Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زَبرِقان بن بَدر تمیمی (؟ - ۶۶۵م) صحابی شاعر بود. "زَبرِقان" (همواره در عربی با الف و لام تعریف همراه است) لقبی است که برجای نامش شهرت یافت؛ دو وجه دارد: گویند برای زیبارویی اش به این واژه لقب گرفت (زبرقان از لقب های کرهٔ ماه در زبان عربی بوده) یا برای زردفامی عمامهٔ روزانه اش. تا هنگام خلافت معاویه زیست و جاحظ ذکر کرده که او بینایی اش را از دست داد. وهیبه بنت عبدالعزی. درباره وُهَیبه گفته شده که از شاعران دوره ی جاهلی بوده. همسرش زید بن میة را کُشت و در همسایگی زبرقان می زیست و در یکی از اشعارش، زبرقان را نام برده است.
اقتصاد مارکسی مکتبی اقتصادی بر پایهٔ آثار کارل مارکس است که در آن نیروی کار موجد و رشددهنده سرمایه در فرایند انباشت سرمایه است. این نظریه بر آن است که ارزش کالاها و خدمات صرفاً شامل هزینهٔ نیروی کار (دستمزد) و هزینه سرمایه (ماشین آلات، ابزار و مواد) نیست، بلکه در ارزش یک کالا، کار مازاد نیروی کار نیز وجود دارد و همین کار مازاد کارگر است که منبع سود سرمایه دار می شود. این مکتب به رویکرد کلاسیک مبتنی بر نظریهٔ بهره وری و دستمزدهای آدام اسمیت نگاهی منتقدانه دارد. اقتصاد مارکسی یا مکتب اقتصادی مارکس بر مجموع عقایدی دلالت می کند که ترسیم کننده پایه و اساس انتقادی به اقتصاد سیاسی کلاسیک است و اولین بار توسط کارل مارکس و فردریش انگلس مطرح شد. اقتصاد مارکسی به چندین نظریه متفاوت نسبت داده می شود و شامل چندین مکتب فکری است که گاهی با هم در تضاد هستند. در بسیاری از موارد آنالیز مارکسی به عنوان کامل کننده و متمم دیگر رهیافت های اقتصادی استفاده می شود. از آنجایی که لزوماً هر کسی که از لحاظ سیاسی مارکسیست است از لحاظ اقتصادی مارکسی نیست، این دو صفت در کنار هم استفاده می شوند تا به جای هم و به عنوان مترادف. اقتصاد مارکسی خ
ود را با آنالیز بحران در سرمایه داری، نقش و توزیع مازاد تولید و مازاد ارزش در انواع مختلف سیستم های اقتصادی، طبیعت و اصل ارزش اقتصادی، تأثیر طبقات اجتماعی و نزاع طبقات بر فرایند اقتصادی و سیاسی به شدت درگیر می کند. اقتصاد مارکسی، به ویژه در مجامع علمی، متمایز از مارکسیسم به عنوان یک ایدئولوژی سیاسی است همچنان که جنبه های دستوری تفکر مارکسیستی، با این ایده که «رویکرد اصلی مارکس برای فهمیدن اقتصاد و توسعه اقتصادی از لحاظ فکری از دفاع مارکس از سوسیالیسم انقلابی مستقل است» متمایز است. اقتصاددانان مارکسی به طور کامل متکی به دستاوردهای مارکس و دیگر مارکسیست های شناخته شده نشدند ولی طیفی از منابع مارکسیستی و غیرمارکسیستی را استفاده کردند. اگرچه مکتب مارکسی به عنوان یک مکتب هتردکس در نظر گرفته می شود، امّا ایده های برآمده از اقتصاد مارکسی به اقتصاد رایج در زمینه فهم اقتصاد جهانی کمک کرده است؛ بعضی از مفاهیم اقتصاد مارکسی، به ویژه آن هایی که مربوط به انباشت سرمایه و چرخه ها تجاری، برای مثال تخریب خلاقانه هستند، برای استفاده در نظام سرمایه داری قرار گرفته اند. شاهکار مارکس در اقتصاد سیاسی Das Kapital (سرمایه: نقدی بر ا
