Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نند، و اطلاعات نادرست، جاسازی کنند. بر پایه پرونده ارائه ستاد ارتباطات دولت، این عملیات ها ٪۵ کل کارهای ستاد ارتباطات دولت بودند. پس از آنکه رابرت هانیگان در سال ۲۰۱۴ (میلادی) به ریاست ستاد ارتباطات دولت رسید خیلی زود فایننشال تایمز جستاری درباره نظارت اینترنتی نوشت و گفت: «اگرچه ممکن است [شرکت های بزرگ آمریکایی فناوری اطلاعات] خوششان نیاید اما آنها به شبکه های منتخب فرماندهی و کنترل تروریست ها و بزهکاران تبدیل شده اند» و ستاد ارتباطات دولت و سازمان های خواهر آن «نمی توانند بدون پشتیبانی بخش خصوصی بر این چالش بزرگ، غلبه کنند». فایننشال تایمز بحث کرد که بیشتر کاربران اینترنت «نسبت به رابطه پایدارتر بین سازمان ها[ی اطلاعاتی] و شرکت های فناوری اطلاعات، احساس بهتر و آسوده تری می کنند». از هنگام افشاگری های جاسوسی گسترده در سال ۲۰۱۳ شرکت های بزرگ آمریکایی فناوری اطلاعات، امنیت خود را بهبود داده و همکاری خود با سازمان های اطلاعاتی خارجی از جمله بریتانیا را کم کردند و عموما پیش از ارائه اطلاعات، به حکم دادگاه آمریکایی نیاز دارند. بااینحال، رئیس گروه صنایع فناوری بریتانیا TechUK این ادعاها را رد کرد و گفت که آنها موض
وع را درک می کنند اما الزام به ارائه اطلاعات «باید بر پایه یک چارچوب قانونی مشخص و شفاف و نظارت موثر انجام شود و نه آنچه گفته شده معامله ای بین صنعت و حکومت باشد». در سال ۲۰۱۵ (میلادی) مجله "اینترسپت"، سندی از ادوارد اسنودن منتشر کرد که نشان می داد ستاد ارتباطات دولت از حدود سال ۲۰۰۸ (میلادی) یک برنامه نظارت گسترده با نام رمز کارما پلیس را اجرا می کند. کارما پلیس، نشانی آی پی همه کاربرانی را که وبگاه ها بازدید می کردند گردآوری می کرد. این برنامه، بدون بازرسی یا نظارت عمومی، پایه گذاری شده بود. کارما پلیس یک ابزار جاسوسی قدرتمند در رابطه با دیگر برنامه های ستاد ارتباطات دولت بود. زیرا نشانی های آی پی، مرجع مشترکی با دیگر داده ها بودند. آرمان برنامه، "۱) ساخت یک نمایه از اینترنت گردی هر کاربر قابل مشاهده در اینترنت یا ۲) ساخت نمایه کاربری برای هر وبگاه قابل مشاهده در اینترنت" بود. در سال ۲۰۱۵ ستاد ارتباطات دولت در دادگاه اعتراف کرد که کار رخنه گری رایانه ای انجام می دهد. در سال ۲۰۱۷ (میلادی) دبیر مطبوعاتی کاخ سفید، شان اسپایسر ادعا کرد که ستاد ارتباطات دولت بر رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا دونالد ترامپ نظارت م
ی کند. او این ادعا را بر پایه یکی از بخش های خبری فاکس نیوز مطرح کرد. حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا رسما از این ادعا پوزش خواست و گفت که دیگر تکرار نخواهد شد. بااینحال بحث نظارت بر تماس های ماموران روسی با کمپین انتخاباتی دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۶ (میلادی) به سازمان های اطاعاتی آمریکایی سپرده شد. ستاد ارتباطات دولت در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۸ به اینستاگرام پیوست. ماموریت امنیتی. به همراه ماموریت گردآوری اطلاعات، ستاد ارتباطات دولت، همکاری بلندمدتی برای کمک به امنیت ارتباطات خود دولت بریتانیا دارد. هنگامیکه مدرسه کد و سایفر دولت در سال ۱۹۱۹ بنیان گذاری شد وظیفه عمومی آن، مشاوره امنیتی بود. بخش امنیت مدرسه کد و سایفر دولت در هنگام جنگ جهانی دوم در منسفیلد کالج دانشگاه آکسفورد قرار داشت. در آوریل ۱۹۴۶ مدرسه کد و سایفر دولت به ستاد ارتباطات دولت تغییر نام داد و در اواخر همان سال، بخش امنیت ستاد ارتباطات دولت، از آکسفورد به دیگر بخش های آن سازمان در پایگاه نیروی هوایی ایستکوت پیوست. سازمان امنیت ارتباطات لندن. از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۴ (میلادی) ماموریت اطلاعاتی ستاد ارتباطات دولت به چلتنهام منتقل شد. درحالیکه بخش امنیتی، هنوز در
