Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هاینریش گوستاو رایشنباخ (؛(زاده ۳ ژانویه ۱۸۲۳ - درگذشته ۶ مه ۱۸۸۹)گیاه شناس وبهترین متخصص تیره ثعلبیان اهل کشور آلمان بود. پدرش لودویگ رایشنباخ هم یک گیاه شناس آلمانی تبار شناخته شده و معروف بود.
لودویگ بوشنر (؛ – ) یک دانشمند در زمینه فلسفه، فیزیولوژی، و پزشک اهل آلمان بود. زندگینامه. بوشنر در 29 مارس 1824 در دارمشتات به دنیا آمد. او از سال 1842 تا 1848 در دانشگاه گیسن در رشته های فیزیک، شیمی، گیاه شناسی، کانی شناسی، فلسفه و پزشکی تحصیل کرد و در سال 1848 با پایان نامه ای تحت عنوان "مشارکت در نظریه هالریان در مورد سیستم عصبی حرکتی" فارغ التحصیل شد.. پس از آن تحصیلات خود را در دانشگاه استراسبورگ، دانشگاه وورتسبورگ (جایی که نزد رودولف ورشوی بزرگ به تحصیل آسیب شناسی پرداخت) و دانشگاه وین ادامه داد. در سال 1852 او به عنوان مدرس پزشکی در دانشگاه توبینگن مشغول به کار شد. جایی که او اثر بزرگ خود را به نام نیرو و ماده: مطالعات تجربی-طبیعی فلسفی منتشر کرد (نیرو و ماده: مطالعات تجربی، 1855). بوشنر یکی از اعضای بنیانگذار (بنیاد آلمان آزاد) بود.
اتو ویلهلم هرمان فن آبیش (؛ ۱۱ دسامبر ۱۸۰۶ – ۱ ژوئیه ۱۸۸۶) یک دانشمند در زمینه کانی شناسی و زمین شناسی اهل آلمان بود.
اریش داگوبرت فن دروگالسکی (؛ ۹ فوریه ۱۸۶۵ – ۱۰ ژانویه ۱۹۴۹) یک جغرافی دان اهل آلمان بود.
زباستیان کخ (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل آلمان است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "یک روز خوب برای جان سخت"، "زندگی دیگران"، پل جاسوس ها، "ناشناس"، "کتاب سیاه"، "در سایه"، "ناپلئون"، "دختر دانمارکی"، "بل کانتو" و "خون بهای میلیونر" اشاره کرد.
گوستاف کوسینا (؛ – ) یک زبان شناس و باستان شناس اهل آلمان بود.
کارل کلینگ (; – ) اتوموبیل ران فرمول ۱ اهل آلمان بود.
فرای پل آتو (؛ زادهٔ ) مشهور به "پل اتو" یک معمار اهل آلمان بود. زندگی. آتو در زیگمار (که از سال ۱۹۵۰ بخشی از کمنیتس محسوب می شود) به دنیا آمد. تا قبل از اینکه به عنوان خلبان جنگی در سال های آخر جنگ جهانی دوم به نیروی هوایی بپیوندد، مشغول تحصیل معماری در برلین بود. گفته می شود که در یک اردوگاه فرانسوی کارآموز بوده است و به خاطر تمرینات مهندسی پرواز و کمبود مصالح و همچنین نیاز مبرم به سکونتگاه، دست به ساختن چادر برای سرپناه شد. بعد از جنگ، به مدت کوتاهی در آمریکا به تحصیل مشغول شد و اریش مندلسون، میس فان در وهه، ریچارد نویترا و فرانک لوید رایت را ملاقات کرد. در ۱۹۵۲ شرکتی خصوصی را در آلمان به راه انداخت. با ساختن پاویون زین اسبی شکلش در نمایشگاه فدرال گاردن در کاسل اولین توجه ها را به خود جلب کرد. در سال ۱۹۵۴ در زمینه سازه های کششی دکترای خود را دریافت کرد. آتو در زمینه سازه های غشایی و کششی مهم ترین صاحب نظر به شمار می رود و یکی از پیشگامان ریاضیات سازه ای و مهندسی عمران است. حرفه آتو شباهت بسیاری به آزمایش های معماری باکمینستر فولر دارد؛ هر دو در اواخر دهه ۱۹۵۰ در دانشگاه واشنگتن در سنت لوییس به تحصیل پرداخت
ند، هر دو معماران مهمترین پاویون ها در اکسپوی مونترال در سال ۱۹۶۷ بودند، هر دو به سازه های فضاکار و کارایی سازه ای علاقه مند بودند، هر دو تجربه کار با سازه های بادی را داشتند. کار هر دو نفر بسیار فراتر از روش های سنتی محاسبه تنش های سازه ای است. آتو در سال ۱۹۶۴ موسسه سرشناس سازه های سبک را در دانشگاه اشتوتگارت پایه گذاری کرد و تا زمان بازنشستگی اش به عنوان استاد دانشگاه، سرپرست موسسه بود. آثار مهمش از جمله پاویون آلمان غربی در اکسپوی مونترال در سال ۱۹۶۷ و سقف ورزشگاه المپیک مونیخ در سال ۱۹۷۲ است. آتو همچنان به عنوان یک معمار و یک مهندس فعالیت می کند. یکی از جدیدترین پروژه هایش همکاری او با شیگرو بان در پاویون ژاپن در اکسپوی ۲۰۰۰ بود که در آن سقفی را تماماً با سازه ای از کاغذ اجرا کردند. همچنین به همراه اس ال راش سقف بازشویی برای پاویون ونزوئلا طراحی کرد. وی برنده جایزه پریتزکر در سال ۲۰۱۵ شد.
