Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د پیوست. همچنین امبید را با بهترین بازیکنان NBA یعنی هکیم اولاجوهان و تیم دانکن مقایسه می کردند. دوران دانشگاه. در ۱۳ فوریه ۲۰۱۴، امبید جزو ۳۰ بازیکن برتر دانشگاهی نایسمیت نام گرفت. در ۱۱ مارس ۲۰۱۴،ESPN اعلام کرد که امبید تورمنت منطقه Big12 و همچنین تورنمنت دانشگاه ها را بخاطر ترک گرفتن کمرش، از دست خواهد داد. در فصل ۱۴–۲۰۱۳، امبید ۲۸ بازی انجام داد و در میانگین ۲۳٫۱ دقیقه حضورش در زمین، رکورد ۱۱٫۲ امتیاز، ۸٫۱ ریباند، ۱٫۴ پاس منجر به گل و ۲٫۳ بلاک شات را به ثبت رساند. دوران حرفه ای. با توجه به اولین سال حضورش در Kansas، امبید اعلام کرد که در مراسم درفت سال ۲۰۱۴ حضور خواهد داشت. در نزدیکی روز درفت، امبید بخاطر شکستگی استخوان کتفش زیر عمل جراحی قرار گرفت و انتظر می رود که ۵ تا ۸ ماه را بخاطر ریکاوری نتواند بازی کند. او در مراسم درفت در انتخاب شماره ۳ توسط تیم فیلادفیا سونی سیکسرز، انتخاب شد.
یُزِف زوس اُپِنهایمر () (۱۶۹۸-۱۷۳۸)؛ بانکدار یهودی اهل آلمان و یهودی دربار دوک کارل الکساندر بود. او برادرزادهٔ بانکدار معروف، ساموئل اپنهایمر، بود. اپنهایمر دارای دشمنان زیادی بود که برخی از آنها برای کشتن او توطئه کردند. زندگی اپنهایمر درون مایهٔ فیلم یهودستیزانهٔ «زوسِ یهودی» در آلمان نازی بود. زندگی نامه. او به عنوان «یهودیِ دربارِ» دوک کارل الکساندر دوک وورتمبرگ بود. اتهامات بسیار زیادی در این شغل متوجه او بود. او متهم بود که ارزش سکه را کمتر کرده است، زمین های تولیدکنندگانی که نتوانسته بودند وام خود را پس دهند ضبط کرده و به فروش رسانده است، مالیاتِ ثروت را سه برابر کرده است، مالیاتِ خارجیان را لغو کرده است، انحصار بر قهوه، آبجو و تنباکوی شرکت های خارجی ایجاد کرده است، پست های دولتی را به بالاترین پیشنهاد فروخته است و سیستم قضایی را فاسد کرده است. به همین دلیل، دشمنان بسیار زیادی داشت که بیشترشان در بین مسیحیان کاتولیک بودند. محاکمه. بعد از اینکه پشتیبان او، کارل الکساندر، در سال ۱۷۳۷ از دنیا رفت، اپنهایمر بلافاصله دستگیر شد و به بسیاری فسادهای مالی متهم شد. یهودیان تلاش کردند با پرداخت پول او را نجات ده
ند ولی موفق نشدند. پس از محاکمه ای طولانی، او به اعدام محکوم شد. وقتی از او در لحظهٔ آخر خواسته شد که به مسیحیت بگرود، آن را رد کرد. در ۴ فوریهٔ ۱۷۳۸، به او آخرین فرصت گرویدن به مسیحیت داده شد و چون آن را رد کرد، اعدام شد. در واپسین دم، دعایِ یهودیِ «بشنو اسرائیل: خداوند، پروردگارِ ما، خداوندِ یکتاست» را بر زبان آورد. بیزاری از او در میان مردم آن چنان فراوان بود که جسد او در یک قفس پرنده قرار گرفت که در بیرون اشتوتگارت به مدت ۶ سال آویزان بود تا زمانیکه کارل اُیگِن به سرکار آمد و جسد او را دفن کرد.
هورست بوخهولتس (؛ – ) هنرپیشه اهل آلمان بود. وی بین سال های ۱۹۵۲ تا ۲۰۰۲ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "جنایت در کاتمونت"، "هفت دلاور"، "زندگی زیباست" و "یک، دو، سه" اشاره کرد. مرگ. بوخهولتس در ۳ مارس ۲۰۰۳ در سن ۶۹ سالگی به طور غیرمنتظره ای بر اثر ذات الریه به دنبال عمل جراحی برای شکستگی لگن درگذشت.
ادوارد روپل (؛ – ) یک جانورشناس، پرنده شناس در زمینه تاریخ طبیعی و جهانگرد اهل آلمان بود.
