Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در بدن انسان، شریان رادیال یا سرخرگ زند زبرین سرخرگ اصلی از وجه خارجی در ساعد است. شریان رادیال از دوشاخه شدن سرخرگ بازویی (براکیال) در حفره آرنج سرچشمه می گیرد. سپس تا ناحیه دیستال بخش پیشین یا قدامی ساعد ادامه می یابد و در آنجا به عنوان نقطه عطفی برای تقسیم بین کمپارتمان های پیشین (قدامی) و پسین (خلفی) در ساعد عمل می کند. پس از عبور از انفیه دان دست و پس از قوس کف دست به شاخه عمیق سرخرگ زند زیرین (اولنار) می پیوندد. مسیر. شریان رادیال شاخه کوچکتر سرخرگ بازویی است که مسیر آن را در سمت خارج ساعد ادامه می دهد، سرخرگ زند زبرین از مجاور گردن استخوان زند زبرین (رادیوس) شروع می شود، نیمه فوقانی آن توسط ماهیچه بازویی زبرزندی (براکیورادیالیس) و نیمه تحتانی مسیر آن توسط فاسیای عمقی پوشیده می شود. در ثلث میانی مسیر آن در ساعد شاخه سطحی عصب زند زبرین با آن همراه می شود. در قسمت انتهائی مسیر شریان رادیال در ساعد، شریان روی سطح قدامی استخوان رادیوس قرار گرفته و توسط فاسیا و پوست پوشیده می شود، در این محل شریان در طرف خارج با زردپی ماهیچه بازویی زبرزندی و در طرف داخل با زردپی ماهیچه خم کننده مچ به زند زبرین (فلکسور کارپی
رادیالیس) مجاورت دارد، در این محل می توان نبض شریان را گرفت. شریان رادیال در ادامه مسیرش با عبور از زیر وترهای عضلات اکستانسور عمقی به خلف رفته و پس از عبور از درون انفیه دان دست به ناحیه خلفی دست می رود. شاخه های شریان رادیال در ساعد شامل شاخه های موسکولار، شاخه راجعه برای شرکت در آناستوموزهای اطراف آرنج و شاخه پالمار سطحی برای شرکت در قوس پالمار سطحی می باشد. در تمام مسیر سیاهرگی با همین نام یعنی سیاهرگ زند زبرین (ورید رادیال) آن را همراهی می کند.
شپشک آردی نام یک تیره از زیرراسته سینه بینیان است.
انگور فرنگی قرمز (Redcurrant) با نام علمی "Ribes rubrum" و گونه دیگر آن با نام Ribes orientalis ،میوه ای جنگلی است که بومی اروپای غربی و شمال کشورهای ایتالیا، اسپانیا، لهستان، روسیه و پرتغال است. ارتفاع بوته این انگور ۱–۱٫۵ متر است و گاهی تا به دو متر نیز می رسد. شکوفه ها، به علت رنگ زرد مایل به سبزشان تا حدی نامرئی هستند. میوه ها در خوشه های آویخته پدید می آیند. هر خوشه، ۳–۱۰ میوه قرمز شفاف با قطر ۸–۱۲ میلی متر را شامل می شود. هر درختچه، ۳–۴ کیلو میوه در سال می دهد. میوه ها در اواسط تابستان می رسند. کشت. کشت انگور فرنگی قرمز در قرن هفدهم در کشور بلژیک و شمال فرانسه شروع شد. در زمان معاصر گونه های مختلفی برای کشت انتخاب شده اند. یکی از معروفترین این گونه ها white currant است که مزه شیرین تری دارد. استفاده ها. طعم میوه انگور فرنگی قرمز ترش است. این میوه در کشورهای اروپایی برای درست کردن مرباهای نسبتاً گران قیمت مورد استفاده قرار می گیرد. علی رغم اینکه کاشت و نگهداری انگور فرنگی قرمز چندان سخت نیست، این میوه حتی در اروپا نیز کمیاب است. در ایران، خشک شده انگور فرنگی در عطاری ها یافت می شود. دم کرده این انگور را
برای رقیق کردن خون تجویز می کنند و اعتقاد بر آن است که خوردن آن از سکته قلبی ممانعت می کند. انگور فرنگی برای تنظیم و کاهش فشار خون نیز مورد استفاده می باشد.
ماهیان تفنگچی نام یک تیره از راسته سوف ماهی سانان است.
