Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ساکای تاداتسوگو (酒井 忠次، ۱۵۲۷–۱۷ دسامبر ۱۵۹۶) یکی از محبوب ترین و موفق ترین فرماندهان نظامی در خدمت توکوگاوا ایه یاسو در اواخر دوره سنگوکو بود. او به عنوان یکی از چهار نگهبان توکوگاوا (Tokugawa-Shitennō) در نظر گرفته می شود. همراه با هوندا تاداکاتسو، ای نائوماسا، و ساکاکیبارا یاسوماسا. اوایل زندگی. تاداتسوگو در سال ۱۵۲۷ در خاندان ساکای تاداچیکا، یک رعیت ارثی از خاندان ماتسودایرا در ولایت میکاوا به دنیا آمد. وقتی تاداتسوگو به سن بلوغ رسید، ابتدا به پدر توکوگاوا ایه یاسو، ماتسودایرا هیروتادا خدمت کرد. تاداتسوگو شوهر شاهزادگان اوسویی و کیوین، خواهر هر دوی والدین ایه یاسو و از این رو عموی ایه یاسو بود. گفته می شود که پس از مرگ هیروتادا، در سال ۱۵۵۱ تاداتسوگو به آیه یاسو جوان خدمت کرد و زندگی گروگانی را در سانپو انجام داد. خدمات تحت آیه یاسو. در سال ۱۵۵۸، تاداتسوگو آیه یاسو را در محاصره ترابه همراهی کرد و بعداً در سال ۱۵۶۰ در محاصره مارونه علیه خاندان اودا. در سال ۱۵۶۳، در قیام Mikawa Ikkō-ikki، تاداتسوگو صادقانه از آیه یاسو پیروی کرد در حالی که بسیاری از خاندان ساکای در این قیام مشارکت داشتند. پس از سال ۱۵۶۵، زمان
ی که آیه یاسو روابط خود را با خاندان ایماگاوا قطع کرد، تاداتسوگو فرماندهی قلعه یوشیدا در شرق میکاوا (تویوهاشی کنونی) را به عهده گرفت. تا سال ۱۵۶۷، اکثریت نیروهای دایمیو در ارتش های توکوگاوا در دو بخش، هر یک با یک فرمانده جداگانه سازماندهی شدند. تاداتسوگو بر نیروهای ۱۸ دایمیو-واسال توکوگاوا و همتای او، ایشیکاوا کازوماسا، فرماندهی نیروهای ۱۳ دایمیو-واسال را به عهده گرفت. ویژگی های ثابت شده وفاداری، قابلیت اطمینان و رهبری تاداتسوگو در این درجه از اختیارات و اختیارات تفویض شده به وضوح نشان داده شده است. طبل ساکای تاداتسوگو، (تصویر هنرمند ژاپنی، هنرمند ukiyo-e، نقاش) در سال ۱۵۷۲، در طول نبرد میکاتاگاهارا، تاداتسوگو جناح راست توکوگاوا را ایمن کرد و دید که نیروهایش توسط نیروهای مخالف تاکدا به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. و هنگامی که آیه یاسو و متحدانش به قلعه هاماماتسو عقب نشینی کردند، تاداتسوگو در نیرنگی شرکت کرد که تأثیرات پیروزی تاکدا در میدان را کاهش داد. و نیروهای تاکدا عقب نشینی کردند. در سال ۱۵۷۵، در طول نبرد ناگاشینو، او یک حمله شبانه موفق را به همراه کاناموری ناگاچیکا علیه تاکدا رهبری کرد. در سال ۱۵۷۸، پ
سر Tadatsugu, Sakai Ietsugu (1564-1619)، نقش پدرش را به عنوان کاستلان قلعه یوشیدا بر عهده گرفت؛ یعنی در ابتدای نام ایتسوگو افتخار ویژه ای بود که توسط توکوگاوا ایه یاسو اعطا می شد، جایزه ای ویژه برای رعیت های خاص، که به آنها اجازه می داد از یکی از کانجی های نام نانوری او استفاده کنند. در سال ۱۵۸۴، در طول نبرد کوماکی و ناگاکوته، او با موفقیت حرکت نیروهای تویوتومی هیدیوشی علیه قلعه کیوسو را که توسط فرمانده تویوتومی موری ناگایوشی رهبری می شد، پس زد. در سال ۱۵۹۰، در طول مبارزات انتخاباتی اوداوارا، تاداتسوگو دستور گرفت تا توکوگاوا هیدتادا، پسر