Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جا بالاخره فرصت یافت که رساله ای جامع در اقتصاد، که سال ها مصمم به نوشتنش بود، تألیف کند. این رساله به زبان آلمانی با عنوان Nationaloekonomie, Theorie des Handelns und Wirtschaften [اقتصاد، نظریهٔ کنش و تدبیر معاش] در مهٔ ۱۹۴۰ در ژنو به چاپ رسید. این ایام با آغاز جنگ جهانی دوم و تهاجمات آلمان نازی به کشورهای همسایه مصادف بود. میزس و همسرش در اوت همان سال (۱۹۴۰) به آمریکا گریختند و در نیویورک اسکان گزیدند. بسیاری دیگر از اقتصاددانان اتریشی از جمله تقریباً تمام اعضای سابق حلقهٔ میزس پیشتر اتریش را ترک گفته بودند. آنها طبعاً در محیطهای جدید و ناآشنا کمتر فرصت کار علمی و پرداختن به معقولات می داشتند. به علاوه کتاب اصلاً نتوانست به بازارهای آلمانی زبان راه یابد. چنین بود که اثری که انتظار می رفت سبب سربلندی نویسنده اش شود و سدی سترگ در مقابل موج نئوکلاسیسسم و عقاید مارشال و کینز باشد، مهجور ماند. در ایالات متحده وضعیت میزس و همسرش چندان مطلوب نبود و در مضیقه می زیستند. در سال ۱۹۴۴ در پی پیشنهاد هنری هازلیت به یوجین دیویدسن رئیس انتشارات دانشگاه ییل دو کتاب از میزس به زبان انگلیسی به چاپ رسید یکی "دولت هرویسپ توانا
" و دیگر "دیوانسالاری". توفیق این دو اثر دیویدسن را بر آن داشت که با میزس تماس گیرد. نتیجهٔ ملاقات ها این شد که ترتیبی برای ترجمهٔ کتاب Nationalokonime به زبان انگلیسی داده شود. دیویدسن مشتاق انجام یافتن کار بود، پس با صاحب نظران مشورت کرد. هازلیت، وسترفیلد، هایک و ماخلوپ اثر را ستودند و دیویدسن را ترغیب به چاپ کردند. با این حال شمار مخالفان اندک نبود. عده ای عقاید میزس را کهنه یا افراطی می دانستند و عده ای حتی از خصمان میزس به شمار می آمدند. از مخالفان سرشناس می توان هابرلر، فرنک نایت و اسکار لانگه را نام برد. به رغم مخالفت ها هیئت انتشارات دانشگاه ییل در ۵ مارس ۱۹۴۵ رأی به چاپ اثر تحت عنوان موقت "اقتصاد ملی" داد. نام کتاب، درست پیش از چاپ، به کنش انسانی تغییر یافت. میزس عنوان های زیر را به دیویدسن پیشنهاد کرده بود: دستنویس نهایی در اول اکتبر ۱۹۴۸ به چاپخانه تحویل داده شد و چند ماه بعد در سال ۱۹۴۹ به بازار عرضه شد.
احمد کاوَری (زادهٔ ۱۳۴۴ در عراق) کارگردان و بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون است که فعالیت هنری خود را در سال ۱۳۶۴ با تئاتر آغاز کرد. او تا سال ۱۳۷۰ چند مستند کوتاه از جمله "دار عاشقان" و "دایره معیوب" را کارگردانی نمود. در نگارش فیلم نامه های "مردی از جنس بلور" و "قاصدک" همکاری داشته است و با بازی در چند فیلم نظیر "ارتفاع پست" بازیگری را نیز تجربه نموده است.
