Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سر موسی مونتیفیوری بارون اول (زاده ۲۴ اکتبر ۱۷۸۴ - درگذشته ۲۸ ژوئیه ۱۸۸۵) یک بانکدار ایتالیایی-انگلیسی، فعال اجتماعی، نیکوکار و کلانتر لندن بود. او در خانواده ای از یهودیان ایتالیا به دنیا آمده بود منابع مالی زیادی صرف توسعه صنعت، تجارت، اقتصاد، آموزش و پرورش و سلامت جامعه یهودیان در سرزمین شام (اسراییل امروزی) نمود. او اولین مرکز استقرار یهودیان را در اسراییل به نام میشکنوت شاانانیم در سال ۱۸۶۰ میلادی تشکیل داد. او همچنین رئیس انجمن نمایندگان یهودیان انگلستان بود و در شکلگیری ایده های اولیه جنبش صهیونیزم نقش زیادی داشت. زندگینامه. او در سال ۱۷۸۴ در لیورنو ایتالیا در یک خانواده یهودی به دنیا آمد. پدربزرگ او موسی ویتا مونتیفیوری در سال ۱۷۴۰ به لندن مهاجرت کرده بود و لیکن دارای ارتباط زیادی با ایتالیا بود. مونتیفیوری زمانی که پدرش جوزف الیاس مونتیفیوری و مادرش راشل که دختر آبراهام موکاتا که بانکدار یهودی بسیار قدرتمندی در لندن بود برای سفر به ایتالیا رفته بودند به دنیا آمد. او اولین فرزند آنان بود. خانواده او به لندن بازگشتند و او به مدرسه رفت و تاجر چای شد. او سپس به اداره آمار رفت و در محله سیتی لندن یکی از ۱
۲ یهودی دلال بود که از شهر مجوز داشتند. برادر او آبراهام هم به تجارت او پیوست و شرکت آنان بسیار معروف شد. در ۱۸۱۲ او با جودیت کوهن دختر لوی بارنت کوهن ازدواج کرد. خواهر او هنریت (حنا) با ناتان میر روثشیلد ازدواج نمود و مونتیفیوری با روثشیلد روابط تجاری خود را گسترش داد. او در سال ۱۸۲۴ از تجارت بازنشسته شد. او که قد بسیار بلندی داشت (۱۹۱ سانتیمتر) کلانتر شهر لندن شد و تا ۱۸۳۸ این سمت را ادامه داد. در این زمان او شوالیه شد و از ملکه ویکتوریا به دلیل فعالیت های خود برای جامعه یهودی لقب بارون دریافت کرد. او با اینکه در جوانی خیلی به مسائل مذهبی اهمیت نمی داد در سال ۱۸۲۷ به ارض مقدس رفت و از این زمان به شدت مذهبی شد. او حتی دارای یک قصاب خاص بود که به همراه او مسافرت می رفت تا مطمئن شود گوشتی که مصرف می کند کوشر است. در سال ۱۸۳۱ او یک ویلای ۲۴ هکتاری در رمزگیت خرید. این ویلا قبلاً در اختیار ملکه کارولین در زمانی که او شاهزاده ولز بود بود. او در این زمان زمین همسایه ویلا را نیز خریداری کرد و یک کنیسه شخصی به نام کنیسه مونتیفیوری ایجاد کرد. او در سال ۱۸۸۵ در سن ۱۰۰ سالگی درگذشت. خواهر زاده او یوسف صباغ مونتیفیوری وا
رث او شد. مسائل اجتماعی. بعد از بازنشسته شدن از تجارت در سال ۱۸۲۴ مونتیفیوری وقت خود را به فعالیت های اجتماعی مشغول کرد. او رئیس انجمن نمایندگان یهودیان انگلستان شد و به مدت ۳۹ سال این ریاست را بر عهده داشت. در تجارت او موفق شد که لوله کشی گاز برای ایجاد روشنایی در شهرهای اروپا انجام دهد. او در بین موسسان بیمه زندگی آلیانس و رئیس بانک ایرلند بود. او از زمان بازنشستگی درصد زیادی از وقت خود را به وضعیت یهودیان در کشورهای خارج پرداخت. او در سال ۱۸۴۰ به ترکیه عثمانی رفت تا با سلطان دیدار کند و ده یهودی را که به جرم استفاده از خون مسلمانان برای پختن نان متهم شده بودند آزاد کند. او در سال ۱۸۵۸ به ایتالیا رفت تا یک جوان یهودی به نام ادگاردو مورتارا را از دست کلیسای کاتولیک نجات دهد. از این رو او در بین یهودیان شهرت زیادی داشت. چارلز دیکنز در خاطرات خود از مونتیفیوری نام برده است. او فعالیت های زیادی در خاورمیانه برای رفع قوانین ضد یهودی انجام داد. در ایران. مونتیفیوری با یهودیان ایران در قرن ۱۹ بسیار در ارتباط بود. گروهی از یهودیان همدان در سال ۱۸۴۰ سفیری برای ملاقات با مونتیفیوری فرستادند و از او درخواست کمک برای م
