Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خواهد شد. روند گزینش. در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۵، کمیته بین المللی المپیک روند نامزدی و پنج شهر نامزد بازی های ۲۰۲۴ را اعلام کرد: بوداپست، هامبورگ، لس آنجلس، پاریس و رم. بوداپست، هامبورگ و رم در نهایت عقب نشینی کردند و تنها لس آنجلس و پاریس باقی ماندند. وضعیت مشابهی پیش از این در طول مناقصه بازی های المپیک زمستانی ۲۰۲۲ رخ داده بود، زمانی که کراکوف، لویو، اسلو و استکهلم عقب نشینی کردند، که منجر به تصمیم دو طرفه بین پکن، چین و آلماتی، قزاقستان شد و در نهایت پکن برنده را اعلام کرد. در ۳ آوریل ۲۰۱۷، در کنوانسیون IOC در دانمارک، مقامات المپیک با کمیته های پیشنهادی لس آنجلس و پاریس ملاقات کردند تا در مورد امکان نام بردن دو برنده در رقابت برای میزبانی بازی های تابستانی ۲۰۲۴ بحث کنند. پس از این عقب نشینی ها، هیئت اجرایی IOC در لوزان، سوئیس، در ۹ ژوئن ۲۰۱۷ برای بحث در مورد فرآیندهای مناقصه ۲۰۲۴ و ۲۰۲۸ تشکیل جلسه داد. IOC در سال ۲۰۱۷ رسماً پیشنهاد انتخاب شهرهای میزبان ۲۰۲۴ و ۲۰۲۸ را به طور همزمان داد، پیشنهادی که در نشست فوق العاده کمیته بین المللی المپیک در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۷ در لوزان تصویب شد. IOC فرآیندی را ایجاد کرد که در آن ک
میته های مناقصه لس آنجلس و پاریس ۲۰۲۴ و IOC جلساتی را در ژوئیه ۲۰۱۷ برگزار کردند تا تصمیم بگیرند که کدام شهر در هر یک از دو سال میزبانی خواهد کرد. پس از تصمیم برای اعطای بازی های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۸ به طور همزمان، پاریس برای بازی های ۲۰۲۴ به مناسبت صدمین سالگرد بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ ترجیح داده شد. در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۷، IOC با ۱٫۸ میلیارد دلار بودجه اضافی از IOC، لس آنجلس را به عنوان تنها نامزد سال ۲۰۲۸ معرفی کرد، اجازه می دهد تا پاریس به عنوان میزبان سال ۲۰۲۴ تأیید شود. در ۱۱ اوت ۲۰۱۷، شورای شهر لس آنجلس به اتفاق آرا به تأیید پیشنهاد داد. در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۷، لس آنجلس تأیید رسمی از کمیسیون ارزیابی IOC دریافت کرد. در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۷، لس آنجلس رسماً پس از رای اتفاق آرا توسط کمیته بین المللی المپیک، جایزه بازی های ۲۰۲۸ را دریافت کرد.IOC پیشنهاد لس آنجلس را به دلیل استفاده از تعداد بی سابقه امکانات موجود و موقت و تکیه کامل به بودجه شرکت ها ستود. در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۷، لس آنجلس ۲۰۲۸ تأییدیه رسمی ایالت کالیفرنیا را دریافت کرد. در ۲۹ اوت ۲۰۱۸، مقامات المپیک برای یک بازدید دو روزه وارد شدند که شامل جلساتی با سازمان دهندگان محل
ی و بازدید از جدیدترین مکان های شهر بود. در آن زمان، نظرسنجی های LMU و LA Times بیان کردند که بیش از ۸۸ درصد از آنجلنوها موافق میزبانی شهر بازی های المپیک و پارالمپیک ۲۰۲۸ بودند. در مارس ۲۰۲۳، نظرسنجی انجام شده توسط دانشگاه سافولک و لس آنجلس تایمز نشان داد که ۵۷ درصد از آنجلنوها معتقدند بازی های المپیک برای شهر خوب است در حالی که ۲۰ درصد فکر می کنند تأثیر منفی خواهد داشت. توسعه و آماده سازی. مانند بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۴، بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۸ در اکثر مکان های اطراف لس آنجلس بزرگ میزبانی خواهد شد. پیشنهاد شهر متکی بر اکثر مکان ها و مکان هایی بود که قبلاً در دست ساخت بوده یا بدون توجه به بازی ها برنامه ریزی شده بودند. اکثر مکان ها به دسته هایی معروف به «پارک های ورزشی» تقسیم می شوند که در مرکز شهر لس آنجلس، دره سن فرناندو، کارسون (در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، دومینگوئز هیلز) و لانگ بیچ واقع شده اند. هیچ مکان دائمی جدیدی به طور خاص برای بازی ها ساخته نمی شود. مانند بازی های تابستانی ۱۹۸۴، دهکده المپیک در محوطه دانشگاه UCLA واقع خواهد شد، در حالی که USC دهکده رسانه خواهد بود. ورزشگاه ها و زیرساخت ه
ا. پارک ورزش های ولی. The Valley Sports Park will host events at temporary venues in the Sepulveda Basin Recreation Center in the دره سن فرناندو. ورزشگاه های فوتبال. طبق طرح پیشنهاد میزبانی المپیک تابستانی ۲۰۲۸ لس آنجلس، ورزشگاه های فوتبال باید در لس آنجلس بزرگ و سایر شهرهای نزدیک در کالیفرنیا واقع شوند. کمیته سازماندهی میتواند حداکثر هفت ورزشگاه برای میزبانی مسابقات معرفی کند. طبق وب سایت مسابقات، هفت ورزشگاه در حال بررسی هستند.