و وارث آیه یاسو را به کیوتو همراهی کند، جایی که او به عنوان گروگان برای وفاداری آیه یاسو به تویوتومی در طول آن مبارزات انتخاباتی خدمت کرد. پس از نبرد، هیده یوشی به خاندان توکوگاوا دستور داد تا از دارایی های اجدادی خود به منطقه کانتو نقل مکان کنند. تاداتسوگو بازنشسته شد، اما پسرش ایتسوگو ۳۰۰۰۰ ککو فودای فیف در Usui، در استان شیموسا دریافت کرد، و تاداسوگو آنها را در آنجا همراهی کرد. مرگ. تاداتسوگو در زمستان ۱۵۹۶ در کیوتو درگذشت. پس از مرگ تاداتسوگو، خاندان ساکای به پیشرفت خود ا
دامه داد. در سال ۱۶۰۴، فرزندان او به دامنه تاکاساکی (۵۰۰۰۰ ککو) در ولایت کوزوکه نقل مکان کردند. در سال ۱۶۱۶، آنها به دامنه تاکاتا (۱۰۰۰۰۰ ککو) در استان ایچیگو نقل مکان کردند. در سال ۱۶۱۹، آنها به دامنه ماتسوشیرو در استان شینانو منتقل شدند. و سپس، از ۱۶۲۲ تا ۱۸۶۸، آنها در دامنه Tsurugaoka (120000 koku) در استان دیوا نصب شدند. رئیس خاندان ساکائی در دوره میجی به عنوان یک «کنت» شناخته شد. شمشیر اینوکیری. در سال ۱۵۶۰، در آن زمان، گفته می شود که تاداتسوگو با کاتانای خود یک گراز را کشت و نام اینوشیشی-گیری یا اینوکیری (猪切 قاتل گراز) را به خود اختصاص داد. خود تیغه اثری از ماسازان از مکتب تگای نارا و همکار موراماسا معروف (یا شاید نام دیگری برای خود موراماسا) بود. ماسازان همچنین Tonbōgiri (蜻蛉切 قاتل سنجاقک)، مشهورترین سه نیزه بزرگ ژاپن (天下三名槍)، سلاح مورد علاقه هوندا تاداکاتسو، یکی دیگر از Tokugawa Shitennō را تألیف کرد. شجره نامه خاندان ساکای. خاندان ساکای در قرن چهاردهم در ولایت میکاوا سرچشمه گرفت و ادعا می کرد که از میناموتو آریچیکا تبار است. آریچیکا دو پسر داشت: یکی از آنها، یاسوچیکا، ماتسودایرا نام داشت. و کوچکتر، چی
کاوجی، نام ساکای را به خود اختصاص داد. ساکای هیروچیکا، که پسر چیکاوجی بود، نیز دو پسر داشت و فرزندان آنها دو شاخه اصلی خاندان ساکای را به وجود آوردند. تاداتسوگو وارث شاخه ارشد این خاندان بود.
ساکاکی بارا یاسوماسا (榊原 康政، ۱۵۴۸–۱۹ ژوئن ۱۶۰۶) یک دایمیو ژاپنی از اواخر دوره سنگوکو تا اوایل دوره ادو بود که به خاندان توکوگاوا خدمت می کرد. او به عنوان یکی از برجسته ترین فرماندهان نظامی خانواده توکوگاوا، به همراه ساکای تاداتسوگو، هوندا تاداکاتسو و ای نائوماسا یکی از توکوگاوا شیتننو (shitennō 四天王) محسوب می شد. عنوان دربار او شیکیبو-شو (式部大輔) بود. اوایل زندگی. ساکاکیبارا یاسوماسا در سال هفدهم تنمون (۱۵۴۸)، دومین پسر ساکاکیبارا ناگاماسا، در ناحیه اوئنو در ولایت میکاوا به دنیا آمد. ساکاکیبارا ملازمان ارثی خاندان ماتسودایرا (بعدها توکوگاوا) بودند که به عنوان فودای طبقه بندی شدند. با این حال، آنها مستقیماً به این خاندان خدمت نکردند، بلکه در عوض به یکی از ملازمان ارشد آن، که در آن زمان ساکای تادانائو (که ساکاکیبارا را به عنوان بایشین، یا «واسال های عقب» طبقه بندی می کرد، خدمت می کردند. یاسوماسا جوان اغلب از سنین جوانی با «ماتسودایرا موتویاسو» (بعداً توکوگاوا ایه یاسو) تعامل داشت و خیلی زود به صفحه او منصوب شد. به دلیل شجاعت او در نبرد باتوگاهارا در سال ۱۵۶۴ در سرکوب شورش ایکو-ایکی در میکاوا، او اجازه یافت از «یاس
