Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در علم کامپیوتر، درهم سازی پویای کامل، تکنیکی است برای از بین بردن تصادم در یک داده ساختار جدول درهم سازی. این تکنیک برای پرسمان های سریع، درج و حذف روی مقادیر زیادی از داده کاربرد دارد. جزئیات. در این روش، ورودی هایی که به یک خانه از جدول نظیر می شوند، مانند یک جدول درهم سازی سطح دوم جدا سازماندهی می شوند. اگر "k" ورودی در مجموعه "S" داشته باشیم، برای جدول درهم سازی ثانویه، "k"2 خانه اختصاص می دهیم و تابع درهم سازی آن، از توابع جهانی درهم سازی به صورت تصادفی به گونه ای انتخاب می شوند که عاری از تصادم باشد (برای مثال، تابع درهم سازی کامل). بنابراین هزینه جستجو مطمئناً در بدترین حالت از (1)O خواهد شد. function Locate("x") is "j" = h(x); if (position hj("x") of subtable "Tj" contains "x" (not deleted)) return ("x" is in "S"); end if else return ("x" is not in "S"); end else end با اینکه هر جدول سطح دوم، به یک فضای درجه دوم نیاز دارد، اگر کلیدهای وارد شده به جدول سطح اول دارای توزیع یکنواخت باشند، کل ساختار از فضای (O(n خواهد بود؛ زیرا سایز سطل به احتمال زیاد، کم است. در طول درج ورودی جدید "x" در مکان "j" اُم، ش
مارنده جهانی دستورها، "count"، یک واحد افزایش می یابد. اگر "x" در "j" وجود داشته باشد اما به عنوان یک عضو حذف شده برچسب خورده باشد، برچسب آن برداشته می شود. اگر "x" در "j" یا زیرجدول "Tj" وجود داشته باشد و به عنوان یک عضو حذف شده برجسب نخورده باشد، پس یک تصادم روی داده و خانه j اُم سطل جدول سطح دوم "Tj" دوباره با انتخاب تصادفی تابع درهم سازی "hj" ساخته می شود. زیرا ضریب بارگذاری جدول سطح دوم، کم نگه داشته می شود. بازسازی کم صورت گرفته و هزینه سرشکن درج ها، از (1)O خواهد شد. function Insert("x") is "count" = "count" + 1; if ("count"&gt; "M") FullRehash("x"); end if else "j" = h("x"); if (Position h"j"(x) of subtable "Tj" contains "x") if ("x" is marked deleted) remove the delete marker; end if end if else "bj" = "bj" + 1; if ("bj" &lt;= "mj") if position h"j"("x") of "Tj" is empty store "x" in position h"j"("x") of "Tj"; end if else Put all unmarked elements of "Tj" in list "Lj"; Append "x" to list "Lj"; "bj" = length of "Lj"; repeat "hj" = randomly chosen function in "Hsj"; until "hj" is injective on the elem
ents of "Lj"; for all "y" on list "Lj" store "y" in position h"j"("y") of "Tj"; end for end else end if else "mj" = ۲ * max{1, "mj"}; "sj" = ۲ * "mj" * ("mj" - 1); if the sum total of all sj ≤ ۳۲ * "M"2 / "s"("M") + 4 * "M" Allocate "sj" cells for "Tj"; Put all unmarked elements of "Tj" in list "Lj"; Append "x" to list "Lj"; "bj" = length of "Lj"; repeat "hj" = randomly chosen function in "Hsj"; until "hj" is injective on the elements of "Lj"; for all "y" on list "Lj" store "y" in position h"j"("y") of "Tj"; end for end if else FullRehash("x"); end else end else end else end else end حذف عنصر "x"به سادگی بدون اینکه واقعاً آن را حذف کند یا "count" را زیاد کند، آن را به عنوان یک عضو حذف شده علامتگذاری می کند. در صورت انجام هردو عمل حذف و درج، اگر "count" به آستانه "M" برسد، کل جدول بازسازی می شود. "M" در ابتدای یک "فاز" جدید، یک مقدار مشخص و چند برابر سایز S است. در اینجا "فاز" به معنای زمان بین بازسازی های کامل است. هزینه سرشکن حذف برابر (O(1 است. توجه کنید که در اینجا، مقدار -۱ در تابع "(Delete(x" بیانگر یک م