قابله با آزار و اذیت مسلمانان نمودند. مونتیفیوری با سفیر انگلستان در ایران سر ویلیام تامسون در ارتباط نزدیک بود و او را برای مقابله با هر نوع آزار و اذیت یهودیان در ایران می فرستاد. مونتیفیوری در سال ۱۸۷۳ در لندن با ناصرالدین شاه قاجار دیدار کرد و موفق شد او را متقاعد کند که قوانین تبعیض آمیز شریعت اسلام در زمینه مالیات جزیه را لغو کرده و به یهودیان ایران حقوق برابر دهد. ناصرالدین شاه رسماً اعلام کرد که از این تاریخ یهودیان دارای حقوق مساوی خواهند بود. هر چند که این حرف به دلیل مخالفت شدید علمای شیعه و اکثریت مردم ایران به مدت زیادی به تعویق افتاد. در اسراییل. مونتیفیوری به سرزمین مقدس علاقه خاصی داشت و به آنجا هفت بار سفر کرد. او در سال های ۱۸۲۷، ۱۸۳۸، ۱۸۴۹، ۱۸۵۵، ۱۸۵۷، ۱۸۶۶ و ۱۸۷۵ از سرزمین اسراییل بازدید کرد. او با اینکه در سال ۱۸۲۷ تنها چند روز را در اورشلیم سپری کرد ولیکن این سفر زندگی او را متحول کرد. او به شدت مذهبی شد و از این زمان تمامی قوانین یهودی را به شدت رعایت می کرد. در سال ۱۸۵۴ دوست آمریکایی او یهودا تورو که بسیار ثروتمند بود درگذشت و وصیت او که گسترش مهاجرت یهودیان به سرزمین اسراییل بود به دس
ت مونتیفیوری افتاد. او این ثروت را برای انجام پروژه های زیادی برای یهودیان صرف کرد. او در سال ۱۸۵۵ در بیرون از جفا مدرسه ای برای آموزش کشاورزی به یهودیان تأسیس نمود. او در سال ۱۸۶۰ اولین اقامتگاه و مدرسه یهودی را در بیرون از شهر قدیمی اورشلیم تأسیس کرد. مونتیفیوری به خانواده های فقیر کمک می کرد که به این مکان بروند. مونتیفیوری ثروت بسیار زیادی صرف توسعه اقتصادی، صنعتی، اجتماعی، آموزشی و سلامتی برای یهودیان فلسطین کرد. بیشتر کارکنان این پروژه ها از انگلستان آورده می شدند. این برنامه ها برای خودکفایی یهودیان برای ایجاد سرزمین یهودی در آینده بود. او همچنین تلاش کرد که زمین های زیادی برای کشاورزی یهودیان خریداری کند ولیکن دولت عثمانی جلوی فروش زمین مسلمانان به غیرمسلمان را گرفت. یادبود. مرکز پزشکی مونتیفیوری در برونکس نیویورک به نام او نامگذاری شده است. یک شاخه دانشگاه پیتزبرگ نیز به نام او است. تعداد زیادی کنیسه در بسیاری شهرهای آمریکا به نام او نامگذاری شده اند. در اسراییل نیز خیابان های زیادی به نام او است. همچنین تصویر او بر روی چندین اسکناس تصویر شده است. هوش بالا. مونتیفیوری به داشتن هوش بسیار زیاد مشهور بو
د. یک داستان معروف در مورد او این است که در یک مهمانی او کنار فردی نشسته بود که به یهودستیزی معروف بود. او به مونتیفیوری گفت که از ژاپن برگشته است و در آنجا "آنها نه خوک و نه یهودی دارند". مونتیفیوری فوراً پاسخ داد "در این صورت من و شما باید فوراً به آنجا برویم تا از هر کدام از این ها یکی وجود داشته باشد"
