Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اواخر قرن نوزدهم شروع به کشت محصولات تجاری و قابل صادرات مانند مرکبات و سبزیجات کردند. برای توسعه کشاورزی در نزدیکی ساحل، لازم بود باتلاق زدایی و از بین بردن مالاریا انجام شود، اما خاک «بسیار حاصلخیز و غنی» بود. یک بررسی در سال ۱۹۴۳ نشان داد که ۴۳۵٬۷۰۰ هکتار (1٬۰۷۷٬۰۰۰ اکر) از زمین های کشاورزی فلسطین عثمانی (که در قرن ۲۱ به اسرائیل، نواحی غربی بانک و قطاع غزه منتقل شده است) کشت می شد و ۲۴.۹ درصد از این زمین ها متعلق به «بخش اروپایی» (به طور عمده یهودیان) بود. زمین های کشاورزی بارانی ۹۱.۷ درصد از مجموع را تشکیل می دادند و ۸.۳ درصد با آبیاری کشت می شدند. ساکنان یهودی کشور جدید اسرائیل بسیاری از زمین های کشاورزی را پس از جنگ فلسطین ۱۹۴۸ به دست آوردند، زمانی که ۷۰۰٬۰۰۰ فلسطینی اعراب از زمین های داخل مرزهای اسرائیل به خاطر جنگ وبیسامانی مهاجرت کردند . تا سال ۲۰۰۱، ۵۶.۵ درصد از زمین های کشاورزی در اسرائیل با آبیاری کشت می شدند. از زمان استقلال، تولید محصولات صادراتی و تجاری گسترش یافته و همزمان مساحت زمین اختصاص یافته به کشت گندم و جو کاهش یافته است. کمبود آب یک مشکل اساسی است. باران از سپتامبر تا آوریل می بارد و ت
وزیع آن نامنظم است، از ۷۰۰ میلیمتر در شمال تا کمتر از ۲۰ میلیمتر در جنوب کشور. منابع آب تجدیدپذیر سالیانه حدود ۱۶۰٬۰۰۰٬۰۰۰ مترمکعب (5.6×10^9 فوت مکعب) هستند، که ۷۵ درصد آن برای کشاورزی استفاده می شود. بیشتر منابع آب تازه اسرائیل به ناوبری ملی آب متصل شده اند که شامل ایستگاه های پمپاژ، مخازن، کانال ها و لوله های انتقال آب از شمال به جنوب می شود. اهمیت کشاورزی در اقتصاد اسرائیل در طول زمان کاهش یافته است و به تدریج به مقادیر کمتری از تولید ناخالص داخلی (GDP) دست می یابد. در سال ۱۹۷۹، کشاورزی حدود ۶٪ از تولید ناخالص داخلی GDP را تشکیل می داد، در سال ۱۹۸۵ به ۵.۱٪ کاهش یافت و امروزه حدود ۲.۵٪ از تولید ناخالص داخلی GDP است.در سال ۱۹۹۵، ۴۳٬۰۰۰ واحد کشاورزی با متوسط ​​اندازه ۱۳.۵ هکتار وجود داشت. ۱۹.۸٪ از این واحدها کوچکتر از ۱ هکتار بودند، ۷۵.۷٪ در اندازه ۱ تا ۹ هکتار بودند، ۳.۳٪ بین ۱۰ تا ۴۹ هکتار بودند، ۰.۴٪ بین ۵۰ تا ۱۹۰ هکتار بودند و ۰.۸٪ بیشتر از ۲۰۰ هکتار بودند.[13] از کل مساحت ۳۸۰٬۰۰۰ هکتار زیر کشاورزی در سال ۱۹۹۵، ۲۰.۸٪ زیر کشت دائمی و ۷۹.۲٪ زیر کشت چرخه ای بودند. واحدهای کشاورزی شامل ۱۶۰٬۰۰۰ هکتار استفاده ش
ده برای فعالیت های غیر کشت بودند. کشت اساسا در مناطق ساحلی شمالی، تپه های داخلی و دره بالای رود اردن انجام می شد. در سال ۲۰۰۶، تولیدات کشاورزی با کاهش ۰.۶٪ در ادامه افزایش ۳.۶٪ در سال ۲۰۰۵ روبرو شد؛ ورودی ها برای سال ۲۰۰۷ به جز دستمزد با ۱.۲٪ افزایش یافتند. در بازه زمانی ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶، سبزیجات حدود ۳۵٪ از کل تولیدات کشاورزی را تشکیل می دادند. گل ها حدود ۲۰٪، محصولات مزرعه ای حدود ۱۸٪، میوه ها (به جز مرکبات) حدود ۱۵٪ و مرکبات حدود ۱۰٪ را تشکیل می دادند. در سال ۲۰۰۶، ۳۶.۷٪ از تولیدات کشاورزی برای مصرف داخلی، ۳۳.۹٪ برای تولید داخلی و ۲۲٪ برای صادرات مستقیم بودند. در سال ۲۰۰۶، ۳۳٪ سبزیجات، ۲۷٪ گل ها، ۱۶٪ محصولات مزرعه ای، ۱۵.۵٪ میوه ها به جز مرکبات و ۹٪ مرکبات به صورت صادرات انجام شدند. بین سال های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۹، تولیدات کشاورزی اسرائیل به نسبت ۲۶٪ افزایش یافت، در حالی که تعداد کشاورزان از ۲۳٬۵۰۰ به ۱۷٬۰۰۰ کاهش یافت. کشاورزان همچنین با استفاده کمتری از آب، مقدار بیشتری از محصولات را کشت کردند، با استفاده از ۱۲٪ کمتر آب برای تولید ۲۶٪ بیشتر محصولات. در سال ۲۰۲۲، وزارت کشاورزی و توسعه روستایی اسرائیل یک طرح را برای اف
