Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خط لولهٔ سراسری یا خط انتقال گاز سراسری به کلیهٔ خطوط لولهٔ انتقال گاز (قطر بالا) در سرتاسر کشور (ایران) گفته می شود که از محل پالایش (یا ذخیره سازی) گاز طبیعی تا ایستگاه افت فشار گاز در ورودی شهرها جهت توزیع برای مصرف کننده گسترده شده است. ایستگاه های ورودی گاز شهری C.G.S. در ایستگاه های ورودی گاز در شهر، لوله های اصلی گاز به ایستگاه ورودی شهر متصل می شوند و از آنجا به داخل شهر انتقال پیدا می کند. ایستگاه های ورودی شهر باید خارج از محدودهٔ ۲۵ سالهٔ شهر احداث شده و حتی المقدور سعی شود نزدیک به یکی از جاده های صنعتی شهر انتخاب گردد. این امر باعث کاهش قطر لوله ها در جاده های صنعتی خواهد شد. نظر به اینکه خطوط لوله با فشار بیش از ۳۰۰ پوند بر اینچ مربع به داخل شهرها ممنوع می باشد. محل احداث ایستگاه ها باید در خارج از محدودهٔ شهرها پیش بینی گردد. ضمناً محل احداث ایستگاه های ورودی گاز به نحوی احداث گردد که از محوطهٔ خطوط هوایی انتقال نیروی برق عبور ننماید. به هر حال فاصلهٔ حریم خطوط لولهٔ گاز با فشار بیش از ۳۰۰ پوند بر اینچ مربع و ایستگاه های گاز طبق ضوابط حریم خط لوله از نظر مسائل ایمنی در نظر گرفته و رعایت شود. شر
ح خطوط. خط لولهٔ تقویت خط لولهٔ سراسری دوم گاز به قطر ۵۶ اینچ که از پالایشگاه جم آغاز و تا استان اصفهان ادامه مسیر می دهد. خط لولهٔ ۵۶ اینچ انتقال گاز فازهای ۱، ۲، ۳، ۴ و ۵ که از غرب عسلویه آغاز شده و پس از حدود ۷۰ کیلومتر به پالایشگاه جم وصل و سپس از طریق خط لولهٔ سوم سراسری انتقال گاز که به استان مرکزی و در نهایت به شمال غربی کشور متصل می گردد، قسمتی از گاز مورد نیاز کشور را تأمین می نمایند. اجرای این عملیات در محل کیلومتر ۵۰۰+۱۴ خط لولهٔ ۵۶ اینچ سوم سراسری انتقال گاز در محدودهٔ روستای شیرینو از توابع شهرستان عسلویه انجام شد. طرح خط لولهٔ پنجم سراسری جهت انتقال گاز ترش حدود ۳٬۷۰۰ میلیون فوت مکعب در روز، از پالایشگاه عسلویه جهت تزریق به میادین نفتی آغاجاری، گچساران، بی بی حکیمه و پازنان خط لولهٔ ششم سراسری به طول ۶۱۰ کیلومتر و با ظرفیت ۱۱۰ میلیون مترمکعب در روز از عسلویه- بیدبلند- اهواز عبور می کند و پنج ایستگاه تقویت فشار وظیفهٔ تقویت گاز در جریان این خط لوله را بر عهده دارند. اطلاعات تکمیلی. دو خط لولهٔ سراسری وظیفهٔ انتقال گاز فازهای پارس جنوبی به شمال کشور و همچنین واردکردن بخشی از گاز در چرخهٔ صادرات را
دارند. این دو خط لولهٔ ۵۶ اینچی در مجموع به طول تقریبی سه هزار کیلومتر هستند که خط لولهٔ یازدهم ۱٬۱۰۰ کیلومتر و خط لولهٔ نهم ۱٬۹۰۰ کیلومتر خواهد بود که هر کدام ظرفیت انتقال روزانه ۱۱۰ میلیون مترمکعب گاز را دارند. احداث خطوط لولهٔ سوم تا هشتم سراسری انتقال گاز پس از آغاز طرح توسعهٔ میدان گازی پارس جنوبی آغاز شده است. خط لولهٔ سوم آذربایجان در اقطار ۴۸ و ۴۰ اینچ به طول ۴۷۰ کیلومتر با ظرفیت ۵۰ و ۴۰ میلیون متر مکعب در روز که مسیر آن ساوه، همدان، بیجار، تکاب و میاندوآب است و ۳ ایستگاه تقویت فشار وظیفهٔ تقویت گاز در جریان این خط لوله را بر عهده دارند. خط لولهٔ دوم شمال و شمال شرق در قطرهای ۴۸ و ۴۲ اینچ و طول ۹۰۵ کیلومتر با ظرفیت ۵۰ و ۳۰ میلیون متر مکعب در روز که مسیر آن تهران، سمنان، سه راهی قوشه کیاسر ساری بطول ۱۷۵ کیلومتر و سپس از همان سه راهی قوشه به دامغان، میامی، سبزوار، سنگ بست است و ۳ ایستگاه تقویت فشار وظیفهٔ تقویت گاز در جریان این خط لوله را بر عهده خواهند داشت. ادامهٔ این خط از سنگ بست تا پالایشگاه گاز شهید هاشمی نژاد به طول ۱۲۰ کیلومتر و قطر ۴۸ اینچ احداث شده است. با احداث این خط امکان انتقال گاز میدان
دولت آباد ترکمنستان فراهم گردید.