سفته بازی یعنی خرید کالاها یا دارایی ها به امید آنکه در کوتاه مدت ارزش بیشتری پیدا کند. سفته بازان برخلاف سرمایه گذاران بلندمدت، بیشتر به نوسانات قیمت توجه می کنند تا ارزش واقعی یک دارایی. آن ها از تحلیل های فنی و پیش بینی های کوتاه مدت برای تصمیم گیری استفاده می کنند. سفته بازی می تواند در بازارهای مختلفی از جمله سهام، اوراق قرضه، ارز، کالا، املاک و مستغلات و حتی هنر و کلکسیون انجام شود. سفته بازان در کنار تاجران، سهام دارها و سرمایه گذاران، نقش مهمی در اقتصاد بازار ایفا می کنند. نقش اصلی سفته بازان، پذیرش ریسک هایی است که دیگران از آن می ترسند و همچنین تأمین نقدینگی بازار در زمان نیاز است. برای موفقیت در سفته بازی، باید توانایی تحلیل بازار، مدیریت ریسک و صبر و حوصله بالایی داشت. به عبارت ساده تر، سفته بازی نوعی قمار حساب شده است که در آن افراد با امید به کسب سود سریع، ریسک های بزرگی را می پذیرند. اگرچه این کار می تواند سودآور باشد، اما احتمال ضرر نیز بسیار بالا است. تاریخچه. با ظهور ماشین سهام تیکر در ۱۸۶۷ که نیاز به حضور فیزیکی بازرگانان در مکان بورس اوراق بهادار را از میان برد، سفته بازی سهام، تا پایان ده
هٔ ۱۹۲۰ دستخوش توسعه چشمگیری شد. (تعداد سهام داران از ۴٫۴ میلیون در ۱۹۰۰ به ۲۶ میلیون در ۱۹۳۲ افزایش یافت) سفته بازی و سرمایه گذاری. چه چیزی سرمایه گذاری را از سفته بازی و سفته بازی را، از سفته بازی مفرط، متمایز می کند. نظرات متخصصان تفاوت زیادی دارند. برخی می گویند که سفته بازی صرفاً نوعِ ریسک دارتر سرمایه گذاری است. برخی دیگر سفته بازی را به طور دقیق تر شغل هایی که تحت عنوان خرید و فروش کردن تعریف نمی شوند، مشخص می کنند. کمیسیون معاملات آتی کالا ایالات متحده، سفته باز را به عنوان «تاجری که داد و ستد تأمینی انجام نمی دهد بلکه با هدف حصول سود از پیش بینی موفق تغییرات قیمت داد و ستد می نماید.» دفتر نمایندگی تأکید می کند که سفته بازها خدمات مهمی در بازار بعهده دارند، ولی سفته بازی مفرط را برای کارکرد درست بازارهای آتی، مضر تعریف می نمایند. طبق نظر بنجامین گراهام در کتاب "سرمایه گذار باهوش"، سرمایه گذار تدافعی اولیه "... کسی که عمدتاً به امنیت بعلاوه خلاصی از دردسر تمایل دارد" است. او اذعان می کند که: "... بعضی سفته بازی ها لازم و گریز ناپذیرند، برای خیلی از موقعیت های سهام معمولی، احتمالات عمدهٔ سود و زیان وجود
دارد و کسی باید ریسک کند؛ بنابراین خیلی از سرمایه گذاران بلند مدت، حتی آنهاییکه می خرند و ده ها سال نگه می دارند، می توانند بعنوان سفته باز تلقی شوند، به استثنای تعداد معدودی که ابتداً با درآمد و امنیت سرمایه اولیه تحریک می شوند ولی در آخر برای سود نمی فروشند. مزایای اقتصادی سفته بازی. سطح مصرف پایدار. ویکتور نیدرهوفر سفته باز، در «سفته باز بعنوان قهرمان» مزایای سفته بازی را توصیف می نماید: باید برخی اصول که علل کسری و مازاد و نقش سفته بازها را توضیح می دهد را بررسی نماییم. زمانیکه محصول پایین تر از آن است که مصرف با سرعت معمولی را جوابگو باشد، سفته بازها، به امید حصول سود از کمیابی، با خرید کردن وارد می شوند. خریدهای آنها قیمت و در نتیجه امتحان مصرف را بالا می برد برای اینکه عرضه کمتر تدوام می یابد. تولیدکننده ها که با قیمت های بالا تشویق شده اند، با بیشتر کردن تولید یا واردات جهت کاهش کمیابی، کمیابی را کمتر می کنند. از سوی دیگر زمانیکه قیمت از میزان واقعی که سفته بازها می پندارند بالاتر باشد، آنها می فروشند و این قیمت ها را کاهش می دهد که مصرف و صادرات بیشتر را تشویق و به کاهش مازاد کمک می کند. خدمت دیگری