سی-باس () یک پروتکل ارتباطی است بر اساس مدل ۷ لایه ای ، برای اتوماسیون منازل و ساختمانها که می توان تا هزار متر کابل از نوع Cat-5 را در آن استفاده کرد. این پروتکل قبلاً در استرالیا، نیوزلند، آسیا، خاور میانه، روسیه، آمریکا و قسمت های دیگری از اروپا از قبیل یونان و رومانی استفاده شده است. توسط بخش سیستم های یکپارچهٔ شرکت استرالیا (که هم اکنون بخشی از اشنایدر الکتریک است) برای استفاده با نام تجاری خود در سیستم کنترل روشنایی ساختمان ها و اتوماسیون های خانگی ساخته شد. برای مدت کوتاهی در آمریکا استفاده می شد و موجود بود ولیکن «اشنایدر الکتریک» فروشش را در آمریکا متوقف کرد. در سیستم های کنترل اتوماسیون خانگی و همچنین سیستم های کنترل روشنایی ساختمان های تجاری استفاده می شود. بر خلاف پروتکل رایج X10 که از یک سیگنال تحمیل شده بر خطوط استفاده می کند، از یک کابل ولتاژ پایین اختصاصی یا شبکه بی سیم ۲ طرفه برای برای انتقال سیگنالهای فرمان دهی و کنترل، استفاده می کند که این امر قابلیت اطمینان انتقال فرمان را بهبود می بخشد و را نسبت به X10 برای برنامه های تجاری بزگ مناسب تر می سازد. سیستم. سیستم می تواند برای کنترل اتوماتیک
یا از راه دور محصولات، روشنایی و دیگر سیستم های الکتریکی به کار رود و همچنین می تواند با سیستم های امنیت خانگی، محصولات صوتی تصویری و دیگر محصولات الکتریکی در تعامل باشد. سیستم به دو صورت کابلی و بی سیم موجود است با گذر گاهی که امکان انتقال اطلاعات را بین سیستم های کابلی و بی سیم ممکن می سازد. سیستم کابلی از کابل های استاندارد دستهٔ به عنوان کابل های شبکه ای استفاده می کند و نیازی به قطع کننده جریان در پایان خط ندارد. شرکت نوع خاصی از کابل ها دستهٔ ۵ را برای استفاده در پنل های توزیع برق تولید می کند. این کابل یک روکش صورتی خارجی دارد که برای اطمینان از جداسازی الکتریکی کافی بین ولتاژ اصلی برق موجود در پنل های توزیع و ولتاژ فوق العاده کم ارزیابی شده و مورد استفاده قرار می گیرد. در خارج از پنل های توزیع می توان از کابل های استاندارد دستهٔ استفاده کرد. سیم کشی دسته ۵ شبکه از یک طرح معماری آزاد توپولوژی استفاده می کند. نهایت طول کابلی که می توان در استفاده کرد، ۱۰۰۰ متر است اگر چه به راحتی می توان با پل های شبکه ای آن را افزایش داد. تا ۱۰۰ واحد از این پل ها را می توان بر یک شبکه نصب کرد که همین تعداد را هم می توا
ن با پل ها ی شبکه عادی افزایش داد. حداکثر تعداد شبکهٔ در یک تأسیسات ۲۲۵ می باشد (لازم است ذکر شود اگر از رابط اترنت استفاده شود، این محدودیت رفع شده و سایز سیستم فقط به آدرس دهی محدود می شود). بیش ترین تعداد شبکه هایی که به طور سری به شبکه محلی، توسط پل های شبکه ای متصل هستند ۷ عدد می باشد. هر واحد استاندارد برای بکار افتادن نیاز به دارند، درحالی که برخی از واحدهای تا هم نیاز دارند. می توان بیش از یک منبع تغذیه را به شبکه برای تأمین نیروی مورد نیاز متصل کرد، بار وارده به طور مساوی بین آن ها تقسیم می شود. هر شبکه در صورتی که در آن واحدهای نارسایی وجود داشته باشد، نیاز به یک (بردن شبکه) دارد. را بر روی واحدهای خروجی به طور نرم افزاری می توان فعال کرد یا می توان یک سخت افزاری را به شبکه متصل کرد. هر شبکه حد اقل نیاز به یک سیستم برای هماهنگ سازی اطلاعات نیاز دارد. فاصلهٔ بین مدار منبع اصلی و مدار سیستم ، به مقدار می باشد، که این مقدار توسط ترانسفورماتور ۲ سیم پیچ و اپتوکوپلر به دست می آید. این بدین معنا است که که سیم کشی، ارتباطات و مدار بندی در را می توانیم به صورت ولتاژ بسیار پایین در نظر گرفت. طراحی سیم کشی سی
