Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گرمان ویا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال بازنشسته اهل مکزیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اسپانیول اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده و در جام های جهانی ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲ به میدان رفته است.
دوران عاشقی فیلمی به کارگردانی و تهیه کنندگی علیرضا رئیسیان و نویسندگی رؤیا محقق محصول سال ۱۳۹۳ ایران است. خلاصه داستان. دوران عاشقی یک درام خانوادگی است که در یک بستر اجتماعی روز اتفاق می افتد. فیلم دربارهٔ زندگی یک زن وکیل به نام بیتا (لیلا حاتمی) است که در کار خود تبحر دارد و بیشتر پرونده های مربوط به طلاق را قبول می کند. همسر او حمید (شهاب حسینی) در یک شرکت بزرگ کار می کند و به واسطه شغلش با میترا (مینا وحید) که به تازگی از خارج آمده آشنا می شود و با او عقد می کند. میترا از حمید باردار شده، اما حمید این مسئله را نمی پذیرد و معتقد است که مدتهاست که عمل وازکتومی انجام داده و همه چیز را انکار می کند. دایی میترا که از اعتبار و قدرت زیادی برخوردار است از جریان مطلع شده و حمید را تهدید می کند که باید همسرش را طلاق و با میترا به زندگی ادامه بدهد و برای تحت فشار قرار دادن حمید میترا را به بیتا معرفی می کند تا وکالت او را بر عهده بگیرد. بیتا از این جریان مطلع می شود و پرونده را نمی پذیرد؛ حمید هم منتظر تصمیم بیتا برای ادامه زندگی است.
زورا (سهراب) ساگینیان (زاده ۱۸۸۳ - درگذشته ۱۹۷۰)، سیاست مدار، روزنامه نگار، نویسنده ارمنی تبار اهل ایران بود. ساگینیان اولین نماینده ارمنیان مرکز و شمال و کلدانی ها در مجلس شورای ملی (۱۹۲۴-۱۹۴۳) بود. مجموعاً نه دوره وکیل ارمنیان آذربایجان بود در دورهٔ چهاردهم که انتخابات تا حدی تغییر کرد، وکیل نشد ولی پس از چند سال فرزندش به نام سواک ساگینیان که او هم درس خواندهٔ اروپا در علم حقوق بود و شغل وکالت دادگستری را پیشه کرده بود، چندین دوره از طرف ارمنیان شمال وکیل شد. زندگی. سهراب ساگینیان فرزند سرتیپ سلطان خان (سوقومون خان)، در ۱۸۸۳ میلادی (۱۲۶۲ خورشیدی) در تبریز به دنیا آمد. تحصیلات خود را در «مدرسهٔ ارمنیان آرامیان تبریز»، که در آن زمان مهم ترین مرکز آموزشی ارمنیان آذربایجان محسوب می شد، به پایان رساند و بلافاصله در تلگراف خانهٔ تبریز مشغول به کار شد. از همان دوران جوانی به عضویت حزب داشناکسوتیون درآمد و خیلی زود به یکی از چهره های فعال این حزب در تبریز مبدل شد. در دوران مشروطه خواهی، به صف مبارزان ارمنی گروه یپرم خان پیوست و این موضوع باعث شد تا بعدها روابط نزدیک تری با یپرم داشته باشد و در جایگاه مشاور و دوست
نزدیک او قرار گیرد. در ۱۹۰۵ (۱۲۸۳)، برای تحصیل در مدارج عالی تر به اروپا سفر کرد و در دانشگاه ژنو، در رشتهٔ علوم سیاسی و اجتماعی، مشغول به تحصیل شد. در ۱۹۱۰ (۱۲۸۸) پس از اتمام تحصیلات، به تبریز بازگشت و در سمت مترجم شخص استاندار در استانداری آذربایجان مشغول به کار شد. یک سال بعد به تهران رفت و در مدرسهٔ سیاسی، که یکی از مهم ترین مؤسسات عالی آن زمان در ایران به حساب می آمد، به منزلهٔ استاد علوم سیاسی به تدریس پرداخت. پس از آن نیز مفتخر به دریافت مقام مسئول تلگراف خانهٔ مرکزی ایران در بخش بین المللی شد. وی در مجالس اول و دوم مؤسسان، سمت نمایندگی ارمنیان را به عهده داشت. سهراب خان نخستین بار در دورهٔ پنجم مجلس شورای ملی به نمایندگی ارمنیان شمال و کلدانیان وارد مجلس شورای ملی شد. انتخابات این حوزه پس از تشکیل مجلس و از ۱۹۲۴ (اول تا سوم خرداد ۱۳۰۳) برگزار شد و با تأیید صحت انتخابات در ۲۳ امرداد برای او اعتبارنامه صادر و وارد مجلس شد. او در این دوره طرحی برای اجباری شدن تعلیمات اجباری به مجلس داد. پس از آن نیز در هشت دورهٔ مجلس شورای ملی، در دوران سلطنت پهلوی، حضور داشت تا اینکه سرانجام در پایان مجلس سیزدهم، زمانی