که توسط سفته بازها به یک بازار ارائه می شود، این است که با در معرض خطر گذاشتن سرمایه خودشان، به امید سود، نقدینگی بازار را افزایش می دهند و برای دیگران (شامل آن ها که به عنوان تاجران و سهام بازها می شود حسابشان کرد) آسان تر یا حتی ممکن می سازند، که ریسک را جبران نمایند. نقدینگی بازار و کفایت. اگر هر بازار خاصی – مثلاً گوشت خوک – سفته بازنداشت، آنگاه فقط تولیدکننده ها (پرورنده های خوک) و مصرف کننده ها (قصاب ها و دیگران) در این بازار حضور داشتند. با بازیگران کمتر در این بازار، فاصله بزرگتری مابین عرضه و تقاضای موجود گوشت های گوشت خوک وجود خواهد داشت. هر وارد شوندهٔ جدید در بازار که می خواست گوشت های خوک معامله نماید، مجبور به قبول یک بازار غیرنقد می شد و شاید با قیمت هایی با فاصله عرضه–تقاضای بیشتر معامله می نمود، یا حتی برای یافتن طرف معامله ای جهت فروش یا خرید، دچار مشکل می شد. یک سفته باز کالای مصرفی می تواند، از تفاوت نشر بهره برداری نماید و در رقابت با دیگر سفته بازها، نشر را کاهش دهد. بعضی مکاتب فکری می گویند، که سفته بازها نقدینگی را در یک بازار افزایش می دهند و بنابراین یک بازار کارآمد به وجود می آورند؛
ولی همچنین این نیز صدق می کند که هر چقدر سفته باز بیشتری در یک بازار وارد شوند، عرضه و تقاضای واقعی اصلی به طور تقلیل یابنده ای در قیاس با حجم داد و ستد کم می شود و قیمت ها می تواند تحریف گردد. ریسک های تحمل. سفته بازها همچنین نقش تحمل خطر خیلی مهمی را بعهده دارند، که برای جامعه سودمند است؛ مثلاً، یک کشاورز احتمال دارد قصد کاشت غله در تکه زمینی بی استفاده داشته باشد؛ ولی جای تاسف دارد که احتمالاً او نخواهد قصدش را عملی کند چرا که نگران است که قیمت، شاید تا فصل برداشت، خیلی پایین بیاید. با فروش پیشاپیش غله اش، با یک قیمت معین، به یک سفته باز، کشاورز می تواند از خطر قیمت، مصونیت یابد و حال تصمیم به کاشت غله می گیرد؛ بنابراین، سفته بازها با اتکا بر ریسک پذیریشان می توانند به معنای واقعی تولید را افزایش دهند. ریسک های محیطی و سایر ریسک ها. صندوق های سرمایه گذاری مشترک که آنالیز اساسی را انجام می دهند «به مراتبی بیشتر از سرمایه گذاران دیگر احتمال دارد که پیگیر صورت وضعیت های یک شرکت باشند» شامل «التزامات اجتماعی یا محیطی موجود در یک بازار یا تجارتخانه ولی نه صریحاً مسئول در ارزش گذاری عددی سنتی یا آنالیز سرمایه گ
ذار اصلی» و بنابراین موجب می شوند که قیمت ها بهتر کیفیت واقعی عملکرد شرکت ها را منعکس نمایند. کوتاه کردن. فروش استقراضی می تواند به عنوان یک «قناری در یک معدن زغال سنگ» عمل نماید، تا اعمال غیرقابل تحمل را زودتر متوقف نماید و در نتیجه خسارات و تشکیل حباب های بازار را کاهش دهد. اشکالات اقتصادی سفته بازی. نفرین برنده. مزایده ها روشی برای کنار گذاشتن سفته بازها از یک معامله می باشند، ولی می توانند اثرات ناخوشایند خود را داشته باشند؛ نفرین برنده را ببینید. نفرین برنده هر چند برای بازارهایی با نقدینگی بالا هم برای خریداران و هم فروشندگان خیلی اهمیت ندارد، چون مزایده برای فروش محصول و مزایده برای خرید محصول همزمان رخ می دهد و قیمت ها فقط با یک نشر نسبتاً کوچک جدا می شوند. این مکانیزم از اینکه پدیدهٔ نفرین برنده موجب به وجود آمدن قیمت گذاری اشتباه در هر درجه ای بزرگتر از نشر شود، جلوگیری می نماید. حباب های اقتصادی. سفته بازی اغلب با حباب های اقتصادی مرتبط است. یک حباب زمانی رخ می دهد که قیمت یک دارایی از ارزش ذاتی اش با سود قابل توجه ای بیشتر می شود. اگر چه همهٔ حباب ها بعلت سفته بازی رخ نمی دهند. حباب های سفته بازی