و» بخشی از نام موتویاسو استفاده کند. در این زمان، او برادر خود را خلع کرد و رئیس خاندان ساکاکیبارا شد. دو توضیح برای این وجود دارد. یکی این که برادرش متحد شورشیان ایکو ایکی بوده است و دیگری اینکه برادرش یکی از ملازمان پسر ایه یاسو ماتسودایرا نوبویاسو بوده است که به احتمال زیاد در یک توطئه خیانت غیرقابل وجود علیه اودا نوبوناگا نقش داشته است. خدمات تحت ایه یاسو. در سال نهم اریکو - (۱۵۶۶)، در ۱۹ سالگی، یاسوماسا مراسم بلوغ خود را انجام داد و اندکی بعد، او و هوندا تاداکاتس و توسط ایه یاسو، هاتاموتو شدند و به هر یک از ۵۰ سواره نظام اعطا شد. از آن نقطه به بعد، آنها به عنوان فرمانده واحد هاتموتوی ایه یاسو عمل می کنند. در سال ۱۵۷۰، یاسوماسا در نبرد آنه گاوا جنگ کرد، او در لشکر دوم به همراه هوندا تاداکاتسو در جناح چپ آساکورا، اطراف آساکورا کاگتاکه بود. ۱۵۷۵. در سال ۱۵۸۴، زمانی که ایه یاسو تصمیم گرفت از تویوتومی هیده یوشیی سرپیچی کند، یاسوماسا همچنان زیر نظر ایه یاسو خدمت می کرد و به این نتیجه رسید که منطقه کوماکی برای کمپین بعدی مناسب است. یاسوماسا هنگام همراهی ایه یاسو به اوساکا برای ملاقات با تویوتومی هیده یوشیی لقب
«شیکیبو-شو» را دریافت کرد. در سال ۱۵۹۰، پس از اینکه توکوگاوا به منطقه کانتو نقل مکان کرد، او قرار بود تیمی مسئول تخصیص فیف ها داشته باشد. زمانی که ایه یاسو به عنوان یکی از کارکنان هیدیوشی در کیوشو خدمت می کرد، یاسوماسا به عنوان یکی از مدیران ارشد بر کانتو نظارت می کرد. یاسوماسا پس از پیروزی توکوگاوا در نبرد سکیگاهارا در سال ۱۶۰۰، ۱۰۰۰۰۰ ککو فیف تاتبایاشی هان را دریافت کرد، که برای چند نسل در خانواده باقی ماند. مرگ. خود یاسوماسا در سال ۱۶۰۶ در ۵۹ سالگی درگذشت و در معبد زن دوجی در تاته بایاشی، جایی که قبر او هنوز هم وجود دارد، به خاک سپرده شد. پسرش ساکاکیبارا یاسوکاتسو در محاصره قلعه اوساکا جنگید.
مین ضد نفر کلِیمور با نام کامل مین ام۱۸ای۱ کلِیمور یک مین ضد نفر جهت دار است که برای ارتش آمریکا در سال ۱۹۶۰ ساخته شد. مخترع آن نورمن مک لود نام این مین را از شمشیر مشهور قرون وسطای اسکاتلندی برگفته است. برخلاف مین های زمینی دیگر این مین دارای چاشنی کنترل از راه دور و جهت دار است، به این معنی که برای فعال شدن چاشنی آن نیاز به فرمان از راه دور است تا ساچمه های فلزی مین در منطقه مرگ همانند تفنگ ساچمه زنی شلیک شوند. محدوده عمل مین کلیمور یک کمان ۶۰ درجه ای با سرعت پرتاب ۱۲۰۰ متربرثانیه و تا فاصله ۱۰۰ متر است و بیشتر در کمین ها و همچنین به عنوان وسیله ضدنفوذی در مقابل پیاده نظام دشمن استفاده می شود. این مین در مواردی هم در مقابل ادوات غیرزرهی نیز استفاده شده است. مین کلیمور در ایران بنام مین «ضدنفر تلویزیونی» نیز شناخته میشود. انواع. بسیاری از کشورها مین های مشابه را تولید و استفاده کرده اند که از این میان می توان به مدل های: مون-۵۰. مون-۹۰، مون-۱۰۰، مون-۲۰۰ در اتحاد جماهیر شوروی، ام آریودی در صربستان، ام ای پی ئی دی اف۱ در فرانسه و مینی ام اس-۸۰۳ در آفریقای جنوبی اشاره کرد.