ارتش هفدهم یکی از ارتش های میدانی وابسته به ارتش آلمان نازی (ورماخت) در جنگ جهانی دوم بود.
ارتش هجدهم یکی از ارتش های میدانی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت. تشکیل. ارتش هجدهم روز ۴ نوامبر سال ۱۹۳۹ با تغییر عنوان قرارگاه "منطقه مرزی مرکز" تشکیل شد. تاریخچه عملیاتی. شوروی. ارتش هجدهم به فرماندهی ارتشبد گئورگ فن کوشلر، متشکل از ۷ لشکر پیاده نظام با مجموع توان قریب به ۱۲۰ هزار نفر هنگام آغاز عملیات بارباروسا در جناح شمالی گروه ارتش شمال در خط مرزی به طول ۱۰۰ کیلومتر از غرب تواراگه تا دریای بالتیک مستقر گشته بود. قرارگاه این ارتش در ماتسیکن قرار داشت. ماموریت ارتش هجدهم پاکسازی منطقه بالتیک از نیروهای ارتش سرخ و محافظت از جناح چپ گروه زرهی ۴ بود. این ارتش می بایست با رخنه در استحکامات مرزی شوروی، در هماهنگی با نیروهای زرهی به سمت رود دوینا پیشروی می کرد و گذرگاه هایی بر آن به دست می آورد تا عناصر باقیمانده دشمن در غرب این رود را محاصره و منهدم نماید. ارتش هجدهم می بایست ریگا، پایتخت لتونی از جانب شرقی رود دوینا احاطه کرده و به تصرف درمی آورد. منطقه بالتیک. با آغاز عملیات در روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱، ارتش هجدهم با تصرف شیاولیای در ۲۶ ژوئن و ونتسپیلس مدت کوتاهی پس
از آن، در عرض ۱۰ روز ۲۴۰ کیلومتر پیشروی کرده و با گذر از رود دوینا در روز ۳۰ ژوئن، روز نخست ماه ژوئیه مقابل دفاع حداقلی، ریگا را به سلطه خود درآورد. در این شرایط ارتش هشتم شوروی از سه طرف در جنوب شرقی ریگا در محاصره نیروهای گروه زرهی ۴ و ارتش هجدهم قرار گرفته بود. ارتش هجدهم سعی داشت با ایجاد یگان های پرسرعت تا ترکیب تمامی کامیون ها و توپ های تهاجمی سپاه های ۱ و ۲۴، این نیروی دشمن را به محاصره کامل بیندازد که پس از سه روز با نگرانی فرمانده آن از امکان از بین رفتن این گروه کوچک در مقابل نیروهای قدرتمندتر دشمن و کاهش سرعت یگان های ارتش هجدهم، قوای ارتش سرخ موفق شدند با عقب نشینی در موازات حرکت تعقیب کنندگان از محاصره بگریزند. در ادامه، ارتش هجدهم می بایست پس از رسیدن به ناحیه غرب جاده استروف-پسکوف به سمت شمال می چرخید تا گروه زرهی ۴ را دنبال کند. مأموریت این ارتش سلطه بر استونی و تصرف تالین، پالدیسکی و جزایر هیوما و سارما بود. ارتش هجدهم متعاقبا می بایست یک سپاه به سمت ناحیه کینگیسپ می فرستاد تا جناح غربی گروه زرهی ۴ را آزاد کند. پس از مدتی توقف جهت سازمان دهی مجدد نیروها، ارتش هجدهم ورود به استونی را از روز ۲۲
ژوئیه آغاز کرد و همان روز پولتساما را تصرف کرد. نیروهای این ارتش با حرکت به سمت یوگوا به دنبال منزوی کردن قوای ارتش سرخ در نزدیکی تارتو بودند. با رسیدن ارتش هجدهم به دریاچه پیپوس در موستوی، اقدام با تاخیر دشمن در عقب نشینی به جایی نرسید تا سه لشکر شوروی به محاصره بیفتند. مبارزه به شکل مداوم در جریان بود و اقدام مکرر نیروهای دشمن برای خروج از محاصره دفع شد. در نهایت ۲۷ ژوئیه ۸۸۰۰ نفر از عناصر باقیمانده دشمن وادار به تسلیم به ارتش هجدهم گشتند. پیشروی به سمت شمال با قرار گرفتن سپاه ۴۲ در جناح چپ و سپاه ۲۶ در جناح راست از روز ۲۹ ژوئیه ادامه پیدا کرد. تاپا روز ۴ اوت به تصرف درآمد و سه روز بعد نیروهای ارتش هجدهم خود را در کوندا به ساحل خلیج فنلاند رساندند. این نیروها سپس به سرعت به سمت ناروا پیش رفتند و در ۱۶ اوت بر آن مسلط شدند. در جانب غرب سپاه ۴۲ حوالی تالین مستقر شده بود. نبرد تالین روز ۱۹ اوت آغاز گشت. پیشروی نیروهای ارتش هجدهم به کندی صورت می گرفت. روز ۲۵ اوت این نیرو وارد تالین شدند. نیروهای شوروی از ۲۹ اوت شروع به تخلیه دریایی این شهر کردند. روسیه. سپاه ۱ از ارتش هجدهم روز ۳۰ ژوئیه سال ۱۹۴۱ شیمسک را به تصر
ف خود درآورد. ارتش هجدهم تا پایان ماه سپتامبر خود را به دریاچه لادوگا رساند و لنینگراد را به محاصره انداخت. در این زمان قصدی برای تهاجم مستقیم خسارت بار به این شهر وجود نداشت و به محاصره بسنده شد.
