Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ابتدایی نیز در نیوزیلند زندگی می کرند چون فسیلی از یک پستاندار متعلق به حدود ۱۹ میلیون سال پیش کشف شده است. مشخص نیست که این پستانداران چرا و چگونه منقرض شده اند اما این قطعی است که از میلیون ها سال قبل از ورود انسان این جزیره هیچ پستانداری نداشته است. دورگه دهی های بین گونه ای نیز در گیاهان و جانوران نیوزیلند بیشتر از حد معمول است. تنوع زیستی نیوزیلند به دو روش ایجاد شده است؛ یکی فرایند گونه زایی یعنی تقسیم یک گونه جانوری یا گیاهی به دو یا چند گونه و دیگری مهاجرت های هوایی یا دریایی از نقاط دیگر. بیشتر این مهاجرها از استرالیا آمدند. اکثر پرندگان نیوزیلند و تعدادی از گیاهان (از طریق باد یا داخل شکم پرندگان) از استرالیا به نیوزیلند راه یافتند. تاریخ ورود بسیاری از آنها از استرالیا به نیوزیلند آنقدر قدیمی است که ارتباط آنها با خویشاوندان استرالیایی خود نیز واضح نیست. برای مثال طبقه بندی خفاش دم کوتاه "(Mystacinidae)" زمانی مشخص شد که فسیل های خفاشی که جد این خفاش بوده در استرالیا پیدا شد. پاراکیت های سیانورامفوس هم از نیوکالدونیا به نیوزیلند آمدند. ارتباط نیوزیلند و نیوکالدونیا در خانواده های گکو و سقنقر (از خ
زندگان) دو جزیره هم دیده می شود. پیامدهای ورود انسان. اولین انسان هایی که در نیوزیلند سکونت گزیدند مائوری ها بودند که از سال ۱۲۸۰ میلادی در چندین موج از جزایر پولینزی وارد آن شدند. آنها موش صحرایی پولینزی و سگ را با خود آوردند. اولین موج انقراض را موش های صحرایی با خوردن تخم های پرندگان آغاز کردند. چندین گونه از بی دفاع ترین پرندگان کوچک بدون پرواز اینگونه منقرض شدند. انسان ها نیز با شکار گسترده پرندگان عظیم الجثه موآ را منقرض کردند و عقاب های غول آسا نیز که طعمه اصلی خود را از دست داده بودند به کام فنا کشیده شدند. مائوری ها نیمی از جنگل های جزیره را برای کشاورزی سوزاندند و زیستگاه بسیاری از جانوران را از میان بردند. موج بعدی انقراض با ورود اروپایی ها فرا رسید. ناخدا جیمز کوک که در دهه ۱۷۷۰ پا به این جزیره گذاشت، صدای پرندگان را در آن کرکننده توصیف کرده بود. بخش بزرگی از خاک نیوزیلند در هنگام ورود اروپاییان پوشیده از درختان غول آسای کائوری بود که بزرگترین الوار دنیا را دارند. اروپاییان تازه وارد که ارزش این درختان را نمی دانستند بیشتر آنها را قطع کردند. اروپاییها نه تنها باقی مانده جنگل های نیوزیلند را هم از
بین بردند بلکه حیوانات شکارچی همچون گربه، راسو، قاقم و سگ های بیشتر، همه چیزخوارانی چون موش صحرایی سیاه، موش صحرایی قهوه ای، موش خانگی، جوجه تیغی و صاریغ و گیاهخوارانی چون گاو، گوسفند، بز، خوک، والابی، خرگوش، انواع گوزن و پرندگانی چون سار، مرغ مینا، گنجشک خانگی به همراه ماهیان، حشرات و گیاهان گوناگون را با خود این جزیره آوردند که تقریباً تمامی آنها بدون استثنا به صورت گونه مهاجم درآمده و اثرات ویرانگری را بر محیط زیست جزیره گذاشتند. رات، گربه، سگ، راسو و قاقم با خوردن پرندگان بدون پرواز و تخم های آنها نسل بسیاری از این پرنده ها را منقرض کردند و جمعیت مابقی را نیز به شدت کاهش دادند. حیوانات گیاهخوار پوشش گیاهی را که میلیون ها سال بدون حضور پستانداران تکامل یافته بود از بین بردند، گیاهان غیربومی نیز جای گیاهان بومی را در جنگل های پاکسازی شده گرفتند و ماهی های غیربومی مثل کپور معمولی هم اکوسیستم های آبی را تغییر دادند. انقراض جانوران بومی نیوزیلند در برخی موارد موجب شده تا پرندگان استرالیا به طور طبیعی به این جزیره مهاجرت کرده و جای همتایان منقرض شده خود را پر کنند. برای مثال قوی سیاه خودش از استرالیا و نیوزیلند