کریستیان لئوپولد فن بوخ (؛ – ) یک دانشمند در زمینه زمین شناسی اهل آلمان بود.
ولفگانگ پترسن ( زادهٔ ۱۴ مارس ۱۹۴۱ – درگذشتهٔ ۱۲ اوت ۲۰۲۲) کارگردان و تهیه کننده اهل آلمان بود. او اولین فیلم های خود را با دوربین ۸ میلی متری در حالی که هنوز در مدرسه بود ساخت. در دهه ۱۹۶۰ او نمایش هایی را در تئاتر ارنست دویچ هامبورگ کارگردانی می کرد. پترسن پس از تحصیل در تئاتر در برلین و هامبورگ، در آکادمی فیلم و تلویزیون در برلین (۱۹۶۶الی۱۹۷۰) حضور یافت. درگذشت. پترسن در ۱۲ ا ت ۲۰۲۲ در سن ۸۱ سالگی در خانه خود در برنت وود، لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده بر اثر سرطان لوزالمعده درگذشت.
گونتر فن هاگنس (؛ زادهٔ ) یک آناتومیست نوآور آلمانی است که عمده شهرت خود را مدیون ابداع یک روش «پلاستیکی سازی بافت زنده» و ساختن نمونه های آناتومیک به نام پلاستینه کردن است
فردریش ویلهلم راینهولد پیک (آلمانی: Friedrich Wilhelm Reinhold Pieck; زاده – درگذشته ) یک سیاست مدار کمونیست اهل آلمان بود. او در شهر گوبن، امپراتوری آلمان به دنیا آمد. او به سندیکای کارگران شرکت چوب پیوست، سپس عضو حزب سوسیال دموکرات آلمان شد و با دیدن خیانت های حزب سوسیال دموکرات به سوسیالیسم، شرایط را برنتابید و در سال ۱۹۱۸ به حزب اسپارتاکیست (کمونیست) آلمان پیوست. او از شرکت کنندگان انقلاب ۱۹۱۸ آلمان بود. او در سال ۱۹۳۵ و پس از قدرت گیری نازی ها در آلمان و حمله آنها به عناصر چپ، ابتدا به فرانسه رفت سپس به اتحاد شوروی گریخت و پس از شکست آلمان در جنگ جهانی دوم، با ارتش سرخ به برلین برگشت. او بلندپایه ترین فرد در حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان و از بنیان گذاران آن بود. او با پشتیبانی اتحاد جماهیر شوروی، در پاسخ به ایجاد جمهوری فدرال در آلمان غربی، جمهوری دموکراتیک را در ناحیه شرقی آلمان پایه ریزی کرد که به آلمان شرقی معروف شد. او اولین رئیس شورای دولت در جمهوری دموکراتیک آلمان بود. رابطه او و استالین بسیار نزدیک بود. او در اصلاحات ارضی در سال ۱۹۵۱ با بولسواف بیروت، رئیس جمهور جمهوری خلق لهستان به توافق رسید و مرز
جدیدی میان آلمان و لهستان ایجاد شد. او در سال ۱۹۵۶ با ایجاد ارتش ملی خلق جمهوری دموکراتیک آلمان موافقت کرد. او از سال ۱۹۴۹ تا زمان مرگش یعنی سال ۱۹۶۰ رئیس شورای دولت آلمان بود.
هانس-پیتر فریدریش (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل آلمان است.
رالف اچ. بائر (؛ با نام اصلی رودلف هاینریش بائر زاده ۸ مارس ۱۹۲۲ – درگذشته ۶ دسامبر ۲۰۱۴) یک مخترع آلمانی تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی به عنوان پدر بازی ویدئویی شناخته شده است. او پس از جنگ جهانی دوم وارد صحنه الکترونیک شد و بعد از مدتی فعالیت به ایده بازی کردن روی تلویزیون رسید. او چندی پس از توسعه تعدادی پروتوتایپ و پروانه انحصاری، اولین دستگاه بازی ویدئویی را به بازار ارائه داد. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال ملی فناوری و نوآوری شد.
