Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پل آدم که به نام پل راما نیز نامیده می شود، یک سد ساحلی زنجیره ای از سنگ آهک است که بین جزیره پامبان در ساحل جنوب شرقی تامیل نادو کشور هند و جزیره منار در ساحل شمال غربی سری لانکا قرار دارد. شواهد زمین شناسی نشان می دهد که این پل در گذشته راه ارتباط زمینی بین هند و سری لانکا بوده است. پل آدم ۳۰ کیلومتر (۱۹ مایل) طول دارد و خلیج منار (جنوب غرب) را از تنگه پالک (شمال شرق) جدا مسازد. بخشی از کناره های ماسه ای آن خشک بوده و ژرفای دریا در این نواحی بسیار کم (۱ تا ۱۰ متر) است که مانعی برای ناوبری و کشتی رانی به شمار می رود. بر اساس گزارش ها پل آدم تا قرن ۱۵ میلادی و پیش از این که بستر دریا توسط توفان ها ژرف تر شود، توسط انسان قابل گذر بوده است. طبق گزارش های ثبت شده در معابد منطقه، پل آدم تا قبل از ویرانی بر اثر وقوع یک چرخند در سال ۱۴۸۰ میلادی، به طور کامل بالاتر از سطح آب دریا قرار داشته است.
کاردینال هلث شرکت آمریکایی ارائه دهنده خدمات و مراقبت های بهداشتی است، که در سال ۱۹۷۱ توسط رابرت دی. والتر تأسیس شد و دفتر مرکزی آن در شهر دوبلین، اوهایو مستقر می باشد . شرکت کاردینال هلت، دارای بزرگترین شبکه توزیع دارو، در سطح بین المللی است. سهام این شرکت در بازار بورس نیویورک معامله می شود و نام آن در فهرست فرچون ۵۰۰ قرار دارد.
ویال به ظروف شیشه ای کوچک گفته می شود که برای نگاه داری داروها به صورت مایع یا پودر استفاده می شود. ویال معمولاً به شیوه عضلانی به بیمار تزریق می شود. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/vial
معماری نئوکلاسیک حدوداً از نیمه دوم قرن هجدهم تا نیمه دوم قرن نوزدهم میلادی در اروپا رواج داشت. در سبک معماری نوکلاسیسیسم (Neoclassical) در خالص ترین شکل از عصر کلاسیک، اصول ویتروویوس و معمار ایتالیایی آندرا پالادیو الهام گرفته شده است. در معماری نئوکلاسیک تأثیر بر دیوار است و برای هر کدام از قسمت های مختلف شخصیت جداگانه ای در نظر می گیرد. این سبک هم در جزئیاتش به عنوان واکنشی در برابر تزئینات سبک روکوکو و هم در فرمول معماری اش به عنوان نتیجه سنتی سازی ویژگی های باروک پسین تجلی می یابد. امروزه معماری نئوکلاسیک در بناهای معاصر به عنوان معماری کلاسیک جدید شناخته می شود. اولین سبک معماری غربی در زمان سلطنت ناصرالدین شاه، به سبب سفرهای مکرر وی به فرنگ، در نیمه دوم قرن نوزدهم میلادی به عنوان نمادی از تجددگرایی وارد ایران شد و معماری ایران را تحت تأثیر خود قرار داد. تاریخچه. جنبشی که از نظر تاریخی به عنوان نئوکلاسیسیسم تعریف می شود مختص یک دوره تاریخی است. معماری کلاسیک، سنتی قدیمی که امروزه نیز ادامه دارد، از این تلاش محدود برای مطالعه «علمی» یونان و روم متمایز است. معماری نئوکلاسیک وجود دارد، سبک و لحظه ای خاص در
اواخر قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹ که به طور خاص با روشنگری، تجربه گرایی و مطالعه مکان ها توسط باستان شناسان اولیه همراه بود. معماری کلاسیک پس از حدود سال ۱۸۴۰ باید به عنوان یکی از سری سبک های «احیا» مانند یونانی، رنسانس یا ایتالیایی طبقه بندی شود. مورخان قرن نوزدهم این موضوع را از دهه ۱۹۷۰ به روشنی بیان کرده اند. باید دید که معماری کلاسیک در طول قرن بیستم چیزی فراتر از یک تجدید حیات است، اما در عوض بازگشت به سبکی است که تصور می شود با ظهور مدرنیسم ناپدید شده است، اما واقعاً مثل همیشه حیاتی است. پالادیانیسم. بازگشت به فرم های معماری کلاسیک به عنوان واکنش به سبک روکوکو را می توان در برخی از معماری های اروپایی اوایل قرن هجدهم، که به وضوح در معماری پالادیان گرجستان بریتانیا و ایرلند نشان داده شده است، تشخیص داد. این نام به طراحی های معمار ونیزی قرن شانزدهم آندره پالادیو اشاره دارد. سبک باروک هرگز مطابق سلیقه انگلیسی نبوده است. چهار کتاب تأثیرگذار در سه ماهه اول قرن هجدهم منتشر شد که سادگی و خلوص معماری کلاسیک را برجسته می کند: Vitruvius Britannicus توسط Colen Campbell (1715)، Palladio's I quattro libri dell'architettu