ستم. در سیم کشی رایج معمولی، خط اصلی نیرو () از تابلوی توزیع به بار از طریق یک سویچ دیواری سیم کشی شده است. در سیستم های ارتباط بین تابلوی توزیع و لامپ های سقفی و بین تابلوی توزیع و جعبهٔ اتصال (تقسیم) ،(کلید دیواری) به طور کامل از هم جدا می باشد. در ضمن هیچ ربطی بین جعبه اتصال و لامپ های سقفی مربوطه وجود ندارد. مدار فرمان در سیستم که بر روی تابلوی توزیع نصب شده اند و جایگزین " دیمر " یا " رله " در یک سوییچ های رایج در سیم کشی های مرسوم شده اند، تعبیه شده است. این دیمر (یا رله) یک خط اتصال ۱۲۰/۲۲۰ دارد که به طور مستقیم به چراغ های سقفی کشیده شده و یک خط اتصال بی اثر که از چراغ های سقفی به دیمر کشیده شده است نیز دارد. دیمر به طور مستقیم روشنایی را کنترل می کند و فرمان هایش را از دستگاه های دیگر درون شبکه می گیرد. (برای مثال کلید چراغ نصب شده بر روی دیوار). این سوییچ دیواری به هیچ وجه به هیچ باری متصل نمی شود، بلکه مستقیماً با استفاده از کابل کنترل و سیگنال متصل می شود. مشارکت و همکاری در. از تاریخ ۹ دسامبر ۲۰۰۸ شرکت پروتکی را در دسترس هر کس که بخواهد ارتباط برنامه نویسی با آن بر قرار کند، قرار داده است. با است
فاده از یکی از ماژول های رابط شرکت
رصدخانه پویایی شناسی خورشید ، از سال ۲۰۱۰ میلادی توسط ناسا مأموریت رصد ستارهٔ خورشید را بر عهده دارد. این تلسکوپ فضایی که با وزن کلی زمان پرتاب ۳۱۰۰ کیلوگرمی توسط موشک اتلس ۵ از ایستگاه کاناورال در تاریخ ۱۱ فوریه ۲۰۱۰ به فضا پرتاب شد بخشی از برنامه ای با عنوان "زندگی با یک ستاره" است. هدف از برنامه اِل دبلیواِس (LWS) افزایش درک علمی از جنبه هایی از سامانهٔ خورشید-زمین است که مستقیماً زندگی و جوامع را تحت تأثیر قرار می دهد. هدف اس دی اُ (SDO) درک تأثیر خورشید بر روی زمین و فضای نزدیک زمین توسط اتمسفر خورشیدی در مقیاس کوچکی از فضا و زمان به طور همزمان است. این رصدخانه همچنین در حال مطالعه چگونگی ایجاد و ساختار میدان مغناطیسی خورشید و اینکه چگونه این انرژی مغناطیسی ذخیره شده در هورسپهر (هلیوسفر) و فضای بیرونی ستاره، تبدیل به بادهای خورشیدی شده و منتشر می شود. مأموریت اصلی به مدت پنج سال و سه ماه برنامه ریزی شده بود اما انتظار می رفت به مدت ده سال قادر به ادامهٔ مأموریت باشد. طول کلی این تلسکوپ فضایی در امتدادی که روبه خورشید است در حدود ۴٫۵ متر است. تمدید مأموریت. در فوریهٔ ۲۰۲۰ اعلام شد که مأموریت این رصدخانه ف
ضایی تا سال ۲۰۳۰ تمدید گردیده است. یافته های جدید. یافته های این تلسکوپ فضایی نشانه هایی را در اختیار دانشمندان قرار داده است که می تواند تفاوت دمای چند میلیون درجه ای میان سطح خورشید و جو خورشید را توضیح دهد. بدین وسیله نوع سریع تر و کوتاه تر فوران های خورشیدی کشف شد که به فوران های "سوزنی نوع دو" مشهورند. این فوران ها می توانند در ثانیه تا ارتفاع ۱۰۰ تا ۱۵۰ کیلومتری، به بالا شلیک شده و سپس ناپدید شوند. فوران های سوزنی شکل، با سرعت زیاد، گازهای داغ یا پلاسما را از سطح خورشید به تاج خورشیدی، می دمند. گرمای این فوران های سوزنی گاه از یک میلیون درجه نیز تجاوز می کند. ۵ سال. به مناسبت پنجمین سالگرد تأسیس این رصدخانه، ناسا ویدئویی از خورشید منتشر کرد. این ویدئو بخشی از ثبت یک فریم در هر ۸ ساعت در طی پنج سال گذشته (۱۸۲۶ روز رصد فضایی) و ادغام ۲۶۰۰ ترابایت دیتا و ۲۰۰ میلیون تصویر است.