که قوای بلشویک آذربایجان را تصرف کرد و عرصهٔ سیاست دچار دگرگونی ها و تنگناهای فراوان شد، از نامزدی مجلس انصراف داد. او در دوران حضورش در مجلس چندین طرح ارائه داد که برخی از آنها بعدها در پیش رفت و ترقی کشور مؤثر واقع شد، از آن جمله باید به طرح تحصیلات اجباری رایگان اشاره کرد که به سرعت مورد موافقت واقع شد و دولت اقداماتی فوری برای ساماندهی و اجرای آن صورت داد. از دیگر اقدامات او باید به تلاش هایش در بازگشایی دوبارهٔ مدارس ایرانیان ارمنی اشاره کرد که سرانجام به نتیجه رسید و این مدارس در ۱۹۴۱ (۱۳۲۰) بازگشایی شد. وی در طول دوران نمایندگی اش در مجلس همواره با حوزه های انتخابی خود، به ویژه آذربایجان، در ارتباط بود. آذربایجان به علت مرکزیت فرهنگی و جمعیتی و همچنین مذهبی ایرانیان ارمنی همواره از اهمیت زیادی برخوردار بود. ساگینیان با ارتباطات نزدیکی که با شورای خلیفه گری این ناحیه داشت عرایض مردم را دریافت و به آنها رسیدگی می کرد. البته، شورای مذکور نیز کاستی ها و مشکلات مردم شهرها و روستاهای این ناحیه را به اطلاع او می رساند. علاوه بر عرصهٔ سیاست ساگینیان در زمینهٔ مطبوعات نیز فعالیت می کرد که از آن جمله باید به حضو
ر او در هیئت تحریریهٔ دو «هفته نامهٔ آرشالویس» (۱۹۱۲م/۱۲۹۱خ) و سردبیری «نشریهٔ آراود» (۱۹۲۰م/۱۲۹۸خ)، که در تهران به چاپ می رسید، اشاره کرد. او در جامعهٔ فرهنگی ارمنیان نیز چهره ای فعال بود و در مدت زمان زیادی که به منزلهٔ عضو هیئت امنای «مدرسهٔ ارمنیان هایکازیان تهران» حضور داشت تمام سعی خود را برای اعتلای سطح علمی آن به کار بست. نویسندگی از جنبه های دیگر حیات پربار ساگینیان است. از او در حدود هجده اثر باقی مانده که یکی از آنها به طور کامل به زبان فرانسه نوشته شده. اکثر این آثار به دلایل مختلف به چاپ نرسید و در زمان حیات وی تنها چهار اثرش منتشر شد و تعداد اندکی از آنها نیز بعد از مرگ او به چاپ رسید. از جمله می توان به رمان تاریخی «تماشاگران» و کتاب «تبریز قدیم» (۱۳۷۸) و کتاب های «پدیده ها»، «منشی مادربزرگم» و «گذشته» (۳۳–۱۳۳۲) اشاره نمود. ساگینیان در ۱۹۷۰ (۱۳۴۷) در تهران چشم از جهان فروبست.
حسن کیف یکی از شهرهای استان مازندران و مرکز شهرستان کلاردشت است. شهر حسن کیف از شهرهای غربی استان مازندران و از نزدیک ترین شهرهای شمالی به تهران است. حسن کیف از شهرهای توریستی استان مازندران است و به سبب هوای پاک و خنک و طبیعت زیبای آن مشهور و مورد توجه است و هرساله گردشگران زیادی از این شهر و مناطق اطراف آن بازدید میکنند که موجب رونق و کسب درآمد مردم شهر نیز شده است. خدمات ساختمانی و تا حدودی دامداری و کشاورزی زمینه های کسب و کار این شهر نسبتاً کوچک است. کلاردشت در گذشته یکی از بخش های شهرستان چالوس بود ولی از سال ۱۳۹۲ این بخش به شهرستان کلاردشت و حسن کیف نیز از روستا به شهر ارتقاء یافت و مرکز شهرستان کلاردشت عنوان گرفت. حسن کیف تقریباً دارای تمامی ادارات هفده گانه دولتی است و بانک های مختلف مانند بانک ملی، ملت، سپه، کشاورزی، صادرات در آن شعبه دارند. حسن کیف اکنون در امور اداری خود کاملاً مستقل است. به این معنا که تمام ارگان ها و مراکز مالی و اداری کلاردشت در خود آن قرار دارد و بی نیاز از شهرهای اطراف خود است.
