Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
به عنوان هملت، محلی یا شهرک طبقه بندی کرد. هملت یک جامعه ثبت نشده است که می تواند توسط شورای ناحیه شهرداری یا شهرداری تخصصی در محدوده آنها یا توسط وزیر امور شهرداری در محدوده یک منطقه بهسازی تعیین شود. به عنوان مثال، اگر آنها ادغام شوند، مناطق خدمات شهری فورت مک موری در شهرداری منطقه ای وود بوفالو و پارک شروود در شهرستان استراتکونا پنجمین و ششمین شهر بزرگ آلبرتا خواهند بود. در بریتیش کلمبیا، سکونتگاه های ثبت نشده کاملاً خارج از مرزهای شهرداری قرار دارند و مستقیماً توسط دولت های منطقه ای/شهری مشابه سیستم آمریکایی اداره می شوند. سکونتگاه های ثبت نشده با جمعیتی بین ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ نفر ممکن است وضعیت مکان تعیین شده در داده های سرشماری کانادا را داشته باشند. در برخی استان ها، بخش های وسیعی از مناطق وحشی توسعه نیافته یا مناطق روستایی، مناطق سازمان دهی نشده ای هستند که مستقیماً تحت صلاحیت استان هستند. برخی از سکونتگاه های ثبت نشده در چنین مناطق سازمان یافته ممکن است برخی از انواع خدمات شهری را داشته باشند که توسط یک آژانس شبه دولتی مانند یک هیئت خدمات محلی در انتاریو به آنها ارائه می شود. در نیوبرانزویک، جایی که جمعیت ق
ابل توجهی در یک منطقه خدمات محلی زندگی می کنند، مالیات و خدمات ممکن است مستقیماً از استان باشد.
رومیدپسین، ، دارای نام تجاری "ایزتوداکس"، که با کدهای FK228 و FR901228 نام گذاری شده است، یک داروی ضدسرطان و شیمی درمانی است که در کارآزمایی بالینی برای درمان انواعی از لنفوم (سرطان غدد لنفاوی) و برخی سرطان های دیگر به کار می رود. رومیدپسین یک محصول طبیعی است که از یک گونه باکتری به نام «"کروموباکتریوم ویولاسوم"»، تهیه می شود. این دارو از طریق مانع شدن از عملکرد و کارکرد آنزیم هایی که با نام "هیستون دیستیلازها"، ، و تحریک و ایجاد فرایند خزان یاخته ای اثر می کند. این دارو همچنین گاهی دپسی پپتید نامیده می شود که بر پایهٔ دسته ای از مولکول هاست که رومیدپسین به آن تعلق دارد. رومیدپسین و حقوق مالکیتی و تبلیغاتی مربوط به آن به داروسازی گلوسستر تعلق دارد که اکنون بخشی از شرکت سلژن، را تشکیل می دهد. در تاریخ ۵ نوامبر ۲۰۰۹، مدیریت غذا و داروی ایالات متحدهٔ آمریکا، رومیدپسین را برای درمان نوعی سرطان لنفوم به نام به طور رسمی پذیرفت. در سال ۲۰۱۴ محققان دانشگاه آرهوس در دانمارک، تلاش کردند از این دارو برای بیرون کشیدن ویروس اچ آی وی (ویروس ایدز) از مخفیگاه به هنگام پنهان شدن آن در مقابل داروهای ضد ویروس و دستگاه ایمنی، اس
تفاده کنند تا با فعال کردن ویروس پنهان شده، از باقی ماندن ویروس های غیرفعال پنهان در بدن به هنگام درمان ضد ویروسی جلوگیری کنند. تاریخچه. رومیدپسین را گروهی از پژوهشگران از شرکت داروسازی "فوجیساوا" در شهر تسوکوبا در ژاپن برای اولین در سال ۱۹۹۴ وارد ادبیات علمی کردند. این پژوهشگران رومیدپسین را در کشت سلولی باکتری کروموباکتریوم ویولاسوم از نمونهٔ خاکی از استان یاماگاتا به دست آوردند. یافته ها نشان دادند که این ماده دارای خاصیت ضد باکتریایی کم تا هیچ بود، اما به صورت بالقوه برای سلول های سرطانی انسانی کشت شده سمی بود و اثری بر سلول های عادی و سالم نداشت. مطالعات بعدی روی موش نشان داد که دارو خاصیت ضدتوموری درون تنی نیز دارد. اولین تولید شیمیایی کامل رومیدپسین را پژوهشگران دانشگاه هاروارد انجام دادند که نتایج آن در سال ۱۹۹۶ منتشر شد. مکانیسم عمل آن در سال ۱۹۹۸ هنگامی که پژوهشگران شرکت فوجیساوا و دانشگاه توکیو آن را به عنوان یک داروی مهارکنندهٔ آنزیم های هیستون دیسِتیلاز با آثاری شبیه به ترکیب Trichostatin A شناسایی کردند؛ روشن شد. فاز اول کارآزمایی بالینی آن با حمایت مؤسسه ملی سرطان ایالات متحدهٔ امریکا در سال ۱۹
۹۷ شروع شد. مکانیسم عمل. دارو به عنوان یک پیش دارو با پیوند دی سولفیدی واکنش اکسایش و کاهش آلی را درون سلول انجام می دهد و مادهٔ شمیایی تیول متصل به روی آزاد می کند.