آزمون ای پی تی ویژه داوطلبان دکتری دانشگاه آزاد اسلامی می باشد که توسط همین دانشگاه به منظور سنجش و ارزیابی سطح زبان عمومی داوطلبان برگزار می شود. تمامی دانشجویان دکتری این دانشگاه در صورت دارا نبودن مدرک بین المللی زبان انگلیسی با نمره تعیین شده توسط دانشگاه، باید در آزمون ای پی تی شرکت نمایند و حداقل نمره قبولی را در آن کسب کنند. تاریخچه. آزمون ای پی تی از سال ۱۳۸۶ آزمون EPT آغاز شد و به صورت منظم در واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی برگزار شده است. تا اردیبهشت سال۱۳۹۲، این آزمون به صورت فصلی برگزار می شد اما پس از آن هر ماه برگزار می شود. در ابتدای برگزاری این آزمون، مدرک آن تنها برای داوطلبان ورود به مقطع دکتر واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد الزامی بود اما مدتی بعد، ارائه این مدرک برای کلیه متقاضیان دکتری دانشگاه آزاد اسلامی ضروری شد. در مقایسه آزمون ای پی تی با آزمون بین المللی تافل، درمیابیم که تنها تفاوت آنان این است که آزمون EPT بخش شنیداری و نگارش ندارد. از لحاظ سطحی نیز آزمون ای پی تی باتافل دکتری یا همان آزمون زبان عمومی دکتری برابر است. این آزمون ۱۰۰ سؤال دارد که 20 سؤال به درک مطلب، 15 سوا
ل کلوزتست، 25 سؤال به لغات و 40 سؤال به گرامر اختصاص داده شده است. همچنین توجه کنید که این دسته بندی تقریبی است و ممکن است در هر آزمونی تغییر کند. اساس شکل گیری آزمون. اساس شکل گیری آزمون بر این بوده است که داوطلبان تحصیل در مقطع دکتری کلیه واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی همانند داوطلبان دیگر دانشگاه ها، حین مصاحبه دکتری می بایست مدرکی ارائه دهند که سطح دانش زبان انگلیسی آن ها را مشخص کند. دانستن لغات EPT یکی از راه های موفقیت در این آزمون می باشد. متولی برگزاری این آزمون، دانشگاه آزاد اسلامی است که به محک زدن داوطلبان در دو مهارت زبانی و سه بخش می پردازد. نمره قبولی آزمون EPT. این آزمون تنها برای داوطلبان دکترای دانشگاه آزاد اسلامی معتبر است و دانشگاه های سراسری مدرک این آزمون زبان را نمی پذیرند. بر اساس بخشنامه جدید نمره آزمون ept مقطع دکتری، نمره 50 از 100 در آزمون EPT مورد قبول دانشگاه آزاد اسلامی است. اما حداقل نمره آزمون زبان انگلیسی قابل قبول برای دانشجویان شاهد و ایثارگر با توجه به جامعه هدف اعلام شده در آیین نامه تسهیلات آموزشی مورخ 17/8/94 و نظر به مصوبه 208 هیات رئیسه دانشگاه آزاد اسلامی مورخ 20/2/96،
80 درصد حداقل نمره قابل قبول برای سایر دانشجویان در نظر گرفته شود.
اپیکوریسم یا اپیکوریانیسم () که به فلسفه لذت یا لذت گرایی ترجمه شده است، یک نظام فلسفی بر اساس آموزه های فیلسوف یونان باستان، اپیکور است که حدود ۳۰۷ سال پیش از میلاد پایه گذاری شد. فلسفه اپیکور. اپیکور در حکمت نظری پیرو دموکریتوس و طرفدار آتمیسم است، او اینکه گفته می شود خود معترف به دینی که از دموکریتوس دارد نیست؛ و در حکمت عملی «لذت گرا» است، یعنی لذت را مساوی با خیر و خوبی می داند و وظیفه هر کس را تحصیل لذت و فرار از رنج می داند. اپیکور، لذتی را که به دنبال خود رنج می آورد سخت نکوهش می کند. به همین دلیل، مخالف عیاشی و لذت پرستی به مفهوم دم غنیمت شماری است. ولی علی رغم نظریه او، در میان مردم گرایش به عیاشی و دم غنیمت شماری به «اپیکوریسم» معروف شده است. اپیکور، لذات را به متحرک و ساکن، یا فعال و منفعل تقسیم می کند. مقصودش از لذات متحرک یا فعال، لذاتی است که معمولاً ناشی از یک درد است و به دنبال خود نیز درد و رنج و لااقل فرسودگی و خستگی می آورد. مثل لذت غذا خوردن، لذت جنسی، یا لذت جاه و مقام؛ ولی لذت ساکن همان حالت آرامشی است که از نبودن رنج پدید می آید، مثل لذت سلامت. اپیکور لذت ساکن را توصیه می کند نه لذت م
تحرک را. اپیکور همواره به سادگی توصیه می کند و از این جهت فلسفهاش به فلسفه کلبیون نزدیک است. می گوید: «در حالی که به آب و نان، روز می گذارم، تنم از خوشی سرشار است، و بر خوشیهای تجمل آمیز آب دهان می اندازم، نه به خاطر خود آن خوشیها بلکه به خاطر سختیهایی که در پی دارند» فلسفه اپیکور، هر چند به نام فلسفه لذت معروف شده است، ولی در حقیقت این فلسفه، فلسفه ضد رنج است، یعنی او خیر و فضیلت را در کم کردن رنج می داند؛ بنابراین اینکه می گویند: «او فضیلت را در حزم در جستجوی لذت می داند»، باید گفت: «او فضیلت را در حزم در کاهش رنج می داند». اپیکور می گوید: «بزرگترین خوبی حزم است. حزم حتی از فلسفه گرانبهاتر است». گاه اپیکورها را به نادرستی هوادار آیین «بخور، بنوش، شاد باش» دانسته اند ولی چنین مفهومی از این مکتب بی انصافی در حق فلسفه اپیکوری است. مقصود اپیکور از لذت، لذات زودگذر و احساسات فردی نبود، بلکه لذتی بود که سراسر زندگی شخص را در بر می گرفت. او لذت را هم به معنای نبودن درد در جسم و هم نبودن نگرانی در جان می دانست، سعادت و شادمانی روح در لذت است. در بالای در ورودی باغ اپیکور نوشته بود: «روح شما در اینجا شادمان خواهد بو
