Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ردگار بر همه حاکم است) با آیین هندو و اسلام و تصوف آمیخته است. همچنین، گفت: " به من ایمان داشته باشید دعای شما پاسخ داده خواهد شد ". او اغلب ادا می کرد " خدا مالک است" (پرورگار پادشاه است) پیشینه. لباس بابا اغلب ساده بود. نام حقیقی وی، زادگاهش، و تاریخ ولادتش نامعلوم می باشد. هنگامی که در مورد گذشتهٔ او پرسیده می شد وی اغلب پاسخ های گریزان می داد. نام " sai " به محض ورود او به شیردی، شهری در غرب ایالات ماهاراشترای هند، به وی داده شد. کلمهٔ " sai " اشاره به درویش و سائل مذهبی دارد. در چندین زبان خاورمیانه و هندی اصطلاح " baba " مفهومی است افتخاری نشان دهندهٔ پدربزرگ، پدر، مرد پیر و استاد؛ بنابراین، سای بابا نشان دهندهٔ پدر مقدس، یا محترم و مرد پیر فقیر است. برخی از شاگردان سای بابا به عنوان چهره ها و قدسین معنوی شناخته شده اند؛ مانند Mahalsapati، کشیش معبد در شیردی، و Upasni Maharaj. وی توسط سایر قدسین مانند Bidkar maharaj، Saint Gangagir, Saint Janakidas Maharaj, و Sati Godavari Mataji مورد احترام واقع شد. سای بابا به چند قدیس تحت عنوان " برادر من " اشاره کرد، خصوصاً به شاگردان سال های نخستین. بر طبق کتاب ، س
ای بابا به روستای شیردی در احمدنگر منطقهٔ ماهاراشترا، هند بریتانیا، زمانی که ۱۶ ساله بود وارد شد. او بی حرکت نشسته در زیر درخت چریش در حال مراقبه در یک آسانا، زندگی زاهدانه ای را پیش برد. Shri Sai Satcharita واکنش روستاییان را بازگو می کند: «مردم روستا از دیدن چنین پسر جوان سخت کوشای توبه طلب که اعتنا به گرما و سرما نمی کرد حیرت زده بودند. در روز با کسی در ارتباط نبود و در شب، او از هیچ کس ترسی نداشت» حضور او کنجکاوی روستاییان را برانگیخت و به طور منظم توسط علاقه مندان مذهبی از جمله Mahalsapati, Appa Jogle و Kashinatha ملاقات می شد. برخی وی را دیوانه فرض کرده و بر وی سنگ پرتاپ می کردند. سای بابا روستا را ترک گفته و پس از آن کمتر شناخته شد. برخی نشانه ها حاکی از آن است که او با بسیاری از قدیسان و فقرا Fakirs ملاقات نمود و به عنوان بافنده کار کرد. او ادعا کرد که با ارتش رانی جانسی در طول شورش ۱۸۵۷ هند بوده است. به طور کلی پذیرفته شده است که سای بابا در شیردی به مدت سه سال ماند، برای یک سال ناپدید گشت و برای همیشه حول ۱۸۵۸ بازگشت که سال تولدی از ۱۸۳۸ را نشان می دهد. بازگشت به شیردی. در سال ۱۸۵۸ سای بابا به شیردی
بازگشت. در این زمان بود که او سبک لباس معروف خود را که متشکل از یک عبای یه تکه زانویی گشاد و کلاه پارچه ای بود اتخاذ کرد. Ramgir Bua، یکی از طرفداران سای بابا شهادت داد که سای بابا همچون یک پهلوان لباس می پوشید و هنگامی که به شیردی رسید موهای بلند وی تا پائین ستون فقراتش آویزان بوده و هرگز سر خود را نتراشیده بود. لباس بابا مسبب شناسایی بابا به عنوان یک فقیر مسلمان و نیز دلیلی برای بی علاقه بودن بدوی وی و خصومت علیه او در یک روستای عمدتاً هندو بود. بابا به مدت چهار تا پنج سال زیر درخت چریش زندگی کرد و بارها به مدت طولانی در جنگل اطراف شیردی سرگردان بود. نهایتاً او متقاعد به اقامت در یک مسجد قدیمی و مخروبه شد و به صورت انفرادی زندگی می کرد و با خیرات، گذران زندگی می نمود و بازدیدکنندگان هندی و مسلمان داشت. در مسجد آتش مقدسی را به پا کرد که به اشاره داشت و از خاکستر آن آتش به میهمانان خود قبل از آن که آن جا را ترک کنند می داد. اعتقاد بر این بود که خاکستر قدرت شفا و ماورائی دارد. او به مانند حکیم محلی عمل نموده و بیمار را با استعمال خاکستر درمان می کرد. سای بابا تعلیمات معنوی را به بازدیدکنندگان خود می داد، و به