قداری است که در مقادیر ممکن "U"نیست. function Delete("x") is "count" = "count" + 1; "j" = h("x"); if position h("x") of subtable "Tj" contains "x" mark "x" as deleted; end if else return (x is not a member of S); end else if ("count"&gt;= "M") FullRehash(-1); end if end یک بازسازی کامل از جدول"S"، با پاک کردن تمام اعضای برچسب خورده شروع شده و با مقدار دهی آستانه بعدی "M" در یک ثابت که چند برابر سایز S است ادامه پیدا می کند. یک تابع درهم سازی، که "S" را به چند زیرمجموعه("s"("M" تقسیم می کند (که سایز زیرمجموعه "j" برابر "sj" است) آنقدر به صورت تصادفی انتخاب می شود تا: formula_1 در نهایت، برای هر زیرجدول "Tj"، یک تابع درهم سازی "hj" به صورت تصادفی آنقدر از "Hsj" انتخاب می شود تا "hj" روی "Tj"یک به یک باشد. زمان پیش بینی شده برای بازسازی کامل جدول"S" با سایز"n" برابر ("O("n خواهد شد. function FullRehash("x") is Put all unmarked elements of "T" in list "L"; if ("x" is in "U") append "x" to "L"; end if "count" = length of list "L"; "M" = (1 + "c") * max{"count", 4}; repeat h = randomly chosen function in "Hs(M)"; f
or all "j" &lt;"s"("M") form a list "Lj" for h("x") = "j"; "bj" = length of "Lj"; "mj" = ۲ * "bj"; "sj" = ۲ * "mj" * ("mj" - 1); end for until the sum total of all sj ≤ ۳۲ * "M"2 / "s"("M") + 4 * "M" for all "j" &lt;"s"("M") Allocate space "sj" for subtable "Tj"; repeat "hj" = randomly chosen function in "Hsj"; until "hj" is injective on the elements of list "Lj"; end for for all "x" on list "Lj" store "x" in position h"j"("x") of "Tj"; end for end
مرجان وحدت (زاده ۱۳۵۵) خواننده و نوازنده اهل ایران است. او خواهر مهسا وحدت است. زندگی نامه و فعالیت هنری. مرجان وحدت از کودکی مقدمات موسیقی و ساز پیانو را نزد مینو محبی آغاز کرد. آواز ایرانی سنتی را نزد پری ملکی فراگرفت و نزد مهدی فلاح و سیما بینا ادامه داد. ساز سه تار را نزد رامین کاکاوند آموخت و نزد مسعود شعاری دنبال کرد.
نوبانگ کهن نام یک آلبوم موسیقی اثر حسین علیزاده است. این مجموعه قطعاتی است که بر اساس ردیف دستگاه شور به روایت استاد نورعلی برومند و استاد محمود کریمی با تدوین خسرو سلطانی و گروه هم آوایان به سرپرستی حسین علیزاده اجرا شده است. محمد قوی حلم نوازنده دهل، دف و نقاره این اثر است.
بنیاد متابرینز یک سازمان آمریکایی ناسودبر معاف از مالیات در سان لوئیس اوبیسپو، کالیفرنیا است، که پروژه موزیک برینز را اداره می کند. با به وجودآمدن بنیاد متابرینز در ۱۹ آوریل ۲۰۰۵، پروژه موزیک برینز وارد مرحله دوم زندگی خود شد. در نخستین مرحله، پروژه به طور خصوصی نگهداری می شده است و در درجه اول روی جمع آوری فراداده های فقط پایه ای تمرکز کرده بود. اکنون پروژه موزیک برینز از آن به بعد به طور چشم گیری رشد کرده است، و با پشتیبانی قانونی و زیرساخت بنیاد متابرینز، به رشد و موفقیت ادامه می دهد و گستره خویش را توسعه می دهد.