د، ما شادمانی را بزرگ ترین خیر می دانیم.» هر چند برخی از پیروان اپیکور به لذت های جسمانی و آنی رو آوردند، ولی خود اپیکور چنین گفته است: «وقتی می گوییم لذت مقصد زندگی است، مقصودمان به خلاف آنچه عده ای می گویند، لذات بی قید و بند جسمانی نیست، بلکه رها بودن انسان از درد جسمی و رنج روحی است. آشامیدن یا شادمانی کردن موجب لذت زندگی نمی شود؛ لذات روحانی از تفکر سلیمانه، از بررسی عقلانی موارد گزینش و موارد انکار و از رها شدن افکار تحریک کننده نفس بر می آیند. عقل به ما می گوید که نمی توانیم شادمانه زندگی کنیم مگر آنکه عاقلانه، نجیبانه و عادلانه زندگی کنیم.» سیاست در فلسفه اپیکور. اپیکورها معتقدند که زندگی در جامعه زیر حکم قانون و رعایت حقوق مایه خرسندی است. وضع بی قانونی یا حالت جنگ در جامعه به هیچ رو برای آرامش روح مناسب نیست. آن ها استدلال می کردند که روابط اجتماعی و حقوقی به منافع فردی و به خواست های افراد برای صیانت نفس از آسیب و زیان بستگی دارد. افراد تا زمانی از قانون اطاعت می کنند که برای تحقق هدف آن ها کمک کند. علت محبوبیت فلسفه اپیکور. فلسفه اپیکوری بدان سبب محبوبیت یافت که انسان ها را از ترس از مرگ می رهانید
و احتمال می داد که زندگی بعد از مرگ نباشد. همچنین چون پیام آن لذت و احساس فردی بود بین مردم محبوبیت یافت. در حالی که درک و فهم فلسفه دیگر مکاتب برای مردم عامی دشوار بود، پیش گامان این مکتب اهداف و پیام فلسفه خود را بین مردم گسترش دادند. فلسفه اپیکور و نگاه آن به مرگ. به عقیدهٔ اپیکور، اختلالاتی که تعادل روانی را به مخاطره می اندازد و مانع نیکبختی انسان می شود، بیم از خدایان و ترس از مرگ است. طبق فلسفهٔ اپیکوری، خدایان در مکان هایی میان جهان های جداگانه جای دارند و در آنجا زندگی بی دغدغه و رستگارانه ای را می گذرانند، بدون اینکه در حوادث زمینی دخالت و در سرنوشت انسان شرکت کنند. اگر خدایان در زندگی زمینیان دخالت می کردند، دیگر ذات هایی کامل نمی بودند، چرا که از منظر اخلاقی، مسئول کژی ها و کاستی های زندگی زمینیان می بودند. تأثیر بر فلاسفه ایران. بسیاری از محققان و ادیبان از جمله صادق هدایت بر این نظر هستند که فلسفه خیام متأثر از فلسفه اپیکور (فلسفه لذت) است؛ و به واسطه خیام، حافظ را هم متأثر از فلسفه اپیکور می دانند. آنها به بسیاری از اشعار ازجمله به رباعیات زیر استناد می کنند: می خوردن و شاد بودن آیین منست / فا
رغ بودن ز کفر و دین دین منست گفتم به عروس دهر کابین تو چیست / گفتا دل خرم تو کابین منست خیام اگر ز باده مستی خوش باش/ با ماهرخی اگر نشستی خوش باش چون عاقبت کار جهان نیستی است/ انگار که نیستی چو هستی خوش باش از دی که گذشت هیچ ازو یاد مکن / فردا که نیامده ست فریاد مکن برنامده و گذشته بنیاد مکن / حالی خوش باش و عمر بر باد مکن این قافله عمر عجب میگذرد / دریاب دمی که با طرب میگذرد ساقی غم فردای حریفان چه خوری / پیش آر پیاله را که شب میگذرد
سیب جاسوس شمالی، که گاهی «سیب پای شمالی» هم نامیده می شودیک رقم از سیب اهلی است که بومی ساحل شمال شرقی ایالات متحده آمریکا و قسمتهایی از میشیگان و انتاریو است. این سیب در شمال ایالت نیویورک محبوب است. توصیف. رنگ زمینهٔ پوست سبز است و بخشهایی به شکل نوارهایی از رنگ قرمز سایه وار دارد؛ و نسبتاً دیر در (اواخر اکتبر و بعد از آن) تولید می شود. گوشت سفید آن آبدار و ترد است، خوشبو بوده و طعم شیرین آن ملایم و ترشی آن زیادتر است و به خاطر محتوی بالای ویتامین ث آن مورد توجه قرار گرفته است. طعم ویژه آن از انواع دیگر سیب ها ترش تر است و گوشت آن از انواع دیگری که پوست نازک دارند سخت تر است. کاربرد. معمولاً در ساختن دسر و پای استفاده می شود، اما برای ساخت آب میوه و شراب هم مورد استفاده قرار می گیرد. به علاوه، سیب جاسوس شمالی برای انبار کردن هم انتخاب عالی محسوب می شود، چون به خاطر دیر رسیدن تمایل به ماندگاری طولانی دارد.