کازیما واگنر ( – ) دختر آهنگساز و پیانیست مجار (Franz Liszt) فرانتس لیست و نویسنده فرانسوی آلمانی سبک رمانتیسم Marie d'Agoult بود.او همسر دوم آهنگساز آلمانی () ریشارد واگنر شد و همراه با او جشنواره بایرویت را به عنوان شوکیس برای کارهای استیج او بنیان گذاری کردند.بعد از فوت واگنر، او زندگی خود را وقف ترویج موسیقی واگنر و فلسفه کرد.مفسران کازیما را به عنوان منبع الهام اصلی برای کارهای اخیر واگنر تلقی می کنند، به خصوص "پارسیفال." گفته می شود او که همسر واگنر آهنگ ساز بزرگ آلمانی بود مورد علاقه نیچه بوده است. او قبل از ازداوج با واگنر با یک شخص دیگر ازدواج کرده بود. دختر او هم در زمان ازدواج سابقش به دنیا آمده بود ولی در واقع پدر این دختر واگنر بود. کازیما بعداً از شوهرش جدا شد و با واگنر ازدواج کرد.
میشائل مستلین (؛ – ) یک ریاضی دان، و ستاره شناس اهل آلمان بود.
مارکوس وینکلهک (؛ زادهٔ ) یک اتوموبیل ران فرمول ۱ اهل آلمان است.
شهرستان سمینول، فلوریدا (به انگلیسی: Seminole County, Florida) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در فلوریدا واقع شده است. خصوصیات. شهرستان سمینول ۸۹۳٫۵۵ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان سمینول، اکلاهما (به انگلیسی: Seminole County, Oklahoma) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در اکلاهما واقع شده است. خصوصیات. شهرستان سمینول ۱٬۶۶۰٫۱۹ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان سامیت، کلرادو (به انگلیسی: Summit County, Colorado) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کلرادو واقع شده است. خصوصیات. شهرستان سامیت ۱٬۶۰۳٫۲۱ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان واباش، ایندیانا (به انگلیسی: Wabash County, Indiana) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در ایندیانا واقع شده است.
شهرستان ویلیامز در مرز غربی ایالت داکوتای شمالی ایالات متحده، در کنار مونتانا واقع شده است. بر اساس سرشماری سال 2020، جمعیت 40950 نفر بوده است. آن را به پنجمین شهرستان پرجمعیت در داکوتای شمالی تبدیل کرده است. مقر این شهرستان ویلیستون است.این شهرستان۵٬۵۶۳٫۳۳ کیلومترمربع مساحت دارد. تاریخچه. در تاریخ داکوتای شمالی دو شهرستان ویلیامز وجود داشته است. اولین مورد، که در سال 1873 ایجاد شد، در جنوب رودخانه میسوری و در نزدیکی محل امروزی شهرستان های دان و مرسر قرار داشت. این شهرستان از طریق ایالت داکوتای شمالی به حیات خود ادامه داد، و در حالی که دومین شهرستان ویلیامز در سال 1891 ایجاد شد. بخشی از قلمرو آن توسط شهرستان مرسر جذب شد و بقیه به یک قلمرو سازمان یافته بازگردانده شد. دومین شهرستان ویلیامز توسط قوه مقننه داکوتای شمالی در 2 مارس 1891 از شهرستان های قبلی بوفورد و فلانری که منحل شده بودند ایجاد شد. حکومت این شهرستان در 8 دسامبر 1891 سازماندهی شد. مرزهای این شهرستان در سال 1910 تغییر کرد، زمانی که بخشی از قلمرو آن برای ایجاد شهرستان Divide ضمیمه شد. مرزهای آن از آن زمان تاکنون بدون تغییر باقی مانده است. این شهرستان
به نام اراستوس اپلمن ویلیامز، یک مهاجر اروپایی-آمریکایی که در مجلس قانونگذاری منطقه داکوتا و مجلس قانونگذاری داکوتای شمالی خدمت می کرد، نامگذاری شده است. جستارهای وابسه. https://en.wikipedia.org/wiki/Williams_County,_North_Dakota منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Williams_County,_North_Dakota
زابینه کاتارینا لیزیکی (؛ زادهٔ ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۹) یک تنیس باز اهل آلمان است.