جِی-جِی اوکوچا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق اهل نیجریه است. از نظر بسیاری او بهترین بازیکن نیجریه ای نسل خود و یکی از بهترین بازیکنان فوتبال تاریخ آفریقاست و همچنین او را به عنوان یکی از تکنیکی ترین بازیکنان جهان می دانند. اوکوچا در سه جام جهانی ۱۹۹۴، ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲ برای تیم ملی فوتبال نیجریه به میدان رفته است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده می توان به بولتون، هال سیتی، پاری سن ژرمن، القطر، اینتراخت فرانکفورت و فنرباغچه اشاره کرد.
گروه بیارکه اینگلس ( که با عنوان بیگ نیز شناخته می شود، گروه معماری بین الملی است که در سال ۲۰۰۵ توسط "بیارکه اینگلس" در کوپنهاگ دانمارک به وجود آمده است. وی در سال ۲۰۱۰ یک شعبه در شهر نیویورک گشود. این گروه از معماران، طراحان، سازندگان و متفکران کوپنهاگ و نیویورکی است که در زمینه های معماری و شهرسازی و توسعهٔ عملکردها اقدام به انجام فعالیت می کنند. این شرکت در حال حاضر در پروژه های بسیاری در سراسر جهان نظیر اروپا، آمریکای شمالی، آسیا و خاورمیانه مشارکت دارد. معماری بیگ همراه با بررسی و تجزیهٔ این که چگونه زندگی های امروز به وجود آمدند پدیدار شده است. در این نوع معماری تغییرات چند ملیتی، جریان مربوط به اقتصاد جهانی و تکنولوژی ارتباطات که همگی برای داشتن یک زندگی به روز و شهری مورد نیاز هستند، در نظر گرفته شده اند. پیش زمینه. "بیارکه اینگلس" در اواخر سال ۲۰۰۵ گروه بیگ را پس از این که شریکش، جولین دو اسمیت، تصمیم به عدم همکاری با PLOT گرفت تا سال ۲۰۰۱ موفقیت فراوانی کسب کرده بود، پایه گذاری کرد. شرکت جدید او توجهات ملی و بین الملی فراوانی را به خود جلب کرد و جوایز بین الملی زیادی را در پایان انسجام بسیاری از پر
وژه های معماری خود کسب نمود. پروژهٔ مسکونی موتین (کوه) در کوپنهاگ که توسط شرکت PLOT آغاز به کار کرده بود از جملهٔ همین پروژه های موفق به شمار می آید. در طی ۲ سال بعد، بیگ توانست بسیاری از رقابت ها را برنده شود و پروژه های بسیاری را در سراسر دنیا به خود اختصاص دهد. از جملهٔ این پروژه ها می توان به ویست تو انرژی پلنت (انرژی های هدر رفته طبیعی) که در زمین اسکی کوپنهاگ دانمارک پایه گذاری شد یا وست ۵۷ استریت که مربوط به ساخت یک برج در منطقهٔ مسکونی درست فتنر در نیویورک یا گالری هنر ملی در گیرینلند نوک، مرکز کنترل انرژی در سترن در چین یا مرکز هندی کیمبان در یوتای آمریکا را نام برد. ایده ها. در سال ۲۰۱۴ تکنولوژی داخلی پروژه های خاصی را پدیدار ساخت که مربوط به تحقیقات همین گروه بود و طراحی و توسعه و شبیه سازی پروژه های هوشمند معماری برای تهیهٔ راه حل های غیر استاندارد که اصولاً برای مفاهیم طراحی شرکت بیگ به کار می رفت را عرضه کرد. این آزمایشگاه کارهای هر چند کوچک و ناچیز را در شرکت بیگ به تصویر می کشد. بیارکه اینگلس" می گوید: آزمایشگاه در سال ۲۰۱۳ ژنراتور حلقهٔ بنجار برای پروژهٔ ویست تو انرژی پلنت (انرژی های هدر رفته