نام سه تن از نامداران ایرانی می باشد، دو تن از این افراد به نام های میرزا محمدحسین وفای فراهانی و میرزا محمدحسین گلبن فراهانی شاعر و سادات حسینی بوده اند. در منابع از هر سه تن به شکل «میرزا محمدحسین حسینی فراهانی» نیز یاد شده است.
الیزاوتا بویارسکایا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل روسیه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به سقوط و شرلوک هولمز اشاره کرد.
دردویلِ مارول () یک مجموعه تلویزیونی آمریکایی است که توسط درو گادارد برای سرویس استریم نتفلیکس ساخته شده و بر اساس شخصیت دردویل از کمیک های مارول خلق شده است. این سریال در دنیای سینمایی مارول قرار دارد و با فیلم های این مجموعه از نظر داستانی پیوستگی دارد. دردویل اولین سریال از مجموعه سریال های مارول نتفلیکس بود که به مینی سریال متقاطع مدافعان در سال ۲۰۱۷ منجر شد. این سریال توسط تلویزیون مارول و با همکاری ای بی سی استودیوز تولید شده است. استیون اس. ده نایت به عنوان شورانر فصل اول فعالیت کرد، در حالی که داگ پتری و مارکو رامیرز به طور مشترک این نقش را در فصل دوم بر عهده گرفتند و اریک اولسون نیز به عنوان شورانر فصل سوم به سریال پیوست. درو گادارد در طول تولید سریال به عنوان مشاور فعالیت داشت. چارلی کاکس در نقش مت مورداک / دردویل بازی می کند؛ وکیلی نابینا که در روز به حرفه وکالت مشغول است و شب ها به عنوان یک نگهبان نقاب دار با جرم و جنایت مبارزه می کند. دبورا آن وول، الدن هنسون، رزاریو داوسون و وینسنت دن آفریو نیز از دیگر بازیگران اصلی سریال هستند. در فصل اول، توبی لئونارد مور، واندی کورتیس-هال، باب گانتون و آیلت ز
ورر به جمع بازیگران پیوستند. در فصل دوم، جان برنتال، الودی یونگ و استیون رایدر به بازیگران اضافه شدند و در فصل سوم، جوآن ولی، جی علی و ویلسون بتل به گروه بازیگران ملحق شدند. توسعه سریال دردویل در اواخر سال ۲۰۱۳ آغاز شد، یک سال پس از آنکه حقوق سینمایی این شخصیت به مارول بازگشت. درو گادارد در دسامبر ۲۰۱۳ به عنوان خالق انتخاب شد. چارلی کاکس در مه ۲۰۱۴ برای ایفای نقش اصلی انتخاب شد و لباس دردویل توسط رایان ماینردینگ از تیم طراحی استودیوهای مارول طراحی شد. این سریال به گونه ای طراحی شد که نسبت به دیگر پروژه های مارول تاریک تر باشد و به جای ارتباط گسترده با جهان سینمایی مارول، بر سبک جنایی و الهام گرفته از فیلم های دهه ۱۹۷۰ تمرکز کند. طراحی بصری سریال از محیط هلز کیچن در کمیک های مارول الهام گرفته شده و فیلم برداری در نیویورک انجام شده است. فصل اول سریال به صورت کامل در تاریخ ۱۰ آوریل ۲۰۱۵ در نتفلیکس منتشر شد، فصل دوم در ۱۸ مارس ۲۰۱۶ و فصل سوم در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۸ عرضه شدند. این فصل ها با نقدهای مثبتی مواجه شدند و جوایز متعددی از جمله چندین نامزدی برای جوایز امی هنرهای خلاق دریافت کردند. یک سریال فرعی با تمرکز بر شخصیت
