ی همای هنر انتخاب شده است . بخش «ترنج سیمین» نیز به حمایت از زنان کارآفرین در عرصه ی صنایع دستی اختصاص دارد؛ این بخش فرصتی برای نمایش توانمندی ها و خلاقیت زنان فراهم می آورد و توجه به نقش زنان در حفظ هنرهای سنتی را نشان می دهد . بخش «رویش دوباره ی سرو» بر خانواده ها تمرکز دارد، یا به عبارتی به نسل هایی که هنر سنتی را در خانواده ها حفظ کرده اند اختصاص دارد؛ در دوره ی نهم، احمد بسیطی به عنوان برنده این بخش شناخته شد . همچنین بخش هایی مانند «نشان فردا»، «جایزه ی وفاق»، «نگاه مخاطب» و بخش ویژه ی جوایز دبیر و سایر بخش های ارزیابی تخصصی وجود دارند که انتخاب آن ها بر مبنای اولویت هایی مثل خلاقیت نوین، ارتباط فرهنگی با اقوام و مخاطب عمومی صورت می
گیرد. بخش نگاه مخاطب به انتخاب مردمی اختصاص دارد؛ یعنی آثاری که بین تماشاگران محبوبیت داشته باشند، توسط آن ها نقد و انتخاب می شوند . قالب کلی جشنواره نیز ترکیبی است از نمایشگاه آثار برگزیده، رقابت، کارگاه ها و مبادلات فرهنگی؛ در بعضی دوره ها بخش هایی مانند بازارچه ی فروش صنایع دستی یا نمایش آثار خارجی نیز گنجانده شده است تا علاوه بر جنبه ی رقابتی، فرصت عرضه و تعامل مستقیم هنرمندان با مخاطبان فراهم شود. در دوره ی نهم، بخش جنبی ها همراه با بخش اصلی در نمایشگاه سعدآباد برگزار شده و امکان مشاهده ی آثار توسط عموم وجود داشته است . نحوه ی شرکت و داوری. نهمین جشنواره ی بین المللی فجر صنایع دستی، معروف به «سرو سیمین»، در اسفندماه سال ۱۴۰۳، با هدف معرفی و ارزیابی آثار برجسته در حوزه ی صنایع دستی، فرآیند مشارکت و داوری دقیقی را برای هنرمندان داخلی و خارجی طراحی کرده است. شرایط شرکت در این جشنواره برای هنرمندان ایرانی و بین المللی مشابه است. هنرمندان می توانند آثار خود را از طریق سامانه آنلاین جشنواره به نشانی https://fajr.mcth.ir/ ارسال کنند. در نهمین دوره، مهلت ارسال آثار تا روز دوشنبه، ۸ بهمن ۱۴۰۳ تمدید شد. در مجموع،