ماسیف سنترال () منطقه ای مرتفع در میانه جنوب فرانسه است که در بر گیرنده کوه و فلات است و حدود ۱۵ درصد مساحت فرانسه را می پوشاند. این توده کوه (ماسیف) پس از فروکش کردن فوران های آتشفشانی در حدود ده هزار سال پیش بر اثر شکافی ژرف با امتداد شمالی- جنوبی که توسط رود رون ایجاد شده از رشته کوه آلپ جدا شد. زمین شناسی و جغرافیا. ماسیف سنترال یک توده کوه (ماسیف) قدیمی است که طی کوهزایی واریسکی تشکیل شده و سنگ های عمده آن از نوع گرانیت و سنگ های دگرگونی است. این توده کوه در بخش شرقی خود بر اثر بالاآمدگی کوه های آلپ در دوره پالئوژن و در بخش جنوبی بر اثر بالاآمدگی کوه های پیرنه ارتفاع یافته و از نظر زمین شناختی جوان تر شده است.
گرین هورنز () گروه موسیقی گاراژ راک آمریکایی است که سال ۱۹۹۶ میلادی در سینسیناتی، اوهایوی آمریکا تشکیل شد. اعضای گروه عبارتند از کریگ فاکس (خواننده/گیتارنواز)، جک لارنس (گیتاربیس) و پاتریک کیلر (درامر). این گروه تاکنون چهار آلبوم استودیویی منتشر کرده است.
وینیسیوس و تام () شانس بیارهای المپیک و پارالمپیک ریو هستند. این نام ها با کسب ۴۴ درصد آرا از میان بیش از ۳۲۳ هزار رأی مردم برزیل در مقابل ۲ عنوان دیگر انتخاب شدند. «اوبا و ابا» و «تیبا تک و اسکوئیندیم» دیگر نام هایی بودند که امکان انتخاب آنها برای مردم وجود داشت. نام های وینسیوس و تام از ۲ موسیقیدان به نام های وینیسیوس دی مورائس و تام ژوبیم گرفته شده اند. این عروسک ها نماد حیوانات و گیاهان برزیل هستند و برای ساخت و طراحی آن ها از خصوصیت های فرهنگی برزیل و کاراکترهای انیمیشن ها و بازی های کامپیوتری استفاده شده است.
مایک رادرفورد (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل بریتانیا و از بنیانگذاران گروه پراگرسیو راک جنسیس است. نقش اصلی او نوازندگی گیتاربیس و همخوانی در گروه بود اما نوازندگی گیتار ریتم را هم برای بیشتر آثار گروه بر عهده داشت. او همچنین یکی از ترانه سرایان اصلی جنسیس بود و تعدادی از مشهورترین ترانه های گروه همچون «سرزمین آشفتگی» (Land of Confusion) و «دنبال تو دنبال من» (Follow You Follow Me) سرودهٔ اوست. نام مایک رادرفورد به عنوان عضوی از جنسیس سال ۲۰۱۰ به تالار مشاهیر راک اند رول وارد شد.
متعلق به شیطان فیلمی است محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی آلن جی پاکولا است. در این فیلم بازیگرانی همچون هریسون فورد، برد پیت، روبن بلیدز، تریت ویلیامز، جرج هرن، میچل رایان، ناتاشا مک الهون، جولیا استایلز، سیمون جونز، دیوید اوهارا ایفای نقش کرده اند. داستان. «فرانکی مک گویر» (برد پیت) یکی از مخوف ترین تروریست های ایرلندی است که به آمریکا آمده تا اسلحه خریداری کند. او در این مدت در خانه «تام اومئارا» (هریسون فورد) زندگی می کند، که یک افسر پلیس است و هیچ چیز دربارهٔ هویت واقعی مهمانش نمی داند.