زایش کل تعداد زمین های کشاورزی کشت شده و بهبود نیروی کار با حمایت از کشاورزان جدید و کشاورزانی که حداقل هفت سال از زمین کشاورزی دور بوده اند، با مجموع ۱۰ میلیون شاقل اعلام کرد. پس از حمله حماس وکشت وکشتار اکتبر ۲۰۲۳، بسیاری از کشاورزان در اسرائیل با از دست دادن بزرگ مقیاسی مواجه شدند به دلیل اینکه کارگران بین المللی کشته شده، ربوده شده و/یا کشور را ترک کرده اند. در حالی که اقدامات داوطلبانه زیادی توسط سازمان هایی مانند تگلیت-برث رایت و هاشومر هحداش جمع آوری شد، بسیاری از کشاورزان از پیامدهای بلندمدت برای مزارعشان مطمئن نبودند. در ۱۵ نوامبر، وزارت کشاورزی و اقتصاد، کمیته مالی کنست و انجمن کشاورزان اسرائیل به توافق در مورد یک پیشنهاد برای جبران خسارات کشاورزان رسیدند، با این حال تا ۲۴ نوامبر، این موضوع به طور کامل به جا نیافته بود. انواع مزارع. بیشتر کشاورزی اسرائیل بر اصول تعاونی که در اوایل قرن بیستم شکل گرفته است، مبتنی است. دو نوع منحصر به فرد از مستوطنات کشاورزی وجود دارد؛ کیبوتس، یک جامعه جمعی که در آن وسایل تولید به صورت مشترک متعلق به همه اعضا است و کار هر عضو بهره مندی همه اعضاست؛ و موشاو، یک روستای کش
اورزی که هر خانواده خودش منزل خود را حفظ می کند و زمین خود را کشاورزی می کند، در حالی که خرید و فروش به صورت تعاونی انجام می شود. هر دو این جامعه نه تنها برای دست یابی به رویاهای پیشگامان برای داشتن جوامع روستایی بر پایه برابری اجتماعی، همکاری و کمک متقابل، بلکه همچنین برای به دست آوردن تولیدات کشاورزی به شیوه ای موثر مفید بوده اند. امروزه، بین کیبوتس ها و موشاو ها، ۷۶٪ از محصولات تازه کشور تولید می شود، همچنین محصولات پردازش شده زیادی نیز تولید می شود. کارگران. در کشاورزی اسرائیل تا پایان دهه ۱۹۹۰، بیشتر بر کارگران عرب تکیه می کرد، تا اینکه پس از اولین انتفاضه خشونت امیز فلسطینی و سرکوب ان و محدود کردن آزادی کار کارگران عرب غیر اسراییلی ، اسرائیل به مناطق دیگری برای استخدام کارگران جستجو کرد. یک مطالعه در کنست (پارلمان) در سال ۲۰۲۱ و بر اساس داده های جمع آوری شده در سال ۲۰۲۰ نشان داد که حدود ۷۵,۲۰۰ نفر در بخش کشاورزی اشتغال داشتند، با حدود ۴۹٪ از آن ها اسرائیلی، ۳۲٪ بین المللی و ۱۹٪ عرب بودند. تا سال ۲۰۲۲، در بخش کشاورزی اسرائیل بین ۳۰,۰۰۰ تا ۴۰,۰۰۰ کارگر تایلندی فعالیت داشتند، که تحت قوانین مانند عدم امکان
تشکیل خانواده در کشور و قراردادهای کوتاه مدت فعالیت می کردند. پس از حملات و کشتکشتار حماس در اکتبر ۲۰۲۳ بسیاری از تایلندی ها به کشور خود بازگشتند به دلیل کشته شدن و گروگان گرفته شدن بسیاری از آنها در حملات اکتبر ۲۰۲۳ توسط حماس. این موضوع باعث شد که برای کشاورزان خسارات بزرگی به وجود آید و یک مهاجرت بزرگ حدود ۲۰,۰۰۰ کارگر از سری لانکا که مورد انتظار برای کار در مزارع در دسامبر ۲۰۲۳ بودند، به وجود آمد. در نوامبر ۲۰۲۳، دولت مالاوی توافقی را با شرکت های اسرائیلی انجام داد تا کارگران کشاورزی مالاویایی را به اسرائیل برساند تا در مزارع کار کنند. پژوهش و فناوری. اسرائیل رهبر جهانی در تحقیق و توسعه کشاورزی است که منجر به افزایش چشمگیر در مقدار و کیفیت محصولات کشور شده است. تلاش برای افزایش عملکرد و کیفیت محصولات منجر به توسعه انواع جدید بذرها و گیاهان شده است، همچنین نوآوری هایی مانند ماده اصلاح کننده خاک (ورمیکولایت) که هنگام ترکیب با خاک های محلی به افزایش عملکرد محصولات کمک می کند، و آبیاری تحت فشار (آبیاری قطره ای). تحقیقات کشاورزی در اسرائیل بر پایه همکاری نزدیک و تعامل بین دانشمندان، مشاوران، کشاورزان و صنایع مر