رود چالوس یا چالوس رود (چالس روخنه)، رودی دائمی است در غرب مازندران که از دامنهٔ شمالی ارتفاعات کندوان و طالقان سرچشمه گرفته و پس از طی حدود ۷۲ کیلومتر در کنار چالوس در نزدیکی ده فرج آباد به دریای خزر می ریزد. این رود با دو شاخهٔ اصلی زانوس و میخ ساز و شاخه های فرعی خود، دارای یک حوضهٔ آبریز ۱۵۵۰ کیلومتر مربعی است. مسیر این رود کوهستانی بوده، و بستر رود باریک و جریانش تند و سیلابی است. میانگین آبدهی آن در ایستگاه اندازه گیری واقع در پل زغال، سالی ۴۳۰ میلیون متر مکعب اندازه گیری شده است. نام های دیگر آن رود کجور (در دشت نظیر) و نکارود در (در مرزن آباد) است. از لحاظ صید ماهی هایی چون آزاد، سفید و سوف مهم است. این رود به دلیل ورود پساب ها آلودگی دارد.
آدیتیا چوپرا کارگردان، تهیه کننده و فیلم نامه نویس اهل کشور هند است.وی همسر رانی موکرجی بازیگر مشهور سینمای هند است.
پامِلا چوپرا خواننده اهل کشور هند است.وی همسر کارگردان مجرب سینمای هند یاش چوپرا و مادر آدیتیا چوپرا و اودی چوپرا است.پاملا چوپرا در تعدادی از فیلم های هندی در نوشتن فیلمنامه همکاری کرده است.از جمله فیلم هایی که در آنها خواننده متن فیلم بوده می توان به داماد عاشق عروس را می برد و ترس اشاره نمود.
جونگو موریتا (؛ زادهٔ ) بازیکن بازنشسته والیبال اهل ژاپن است. او در المپیک های ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲ عضو تیم ملی ژاپن بود و به در سال ۶۸ به مدال نقره و در ۷۲ به مدال طلا دست یافت.
ماجرای مرموز و پرالتهاب () فیلمی در ژانر جاسوسی به کارگردانی فریتس لانگ است که در سال ۱۹۴۶ منتشر شد. فیلم بر اساس کتاب «ماجرایی مرموز و پرالتهاب: داستان اسرارآمیزِ او.اس.اس» اثر کوری فورد و «آلیستر مک بین» ساخته شده و در واقع تکریم و ستایشی از عملیات برون مرزی «اداره خدمات راهبردی ایالات متحده» در جریان جنگ جهانی دوم در اروپایِ اشغالی است. یکی از مأموران عملیاتی این اداره به نام «ادموند مایکل برک»، مشاورِ فنیِ فیلمنامه نویسان این فیلم بود. دو تن از فیلمنامه نویسان این فیلم یعنی «رینگ لاردنر جونیور» و «آلبرت مالتز» در دوران کشمکش و اختلافات داخلی جان ادگار هوور و آژانس اطلاعات مرکزی (سیا) جزء فهرست سیاه هالیوود موسوم به «فهرست ده نفره» قرار گرفتند. آنان در دوران مک کارتیسم، به اتهام کمونیست بودن یا فعالیت های کمونیستی، در حضور «کمیتهٔ بررسی فعالیت های ضدآمریکایی» محاکمه و سپس زندانی شدند.
صف جانشینی ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا تعیین کنندهٔ افرادی است که در صورت بی صلاحیتی، مرگ، استعفاء یا برکناری رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا می توانند رئیس جمهور شوند. ترتیب کنونی. این فهرستی از صف جانشینی کنونی برای ریاست جمهوری است، که طبق قانون اساسی ایالات متحده و لایحهٔ جانشینی ریاست جمهوری ۱۹۴۷ مشخص شده است. ترتیب اعضای کابینه بر اساس ترتیب تاریخی وزارت خانه شان یا وزارتی که جانشینش شده است، می باشد (مثلاً وزارت دفاع جانشین وزارت جنگ ایالات متحده است).
وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا منصب ارشدی در دولت فدرال ایالات متحده آمریکا است که بر وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا ریاست می کند. وزیر امور خارجه در کنار وزیر دفاع، وزیر خزانه داری و دادستان کل، به دلیل اهمیت وزارتخانه هایشان مهم ترین اعضای کابینه قلمداد می شوند. وزیر کنونی امور خارجه ایالات متحده آمریکا، مارکو روبیو می باشد . منصب "وزیر امور خارجه" که در سال ۱۷۸۹ با توماس جفرسون به عنوان اولین صاحب منصب آن ایجاد شد، نمایندگی ایالات متحده در کشورهای خارجی بوده، بنابراین هم رده وزیر امور خارجه سایر کشورها در نظر گرفته می شود. وزیر امور خارجه، توسط رئیس جمهور ایالات متحده معرّفی و پس از یک جلسه استماع در کمیته روابط خارجی سنای ایالات متحده آمریکا، توسط مجلس سنای ایالات متحده آمریکا تأیید می شود. تاریخچه. منشأ وزیر امور خارجه بر اساس اصول کنفدراسیون از دولت است. کنگره کنفدراسیون در سال ۱۷۸۱ وزارت امور خارجه را تأسیس کرد و دفتر وزیر امور خارجه را ایجاد کرد. پس از تصویب قانون اساسی ایالات متحده، اولین کنگره ایالات متحده این وزارتخانه را مجدداً تأسیس کرد و نام آن را به وزارت امور خارجه تغییر داد و دفتر
وزیر امور خارجه را برای رهبری این وزارتخانه ایجاد کرد. وظایف. وظایف اعلام شده وزیر امور خارجه نظارت بر خدمات خارجی ایالات متحده و سیاست مهاجرت و اداره وزارت امور خارجه است. وزیر همچنین باید در مورد مسائل خارجی ایالات متحده مانند تعیین دیپلمات ها و سفرا، توصیه به رئیس جمهور در مورد عزل و فراخواندن این افراد به رئیس جمهور مشاوره دهد. وزیر امور خارجه می تواند مذاکرات، تفسیر و فسخ معاهدات مربوط به سیاست خارجی را انجام دهد. وزیر همچنین می تواند به عنوان نماینده ایالات متحده در کنفرانس ها، سازمان ها و آژانس های بین المللی شرکت کند. وزیر مسائل مربوط به سیاست خارجی ایالات متحده را به کنگره و شهروندان در میان می گذارد. وزیر همچنین خدماتی را به شهروندان آمریکایی که در خارج از کشور زندگی می کنند یا سفر می کنند ارائه می دهد، مانند ارائه مدارک به شکل گذرنامه؛ با انجام این کار، پاسداری از شهروندان آمریکایی و نیز اموال و منافع آنها را در کشورهای خارجی تضمین می کند.
ماجرای مرموز و پرالتهاب () یک فیلم ماجرایی در سبک اکشن، مرموز، جاسوسی و به کارگردانی «ریچارد فرانکلین» است که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد. این فیلم، بازسازی یک فیلم قدیمی تر به نام "پنجره" (به کارگردانی تد تتزلف، ۱۹۴۹) است. این فیلم در جلب نظر منتقدان موفق بود و نمره نسبی آن در وبگاه راتن تومیتوز بر اساس نظر ۹ منتقد، ۶۷٪ است. «جَنِت ویسلین» منتقد سینمایی روزنامه نیویورک تایمز، کارگردانی «ریچارد فرانکلین» و بازیگری هنری توماس و دابنی کلمن را ستود. شرکت آتاری یک بازی ویدئویی به همین نام و بر اساس داستان همین فیلم، برای آتاری ۵۲۰۰ ساخته است.
وزیر دفاع ایالات متحده آمریکا رهبر و مدیر عامل اجرایی وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا، از وزارتخانه های اجرایی حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا است. قدرت وزیر دفاع بر نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا فقط از رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا پایین تر است. این منصب معادل وزیر دفاع در کشورهای دیگر است. وزیر دفاع توسط رئیس جمهور و با مشورت و مجوز سنا منصوب می شود و عرفاً عضو کابینه و طبق قانون عضو شورای امنیت ملی ایالات متحده آمریکا است. بر پایه قانون اساسی ایالات متحده آمریکا وزیر دفاع یک شهروند غیرنظامی است. چون قوای نظامی آمریکا باید به قانون اساسی کشور، سوگند بخورند و وفاداری خود را به کشور و نه به مقام یا شخصی چون پادشاه یا حاکم کشور (رئیس جمهور) نشان دهند. به همین دلیل، نظامیان آمریکایی باید دست کم ۷ سال از خدمت در نیروهای مسلح دور باشند تا به عنوان یک شهروند غیرنظامی، امکان نامزدی برای پست وزیر دفاع را پیدا کنند. در سال ۲۰۲۵، رئیس جمهور دونالد ترامپ عناوین «وزیر جنگ» را به عنوان عناوین فرعی برای وزیر دفاع تصویب کرد. فهرست وزرای دفاع. رابرت مک نامارا بیشترین دوره تصدی را به عنوان وزیر داشته. دونالد رامسفلد ده رو
ز کمتر از او وزیر بوده است.