فرانک کسل / پانیشر با بازی جان برنتال، تحت عنوان پانیشر، در آوریل ۲۰۱۶ توسط نتفلیکس سفارش داده شد. نتفلیکس سریال دردویل را در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۸ لغو کرد. این سریال، همراه با دیگر سریال های مارول نتفلیکس، در مارس ۲۰۲۲ پس از بازپس گیری مجوز توسط دیزنی، به سرویس دیزنی+ منتقل شد. از سال ۲۰۲۱، چارلی کاکس و وینسنت دن آفریو نقش های خود به عنوان مت مورداک و ویلسون فیسک / کینگ پین را در پروژه های جهان سینمایی مارول تولیدشده توسط استودیوهای مارول از سر گرفتند. این پروژه ها شامل یک سریال احیاشده برای دیزنی+ با عنوان در ۲۰۲۵ است که در آن دبورا آن وول، الدن هنسون، آیلت زورر، جان برنتال و ویلسون بتل نیز نقش های پیشین خود را تکرار می کنند. خلاصه داستان. در فصل اول، مت مورداک، وکیلی که در روز به حرفه وکالت مشغول است، از حواس تقویت شده اش که نتیجه نابینا شدن در کودکی است، استفاده می کند تا شب ها به عنوان دردویل در خیابان های محله هلز کیچن در نیویورک با جرم و جنایت مبارزه کند. او در این مسیر به توطئه ای در دنیای زیرزمینی جرم و جنایت پی می برد که توسط ویلسون فیسک هدایت می شود. در فصل دوم، مورداک به تلاش برای حفظ تعادل بین زندگی اش
به عنوان وکیل و دردویل ادامه می دهد. او در این فصل با فرانک کسل / پانیشر، نگهبانی با روش های بسیار مرگبارتر، و همچنین بازگشت معشوقه سابقش، الکترا ناچیوس، روبه رو می شود. در فصل سوم، پس از آزادی ویلسون فیسک از زندان، مورداک که پس از وقایع مدافعان برای ماه ها ناپدید شده بود، به عنوان مردی شکسته بازمی گردد. او باید بین مخفی ماندن به عنوان یک وکیل جنایی یا پذیرش زندگی اش به عنوان یک نگهبان قهرمان تصمیم بگیرد. توسعه. در آوریل ۲۰۱۳، کوین فایگی، رئیس استودیوهای مارول، تأیید کرد که حقوق سینمایی دردویل و شخصیت های مرتبط با آن در اکتبر ۲۰۱۲ از استودیوهای قرن بیستم به مارول بازگردانده شده است، که این امکان را فراهم کرد تا این شخصیت ها در دنیای سینمایی مارول استفاده شوند. جف لوب، رئیس مارول تله ویژن، در سال ۲۰۱۵ توضیح داد که استودیوهای مارول پس از بازپس گیری حقوق، اولویت اول را برای استفاده از این شخصیت داشتند. درو گادارد ایده یک فیلم جدید دردویل را به مارول پیشنهاد داد، اما مارول تمایلی به ساخت فیلمی با درجه بندی سنی R نداشت و گادارد نیز نسخه ای «رقیق شده» از این شخصیت را نمی خواست. او در سال ۲۰۱۵ گفت: «چند سال پیش، مد
ت ها پس از فیلم [بن] افلک، با مارول دربارهٔ ساخت فیلم صحبت کردم. اما همه ما متوجه شدیم که این فیلم نباید ۲۰۰ میلیون دلار هزینه داشته باشد. مت مورداک جهان را نجات نمی دهد؛ او فقط گوشه خودش را تمیز نگه می دارد. داشتن سفینه های فضایی که در شهر سقوط می کنند، با این شخصیت درست نیست. اما به همین دلیل، مارول در بخش سینمایی به دنبال ساخت فیلم های ۲۵ میلیون دلاری نیست. آن ها به دنبال پروژه های بزرگ هستند، همان طور که باید باشند.» در نهایت، استودیوهای مارول تصمیم گرفتند که این شخصیت در قالب یک سریال تلویزیونی بهتر ارائه شود. اگرچه فایگی برنامه هایی برای استفاده از دردویل در فیلم ها داشت، مدیران ارشد مارول انترتینمنت به استودیوهای مارول دستور دادند که فیلم ها را بر انتقام جویان و نگهبانان کهکشان متمرکز کنند تا شخصیت هایی که حقوقشان بازپس گرفته شده بود، به ساخت یک «امپراتوری تلویزیونی» تحت کنترل مستقیم مارول کمک کنند. در اکتبر ۲۰۱۳، ددلاین هالیوود گزارش داد که مارول در حال آماده سازی چهار سریال درام و یک مینی سریال، در مجموع ۶۰ قسمت، برای ارائه به سرویس های ویدئویی درخواستی و شبکه های کابلی است و نتفلیکس، آمازون و وی جی