آسیای آج دار () نوعی آسیاب است که به منظور خرد کردن و آسیاب کردن دانه هایی نظیر قهوه، فلفل سیاه، نمک و نظایر آن استفاده می شود.
ارتش یکم زرهی یکی از ارتش های میدانی زرهی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت. این ارتش زرهی در ابتدا برای مدتی گروه زرهی "کلایست" و گروه زرهی ۱ نامیده می شد. تشکیل. این یگان زرهی ماه مارس سال ۱۹۴۰ به کمک قرارگاه سپاه ۲۲ موتوریزه در ابتدا تحت عنوان «گروه زرهی "کلایست"» تشکیل شد. این یگان روز ۱۶ نوامبر سال ۱۹۴۰ به «گروه زرهی ۱» و ۲۵ اکتبر سال ۱۹۴۱ به «ارتش یکم زرهی» تغییر عنوان داد. تاریخچه عملیاتی. شوروی. در جریان آماده سازی برای عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، نیروهای متحرک گروه زرهی ۱ تا اواخر عصر روز ۲۰ ژوئن سال ۱۹۴۱ به مواضع مشخص شده خود در نواحی تمرکز که از ۱۵ کیلومتری مرز تا رود ویستولا در ۱۵۰ کیلومتری خط مقدم کشیده شده بود، رسیدند. با آغاز عملیات از روز ۲۲ ژوئن، گروه زرهی ۱ به فرماندهی ارتشبد اوالت فن کلایست به عنوان بخشی از گروه ارتش جنوب، اوکراین را مورد هجوم قرار داد. با گشوده شدن راه توسط پیاده نظام، سپاه های ۳ و ۴۸ موتوریزه به ترتیب در جناحین شمالی و جنوبی این گروه زرهی وارد خاک شوروی شدند و سپاه ۱۴ موتوریزه با مقداری فاصله آن ها را دنبال کرد.
در پی فرمان ارتشبد میخائیل کیرپونوس، فرمانده جبهه جنوب غربی شوروی به قوای مکانیزه خود برای اجرای ضد حمله، درگیری شدی بین لشکرهای زرهی گروه زرهی ۱ و سپاه های مکانیزه دشمن درگرفت. در این نبردها سپاه ۳ موتوریزه موفق شد در روز نخست ۲۶۷ تانک ارتش سرخ را در الکساندروفسکا منهدم نماید. در روزهای نخست عملیات تقریباً در همه جای خط مقدم دست بالا با یگان های گروه زرهی ۱ بود اما به هر صورت این نیرو نتوانست موفقیت های اولیه مشابه سه گروه زرهی دیگر کسب کند. با حرکت کند ارتش هفدهم در قسمت جنوبی، فیلدمارشال گرت فن روندشتت، فرمانده گروه ارتش جنوب در ابتدا تصمیم گرفت سپاه ۱۴ موتوریزه را به آن سمت گسیل سازد که بعداً با توجه به نیاز فن کلایست به تمامی نیروها، مقرر شد یکپارچگی گروه زرهی ۱ حفظ شود. تا ۲۷ ژوئن این گروه زرهی با رخنه در مواضع دشمن، خود را تقریباً تا اوستروگ و ریونه در عمق ۲۰۰ کیلومتری رساند. ضمن دفع ضد حملات دشمن، پس از دریافت آزادی عملیاتی از ارتش ششم، گروه زرهی مسیر حرکت خود را مقداری به سمت جنوب شرقی تغییر داد و بدون انتظار برای پشتیبانی پیاده نظام، اقدام به گذر از استحکامات خط استالین کرد. این گروه زرهی سپس در جهت
بردیچف و ژیتومیر رو به جنوب آورد. بردیچف روز ۷ ژوئیه و ژیتومیر ۳ روز پس از آن به تصرف درآمد. به هر صورت مقاومت ارتش سرخ اجازه اتصال گروه زرهی ۱ به ارتش هفدهم جهت ایجاد محاصره در ناحیه وینیتسا را نداد. روز ۹ ژوئیه سپاه ۳ موتوریزه در یک خط مستقیم به سمت کی یف فرستاده شد تا آن را به همان یک سرپل عمیق در شرق رود دنیپر به تصرف درآورد. بدین شکل عناصر جلودار گروه زرهی ۱ حدود ۱۲۰ کیلومتر با پیاده نظام پشت سر آن فاصله گرفتند. به هر صورت این نیروها در مجاورت کی یف متوقف شدند. بنا بر تصمیم فرماندهی عالی، سر نیزه زرهی گروه زرهی ۱ از بلایا زرکوف به یک باره رو به جنوب چرخش کرد تا تلاش دیگری برای محاصره قوای دشمن این بار در ناحیه اومان صورت دهد. هفته سوم ژوئیه سپاه ۴۸ موتوریزه مستقیماً به سمت اومان در جنوب شرقی رفت. در این حال سپاه ۱۴ موتوریزه از جناح چپ گروه زرهی در طول رود دنیپر محافظت می کرد. نیروهای گروه زرهی روز ۲۱ ژوئیه به شهر اومان به رسیدند. با وجود بارندگی شدید در اواخر ماه ژوئیه، در نهایت با اتصال گروه زرهی ۱ به پیاده نظام ارتش هفدهم در روز ۳ اوت محاصره ناحیه اومان تکمیل شد. با وجود تلاش آن ها برای گریز، حدود ۱۰۰