آنان توصیه می کرد که کتب مقدس هندی به همراه قرآن را مطالعه کنند. وی بر ضرورت یاد ناگسستنی نام پروردگار (dhikr, japa)اصرار داشت، و اغلب خود را به شیوه ای رمزگونه با استفاده از تمثیل ها، نمادها و مثل ها توصیف می کرد. پس از ۱۹۱۰، شهرت سای بابا شروع به گسترش در بمبئی کرد. بسیاری از مردم شروع به بازدید از وی کردند، چرا که آنان سای بابا را به عنوان قدیسی که دارای قدرت انجام معجزات را داشت یا حتی به عنوان یک آواتار محترم می شمردند. آن ها اولین معبد وی را در Bhivpuri, Karjat ساختند. تعالیم و تمرین. سای بابا با هر گونه آزار و اذیت مبتنی بر مذهب و قبیله مخالفت می کرد. او یک مخالف ارتودوکس مذهبی-مسیحی، هندو، مسلمان بود. سای بابا طرفدارن خود را تشویق به دعا، سرودن نام پروردگار، و خواندن کتب مقدس می نمود. او به مسلمانان خواندن قرآن و به هندو خواندن متونی نظیر رامایانا، بهگود گیتا و Yoga Vasisth توصیه کرد. او با فلسفهٔ بهگود گیتا تحت تأثیر قرار گرفت و مردم را تشویق کرد که در زندگی خود آن را پیروی کنند. وی به طرفداران و پیروان خود توصیه نمود که زندگی اخلاقی در پیش بگیرند و به دیگران کمک کرده و هر موجود زنده را بدون هیچ تبع
یضی دوست بدارند و دو ویژگی مهم شخصیتی را تقویت کنند: سرسپردگی و مریدی برای گورو، و انتظاری نیکو با صبر و عشق (Saburi). او کفر را مورد انتقاد قرار داد. سای بابا در تعالیم خود، به اهمیت انجام وظایف فردی بدون هیچ دلبستگی به امور زمینی، تأکید داشت. در تمرین خود، طرق عبادات متعلق به هندو و اسلام را مشاهده کرد؛ او از هر گونه مراسم اجتناب نمود، اما ادای نماز را مجاز شمرده و قرائت فاتحه و خواندن قرآن در زمان های عیدهای مسلمانان را به جا می آورد. برخی مواقع بابا فاتحه می خواند و از گوش دادن به مولود و گاوالی به همراه طبل و سارانجی دو بار در روز لذت می برد. سای بابا متون مذهبی اسلام و هندو را تفسیر کرد. او معانی متون مقدس هندی ادوایتا ودانتا را توضیح داد. فلسفهٔ او عناصر متعدد باکتی را شامل می شد. سه مسیر روحانی اصلی هندی- یوگای باکتی، جانانا یوگا، و کارما یوگا- آموزش های او را تحت تأثیر قرار داد. سای بابا خیرخواهی را تشویق کرد و بر اهمیت بخشیدن تأکید داشت. وی اظهار کرد «جز این که برخی ارتباطات و روابط وجود دارد کسی هرجایی نمی رود. اگر انسانی یا مخلوقی به سوی شما آمد، بی نزاکتانه وی را از خود نرانید، لیکن با خوشی آنان
را بپذیرید و با احترام با آنان مدارا نمایید. شری هاری (خدا) قطعاً خشنود خواهد شد اگر شما آب به تشنه، نان به گرسنه، لباس به برهنه ارزانی کنید و ایوان خود را به بیگانه دهید تا نشسته و استراحت نماید. اگر کسی از شما تقاضای پول نماید و شما مایل به دادن پول نباشید، ندهید اما مانند سگ بر وی پارس نکنید». عبادت و مریدان. متن اصلی: سیر و جنبش شیردی سای بابا در قرن ۱۹ آغاز شد، در حالی که وی در شیردی زندگی می کرد. گمان می رود که یک کشیش محلیMhalsapati Nagre در Khandoba، اولین شاگرد بابا بوده است. در قرن ۱۹ پیروان بابا تنها یک گروه کوچک از ساکنان شیردی و چند تن از دیگر بخش های هند بودند. (نیازمند منبع) اولین معبد سای بابا در ، واقع است. این معبد در سال ۱۹۲۲ ساخته شد. فرض بر این است که سای بابا یک روپیه به Dada Madye ji داد که با آن معبد را بنا نهاد. مندیر (مرکز معنوی) سای بابا شیردی در شیردی توسط ۲۰٫۰۰۰ زائر در روز بازدید می شود و در طول مراسم مذهبی این تعداد به ۱۰۰٫۰۰۰ نفر می رسد. شیردی سای بابا خصوصاً در ایالات ماهاشترا، اودیشا، آندرا پرادش، کارناتاکا، تامیل نادو و گجرات مورد احترام و تقدس است. در اوت ۲۰۱۲ یک مرید ناشنا