ra (چهار کتاب معماری، ۱۷۱۵)، De re aedificatoria توسط لئون باتیستا آلبرتی (۱۷۲۶) و طرح های اینیگو جونز … با برخی از طرح های اضافی (۱۷۲۷). مشهورترین آن Vitruvius Britannicus چهار جلدی از کولن کمبل بود. این کتاب حاوی چاپ های معماری از بناهای معروف انگلیس بود که از معماران بزرگ از ویتروویوس گرفته تا پالادیو الهام گرفته شده بود. در ابتدا این کتاب عمدتاً شامل آثار اینیگو جونز بود، اما در جلدهای بعدی حاوی نقشه ها و نقشه هایی از کمپبل و دیگر معماران قرن ۱۸ بود. معماری پالادیان در انگلیس در قرن هجدهم کاملاً تثبیت شد. در خط مقدم مکتب جدید طراحی "ارل معمار" اشرافی، ریچارد بویل، سومین ارل از برلینگتون بود. در سال ۱۷۲۹، وی و ویلیام کنت ، خانه Chiswick را طراحی کردند. این خانه برداشتی دوباره از ویلا کاپرا پالادیو "La Rotonda" بود، اما از عناصر و تزئینات قرن شانزدهم تمیز شد. این کمبود شدید تزئینات از ویژگیهای Palladianism بود. در سال ۱۷۳۴، ویلیام کنت و لرد برلینگتون با تالار هولکام در نورفولک یکی از بهترین نمونه های معماری پالادیان در انگلیس را طراحی کردند. بلوک اصلی این خانه دستورات پالادیو را کاملاً دقیق دنبال می کرد، ام
ا از نظر اهمیت، بالهای پالادیو که اغلب جدا و منفصل بودند، ارتقا می یافتند. همچنین این رگ کلاسیک در معماری متاخر باروک در پاریس، مانند ستون لوور، به میزان کمتری قابل تشخیص بود. این جابجایی حتی در رم در نمای طراحی شده برای Archbasilica از سنت جان لاتران قابل مشاهده بود. نئوکلاسیسیسم. در اواسط قرن هجدهم، جنبش گسترش یافت تا دامنه وسیعی از تأثیرات کلاسیک را شامل شود، از جمله تأثیرات یونان باستان. مرکز اولیه نئوکلاسیسیسم ایتالیا، به ویژه ناپل، بود. جایی که در دهه ۱۷۳۰ معماران دربار مانند لوئیجی وانویتلی و فردیناندو فوگا در حال بازیابی فرم های کلاسیک، پالادیان و منیریست در معماری باروک خود بودند. به دنبال هدایت آنها، جیووانی آنتونیو مدرانو شروع به ساخت اولین سازه های واقعاً نئوکلاسیک در ایتالیا در دهه ۱۷۳۰ کرد. در همان دوره، الساندرو پمپی نئوکلاسیسیسم را به جمهوری ونیز وارد کرد و یکی از اولین لاپیداریوم های اروپا را در ورونا، به سبک دوریک (۱۷۳۸) ساخت. در همان دوره، عناصر نئوکلاسیک توسط معمار Jean Nicolas Jadot de Ville-Issey، معمار دربار فرانسیس استفان لورین، به توسکانی وارد شدند. با هدایت جادوت، یک سبک نئوکلاسیک بد
یع توسط گاسپار پائولتی توسعه یافت و فلورانس را به مهمترین مرکز نئوکلاسیسیسم در شبه جزیره تبدیل کرد. در نیمه دوم قرن، نئوکلاسیسیسم در تورین، میلان (جوزپه پیرمارینی) و تریسته (ماتئو پرتش) نیز شکوفا شد. در دو شهر اخیر، درست مانند توسکانی، سبک نئوکلاسیک هوشیار با اصلاح طلبی سلطنت های روشنفکر حاکم هابسبورگ مرتبط بود. تغییر به سمت معماری نئوکلاسیک به طور متعارف مربوط به دهه ۱۷۵۰ است. ابتدا در انگلستان و فرانسه نفوذ یافت. در انگلستان، کاوش های سر ویلیام همیلتون در پمپئی و مکانهای دیگر، تأثیر تور بزرگ و کارهای ویلیام چمبرز و رابرت آدام، از این نظر محوری بود. در فرانسه این جنبش توسط نسلی از دانشجویان هنر فرانسوی که در روم آموزش دیده بودند، پیش رفت و تحت تأثیر نوشته های یوهان یواخیم وینکلمن قرار گرفت. این سبک همچنین توسط محافل مترقی سایر کشورها مانند سوئد و روسیه پذیرفته شد. نمونه ای از معماری نئوکلاسیک بین المللی در ساختمانهای کارل فردریش شینکل، به ویژه موزه آلتس در برلین، بانک سر جان سوان انگلیس در لندن و کاخ سفید و پایتخت تازه ساخته شده در واشینگتن دی سی جمهوری نوپای آمریکایی مثال زد. سبک بین المللی بود. کلیسای بالت