هزار نفر نیروهای دشمن در این موقعیت به اسارت گرفته درآمدند. گروه زرهی ۱ بدون توقف برای استراحت، حرکت به سمت شرق را از روز ۵ اوت در جهت خم رود دنیپر از سر گرفت. پس از نبرد اومان این گروه زرهی در طول تمامی رود دنیپر سفلی پخش شد تا اهداف کوچک متعددی را دنبال کند. سپاه ۳ موتوریزه هفته نخست اوت به کرمنچوگ و هفته بعد به دنیپروپتروفسک رسید. این یگان می بایست سرپل هایی در این نقاط به دست می آورد و منتظر رسیدن ارتش هفدهم می ماند. تا اواخر ماه گذرگاه هایی بر رودخانه در چند موضع از جمله خرسون تصرف شد. با وجود تلاش برای سد کردن مسیر عقب نشینی نیروهای دشمن به آن سوی دنیپر، بسیاری از آرایش های ارتش سرخ قادر به گریز گشتند. یکی از دلایل این مسئله کمبود سوخت و مهمات در گروه زرهی جهت عمل موثرتر بود. در پی افزایش تعداد گذرگاه ها و کاهش فشار بر دنیپروپتروفسک، فون کلایست دفاع از آن را غالبا به پیاده نظام سپرد و بیشتر نیروهای زرهی خود را برای مشارکت در محاصره جبهه جنوب غربی شوروی ودر ناحیه کی یف، به گذرگاه کرمنچوگ منتقل کرد. پس از گذر از رود دنیپر وضعیت ضعیف تدارکاتی گروه زرهی تشدید شد از این رو نمی توانست با سرعت مورد انتظار پیش
برود. به هر حال زاپوروژه روز ۱ اکتبر به تصرف درآمد. در همکاری با ارتش یازدهم مقداری زیادی از نیروهای دشمن در نزدیکی بردیانسک به محاصره افتادند و راه گروه زرهی به سمت ماریوپول باز شد. در حالی که حرکت جناح شمالی گروه ارتش از روز ۱۰ اکتبر در اثر بارندگی و فرسودگی نیروها متوقف شده بود، گروه زرهی ۱ در جناح جنوبی تا روز ۱۱ اکتبر خود را به رود میوس رساند اما از ۱۴ اکتبر به شکل مشابهی هوای سرد و بارش باران امکان ادامه پیشروی را از آن گرفت. سازمان. ترکیب یگان ها:
ارتش دوم زرهی که در ابتدا گروه زرهی ۲ نامیده می شد، یکی از ارتش های زرهی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت. تاریخچه عملیاتی. شوروی. گروه زرهی ۲ به فرماندهی ارتشبد هاینتس گودریان به عنوان بخشی از گروه ارتش مرکز در عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی که از روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ آغاز شد، حضور داشت. این یگان بزرگ ترین گروه زرهی به کار گرفته شده توسط ورماخت در کارزار علیه شوروی بود. گروه زرهی ۲ در ابتدای عملیات از حدود ۲۴۰ هزار نفر نیرو در ۱۵٫۵ لشکر در قالب ۳ سپاه موتوریزه و یک سپاه پیاده نظام، مشتکل می شد. یادداشت های جنگی گروه زرهی ۲ روز ۲۶ ژوئیه سال ۱۹۴۱ شرایط را چنین شرح می کند: سپاه ۸ هوایی "لوفت وافه" برای پشتیبانی از گروه ارتش شمال، از گروه ارتش مرکز جدا شد. بدین شکل تنها سپاه ۲ هوایی در ناحیه گروه ارتش مرکز باقی ماند و این یگان نیز با وجود قرار داشتن در شرایط مداوم عملیاتی به خوبی نمی توانست ناحیه وسیع حضور گروه ارتش مرکز را پوشش دهد. از این رو پشتیبانی هوایی تنها بر عملیات های گروه زرهی ۲ در جناح جنوبی گروه ارتش متمرکز گشت. این گروه زرهی تا میانه ماه سپتامبر سال