پایگاه نیروی هوایی ایستکوت کار می کرد در مارس ۱۹۵۴ سازمان جدا و مستقلی شد که سازمان امنیت ارتباطات لندن نام گرفت. این سازمان در سال ۱۹۵۸ (میلادی) به سازمان امنیت ارتباطات الکترونیک لندن تغییر نام یافت. در آوریل ۱۹۶۵ واحدهای GPO و MOD با سازمان امنیت ارتباطات الکترونیک لندن ادغام شدند تا اداره امنیت ارتباطات الکترونیک را پدید آورند. گروه امنیت ارتباطات الکترونیک. در اکتبر ۱۹۶۹ اداره امنیت ارتباطات الکترونیک در ستاد ارتباطات دولت ادغام شد و گروه امنیت ارتباطات الکترونیک را ساخت. در سال ۱۹۹۷ (میلادی) گروه امنیت ارتباطات الکترونیک از پایگاه نیروی هوایی ایستکوت به چلتنهام منتقل شد. گروه امنیت ارتباطات الکترونیک، کار خود را به عنوان اداره فنی ملی بریتانیا در امور تضمین اطلاعات، شامل رمزنگاری ادامه داد. گروه امنیت ارتباطات الکترونیک، تجهیزات امنیتی تولید نمی کرد. اما برای اطمینان از دسترسی به محصولات و خدمات مناسب، با صنایع مرتبط همکاری می کرد. همزمان،خود ستاد ارتباطات دولت، بودجه پژوهش دراین زمینه ها را فراهم می کرد. مرکز محاسبات کوانتومی در دانشگاه آکسفورد و مؤسسه پژوهش های ریاضی هیلبرون در دانشگاه بریستول نمونه ا
ین مراکز پژوهشی هستند. در سده ۲۱ (میلادی) گروه امنیت ارتباطات الکترونیک، چندین برنامه تضمین اطلاعات، مانند CHECK ،CESG Listed Adviser Scheme ،Commercial Product Assurance، و CESG Assisted Products Service را اجرا می کرد. رمزنگاری کلید عمومی. در اواخر سال ۱۹۶۹ (میلادی) مفهوم رمزنگاری کلید عمومی از سوی جیمز اچ. الیس، ارائه و اثبات شد. جیمز الیس از سال ۱۹۶۵ (میلادی) برای گروه امنیت ارتباطات الکترونیک (و پیش از آن در اداره امنیت ارتباطات الکترونیک) کار می کرد. جیمز الیس خبرگی لازم در نظریه اعداد برای ساخت یک سامانه کارآمد را نداشت. به دنبال آن، یکی دیگر از کارمندان به نام کیلفورد کاکس (فارغ التحصیل ریاضیات) یک طرح اجرایی عملی از طریق الگوریتم کلید نامتقارن را اختراع کرد. مرکز ملی امنیت سایبری. در سال ۲۰۱۶ مرکز ملی امنیت سایبری، به صورت زیرمجموعه ستاد ارتباطات دولت، اما در لندن بنیان گذاری شد. این مرکز تازه، گروه امنیت ارتباطات الکترونیک را در خود جذب کرد و جایگزین آن شد. همچنین دیگر کارهایی که خارج از ستاد ارتباطات دولت انجام می شدند نیز جذب مرکز ملی امنیت سایبری شدند. این کارها مرکز ارزیابی سایبری، گروه پاسخ گوی
ی فوری رایانه ای بریتانیا، و مسئولیت های سایبری مرکز حفاظت از زیرساخت های ملی بودند. سرویس زبان حرفه ای مشترک. سرویس زبان حرفه ای مشترک در سال ۱۹۵۵ (میلادی) با اختصاص گروه کوچکی از تیم زبان حرفه ای وزارت دفاع بریتانیا و دیگران، بنیان گذاری شد. کار سرویس زبان حرفه ای مشترک، در آغاز، فراهم آوری استاندارد برگردان برای بیان های سازمانی به هر زبان خارجی، یافتن برابر درست انگلیسی واژه های فنی در زبان های خارجی، و یافتن واژه مناسب برای کوته نوشت ها بود. در سال های بعد، کارکرد سرویس زبان حرفه ای مشترک، گسترش یافت تا پشتیبانی از زبان حرفه ای، و خدمات تفسیر و برگردان در سراسر دولت بریتانیا و خدمات بخش دولتی محلی در گلاسترشر و نواحی اطراف آنرا انجام دهد. سرویس زبان حرفه ای مشترک، کمک های خود برای کار با زبان خارجی را تحت قانون حق تکثیر بریتانیا تولید و منتشر می کند. همچنین پژوهش هایی را درباره ترجمه ماشینی و فرهنگ لغت و فهرست اصطلاحات آنلاین انجام می دهد. ستاد این واحد، برای مدیریت بهتر، در همان دفتر ستاد ارتباطات دولت است. روابط بین المللی. ستاد ارتباطات دولت، همکاری دوجانبه یا چندجانبه با سازمان های اطلاعاتی همتای خود
