Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رنان دال زوتو () شناخته شده به عنوان رنان (متولد ۱۹ ژوئیه ۱۹۶۰) بازیکن سابق و سرمربی فعلی تیم ملی والیبال برزیل است. رنان به عنوان بازیکن در تیم برزیل در بازی های المپیک ۱۹۸۰ تابستانی به رقابت پرداخت و در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ به مدال نقره دست یافت. وی مدتی نیز به عنوان سرمربی هدایت تیم سیسیلی را عهده دار بود. وی همچنین سرمربی تیم والیبال برزیل بود.
ویرژینی بِسون-سیلا تهیه کننده کانادایی است. وی همسر لوک بسون و خواهر کارین سیلا است.
ربکا ماری گومز (زادهٔ ) با نام مستعار بکی جی خواننده و بازیگر مکزیکی تبار آمریکایی است. او در آهنگ «دورا» با «ددی یانکی» همکاری کرده است و طرفداران زیادی هم پیدا کرده است.
گلیکوزوری به عارضه دفع و پیدایش گلوکز در ادرار گفته می شود. به طور معمول، ادرار حاوی گلوکز نیست، زیرا کلیه ها قادر به بازیابی تمام گلوکز فیلتر شده به جریان خون هستند. گلیکوزوری تقریباً همیشه با قند خون بالا و اغلب به علت دیابت درمان نشده ایجاد می شود. به ندرت گلیکوزوری به علت مشکلات کلیه در بازجذب قند رخ می دهد، که این عارضه گلیکوزوری کلیوی نامیده می شود. گلیکوزوری باعث از دست دادن بیش از حد آب بدن به وسیله ادرار و در نتیجه منجر به کم آبی بدن می شود، فرایندی که به آن دیورز اسموتیک گفته می شود.
کبوتری برای تأمل در باب هستی روی شاخه نشست () یک فیلم درام کمدی سیاه سوئدی است که توسط روی آندرشون کارگردانی شده و در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. این فیلم برنده شیر طلایی در هفتاد و یکمین جشنواره فیلم ونیز شده است. این فیلم سومین و آخرین قسمت از سه گانهٔ «در باب انسان» اندرسون محسوب می شود که شامل آثار "Songs from the Second Floor" (۲۰۰۰) و "You, the Living" (۲۰۰۷) نیز هست. داستان. فیلم ساختاری اپیزودیک دارد و از روایت خطی پیروی نمی کند. در طول فیلم، مجموعه ای از صحنه های ایستا و مستقل به نمایش درمی آیند که اغلب ارتباط روایی مستقیم با یکدیگر ندارند. با این حال، دو شخصیت محوری به نام های «یوناتان» و «سام» که فروشندهٔ وسایل سرگرمی هستند، در چندین اپیزود ظاهر می شوند و نوعی انسجام ضمنی به روایت می بخشند. مضمون اصلی فیلم تأملی فلسفی بر پوچی، مرگ، روزمرگی، و بی معنایی زندگی مدرن است. تولید. فیلم توسط شرکت Roy Andersson Filmproduktion AB تولید شد و ساخت آن بیش از چهار سال به طول انجامید. اندرسون برای این پروژه از تکنیک های خاص خود استفاده کرد، از جمله طراحی دقیق صحنه ها، قاب های ایستا، نورپردازی تخت، و استفاده از بازیگران غ
یرحرفه ای با چهره های بی احساس و رنگ پریده. تمامی صحنه ها در استودیو ساخته شدند و هیچ کدام در فضای واقعی فیلم برداری نشدند. این سبک بصری منحصربه فرد، امضای سینمایی اندرسون را شکل می دهد. سبک و مضمون. فیلم در سبک کمدی سیاه با عناصر سوررئالیسم و تئاتر ابزورد ساخته شده است. اندرسون با استفاده از قاب های ایستا، رنگ های سرد، و بازی های بی احساس، جهانی خلق می کند که در آن انسان ها به موجوداتی بی روح، بی تحرک و منزوی تبدیل شده اند. مضمون فیلم حول محورهایی چون مرگ، بیهودگی، خشونت، و زوال اخلاقی می چرخد. در یکی از صحنه های