س برای اولین بار دو تکه الماس بسیار گرانبهایی را به ارزش ۱۱٫۸ میلیون روپیه به معبد شیردی اهدا نموده و ارادت بالای خود را نشان داد. جنبش سای بابا شیردی به کارائیب و به کشورهایی نظیر نپال، کانادا، ایالات متحده، استرالیا، امارات متحدهٔ عربی، مالزی، انگلستان، آلمان، فرانسه، و سنگاپور گسترش یافته است. شاگردان برجسته. سای بابا شیردی هیچ وارثی نداشت و هیچ شاگردی نیز به وی منصوب نبود و حتی با وجود درخواست ها تشرف رسمی نیز تدارک ندیده بود (diksha). برخی از شاگردان سای بابا به عنوان چهره های شاخص مشهور شدند، نظیر از Sakori. پس از درگذشت شیردی سای بابا، طرفداران وی مراسم مذهبی روزانه () را دو بار در عرض ۱۰ سال برای Upasni Maharaj ارائه نمودند زمانی که وی از شیردی بازدید می کرد. ادعای معجزه. شاگردان و مریدان بابا ادعا می کنند که وی معجزات بسیاری داشته است؛ از جمله هم زمان در دو مکان بودن، شناوری، خواندن ذهن، ظاهر کردن اشیاء، جن گیری، ساخت رودخانهٔ جمنا، ورود به حالت سامادی (فراآگاهی)، نوردهی لامپ با آب، حذف اعضای بدن یا روده ها و چسباندن آن ها به بدن خود (خاندانا یوگا)، درمان بیمار علاج ناپذیر، جلوگیری از سقوط مسجد بر رو
ی مردم، و کمک به مریدانش در روشی معجزه آسا. او همچنین به مردم مطابق با ایمان مریدان خود، بصیرتی را در فرمی از شیوا، شری راما ،کریشنا ،Vithoba، و سایر اساطیر عطا نمود. بنابر اظهارات پیروان خود، در خواب بر آنان ظاهر می شد و پند و آگاهی می داد. مریدان وی برخی داستان ها را ثبت کرده اند. در ادیان مختلف. هندو. در طول زندگی سای بابا، قدیسهٔ هندی Anandanath از Yewala خاطر نشان کرد که «سای بابا الماسی روحانی است». قدیس دیگری، Gangagir، وی را «جواهر نامید». شری بیهار ماهاراج تا حد بسیار بالایی به سای بابا احترام قائل بود و زمانی که در سال ۱۸۷۳ وی را ملاقات کرد، عنوان جاگاد گورو را بر وی عطا نمود. سای بابا نیز تا حد زیادی توسط واسودواناندا ساراواتی (معروف به Tembye Swami) محترم شمرده شد. وی همچنین، توسط گروهی از Shaivic yogis، معروف به Nath-Panchayat، که به آن ها تعلق داشت مورد تکریم واقع شد. زرتشت. سای بابا به وسیلهٔ زرتشتیان برجسته به عنوان و مورد احترام واقع می شد و به عنوان چهرهٔ محبوب مذهب غیر زرتشتیان بین زرتشتیان مطرح بوده است. مهربابا که در خانواده ای زرتشتی متولد شد، یک بار در طول جنگ جهانی اول، در دسامبر ۱۹۱۵،
سای بابا شیردی را ملاقات نمود. مهر بابا جوانی به نام مهربان شهریار ایرانی بود زمانی که سای بابا را به مدت چند دقیقه در بین یکی از دسته های سای بابا در شیردی ملاقات کرد. این واقعه در زندگی مهربابا بسیار حائز اهمیت بود. شری سای ساتچاریتا (داستان زندگی سای بابا) هیچ اشاره ای از مهربابا ندارد. لیکن لرد مهر، داستان زندگی مهربابا اشاره های متعددی به سای بابا شیردی دارد. مهربابا ظهور تجسد خود را به ، سای بابا و سه استاد کامل دیگر نسبت می دهد: حضرت بابا جان، حضرت تاج الدین بابا، و نارایان ماهاراج. وی اظهار کرد که سای بابا یک قطب ارشاد (بالاترینِ پنج قطب، یک «استاد جهانی» در سلسله مراتب معنوی) می باشد. در فرهنگ. هنر مقدس و معماری. معابد سای بابای بسیاری در هند وجود دارد. همچنین معابدی در خارج از هند در ایالات متحده، هلند، کنیا، بنین، کوبا، کانادا، پاکستان، استرالیا، انگلستان، آلمان، ژاپن وجود دارد. در مسجد شیردی که سای بابا در آن زندگی می کرد، پرتره ای هم سایز وی که کار Shama Rao Jaykar، هنرمندی از بمبئی می باشد موجود است. لوحه های تاریخی و مجسمه های متعددی سای بابا را به تصویر می کشند، که کاربرد مذهبی دارند. یکی از