آمده و زیستگاه های قوی منقرض شده نیوزیلندی را اشغال کرده است. مورد سنقر تالابی و پوککو جالبتر است چون ورود این دو پرنده به نیوزیلند شباهت زیادی به ورود دو گونه مشابه سنقر آیلس و تاکاهی در گذشته دارد. سنقر آیلس اکنون منقرض شده و تاکاهی نیز بسیار کم تعداد شده در نتیجه جایگاه اکولوژیکی آن ها خالی مانده است. چشم نقره ای هم یکی دیگر از این پرنده هاست که خودش از استرالیا راهی نیوزیلند شده اما چون همتایی در حیات وحش نیوزیلند نداشته جایگاهی را در اختیار گرفته که تغییرات اکولوژیکی انسانی ایجاد کرده است. پرندگان. با توجه به نبودن پستانداران جایگاه بوم شناختی که معمولاً به آنها اختصاص دارد توسط پرندگان اشغال شده و همین باعث تنوع و ویژگی های غیرعادی در پرندگان این جزیره شد. پرندگان عظیم الجثه معروف به موآ که ۱۰ گونه مختلف بودند بزرگترین پرندگانی هستند که کره زمین تاکنون به خود دیده است. آنها که قدرت پرواز نداشتند شیوه تغذیه ای شبیه بزها و گوزن ها داشتند و از برگ ها و میوه ها تغذیه می کردند. آنها طعمه اصلی عقاب هارپاگورنیس پرنده شکاری غول آسایی بودند که وزن آن دو برابر بزرگترین عقاب های زنده امروزی بود. هر دو آنها بلافاص
له پس از ورود پولینزی ها در حدود سال ۱۳۰۰ منقرض شدند. تصور می شود انسان ها جمعیت فیل مرغ ها را با شکار برانداختند و عقابها نیز که غذای اصلی خود را از دست داده بود منقرض شدند. کیوی که امروزه پرنده نمادین نیوزیلندی هاست نقش یک چرنده کوچک را ایفا می کرد و برگ های ریخته بر زمین را برمی چید. پرنده غول آسای ادزبیل هم یک همه چیزخوار بود و پرنده های کلبه ساز "(Callaeidae)" نیز یک خانوادهٔ زیستی بومی انحصاری نیوزیلند بودند. اما بیشتر پرندگان نیوزیلند همچون کبوتر نیوزیلندی، شاهین نیوزیلندی و چندین گونه طوطی، مرغ درازپا، جغد و مرغ دریایی خویشاوند پرندگان استرالیایی هستند. از ۲۴۵ پرنده نیوزیلند (دو جزیره اصلی و جزایر دیگر) ۱۷۴ پرنده یعنی ۷۱ درصد بومی انحصاری و ۳۲ درصد سرده ها نیز بومی انحصاری هستند. خزندگان و دوزیستان. هیچ نوع آگاما، ایگوانا یا لاک پشت زمینی در نیوزیلند وجود نداشته و فسیل ها وجود یک تمساح را در دوره میوسن ثبت کرده اند. تنها خزندگانی که در نیوزیلند باقی ماندند سقنقرها، گکوها، و یک فسیل زنده به نام سوسمار پل دماغی هستند. سوسمار پل دماغی که ۶۰ سانتیمتر طول دارد بزرگترین خزنده نیوزیلند است و تنها عضو باقی ما
نده از راستهٔ زیستی خود "Sphenodontia" هستند. تصور می شود قورباغه های نیوزیلند از زمان ابرقاره گندوانا باقی مانده باشند چون قورباغه ها تحمل آب شور را ندارند و نمی توانند از طریق دریا به نیوزیلند آمده باشند. پستانداران. تا قبل از ورود انسان ها تنها پستانداران این جزیره ۳ نوع خفاش بودند (که یک گونه منقرض شده) به همراه نهنگ ها، دلفین ها، گراز دریایی و فک ها که در سواحل و رودخانه های آن زندگی می کردند. بی مهرگان. بی مهرگان نیوزیلند هم تنوع بالایی دارند و خویشاوندی نزدیکی با حشرات گندوانایی دارند. بیش از هزار گونه حلزون در نیوزیلند وجود دارد و تعداد زیادی حشره به ویژه جیرجیرک و ملخ در این جزیره وجود دارد که بسیاری از آنها بی پرواز و بزرگ هستند. با این حال بیش از ۱۲ گونه از مورچه در این جزیره وجود ندارد. وتاها معروفترین حشرات نیوزیلند هستند. آنها که خویشاوند جیرجیرک های علفزار هستند اندازه بسیار بزرگی دارند و طول آنها بدون شاخک و پا به ۷ سانتیمتر می رسد. میزان بومی بودن. میزان بومی انحصاری بودن در گروه های مختلف زیاگان نیوزیلند اینگونه است: گیاهان. ۳۲۸ گونه گیاه آوندی از سوی سازمان محیط زیست نیوزیلند به عنوان گیاه
هرز زیست محیطی اعلام شده اند. تعدادی از مهمترین آنها:
کامران پنجوی (زاده ۶ فوریه ۱۹۷۵ در سردشت) یک وزنه بردار ایرانی-بریتانیایی است.