میکاوا-ایکو-ایکی یا نبرد آزوکیزاکا (۱۵۶۴) نبردی بود که به مدت شش ماه ادامه داشت و در آن توکوگاوا ایه یاسو (نام در آن زمان موتویاسو) نیروهای شورشی ایکو-ایکی را تار و مار کرد. نیروهای شورشی ایکو-ایکی عبارت بودند از راهب های شبه نظامی بودایی که مرکز اصلی آن ها در ولایت کاگا بود و در آن ولایت حکمرانی می کردند. آن ها همچنین معابدی دیگری نیز در سایر مناطق ژاپن بر پا کرده بودند. آن ها از اطاعت دستورهای توکوگاوا ایه یاسو سرباز زدند و به دنبال آن او به جنگ با آن ها برخاست و نیروهایشان را در هم شکست. آغاز شورش. در سال ۱۵۶۳ موتویاسو هواداران فرقهٔ بودایی ایکو-شو (این فرقه بعدها به نام شین بودیسم تغییر نام داد) در ولایت میکاوا دست به شورش زدند به طور کلی شورش هایی که توسط این فرقه انجام می گرفت، ایکو-ایکی نامیده می شد. در این دوره شورش های ایکو-ایکی علیه دایمیوها (فئودال ها) به صورت پراکنده در سراسر خاک ژاپن رخ می داد و این فرقه موجب نگرانی برای قدرت فئودال های آن زمان محسوب می شد. علت شورش به این سبب بود که یکی از کارگزاران ایه یاسو بنام کاسای ماساچیکا جهت تأمین آذوقهٔ سربازان بدون اجازه به یکی از معبدهای این فرقه بنام
«معبد جوگو» در ولایت میکاوا وارد و برنج هایی که در این معبد ذخیره شده بود را مصادره کرده بود. راهبان این معبد از این عمل خشمگین شدند. بلافاصله بعد از آن هواداران فرقه جمع شده و خانهٔ کاسای ماساچیکا را غارت کردند. ایه یاسو پس از آگاهی از راهبان معبد خواست که مسئول حمله به خانهٔ کارگزار او را معرفی و به او تحویل دهند. راهبان نیز به جای اطاعت از دستور او به هواداران خود دستور شورش عمومی دادند. معبدهای جوگو (上宮寺)، معبد شومان (勝鬘寺) و معبد هونشو (شهر آنجو) (本證寺) پایگاه شورشیان بود. مقابله با شورش. در بین خدمتگزاران ایه یاسو نیز این فرقه طرفداران بسیاری داشت. با گسترش شورش ایه یاسو تصمیم گرفت خود شخصاً در رأس سربازانش به مقابله با این فرقه درآید. برخی از رهبران و مردم شورشی سالیان زیادی در اشتیاق بازگشت ایه یاسو و در آرزوی رهایی یافتن از قید خاندان ایماگاوا بودند. با این اقدام ایه یاسو در بین رهبران شورش دودستگی به وجود آمد و گروهی بیم از آن پیدا کردند که با ادامه جنگ داخلی در ولایت میکاوا و نابودی ایه یاسو موجبات تصرف مجدد ولایتشان توسط خاندان ایماگاوا فراهم شود؛ بنابراین بسیاری از شورشیان بیش از این حاضر به ادامه
نبرد با ایه یاسو نشدند. پس از گذشت شش ماه شورش با تنظیم قرارداد صلحی در سال ۱۵۶۴ به پایان رسید.
انتونی وینر (؛ زادهٔ ) سیاست مدار آمریکایی و نماینده سابق مجلس آمریکاست که از ژانویه ۱۹۹۹ تا ژوئن ۲۰۱۱ را نمایندگی می کرد. او که عضو حزب دموکرات است، هفت دوره به نمایندگی برگزیده شد که در هیچ یک از آنها کمتر از ۵۹٪ آرا را نیاورد. وینر در سال ۲۰۱۱ به دلیل یک رسوایی سکستینگ استعفا داد. او پیشتر عضو شورای شهر نیویورک و دستیار چاک شومر نماینده وقت نیویورک در مجلس بود. او در سال ۲۰۱۰ با هما عابدین، دستیار هیلاری کلینتون وزیر سابق امور خارجه آمریکا و نامزد حزب دموکرات در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۶ ازدواج کرد. عابدین در اوت ۲۰۱۶ اعلام کرد به دلیل ادامه دار بودن سکستینگ وینر از او جدا می شود.
ولایت سوروگا ()یکی از ولایت ها در تقسیم بندی قدیم کشور ژاپن است. این ولایت امروزه بخشی از استان شیزوئوکا را تشکیل می دهد. این ولایت با ولایت ایزو، ولایت کای، ولایت ساگامی، ولایت شینانو، و ولایت توتومی هم مرز بوده و در جوار اقیانوس آرام در جنوب خلیج سوروگا قرار دارد.
شورای شهر نیویورک نهاد قانونگذاری شهر نیویورک است. این شورا ۵۱ عضو از ۵۱ حوزه شورایی از پنج بخش دارد. شورا به عنوان یک عامل کنترلی بر فهرست شهرداران نیویورک سیتی عمل می کند. شورا عملکرد سازمان های شهری را مورد رصد قرار می دهد و در خصوص مسایل مختلف قانونگذاری می کند. شورا همچنین تنها مسئول تصویب بودجه شهر است و هر عضو به دو دوره عضویت متوالی در آن محدود است و می تواند پس از وقفه ای چهارساله دوباره برای عضویت رقابت کند. اعضای شورا هر چهار سال انتخاب می شوند. هر بیست سال دو دوره متوالی دو ساله برای تغییر حوزه ها بین دوره ها در نظر گرفته می شود.
