Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تلافات میان جناح های اصلاح طلب و رادیکال حزب دامن زد. در همین فضا و حتی پیش از پایان انتخابات، دو جریان اصلی مخالف درون حزب، «بهار اکولوژیست» و «آنچه ما را پیوند می دهد»، طرح هایی برای برگزاری کنگره فوق العاده در پاییز ۲۰۲۵ ارائه کردند. نتیجه انتخابات اروپایی ۲۰۲۴ برای حزب نسبت به دوره قبل کاهش داشت و مشابه دیگر احزاب سبز اروپایی، عملکرد ضعیف تری ثبت شد. با این حال، انتخابات پارلمانی زودهنگام که با اکثریت نسبی ائتلاف جناح چپ همراه شد، موجب افزایش تعداد نمایندگان اکولوژیست گردید. پس از انتخابات اروپایی و پارلمانی، حزب به سرعت به جبهه نوین خلق پیوست. با توجه به تهدید احتمالی پیروزی مجمع ملی، اکولوژیست ها به دلیل جایگاه میانه خود در طیف سیاسی NFP، نقشی محوری ایفا کردند. این موقعیت، حضور رسانه ای مارین تندلیه را افزایش داد و او از تجربه خود در مقابله با RN در انن-بومون بهره گرفت. ایدئولوژی. برخی محورهای برنامهٔ حزب به شرح زیر است. کشاورزی. اکولوژیست ها خواهان «حفاظت ویژه» از اراضی کشاورزی فرانسه هستند؛ از یک سو برای صیانت از تولیدات محلی، و از سوی دیگر برای پیشبرد یک تحول زیست محیطی در بخش کشاورزی. «اروپا اکولوژی
– سبزها» حذف زنجیره های توزیع طولانی، گسترش کشاورزی محلی و کاهش حاشیه سود توزیع کنندگان را هدف گذاری کرده است. در بعد زیست محیطی، هدف این حزب رسیدن به ۳۰ درصد کشت ارگانیک و ۷۰ درصد کشت «پایدار» است؛ یعنی کشاورزی بدون ارگانیسم تراریخته، محلی و محدودشده با سهمیه بندی مصرف آفت کش ها. در حوزهٔ دامداری، اکولوژیست ها مخالف پرورش صنعتی دام هستند، به ویژه به دلیل استفاده از آنتی بیوتیک برای حیوانات و شرایط نامناسب زیستی آن ها. همچنین ترویج رژیم غذایی کم گوشت را ضروری می دانند تا مصرف گوشت در اروپا کاهش یابد؛ چراکه این مصرف با مشکلاتی چون آلودگی ناشی از نیترات ها، ارتباط علمی میان گوشت قرمز و سرطان، و نیز چاقی یا کلسترول بالا پیوند خورده است. حزب سبز اروپا نیز اصلاحات جامع در سیاست مشترک کشاورزی را پیگیری می کند تا یارانه ها بر مزارع کوچک، سازگار با محیط زیست و رعایت کنندهٔ حقوق حیوانات متمرکز شود. بنوآ بیتو از فعال ترین نمایندگان اکولوژیست در پارلمان اروپا در این زمینه است. همچنین، این حزب با معاهدات آزاد تجاری اتحادیه اروپا، مانند سیتا، مخالف است. در آستانهٔ انتخابات پارلمان اروپا (۲۰۲۴ فرانسه)، اکولوژیست های حاضر
در پارلمان اروپا بر آرای گروه خود علیه اصلاحاتی که به رقابتی شدن کشاورزی اروپا می انجامد تأکید می کنند و خود را «نخستین متحد کشاورزان» معرفی می کنند. در نهایت، این حزب خواهان آن است که دولت برای حفظ کشاورزی محلی در مناطق بسیار شهری و جلوگیری از گسترش بی رویهٔ شهر بر این اراضی، به ویژه در ایل-دو-فرانس، مداخله کند. بودجه. اروپا اکولوژی – سبزها برای سال ۲۰۱۱ یک بودجهٔ جایگزین پیشنهاد کرد که بر دو محور استوار بود: کاهش بدهی و گذار زیست محیطی جامعه. این طرح با حذف معافیت ها و امتیازهایی که به گفتهٔ حزب «از نظر اجتماعی ناعادلانه و آلاینده» بودند – مانند سپر مالیاتی و «معافیت کوپه» – امکان آزادسازی ۲۹ میلیارد یورو را پیش بینی می کرد. بر اساس این پیشنهاد، ۱۵ میلیارد یورو از این مبلغ صرف کاهش بدهی و ۱۴ میلیارد یوروی دیگر به سرمایه گذاری زیست محیطی، ایجاد مشاغل سبز و غیرقابل انتقال (مانند انرژی های تجدیدپذیر، مسکن، عایق کاری و کاهش مصرف نفت در فرانسه اختصاص می یافت. اکولوژیست ها هدف خود را دستیابی به توازن بودجه اعلام کردند، اما نه از طریق ریاضت اقتصادی، بلکه با «سرمایه گذاری عادلانه از هر نظر» و کاهش هزینه ها در بخش ه