گوستاو ناختیگال (؛ – ) یک آفریقای غربی، کنسولگری، و امپراتوری آلمان اهل آلمان بود. زندگی نامه. gustav Nachtigal ، پسر یک لوتران پاستور ، در Eichstedt در استان زاکسن-آنهالت پروس متولد شد. وی پس از تحصیل پزشکی در دانشگاه های هاله ، وورتسبورگاند گریفسوالد ، چندین سال به عنوان جراح نظامی تمرین کرد. وی در کلن آلمان کار می کرد. ناچتیگال به یک بیماری ریوی مبتلا شد و در اکتبر 1862 به آنابا در الجزایر نقل مکان کرد. وی همچنین به تونس در شمال آفریقا رفت و به عنوان جراح در چندین سفر به آفریقای مرکزی شرکت کرد. این در تونس بود که او یاد گرفت عربی صحبت کند. او به آلمان بازگشت و با فردریش گرهارد رولفس ملاقات کرد. روفل از او خواست که به امپراتوری بورنو برود. سپس وی توسط ویلهلم اول پروس مأموریت یافت تا هدایایی را به عمر بورنو ، شیخ امپراتوری بورنو ، به رسمیت شناختن مهربانی که به مسافران آلمانی ، مانند هاینریش بارت ، نشان داده ، حمل کند. وی در سال 1869 از طرابلس عثمانی راهی شد و پس از دو سال سفر در انجام مأموریت خود موفق شد. در این دوره وی از تیبستی و بورکو ، مناطقی از صحرای مرکزی که قبلاً برای اروپاییان شناخته نشده بود ، بازدی
د کرد. او با هشت شتر و شش مرد سفر کردبود. او از بورنو به باگویرمی ، ایالتی مستقل در جنوب شرقی بورنو سفر کرد. از آنجا به وادای (پادشاهی قدرتمند مسلمان در شمال شرقی باگورمی) و کردوفان (استان سابق سودان مرکزی) راه یافت. ناچتیگال در زمستان 1874 پس از آنکه از دست داد ، از ساحل در خارطوم (آن زمان پاسگاه مصر ، امروز پایتخت سودان) بیرون آمد. سفر او ، که در صحرا و سودان شرح داده شد ، او را در رتبه برتر کاشفان قرار داد. او مدال طلای بنیانگذار انجمن جغرافیایی سلطنتی را به او اهدا کردند. پس از تأسیس یک کشور تحت الحمایه بر فراز تونس ، ناچتیگال به عنوان سرکنسول امپراتوری آلمان فرستاده شد و تا سال 1884 در آنجا ماند. پس از آن توسط اتو فون بیسمارک ، صدراعظم ، به عنوان کمیسر ویژه آفریقای غربی منصوب شد. منافع تجاری محلی آلمان در آن منطقه شروع به حمایت از امپراتوری آلمان پس از دستیابی به املاک عظیم در آفریقای غربی کردند. بنابراین وظیفه ناچتیگال پذیرفتن املاک و مستغلات از طرف آلمان قبل از اینکه انگلیس بتواند منافع خود را پیش ببرد - و توگوولند و کامرون اولین دارایی استعماری آلمان شدند. در سفر بازگشت وی در 20 آوریل 1885 در دریا با
کشتی تفنگدار Möwe در کنار کیپ پالماس درگذشت و در ابتدا در گراند باسام مورد آزار و اذیت قرار گرفت. در سال 1888 بقایای Nachtigal نبش قبر شد و در یک قبر تشریفاتی در Duala روبروی ساختمان دولت استعماری Kamerun دفن شد.
موریتس فون یاکوبی (زادهٔ ۲۱ سپتامبر ۱۸۰۱ – درگذشتهٔ ۱۰ مارس ۱۸۷۴) دانشمند یهودی پروس و روس در زمینهٔ فیزیک و مهندسی بود. او که عمدتا در امپراتوری روسیه کار می کرد، آبکاری الکتریکی، موتورهای الکتریکی و تلگراف سیمی را توسعه داد.
بارتلد گئورگ نیبور (؛ – ) یک مورخ، و سیاست مدار اهل آلمان بود.
رمان نویس () کسی است که رمان می نویسد؛ گرچه رمان نویس ها اغلب در سایر ژانرهای داستانی و غیر داستانی نیز می نویسند. برخی رمان نویس ها این کار را به صورت حرفه ای انجام می دهند و خرج زندگی خود را از طریق نوشتن رمان و سایر داستان ها درمی آورند ولی برخی موفق به کسب درآمدی قابل توجه نمی شوند و نیز برخی به عنوان کار فرعی این فعالیت را دنبال می کنند. برخی رمان نویس های مرد ایرانی. ۱۰. صادق هدایت
آلفرد فون والدرزی (۸ آوریل ۱۸۳۲ – ۵ مه ۱۹۰۴) نظامی بلندپایه و فیلدمارشال اهل آلمان بود که بین سال های ۱۸۸۸ تا ۱۸۹۱ ریاست ستاد کل کبیر را بر عهده داشت.
رابرت کلدوی (؛ – ) یک دانشمند در زمینه باستان شناسی اهل آلمان بود.
آدولف انگلر (؛ – ) یک دانشمند در زمینه گیاه شناسی و آرایه شناسی آلفا اهل آلمان بود.