۱۹۴۱ در این عملیات متحمل ۳۲ هزار نفر تلفات شده و از مجموع ۹۰۴ تانک آغازین، برای پنج لشکر زرهی آن تا ۲۷ سپتامبر مجموعاً تنها ۲۵۶ تانک عملیاتی باقی مانده بود. نیروهای گودریان در قالب عملیات "تایفون" تهاجم خود به مسکو را از روز ۳۰ سپتامبر آغاز نمودند. با وجود موفقیت های اولیه به زودی مشخص شد که شرایط با روزهای اولیه عملیات بارباروسا کاملاً متفاوت است. در اثر فرسایش و فقدان ادوات جایگزینی اثرگذاری عملیاتی لشکرهای زرهی این گروه زرهی کاهش یافته و در هنگام شروع عملیات "تایفون" تنها نیمی از تانک های گودریان نسبت به توان اسمی یگان تحت امر او در حالت عملیاتی باقی مانده بودند. از طرفی مشکلات تدارکاتی و آغاز بارش برف و باران از هفته نخست ماه اکتبر که با گل آلود کردن راه ها آن ها تنها برای خودروهای دارای شنی قابل تردد می ساخت، سختی کار گروه زرهی را افزایش می داد. علاوه بر پنج سپاه پیشین، روز ۱۹ اکتبر دو سپاه ۴۳ و ۵۳ با مجموعاً حدود شش لشکر پیاده نظام، نیز تحت فرمان ارتش دوم زرهی قرار گرفتند.
ارتش چهارم زرهی که در ابتدا گروه زرهی ۴ نامیده می شد، یکی از ارتش های میدانی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در ماه فوریه سال ۱۹۴۱ تشکیل شد و در جریان جنگ جهانی دوم به نبرد پرداخت. تشکیل. این یگان زرهی در ۱۷ فوریه سال ۱۹۴۱ به کمک قرارگاه سپاه ۱۶ در ابتدا تحت عنوان گروه زرهی ۴، تشکیل شد. تاریخچه عملیاتی. منطقه بالتیک. هنگام آغاز تهاجم به شوروی، گروه زرهی ۴ از دو سپاه ۴۱ و ۵۶ موتوریزه تشکیل شده بود و لشکر پیاده نظام موتوریزه اس اس توتن کوپف نیز در جایگاه ذخیره آن قرار داشت. در این زمان حدود ۶۰۰ تانک بین سه لشکر زرهی این گروه زرهی تقسیم شده بود. انتقال لشکرهای گروه زرهی به نقطه تجمع آن در شمال رود نیمان تا شب ۲۱ ژوئن و دقایقی پیش از شروع عملیات به طول انجامید. به منظور ایجاد برتری زیاد جهت شکستن خط مقدم دشمن، تمامی ۶۰۰ تانک گروه ارتش به همراه دو لشکر پیاده نظام پشتیبان در خط مقدمی به طول تنها ۴۰ کیلومتر در مقابل یک لشکر ضعیف تفنگ دار ارتش سرخ متمرکز شدند. این گروه زرهی به فرماندهی ارتشبد اریش هوپنر به عنوان بخشی از گروه ارتش شمال، بدون این که همانند سایر گروه های زرهی به یک ارتش پیاده نظام مرتبط شده با
شد، با شروع عملیات بارباروسا، پیشروی سریع خود را در منطقه بالتیک آغاز کرد. در ناحیه مرزی در جبهه ای به طول ۴۰ کیلومتر از تواراگه تا شیائولیای تنها یک لشکر ضعیف صد و بیست و پنجم تفنگ دار ارتش سرخ را در مقابل خود داشت که توانست به سرعت با وارد آورد تلفات سنگین، آن را عقب براند. در جناح شمالی، با اقدام به ضد حمله سپاه های مکانیزه ارتش سرخ علیه مواضع سپاه ۴۱ موتوریزه سپهبد گئورگ-هانس راینهارت، از ۲۴ ژوئن درگیری سنگینی بین تانک های طرفین در نبرد راسینیای درگرفت. نهایتاً راینهارت موفق شد با ارسال نیروی کمکی، بیشتر نیروهای دشمن را در آن موضع به محاصره درآورده و منهدم کند. صدها تانک ارتش سرخ در این نبرد نابود شدند. همزمان، با درگیری سپاه ۴۱ موتوریزه در راسینیای، هوپنر تمرکز خود را بر جناح موفق تر جنوبی یعنی سپاه ۵۶ موتوریزه تحت امر سپهبد اریش فن مانشتاین، قرار داد. این سپاه با بهره گیری از شکاف ۱۲۰ کیلومتری حاصل از عقب نشستن ارتش یازدهم شوروی به سمت اوپوچکا در شرق که راه را برای نیروهای گروه زرهی ۴ تا رود دوینا هموار ساخت، پس از سلطه بر گذرگاه رود دوبیسا در آریوگالا توانسته بود در عرض ۱۰۰ ساعت ۳۲۰ کیلومتر پیشروی کند.