ایی که به محیط زیست آسیب می زنند یا امتیازاتی که به ثروتمندان و شرکت های فاقد نقش در ایجاد اشتغال داده می شود. در چارچوب «نشست های عمومی اشتغال و اکولوژی»، اروپا اکولوژی – سبزها خواستار ایجاد ۶۰۰ هزار شغل سبز در حوزه هایی مانند مسکن، عایق کاری، انرژی های نو و کشاورزی محلی شده است. این حزب در کنار ایجاد این مشاغل، بر «گذار زیست محیطی» صنایع آلاینده و در حال انتقال به خارج تأکید دارد، تأمین مالی برای آموزش مجدد کارگران را ضروری می داند و ایجاد تعاونی هایی با تولید محلی و سازگار با محیط زیست را پیشنهاد می کند. برای نمونه، دومینیک وانه در سال ۲۰۰۷ پیشنهاد داده بود که به ازای هر یک یورو سرمایه گذاری کارگران در این تعاونی ها، دولت نیز یک یورو سرمایه گذاری کند. اکولوژیست ها از کاهش و بازتوزیع ساعات کاری حمایت می کنند و الگوی پیشنهادی اقتصاددان پیر لاروترُو – عضو پیشین حزب و هیئت اجرایی آن – را دنبال می کنند؛ الگویی که بر گسترش اجرای هفتهٔ کاری ۳۵ ساعته و حرکت به سمت ۳۲ ساعت کار در هفته تأکید دارد. هدف، رسیدن به نرخ بیکاری کمتر از ۵٪ طی یک دوره پنج ساله عنوان شده است. اروپا اکولوژی – سبزها همچنین خواهان ایجاد شاخص جد
یدی برای توسعه است که علاوه بر ملاحظات اجتماعی، معیارهای کیفیت محیط زیست و حفاظت از تنوع زیستی را نیز در بر بگیرد. این حزب رشد تولید ناخالص داخلی را به خودی خود هدف نمی داند و معتقد است چنین رشدی غالباً پشتیبان اقتصادی آلاینده و ناعادلانه است. به باور آن ها، تمرکز باید بر تحقق اشتغال کامل و کاهش نابرابری بین ثروتمندترین و فقیرترین اقشار باشد. در همین راستا، این حزب دو نرخ جدید مالیاتی برای درآمدهای بالا پیشنهاد کرده است: ۶۰٪ برای درآمد بین ۱۰۰ هزار تا ۵۰۰ هزار یورو و ۷۰٪ برای درآمد بالاتر از آن، پیشنهادی که اوا ژولی در کارزار ریاست جمهوری ۲۰۱۲ مطرح کرد. به طور کلی، سیاست اقتصادی حزب در چارچوب جریان آلترموندیالیستی و مخالفت با آنچه یانیک ژادو «سرمایه داری غارتگر» می نامد، قرار می گیرد. ژادو در کارزار انتخاباتی خود بارها بر مقابله با لابی های شرکت های بزرگ صنعتی و ضرورت شفافیت در سیاست های اقتصادی تأکید کرده است. همچنین، ماری توسان، نمایندهٔ پارلمان اروپا، از اصطلاح «فقیرهراسی» برای توصیف گرایش نظام سیاسی فرانسه به انگ زنی و ثبت اطلاعات افراد کم درآمدِ وابسته به کمک های اجتماعی استفاده کرده است. محیط زیست. اکول
وژیست ها خود را پیرو سیاست زیست محیطی می دانند؛ ایدئولوژی ای که از اواخر دههٔ ۱۹۷۰ و در پی آثار اندیشمندانی چون ایوان ایلیچ و آندره گورز شکل گرفت. این جریان فکری بر بازاندیشی در شیوه تولید، الگوی مصرف و مدیریت منابع طبیعی تأکید دارد و به دنبال ایجاد نظامی سیاسی نو است که بر پایهٔ «وابستگی متقابل» انسان ها، گونه های زیستی و محیط پیرامونشان بنا شود. از نظر واژگانی، واژهٔ «اکولوژی» از ترکیب واژه های («خانه» یا «زیستگاه») و («دانش/مطالعه») در زبان یونانی باستان ساخته شده و به معنای «دانش زیستگاه» (در اینجا زمین) است. بر همین اساس، اکولوژیست ها خواستار تغییرات زیست محیطی هستند که بتواند در میان مدت، انتشار دی اکسید کربن فرانسه را تا ۴۰٪ کاهش دهد. برای تحقق این هدف، آن ها پیشنهادهایی چون بازطراحی بخش مسکن (ساخت خانه های سازگار با محیط زیست)، تغییر چهرهٔ شهرها (گسترش چشمگیر و عملی حمل ونقل همگانی و مسیرهای دوچرخه سواری)، اصلاح کشاورزی (هدف گذاری ۳۰٪ محصولات ارگانیک و ۷۰٪ «کشاورزی پایدار»، توقف کشت آزاد محصولات تراریخته) و به ویژه تحول در بخش انرژی ارائه می دهند؛ از جمله حذف تدریجی انرژی هسته ای و ایجاد سبدی ۱۰۰٪ تجد