وزغ نیشکر گونه ای وزغ بزرگ خشکی زی بومی آمریکای مرکزی و جنوبی است که توسط انسان به جزایر متعددی در اقیانوس آرام و دریای کارائیب و شمال استرالیا وارد شده و به دلیل تأثیرات مخربی که بر محیط زیست این مناطق گذاشته در فهرست بدترین صد گونه مهاجم دنیا قرار دارد. این دوزیست به وزغ دریایی و وزغ غول پیکر نوگرمسیری هم معروف است، اما برخلاف نامش ارتباطی با محیط دریایی ندارد و یک گونه کاملاً خشکی زی است که فقط برای تخمگذاری به محیط های آبی می آید. این دوزیست اندازه بزرگی با میانگین طول ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر دارد و بزرگترین نمونهٔ آن ۳۸ سانتیمتر طول و ۲ کیلو و ۶۵۰ گرم وزن داشته است. وزغ نیشکر رشد جمعیت سریعی دارد و موفقیتش در افزایش جمعیت ناشی از شیوه تغذیه ای فرصت طلبانه اش است. وزغ نیشکر رژیم غذایی غیرمعمولی در مقایسه با خویشاوندان خود دارد و هم از غذاهای زنده و هم از غذاهای مرده تغذیه می کند. آن ها انواع جوندگان، خزندگان، پرندگان و دوزیستان کوچک و بسیاری از بی مهرگان را می خورند و از گیاهان و زباله های خانگی هم تغذیه می کنند. انسان ها وزغ نیشکر را با خود به نقاط مختلف دنیا برده اند تا با اشتهای سیری ناپذیری که دارد، آفت های
کشاورزی را از بین ببرد اما در بسیاری از موارد جمعیت این حیوان به شدت افزایش یافته و تاثیرات ویرانگری بر محیط زیست منطقه گذاشته است. خطر اصلی که از ناحیه این حیوان ایجاد می شود پوست و غده های سمی آن است که موجب مرگ بسیاری از جانورانی می شود که از آنها و به خصوص از بچه وزغ ها تغذیه می کنند. سموم. این حیوان ترکیباتی به نام بوفوتوکسین را به عنوان یک راهکار دفاعی در غدد خود تولید می کند که برای بسیاری از جانوران سمی است و حتی مواردی از مرگ انسان هم بر اثر خوردن این وزغ گزارش شده است. یکی از ترکیبات شیمیایی تولید شده توسط این وزغ بوفوتنین نام دارد که به عنوان یکی از «مواد مخدر کلاس ۱» در قوانین استرالیا طبقه بندی شده است و اثرات محرک، توهم خفیف و مسمومیت خفیف ایجاد می کند. لیس زدن وزغ برای مصرف این ماده مخدر کار بسیار خطرناکی است و ممکن است به صدمات جدی یا مرگ بینجامد چون سموم خطرناک دیگری در حجم بیشتری در بدن این وزغ تولید می شود. دشمنان طبیعی. با این که این وزغ برای بیشتر جانوران سمی است اما حیواناتی هم هستند که به آن مقاومت دارند و می توانند از این وزغ ها یا بچه هایشان تغذیه کنند. در محیط های بومی تعداد این جان
وران بیشتر است و شامل حیواناتی چون کایمن پوزه پهن (Caiman latirostris)، مار نواری چشم گربه ای (Leptodeira annulata)، ماهی دم پرچمی، انواع مارماهی، و چندین گونه ماهی کیلی و گربه ماهی و اکراس می شوند. در محیط های غیربومی جانوران معدودی از جمله کورکور صفیرکش، راکالی، موش صحرایی سیاه، دهان قورباغه ای برنزه، دهان قورباغه ای پاپوایی، مورچه گوشت خوار و بزمجه آبی توانایی خوردن این حیوان را دارند و برخی حیوانات استرالیا هم به تازگی روش هایی را برای خوردن این وزغ بدون مسموم شدن ابداع کرده اند. کورکور سیاه فهمیده که چطور باید به شکم وزغ حمله و از غده های سمی که پشت سر او قرار دارد اجتناب کند و برخی کلاغ های استرالیایی هم روش های مشابهی را کشف کرده اند. گونه مهاجم. وزغ نیشکر در سال ۱۹۲۰ برای از بین بردن سوسک های مزارع نیشکر به پورتوریکو وارد شد. ورود وزغ ها کاهش سریع جمعیت سوسک ها را به همراه داشت. موفقیت این پروژه بسیار چشمگیر بود و حتی نشریه علمی نیچر در مقاله ای با عنوان «وزغ ها نیشکر را نجات دادند» از آن تمجید کرد. پس از آن چندین کشور دیگر نیز به وارد کردن این وزغ ها برای از بین بردن آفات کشاورزی اقدام کردند اما در ب