، در سراسر جهان دارد. اصلی ترین این سازمان ها آژانس امنیت ملی (آمریکا)، تشکیلات امنیت ارتباطات (کانادا)، اداره سیگنال های استرالیا (استرالیا)، و دفتر امنیت ارتباطات حکومت (نیوزیلند) هستند که بر پایه سازوکار توافق یوکوسا (که یک توافق همرسانی گسترده اطلاعات است) اطلاعات بدست آمده از طیف وسیعی از روش های گردآوری اطلاعات را همرسانی می کنند. ادعا می شود که این روابط، شامل روش های مشترک گردآوری اطلاعات هستند که همانند سامانه اشلون، و همچنین محصول واکاوی شده است. مبنای قانونی. مبنای قانونی کار ستاد ارتباطات دولت در بند ۳ لایحه سازمان های اطلاعاتی ۱۹۹۴ به شرح زیر است: کنش هایی که به شنود ارتباطات نیاز دارند تحت لایحه مقررات قدرت های بازرسی ۲۰۰۰ انجام می شوند. اینگونه رهگیری، تنها می تواند پس از دریافت حکم از طرف وزیر امور خارجه انجام شود. لایحه حقوق بشر ۱۹۹۸ سازمان های اطلاعاتی از جمله ستاد ارتباطات دولت را ملزم می کند که به حقوق شهروندان که بر پایه کنوانسیون اروپایی حقوق بشر تعریف شده اند احترام بگذارد. بازرسی. نخست وزیر بریتانیا اعضای حزب متقابل در مجلس بریتانیا را برای کمیته امنیت و اطلاعات برمی گزیند. کارکرد کمیت
ه، شامل بازرسی از کارهای اطلاعاتی و امنیتی، و ارائه گزارش مستقیم به مجلس است. با تصویب لایحه امنیت و عدالت ۲۰۱۳ به وظایف این کمیته افزوده شد تا دسترسی و قدرت بازرسی بیشتری داشته باشند. بازرسی قضایی از ستاد ارتباطات دولت، از سوی دادگاه قدرت های بازرسی انجام می شود. بریتانیا همچنین یک کمیسر سازمان های اطلاعاتی و یک کمیسر رهگیری ارتباطات دارد که هر دو، مستقل از دادگاه بوده و قاضیان ارشد پیشین هستند. در دسامبر ۲۰۱۴ دادگاه قدرت های بازرسی رای داد که ستاد ارتباطات دولت، کنوانسیون اروپایی حقوق بشر را زیر پا نگذاشته است و کارهای آن با بندهای ۸ (حق حریم شخصی) و ۱۰ (آزادی بیان) کنوانسیون، سازگار است. بااینحال در فوریه ۲۰۱۵ این دادگاه گفت که در یک مورد ویژه، ترتیب همرسانی اطلاعات که تا پیش از این، به سازمان های اطلاعاتی بریتانیا اجازه درخواست داده از برنامه های نظارتی آمریکا یعنی پریزم و آپ استریم کالکشن را می داده، سرپیچی از قانون حقوق بشر است. زیرا در دسامبر ۲۰۱۴، ۲ پاراگراف از اطلاعات اضافی فاش شد که جزئیات فرایندها و پادمان ها را توضیح می داد. به علاوه، دادگاه قدرت های بازرسی حکم داد که چارچوب قانونی بریتانیا اجازه
نظارت گسترده را نمی دهد و اینکه ستاد ارتباطات دولت، داده ها را به صورت فله ای گردآوری و واکاوی می کند نظارت گسترده نیست. یک گزارش تکمیلی مستقل از کمیسر رهگیری ارتباطات، و یک گزارش ویژه از کمیته امنیت و اطلاعات مجلس، با وجود داشتن چندین کاستی، پیشنهادهایی را برای بهبود نظام بازرسی و چارچوب قانونی، ارائه می دهند. سوء استفاده ها. با وجود پنهان کاری همیشگی درباره کار ستاد ارتباطات دولت، بازرسی های انجام شده توسط دولت بریتانیا پس از افشاگری های اسنودن، ثابت کردند که سازمان های اطلاعاتی بریتانیا، بارها از قدرت خود سوء استفاده کرده اند. یک گزارش کمیته امنیت و اطلاعات در سال ۲۰۱۵ فاش کرد که شمار کمی از کارمندان سازمان های اطلاعاتی بریتانیا از قدرت نظارتی خود، سوء استفاده کرده اند و با وجود اینکه در آن هنگام، قانونی برای بزه شناختن اینگونه سوء استفاده ها از قدرت وجود نداشت، در یک مورد به اخراج یک کارمند انجامید. بعدا در همان سال، حکمی از دادگاه قدرت های بازرسی نشان داد که ستاد ارتباطات دولت، در کار نظارت بر ۲ سازمان حقوق بشری، غیر قانونی رفتار کرده است. در جلسه پرسش و پاسخ، آشکار شد که دولت بریتانیا، به دلیل دسترسی و