حصار یک قطعه موسیقی اثر حسین علیزاده است که در سال ۱۳۵۶ پخش شده است. این قطعه در روی الف آلبوم "چاووش ۳" از گروه شیدا، به عنوان آهنگ شماره دو قرار دارد. همچنین این قطعه در نسخه ای از آلبوم "نی نوا" که در سال ۱۳۷۱ توسط ماهور پخش شد نیز در سمت دوم نوار به همراه «سواران دشت امید» و «نوروز» قرار گرفته است. واژه «حصار» که برای عنوان قطعه در نظر گرفته شده یکی از گوشه های دستگاه چهارگاه موسیقی ایرانی است، هرچند از منظر سیاسی هم می توان به آن نگاه کرد، چون که علیزاده این آهنگ را برای همسرش که در آن زمان به خاطر فعالیت های سیاسی در زندان بود ساخت و به زندانی های سیاسی شاه در ۱۳۵۶ هدیه کرد و بنا بر گفته خودش در ساخت این قطعه از خاطره های دوران کودکی خود از آیین های مذهبی همچون مراسم زنجیرزنی روز عاشورا الهام می گیرد. این قطعه در سال ۱۳۵۶ در پادگان فرح آباد و زمانی که علیزاده سرباز بوده ساخته شده و به گفته خودش نت به نت این قطعات و حتی نحوه نگارش آن را به یاد دارد. ساختار. این قطعهٔ ۲۰دقیقه ای در دو بخش ساخته شده که بخش نخست آن فضایی حماسی دارد و ریتم کار تند و رزمی است و سازهایی چون تار و ضرب زورخانه که در نسخهٔ ضبط شد
ه اصلی بهمن رجبی نواختن آن را بر عهده دارد، نقش اصلی را در این بخش دارند. بخش دوم قطعه دارای ریتمی سنگین و اندوهناک است که برگرفته از ریتم های مذهبی مانند تعزیه و نوحه خوانی است و در این بخش بیژن کامکار قطعه ای با ضرب آهنگ آهسته را در گوشهٔ حصار از دستگاه چهارگاه روی شعر ه. الف. سایه می خواند. قطعه «حصار» شنونده را ناظر بر ورود و خروج دسته های سینه زنی و زنجیر زنی قرار می دهد و علیزاده در این باره می گوید «این دسته ها در انبوهی از گرد و خاک و غبار محو می شوند و من برای این قطعه پایانی خاص ننوشته ام، بلکه پایان بندی این قطعه به گونه ای است که نشان دهنده همین محو شدگی دسته هاست که گویی ناظر این مراسم صدای سنج و ضرب زورخانه را همراه با دورشدن این دسته ها می شنود تا زمانی که محو و درغبار گم شوند.» به بنا بر گفته مجید درخشانی که در این آهنگ نواختن سنج را نیز بر عهده دارد، قطعه «حصار» به همراه قطعه «سواران دشت امید» برپایه ردیف دستگاهی موسیقی ایرانی است که با ریتم های ادواری آمیخته شده است. بنابر گفته ابوالحسن نجوا، کارشناس موسیقی بخش فارسی بی بی سی، «حصار» از برخی جهات نقطه عطفی در کار حسین علیزاده و موسیقی ایرانی
به شمار می رود. برخی این قطعه و «سواران دشت امید» را نوعی تجددطلبی در موسیقی ایرانی در نظر می گیرند و بر این باور هستند که «حصار» در عین اینکه ریشه در موسیقی سنتی و محلی ایران دارد، اما هرگونه گرایش ایدئولوژی را رد می کند و پویا و جستجوگر است و تحت تأثیر اوضاع زمان و شرایط اجتماعی به وجود آمده است که آن را نوعی نماینده هنر مدرن ایرانی هم در نظر می گیرند. اجرای زنده. این قطعه در سال ۱۳۸۶ نیز توسط یک گروه ۲۴ نفره به صورت زنده اجرا شد که مجید درخشانی دوباره در آن سنج زد. فرق اصلی این اجرا با اجراهای قبلی در اضافه شدن سازها بود. این اجرا تک خوان نداشت و تنها فریبا داودی به عنوان همخوان زن اشعار بالا را با گروه خواند و این قسمت از شعر «آن یوسف چون ماه را از چاه غم بیرون کشید» که در نسخه اصلی با صدای بیژن کامکار اجرا می شود، در این اجرا تنها با نی اجرا شد.