ایماگاوا اوجیزانه (۱۵۳۸ – ۲۷ ژانویه، ۱۶۱۵) یکی از دایمیو های ژاپنی در دوره سنگوکو و اوایل دوره ادو بود. او پسر ایماگاوا یوشیموتو و دوازدهمین رهبر خاندان ایماگاوا بود. مادر بزرگ قدرتمند او جوکی-نی نام داشت. زندگی نامه. اوجیزانه در قلمرو سونپو متولد شد. او پسر بزرگ ایماگاوا یوشیموتو بود. در سال ۱۵۵۴، او با دختر هوجو اوجی یاسو (هایاکاوا دونو) به عنوان بخشی از اتحاد سه گانه کای-ساگامی-سوروگا ازدواج کرد. اوجیزانه ریاست خانواده را در سال ۱۵۵۸ به ارث برد، زمانی که پدرش بازنشسته شد تا توجه خود را بر پیشرفت ایماگاوا در ولایت توتومی و ولایت میکاوا متمرکز کند. نام کودکی او Tatsuomaru بود. در سال ۱۵۶۰، یوشیموتو در نبرد اوکه هازاما کشته شد، استان توتومی و میکاوا دچار هرج و مرج شدند. اوجیزانه جانشین پدرش شد، اما به دلیل وضعیت آشفته خاندان ایماگاوا، بسیاری از دست نشاندگان به اوجیزانه خیانت کردند. مادربزرگ او، جوکی-نی، که قدرت سیاسی زیادی داشت، در سال ۱۵۶۸ درگذشت. پس از این امر، تاکدا شینگن و توکوگاوا ایه یاسو به سرزمین های ایماگاوا حمله کردند. اوجیزانه بعداً با تحریم نمک علیه خاندان تاکدا محصور در خشکی تلافی کرد. این اخرین
تأثیر چندانی نداشت زیرا اوئه سوگی کنشین از فرصت استفاده کرد و نمک به تاکدا فروخت و تنها منجر به سقوط خاندان ایماگاوا شد. در سال ۱۵۶۸، شینگن تهاجم خود را به ولایت سوروگا آغاز کرد، ارتش ایماگاوا با شکست مواجه شد و قلعه سونپو به سرعت اشغال شد. بعداً اوجیزانه به قلعه کاکه گاوا در ولایت توتومی گریخت. پس از شکست در سال ۱۵۶۹ محاصره کاکه گاوا، ایماگاوا اوجی زانه در ازای کمک برای بازپس گیری قلمرو خود در ولایت سوروگا با ایه یاسو متحد شد. در «شینچو کوکی» (حساب نوبوناگا) ثبت شده است که او در سال ۱۵۷۵ کنفرانسی با اودا نوبوناگا و توکوگاوا ایه یاسو در معبد سوکوکو-جی داشت. همچنین در نبرد ناگاشینو دوباره برای مقابله با ارتش خاندان تاکدا به نیروهای اودا پیوست. خانواده ایماگاوا توسط توکوگاوا ایه یاسو احضار شد و توکوگاوا او را کوکه (دوره ادو) (اشراف) کرد. اوجیزانه از نواختن کماری و شعر لذت می برد. او در سال ۱۶۱۵ در املاک خانوادگی در شیناگاوا-کو، توکیو درگذشت.
نبرد تنموکوزان ، همچنین به نام نبرد توریباتا نیز شناخته می شود. به عنوان آخرین نبرد خاندان تاکدا در نظر گرفته می شود. در این نبرد تاکدا کاتسویوری تلاش نهایی اش را برای مقاومت در برابر نیروهای ترکیبی از توکوگاوا ایه یاسو و اودا نوبوناگا انجام داد. ساخت قلعه شینپو. در سال ۱۵۸۲ (تنشو ۱۰)، اودا نوبوناگا سرانجام دستور داد که برای شکست دادن دشمن قدیمی خود، خاندان تاکدا، به جنگ برود. این به این دلیل بود که رهبر یک شاخه از خاندان تاکدا، کیسو یوشیماسا، فرار کرد و حمله به قلمرو تاکدا را آسان تر کرد. فرمانده کل، پسر ارشد او، اودا نوبوتادا بود. این یک ارتش بزرگ بود که در مجموع ۱۸۰۰۰ نفر را شامل می شد. در پاسخ، تاکدا کاتسویوری قلعه قوی شینپو را در انتظار ورود ارتش اودا ساخته بود و قصد داشت آنها را در آنجا متوقف کند. با این حال، در مواجهه با ارتش اودا که با سرعتی سهمگین پیش می رفت، ملازمان یکی پس از دیگری از وفاداری نسبت به خاندان تاکدا به سوی جناح قوی تر فرار کردند. علاوه بر این، توکوگاوا ایه یاسو تهاجم به ولایت کای را آغاز کرد که باعث شد بسیاری از سربازان فرار کنند و او را مجبور به ترک مقاومت خود در قلعه شینپو کرد. این ی