نگهداری ارتباطات سازمان ابتکار عمل های مصر برای حقوق بشر و مرکز منابع قانونی در آفریقای جنوبی، از سیاست های نظارت داخلی خود سرپیچی کرده است. این، دومین بار در تاریخ دادگاه قدرت های بازرسی بود که پس از بستن پرونده، به نفع دادخواهان، رای مثبت می داد. در یک پرونده دیگر دادگاه قدرت های بازرسی در سال ۲۰۱۵ ستاد ارتباطات دولت اعتراف کرد که از ژانویه ۲۰۱۰ سیستم رهگیری/دستیابی، واکاوی، استفاده، پنهان سازی، و نابودسازی مطالب قانونی خاص، برابر با اهداف بند ۸ (۲) کنوانسیون اروپایی حقوق بشر نبوده است. این اعتراف در ارتباط با پرونده ای بود که عبدالحکیم بلحاج، یکی از مخالفان معمر قذافی، و همسر عبدالحکیم، فاطمه بوچارد در دادگاه مطرح کرده بودند. این زوج، وزیران و مقام های رسمی دولت بریتانیا را به به دست داشتن در ربودن غیر قانونی و فرستادن آنها به لیبی در مارس ۲۰۰۴ در زمان حکومت غذافی متهم کرده بودند. نظارت بر نمایندگان مجلس. در سال ۲۰۱۵ نماینده مجلس، کارولین لوکاس از حزب سبز انگلستان و ولز شکایت کرد که سازمان های اطلاعاتی بریتانیا از جمله، ستاد ارتباطات دولت از نمایندگان مجلس بریتانیا جاسوسی می کنند که گفته می شود "بر خلاف قا
نون است". در مارس ۲۰۱۵ ستاد ارتباطات دولت، سیاستی را معرفی کرد که تا پیش از هدف گیری عمدی ارتباطات نمایندگان، نیازی به تاییدیه از نخست وزیر یا هیچ وزیر دیگری ندارد. در سال ۲۰۱۴ وزیر کشور بریتانیا، ترزا می در صحن مجلس بریتانیا گفت: دادگاه قدرت های بازرسی درباره شکایت گفته شده، تحقیق کرد و حکم داد که برخلاف ادعاها هیچ قانونی برای حفاظت ویژه از ارتباطات نمایندگان مجلس وجود ندارد. دکترین ویلسون، تنها، به صورت یک کنوانسیون سیاسی عمل می کند. پرونده حقوقی قانون اساسی. یک پرونده جنجالی ستاد ارتباطات دولت، دامنه بازبینی قضایی قدرت های قانونی (قدرت های باقیمانده ولیعهد، بر پایه حقوق عرفی) را تعیین کرد. این پرونده، شورای اتحادیه های خدمات دولتی علیه وزیر خدمات دولتی (۱۹۸۵) AC 374 بود (که بیشتر، با نام ساده "پرونده ستاد ارتباطات دولت" شناخته می شود). در این پرونده، نخست وزیر بریتانیا از یک دستور قانونی در این شورا استفاده کرد (نخست وزیر، وزیر خدمات دولتی نیز هست) تا جلوی فعالیت های کارگری کارمندان دولت در ستاد ارتباطات دولت را بگیرد. این دستور، بدون مشورت داده شده بود. مجلس اعیان بریتانیا باید درباره امکان بازبینی آن، بر
پایه قانون، تصمیم می گرفت. اعتقاد بر این شد که کنش اجرایی، تنها به دلیل استفاده از اختیارات ناشی از حقوق عرفی و نه اساسنامه ای، از بازرسی مصون نیست (بنابراین حق قانونی، قابل بررسی است). آموزش تاییدشده. طرح آموزش تاییدشده ستاد ارتباطات دولت، برای تایید دو سطح اصلی آموزش امنیت سایبری، بنیان گذاری شد. همچنین مدرک های کارشناسی و کارشناسی ارشد نیز وجود دارند. این سطوح: طرح آموزش تاییدشده ستاد ارتباطات دولت برای کمک به سازمان ها در یافتن آموزش درست، طراحی شد که همزمان، دقیقا مطابق با استانداردهای ستاد ارتباطات دولت نیز باشند. این طرح برای اطمینان از کیفیت بالای دوره های آموزشی امنیت سایبری طراحی شده بود که در آن، آموزش دهندگان نیز بررسی های کیفی سختی را پشت سر می گذاشتند. فرایند آموزش تاییدشده ستاد ارتباطات دولت، توسط موسسه APMG انجام می شود که یک نهاد مستقل ارائه مدرک است. طرح آموزش تاییدشده ستاد ارتباطات دولت، بخشی از برنامه ملی امنیت سایبری است که دولت بریتانیا بنیان گذاری کرده تا دانش، مهارت، و توانایی در همه مباحث مربوط به امنیت سایبری در کشور را توسعه دهد و مبنای آن چارچوب مهارت های بنیاد کارآزمودگان امنیت س
ایبری است. ایستگاه های کنونی و پیشین. ایستگاه های زیر از هنگام جنگ سرد، کار می کرده اند: ایستگاه ها. ایستگاه های پیشین:
باشگاه اتلتیکو ایندپندینته یک باشگاه ورزشی - فوتبالی در آرژانتین است که در شهر آویاندا قرار دارد. این باشگاه در ۴ اوت ۱۹۰۴ میلادی تأسیس شده است و سابقه ۱۶ قهرمانی دسته برتر فوتبال آرژانتین را دارد.