اتو فن هابسبورگ (، زاده – درگذشته ) با عنوان سلطنتی آرشیدوک اتوی اتریش، آخرین ولیعهد اتریش-مجارستان از ۱۹۱۶ تا فروپاشی آن در ۱۹۱۹ بود. او مدعی تاج و تخت، رئیس خاندان سلطنتی هابسبورگ-لورن، و شوالیهٔ نشان پشم زرین پس از مرگ پدرش، کارل یکم در ۱۹۲۲ بود. زندگی. اتو بزرگ ترین پسر کارل یکم (آخرین امپراتور اتریش و پادشاه مجارستان) و زیتا ماریا و سومین نفر خانواده برای رسیدن به سلطنت با عنوان آرشیدوک اتوی اتریش، شاهزاده مجارستان، بوهم و کرواسی بود. با نشستن پدرش بر تخت سلطنت در ۱۹۱۶، او نیز احتمالاً امپراتور می شد. از آنجا که پدرش هرگز عقب ننشست، خود اتو، خانواده اش و قانونگراهای اتریشی-مجار او را امپراتور بر حق از ۱۹۲۲ می شناختند. از سالهای ۱۹۳۰ اتو در سیاست اتریش و اروپا فعال بود. تلاش او هم در بازسازی هابسبورگ و هم در وحدت اروپا بود، و در عین حال کاملاً از ملی گرایی منزجر و مخالف سرسخت نازیسم و کمونیسم بود. از او به عنوان یکی از رهبران مقاومت اتریش نام برده می شود. پس از آنشلوس در ۱۹۳۸ که سلطنت طلبان در اتریش تحت مجازات شدید قرار می گرفتند و به وسیله نازی ها به مرگ محکوم می شدند اتو اروپا را به مقصد آمریکا ترک کرد.
اتو فن هابسبورگ در سالهای ۱۹۵۷–۱۹۷۳ معاون رئیس، در ۱۹۷۳–۲۰۰۴ رئیس اتحادیه بین المللی پان اروپایی و در ۱۹۷۹–۱۹۹۹ از جانب اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن نماینده پارلمان اروپا بود. به عنوان نماینده پارلمان اروپا اتو یک کرسی خالی برای کشورهای آن سوی پرده آهنین به شکل سمبلیک در نظر گرفت. به عنوان آغازگر مشترک پیک نیک پان اروپایی، اتو نقش برجسته ای در انقلاب های ۱۹۸۹ ایفا کرد. او حامی ای قوی برای عضویت کشورهای اروپای شرقی و مرکزی در پارلمان اروپا بود. او یک روشنفکر بنام بود و کتابهای متعددی در امور تاریخی و سیاسی نوشت. اتو به همراه روبر شومان، کنراد آدناور و آلچیده د گاسپری یکی از معماران ایده اروپایی و ادغام اروپا قلمداد می شود. تبعید و مرگ. اتو در سال ۱۹۱۸ تبعید شد و عمدتاً در اسپانیا بزرگ شد. مادرش که یک کاتولیک معتقد بود او را بر طبق برنامه آموزشی قدیم اتریش-مجارستان تربیت کرد و او را برای اینکه یک پادشاه کاتولیک بشود آماده ساخت. در تبعید او در سویس، مادیرا، اسپانیا، بلژیک، فرانسه، ایالات متحده و بالاخره از ۱۹۵۴ تا پایان عمر در بایرن آلمان در "ویلا استریا" زندگی کرد. در زمان مرگش او شهروند آلمان، اتریش، مجارستان و
کرواسی بود. ضمن اینکه قبلاً بدون تابعیت دوژور و دفاکتو بود و گذرنامهٔ موناکو، شوالیه های مالت و اسپانیا را داشت. در سال ۱۹۶۱ فرانسیسکو فرانکوی اسپانیا تاج را به او پیشنهاد کرد، او امتناع کرد و در نتیجه خوان کارلوس از دودمان بوربونها به جای او جایگزین فرانکو شد. مراسم تشییع جنازه او در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۱ در کلیسای جامع سنت اشتفان در وین انجام شد. او در گورابهٔ سلطنتی در وین به خاک سپرده شد و قلبش در آرامگاه صومعه پانونهالما دفن شد.
کارل لودویگ ویلدنف (؛ – ) یک داروساز، و گیاه شناس اهل آلمان بود.
یوهانس مولر فن کونیگزبرگ (؛ – ) یک ریاضی دان، اخترشناس، و اختربین، مترجم و اسقف کاتولیک اهل آلمان بود. از جمله کارهای او رصد دنباله دار سال ۱۴۷۲ و تلاش برای اندازه گیری فاصله و اندازهٔ آن بود.
یوهان گئورگ هامان (؛ – ) مترجم و الهی دان لوتری آلمانی بود، که در کونیگسبرگ زاده شد و در دانشگاه کونیگسبرگ الاهیات خواند. هرچند با ناتمام گذاشتن دانشگاه، به سراغ کارهای دفتری رفت اما همواره به فلسفه می پرداخت و هرچند در این زمینه شغلی رسمی و کرسی استادی نداشت، اما نوشته هایش سخت مورد توجه دانشوران و فیلسوفان هم روزگارش بود. برگردان آلمانی او از کتاب های دیوید هیوم بود، که دوست و هم شهریش، کانت را واداشت که بگوید «هیوم مرا از خواب جزمی بیدار کرد.»