سیّد علی سجّادی حسینی (۱۳۳۳–۱۳۷۳) کارگردان، فیلم نامه نویس و هنرپیشه اهل ایران بود. زندگی. سجّادی به سال ۱۳۳۲ در اهواز متولّد شد. فعالیت حرفه ای هنری خود را با بازیگری و کارگردانی تئاتر و نمایشنامه نویسی از ۱۳۴۶ در اهواز آغاز کرد. فعالیت در سینما را به عنوان منشی صحنهٔ فیلم "افق" (۱۳۶۷) و به عنوان بازیگر و دستیاری کارگردان در فیلم "گلنار" (۱۳۶۷) به کارگردانی کامبوزیا پرتوی آغاز کرد. با فیلم «افق» به عنوان دستیار کارگردان در سال ۱۳۶۶ وارد سینمای حرفه ای شد، اولین تجربهٔ کارگردانی سینمایی وی با ساخت فیلمی به نام «سکوت» برای کودکان و نوجوانان صورت گرفت. وی کارگردانی سه فیلم دیگر به اسامی "مدرسهٔ پیرمردها" (۱۳۷۱)، "راز چشمهٔ سرخ" (۱۳۷۱) و "ترانزیت" (۱۳۷۲) را نیز به عهده داشت. ۲۶ مهر ۱۳۷۳ هنگامی که مشغول ساخت فیلم "خط آتش" با گروهی مشغول آماده سازی صحنه فیلمبرداری در اراک بود به دلیل فضای داستانی این کار، سربازی هر روز تعدادی اسلحه با تیرهایی مشقی برای بازیگران می آورد و پس از پایان کار، آن اسلحه ها را تحویل می گرفت. در یکی از این روزها، سرباز، اشتباهاً اسلحه خود را با تیرهایی واقعی با اسلحه مورد نظر فیلمبرداری، ب
ه دست بازیگر می دهد و همین امر سبب می شود تا حین تمرین، بازیگر، گلوله را به پیشانی حسینی شلیک می کند و سجادی در دم جان خود را از دست بدهد. این فیلم در سال ۱۳۷۳ توسط برادرش فرید سجادی حسینی به اتمام رسید. سایر فعالیت ها. وی همچنین در تهیه فیلم های زیر مشارکت داشت. جایزه ها و افتخارات. وی در هشتمین جشنوارهٔ بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان در سال ۱۳۷۱ در اصفهان پروانهٔ زرین را در بخش فیلم های ایرانی- فیلم های بلند، برای کارگردانی فیلم «راز چشمهٔ سرخ»، به سبب طرح موضوعی ساده و اخلاقی در قالب مناسبی از تخیل از آن خود نمود. همچنین در سومین جشنوارهٔ بین المللی فیلم های کودکان قاهره در سال ۱۳۷۱ در مصر جایزهٔ هیئت داوران کودک را برای فیلم «مدرسهٔ پیرمردها» از آن خود کرد.
دزدان دریایی پری یک انیمیشن سه بعدی آمریکا از کمپانی والت دیزنی به کارگردانی پگی هولمز است. این فیلم ششمین قسمت از مجموعه فیلم های تینکربل است. یک پری در انبارگاه گرد پری کار میکند که خیلی دوست دارد بداند که گرد پری چگونه ساخته شده یا چگونه میتوان ساخت یا چگونه قدرت های جدیدی خلق کرد و یک روز انبارگاه گرد پری خراب میشود و...
آنتونی فوکر، (زاده ۶ آوریل ۱۸۹۰ – درگذشته ۲۳ دسامبر ۱۹۳۹) کارآفرین، خلبان و مهندس هوافضای هلندی-آمریکایی بود، که در سال ۱۹۱۲ شرکت فوکر را تأسیس کرد. وی طراحی چندین مدل از نخستین تولیدات شرکت فوکر را برعهده داشت، که برای نمونه می توان به فوکر دی آر ۱ اشاره نمود. شرکت فوکر در سال ۱۹۹۶ منحل شد، گرچه کماکان از محصولات آن در کشورهایی مثل ایران استفاده می شود.
تعطیلات آخر هفته فیلم کمدی آخرالزمانی ست ساختهٔ ژان-لوک گدار، کارگردان فرانسوی، محصول سال ۱۹۶۷. این فیلم جامعه ای حریص و طمع کار را به تصویر می کشد که به سرعت به سوی مهارگسیختگی و هرج ومرج حرکت می کند. خلاصه داستان. کورین (با بازی میری دارک) و رولان (با بازی ژان یان)، زن و شوهر بورژوای پاریسی، نقشه می کشند پدر کورین را به قتل برسانند و ثروتش را بالا بکشند. در همان حال، هر یک جداگانه نقشه دیگری را هم در سر می پرورانند: هریک خیال دارد به محض این که پول را به دست آورد، دیگری را بکشد و تمام پول را تصاحب کند. صبح روز شنبه، با ماشینشان سراغ پدر کورین می روند و او را از کلینیکی که روزهای آخر عمرش را در آن می گذراند خارج می کنند و به سفری جاده ای می برند. اما در طول سفر، با جهان موازی دیگری مواجه می شوند. جهانی که در آن طبقه الیت و طبقه کارگر، خوش گذران ها و ولگردها، سیاست و مذهب، کهنه و نو، جهان اول و جهان سوم، انقلابی ها و طرفداران وضع موجود، همه و همه در هم می ریزند و در نبردی خونین رویاروی هم قرار می گیرند. تولید فیلم. ژان-لوک گدار پیش از ساختن فیلم "تعطیلات آخر هفته"، به عنوان یکی از شخصیت های کلیدی موج نوی فران
سه شناخته شده بود و در هر فیلم (و حتی در صحنه های متفاوت یک فیلم واحد) قواعد سینما را از نو خلق می کرد. ساخت این فیلم، با نقطه عطفی در زندگی کارگردان و تاریخ فرانسه مصادف شد. فیلم در سال ۱۹۶۷ اکران شد. در این زمان گدار رسماً اعلام کرد مارکسیست لنینیست است و زیر بار روش های مرسوم جذب سرمایه برای ساخت فیلم هایش نخواهد رفت. روح انقلابی گری که در فیلم وجود داشت یک سال بعد در جنبش ۱۹۶۸ فرانسه و قیام دانشجویان نمودار شد.