ارتش سرخ نیروهای خود را برای دفاع از دونابورگ راهی این شهر کرد اما نیروهای فن مانشتاین زودتر به دونابورگ رسیدند. بدین ترتیب گروه زرهی ۴ به عنوان سرنیزه زرهی گروه ارتش شمال نیمی از راه لنینگراد را تنها در عرض ۵ روز آغازین عملیات پیمود. عقب نشینی عناصر باقی مانده ارتش بیست و هفتم شوروی به سمت شرق و حرکت ارتش هشتم آن به سمت ریگا در شمال، مسیر استروف-پسکوف به طرف لنینگراد را نیز برای گروه زرهی ۴ باز کرد. در این شرایط ارتش هشتم شوروی از سه طرف در جنوب شرقی ریگا در محاصره نیروهای گروه زرهی ۴ و ارتش هجدهم ورماخت قرار گرفته بود که با عقب نشینی به سمت شرق موفق شد از محاصره بگریزد. روسیه. روز ۲۹ ژوئن فیلدمارشال ویلهلم ریتر فن لیب، فرمانده گروه ارتش شمال به گروه زرهی ۴ فرمان داد آماده تهاجم به سمت ناحیه اوپوچکا-اوستروف بشود. از گروه زرهی ۴ انتظار می رفت لنینگراد را مخصوصاً از طرف شرقی و جنوب شرقی به محاصره درآورد. تا هنگام رسیدن ارتش شانزدهم، این گروه زرهی می بایست از خود در مقابل حملات دشمن از شرق دریاچه ایلمن محافظت می کرد و همزمان جهت جلوگیری از عقب نشینی نیروهای دشمن از استونی، گذرگاه ناروا را تصرف می نمود. بدین تر
تیب سپاه ۵۶ موتوریزه در جناح راست به سمت پورخوف-نووگورود-چودوفو و سپاه ۴۱ موتوریزه در جناح چپ در طول جاده پسکوف-لوگا-لنینگراد پیش می رفتند. این مسیر موجب وارد شدن سپاه ۵۶ موتوریزه به اراضی مردابی تقریباً غیرقابل عبور در طول رود وولخوف می شد اما هوپنر مصمم بود فاصله ۳۰۰ کیلومتری تا محاصره لنینگراد را در عرض حدود ۴ روز طی کند. این گروه زرهی با دفع ضد حملات دشمن در دونابورگ و آغاز مجدد پیشروی در ۲ ژوئیه، با ورود به خاک روسیه روز چهارم ماه ژوئیه اوستروف و روز بعد آن پسکوف را تصرف و تا ۱۴ ژوئیه به گذرگاهی در سابسک بر رود لوگا دست پیدا کرد. بدین ترتیب این یگان پس از طی ۷۵۰ کیلومتر در عرض سه هفته، تا لنینگراد تنها صد کیلومتر فاصله داشت. در این شرایط شش لشکر متحرک گروه زرهی ۴ قادر به مراقبت از جناح راست طولانی ۲۰۰ کیلومتری آن نبودند. همان روز در جناح دیگر سپاه ۵۶ موتوریزه در مقابل مقاومت شدید دشمن، زیر ضد حمله درگیر نبرد سولتسی شده بود تا هوپنر وادار گردد برای یاری به آن بخشی از نیروهای سپاه دیگر را به این موضع گسیل سازد. با پیشروی کند سپاه ۵۶ موتوریزه به سمت پورخوف، هوپنر تمرکز خود را بر سپاه ۴۱ موتوریزه در جناح چپ
نهاد. به هر صورت با توجه به تدارکات ناکافی و افزایش مقاومت شدید دشمن، گروه زرهی ۴ نیازمند زمان جهت انباشت منابع جهت تهاجم نهایی به لنینگراد بود. روز ۱۵ ژوئیه گروه زرهی ۴ در ابتدا موظف به تأمین خط عمومی نووگورود-لوگا-ناروا و سپس محاصره لنینگراد با تمرکز بر جانب جنوب شرقی شد. آغاز تهاجم از جناح راست توسط سپاه ۵۶ موتوریزه منوط به رسیدن سپاه ۱ از ارتش هجدهم جهت محافظت از این جناح بود. روز ۱۵ اوت فرماندهی گروه ارتش شمال سپاه ۵۶ موتوریزه را به سمت دنو گسیل کرد تا به سپاه ۱۰ که در محاصره قرار گرفته بود، یاری برساند. ضد حمله سپاه ۵۶ موتوریزه تا روز ۲۵ اوت شکست سختی متحمل به نیروهای دشمن وارد آورد و آن ها را به سمت شرق عقب راند. گروه زرهی ۴ در جریان نبرد مسکو قدرتمندترین آرایش زرهی آلمان در جبهه شرقی حساب می آمد. این یگان در جریان نبرد ویازما متحمل خسارت حداقلی شد. به هر صورت و با وجود مشکلات حاصل از گل آلود شدن راه ها در فصل بارندگی ("راسپوتیتسا")، بزرگ ترین دشواری گروه زرهی ۴ در ادمه پیشروی به سمت مسکو کمبود سوخت و مهمات در اثر معضلات تدارکات رسانی بود. ترکیب یگان ها. هنگام آغاز عملیات بارباروسا، ژوئن ۱۹۴۱:
