Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یوزف زمان (؛ – ) یک بازیکن فوتبال، و سرمربی (فوتبال) اهل جمهوری چک بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ویکتوریا پلزن و باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ اشاره کرد. تیم ملی. وی سابقه ۴ بازی در تیم ملی فوتبال چکسلواکی در کارنامه دارد.
کونیشی یوکیناگا (۱۵۵۵ – ۶ نوامبر، ۱۶۰۰) یک دایمیوی ژاپنی بود که به خاندان تویوتومی خدمت می کرد. او از مسیحیان ژاپن بود. در نبرد سکیگاهارا (۱۶۰۰) او در جبهه سپاه غربی بود پس از شکست در جنگ به اسارت سپاه شرقی درآمد و در کیوتو، به همراه ایشیدا میتسوناری و آنکوکوجی اکی سربریده شد.
کارل آدامیسکی (؛ – ) یک اقتصاددان، و مهندس اهل لهستان بود که بعنوان یکی از پژوهشگران در حوزه مدیریت بشمار می آید.
اوگاوا سوکه تادا (۱۵۴۹–۱۶۰۱ میلادی) یک سامورایی اهل ژاپن بود. وی در نبرد سکیگاهارا به پیروی از کوبایاکاوا هیده آکی به سپاه غربی خیانت کرد.
علی اکبر جلالی (زادهٔ ۱ آذر ۱۳۳۳ در وامرزان، دامغان) استاد دانشگاه ایرانی است. دوران کودکی و نوجوانی را در شاهرود گذارند و سپس برای تحصیلات دانشگاهی به تهران رفت. او فارغ التحصیل دکترای مهندسی برق-کنترل دانشگاه ویرجینیای غربی ایالات متحده آمریکا است. هم اکنون عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی برق و پژوهشگر پژوهشکده الکترونیک دانشگاه علم و صنعت ایران است. او به خاطر اولین تلاش ها برای توسعه و نفوذ شبکه اینترنت در ایران به ویژه در نقاط روستایی، به «پدر فناوری اطلاعات ایران» شهرت یافته است.صاحب نظریه موج چهارم در فضای (عصر) مجازی و از استادان مشهور و ماهر در بیان علوم رایانه، فناوری اطلاعات، شبکه و اینترنت در جهان است. در بیستم اردیبهشت ۱۳۹۵ همایشی جهت تجلیل از مقام علمی جلالی در دانشگاه شاهرود برگزار شد. سید حسن حسینی نماینده مردم شاهرود و میامی در مجلس دهم پیامی به این همایش فرستاد که ضمن تشکر از برگزارکنندگان همایش به بیان و توصیف جایگاه جلالی و تقدیر و تجلیل وی پرداخت. در یکم آذر ۱۴۰۲، دکتر جلالی، پیامی در صفحه یوتیوب خود منتشر کرد. او در این پیام گفت که به زندگی به عنوان یک ترکیب پیچیده از حقیقی و مجازی نگاه می
اندازد، که با امکانات جدید و چالش های فراوان همراه است. و توصیه هایی برای زندگی موفقیت آمیز در آینده ارائه کرد که مرتبط با استفاده هوشمندانه از داده در دنیای امروز به عنوان یکی از دارایی های ارزشمند و توانمندی فناوری های تحلیل داده و هوش مصنوعی مولد، برای دستیابی به الگوها و اطلاعات مفیدی از داده ها استخراج شده و تصمیم گیری های بهتر بود. او در این پیام از ورود انسان ها به دوران چهارم تحولات زندگی خود خبر داد و گفت: عصر مجازی آغاز شده است که فضای جدید ما را در موجی از تغییرات و تحولات عمیق زندگی می اندازد. زندگی آینده ترکیبی از واقعیت فیزیکی موجود و واقعیت مجازی تداخل شده خواهد بود که آثار آنرا در کاربردهای فناوری متاورس و وب ۳ مشاهده می‏کنیم. او از مخاطبان خود خواست تا تلاش کنند آمادگی لازم برای ورود به عصر مجازی سه بعدی را بدست آورده و تجربیات آموزشی و حرفه ای خود را به خوبی در دو دنیای واقعی و فضای مجازی سه بعدی تلفیق کنند. از این لحظه به دنبال دوقلوی دیجیتال خود بوده و با استفاده از آواتار خود در فضاهای مجازی سه بعدی حضور پیدا کرده و آن را با اطمینان و انعطاف پذیری بکار بگیرند.