طبیعی) در کوپنهاگ را که توسط بیگ در سال ۲۰۱۰ طراحی شده بود را پیاده و عملی کرد. طرح آماده شده مربوط به دو برابرسازی پیست اسکی است مه در ازای هر تن CO2 که در فضا منتشر می شود یک حلقه بنجار در نظر گرفته شده است این پروژه قرار است در سال ۲۰۱۷ پایان پذیرد. ایده های بیگ در مناطقی پیاده می شود که به صورت مستقیم به پروژه های ساختمانی بیگ مربوط باشد بسیاری از این ایده ها محرمانه می مانند که از جملهٔ این ایده های محرمانه می توان به صنایع هوا و فضا و علم مواد اشاره کرد. پروژه های زیر از جمله پروژه های عمومی اند: بیارکه اینگلس درک خود از معماری پایدار را اینچنین تدقیق می کند:"معماری ما غالباً به جعبه های کسل کننده ای ختم می شود که مصرف انرژی بی نهایت زیادی دارند، اگر بتوانیم خود را از سیطره ماشین خارج کنیم و به بارزه های ذاتی معماری بازگردیم احتمالاً خواهیم توانست ساختمان های جذاب تر و شهرهای پایدارتری بیافرینیم." همچنین اینگلس در رابطه با قامت کمینه سازی فرم و بیشینه سازی محتوا می گویدما به آیکنوگرافی علاقه ای ویژه داریم، اما برای ما ایکن به معنای یک فریاد در برهوت شهر یا یک معماری پیکره تراشانه یا نوعی شکفتگی حجمی نی
ست، ایکن در فهم ما فشرده سازی حداکثر بیان در کمینه ترین حالت فرمی است، اگر بخواهم منظورم را در کمترین تعداد واژگان مطرح کنم، ایکن برای ما بسته بندی فشرده حداکثر عملکرد و کارایی در حداقل فیگورها و ژست هاست. آیکن فرم بهینه اقتصادِ فرم است، تقطیر ایده در خالص ترین فرم. در طراحی کامپیوتری واژه ای داریم به نام گیم پلی gameplay منظور از این واژه این است که بهترین بازی کامپیوتری ان بازی ای نیست که در ان پیچیده ترین روایت یا بهترین گرافیک یا بی نظیرترین محیط مد نظر باشد، منظور این است که شما بتوانید مخاطب را به بالاترین سطح ارضا روحی برسانید اما از کمینه ترین ابزار استفاده نمایید. این جاست که وسوسه می شوم بگویم کمش هم زیاد است less is more. در برنامه نویسی کامپیوتری پیچیدگی یعنی انتقال بیشینه ترین حجم اطلاعات در قالب کمینه ترین حجم داده. به بیان دیگر پیچیدگی بالاترین فرم سادگی است. این جاست که ما خود را شیفته معماری ایکنیک می یابیم، چرا که معماری آیکنیک حد اعلای پیچیدگی است. از سوی دیگر بر این باورم که در رکود اقتصادی حال حاضر این نوع از معماری دقیقاً همان معماری الزام اور است، معماری ای که حداکثر تأثیر را با حداقل ا
بزار به جای می گذارد، معماری ای که بیشترین آسایش را با کمترین میزان مصرف انرژی و بیشینه ترین وجه کارکردی را در کمترین میزان فضای لازم و بالاترین کیفیت زندگی را با کمترین گستره از منابع تأمین می کند.
کارلوس گامارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق اهل پاراگوئه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آ.ا.ک آتن، اینتر میلان، بنفیکا و اتلتیکو مادرید اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده است. و در سه جام جهانی ۱۹۹۸، ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ برای تیم ملی کشورش به میدان رفت. او با انجام ۱۱۰ بازی ملی رکورد دار بازی ملی در تاریخ تیم ملی پراگوئه است.
بندیکت سائول «بنی» مک کارتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق و سرمربی فوتبال اهل آفریقای جنوبی است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آژاکس، پورتو، وستهام یونایتد، سلتاویگو، و بلکبرن راورز اشاره کرد. آخرین تیم رده باشگاهی او اورلاندو پایرتز در آفریقای جنوبی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آفریقای جنوبی بازی کرده است و در دو جام جهانی ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲ برای این تیم به میدان رفت. مک کارتی با ۳۲ گل بهترین گلزن تمام ادوار "بافانا بافانا" است. او پس از قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا با پورتو به تنها بازیکن تاریخ آفریقای جنوبی است که موفق به قهرمانی در این جام شده است، تبدیل شد.