مردی از شرق فیلمی ایتالیایی به سبک وسترن اسپاگتی است. این فیلم محصول سال ۱۹۷۲ و به کارگردانی انتسو باربونی است. در این فیلم بازیگرانی همچون ترنس هیل، گرگوری ولکات، هری کری جونیور، یانتی سومر، انتسو فی یرمونته، ژان لوئی، سالواتوره باکارو و سال بورجسه ایفای نقش کرده اند. این فیلم در ایران با نام مردی از شرق دوبله و پخش شده است. خلاصه داستان. «جو» پس از مرگ پدرش به غرب وحشی می رود تا تبدیل به یک مرد واقعی شود. او از اسلحه، دعوا و خشونت بیزار است و عاشق شعر خواندن است. همچنین دوچرخه را به اسب ترجیح می دهد. سه معلم او هرکاری می کنند نمی توانند آموزش های لازم برای جنگیدن و دفاع را به او یاد دهند، تا اینکه «جو» عاشق یک دامدار جوان می شود و بخاطر حسادت مردی مسلح بنام «مورتون» به عشق آنها، تصمیم می گیرد از خود دفاع کند…
تونی بنکس (؛ زادهٔ ) موسیقی دان و نوازندهٔ اهل بریتانیا و از پایه گذاران گروه پراگرسیو راک جنسیس است. او کیبوردنواز و از آهنگسازان اصلی گروه بود و به همراه مایک رادرفورد تنها اعضایی هستند که در تمام دورهٔ فعالیت جنسیس، همراه گروه بوده اند. مجلهٔ پراگ در جوایز سال ۲۰۱۵ موسیقی پراگرسیو تونی بنکس را «خداوندگار پراگ» (Prog God) نامید و مجلهٔ میوزیک رادار او را در رتبهٔ یازدهم از فهرست «برترین کیبوردنوازان تمامی اعصار» جای داده است. نام او در سال ۲۰۱۰ به عنوان عضوی از گروه جنسیس به تالار مشاهیر راک اند رول وارد شد.
گردشگری در سوریه به دلیل وجود شهرهای تاریخی و شش سایت میراث فرهنگی شناخته شده که در فهرست جهانی به ثبت رسیده اند از اهمیت بالایی برخوردار بوده است. تا قبل از بحران سوریه حدود ۱۱ درصد از جمعیت شاغل سوریه در این صنعت فعال بودند. در سال ۲۰۱۰ درآمدهای گردشگری ۱۴ درصد از تولید ناخالص ملی را تشکیل داده است. این کشور طبق رتبه بندی بین المللی یکی از امن ترین کشورهای جهان بود و در سال ۲۰۰۹ رتبه نخست را در هزینه مبارزه با تروریسم سازمان یافته داشت. در سال ۲۰۱۴ هزینه سفرهای داخلی سوریه، ۵/ ۲۷ درصد از تولید ناخالص داخلی مستقیم صنعت سفر و گردشگری سوریه را تشکیل داد، درحالی که هزینه گردشگران ورودی به سوریه ۵/ ۷۲ درصد از تولید ناخالص داخلی مستقیم صنعت سفر و گردشگری بوده است. حضور شبه نظامیان القاعده سبب کاهش گردشگران در این کشور شده است. مکان های تاریخی. سوریه بیش از ۱۳ هزار محل باستانی دارد. دراین کشور ۲۵ موزه میراث فرهنگی وجود دارد. در شش سایت میراث فرهنگی شناخته شده که در فهرست جهانی به ثبت رسیده اند، وجود دارد. آثار فاخر میراث فرهنگی که در این شش سایت موجود است عبارتند از: صنعت گردشگری سوریه در خلال ناآرامی های کنونی. ت
خریب مکان های باستانی و بسته شدن هتل ها در اثر ناآرامی ها موجب افول صنعت گردشگری در سوریه شده است. بسیاری از آثار تاریخی غارت شده توسط داعش به کشورهای اطراف سوریه و فلسطین اشغالی انتقال داده شده است. خسارت های وارد شده. حلب. بخش قدیمی حلب که بازار حلب و ارگ جزئی از آن محسوب می شود، در سال ۱۹۸۶ به عنوان میراث فرهنگ جهانی در فهرست یونسکو به ثبت رسید. با تشدید درگیری ها در حلب، صدمات زیادی به آثار تاریخی این شهر وارد شده و مغازه های چوبی این بازار هفتصد ساله در آتش سوختند و برخی مغازه ها به طور کامل تخریب شدند. منطقه باستانی شهر قدیمی حلب تقاطع فرهنگی دنیا از هزاره دوم قبل از میلاد تاکنون بوده است. پالمیرا. این شهر باستانی در هزاره دوم قبل از میلاد مسیح ساخته شد. پالمیرا در سال ۱۹۸۰ در یونسکو ثبت جهانی شد. با تصرف این شهر توسط داعش، ابولیث سعودی، فرمانده عملیات داعش در شهر باستانی پالمیرا در شبکه رادیویی «الوان اف ام» در سوریه دربارهٔ آینده این شهر گفت: ما آن طور که بسیاری فکر می کنند با بولدوزر به این شهر حمله نمی کنیم، ما این شهر باستانی را ویران نمی کنیم، اما مجسمه های موجود در آن را که گمراهان پرستش می کردند
، پودر خواهیم کرد. داعش در تیر ماه سال ۱۳۹۴، شش تندیس باستانی از جمله تندیس معروف به شیر اللات را تخریب کرد. کارشناسان این اقدام را بزرگترین جنایت داعش علیه میراث باستانی پالمیرا عنوان کردند. تخریب معبد تاریخی «بل» و «طاق نصرت» پالمیرا از دیگر اقدامات ضد فرهنگی داعش در این شهر است.