هیاتسینت گراف اشتراخویتس فون گروس-زاوخه اونت کامینتس (۳۰ ژوئیه ۱۸۹۳ – ۲۵ آوریل ۱۹۶۸) نظامی بلندپایه آلمان در دوره رایش آلمان بود که در فرماندهی یگان های زرهی مختلفی را در جریان جنگ جهانی دوم بر عهده داشت. او جزو یکی از تنها ۲۷ تنی بود که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ های بلوط، شمشیرها و الماس ها را دریافت کردند. زندگی. هیاتسینت گراف اشتراخویتس روز ۳۰ ژوئیه سال ۱۸۹۳ در خانواده ای از نجیب زادگان سیلزی در گروس اشتاین زاده شد. مدت کوتاهی در رسته سواره نظام در اوایل جنگ جهانی اول خدمت کرد و هر دو درجه نشان عالی صلیب آهنین را دریافت نمود تا این که ماه سپتامبر سال ۱۹۱۴ به اسارت فرانسوی ها درآمد. سال ۱۹۱۸، پس از پایان جنگ۷ به آلمان بازگشت. هنگام آغاز جنگ جهانی دوم با درجه سروانی در هنگ ۲ زرهی لشکر یکم زرهی بود. با این یگان در نبرد لهستان حضور داشت. لشکری که اشتراخویتس در آن خدمت می کرد در مراحل آغازین نبرد فرانسه در سال ۱۹۴۰، برای گذر لوکزامبورگ و جنگل های آردن بخشی از گروه زرهی "کلایست" بود و سپس روز ۱۰ ژوئن به گروه زرهی "گودریان" منتقل شد. در یک مورد به همراه یک افسر دیگر با فریب دادن یگانی از فرانسوی ها، ۶۰۰
نفر را به اسارت گرفت و خودروهای خودشان به پشت خط مقدم برد. به جهت این اقدام متهورانه به درجه سرگردی ترفیع گرفت. ماه اکتبر سال ۱۹۴۰ هنگ دو زرهی هسته تشکیل دهنده لشکر شانزدهم جدید شانزدهم زرهی شد و برای مأموریت آموزش ماه دسامبر به رومانی منتقل گردید. این لشکر در جریان عملیات بارباروسا از ماه ژوئن سال ۱۹۴۱ بخشی از گروه زرهی ۱ در گروه ارتش جنوب بود و در تمامی نبردهای عمده آن مشارکت کرد. اشتراخویتس در این مدت عملکرد بسیار خوبی نشان داد و پس از بسته شدن محاصره ناحیه اومان، روز ۲۵ اوت سال ۱۹۴۱ نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت نمود. لشکر او سپس بخشی از انبر جنوبی محاصره بزرگ حول نیروهای دشمن در ناحیه شرق کی یف در ماه سپتامبر بود. پس از نبردهای سخت زمستانه اشتراخویتس با درجه سرهنگ دومی به فرماندهی هنگ ۲ زرهی منصوب شد. با این لشکر در تهاجم تابستانه سال ۱۹۴۲ موسوم به مورد آبی به سمت رود دن و سپس استالینگراد یورش برد. نیروهای او در ناحیه کالاچ بیش از ۲۷۰ تانک دشمن را در عرض ۴۸ ساعت منهدم کردند. لشکر او به عنوان یگان آلمانی ماه اکتبر در شمال استالینگراد به رود ولگا رسید. اشتراخویتس به جهت مشکلات سلامتی حاصل از چ
ندین جراحت پیش از آن که درون حلقه محاصره دشمن در استالینگراد بیفتد، ناحیه را ترک کرد. با این حال لشکر شانزدهم زرهی درون محاصره منهدم شد. در دوران نقاهت روز ۱۳ نوامبر سال ۱۹۴۲ برگ های بلوط به نشان صلیب شوالیه او افزوده گشت. پس از بهبودی ماه ژانویه سال ۱۹۴۳ به درجه سرهنگی نائل آمد و فرماندهی هنگ زرهی لشکر نخبه "گروس دویچلانت" به او سپرده شد. با این یگان در نبردهای نواحی بلگورود و خارکوف در ماه های فوریه و مارس مشارکت کرد. این نبردهای سنگین شمشیرهای نشان صلیب شوالیه را روز ۲۸ مارس سال ۱۹۴۳ نصیب او ساخت. گفته می شود در یک موقعیت با تنها چهار تانک کمینی برای دشمن ایجاد کرد و توانست در عرض اندکی بیش از نیم ساعت ۱۰۵ تانک آن را منهدم کند. اشتراخویتس معمولاً حتی زمانی یک هنگ را فرماندهی می کرد، در اثنای نبرد میان سربازان خود بود. لشکر "گروس دویچلانت" ماه های آوریل و مه سال ۱۹۴۳ مشغول بازسازی خود بود. این لشکر زرهی در جریان نبرد کورسک در ماه ژوئیه به عنوان بخشی از ارتش چهارم زرهی در انبر جنوبی عملیات قرار داشت. در پی ناکامی تهاجم آلمانی ها در ناحیه کورسک، یگان اشتراخویتس ماه های اوت و سپتامبر نبردهای دفاعی شدیدی را در