سرویس امنیتی ()، که با نام ام آی۵ (؛ ستاد اطلاعات نظامی، بخش پنجم) شناخته می شود، سازمان اطلاعات داخلی بریتانیا است؛ که زیر نظر کمیته مشترک اطلاعات بریتانیا اداره می شود. وظایف این سازمان عملیات ضداطلاعات و عملیات های امنیتی در داخل خاک بریتانیا است. این سازمان در بدو تأسیس در سال ۱۹۰۹ عضوی از سازمان سرویس مخفی بریتانیا (Secret Service Bureau) بوده است.
وزارت دفاع ژاپن بخشی از دولت ژاپن است که ستاد آن در شینجوکو، توکیو قرار دارد و بزرگترین بخش دولت ژاپن است. وزارت دفاع ژاپن پیش از این آژانس دفاع ژاپن نامیده می شد.
سازمان امنیتی دولتی یا وزارت اطلاعات کره شمالی، سازمانی اطلاعاتی در کره شمالی است که مستقیماً به رهبر کشور گزارش می دهد. این سازمان در ۱۹۷۳ به عنوان پلیس مخفی کره شمالی فعالیت کرد. این سازمان به انجام عملیات های مخفی در کره شمالی می پردازد و به عنوان یکی از خشن ترین سازمان های اطلاعاتی دنیا شناخته می شود و سازمان های حقوق بشری زیادی در سر تا سر دنیا به شیوه های این سازمان اعتراض دارند. این سازمان در کنار سازمان فرماندهی حفاظت رهبر (کره شمالی) به فعالیت اطلاعاتی در کره شمالی می پردازد.
یووَسکولَه (به لاتین: Jyväskylä، ) یک شهرداری و شهر در فنلاند است که در فنلاند مرکزی واقع شده است. خصوصیات. یووسکوله ۹۹٬۲۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۱۷٬۹۷۴ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای اسکیلستونا، استاوانگر، اسبیرگ، دبرسن، Fjarðabyggð، پوزنان، پوتسدام، دهستان تارتو، یاروسلاول، نی ایزا، سایتاما و کون مینگ خواهرخوانده های یووسکوله هستند.
گویانیا (/ɡɔɪˈɑ:niə/؛ تلفظ پرتغالی: [ɡojˈjɐniɐ]) پایتخت و بزرگ ترین شهر ایالت گویاس در برزیل است. این شهر با جمعیتی بالغ بر ۱٬۵۳۶٬۰۹۷ نفر، دومین شهر بزرگ در منطقه مرکز-غرب برزیل و دهمین شهر بزرگ در این کشور است. منطقه شهری آن ۲٬۶۵۴٬۸۶۰ نفر جمعیت دارد که دوازدهمین منطقه بزرگ برزیل است. با مساحت تقریبی ۷۳۹ کیلومتر مربع (۲۸۵ مایل مربع)، جغرافیایی پیوسته با تپه ها و زمین های پست کم، با زمین های مسطح در بیشتر نواحی خود، به ویژه رودخانه میا پونته. اصلیّت گویانیا یک شهر جدید است که در ۲۴ اکتبر ۱۹۳۳ توسط فرماندار وقت، پدرو لودوویکو، تأسیس شد تا به عنوان پایتخت و مرکز اداری جدید ایالت عمل کند. پیش از این، مرکز ایالت، شهر گویاس بود. خصوصیات. گویانیا ۷۸۹ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۳۰۱٬۸۹۲ نفر جمعیت دارد و ۷۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مالگرات ده مار (به اسپانیایی: Malgrat de Mar) یک شهرستان در اسپانیا است که در کاتالونیا واقع شده است. خصوصیات. مالگرات ده مار ۸٫۸۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۸٬۵۹۶ نفر جمعیت دارد و ۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
رووانیمی (به لاتین: Rovaniemi) شهری در کشور فنلاند و مرکز اداری منطقه لاپلند است. این شهر در شمال فنلاند، نزدیک به مدار شمالگان قرار دارد و جمعیتی در حدود ۶۶ هزار نفر دارد. اگر جمعیت ناحیه اطرافش را هم حساب کنیم، این عدد به حدود ۶۹ هزار نفر می رسد. از نظر جمعیت، رووانیمی هفدهمین شهرداری بزرگ فنلاند و دوازدهمین منطقه شهری پرجمعیت این کشور به شمار می آید. رووانیمی مرکز اداری و تجاری استان لاپلند – شمالی ترین استان فنلاند – و بخش جنوبی آن یعنی پراپوخیولا است. مرکز شهر حدود ۶ کیلومتر پایین تر از مدار