موری هیده موتو (۲۵ نوامبر، ۱۵۷۹ – ۲۶ نوامبر، ۱۶۵۰) یک دایمیو و سامورایی در دوره ادو در ژاپن بود. پدر وی موری موتوکیو نام داشت. هیده موتو فرزندخوانده رهبر خاندان موری، موری تروموتو بود. پسر ارشد او موری میتسوهیرو نام داشت. در نبرد سکیگاهارا پسرعموی او تروموتو رهبر سپاه غربی بود و چون در قلعه اوساکا مستقر شده بود عازم جبهه جنگ نشد. هیده موتو به همراه آنکوکوجی اکی و کیکاوا هیروایه سه نفر از خاندان موری بودند که در جبهه سپاه غرب شرکت کردند اما در میدان جنگ طبق پیمانی که یک روز قبل از نبرد با توکوگاوا ایه یاسو گذاشته بودند، از محل مقر خود حرکت نکردند.
کیکاوا هیروایه (۱۶۲۵–۱۵۶۱ میلادی) یک دایمیو در دوره سنگوکو و اوایل دوره ادو بود. از ملازمان موری تروموتو، فرزند کیکاوا موتوهارو و نوهٔ موری موتوناری رهبر خاندان موری بود. پدر وی کیکاوا موتوهارو در اصل از خاندان موری بود اما توسط خاندان کیکاوا به فرزندخواندگی پذیرفته شده بود؛ بنابراین این دو خاندان با هم رابطه خانوادگی داشتند. هیروایه در آن زمان مسن ترین و قدرتمندترین عضو خاندان بود، بنابراین او شخصیت اصلی خاندان بود که به طور اساسی خاندان موری را در آن زمان سازمان می داد. او جزو سپاهیانی بود که در نبرد سکیگاهارا در جبهه سپاه غربی بودند اما در عمل در جنگ شرکت نکرده و به نفع توکوگاوا ایه یاسو عمل کردند. همسر اصلی وی دختر اوکیتا نائوایه و فرزندخوانده تویوتومی هیده یوشی بود. نبرد سکیگاهارا. در وهله نخست در ماه ژوئن سال ۱۶۰۰ هیروایه برای پیوستن به ارتش توکوگاوا ایه یاسو در حمله به آیزو به هدف فرونشاندن شورش اوئه سوگی کاگه کاتسو همراه با لشکرش اعزام شد اما در این هنگام ناگهان ایشیدا میتسوناری شروع به جمع آوری لشکر برای حمله به توکوگاوا کرد و رهبر خاندان موری، موری تروموتو را نیز به رهبری سپاه خود یا همان سپاه غربی
منصوب کرد در نتیجه هیروایه نیز که عضوی از خاندان موری بود نیز به ناچار عضوی از سپاه غربی شد اما هیروایه پس از مدتی متوجه شد که سپاه غربی شانسی برای برد ندارد. او از طریق دوست نزدیک خود، کورودا ناگاماسا، یکی از فرماندهان سپاه شرقی، با ایه یاسو تماس پنهانی برقرار کرد و در ازای آن از ایه یاسو قول گرفت که خاندان موری بعد از نبرد برقرار بماند. ناگاماسا کورودا همچنین با کوبایاکاوا هیده آکی نیز تماس مخفیانه داشت. نقش هیروایه در شکست سپاه غربی. کیکاوا هیروایه در حالی که در حاشیه میدان جنگ شاهد این بود که صف ارتش شرقی در یک موقعیت ضعیف قرار گرفته باز مانع اقدامات ارتش غربی برای حمله به آنان شد. در ارتفاعات (تپه نانگو) پشت ایه یاسو، حدود ۲۹۰۰۰ نیروی غربی مستقر بودند، و ایه یاسو همیشه مجبور بود به گونه ای بجنگد که مواظب تهدید این نیروها نیز باشد. کیکاوا هیروایه یکی از افرادی بود که این موقعیت عالی را حفظ کرده و برای حمله به ایه یاسو از آن استفاده نکرد. کیکاوا هیروایه شاهد جنگیدن ارتش شرقی بود، اما در این فرصت ارتش را به حرکت در نیاورد و حرکت بقیه ارتش غربی را در ارتفاعات را کاملاً مسدود کرد. در میانه نبرد، ایشیدا میتسون
اری به طور مکرر پیام رسان ها را می فرستاد تا هیروایه را به جنگیدن ترغیب کند، اما نتیجه ای نداشت. این عملکرد منجر به پیشرفت بیشتر سپاه اصلی ایه یاسو شد و سرانجام کوبایاکاوا هیده آکی، که فکر می کرد ارتش شرقی در موقعیت برتر قرار گرفته، تصمیم به خیانت گرفت. علاوه بر این، هیروایه همچنین خرابکاری آشکار دیگری را نیز علیه ارتش غربی انجام داد، مانند نگه داشتن موری تروموتو، که فرمانده کل ارتش غربی بود، در قلعه اوساکا و عدم اعزام او به نبرد سکیگاهارا. کار هیروایه را می توان در سه مورد زیر خلاصه کرد. به دلیل اقدامات هیروایه، ارتش موری تروموتو، که گفته می شود ارتش غربی بیشترین اعتماد را به آن داشت، با ۳۰۰۰۰ سرباز به نبرد سرنوشت ساز نرسید و موری هیده موتو، پسر تروموتو (با ۱۶۰۰۰ سرباز)، که اگرچه پشت سر ایه یاسو در موقعیت کاملی قرار داشت، اما راهش توسط هیروایه سد شد و جلوی پیشرفت و حرکت او را گرفته شد. این مجموعه عاملی شد که بر تصمیم به خیانت کوبایاکاوا هیده آکی با ۱۶۰۰۰ سرباز تأثیر گذاشت.