یمور که توسط بنجامین هنری لاتروب در سال ۱۸۰۶ طراحی شد، یکی از بهترین نمونه های معماری نئوکلاسیک در جهان به حساب می آید. موج دوم نئوکلاسیک شدیدتر، با مطالعه بیشتر و آگاهانه تر باستان شناسی، با اوج امپراتوری اول فرانسه همراه است. در فرانسه مرحله اول نئوکلاسیسیسم به سبک لوئی شانزدهم و مرحله دوم در سبک هایی به نام Directoire و Empire بیان شد. طرفداران اصلی آن پرسیه و فونتین بودند، معماران دربار که در زمینه دکوراسیون داخلی تخصص داشتند. در هنرهای تزئینی نئوکلاسیسیسم در مبلمان فرانسوی به سبک امپراتوری مثال زدنی است. مبلمان انگلیسی چیپندیل، جورج هپل وایت و رابرت آدام، نقش برجسته های ودگود و گلدان های «بازالت سیاه» و مبلمان بیدرمایر اتریش. معمار اسکاتلندی چارلز کامرون فضای داخلی عالی ایتالیایی را برای کاترین دوم بزرگ متولد آلمان در سن پترزبورگ ایجاد کرد.
زُهدباوری از جنبش های بانفوذ مذهبی بود که در سده هفدهم میلادی در میان لوتری های آلمانی پدید آمد. تأکید زهدباوران بر تجربه های شخصی از ایمان دینی و مطالعه انجیل بود، برخلاف روش غالب کلیسای لوتری که تأکید را بر آموزش های رسمی دینی و الهیات و اثر گرفتن زندگی فرد مسیحی از این آموزش ها قرار می داد. نمایندگان این جنبش، همانند اشپِنِر، فرانکه، تسینسدورف و بِنِگِل بنای یک زهدباوری فعال و پویایی را گذاردند که حیات تقدس یافته فرد و انجیل در کانون آن قرار داشتند. متن، در زهدباوری از جایگاه والایی برخوردار است و علوم انجیلی زمینه، رشد یافته است. یکی از وجوه مشخصه این زهدباوری گرایش به عزلت گزینی از هر چیز دنیوی است. از منظر آموزه، زهدباوری امروزین اوانگلیکال است، ولی هر اوانگِلیکالی زهدباور نیست. زهدباوران نسبت به اشکال پرهیزگارانه و نمودهای اوانگِلیکال برخوردی احتیاط آمیز دارند. از سوی دیگر زهدباوران تفاهم چندانی نسبت به رفتار مبارزه جویانه بنیادگرایان ندارند. از این رو زهدباوران راه خود را از کلیسای ایالتی (در آلمان) جدا نساختند و چنان که امروز شاهد آن هستیم کلیسای ایالتی وورتمبرگ شمار کثیری از اعضای زهدباور را در میان
خود دارد. در واقع به زهدباوری یا پارسایی به مثابه شکلی ویژه از ایمان اوانگِلیکال نگریسته می شود.
منتال ری یک نرم افزار رندرینگ حرفه ای که توسط شرکت منتال ایمیجز آلمان توسعه داده شده است. منتال ایمیج در دسامبر ۲۰۰۷ توسط انویدیا خریداری شد. همانگونه که از نام آن برداشت می شود منتال ری از ردیابی اشعه برای ایجاد تصاویر پشتیبانی می کند. منتال ری در ساخت بسیاری از فیلم های معروف مانند هالک، ماتریکس و جنگ ستارگان استفاده شده است. قابلیت اصلی منتال ری دست یابی به عملکرد بالا توسط پردازش موازی در ماشین های چند پردازنده است. منتال ری به گونه ای طراحی شده است تا قابلیت الحاق به سایر نرم افزارها مانند مایا، اتوکد یا تری دی اس مکس را داشته باشد. در نوامبر ۲۰۱۷، انویدیا اعلام کرد که دیگر اشتراک های جدید منتال ری را ارائه نخواهد کرد، اگرچه در سال ۲۰۱۸ نسخه هایی با باگ های برطرف شده برای مشتریان منتشر شد . منابع. ویکی پدیا انگلیسی، مقاله منتال ری
معماری نو گوتیک یا معماری نئوگوتیک (گوتیک ویکتوریایی، احیای گوتیک)، یک جنبش معماری است که در اواخر سال های ۱۷۴۰ میلادی در انگستان به وجود آمد. محبوبیت این سبک در اوایل قرن نوزدهم افزایش یافت در آن زمان بسیاری از ستایندگان تحصیل کرده سبک نئوگوتیک برخلاف پیروی از سبک نئوکلاسیک رایج در آن زمان به دنبال احیای سبک گوتیک قرون وسطایی رفتند. نئوگوتیک ویژگی های خاصی را از سبک گوتیک اصلی مانند الگوهای تزینی، گلدسته ها، لبه های ترینی و پنجره های نوک تیز به ارث می برد.