غرب خارکوف تجربه کرد. تا روز ۲۹ سپتامبر تنها یک تانک عملیاتی برای او باقی ماند. لشکر ماه دسامبر از رود دنیپر گذشت و تا کیروفوگراد عقب نشست. پس از بازسازی مجدد از آن اوایل سال ۱۹۴۴ به عنوان «آتش نشان» در جبهه شرقی استفاده شد. ماه آوریل سال ۱۹۴۴ هنگامی که بندر ریگا در قسمت شمالی جبهه به محاصره دشمن افتاد لشکر برای یاری عازم آن جا شد. اشتراخویتس هدایت مأموریت نجات را بر عهده داشت و خود سوار بر تانک در نهایت توانست راهی به مدافعان گرفتار در شهر بگشاید. به جهت این موفقیت روز ۱۵ آوریل الماس های صلیب شوالیه به او اعطا شد و به درجه سرتیپ ترفیع گرفت. مدت کوتاهی بعد نزدیک بود در یک حادثه رانندگی کشته شود. با وجود جراحت های جدی و راه رفتن با عصای زیر بغل، اشتراخویتس از بیمارستان خارج شد و خود را به عنوان «مناسب انجام وظیفه» به یگان معرفی کرد. روز ۱ ژانویه سال ۱۹۴۵ به درجه سرلشکر نائل آمد و ماه های پایانی جنگ یک تیپ ضدتانک را در جبهه شرقی فرماندهی نمود. در نهایت ماه مه سال ۱۹۴۵ خود را تسلیم نیروهای آمریکایی کرد. اشتراخویتس پس از جنگ مدتی در سوریه بود و سال ۱۹۵۱ به آلمان بازگشت. سرلشکر هیاتسینت گراف اشتراخویتس در نهایت رو
ز ۲۵ آوریل سال ۱۹۶۸ در حین بازنشستگی درگذشت و با احترام کامل نظامی به خاک سپرده شد.
لئونهارت فوکس (; – ) که گاهی لئونارد فوکس نوشته می شود. پزشک و گیاه شناس آلمانی بود. شهرت اصلی وی به خاطر نوشتن کتاب بزرگی (Herbal Book) در مورد گیاهان و کاربرد آنها در پزشکی است. ابتدا این کتاب در سال ۱۵۴۲ و به زبان لاتین منتشر شد. این کتاب نقاشی صحیح و دقیقی به سبک چوب تراشی از ۵۰۰ گیاه است. نقاشی های کتاب برجسته ترین بخش کتاب نسبت به کتابهای پیشینیان است. پیوند به بیرون. Historical editions Modern editions
کرت کارل آلفرد فن باردلبن (؛ – ) یک استاد شطرنج، روزنامه نگار و از اشراف آلمانی بود. باردلبن ظاهراً در سال ۱۹۲۴ با به بیرون پریدن از پنجره خودکشی کرد. با این حال، طبق یکی از آگهی های ترحیم، او به طور تصادفی از بین رفت.
آرون ادیسون گاردن (متولد ۱۶ سپتامبر ۱۹۹۵) بازیکن حرفه ای بسکتبال است که برای تیم دنور ناگتس در NBA بازی می کند. او در دانشگاه برای تیم دانشگاه آریزونا بازی می کرد. دوران دبیرستان. گاردن به دبیرستان Calif رفت. او در آنجا در تیم اول قرار داشت و توانست ۲ بار قهرمان لیگ دسته دو در سال های دوم و سوم حضورش در دبیرستان شود. او در همهٔ ۵ پست بازی و دفاع می کرد. او Calif را در رسیدن به فینال برای سومین بار رهبریکرد اما در فینال مغلوب شدند. سال اول. به عنوان یک بازیکن سال اولی، گاردن ۲۸ بازی از ۴۱ بازی را شروع کننده بود و میانگین ۱۱٫۸ امتیاز،۱۰۱ ریباند و ۲٫۱ بلاک شات را به ثبت رساند. همچنین آرون به عنوان پرتاب کننده هم در مسابقات دو و میدانی شرکت می کرد. سال دوم. به عنوان یک بازیکن سال دومی در فصل ۱۱-۲۰۱۰، او به تیم Calif کمک کرد تا اولین قهرمانی ایالتی خود را بدست آورد. این تیم فصل را با ۳۲ برد و ۲ باخت و ۲۰ برد پشت سر هم به پایان رساند. او در همهٔ ۳۴ بازی شروع کننده بود و میانگین ۱۶٫۴ امتیاز،۱۲٫۵ ریباند و ۳٫۶ بلاک شات را در هر مسابقه به ثبت رساند. در بازی فینال، او ۱۶ امتیاز و ۲۱ ریباند کسب کرد. سال سوم. در سال سوم ح