در علوم کامپیوتر، درخت دکارتی یک درخت دودویی است که از یک دنباله از اعداد به دست می آید. این درخت به صورت یک هرم می باشد و پیمایش میان ترتیب آن دنبالهٔ اصلی را به دست می د هد. این درخت به صورت یکتا روی هر دنباله قابل تعریف است. این داده ساختار اولین بار در سال ۱۹۸۰ توسط در زمینهٔ داده ساختارهای جستجوی کران معرفی شد. درخت دکارتی همچنین در تعریف داده ساختارهای تیریپ و درخت دودویی جستجوی تصادفی به منظور جستجوی دودویی نیز استفاده شده است. درخت دکارتی با یک الگوریتم پشته محور، به منظور پیدا کردن ، در زمان خطی برای یک دنباله از اعداد ساخته می شود. تعریف. درخت دکارتی روی یک دنبالهٔ متمایز از اعداد توسط اطلاعات زیر به صورت یکتا تعریف می شود: بر اساس خواص هرم، ریشهٔ درخت باید عضو کمینهٔ دنباله باشد؛ بنابراین درخت همچنین می تواند به صورت بازگشتی این چنین تعریف شود که ریشه کمینهٔ دنباله است و زیر درخت های سمت چپ و راست هر کدام درخت های دکارتی مجزایی روی دنباله های سمت چپ و راست ریشه تعریف می شوند؛ بنابراین سه خاصیت بالا درخت دکارتی را به صورت یکتا به دست می دهد. اگر در یک دنباله تکرار داشته باشیم، برای به دست آوردن درخت
دکارتی متناظر نیاز به گذاشتن یک قید اضافی (به طور مثال از بین دو عدد برابر، عددی که زودتر دیده شود به عنوان عدد کوچکتر در نظر گرفته شود) نیاز داریم. جستجوی کران و پایین ترین اجداد مشترک. درخت دکارتی می تواند به عنوان بخشی از داده ساختارهای کارآمد برای و مسئله های که در بر گیرندهٔ پرسمان هایی برای یافتن مقدار کمینه در یک زیر دنبالهٔ پیوسته از دنبالهٔ اصلی است، می باشد. در یک درخت دکارتی، این مقدار کمینه می تواند راست ترین و چپ ترین مقادیر در زیر دنبالهٔ مورد نظر باشد. به عنوان مثال، در زیردنبالهٔ (۱۵، ۲۰، ۱۰، ۱۲) در دنبالهٔ مثال زده شده در شکل (۱)، مقدار کمینه (۱۰)، پایین ترین جد مشترک راست ترین و چپ ترین مقادیر زیردنباله (۱۲ و ۱۵) می باشد. به دلیل این که پایین ترین جد مشترک به ازای هر پرسمان در زمان ثابتی به دست می آید، استفاده از داده ساختاری که حجم خطی اشغال می کند و در زمان خطی ساخته می شود، باعث می شود مسئلهٔ کمینه کردن کران نیز محدود به همین مرزها شود. در سال ۲۰۰۰، این رابطه بین مسئلهٔ دو داده ساختار را، با نشان دادن این که پایین ترین اجداد مشترک در یک درخت ورودی می تواند به صورت کارآمد و غیر درختی برای
کمینه کردن کران حل شود، معکوس کردند. داده ساختار آن ها از تکنیک دور اویلری برای تبدیل درخت ورودی به یک دنباله استفاده می کند. پس از آن کمینهٔ کران را در دنبالهٔ به دست آمده پیدا می کند. دنبالهٔ حاصل از این انتقال، شکل خاصی دارد (اعداد مجاور، ارتفاع گره های همسایه در درخت را با اختلاف ۱± نمایش می دهند) که باعث برتری آن می شود. به منظور حل مسئلهٔ کمینه کردن برای دنباله هایی که این شکل خاص را ندارند، درخت دکارتی را، به منظور تبدیل مسئلهٔ کمینه کردن کران به مسئلهٔ پایین ترین اجداد مشترک، استفاده می کنند. سپس با اعمال تکنیک دور اویلری، مسئله را به مسئلهٔ کمینه کردن کران در یک دنباله که این شکل خاص را دارد، تبدیل می کنند. مسئلهٔ کمینه کردن کران به این شکل می تواند این امکان را به ما بدهد که جستجوی کران دوبعدی را بیان کنیم. یک مجموعه از تعداد متناهی اما زیاد نقاط در صفحهٔ دکارتی می تواند برای شکل دادن درخت دکارتی استفاده شود. به وسیلهٔ مرتب سازی نقاط بر اساس مختصهٔ x آن ها و در نظر گرفتن مختصهٔ y آن ها به عنوان به عنوان ترتیب این مقادیر در دنباله، می توان این درخت را شکل داد. اگر S را به عنوان زیرمجموعهٔ نقاط ورودی