متخصص بیهوشی به پزشکی گفته می شود که به بیهوشی و فرایندهای مربوط به عمل جراحی می پردازد. به طور معمول، دوران دستیاری یک متخصص بیهوشی چهار سال است که بعد از اتمام تحصیلات پزشکی عمومی به یادگیری فعالیت های مرتبط به بیهوشی می پردازد. در بریتانیا هم متخصص بیهوشی به پزشکی گفته می شود که جهت بیهوشی آموزش دیده باشد؛ اگرچه برخی از پروسیجرهای مرتبط با بیهوشی توسط دستیاران بیهوشی که به آن ها آنستتیک گفته می شود، تحت نظارت متخصصان بیهوشی انجام می شود. نام کامل رشته به صورت بیهوشی، مراقبتهای ویژه و درد می باشد که امروزه دایره فعالیت های یک متخصص بیهوشی علاوه بر انجام بیهوشی و بیحسیهای داخل اتاق عمل، شامل فعالیت درمانی در بخش مراقبتهای ویژه (آی سی یو) و کنترل دردهای حاد مثل درد بعد از عمل جراحی و کنترل دردهای مزمن همچون دردهای بیماری های مفصلی و سرطانی است. تخصص بیهوشی فوق تخصص های متعددی از جمله مراقبتهای ویژه، درد، بیهوشی جراحی قلب، بیهوشی جراحی اعصاب و بیهوشی اطفال دارد. متخصصین بیهوشی در بحران جهانی کرونا نقشی تعیین کننده در درمان بیماران در فاز تنفسی و در بخش مراقبتهای ویژه دارند. همچنین در انجام بیهوشی در اتاق عمل ن
یز ملاحظات مربوط به بیماری کرونا مد نظر متخصصین بیهوشی هست
آریل ارتگا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل آرژانتین است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است، می توان به والنسیا، سمپدوریا، نیولز اولد بویز، فنرباغچه، پارما و ریورپلاته اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده است و در جام های جهانی فوتبال ۱۹۹۴، ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲ به میدان رفته است. اوج کار ارتگا در جام جهانی ۱۹۹۸ بود. دریبل های دیدنی و لایی هایی که می زد مدافعان را مات و مبهوت می کرد. حرکت های وی همه را یاد مارادونا می انداخت. همه منتظر قهرمانی آرژانتین در سال ۱۹۹۸ بودند، اما در بازی با هلند در یک چهارم نهایی آرژانتین بدشانسی آورد. آرژانتین تا دقیقه ۸۸ با یک یار بیشتر سوار بازی و بازی ۱–۱ مساوی بود، تا اینکه پاسی در محوطه جریمه به ارتگا رسید. فقط یک مدافع جلوی ارتگا بود، ولی او به خاطر بدشانسی لیز خورد و نتوانست تنها مدافع روبرو را دریبل بزند و زمین خورد. داور این حرکت و لیز خوردن ارتگا را تمارض تشخیص داد و یک کارت زرد به ارتگا نشان داد. این کارت زرد داور واقعاً باعث ناراحتی ارتگا شد، چون واقعاً تمارض نکرده بود و کارت زرد داور درست نبود. وندرسار دروازه بان هلند، در همان لح
ظه که عصبانیت ارتگا را فهمیده بود، با حرفه ای گری با فریاد به سمت ارتگا دوید که دیگر ارتگا نتوانست خود را کنترل کند و با بالای سر به فک وندرسار کوبید؛ داور بلافاصله کارت قرمز را به ارتگا نشان داد. آرژانتین، که بعد از اخراج ارتگا بسیار از نظر روحی ضعیف شده بود، ۲ دقیقه بعد گل دوم را نیز دریافت کرد و در بهت و ناراحتی طرفداران حذف شد. شاید اگر ارتگا در آن صحنه خودش را کنترل می کرد، تیم رؤیایی ۹۸ آرژانتین اینگونه حذف نمی شد. در جام جهانی ۲۰۰۲ نیز ارتگا آن بازیکن سرحال ۱۹۹۸ نبود و آرژانتین در همان دور گروهی حذف شد. البته داوری کولینا در بازی آرژانتین - انگلیس و پنالتی ای که برای انگلیس گرفت در حذف آرژانتین بی تأثیر نبود، چون واقعاً پای والتر سامول اصلاً به پای فوروارد انگلیس مایکل اوون هم نخورد. به هر حال ارتگا آخرین جام جهانی خود را با تاسف در مرحله گروهی بعد تساوی با سوئد به پایان رساند که واقعاً یکی از سخت ترین لحظات برای طرفداران آرژانتین بود. ارتگا تا قبل از ظهور مسی مارادونای دوم و قدیس شناخته می شد که متأسفانه با همه ی شایستگی نتوانست به عنوان قابل توجهی دست یابد. افتخارات. او همچنین عضو تیمی بود که در المپ
یک ۱۹۹۶ توانستند مدال نقره فوتبال را برای آرژانتین کسب کنند.