ضورش، او میانگین ۲۲٫۹ امیتاز،۱۲٫۸ ریباند،۲٫۶ پاس منجر به گل و ۲٫۳ بلاک شات را به ثبت رساند. در تورنمت ایالتی او میانگین ۲۷ امتیاز در هر بازی را به ثبت رساند. همچنین او به عنوان آقای بسکتبال ایالت خود در آن سال انتخاب شد. سال چهارم. در آخرین سال حضورش، میانگین ۲۱٫۶ امتیاز،۱۵٫۷ ریباند و ۳٫۳ بلاک شات را به ثبت رساند. دوران دانشگاه. او در ۲ آوریل ۲۰۱۳ به دانشگاه آریزونا پیوست. در آوریل ۲۰۱۴، گاردن اعلام کرد که از سه سال باقی مانده دانشگاهش صرف نظر می کند و در مراسم درفت ۲۰۱۴ شرکت خواهد کرد. آمار او در دانشگاه: سال تیم بازی بازی های شروع کرده میانگین حضور درصد اقدام موفق درصد اقدام موفق ۳ امیتازی درصد موفقیت پرتاب های پتالتی ریباند پاس منجر به گل توپ ربایی بلاک شات امتیاز ۲۰۱۳–۱۴ Arizona ۳۸ ۳۸ ۳۱٫۲ .۴۹۵ .۳۵۶ .۴۲۲ ۸٫۰ ۲٫۰ ۱٫۰ .۹ ۱۲٫۴ دوران حرفه ای. در ۲۶ جوئن، گاردن در انتخاب شماره ۴ توسط تیم اورلاندو مجیک در مراسم درفت سال ۲۰۱۴ انتخاب شد. وی از سال 2014 تا هم اکنون (2020) در تیم اورلاندو مجیک فعالیت می کند. مسابقات بین المللی. گاردن عضو تیم زیر ۱۶ سال آمریکا در سال ۲۰۱۱ (مدال طلا) و تیم ملی زیر ۱۹ سال در سال ۲۰۱۳
(مدال طلا) بود. در تیم زیر ۱۹ سال، به عنوان با ارزشمندترین بازیکن تورنمت انتخاب شد و یکی از ۴ بازیکنی بود که دبیرستانی بودند. فعالیت های رسانه ای و تجاری. همکاری با برند ها. گاردن بازیکن تیم اورلاندو مجیک در سال 2020 قرار داد همکاری تجاری چندین ساله (Brand Endorser) با برند 361 درجه را امضا نمود. گاردن به عنوان چهره جدید بسکتبال این برند فعالیت خواهد کرد. همچنین او در مسابقات اسلم دانک ۲۰۲۰ شیکاگو با کفش ۳۶۱ درجه به میدان رفت. کمک های داوطلبانه. گاردن در سال 2019 به طور مشترک با دیگر بسکتبالیست NBA جاناتان آیزاک برنده جایزه غنی سازی جامعه (Rich and Helen DeVos 2019) شدند. در پی شیوع کرونا گاردن به صندوق آموزش بی خانمان های فلوریدا کمک مالی کرد. اون این کمک را جهت حمایت از دانش آموزان بازمانده از تحصیل به دلیل شیوع ویروس کرونا اهدا نمود همچنین یکی از بند های قرار داد برند 361 درجه با گاردن، حمایت این برند از فعالیت های خیرخواهانه اوست. زندگی شخصی. گاردن پسر ستاره بسکتبال قدیمی دانشگاه San Diego اد گاردن و شلی دیویس است. پدربزرگ اد یک هندی اوسجی بود که ۷ فوت قد داشت. برادر بزرگتر آرون، درو، بازیکن سابق دانشگاه
های New Mexico و UCLA است. خواهرش الیزابت، برای تیم بسکتبال زنان دانشاه هاوارد بازی می کند. آرون وقتی فقط ۸ سال داشت، در مسابقات دوی سرعت ۱۰۰ و ۲۰۰ متر شرکت می کرد.
در سده ۱۷ با آنکه جمعیت سوئد تنها کمی بیش از ۱ میلیون نفر بود، پس از پیروزی در جنگ در برابر اتحاد دانمارک - نروژ، امپراتوری مقدس روم، روسیه، و کشورهای همسود لهستان - لیتوانی نفوذ خارجی بیشتری یافت. نقش سوئد در طول جنگ سی ساله به فرماندهی گوستاو آدولف به موازنهٔ سیاسی و همچنین مذهبی قدرت در اروپا کمک کرد. کارل نهم. در تاریخ ۶ مارس ۱۶۰۴، هنگامیکه دوک جان، پسر جان سوم و برادر زیگیسموند سوم، به طور رسمی از حق موروثی اش نسبت به تاج و تخت چشم پوشید، کارل نهم خود را شاه اعلام کرد. همان سال در پارلمان ایالتها با بر کنار کردن جانشینان کاتولیک تاج و تخت و منع آن ها از داشتن مقام یا پستی در سوئد، این کشور برای همیشه به پروتستانیزم گروید. از آن پس هر کاتولیک رومی، از املاکش محروم و از قلمرو تبعید می شد. در زمان پادشاهی کارل نهم نه تنها بیشتر سوئدی ها پروتستان شدند، بلکه این کشور یک پادشاهی نظامی شد. این دگرگونی برای صد و بیست سال آب و رنگی نظامی به کل سیاست سوئد داد. پس از فرمان پارلمان لینشوپینگ بنا به پیشنهاد فوری کارل برای ایجاد یک ارتش منظم، هر استانی از آن پس به فراهم کردن و نگهداری تعداد ثابتی نیروی ارتشی، شامل پیا