سیاری از موارد این وزغ ها نه تنها در کنترل آفات نقش موثری نداشتند بلکه پیامدهای زیست محیطی مخربی را ایجاد کردند. بدترین وضعیت در استرالیا اتفاق افتاد. این وزغ در سال ۱۹۳۵ به استرالیا وارد شد تا سوسک های نیشکر را از بین ببرد اما وزغ ها هرچه را که می توانستند می خوردند و هیچ ترجیحی هم برای خوردن سوسک ها نداشتند شاید به این دلیل که سوسک ها بیشتر در قسمت بالای ساقه ها زندگی می کنند و وزغ ها به خوبی از ساقه بالا نمی روند. از طرف دیگر این وزغ ها ضربه بزرگی به جمعیت بسیاری از حیوانات بومی وارد کردند که با خوردن این وزغ ها مسموم می شدند. بیشترین تاثیر بر خزندگان شکارچی مثل بزمجه ها، مارها و کروکودیل آب شیرین گذاشته شده که جمعیت آنها در تمام مناطقی که وزغ نیشکر حضور دارد به شدت کاهش یافت. بزرگترین تهدید برای کوئول شمالی کیسه دار گوشتخواری که در خطر انقراض قرار گرفته است نیز همین وزغ ها هستند. از بین رفتن این شکارچیان منجر به افزایش جمعیت بسیاری از حشرات و جوندگان شد که شکارچیان طبیعی آن ها از بین می رفتند. افزایش بسیار زیاد جمعیت این وزغ ها جمعیت برخی حشره خواران بومی مثل سقنقرها را هم تهدید کرده و کاهش داد. از طرف دی
گر بسیاری از حیوانات اهلی و انسان ها هم با سم این وزغ ها مسموم می شوند و این موجب شده تا وزغ نیشکر یکی از مخربترین گونه های مهاجم در استرالیاباشد.
هان کیو وون (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی کرده است.
عبدالله عمر (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل چاد است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بحرین بازی کرده است.
احمد هایل (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اردن است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
نواف عابد (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. او زننده سریعترین گل تاریخ دنیای فوتبال است. وی همچنین در عربستان سعودی بازی کرده است. او از لیست تیم ملی عربستان برای جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه و جام جهانی 2022 قطر خط خورد. نواف العابد یکی از بهترین بازیکن عربستان و الهلال است.بیشتر شهرت او به دلیل یکی از سریعترین گل های تاریخ فوتبال در ثانیه ۳ است. منابع. نود
حمزه دردور (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اردن است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
آستین کلارک (؛ زادهٔ -درگذشتهٔ ) یک نویسنده و رمان نویس اهل کانادا بود.
آلکس میلر (؛ زادهٔ ) یک نویسنده و رمان نویس اهل استرالیا است. وی در سال ۱۹۹۳ برای رمان "بازی نیاکان" و در سال ۲۰۰۳ برای کتاب "سفر به سرزمین سنگ "جایزه مایلز فرانکلین را دریافت کرد.
کیت گرنویل (؛ زادهٔ ۱۴ اکتبر ۱۹۵۰) یک نویسنده و رمان نویس اهل استرالیا است. وی در سال ۲۰۰۱ میلادی پس از نگاشتن کتاب ایده فوق العاده، جایزه ادبیات داستانی زنان را از آن خود کرد.
لوید جونز (؛ زادهٔ ) یک رمان نویس اهل نیوزیلند است.
آمیناتا فورنا (؛ زادهٔ ۱۹۶۴) یک نویسنده و رمان نویس اهل بریتانیا است. زندگی. آمیناتا فورنا در گلاسگو اسکاتلند به دنیا آمده است اما در سیرالئون بزرگ شده است. آثار. از آثار او می توان به «خاطرات عشق»، «شیطانی که روی آب می رقصید» و «سنگ های نیاکان» اشاره کرد. فورنا برای نوشتن رمان «خاطرات عشق» برندهٔ جایزه نویسندگان کامن ولث ۲۰۱۱ شد.