قائم مقام وزیر امور خارجهٔ ایالات متحده آمریکا دستیار اصلی وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا است. در صورت مرگ یا استعفای وزیر امور خارجه، تا معرفی یک جایگزین و رأی اعتماد سنا به او، قائم مقام وزیر کفیل وزیر امور خارجه می شود. این سمت در سال ۱۹۷۲ ایجاد شد. پیش از آن دستیار وزیر امور خارجه مسئول ردهٔ دوم وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا بود. قائم مقام کنونی وزیر امور خارجه، کریستوفر لانداو است.
آنتونی جان بلینکن (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و دیپلمات آمریکایی است که از ژانویه ۲۰۲۱ تا ژانویه ۲۰۲۵ به عنوان ۷۱اُمین وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا فعالیت کرد. او پیشتر از ژانویه ۲۰۱۵ تا ژانویه ۲۰۱۷، ۱۸اُمین قائم مقام وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا و پیش از این منصب از ژانویه ۲۰۱۳، ۲۶امین معاون مشاور امنیت ملی ایالات متحده آمریکا بوده و از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ به عنوان مشاور امنیت ملی معاون رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا فعالیت کرده است. آغاز زندگی. آنتونی جان بلینکن در ۱۹۶۲ در نیویورک در خانواده ای یهودی زاده شد. پدر او دونالد بلینکن، دیپلمات سرشناس بود که به ریشه های عمیق اروپایی خود می بالید. دونالد بلینکن در دهه ۱۹۹۰ (میلادی) به مدت سه سال به عنوان سفیر ایالات متحده در مجارستان خدمت کرد. الن بلینکن برادر دونالد و عموی آنتونی نیز در همان دهه برای چهار سال به عنوان سفیر ایالات متحده در بلژیک کار کرد. پدربزرگ آنتونی بلینکن، موریتز بلینکن در کی یف اوکراین به دنیا آمده و وکیل دادگستری بود. او در کودکی در سال ۱۸۹۷ همراه با پدر خود میر بلینکن در سال ۱۸۹۷ از اوکراین به آمریکا مهاجرت کرده بود. میر بلینکن، نویسنده
به زبان ییدیش بود و در ۳۶ سالگی درگذشت. پدر و مادر آنتونی بلینکن در کودکی او از هم جدا شدند و آنتونی با مادر زندگی کرد. مادر او با مردی یهودی با تبار لهستانی - آمریکایی به نام ساموئل پیزار ازدواج کرد که بازماندگان هولوکاست بود و همه اعضای خانواده خود را نیز در جریان هولوکاست از دست داده بود. ساموئل پیزار وکیل و نویسنده ای برجسته و مشاور جان اف. کندی و برخی از روسای جمهور فرانسه بود. ساموئل پیزار تأثیری ماندگار در تربیت آنتونی بلینکن به جا گذاشت. بلینکن در کودکی و همراه با خانواده خود به فرانسه رفت. سیاست. آنتوتی بلینکن در دوره ریاست جمهوری بیل کلینتون کارمند شورای امنیت ملی ایالات متحده آمریکا بود. بلینکن در سال ۲۰۰۲ به عنوان رئیس دفتر کمیته روابط خارجی سنای ایالات متحده آمریکا منصوب شد و تا ۲۰۰۸ در این سمت ماند. او همچنین عضو پیوسته ارشد مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی بود. در سال ۲۰۰۸ بلینکن برای کمپین ریاست جمهوری جو بایدن کار می کرد و از اعضای تیم انتقال اوباما-بایدن بود. دیدگاه. بسیاری آنتوتی بلینکن را یک «اوبامای کوچک» در سیاست خارجی می شناسند. او بر چندجانبه گرایی و همکاری با اروپا تأکید دارد. از
دید او، چالش های کنونی، تغییرات اقلیمی و گسترش جنگ افزارهای کشتار جمعی در جهان هستند. وی تأثیر زیادی در سیاست گذاری ریاست جمهوری باراک اوباما در برابر داعش و مذاکرات هسته ای ایران داشت. قائم مقام وزیر امور خارجه. باراک اوباما در نوامبر ۲۰۱۴ بلینکن را به عنوان قائم مقام وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریک برای جانشینی ویلیام برنز که بازنشسته شده بود به مجلس سنای ایالات متحده آمریکا برای گرفتن رأی اعتماد معرفی کرد. سنا در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۴ با رأی ۵۵ به ۳۸ به بلینکن رای اعتماد داد. رسانه ها نوشتند این که باراک اوباما یکی از افراد نزدیک به خود یعنی تونی بلینکن را برای قائم مقامی وزارت خارجه معرفی کرد نشان از عزم او برای اثرگذاری مستقیم بیشتر بر سیاست خارجی آمریکا دارد. پس از کناره گیری بلینکن هم اعلام شد که او هم چنان به عنوان مشاور با دولت آمریکا در زمینهٔ مذاکرات هسته ای ایران و موارد دیگر همکاری می کند. وزیر امور خارجه. بلینکن پس از کسب رأی اعتماد مجلس سنا رسماً وزیر امور خارجه آمریکا در دولت بایدن شد. زندگی شخصی. در سال ۲۰۰۲، بلینکن در یک جشن دو مذهبی که عاقدهای آن یک کشیش و یک خاخام بودند، در کلیسای کاتولیک تثلی
ث مقدس در واشینگتن دی سی با اِوَن راین (که هم اکنون دبیر کاخ سفید است) ازدواج کرد. او به زبان فرانسوی مسلط است. او گیتار می نوازد و سه تا از ترانه هایش در اسپاتیفای با نام ABlinken (که مشابه «اِیْب لینکلن» تلفظ می شوند) قرار دارند. بلینکن یهودی است.