آن ها از سنگ مرمر توسط مجسمه سازی به نام Balaji Vasant Talim ساخته شده است که در مندیر در شیردی جایی که شیردی سای بابا به خاک سپرده شد واقع است. فیلم و تلویزیون. سای بابا موضوع چندین فیلم برجسته در زبان های مختلف محصول صنعت فیلم هند بوده است. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Sai_Baba_of_Shirdi
آلخاندرا پیسارنیک (؛ ۲۹ آوریل ۱۹۳۶ – ۲۵ سپتامبر ۱۹۷۲) یک شاعر اهل آرژانتین بود. زندگی نامه. خانوادهٔ او از مهاجرانِ یهودی روس و اسلواک بودند و آلخاندارا از کودکی در آرژانتین، با مشکلاتی نظیرِ داشتنِ لهجهٔ اسپانیولیِ اروپایی، لکنت زبان، جوش های صورت و اضافه وزن مواجه بود و به همین سبب، اعتمادبه نفس پائینی داشت. او که از شکلِ ظاهری قیافه و بدن خود ناراضی بود و خود را با کودکان و نوجوان دیگر مقایسه می کرد، از همان دوران، شروع به مصرفِ قرص های آمفتامین نمود و این وابستگی دارویی تا سالیان متمادی، وضعیت روحی و جسمانی او را تحتِ تأثیر قرار داد و عوارضی چون نشئگی و بی خوابی را برایش به همراه داشت. او در سال ۱۹۵۴ میلادی، در رشتهٔ ادبیات و فلسفه در دانشگاه بوئنوس آیرس آغاز به تحصیل نمود و نخستین کتاب شعر خود را یکسال پس از قبولی در این دانشگاه، در سال ۱۹۵۵ میلادی منتشر کرد. پس از گذراندن واحدهای درسی ادبیات، فلسفه و روزنامه نگاری، با آنکه تا ۱۹۵۷ میلادی در دانشگاه ماند، اما تحصیلات خود را به اتمام نرساند. آلخاندرا در همان دوران دانشگاه، نزد نقاش سورئالیست آرژانتینی «خوان بالیه پلاناس» () که تباری کاتالان داشت، شتافت و
به فراگیری نقاشی پرداخت. مطالعات عمیق او در زمینه ادبیات کهن و آثار نویسندگانِ بزرگ دیگر، دانش او را در زمینهٔ ادبیات غنی ساخت و به ویژه مبحثِ «ناخودآگاه» در روان شناسی، او را به روان کاوی علاقه مند ساخت. وی عمیقاً تحت تأثیرِ آثارِ شاعر آرژانتینی «آنتونیو پورکیا» و شعرای سمبولیست فرانسوی «آرتور رمبو» و «استفان مالارمه» بود. اشعار او از صنایع بدیعی و تشبیه های ادبی زیرکانه و همچنین نفوذ عمیقی برخورد هستند و بیشتر دربارهٔ «کودکی»، «تنهایی»، «رنج» و از همه مهمتر، «مرگ» است. آلخاندرا در سال ۱۹۶۰ به پاریس نقلِ مکان کرد و به مدت چهار سال در این شهر زندگی کرد. در پاریس، او ضمنِ انتشارِ اشعار و متون انتقادی ادبی در چندین روزنامه، به همکاری با یک مجلهٔ فرانسوی و چند ناشر دیگر پرداخت و آثار آنتونن آرتو، آنری میشو، امه سزر و ایو بون فوآ را نیز به اسپانیولی ترجمه کرد. در همان هنگام، به تحصیل در رشته های تاریخ ادیان و زبان فرانسوی در دانشگاه سوربن پرداخت و در اینجا بود که باب آشنایی و دوستی با «خولیو کورتاسار»، «رُسا چاسل» و «اکتاویو پاز» باز شد و این آخری، مقدمه ای بر چهارمین کتاب شعر او نوشت. وی در سال ۱۹۶۹ میلادی، با د
ریافتِ کمک هزینه گوگنهایم به نیویورک رفت و در سال ۱۹۷۱ نیز از کمک هزینهٔ برنامه فولبرایت بهره مند شد. آلخاندرا پیسارنیک از افسردگی رنج می برد و دو مرتبه تلاشِ ناموفق برای خودکشی داشت و به همین سبب، تحتِ پیگیری و درمان بود. او در تاریخ ۲۵ سپتامبر ۱۹۷۲ میلادی، در حالی که ۳۶ سال داشت و تنها دو هفته بود که از یک بیمارستان روانپزشکی مرخص شده بود، با خوردن ۵۰ عدد قرص «سِکوباربیتال سدیم» خودکشی کرد. جسدش در «آرامگاه تابلادا» در بوئنوس آیرس به خاک سپرده شده است.