تکامسه (؛ مارس ۱۷۶۸ – (aged 45)) یک سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. تکامسه رهبر شوونی یکی از قبایل مشهور سرخ پوستان ایالات متحده آمریکا و یک کنفدراسیون قبیله ای بزرگ (شناخته شده به عنوان ) می باشد که در ایالات متحده آمریکا در طول نبرد تکامسه و به همراه متحدش انگلستان در نبرد ۱۸۱۲ شرکت داشت. تکامسه در طول نبردهای انقلاب داخلی آمریکا و در بزرگ شد، جایی که همیشه شاهد جنگ و درگیری بود، با ادامهٔ حرکت آمریکایی ها به سمت غرب بعد از تخلیه کردن منطقه اوهایو توسط انگلستان و سپردن آن به ایالات متحده در سال ۱۷۸۳، قبیلهٔ شوونی به دورترین نقطهٔ شمال غرب نقل مکان کرد.
وین تیبو (زاده ۱۵ نوامبر ۱۹۲۰) نقاش اهل آمریکا می باشد. شهرت او به دلیل نقاشیهای رنگارنگیست که از اشیاء مورد استفاده در زندگی روزمره مانند کیکها، بستنیها، شیرینی ها، قوطیهای رنگ، رژ لب و.. کشیده است. او در زمینه نقاشی از چهره و مناظر طبیعی نیز کارهایی دارد. شیوه نقاشیهای او را به دلیل داشتن موضوعاتی که وابسته به فرهنگ عامه است مرتبط با جنبش پاپ آرت دانسته اند. هر چند آثار اولیه او که در دهه های ۵۰ و ۶۰ خلق شده اند آثار اندکی از نقاشیهای پاپ آرت را نمایان می سازند. تیبو در آثارش از رنگدانههای قوی، رنگهای اغراق شده همچنین سایه پردازیهای متمایز شده ای که از مشخصه تصویر پردازی در کارهای تبلیغاتی است استفاده کرده است. زندگی نامه. وین تیبو در شهر میزا، آریزونا آمریکا زاده شد. وقتی شش ماهش بود خانواده اش به شهر لانگ بیچ کالیفرنیا نقل مکان کردند. در یکی از تابستانهایی که دوران تحصیلات دبیرستانی خود را می گذراند او در استودیوی طراحی والت دیزنی در ازای هفته ای چهارده دلار کارآموزی کرد. تابستان سال بعد در آموزش دید و در بین سالهای ۱۹۴۹–۱۹۳۸ در سمت کارتونیست و طراح در شهر کالیفرنیا و نیویورک کار کرد. در سال ۱۹۴۹ او در دا
نشگاه ایالتی سن هوزه ثبت نام کرد و سپس به دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، سکرمنتو منتقل شد جاییکه در سال ۱۹۵۲ مدرک کارشناسی و در سال ۱۹۵۳ مدرک کارشناسی ارشد خود را دریافت کرد. تیبو متعاقباً به تدریس در کالج شهر ساکرامنتو پرداخت. از سال ۱۹۹۱–۱۹۶۰ او در سمت دستیار پروفسور در دانشگاه کالیفرنیا تدریس نمود و دانشجویان بسیاری را تعلیم داد. تیبو به دلیل وابستگی به قوانین هنر سنتی که تأکید بر کار و تمرین برای دستیابی به خلاقیت را دارد و نیز علاقه مندی به سبک رئالیسم طرفداران زیادی در بین هنرمندان هنر مفهومی نداشت. او اوقاتی از سالهای بین ۱۹۵۷–۱۹۵۶ را در نیویورک سیتی گذراند و با هنرمندانی چون ، ویلم دکونینگ، و آشنا شد و تحت تأثیر هنر آبستره این هنرمندان و همچنین نقاشان پروتو- پاپی چون رابرت راشنبرگ و جسپر جانز قرار گرفت. در همین دوران بود که او شروع به کشیدن نقاشیهای کوچکی کرد که شیرینی هایی بودند که از پشت ویترین مغازه ها نمایان می شدند. در این نقاشیها او بر فرمهای اصلی شیرینیها تأکید داشت. زمانی که او به کالیفرنیا برگشت به کشیدن همان نقاشیها ادامه داد. در نقاشیهای کیک ها و شیرینیهای او می بینیم که چگونه فرمهای اصلی مثلث و