با گسترش سریع بازار، ناشی از حلقه های بازخورد زبانی توصیف می شوند، چون صعودهای اولیه در قیمت دارایی خریداران جدید را جذب می کند و تورم بیشتری تولید می نماید. اضمحلال پرشتاب در پی ایجاد حباب (که عامل آن است) می آید. حباب های سفته بازی اساساً اپیدمی های اجتماعی می باشند، که واگیری شان را ساختار بازار وساطت می نماید. برخی اقتصاد دان ها، تغییرات قیمت دارایی در یک حباب را به عوامل اقتصادی عمده مربوط می دانند (مثل جریان نقدینه و میزان تخفیف). در ۱۹۳۶، جان مینارد کینز نوشت: "چون حباب هایی در یک جریان یکنواخت کارآفرینی، سفته بازها می توانند ضرری نداشته باشند؛ ولی وقتی کسب و کار، حباب در یک گرداب سفته بازی است، وضعیت جدی است. (۱۹۳۶:۱۵۹)" آقای کینز خود از سفته بازی تا آخرین حد لذت برد (با گرداندن یک صندوق سرمایه گذاری). به عنوان گنجور کالج کینگ دانشگاه کمبریج، او دو صندوق سرمایه گذاری را مدیریت می کرد (یکی از آن ها صندوق خزانه داری نام داشت) و نه تنها در بورس سهام آمریکا (در حال ایجاد) سرمایه گذاری کرد و نیز به طور دوره ای وارد معاملات آتی کالا و ارزهای خارجی شد (البته به مقداری کمتر) (چوا و وودورد ،۱۹۸۳). صندوق او عای
دی مثبتی تقریباً در هر سال داشت (به طور متوسط ۱۳٪) حتی در رکود بزرگ که در نتیجهٔ روش های سرمایه گذاری خیلی مدرن، شامل تنوع بخشی بازار (مثلاً نه تنها در سهام بلکه در کالاها و ارزها نیز سرمایه گذاری کرد) و نیز کوتاه کردن (مثلاً فروش استقراضی یا آتی برای پول درآوردن در قیمت های در حالا سقوط که کینز در اصول سرمایه گذاری موفق در گزارش ۱۹۳۳ خود از آن طرفداری کرد: "یک موقعیت سرمایه گذاری متعادل[...] و در صورت امکان، ریسک های متعادل.") بود. نوسانات. طبق نظر زیمبا و زیمبا (۲۰۰۷)، خطر پذیری کینز به نسبت های «کابوی» رسید (مثلاً ۸۰٪ از سطوح منطقی و قابل توجیه ماکزیمم (با نام شاخص کِلی) با نوسانات عایدی کلی تقریباً سه برابر بزرگتر از مبنای شاخص بازار سهام). این سطوح نوسانات (مسئول عمل سرمایه گذاری خاص خودش) امروزه از طریق پرکارترین ابزار قابل دسترسی است (همچون ۳:۱ صندوق های معاملات بورس (با تغییر نسبت غیر معین)). او روش های سفته بازی مدرن که امروزه توسط صندوق های تأمینی انجام می پذیرند را برگزید، که با سرمایه گذاری بلند مدت خرید و نگهداری ساده کاملاً فرق دارند. اینکه حضور سفته بازها نوسانات کوتاه مدت را افزایش یا کاهش می
دهد نقطه ای بحث انگیز است. داشته های آن ها از سرمایه و اطلاعات می تواند به ثابت شدن قیمت ها هر چه نزدیک تر به مقادیر واقعی شان کمک نماید. از سویی دیگر، رفتار جمع و حلقه های بازیافت مثبت در شرکت کننده های بازار نیز می تواند نوسانات را چندین بار افزایش دهد. واکنش های دولت و مقررات. زیان های اقتصادی سفته بازها در گذر زمان به تلاش هایی جهت معرفی مقررات و محدودیت هایی در فعالیت شده است تا تأثیر سفته بازها را محدود یا کم کند. چنین حقوق مالی اغلب در پاسخ به یک بحران وضع می گردند مثل قانون حباب ۱۷۲۰ که توسط دولت بریتانیا در اوج حباب دریای جنوبی تصویب شد تا سعی نماید که سفته بازی را در چنان برنامه های متوقف نماید. این قانون بیش از صد سال وجود داشت و در ۱۸۲۵ لغو شد. مثال دیگر قانون شیشه استیگال بود که در ۱۹۳۳ در طول رکود بزرگ در ایالات متحده تصویب شد، خیلی از شروط قانون شیشهٔ استیگال در دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ لغو گشت. بعد از اینکه سفته بازها کنترل بازار را در اوسط دههٔ ۱۹۵۰ گرفتند قانون آتی پیاز معاملات قراردادهای آتی در پیاز را در ایالات متحده ممنوع می کند؛ تا تاریخ ۲۰۱۳ باقی می ماند. امنیت غذایی. برخی کشورها اقدام کرده