ده و سواره برای خدمت به دولت ملزم می شد. در آن زمان نخستین دشمن، لهستان بود که به طور خاندانی و همچنین از دیدگاه جغرافیایی به سوئد پیوستگی داشت. کشمکش در پیشی گرفتن برای در اختیار درآوردن استانهای بالتیک شمالی آغاز شد. استونی توسط سوئدیها در سال ۱۶۰۰ بازپس گرفته شد، اما تلاش های فراوان آن ها در سال های ۱۶۰۱- ۱۶۰۹ برای به دست آوردن جای پایی در لیوونی، به دلیل توانایی نظامی فرمانده دشمن، یان کارول شودکیویچ به جایی نرسید. در سال ۱۶۰۸ جنگ به خاک روسیه منتقل شد. در آغاز آن سال کارل و واسیلی چهارم تزار روسیه در برابر دشمن مشترک خود، پادشاه لهستان پیمان اتحاد بسته بودند، اما زمانی که در سال ۱۶۱۰، واسیلی از قدرت سرنگون شد و به نظر رسید که تمام فرمانروایی تزاری در آستانه فروپاشی است، سیاست سوئد در قبال روسیه تغییر کرد. تا پیش از آن کارل از قدرت های کوچک اسلاو در برابر قوی ترها پشتیبانی می کرد، اما اکنون که به نظر می رسید روسیه از میان ملت های اروپا ناپدید می شود، دولتمردان سوئدی در پی آن بودند تا پیش از آنکه لهستان همه چیز را از آن خود کند، بخشی از هزینه های جنگ را جبران کنند. جنگ با محاصره و گرفتن ناحیه کِکسهولم در ر
وسیه - فنلاند در ۲ مارس ۱۶۱۱ آغاز گردید. در تاریخ ۱۶ ژوئیه، نووگورود اشغال گردید و با حاکم این شهر ثروتمند پیمانی بسته شد که به موجب آن فیلیپ دوم پسر کارل نهم به عنوان تزار به رسمیت شناخته شد. در این هنگام، از مسکو کمک به نووگورود رسید. اما درست هنگامیکه همه چیز بستگی به تمرکز نیروها داشت، غرور نابجای کارل نسبت به عنوان "پادشاه لاپس نوردلند" که مردم آن در واقع به پادشاهی دانمارک تعلق داشتند، او را درگیر جنگ دیگری با دانمارک کرد. جنگ در تاریخ اسکاندیناوی به جنگ کالمار شناخته شده چون دژ سوئدی کالمار صحنه اصلی نبرد بود. اینگونه نیروهای سوئدی از هدف واقعی خود منحرف شده و به میدان جنگ دیگری منتقل شدند که حتا اگر در آن پیروز هم می شدند بی فایده بود. اما چیزی که کارل نهم سوئد از این سرمایه گذاری بی پروا بدست آورد فاجعه بود، نه پیروزی. از آن بدتر، جنگ کالمار توسط پسر کارل، گوستاو آدولف، در سال دوم سلطنتش در ۲۰ ژانویه ۱۶۱۳ به پیمان کنارید (Knäred) انجامید؛ این پیمان تعهدات مالی دشوار و رنج شدیدی بر سوئد تحمیل کرد و آتش کینه نهفته ای را که بین این دو کشور خواهر اسکاندیناوی از روزگار خونین کریستین ستمگر (کریستین دوم شاه
دانمارک) بجا مانده بود، برافروخت که برای دو سده پس از آن شعله ور ماند. جنگ اینگری. " جستار اصلی: جنگ اینگری " مشکل روسیه برای سوئد آسان تر بود و با سربلندی برطرف شد. وقتی نووگورود از سوئد درخواست قیمومیت موقت کرد، دولتمردان سوئدی به ایجاد یک قلمرو فرا بالتیک باور داشتند، که گسترش آن در شمال به آرخانگلسک و در شرق به وولوگدا می رسید. وحدت مردم روسیه به دور تاج و تخت تزار جدید، میخاییل رومانوف، یک بار و برای همیشه این رویای بلند پروازانه را از بین برد. در آغاز سال ۱۶۱۶، گوستاووس متقاعد شده بود که جداسازی روسیه متحد ممکن نیست، در حالیکه روسیه نیز دریافت که نیازمند خرید سوئدی های شکست ناپذیر با واگذاری برخی از قلمرو خود به آنهاست. با پیمان استولبوو در تاریخ ۲۷ فوریه ۱۶۱۷ تزار ناحیهٔ کِکهولم و اینگری و نیز دژ نوته بورگ (اشلوسیربورگ) را که کلید فنلاند بود به پادشاه سوئد واگذار کرد. علاوه بر این روسیه از ادعای مالکیت بر استونی و لیوونی چشم پوشی کرد، و ۲۰۰۰۰ روبل غرامت جنگی پرداخت کرد. در ازای این امتیازات، گوستاووس نووگورود را پس داد و میخاییل رومانوف را به عنوان تزار روسیه به رسمیت شناخت. در همان دوره که امپراتوری