مربع برای بیان موضوع نقاشی انتخاب شده است. او همچنین مؤسس گالری Artists Cooperative gallery است که با عنوان Artists Contemporary Gallery شناخته می شود. در ۱۹۶۰ با دلال هنری آلن ستون (۲۰۰۶–۱۹۳۲) ملاقات نمود. ستون تا آخر عمر خود به عنوان دلال هنری او باقی ماند. او در مورد تیبو گفته است: «من افتخار آن را داشته ام تا با مردی مستعد و بغرنج دوست باشم معلم و آشپزی عالی، بهترین داستان سرای غرب و نقاشی بزرگ با قلم اعجازآمیز که تنها فروتنی او از آن پیشی می گیرد. علاقه مندی او به نقاشی و کارهای عالی او الهام بخش کسانی است که بخت آن را داشته اند تا او را ملاقات نمایند». بعد از مرگ استون پسر تابو دلال آثار هنری او شد. او دلال هنری موفقی بود و گالریهایی در شهرهای مانهاتان و سان فرانسیسکو داشت. پل تیبو در ۲۰۱۰ در گذشت. در سال ۱۹۶۲ آثار او در بین آثار هنرمندانی چون روی لیکتنستاین ،اندی وارهول، ، ،، و در نمایشگاهی تاریخی و پیشگام با عنوان :"نقاشیهای جدیدی از اشیاء روزمره " که سرپرستی آن را والتر هوپ بر عهده داشت در موزه هنر پاسادنا به نمایش گذاشته شد. این نمایشگاه از اولین نمایشگاه های جنبش پاپ آرت در آمریکامحسوب می شود. این
نقاشان در یکی از دوران های ناامنی اجتماعی آمریکا بخشی از جنبش جدیدی بودند که آمریکا و جهان هنری را بهت زده نمود. در سال ۱۹۶۳ تیبو به نقاشی فیگوراتیو روی آورد نقاشیهای چوبی و زمختی که به جزئیات زیاد تأکید داشت. در سال ۱۹۶۴ او اولین آثار چاپی خود را در Crown Point Press خلق کرد. در سال ۱۹۶۹ کارهایش در بینال بین المللی به نمایش گذاشته شد. وین تیبو دوبار ازدواج نمود از همسر اولش پاتریشا پترسون دو فرزند دارد یکی از آن ها مدل و نویسنده می باشد. از همسر دومش بتی جین کار پسری دارد با نام که دلال هنریست. ساختارهای آثار. تیبو مشهور است به کشیدن اشیاء خط تولیدی که در کافه تریاها و واگنهای رستوران ها عرضه می شود مانند کیک و شیرینی. او در جوانی در کافه Mile High (بستنی فروشی) رد هات (عرضه کننده سوسیس) کار کرده است. او را به دلیل علاقه اش به نقاشی کردن از اشیا فرهنگ عامه مرتبط با نقاشان پاپ آرت می دانند هر چند نقاشیهای دهه های ۵۰ و ۶۰ او آثار کمی از نقاشیهای هنرمندان کلاسیک پاپ آرت را نمایان می سارند با در نظر گرفتن اینکه گمان می رود که او در روند جنبش پاپ آرت تأثیرگذار بوده است. تیبو از رنگدانههای قوی و رنگ های اغراق شده
در کارهایش استفاده می کند و همچنین سایه های متمایز شده ای که وجه مشخصه نقاشیهای تبلیغاتی است در کارهایش همواره مشخص می شود. تیبو مخالف برچسب هایی چون هنر زیبا بر ضد هنر تبلیغاتی و... می باشد است و خود را تنها نقاشی سنتی می داند. او نقاشیهای تخت اندی وارهول را نمی پسندد و همچنین خود را هنرمند پاپ آرت نمی داند. به غیر از نقاشیهای کیکها او شخصیتهایی چون میکی ماوس و همچنین مناظر شهری و مناظر خیابانی را کشیده است در این نقاشیها او از آثار تأثیر پذیرفته است. آثار :(غروب خیابان ها-۱۹۹۷) و (رودخانه فلات لند-۱۹۹۷) با سبک هایپر رئالیسم خود مشخص می شوند و قابل مقایسه با نقاشیهای ادوارد هاپر نقاش دیگریست که صحنه هایی از زندگی روزمره آمریکا را کشیده است. مجموعه ها. آثار او در بین مجموعه های آثار دائمی موزه هنر شهرستان لس آنجلس ،موزه و بوستان مجسمه هرش هورن، موزه هنر نلسون اتکینز، کانزاس سیتی، میزوری و موسسات دیگر نگهداری می شوند.
«روز دوست داشتنی» (به انگلیسی: &lt;bdi&gt;Lovely Day&lt;/bdi&gt;) تک آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا بیل ویثرز است، این تک آهنگ که توسط خود بیل ویثرز و نوشته شده است در سال ۱۹۷۷ میلادی منتشر شد و ویثرز آن را در آلبوم باغ وحش("Menagerie") در سال ۱۹۷۸ انتشار داد.