پیمان سنندجی زاده (آذر ۱۳۵۲-آذر ۱۳۷۴) بازیگر سینمای ایران بود که در نقش «شهید بهروز» در فیلم سفر به چزابه نقش آفرینی کرد. روز ۲۰ آذر ۱۳۷۴ خودرویی که قرار بود او را سر صحنه فیلمبرداری ببرد دچار حادثه شد و او پس از دو روز بستری شدن در بیمارستان به دلیل شدت جراحات در سن ۲۲ سالگی درگذشت. زندگی نامه. متولد اول آذرماه سال ۱۳۵۲ از کرمانشاه می باشد. برحسب شغل پدر که نظامی بود دوران کودکی را در شهر سنندج و دوران ابتدایی و راهنمایی را در بروجرد گذارند. سنندجی زاده از کودکی به هنرهای مختلف علاقه فراوان داشت و اوقات فراغتش را به مطالعه سپری می کرد. در سال ۱۳۶۸ به علت انتقال پدرش به همراه خانواده به تهران عزیمت نمود. از پاییز ۱۳۷۲ فعالیت های هنری به ویژه بازیگری را در فرهنگسرای بهمن به صورت مستمر پیگیری نمود که حاصل آن چندین نمایشگاه در جشنواره دانشجویی بود. وی به جز بازیگری در طراحی، نقاشی، عکاسی، نمایشنامه نویسی و قلمزنی در مطبوعات فعالیت داشت همچنین به سرودن شعر نیز علاقه مند بود. در تابستان ۱۳۷۳ پیمان از بین ۶۰۰ نفر داوطلب جهت ایفای نقش در فیلم جنگی نجات یافتگان انتخاب شد و به لحاظ استعداد هنرمندانه اش برای فیلم جنگی
دیگری به نام سفر به چزابه جهت یک نقش اساسی انتخاب شد ولی قبل از پایان فیلم سفر به چزابه در روز دوشنبه بیستم آذرماه ۱۳۷۴ در حین رفتن به محل فیلمبرداری در اثر سانحه رانندگی مجروح و پس از دو روز بستری در بیمارستان درگذشت.
بی تی آر-۹۰ نفربر زره پوش آبی-خاکی ۸ چرخهٔ ساخت روسیه است که در سال ۱۹۹۴ به نمایش عموم درآمده و از سال ۲۰۰۴ وارد خط تولید شد. این نفربر نسخهٔ بزرگ تر شده ای از بی تی آر-۸۰ است که به برجک بی ام پی-۲ مسلح شده است. مقاومت زرهی بی تی آر-۹۰ نیز نسبت به خودروهای قبلی سری بی تی آر افزایش یافته و قسمت جلوی بدنهٔ آن نسبت به گلوله های ۱۴.۵ م م مقاومت کامل دارد. بی تی آر-۹۰ تا سال ۲۰۱۱ در تعداد محدودی برای واحدهای مکانیزه نیروی زمینی و تفنگداران دریایی روسیه به منظور انجام مأموریت هایی چون اجرای آتش پشتیبان پیاده نظام، حمل ونقل سربازان، و عملیات های شناسایی، پایش و مراقبت و گشت زنی ساخته شده است. این خودرو زره پوش برخلاف دیگر نفربرهای سری بی تی آر به هیچ کشور دیگری صادر نشده است. قسمت جلوی بدنهٔ بی تی آر-۹۰ نوک تیز و تا اندازه ای شبیه به ال ای وی-۲۵ - نفربر اصلی تفنگداران دریایی آمریکا - است. بدنهٔ بی تی آر-۹۰ با صفحه ای از فولاد جوشکاری ساخته شده و کمی بزرگتر و جادارتر از بی تی آر-۸۰ است. یک موتور دیزلی توربوشارژ چندگانه سوز (قابلیت استفاده از نفت سفید و بنزین) به قدرت ۵۱۰ اسب بخار نیروی پیشرانهٔ این نفربر روسی را تأمی