بین چند محدودهٔ عمودی با نامعادلهٔ L ≤ x ≤ R فرض کنیم و p چپ ترین نقطهٔ S (نقطه ای که مختصهٔ x آن کمینه است) است، و q راست ترین نقطهٔ S (نقطه ای که مختصهٔ x آن بیشینه است) است، آنگاه پایین ترین جد مشترک p و q در درخت دکارتی پایین ترین نقطه در محدوده است. یک پرسمان کران سه طرفه که در آن هدف لیست کردن نقاط در یک محدودهٔ سه طرفه است که با نامعادله های L ≤ x ≤ R و y ≤ T مشخص می شود، می تواند با پیدا کردن پایین ترین نقطه (b) و مقایسهٔ مختصهٔ y آن با T، و (در صورت حضور b در محدودهٔ مورد نظر) ادامه دادن این روش بین b و p، و بین b و q، به صورت بازگشتی، پیدا شود. در این روش پس از این که راست ترین و چپ ترین نقاط بازه مشخص شدند، تمام نقاط بین این سه محدوده را می توان در زمان ثابت به ازای هر نقطه، لیست کرد. در ساختمان به این شکل برای پایین ترین اجداد مشترک در یک درخت دکارتی، این امکان را ایجاد می کند که داده ساختاری با اشغال حجم خطی بسازیم که به ما اجازهٔ پرسش ذر مورد فاصلهٔ بین هر جفت از نقاط در را در زمان ثابت به ازای هر پرسمان، می دهد. فاصلهٔ بین دو نقطه در فضای فرامتریک، وزن در درخت فراگیر کمینه در فضای متریک است. ا
ز یک درخت فراگیر کمینه می توان یک درخت دکارتی ساخت که ریشهٔ آن نمایانگر سنگین ترین لبهٔ درخت فراگیر کمینه می باشد. با تقسیم درخت فراگیر کمینه به دو زیردرخت، می توان به صورت بازگشتی درخت دکارتی را به وسیلهٔ بچه های ریشهٔ ذکر شده ساخت. برگ های درخت دکارتی، بیان گر نقاط فضای متریک هستند. همچنین پایین ترین جد مشترک دو برگ، سنگین ترین لبه بین آن دو نقطه در درخت فراگیر کمینه است که وزن آن با فاصلهٔ بین دو نقطه برابر است. درخت دکارتی زمانی می تواند در زمان خطی ساخته شود که درخت فراگیر کمینه را بیابیم و وزن لبه های آن را مرتب کنیم. تیریپ ها. به دلیل این که یک درخت دکارتی یک درخت دودویی است، طبیعی است که آن را به عنوان یک درخت دودویی جستجو برای یک دنبالهٔ مرتب از مقادیر استفاده کنیم. با این حال، تعریف کردن درخت دکارتی بر اساس مقادیر مشابهی که کلیدهای درخت جستجو را می سازند به خوبی کارآمد نیست. درخت دکارتی مربوط به یک دنباله مرتب، یک است که ریشهٔ آن چپ ترین نقطهٔ آن است و جستجوی دودویی در این درخت را به جستجوی خطی در یک مسیر تبدیل می کند. با این حال، ایجاد درخت های جستجوی متعادل تر با ایجاد مقادیر اولویت دار برای هر کل
ید جستجو که با خود کلید متفاوتند، با مرتب کردن ورودی ها بر اساس مقادیر کلیدشان و استفاده از دنبالهٔ اولویت دار مربوطه برای ایجاد درخت دکارتی ممکن است. این ساختار ممکن است در چارچوب هندسی بالا به طور مشابه بیان شود. به این صورت که مختصات x نقاط، کلیدهای جستجو و مختصات y آن ها اولویت دارها هستند. ایدهٔ استفاده از اعداد تصادفی به عنوان اولویت، توسط در سال ۱۹۹۶ عملی شد. داده ساختار ناشی از این ایده به دلیل ترکیب ویژگی های درخت دودویی و هیپ دودویی، تریپ خوانده شد. اضافه کردن به تریپ، با اضافه کردن کلید جدید به عنوان برگ یک درخت موجود، انتخاب اولویت برای آن و اجرای عملیات چرخش درخت در طول مسیر از گره تا ریشهٔ درخت برای برطرف کردن هر گونه نقض هیپ به دلیل اضافه شدن انجام می شود. حذف هم می تواند به طور مشابه با نرخ ثابت تغییر در طول مسیر با دنباله ای از چرخش ها در درخت انجام گیرد. اگر اولویت های هر کلید به طور تصادفی و مستقل انتخاب شوند، با اضافه شدن یک عضو به درخت، درخت دکارتی پایانی همان ویژگی های را خواهد داشت، درختی که که با اضافه شدن کلیدها با جایگشت تصادفی با شروع از یک درخت تهی ایجاد می شود. اضافه کردن هر گره ب
ا قرار گرفتن آن گره به عنوان برگ انجام می شود و تغییری در ساختار درخت انجام نمی گیرد. درخت های دودویی تصادفی جستجو مدت زیادی مورد مطالعه قرار گرفته اند و به عنوان درخت جستجوی کارآمد شناخته می شوند (با احتمال زیاد ارتفاع لگاریتمی پیدا خواهند کرد). این ویژگی مهم شامل تریپ ها هم می شود. طبق پیشنهاد Seidel و Aragon، امکان اولویت بندی دوبارهٔ گره های پراستفاده، که منجر به انتقال آن ها به ریشهٔ تریپ و بالا بردن سرعت دسترسی به آن ها می شود، وجود دارد. ساختار کارآمد. درخت دکارتی در زمان خطی توسط دنبالهٔ ورودی هایش قابل ساخت است. یک روش پردازش کردن دنبالهٔ مقادیر از چپ به راست است، در عین این که درخت دکارتی پردازش شده، در یک ساختار که امکان طی کردن درخت از بالا به پایین و برعکس را داشته باشد، باقی بماند. برای ایجاد هر مقدار جدید x، از گره ای که یک اولویت از x بالاتر است، شروع می کنیم ومسیر این گره تا ریشه را دنبال می کنیم تا مقدار y را که از x کوچک تر است را پیدا کنیم. گره y پدر x است و فرزند راست سابق y, فرزند چپ جدید x قرار می گیرد. مجموع زمان این فرایند خطی است، به این دلیل که، زمانی که برای جستجوی پدر هر گره x است
فاده شد، می تواند برای حذف گره های موجود در راست ترین مسیر ذخیره شود. الگوریتم دیگری با زمان خطی براساس وجود دارد. در دنبالهٔ ورودی، همسایه چپ x، مقداری است که اولویتش از x بیشتر است، مقدارش کمتر و از هر مقدار دیگری به x نزدیک تر است. همسایهٔ راست هم به طور قرینه تعریف می شود. دنبالهٔ مقادیر با یک پشته که حاوی زیردنباله ای از مقادیر است، قابل نگه داری است. برای هر دنبالهٔ جدید x، از پشته واکشی شده تا پشته خالی شده یا بالاترین مقدار آن از x کوچک تر شود و در این صورت در پشته، اضافه می شود. همسایه چپ x بالاترین مقدار پشته در زمان اضافه شدن x است. همسایه های راست هم با اجرای همین الگوریتم با پشته و با دنبالهٔ معکوس به دست می آیند. پدر x در درخت دکارتی، می تواند بسته به مقدار در صورت وجود همسایهٔ سمت چپ یا سمت راست x باشد. همسایه ها با الگوریتم بهینهٔ موازی قابل پیاده سازی هستند، پس این فرمول برای توسعهٔ الگوریتم بهینهٔ موازی برای ساخت درخت دکارتی قابل استفاده است. استفاده در مرتب سازی. در سال ۱۹۸۹ یک الگوریتم مرتب سازی بر پایهٔ درخت دکارتی ارائه دادند. آن ها الگوریتم را بر پایهٔ قرار داشتن مقدار بیشینه در ریشه تع
ریف کردند ولی این الگوریتم برای درخت های حاوی مقدار کمینه در ریشه هم قابل تصحیح است. الگوریتم تصحیح شده درقسمت پایین توضیح داده شده است. الگوریتم Levcopolous-Petersson می تواند به عنوان نسخه ای از مرتب سازی انتخابی و مرتب سازی هرمی که حاوی یک صف اولویت دار از مینیمم اعضای موجود است، عمل کند، به این صورت که در هر مرحله، کم ترین مقدار را در صف پیدا کرده و آن را حذف می کند و به پایان دنبالهٔ خروجی منتقل می کند. در الگوریتم آن ها، صف اولویت دار تنها از مقادیری که پدرشان در درخت دکارتی پیدا و حذف شده تشکیل شده است. بنابراین الگوریتم شامل مراحل زیر است: همان طور که Levcopoulos و Petersson نشان دادند، برای دنباله های ورودی که تقریباً مرتب شده اند، اندازهٔ صف اولویت دار کوچک می ماند و در این روش از این ویژگی بهره می گیرند تا اجرا سریع تر شود. اگر k میانگین تمام اعداد موجود در دنباله باشد، در بدترین حالت زمان اجرا (O(n log k است. همین طور بیان می شود که برای هر n و (k = ω(۱ هر الگوریتم مقایسه ای باید برای هر سری ورودی (Ω(n log k مقایسه انجام دهد. تاریخچه. درخت های دکارتی توسط در سال ۱۹۸۰ معرفی شدند. این اسم از سیستم د
ستگاه مختصات دکارتی در هواپیماها برگرفته شده است. در نسخه ای که ارائه داد، همان طور که در ساختار بالا که قابلیت یافتن مختصات دوبعدی را داشت، توضیح داده شد، یک درخت دکارتی برای گروهی از نقطه ها طی حرکت در درخت دارای ترتیب براساس مختصات xاش است و همچنین دارای ویژگی هیپ بر اساس مختصات yاش است. و برخی نویسندگان دیگر در سال ۱۹۸۴ تعریف درخت دکارتی را به درختی که از دنباله ای تشکیل شده است گسترش دادند. این تغییر امکان این که دنباله لزوماً دنباله ای مرتب از مختصات x نباشد را به نسخهٔ داد و همچنین این امکان را داد که درخت دکارتی برای مسائل غیر هندسی نیز مورد استفاده قرار گیرد.