اند که مالکیت خارجی مزارع کشت غلات را محدود نمایند (به منظور تضمین اینکه غذا برای مصرف داخلی در دسترس باشد) در حالیکه بقیه کشورها مزارع را فروخته اند و به برنامه جهانی غذا تکیه کرده اند. در ۱۹۳۵ دولت هند قانونی را تصویب نمود که به دولت اجازه می داد تا حدی تولید مواد غذایی را محدود و مستقیماً کنترل نماید (قانون دفاع از هند). این قانون شامل سعی برای محدود یا ممنوع نمودن مشتقات مواد غذایی مورد نظر نیز می شد. بعد از استقلال (در دههٔ ۱۹۵۰)، هند در کشمکش تأمین غذای جمعیتش بود و دولت به طور فزاینده ای داد و ستد در زمینهٔ مواد غذایی را محدود می نمود. درست در زمانیکه کمیسیون بازارهای رو به جلو (هند) به وجود آمد، دولت دریافت که بازارهای غیر اصلی سفته بازی را افزایش دادند که منجر به هزینه های افزایش یافته و عدم ثبات قیمت ها شد؛ و بالاخره در سال ۱۹۵۳ داشتن اختیارات و معاملات آتی را با هم لغو نمود. این محدودیت ها تا دههٔ ۱۹۸۰ برداشته نشد. مقررات. در ایالات متحده فقرهٔ زیر از قانون داد- فرانک، ایالات متحده، کمیسیون معامالات آتی، مقرراتی بمنظور محدود کردن سفته بازی در بازارهای فیوچرز با ایجاد محدودیت های موقعیت پیشنهاد کرده
است. کمیسیون معامالات آتی سه اصل عمده را برای چارچوب قانونی آن ها ارائه می کند: "اندازه (یا سطوح) محدودیت ها؛ معافیت ها از محدودیت ها (مثلاً شغل های تأمینی) و؛ سیاست گذاری بر حساب های زیاد شده بمنظور اعمال محدودیت ها. محدودیت های پیشنهادی شغل برای ۲۸ کالای فیزیکی که در بورس های مختلف در سراسر ایالات متحده معامله می شدند اعمال شد. قسمت دیگر قانونِ داد-فرانک اصل والکر را به وجود آورد که با سرمایه گذاری های سفته بازیِ بانک ها که به مشتریان خود سود نمی رسانند، سر و کار دارد. اصل والکر که در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۰ تصویب شد، اظهار دارد که این سرمایه گذاری ها نقش عمده ای در بحران مالی ۲۰۱۲–۲۰۰۷ داشتند.
قانون آسمان آبی، یک قانون ایالتی در ایالات متحده آمریکا است، که عرضه و فروش اوراق بهادار را تنظیم می کند، تا از مردم در برابر کلاهبرداری محافظت کند. اگرچه مقررات خاص این قوانین بین ایالات، متفاوت است، اما در تمام آنها، ثبت تمام عرضه ها و فروش های اوراق بهادار و همچنین کارگزاران بازار سهام و شرکت های کارگزاری الزامی است. قانون آسمان آبی در هر ایالتی توسط آژانس نظارتی مناسب اجرا می شود و همچنین بیشترشان دلایل خصوصی عمل برای سرمایه گذاران خصوصی که با تقلب های اوراق بهادار آسیب دیده اند، فراهم می کنند. اولین قانون آسمان آبی در کانزاس در سال ۱۹۹۱ به درخواست نماینده بانکی آن، جوزف نورمن دالی، تصویب شد و به عنوان مدلی برای قوانین مشابه در ایالات دیگر به کار برده شد. بین ۱۹۱۱ و ۱۹۳۳، شمار ۴۷ ایالت، قوانین آسمان آبی را پذیرفتند (نوادا تنها ایالتی بود که نپذیرفت). امروزه، قوانین آسمان آبی در ۴۰ تا از ۵۰ ایالت، بعد از قانون اوراق بهادار یکسان در ۱۹۵۶ الگو ریزی شده است. از نظر تاریخی، قوانین اوراق بهادار فدرال و قانون آسمان آبی دولت، متمم بوده و اغلب از تکرار دیگری هستند. بیشتر تکرارها، به خصوص با در نظر داشتن ثبت اوراق
بهادار و تنظیم کارگزاران و مشاوران، عمدتا توسط کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا با قانون ملی بهبود بازار اوراق بهادار ۱۹۹۶ به انحصار در آورده می شود. اگرچه این قانون، مقررات بعضی از مشاوران سرمایه گذاری و بسیاری از دادخواهی های کلاهبرداری را تحت صلاحیت دولت قرار داده است.