ن می کند. بی تی آر-۹۰ مثل خودروهای قدیمی تر سری بی تی آر هشت چرخه است و چهار چرخ جلویی آن محرک هستند. جنگ افزارها. طرح بندی بی تی آر-۹۰ مشابه بی تی آر-۸۰ است. یعنی موتور در قسمت عقب، کوپهٔ سربازان در وسط، راننده در جلو و فرمانده و مسلسل چی در برجک قرار می گیرند. برجک بی تی آر-۸۰ همان برجک بی ام پی-۲ با همان سلاح ها است. سلاح اصلی یک توپ مسلسل ۳۰ میلی متری با ۵۰۰ فشنگ و سلاح های ثانویه نیز یک تیربار ۷٫۶۲ م م پی کا با ۲۰۰۰ فشنگ که هم محور توپ اصلی نصب شده، پرتابگر موشک ضدتانک کنکورس (ای تی-۵ اسپراندل) با چهار تیر موشک و یک نارنجک انداز مسلسل ۳۰ م م ای جی اس-۱۷ با ۴۰۰ نارنجک و شش پرتابگر نارنجک دودزا هستند. مسلسل ۳۰ م م بی تی آر-۹۰ می تواند تا زاویهٔ ۷۵ درجه به سمت بالا و ۵- درجه به سمت پائین حرکت کند و توانایی درگیری با اهداف حداکثر در فاصلهٔ ۴ کیلومتری (هلیکوپترها و سنگرها تا ۲.۵ کیلومتری) را دارد. دریچه های شلیک نیز برای استفاده سربازان در داخل خودرو نیز نصب شده تا آنها بتواند بدون پیاده شدن از نفربر با تفنگ شخصی خود با دشمن درگیر شوند. تحرک. بی تی آر-۹۰ به لطف نسبت قدرت به وزن مناسب خود توانایی رسیدن به حداک
ثر سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت را دارد و عملکرد آن در خارج از جاده قابل مقایسه با خودروهای شنی دار است. این خودرو نیز مثل بی تی آرهای قدیمی تر کاملاً آبی-خاکی است و بدون هیچ نوع آماده سازی می تواند از موانع آبی عبور کند. دو واترجت این خودرو را بر روی آب به حداکثر سرعت ۹ کیلومتر می رسانند. بی تی آر-۹۰ به تجهیزات دید در شب و یک سیستم حفاظت ش م ه نیز مجهز است و توانایی عبور از موانعی به ارتفاع ۸۰ سانتیمتر، خندق هایی به عمق ۲.۱ متر، حرکت در شیب عمودی ۶۰ درجه و شیب کناری ۳۰ درجه را دارد.
بی تی آر (БТР) نام اختصاری واژهٔ روسی "бронетранспортёр" به معنی "نفربر زره پوش" است و به سری نفربرهای ساخت شوروی (و همین طور روسیه و اوکراین در دوران پس از شوروی) گفته می شود.
لودویگ فرایهر فون لینراد افسر ارتش آلمان بود که در کودتای ۲۰ ژوئیه بر ضد ادولف هیتلر و حزب نازی سهیم شد. او در مونیخ متولد شده بود و در ۱ اوریل ۱۹۲۶ به هنگ هفدهم سواره نظام بامبرگ در ارتش جمهوری وایمار پیوست. وی در جنگ جهانی دوم در اواخر ۱۹۴۱ به شدت زخمی شد و دیگر نتوانست در جبهه خدمت کند. در دسامبر ۱۹۴۳ کلاوس فون اشتاوفنبرگ او را در جریان نقشه های کودتا قرار داد. وی که مسیحی معتقدی بود از کشیشی به نام هرمان ژوزف ورله در مورد درست بودن مذهبی قتل برای مصلحت عموم مردم سؤال کرد. (این کشیش نیز بعدها برای اطلاعش از کودتا به مرگ محکوم شد) لینراد قرار بود افسر رابط در منطقه هفتم نظامی (مونیخ) با کودتاگران باشد. بعد از عدم موفقیت توطئه در ۲۱ ژوئیه بوسیله گشتاپو دستگیر شد و در ۲۱ اوت در دادگاهی نمایشی به نام دادگاه مردمی (به آلمانی: Volksgerichtshof) بمرگ محکوم شد و در ۲۶ اوت در زندان پولتزنسی کشته شد.
کورنلیوس وندر استار، (زاده ۱۵ اکتبر ۱۸۹۲ - درگذشته ۲۰ دسامبر ۱۹۶۸) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی بود، که در سال ۱۹۱۹ گروه بین المللی آمریکایی (به اختصار: ای آی جی) را تأسیس نمود. گروه ای آی جی هم اکنون (۲۰۱۳) بزرگترین شرکت بیمه آمریکاست و پس از شرکت آلمانی آلیانتس، دومین ارائه کننده خدمات بیمه در جهان بشمار می آید.