نمادین، مردی در حال صحبت تلفنی دربارهٔ حال خوب مخاطبش است، در حالی که هم زمان میمونی در آزمایشگاه تحت شکنجه قرار دارد؛ این تضاد، یکی از نمونه های طنز تلخ فیلم است. شخصیت های فیلم اغلب در حال تکرار جملاتی مانند «خوشحالم که می شنوم حالت خوبه» هستند، در حالی که هیچ کس واقعاً حال خوبی ندارد. این تکرار، به عنوان تمی مرکزی، نشان دهندهٔ فروپاشی ارتباط انسانی و جایگزینی آن با مناسبات مکانیکی و بی روح است. اندرسون در این فیلم، برخلاف آثار پیشین خود، میزان طنز را کاهش داده و بر تلخی و تأمل فلسفی افزوده است. ب
ازیگران. در این فیلم، بازیگران حرفه ای و غیرحرفه ای حضور دارند که اغلب با چهره هایی بی احساس و حرکاتی کند ایفای نقش می کنند. از جمله بازیگران اصلی می توان به موارد زیر اشاره کرد: جوایز و افتخارات. فیلم در جشنوارهٔ بین المللی فیلم ونیز ۲۰۱۴ موفق به دریافت جایزهٔ شیر طلایی برای بهترین فیلم شد. این جایزه، معتبرترین افتخار جشنواره ونیز محسوب می شود و جایگاه اندرسون را به عنوان یکی از فیلم سازان برجستهٔ سینمای هنری اروپا تثبیت کرد. همچنین فیلم در جشنواره های دیگر مانند تورنتو و نیویورک نیز به نمایش درآمد و با تحسین منتقدان مواجه شد. واکنش منتقدان. فیلم «کبوتری برای تأمل در باب هستی روی شاخه نشست» نقدهای بسیار مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد. نشریهٔ The Guardian آن را «کمدی ای بی رحم و شاعرانه» توصیف کرد و RogerEbert.com آن را «تجربه ای سینمایی منحصربه فرد» دانست. منتقدان به سبک بصری خاص، مضمون فلسفی، و ساختار اپیزودیک فیلم اشاره کرده اند و آن را ادامهٔ منطقی آثار پیشین اندرسون دانسته اند. با این حال، برخی منتقدان نیز به دشواری ارتباط مخاطب با روایت غیرخطی و فضای سرد فیلم اشاره کرده اند. نیویورک تایمز در نقد خود نو
شت که «تماشای این فیلم نیازمند صبر، تأمل و آمادگی برای مواجهه با پوچی است».
عصر وحشت () که با عنوان فهرست سیاه () نیز شناخته می شود، یک فیلم درام به کارگردانی آنتونی مان است که در سال ۱۹۴۹ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به رابرت کامینگز، ارلن دال، نورمن لوید، چارلز مک گرا، و بولا بوندی اشاره کرد. داستان فیلم در دوران انقلاب فرانسه رخ می دهد که عده ای انقلابی تلاش می کنند به عصر وحشتی که ماکسیمیلیان روبسپیر ایجاد کرده، خاتمه دهند. والتر واگنر (تهیه کننده اجرایی)، آنتونی مان (کارگردان)، جان آلتون (تصویربردار) و ویلیام کمرون منزیس (مدیر پروژه) با استعداد خاص خود، دست به دست هم دادند تا با استفاده از بازیگران تئاتر برادوی، یک "حماسه" کم هزینه را خلق کنند. کلِ بودجه و هزینهٔ تولید این فیلم ۴۰۰۰۰ دلار بود.
روی آندرشون (زاده ۳۱ مارس ۱۹۴۳) کارگردان سوئدی است. وی سازنده آثاری مانند یک عاشقانه ی سوئدی، گیلیاپ، شما زنده ها، آوازی از طبقه ی دوم، کبوتری روی شاخه نشسته و به هستی فکر می کند و درباره ی بیکرانگی است. فیلم "کبوتری برای تأمل در باب هستی روی شاخه نشست" که او کارگردانی کرده است برنده شیر طلایی از هفتاد و یکمین جشنواره فیلم ونیز شده است. کتاب «آوازهای از طبقه ی دومِ روی اندرسون؛ تأملی بر هستی انسانی» از اورسولا لیندکویست به ترجمه آرش حسن پور در نشر روزنه در سال 1398 انتشار یافته است.