ک قلعه نوساز بود که تلاش زیادی را صرف کرد، اما آنها تصمیم گرفتند بدون استفاده از آن برای نبرد عقب نشینی کنند. در این زمان، قدرت نظامی قبلاً به حدود ۱۰۰۰ نفر کاهش یافته بود. حرکت به قلعه ایوادونو. مقصد دیگر کاتسویوری تاکدا قلعه ایوادونو (شهر اوتسوکی، استان یاماناشی) بود که توسط اویامادا نوبوشیگه، عموی بزرگ او و یکی از ارشدترین ملازمان در خاندان محافظت می شد. با این حال، اینجا نیز به او خیانت شد. آنها از ورود به قلعه منع شدند و از طریق حصار قلعه به آنها شلیک شد که منجر به تلفات زیادی شد. کاتسویوری که جایی برای رفتن نداشت، فرار ناامیدانه ای را آغاز کرد. حرکت به طرف کوه تنموکو در جستجوی مکانی برای خودکشی. مقصد کاتسویوری تاکدا معبد سیئونجی (شهر کوشو، یاماناشی، استان یاماناشی) بود، جایی که قبر اجدادش در آن قرار داشت. او بدون هیچ شانسی برای برنده شدن، سفر خود را در جستجوی مکانی برای مرگ آغاز کرد. در نهایت، کاتسویوری زمانی که توسط حدود ۴۰۰۰ سرباز دشمن از جمله تاکیگاوا کازوماسو از ارتش اودا از ارتش او سبقت می گیرد، متوجه سرنوشت خود می شود. نبرد پایانی، نبرد تنموکویزان، به این ترتیب بود. تنها کسی که شجاعانه جنگید سوچیا
ماساتسونه بود که به عنوان آخرین ملازم خاندان تاکدا نیز شناخته می شود. برای اینکه استادش وقت بخرد تا خودکشی کند، در مسیر صخره ای کنار رودخانه ماند و در حالی که با یک دست درخت ویستریا را گرفته بود، یکی پس از دیگری با سربازان اودا مبارزه کرد. گفته می شود که او ۱۰۰۰ نفر را کشت و افسانه «یک دستی ۱۰۰۰ نفر» هنوز هم تا به امروز نقل شده است. مکانی که کاتسویوری با همسر و فرزندش خودکشی کردند حدود ۷ کیلومتر قبل از معبد سیئونجی است. پس از جنگ، معبد کیتوکو-این در این منطقه توسط توکوگاوا ایه یاسو ساخته شد. معبد کیتوکو-این. معبد کیتوکو-این در سال ۱۵۸۲ (تنشو ۱۰) توسط توکوگاوا ایه یاسو برای سوگواری تاکدا کاتسویوری و سایر اعضای خاندان تاکدا ساخته شد. گفته می شود که کاتسویوری و همسر و فرزندانش در این منطقه خودکشی کردند و سنگی که خاندان تاکدا برای خودکشی روی آن می نشستند، در محل باقی مانده است. پرچم «هاتاتا نو ماتسو» که در کنار سالن اصلی افراشته شده است، تاکدا کاتسویوری قبل از خودکشی پرچم میراثی خود را برافراشته و ریاست خانواده را به پسر بزرگش نوبوکاتسو تاکدا سپرد. بیشتر در داخل محوطه، قبرهای کاتسویوری، تاکدا نوبوکاتسو و همسرش ق
رار دارد که به عنوان املاک فرهنگی تعیین شده توسط استان حفاظت می شوند. خرابه های میدان نبرد توریباتا. در طول نبرد تنموکویاما، چندین درگیری در مقیاس کوچک اتفاق افتاد. مکانی که کاتسویوری تاکدا آخرین جایگاه خود را در آن ساخت، میدان نبرد توریباتا است. در بالادست، ماساتسونه تسوچیا به قدری موفق بود که او را به عنوان «یک دستی ۱۰۰۰ نفر» می شناختند و ارتش اودا را متوقف کرد، اما در آن زمان ارتش تاکدا فقط ۴۳ نفر داشت. می گویند در اینجا حصاری ساخته شد تا استاد وقت خودکشی کند. همه ملازمان او در جنگ جان باختند و امروزه تنها یک بنای سنگی باقی مانده است. این مکان حدود ۱ کیلومتر قبل از معبد کیتوکو-این است.