ان آمریکا ابراز علاقه کرده اند. چند هفته بعد، دیزنی اعلام کرد که مارول تله ویژن و ای بی سی استودیوز سریال های لایواکشن با محوریت دردویل، جسیکا جونز، آیرون فیست و لوک کیج را برای نتفلیکس تولید خواهند کرد که به مینی سریالی بر اساس دیفندرز منجر خواهد شد. این قالب به دلیل موفقیت انتقام جویان (۲۰۱۲) انتخاب شد، که در آن شخصیت های مرد آهنی، هالک، کاپیتان آمریکا و ثور ابتدا به صورت جداگانه معرفی شده و سپس در یک فیلم گرد هم آمدند. در دسامبر، گادارد به طور رسمی به عنوان تهیه کننده اجرایی و شورانر دردویل استخدام شد و شرکت تولیدی او، گادارد تکس تایلز، فصل اول را تولید کرد. گادارد از تغییر ایده فیلم به سریال راضی بود، زیرا «می توانید زمان بیشتری صرف کنید و به مسائل کوچک تر بپردازید که از نظر شخصیت پردازی برایم بسیار جذاب تر هستند.» با این حال، در مه ۲۰۱۴، مارول اعلام کرد که گادارد به دلیل تمرکز بر کارگردانی فیلمی بر اساس تیم شش خبیث برای سونی پیکچرز انترتینمنت، از نقش شورانر کناره گیری کرده است. گادارد، که دو قسمت اول سریال را نوشته بود، به عنوان مشاور باقی ماند و استیون اس. دکنایت به عنوان شورانر جایگزین او شد. شرکت تولی
دی دکنایت، دکنایت پروداکشنز، فصل اول را تولید کرد.[نیازمند منبع] سریال رسماً دردویل نام گرفت و پیتر فریدلندر، آلی گاس، کریس هنیگمن، سیندی هالند، آلن فاین، استن لی، جو کسادا، دن باکلی، جیم چوری، جف لوب، گادارد و دکنایت به عنوان تهیه کنندگان اجرایی فعالیت کردند. کتی جانستون نیز به عنوان تهیه کننده حضور داشت. در آوریل ۲۰۱۵، مارول و نتفلیکس اعلام کردند که دردویل برای فصل دوم تمدید شده است، اما دکنایت به دلیل تعهدات قبلی بازنخواهد گشت. داگ پتری و مارکو رامیرز، که نویسندگان فصل اول بودند و با دکنایت و گادارد همکاری نزدیک داشتند، جایگزین او شدند. مارک ورهایدن، آلیسون انگل، رامیرز و پتری به عنوان تهیه کنندگان اجرایی فصل دوم فعالیت کردند، در حالی که فریدلندر از پروژه خارج شد. سریال در ژوئیه ۲۰۱۶ برای فصل سوم تمدید شد و قرار بود پتری و رامیرز به عنوان شورانر بازگردند، اما در اکتبر ۲۰۱۷ اعلام شد که اریک اولسون به عنوان شورانر جدید جایگزین آن ها شده است. کریم زریک و اولسون نیز به عنوان تهیه کنندگان اجرایی حضور داشتند. سونای هافمن و ایوان پراتزو به عنوان تهیه کنندگان فصل سوم فعالیت کردند. نگارش. بخش هایی از داستان سریال ا
ز مینی سریال دردویل: مرد بدون ترس (۱۹۹۳–۱۹۹۴) نوشته فرانک میلر و جان رومینا جونیور اقتباس شده است که روایتی از خاستگاه شخصیت بود. گادارد، که از کودکی به دلیل تربیت کاتولیک خود طرفدار دردویل بود، با داستان این «ابرقهرمان کاتولیک که با مفاهیم درست و نادرست دست وپنجه نرم می کند» همذات پنداری می کرد. او نمی خواست «فقط کمیک ها را بگیرد و روی صفحه نمایش بیاورد. وظیفه ما این است که انگار این دوره ما از کمیک است. اگر نویسنده یک کمیک باشم، داستان کسی دیگر را بازگو نمی کنم، بلکه آن را جلو می برم.» در اوت ۲۰۱۴، تد ساراندوس دربارهٔ مقایسه سریال با فیلم ۲۰۰۳ گفت: «سریال از رفتن به سمت تاریکی های فیلم نمی ترسد. آنچه دربارهٔ این گروه از قهرمانان دوست داریم این است که آن ها زمینی تر هستند. از نظر لباس و داستان، این ها داستان های جنایی خشن و خیابانی هستند، نه در آسمان ها.» دکنایت توضیح داد: «سریال کمی خشن تر و تندتر از کارهای قبلی مارول است، اما قصد نداریم به سمت خشونت گرافیکی افراطی یا برهنگی بی دلیل برویم. داستان این را نمی طلبد و فکر می کنم اگر این قدر پیش برویم، آسیب می بیند.» لوب بعداً اظهار داشت: «اینجا کسی در آسمان پرو