تبط با کشاورزی استوار است. آب و هوای اسرائیل از مناطق مدیترانه ای تا نیمه خشک و خشک متغیر است. کمبود آب آبیاری و بارندگی ناکافی در برخی نقاط اسرائیل چالش های اصلی کشاورزی این کشور را تشکیل می دهد. از طریق تولید گلخانه های گسترده، صیفی جات، میوه ها و گلها در فصل زمستان به بازارهای اروپایی صادر می شوند. گوجه فرنگی گیلاسی توسط دانشمندان اسرائیلی در دهه ۱۹۷۰ توسعه یافت. دانشمندان اسرائیلی نسخه های وحشی گوجه فرنگی را به گوجه فرنگی گیلاسی تبدیل کردند، که امروزه محبوب هستند، از جمله توماکیو. ناتان گولدنبرگ به استاد ناخوم کدار و استاد حیم رابینوویچ از دانشکده کشاورزی دانشگاه عبری در اورشلیم با ایده توسعه نوعی بهبود یافته از گوجه فرنگی گیلاسی مراجعه کرد. حتی قبل از این درخواست، این دو نفر در حال توسعه انواع مناسب برای کشت در اقلیم گرم اسرائیل بودند، از جمله نوعی گوجه فرنگی معمولی با ماندگاری طولانی، که تشویق های دولت اسرائیل آن را ترویج می کرد. بر اساس اظهارات رابینوویچ، تمایل به توسعه گونه های گوجه فرنگی گیلاسی مشترک بود؛ گولدنبرگ منابع مالی و تمامی دانه های موجود در آن زمان برای کشت خانگی فراهم کرد. گونه ای که توسط
کدار و رابینوویچ توسعه یافته بود، خوشمزه بود، ماندگاری طولانی داشت و برای بسته بندی تجاری مناسب بود (دو ردیف حول ساقه). مجوزهای بازاریابی بذرها به چند شرکت اسرائیلی فروخته شد. این نوع در اواخر دهه ۱۹۸۰ محبوبیت یافت و فروش آن در سال ۱۹۹۲ رونق گرفت. این توسعه باعث افزایش درآمد دانشگاه عبری نسبت به سایر توسعه های تجاری آن شد. در دهه های پس از آن، انواع دیگری توسعه یافتند و محبوبیت گوجه های فرنگی گیلاسی ادامه یافت. دانشکده علوم کشاورزی، غذایی و کیفیت محیطی دانشگاه عبری در رهووت، به عنوان یکی از شرکای اصلی در انجام تحقیقات کشاورزی، شناخته می شود. این دانشکده شامل رشته های اقتصاد و مدیریت کشاورزی، دانشکده علوم تغذیه و مدیریت هتل، غذا و گردشگری است و حدود ۹۰ استاد علمی دارد. رشته های علمی اصلی شامل: گیاه شناسی کشاورزی، محصولات زراعی، صیفی جات و ژنتیک؛ باغبانی؛ بیوشیمی، علوم غذایی و تغذیه؛ انتومولوژی و بیماری شناسی گیاهی؛ علوم خاک و آب؛ علوم دامی؛ پزشکی دامی و اقتصاد و مدیریت کشاورزی می باشند. علاوه بر دانشگاه عبری، تحقیقات اضافی نیز در دانشگاه های بار-ایلان، تل آویو، مؤسسه علوم وایتزمن و دانشگاه بن گوریون در منطقه ن
گوو انجام می شود، که مؤسسه یعقوب بلاوشتاین تخصص خود را در زمینه کشاورزی در مناطق خشک دارد. آبیاری قطره ای مدرن در دهه ۱۹۶۰ توسط دانشمندان اسرائیلی اختراع شد.استفاده از یک مبدل پلاستیکی در آبیاری قطره ای توسط سیمخا بلاس و پسرش یشعیاهو در اسرائیل توسعه یافت. به جای آزاد کردن آب از طریق حفره های کوچک که به راحتی توسط ذرات کوچک مسدود می شوند، آب از طریق مسیرهای بزرگتر و بلندتری با استفاده از اصطکاک برای کاهش سرعت آب درون مبدل پلاستیکی آزاد می شود. اولین سامانه آزمایشی این نوع در سال ۱۹۵۹ توسط بلاس ایجاد شد، که بعدها (در سال ۱۹۶۴) با کیبوتس حتزریم همکاری کرد و شرکت آبیاری به نام نتافیم را تأسیس کرد. آن ها به طور مشترک اولین مبدل عملی آبیاری قطره ای سطحی را توسعه دادند و ثبت اختراع کردند. آبیاری قطره ای مدرن در دهه ۱۹۶۰ در اسرائیل اختراع شد و این آبیاری بهبود قابلیت استفاده از کود و آب را نیز بهبود می بخشد. معرفی این فناوری به گفته تایمز از اسرائیل انقلابی بوده است و می تواند ۷۰٪ مصرف آب در رشد برنج را صرفه جویی کند.