نظریه همزیست زایی یا سیمبیوژنز ، نظریه ای فرگشتی است که شکل گیری سلول های یوکاریوتی از پروکاریوتی را توضیح می دهد. این نظریه بیان می کند که بسیاری از اندامک های کلیدی یوکاریوتی از همزیستی میان ارگانیسم های تک سلولی شکل گرفته اند. بر اساس این نظریه، میتوکندری ها و پلاستها (مانند کلروپلاست)، و احتمالاً دیگر اندامک ها، نمایانگر باکتری هایی هستند که پیش تر آزادزی بوده اند و حدود ۱٫۵ میلیارد سال پیش به درون سلول دیگری به عنوان همزیست آورده شده اند. شواهد مولکولی و نیز بیوشیمیایی ساختاری نشان می دهد که میتوکندری از یک پروتئوباکتری ها (به طور مشخص، ریکتسیالس، کلاد SAR11 یا اقوام آن ها) و کلروپلاست از سیانوباکتریها منشأ گرفته اند. برای مطالعهٔ بیشتر. The Ancestor's Tale by Richard Dawkins section: The Great Historic Rendezvous
ئوم یوشین (به کره ای: 엄유신 به انگلیسی: Eom Yoo-shin) (زاده ۱۰ مارس ۱۹۵۱) بازیگر کره جنوبی است. او فعالیت خود را در سن ۲۰ سالگی از سال ۱۹۷۱ شروع کرد و در سریال جواهری در قصر در نقش ملکه مادر ظاهر شد
شهرستان ووکوار اسریجم (به لاتین: Vukovar-Srijem County) یک شهرستان های کرواسی در کرواسی است. خصوصیات. شهرستان ووکوار اسریجم ۲٬۴۵۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۸۰٬۱۱۷ نفر جمعیت دارد و ۷۸-۲۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مزیمبا (به لاتین: Mzimba) یک شهر در مالاوی است که در منطقه شمالی مالاوی واقع شده است. خصوصیات. مزیمبا ۲۶٬۲۲۴ نفر جمعیت دارد.
نکهاتا بای (به لاتین: Nkhata Bay) یک شهر در مالاوی است که در منطقه شمالی مالاوی واقع شده است. خصوصیات. نکهاتا بای ۱۴٬۷۲۲ نفر جمعیت دارد و ۴۷۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
رامفی (به لاتین: Rumphi) یک شهر در مالاوی است که در منطقه شمالی مالاوی واقع شده است. خصوصیات. رامفی ۲۷٬۹۸۸ نفر جمعیت دارد.
ددزا (به لاتین: Dedza) یک شهر در مالاوی است که در منطقه مرکزی مالاوی واقع شده است. خصوصیات. ددزا ۱۵٬۷۵۳ نفر جمعیت دارد.
دووا (به لاتین: Dowa, Malawi) یک شهر در مالاوی است که در منطقه مرکزی مالاوی واقع شده است. خصوصیات. دووا ۶٬۱۷۶ نفر جمعیت دارد.
مپونلا (به لاتین: Mponela) یک شهر در مالاوی است که در منطقه مرکزی مالاوی واقع شده است. خصوصیات. مپونلا ۱۳٬۶۷۰ نفر جمعیت دارد.
مچینجی (به لاتین: Mchinji) یک شهر در مالاوی است که در منطقه مرکزی مالاوی واقع شده است. خصوصیات. مچینجی ۲۵٬۱۸۴ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
نخوتاکوتا (به لاتین: Nkhotakota) یک شهر در مالاوی است که در منطقه مرکزی مالاوی واقع شده است. خصوصیات. نخوتاکوتا ۳۳٬۱۵۰ نفر جمعیت دارد و ۴۷۱٫۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
نتچئو (به لاتین: Ntcheu) یک شهر در مالاوی است که در منطقه مرکزی مالاوی واقع شده است. خصوصیات. نتچئو ۱۲٬۱۶۸ نفر جمعیت دارد.
خط آبی باریک () فیلمی مستند به کارگردانی ارول موریس است که در سال ۱۹۸۸ منتشر شد. این فیلم داستان رندل دیل آدامز، مردی که به جرم قتلی که مرتکب نشده، متهم به حبس ابد است را به تصویر می کشد. پروندهٔ آدامز بازبینی شد و حدود یک سال پس از توزیع فیلم از زندان آزاد شد. پس از آزادی آدامز از زندان، او درگیر یک نبرد حقوقی با موریس بر سر حقوق مربوط به داستانش شد. این موضوع پس از آنکه به آدامز اجازه استفاده انحصاری از هر چیزی که در مورد موضوع زندگی اش نوشته یا ساخته شده بود، داده شد، خارج از دادگاه حل وفصل شد.