محمودآباد (مهارلو)، روستایی از توابع بخش کوهنجان شهرستان سروستان در استان فارس ایران است. نام این روستا از نام مرحوم حاج محمودمحمدی برگفته شده است که مورد احترام ویژه مردم این روستا میباشد. جمعیت. این روستا در دهستان مهارلو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۹۶ نفر (۱۴۲خانوار) بوده است.
هیهات فیلمی در ۴ اپیزود و به کارگردانی و نویسندگی هادی نائیجی، دانش اقباشاوی، روح الله حجازی و هادی مقدم دوست و تهیه کنندگی محمدرضا شفیعی محصول سازمان هنری رسانه ای اوج در سال ۱۳۹۴ میباشد. این فیلم در ۷ مهر ۱۳۹۵ در سینماهای ایران اکران شده است. موضوع فیلم. این فیلم چهار اپیزودی با درون مایه ای مذهبی و اعتقادی، سعی در نمایش چهار گوشه از ارتباط مردمان معاصر با فرهنگ و منش عاشورایی دارد. خلاصه فیلم. اپیزود اول: حکایت مادر پیری مس باشد که سال های زیادی در حسرت زیارت کربلا مانده و حالا گذر ضریح جدید حسین بن علی از محل سکونتش، فرصتی را برای وی مهیا نموده که برای آن در انتهای عمر، دست کم ضریح جدید حسین بن علی را زیارت نماید. اپیزود دوم: داستان این بخش با محوریت شخصیت فرید موسوی از فرماندهان دوران جنگ ایران-عراق تشکیل می گیرد. او که همراه خانواده اش عازم زیارت اربعین است، در آستانه سفر با مسئله ای جدی روبرو می گردد که جوانان زیادی برای حل آن گام برداشته و ناکام مانده اند. فرید موسوی سفر اربعینش را نیمه کاره گذاشته و حماسه ای می سازد که در لحظه لحظه آن، اشاره به حماسه عباس بن علی مشهود است. اپیزود سوم: داستان زندگی «آ
لا» دختر خردسال عراقی و مادرش، در شرایطی دشوار از لحاظ مالی و بدون پدری که جانش را روی مین های به جا مانده از جنگ گذاشته، فی نفسه پر احساس و غمبار است. کارگردان با افزودن تصاویری از بین الحرمین و حرم حسین بن علی آنرا مبدل به روضه ای تمام عیار کرده است. آلا بجای آنکه گدایی نماید، با الهام از روحیه آزادگی و استقلال مادرش اقدام به تولید مهر کربلا می کند و با فروش آن ها زندگیش را رونق می بخشد. اپیزود چهارم: نرگس و فرزندش برای دیدن مرتضی که مدت طولانی است که به عنوان پزشک زائرین در کربلا مانده است، به این شهر سفر می نمایند. اما نرگس نمی تواند همسرم را پیدا کند و از اینجاست که گفتگوهای نرگس و مرتضی در فضای مجازی، بصورت آرام آرام مخاطب خود را با کاری که مرتضی به آن پرداخته است، آشنا می کند. مرتضای این داستان، هم اکنون مدافع حرم شده و در خط مقدم نبرد با تکفیری هاست. لوکیشن (موقعیت مکانی). در فیلم «هیهات» بعد از سپری شدن هفتاد جلسه فیلمبرداری در لوکیشن هایی واقع در استان خوزستان (شهرهای آبادان، خرمشهر) و در کشور عراق (در شهرهای کربلا و نجف) پایان یافت. زبان. علاوه بر فارسی، فیلم سینمایی «هیهات»، در تاریخ جمعه ۲۵ شهریو
ر ، با زبانگردانی و ترجمه به زبان عربی (امیر شعبانی زاده) برنامه ریزی گردید.