والری کارپین (؛ زادهٔ ) بازیکن بازنشسته و مربی کنونی فوتبال اهل روسیه-استونی که در حال حاضر سرمربی باشگاه فوتبال روستوف است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به والنسیا، سلتاویگو، زسکا مسکو، اسپارتاک مسکو، و رئال سوسیداد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال روسیه بازی کرده است و در جام های جهانی ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲ به میدان رفته است.
گروه رسانه ای خبر مؤسسه رسانه ای در ایران است که بعضی آن را «بزرگ ترین بنگاه مطبوعاتی خصوصی کشور» نامیده اند. روزنامه های خبر، خبر جنوب و خبر ورزشی، روزنامه توریسم، هفته نامه ادبی نگاه پنجشنبه و ماهنامه سه بعدی ورزش و تصویر از زیرمجموعه های این گروه رسانه ای بوده و هستند. مالکیت گروه رسانه ای خبر و رسانه های زیر مجموعه آن در اختیار حسین واحدی پور است. روزنامه خبر و تعطیلی آن. روزنامه «خبر» یکی از رسانه های زیر مجموعه گروه رسانه ای خبر بود. این روزنامه در محافل رسانه ای به عنوان روزنامهٔ منتصب به طیف لاریجانی شناخته می شد. روزنامه خبر روزنامه ای اصلاح طلب تلقی می شد، اما منتقد عملکرد دولت احمدی نژاد بود. سرانجام آخرین شماره از روزنامه خبر در تاریخ ۲ آذر ۱۳۸۸ به چاپ رسید و این روزنامه در سرمقاله خود در همین روز خبر تعطیلی خود را منتشر کرد. در این سر مقاله اشاره ای به دلیل تعطیلی نشده بود اما خبرگزاری ایلنا به نقل از یک مقام آگاه در این روزنامه اعلام کرد که دلیل تعطیلی روزنامه خبر، اعمال فشار برخی محافل سیاسی، به ویژه حامیان دولت محمود احمدی نژاد است. اعلام رسمی گروه رسانه ای خبر آن بود که انتشار روزنامه خبر را
برای تمرکز بیشتر بر روی "خبرآنلاین" متوقف شده است.
هضم بی هوازی () تجزیه میکروبی مواد آلی در غیاب اکسیژن است که نتیجهٔ این فرایند، تولید متان و مواد تثبیت شده می باشد. هضم بی هوازی دارای سه مرحله، پیش تصفیه، هضم و پس تصفیه است. باکتری های تخمیرکننده، تولیدکننده H2 (کاهنده پروتون) و متان زا سه گروه عمده میکروارگانیسم های فعال در این فرایند هستند. هضم بی هوازی در مقایسه با کمپوست هوازی، یک تولیدکننده انرژی خالص است. در هضم بی هوازی ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلو وات ساعت در هر تن زبالهٔ تر انرژی تولید می شود، در حالی که در کمپوست هوازی ۷۵۰–۵۰۰ کیلووات ساعت انرژی برای تصفیه هر تن زبالهٔ تر مصرف می شود. در هضم بی هوازی مواد زائد جامد فسادپذیر، بهره دهی متان بین ۰٫۲ تا ۰٫۵ متر مکعب بر هر کیلوگرم جامدات فرار افزوده شده است. در یک مطالعهٔ موردی، از یک رآکتور با حجم ۲۲ لیتر برای هضم مواد زائد جامد فسادپذیر با درصد بالای TS و زمان ماند ۱۵ تا ۲۰ روز استفاده شده است. رآکتور به وسیلهٔ یک کویل که آب گرم در آن جریان داشت، گرم می شد، به طوری که دمای درون هاضم در محدودهٔ ۳۳ تا ۳۷ درجه سانتی گراد نگهداری می شد. در این مطالعه تولید گاز ۲۵۰۰ تا ۹۴۰۰ لیتر بر هر متر مکعب رآکتور در روز و بهره د
هی متان بین ۰٫۲۳ تا ۰٫۶۷ متر مکعب متان به ازای هر کیلوگرم جامدات فرار و کاهش مواد آلی بیش از ۵۰٪ به دست آمد. تعریف علمی هضم بی هوازی. تجزیه موادآلی به وسیلهٔ دسته ای از باکتری هایی که تولید دی اکسید کربن و متان می کنند (باکتریهای استوژنیک و متانوژنیک) اتفاق می افتد این باکتری ها در رنج دمای بهینه ۳۵–۳۹ ◦C (مزوفیلیک) ۵۵–۶۰ ◦C عمل هضم را انجام می دهند. زباله ها توسط آنزیم ها مشابه آنچه که در معده انجام می گیرد مواد الی را به قندها و آمینو اسیدها تبدیل می کنند مواد آلی توسط باکتری های استوژنیک به هیدروژن، دی اکسید کربن و استات تبدیل می شوند که در نهایت