تخصیص منابع () یکی از فعالیت های اصلی مدیریت است، که اجرای استراتژی را امکان پذیر می سازد. در سازمان هایی که در آن مدیریت استراتژیک به اجرا گذاشته نشده است، تخصیص منابع بر اساس عوامل شخصی یا سیاسی خواهد بود. در سازمان های استراتژی محور، منابع بر اساس اولویت هایی که به وسیله هدف های سالانه تعیین گردیده اند، تخصیص می یابند. یکی از موانع بزرگ در سر راه اجرای موفقیت آمیز استراتژی سازمان، عدم موفقیت در پیوند بین برنامه های اجرایی و تعیین اولویت در تخصیص منابع به برنامه های راهبردی بلندمدت است. در حال حاضر بسیاری از سازمان ها فرایند جداگانه ای برای برنامه ریزی بلندمدت راهبردی و بودجه بندی سالیانه و کوتاه مدت خود دارند. هر سازمان، دست کم، چهار نوع منبع دارد که برای تأمین هدف های مورد نظر باید تخصیص یابند: منابع مالی، منابع فیزیکی، منابع انسانی و منابع فناوری. تخصیص منابع به طور کارا و جهت رسیدن به حد مطلوب تولید، توزیع و مصرف به سرمایه گذاری و قیمت گذاری در ورای اقتصاد در شرایط رقابت کامل بازمی گردد.
جنگ آمیخته یا جنگ ترکیبی به یک راهبرد نظامی گفته می شود که آمیخته ای از جنگ سیاسی، جنگ کلاسیک، جنگ نامنظم، جنگ مجازی، خبررسانی جعلی، دیپلماسی، جنگ دادگاهی، مداخله در انتخابات کشورهای خارجی، برهم زدن بافت جمعیتی، مهاجرپذیری، یورش فرهنگی، ایجاد تضاد دینی و اینگونه موارد ساخته شده باشد. سازندهٔ این راهبرد تلاش می کند با آمیختن روشهای گوناگون، بیشترین آسیب را به کشور میزبان وارد نماید. برای نخستین بار فرانک هافمن این روش از جنگ را پیشنهاد کرد. جنگ ترکیبی یا هیبریدی که گاهی از آن با عنوان عملیات های پیچیده، جنگ های کوچک یا نامنظم نیز یاد می شود، بیانگر به کارگیری ترکیبی قابلیت های نیروهای نظامی متعارف به شیوه ای بدیع، پیچیده و هماهنگ شده است. این نوع نبرد، شامل عواملی است که از تاکتیک ها و آرایش های نظامی گرفته تا حمله های نظامی و غیرنظامی را دربر می گیرد. مقدمه. طی دههٔ گذشته مباحث و مطالب زیادی در مورد «تغییر شیوهٔ مبارزه، پس از دورهٔ جنگ سرد» مطرح شده است. برخی از کارشناسان بر این باورند که «انقلابی در شیوه های مرسوم جنگ» پدید آمده است. فرانک هافمن این بحث ها و نوشته ها را با توجه به درک کامل این نکته که جهان د
ر حال ورود به دوران زمانی خاصی است (زمانی که دشمنان آمریکا و غرب انواع مختلفی از جنگ را به طور هم زمان به کار می گیرند) مطرح می کند. وی این ایده را «جنگ ترکیبی» می نامد. هافمن اشاره می کند که دشمنان امروز و آینده، مجموعه الگویی از جنگ های مختلف را بکار خواهند گرفت. نیروهای شبه دولتی، اغلب ممکن است حالت هایی از جنگ غیرمعمول را بکار بگیرند، اما اگر نبرد معمول (سنتی)، آن ها را به اهدافشان برساند، در آن حضور خواهند یافت. به طور مشابه ممکن است که حکومت ها علاوه بر روش های مرسوم جنگ (برای رسیدن به اهدافشان) در نبردهای غیرمعمول نیز شرکت کنند وقایع ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱ میلادی باعث پایان دوران بروز جنگ های معمول و استفاده مطلق از این شیوهٔ جنگ شد و نظریه پردازان نظامی را مجبور به تغییر دیدگاه هایشان کرد. دوران جدید سیاست گذاران و برنامه ریزان نظامی را متوجه شیوهٔ جنگی ویژه ای کرد و موجب نگرانی کارشناسان نظامی شد. در حال حاضر نیز پیش بینی های انجام شده از آیندهٔ جهان، خبر از وقوع بحران های شدید و نگرانی های فزاینده می دهد. نظریه پردازان مطرحی نظیر دکتر بروس هافمن اشاره می کنند که نوع جدیدی از تروریست ها با تفکرات افراطی