سکینه رجالی (زاده تیر ۱۳۱۳ در تهران) معروف به سیمین رجالی؛ روان شناس ایرانی-آمریکایی است. او نخستین استاد زن دانشگاه ملی ایران بوده است. او در دوران شاهنشاهی پهلوی مدتی به عنوان دبیرکل سازمان زنان ایران منصوب شد و مدرسه عالی شمیران را تأسیس کرد. او پس از انقلاب ۱۳۵۷ به آمریکا مهاجرت کرد و به عنوان رئیس بیمارستانی در ایالت ویرجینیا مشغول به کار شد. او همچنین به علت خدماتش به عضویت بنیاد ملی علوم آمریکا درآمد. خانواده و تحصیلات. سیمین رجالی در یک خانواده نخبه سالار به دنیا آمد. پدر و مادر او هر دو از سوی محمدرضا شاه پهلوی القاب رسمی دریافت کرده بودند و پدر بزرگش حاج میرزا محمدتقی دبیرالدوله، یکی از اعضای دارالشورا (هیئت وزیران) ناصرالدین شاه قاجار بود. رجالی سال های خردسالی را در کودکستان برسابه گذراند که موسس آن برسابه هوسپیان، کارآفرین و مدرسه ساز ایرانی-ارمنی تبار و یکی از پیشگامان آموزش پیش دبستانی در ایران بود. او پس از دریافت مدرک دکترای روانشناسی از دانشگاه هایدلبرگ آلمان به ایران بازگشت و در این دانشگاه تازه تأسیس به دعوت دکتر علی شیخ الاسلام موسس دانشگاه ملی ایران (دانشگاه شهید بهشتی کنونی) به تدریس رو
انشناسی مشغول شد. به این ترتیب، وی نخستین استاد زن دانشگاه ملی ایران شد. فعالیت ها و مناصب. ریاست سازمان زنان ایران. سیمین رجالی، به دعوت اشرف پهلوی در سال ۱۳۴۸ به عنوان دبیرکل سازمان زنان ایران منصوب شد و در آنجا تلاش کرد نخستین مراکز رفاه خانواده را با الگوبرداری از طرحی که سازمان ملل متحد مشوق آن بود در تمام ایران راه اندازی کند. مراکزی که تلاش می کردند با آموزش سواد و حرفه به زنان، آنها را توانمند کنند. به گفته او در این دوره ۱۵۰ مرکز رفاه در نقاط مختلف ایران دایر شد. تاسیس مدرسه عالی شمیران. وی در همان دورانی که دبیرکل سازمان زنان ایران بود به کمبود متخصص در زمینه آموزش پیش دبستانی، مشاوره و رفاه خانواده پی برده و همین او را تشویق کرد که بعد از اتمام دوره دو ساله مسئولیت خود مقدمات تأسیس مدرسه عالی شمیران را فراهم کند. سرانجام با استفاده از کمک های مالی و ارثیه خانوادگی اش و کسب مجوز از وزارت علوم، در سال ۱۳۵۲ مدرسه عالی شمیران را برای تربیت متخصص در سه رشته آموزش پیش دبستانی، مشاوره و رفاه خانواده تأسیس کرد. مدرسه عالی شمیران پس از راه اندازی خیلی زود برای اختصاص بورسیه و معاوضه استاد و دانشجو با دانشگا
ه هایی چون برکلی و سیراکیوز وارد مذاکره شده و تفاهم نامه های دوجانبه امضاء کرد. فارغ التحصیلان دوره های نخست این مرکز، از پیشگامان برنامه ریزی علمی برای آموزش پیش دبستانی شدند. پس از انقلاب. سیمین رجالی بعد از انقلاب ۱۳۵۷ ایران از سمت خود استعفا داد و همزمان با باز شدن فرودگاه مهرآباد برای زنان، از ایران خارج شد و چندی بعد با استفاده از امتیاز اعطای کارت سبز به نخبگان، مقیم آمریکا شد. مدرسه عالی شمیران نیز به عنوان یکی از دانشکده های علوم انسانی زیرمجموعه دانشگاه علامه طباطبایی در آمد. وی در آمریکا به عنوان رئیس بیمارستان و مرکز نگهداری افراد کم توان ذهنی شهر لینچبرگ، ویرجینیا مشغول به کار شد و به علت خدمات و تحولاتی که در این مرکز به وجود آورد به عضویت بنیاد ملی علوم آمریکا درآمد. کتاب زندگی. کتاب خودزندگی نامه او که نوشتن آن ۱۵ سال به طول کشیده، در سال ۲۰۱۴ پیش به زبان انگلیسی منتشر شد. کتابی به نام "سمفونی زندگی" که سال گذشته به فارسی نبز ترجمه شده است. قرار است عواید فروش این کتاب به یک بورسیه تحصیلی دانشگاهی اختصاص پیدا کند.