سمنون ابن حمزه یا ابوالحسن سمنون ابن عبدالله از مشایخ و عُرفای قرن سوم هجری قمری است. او متولد بصره و ساکن بغداد بود و از مریدان سری سقطی و محمد ابن علی قصاب بشمار می آمد. با وجودی که اکثر عارفان معرفت را بر مُحبت ترجیح داده اند، مشرب او بر محبت استوار بود و او را سمنون المُحب لقب داده اند هرچند که خود را سمنون الکذّاب می نامید. وفات او در نیشابور و در سال ۲۹۰ یا ۲۹۸ هجری قمری بود. از سخنان اوست:تصوف آن است که هیچ مِلک تو نباشد و تو مِلک هیچ چیز نباشی.
باشگاه افسران وزارت جنگ یا باشگاه افسران ارتش بنایی مربوط به دوران رضاشاه است که در شمال میدان مشق تهران، کنار عمارت قزاقخانه جای گرفته است. پس از انقلاب این ساختمان به وزارت امور خارجه ایران واگذار شد و با نام ساختمان شماره ۷ وزارت خارجه مورد بهره برداری اداری قرار گرفت. پیشینه. در سال ۱۳۱۶ فضل الله زاهدی مأمور احداث ساختمان باشگاه افسران ارتش شد. طرح اصلی ساختمان به دست گابریل گورکیان انجام شد و وارطان هوانسیان آن را به انجام رساند. در دوره نوسازی شهر تهران در دوران پهلوی اول و پس از ساخت ساختمان باشگاه افسران، توپ مروارید از میدان ارگ به ورودی حیاط این ساختمان انتقال داده شد. این ساختمان در کنار ساختمان ها و بناهای دیگر نظامی و وزارت جنگ در شمال میدان مشق جای داشتند و ساختمان باشگاه افسران نسبت به دیگر بناهای قاجاری، مدرن تر و نوسازتر به شمار می رفت و به همین سبب توپ مروارید به آنجا انتقال یافت. این ساختمان متعلق به لشکر دو زرهی بود که از یک سو به خیابان سوم اسفند (سرهنگ سخایی کنونی) راه داشت و از سوی دیگر به خیابان فروغی (کوشک مصری کنونی) و مقابل در آهنی بزرگ آن توپ مروارید گذاشته شده بود. این ساختمان محل
گردهمایی ها و مهمانی های افسران ارتش شاهنشاهی بود. پس از انقلاب باشگاه افسران به وزارت امور خارجه واگذار شد که با افزودن دو ساختمان متقارن سازگار با ساختمان اصلی در حیاط ورودی باشگاه، پهنه گسترده حیاط باشگاه تا اندازه بسیاری از میان رفت و توپ مروارید در میان آن ساختمان ها و در پس دیوار و دژ جلوی آن پنهان شد. رویدادهای مهم. پس از کودتای ۲۸ مرداد سرلشکر فضل الله زاهدی ستاد نخست وزیری و دولت تازه اش را در این مکان تشکیل داده بود. محمد مصدق پس از تسلیم خود به شهربانی به همراه دکتر شایگان و دکتر صدیقی توسط سرلشکر باتمانقلیچ به باشگاه افسران برده می شود و با زاهدی روبرو می شود. زاهدی که در باشگاه بود شخصاً به دیدن مصدق آمد. مصدق به زاهدی گفت: «آقای سرلشکر، چرخ بازیگر از این بازیچه ها بسیار دارد. من تنها نگران ایران و هموطنان هستم، نه خودم.» زاهدی پاسخ داد که خواهان بازداشت و محاکمه او نیست؛ اگر وی کناره گیری خود را اعلام دارد. اما مصدق حاضر به کناره گیری نشد و گفت «به اراده ملت رئیس دولت شده و تنها ملت است که حق دارد و می تواند او را برکنار [کند] یا خواستار کناره گیری اش شود.» پس از رخدادهای خرداد ۱۳۴۲، آیت الله خ
مینی دستگیر شده و ابتدا به بازداشتگاه «باشگاه افسران» و س پس غروب روز بعد، به زندان قصر تهران برده شد.
کوین دان (۲۴ اوت ۱۹۵۶) بازیگر آمریکایی است. وی عمدتاً در نقش های مکمل، در چندین فیلم از دهه ۱۹۸۰ تا به امروز ظاهر شده. منجمله این فیلم ها می توان به دیو، گودزیلا، سربازان کوچک، تبدیل شوندگان، قلب من هاکبی، آتش غرور، فولاد آبی، تصویر کامل، عشق دیوانه وار، مردان مجرد و مجموعه کارآگاه واقعی اشاره نمود. وی متولد شیکاگو است و در سال ۲۰۰۸ یک دکترای افتخاری دریافت نموده.