شمالگان و بین دو تپه «اُناس وارا» و «کورکالووارا» قرار گرفته است؛ جایی که رودخانه «کِمی یوکی» و شاخه فرعی اش «اُناس یوکی» به هم می پیوندند. رووانیمی پس از شهر اولو، دومین شهر بزرگ شمال فنلاند است و همراه با هلسینکی، از مهم ترین مقاصد گردشگری این کشور برای گردشگران خارجی به شمار می رود. شبکه خبری سی ان ان در سال ۲۰۲۴ رووانیمی را یکی از بهترین مکان های جهان برای جشن گرفتن کریسمس معرفی کرد. در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۰۶، شهر رووانیمی با شهرداری روستایی اطراف آن (Rovaniemen maalaiskunta) ادغام شد و به یک واحد اداری واحد تبدیل گ
ردید. جمعیت این شهرداری حدود ۶۶ هزار نفر است و ناحیه شهری آن نیز ۵۳٬۳۶۱ نفر جمعیت دارد که در مساحتی حدود ۵۹ کیلومتر مربع پراکنده شده اند. رووانیمی از نظر زبانی تنها به زبان فنلاندی اداره می شود (تک زبانه است) و برخلاف بسیاری از شهرهای بزرگ فنلاند که در زبان سوئدی نامی متفاوت دارند، در زبان سوئدی هم همان نام فنلاندی "Rovaniemi" را دارد. نشان رسمی رووانیمی را "تویوو وئورلاً طراحی کرده است. در این نشان، در زمینه ای سبز، یک علامت نقره ای به شکل "Y" دیده می شود که شاخه های بالایی اش به سمت بالا امتداد دارند، و در گوشه بالایی، شعله ای طلایی قرار دارد. این نشان در تاریخ ۱۵ اوت ۱۹۵۶ به تصویب شورای شهرداری روستایی رووانیمی رسید و در ۲۶ اکتبر همان سال، وزارت کشور فنلاند آن را به طور رسمی تأیید کرد. ریشه نام و تاریخچه. نام «رووانیمی» ترکیبی است از دو بخش: «رووا» که احتمالاً ریشه ای زبان های سامی (اورالی) دارد و در زبان سامی شمالی roavve به معنای تپه یا برآمدگی جنگلی یا محل آتش سوزی قدیمی در جنگل است؛ و «نیِمی» که در زبان فنلاندی به معنای «دماغه» یا پیش آمدگی خشکی در آب است. این شهر در زبان های سامی رایج در فنلاند نام ها
ی متفاوتی دارد: در سامی ایناری Ruávinjargâ، در سامی شمالی Roavenjárga و Roavvenjárga، و در سامی اسکولت Ruäʹvnjargg خوانده می شود. تاریخچه. نشانه هایی از فعالیت های کشاورزی، به ویژه شیوه سنتی «برش و سوزاندن»، به بازه زمانی حدود ۷۵۰ تا ۵۳۰ پیش از میلاد بازمی گردد. از حدود سال ۵۰۰ میلادی، شواهدی از حضور فزاینده مسافران و مهاجران از نواحی مختلف مانند کارلیا (در شرق)، هامه (در جنوب) و سواحل اقیانوس منجمد شمالی (در شمال) به این منطقه دیده می شود. مردم سامی، بومیان تاریخی منطقه لاپلند (ساپمی)، ساکنان اصلی این سرزمین به شمار می روند. رووانیمی نخستین بار در سال ۱۴۵۳ میلادی در اسناد رسمی ذکر شده است. در آن زمان، این منطقه شامل چند روستای کوچک بود که ساکنانش بیشتر به کشاورزی و دامداری مشغول بودند و ماهیگیری و شکار نیز نقش مهمی در زندگی اقتصادی آن ها داشت. در قرن نوزدهم، بهره برداری از منابع طبیعی لاپلند، از جمله جنگل داری و تب طلا، باعث رشد سریع رووانیمی شد و هزاران نفر را به منطقه کشاند. با توسعه معدن کاری و صنایع مرتبط، رووانیمی به مرکز بازرگانی استان لاپلند تبدیل شد. در ۲۷ ژوئن ۱۹۲۸، با صدور فرمان تأسیس شهر، رووانیمی