تومبولو () نوعی زمین چهر حاصل از رسوب گذاری است که در آن یک جزیره توسط خشکی باریکی مانند زبانه ماسه ای یا سد ساحلی به سرزمین اصلی متصل شده است. این هنگامی که به خشکی متصل شود، جزیره ساحلی نامیده می شود. اگر چندین جزیره توسط زبانه هایی بالاتر از سطح آب به هم متصل شوند، خوشه تومبولو شکل می گیرد. گاهی دو یا چند تومبولو پهنه ای را تشکیل می دهند که به آن تالاب داخلی (لاگون) گفته می شود و در نهایت ممکن است با رسوبات پر شود. گاهی تومبولو به عنوان نوعی باریکه خاکی نیز در نظر گرفته می شود.
والری مارتین (؛ زادهٔ ۱۹۴۸) یک رمان نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برنده جوایزی همانند کمک هزینه گوگنهایم و برنده جایزه ادبیات داستانی زنان در سال ۲۰۰۳ به خاطر نوشتن کتاب دارایی است.
مایکل داروین مورلی (زادهٔ ۱۹۳۰ در یونگستاون – درگذشتهٔ ۱۱ اکتبر ۲۰۲۰) ریاضی دان اهل آمریکا بود. تحصیلات. مورلی در دانشگاه کیس وسترن رزرو تحصیل کرد و سپس به کار در دانشگاه شیکاگو سرگرم شد. او در سال ۱۹۶۲ با سرپرستی ساندرز مک لین درجه دکتری ریاضیات را به دست آورد و پس از آن به دانشگاه برکلی رفت. آثار ریاضی. مورلی در دانشگاه ویسکانسین به درجهٔ استادیاری رسید. او در سال ۱۹۶۶ به دانشگاه کورنل رفت و در سال ۲۰۰۲ در همان دانشگاه بازنشسته شد. زمینهٔ پژوهشی مورلی منطق ریاضی و نظریهٔ مدل ها بود و دستاوردهای فراوانی در این زمینه داشت. جوایز و افتخارات. مایکل مورلی در سال ۲۰۰۳ جایزه لروی استیل را دریافت نمود.
جایزه گرمی برای بهترین آلبوم شنیداری کودکان جایزه افتخاری ای است که طی سال های ۱۹۵۸ تا ۲۰۱۱ توسط آکادمی ملی علوم و هنرهای ضبط به عنوان جوایز گرمی به هنرمندانی که آلبوم شنیداری باکیفیتی برای کودکان اجرا می کردند، اعطا می شد؛ که بیشتر با نام "جوایز گرامافون" شناخته شد.
جایزه امی ساعات پربیننده بازیگر زن برجسته مهمان در یک سری کمدی جایزه تلویزیونی ایی است که هرساله توسط آکادمی علوم و هنرهای تلویزیون به بازیگر زن برجسته مهمان در یک سری کمدی اعطا می شود.
موریس گرویس موریس گرویس ، دستورنویس برجستهٔ زبان فرانسه اهل بلژیک، متولد ۷ اکتبر ۱۸۹۵، درگذشته ۴ ژوئیه ۱۹۸۰. نام او امروزه مُعرف کتاب جامع دستور زبان فرانسه او با عنوان کاربرد خوب (کتاب) () است. زندگی نامه. موریس گرویس در سال ۱۹۱۵، پس از فارغ التحصیلی از مدرسه عالی کارلسبور، معلم زبان فرانسه شد و به موازات آن به تنهایی زبان های لاتین و یونانی را آموخت. سپس برای تکمیل تحصیلات عالی خود وارد دانشگاه لیئژ شد و در سال ۱۹۲۵در رشته فیلولوژی یا متن شناسی کلاسیک به کسب مدرک دکتری نایل آمد. او در حین تدریس دستور زبان فرانسه متوجه شد که خیلی از کتاب های موجود پاسخگوی نیاز مدرسان و نویسندگان نیست. از این رو به نگارش کتاب جامع اقدام کرد. چند ناشر معروف پس از مشاهدهٔ نسخه دستنویس کتاب، آن را رد کردند ولی گرویس مأیوس نشد. عاقبت در ۱۹۳۶، ناشری کوچک از شهر ژامبلو این اثر را منتشر کرد. کتاب جامع دستور زبان او به سرعت در فرانسه مورد اقبال قرار گرفت و دیری نگذشت به چاپهای بعدی رسید. برای مثال آندره ژید آن را بهترین کتاب دستور زبان فرانسه خطاب کرد. گرویس در سال ۱۹۴۶، از طرف فرهنگستان فرانسه مدال طلا گرفت و در ۱۹۷۱ مفتخر به دریافت
نشان لیاقت لژیون دونور شد. او در ۴ ژوئیه ۱۹۸۰ درگذشت و همهٔ امور مربوط به کتابش را به دامادش آندره گوس واگذار کرد. دلیل مهم اقبال این کتاب و به تبع آن شهرت نویسنده، تغییرات مستمر و به روزرسانی مطالب کتاب بر اساس آخرین دستاوردهای علم زبان شناسی و دستور زبان است. برای نمونه گرویس نخستین دستورنویسی بود که اعلام کرد وجه شرطی در زبان فرانسه وجود ندارد و آنچه به طور سنتی در کتاب های گرامر فرانسه ذکر شده است پایه علمی ندارد زیرا در بخشی از جمله می آید که متضمن شرط نیست، لذا باید آن ها را به عنوان زمان های وجه اخباری در نظر گرفت. بنابر نظر او، زمان شرطی حال قابل قیاس با آینده ساده و زمان شرطی گذشته قابل قیاس با آینده مقدم است. این تعریف جدید برای اول بار در ایران، در ۱۳۸۳، در کتاب درسی «دستور زبان فرانسه (فعل)» از انتشارات دانشگاهی سمت منعکس شده است. آثار. موریس گرویس سوای کتاب جامع فوق، آثار زیر را نیز که همه مربوط به دستور زبان فرانسه است، در کارنامه خود دارد. منابع. https://fr.wikipedia.org/wiki/Maurice_Grevisse
ماتیاس خونارتس (؛ زاده ۸ دسامبر ۱۹۷۷) در آنتورپ، بلژیک) بازیگر اهل بلژیک است. او پسر بازیگر بلژیکی، جولین خونارتس است. خونارتس بیشتر به خاطر بازی در فیلم های "لافت"، "کله شق"، "زنگار و استخوان"، "کورسک"، "دختر دانمارکی" و "" به شهرت رسید.
مبارک آباد یا گت آه (در زبان مازندرانی به معنای آهِ بزرگ) در گذشته یکی از روستاهای دهستان آبعلی بوده است؛ سپس در هنگام تشکیل شهر آبعلی به بخشی از شهر آبعلی تبدیل شده است. منطقه ای کوهستانی واقع در البرز مرکزی با ارتفاع بیش از ۲۵۰۰ متر از سطح دریا با زمستانهای سرد و تابستانهای خنک. در شمال محله مبارک آباد در کنار سه چنار کهنسال امامزاده ای به نام امامزاده حمزه قرار دارد. این بنا در تاریخ نهم اردیبهشت ۱۳۸۲ به شماره ۸۵۱۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
معماری نئو باروک (احیای باروک یا معماری امپراتوری دوم) در فرانسه یک سبک معماری در آخر قرن نوزدهم بود. این دوره بیانگر دوره ای است که در آن جنبه های اصلی معماری باروک حفظ شده ولی تقارن زمانی با دوره باروک یعنی قرون هفده و هجده میلادی ندارد. عناصر سنتی معماری باروک جزئی اساسی از برنامه درسی مدرسه هنرهای زیبای بوزار پاریس، مدرسه برجسته معماری در نیمه دوم قرن نوزدهم بود. از معمارهای این سبک می توان به فردیناند فلنر، هرمان هلمر، آرتور مینینگ و سر ادوین لوتینز اشاره کرد.
مثلثات معمولی، مثلث ها را در صفحهٔ دوبعدی مطالعه می کند. در فضای دوبعدی، توابع مثلثاتی با یکی از روش های تعریف بر پایهٔ مثلث قائم الزاویه، دایرهٔ واحد، سری توانی یا معادلهٔ دیفرانسیل، تعریف می شوند. تعمیم توابع مثلثاتی معمولاً با یکی از روش های تعریف تابع مثلثاتی آغاز می شود و آن را با فضایی غیر از هندسهٔ اقلیدسی تطابق می دهد. به طور عام، می توان مثلثات را علم مطالعهٔ مجموعه ای از سه نقطه در هر هندسه یا فضای ممکن دانست. یکی از روش های تعمیم دادن، مطالعهٔ زاویه ها و چندضلعی ها در فضای چندبعدی است.