یدپذیر متناسب با شرایط هر منطقه (شامل انرژی بادی خشکی/دریایی/زیرسطحی، انرژی خورشیدی فتوولتائیک، زیست توده، زمین گرمایی و انرژی آبی)، با تکیه بر سناریوهای ارائه شده توسط "آژانس محیط زیست و مدیریت انرژی فرانسه" و انجمن نگاوات. این سناریوها بر کاهش مصرف نهایی انرژی (تا نصف در طرح نگاوات) تکیه دارند، در حالی که دولت فرانسه پیش بینی کرده مصرف برق از ۴۷۳ تراوات ساعت در ۲۰۱۹ به ۶۵۰ تا ۷۰۰ تراوات ساعت در ۲۰۵۰ افزایش یابد که رشدی معادل ۴۰ تا ۴۵٪ است و اداره کل انرژی و اقلیم نیز رقم ۷۲۰ تراوات ساعت را برای ۲۰۵۰ برآورد کرده است. اکولوژیست ها همچنین، از جمله در جریان کنفرانس بین المللی ناگویا، خواستار اقداماتی قاطع برای حفاظت کامل از تنوع زیستی شده اند؛ موضوعی که از نظر آن ها شاخصی اساسی برای سنجش سلامت یک جامعه است؛ جامعه ای که در آن، انسان ها با همهٔ گونه های جانوری و گیاهی در هماهنگی زندگی می کنند. علاوه بر این، «اروپا اکولوژی – سبزها» بر لزوم توجه بیشتر به جایگاه حیوانات در جامعه، حفاظت از تمامیت جسمانی آن ها و احترام به نیازهای طبیعی شان تأکید دارد. اروپا. اروپا اکولوژی – سبزها حزبی سیاسی است که سه گرایش محیط زیست گ
رایی، جهت گیری چپ میانه تا چپ رادیکال، و فدرالیسم اروپایی را در هم می آمیزد. این حزب عضو حزب سبز اروپا است و از تشکیل یک مجلس مؤسسان اروپایی، ایجاد «سازمان عالی شفافیت» برای مقابله با نفوذ لابی ها، و برگزاری همه پرسی ابتکار شهروندان در مقیاس اتحادیه اروپا حمایت می کند. این حزب خواهان گسترش هماهنگی قوانین کشورهای عضو، نظام آموزشی، سیاست خارجی و همچنین سیاست های اقتصادی و اجتماعی در سطح اتحادیه است. هرچند اکولوژیست ها از حامیان یورو به شمار می روند، اما در حوزه اجتماعی با بسیاری از دیگر احزاب فدرالیست اروپا اختلاف نظر دارند: اروپا اکولوژی – سبزها از حداقل دستمزد اروپایی، تقسیم ساعات کار در سطح اروپا و گسترش اختیارات مداخله کارکنان در تصمیم گیری های شرکت ها دفاع می کند. در جریان انتخابات پارلمان اروپا ۲۰۲۴ (فرانسه)، سرلیست اکولوژیست ها، ماری توسَن، از حق وتوی اروپایی برای جلوگیری از هر طرح قانونی در سطح اتحادیه که می تواند زندگی یا حقوق ۱۰٪ فقیرترین اروپایی ها را به خطر اندازد، دفاع کرد. نفر دوم فهرست، دیوید کورمان، نیز بر این نظر بود که اروپا، به عنوان بزرگ ترین بازار مصرفی جهان، باید مقررات خود در زمینه حفاظت
از داده های دیجیتال را تغییر دهد تا تمام وبگاه ها ملزم به تطبیق با این قوانین شوند و حفاظت بهتری از داده های کاربران به عمل آید. روابط بین الملل. در عرصهٔ بین المللی، حزب اکولوژیست خواستار کاهش سهم فروش تسلیحات در تجارت خارجی فرانسه، دفاع از یک برنامهٔ گستردهٔ سرمایه گذاری و توسعهٔ زیست محیطی در آفریقا (با تمرکز بر انرژی های تجدیدپذیر، حمایت مالی از شرکت های تعاونی و منصفانه و مهار بیابان زایی) است. همچنین «اروپا اکولوژی – سبزها» برای مقابله با بحران کشاورزی، بر کاهش سطح زیرکشت محصولات اختصاص یافته به تغذیهٔ دام ها (که یک سوم زمین های کشاورزی جهان را تشکیل می دهد و بخش عمدهٔ آن در اختیار کشورهای غربی است)، توسعهٔ کشت پایا و حمایت از مزارع خانوادگی تأکید دارد. در حوزهٔ مسائل اجتماعی نیز، اکثریت اکولوژیست ها از جرم زدایی جهانی همجنس گرایی و هویت ترنس و تحقق برابری جنسیتی در نهادهای بین المللی دفاع می کنند. همچون حزب پیشین خود، سبزها، این حزب در حوزهٔ سیاست دفاعی رویکردی صلح طلبانه و حتی ضد نظامی گری دارد (برای نمونه، اوا ژولی – نامزد انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۲ – پیشنهاد حذف رژه نظامی ۱۴ ژوئیه را مطرح کرده بود).