باکتری های متان ساز بیوگاز را که مخلوطی از دی اکسید کربن (۴۰٪) و متان (۵۵٪) و مقادیر کمی مواد دیگر تبدیل می کنند. مزایای هضم بی هوازی (AD). مزایای اقتصادی. هضم بی هوازی همچنین می تواند مزایای اقتصادی زیر را به همراه داشته باشد. هضم بی هوازی مواد آلی جامد شهری با استفاده از هاضم های فاز خشک گاراژی. رشد سریع جمعیت شهرها همراه با توسعه صنایع منجر به افزایش مصرف و در کنار افزایش تولید مواد زائد جامد گردیده است. این موضوع موجب پدید آمدن معضلات بهداشتی و زیست محیطی شدید
ی به ویژه در کلان شهرها شده است که در صورت عدم مدیریت صحیح می تواند بحران های عظیمی را به صورت منطقه ای و جهانی ببار آورد. روش های متنوعی برای تثبیت و بی خطر سازی پسماندهای آلی آلاینده محیط زیست وجود دارد. از مهم ترین و رو به رشدترین این فناوریها، فرایند هضم بی هوازی می باشد. هضم بی هوازی فرایند تخمیر مواد آلی در عدم حضور اکسیژن و در دما، غلظت مناسب و اختلاط مواد آلی می باشد. امکان انجام فرایند هضم بی هوازی در محدوده وسیع غلظتی وجود دارد. ابتدا فرایندهای هضم بی هوازی تر مواد استفاده می شد. افزایش حجم هاضم های بی هوازی و نیاز فراوان به آب برای بهره برداری از این هاضم ها باعث گرانی این نوع سیستم ها و کاهش جذابیت آن ها برای بعضی از کاربران گردیده است. برای حل این مشکلات امروزه نسل جدیدی از هاضم های بی هوازی تحت عنوان هضم خشک بی هوازی در مراحل مختلف تحقیقاتی و کاربردهای صنعتی، بسیار مورد توجه قرار گرفته است. توجه به استفاده و گسترش این نوع هاضم ها می تواند عملکرد مناسبی در فرایند تثبیت و تولید انرژی از پسماندهای آلی داشته باشد. توسعه این فناوری می-تواند، تأثیر شگرفی در مدیریت پسماند شهری و تولید انرژی از منابع زی
ست توده خصوصاً نیروگاه های تولید برق از زباله های شهری داشته باشد. ایران کشوری است که هم سهم مواد آلی در پسماندهای شهری آن بالاست و هم اغلب نقاط آن خشک و با بارندگی کم هستند و این در حالی است که تا به حال تجربه مناسبی در زمینه شناخت و کاربرد این فناوری در کشور صورت نگرفته است. از این رو استفاده از این روش تثبیت پسماندهای جامد فسادپذیر، منجر به کاهش هزینه سرمایه گذاری و بهره برداری و نهایتاً ارائه طرح هایی با توجیه بالای اقتصادی می گردد. انجام مطالعه، بررسی و شناخت این نوع فرایندها در کنار ساخت یک پایلوت مناسب در یک شهر، به منظور بررسی مناسب عملکردی و کسب دانش فنی، تجربه ساخت و مطالعه عملکردی و نیز یک مرحله از امکان سنجی برای استفاده صنعتی و ساخت هاضم های بزرگ از این نوع برای تولید انرژی و حل معضلات شایع زباله های شهری در شهرهای بزرگ کشور باشد. آگاهی از این فناوری، کسب تجربه و اطمینان از عملکرد مناسب این نوع سیستم ها در زباله های شهری می تواند ضمن ایجاد فرصت مناسب برای تولید انرژی و بهبود قابل توجه کیفیت کمپوست تولیدی از زباله شهری در مقایسه با روش های موجود، خطر ریسک پذیری (فنی، اقتصادی و زیست محیطی) در انتخا
ب و ساخت هاضم های بزرگ از این نوع را در کشور به حداقل برساند. بررسی و شناخت فرایندهای هضم بی هوازی در غلظت های بالا، شناخت کامل هضم بی هوازی خشک، طراحی و ساخت یک واحد قابل کاربرد و توسعه در تولید انرژی از زباله های شهری در ایران می تواند فضایی جدید را دراین زمینه به روی مسئولین باز نماید. نتایج حاصله می تواند راهگشای مسئولین و تصمیم گیرندگان، مهندسین مشاور و پیمانکاران در طراحی و ساخت و توسعه نیروگاه های بیوگازی و مدیریت پسماند شهری باشد. مزایای هضم خشک بی هوازی. از مزایای این سیستم علاوه بر تولید انرژی و کود ارزان قیمت در مقایسه با سایر سیستم ها، می توان به موارد زیر اشاره کرد.