معماری احیای رنسانس اصطلاحی همه جانبه است که بسیاری از سبک های احیایی قرن نوزدهم را که نه یونانی و نه گوتیک هستند ولی از بازه گسترده ای از سبک های کلاسیک ایتالیایی الهام گرفته اند در بر می گیرد. تحت اصطلاح گسترده معماری رنسانس معماران قرن نوزدهم و نقادان پای فراتر از سبک های معماری که از فلورانس و مرکز ایتالیا در قرن پانزدهم میلادی که به عنوان سیمایی از امانیسم شناخته می شد گذاشتند. آنها همچنین از سبک هایی را که ما به عنوان منریسم یا باروک می شناسیم نیز استفاده می کردند. نام گذاری سبک های خود ساخته در اواسط و اواخر قرن نوزدهم بسیار رایج بود. نئو رنسانس حتی توسط معماران معاصر به سازه هایی که دیگران ایتالیایی می نامیدند یا سازه هایی که بسیاری از ویژگی های باروک فرانسوی را داشت نیز گفته می شد. گوناگونی فرم های معماری رنسانس در بخش های مختلف اروپا مخصوصاً فرانسه و ایتالیا به دشواری فهم سبک نئو رنسانس افزوده است . یک مقایسه بین وسعت خود منبع این عنصر به عنوان مثال ، wollaton hall انگلیسی ، و یا کاخ پیتی ایتالیایی و قلعه چمبورد فرانسوی و palace of facade روسی که همگی به عنوان رنسانس شناخته شده است ،نشان می دهد چه ت
نوعی می تواند یک معماری به خصوص داشته باشد . ریشه معماری رنسانس. منشأ معماری رنسانس به طور کلی توسط فیلیپو برونلسکی شناخته شد و اعتبار یافت ( ۱۳۳۷_۱۴۴۶) . برونلسکی و هم عصران وی آرزو داشتند نظم بیشتری به معماری وارد کنند و حاصل تقارن قوی و نسبت دقیق می شد . این جنبش به وسیله مشاهدات علمی در طبیعت به خصوص آناتومی بدن رشد کرد . معماری نئو رنسانس نه فقط به وسیله سبک معماری اصیل ایتالیایی همچنین از طریق معماری رنسانس فرانسوی در قرن ۱۶ کم کم شکل گرفت . در سال های اولیه قرن ۱۶ میلادی فرانسوی ها درگیر جنگ های ایتالیا بودند و می خواستند نه تنها گنجینه های هنر رنسانس را به عنوان غنیمت جنگی داشته باشند همچنین ایده های سبک گرایانه را هم داشته باشند . در دره لوویر موجی از بنای شاتو با استفاده از سبک های سنتی گوتیک فرانسوی اما با تزیینات اشکال رنسانس ایتالیایی ، شامل سنتوری ها ، گذرگاه های طاق دار ، نقش ستون ها و سرستون های دوره رنسانس ایتالیایی ساخته شد . در انگلستان رنسانس تمایل به تجلی در خانه های بزرگ و بلند و مربع مانند همچون قصر لانگ لیت هوس داشت . معمولا این نوع ساختمان ها دارای برج های متقارن بودند که به نوعی اشار
ه به سیر تکاملی معماری برج و بارو دار قرون وسطایی بود . این نوع شاخص در ساخته شده بین سال های ۱۶۰۷ ۱۶۱۱ که برجهای قرون وسطایی با گنبدهای ایتالیایی مشهود است به این دلیل است که بسیاری از ساختمانهای ابتدایی نئو رنسانس در انگلستان اغلب حال و هوای قلعه مانند داشت نسبت به ساختمانهای هم عصر اروپایی خود که می توان به آشفتگی سبک معماری معماری نئوگوتیک هم پی برد . پیدایش نئورنسانس. وقتی معماری احیای رنسانس در میانه قرن ۱۹ مد شد ، اغلب پدیدار گشت نه به شکل اصلی شناخته شده خود که در ایتالیا بود ، بلکه به عنوان ترکیبی از همه فرم ها ، بر طبق امیال معمار و خواسته کارفرما که یک روش معمول در اواسط و اواخر قرن ۱۹ بود . دانش جدید سبک های دنبال روی رنسانس را به عنوان سبک تکلف گرایی یا باروک می شناسد ، دو سبک بسیار متفاوت و حتی متضاد از لحاظ معماری، اما معماران اواسط قرن نوزدهم آنها را به عنوان بخشی از استمرار رنسانس که اغلب ایتالیایی خوانده می شدند می فهمیدند و آزادانه همگی را ترکیب می کردند ، همچون رنسانسی که اولین بار در کشور های دیگر انجام شده بود . بنابراین تجمیع رنسانس ایتالیایی ، فرانسوی ،فنلاندی و مقداری وامداری از دوره
های بعد شان می تواند سبب دشواری و بحث در تعریف دقیق اشکال گوناگون معماری قرن ۱۹ شود ، تمایز در برخی از فرم های ساختمانهای نئورنسانس فرانسوی از نمونه های به خصوص احیای گوتیک شان می تواند مشکل باشد . زیرا هر دو سبک در طول قرن نوزدهم به طور همزمان محبوب بودند . به عنوان یک نتیجه ، شیوه خودآگاهانه نئورنسانس در سال ۱۸۴۰ آغاز شد و تا سال ۱۸۹۰ این جنبش کم کم افول کرد . کاخ صلح لاهه که در سال ۱۹۱۳ با سبک غلیظ نئو رنسانس فرانسوی تکمیل شد ، یکی از آخرین ساختمان های برجسته در این سبک بود . چارلز بری با طراحی تراولرز کلوپ و پال مال (۱۸۲۹_۱۸۳۳) سبک نئو رنسانس را به انگلستان معرفی کرد . نمونه های اولیه اما معمولی و بومی سبک نو رونسانس شامل منتمورتاورز و شاتو دفرییرز هر دو طراحی شده در دهه ۱۸۵۰ میلادی به وسیله جوزیف پکستن برای یکی از اعضای خانواده بانکدار روتشایلد هم معرف این سبک بودند . نقش مایه های اصیل رنسانسی گرفته شده از معماران متقدم سبک (چهارصد ) رنسانس همچون لئون باتیستا آلبرتی ویژگی ها این سبک را توصیف می کند . این نقش مایه ها شامل روستیک کاری ها کنج سنگ کاری ها پنجره های قاب شده با فرسب و درهای تاج دار به سنتوری (
معماری)ها و تزئین شده با طارمی است . اگر یک ساختمان دارای چندین طبقه بود ،طبقه فوقانی معمولاً پنجره های مربعی کوچک داشت که بیانگر نیم طبقه بودن در طراحی های اصیل رنسانس را بارز می کرد . با این حال سبک نئو رنسانس بعدها خصوصیات سبک های رمانسک و باروک را اغلب با شدت بیشتری به کار برد در حالی که در سبک اصیل رنسانس از این موارد پیدا نمی شد. تحسین جان راسکین به شگفتی های معماری ونیز و فلورانس در دهه ۱۸۵۰ ، در جلب توجه محققین و طراحان با افزایش آگاهی آنها به وسیله مناظره و بازگشت از نئوکلاسیسم و احیای گوتیک به رونسانس ایتالیایی تاثیر بسزایی داشت . مثل همه سبک های معماری، رنسانس یک شبه شکل نگرفت، بلکه کم کم تکامل یافت . یکی از اولین نشانه های ظهور آن ، زندان زنان وورتسبورگ بود که در سال ۱۸۰۹ ساخته شد و توسط پیتر اسپیث طراحی شد . در این ساختمان که شامل سنگ برجسته کاری ها طبقه اول بود که یک قوس نیم دایره بزرگ در میان ان قرار داشت ، و همچنین یک رواق مینیاتوری نامعمول به سبک مصری در بالای آن ، و باز در بالای آن ردیف از شش پنجره های بلند قوسی و در بالای آن درست در زیر طرح نگاری بیرون زده سقف ، پنجره های کوچک دایره ای طبقه
فوقانی خودنمایی می کرد . جلوه های این ساختمان شبیه کارهای معمار آمریکایی هنری هابسون ریچاردسون بود گه در دهه ۱۸۸۰ در آمریکا مشغول به کار بود.سبک ریچاردسون در انتها یا در ظهور احیا گرایی ترکیبی شدید ازخصوصیات هر دو سبک رومانسک و رنسانس بود . به عنوان مثال وارهوس مارشال فیلد در شیکاگو نمونه ای از این شرح است. نئو رنسانس اوایل در مونیخ مورد توجه قرار گرفت اغلب یک نوع اقتباس مستقیم از Italian palazzi . ابتدا در palace leuchtenberg در سال ۱۷۲۱ توسط لئو فن کلنتسه ظاهر گشت و سپس بعنوان یک سبک دولتی تحت سلطنت لودویگ یکم بایرن برای چندین نقاط دیدنی همچون آلته پیناکوتک در سال ۱۸۲۶ و بال کونیگبائو رزیدنس مونیخ در سال ۱۸۳۵ و همچنین کتابخانه ایالتی باواریا در ایالت باواریا ۱۸۳۱ مورد اقتباس قرار گرفت . در حالی که می توان شروع دوره رنسانس را با سادگی و بی تکلفی آن تعریف کرد آنچه که بعد ها آمده در طراحی آن بسیار زینت بخش بود . این دوره می تواند به وسیله بعضی از بزرگ ترین سالن های اپرای اروپایی همچون سالن تئاتر گوتفرید زمپر در وین و سالن اپرای وی در درسدن مشخص باشد . این شکل تزیین بخش نئو رنسانس ریشه در فرانسه ، گاهی اوقات ب