مهران ضیغمی (زاده ۲۷ مرداد ۱۳۷۰) بازیگر تلویزیون و سینمای ایران است. زندگی نامه. مهران یک برادر کوچکتر از خود به نام عرفان دارد. او مهم ترین کار هنری خود را ” تولدی دیگر ” داریوش فرهنگ می داند. او علاوه بر تحصیل در رشته کارگردانی تئاتر و بازیگری در زمینه مد و لباس نیز کم و بیش فعالیت می کند. مهران ضیغمی تاکنون در بیش از ۴۰ کار تصویری بازی کرده است. با بازی در نقش سهیل در سریال تولدی دیگر به شهرت رسید. وی در سال ۹۳ با دعوت حسین سهیلی زاده در سریال آخرین بازی نقش خشایار را ایفا می کند. به گفته خودش در سال ۷۶ توسط دوست پدرش برای کار پشت دیوار شب انتخاب شده است.
جیانگ ژیپنگ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل کشور چین است. او برای باشگاه گوانژو آر اند اف بازی می کند و اولین بازی ملی خود را برای تیم ملی چین در سال ۲۰۱۳ انجام داد.
عقاب هاست یا عقاب هارپاگورنیس، یک گونه پرنده شکاری منقرض شده از تیرهٔ بازان است که تا حدود سال ۱۴۰۰ میلادی در جزیره جنوبی نیوزیلند زندگی می کرد. تصور می شود این پرنده همان پواکای در افسانه های مائوری ها (بومیان نیوزیلند) باشد. عقاب هاست پرنده ای عظیم الجثه بود. اندازه آن تقریباً دو برابر بزرگ ترین عقاب های زنده حال حاضر بود. شکار اصلی عقاب هاست پرندهٔ عظیم الجثه و بی پرواز موآ بود و جثهٔ غول آسای این عقاب پاسخی فرگشتی به اندازهٔ عظیم شکارش بوده است چراکه نیاکان هر دوی آن ها زمانی که به این جزیره وارد شدند بسیار کوچک تر بودند و با توجه به نداشتن رقیب به مرور اندازه بزرگ تری پیدا کردند. تا پیش از ورود انسان ها به نیوزیلند به جز سه گونه خفاش هیچ پستانداری در این جزیره زندگی نمی کرد و جایگاه اکولوژیک پستانداران را پرندگان پر کرده بودند. موآ یک جانور چرنده بود که نقش آن در هرم غذایی شبیه به نقش گوزن و گاو در نقاط دیگر دنیا بود و عقاب هاست هم شکارچی رأس هرم غذایی محسوب می شد و همان کاری را می کرد که ببر و شیر در نقاط دیگر دنیا می کردند. پس از ورود مائوری ها به سرزمین های نیوزیلند در حدود سال ۱۳۰۰ میلادی موآها که تو
انایی پرواز نداشتند به طور گسترده ای توسط مائوری ها شکار شده و حدود ۱۰۰ سال بعد بر اثر شکار بی رویه و از بین بردن جنگل هایی که زیستگاه این جانوران بود، به طور کامل منقرض شدند. عقاب ها نیز با انقراض طعمه خود هم زمان به انقراض کشیده شدند. طبقه بندی. گونه عقاب هاست (Harpagornis moorei) در سردهٔ مخصوص به خود با نام هارپاگورنیس (Harpagornis) در تیرهٔ بازان (شامل عقاب ها، بازها و کرکس ها) قرار می گیرد. تحلیل دی ان ای عقاب هاست نشان داده که دو گونه عقاب کوچک و عقاب پرپا نزدیک ترین خویشاوندان این پرنده هستند و حتی می توان آن ها را در یک سرده (بازعقاب های کوچک) قرار داد. اگر این نظریه درست باشد، نام علمی صحیح این گونه عقاب "Hieraaetus moorei" است. این نتیجه گیری نشان می دهد که بر خلاف تصور پیشین عقاب دم گوه ای نزدیک ترین خویشاوند زنده عقاب هاست نبوده است. زمان افتراق عقاب هاست از دو خویشاوند کوچک تر خود حدود ۱٫۸ میلیون تا ۷۰۰ هزار سال پیش برآورده شده است. اگر این برآورد صحیح باشد افزایش ده تا پانزده برابری وزن این پرنده یک واقعهٔ استثنایی محسوب می شود که در هیچ مهره دار دیگری مشاهده نشده است و طعمهٔ بسیار بزرگ و نبودن