به وجود آمده اند که در شرایط مختلف به طور مثال در عراق و افغانستان به خوبی آموزش می بینند و با انگیزه و مهارت بیشتری به کشورشان جهت انجام اعمال مجرمانه و تروریستی بازمی گردند یا در نقاط درگیری دیگری حضور می یابند. سیر تکاملی گروه های تروریستی باعث شده تا آن ها برای مبارزه با ارتش های مجهز دنیا نظیر آمریکا جسورتر شوند و تمایل بیشتری برای جنگیدن با ارتش های مدرن داشته باشند از حملات سال های ۱۹۱۹ و ۱۹۲۰ شورشیان ایرلندی به واحدهای نظامی ارتش بریتانیا، توانایی مجاهدان افغانستان در سال ۱۹۸۰ و تجارب شورشیان چچن در مقابله با ارتش روسیه می توان به عنوان نمونه های این سیر تکاملی یاد کرد. در اتفاقات بالکان نیز (بعد از دوره حکمرانی یوگسلاوی) فعالیت های غیرمعمول، سنتی، تروریستی و مجرمانه به شکل کاملی رخ داده است. موارد بالا را می توان به عنوان نسل اول جنگ های ترکیبی معرفی کرد مبدأ و توسعه جنگ های ترکیبی. در جنگ های نظامی و غیرنظامی که با اهداف ملی و فراملی روی می دهند، معمولاً محدودهٔ جنگ قابل پیش بینی است و می توان در آن ها از تمام ابزار موجود و روش های ترکیبی استفاده کرد جنگ عراق و افغانستان، پیش بینی معروف ژنرال کرولا
ک را در مورد جنگ های آینده ثابت می کند. وی بر این باور بود که جنگ های آینده شباهت کمتری به عملیات وسیع طوفان صحرا دارد و بیشتر شبیه به جنگ موسوم به «فرزند خوانده چچن» است. نیروهای چچنی از تاکتیک های ترکیبی در شهرها و مناطق حضورشان استفاده کردند تا میزان حملات روسیه را کاهش داده یا خنثی کنند. این الگو نه از سیر مطالعات شورای امنیت ملی و نه با اسناد متعدد به دست آمده در بیروت، موگادیشو یا سارایو توسعه نیافته است. اقدام دیر هنگام پنتاگون نسبت به تحلیل جنگ های غیرمعمول و حفظ ثبات عملیات ها، باعث شد که شورای امنیت ملی آمریکا به بررسی ابعاد جنگ های آینده و میزان منابع مورد نیاز سرعت بخشد. کارشناسان به منظور تحلیل چالش ها و فرصت ها، تحقیقی را با عنوان «تغییر ابعاد جنگ» آغاز کردند که هدف آن بررسی حالت های طرح ریزی شده و تغییرات ابعاد جنگ است. بسیاری از کارشناسان، جنگ های اخیر را با عنوان جنگ های نوین که دارای ویژگی های مخصوص به خود نظیر خشونت جنسی، جنبه های جنایی و اعمال خشونت آمیز است، توصیف می کنند. نقش فناوری در شکل دادن به ویژگی های جنگ. برای به کارگیری این مفاهیم اساسی در جنگ های قرن ۲۱، باید تأثیر محصولات جانبی
پیچیده تکنولوژی را نیز در نظر گرفت. از ساخته شدن نفربرهای هوایی و زیردریایی های هسته ای گرفته تا پیشرفت های رخ داده در صنعت هوانوردی و طراحی هواپیماهای بدون سرنشین و خودروهای تاکتیکی فوق سبک تا رشد فعالیت های فضایی و فضای سایبری همگی تأثیر زیادی بر استراتژی و ویژگی های جنگ داشته اند، اما ماهیت اساسی جنگ را تغییر نداده اند. پیشرفت تکنولوژی در سیستم های اطلاعاتی نیز باعث کاهش «ابهامات موجود در جنگ» شده، اما ساختار این دستگاه ها باعث شکل گیری آسیب های جدیدی در سیستم عملکردی نیروهای نظامی شده است که به عنوان نمونه می توان به گسترش حملات سایبری اشاره کرد. مثلث جنگ و چهاروجهی جنگ. سه گانه کلاوزویتس بسیار شبیه به مثلث آتش است که در آن آتش وابسته به اکسیژن (یا یک اکسیدکننده)، ماده سوختنی و حرارت است و نوسانات آتش نیز وابسته به ترکیب این سه جزء است. جنگ نیز مثل آتش ترکیبی از حکومت (یا نیروی حاکم)، قدرت نظامی و مردم است که تحت تأثیر اجزاء اشتیاق، شانس و عقلانیت به یک حالت سوختن می رسند. اما مثلث سنتی سه گانه نمی تواند پیچیدگی های جنگ هایی را که قبلاً در مورد آن ها صحبت کردیم را به خوبی مدل سازی کند. به همین دلیل، یک م