قتصاد سیاسی) در سه مجلد بود که فقط جلد اوّل آن در زمان حیاتش به چاپ (۱۸۶۷) رسید و مابقی آن توسط فریدریش انگلس از دست نوشته های مارکس انتشار یافت. یکی از کارهای اولیه مارکس، نقدی بر اقتصاد سیاسی، اکثراً در Das Kapital ثبت شده است، مخصوصاً در ابتدای جلد یک. دست نوشته های مارکس باعث آماده سازی برای نوشتن das capital شد که در سال ۱۹۳۹ تحت نام طرح اساسی چاپ شد. تاریخچه. در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم نظام سرمایه داری علی رغم نظریه اسمیت به سوی سیستم انحصارات و رقابت انحصاری گرایش پیدا کرد. از سوی دیگر اجرای سیاست کلاسیک ها دربارهٔ آزادی کامل تجارت همراه با گرایش سرمایه داری انحصاری سبب شد که تمرکز سرمایه به وجود آید و کارفرمایان از آن برای بهره برداری از شیوه های فنی جدید استفاده کنند و مقدار تولید را افزایش دهند ولی در عین حال باعث شد که اقتصاد با نتایج نامطلوبی که از نظر اسمیت ممکن نیست رو به رو شود. افزایش ساعات کار کارگران و به کار گماردن خردسالان شرایط نامناسبی در انگلستان به وجود آورده بود. گرچه سطح زندگی مردم در نتیجه بهره برداری از فنون جدید بالا رفته بود، تجمع سرمایه و بهره برداری انحصاری از آن باعث شد ک
ه توزیع درآمدها به طرزی نامساوی صورت گیرد. بدبینی مالتوس به آینده سرمایه داری در مکتب کلاسیک در آثار مارکس به شکل جدید احیا شد. بنظر مارکس مکانیسم تحولات اجتماعی و جبر تاریخ مبارزه طبقاتی است که زندگی اجتماعی را تحت تأثیر قرار می دهد. مارکس از هدف سوسیالیست های خیالی مبنی بر از بین بردن اختلاف طبقاتی و ایجاد یک جامعه اشتراکی الهام می گیرد ولی با روش آن ها برای رسیدن به سوسیالیسم مخالف است. به نظر مارکس کاپیتالیسم (سرمایه داری) دارای یک وظیفه اقتصادی است و آن صنعتی کردن جامعه است. با تکامل تاریخی خود این سیستم وظیفه خود را انجام می دهد و به تدریج تضادهای طبقاتی را به وجود می آورد. این تضادها که منجر به انقلاب کارگری می شود سرمایه داری را از بین می برد و سوسیالیسم را جانشین آن می کند. مارکس سوسیالیسم خود را سوسیالیسم علمی می داند و معتقد است که سوسیالیست های خیالی هیچ گونه کمک علمی به درک تحولات اجتماعی نکرده اند؛ زیرا معتقدند که ممکن است مسیر تاریخ موافق سلیقه آن ها و بدون توجه به قوانین علمی تغییرات اجتماعی عوض شود. از این رو مارکس با طرح تئوری مخصوصی به نام تئوری توسعه اقتصادی سرمایه داری و تبدیل آن به سوسیا
لیسم خود را اولین سوسیالیست علمی تلقی می کند. اساس مارکسیسم برای فرایند تکامل تاریخی بر مادی گرایی یا ماتریالیسم است. در این فلسفه هر تحول تاریخی ناشی از تغییراتی است که از ابزار تولید و نحوه یا روش تولید پدید می آید. از نظر مارکس هر جامعه از یک زیربنا و روبنا تشکیل شده است، زیربنای جامعه ماهیت مالکیت را نشان می دهد و طرز استفاده از ابزار تولید را مشخص می کند. روبنای جامعه سیستم سیاسی، اجتماعی و مذهبی را تشکیل می دهد. تغییرات روبنا ناشی از تغییرات زیربنا است. به عبارت دیگر یگانه عامل تحولات تاریخی همانا عامل اقتصادی است که خود ناشی از تکامل ابزار تولید و همچنین روابط اجتماعی حاصل از آن است. بدین ترتیب وضعیت اقتصادی هر جامعه تنها عاملی است که اوضاع سیاسی، اجتماعی، فکری و دیگر پدیده های اجتماعی را معین می سازد. وضعیت اقتصادی به نوبه خود عللی دارد که همان روش تولید، وضع نیروهای تولیدی و ابزار تولید است. ابزار تولید بر طبق تکامل و تضادهای خود حرکت تاریخی را به وجود می آورد. سیر تکامل. تاریخ از دیدگاه مارکس به وسیله استدلال دیالکتیک و کاربرد قانون تز، آنتی تز، سنتز و از طریق پیداش تضاد میان ابزار تولید و روابط تول