ایلودر ایرنه دوپونت (زاده ۲۴ ژوئن ۱۷۷۱ - درگذشته ۳۱ اکتبر ۱۸۳۴) کارآفرین، شیمی دان و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی-فرانسوی بود، که در سال ۱۸۰۲ شرکت دوپونت را تأسیس نمود. وی فرزند اقتصاددان فرانسوی پیر ساموئل دو پونت ده نمورس بود. در قرن بیستم، شرکت دوپانت بسیاری از پلیمرها را توسعه داد، مانند: وسپل، نئوپرین، نایلون، کوریان، تفلون، مایلار، کولار، پلی تترافلوئورواتیلن، فیبر، نومکس، تیوک، سورونا و لای کرا. دوپانت همچنین، فرئون (کلروفلوئوروکربن) را توسعه داده که از آن در صنعت یخچال سازی استفاده فراوانی شد. این شرکت همچنین در رنگدانه های مصنوعی از جمله کروم فلایر را نیز، توسعه داد.
ژانت دیگرانوهی لازاریان ؛ ؛ زاده ۱۳۱۹ در تهران - درگذشته ۴ شهریور ۱۳۹۳ در تهران) پژوهشگر، روزنامه نگار و گالری دار ایرانی ارمنی تبار بود. زندگی. وی از خانواده ای مهاجر ارمنی از اهالی نخجوان در سال ۱۳۱۹ خورشیدی (۱۹۴۰ میلادی) در تهران متولد شد. تحصیلات ابتدایی را در تهران و اصفهان گذراند. سپس در رویال کالج لندن ادامه تحصیل داد. ژانت لازاریان در سال ۱۳۴۲ خورشیدی نخستین منتقد موسیقی ایران در مجله فردوسی بود. مقالاتش از سال ۱۳۴۶ خورشیدی در نشریات مهم فرهنگی و هنری منتشر شده است. ده سال مسئول صفحه فرهنگی - هنری روزنامهٔ انگلیسی زبان تهران ژورنال بود و در جشنواره های مهم فیلم و موسیقی شرکت کرد و با گزارش ها و مقالات خود علاقه مندان را در جریان تحولات هنری جهان قرار داد. لازاریان قبل از انقلاب دارای کارت خبرنگاری رسمی بود همکاری وی با روزنامه های اطلاعات و تهران ژورنال تا وقوع انقلاب ۱۳۵۷ ایران و بسته شدن این روزنامه ادامه داشت. از وی دعوت شد تا در زمان برگزاری جشنواره های دوبرونیک (یوگسلاوی سابق) و موسیقی معاصر لهستان، علاوه بر روزنامهٔ تهران ژورنال برای رادیو و تلویزیون و خبرگزاری پارس گزارش تهیه نماید. در سال ۱۳۷۷
خورشیدی به دعوت کنگره بین المللی جهانی زنان ارمنی در پاریس تنها روزنامه نگار ارمنی ایرانی بود که در بخش روزنامه نگاران شرکت نمود. او در طی دهه های گذشته در ترتیب دادن نمایشگاه های خصوصی از نقاشان معاصر پیشگام بود و دبیر نمایشگاه هنرمندان معاصر ارمنستان در موزهٔ هنرهای معاصر تهران در سال ۲۰۰۱ میلادی و همچنین موزه ملی ارمنستان بود. ژانت لازاریان در طی سال علاوه بر فعالیت های هنری و مطبوعاتی در اندیشهٔ تدوین (دانشنامه ایرانیان ارمنی) بود که سرانجام منتشر شد. در دوران روزنامه نگاری خود، ژانت لازاریان مصاحبه هایی با شخصیت های فرهنگی مانند ویلیام سارویان، "کتی بربریان"، "زوبین مهتا"، "هربرت فن کارایان"، آرام خاچاتوریان، آرنو باباجانیان، "امیلی گیلس"، پیتر بروک و "یرژی کرتوفسکی" انجام داد. وی مدیر مسئول «نگارخانهٔ لازار» در خیابان دروس تهران بود. وی در روز سه شنبه، چهارم شهریور ۱۳۹۳ (۲۶ اوت ۲۰۱۴ میلادی)، در سن ۷۴ سالگی و در پی بیماری در منزلش در تهران در گذشت و روز جمعه هفتم شهریور (۲۹ اوت) در «آرامستان بوراستان»، به خاک سپرده شد. ژانت لازاریان همسر اول «نجف دریابندری» بود. که از او دو فرزند دختر و پسر به جا مانده
چراغ گاز نام یک مجموعهٔ نمایشی تلویزیونی به کارگردانی «پروانه مژده» است که در سال ۱۳۷۲ تولید و از شبکه ۲ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش گردید. خلاصه داستان. «سیدنی پاور» به طمع دستیابی به یاقوتی گرانقیمت که ارثیهٔ یک پیرزن است، او را به قتل می رساند؛ اما موفق به یافتن یاقوت نمی شود. پانزده سال بعد او همچنان به دنبال یاقوت است و به همین منظور، با دختری به نام «بلا» ازدواج می کند. بلا از گذشتهٔ شوهرش بی خبر است. سیدنی با نام جعلیِ «جک مینگام» و با استفاده از ثروتِ «بلا» خانهٔ پیرزن را می خرد و شب ها به جستجو در سوراخ سنبه های خانه می پردازد. بلا کم کم، از شنیدن صداهای مرموز شبانگاهی و گم شدن گاه و بی گاهِ اشیاء خانه دچار ترس و بدگمانی می شود. یک شب، هنگامی که شوهرش در خانه نیست، کارآگاهی که توسط نامزد مستخدم خانه استخدام شده است، پرده از هویت واقعی «جک» و کشته شدن پیرزن بر می دارد و در انتها با کمک بلا، او را به دستِ قانون و عدالت می سپارد.