دل جدیدتر و سازگارتر موردنیاز است. اخیراً مثلث آتش با «چهاروجهی آتش» جایگزین شده است که مدل مناسب تری است. چراکه مثلث آتش نمی تواند واکنش شیمیایی اشتعال را در نظر بگیرید. با استفاده از این مدل به عنوان یک مبنا، اجزاء مثلث سه گانه اصلی کلاوزویتس را می توان کمی تغییر داد تا اجزاء جنگ را به این شکل نشان داد: منافع استراتژیک (حکومت)، خشونت سازمان دهی شده (نظامی)، اقدامات و تصمیمات اجتماعی (مردم). بدون وجود رزمندگان، ابزاری برای انجام خشونت سازمان دهی شده وجود ندارد. اگر سیاست تعریف شده ای توسط یک مقام حاکم تدوین نشده باشد، خشونت سازمان دهی شده نمی تواند به اهداف سیاسی دست پیدا کند، و اگر حمایت حداقل بخشی از اجتماع وجود نداشته باشد، نمی توان جنگید. اگرچه این حمایت می تواند به صورت بی تفاوت بودن نسبت به اوضاع و اتفاقات باشد. اگر برای در نظر گرفتن اثر ابعاد غیرنظامی شامل دیپلماسی، فرهنگ، مذهب و خطرات محیطی موجود، یک جزء چهارم نیز به سه گانه اشتیاق، شانس و عقلانیت اضافه شود، آنگاه می توان ماهیت پیچیده تمام این عوامل در کنار جنبه های اصلی را با یک مدل دینامیک تر نشان داد که به آن «چهاروجهی جنگ» گفته می شود. وقتی جنگ ش
روع می شود، این مدل می تواند تعامل بین اجزای مختلف در زمان بروز جنگ را نشان دهد. برای مثال، تغییر در اقدامات و تصمیمات اجتماعی (در هر طرف)، تلفات نیروهای نظامی، تأثیر فرهنگ، مذهب، دیپلماسی، اطلاعات، اقتصاد و درک از خطر افزایش یافته، همگی می توانند آتش جنگ را برافروخته کنند یا شرایطی برای حل اختلاف (یا پیروزی) به وجود بیاورند منافع استراتژیک مانند اکسیژن در چهاروجهی آتش هستند و خشونت سازمان دهی شده مثل «حرارت» است. این ها با اقدامات و تصمیمات اجتماعی ترکیب می شوند تا یک اشتعال اولیه تشکیل دهند و وضعیت جنگی را ایجاد کنند. اما قبل از اینکه جنگ به نقطه اشتعال برسد، اجزای مثلث پایینی، همگی بر سه جزء دیگر تأثیر می گذارند. با توجه به فیلترهای اشتیاق، شانس و عقلانیت، فرمول به دست آمده می تواند باعث مختل شدن واکنش زنجیره ای جنگ شود یا آن را مشتعل تر کند. این مسئله دقیقاً مثل استفاده از یک کاتالیروز است، که اولی آتش را خاموش می کند و دومی آن را شعله ور می کند. اگرچه این نمایش سه گانه پیچیده تر از نسخه اصلی ارائه شده توسط کلاوزویتس است، اما می تواند خصوصیات جنگ های هیبریدی قرن ۲۱ را به نحو بهتری نمایش دهد و اساس تئوری ج
نگ را با جنگ عملی ترکیب کند ویژگی ها. شش ویژگی نبرد هیبریدی بر اساس یافته های پژوهشگران به شرح زیر تعریف شده اند: (۱) ترکیب، قابلیت ها، و تأثیرات یک نیروی هیبریدی، در محیط پیرامون آن، بی همتا هستند. (۲) هر نیروی هیبریدی یک ایدئولوژی منحصر به فرد دارد که منجر به ایجاد نوعی روایت درونی برای سازمان می شود. (۳) یک نیروی هیبریدی همواره متوجه تهدیدی نسبت به بقای خودش است. (۴) در جنگ هیبریدی نوعی برتری قابلیتی میان طرفین جنگ وجود دارد. (۵) یک نیروی هیبریدی هم اجزاء متداول و هم اجزاء غیرمتداول را شامل می شود. (۶) نیروهای هیبریدی به دنبال استفاده از عملیات دفاعی هستند. از ویژگی های جنگ های ترکیبی می توان به حضور عناصر عمده نیروهای منظم و نامنظم دولتی و غیردولتی، مشارکت راهبردی فرماندهی و کنترل چندوجهی، اقدامات همزمان، تهدیدات متنوع و سریع و فقدان دکترین عملیاتی مشخص اشاره نمود. ابزارهای جنگ ترکیبی به طور کلی به دو گروه ابزارهای نظامی و غیرنظامی تقسیم می شود: ابزارهای غیرنظامی شامل تحریم های اقتصادی و نظامی و تعریف نیروی نظامی رقیب به عنوان گروه ترویستی، حمایت از ناآرامی های داخلی، تجزیه کشور و انواع عملیات رسانه های ه