یدی از مراحل جامعه های اولیه برده داری، فئودالیسم و سرمایه داری عبور کرده و به سوی سوسیالیسم و کمونیسم می رود: نظریه ارزش مبادله ریکاردو برای مارکس منبع الهام بود که طبق آن اجناس غیرقابل تکثیر می باشند و چون عرضه آن ها ثابت است لذا قیمت آن ها به وسیله عامل کمیابی تعیین می شود؛ ولی چون اکثر اجناس قابل تکثیراند ارزش مبادله آن ها به وسیله مقدار نیروی کاری که در آن بکار رفته است تعیین می شود. دستمزد تنها هزینه ای است که قیمت را تعیین می کند. بهره مالکانه به جای آنکه قیمت را تعیین کند به وسیله قیمت تعیین می شود. سود هم اثری بر قیمت ندارد، زیرا نسبت سرمایه به کار در جریان تولید ثابت می ماند. مارکس با الهام از نظریه ریکاردو خصوصیت مشترک کالاها را کار انجام شده در آن ها می داند و معتقد است که ارزش مبادله ناشی از کار است و انحراف آن را در نتیجه تغییر شرایط عرضه و تقاضا در بازار تعبیر می نماید. پس ارزش یک کالا به وسیله مدت کار لازم برای آن تعیین می گردد و نتیجتاً نیروی کار منبع اصلی ارزش اقتصادی را تشکیل می دهد. در سیستم مارکس همانند تجزیه و تحلیل ریکاردو قیمت طبیعی کار همان سطح معیشتی دستمزد واقعی است که دقیقاً امکان
بقا و تولید مثل را برای کارگران فراهم می سازد. چون نیروی کار منبع تمام ارزش های مبادله یا اقتصادی است هنگامی که کارگران در وصول ارزش تمام محصول توفیق نیابند استثمار به وجود خواهد آمد. تفاوت میان محصول کل و قیمت عرضه کار نشان دهنده ارزش اضافی است که به وسیله سرمایه داران که صاحبان ابزار تولید غیرانسانی نظیر کالاهای سرمایه ای، ابزار تولید و زمین هستند تصاحب می گردد. مارکس سرمایه را کار متبلور می داند و به همین دلیل سود کارفرما را ارزشی می داند که از کارگر ربوده شده. سرمایه و مواد اولیه که در فرایند تولید مورد استفاده قرار می گیرند به عنوان نیروی کار متراکم شده از دوره های قبلی محسوب می شود. مارکس در جایی می نویسد: «سرمایه در مواردی که در آن میزان سود پایین است خارج می شود و به امکاناتی که در آن این میزان بالا است انتقال می یابد. این جریان آنقدر ادامه می یابد تا توزیع سرمایه با برابری عرضه و تقاضای آن در تعادل قرار گیرد و از آن میزان سودی به دست آید که به طور متوسط برای تمام صنایع یکسان باشد و در نتیجه ارزش ها به قیمت های تولید تبدیل گردد.» نظریه فقدان مصرف. بر خلاف تئوری مالتوس و ریکاردو کاهش در دستمزد ناشی از
فشار جمعیت نیست بلکه فزونی دائمی عرضه نیروی کار بر تقاضای آن که از نظر مارکس شرط عادی اقتصاد سرمایه داری است علت اصلی این کاهش به شمار می آید. مسئله انحصارات در سرمایه داری. تراکم سرمایه پس از شروع به صورت یک فرایند خودافزا در می آید. بر اثر افزایش ثروت تمرکز ظاهر می گردد و تولید به وسیله عده معدودی از تولیدکنندگان انجام می گیرد. این شرایط سرمایه داری بالغ را برای ظهور انحصارات آماده می نماید. انحصارات در سرمایه داری مارکس از دو نظر اقتصادی و اجتماعی شایان بررسی است: از نظر اقتصادی با ظهور انحصارات و در نتیجه تجمع سرمایه در دست انحصارگران، تقاضای نیروی کار کاهش می پذیرد و رقم بیکاری را که به وسیله تراکم سرمایه همراه با پیشرفت فنی سرمایه داری به وجود آمده است بالا می برد. از طرف دیگر بر اثر تمرکز ثروت انحصارگران در وضعی قرار می گیرند که می توانند با «سرمایه گذاری های ابداعی» سود خود را بالا ببرند. با این عمل گرچه در شرایط ثبات جمعیت رشد اقتصادی افزایش می یابد ولی در درجه اول توزیع درآمد غیرعادلانه می شود و در درجه دوم بیکاری بیشتری حاصل می گردد زیرا سرمایه گذاری مزبور معمولاً سرمایه بر و کاراندوز است. پس ملاحظ