مَتیو لومسدِن یا متئو لامزدِن ، زیسته (۱۷۷۷ تا ۱۸۳۵) خاورشناس اسکاتلندی و دانش آموخته در کینگ کالج، آبردین، اسکاتلند بود. او صاحب کرسی استادی زبان های فارسی و عربی در کالج فورت ویلیام هند بوده است. لومسدن نخستین شخصیت تاریخ است که با استفاده از ماشین چاپ به کمک حروف سربی، اقدام به چاپ متن شاهنامه در ۱۸۱۱ میلادی کرد. پیش از این تاریخ، تمام شاهنامه های موجود در جهان، دستنویس بودند. او اینکار را از طریق مقابله ۲۴ نسخه دستنویس شاهنامه با یکدیگر انجام داد و در شهر کلکته هند، آن را منتشر کرد. تاریخچه زندگی. متیو پنجمین پسر جان لومسدن اهل کُشنی ابردین شیر در اسکاتلند بود. پس از پایان تحصیل در کینگ کالج؛ کالج آبردین قدیم، به عنوان استاد دستیار زبان های فارسی و عربی در دانشگاه فورت ویلیام به هند رفت، و در سال ۱۸۰۸ در آنجا به مقام استادی رسید. در سال ۱۸۱۲ او به مدیریت «مدرسهٔ کلکته» (دانشگاه عالیا یا مجتمع العالیهٔ کنونی)، و نیز به عهده داری و سرپرستی عالی ترجمهٔ از انگلیسی به فارسی (کمپانی هند شرقی) که در آن زمان در حال گسترش بود منصوب شد. از ۱۸۱۴ تا ۱۸۱۷ او مسئول مطبوعاتی آن شرکت در کلکته بود، و در سال ۱۸۱۸ خود مدیر
کل کمیتهٔ مکاتباتی آن شرکت شد. در پی یک بیماری، لومسدن هند را در مارس ۱۸۲۰ به عنوان مرخصی ترک کرد، و با پسر عموی خود، ناوبان توماس لومسدن، از طریق ایران، گرجستان و روسیه به انگلستان سفر کرد. ماجرای این سفر سال ۱۸۲۲ توسط ناوبان لومسدن منتشر شده است. متیو لومسدن در ۱۸۲۲ به هند بازگشت. لومسدن در ۳۱ مارس ۱۸۳۵ در توتیدینگ کامون، در محله ساری در غرب لندن درگذشت. گاه شمار زندگی. ۱۷۷۴ میلادی: لامزدن در اسکاتلند به دنیا آمد. ۱۷۹۴ میلادی: لامزدن به عنوان کارمند در کمپانی هند شرقی در کمیته چاپ و نشر، استخدام شد. ۱۸۰۳ میلادی: به فرمان فرماندار ایالت بنگال، لامزدن به عنوان دستیارِ پروفسور بِیلی در دانشگاه فورت ویلیام هند منصوب شد. کاپیتان بِیلی، یک نظامی و عضو ارتش انگلیس بود که در دانشگاه فورت ویلیام، زبان های فارسی و عربی را آموزش می داد. ۱۸۰۵ میلادی: لامزدن، کتاب دستور (گرامر) زبان فارسی را به زبان انگلیسی منتشر کرد که نخستین تحقیق در این زمینه به شمار می آید. ۱۸۰۸ میلادی: کاپیتان بِیلی، از دانشگاه فورت ویلیام بازنشسته شد و متئو لامزدن، به عنوان جانشین او منصوب شد و صاحب کرسی استادی زبان های فارسی و عربی در این دانشگاه
شد. ۱۸۱۰ میلادی: لامزدن، ویرایش دوم از کتاب دستور زبان فارسی را به زبان انگلیسی منتشر کرد. ۱۸۱۱ میلادی: لامزدن، دفتر یکم از شاهنامه فردوسی را به تصحیح خودش منتشر کرد. لامزدن گفته بود که تصحیح شاهنامه را در هشت دفتر منتشر خواهد کرد که بعد از انتشار دفتر یکم از ادامه این کار منصرف شد. کاپیتان تِرنِر ماکان، همکارِ لامزدن در کمپانی هند شرقی، مسئولیت ادامه تصحیح شاهنامه را بر عهده گرفت. ۱۸۱۲ میلادی: از سوی دولت بنگال، نشان نظامی ارتش انگلیس به لامزدن اهدا شد. همچنین دکتر لامزدن به عنوان دبیر و سرپرست مدرسه (دانشگاه عالی) در شهر کلکته (Calcutta) در ایالت بنگال، منصوب شد. شهر کلکته مرکز ایالت بنگال بود و کمپانی هند شرقی و دانشگاه فورت ویلیام نیز در این شهر قرار داشتند. ۱۸۱۳ میلادی: لامزدن، کتاب دستور زبان عربی را به زبان انگلیسی منتشر کرد. ۱۸۱۴ میلادی: لامزدن، به مدت سه سال در مقام سرپرست مدرسه کلکته، ابقا شد. ۱۸۱۸ میلادی: لامزدن، به عنوان دبیر در کمیته چاپ و نشر در کمپانی هند شرقی منصوب شد. ۱۸۲۰ میلادی: لامزدن، گرفتار بیماری شد و با مشاهده نخستین نشانه های بیماری، مجبور شد هند را ترک کند و به انگلیس بازگردد. ۱۸۲۲
میلادی: با طی کردن دوره درمان، دکتر لامزدن به هند برگشت و کرسی استادی خودش در دانشگاه فورت ویلیام و سرپرستی مدرسه کلکته را پس گرفت. ۱۸۲۵ میلادی: لامزدن از کلیه مقام ها و مسئولیت هایی که داشت (تدریس در دانشگاه فورت ویلیام، سرپرستی مدرسه کلکته، عضویت در کمپانی هند شرقی و سرپرستی کمیته چاپ و نشر کمپانی) استعفاء داد. ۱۸۲۶ میلادی: لامزدن به انگلیس برگشت و تا آخر عمر دیگر به هند بازنگشت. ۳۱ مارچ ۱۸۳۵ میلادی: لامزدن در شهر لندن درگذشت.