یک و یک، یکی از بزرگ ترین برندهای تولیدکننده مواد غذایی و صنایع تبدیلی کشاورزی در ایران است. تاریخچه. یک و یک را سناتور علی قلی خان هدایت در سال ۱۳۴۶ با نام دشت مرغاب به ثبت رساند. محل این شرکت در منطقه دشت مرغاب و شهر قادراباد در ۱۴۵ کیلومتری شیراز است. یک و یک در سال ۱۳۷۴ به شرکت سهامی عام تبدیل شد و در سال ۱۳۸۴ سهام این شرکت به بخش خصوصی واگذار گردید. محصولات یک و یک علاوه بر پخش در ایران، به کشورهای دیگر نیز صادر می شوند. از جمله این کشورها می توان آمریکا، انگلستان، فرانسه، آلمان، استرالیا، ایتالیا، سوئد، کانادا، ژاپن، مکزیک، چین، هند، عربستان، امارات متحده عربی، کویت، قطر، کشورهای حوزه CIS را نام برد. کمبود آب و و به طبع آن کمتر شدن تولیدات کشاورزی تاثیر زیادی بر روی تولیدات این شرکت داشته است شعار شرکت. نام تجاری یک و یک برگرفته از شعار این شرکت محصول درجه یک از مواد درجه یک است. برند یک و یک. برند یک و یک در سال ۱۳۹۲ در دهمین جشنواره ملی قهرمانان صنعت ایران به عنوان یکی از ۱۰۰ برند برتر ایران شناخته شد.
حزب اتحاد ملت یک سازمان سیاسی است که در جریان اصلاح طلبی ایران فعالیت می کند. این حزب پس از تحولات سیاسی سال ۱۳۸۸ و انحلال دو حزب اصلی اصلاح طلب، یعنی جبهه مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران، به عنوان جایگزینی برای آن ها، به ویژه حزب مشارکت، تأسیس شد. بنیان گذاران آن که عمدتاً از اعضای سابق این احزاب بودند، در فروردین ۱۳۹۴ مجوز فعالیت خود را از وزارت کشور دریافت کردند و اولین مجمع عمومی خود را در مرداد همان سال برگزار کردند. این حزب خود را یک جریان سیاسی توسعه گرا، آزادی خواه و دموکراسی خواه می داند که بر پایبندی به قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و حقوق ملت تأکید دارد. شعار اصلی حزب «ایران برای همه ایرانیان» است و از جمله اهداف کلیدی آن می توان به تلاش برای تحقق توسعه پایدار، استقرار عدالت و آزادی، و مبارزه با فساد و فقر اشاره کرد. اتحاد ملت در قالب جبهه اصلاحات ایران فعالیت می کند و معتقد است که مشارکت واقعی و مؤثر همه اقشار مردم تنها راه خروج از شرایط دشوار فعلی کشور است. در ساختار درونی حزب، آذر منصوری به عنوان دبیرکل فعلی، نقش مهمی ایفا می کند و اولین زنی است که در ایران به چنین جایگاهی رسیده اس
ت. پیش از او علی شکوری راد این سمت را بر عهده داشت. در کنار این افراد، حسین نورانی نژاد قائم مقام دبیرکل و سخنگوی حزب است و اعضای شورای مرکزی آن شامل چهره های شناخته شده ای مانند محسن میردامادی، فاطمه راکعی، سید عمادالدین خاتمی، هادی خانیکی و سعید شریعتی هستند. همچنین، این حزب دارای یک هیئت داوری متشکل از ده نفر است که وظیفه نظارت بر عملکرد داخلی حزب را برعهده دارند. حزب اتحاد ملت در طول فعالیت خود مواضع