ه می شود که انحصارات با اینکه به سرمایه گذاری بیشتر و رشد اقتصادی بالاتر کمک می کنند ثبات اقتصادی را نیز از بین می برند. از نظر اجتماعی تمرکز سرمایه و پیشرفت انحصارات موجب «اجتماعی کردن نیروی کار» و تولید می شود. بازار کار با پیشرفت تکنولوژی، تمرکز ثروت و توسعه انحصارات در «سرمایه داری بالغ» حالت جمعی و تعاونی به خود می گیرد چنان که بر اثر ظهور شرکت های بزرگ سهامی، مدیریت از مالکیت جدا می شود و سود شخصی تولیدکنندگان با سرمایه گذاری مجدد در این شرکت ها به «مالکیت اجتماعی» تبدیل می گردد. انحصارات نیز ترتیب کار و تولید را اجتماعی می نمایند. این تغییرات نیروی کار را اجتماعی می کند ولی به نظر مارکس این پدیده یک «حالت مجازی» است بدین معنی که اکثر کارگران برای معدودی از شرکت های سهامی بزرگ کار می کنند ولی چون مالکیت شخصی ابزار تولید را ندارند از تولید خود جدا می باشند و به وسیله سهام داران سرمایه دار استثمار می گردند. حال آنکه در سوسیالیسم «نیروی کار اجتماعی شده» حالت حقیقی است؛ زیرا با مالکیت اشتراکی ابزار تولید کارگران مطمئن هستند که جامعه بر روی هم از محصول کار آن ها استفاده می کند. مارکس معتقد است که در این وضعی
ت سرمایه داری یک قدم از سوسیالیسم عقب می باشد و آن مرحله انقلاب کارگری است. شرایط اقتصادی و اجتماعی سرمایه داری کارگران را از هر نظر استثمار کرده است. در جامعه سرمایه داری انحصاری صنعتی، چون سرمایه ها نزد عده کمتری متمرکز می گردد و تعداد کارگر بسیار و شمار کارفرما کم می باشد. در نتیجه پیشرفت فنی و تمرکز ثروت «ارتش ذخیره صنعتی از بیکاران» به حد نهایی خود می رسد. میزان مصرف جامعه به علت پایین بودن قدرت خرید واقعی کارگران با تولید هماهنگی ندارد و قسمتی از کالاهای تولید شده به علت محدود بودن بازار به فروش نمی رود. در نتیجه عده جدیدی از کارفرمایان صنعتی ورشکست می شوند و به طبقه کم درآمد جامعه می پیوندند. این وضعیت موجب فلاکت کارگران می شود. مسئله فلاکت کارگران. طبق قانون «افزایش فقر طبقه کارگر» تراکم سرمایه همراه با تمرکز آن و رشد سطح تولید واقعی باید منجر به کاهش سهم نسبی دستمزد در محصول کل و افزایش برابر در سهم سود گردد؛ ولی نکته مهم این است که آیا سرمایه داران می توانند ازین سود بهره برداری نمایند؟ جواب مارکس در این باره منفی است چون علل افزایش فقر طبقه کارگر در درجه اول ناشی از ناتوانی دستمزد واقعی در ترقی با
درآمدهای حاصل از قابلیت تولید در فرایند تراکم سرمایه و در درجه دوم ناشی از بیکاری عظیمی است که در نتیجه ترقی فنی به وجود می آید. بر اثر این عوامل محصول کل بخاطر عدم کفایت تقاضای کل به فروش نمی رسد. این وضع تا زمان شورش کارگران علیه سرمایه داری ادامه می یابد. استثمار کارگران به نظر مارکس از قرار گرفتن کارگران بین «تضادهای عینی» و «تضادهای ذهنی» سرمایه داری به وجود می آید. تضادهای عینی ناشی از روابط اجتماعی است که نحوه سرمایه داری تولید به وجود می آورد به عبارت دیگر از آنجا که در سرمایه داری روابط تولیدی بر مبنای مالکیت خصوصی استوار است این روابط منجر به استثمار یکایک کارگران می گردد. از طرف دیگر از آنجا که شکل توزیع ثروت در سرمایه داری بخاطر مالکیت خصوصی غیرعادلانه است این وضعیت با ظهور انحصارات و شرکت های سهامی بزرگ به وخامت بیشتری می گراید به نظر مارکس توزیع غیرعادلانه ثروت و شیوه تولید انبوه در سرمایه داری، کارگران را در حالت «بیگانگی» قرار می دهد. این حالت به سه صورت دیده می شود: اول آنکه به خاطر عدم تنوع در کار و پیدایش «ارزش اضافی» کارگران نسبت به تولید خود بیگانه اند دوم آنکه چون کارگران از تولید خود جد