واقعه الله داد اتفاقی است در سال ۱۸۳۹ میلادی که در اثر آن یهودیان مشهد به زور مسلمان شدند. در این زمان بیشتر یهودیان زندگی دوگانه ای را شروع کردند که در ظاهر مسلمان و در خفا یهودی بودند. در این واقعه یهودیان اروپایی برای نخستین بار به حمایت از یهودیان ایرانی برخاستند. پیش زمینه. شهر مشهد تا قرن ۱۷ میلادی دارای جمعیت یهودی بسیار کمی بود. این شهر زیارتگاه علی ابن موسی الرضا امام شیعیان و از این رو یکی از شهرهای مقدس مسلمانان شیعه است. از این رو یهودیان اجازه نداشتند در این شهر ساکن شوند. هنگامی که نادر شاه افشار روی کار آمد، با دید ملایمی که به سایر ادیان و همچنین دید مثبتی که به یهودیان داشت، تعداد زیادی از یهودیان به دستور او به مشهد پایتخت او مهاجرت کردند. نادر ۱۷ خانواده یهودی از قزوین را مسئول نگهداری غنائمی کرد که از هندوستان به دست آورده بود. شیعیان مشهد با دستورهای نادر بسیار مخالف بودند و بعد از مرگ او وضعیت یهودیان در مشهد بدتر شد. واقعه الله داد. در روز ۲۶ یا ۲۷ مارس ۱۸۳۹ میلادی (۶ یا ۷ فروردین ۱۲۱۸ خورشیدی) درگیری شدیدی بین مسلمانان و یهودیان درگرفت. اولین شخصی که در مورد الله داد نوشته است مبلغی یه
ودی مسیحی به نام جوزف ولف است. جوزف ولف شهروند انگلیس و پسر یک خاخام یهودی آلمانی بود. ولف اولین بار از مشهد در سال ۱۸۳۱ دیدن کرد و بار دوم در سال ۱۸۴۴ به مشهد بازگشت. در بازگشت یهودیان او را از واقعه الله داد که پنج سال قبل اتفاق افتاده بود آگاه کردند. ولف در مشهد با رئیس جامعه یهودی ملا ماشیا که در بین پارسیان به نام ملا مهدی شناخته می شد دیدار کرد. ملا مهدی نه تنها با ولف روابط دوستانه ای داشت بلکه خود را دوست تمامی ملت انگلستان می دانست که در حق یهودیان بسیار نیکی کرده اند. او به ولف گفت که در زمان حمله انگلستان به افغانستان به ارتش انگلستان کمک کرده بود. بر اساس روایت ولف ملا مهدی بسیار ثروتمند بود. او همچنین می نویسد که یهودیان مشهد در زمان واقعه الله داد بسیار ثروتمند بودند. روایت جوزف ولف از این اتفاق به شرح زیر است: «در دوشنبه ۱۱ مارس من به عسگریه رسیدم که در دو مایلی مشهد بود. من درخواست مهماندار شاه و غلام سفارت انگلستان کرده بودم. اولین کسی به ملاقات من آمد ملا مهدی (مشیاخ)، یهودیی بود که من با او دوازده سال پیش هم اتاق شده بودم، و مرا با مهمان پذیری زیاد در زمانی که فقیر و بدبخت بودم شرمنده کرده
بود، قبل از رسیدن عباس میرزا به مشهد از نیشابور. همه یهودیان مشهد که صد و پنجاه فامیل بودند هفت سال پیش به زور مسلمان شده اند. این اتفاق به صورت زیر افتاده است: زنی دارای دستانی خشک بود. یک پزشک مسلمان به او توصیه کرده بود که سگی را بکشد و دست خود را در خون سگ آغشته کند. او هم این کار را کرده بود. در این زمان همه مردم عصبانی شدند و گفتند که او قصد داشته به پیامبر آنان اهانت کند. سی و پنج یهودی فوراً کشته شدند؛ و بقیه از ترس خود مسلمان شدند و مسلمانان افراطی فریاد زدند «نور محمد بر آن ها فرو افتاده است» آن ها اکنون در خفا یهودیان بسیار افراطی هستند ولیکن خود را مانند یهودیان اسپانیا آنوسی یا «به زور مجبورشدگان» می نامند؛ فرزندان آن ها نمی توانند خشم خود را وقتی پدرانشان آن ها را با نام های اسلامی می خوانند مخفی کنند! ولیکن ملا مهدی و ملا موشه به عیسی مسیح اعتقاد دارند و ملا مهدی از من خواست که او را غسل تعمید دهم. او برای انگلیسیها در هرات و قندهار کمک بسیار بزرگی بود همانگونه که سخنان رالینسون و بقیه نشان می دهد». سخن ولف در مورد غسل تعمید و مسیحی شدن ملا مهدی و ملا موشه به نظر دور از واقعیت می آید و تنها برا