فِدِکس شرکت خدمات پستی چندملیتی آمریکایی است، که در سال ۱۹۷۱ توسط فردریک دبلیو. اسمیت در شهر لیتل راک در ایالت آرکانزاس تحت نام "فدرال اکسپرس" تأسیس شد، سپس در سال ۲۰۰۰ نام آن به فدکس تغییر پیدا کرد. ناوگان باربری هوایی این شرکت نیز در سال ۱۹۷۱ توسط فردریک دبلیو. اسمیت تأسیس شد و عملیات خود را از سال ۱۹۷۳ تحت مدیریت شرکت تابعه فدکس اکسپرس، با ۱۴ فروند فالکن-۲۰، بر روی شبکه ای از ۲۵ شهر آمریکا با مرکزیت ممفیس، تنسی آغاز کرد. فدکس امروزه به عنوان یکی از بزرگ ترین ارائه کنندگان خدمات لجستیکی و انتقال بسته ها و محموله های پستی در ایالات متحده و جهان محسوب می شود. بخشی از سهام شرکت فدکس در بازار بورس نیویورک معامله می شود. این شرکت جزئی از شاخص اس اند پی ۵۰۰ به شمار می آید. شرکت خدماتی فدکس، سابقاً شرکت فدرال اکسپرس و بعداً شرکت FDX، یک شرکت هلدینگ چندملیتی آمریکایی است که بر حمل و نقل، تجارت الکترونیک و خدمات تجاری مستقر در ممفیس، تنسی متمرکز است. نام "FedEx" مخفف هجایی نام بخش هوایی اصلی شرکت، فدرال اکسپرس است که از سال ۱۹۷۳ تا ۲۰۰۰ استفاده می شد. شرکت های بزرگ حمل و نقل تحویل یک شبه را به عنوان یک سرویس شاخص ار
ائه می دهند. از آن زمان، FedEx همچنین FedEx Ground, FedEx Office (در اصل Kinko's شناخته می شد)، FedEx Supply Chain, FedEx Freight، و خدمات مختلف دیگر را در چندین شرکت تابعه راه اندازی کرد که اغلب به منظور پاسخگویی به رقیب اصلی خود، یونایتد پارسل سرویس بود. FedEx همچنین یکی از پیمانکاران ارشد دولت ایالات متحده است و در حمل و نقل برخی از بسته های خدمات پستی ایالات متحده آمریکا از طریق قرارداد شبکه بار هوایی خود کمک می کند. شهرت فدرال اکسپرس در ایالات متحده و جهان آن را به موضوعی رایج در فرهنگ عامه تبدیل کرده است، با نمونه هایی از جمله فیلم Cast Away و همچنین برخی از شعارهای بازاریابی آن (مشهورترین آنها "وقتی کاملاً مثبت باید یک شبه باشد"). علاوه بر این، FedEx حقوق نامگذاری ورزشگاه فدکس فیلد و واشینگتن ردسکینز و فدکس فروم از ممفیس گریزلیز را خریداری کرده است. خدمات حمل و نقل هوایی FedEx مرکز اصلی آن (معروف به "Superhub") در فرودگاه بین المللی ممفیس را تا سال ۲۰۲۰ به شلوغ ترین فرودگاه باری در جهان تبدیل کرده است. تاریخچه. برای تاریخچه قبل از سازماندهی مجدد آن در سال ۱۹۹۷، به فدکس اکسپرس مراجعه کنید. بنیانگذاری و
تاریخ اولیه. این شرکت در سال ۱۹۷۱ در لیتل راک، آرکانزاس به عنوان شرکت فدرال اکسپرس توسط فردریک دبلیو. اسمیت، فارغ التحصیل از دانشگاه ییل، تأسیس شد. او مفهوم شرکت را در یک مقاله ترم در دانشگاه Yale ترسیم کرد و در آن خواستار سیستمی شد که به طور خاص برای تحویل فوری طراحی شده بود. در حالی که استادش زیاد به این ایده فکر نمی کرد، اسمیت ادامه داد. او عملیات رسمی را در سال ۱۹۷۳ آغاز کرد، زمانی که عملیات به ممفیس، تنسی نقل مکان کرد. اسمیت گفت که فرودگاه بین المللی ممفیس را به دلیل نزدیکی به مرکز جمعیت متوسط کشور و آب و هوای آرام آن انتخاب کرده است. این شرکت به سرعت رشد کرد و تا سال ۱۹۸۳ یک میلیارد دلار درآمد داشت که برای یک شرکت نوپا که در دهه اول خود هرگز در ادغام یا تملک شرکت نکرده بود، نادر بود. در سال ۱۹۸۴ به اروپا و آسیا گسترش یافت. در سال ۱۹۸۸، یکی از رقبای اصلی خود، خط هوایی فلایینگ تایگرز را خریداری کرد و بزرگ ترین شرکت هواپیمایی باری با خدمات کامل در جهان را ایجاد کرد. در سال ۱۹۹۴، فدرال اکسپرس نام خود را برای اهداف بازاریابی به "FedEx" کوتاه کرد، و رسماً نام مستعاری را که برای سالها استفاده می شد، انتخاب کرد