ا هستند و در سرمایه داری صنف های کارگری آلت دست سرمایه داران می باشند و منافع کارگران در نظر گرفته نمی شود اینان نسبت به همکاران خود بیگانه می باشند. سوم آنکه به نظر مارکس چون کارگران به دو صورت بالا استثمار می شوند از بشریت جدا هستند. بیگانگی کارگران از نظر مارکس نمایشگر «تضادهای ذهنی» سرمایه داری است. این وضعیت به تدریج موجب «آگاهی ذهنی» کارگران نسبت به مسائل اقتصادی و اخلاقی پیرامون خود می گردد و آن ها را به سوی انقلاب رهنمون می نماید. خصوصیات سوسیالیسم. در جامعه سوسیالیستی مالکیت همگانی است و شیوه تولید بر آن استوار است. بر اثر نابودی مالکیت شخصی استثمار از بین می رود و توزیع درآمد بر اساس کار انجام می گیرد بدین معنی که هرکس بر حسب کمیت و کیفیت کار خود درآمد دریافت می کند. به نظر مارکس تکامل سوسیالیسم به کمونیسم به چند عامل بستگی دارد: نخست هنگامی کمونیسم چهره حقیقی خود را نشان خواهد داد که دیکتاتوری پرولتاریا در وهله اول در سوسیالیسم حکومت را به دست گرفته و طبقات سرمایه دار و مالک را از بین برده و ایدئولوژی آن ها را محو کرده باشد و در وهله دوم اموال تولیدی مانند ماشین آلات و زمین را به مالکیت اجتماعی درآ
ورد. دوم آنکه در نظام کمونیستی دولت که از نظر مارکس آلت دست سرمایه داران به منظور ایراد فشار بر طبقه کارگر است از بین می رود. در این مورد انگلس دقیقاً می گوید: «دولت ملغی نمی شود بلکه می میرد.» سوم آنکه مظاهر دیگر سرمایه داری مانند پول و مالیات از بین رفته و اصل «از هر کس به اندازه استعدادش و به هرکس مطابق کارش» که شعار سوسیالیسم است، به اصل «به هر کس به اندازه نیازش» تبدیل می شود.
دانشنامهٔ کالی یر یک دانشنامهٔ آمریکایی انگلیسی زبان اطلاعات عمومی است که توسط انتشارات «کرووِل، کالی یر و مک میلان» منتشر می شود. آنگونه که در مقدمهٔ اثر ذکر شده، این دانشنامه «کتابی دربارهٔ اطلاعات و معلوماتی است که بیشترین اهمیت را برای بشریت دارند و به طور مداوم، اصولی و قاعده مند و تخصصی تجدیدنظر و اصلاح می شود» و در کنارِ "دانشنامهٔ بریتانیکا" و "دانشنامهٔ آمریکانا"، یکی از سه دانشنامهٔ معتبر انگلیسی زبان عصر حاضر محسوب می شود. این سه دانشنامه، با هم، به «the ABCs» معروف اند.
متروی بارسلون () سیستم قطار شهری زیرزمینی در شهر بارسلون، اسپانیا است. این مترو در سال ۱۹۲۴ تأسیس شده و دارای ۱۲ خط، ۱۸۰ ایستگاه و ۱۴۴٫۳ کیلومتر طول می باشد.
متروی بیلبائو () سیستم قطار شهری زیرزمینی در بیلبائو، اسپانیا است. این مترو که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شده دارای ۲ خط، ۴۰ ایستگاه و ۴۳.۲۸ کیلومتر طول می باشد.
ریو کی ایچیرو (؛ ۱۹۲۳ – ۱۹۸۹) یک رمان نویس، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن بود.
متروی پالما () سیستم قطار سبک شهری زیرزمینی در پالما ده مایورکا، اسپانیا است. این مترو که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شده دارای ۲ خط، ۱۶ ایستگاه و ۱۵٫۶ کیلومتر طول می باشد.
کاگه موشا توکوگاوا ایه یاسو نام یک رمان تاریخی است که توسط ریو کی ایچیرو نوشته شده است.
لو لیه (؛ ۲۹ ژوئن ۱۹۳۹ – ۲ نوامبر ۲۰۰۲) با نام اصلیِ «وانگ لاپ تات» بازیگر اهل هنگ کنگ بود. او در اندونزی زاده شده بود و بعدها با والدینش به چین آمده و به مدرسهٔ بازیگری هنگ کنگ پیوست. وی یکی از مشهورترین بازیگران فیلم های رزمی در اواخر دههٔ ۶۰ و دههٔ ۷۰ میلادی در هنگ کنگ بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آنجا که خورشید نمی تابد"، "همیشه اژدها"، "چند سوپرمن در مشرق زمین"، "معجزه" و "شمشیرزن یک دست" اشاره کرد.
آلبرت روسناک (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اسلواکی است که در پست هافبک برای خرونینگن در اردویسه بازی می کند. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به بیرمنگام سیتی، اولدهام اتلتیک و منچستر سیتی اشاره کرد.