اَسْفَنْد یا اَسْپَنْد یا اَزْفَنْد؛ یکی از ولایت های ربع نیشابور خراسان بزرگ؛ که در منابع مختلف از فرهادجرد یا فرهادگرد، به عنوان قصبه یا شهر مرکزی این ولایت، یاد شده است. این ولایت در مسیر راه نیشابور به مرو قرار داشته است. ولایت اسفند را در جغرافیای امروز، به شهرستان فریمان در استان خراسان رضوی ایران و حدی از نواحی پیرامون آن، مطابقت داده اند. نام شناخت. اسفند؛ یکی از ولایت های ربع نیشابور خراسان؛؛ در «الاعلاق النفسیه»، نام این ولایت به صورت اشبند؛ در «احسن التقاسیم»، أَسْفَنْد در «معجم البلدان»، أَشْفَنْد ثبت شده است. در ترجمه محمد حسین خلیفه نیشابوری بر کتاب تاریخ الحاکم، نام این ولایت به صورت ازقند آمده است. اما محمدرضا شفیعی کدکنی، گونه درست این واژه را اَزْفَنْد دانسته که تغییر شکل یافته یا گونه دیگر اَسْفَنْد، اَسْپَنْد، اَسْبَنْد و اَشْفَنْد است. جغرافیا و ویژگی ها. اسفند؛ از ولایت های دوازده گانه ربع نیشابور خراسان بزرگ؛ بنا به گفته یاقوت حموی، کوره (ناحیه) بزرگی است از نواحی نیشابور و مرز آن از مرج الفضاء (مرج الخطباء) تا حدود زوزن و بوزجان بوده و هشتاد و سه قریه دارد. او در ادامه می گوید که عبدال
له بن عامر، لشکر خویش را در همین منطقه فرود آورد و از آن روی که سرما بر آنها فشار آورد به نیشابور بازگشتند. اسفند، در تاریخ الحاکم، ولایتی آباد که در آن مرغزاهایی است توصیف شده و محمد مقدسی آن را رستاقی کوچک و کم میوه معرفی می نماید که جاده مرو از میان آن می گذرد. در «الانساب» سمعانی، ابوطلحه سرکت از اهالی اسفند، معرفی شده است. فرهادجرد. یاقوت حموی، فرهادجرد را قصبه (شهر مرکز) ولایت اسفند معرفی کرده و سمعانی نیز فرهادجرد را از آبادی های ولایت اسفند نیشابور دانسته است و فرهادجرد یکی از قریه های هفتگانه قدیمی ربع نیشابور است که دارای قهندز (کهندژ) بوده است. فرهادگرد (فرهادجرد)، در جغرافیای امروز، یکی از روستاهای فریمان در خراسان است. یکی از راویان حدیث، به نام ابوالفضل صالح بن نوح فرهادجردی نیشابوری به این قریه، منسوب است.
هوجو اوجیماسا (۱۵۳۸ – ۱۰ اوت، ۱۵۹۰) چهارمین رهبر خاندان هوجوی اخیر و دایمیوی قلعه اوداوارا بود. در سال ۱۵۵۹ پدر وی هوجو اوجی یاسو خود را بازنشسته کرد و رهبری خاندان را به وی سپرد. مادر وی دختر ایماگاوا اوجیچیکا دایمیوی ولایت سوروگا بود. همسر اصلی وی اوبائین دختر تاکدا شینگن بود. وی پس از شکست در برابر تویوتومی هیده یوشی در پی محاصره اوداوارا (۱۵۹۰) هاراکیری کرد. پسر وی هوجو اوجینائو آخرین رهبر خاندان هوجوی اخیر بود.
برهنگی در انظار عمومی در ایالات متحده آمریکا به رفتار انجام شده در مکان غیرخصوصی (در برخی از حوزه های قضایی) یا اماکن عمومی اشاره دارد که ماهیتاً زشت تلقی می شوند مانند برهنگی ناف، خود ارضایی یا مقاربت جنسی در انظار عمومی که غیرقانونی هستند. وضعیت حقوقی در ایالات متحده آمریکا. تاریخچه. موضوع بدن نمایی یا نمایش تن برهنه در حضور مردم در این مقاله سال ۱۸۷۴ روزنامه "ساکرامنتو دیلی یونیون" آمده است:مردی بی شرم در سن خوزه، کالیفرنیا مشاهده شد (۲ دسامبر ۱۸۷۴). طی چند روز گذشته یک ایتالیایی که حاضر نیست نام خود را بگوید عادت داشته که در تقاطع خیابان های چهارم و جولیان ایستاده و بدنش را به کودکان مدرسه ای نمایان کند. صبح امروز طی شکایت به پلیس سرکار کین و سرکار ونس (Keane and Vance) افسران این دستگاه مقدمات دستگیری او را آغاز کردند. حدود ساعت ۴ بعد از ظهر امروز، افسران او را دستگیر کردند…در اوایل دهه ۱۹۰۰ در برخی از مناطق ایالات متحده آمریکا از زنان انتظار می رفت که هنگام شنا لباس سبز و شلوار گشاد تا مچ پا بپوشند. در سال ۱۹۰۷ آنت کلرمن یک شناگر استرالیایی برای پوشیدن لباس شنای یک تکه که نشان تجاری آن متعلق به خودش بود
، در سواحل بوستون به جرم بی شرمی در مکان عمومی دستگیر شد. پس از اعتراض عمومی به بازداشت این پوشش در ۱۹۱۰ به سبک رایج و پذیرفته شده لباس شنا تبدیل شد. قوانین. در اکثر ایالت های ایالات متحده آمریکا، قانون دولتی، در معرض قرار گرفتن اندام تناسلی یا نوک پستان زن، در یک محل عمومی ممنوع است، در حالی که در ایالت های دیگر برهنگی ساده قانونی است اما اگر شواهد از قصد به ایجاد شوک، برانگیختن از لحاظ جنسی یا توهین به افراد دیگر حکایت کنند این کار ممنوع است. برای مثال در اکثر ایالت ها این کار یک جرم جنایی است که جریمه نقدی یا حبس و/یا ثبت شدن فرد به عنوان مجرم جنسی، الزامات و محدودیت های بعدی را به همراه خواهد داشت. در برخی از ایالت ها، دولت های محلی مجازند که مجموعه استانداردهای محلی را تدوین کنند.