فرنک گفنی (؛ –) صاحبنظر سیاسی اهل ایالات متحده آمریکا و از حامیان نظریه های توطئه است. او مؤسس و رئیس مرکز سیاست امنیتی است که از سوی روزنامه ده هیل اندیشگاهی تندرو خوانده شده است. در ۱۶ مارس ۲۰۱۶، تد کروز از نامزدهای ریاست جمهوری حزب جمهوریخواه گفت گفنی مشاور امنیت ملی او خواهد بود.
ارتش اتحادیه () یک ارتش و نیروی زمینی بود که مبارزه برای اتحادیه در زمان جنگ داخلی آمریکا مهم ترین هدف تشکیل آن بود. جنگ هایی که از سال ۱۸۶۱ تا ۱۸۶۵ به طول انجامید. در ابتدا یک بخش کوچک از نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا معروف به بود که به سرعت توسط تعدادی از واحدهای اضافه شده از شمال معروف به داوطلبان ارتش ایالات متحده دارای اهمیت ویژه و تعیین کننده در جنگ گردید. پایان جنگ های داخلی آمریکا در ۹ مه ۱۸۶۵ برای ارتش اتحادیه ۳۶۰ هزار کشته و ۲۸۰ هزار زخمی و مجروح بر جای گذاشت هر چند مورخین تاریخ جنگ های داخلی این ارقام را خیلی دقیق به حساب نمی آورند اما امروزه به عنوان آمار مشخص شده قابل استناد است.
ولید فارِس دانشور آمریکایی لبنانی تبار است. او استاد دانشگاه دفاع ملی در واشینگتن و مفسر در زمینهٔ امور تروریسم جهانی و خاورمیانه است. فارس در برابر کمیته های وزارتخانه های امور خارجه، دادگستری، دفاع و امنیت داخلی آمریکا، کنگره ایالات متحده آمریکا، پارلمان اروپا و شورای امنیت سازمان ملل متحد شهادت داده است. از سال ۲۰۰۷ او به عنوان یک متخصص در ترور و خاورمیانه برای فاکس نیوز بین سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ به عنوان متخصص تروریسم در ان بی سی فعالیت می کرد. در مارس ۲۰۱۶، دونالد ترامپ نامزد ریاست جمهوری آمریکا از حزب جمهوریخواه فارس را به عنوان یکی از مشاورین خود در سیاست خارجی معرفی کرد. زندگی نامه. فارس یک شهروند آمریکایی و یک مسیحی مارونی لبنان الاصل است. او متولد ۲۴ دسامبر سال ۱۹۵۷ میلادی در بیروت است و در ۱۹۹۰ به ایالات متحده مهاجرت کرده است. او دارای درجه کارشناسی در حقوق، علوم سیاسی و جامعه شناسی از دانشگاه سن ژوزف و دانشگاه لبنان در بیروت است. پس از مطالعات کارشناس مدرک کارشناسی ارشد را در رشته حقوق بین الملل از دانشگاه لیون در فرانسه و دکترا در روابط بین الملل و مطالعات راهبردی از دانشگاه میامی دریافت کرد. فارس
حین حضور در لبنان نماینده اتحاد مسیحی سوسیال دمکرات در القوات اللبنانیه بوده است.
امید صافی استاد مطالعات آسیا و خاورمیانه در دانشگاه دوک است و در آنجا مدیر مرکز مطالعات اسلامی دوک و مقاله نویس در حال است. صافی متخصص تصوف، اندیشه اسلامی معاصر و تاریخ اسلام در قرون وسطی است. او در هیئت مدیره پروژه پلورالیسم در دانشگاه هاروارد عضو بوده و از روسای کمیته راهبری برای مطالعه اسلام و عرفان اسلامی در آکادمی آمریکایی دین است. قبل از پیوستن به دانشگاه دوک او استاد دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل بود.
حزب سوسیال ناسیونالیست سوری از احزاب ملی گرای فعال در لبنان، سوریه، اردن، عراق و دولت فلسطین است. این حزب از تأسیس یک دولت ملی سوری در هلال حاصل خیز، که شامل سوریه، لبنان، عراق، کویت، اردن، فلسطین، قبرس، شبه جزیره سینا، جنوب شرقی ترکیه (اسکندرون و کیلیکیه) و جنوب غربی ایران (اهواز) است، مبتنی بر مرزهای جغرافیایی و تاریخ مشترک مردم درون این مرزها، دفاع می کند. و دومین حزب قانونی بزرگ در سوریه پس از حزب حاکم بعث است. در لبنان این حزب از احزاب عمدهٔ سکولار و شدیداً سازمان یافتهٔ نخبگان در تاریخ سیاسی ۸۰ سالهٔ این کشور است. این حزب تا چند وقت قبل از گروه های کلیدی در ائتلاف ۸ مارس بود.
انتشارات سروش متعلق به سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است که در سال ۱۳۴۶ آغاز به کار کرده است. شرکت انتشارات سروش، وارث نام و آثار واحد انتشارات سروش است که یکی از واحدهای سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران بوده است. مبنای شکل گیری این واحد، انتشار مجلهٔ هفتگی «سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران» به نام «تماشا» و تشکیل «واحد انتشارات تماشا» بود. اولین شمارهٔ مجله «تماشا» در ۲۷ اسفند ۱۳۴۶ منتشر و در سطح تهران و شهرستان ها توزیع شد. انتشار مجلهٔ مذکور و چاپ کتاب های رادیو و تلویزیونی تا سال ۱۳۵۶ ذیل همین عنوان ادامه داشت. در این سال نام انتشارات به «سروش» تغییر یافت و شمارهٔ ۳۹۵ مجلهٔ مذکور در ۳۰ خرداد ۱۳۵۶ با نام «سروش» منتشر شد. شمارهٔ ۴۳۵، آخرین شمارهٔ قبل از انقلاب «سروش» بود. سروش جدید با شمارهٔ یک در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۵۸ منتشر شد و انتشار آن تا امروز ادامه دارد. شمارهٔ این مجله تا پایان آذر ۱۳۹۸ به شمارهٔ ۱۶۸۳ رسید. در طی دورهٔ جدید، تجربه های دیگری برای چاپ مجلاتی به زبان های انگلیسی، فرانسوی و عربی حاصل شد که تداوم نیافت. «شرکت انتشارات سروش» در آبان ماه ۱۳۷۴ به ثبت رسید. انتشار مجلهٔ سروش کودکان ا
ز شهریور ۱۳۷۰ آغاز شد. شروع انتشار روزنامهٔ جام جم (پیش شماره در روز ۱۶ فروردین ۷۹) در انتشارات سروش بود و قبل از استقلال به صورت شرکت انتشارات جام جم، تا آخرین شمارهٔ سال ۱۳۸۲ آن در سروش منتشر شد. شرکت دولتی انتشارات سروش در آبان ماه ۱۳۷۴ به ثبت رسید. تاریخچه. مبنای شکل گیری این واحد، انتشار مجلهٔ هفتگی «سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران» به نام «تماشا» و تشکیل «واحد انتشارات تماشا» بود. نخستین شمارهٔ مجلهٔ «تماشا» در اسفند ماه ۱۳۴۶ منتشر و در سطح تهران و شهرستان ها توزیع شد. انتشار مجلهٔ مذکور و چاپ کتاب های رادیو و تلویزیونی تا سال ۱۳۵۶ ذیل همین عنوان ادامه داشت. در این سال نام انتشارات به «سروش» تغییر یافت و شمارهٔ ۳۹۵ مجلهٔ مذکور در ۳۰ خرداد ۱۳۵۶ با نام «سروش» منتشر شد. شمارهٔ ۴۳۵، آخرین شمارهٔ پیش از انقلاب «سروش» بود. سروش جدید با شمارهٔ یک در اردیبهشت ۱۳۵۸ منتشر شد و انتشار آن تا امروز ادامه دارد. شمارهٔ این مجله در مرداد ۱۳۹۰ از ۱٬۵۰۰ عبور کرد. در طی دورهٔ جدید، تجربه های دیگری برای چاپ مجلاتی به زبان های انگلیسی، فرانسوی و عربی حاصل شد که تداوم نیافت. «شرکت انتشارات سروش» در آبان ماه ۱۳۷۴ به ثبت رسی
د. انتشارات. سروش بیش از ۱۷۰۰ عنوان کتاب در موضوعات مختلف از جمله در حوزه های ارتباطات، هنر، رسانه، مذهبی، تاریخی و کودک و نوجوان منتشر کرده است. برخی از کتاب های سروش چندین بار تجدیدچاپ شده اند که از آن جمله می توان به کتاب دختران آفتاب و مبادی سواد بصری اشاره کرد. نشریات. نشریات سروش به صورت هفته نامه و ماهنامه منتشر می شوند. این نشریات عبارتند از: سروش هفتگی، سروش کودکان، سروش خردسالان و سروش نوجوان. ترجمه ها. اساطیر یونان چاپخانه. چاپخانهٔ انتشارات سروش که از سال ۱۳۷۲ شروع بکار نموده، دارای دستگاه هایی است که از هر لحاظ می تواند پاسخگوی نیاز مشتریان خود باشد. استراتژی چاپخانهٔ انتشارات سروش باتوجه به دستگاه های موجود و نیروی انسانی متخصص و پرسابقه براین است که سفارشات ارائه شده را درکمترین زمان ممکن و با کیفیت مناسب به مشتریان خود تحویل دهد. یکی دیگر از ویژگی های چاپخانهٔ انتشارات سروش تکمیل بودن بخش های لیتوگرافی، چاپ و صحافی است که همگی در یک مجموعه تأسیس گردیده (تامشتریان در کم ترین زمان به کتاب مورد نیاز خود دست پیداکنند. تجهیزات. چاپخانهٔ سروش در مجموعهٔ غزالی قرار دارد و از اولین چاپخانه های مدرن در
دهه هفتاد شمسی کشور بوده است. فروشگاه. ترنجستان سروش اواخر آبان ۱۳۹۱ با همکاری انتشارات سروش و شرکت ترنج در خیابان انقلاب راه اندازی شد و یک فروشگاه در ساختمان اصلی سروش واقع در خیابان مطهری نیز کتاب های سروش را عرضه می کند. شبکه های اجتماعی. انتشارات سروش در شبکه های اجتماعی بله، تلگرام، اینستاگرام و سایت آپارات با نشانی soroshpub فعالیت دارد.