رودلف کارناپ (; زاده – درگذشته ) یک فیلسوف اهل آلمان بود که قبل از ۱۹۳۵ در اروپا و پس از آن در ایالات متحده فعال بود. او یکی از اعضای مهم حلقهٔ وین و طرفدار پوزیتیویسم منطقی بود. حساب احتمالات. رودلف کارناپ برخلاف ریچارد فون میزز معتقد بود که حساب احتمالات و مفهوم احتمال شرطی در بسیاری گزاره ها و نظریه ها کاربرد دارد. آثار فلسفی. ساختار منطقی جهان. کارناپ در بین سال های ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۵ بر روی کتابی کار میکرد که بعد ها به یکی از آثار اصلی او تبدیل شد٬ «ساختار منطقی جهان» (به آلمانی : "Der logische Aufbau der Welt)، که به عنوان تز استادی او در دانشگاه وین پذیرفته و به عنوان کتاب در سال ۱۹۲۸ چاپ شد. موفقیت آن کتاب تبدیل به نقطه تحول تاریخی در معرفت شناسی مدرن شد و میتوان آن را به عنوان متن قویی در حوزه پوزیتویسم منطقی خواند." این کتاب نشان میدهد که معرفت شناسی٬ مبتنی بر منطق نمادین مدرن٬ درباب تحلیل منطقی گزاره های علمی است٬ در حالی که خود علم مبتنی بر تجربه تنها منبع دانش درباره جهان خارج است٬ برای مثال: جهان خارج از قلمر ادراک انسان. با توجه به فلسفه کارناپ٬ گزاره های فلسفی جملاتی هستند درباره زبان علم ؛ آنها صدق
و کذب ندارند بلکه تنها متشکل از تعاریف و قواعدی هستند درباره استفاده مفاهیمی مشخص.در مقابل گزاره های علمی هستند که گزاره هایی صدق و کذب پذیری هستند درباره جهان خارج .آنها معنادار هستند به این دلیل که مبتنی بر ادراکات حسی هستند. به بیانی دیگر صدق و کذب این گزاره ها را میتوان با سنجیدن محتوای آنها بوسیله مشاهدات بیشتر مشخص کرد.در این کتاب کارناپ ساختار منطقی و مفهومیی را میخواهد نشان دهد که بوسیله آن میتوان تمام جملات علمی را سامان دهی کرد. کارناپ عنوان «نظریه بنیادین» را بر روی این پروژه منطقی-معرفت شناختی گذاشت. این یک تعهد سازنده است که دانش علمی را با توجه به مفاهیم منطق نمادین سازمان دهی میکند. بنابراین هدف این سیستم بنیادین تشخیص و شناسایی طبقات متفاوت مفاهیم علمی٬ و متمایز کردن روابط منطقیی است که آنها را به هم متصل میکند است .در ساختار منطقی جهان٬ مفاهیم به عنوان اموری هستند که دلالت بر ابژه ها٬ روابط٬ ویژگی ها٬ دسته ها و وضعیت ها دارند. کارناپ استدلال میکند که همه مفاهیم باید در یک سلسله مرتبه بندی بشوند. در آن سلسله تمامی مفاهیم بر اساس یک نظم بنیادین دسته بندی شده اند که در آن مفاهیم قابل تقلیل و تب
دیل به موارد بنیادین دیگری هستند. کارناپ توضیح میدهد که یک مفهوم میتواند به چیز دیگری تقلیل یابد٬ زمانی که تمام جملات حاوی مفهوم اول قابل تبدیل به جملاتی باشد که حاوی مفاهیم دیگری باشد. به بیانی دیگر هر جمله علمی بهتر است قابل ترجمه به جمله دیگری باشد، به نحوی که اصطلاحات اصلی آن با اصطلاحات ترجمه شده ارجاع به چیز واحدی داشته باشند. مهم تر از همه آنکه کارناپ استدلال میکند که مبنای این سیستم روانشناختی است . یعنی محتوای آن به نحوه آنی ادراک میشود و از عناصر بنیادین ساخته شده است٬ یعنی تجربه حسی. این عناصر بنیادین متشکل از وضعیت های خود آگاه روانشناختی تک سوژه انسانی است. در آخر کارناپ استدلال میکند که پروٰژه بنیادین او امکان تعریف و وحدت بخشی به کل مفاهیم علمی دریک سامانه مفهومی٬ مبتنی بر تعدادی از مفاهیم اساسی را اثبات میکند.
زباستیان نرتس (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل آلمان است.