دو ۱۰۰ متر مردان یکی از رشته های ورزشی دو و میدانی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ است که از ۱۳–۱۴ اوت برگزار شده است. نتایج. مرحله ۱. Qualification rules: First 2 in each heat (Q) and the next 8 fastest (q) advance to the Semifinals.
اِما مورانو (؛ ۲۹ نوامبر ۱۸۹۹ – ۱۵ آوریل ۲۰۱۷) یک ابرصدسالهٔ اهل ایتالیا، و تا زمان مرگش کهنسال ترین انسان زندهٔ دنیا بود که در فهرست انسان های دارای طولانی ترین عمر تأیید شده در طول تاریخ قرار گرفت. اما مورانو در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۶ میلادی، ۱۱۷ ساله شد. وی در ۱۵ آوریل ۲۰۱۷ (۲۶ فروردین ۱۳۹۶) درگذشت. اما مورانو تنها فردِ زندهٔ شناخته شده و بازمانده از سدهٔ ۱۹ میلادی بود. او ۱۱۷ سال و ۱۳۷ روز و ۱۶ ساعت عمر کرد. دوران زندگی مورانو در سه قرن ۱۹، ۲۰ و ۲۱ میلادی سپری شد. این زن، همچنین در طول ۱۱۷ سال زندگی اش شاهد دو جنگ جهانی و روی کار آمدن ۹۰ دولت در ایتالیا بود. بعد از مرگ وی، خانم ویولت براون (متولد ۱۰ مارس ۱۹۰۰)، ۱۱۷ ساله و اهل جاماییکا، پیرترین انسان زنده جهان شناخته شد. زندگی نامه. اما مورانو، روز چهارشنبه ۲۹ نوامبر ۱۸۹۹ (۸ آذر ۱۲۷۸ شمسی) در ایتالیا به دنیا آمد. او دارای چهار خواهر و سه برادر بود. آنجلا مورانو، یکی از خواهران او بود که در سال ۲۰۱۱ در سن ۱۰۲ سالگی درگذشت. او در اکتبر ۱۹۲۶ با "جووانی مارتی نیوزی" ازدواج کرد و در سال ۱۹۳۷ صاحب یک فرزند شد ولی فرزندش در همان سال در شش ماهگی درگذشت؛ جووانی، همسر اما م
ورانو نیز در سال ۱۹۷۸ در ۷۷ سالگی درگذشت. مورانو بعد از مرگ همسرش دیگر ازدواج نکرد و در خانه اش تنها زندگی می کرد. مورانو در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۶ از سوی "رکوردهای جهانی گینس" به عنوان پیرترین انسان زنده شناخته شد. وی راز طول عمر خود را خوردن دو تخم مرغ در روز، شکلات و شیرینی و تنهایی می دانست. به گفتهٔ یکی از نزدیکان مورانو، او هر روز سه تخم مرغ می خورد که دو تا از آن ها خام بود به اضافهٔ مقداری گوشت چرخ کردهٔ خام. او زمانی که در بیست سالگی به کم خونی مبتلا شده بود این رژیم را به پیشنهاد یک پزشک در پیش گرفت. او همچنین سیگار نمی کشید و شراب نمی نوشید. با این وجود خودِ او راز طول عمرش را جدا شدن از شوهر بداخلاقش در ۱۹۳۸ میلادی می دانست. او از آن زمان مجرد بوده است. تولد ۱۱۶ سالگی مورانو توسط پاپ فرانسیس تبریک گفته شد و تولد ۱۱۷ سالگی او نیز در نوامبر ۲۰۱۶ میلادی به طور زنده در ایتالیا پخش شد. اما مورانو به دلیل نداشتن دندان زیاد غذا نمی خورد و گوشهایش نیز دچار کم شنوایی شده بود. درگذشت. اما مورانو در ۱۵ آوریل ۲۰۱۷ درگذشت. پیکر وی، روز دوشنبه ۱۷ آوریل ۲۰۱۷ در قبرستان شهر وربنیای ایتالیا دفن شد.