سوئد در خارج از کشور گسترده می شد، در درون نیز حاکمیت قانون اساسی سوئد به آرامی گسترش می یافت. این بار نیز مانند همه موردهای دیگر، خود گوستاو آدولف سر رشته کارها را بدست گرفت. ریکسراد (Riksråd) ظاهراً هنوز هم قدرت غالب در حکومت بود، اما کم کم تمام قدرت واقعی به پادشاه منتقل شده بود. شورای رایزنان شاهی به سرعت نقش دیرینهٔ خود را به عنوان شورایی بزرگ در نمایندگی اشراف نیمه فئودالی از دست داده و در سطح یک دستگاه اداری و مکانی برای رئیس دفتر دولت و دلخوشی پادشاه، پایین آمده بود. نقش پارلمان نیز در همان زمان تغییر کرد. در حالیکه در هر کشور دیگر اروپایی به جز کشورهای همسود لهستان - لیتوانی و انگلستان، نمایندگی رسته های اجتماعی به روال گذشته ناپدید می شد، در سوئد گوستاو آدولف آن را به بخشی جدایی ناپذیر از قانون اساسی سوئد تبدیل کرد. پارلمان ایالتها در سال ۱۶۱۷ از گردهمایی آشفته نمایندگان که مانند آدمهایی بی نزاکت مست دور هم جمع می شدند، به یک مجلس ملی با وقار، با همایش های سنجیده و قانونمند تبدیل شد. شاه بطور منظم یکی از اشراف (در پارلمان از سال ۱۵۲۶) را برمی گزید تا سخنگوی مجلس اعیان باشد، در همان حال یک نفر کار سخ
نگویی یا ریاست سه رسته اجتماعی پایین تر یعنی روحانیان، شهرنشینان و روستاییان را انجام می داد. در نهایت، هر یک از سه رسته سخنگوی خود را برمی گزیدند. در آغاز هر نشست، شاه به رسته ها "پیشنهادهای شاهانه" را اعلام می کرد که پس از آن هر یک از رسته ها این پیشنهادها را جداگانه بررسی می کردند. پاسخ های رسته ها در نشست بعدی در کنگره به شاه تحویل داده می شد. هرگاه رسته ها میان خود اختلاف داشتند پادشاه هر ایده ای را که به نظرش بهتر می رسید بر می گزید. حقوق پارلمان ایالتها توسط همه پادشاهان سوئد تضمین شده بود، این حقوق تضمین همکاری رسته های اجتماعی در کار قانونگزاری و مشاوره با آن ها در همه مسائل مربوط به سیاست خارجی را شامل می شد. پادشاه پیشقدم می شد اما رسته ها حق اعتراض به اقدامات دولت را در پایان هر نشست داشتند. همچنین در دوران فرمانروایی گوستاووس است که برای اولین بار از "Hemliga Utskottet" یا "کمیته سری" کارهای فوق العاده، نام برده می شود. این کمیته توسط خود رسته ها گزینش می شد. از یازده پارلمان ایالتهای برقرار شده توسط گوستاو آدولف، تقریباً دغدغه همهٔ آن ها این بود تا راهی برای کاهش فشار روزافزون جنگهای لهستان و آل
مان پیدا کنند. و برای سربلندی مردم سوئد باید گفت که از اول تا آخر، آن ها غیرتی مذهبی و میهن پرستانه از خود نشان دادند و از هیچ فداکاریی فروگزاری نکردند. گوستاووس موفقیت خود را به عنوان بنیانگذار یک امپراتوری به همان اندازه مرهون این از خودگذشتگی ملی است که تواناییهای فردی خودش. جنگ لهستان و نبرد اشترالزوند. جنگ با دانمارک و روسیه تقریباً جنگی منطقه ای در اسکاندیناوی بود، اما جنگ لهستان اهمیتی جهانی داشت. پس در وهله اول، جنگ تنها برای کرانهٔ بالتیک بود و نبرد زمانی شدت گرفت که روشن شد واساهای لهستان حق گوستاووس به تاج و تخت سوئد را نمی پذیرند. از دید پادشاه سوئد، جنگ لهستان جنگی دینی نیز به شمار می آمد. گوستاو پادشاهی های اسکاندیناوی را به دیدهٔ دو ستون اصلی که دین انجیلی بر آن ها استوار است می نگریست. او استدلال می کرد که تفرقه آن ها دری در شمال لیگ کاتولیک باز کرده که برای دانمارک و سوئد ویرانی به ارمغان خواهد آورد. از این رو در سال ۱۶۲۸ با دانمارک در دفاع از اشترالزوند هم پیمان شد. در همه اینها ناخودآگاهانه اغراق شده بود. در واقع کشورهای همسود لهستان - لیتوانی هیچ خطری برای پروتستانیزم نبود. اصرار سیگیموند