هانس فالادا (؛ – ) یک نویسنده اهل آلمان بود. آثار: [۱]. • کتاب همه تنها می میرند یا نامه هایی از برلین Every Man Dies Alone ترجمه های فارسی: - "همه تنها می میرند": محمد همتی، انتشارات فرهنگ نشرنو، چاپ اول ۱۴۰۱ - "بی همان": محمد همتی، انتشارات کتابسرای نیک، چاپ اول ۱۳۹۸ - "بی همان": محمد همتی، انتشارات نشرنیکا، چاپ اول ۱۳۹۲ • کتاب اندر باب لذت های احمقانه Short Treatise on the Joys of Morphinism ترجمه فارسی: - "اندر باب لذت های احمقانه، محمد قصاع، انتشارات قدیانی، چاپ اول ۱۴۰۳" منابع. [۱] خانه کتاب و ادبیات ایران، ketab.ir
تخت رستم (فارس) نام بنایی نیمه کاره است که در ۴ کیلومتری شمال غربی تخت جمشید و در ۵۰۰ متری نقش رجب جای گرفته است. این بنا نخستین بار از سوی لرد کرزن با دقت هوشمندانه ای بیان شد و پس از آن هرتسفلد، اشمیت، کلایس و دیگران آن را واکاوی کردند. هرتسفلد از این بنا به آرامگاه کمبوجیه پسر کورش بزرگ یاد کرده است که وی در شامات سوریه نابهنگام مرده و کار بنا ناتمام مانده است. بنای یاد شده در کنار رودخانه پلوار است که از دو ردیف سکوی سنگی درست شده و اندازه های آن و چینش سنگ ها به آرامگاه کورش بزرگ بسیار نزدیک است، گویی هر دو بنا را یک معمار بوده است. این بنا به "تخت گوهر" هم شهرت دارد.
کریستیان گتفرید ارنبرگ (؛ زاده ۱۹ آوریل ۱۷۹۵ – درگذشته ۲۷ ژوئن ۱۸۷۶) یک حشره شناس، جانورشناس، گیاه شناس و زیست شناس در زمینه تاریخ طبیعی اهل آلمان بود.
امیل دو بوآ ریمون (؛ ۷ نوامبر ۱۸۱۸ – ۲۶ دسامبر ۱۸۹۶) یک دانشمند در زمینه فیزیولوژی و الکتروفیزیولوژی اهل آلمان بود. هفت معمای جهان. در ۱۸۸۰ بوا-ریمون سخنرانی مشهوری در فرهنگستان علوم پروس با پیش رو قرار دادن هفت معمای جهان ایراد کرد، او برای تعدادی از این معماها بیان داشت که نه علم و نه فلسفه هرگز نمی توانند توضیحی برایشان پیدا کنند. او به ویژه با اشاره به نکتهٔ محدودیت مفروضات مکانیکی دربارهٔ طبیعت در برخورد با مسائل قطعی آنها را متعالی مطرح کرده است، لیست هفت معما: در خصوص شماره های ۱، ۲ و ۵ اذعان کرد: ما نمی دانیم و نخواهیم دانست.
هانس دلبروک (; – ) یک تاریخ نگار اهل آلمان بود. وی یکی از اولین تاریخ نگاران نظامی مدرن بود که شیوه پژوهش وی بر پژوهش انتقادی منابع تاریخی، بهره گیری از دیسیپلین های کمکی مانند جمعیت شناسی و اقتصاد جهت تکمیل بررسی های خود و قیاس ادوار تاریخی با یکدیگر مبتنی بود؛ به این هدف که سیر تکامل نهادهای نظامی را درک کند. نوشته های دلبروک عموماً حول و حوش تاریخ هنر جنگ دور می زند؛ مهمترین اثر وی Geschichte der kriegskunst im rahmen der politischen geschichte(تاریخ هنر جنگ در چهارچوب تاریخ سیاسی) در چهار جلد است؛ جلد سوم در ۱۹۲۰ منتشر گردید. سایر آثار وی عبارتند از Die Perserkriege und die Burgunderkriege(جنگ های پارسی و بورگوندی، چاپ 1887) Die Strategie des Perikles "erläutert die Strategie Friedrichs des Grossen(استراتژی پریکلس که با استراتژی فردریش کبیر تشریح شده است؛ چاپ ۱۸۹۰) و Das Leben des Feldmarschalls Grafen Neithardt von Gneisenau(زندگی فیلد مارشال کنت نایتهارت فون گنایزنو؛ چاپ ۱۸۹۴)." زندگی نامه. دلبروک در برگن در جزیرهٔ روگن زاده شد؛ در دانشگاه هایدلبرگ و دانشگاه بن درس خواند. به عنوان سرباز در جنگ فرانسه و
پروس شرکت نمود و در ۱۸۷۴ برای چند سالی مربی و آموزشگر پرنس والدمار فون پروس، جوانترین فرزند فریدریش سوم (امپراتور آلمان) که تنها یازده سال عمر نمود، شد. از ۱۸۸۲ تا ۱۸۸۳ در رایشس تاگ خدمت کرد و در این سال یکی از مؤلفین مجله برجستهٔ Preussische "Jahrbücher یا «سالنامه پروسی» شد." "در ۱۸۸۹ نیز متصدی همین انتشارات شده و تا ۱۹۲۰ در همین سمت به کار ادامه داد." در ۱۸۸۵ پروفسور تاریخ مدرن در دانشگاه برلین شد، جایی که درس گفتارهای مشهوری ارائه کرد. از ۱۸۸۴ تا ۱۸۹۰ عضو رایشستاگ بود. دلبروک با جدیت در برابر سیاست دولت پروس مبنی بر ستیز با لهستانی ها و دانمارکی ها مخالفت می کرد؛ مخالفتی که دو مرتبه جریمه نقدی به عنوان یک استاد دانشگاه و شهروند پروسی را برایش به ارمغان آورد. نقش وی به عنوان مؤلف «سالنامهٔ پروسی» فرصتی برای بهبود روابط دیپلماتیک با روسیه ایجاد کرد. این موضوع سبب شد فردی به نام پائول رورباخِر مأموریت یابد ایدهٔ نزدیکی به روسیه را مورد کنکاش قرار دهد. اما در ۱۸۹۰ نتایج تحقیق و تفحصات وی سبب پایه ریزی سیاست خارجی نژادگرایانه ای مبنی بر تجزیه سرزمین روسیه و اشغال قلمروهای اسلاوی آن شدند. در جنگ جهانی اول وی از