میان نویس () که گاه میان نوشته، عنوانِ میانی یا نوشتهٔ میانی هم گفته می شود، نوشته ای است که در فاصلهٔ بین نماهای فیلم، برای ارائهٔ اطلاعات تکمیلی یا گفتگو و گفتار ظاهر می شود. میان نویس مورد استفاده برای رساندن منظور مکالمات بین دو یا چند شخصیت فیلم را، «میان نویس گفتگو» نامیده و بکار بردن آن برای ارائهٔ شرح/روایت داستان فیلم را، «میان نویس توضیحی» گویند. دوران فیلم صامت. به نوشته های میان تصاویر یا سکانس های فیلم صامت که آن نما یا سکانس را توضیح می دهد، میان نویس گفته می شود؛ و گاه با صدای رویِ پرده همراه است. پس از آن که فیلم ها به اندازه کافی طولانی و بنا به ضرورت با جزئیات شد، ارائهٔ گفتگوها و نقل به معنا از وقایع تصویری، برای معنا دادن به رویدادهای فیلم، به شکل نمایش دادن میان نویس، به یکی از عوامل اصلی فیلم های صامت تبدیل شد. پژوهشگر فیلم، "کامیلا الیوت" یکی از اولین موارد استفاده از میان نویس را فیلم بریتانیایی اسکروج یا شبح مارلی در سال ۱۹۰۱ میلادی، عنوان می کند. در سال ۱۹۲۹ میلادی نخستین دوره جوایز اسکار، شامل جایزه ای با عنوان «بهترین میان نویس نوشته شده» بود که به جوزف دابلیو. فارنهم تعلق گرفت. با
ظهور فیلم ناطق، این جایزه هرگز دوباره اهداء نشد. در ایران. چون فیلم های صامت خارجی عموماً با میان نویس همراه بودند و در فواصل زمانی مشخصی خلاصه ای از رویداد صحنه یا بعضی از دیالوگ های خاص را به صورت میان نویس نشان می دادند؛ در تماشاخانه های ایران، برای حل این مشکل از پرده خوان ها استفاده کردند؛ بدین معنا که یک مترجم، میان نویس ها را ترجمه و توضیح می داد.
در علم اقتصاد، مکتب آب شیرین، اشاره به دانشمندان اقتصاد کلان آمریکایی دارد که در اوایل دههٔ ۱۹۷۰، اتفاق نظر موجود در تحقیقات اقتصاد کلان را مورد نقد قرار دادند. عنصر کلیدی در این رویکرد در علم اقتصاد، این استدلال بود که اقتصاد کلان، باید به صورت پویا، کمّی، و بر این اساس مورد مطالعه قرار گیرد که چگونه افراد و سازمان ها در بازارها مشارکت کرده و چگونه تحت شرایط عدم اطمینان تصمیم گیری می کنند. کانون این رویکرد جدید در اقتصاد کلان، اقتصاددانان دانشگاه کارنگی ملون، دانشگاه شیکاگو، دانشگاه مینه سوتا و دانشگاه روچستر بودند. این جریان فکری،به این دلیل "مکتب آب شیرین" نامیده شده است که پیتسبرگ، شیکاگو، روچستر، و مینیاپولیس در نزدیکی دریاچه های بزرگ آمریکای شمالی واقع شده اند. رویکرد دیگر در روش شناسی تحقیقات اقتصاد کلان، به طور اساسی مورد حمایت اقتصاددانان دانشگاه ها و سایر مؤسسات واقع در نزدیکی سواحل شرقی و غربی ایالات متحده قرار داشت؛ دانشگاه هایی شامل دانشگاه کالیفرنیا، دانشگاه برکلی، دانشگاه براون، دانشگاه هاروارد، دانشگاه پنسیلوانیا، دانشگاه پرینستون، دانشگاه کلمبیا، و دانشگاه ییل. این رویکرد، به عنوان مکاتب آب ش
ور شناخته می شوند. هر یک از این مکاتب، اندیشه های مکتب دیگر را تحت تأثیر قرار داده است، و بسیار از اندیشه های مکتب آب شیرین در جریان اصلی تحقیقات علم اقتصاد رجحان یافته اند.