کُنستانتین زُرِیق (۱۸ آوریل ۱۹۰۹ - ۱۱ اوت ۲۰۰۰) تاریخ نگار سوری و رئیس دانشگاه سوریه (۱۹۴۹–۱۹۵۲) بود. از دانشگاه پرینستون دکترای تاریخ گرفت و در دانشگاه آمریکایی بیروت تدریس داشت. از آثار او «معنی فاجعه (۱۹۴۸)»، «ما و تاریخ (۱۹۵۹)»، «در نبرد تمدن (۱۹۶۴)» و «ما و آینده (۱۹۷۷)». زندگی نامه. کنستانتین زوریق در تاریخ ۱۸ آوریل ۱۹۰۹ در دمشق، سوریه متولد شد. او مدرسه ابتدایی و متوسطه خود را در مدارس ارتدوکس دریافت کرد. او تحصیلات خود را در دانشگاه آمریکایی بیروت ادامه داد و در نهایت در سن ۲۱ سالگی دکترای خود را در دانشگاه پرینستون دریافت کرد.
عمر زَعِنّی (۱۸۹۸ - ۱۹۶۱) شاعر و خواننده لبنانی بود. با آهنگ های مردم پسندش شهرت یافت که به گویش لبنانی می سرود، و خود اجرای آن را بر عهده می گرفت. آهنگ هایش با نقد اجتماعی و سیاسی گزنده همراه بود. یک بار زندانی شد. از منظوماتش «حاسب یا فرنک» و «اگر اسب بودم.»
تعزیه دو طفلان مسلم که به اختصار دو طفلی هم گفته می شود یکی از نمایشهای مناسبتی است که در شهر بروجرد اجرا می شود. دو طفلی یک تعزیه مرتبط با حوادث عاشورا و قیام حسین ابن علی است که داستان کشته شدن طفلان مسلم را حکایت می کند و در ده شب اول محرم هر سال در نقاط مختلف بروجرد به ویژه در محل سقاخانه های سنتی این شهر برگزار می شود. ریشه تاریخی. تعزیه دو طفلان مسلم روایتی نمایشی از داستان کشته شدن دو فرزند مسلم بن عقیل به دست حارث است. در پی سفر مسلم بن عقیل به کوفه برای گرفتن بیعت کوفیان با حسین بن علی، عبیدالله خبردار می شود که دو فرزند مسلم به نام های محمد و ابراهیم در شهر کوفه مخفی شده اند. وی آن ها را می یابد و به زندان می فرستد. زندانبان با نام مشکور آن ها را آزاد می کند و آن ها پس از اتفاقاتی توسط زن حارث یافته شده و نگهداری می شوند. اما نیمه شب، حارث شوهر زن از وجود بچه ها خبردار می شود و روز بعد به طمع دریافت پاداش و از ترس این که در کوفه بچه ها متواری نشوند تصمیم به کشتن آن ها می گیرد. وی کودکان را به لب رود فرات می برد و نهایتاً آن ها را می کشد. ساختار نمایشی و داستانی به روایت تعزیه بروجرد. تعزیه دو طفل مس
لم در بروجرد از دو پلان متصل به هم تشکیل می شود. صحنه اول: کاخ عبیدالله. بخش نخست تعزیه دو طفلان مسلم در کاخ عبیدالله بن زیاد حاکم کوفه اتفاق می افتد. عبیدالله که از گریختن دو کودک مسلم بن عقیل آگاه شده، سران نظامی و غیرنظامی را فرا می خواند و دستور به پیدا کردن آن ها و وعده پاداش بسیار در ازای این کار می دهد. عبیدالله: "یکی از غلامان خاص این دربار / رود به کوچه و بازار / پی گرفتن دو طفل مسلم زار / هر آنکه آورد نزد من دو طفل مسلم زار / دهمش اسب و زر و خلعت از همه بسیار از میان نظامیان، حارث مشتاقانه پیشگام می شود. حارث: "به چشم ای امیر کار من است این خدمت/ از برای خدمتت می دهم ز دست ملت / حارثم اندر در جهان من نام دارم / خشم اولاد علی ام من ولی تاج دارم / شوم عازم به کوچه و بازار / بهر گرفتن دو طفل مسلم زار" عبیدالله به تهییج وی دست می زند و حارث را به تلاش در این زمینه تشویق می کند. عبیدالله: "تو برو / من در پی ات از قسطنطنیه / سیصد هزار لشکر می فرستم / اگر از زور و بازوی عباس علی می ترسی / شمر را در کربلا / چون برق آذر می فرستم" در خاتمه این بخش حارث عزم خود را آشکار می کند. حارث: "رفتم پی مقصود اگر بخت بود