از شهرداری روستایی قدیمی جدا شد و از اول ژانویه ۱۹۲۹ به عنوان یک «شهر بازار» (بازارچه شهری) به رسمیت شناخته شد. جنگ جهانی دوم. در جریان جنگ جهانی دوم، فنلاند در تاریخ ۱۹ سپتامبر ۱۹۴۴ پیمان آتش بس مسکو را امضا کرد که بر اساس آن موظف شد نیروهای متحد پیشین خود، یعنی آلمان نازی، را از خاک خود بیرون کند. در نتیجه، در «جنگ لاپلند»، نیروهای آلمانی هنگام عقب نشینی به سوی شمال، از تاکتیک «زمین سوخته» استفاده کردند. در ابتدا، ژنرال آلمانی «لوتار رندولیک» دستور داده بود تنها ساختمان های دولتی در شهر رووانیمی نابود شوند، اما در ۱۳ اکتبر ۱۹۴۴، دستور جدیدی صادر شد که به موجب آن، تمامی ساختمان های شهر – به جز بیمارستان ها و خانه هایی که در آن ها ساکن بودند – باید تخریب می شدند. در جریان این تخریب ها، یک قطار حامل مهمات در ایستگاه راه آهن رووانیمی منفجر شد و آتش ناشی از آن، خانه های چوبی شهر را طعمه خود کرد. این حادثه تلفات زیادی برای نیروهای آلمانی به دنبال داشت، عمدتاً بر اثر ترکش های شیشه. یک یگان تکاوری فنلاندی ادعا کرد که این قطار را منفجر کرده و ممکن است همین انفجار علت اصلی ویرانی شهر بوده باشد، اگرچه در آن زمان علت
حادثه مشخص نبود و بسیاری آن را نتیجه دستور مستقیم رندولیک می دانستند. در جریان این رویدادها، حدود ۹۰ درصد ساختمان های رووانیمی نابود شدند. در فاصله ۱۹ کیلومتری از رووانیمی، گورستانی آلمانی وجود دارد که سربازان کشته شده در نبردهای لاپلند در آن دفن شده اند. هرچند منطقه رووانیمی از دوران عصر سنگ همواره محل سکونت انسان بوده، اما به دلیل ویرانی های گسترده جنگ جهانی دوم، امروز تعداد بسیار کمی از ساختمان های قدیمی تر از سال ۱۹۴۴ در شهر باقی مانده اند. پس از جنگ، شهر از نو ساخته شد و طراحی شهری آن با مشارکت معمار برجسته فنلاندی، آلوار آلتو، انجام گرفت. او نقشه شهر را به گونه ای طراحی کرد که نمای کلی آن شبیه سر یک گوزن شمالی باشد: خیابان های اصلی به صورت شاخ های گوزن و ورزشگاه شهر در جایگاه چشم آن قرار گرفت.
ویتبسک (، ، , )، یک شهر در بلاروس است. خصوصیات. ویتبسک ۱۲۴٫۵۴ کیلومترمربع مساحت و ۳۴۷٬۹۲۸ نفر جمعیت دارد و ۱۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. لیلا رجبی، ورزشکار پرتاب وزنه تیم ملی ایران، با نام تولد تاتیانا ایلیوشچانکا (به انگلیسی: Tatyana Ilyushchanka) متولد این شهر است.
ماسوویان وویوودشیپ (به لاتین: Masovian Voivodeship) یکی از استان های لهستان است. خصوصیات. ماسوویان وویوودشیپ ۳۵٬۵۷۹ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۱۶۴٬۶۱۲ نفر جمعیت دارد.
اورنجستاد (به لاتین: Oranjestad, Aruba) پایتخت کشور جزیره ای آروبا است.براساس آخرین داده های جغرافیایی بیشترین درازای این شهر ۱۱ کیلومتر می باشد. خصوصیات. اورنجستاد ۲۹٬۹۹۸ نفر جمعیت دارد و ۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
امپومالانگا (به Latin (disambiguation): Mpumalanga) یکی از استان های آفریقای جنوبی است. خصوصیات. امپومالانگا ۷۶٬۴۹۵ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۰۳۹٬۹۳۹ نفر جمعیت دارد.
آنتونیو ساستره (؛ زاده درگذشته ۱۹۸۷) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود. او شاید تنها بازیکن تاریخ فوتبال به حساب می رود که در طول دوران حرفه ای اش در تمامی پستهای زمین از دروازه گرفته تا دفاع مرکزی، کناری، هافبک دفاعی، بازی ساز، هجومی و مهاجم نوک بازی کرده است وی به نوعی دی استفانو گمنام فوتبال آرژانتین محسوب می شود.
ریکاردو پاوونی (؛ زاده ) بازیکن فوتبال پیشین اروگوئه ای است که در پست مدافع بازی می کرد. وی بیشتر دوران بازی خود را در اتلتیکو ایندپندینته در لیگ برتر فوتبال آرژانتین سپری کرد.
اِکتور یاسالده (؛ زاده درگذشته ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود که در پست مهاجم بازی می کرد.