هنری پرایز جکمن (به انگلیسی: Henry Pryce Jackman؛ متولد ۱۹۷۴) آهنگساز، رهبر ارکستر، تنظیم کننده، نوازنده پیانو، نوازنده، و ترانه سرای انگلیسی است. وی فارغ التحصیل دانشگاه آکسفورد است. او دو بار برنده و چهار بار نامزد دریافت جایزه آنی و یک بار نامزد دریافت جایزه بفتا شده است. آثار. سینمایی. "پاندای کونگ فوکار: رازهای پنج آتشین" (۲۰۰۸) "شوالیه تاریکی" (۲۰۰۸) "هیولاها علیه بیگانگان" (۲۰۰۹) "هیولاها علیه بیگانگان: بخش ۲" (۲۰۰۹) "کیک-اس" (۲۰۱۰) "سفرهای گالیور" (۲۰۱۰) "وینی د پو" (۲۰۱۱) "" (۲۰۱۱) "گربه چکمه پوش" (۲۰۱۱) "ریزه میزه" (۲۰۱۱) "مردی روی لبه" (۲۰۱۲) آسفالت (۲۰۱۲) " (۲۰۱۲) " (۲۰۱۲) "رالف خرابکار" (۲۰۱۲) "" (۲۰۱۳) "این آخرشه" (۲۰۱۳) "توربو" (۲۰۱۳) "کیک-اس ۲" (۲۰۱۳) "کاپیتان فیلیپس" (۲۰۱۳) "" (۲۰۱۴) "شش قهرمان بزرگ" (۲۰۱۴) "مصاحبه" (۲۰۱۴) "" (۲۰۱۴) "پیکسل ها" (۲۰۱۵) "موج پنجم" (۲۰۱۶) "تولد یک ملت" (۲۰۱۶) " (۲۰۱۶) " (۲۰۱۶) " (۲۰۱۷) " (۲۰۱۷) "" (۲۰۱۷) "غارتگر" (۲۰۱۸) "رالف اینترنت را خراب می کند" (۲۰۱۸) "کارآگاه پیکاچو" (۲۰۱۹) "۲۱ پل" (۲۰۱۹) "" (۲۰۱۹) "استخراج" (۲۰۲۰) "چری" (۲۰۲۱) بازی های ویدئویی. " (۲۰۱۶) "
نتچیسی (به لاتین: Ntchisi) یک شهر در مالاوی است که در منطقه مرکزی مالاوی واقع شده است. خصوصیات. نتچیسی ۹٬۷۳۷ نفر جمعیت دارد.
سالیما (شهر) (به لاتین: Salima (township)) یک شهر در مالاوی است که در منطقه مرکزی مالاوی واقع شده است. خصوصیات. سالیما ۴۰٬۱۰۶ نفر جمعیت دارد و ۵۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بالاکا (به لاتین: Balaka) یک شهر در مالاوی است که در منطقه جنوبی مالاوی واقع شده است. خصوصیات. بالاکا ۲۴٬۰۵۲ نفر جمعیت دارد.
لیوونده (به لاتین: Liwonde) یک شهر در مالاوی است که در منطقه جنوبی مالاوی واقع شده است. خصوصیات. لیوونده ۲۹٬۴۸۹ نفر جمعیت دارد.
مانگوچی (به لاتین: Mangochi) یک شهر در مالاوی است که در منطقه جنوبی مالاوی واقع شده است. خصوصیات. مانگوچی ۵۱٬۴۲۹ نفر جمعیت دارد.
مونکی بای (به لاتین: Monkey Bay) یک شهر در مالاوی است که در منطقه جنوبی مالاوی واقع شده است. خصوصیات. مونکی بای ۱۴٬۵۹۱ نفر جمعیت دارد و ۴۹۶٫۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
نسانجه (به لاتین: Nsanje) یک شهر در مالاوی است که در منطقه جنوبی مالاوی واقع شده است. خصوصیات. نسانجه ۲۷٬۱۳۱ نفر جمعیت دارد.
مولانجه (به لاتین: Mulanje) یک شهر در مالاوی است که در منطقه جنوبی مالاوی واقع شده است. خصوصیات. مولانجه ۲۰٬۸۷۰ نفر جمعیت دارد.
تیولو (به لاتین: Thyolo) یک شهر در مالاوی است که در منطقه جنوبی مالاوی واقع شده است. خصوصیات. تیولو ۷٬۰۲۹ نفر جمعیت دارد.
پهالموبه (به لاتین: Phalombe) یک شهر در مالاوی است که در منطقه جنوبی مالاوی واقع شده است. خصوصیات. پهالموبه ۳٬۰۵۸ نفر جمعیت دارد.