یار / داغی بگذارم به دل حیدر کرار" صحنه دوم:از دیدار با چوپانها تا کشته شدن. صحنه دوم و پایانی تعزیه دوطفلی به یافته شدن کودکان توسط دو چوپان مهربان، سر رسیدن حارث و یافتن کودکان و در نهایت کشتن کودکان اختصاص دارد. دوچوپان مشغول شروع به چراندن گله گوسفندان خود هستند و آوازی مشترک می خوانند که در مایه دشتی اجرا می شود. می کنند و آواز می خوانند. چوپان اول: "به حکمت ای خداوند جهاندار / برم این گوسفندان را به کهسار ..." چوپانان دو کودک مسلم را پیدا می کنند و آن ها را تکریم کرده و به آن ها شیر و نان می دهند. سپس با کشیدن شولای چوپانی بر سر دو کودک، آن ها را مخفی می کنند. حارث که تمام روز به دنبال یافتن دو طفل مسلم بوده خسته و خشمناک به دو چوپان برخورد می کند و از آن ها می پرسد که آیا دو کودک فراری را دیده اند یا خیر. چوپانها انکار می کنند اما کودکان که ترسیده اند شروع به گریه می کنند. محمد و ابراهیم (باهم): "برادر حارث آمد حارث آمد / به قصد کشتن ما حارث آمد" حارث متوجه صدا می شود و شولای چوپانی را با شمشیر خود بالا می زند و متوجه وجود دو کودک در زیر آن می شود و نام آن ها را می پرسد. دو طفل مسلم می پرسند که اگر حق
یقت را بگویند در امان خواهند بود و حارث نیز به آن ها اطمینان می دهد که چنین خواهد بود. دو طفل مسلم سپس خود را معرفی می کنند. محمد و ابراهیم (باهم): "دو طفل مسلمیم زار و صغیریم / در این صحرا به دست تو اسیریم" حارث خشمگین شده و شروع به تازیانه زدن به آن ها می کند. حارث: "زمانی که ضربت زنم بر سرت / بسوزد دل مهربان مادرت" چوپانان شروع به التماس به حارث می کنند و از وی می خواهند که تمام گوسفندان آن ها را ببرد اما کاری به کار کودکان نداشته باشد. اما حارث که طمع پاداش بزرگتری از سوی عبیدالله دارد با خشم آن ها را می راند و تهدید می کند. چوپانان بزرگی علی بن ابی طالب و حسین بن علی را متذکر می شوند و حارث را به مهربانی و دوستی با آن ها تشویق می کنند. حارث اما خشمگینانه نفرت خود از آنان و عزم خود را نشان می دهد. حارث: "برو ای مرد چوپان این همه چون و چرا یعنی چه / دوستی با پسر شیر خدا یعنی چه" علیرغم تلاش چوپانان، حارث در عزم خود برای کشتن دو کودک جدی تر می شود و مهیای کشتن آنان می شود. محمد و ابراهیم از وی می خواهند که آن ها را زنده بگذارد یا به عنوان غلام در بازار بفروشد. محمد و ابراهیم (باهم): "به حارث آن دو طفل زار و
نالان / چنین گفتند با حال پریشان / که ای ظالم بیا ترس از خدا کن / دمی اندیشه از روز جزا کن / مکش ما را که ما طفل صغیریم / در این صحرا به دست تو اسیریم / بیا و چون غلام حلقه در گوش / ببر ما را سر بازار و بفروش" حارث خشمگین تر و خشمگین تر می شود و به کودکان می گوید که آماده کشته شدن باشند. کودکان نیز مایوسانه آخرین وداع را با هم انجام می دهند. ابراهیم روی زمین می نشیند و محمد دور او گشته و برای وی می خواند. محمد: "یک دم روان شو / دورت بگردم / تو نوجوانی / مرگت نبینم / از دوری تو / در آه و دردم" پس از آن ابراهیم و محمد شروع به خواندن نماز می کنند. حارث توانایی انتظار بیشتر از این را ندارد و قصد خود را می گوید. محمد و ابراهیم (باهم): "الله اکبر، الله اکبر." حارث: "از این الله اکبر چیست مقصود / امیرم حکم قتل هر دو فرمود" در همین حال و در حالی که دو کودک مشغول نمازخواندن هستند حارث سر هر دو را به یکباره از تن آن ها جدا می کند و کودکان به روی زمین می افتند. چوپانان پارچه ای سفید روی آنان می کشند و ابیاتی با سوز و گداز بر پیکر آنان می خوانند. شیوه اجرای تعزیه دو طفلی. در بروجرد، دسته اجراکننده تعزیه دوطفلی ممکن است