. سازماندهی مجدد. در ۲ اکتبر ۱۹۹۷، FedEx به عنوان یک شرکت هلدینگ، FDX Corporation، یک شرکت دلاور سازماندهی مجدد کرد. هلدینگ جدید در ژانویه ۱۹۹۸ با خرید Caliber System Inc. توسط فدرال اکسپرس شروع به کار کرد. با خرید کالیبر، فدرال اکسپرس شروع به ارائه خدمات دیگری به جز حمل و نقل سریع کرد. شرکت های تابعه کالیبر شامل RPS، یک سرویس زمینی با بسته های کوچک بودند. رابرتز اکسپرس، ارائه دهنده حمل و نقل سریع؛ وایکینگ فریت، یک شرکت حمل ونقل منطقه ای و کمتر از کامیون که به غرب ایالات متحده خدمات می دهد. Caribbean Transportation Services، ارائه دهنده حمل و نقل هوایی بین ایالات متحده و کارائیب؛ و Caliber Logistics و Caliber Technology، ارائه دهندگان خدمات لجستیک و فناوری. FDX Corporation برای نظارت بر تمامی عملیات آن شرکت ها و بخش هوایی اصلی آن، فدرال اکسپرس، تأسیس شد. در ژانویه ۲۰۰۰، FDX Corporation نام خود را به FedEx Corporation تغییر داد و همه شرکت های تابعه خود را تغییر نام داد. فدرال اکسپرس به FedEx Express تبدیل شد، RPS به FedEx Ground, Roberts Express به FedEx Custom Critical تبدیل شد، و Caliber Logistics و Caliber
Technology ترکیب شدند تا FedEx Global Logistics را تشکیل دهند. یک شرکت تابعه جدید به نام خدمات شرکتی FedEx، برای متمرکز کردن فروش، بازاریابی و خدمات مشتری برای همه شرکت های تابعه تشکیل شد. در فوریه ۲۰۰۰، فدرال اکسپرس Tower Group International، یک شرکت بین المللی لجستیکی را خریداری کرد. FedEx همچنین WorldTariff، یک شرکت اطلاعات گمرکی و مالیاتی را خریداری کرد. TowerGroup و WorldTariff برای تشکیل شبکه های تجاری FedEx تغییر نام دادند. قرن ۲۱ ام. FedEx Corp. Kinko's, Inc. را در فوریه ۲۰۰۴ خریداری کرد و آن را به FedEx Kinko's تغییر نام داد. این خرید برای گسترش دسترسی خرده فروشی فدکس به عموم مردم انجام شد. پس از اکتساب، تمام مکان های FedEx Kinko فقط حمل و نقل FedEx را ارائه می کردند. در ژوئن ۲۰۰۸، FedEx اعلام کرد که نام Kinko را از مراکز کشتی خود حذف خواهد کرد. FedEx Kinko اکنون فدکس آفیس نامیده می شود. در سپتامبر ۲۰۰۴، فدرال اکسپرس Parcel Direct را که یک شرکت تجمیع کننده بسته بود، خریداری کرد و نام تجاری آن را FedEx SmartPost تغییر داد. در آوریل ۲۰۱۵، فدرال اکسپرس شرکت رقیب خود تی ان تی اکسپرس را به مبلغ ۴٫۴ میلیار
د یورو (۴٫۸ میلیارد دلار؛ ۳٫۲ میلیارد پوند) خریداری کرد زیرا به دنبال گسترش عملیات خود در اروپا بود. در فوریه ۲۰۱۶، فدرال اکسپرس راه اندازی FedEx Cares، یک پلت فرم جهانی اعطا را اعلام کرد و متعهد شد که ۲۰۰ میلیون دلار برای تقویت بیش از ۲۰۰ جامعه تا سال ۲۰۲۰ سرمایه گذاری کند. در مارس ۲۰۱۸، فدرال اکسپرس اعلام کرد که P2P Mailing Limited، یک سرویس تحویل آخرین مایل، به مبلغ ۹۲ میلیون پوند برای گسترش سبد سهام خود را خریداری می کند. در ژوئن ۲۰۱۹، فدرال اکسپرس اعلام کرد که قرارداد ۸۵۰ میلیون دلاری خود را با آمازون برای تجارت تحویل سریع داخلی این شرکت در ایالات متحده تمدید نخواهد کرد. آمازون ۱٫۳ درصد از درآمد سال ۲۰۱۸ را به خود اختصاص داده است. در اوت ۲۰۱۹، فدرال اکسپرس پایان تحویل زمینی برای آمازون را نیز اعلام کرد. در دسامبر ۲۰۲۰، فدرال اکسپرس ShopRunner، یک پلت فرم تجارت الکترونیک را خریداری کرد. در ۲۹ مارس ۲۰۲۲، بنیانگذار فردریک دبلیو اسمیت اعلام کرد که به عنوان مدیر عامل بازنشسته می شود و از ۱ ژوئن ۲۰۲۲ به عنوان رئیس اجرایی انتخاب می شود.