ستند. ابزارها و ابعاد نظامی نیز عمدتاً شامل ابزارهای کلاسیک جنگ به علاوه شیوه ها و ابزارهای نوین جنگ مانند ابزارهای سایبری و رسانه ها، پیدایش و استفاده از مهمات نقطه زن، کوتاه شدن زمان جنگ، حمله از نقاط دور، کاهش نیروهای عملیاتی و استفاده از نیروهای ویژه و پهبادی است. ضرروت ها. سه «ضرورت» اصلی برای هنر اجرای عملیات در نبرد هیبریدی را می توان چنین تعریف کرد: (۱) یک رویکرد عملیاتی باید منطق شکل های مختلف درگیری را که در یک تهدید هیبریدی به کار می رود، مختل کند. (۲) موفقیت تاکتیکی و اهداف استراتژیک باید در همان فضایی که تهدید هیبریدی در آن به وجود آمده، ایجاد شود. (۳) یک رویکرد موفق باید از اقدامات معمول در زمان و مکان، دوری کند. تعریف های متفاوت و متناقضی برای تهدیدات هیبریدی و جنگ هیبریدی وجود دارند. این تفاوت و تناقض باعث می شود برنامه ریزان بخش نظامی نتوانند به درستی آماده مقابله با این چالش شوند. نیروی هیبریدی را می توان به صورت خلاصه یک سازمان نظامی که از ترکیب سازمان ها، تجهیزات و روش های متداول و غیرمتداول در یک محیط منحصر به فرد استفاده می کند تا از اثرات استراتژیک و هم افزای آن ها بهره مند شود، تعریف ک
نیم. فارغ از وجود مثال های تاریخی متعدد، یک مانع مهم در برابر درک تهدیدات هیبریدی این است که پاسخی برای این سؤالات که تهدید هیبریدی چیست و چرا خطر هیبریدی به وجود می آید، ارائه نشده است. تعریف های متناقضی که برای این مفهوم ارائه شده، موجب گردیده تا نظریه پردازان و برنامه ریزان بخش نظامی نتوانند انگیزه ها و فعالیت های بالقوه تهدیدات هیبریدی را به درستی درک کنند. بر این اساس، مشکلی که وجود دارد این است که شکافی بین منطق شناختی «تعریف» و منحصر به فرد بودن هرکدام از زمینه هایی که «هیبرید» خود را در آن نشان می دهد، به وجود آمده است؛ یعنی هیچ تعریف جامعی وجود ندارد که بتواند همه زمینه ها را در هر زمان، مکان یا در هر منطقی دربرگیرد. نظر دکترینی و دقیق ارتش آمریکا که در دستورالعمل عملیات های یکپارچه زمینی روش های مختلف برخورد با جنبه های تهدیدات هیبریدی را بیان کردند نیز قابل توجه است. به طور خاص، این دکترین توصیه می کند که «از روش های امنیتی مربوط به عملیات های ضدشورش در مناطق پرجمعیت و گسترده برای مقابله با بخش های غیرمتداول تهدیدات هیبریدی و از روش های مانور ترکیبی نظامی برای مقابله با بخش های متداول تهدیدات هیبری
دی استفاده شود» همچنین در مستندات هیئت بازبینی چهارساله اسناد دفاعی ایالات متحده (QDR) که در سال ۲۰۰۶ انتشار یافته، کارشناسان به طور رسمی وجود تهدیداتی از نوع هیبریدی را به رسمیت شناختند. این تفکر نوظهور در پی کارهای فرانک هافمن در زمینهٔ سازمان های هیبریدی به وجود آمده است. اگرچه سازمان های دفاعی غربی به خصوص در آمریکا، انگلیس و اسرائیل، وجود این دو مفهوم را پذیرفتند، اما تعریف و درک آن ها یکسان نبود. یک راه خوب برای بحث در مورد این تئوری نوظهور این است که آن را نقطه ای در طیف تکامل تئوری های جنگی بدانیم. وزارت دفاع آمریکا مفهوم نسل چهارم جنگ ها و جنگ ترکیبی را در بازبینی چهارساله اسناد دفاعی ایالات متحده (QDR) که در سال ۲۰۰۶ انجام شده، وارد کرده است. (QDR) سال ۲۰۰۶ خطرات را با توجه به احتمال رخداد آن ها و اثرات بالقوه ای که بر آمریکا دارند به دسته های غیرمعمول، سنتی (متداول)، فاجعه آفرین (با تخریب های حجیم) و شکننده (مجرمانه/تروریستی) تقسیم کرد. جنگ هیبریدی در اسناد مربوط به استراتژی ناوگان دریایی آمریکا در سال ۲۰۰۷ نیز به عنوان یک عبارت نظامی به کار برده شد، که به صورت ترکیب شدن خطرات متداول و غیرمتداول با