با این حال، در سال ۱۹۹۹، به طور کلی از مداخلهٔ نظامی در کوزوو حمایت کرد؛ در سال ۲۰۱۱، دو نمایندهٔ حزب (نوئل مامِر و فرانسوا دو روژی) به تمدید عملیات نظامی در لیبی رأی مثبت دادند؛ و در سال ۲۰۱۳، اکثریت رهبران حزب از حملهٔ نظامی علیه سوریه حمایت کردند. در سال های اخیر، این حزب همچنین با حمایت از اوکراین در برابر تهاجم روسیه به اوکراین، دفاع از مردم اویغور به عنوان قربانیان نسل کشی در چین، و پشتیبانی از راه حل دوکشوری میان اسرائیل و دولت فلسطین شناخته شده است. این موضع شامل آزادی گروگان های اسرائیلی پس از حملات ۷ اکتبر، پایان شهرک سازی های اسرائیل و حفاظت از غیرنظامیان نوار غزه در برابر حملات نظامی دولت نتانیاهو است. در نهایت، در رویکرد ژئوپولیتیک خود، این حزب خود را صلح طلب معرفی می کند و مدافع مردم تحت ستم در سراسر جهان است، به ویژه در کشورهای اقتدارگرا یا در برابر رهبران بسیار محافظه کار، همچون ویکتور اوربان در مجارستان و رجب طیب اردوغان در ترکیه.
مجمع ملی (; ) یا مجلس سفلای فرانسه، یکی از دو مجلس پارلمان این کشور است. مجلس سنای فرانسه، که اصطلاحاً مجلس علیا هم نامیده شده، مجلس دیگر فرانسه است. در "مجمع ملی" ۵۷۷ نماینده، که اصطلاحاً (دپوتِه députés) به معنی قائم مقام خوانده می شوند، حضور دارند. از هر حوزهٔ نمایندگی، فقط یک نماینده (نظام تک عضوی) از طریق رأی گیری دومرحله ای انتخاب می شود؛ بنابراین: در "مجمع ملی" ۲۸۹ کرسی برای داشتن اکثریت مورد نیاز است. "مجمع" توسط یک رئیس، (اکنون، یائل برون-پیوه) که معمولاً از میان بزرگ ترین حزب در مجمع انتخاب می شود، مدیریت می گردد. یک معاون رئیس مجلس نیز از میان سراسر طیف سیاسی نمایندگان، انتخاب می شود. دوره 'مجمع ملی پنج سال است؛ ولی رئیس جمهور می تواند انحلال زودهنگام مجلس را (با فراخوانی برگزاری انتخابات جدید) خواستار شود؛ مگر اینکه مجمع در طول دوازده ماه گذشته منحل شده باشد. امکان استفاده از این بند قانون از همه پرسی سال ۲۰۰۰ به بعد، که مدت زمان ریاست جمهوری از هفت سال به پنج سال کاهش داده شد، بسیار نادر شده است؛ زیرا در فرانسه معمولاً حزب حامی رئیس جمهور اکثریت کرسی های مجلس را در انتخابات مجمع ملی که معمولاً دو
ماه پس از انتخابات ریاست جمهوری برگزار می شود به دست می آورد؛ بنابراین استفاده از این قانون برای رئیس جمهور معمولاً بی فایده است.
جاکومو جنتیلومو (؛ – ) کارگردان، تدوین گر، فیلم نامه نویس و نقاش اهل ایتالیا بود. وی در تریسته به دنیا آمد. بسیار جوان بود که به رم مهاجرت کرد. در ۲۱ سالگی وارد صنعت سینما شد و به عنوان دستیار کارگردان شروع به کار کرد. او بین سال های ۱۹۳۳ و ۱۹۳۷ میلادی به تدوین فیلم مشغول بود. در اواسط دههٔ ۱۹۶۰ میلادی به دلیل نارضایتی از سینما، تصمیم گرفت تا ضمن ترک دنیای فیلم، به نقاشی بپردازد.
لئون پواریه (؛ ۲۵ اوت ۱۸۸۴ – ۲۷ ژوئن ۱۹۶۸) کارگردان، تهیه کننده و فیلم نامه نویس اهل فرانسه بود. وی در بین سال های ۱۹۱۳ تا ۱۹۴۹، ۲۵ فیلم را کارگردانی نمود.