پروژه متااسپلویت — پروژه اختصاص داده شده به امنیت اطلاعات است. طراحی شده برای ارائه اطلاعات در مورد آسیب پذیریایجاد یک امضا برای شناسهایجاد و تست از سوء استفاده. معروف ترین پروژه چارچوب متاسپلویت — یک بستر مناسبی برای ایجاد و اشکال زدایی سوء استفاده است. این پروژه شامل پایه opcodes بایگانی شل کد و اطلاعات مربوط به تحقیقات امنیت کامپیوتر است. متاسپلویت در ژوئیه سال ۲۰۰۳ ایجاد شد است. نسخه ۱٫۰ نوشته شده با زبان پرل و شامل رابط کاربری گرافیکی بر اساس curses است. ساخته شده توسط HD Moore. هنگامی که کار بر روی نسخه ای (۲.x) او با مت میلیر و چند داوطلب همکاری می کند. نسخه سوم به طور کامل به زبان روبی بازنویسی شد و توسط Metasploit, LLC توسعه یافت. (تأسیس شده توسط توسعه دهندگان در سال ۲۰۰۶). در سال ۲۰۰۸ مجوز از چارچوب متاسپلویت اختصاصی به BSD تغییر کرد. در سال ۲۰۰۹ شرکت Rapid7 درگیر در مدیریت آسیب پذیری او اعلام کرد متاسپلویت محبوب منبع باز بسته دو منظوره برای انجام تست نفوذ. غیر تجاری نسخه هنوز هم در دسترس برای همه خواهد بود. به عنوان همتایان تجاری، با نسخه رایگان از متاسپلویت هر دو توسط مدیران سیستم و متخصصان امنیتی
برای محافظت از سیستم های کامپیوتری و هکرها-یا کراکرهای scriptkiddies برای به دست آوردن دسترسی های غیرمجاز برای کنترل سیستم ها از راه دور استفاده می شود. چارچوب متاسپلویت. یک ابزار برای تست نفوذ و استفاده از اکسپلویت است که اجازه می دهد تا شما طراحی و اکسپلویت های لازم در این مورد خاص از فشار نبرد که پیلود است که در صورت عدم موفقیت حمله برای مثال نصب یک پوسته یا یک VNC سرور امکان پذیر می کند. همچنین این چارچوب امکان رمز نگاری کد شل را می دهد که می تواند این حمله از شناسه یا IPS پنهان کند. برای حمله به سرور از راه دور سرویس ها و نسخه ها که نیاز تحقیقات بیشتری دارد می توان با کمک ابزار ان مپ یا nessus انجام داد. پایگاه opcodes. ابزار مورد نیاز برای نوشتن اکسپلویت های جدید. این ابزار به شما اجازه می دهد که اکسپلویت که با نسخه های مختلف سیستم عامل طراحی و کدنویسی کنید.
خشایار موحدیان (زاده ۲۴ بهمن ۱۳۵۶ در اصفهان) تدوین گر اهل ایران است. وی به واسطه مادر، برادر کوچکتر سروش صحت بازیگر، نویسنده و کارگردان ایرانی است. او در سال ۱۳۹۷ برای فیلم قسم نامزد تدوین در جشنواره سی و هفتم فیلم فجر شد.
احمدا در ادبیات زبان فارسی، به شعرهای طنزآمیز قافیه دار متوسطی گفته می شد که ساختاری ساده، شیرین و مردم پسند داشته باشد. در دوره های صفوی-قاجاری هدف از احمداسُرایی، تفریح و وقت گذرانی بود. در دوران مشروطیت این نوع شعر با کارکرد سیاسی-اجتماعی در نشریات رواج بسیار یافت. سید اشرف الدین حسینی مشهور به نسیم شمال از مشهورترین شاعران احمداسرا بود.
عادل گلکار مقدم معروف به افشین مقدم (زادهٔ ۲۷ مرداد ۱۳۵۴، چالوس) شاعر و ترانه سرای ایرانی است. او هم اکنون در زمینه برگزاری کارگاه ترانه فعال است. زندگی نامه. وی فارغ التحصیل رشتهٔ حقوق از دانشگاه آزاد چالوس است و از سال ۱۳۷۸ ترانه سرایی را شروع کرده است. سال ۱۳۸۲ نخستین ترانه اش به مناسبت روز جانباز با نام «دلاور» و با صدای خشایار اعتمادی از صدا و سیما پخش شد. در دی ماه ۱۳۹۱، افشین مقدم به همراه چند نفر از اهالی موسیقی، به اتهام همکاری با خوانندگان لس آنجلسی بازداشت شدند. ترانه «الکی» در سال ۱۳۸۸ انتشار یافت و در سال ۱۳۸۹ از طرف بینندگان شبکه من و تو رتبه نخست را پیدا کرد و جزو صد ترانه ماندگار فارسی در یکی دیگر از برنامه های همین شبکه قرار گرفت. ترانه «همدم» او نیز اسفند ۱۳۸۹ منتشر شد و در سال ۱۳۹۰ رتبه سوم بهترین ترانه ها از دید بینندگان من و تو را از آن خود کرد. در سال ۱۳۹۷ کتاب مجموعه ترانه «جان جوانی» از او توسط انتشارات نگاه عرضه شد که شامل ترانه های اجرا شده و اجرا نشده او است. آثار. از او ترانه ها و اشعار متعددی به انتشار رسیده است که توسط خوانندگانی چون ابی، معین، سیاوش قمیشی، عارف، شاهین نجفی، علی
زند وکیلی، علیرضا عصار، خشایار اعتمادی، نیما مسیحا، مانی رهنما، آوا بهرام و چند خواننده ی دیگر اجرا شده است.