نقطه نظر تاکتیکی و نه اخلاقی مخالف سرسخت ایدهٔ جنگ نامحدود زیردریایی (ایدهٔ ژنرال لودندورف که جهت تلافی محاصره انگلستان علیه آلمان بود) بود و هیچگاه این عقیده خود را پنهان نمی کرد که چنین ایده ای ایالات متحده را به جنگ با آلمان می کشاند. او یکی از اعضای هیئت مذاکره کنندهٔ آلمان در کنفرانس صلح ورسای بود که در پایان جنگ تشکیل شد. در آنجا، تلاش اصلی وی این بود که ثابت کند آلمان به تنهایی مقصر وقوع جنگ نبوده است. او در برلن درگذشت؛ وی برادر مکس امیل یولیوس دلبروک شیمی دان مشهور و پدر مکس دلبروک برنده جایزهٔ نوبل فیزیولوژی در ۱۹۶۹ بود. فرضیه ها. تلاش های دلبروک این بودند که تاریخ نظامی (به طور اخص) در چهارچوب کلی تاریخ (به طور اعم) قرار داده شود. وی به جنگ به مثابهٔ جزء فرهنگی جوامع می نگریست؛ جزئی که تابع تکامل بشریت بوده و از اقتصاد و نظام سیاسی اثر می پذیرد. کارهای وی برای مدتی به زبان انگلیسی ترجمه نشده بودند، برای همین اعتبار و شهرت وی در میان نظریه پردازان نظامی کشورهای انگلیسی زبان به قدر احترام یا اهمیت کارل فون کلاوزویتس نبود. جنگ باستانی. نتایج عجیبی که وی از جنگ های باستانی گرفت، علم تاریخ نگاری را به
چالش کشاند، به حدی که کوشید نشان دهد در منابع باستانی، راجع به آمار و ارقام ارتش های دوران باستان اغراق شده است و این که بر خلاف آنچه در بسیاری از نوشتارها گفته شده است، فاتح یک جنگ معمولاً نیروهای بیشتری نسبت به طرف مغلوب داشته است. متعاقباً وی تفاسیر بسیار متفاوتی از نبردهای مشهور تاریخ از جمله نبرد گوگمل، نبرد ماراتون و نبرد زاما به دست داده است؛ در مورد آخر، او نتیجه گرفته است که برتری اغراق شدهٔ رومیان بر بربرها بیش از این که از دیسیپلین (انضباط) و تاکتیک های خالص آنها سرچشمه گیرد، ناشی از پشتیبانی لجستیکی برترشان بوده است. رومیان قادر بودند ارتش هایی در مقیاس عظیم به صحنهٔ نبرد بیاورند در حالی که بربرها نمی توانستند در شمار با آنها برابری کنند. جنگ قرون وسطایی. نتایجی که وی از جنگ های قرون وسطایی می گیرد، بیشتر بحث برانگیز هستند. او میان شوالیه ها، جنگجویان سواره، و سواره نظامی که متشکل از انبوهِ سازمان یافتهٔ سواره های جنگجو بود، تفاوت می گذارد. او جنگجویان قرون وسطایی را به مثابهٔ جنگجویانی مستقل، ناتوان در همکاری با یکدیگر و شکل دادن واحدی یکپارچه، و فاقد هرگونه اهمیت تاکتیکی قاطع در نظر گرفت. نتایج
وی توسط پژوهشگران اخیر مانند جی اف فربروگن بلژیکی مورد آزمایش و صحت یابی قرار گرفتند. جنگ مدرن. در مورد جنگ مدرن، دلبروک به عقاید کارل فون کلاوزویتس رجوع می کرد، به گونه ای که میان دو نوع استراتژیِ ممکن تفاوت قائل می شد: پژمردن (تلف و خسته کردن یا exhausting) دشمن، و دیگری خلع سلاح(throwing down) دشمن؛ البته از روی غلط به ترتیب با کلمات attrition به معنای فرسایش و annihilation به معنای نابودی قطعی اشتباه گرفته می شوند. سرچشمهٔ این دو استراتژی به تمییز گذاری کلاوزویتس بین استراتژی های با هدف تعقیب اهداف محدود و استراتژی های با هدف بی دفاع کردن دشمن از نظر نظامی بازمی گردد؛ البته استراتژی دوم اغلب با مفهوم جنگ تمام عیار که در طول جنگ جهانی اول مورد اعتقاد لودندورف بود و دلبروک همواره آنرا رد می کرد، خلط می شود. گزینش میان این دو استراتژی بستگی به سرشت اهداف سیاسی، محدودیت های فعلی سیاسی و اقتصادی و تعداد نیروها دارد. وی معیار تحلیل خود را به جنگهای فردریش کبیر پیوند زد و نتیجه گرفت که قلت عددی نیروهای وی باعث شد پروسیان استراتژی پژمردن(exhausting) را به کار بندند. پژوهش های وی اما تا حدودی جنگ های اسپانیایی را
نادیده گرفتند. در جنگ اول جهانی او قویاً با اندیشه های راهبردی (استراتژیکی) کشورش مخالف بود و تأکید داشت که بهتر است به دنبال پیروزی در شرق بوده اما در غرب به اهداف جزئی بسنده کرده و آنگاه صلح را تعقیب کنند. این مثالی است از اصل کلی وی که اظهار می داشت: مانورهای سیاسی و نظامی می بایستی با یکدیگر یکپارچه شوند.