شفافی در قبال مسائل روز جامعه اتخاذ کرده است. این حزب به صورت مستمر، بیانیه های تحلیلی منتشر می کند و به نقد عملکرد دولت ها می پردازد. برای مثال، در بیانیه ای پس از یک درگیری، با اشاره به «بایسته های پساجنگ»، حاکمیت را به دلیل عدم تغییر رویکرد و نادیده گرفتن فداکاری مردم مورد انتقاد قرار داد و خواستار آزادی زندانیان سیاسی و فراهم کردن زمینه برای مشارکت واقعی مردم شد. این حزب همچنین در تحلیل اعتراضات اجتماعی دی ماه ۱۳۹۶، بر وجود نارضایتی های عمیق در لایه های مختلف جامعه تأکید کرده و خواستار ریشه یابی دقیق علل این اعتراضات شده بود. در عرصه سیاست داخلی، اتحاد ملت از منتقدان سرسخت دولت های اصولگرا بوده است. به عن
وان مثال، در بیانیه ای در سالگرد استقرار دولت سیزدهم، با انتقاد از سیاست های اقتصادی و سیاسی آن، اعلام کرد که یکدستی در حاکمیت به معنای کارآمدی نیست. علاوه بر این، حزب به موضوعات حقوق بشری از جمله اعتراض به پخش اعترافات تلویزیونی اجباری و ابراز نگرانی شدید دربارهٔ افزایش اعدام ها، از جمله اعدام برخی متهمان در استان سیستان و بلوچستان نیز واکنش نشان داده است. این حزب همچنین در انتخابات ها نقش آفرین بوده و نامزدهای خود را در قالب به جامعه معرفی کرده است. اگرچه در برخی مقاطع، به دلیل رد صلاحیت های گسترده نامزدهای اصلاح طلب، از حضور در انتخابات انصراف داده است، اما همواره بر اهمیت تلاش برای اصلاحات از طریق صندوق رأی تأکید داشته است. با این حال، خود حزب نیز از انتقادهای داخلی بی نصیب نمانده و برخی اعضای سابق آن، انتقاداتی مبنی بر عدم ارائه راهکارهای عملی و مشخص و فقدان نقد درون سازمانی به آن وارد کرده اند. تاریخچه. ریشه های حزب اتحاد ملت به جریان اصلاح طلبی پس از دوم خرداد ۱۳۷۶ و به ویژه به حزب جبهه مشارکت ایران اسلامی بازمی گردد. پس از حوادث سال ۱۳۸۸ و انحلال جبهه مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، خلاء حزبی ب
رای بخشی از اصلاح طلبان پیشرو ایجاد شد. این وضعیت تا پیروزی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ ادامه یافت که فضای سیاسی کشور را برای از سرگیری فعالیت های حزبی اصلاح طلبان فراهم کرد. مجوز تأسیس حزب اتحاد ملت ایران اسلامی در تاریخ ۳۱ فروردین ۱۳۹۴ از سوی کمیسیون ماده ۱۰ احزاب صادر شد. اولین کنگره سراسری حزب در تاریخ ۲۹ مرداد ۱۳۹۴ در سالن اجلاس سران در تهران برگزار شد. در این کنگره، علی شکوری راد با کسب اکثریت آرا به عنوان اولین دبیرکل حزب انتخاب شد. در این رقابت، آذر منصوری نیز برای سمت دبیرکلی نامزد شده بود. تأسیس این حزب با واکنش های تند اصولگرایان مواجه شد. آن ها حزب اتحاد ملت را به دلیل عضویت بسیاری از چهره های اصلی حزب مشارکت، به عنوان "بدل حزب مشارکت" معرفی کردند. سخنگوی وزارت کشور در آن زمان نیز اعلام کرده بود که در صورت استعلام منفی نهادهای اطلاعاتی، مجوز حزب لغو خواهد شد. تنها چند روز پس از تأسیس حزب، علی شکوری راد در شهریور ۱۳۹۴ بازداشت شد. مرجع قضایی علت بازداشت وی را "اصرار بر تخلفات قبلی و اقدامات فتنه گرانه" اعلام کرد. اعضای این حزب به طور مستمر با پرونده های قضایی مواجه بوده اند. در سال ۱۳۹۷