کریس ایگلز (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به برنلی، بولتون واندرز، واتفورد، شفیلد ونزدی، منچستر یونایتد، ان. ئی. سی، واتفورد، بلکپول، چارلتون اتلتیک، و باشگاه فوتبال بری اشاره کرد.
نایجل رئوکوکر (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل انگلستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ایپسویچ تاون، بولتون واندرز، وستهام یونایتد، باشگاه فوتبال ویمبلدون، استون ویلا، باشگاه فوتبال ونکوور وایتکپس، باشگاه فوتبال چیواس یواس ای، مونترال ایمپکت، و تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال انگلستان اشاره کرد.
جک ریموند کولبک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که به صورت قرضی برای باشگاه ناتینگهام فارست بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ساندرلند، ایپسویچ تاون، نیوکاسل یونایتد و ناتینگهام فارست اشاره کرد.
رایان جیمز شاوکراس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به منچستر یونایتد، رویال آنتورپ، استوک سیتی و اینتر میامی اشاره کرد.
لیام ریجول (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل انگلستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ای. اف. سی بورنموث، بیرمنگام سیتی، استون ویلا، وست برومویچ آلبیون، وستهام یونایتد، پورتلند تیمبرز، ویگان اتلتیک، تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال انگلستان، و باشگاه فوتبال برایتون و هاو آلبیون اشاره کرد.
یاردن جربی (؛ زادهٔ ) یک جودوکار اهل اسرائیل است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
کُلاله نام قسمتی از اجزای مادگی گل است. همچنین کلاله (کـَ یا کـُ) می تواند به موارد زیر اشاره کند:
«رؤیاهای شیرین (از این ساخته شده اند)» تک آهنگی از یوریتمیکس است که در سال ۱۹۸۳ میلادی منتشر شد. این تک آهنگ در بسیاری از چارت های موسیقی از جمله او۳ تاپ ۴۰ اتریش، فلاندرز بلژیک و جدول موسیقی سوئیس جزو ده ترانهٔ اول قرار گرفت. در سال ۱۹۹۵ مریلین منسن این ترانه را به صورت کاور اجرا کرد.
تخفیف در ادبیات، اصطلاحی است که در آن، موردی ویژه با منفی کردن برعکسِ آن ثابت می شود. مثلاً به جای «او احمق نیست»، «او باهوش ترین آدم دنیا نیست». در ادبیات انگلیسی، تخفیف در شعرهای انگلوساکسون بسیار متداول بود.
خُردنمایی در ادبیات، متضاد اغراق است و حالتی را بیان می کند که در آن پدیده ای مهم، کوچک نشان داده شود. در مواردی خود نویسنده یا فردی مهم را خفیف، خوار و نامهم جلوه داده می شود. مثلاً در ادبیات فارسی، در مجموعهٔ طنز چرند و پرند از علی اکبر دهخدا، راوی به تبعیت از این روشِ طنز، بارها خود را «سگ روسیاه»، «بی عقل»، «بی شعور»، «دیوانه»، «احمق» و «حیوان بی زبان خدا» و غیره می خواند.
بخش کوهنجان یکی از بخش های شهرستان سروستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر اساس سرشماری عمومی ۱۳۹۵، جمعیت بخش کوهنجان ۱۱،۲۵۳ نفر (در ۳۳۲۷ خانوار) بوده است.
مَؤمِّل بن اُمَیْل محاربی (؟ -۸۰۵) شاعر عرب کوفی بود که غزل های لطیفِ میانه ارج از او مانده است؛ و عصر اموی رادرک کرد و در عصر عباسی شهرت یافت؛ از این رو مخضرم دانسته می شود. در پایان عمر نابینا، نحیف و زردروی شد.
عباس بن احنف (؟ -۸۱۳م) متولد بغداد (نسب:ابوالفضل عباس بن احنف بن أسود بن طلحه یمامی نجدی) شاعر و غزل سرای عرب بود که غزل های عاشقانه به سبک آرمانی خلق کرد. او را زیبارو، فصیح زبان، خوش گو و مرفه ذکر کرده اند. هیچ درهمی نزد خود نمی گذاشت.