رقیب غذایی آن را ممکن ساخته است. مشخصات. بر مبنای بیشتر برآوردها وزن عقاب های ماده حدود ۱۰ تا ۱۵ کیلوگرم و نرها ۹ تا ۱۲ کیلوگرم بوده است. بر اساس یک برآورد ماده های بزرگ می توانسته اند به وزن ۱۶٫۵ کیلوگرم هم برسند درحالی که تاکنون هیچ عقابی در حیات وحش مشاهده نشده که وزن آن به ۹ کیلوگرم رسیده باشد. این عقاب طول بال کمی نسبت به اندازه خود داشت. فاصلهٔ دوسرِ بال یک عقاب ماده ۲٫۶ متر و شاید تا ۳ متر برآورد شده است که تقریباً هم اندازه با بزرگ ترین عقاب های ماده در عقاب دم گوه ای، عقاب طلایی، عقاب دریایی استلر، عقاب صحرایی و عقاب جنگی است. البته بال های کوتاه مزیتی برای این پرنده در جنگل های انبوه نیوزیلند محسوب می شده است، کما اینکه عقاب فیلیپینی و عقاب هارپی هم که از بزرگ ترین و نیرومندترین عقاب های زنده هستند برای سازگاری بیشتر با محیط جنگلی بال های کوتاه تری نسبت به طول بدن خود دارند. منقار و ساق پای بزرگ ویژگی این پرنده شکاری بوده است. یک منقار پایینی به جامانده از این عقاب ۱۱٫۴ سانتی متر اندازه گیری شده در حالیکه بزرگ ترین منقارهای عقاب امروزی (عقاب فیلیپینی و عقاب دریایی استلر) حداکثر ۷ سانتیمتر طول دارند
. ساق پای آن نیز حدود ۲۴ سانتیمتر اندازه گیری شده در حالیکه بلندترین ساق در عقاب های امروزی (عقاب فیلیپینی و عقاب پاپوایی) ۱۴ سانتی متر است. پاهای نیرومند و عضلات بزرگ پروازی این پرنده را قادر به جهیدن از زمین با وجود بدن بزرگ و سنگینش می کرده است. بوم شناسی. در برخی کتاب ها عقاب هاست را به عنوان پرنده بی پرواز به تصویر کشیده اند که قطعاً اشتباه است. بی تردید این پرنده پرواز می کرده اما قابلیت های پرواز در ارتفاع بالا و بال بازروی عقاب های دیگر را نداشته است و این به دلیل بارگیری بال بیشتر یعنی وزن بیشتری است که بال های آن بایستی تحمل می کرده اند. عقاب فیلیپینی مناسب ترین گونه زنده برای مقایسه با عقاب هاست است چون او هم از نیاکانی کوچک تر (نسب مشترک با عقاب مارخور) در یک محیط جزیره ای جنگلی فرگشت یافته و بر اثر نبود پستانداران بزرگ گوشت خوار و رقبای دیگر اندازه آن افزایش یافته است. پرهای دمی در عقاب هاست بسیار طولانی بوده اند و در ماده ها به نیم متر طول با پهنای زیاد می رسیده اند تا با ایجاد نیروی برآی بیشتر مساحت بال کم را جبران کنند. طول بدن این گونه عقاب تا ۱٫۴ متر در ماده ها برآورد شده و قد ایستاده هم ۹۰
سانتی متر و شاید کمی بیشتر بوده است. موآها که طعمه اصلی عقاب هاست بودند تا ۱۵ برابر خود عقاب ها وزن داشتند و با توجه به نبود شکارچیان یا لاشه خواران بزرگ دیگر این عقاب ها می توانستند یک شکار را در روزهای متوالی مصرف کنند.
مدل مو یا آرایش مو یا اصلاح مو اشاره به یک ظاهر طراحی شده مد برای مو دارد که به طور معمول روی پوست سر انسان است. مدلینگ مو را می توان از سویه های بهداشت شخصی، مد و لوازم آرایشی دانست اگر چه ملاحظه های مذهبی، عملی، فرهنگی و پرهوادار بودن یک مدل نیز از موردهای اثرگذار بر نفوذ یک مدل مو در انتخاب افراد هستند. قدیمی ترین نگاره شناخته شده از مدل بافتن مو قدمتی ۳۰٬۰۰۰ ساله دارد. در تمدن های باستانی، موی زنان، استادانه و با توجه به پوشاک آنان، برگزیده و آرایش می شد. تاریخچه. در همه زمان ها، مردم موهای خودشان را به شکلهای مختلف می پوشاندند، مشخصاً با مد موجود در فرهنگی که در آن زندگی می کردند. مدل های مو نمایانگر طبقه اجتماعی، سن، وضعیت زناشویی، مشخص کنندهٔ نژاد، باور سیاسی و نگرش دربارهٔ جنسیت هستند. در بسیاری از فرهنگ ها، گاهی" به دلایل مذهبی، زن ها موهای خود را زمانی که در جمع های عمومی قرار دارند می پوشانند و در برخی مانند حریدی یا جامعه اروپایی های ارتودکس، موهای زنان تراشیده یا خیلی کوتاه می شود و با کلاه گیس پوشیده می شود. پارینه سنگی قدیمی ترین روش شناخته شده برای بافت مو به ۳۰۰۰۰سال قبل بر می گردد. ونوس ویلن