یاکوف اَلکساندرُویچ پروتازانوف (؛ – ) کارگردان، فیلم نامه نویس و بازیگر اهل امپراتوری روسیه بود. وی بین سال های ۱۹۰۹ تا ۱۹۴۳ میلادی فعالیت می کرد. وی را از پدران پیدایش سینمای روسیه می دانند. از فیلم هایی که در آن نقش داشته می توان به "تب شطرنج" اشاره کرد.
فرانسیس جی گرندون (؛ ۱۸۷۹ – ۱۱ ژوئیه ۱۹۲۹) کارگردان و هنرپیشه فیلم های صامت اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود. وی در حدود ۱۰۰ فیلم بازی کرده بود و بیش از ۱۰۰ فیلم را نیز کارگردانی نموده بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به در کالیفرنیای قدیم اشاره کرد.
جورج دی. بیکر (؛ – ) کارگردان و فیلم نامه نویس اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال های سینمای صامت آمریکا فعالیت می کرد.
ژاک دو بارونسلی (؛ ۲۵ ژوئن ۱۸۸۱ – ۱۲ ژانویه ۱۹۵۱) یک کارگردان، فیلم نامه نویس، هنرپیشه و تهیه کننده فیلم اهل فرانسه بود. شهرت وی به خاطر فعالیت در فیلم های صامت از سال ۱۹۱۵ تا اواخر دههٔ ۳۰ میلادی است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "زن و بازیچه او" و "ولپن" اشاره نمود.
یوگنی فرانزِویچ باور (؛ ۱۸۶۵ – ۲۲ ژوئن ۱۹۱۷) کارگردان فیلم های صامت، هنرمند تئاتر و فیلم نامه نویس اهل امپراتوری روسیه بود. وی بین سال های ۱۹۱۳ تا ۱۹۱۷ میلادی فعالیت می کرد.
جان جوزف هاروی شناخته شده با نام جک هاروی (؛ ۱۶ سپتامبر ۱۸۸۱ – ۹ نوامبر ۱۹۵۴) کارگردان، هنرپیشه و فیلم نامه نویس اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود. شهرت وی به خاطر ساخت فیلم های صامت کوتاه است.
آوگوست بلوم (؛ ۲۶ دسامبر ۱۸۶۹ – ۱۰ ژانویه ۱۹۴۷) هنرپیشه و کارگردان اهل کشور دانمارک بود. وی در زمان دوران طلایی سینمای دانمارک فعالیت می کرد.
قازاروس ساریان (؛ – ) یک آهنگساز اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی پسر نقاش برجسته ارمنی ماردیروس ساریان و نوه نویسنده برجسته ارمنی قازاروس آقایان بود. بین سال های ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۸ در کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان زیر نظر سارگیس بارخوداریان و وارتگس تالیان رشته آهنگسازی را آموزش دید. در زمان جنگ جهانی دوم بین سال های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۵ در ارتش سرخ شوروی خدمت نمود. سپس وارد کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو شد و زیر نظر آناتولی نیکلایویچ آلکساندروف، دمیتری شوستاکوویچ و دیمتری کابالفسکی آموزش آهنگسازی دید و در سال ۱۹۵۰ از آنجا فارغ التحصیل شد. وی در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد. وی برنده جوایز زیر شده است:
جوآن هریس (؛ زادهٔ ) یک نویسنده، و رمان نویس اهل بریتانیا است. معروفیت وی بیشتر به خاطر رمان شکلات است که بر اساس آن فیلمی به همین نام ساخته شد.
مدرسه نرسیسیان () مؤسسه آموزش عالی ارمنی ها در شهر تفلیس در امپراتوری روسیه بود. این مؤسسه در تاریخ ۱ اکتبر ۱۸۲۴ توسط اسقف «نرسس آشتاراکتسی» (دیرتر جاثلیق تمامی ارمنستان، نرسس پنجم) کشیش ارشد ارمنیان در اسقف نشین گرجستان بنیان گذاری شد و تا سال ۱۹۲۴ میلادی یعنی دقیقاً به مدت یکصد سال فعالیت نمود. نمای خارجی بنا از سنگ نارنجی رنگ روستاهای تساتر استان لوری و کاراهونج استان سیونیک ساخته شده بود. در جریان ساخت بنای جدید، آلکساندر مانتاشف ۳۷۰٬۰۰۰ روبل (۴۴۴ کیلوگرم طلا) هزینه کرد. در جلوی مدرسه مجسمه هایی از آلکساندر مانتاشف و نرسس پنجم نصب شده است. دانش آموختگان و فارغ التحصیلان سرشناس. لیست زیر دانش آموختگان سرشناس مدرسه نرسیسیان می باشد که سال فارغ التحصیلان شدنشان در پرانتز آمده است:
زاده برای پیروزی فیلمی محصول سال ۱۹۷۱ به کارگردانی ایوان پاسر است. در این فیلم بازیگرانی همچون جرج سیگال، پائولا پرنتیس، کرن بلک، هکتور الیزوندو، رابرت دنیرو، جی فلچر و اد مدسن ایفای نقش کرده اند. داستان. جی (آرایشگر سابق) از همسرش جدا شده و به یک معتاد بی هدف تبدیل شده که مدام در میدان تایمز رفت و آمد می کند. او زندگی جدیدش را با فروش مواد مخدر برای ویوین، یک فروشنده موفق و ترسناک مواد مخدر، می گذراند. جی و دوست معتادش بیلی داینامیت سعی می کنند پشت سر یک صندوقدار، گاوصندوقی را سرقت کنند. با این حال، مانند بسیاری از ماجراجویی های جی، در مواجهه با کار شکست می خورند و با آشفتگی از صحنه فرار می کنند.