تاکدا نوبوکاتسو (مرگ سوم آوریل ۱۵۶۷–۱۵۸۲) پسر ریوشو-این (خواهرزادهٔ اودا نوبوناگا) و رهبر خاندان تاکدا، تاکدا کاتسویوری و نوهٔ تاکدا شینگن بود. او آخرین رهبر خاندان تاکدا به شمار می رود. نوبوکاتسو در سن شانزده سالگی و پس از شکست در نبرد تنموکوزان همراه با پدرش خودکشی کرد.
موبایل سوت گاندام با عنوان ژاپنی کیدو سِنشی گاندامو یک مجموعه تلویزیونی انیمه از محصولات استودیوی سانرایز که توسط یوشیوکی تومینو ساخته و کارگردانی شده است. این مجموعه به تعداد ۴۳ قسمت برای اولین بار از ۷ آوریل ۱۹۷۹ تا ۲۶ ژانویه ۱۹۸۰ در شبکهٔ ناگویا برادکستینگ کشور ژاپن پخش شد. این اولین اثر از مجموعه فرنچایز رسانه ای "گاندام" محسوب می شد که بر اساس آن دنباله های متعدد و مشتقات زیادی اقتباس شده است. داستان در دنیایی اتفاق می افتد که شرکت های متعددی در فضا پیشرفت کرده اند و یک منطقه اقتصادی بزرگ را تشکیل می دهند، داستان مربوط به لباس های موبایل معروف به "GUND-ARMS" (به اختصار "Gundams") است، سلاح هایی که از فناوری غیر استاندارد و دارای خطر جانی برای انسان ها ساخته شده اند که به آنها (گاند) "GUND" گفته می شود. که ناتوانی های جسمی ناشی از زندگی در فضا را جبران می کند.
اودا نوبوکاتسو (۱۵۵۸–۱۶۳۰) یک سامورایی در دوره آزوچی-مومویاما و دومین پسر اودا نوبوناگا بود. نام مادر وی ایکوما کیتسونو بود. کیستونو به عنوان محبوبترین همسر نوبوناگا شهرت دارد. علاقهٔ نوبوناگا به کیستونو از آنجا مشخص می شود که قبل از اینکه پسر دوم او نوبوکاتسو به دنیا بیاید در واقع کمی قبل پسری بنام اودا نوبوتاکا (۱۵۵۸–۱۵۸۳) از همسر غیراصلی دیگر او بنام ساکاشی به دنیا آمده بود اما نوبوناگا پسر کیتسونو را مقدم قرار داد و به عنوان پسر دوم خود اعلام کرد. این دو پسر پس از مرگ نوبوناگا به دشمنی یکدیگر درآمدند و نوبوکاتسو برادرش نوبوتاکا را مجبور به خودکشی کرد. علت این دشمنی احتمالاً از همین جابجای نوبت تولد سرچشمه گرفته است. برادر بزرگ او نیز بنام نوبوتادا که به عنوان جانشین پدر تربیت شایسته ای یافته بود قبل از آن در حادثه معبد هوننو (۱۵۸۲) همزمان با پدر خود نوبوناگا هاراکیری کرده بود. بنابر فرضیه سوزاندن قلعه آزوچی، اقامتگاه نوبوناگا، پس از حادثه معبد هوننو توسط اودا نوبوکاتسو انجام شده است.
دابلیو. واتز بیگرز (؛ – ) آهنگساز، فیلم نامه نویس تلویزیونی و رمان نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است؛ می توان به "سگ قهرمان" و "ماجراهای تنسی تاکسیدو و چاملی" اشاره نمود.
جف گدیس (زاده ) بازیگر کانادایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در والنتاین غارنشین اشاره کرد.
جان روسلیوس (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در محافظت از تس و اندوهی به وسعت اقیانوس اشاره کرد.
سوزان بلوممارت (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در محافظت از تس، برای عشق یا پول و اشک های شادی اشاره کرد.
میرزا علی محمد نامی برای مردان است. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
کنی دلمار (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ماجراهای تنسی تاکسیدو و چاملی" اشاره نمود.
آنجلا پاتون (زاده -درگذشته ) بازیگر آمریکایی بود. از فیلم های معروف او می توان به بازی در به دام افتاده در بهشت، تخته سنگ تمیز و فصل پایانی اشاره کرد.
اَلن سوئیفت (; – ) صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سگ تهران"، "ماجراهای تنسی تاکسیدو و چاملی"، "قیمتی بالای یاقوت" و "توتو لاک پشت" اشاره کرده است.
علی محمد نامی برای مردان است. افراد شاخص با این نام از این قرارند: