Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
داگلاس ترامبل ()؛ (زادهٔ – )، تهیه کننده، کارگردان، و ناظر جلوه های ویژهٔ اهل ایالات متحدهٔ آمریکا بود. او در ساخت جلوه های ویژهٔ فیلم های چون ، برخورد نزدیک از نوع سوم، پیشتازان فضا: فیلم سینمایی، بلید رانر و درخت زندگی مشارکت داشت یا مسئولیت آن را بر عهده داشت. او دو فیلم Silent Running و Brainstorm را در نقش کارگردان در کارنامهٔ خود داشت. او همچنین در مستند حضور داشت.
دوایت اچ. لیتل (؛ زادهٔ ) کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. از آثار او می توان به "شبح اپرا" و "تکن" اشاره نمود.
ای میسون هاپر (؛ – ) یک کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به سان ست بلوار اشاره کرد.
ارل بلامی (؛ – ) یک کارگردان، و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ادوارد اچ. پلامب (؛ – ) یک آهنگساز بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "دیوی کراکت" اشاره نمود.
ادوارد وارد (؛ – ) یک آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "گروه موسیقی وارد می شود"، "نمایش نمایش ها"، "بجنبید سربازها!" و "نمایش نمایش ها" اشاره نمود.
ادوارد اچ. گریفیت (؛ – ) کارگردان و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم های وی می توان به آثار زیر اشاره کرد.
یورش در نورماندی شامل عملیات های آبی–خاکی بود که در روز سه شنبه، ۶ ژوئن ۱۹۴۴، در جریان تهاجم متفقین به نورماندی در قالب عملیات اورلرد در جنگ جهانی دوم انجام شد. این عملیات که با نام رمز عملیات نپتون شناخته می شود و اغلب با عنوان روز دی (D-Day) یاد می گردد، بزرگ ترین تهاجم دریایی در تاریخ بود. این عملیات آغازگر آزادسازی سرزمین های اشغال شده اروپای شمال غربی از سلطه آلمان نازی شد و پایه های پیروزی متفقین در جبهه غربی را بنا نهاد. برنامه ریزی برای این عملیات در سال ۱۹۴۳ آغاز شد. در ماه هایی که پیش از یورش سپری گردید، متفقین یک عملیات فریب گسترده با نام رمز «عملیات نگهبان ساحل» به اجرا گذاشتند تا آلمانی ها را درباره زمان و مکان اصلی فرود نیروهای متفقین گمراه کنند. شرایط جوی در روز دی (D-Day) به هیچ وجه ایده آل نبود و عملیات ناچار شد ۲۴ ساعت به تعویق بیفتد؛ هرگونه تأخیر بیشتر به معنای عقب افتادن دست کم دو هفته ای بود، زیرا طراحان این عملیات الزامات خاصی را برای مراحل مختلف آن در نظر گرفته بودند؛ از جمله وضعیت ماه، جزر و مد دریا و ساعت روز، که باعث می شد تنها چند روز در هر ماه برای اجرای آن مناسب باشد. آدولف هیتلر
مارشال فیلد اروین رومل را مأمور فرماندهی ارتش آلمان و تقویت استحکامات در امتداد «دیوار آتلانتیک» کرد تا خود را برای مقابله با یورش متفقین آماده سازد. یورش های آبی–خاکی با بمباران هوایی و دریایی گسترده و شدید، و همچنین یک حمله هوابرد آغاز شد؛ در جریان آن، ۲۴ هزار سرباز آمریکایی، بریتانیایی و کانادایی کمی پس از نیمه شب با هواپیما به پشت خطوط دشمن منتقل شدند. نیروهای پیاده نظام متفقین و لشکرهای زرهی از ساعت ۶:۳۰ صبح شروع به فرود در سواحل فرانسه کردند. منطقه هدف، ۸۰ کیلومتر از خط ساحلی نورماندی بود که به پنج بخش تقسیم شده بود: یوتا، اوماها، گُلد، جونو و سوُرد. وزش باد شدید باعث شد قایق های آبی–خاکی از مسیر برنامه ریزی شده خود بیشتر به سمت شرق منحرف شوند، به ویژه در یوتا و اوماها. سربازان زیر آتش سنگین سلاح هایی که به سمت سواحل نشانه گیری شده بودند فرود آمدند، و ساحل با مین و موانعی همچون تیرک های چوبی و فلزی، سه پایه ها و سیم خاردار پوشیده شده بود، که پاک سازی سواحل را دشوار و خطرناک می کرد. تلفات در اوماها به دلیل صخره های بلند آن جا سنگین تر بود. در گُلد، جونو و سوُرد، چندین شهر مستحکم با نبرد خانه به خانه آزاد
شدند و دو قبضه سلاح سنگین که در گُلد مستقر بودند با استفاده از تانک های تخصصی از کار انداخته شدند. متفقین در روز نخست به هیچ یک از اهداف خود نرسیدند. کارانتان ، سنت لو و بایو در دست آلمان ها باقی ماندند و کان، هدف اصلی، تا ۲۱ ژوئیه اسیر نشد. تنها دو ساحل (جونو و گلد) در روز اول به هم متصل شدند و هر پنج ساحل تا ۱۲ ژوئن به هم متصل نبودند. با این حال، این عملیات پایه ای پیدا کرد که متفقین به تدریج در ماه های آینده گسترش یافتند. تلفات آلمان در روز D بین ۴۰۰۰ تا ۹۰۰۰ مرد برآورد شده است. تلفات متفقین حداقل برای ۱۰٬۰۰۰ ثبت شده است، و ۴٬۴۱۴ کشته تأیید شده است. موزه ها، بناهای یادبود و گورستان های جنگی در این منطقه هر ساله میزبان بازدیدکنندگان زیادی است. پیش زمینه. پس از حمله ارتش آلمان به اتحاد جماهیر شوروی در ژوئن ۱۹۴۱، جوزف استالین، رهبر اتحاد جماهیر شوروی، فشار بر متحدان جدید خود برای ایجاد جبهه دوم در غرب اروپا را آغاز کرد. در اواخر ماه مه ۱۹۴۲ اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده اعلام مشترکی کردند که "... در مورد وظایف فوری ایجاد جبهه دوم در اروپا در سال ۱۹۴۲" به تفاهم کامل رسیده است. با این حال، نخست وزیر انگلیس
وینستون چرچیل، رئیس جمهور ایالات متحده، فرانکلین دی روزولت را متقاعد کرد تا حمله وعده داده شده را به تعویق بیندازد، زیرا حتی با کمک ایالات متحده، متفقین نیروهای کافی برای چنین فعالیتی نداشتند. به جای بازگشت فوری به فرانسه، متحدان غربی در تئاتر عملیات مدیترانه، جایی که نیروهای انگلیسی قبلاً در آنجا مستقر بودند، حملات تهاجمی انجام دادند. در اواسط سال ۱۹۴۳ کمپین در شمال آفریقا پیروز شده بود. سپس متفقین در ژوئیه ۱۹۴۳ حمله به سیسیل را آغاز کردند و متعاقباً در سپتامبر همان سال به سرزمین اصلی ایتالیا حمله کردند. در آن زمان، نیروهای شوروی در تهاجم بودند و در نبرد استالینگراد پیروزی بزرگی کسب کردند. تصمیم برای انجام تهاجم بین کانال در سال آینده در کنفرانس Trident در واشینگتن در مه ۱۹۴۳ گرفته شد. برنامه ریزی اولیه با تعداد کشتی های فرود موجود، که اکثر آنها قبلاً در مدیترانه و اقیانوس آرام انجام شده بود، محدود شد. در کنفرانس تهران در نوامبر ۱۹۴۳، روزولت و چرچیل به استالین قول دادند که جبهه دوم طولانی مدت تأخیر را در ماه مه ۱۹۴۴ باز خواهند کرد. متفقین چهار مکان را برای فرود در نظر گرفتند: بریتانی، شبه جزیره کوتنتین، نور
ماندی و پاسکال. از آنجایی که بریتانی و کوتنتین شبه جزیره هستند، ممکن بود که آلمانی ها پیشروی متفقین را در یک تنگه نسبتاً باریک قطع کنند، بنابراین این سایت ها رد شدند. با توجه به اینکه پاس-کاله نزدیک ترین نقطه در قاره اروپا به بریتانیا بود، آلمانی ها آن را محتمل ترین منطقه فرود اولیه دانستند، بنابراین این منطقه بسیار قوی بود. اما این منطقه فرصتهای کمی برای توسعه ارائه می دهد، زیرا این منطقه توسط رودخانه ها و کانالهای متعددی محدود شده است، در حالی که فرود در یک جبهه وسیع در نرماندی امکان تهدید همزمان بندر شربورگ، بندرهای ساحلی در غرب بریتانی و یک سرزمین را فراهم می کند. حمله به پاریس و سرانجام به آلمان. نرماندی از این رو به عنوان محل فرود انتخاب شد. جدی ترین عیب ساحل نورماندی - فقدان امکانات بندری - از طریق توسعه بندرهای مصنوعی توت برطرف خواهد شد. مجموعه ای از تانک های اصلاح شده، با نام مستعار Hobart's Funnies، به الزامات خاصی که برای کمپین نرماندی مورد انتظار بود، مانند پاکسازی مین ها، تخریب سنگرها و پل های متحرک پرداخت. متفقین قصد داشتند حمله را در ۱ مه ۱۹۴۴ آغاز کنند. پیش نویس اولیه طرح در کنفرانس کبک در اوت
۱۹۴۳ پذیرفته شد. ژنرال دوایت دی آیزنهاور به عنوان فرمانده ستاد عالی نیروهای اعزامی متفقین منصوب شد. ژنرال برنارد مونتگومری فرمانده گروه ارتش بیست و یکم، که شامل تمام نیروهای زمینی درگیر در حمله بود، نامگذاری شد. در ۳۱ دسامبر ۱۹۴۳، آیزنهاور و مونتگومری برای اولین بار این طرح را مشاهده کردند، که فرود دوزیستان را توسط سه لشکر و دو لشکر دیگر در پشتیبانی پیشنهاد می کرد. دو ژنرال اصرار داشتند که مقیاس حمله اولیه به پنج لشکر، با فرود هوانوردی توسط سه لشکر دیگر، افزایش یابد تا عملیات در جبهه وسیع تری انجام شود و تسخیر شربورگ تسریع شود. نیاز به خرید یا تولید کشتی فرود اضافی برای عملیات گسترده به این معنی بود که حمله باید تا ژوئن به تعویق می افتاد. سرانجام، سی و نه لشکر متفقین به نبرد نورماندی متعهد می شوند: بیست و دو ایالات متحده، دوازده انگلیسی، سه کانادایی، یک لهستانی و یک فرانسوی، در مجموع بیش از یک میلیون سرباز. عملیات عملیات Overlord نامی بود که به ایجاد یک اقامتگاه بزرگ در قاره اختصاص داده شد. مرحله اول، حمله دوزیستان و ایجاد یک پایگاه امن، با رمز عملیات نپتون نامگذاری شد. برای به دست آوردن برتری هوایی مورد نیا
ز برای حصول اطمینان از حمله موفق، متفقین کمپین بمباران را انجام دادند (با نام رمز عملیات Pointblank) که تولید هواپیماهای آلمانی، منابع سوخت و فرودگاه ها را مورد هدف قرار داد. فریب های مفصلی با نام رمز عملیات بادیگارد در ماه های منتهی به حمله انجام شد تا آلمانی ها از زمان و مکان حمله مطلع نشوند. قبل از فرود باید عملیات هوایی در نزدیکی کان در جناح شرقی برای ایمن سازی پلهای رودخانه اورن و شمال کارانتان در جناح غربی انجام شود. آمریکایی هایی که برای فرود در ساحل یوتا و ساحل اوماها تعیین شده بودند، باید روز اول کارنتان و سنت لو را تصرف می کردند، سپس شبه جزیره کوتنتین را قطع کرده و سرانجام تأسیسات بندری شربورگ را تصرف می کردند. بریتانیایی ها در Sword and Gold Beaches و کانادایی ها در ساحل جونو از جناح ایالات متحده محافظت می کنند و در اولین روز سعی می کنند فرودگاه هایی در نزدیکی کان ایجاد کنند. (یک ساحل ششم، با نام رمز «بند»، در شرق اورن در نظر گرفته شد) یک اقامتگاه امن با تمام نیروهای متجاوز متصل به هم ایجاد می شود، و سعی می شود تمام قلمرو در شمال اورانچ را در اختیار داشته باشد. خط فالایز در سه هفته اول. مونتگومری ن
بردی نود روزه را پیش بینی می کرد که تا رسیدن همه نیروهای متفقین به رودخانه سن ادامه یافت. طرح های فریبکاری. تحت چتر کلی عملیات بادیگارد، متفقین چندین عملیات فرعی را انجام دادند که برای گمراه کردن آلمانی ها در مورد تاریخ و مکان فرود متفقین طراحی شده بود. عملیات Fortitude شامل Fortitude North بود، یک کمپین اطلاعات نادرست با استفاده از ترافیک رادیویی جعلی که باعث می شد آلمانی ها منتظر حمله به نروژ، و Fortitude South باشند، فریب بزرگی که شامل ایجاد یک گروه خیالی اولین ارتش ایالات متحده تحت فرماندهی ژنرال جورج اس شد. پاتون، ظاهراً در کنت و ساسکس واقع شده است. Fortitude South قصد داشت آلمان ها را فریب دهد تا باور کنند که حمله اصلی در کاله رخ خواهد داد. پیامهای رادیویی واقعی گروه ارتش بیست و یکم ابتدا از طریق تلفن ثابت به کنت منتقل و سپس پخش شد تا این تصور را به آلمانی ها بدهد که اکثر نیروهای متفقین در آنجا مستقر شده اند. پاتون تا ۶ ژوئیه در انگلستان مستقر بود، بنابراین آلمان ها را فریب می داد تا فکر کنند حمله دوم در کاله رخ می دهد. بسیاری از ایستگاه های راداری آلمان در سواحل فرانسه در آماده سازی برای فرود تخریب شدن
د. علاوه بر این، شب قبل از حمله، گروه کوچکی از اپراتورهای سرویس هوایی ویژه، چتربازهای ساختگی را بر فراز لو هاور و ایزینی مستقر کردند. این ساختگی ها آلمانی ها را به این باور رساند که یک فرود اضافی در هوا رخ داده است. همان شب، در عملیات مشمول مالیات، شماره ۶۱۷ اسکادران RAF نوارهای «پنجره»، فویل فلزی را که باعث بازگشت رادار شد، پرتاب کرد که توسط اپراتورهای رادار آلمانی به اشتباه به عنوان کاروان دریایی در نزدیکی هاور تفسیر شد. این توهم توسط گروهی از کشتی های کوچک که بادکنک های رگبار را می کشیدند تقویت شد. فریب مشابهی در نزدیکی Boulogne-sur-Mer در منطقه Pas de Calais توسط شماره ۲۱۸ اسکادران RAF در عملیات Glimmer انجام شد. آب و هوا. برنامه ریزان حمله مجموعه ای از شرایط را شامل مرحله ماه، جزر و مد و زمان روز تعیین کردند که تنها در چند روز در هر ماه رضایت بخش خواهد بود. ماه کامل مطلوب بود، زیرا برای خلبانان هواپیما روشنایی ایجاد می کرد و بالاترین جزر و مد را داشت. متفقین می خواستند فرودها را اندکی قبل از سپیده دم، وسط بین جزر و مد بالا، با ورود جزر و مد برنامه ریزی کنند. این امر باعث می شود تا دید موانع در ساحل افزای
ش یابد و در عین حال زمان مواجهه مردان در فضای باز نیز به حداقل برسد. آیزنهاور به طور موقت ۵ ژوئن را به عنوان تاریخ حمله انتخاب کرده بود. با این حال، در ۴ ژوئن، شرایط برای فرود نامناسب بود: بادهای شدید و دریاهای شدید راه اندازی هواپیماهای فرود را غیرممکن می کرد و ابرهای کم باعث می شد هواپیماها نتوانند اهداف خود را پیدا کنند. کاپیتان گروه جیمز استگ از نیروی هوایی سلطنتی (RAF) عصر ۴ ژوئن با آیزنهاور دیدار کرد. او و تیم هواشناسی پیش بینی کردند که آب و هوا به اندازه کافی بهبود می یابد تا حمله در ۶ ژوئن ادامه یابد. تاریخهای بعدی موجود با شرایط جزر و مد مورد نیاز (اما بدون ماه کامل مطلوب) دو هفته بعد، از ۱۸ تا ۲۰ ژوئن خواهد بود. به تعویق انداختن تهاجم مستلزم فراخواندن افراد و کشتی هایی است که قبلاً برای عبور از کانال مانش آماده بودند و احتمال شناسایی طرح های تهاجم را افزایش می داد. پس از بحث های زیاد با دیگر فرماندهان ارشد، آیزنهاور تصمیم گرفت که حمله باید در ۶ ژوئن ادامه یابد. طوفان بزرگی سواحل نورماندی را از ۱۹ تا ۲۲ ژوئن دربر گرفت، که فرود ساحل را غیرممکن می کرد. کنترل متفقین بر اقیانوس اطلس به این معنی بود که هو
اشناسان آلمانی اطلاعات کمتری نسبت به متفقین در مورد الگوهای آب و هوایی ورودی داشتند. همان طور که مرکز هواشناسی لوفت وافه در پاریس دو هفته آب و هوای طوفانی را پیش بینی می کرد، بسیاری از فرماندهان ورماخت پست خود را برای شرکت در بازی های جنگی در رن ترک کردند و به مردان بسیاری از واحدها مرخصی داده شد. فیلد مارشال اروین رومل برای تولد همسرش و ملاقات با هیتلر به آلمان بازگشت و سعی کرد پانزرهای بیشتری به دست آورد.
ادوارد سجویک (؛ – ) بازیگر، کارگردان، و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. از آثار وی می توان به فیلم "سربازان پیاده"، "بی قیدوبند"، "دست تنها"، "ستاره ای انتخاب کن"، "سربازان نیروی هوایی" و "شبح اپرا" اشاره نمود.
ادوین آگوست (؛ – ) هنرپیشه، فیلم نامه نویس و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ادوین ال مارین (; – ) کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "فلوریان" اشاره نمود.
النور جسی کوپولا (، پیش از ازدواج نیل؛ ۴ مهٔ ۱۹۳۶ – ۱۲ آوریل ۲۰۲۴) فیلم ساز مستند، هنرمند و نویسندهٔ آمریکایی بود. او از ۱۹۶۳ تا زمان مرگش همسر فیلم ساز فرانسیس فورد کوپولا بود. از فیلم های وی می توان به مستند "" اشاره کرد.
الیوت سیلورستاین (؛ زادهٔ ) کارگردان و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است.
اریک دارنل (؛ زادهٔ ۱۹۶۰) یک کارگردان، پویانما، فیلم نامه نویس، صدا پیشه، و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ارنست دیکرسون (؛ زادهٔ ) کارگردان، و مدیر فیلم برداری اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "نجات از شکار شدن" اشاره نمود.
ارنست گلد (؛ – ) یک آهنگساز اهل اتریش-ایالات متحده آمریکا بود. جوایز. وی برنده جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم شده است.
ارول موریس (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم های مستند اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ایتان کوئن (؛ زادهٔ ) یک فیلم نامه نویس، و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. فیلم شناسی. کارگردان نویسنده
یوجین گائودیو (؛ – ) یک مدیر فیلم برداری اهل ایتالیا بود.
اف. گری گری (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم، تهیه کننده فیلم و کارگردان موزیک ویدئو اهل ایالات متحده آمریکا است.
فورد بیب (; – ) یک فیلم نامه نویس، و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۱۶ تا ۱۹۷۷ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "قانون وحش" اشاره نمود.
فرانک اسکینر (؛ – ) یک آهنگساز فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. شغل. در سال 2014، ارکستر پیش سوئینگ دالاس، The Singapore Slingers، سی دی پانزده قطعه ای را منتشر کرد که ادای احترام به تنظیم های اسکینر بود.
"فرانکلین رازبورو توماس" با نام فرانک توماس (؛ – ) یک انیماتور و پیانیست اهل ایالات متحده آمریکا بود. او یکی از تیم پیشرو انیماتورهای والت دیزنی موسوم به نه پیرمرد بود. در کمپانی دیزنی. از سپتامبر 1934 به عنوان کارمند به شرکت والت دیزنی پیوست . در آنجا ده ها فیلم بلند و کوتاه انیمیشن ساخت. آثار کوتاه. از جمله کارهای او در انیمیشن های کوتاه کارتونی می توان اشاره کرد به: خیاط کوچولوی شجاع که در آن صحنه هایی از میکی موس و پادشاه را به عهده داشت و میکی و خرس در اشاره گر و صحنه های دیالوگ آلمانی در تبلیغات کوتاه جنگ جهانی دوم آموزش برای مرگ ، در طول جنگ جهانی دوم او به اولین واحد فیلم سینمایی منصوب شد و در آنجا فیلم های آموزشی ساخت. فیلم بلند. در فیلم های بلند انیمیشن ، در میان شخصیت ها و صحنه هایی که توماس انیمیشن کرد، کوتوله هایی که بر روی جسد مرده سفید برفی گریه می کردند، پینوکیو در حال آواز خواندن در تئاتر خیمه شب بازی، بامبی و تامپر روی یخ، بانو و ولگرد در حال خوردن اسپاگتی، سه پری در زیبای خفته بودند. ، مرلین و آرتور در نقش سنجاب ها و "دوئل جادوگر" بین مرلین و خانم میم در شمشیر در سنگ ، کینگ لویی در کتاب جنگ
ل (آهنگ "I" Wan'na Be Like You" با حضور شاه لویی و بالو خرسه، پنگوئن های رقصنده در مری پاپینز و وینی پو و پیگلت در وینی پو و روز پرسروصدا و وینی پو و همچنین ببری. توماس کارگردانی انیماتور چندین شخصیت منفی به یاد ماندنی بود، از جمله نامادری شرور لیدی ترمین در سیندرلا ، ملکه قلب ها در آلیس در سرزمین عجایب ، کاپیتان جیمز هوک در پیتر پن و مشاور داستان در نمو کوچک: ماجراهای در سرزمین خواب. او در 31 ژانویه 1978 از دیزنی بازنشسته شد. در دهه های 1980 و 1990، توماس در هیئت مشاوران موسسه ملی فیلم دانشجویی خدمت می کرد و اغلب در مراسم اهدای جوایز جشنواره سالانه فیلم مجری بود.
فرانک پاول () بازیگر و کارگردان اهل کانادا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "محتکر گندم" و "ماجرای یک ابله" اشاره کرد.
فرانک ترتل (؛ – ) کارگردان، و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم های او می توان به "این همان شب است" اشاره کرد.
فریزر کلارک هستون (؛ زادهٔ ) یک فیلم نامه نویس، کارگردان، و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به ده فرمان اشاره کرد.
فرد جکمن (؛ – ) کارگردان و فیلم بردار اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مالی ئو"، "همسایه تو بپا"، "عشق، شرافت و سلوک"، "چهارراه های نیویورک"، "قانون هیچ کس"، "یانکی دودل در برلین" و "پائین مزرعه" اشاره نمود.
فرد مورفی (؛ زادهٔ ) یک مدیر فیلم برداری اهل ایالات متحده آمریکا است.
فرد اشتاینر (؛ – ) موسیقی دان و آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "هاوایی فایو-او" و "با هر نام دیگری" اشاره نمود.
فرد وولف (؛ زادهٔ ) یک پویانما، کارگردان انیمیشن، کارگردان، فیلم نامه نویس، و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است.
فرد ام. ویلکاکس (؛ – ) یک کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. شهرت او بیشتر به خاطر ساختن فیلم های علمی تخیلی "لسی به خانه بر می گردد" (۱۹۴۳)، "شجاعت لسی" (۱۹۴۶) "تپه های وطن" (۱۹۴۸) و "سیاره ممنوعه" (۱۹۵۶) است.
فرد اولان ری (؛ زادهٔ ) یک فیلم نامه نویس، تهیه کننده، و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است.
گرت براون زادهٔ ۶ آوریل ۱۹۴۲ یک مدیر فیلم برداری اهل ایالات متحده آمریکا است که بیشتر به خاطر اختراع انقلابی خودش در صنعت فیلم برداری، استدی کم، شناخته می شود.
گارسون کنین (؛ – ) کارگردان و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
گری گولدمن (؛ زادهٔ ) کارگردان، تهیه کننده، انیماتور، نویسنده و دوبلر اهل ایالات متحده آمریکا است. معروفیت او بیشتر برای همکاری با دان بلوث و ساخت انیمیشن "آناستازیا"، یک داستان آمریکایی و "زمین قبل از زمان" اشاره کرد. وی قبل از همکاری با بلوث در دیزنی انیماتور بود. کودکی. گولدمن در اوکلند، کالیفرنیا به دنیا آمد و در واتسون ویل، کالیفرنیا بزرگ شد. در دوران جوانی در حالیکه به ورزش از جمله بیس بال و فوتبال علاقه مند بود پیانو خواند و به ساخت مدل و طراحی علاقه داشت. قبل از اینکه وارد دنیای هنر شود، از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۷ به عنوان تکنسین برق در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا مشغول به کار بود. در سال ۱۹۶۹ مدرک فوق دیپلم هنر از دانشگاه کابریلو و در سال ۱۹۷۱ لیسانس طراحی فیگور را از دانشگاه هاوایی دریافت می کند. فعالیت ها. دیزنی گولدمن در فوریه ۱۹۷۲ در شرکت والت دیزنی مشغول بکار شد. اولین کار او بیتوین زن انیماتور افسانه ای دیزنی، فرانک توماس بود برای انیمیشن رابین هود (فیلم ۱۹۷۳) بود. او بعدها با دان بلوث به عنوان انیماتور برای وینی پو و تایگر و نجات دهندگان همکاری کرد و بعد کارگردان انیماتور اژدهای پیت و موجود کوچک
شد. بعد از دیزنی. به دلیل عدم توافق در تولید و داستان، گولدمن، بلوث و پمروی از والت دیزنی استعفا دادند و در سال ۱۹۷۹ استودیوی مستقل خود به نام "استودیوی دان بلوث" را تأسیس کردند.
گاوین اوکانر () (زاده ۲۴ دسامبر ۱۹۶۳) کارگردان، فیلمنامه نویس، تهیه کننده، فیلمنامه نویس و بازیگر آمریکایی است. او بیشتر برای کارگردانی فیلم های "معجزه" (۲۰۰۴)، "مبارز" (۲۰۱۱)، "حسابدار" (۲۰۱۶) و "راه بازگشت" (۲۰۲۰) شناخته شده است. اوکانر در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۳ با بازیگر بروک برنز ازدواج کرد. او قبلاً با آنجلا شلتون ازدواج کرده بود.
جین د پال (؛ – ) یک موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جین ریموند (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آقا و خانم اسمیت و گردن بند اشاره کرد.
جورج دبلیو هیل (؛ – ) یک کارگردان، و مدیر فیلم برداری اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جورج هیکنلوپر (; – ) یک کارگردان، فیلم نامه نویس، و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جرج پال (؛ – ) تهیه کننده و کارگردان مجارستانی بود. وی بین سال های ۱۹۳۴ تا ۱۹۷۵ میلادی فعالیت می کرد.
جرج شرمن (؛ – ) کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۳۷ تا ۱۹۷۸ میلادی فعالیت می کرد.
گیلبرت وارنتن (؛ – ) فیلم بردار اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "کالیفرنیا درست روبه رو" اشاره نمود.
گیلبرت «گیل» کیتس (؛ – ) کارگردان و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
گلن مورگن () یک کارگردان، فیلم نامه نویس، و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است.
گرگ گارسیا (؛ زادهٔ ) یک فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است.
گرگوری دارک (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و موزیک ویدئو، فیلم نامه نویس و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. دارک یکی از معدود کارگردانان فیلم های پورن است که پس از فیلمسازی در جریان غالب هالیوود با موفقیت روبرو شده است. از فیلم های وی می توان به "شر نبین" و "چشم بیوه" اشاره کرد.
گرگوری لا کاوا (; – ) کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود که بیشتر با فیلم هایش در دههٔ ۱۹۳۰ همچون "مرد من گادفری" و "در صحنه" شناخته می شود.
راه سوم نام یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی قاسم جعفری است که ۱۳۷۷ تهیه و از شبکه ۳ پخش شد. خلاصه داستان. این مجموعه تلویزیونی با نگاهی روانکاوانه و در قالب طنز، به مشکلات خانواده ها می پردازد.
گرگوری نابا (؛ زادهٔ ) یک کارگردان، فیلم نامه نویس، و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است.
گریم ناتویک (؛ – ) یک کارگردان و انیماتور اهل ایالات متحده آمریکا بود. ناتویک بیشتر برای طراحی شخصیت بتی بوپ در "استودیوی فلایشر" شناخته می شود.
هارمون جونز (؛ ۳ ژوئن ۱۹۱۱ – ۱۰ ژوئیه ۱۹۷۲) کارگردان و تدوین گر اهل کانادا بود.
هسکل وکسلر (؛ زادهٔ -درگذشته۲۷ دسامبر ۲۰۱۵) یک مدیر فیلم برداری، تهیه کننده و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی که یکی از مشهورترین مدیران فیلمبرداری جهان بود برای فیلم های چه کسی از ویرجینیا وولف می ترسد؟ و در راه افتخار جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری را از آن خود کرده بود. وکسلر جز معدود فیلمبردارانی است که دارای یک ستاره در پیاده روی مشاهیر هالیوود هستند.
هنری کاستر (؛ – ) کارگردان و فیلم نامه نویس اهل آلمان بود.
هنری لوین (؛ – ) هنرپیشه و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. فیلمشناسی. از آثار او می توان به فیلم های سفر به اعماق زمین و از جان گذشتگان اشاره نمود.
هربرت دیوید راس (; – ) یک تهیه کننده و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۵۸ تا ۱۹۹۵ میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در گورستان وست وود به خاک سپرده شد
هوبرت باسورث (؛ – ) بازیگر، فیلم نامه نویس، کارگردان، و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
هومر اسکات (؛ – ) یک مدیر فیلم برداری اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شیخ اعرابی"، "چهارراه های نیویورک" و "مالی ئو" اشاره نمود.
هاوارد دویچ (؛ زادهٔ ) یک کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
هاوارد دبلیو کوخ (؛ – ) یک کارگردان، و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هیو ویلسون (؛ زادهٔ ) یک کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
هوگو مونته نگرو (؛ – ) یک آهنگساز، و رهبر ارکستر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هایپ ویلیامز (؛ زادهٔ ۱۹۷۰-۰۷) یک کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
آیدا می پارک (؛ – ) یک فیلم نامه نویس، و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
اروینگ رپر (; – ) کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلمهای مهمش می توان "حالا، مسافر" (۱۹۴۲) را نام برد.
اروینگ ریس (؛ – ) یک کارگردان، فیلم نامه نویس، و مدیر فیلم برداری اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم های او می توان به "پذیریش مردمی" اشاره کرد.
ایروین آلن (؛ – ) یک کارگردان، تهیه کننده، و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به فیلم های "سفر به قعر دریا"، "ماجرای پوزیدون" و "آسمانخراش جهنمی" و همچنین سریال های "گمشده در فضا"، "سرزمین غول پیکران" و "سفر به قعر دریا" اشاره نمود.
اروین وینکلر (؛ زادهٔ ) تهیه کننده و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. او تهیه کننده یا کارگردان بیش از ۵۸ فیلم سینمایی است که قدمت آنها به فیلم دردسر دوجانبه در سال ۱۹۶۷ با بازی الویس پرسلی بازمی گردد. چهارمین فیلمی که او تولید کرد، مگر آن ها اسب ها را خلاص نمی کنند؟ (۱۹۶۹) با بازی جین فوندا، نامزد ۹ جایزه اسکار شد. او در سال ۱۹۷۶ برای فیلم راکی برنده اسکار بهترین فیلم شد. به عنوان تهیه کننده، او برای پنج فیلم نامزد بهترین فیلم شده است: راکی (۱۹۷۶)، گاو خشمگین (۱۹۸۰)، مردان واقعی (۱۹۸۳)، رفقای خوب (۱۹۹۰) و مرد ایرلندی (۲۰۱۹). اوایل زندگی. وینکلر در یک خانواده یهودی در شهر نیویورک، از خانواده سول و آنا وینکلر متولد شد. وینکلر زود از دبیرستان فارغ التحصیل شد و وارد دانشگاه نیویورک شد، اما در میان دانش آموزان مسن تر و بالغ تر که بسیاری از آن ها سربازان سابق جنگ جهانی دوم بودند که تحت نظر G.I وارد دانشگاه شده بودند، احساس بی قراری می کرد. بیل. در آغاز جنگ کره، او داوطلبانه به ارتش پیوست و به مدت دو سال در لوئیزیانا مستقر شد. وینکلر پس از اتمام خدمت خود به دانشگاه نیویورک بازگشت و در سال ۱۹۵۵ مدرک ادبیات آمری
کایی را دریافت کرد.