پی جو یا پیجر دستگاه قابل حملی است که از آن برای دریافت پیام های متنی (حرف و عدد) و صوتی با کمک امواج رادیویی استفاده می شود. با دستگاه پی جو تنها می توان پیام را دریافت کرد و فرستادن پیام به آن با تلفن انجام می شود. پیجرها در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی توسعه یافتند و در دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفتند، تا اینکه جای خود را به تلفن های همراه دادند، اکنون در موارد خاص استفاده می شوند. انفجار هزاران پیجر در لبنان و سوریه (۲۰۲۴). ۲۷ شهریور ۱۴۰۳ ساعت حوالی ۱۴ به وقت محلی هزاران پیجر در لبنان و سوریه بر اثر انفجار باتری لیتیومی منفجر شد و باعث آسیب به بیش از ۳۰۰۰ نفر و کشته شدن دست کم ۹ نفر شد. در میان آسیب دیدگان و کشته شدگان کودکان نیز دیده می شوند. اغلب استفاده کنندگان از پیجر از اعضای حزب الله لبنان بودند و از اسرائیل به عنوان متهم اصلی نام برده شده است. بسیاری از غیر نظامیان نیز بر اثر انفجار پیجر در اطرافشان آسیب دیدند. فرار گرمایی پس از هک شدن از عوامل احتمالی انفجار ذکر شده است. تاریخچه. اولین تلفن سیستم پیجر در سال ۱۹۴۹ توسط آلفرد جی گراس طراحی شد. یکی از اولین خدمات پیجینگ عملی
در سال ۱۹۵۰ برای پزشکان در شهر نیویورک راه اندازی شد. پزشکان ۱۲ دلار در ماه برای این سرویس پرداخت می کردند و یک پیجر ۲۰۰ گرمی (۷ اونس) حمل می کردند که پیام های تلفنی را در ۴۰ کیلومتری (۲۵ مایلی) یک برج فرستنده دریافت می کرد. این سیستم توسط شرکت Reevesound ساخته شده و توسط Telanswerphone اداره می شود. در سال ۱۹۶۰، جان فرانسیس میچل عناصر ترکیبی از موتورولا واکی تاکی و فناوری های رادیویی خودرو برای ایجاد اولین پیجر ترانزیستوری استفاده کرد و از آن زمان، فناوری پیجینگ به پیشرفت خود ادامه داد و پذیرش پیجر در بین پرسنل اورژانس تا ژوئیه ۲۰۱۶ همچنان محبوب بود. در سال ۱۹۶۲، سیستم بل، انحصار تلفن ایالات متحده، سیستم صفحه بندی رادیویی بِل بوی خود را در نمایشگاه جهانی سیاتل ارائه کرد. بِل بوی اولین سیستم تجاری برای پیجینگ شخصی بود. همچنین یکی از اولین برنامه های کاربردی مصرف کننده را نشان داد ترانزیستور (اختراع شده توسط آزمایشگاه بل در سال ۱۹۴۷)، که برای آن سه مخترع آزمایشگاه بل جایزه نوبل فیزیک را در سال ۱۹۵۶ دریافت کردند. مدار حالت جامد پیجر بِل بوی را به اندازه یک دستگاه کنترل از راه دور تلویزیون کوچک قادر می سازد تا د
ر جیب یا کیف مشتری قرار گیرد که در آن زمان یک شاهکار بود. بِل بوی ترمینالی بود که وقتی کسی می خواست با او تماس بگیرد به کاربر اطلاع می داد. هنگامی که فرد یک سیگنال صوتی (وزوز) روی پیجر دریافت کرد، کاربر تلفنی پیدا کرد و با مرکز خدمات تماس گرفت که پیام تماس گیرنده را به کاربر اطلاع داد. در اواسط دهه ۱۹۸۰، صفحه بندی رادیویی تن و صدا در میان امدادگران اورژانس و متخصصان محبوب شد. پیجرهای تن و صدا یا توسط یک ایستگاه پایه محلی یا از طریق شماره تلفنی که به هر پیجر اختصاص داده شده بود فعال می شدند. در دهه ۱۹۹۰، پیجرها به عنوان یک جایگزین ارزان تر، کوچکتر و قابل اعتمادتر در بین عموم مردم محبوب شدند تلفن های همراه. پیجرهای رادیویی (بل سیستم بل بوی) هر کدام از سه صفحه استفاده می کردند گیرنده نی رله ها، هر رله روی یکی از ۳۳ فرکانس مختلف تنظیم می شوند و زمانی که هر سه رله همزمان فعال می شوند، به طور انتخابی به یک مشتری خاص زنگ می زنند. با کاهش قیمت تلفن های همراه، تلفن های کوچک مانند موتورولا استارتک و نوکیا سری ۴۰ خط وارد بازار شد و اتصال سلولی گسترش یافت و تلفن های دیجیتال به کار گرفته شدند پیامک زدناکثر مشتریان پیجر خا