طبل را آهسته بزن فیلمی محصول سال ۱۹۷۳ به کارگردانی جان دی هنکاک است. در این فیلم بازیگرانی همچون مایکل موریارتی، رابرت دنیرو، وینسنت گاردنیا، هدر مک ری، آن ودجورث، تام لیگن، دنی آیلو، سلما دیاموند و باربارا بابکوک ایفای نقش کرده اند. داستان. هنری ویگن، پرتاب کننده ی ستاره ی تیم نیویورک ماموتس، یک تیم بیسبال خیالی در لیگ برتر است. او بازیکن ارزشمندی برای مدیرش داچ است، اما با مالک تیم اختلاف دارد و برای قرارداد جدید و پول بیشتر تلاش می کند. هنری یک شغل جانبی به عنوان فروشنده ی بیمه دارد که برای شرکت آرکتوروس کار می کند و بازیکنان باشگاه مشتریان او هستند. دوست هنری، بروس پیرسون، دریافت کننده تیم، بازیکنی با مهارتیاست. هم تیمی هایش هنری را با لقب «نویسنده» صدا می زنند، زیرا هنری کتابی نوشته است.
تیپی واکر (زاده ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۰) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم طبل را آهسته بزن اشاره کرد.
کلوور یک مجموعه مانگای ژاپنی است که توسط تیم مانگاکاهای زن کلمپ نوشته و مصورسازی شده است. داستان مانگا در آینده ای پادآرمان شهر روایت می شود، جایی که دولت به دنبال کنترل کلوورها، نژادی از کودکان دارای قدرت های ویژه است. این مجموعه توسط انتشارات کودانشا از سال ۱۹۹۷ در "ماهنامه آمی" به چاپ می رسید تا اینکه در سال ۱۹۹۹ انتشار مجله متوقف شد و مجموعه ناتمام باقی ماند. داستان. در آینده های دور، دولت شروع به انجام پروژه ای مخفی به نام «پروژه کلوور» نمود. هر کلوور با نماد و سطح قدرتی توسط شورایی متشکل از پنج ارشد، خالکوبی می شدند. "سو" چهارمین برگ کلوور، و تنها کسی که تا کنون با این شماره وجود داشت. ران سومین برگ و یکی از دو تا است. گینگتسو دومین برگ و اوروها برگ اول بود. کلوورها کودکانی با نیروهای ویژه بودند که در این دنیای آینده گر، دولت مجبور بود آن ها را کنترل کند. در میان کلوورها، سو به دلیل اینکه با انسان های دیگر تماس برقرار نکند، زندانی شد. او که از بقیه انسان ها به دور شده بود، به عنوان تنها آرزویش درخواست بازدید از «پارک پری ها» را کرد. در این میان کازوهیکو، سرباز سابق ارتش مجبور شد مأموریت انتقال و محافظت
از سو به پارک پری ها را به عهده بگیرد. بعدها مشخص می شود کازوهیکو و سو از طریق عشق سابق و مرحوم کازوهیکو، اوروها با یکدیگر مرتبط هستند.
اعترافات واقعی فیلمی محصول سال ۱۹۸۱ به کارگردانی اولو گروسبارد است. در این فیلم بازیگرانی همچون رابرت دنیرو، رابرت دووال، چارلز دارنینگ، سیریل کوساک، بورگس مریدیت، کنت مک میلان، اد فلاندر، دن هدایا و جانت نولان ایفای نقش کرده اند. داستان. در سال ۱۹۴۸، کشیش دزموند اسپلاسی، یک کشیش جوان کاتولیک رومی در اسقف نشین لس آنجلس است. برادر بزرگترش تام، کارآگاه قتل در اداره پلیس لس آنجلس است. دز در توسعه پروژه های کلیسا ضمن پایین نگه داشتن هزینه ها مهارت دارد. جک آمستردام یک کاتولیک غیرروحانی است که از روابط خود با دز برای منفعت جمعی اما عمدتاً برای منافع خودش استفاده می کند. روزی، جسد زن جوانی به نام لوئیس فازندا در یک زمین خالی پیدا می شود که به قتل رسیده و بدنش به دو نیم تقسیم شده است. تام و شریکش فرانک کروتی مسئول رسیدگی به این پرونده هستند. فازندا به دلیل اینکه ظاهراً هم کاتولیک و هم فاحشه است، توسط مطبوعات به عنوان "ولگرد باکره" شناخته می شود و این موضوع به یک پرونده جنجالی تبدیل می شود.