هوش محیط نزدیک یا هوش پیرامونی به محیط های الکترونیکی گفته می شود که نسبت به حضور مردم حساس و پاسخگو هستند. هوش پیرامونی چشم اندازی است در مورد آینده لوازم الکترونیک مصرفی، مخابرات و رایانش که ابتدا در پایان دهه ۱۹۹۰ برای بازه زمانی ۲۰۱۰–۲۰۲۰ توسعه یافت. در دنیایی که هوش محدوده ای محقق شده باشد، ابزارها در هماهنگی با یکدیگر به صورتی کار می کنند که به افراد در انجام فعالیت ها، وظایف و مناسبات روزمره شان کمک می کنند. این هماهنگی با کمک اطلاعات و روش هوشمندی که در شبکه این ابزارها به هم متصل می شود، نهفته است (به اینترنت اشیاء مراجعه کنید). هرچه این ابزارها کوچک تر و متصل تر و بیشتر با محیط پیرامون ما یکپارچه بشوند، فناوری از محیط پیرامونی ناپدید می شود تا جایی که تنها واسط کاربری توسط کاربران قابل درک می ماند.
پرستاری تا سال ۱۸۹۹ بخشی ثابت از سیستم مراقبت های بهداشتی ژاپن نبود و توسط ماماها اداره می شد . ثبت قانونی پرستاران در سراسر ژاپن در سال ۱۹۱۵ به تصویب رسید. در طول جنگ جهانی دوم، قانون پرستار سلامت عمومی و قانون پرستاری و مامایی ایجاد شد و دوباره در سال ۱۹۴۸ آن را به منظور برقراری نیازهای آموزشی، استانداردها و اخذ مجوز بازنگری نمودند تا تلاش مداوم برای بهبود پرستاری در ژاپن وجود داشته است. در سال ۱۹۹۲ قانون منابع انسانی پرستاری به تصویب رسید. این قانون برای توسعه برنامه های جدید دانشگاه برای پرستاران طراحی شده و برای بالا بردن سطح آموزش و پژوهش طراحی شده به طوری که آنها می توانند برای مراقبت های عمومی از بیماران عمل کنند. انواع رده های پرستاری. پرستاران بهداشت عمومی، ماما، پرستاران و بهورزان: ژاپن تنها این چهار نوع از پرستاران را به رسمیت می شناسد. پرستاری بهداشت عمومی برای کمک به مردم و نیز هدایت و شناسایی نیازهای مردم طراحی شده است؛ که از اهداف پرستاران بهداشت عمومی است برای نظارت بر گسترش بیماری، حفظ سازمان دیده بان مراقب خطرات زیست محیطی، آموزش جامعه در مورد نحوه مراقبت و درمان خود را، و آموزش برای بلایای
جامعه است. پرستاران ماما مستقل از هر سازمانی هستند. کار ماما در طول کار و بعد از زایمان طول می کشد که مراقبت از یک زن باردار است. آنها به در زمینه تغذیه با شیر مادر، مراقبت از کودک، و وظایف مرتبط کمک می کنند. افرادی که رده کمک پرستار دارند به پرستار دارای مجوز در مورد وضعیت بیمار گزارش می دهند. پرستاران دستیار همیشه تحت نظارت یک پرستار دارای مجوز فعالیت می کنند
پالایشگاه گاز فجر جم یکی از بزرگ ترین پالایشگاه های گاز ایران و خاورمیانه واقع در شهرستان جم استان بوشهر می باشد. این پالایشگاه با دریافت گاز از میدان های گازی نار، کنگان و پارس جنوبی ظرفیت دریافت ۵۰ میلیون مترمکعب گاز از میدان پارس جنوبی را دارد. هم چنین پالایشگاه فجر جم جهت پالایش بخشی از گاز ترش تولیدی از فاز ۶ میدان گازی پارس جنوبی طراحی شده است و ظرفیت اسمی پالایش گاز در این پالایشگاه ۸۰ میلیون مترمکعب در روز است. در زمستان ۱۳۹۲ پالایشگاه فجر جم به رکورد خیره کننده تصفیه ۱۲۵ میلیون مترمکعب گاز در روز رسید. این پالایشگاه دارای هشت ردیف واحد شیرین سازی گاز است و میعانات گازی تولیدی از میدان های گازی آغار و دالان نیز توسط خط لولهٔ هشت اینچ به طول ۱۵۴ کیلومتر به این پالایشگاه و در نهایت به بندر سیراف یا توسط یک خط لوله به پالایشگاه شیراز ارسال می شود. این پالایشگاه به دلیل قدمت خود به عنوان مولد و موتور اقتصادی شهرستان جم به شمار می آید.