عبدالخالق محجوب (؛ ۲۳ سپتامبر ۱۹۲۷ – ) یک سیاست مدار اهل سودان بود.
نیکوس بلویانیس (؛ ۱۹۱۵ – ) سیاست مدار یونانی و از رهبران حزب کمونیست یونان بود.
فرانسیسکو کامانیو (؛ ۱۱ ژوئن ۱۹۳۲ – ۱۶ فوریه ۱۹۷۳) یک سیاستمدار اهل جمهوری دومینیکن بود. کامانیو پسر ژنرال فائوستو کامانیو مدینا بود. پدر او پسر عموی خوان پابلو مدینا د لس سانتوس، پدر رئیس جمهور سابق دانیلو مدینا سانچز، و رئیس مجلس نمایندگان، لوسیا مدینا سانچز بود.
ولادیمیر کلمنتیس (؛ – ) یک عضو پارلمان، سیاست مدار کمونیست، ناشر و نویسنده اهل اسلواکی بود. کلمنتیس از رهبران انقلاب فوریه ۱۹۴۸ چکسلواکی و عضو حزب کمونیست چکسلواکی بود.در پی اتهامات دولت استالینیست وقت در سال ۱۹۵۰ به دلیل مخالفت با آن ها برکنار شد و در سال ۱۹۵۱ در دادگاهی نمایشی محکوم به همکاری با ضد انقلاب شد و در ۳ دسامبر ۱۹۵۲ همراه ۱۳ تن دیگر از رهبران انقلاب همانند رودلف اسلانسکی اعدام شد. شیوه مشابه پیاده شده از طرف دولت شوروی در دهه۰ ۳ اینبار در چکسلواکی تکرار شد. تصاویر کلمنتیس همانند جسد وی در جریان روز های انقلاب ۱۹۴۸ توسط دولت استالینیست از تمامی عکس ها حذف شد. میلان کوندرا رمانی به نام کلاه کلمنتیس نوشته است که در آن به ماجرای حذف کلمنتیس اشاره میکند. در پی سقوط دولت استالینیست چکسلواکی در سال ۱۹۸۹ از کلمنتیس و دیگر قربانیان اعاده حیثیت میشود.
لویس سمپلیس کامی بنوآ دمولن (; – ) خبرنگار و سیاست مدار اهل فرانسه بود. وی در عصر انقلاب کبیر فرانسه عضو حزب ژاکوبن ها بود. در دوران انقلاب فرانسه با گیوتین اعدام شد.
جوزف گرنگ (؛ – ) یک سیاست مدار اهل سودان جنوبی بود.
میلادا هوراکووا (؛ – ) یک سیاستمدار چک و عضو نهضت مقاومت زیر زمینی چک در جنگ جهانی دوم بود. او قربانی جنایت قضایی حزب کمونیست به اتهام خیانت و توطئه شد. بسیاری از شخصیتهای برجست در غرب از جمله آلبرت اینیشتن و وینستون چرچیل برای جلوگیری از اعدام او بیانیه امضا کردند. حکم او بوسیله یکی از ابتدایی ترین اشکال اعدام یعنی دار زدن اجرا شد و او پس از ۱۳ دقیقه آویزان بودن جان داد و بقایای او هرگز پیدا نشد. رای محکومیت او پس از مرگ در سال ۱۹۶۸ ملغی شد و در دهه ۹۰ از او کاملا اعاده حیثیت گردید و نشان درجه یک توماس گریک مازاریک و نشان صلیب سفید مضاعف به او اهدا گردید. زندگی. میلادا (با نام خانوادگی کارلووا) در سال ۱۹۰۱ در منطقه ای که امروز بخشی از شهر پراگ است، متولد شد. او بسیار زود وارد فعالیت های اجتماعی و سیاسی شد تا جایی که در ۱۷ سالگی، به دلیل شرکت در اعتراضاتی علیه جنگ، از مدرسه اخراج شد. میلادا در سال ۱۹۲۶ از دانشگاه کارل پراگ در رشته حقوق فارغ التحصیل شد. در زندگینامه هایی که درباره او منتشر شده، از دو شخصیت سیاسی به عنوان افراد تأثیرگذار در زندگی میلادا یاد شده است: توماش مازاریک، از بنیان گذاران چکسلواکی؛ و فر