استفاده از فناوری های ساده و مرکب با برنامه ریزی و اجرای غیر مرکزی تعریف می شد. هافمن جنگ هیبریدی را به صورت ترکیب نیروهای متداول و غیرمتداول به همراه رفتارهای تروریستی و مجرمانه تعریف کرده است. همچنین از نظر کلنل لاسیکا جنگ هیبریدی یک تاکتیک و در عین حال یک استراتژی از ترکیب کردن ابزارها و روش های متداول، غیرمتداول، مجرمانه و تروریستی است؛ بنابراین یک نیروی هیبریدی می تواند تمام سطوح جنگ را دربرگرفته و در سطوح استراتژیکی و تاکتیکی با روشی هایی سریع تر از نیروهای متداول عمل کرده و شتاب عمل بیشتری داشته باشد؛ بنابراین، در آینده ویژگی محیط عملیاتی تهدیدات هیبریدی بدین صورت خواهد بود: ترکیبی از گروه های متداول، غیرمتداول، تروریستی و مجرمانه که به طور غیر مرکزی صف آرایی خواهند کرد و قابلیت هایی دارند که در گذشته فقط در اختیار دولت ها قرار داشت. این تهدیدات هیبریدی محیط امنیتی رقابتی تری ایجاد می کنند و باید در برابر این خطرات آمادگی لازم وجود داشته باشد. جنگ هیبریدی توسط نیروهای غیرمتداولی انجام می شود که به سلاح ها و سیستم هایی پیچیده ای دسترسی دارند که به طور معمول در اختیار نیروهای متداول است. جنگ هیبریدی ممک
ن است در صورت فراهم بودن شرایط و منابع، فقط برای یک جنگ خاص شکل بگیرد. پیش بینی می شود که رهبران گروه های غیرمتداول، به تلاش خود برای خرید و دستیابی به سلاح ها و فناوری های پیچیده ادامه بدهند و یگان های پدافندی با تهدیداتی که در گذشته فقط در اختیار نیروهای مسلح و ارتش یک کشور بود رو به رو شوند. در انگلستان منطقی که برای شکل گیری و عملکرد جنگ هیبریدی به کار می رود، تفاوتی با جنگ غیرمتداول ندارد و به این ترتیب شکافی از نظر درک جنگ هیبریدی بین آمریکا و نزدیک ترین متحد نظامی اش وجود دارد. نظریه پردازان نظامی اسرائیل نیز تهدیدات هیبریدی و جنگ هیبریدی را از روش های جنگ اجتماعی می دانند که محدودیت های اجتماعی در آن وجود ندارند. به این ترتیب، جنگ هیبریدی نه تنها می تواند با ترکیب کردن فناوری ها و سازمان های متداول با تاکتیک ها و روش های غیرمتداول امتیازی بر رقبای خود به دست آورد، بلکه با حذف کردن محدودیت های اجتماعی می تواند یک امتیاز ازنظر شناختی در برابر نیروهای متداول دولتی ایجاد کند. چراکه نیروهای متداول باید به قانون جنگ زمینی، پیمان ژنو و قوانین درگیری پایبند باشند. در نتیجه تعریف اسرائیل با دیدگاه آمریکایی متف
اوت است و بیشتر برهم افزایی موجود در ایجاد اثرات نظامی توسط اجزای هیبرید تأکید دارد و به تفاوت های موجود در ظرفیت های کارکردی موجود در نیروی هیبریدی چندان توجهی نمی کند. بنابراین یک نیروی هیبریدی می تواند تمام سطوح جنگ را دربرگرفته و در سطوح استراتژیکی و تاکتیکی با روشی هایی سریع تر از نیروهای متداول عمل کرده و شتاب عمل بیشتری داشته باشد. در این مدل نظری، نتیجه تاکتیکی هر چه که باشد، نیروی هیبریدی همیشه یک امتیاز استراتژیک برتر در برابر نیروهای متداول خواهد داشت. دستورالعمل میدانی ارتش آمریکا ۰–۳: عملیات ها و تهدیدات هیبریدی را به شکل کارکردی، به این صورت تعریف می کنند: یک ترکیب متنوع و دینامیک از نیروهای متداول، غیرمتداول، اجزای مجرمانه یا ترکیب این نیروها و اجزا به گونه ای متحد و به شکلی که هرکدام مزایایی برای دیگری داشته باشند. این نیروها توانایی های خود برای استفاده از سلاح ها و تاکتیک های متداول و غیرمتداول را باهم دیگر ترکیب می کنند". به عبارت دیگر، بهترین راه برای تعریف جنگ هیبریدی این است که آن را یک فرم بهینه شده از جنگ تعریف کنیم که در آن طرف هیبریدی جنگ می تواند از تمام منابع موجود (هم متداول و هم