دورف که امروزه به صورت آکادمیک زن ویلندورف شناخته می شود یکی از تندیس های ونوسی دوران پارینه سنگی است. تخمین زده می شود که این تندیس ۲۵۰۰۰ تا ۲۸۰۰۰ سال قبل از میلاد درست شده باشد. مدل مو. مدل مو یا آرایش مو یا اصلاح مو به یک ظاهر طراحی شده مد برای مو گفته می شود که معمولاً روی پوست سر انسان انجام می شود. مدلینگ مو را می توان از جنبه های بهداشت شخصی، مد و لوازم آرایشی دانست، اگرچه ملاحظات مذهبی، عملی، فرهنگی و پرهوادار بودن یک مدل نیز بر نفوذ آن تأثیر دارند. قدیمی ترین نگاره شناخته شده از مدل بافتن مو قدمتی ۳۰٬۰۰۰ ساله دارد. در تمدن های باستانی، موی زنان استادانه و با توجه به پوشاک آنان، آرایش می شد. تاریخچه. در همه زمان ها، مردم موهای خود را به شکل های مختلف می پوشاندند، مشخصاً با مد موجود در فرهنگی که در آن زندگی می کردند. مدل های مو نمایانگر طبقه اجتماعی، سن، وضعیت زناشویی، مشخص کنندهٔ نژاد، باور سیاسی و نگرش دربارهٔ جنسیت هستند. در بسیاری از فرهنگ ها، به دلایل مذهبی، زن ها موهای خود را هنگام حضور در جمع های عمومی می پوشانند یا کوتاه می کنند. قدیمی ترین روش شناخته شده برای بافت مو به ۳۰٬۰۰۰ سال قبل برمی گرد
د. ونوس ویلندورف (زن ویلندورف) یکی از تندیس های ونوسی دوران پارینه سنگی است که تخمین زده می شود ۲۵٬۰۰۰ تا ۲۸٬۰۰۰ سال قبل از میلاد ساخته شده باشد. بافت مو. بافت مو یکی از روش های آرایش مو است که با در هم تنیدن رشته های مو به اشکال مختلف انجام می شود. این تکنیک علاوه بر زیبایی، کاربرد فرهنگی و تاریخی دارد و در بسیاری از جوامع به عنوان نمادی از هویت و سبک زندگی شناخته می شود. از دیدگاه زیبایی شناسی، بافت مو می تواند به تغییر فرم چهره، افزایش اعتماد به نفس و هماهنگی ظاهر افراد کمک کند. امروزه انواع مختلفی از بافت مو، از مدل های سنتی گرفته تا سبک های مدرن، در سالن های آرایش استفاده می شوند.
«وایکینگ های گمشده ۲» () یک بازی ویدئویی است که توسط بلیزارد انترتینمنت و اینترپلی اینترتینمنت و در سال ۱۹۸۲ و در پلت فرم های سوپر نینتندو، پلی استیشن، و داس منتشر شده است. این بازی دنبالهٔ بازی وایکینگ های گمشده است که با همان شخصیت های قبلی به اضافهٔ دو شخصیت جدید به نام فنگ و اسکروچ، منتشر شده. هر چند برای جلوگیری از پیچیده شدن بازی، بازیکن تنها می تواند کنترل ۳ شخصیت را در هر سطح بر عهده بگیرد. گیم پلی بازی تقریباً مانند عنوان قبلی بود هر چند که بعضی از قابلیت های شخصیت ها، تقیر کرده بود. وایکینگ های گمشده ۲ آخرین بازی بلیزارد بود که بخشی از سری بازی های پرچمدار این شرکت، یعنی ("دیابلو"، " وارکرفت "و " استارکرافت")، تا پرده برداری از بازی " اُورواچ " در نوامبر ۲۰۱۴، نبود. داستان. پس از فرار اریک، اولاف، و بالئوگ از تومِیتور در وایکینگ های گمشده، آن ها به خوبی و خوشی زندگی وایکینگی خود را گذراندند. سپس یک روز، در هنگام بازگشت به خانه از ماهیگیری، وایکینگها دوباره توسط تومیتور دستگیر شدند. تومیتور سپس به یک نگهبان ربات دستور می دهد آن ها را به میدان ببرد، که در این هنگام یک نقص در ربات اتفاق می افتد و همه ج
ا خاموش می شود. در طول خاموشی، سه وایکینگ با از بین بردن قطعه به قطعه ربات و پوشیدن آن بر بدن خود، توانایی های جدیدی پیدا می کنند. سپس طی اتفاقاتی این سه وایکینگ و یک گرگ به نام فنگ و یک اژدها به نام اسکروچ باید راه خود را به خانه بیابند. گرافیک و صدا. این دنباله در اصل برای کنسول سوپر نینتندو در سال 1997، پنج سال پس از اولین بازی این سری، توسعه داده شد. فناوری مورد استفاده همانند به نسخه قبلی، با گرافیک دوبعدی کارتونی و صدا و موسیقی ۱۶ بیتی بود.