روبرت یارنی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال بازنشسته اهل کرواسی است وی در حال حاضر هدایت باشگاه فوتبال پکسی ام.اف.سی در سطح اول فوتبال مجارستان را بر عهده دارد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به یوونتوس، رئال مادرید، لاس پالماس، رئال بتیس، پانایتیناکوس، باری، کاونتری سیتی و تورینو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال تیم ملی فوتبال یوگسلاوی، تیم ملی فوتبال کرواسی و تیم ملی فوتسال کرواسی بازی کرده است. یارنی در ۳ جام جهانی به میدان رفته است، جام جهانی ۱۹۹۰ با یوگسلاوی و در ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲ با کرواسی. یارنی بعد از بازنشستگی از فوتبال، چند فصل را در فوتسال گذراند و در تیم ملی فوتسال این کشور نیز بازی کرد.
درام مذهبی در قرون وسطی به دلیل فرهنگ مورها فقط در شمال شرقی اسپانیا رواج داشته و بعد از تسلط دوباره مسیحیان بر اسپانیا، درام وسیله ای برای آموزش های مذهبی معرفی شد. نمایشنامه های مذهبی اسپانیایی تا میانهٔ سده شانزدهم شبیه نمایشنامه های مذهبی اروپایی در قرون وسطی بودند، ولی بعد از ۱۵۵۰ نمایشنامه های اسپانیایی دارای ویژگی های خاص شدند و این ویژگی ها را تا ۱۷۶۵ که اجرای نمایش ها در اسپانیا به کلی ممنوع شد حفظ کرده اند. هنگامی که اجرای نمایش های مذهبی در دیگر کشورهای اروپایی ممنوع بود درام مذهبی دارای اعتبار شد، کلیسا در این دوره نظارت شدیدی بر محتوای نمایشنامه ها داشته به طوری که در نیمهٔ دوم سدهٔ شانزدهم نمایشنامه های اسپانیایی در ارتباط باکورپوس کریستی قرار گرفتند. شاید به این دلیل نمایشنامه ها را اوتوساکرامنتال نامیدند. اوتوساکرامنتال. اوتوساکرامنتال (درام مقدس) خصوصیات نمایشنامه های اخلاقی و ((مجموعه های نمایشی)) مذهبی انگلستان را تلفیق کرده اند. در این نمایش ها انسان ها و چهره های فوق طبیعی در لباس هایی مثل برکت، اندوه، گناه، زیبایی و لذت با هم در می آمیزند. داستان این نمایشنامه ها از منابع گوناگونی گرفته
می شده، حتی از منابعی کاملاً غیر مذهبی ولی به شرط این که در تأیید مراسم دینی و تعصبات کلیسایی می بوده. نحوه تولید نمایش ها از مکانی به مکان دیگر متفاوت بوده، ولی می توان نمایشنامه هایی که در مادرید تهیه می شده را الگوی کاملی برای نمایش های اسپانیایی دانست. تهیه نمایش ها تا ۱۵۵۰ بر عهده اصناف تجاری بوده و بین سال های ۱۵۵۱ و ۱۵۵۸ این کار را شورای شهر بر عهده می گیرد. در این زمان گروه های حرفه ای استخدام می شدند برای اجرای نمایشنامه هایی که بهترین درام نویسان اسپانیانوشته بودند، در میانهٔ سدهٔ شانزدهم نمایش های مذهبی و نمایش های عمومی به هم نزدیک شدند. در پایان سدهٔ شانزدهم برای تهیهٔ نمایش ها الگویی تعیین شد که بعد از آن با تغییراتی کوچک الگوی تهیهٔ همهٔ نمایش ها شد. تا سال ۱۵۹۲ هر سال ۳ نمایش و بعد از آن ۴ نمایش اوتو تهیه می شد، ودر۱۶۴۷ به سالی ۲ نمایش رسید. نمایش ها گاهی جدید و گاهی قدیمی بودند، به جز سال های بین ۱۶۴۷ و ۱۶۸۱ که همهٔ نمایش ها در مادرید جدید بودند و توسط کالدرون نوشته می شدند. نمایش ها تا سال ۱۵۹۲ تنها توسط یک گروه تهیه می شدند و بعد از این سال دو گروه یا شرکت دیگری افزوده شد. این گروه ها در مر