مهندسی بیوشیمیایی یا مهندسی زیست شیمیایی (کاملاً با بیوتکنولوژی متفاوت است) و در ایران بنام مهندسی شیمی گرایش بیوشیمیایی، شاخه ای مهندسی شیمی (گرایش جداسازی و مهندسی کنترل فرایند) است که به ساخت، توسعه، بهره برداری و تحقیق در تجهیزات صنعتی شامل پدیده های زیستی و بیوکاتالیست ها (آنزیم). این شاخه از علوم مهندسی در صنایعی چون کنترل آلودگی پالایشگاه و عوامل مؤثر بر محیط، آزمایشگاه تصفیه آب پالایشگاه و پتروشیمی، پلیمر، صنایع پتروشیمی و پالایش، صنایع نفت و هسته ای کاربرد دارد. به دلیل تشابه اسمی بین رشته مهندسی شیمی گرایش بیوشیمیایی و رشته مهندسی شیمی گرایش بیوتکنولوژی، دانشگاه جانز هاپکینز آمریکا تفاوت این دو رشته را به صورت زیر بیان کرده است، و همچنین بیان کرده این دو رشته کاملاً باهم متفاوت هستند.
الکساندرا آنا داداریو (زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۸۶) بازیگر و مدل اهل ایالات متحده آمریکا است، وی را بخاطر بازی در فیلم هایی چون "توقفگاه"، ، '، "گذرگاه"، "سوگ"، "سن آندریاس"، "ماهی مرکب و نهنگ"، "انتخاب"، "همه فرزندان من" و مجموعه هایی چون "کارآگاه حقیقی"، "فیلادلفیا همیشه آفتابی است"، "گارد ساحلی"، "یقه سفید" و "ما همیشه در قلعه زندگی می کردیم" و' می شناسند. اوایل زندگی. الکساندرا آنا داداریو در ۱۹ مارس ۱۹۸۶ و در شهر نیویورک سیتی به دنیا آمد. او بزرگترین فرزند کریستینا که یک وکیل است و و ریچارد داداریو که دادستان و مدیر سابق دپارتمان مبارزه با تروریسم پلیس نیویورک در دوران شهرداری مایکل بلومبرگ بوده است. او دارای اصالت ایتالیایی، ایرلندی، انگلیسی و چکسلواکی است. برادر او متیو داداریو نیز یک بازیگر است و یک خواهر کوچکتر به نام کاترین دارد. الکساندرا در سن ۱۶ سالگی فعالیت خود را آغاز نمود. زندگی شخصی. الکساندرا داداریو با بسیاری از همبازی های خود قرار ملاقات داشته است. گفته می شد که او با همبازی خود در «پرسی جکسون»، لوگان لرمن در رابطه بود و آنها در سال ۲۰۱۵ از هم جدا شدند. شایعه شده بود که او با همبازی خود در «گارد سا
حلی» زک افران رابطه دارد. با این حال داداریو این شایعات را تکذیب کرد و گفت که او فقط دوست افرون است. از سال ۲۰۲۰، او رابطه عاشقانه ای با اندرو فرم داشت. آنها نامزدی خود را در ۲ دسامبر ۲۰۲۱ اعلام کردند. در ژوئن ۲۰۲۲، این زوج ازدواج کردند.
تس هارپر (زاده ۱۵ اوت ۱۹۵۰) بازیگر آمریکایی است. وی زاده ممت اسپرینگز در ایالت آرکانزاس است. وی فارغ التحصیل رشته آموزش است. از فیلم های معروف او می توان به فیلم های "شاگرد اول، آمیتی ویل سه بعدی، تفنگ جدید من، شمال دور، فرزند آفتاب، بوردن، شکسته، ساعت غروب" و "جایی برای پیرمردها نیست" اشاره کرد.
مایکل جی. هارنی بازیگر تلویزیون، سینما و تئاتر آمریکایی است. وی از سال ۱۹۹۳ در این زمینه مشغول فعالیت است. از جمله کارهای او بازی در سریال نارنجی مد جدید است (نت فلیکس) و فصل اول کارآگاه حقیقیمحصول شبکه اچ بی او است که در ابتدای سال ۲۰۱۴ پخش می شد. فیلم ها. "ستاره ای متولد شده است،" ۲۰۱۸، کارگردان بردلی کوپر من نرو هستم ، ۲۰۱۶، کارگردان رفیع پیتز
جوزف سیکورا (زاده ) بازیگر آمریکایی است. وی فارغ التحصیل رشته تئاتر است. از آثار وی، مجموعه تلویزیونی کارآگاه واقعی است که در آن نقش جینجر را ایفا می کرد و سریال پاور که از شبکه استارز پخش شده و در نقش تامی بازی کرده است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم جک ریچر اشاره کرد.