ه عنوان (امپراتوری دوم) نیز شناخته می شود ، و تاکنون نیز برخی از عناصر باروک را در خود گنجانده است . تا سال ۱۸۷۵ آن را به سبک پذیرفته شده در انواع ساختمانهای عمومی و اداری تبدیل شده بود . در انگلستان ، جایی که جورج گیلبرت اسکات طراحی ساختمان وزارت امور خارجه بریتانیا را بر اساس این سبک بر عهده داشت، از بعضی خصوصیات معماری پالادین هم در آن استفاده کرده بود . با شروع ساخت درخت خانه سانسوسی ۱۸۵۱ در آلمان ، سبک نئو رنسانس تبدیل به یک سبک استاندارد و ملزوم برای انواع دانشگاه ها و ساختمان های عمومی ، بانکها و موسسه های مالی و همچنین ویلا های شهری شده بود . از برجسته ترین نمونه های این سبک میتوان به ویلا میایر در درسدن ،ویلاهاوس در در هسن ، پالائس بورسیک در برلین و ویلا میسنر در لایپزیک اشاره کرد . نسخه آلمانی نئورنسانس در پروژه سخت و طاقت فرسای تالار شهر هامبورگ ۱۸۸۶ و رایشس تاگ در برلین به حد اعلای خود رسید .این سبک با نام های برجسته ای همچون رودولف ایتلبرگر ، بنیانگذار هنر و صنایع دستی وین (امروزه هنرهای کاربردی وین) این سبک با استقبال ویژه ای در وین روبرو شد، جایی که خیابان ها و ساختمان ها که به سبک نو رنسانس، و
لی در واقع مجموعه کلاسیک از عناصری که به طور آزادانه از دوره های مختلف تاریخی وام گرفته شده بودند، ساخته شد . همچنین در پادشاهی مجارستان، سبک نئو رنسانس در دهه های ۱۸۷۰ و ۱۸۸۰ محبوب بود . در پایتخت روبه رشد مجارستان یعنی بوداپست ، بسیاری از ساختمانهای عمومی مهم در سبک نئو رنسانس ساخته شدند همچون باسیلیکای سنت استفان و خانه ملی اپرای مجارستان .ساختمان های واقع در خیابان آندراشی مجموعه برجسته از سبک نو رنسانس در اواخر دهه های قرن نوزدهم است . مشهور ترین معمار مجارستانی آن دوره ، میکلوس یپل معماری نئورنسانس را در کارهایش ترجیح می داد . در روسیه این سبک توسط آگوست دموند فراند در دمیدوف هاوس ۱۸۳۵ پیشگام بود . وی اولین کسی در سن پترزبورگ بود که برخلاف روش کلاسیک، از روش (یک نما در یک طبقه) استفاده کرد که کل ساختمان با وجودی که هر طبقه یک نوع تزئینات به خصوص داشت را همچون یک واحد یکدست نشان می دهد. کنستانتین تون معروفترین معمار روسی ان دوره، به کرات از عناصر معماری ایتالیایی در کاخ بزرگ کرملین برای تزئینات داخلی ان استفاده کرد، با نما سازی سخت و برجسته در طبقه همکف که یادآور ایتالین پلازای قرن شانزدهم بود .این سبک ت
وسط معماران ساختمان ولادیمیر پالاس( ۱۸۷۲) بسط داده شد و در ساختمان موزه استیگلیتز( ۱۸۹۶) به اوج خود رسید. در مسکو سبک نئورنسانس کمتر نسبت به پایتخت شمالی رایج بود گرچه فضای داخلی نئوموسکویچ ساختمان شورای شهر دوما (۱۸۹۲) با تاکید بر تزئینات فلورانسی و ونیزی اجرا گردید. درحالی که نئورنسانس در درجه اول با ساختمان های غیر مذهبی در ارتباط است، پرنس یوسپف دستور داد که فضای داخلی کلیسای کاخ شان در نزدیکی مسکو (۱۹۱۹) به تقلید دقیق از کلیساهای ونیزی قرن شانزدهم تزیین شود. این سبک در آمریکای شمالی گسترش یافت تا جایی که به یکی از سبک های محبوب بومی آمریکایی های متمول مبدل گشت. قصر بریتز در نیوپورث رودایلند محل اقامت خانواده وندربیلت بود که توسط ریچارد موریس هانت در سال ۱۸۹۲ طراحی گردید. این کاخ و عمارت های همعصرش در عصر طلایی ایالات متحده نشان دهنده جاه طلبی های اقشار ثروتمند آمریکایی بخاطر همترازی و برتری جویی در مقابل سبک های زندگی متظاهر اشراف زادگان اروپایی بود. در نیمه دوم قرن خیابان پنجم در نیویورک پر شده بود از ساختمان ها با سبک رنسانس فرانسوی و ایتالیایی که همگی با سبک نئورنسانس طراحی شده بود. بسیاری از آنها از