خیابان () فیلمی صامت از سینمای آلمان به کارگردانی کارل گرونه است که در سال ۱۹۲۳ میلادی منتشر شد. از بازیگران آن می توان به ماکس شرک اشاره کرد. این اثر، در تاریخ سینمای آلمان فیلم مهمی به شمار می رود. فیلم به جز چند مورد محدود، کاملاً عاری از میان نویسهای مرسوم سینمای صامت است و تا حد امکان احساسات و روابط با تصاویر بیان می شوند. موضوع فیلم. فیلم از خانه ای قدیمی شروع می شود. زوجی میان سال از طبقهٔ متوسط اجتماع، در این خانه زندگی می کنند. خانه ای که با نور کمی روشن شده، انگار که همراه با شور زندگی، نور هم از این خانه رخت بر بسته است. مرد حوصله اش سر رفته است، بی خیال و خسته بر سر کاناپه لمیده و با نگاهی عاری از هرگونه احساس به سقف زل زده است. زن با عزمی مصمم، در آشپزخانه با تلاش بسیار برای همسرش شام درست می کند و شام را بر سر سفره می آورد. فیلم با این تصاویر از زندگی روزمره شروع می شود، اما ناگهان ورود نور به خانه در دل مرد شوری پدید می آورد. (تصویر اول) نوری که از خیابان به درون خانه می آید، نوید زندگی دیگری می دهد که در کوچه ها و خیابان های آلمان نوگرایی جا خوش کرده است. مرد از پنجره به بیرون نگاه می کند و د
ر ذهن خود کارناوالی از لذت ها می بیند. چهره زنی زیبا و انبوه مردان و زنان کلاه بر سر در حال رقص، تصویری رؤیایی از شهر پدید می آورند (تصویر دوم). زن هم از پنجره به بیرون می نگرد، اما به جز تصویری کسالت بار از خیابانی تاریک، مملو از ماشین و شلوغی چیزی نمی بیند، بی تفاوتی زن به این زندگی نوگرا، مرد را آشفته می کند و او با خروج از خانه به درون سرزمین قرن بیستمی آلمان رهسپار می شود.
ویلیام اس. دیتریچ دوم (۱۳ می ۱۹۳۸–۶ اکتبر ۲۰۱۱) به سبب تحصیل و توسعهٔ شرکت صنایع دیتریچ، یک تولیدکنندهٔ اسکلت فولادی که بعدها به شرکت صنایع ویرثینگتون فروخته شد، به عنوان یک صنعتگر موفق شناخته می شود. او در اواخر عمر خود، دو مورد از بزرگ ترین کمک های خیریه در تاریخ آموزش عالی را به دانشگاه پیتسبرگ و دانشگاه کارنگی ملون انجام داده است.
سِر لنوُرت جورج هنری CBE (؛ زادهٔ ) شناخته شده به عنوان لنی هنری، استند آپ کمدین، بازیگر، نویسنده و مجری تلویزیونی بریتانیایی است. او ببیشتر بخاطر تأسیس مؤسسه خیریه Comic Relief و ارائه انواع برنامه های تلویزیونی از جمله "شعبده بازان "برای شبکه بی بی سی یک شناخته شده است. اوایل زندگی. هنری در ۲۹ اوت ۱۹۵۸ در دادلی، میدلندز غربی زاده شد. او پسر جامائیکا ایمیگرانتز است. یکی از هفت فرزند او که در انگلستان زاده شد. او به مدرسه St. John رفت و سپس تحصلات خود را در مدرسه The Blue Coat در دادلی ادامه داد. پیش از آنکه در کالج W. R. Tuson پرستون (لانکاشیر) درس خود را ادامه دهد. حرفه. در اوایل زندگی حرفه ای. اولین مدیربرنامه های هنری رابرت لوف بود که او را در سال ۱۹۷۵ پذیرفت و به او این فرصت را داد تا به عنوان بخشی از یک برنامه تولید شده توسط وی تور نسخه ای نمایشی از "سیاه و سفید، نمایش خنیاگر "اجرا داشته باشد. در ژوئیه ۲۰۰۹ لنی هنری اظهار داشت: او صرفاً به قید قرارداد موظف به انجام اینکار شد و از انجامش ابراز تاسف کرد. اولین اجرای تلویزیونی هنری در برنامه استعدادیابی "چهره های جدید" بود. او در سال ۱۹۷۵ با اجرای یک تقلید