3D XPoint (تلفظ: تری-دی کراس پوینت) یک فناوری حافظه غیر فرار (NVM) است که توسط شرکت های اینتل و میکرون به طور مشترک توسعه داده شد و اکنون دیگر تولید نمی شود. این فناوری در جولای 2015 معرفی شد و از آوریل 2017 تا جولای 2022 در بازار آزاد با نام تجاری Optane (محصول اینتل) در دسترس بود. ذخیره اطلاعات در این فناوری بر اساس تغییر مقاومت حجمی انجام می شود که همراه با آرایه ای از دسترسی به داده ها به صورت شبکه ای پشته ای و با استفاده از پدیده ای به نام Ovonic Threshold Switch (OTS) صورت می گیرد. قیمت اولیه این حافظه ها کمتر از حافظه های DRAM ولی بیشتر از حافظه های فلش بود. به عنوان یک حافظه غیر فرار، 3D XPoint دارای ویژگی هایی است که آن را از سایر حافظه های RAM و NVRAM موجود متمایز می کند. با اینکه نسل های اولیه 3D XPoint از نظر ظرفیت یا سرعت چندان قابل توجه نبودند، اما این فناوری برای تولید برخی از سریع ترین SSDهای موجود تا سال 2019 با تأخیر نوشتن پایین مورد استفاده قرار گرفت. از آنجا که این حافظه به طور ذاتی سریع و byte-addressable است، نیازی به استفاده از تکنیک هایی مانند read-modify-write و حافظه نهان که برای بهب
ود عملکرد SSDهای سنتی استفاده می شوند، نیست. علاوه بر این، چیپست هایی مانند Cascade Lake با پشتیبانی داخلی از 3D XPoint طراحی شده اند، که امکان استفاده از آن به عنوان دیسک کش یا شتاب دهنده را فراهم می کنند. این حافظه همچنین به اندازه ای سریع است که بتوان از آن به عنوان NVRAM یا حافظه پایدار (persistent memory) در قالب DIMM استفاده کرد. تاریخچه. توسعه توسعه فناوری 3D XPoint حدود سال 2012 آغاز شد. شرکت های اینتل و میکرون پیش از این فناوری های دیگری در حوزه حافظه های غیر فرّار phase-change memory (PCM) توسعه داده بودند. مارک دورکان از شرکت میکرون بیان کرد که معماری 3D XPoint با نسل های پیشین PCM متفاوت است و از مواد شیشه کالکوژنید هم برای بخش انتخاب کننده (selector) و هم بخش ذخیره سازی حافظه استفاده می کند. این مواد در مقایسه با مواد PCM سنتی مانند GST (Germanium-Antimony-Tellurium) سریع تر و پایدارتر هستند. امروزه 3D XPoint به عنوان زیرمجموعه ای از فناوری ReRAM شناخته می شود. بر اساس ثبت اختراعات، از طیف وسیعی از مواد می توان به عنوان مواد شیشه کالکوژنید در این فناوری استفاده کرد. 3D XPoint بر اساس مقاومت الکتر
یکی عمل می کند و به صورت bit-addressable است. شباهت هایی بین این فناوری و حافظه resistive random-access memory (ReRAM) که توسط شرکت Crossbar Inc. در حال توسعه است، مشاهده شده، اما فیزیک ذخیره سازی در 3D XPoint متفاوت است. به طور خاص، در سلول های حافظه این فناوری، به جای ترانزیستورها، از threshold switches به عنوان انتخاب کننده استفاده شده است. توسعه دهندگان 3D XPoint اعلام کرده اند که این فناوری بر تغییرات مقاومت در ماده حجمی (bulk material) استوار است. برایان کرزانیچ، مدیرعامل وقت Intel، در پاسخ به سوالاتی درباره ماده مورد استفاده در 3D XPoint اظهار داشت که مکانیزم تغییر مبتنی بر «ویژگی های ماده حجمی» است. Intel همچنین بیان کرده که 3D XPoint از فناوری phase-change یا ممریستور استفاده نمی کند، هرچند این ادعا توسط برخی از تحلیل گران مستقل مورد تردید قرار گرفته است. طبق گزارش شرکت TechInsights که در زمینه مهندسی معکوس فعالیت می کند، 3D XPoint از ماده germanium-antimony-tellurium (GST) با محتوای کم سیلیکون به عنوان ماده ذخیره سازی داده استفاده می کند. دسترسی به این ماده از طریق Ovonic Threshold Switches (OTSes)