پترا، قبرس (به لاتین: Petra, Cyprus) یک منطقهٔ مسکونی در قبرس است که در ناحیه نیکوزیا واقع شده است.
پترا، مایورکا (به اسپانیایی: Petra) یکی از دهستان های اسپانیا است که در جزایر بالئاری واقع شده است. خصوصیات. پترا ۷۰٫۱۳ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۸۰۶ نفر جمعیت دارد و ۱۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کاجل آگروال (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و مدل اهل هند است. او در چهار جایزه فیلم فیر جنوبی نامزد شده است. علاوه بر بازیگری او برای تبلیغ مارک های محصولات گزینه خوبی برای شرکت های تولید محصولات است. کاجل آگروال اولین فیلم خود را در سال ۲۰۰۴ بازی کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به سینگهام اشاره کرد. زندگی نامه. کاجل آگروال در بمبئی زاده شد پدر او یک کار آفرین بود و مادرش یک شیرینی پز بود. آگروال یک خواهر جوان تر نیز دارد که نام او نیشا آگروال است که در حال حاضر در مسیر برای بازیگر شدن است. او در دبیرستان colaba در در بمبئی تحصیل کرده است و فارغ التحصیل تبلیغات و بازاریابی است. او در قلب از مدل سازی متخصص تبلیغات بوده است و هم اکنون در حال برنامه ریزی برای بازیگری است. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که وی در آن ها به ایفای نقش پرداخته است:
شروتی حسن (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، خواننده، و آهنگ ساز اهل هند است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به ۳ اشاره کرد. او فرزند کمال حسن و ساریکا است. همچنین آکشارا حسن خواهر اوست. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که شروتی حسن در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
ایلیانا دی کروز (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، و مدل اهل هند است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به من قهرمان تو هستم و رستم اشاره کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون جوایز فیلم فیر شده است. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که ایلیانا دی کروز در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
دانشمند محاسباتی شخصی است که در زمینهٔ علم محاسبه دارای مهارت می باشد. این فرد معمولاً یک دانشمند، مهندس یا یک فرد متخصص در زمینه ریاضیات می باشد که با استفاده از دانش رایانه ای در زمینه های فیزیک، شیمی یا مهندسی فعالیت می کند. علوم رایانه در علم اقتصاد، زیست شناسی و درمان نیز مورد استفاده قرار می گیرد.
تمنا باتیا (؛ زاده ۲۱ دسامبر ۱۹۸۹) بازیگر هندی است که بیشتر در فیلم های تلوگو، تامیلی و هندی فعالیت می کند. او با بازی در ۸۹ فیلم و قرار گرفتن در میان بازیگران زن پردرآمد سینمای جنوب هند، چندین جایزه دریافت کرده است، از جمله سه جایزه فیلم سانتوشام، دو جایزه بین المللی فیلم جنوب هند و جایزه کالایمانی. زندگی اولیه. تمنا باتیا در ۲۱ دسامبر ۱۹۸۹ در بمبئی (اکنون مومبای)، هند متولد شد. والدین او سانتوش و راجنی باتیا هستند. او یک برادر بزرگ تر به نام آناند باتیا دارد. او از نژاد سیندی هندو است و در مدرسه آموزشی مانکجی کوپر در مومبای تحصیل کرد. در سن ۱۳ سالگی، او شروع به یادگیری بازیگری کرد و به مدت یک سال به تئاتر پریثوی پیوست، جایی که در اجراهای صحنه ای شرکت کرد. حرفه. تمنا باتیا بازیگری را در سال ۲۰۰۵ با فیلم هندی چهره ای که مانند ماه می درخشد آغاز کرد. در همان سال، او در فیلم تلوگویی آقا بازی کرد. در سال ۲۰۰۶، در اولین فیلم تامیلی خود، کدی، ایفای نقش کرد. در سال ۲۰۰۷، او در فیلم های روزهای شاد (تلوگو) و کالج (تامیلی) بازی کرد. مردم نقش او را به عنوان یک دانشجوی دانشگاه در هر دو فیلم دوست داشتند و این فیلم ها درآم