ی خوش آمدن مسئولان دولت انگلستان نوشته شده است. بر اساس روایت خود جوزف ولف یهودیان مشهد بعد از مسلمان شدن اجباری «در خفا به شدت یهودیان رادیکالی هستند». این مسئله که یهودیان مشهد یهودی مخفی بودن خود را از ولف مخفی نکردند نشان دهنده اعتماد زیاد آنان به وی است. بر اساس روایت ولف دلیل اصلی به نظر برتری مالی یهودیان می آید و شروع تحریک مسلمانان توسط یک سید انجام می شود. بر اساس روایت او داود کوهن (کهن) اولین فردی است که به اجبار مسلمان می شود. ولف معتقد است که این واقعه در روز عید قربان در دهم ذی الحجه اتفاق افتاده است. ولف حتی سعی نمی کند یهودی مخفی بودن جامعه یهودی را از امام جمعه مشهد میرزا عسکری مخفی کند. ولف می نویسد که میرزا عسکری به پول خیلی علاقه داشت و بعد از گرفتن مقداری پول از یهودیان مخفی به آنان اجازه داد که به هرات مهاجرت کنند. بر اساس روایت ولف پنج سال بعد از مسلمان شدن اجباری، جامعه مسلمان مشهد از یهودی مخفی بودن این افراد آگاه بودند ولیکن آن ها را مجازات نمی کردند. ولف در نوشتار خود ادامه می دهد: «هنگامی که من نزد یهودیان مشهد بودم روز یوم کیپور فرا رسید. زنان و افراد مسن جامعه یهودی در خفا روزه
گرفتند. بعضی یهودیان که واقعاً به دین اسلام گرویده بودند مسلمانان را از وابستگی این یهودیان که در واقعه الله داد مسلمان شده بودند به دین یهودیت آگاه کردند و اطلاع دادند که یهودیان الله داد یهودی مخفی هستند. هنگامی که من نزد یهودیان بودم نوکر امام جمعه میرزا عسکری در عصر روز عید یوم کیپور وارد خانه یکی از یهودیان شد تا ببیند که آن ها یوم کیپور را جشن می گیرند یا نه. من از این اتفاق باخبر شدم و به او دستور دادم که هرچه زودتر خانه یهودی را ترک گوید. روز بعد من نامه شدیداللحنی به امام جمعه نوشتم و به او گفتم که تمامی قدرتهای اروپایی طرفدار یهودیان هستند و او اگر از یهودیان حفاظت کند قدرت زیادی خواهد یافت و او نیز قول داد که این کار را بکند.» در نامه ولف مشخص است که مسئله مخفی بودن یهودیت جامعه یهودیان مشهد مسئله عمومی است و در مورد آن شکی وجود ندارد. تنها چیزی که ولف به آن اشاره می کند حمایت شدید قدرتهای اروپایی از یهودیان است و به امام جمعه قول قدرت و ثروت می دهد. ولف به یهودیان مشهد توصیه می کند که به شر موسی مونتیفیوری نامه بنویسند و از او درخواست کمک کنند. در سال ۱۸۴۵ یک سال بعد از بازدید جوزف ولف، جهانگرد فر
انسوی جی.پی. فریر از مشهد بازدید کرد و در نوشتار خود شرح مشابهی از واقعه بیان کرده است. او نیز روز این اتفاق را در روز عید قربان در دهم ذی الحجه می نویسد. در نوشتار فریر دلیل خشم مسلمانان برتری مالی قابل توجه یهودیان نسبت به مسلمانان و حسادت آنان نسبت به ثروت یهودیان بود. بر اساس نوشتار او در زمان واقعه الله داد یهودیان ثروتمندترین افراد مشهد بودند؛ ولیکن فریر در مورد پایبند بودن مخفی یهودیان مسلمان شده به یهودیت چیزی نمی داند. دلیل این امر ممکن است آن باشد که فریر مسیحی بوده است و یهودیان احتمالاً در برخورد با جوزف ولف که یهودی بوده است راحت تر و با صداقت بیشتری رفتار می کردند. دقیق ترین روایت در مورد واقعه الله داد توسط یکی از جدیدیان به نام صمد بن یوسف دیلمانی نوشته شده است. این روایت در کتابخانه مرکزی صهیونیسم در اورشلیم نگهداری می شود. او نوشته است که بعد از واقعه الله داد یهودیان تمامی مدارک یهودی بودن خود را نابود کردند. آن ها همچنین نسخ تورات خود را به شهرهای دیگر نظیر یزد و کرمان فرستادند. آقا دیلمانی می نویسد که این واقعه در روز شبات قبل از عید پسح در دوازدهم نیسان سال ۱۸۳۹ اتفاق افتاده است که با رو