انجام می شود که از ترکیب selenium-germanium-silicon در یک ساختار سه جزئی (ternary phase) و با دوپینگ آرسنیک ساخته شده اند. 3D XPoint به عنوان پرکاربردترین حافظه مستقل (standalone) شناخته می شود که مبتنی بر ذخیره سازی بار الکتریکی نیست. این در حالی است که سایر حافظه های جایگزین مانند ReRAM یا Magnetoresistive RAM (MRAM) عمدتاً در پلتفرم های embedded توسعه یافته اند و به طور گسترده به عنوان حافظه مستقل استفاده نشده اند. تولید اولیه در اواسط سال 2015، شرکت اینتل برند Optane را برای محصولات ذخیره سازی مبتنی بر فناوری 3D XPoint معرفی کرد. در همین زمان، شرکت Micron نیز با استفاده از برند QuantX اعلام کرد که این حافظه ها با قیمتی تقریباً نصف حافظه های DRAM اما 4 تا 5 برابر قیمت حافظه های فلش به فروش خواهند رسید. در ابتدا، یک کارخانه تولید ویفر در لحی، یوتا که تحت مدیریت شرکت IM Flash Technologies LLC (یک سرمایه گذاری مشترک بین Intel و Micron) فعالیت می کرد، در سال 2015 مقادیر کمی از تراشه های 128 گیگابیتی تولید کرد. این تراشه ها شامل دو صفحه 64 گیگابیتی پشته شده بودند. تولید انبوه این تراشه ها در اوایل 2016 پیش بینی
شد و انتظار می رفت طی 12 تا 18 ماه آغاز شود. در اوایل 2016، شرکت IM Flash اعلام کرد که نسل اول درایوهای حالت جامد (SSD) می توانند به 95000 IOPS دست یابند، با تأخیر بسیار پایین 9 میکروثانیه. این تأخیر کم، عملکرد IOPS را در عمق های پایین صف برای عملیات تصادفی به طور چشمگیری افزایش می دهد. در Intel Developer Forum 2016، اینتل تخته های توسعه 140 گیگابایتی مبتنی بر PCI Express (PCIe) را به نمایش گذاشت که در بنچمارک ها نسبت به SSDهای فلش مبتنی بر PCIe NAND بهبود 2.4 تا 3 برابری نشان می دادند. در تاریخ 19 مارس 2017، اینتل اولین محصول خود را معرفی کرد: یک کارت PCIe که در نیمه دوم سال 2017 در دسترس قرار گرفت. استقبال و عملکرد با وجود استقبال اولیه نسبتاً سرد هنگام عرضه، فناوری 3D XPoint، به ویژه در قالب محصولات Optane اینتل، به شدت مورد تحسین قرار گرفت و برای وظایفی که به ویژگی های خاص آن نیاز دارند، به طور گسترده توصیه شد. Storage Review در آگوست 2018 گزارش داد که برای بارهای کاری با تأخیر کم، 3D XPoint توانسته است 500,000 IOPS پایدار 4K را برای خواندن و نوشتن با تأخیر 3 تا 15 میکروثانیه ارائه دهد و تأکید کرد که "در
حال حاضر هیچ فناوری دیگری به آن نزدیک نمی شود." تامز هاردویر در دسامبر 2017، در بررسی Optane 900p، این محصول را به یک "موجود افسانه ای" تشبیه کرد که باید آن را از نزدیک دید تا باور کرد و گزارش داد که این محصول سرعت بهترین دستگاه های مصرفی قبلی را دو برابر کرده است. وب سایت ServeTheHome در سال 2017 نتیجه گرفت که در آزمایش های خواندن، نوشتن و بارهای کاری ترکیبی، SSDهای Optane به طور مداوم حدود 2.5 برابر سریع تر از بهترین SSDهای دیتاسنتری قبلی اینتل، یعنی P3700 NVMe، عمل کرده اند. همچنین AnandTech اشاره کرد که SSDهای مصرفی مبتنی بر Optane از نظر عملکرد انتقال های بزرگ مشابه بهترین SSDهای غیر 3D XPoint هستند، اما عملکرد انتقال های بزرگ SSDهای Optane سازمانی به طور قابل توجهی از هر دو گروه پیشی گرفته است. فروش کارخانه لحی و توقف تولید در تاریخ 16 مارس 2021، شرکت Micron اعلام کرد که توسعه فناوری 3D XPoint را متوقف می کند تا به توسعه محصولات مبتنی بر Compute Express Link (CXL) بپردازد، زیرا تقاضا برای این فناوری کافی نبود. کارخانه Lehi که در ابتدا برای تولید 3D XPoint طراحی شده بود، هیچ گاه به طور کامل مورد استفاده