هری بوث () کارگردان فیلم، تهیه کننده تلویزیونی، فیلم نامه نویس و تدوین گر اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "وروجک ها" اشاره نمود.
حمیدرضا پیمان (زاده ۱۳۷۰) عکاس ایرانی است که برای نخستین بار از قاب های غیر منتظم بر اساس الگوهای گشتالتی و تصویری در عکاسی بهره برده است. پیمان به سبب نوگرایی و فراواقع گرایی های مختص خود یکی از هنرمندان شاخص در عکاسی به شمار می آید. او همچنین یک محقق در زمینه هنر است. قاب های غیر منتظم. بر اساس روانشناسی گشتالت آنچه که در تصویر به انسجام عناصر آن تکامل می بخشد کادر است و در نخستین نگاه به تصویر معیار کجی و راستی در تقابل با کادر تصویر ادراک می شود چنانچه که اگر معیارهای کجی و راستی طبیعی همچون خط افق در تصویر نباشد کج و راستی عناصر تصویر تنها در تقابل با کادر تعیین می شود و از این رو است که پیمان با تغییر در تقارن و تنظم موجود در کادر مستطیلی سعی خود را برای گستراندن بازه جدیدی از محتوا در تصویر انجام می دهد. پیمان معتقد است که مربع و مستطیلی بودن کادرها یک اتفاق مهندسی شده و صنعتی است که در چرخه تولید دوربین ها، فیلم ها و کاغذهای عکاسی رخ داده است و این به موجب صنعت بودن خود یک مسئلهٔ بدیهی است اما آنچه که امروز در جرگه هنر رخ می دهد یک امر مهندسی و صنعتی نیست و در جهت رسیدن به هنر ناب می بایست این اسلوب ه
ای مهندسی را کنار گذاشت و نیروی بی نظیر کادر را در جهت محتوای اثر به کار بست. نظریه پردازان اوایل قرن بیستم، همچون کورت کافکا، ماکس ورتایمر، و (دانشجویان کارل اشتومپف) اشیا را در منظر و درکی از خلال محیط پیرامون آن ها با در نظر گرفتن تمامی مؤلفه هایی که دیگر به صورت یک سازهٔ کلی درآمده اند، مورد بازبینی قرار دادند. این دریافت از " گشتالت " یا " شکل کلی " به دنبال آن است تا اصولی برای قوهٔ درک تعریف کند (در ظاهر قوانین ذاتی ذهن که نشان دهندهٔ راهی برای درک ماهیت اشیاء باشند). این براساس زمان و مکان آنی و روش مشاهدهٔ اشیاء بوده است و تصاویر می توانند به زمینه و پیکره تجزیه شوند. آنچه که در دستور زبان تصویر روایت می شود، تصویر را به موجب فراوانی نیروهای درونی، همواره از کادر تأثیرپذیر و چشم را در یافتن نقطه تعادل تصویر، بر آن متکی می داند. در کتاب زبان تصویر کادر را چنین تعریف می کند: نیروهای سازماندهی که به سمت نظم فضایی و پایداری می روند، گرایش به شکل دادن واحدهای بصری در گروه بندی های بسته و فشرده دارند تماشاگر در موقعیت دیدنی پیچیده ای به جستجوی شکلی می پردازد که پایداری بصری بیشتری نشان دهد، یا با آنچه در پ
یرامونش است مناسبات کمتر آشفته ای داشته باشد. گوته می گوید که «تصویر ثانوی» یک مستطیل مانند به تدریج به شکلی دایره ای انحنا می یابد، درست همان گونه که قطره ای آب گرایش به تطبیق دادن شکل خویش با سطحی راحت تر را دارد؛ واحدهای بصری هم در حد امکان می خواهند محیطی مناسب تر برای خود فراهم آورند و از همه آنچه در پیرامون است، رها شود. بی شک یک سطح بسته به نظر شکیل تر و پایدار تر از سطحی باز و بی حد و مرز می آید. چنان که تصویر به قطره ای آب مانند شده است که گرایش به سطحی راحت تر برای تطبیق دارد، باید به این نکته پرداخت که که قطره آب به واسطه ویژگی های ماهوی خود گرایش به سطحی دارد که در آن توانایی تطبیق داشته باشد و تصویر نیز به واسطه ویژگی های محتوایی و ماهوی خود می بایست در فرمی از سطح که تطابق بیشتر با ذات آن دارد قرار بگیرد تا عناصر تصویر در همراهی قاب مناسب، به سمت محتوای هدف هدایت شود. منتقد خبرگزاری تسنیم استفاده از قاب مثلث را در اثر زمان چنین نقد می کند: مثلث در این عکس نیروی بیش تری در خود جابه جا می کند. نخست آن که مثلث شکست قراردادهای ما در تکرار قاب عمودی یا افقی یا نهایتاً مربعی است؛ این جا کادر خود یک کا