غیرمتداول) در یک زمینه فرهنگی استفاده کرده تا بتواند اثرات خاصی را در برابر رقیب متداول خود ایجاد کند. هفت اصل جنگ ترکیبی. جنگ هیبریدی را می توان به طورکلی بر اساس این هفت اصل تشریح کرد: اولین اصل: ترکیب ظرفیت ها و اثرات جنگ هیبریدی در بستر زمانی و مقطع خاص مربوط به آن نیرو، منحصربه فرد است. این بسترها شامل مقطع زمانی، جغرافیایی، اجتماعی، فرهنگی و تاریخی است که در آن مقطع جنگ رخ می دهد. اصل دوم: یک ایدئولوژی در جنگ هیبریدی وجود دارد که باعث تشکیل یک گفتمان درون سازمانی می شود. این ایدئولوژی به طور معمول، به زمینه استراتژیک مرتبط است و ریشه در هویت اجتماعی، فرهنگی و دینی نیروی هیبریدی دارد. گفتمان حاصل به نیروی هیبریدی کمک می کند تا قوانین موجود در آن زمینه استراتژیک را به طور مجدد تعریف کند. اصل سوم: نیروی هیبریدی، معتقد است رقبای بالقوه در پی از بین بردن آن هستند. این احساس خطر باعث می شود نیروی هیبریدی از دانش نظامی متداول دست کشیده، تا بتواند هر چه بیشتر به بقای خود ادامه دهد. اصل چهارم: همیشه یک اختلاف ظرفیت بین نیروی هیبریدی و دشمنان بالقوه آن وجود دارد. نیروی هیبریدی ظرفیت نظامی متداول کمتری در مقایسه ب
ا دشمن خود داشته و در نتیجه باید به دنبال راهی باشد که بتواند امتیازات رقیب را جبران کند. اصل پنجم: نیروی هیبریدی هم دارای اجزای متداول و هم غیرمتداول است. این اجزا به طور معمول شامل فناوری های نظامی و فناوری پارتیزانی غیرنظامی است. همچنین ممکن است تاکتیک های مجرمانه یا تروریستی در اجزای آن وجود داشته باشد. این ظرفیت های ترکیبی یک امتیاز غیرمتقارن را برای نیروی هیبریدی ایجاد می کنند. اصل ششم: سازمان های هیبریدی وابسته به عملیات هایی هستند که ماهیت دفاعی دارند. نیروی هیبریدی تلاش می کند که از موجودیت خود دفاع کند و استراتژی کلی مبتنی بر عملیات های دفاعی دارد. این عملیات ها چندین جزء هجومی نیز دارند اما گرایش اصلی آن دفاعی است. اصل هفتم: سازمان های هیبریدی از تاکتیک هایی استفاده می کنند که فرسودگی دشمن را به دنبال داشته باشد. این تاکتیک ها هم به صورت فیزیکی و هم به صورت شناختی خود را نشان می دهد تا تمایل رقیب را در استفاده از نیروهایش کاهش دهد. خلاصه. به طور خلاصه جنگ هیبریدی نوعی از جنگ است که در آن یکی از طرف های درگیر ساختار نیروهای خود را به نوعی بهینه کرده است که از ترکیب تمام منابع موجود – هم متداول و هم
غیرمتداول – در یک زمینه و بستر فرهنگی منحصربه فرد استفاده کند تا اثرات خاص و هم افزایی در برابر یک رقیب متداول ایجاد کند نمونه. حزب الله لبنان در ۲۰۰۶ در جنگ های ترکیبی توانست در جنگ ۳۳ روزه اسرائیل را غافلگیر و شکست دهد. هم اکنون در بسیاری از نقاط دنیا به جای جنگ مستقیم، جنگ های ترکیبی در حال جریان است. به عنوان مثال علی خامنه ای، رهبر ایران، تحریم های اقتصادی غرب را یک جنگ تمام عیار علیه ایران دانسته بود. هر چند تحریم های اقتصادی علیه ایران، عمری به اندازه انقلاب اسلامی ایران دارد اما حجم گسترده جنگ اقتصادی علیه ایران از سال ۲۰۱۱ آغاز شد. همچنین قرار دادن سپاه پاسداران ایران در لیست گروه های تروریستی توسط آمریکا نمونه جنگ ترکیبی است.