ژانگ ونشیو (؛ زادهٔ ) یک ورزشکار دو و میدانی، و پرتاب گر چکش اهل جمهوری خلق چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
ابی ویتزیل (؛ زادهٔ ) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است. او در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
کاتِب یا منشی (همچنین: دبیر) از پیشه های پایان پذیرفته است و به طور ویژه به نویسندگان دوران سده های میانهٔ اسلامی گفته می شود؛ چه درباری چه آزاد. کاتبان درباری گاه بیش از یک نویسنده عمل می کردند و نفوذشان به دانششان وابسته بود. به نویسندگان در «دیوان انشاء» یک دربار، نیز کاتب می گفته اند.
پاکستان در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو برزیل از ۵ تا ۲۱ آگوست ۲۰۱۶ شرکت داشت. این کشور برای هفدهمین بار در المپیک تابستانی ظاهر می شد. این نخستین بار بود که تیم ملی هاکی پاکستان نتوانست علی رغم حضور پاکستانی ها در المپیک، به مسابقات راه یابد و لذا این دوره پاکستان یکی از کوچک ترین کاروان هایش را به مسابقات راهی کرد. دو و میدانی. پاکستان از جانب اتحادیه بین المللی فدراسیون های دو و میدانی به ارسال دو ورزشکار (یک مرد و یک زن) به بازی های المپیک دست یافت. شنا. دو نفر در شنا (یک زن و یک مرد) برای پاکستان به میدان رفتند.
ولایت هاریما یکی از ولایت ها در تقسیم بندی کشوری قدیم ژاپن بود. این ولایت بخشی از هونشو است و امروزه قسمت جنوب غربی استان هیوگو را تشکیل می دهد. ولایت هاریما با ولایت تاجیما، ولایت تانبا، ولایت ستسو، ولایت بیزن، ولایت میماساکا همسایه بود. مرکز این ولایت هیمه جی، هیوگو بود. تاریخچه. ارتباط با اودا نوبوناگا. پس از مرگ موری موتوناری رهبر خاندان موری در سال ۱۵۷۱، نوهٔ او موری تروموتو رهبر خاندان شد. اودا نوبوناگا و موری تروموتو نسبت به خاندان میوشی که پایگاهش در ولایت آوا بود؛ سیاستی توأم با خویشتنداری داشتند. همچنین ولایت تاجیما، ولایت هاریما و ولایت بیزن، ولایت های مستقلی بودند که بین این دو حائل شده و در این زمان خاندان موری و خاندان اودا روابط دوستانه ای با یکدیگر داشتند. بعد از ورود نوبوناگا به پایتخت کیوتو، نوبوناگا تسخیر قسمت شرقی دریای داخلی ستو را هدف قرار داد. برای جلوگیری از رسیدن به این هدف بارها خاندان میوشی و معبد ایشی یاما هونگان با وی درگیر شدند (نبرد قلعه نودا . قلعه فوکوشیما ۱۵۷۰). نوبوناگا سعی داشت که با خاندان کوبایاکاوا و خاندان موری که قسمت غربی دریای داخلی ستو را در اختیار داشتند، دشمن نشود
. اما در سال ۱۵۷۵ نوبوناگا با خاندان اوتومو و خاندان شیمازو در کیوشو پیمان صلح بست و سعی کرد که با وحدت با این دو خاندان که روابط خوبی با خاندان موری نداشتند به خاندان موری فشار وارد کند. در سال ۱۵۷۳ نوبوناگا آخرین شوگون آشیکاگا یوشی آکی را از کیوتو راند. در ماه هشتم سال سوم تنشو (۱۵۷۶) نوبوناگا به همراه دو ژنرال ارشدش هاشیبا هیده یوشی، آکچی میتسوهیده برای مقابله با شورش اچیزن ایکو-ایکی به ولایت اچیزن رفت و این شورش را سرکوب کرد و پس از تصرف بخشی از ولایت کاگا در ماه نهم همان سال به شیباتا کاتسوایه دستور ساخت قلعه فوکوئی را داد. این سرکوب صدمه بزرگی برای معبد ایشی یاما هونگان بود. پس از تسلط نوبوناگا بر ولایت اچیزن، ارباب قلعه ایتامی (قلعه آری اوکا) در ولایت ستسو، آراکی موراشیگه که در آن زمان تابع نوبوناگا بود از خاندان های پرقدرت غرب ولایت هاریما گروگان گیری کرد. همچنین آراکی موراشیگه از اوراگامی مونه کاگه که با اوکیتا نائوایه در ولایت بیزن درگیر بود؛ پشتیبانی کرد اما نائوایه که در این زمان با خاندان موری روابط دوستی برقرار کرده بود، در ماه نهم سال ۱۵۷۵ پس از شکست اوراگامی مونه کاگه در نبرد تنجین یاماجو وی ر