رابرت دبلیو. وود (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک دان و رمان نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. رابرت وود، خالق وود لامپ است، که دستگاهی قابل حمل برای معاینه و بررسی های تخصصی است. او موفق به تولید نور UV مشکی در پیک طول موج 360m گردید. این لامپ برای تشخیص هرگونه اعتبار سنجی و کنترل کیفیت در صنعت پزشکی، دامپزشکی و استفاده های علمی و عمومی به کار می رود.
دیوید دی فریدمن (؛ زاده ) اقتصاددان، دانشور حقوق، فیزیک دان و نظریه پرداز لیبرترین اهل ایالات متحده آمریکا است. او به خاطر آثارش در زمینهٔ آنارشیسم بازار شناخته می شود. دیوید فریدمن فرزند میلتون و رز فریدمن است. او فوق لیسانس و دکترای خود را در فیزیک از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد. او هم اکنون استاد دانشگاه سانتا کلارا است. او مدافع نسخهٔ پیامدگرای آنارکو کاپیتالیسم است. بنیان نسخهٔ آنارشیسم فردگرای فریدمن تحلیل هزینه فایدهٔ حکومت در برابر بی حکومتی است تا فرض حقوق طبیعی خدشه ناپذیر. این نظر در برابر شیوهٔ حقوق طبیعی قرار می گیرد که معروفترین مدافع آن اقتصاددان و نظریه پرداز لیبرترین موری راتبارد بود.
آندری لیندا (؛ زاده ) یک فیزیک دان و کیهان شناس در زمینه فیزیک نظری و کیهان شناسی اهل روسیه-ایالات متحده آمریکا است.
فریتز ولفگانگ لاندن ؛ زاده – درگذشته ) یک فیزیک دان اهل آلمان بود.
کلارنس ملوین زِنِر (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. زنر در تحقیقات خودش باعث اختراع دیودی شد که جریان الکتریکی در یک جهت جلو برود که بعدها نام این دیود به نام دیود زنر نام گذاری شد. زنر در ایندیاناپولیس، ایندیانا متولد شد و دکترای خود را در رشته فیزیک تحت مدیریت ادوین کمبل در هاروارد در سال ۱۹۲۹ به دست آورد. پایان نامه وی تحت عنوان مکانیک کوانتوم شکل گیری انواع خاصی از مولکول های دیاتومی بود. در سال ۱۹۵۷ او مدال بینگهام را برای کارهایش در رئولوژی، در سال ۱۹۵۹ مدال جان پرایس وتریل از مؤسسه فرانکلین، در سال ۱۹۶۵ جایزه دستاورد آلبرت سووور، در سال ۱۹۷۴ مدال طلا از انجمن آمریکایی برای فلزات، در سال ۱۹۸۲ دریافت کرد. جایزه Von Hippel از انجمن تحقیقات مواد، و در سال ۱۹۸۵ جایزه ICIFUAS را برای کشف اثر زنر، مطالعات پیشگامانه انعطاف پذیری در فلزات و پیش بینی و مشاهده میرایی ترمو الاستیک دریافت کرد. جایزه ICIFUAS (کنفرانس بین المللی اصطکاک داخلی و میرایی اولتراسونیک در جامدات) بعداً پس از درگذشت وی در سال ۱۹۹۳ به زنر تغییر نام داد. دانشجوی برجسته دکترای زنر جان بی گودنو و آرتور اس. نوویک قرار م
لاقات فوق دکترا را زیر نظر زنر برگزار کردند. زنر هم به دلیل عدم علاقه به کارهای آزمایشی و هم به خاطر ترجیح دادن کار روی مسائل عملی در عرصه فیزیک کاربردی، که در آن بسیار بینش بود، مشهور بود. اگرچه وی از شهرت بسیار خوبی در این کارها برخوردار بود، اما ظاهراً خود را برای کار در مسائل فیزیک نظری صرفاً صلاحیت کمتری داشت. در تأیید این موضوع، وی پس از صرف شام با فیزیکدان جی. رابرت اوپنهایمر، یک بار اظهار نظر کرد: «وقتی صحبت از فیزیک بنیادی شد، مشخص بود که دیگر با چنین شخصیتی رقابت نمی شود.» فعالیت حرفه ای. زنر پست ها / انتصابات زیر را داشت: وی از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۴ یک محقق تحقیقاتی در دانشگاه بریستول بود. وی در دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس (۱۹۳۵–۱۹۳۷)، کالج شهر نیویورک (۱۹۳۷–) تدریس کرد. ۱۹۴۰)، و دانشگاه ایالتی واشینگتن (۱۹۴۰–۱۹۴۲) قبل از اینکه در جنگ جهانی دوم در Watertown Arsenal کار کند. پس از جنگ، وی در دانشگاه شیکاگو (۱۹۵۱–۱۹۴۵) در حالی که استاد فیزیک بود، تدریس می کرد، قبل از اینکه به عنوان مدیر علوم در وستینگهاوس پیتسبورگ منصوب شود (۱۹۵۱ تا ۱۹۶۵). در اینجا او سیستم برنامه نویسی هندسی خود را توسعه داد، که از آن