خود یک هیئت عزاداری مستقل باشد که بر خلاف هیئت های سینه زنی و زنجیرزنی، اساساً برای اجرای تعزیه تشکیل شود. معمولاً این هیئت ها در ده شب ماه محرم فعالیت دارند. روز عاشورا ممکن است در قالب یک دسته با لباسهای مشخص در امتداد سایر هیئت ها حرکت می کنند ولی معمولاً در این روز اجرا ندارند. ترکیب و اعضای اجراکننده تعزیه دوطفلی از ماه ها قبل از محرم، انتخاب می شوند؛ لباسهای مناسب برای آن ها تهیه می شود و به دفعات به تمرین نمایش اقدام می کنند. در هر یک از ده شب اول محرم، پس از غروب آفتاب و با تاریک شدن هوا، هیئت تعزیه دوطفلی با نظم خاصی در کوچه و خیابان ها حرکت می کند و همانند سایر دسته جات عزاداری از منزلی به منزل دیگر می رود. در مسیر بین راه معمولاً نوحه خوان مداحی می کند. در هر شب، ممکن است تعزیه دوطفلی چندبار تکرار شود که هر کدام در یک محل یا منزل جداگانه خواهد بود. زمان اجرای هر نمایش تعزیه در هر منزل حدود ۳۰ تا ۴۰ دقیقه است که پس از آن نیز دعا و پذیرایی صورت می گیرد و هیئت عازم منزل بعدی می شود. منزل یا محل اجرای نمایش دو طفلان مسلم عمدتاً در سقاخانه های سنتی و در دل محلات قدیمی شهر است. اما ممکن است در حسینیه، مس
جد، چادر محل اجتماع عزاداران یا در خیابان هم تعزیه برپا شود. در فصول گرم و هرجا ممکن باشد تعزیه در حیاط خانه یا فضای باز صورت می گیرد تا امکان رساندن صدا و تجمع تعداد بیشتری تماشاگر فراهم شود.
عادل زُعَیْتر (۱۸۹۵ - ۱۹۵۷) نویسنده، مترجم و وکیل فلسطینی بود. در دوره ای به تدریس و وکالات می پرداخت، سپس به ترجمه از فرانسوی به عربی روی آورد. حدود ۳۷ اثر برجستهٔ فرانسوی را از ارنست رنان، گوستاو لوبون، مونتسکیو، ژان ژاک روسو و ولتر را ترجمه نمود.
معبد وداع، معبد مرده () نوعی معبد مصری است که غالباً هم جوار و پیوسته با آرامگاه سلطنتی بوده و مراسم تشییع و خاک سپاری فرعون در آنجا انجام می شده است.
کلیسای محلی مرکزی مذهبی در یک محله یا منطقه جهت فعالیت های اجتماعی، رویدادهای مذهبی یا غیرمذهبی است.
مترو میلان () سیستم قطار شهری زیرزمینی در شهر میلان، ایتالیا است. این مترو که در سال ۱۹۶۴ تأسیس شده، دارای ۵ خط، ۱۲۵ ایستگاه و ۱۰۱ کیلومتر طول می باشد.
متون اهرام () مجموعه ای از متون مذهبی مصر باستان که شامل تقریباً هشتصد دعا و ورد است و حدوداً در ده هِرم از اهرام مصر، از زمان «اوناس» آخرین فرعون سلسلهٔ پنجم به بعد، بر روی دیوار گورخانه ها و دالان های منتهی به آنها حک شده اند.
متروی جنوا () سیستم قطار شهری زیرزمینی در شهر جنوا، ایتالیا است. این مترو که در سال ۱۹۹۰ تأسیس شده، دارای ۱ خط، ۸ ایستگاه و ۷٫۱ کیلومتر طول می باشد.
متروی ناپل () سیستم قطار شهری زیرزمینی در شهر ناپل، ایتالیا است. این مترو که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شده، دارای ۳ خط، ۲۶ ایستگاه و ۲۰٫۲ کیلومتر طول می باشد.
متروی رم () سیستم قطار شهری زیرزمینی در شهر رم، ایتالیا است. این مترو که در سال ۱۹۵۵ تأسیس شده، دارای ۳ خط، ۷۳ ایستگاه و ۶۰ کیلومتر طول می باشد.
لدبروکس () یک بنگاه شرط بندی و قمار است که دفتر مرکزی آن در بریتانیا و در منطقه هارو، لندن واقع است. مالکیت این شرکت را از تاریخ ۱۴ مه ۱۹۹۹ تا ۲۳ فوریه ۲۰۰۶ هتل هیلتون برعهده داشت و بنابراین به نام شرکت عمومی محدود گروه هیلتون شناخته می شد. سهام این شرکت در بورس لندن ارائه شده است. کشورهای تحت پوشش. لدبروکس از نظر مناطق تحت پوشش، یکی از بزرگترین برندهای شرط بندی به شمار می رود. آن ها کشورهای بسیاری را تحت پوشش دارند که مردم ایالات متحده نیز جز آن هستند. کشورهای آسیایی چین، هنگ کونگ، ارمنستان، کره جنوبی، ژاپن، سنگاپور و تایلند و از کشورهای نزدیک به ایران، ترکیه را شامل می شود.