اسم روزهٔ بزرگ (لنت) انتخاب می شدند و دستمزد خوبی می گرفته اند و علاوه بر این به آن ها مجوز انحصاری برای اجرای نمایش در مکان های عمومی، جشن های عید پاک، و کورپوس کریستی اعطا می شد؛ و بعد از پایان جشن کورپوس کریستی گروه ها اجازه این را داشته اند که به شهرهای اطراف سفر کنند و اوتو اجرا کنند و بعد از آن اجازه این را هم داشته اند که نمایش خود را در تالارهای عمومی مادرید به صحنه ببرند. به دلیل همین اجراهای متعدد، بازیگران انگیزه های زیادی برای شرکت در جشنواره ها داشته اند. خصوصیات نمایش درام مذهبی. صحنه نمایش. شهرداری کاروس یا واگنهایی را فراهم می کرد و نمایش ها بر روی این ها اجرا می شدند. شهرداری این واگن ها را به همهٔ وسایل لازم، به استثنای لباس و وسایل شخصی مجهز می کرد. برای هر نمایش تا سال ۱۶۴۷ دو کاروس استفاده می شده و بعد از این تاریخ تعداد کاروس ها به چهار عدد می رسد. کاروس های دو طبقه دارای قاب های چوبی پوشیده شده از پارچه های نقاشی شده بودند و همهٔ تجهیزات مورد نیاز نمایش ها را داشته اند. گاوهای نری با شاخ های آذین شده، این کاروس ها را از محلی به محل دیگری می بردند. در این زمان واگن ها حدود ۵ متر درازا و
۱۱ متر ارتفاع داشته اند. نمای طبقهٔ دوم این واگن ها دارای دری با لولا بوده، که در زمان لازم بودن باز می شده و صحنهٔ داخل آن مقابل دید تماشاگران بوده. طبقه اول هم مانند طبقه دوم دارای دکور و صحنه بوده، و بیشتر این واگن ها دارای وسایل مکانیکی برای پرواز شخصیت ها و اشیاء بوده اند و برای ورود بازیگران به صحنه و لباس کنی از کاروس استفاده می شده است. تا سال ۱۶۴۷ یک صحنه قابل حمل (به صورت یک گاری) همراه با کاروس که محل بازی بود، حرکت می کرد. بعد از ۱۶۴۷ زمانی که برای هر نمایش چهار واگن به کار می رفت، یک سکوی ثابت در مکان نمایش به وجود آوردند، چون در این زمان صحنه های قابل حمل بسیار کوچک شده بودندو جای کافی برای بازی نداشته اند، و در این دوره دو کاروس پشت سکو و دو کاروس در دو جانب آن قرار می گرفته است. دو کاروس جانبی معمولاً خالی بودند و برای فضای مخفی یا ایجاد افکتهای مخصوص استفاده می شدند. آوردن چهار کاروس برای یک نمایش اوتو، و بعد چهار تای دیگر برای نمایش بعدی غیر عملی بود. به همین دلیل در سال ۱۶۹۲ هشت واگن ثابت در اطراف سکوی اصلی قرار دادندو در دههٔ ۱۶۹۰ سکوی نمایش بین ۱۳/۵ تا ۱۵ متر عرض و ۱۱ متر عمق داشت. اجرای
نمایش. بین هشت تا بیست روز قبل از شروع مراسم کورپوس کریستی بازیگران وظیفه داشتند برای تأیید نهایی، نمایش خود را برای شورای شهر اجرا کنند. اولین نمایش رسمی در بعضی از شهرستان ها داخل کلیسای جامع اجرا می شد؛ ولی در اوایل سدهٔ هفدهم این رسم از رواج افتاد، البته در بسیاری از شهرهای کوچک اولین اجرا باید در مقابل کلیسا باشد. اما در همان اوایل سدهٔ هفدهم حتی در مقابل کلیساها هم نمایش رواج نداشته؛ ولی کاروس ها در راهپیمایی های بزرگ خیابانی بوده اندو اجرای نمایش به عنوان یکی از اجزای جشنواره های مذهبی پذیرفته شده بوده. محل اجرای نمایش، و تعداد اجراها را شورای شهر تعیین می کرده و گاهی اجرای نمایش ها چندین روز ادامه داشته. بعد از سال ۱۶۰۰ اولین نمایش در حیاط قصر و در مقابل شاه اجرا می شده و نمایش های عمومی در میدانی در مقابل تالار شهرداری اجرا می شدند. به این شکل که یک روز((شورای کاستیل)) و روز دیگر ((شورای شهر)) نمایش را تماشا می کردندو برای چندین شورای دولتی دیگر اجراهای ویژه ای عرضه می شد و حداقل دو بار هم برای عموم نمایش داده می شد. بازیگران علاوه بر اوتوها، میان پرده هاو رقص اجرا می کردندو از طرف شورای شهر نمایشگرا