اویگن کارل دورینگ (؛ ۱۲ ژانویهٔ ۱۸۳۳ – ۲۱ سپتامبر ۱۹۲۱) یک اقتصاددان و فیلسوف اهل آلمان بود که از منتقدین کارل مارکس و فردریش انگلس بود. کتاب آنتی دورینگ اثر انگلس در جواب دیدگاه ها و انتقادات دورینگ به مارکسیسم است. زندگینامه و آثار. دورینگ در برلین، پروس به دنیا آمد. پس از تحصیلات حقوقی، او تا سال ۱۸۵۹ در برلین به عنوان وکیل مشغول به کار شد. ضعف چشم، که به نابینایی کامل ختم شد، باعث شد تا تحصیلاتی را آغاز کند که نامش اکنون با آن مرتبط است. در سال ۱۸۶۴استاد دانشگاه برلین شد، اما در اثر نزاع با استادی دیگر، در سال ۱۸۷۴ از مجوز تدریس محروم شد. از آثار او می توان به موارد زیر اشاره کرد: سرمایه و کار (۱۸۶۵)؛ ارزش زندگی (۱۸۶۵)؛ دیالکتیک طبیعی (۱۸۶۵); تاریخ انتقادی فلسفه (از آغاز تا به امروز) (۱۸۶۹); تاریخ انتقادی اصول کلی مکانیک (۱۸۷۲)، یکی از موفق ترین آثار او. دوره اقتصاد ملی و اجتماعی (۱۸۷۳); دوره فلسفه (۱۸۷۵)، با عنوان در نسخه بعدی فلسفهٔ ولقعی؛ منطق و فلسفه علم (۱۸۷۸); و جایگزینی دین با چیزی کاملتر (۱۸۸۳). او همچنین کتاب «مسئله یهودیان به عنوان یک مسئله نژادی، اخلاقی و فرهنگی» را منتشر کرد (۱۸۸۱). او زندگینا
مه خود را در سال ۱۸۸۲ تحت عنوان "ماده، زندگی و دشمنان" منتشر کرد. ذکر Feinde ("دشمنان") جالب است. فلسفه دورینگ مدعی است که به طور قاطع فلسفه واقعیت است. او در تقبیح هر چیزی که مانند عرفان، سعی در پنهان کردن واقعیت دارد، پرشور است. او به قول مورخ کارلتون جی اچ هیز «تقریباً لوکریتی در خشم خود علیه دین» است که راز جهان هستی را از نگاه مستقیم ما بیرون می کشد. جانشین او برای دین آموزه ای است که از بسیاری جهات شبیه به اوت کنت و لودویگ آندریاس فویرباخ است که او در احساسات گرایی خود به آنها شباهت دارد. گفته می شود که دیدگاه های اقتصادی دورینگ عمدتاً از دیدگاه فردریش لیست سرچشمه می گیرد. در مورد مسائل دیگر، به ویژه نگرش آنها نسبت به یهودیان، این دو مرد نظرات بسیار متفاوتی داشتند. اندیشه. او در طول زندگی حرفه ای خود «عمیقا» تحت تأثیر شوپنهاور بود. نظرات دورینگ پس از اولین حضورش به عنوان نویسنده به طور قابل توجهی تغییر کرد. کار قبلی او، Natürliche Dialektik (دیالکتیک طبیعی)، کاملاً روحیهٔ فلسفه انتقادی است. او بعداً در حرکت خود به سوی پوزیتیویسم، که با انتشار کتاب «تاریخ انتقادی فلسفه» (Kritische Geschichte der Philosop