کف پوش پایدار از مواد سازگار با محیط زیست و توسط یک فرایند پایدار تولید می شود. این شامل چرخه برداشت، تولید، استفاده و رفع است. به وسیله کفسازی پایدار ساختمان های امن تر و سالم تری ساخته می شوند و افزون بر آن در حالی که بسیاری از جوامع به تولید سنتی وابسته هستند، کفساری پایدار تضمین کنندهٔ آیندهٔ تولید سنتی از منابع تجدیدپذیر است. در زیر نمونه هایی از کف پوش های در دسترس که سازگار با محیط زیست هستند بیان شده است. علی رغم آن که کمتر شناخته شده اند. بنیاد آسم و آلرژی آمریکا به کسانی که آلرژی به گرد و غبار یا دیگر ذرات کفپوش را دارند استفاده از کفپوش هایی با کف صاف از چوب جنگلی و مشع کف اتاق را پیشنهاد کرده است. ساختمان سازی بر مبنای نگهداری انرژی و سازگاری با محیط زیست (BEES)، برنامه ای از مؤسسه ملی استاندارد و فناوری (NIST), یک منبع یک مرحله ای از اطلاعات مبتنی بر ارزیابی چرخه عمر در مورد گزینه های کف فراهم می کند. مقایسه چرخه زندگی جایگزین کفپوش های گروه های تحقیقاتی در سراسر جهان به طور مداوم نشان می دهد محصولات کفپوش زیستی، اثرات زیست محیطی کمتری از انواع دیگر کفپوش ها دارد. تولید و با استفاده از گزینه های
کف مانند چوب پنبه، مشمع کف اتاق، و چوب جامد هستند به وضوح کمتر از گزینه های دیگر می باشد. فرش های پشمی و سنگ مرمر و مواد ترکیبی یا کامپوزیت ها نمایشگاه بزرگ ترین اثرات و اثرات مرتبط با فرش معمولی مورد استفاده در سازه های مسکونی هستند و از همه آن ها مهم تر آن S به علت استفاده از یک پد (لایه ای که در زیر فرش پهن می شود در این در روش (BEES) نشان داده می شود. چوب. چرخه زندگی در طی ساله ای ۱۹۹۰ نشان داده است مزایای زیست محیطی مبتنی بر محصولات چوبی. چوب یک ماده منحصر به فرد و تجدیدپذیر است. درختان در طول چرخه رو به رشد خود کربن را جذب کرده و این کربن نیز باقی می ماند. کربن باقی مانده در چرب در محصولاتی مانند کف پوش در طول عمر خود باقی می ماند بنابراین این کربن خارج از جو، در کف پوش باقی می ماند. در پایان عمر کف پوش چوب را می توان مجدد به عنوان سوخت از آن استفاده کرد همین امر نشان دهنده آن است که چوب کربن را در خود ذخیره کرده است. ارزیابی چرخه عمر مواد کف پوش ساخته شده از چوب جامد، مشمع کف اتاق که از مواد طبیعی استفاده شده است در تولید گازهای گلخانه است به مراتب آلودگی کمتر ایجاد می نمایند. این امر نشان دهنده آن است
این گونه مواد در بسته اثرات زیست محیطی مانند استفاده از منابع، انتشار دهنده سم محیط زیستی، آلودگی هوا و تولید زباله بهتر نقش بهتری در ذخیره انرژی و آسیب کمتری به محیط زیست وارد می نمایند. محصولات که از چوب جامد، به خصوص کف پوش، اغلب در محیط هایی که در آن ساکنان شناخته شده به آلرژی به گرد و غبار یا دیگر ذرات مشخص شده است. این گونه کف پوش ها به علت داشتن سطح صاف علاوه بر آن که به آسانی تمیز می شوند علی رغم آن که ذراتی که در فرش های نرم شایع هستند بیشتر می باشند. فناوری هایی که در این زمینه انجام شده است باعث شده که برای نصب این گونه کف پوش ها بسیار آسان باشد حتی پیش از آن که این کف پوش ها نصب شوند می شود برای سفارش این گونه کف پوش ها را حتی می توان آن ها را به صورت آماده نصب از کارخانه فرستاد. این کف پوش ها را خیلی راحت می توان نصب کرد. چوب هایی که برای کف پوش های چوبی استفاده می شود می تواند از چوب های انبارهای قدیمی، واگن ها معادن زغال سنگ و بشکه های شراب و چوب های بازیافتی کنار رودخانه ها، باشد که اصلاح نشده باشد. با استفاده از چوب های اصلاح شده می توان به سمت دست یابی اعتبار گواهی نامه پروژه LEED دست یافت.