از استیو واندر برنده این برنامه شد. سال بعد همراه با نورمن بیتون در برنامهٔ "فاسترهاًی LWT ظاهر شد. اولین مجموعه برنامه های کمدی بریتانیا با بازیگران عمدتاً سیاه پوست. او سال های شکل گیری حرفه اش را در مجموعهٔ باشگاه کار مردان گذراند. جایی که بیشتر به تقلید شخصیت های سفیدپوست، مانند شخصیت "فرنک اسپنسر در مجموعهٔ "Some Mothers Do 'Ave ' Em "می پرداخت. (که در مجموعهٔ چهره های جدید ادای او را درآورد). او همچنین در برنامه های تلویزیونی مختلفی از جمله "مربع افراد مشهور،" "ساحل ویژه" و" برنامه رونی کوربت "به عنوان مهمان شرکت داشت حرفهٔ موسیقی. در سال ۲۰۱۵ شبکهٔ Sky Arts از هنری خواست تا برای این شبکه مستندی تهیه کند با نام "لنی هنری بلوزشناس خدادادی". وی به گروهی از موسیقیدانان از جمله جکو کجزیک پیوست، خوانندهٔ اصلی گروه کینگ کریمسون، تا آلبومی با نام "هزارهٔ تازهٔ بلوز" تهیه کنند. آلبوم علاوه بر قطعات اصلی که توسط لنی هنری نوشته شده شامل قطعات مختلفی از کاورها و آهنگ های کلاسیک بلوز است.[""] هنری مدتی بعد نماهنگ انیمیشنی "پلیس ها نمی دانند" را به کارگردانی فیلمساز ایرانی، سام چگینی منتشر کرد. وی دربارهٔ این آلبوم
و نماهنگ در مصاحبه اش با مجله موسیقی کلسیک راک می گوید: "متن این ترانه در طول دو روز یک آخر هفته نوشته شد و بعد من آن را برای جکو فرستادم، بدون اینکه انتظار داشته باشم چیزی از او بشنوم. ولی آهنگی که به فاصله ای کوتاه به من برگشت یک شگفتی بود ، با هارمونی های موسیقی گسپل ودوبلاژهایی از موسیقی سول. ویدئو هم حامل امواج مشابهی از یک کار عاشقانه و با احساس بود. سام چگینی به وضوح هنرمند بااستعداد و خوش ذوقی است و من میخواهم از او و همه هنرجوهایی که در این کار او را کمک کردند تشکر کنم. این یک کار بزرگ است."
یوهان هاینریش هوبشمان (به ؛ زادهٔ ۱ ژوئیهٔ ۱۸۴۸ در اِرفورت – درگذشتهٔ ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۰۸ در فرایبورگ) لغت شناس و ایران شناس نامدار آلمانی بود. هوبشمان همچنین متخصص زبان های ارمنی و ارمنی باستان بود. یوهان هاینریش هوبشمان در یِنا، توبینگن، لایپزیگ، و مونیخ در زمینهٔ لغت شناسیِ زبان های شرقی تحصیل کرد. در ۱۸۷۶، در لایپزیگ، به عنوان استاد در رشتهٔ زبان های ایرانی به تدریس پرداخت. در ۱۸۷۷ نیز در استراسبورگ به استادیِ لغت شناسی تطبیقی رسید. هوبشمان نخستین دانشمندی بود که ثابت کرد زبان ارمنی جزو زبان های ایرانی نیست. او این پیشنهاد علمیِ موفق را در سال ۱۸۷۵ در قالب مقاله ای مطرح کرد. پیشتر، گمان می شد که ارمنی جزو شاخهٔ زبان های ایرانی ست؛ زیرا در طول تاریخِ این زبان، شمار قابل توجهی از عناصر واژگانیِ ایرانی واردِ ارمنی شده است. هوبشمان ثابت کرد که ارمنی به تنهایی زیرشاخه ای از زبان های هندواروپایی را تشکیل می دهد. او با بهره گیری از شیوهٔ پژوهش عالمانهٔ تطبیقی، حجم انبوهی از واژه های ایرانیِ دخیل در ارمنی را (که اکثر واژگان آن زبان را تشکیل می دهد) بازیافت و از واژه های غیرایرانیِ موجود در ارمنی متمایز ساخت.
ایزابل سادویان (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته ) یک بازیگر ارمنی-فرانسوی بود. وی از سال ۱۹۷۰ تا ۲۰۱۷ میلادی مشغول فعالیت بود. شوهر وی ژان بوییس نیز هنرپیشه می باشد. در فیلم های کارگردان هائی همچون ژن مورو، کلود شابرول، کلود للوش، لوک بسون، ژان-لوک گدار، آنری ورنوی، برتران تاورنیه، روبرت کشیشیان و کریشتوف کیشلوفسکی نقش آفرینی کرده است. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
آلیس ساپریچ (; ؛ – ) بازیگر فرانسوی-ارمنی بود که در بین سال های ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۹ میلادی در ۶۶ فیلم ایفای نقش نمود. از فیلم هایی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "به پیانیست شلیک کن" (۱۹۶۰)، "پنج شنبه سیاه" (۱۹۷۴) و "خواهران برونته" (۱۹۷۹) اشاره کرد.