بر حق خود به تاج و تخت سوئد مانع از پایان جنگی بود که پارلمان لهستان از آن بسیار بیزار بود. به جز دربار نیمه ناتوان لهستان، هیچ یک از مقام های لهستانی خواب کشور گشایی درسوئد را نمی دید. در واقع در دوران پس از پادشاهی ولادیسلاوس چهارم لهستان (۱۶۳۲-۱۶۴۸)، لهستانی ها از دخالت پادشاهی جنگجو در جنگ سی ساله به سود کاتولیکها جلوگیری کردند. گوستاو که پندارهایش زیر تأثیر شور و هیجان مذهبی بود، نفوذ روحانیون در لهستان را خیلی بزرگنمایی می کرد و هرگاه جایی مشکلی وجود داشت غالباً بوی خطر به مشامش می رسید. جنگ توان فرسا و گزاف لهستان به مدت هشت سال (۱۶۲۱-۱۶۲۹) به درازا انجامید. لیوونی سوئد در آغاز سال ۱۶۲۶ گرفته شد، و صحنهٔ جنگ به استانهای پروسی لهستان منتقل شد. ، دلتای حاصلخیز و به سادگی قابل دفاع ویستولا اشغال شد؛ گوستاو آن را یک پیروزی دائم پنداشت و صدراعظم خود اکسل اوکسنستیرنا را به سمت نخستین فرماندار کل گمارد. اما این آخر پیشروی سوئد بود. همهٔ تلاشهای بیشتر گوستاو با استراتژی برتر فرمانده استانیسلا کنیکپولسنی راه به جایی نبرد و در ماه ژوئن سال ۱۶۲۹، پادشاه در کمال خشنودی پیمان سودآور آلتمارک را پذیرفت. با این آتش بس
سوئد به مدت شش سال بخش های گرفته شده از لیوونی به اضافهٔ البلنگ، دلتای ویستولا، برانیوو، بالتییسک و کلایپدا در پروس را در اختیار داشته و مالیاتهای بالتییسک، کلایپدا، گدانسک، پولسک و ونسپیلس را نیز دریافت می کرد. از این عوارض گوستاو تنها در سال ۱۶۲۹، ۵۰۰۰۰۰ ریکسدالر بدست آورد، مبلغی برابر با کل یارانه های فوق العاده ای که پارلمان به او داده بود. برای این جنگ بود که ناو جنگی سوئدی واسا ساخته شد و درست بیرون استکهلم غرق گردید. کشتی بد طراحی شده بود و پس از برخورد با بادی قوی تراز نسیم، واژگون شد. با توجه به شوری کم آب دریای بالتیک، به کشتی خرابی کمی توسط کرمهای کشتی (shipworm) وارد شد و کشتی در شرایط بسیار خوب و شگفت انگیزی در سال ۱۹۶۱ کشف شد. جنگ سی ساله. " جستار اصلی: جنگ سی ساله " از آنجاییکه سوئد برای مدتی کنترل مسیرهای اصلی داد و ستد در دریای بالتیک را در محدودهٔ امپراتوری در دست گرفت که افزایش درآمد ناشی از این جایگاه برتر، کمک مالی بزرگی در سال های آغازین جنگ در آلمان نمود، جاییکه گوستاو نیروهایش را در ژوئن سال ۱۶۳۰ گسیل کرد. بعدها گوستاو با توجه به مهارت هایش به عنوان فرمانده ای که به سود پروتستانها در
جنگ داخلی آلمان مداخله کرد، "شیر شمال" خوانده شد. او با استفاده از تکنیک های های نظامی جدید مانند توپخانه سبک تر و پر تحرک و نیز شوک با سواره نظام، موفق به کسب یک پیروزی شگرفی در نبرد بریتنفیلد در سال ۱۶۳۱ شد. در نبرد لوتزن در تاریخ ۶ نوامبر ۱۶۳۲، گوستاو کشته شد و سوئد شهریار جنگجوی خود را از دست داد. نبرد بدون پیروزی هیچ یک از دو طرف به پایان رسید اما دو سال بعد وضع در نبرد نوردلینگن دیگرگونه شد، که در آن نیروهای شاهنشاهی موفق به کسب پیروزی قانع کننده ای شدند. به منظور جلوگیری از پیروزی هابسبورگس ها در جنگ، فرانسه که پیش از آن به سوئد بنا به پیمان باروالد در۱۶۳۱یارانه داده بود، به سود پروتستانها وارد شد. جنگ سال ها به درازا کشید تا اینکه در سال ۱۶۴۸ با پیمان وستفالیا به پایان رسید.
ای-مارت شرکت خرده فروشی کره ای است، که با در اختیار داشتن شبکه ای از ۱۴۰ شعبه در کره جنوبی و ۲۷ شعبه در چین، مالک بزرگترین شبکه فروشگاه های زنجیره ای خرده فروشی در کشور کره می باشد. شرکت ای-مارت در سال ۱۹۹۳ پس از خریداری شعبه های وال مارت در کره جنوبی، توسط لی میونگ-هی تأسیس شد و در حال حاضر به عنوان شرکت تابعه ای از گروه شینسگائه فعالیت می کند. دفتر مرکزی این شرکت در شهر سئول، کره جنوبی قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس کره معامله می شود.