رج از زمینه های تخصصی در اواخر دهه ۱۹۹۰ به تلفن های همراه مهاجرت کردند. در حالی که موتورولا پایان تولید پیجر جدید خود را در سال ۲۰۰۱ اعلام کرد، پیجرها همچنان در مجتمع های بزرگ بیمارستانی مورد استفاده قرار می گرفتند. اولین پاسخ دهندگان در مناطق روستایی با پوشش سلولی ناکافی اغلب پیجر صادر می شوند. را بمب گذاری ۲۰۰۵ لندن منجر به اضافه بار شد تترا سیستمهای خدمات اضطراری نشان دادند که پیجرها، با عدم نیاز به ارسال تأییدیه قبل از نشان دادن پیام، و قابلیت مربوط به کار در سطوح سیگنال بسیار پایین، کاملاً از جانشینان خود پیشی نمی گیرند. آتش نشانان داوطلب، امدادگران ای ام اس و اعضای گروه نجات معمولاً پیجرهایی را حمل می کنند تا آنها را از تماس های اضطراری برای بخش خود آگاه کنند. این پیجرها صدای خاصی را از فرکانس رادیویی آتش نشانی دریافت می کنند.
پارک جونگ سو (؛ زادهٔ ) یک بازیگر اهل کره جنوبی است. او در ایران بخاطر بازی در سریال جواهری در قصر بابازی در نقش بانو پارک (بانوی منشی های سلطنتی) و در دونگ یی بابازی در نقش مادر پادشاه شناخته شد. زندگینامه. پارک جونگ سو یکی از بازیگران مشهور کره جنوبی است،او کار خود را از سال ۱۹۷۲ با فعالیت در تئاتر آغاز کرد. و در سال ۱۹۷۴ برنده جایزه بازیگری به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد و همین، او را تشویق کرد که از سال ۱۹۷۵ به کارش توجه بیشتری بکند و سه سال بعد، او از حرفه بازیگری اش پس از ازدواج با یک بازرگان، بازنشسته شد. اما در سال ۱۹۸۹ با توجه به ورشکستگی شوهرش در صنعت بازرگانی مجددا به بازیگری بازگشت و به عنوان بازیگر نقش اصلی در چندین اثر مانند "فصل طوفانی" و "چگونگی زندگی این زن" ظاهر شد. وی همچنین از این ازدواج، صاحب ۲ دختر شد. اما پارک جونگ سو در سال ۱۹۹۷ به علت تفاوت های شخصیتی ، طلاق گرفت و پس از آن، فعالانه به کار خود ادامه داد و نقش های مختلفی را در فیلم ها و سریالهای مختلفی به عهده گرفت و اکنون، در بیشتر سریالها نقش های مادرها و مادربزرگ ها را ایفا می کند. او همچنین، به خاطر بازی در سریالهای جواهری د
ر قصر در سال ۲۰۰۳ و دونگ یی در سال ۲۰۱۰ به شهرت بسیاری در بسیاری از کشورها دست یافت. پارک جونگ سو،فارغ التحصیل رشته دارو سازی و گروه مدیریت مدیریت و بازرگانی از دانشگاه دوک سونگیو ی کره جنوبی می باشد. وی ۱۶۴ سانتی متر قد دارد و سرگرمی های خود را خیاطی،تماشای فیلم و مسافرت می داند.وی مسیحی و پیرو مذهب پروتستان می باشد.
شکست ناپذیر یک فیلم جنگی و درام به کارگردانی آنجلینا جولی است. این فیلم بر پایه رمان ناگسستنی اثر لورا هیلن برند برگرفته شده است. شکست ناپذیر داستان واقعی یک قهرمان المپیک به اسم لوئی زامپرینی است که در دوران جنگ جهانی دوم به عضویت نیروی ارتش آمریکا درآمد. در سال ۱۹۴۳ هواپیمایی که او و ده سرباز دیگر که سوارش بودند در اقیانوس آرام سقوط کرد و هشت نفر کشته شدند. سه سرباز زنده مانده (از جمله زامپرینی) بدون آب آشامیدنی و غذا چهل و هفت روز کامل در اقیانوس سرگردان شدند. پس از مدتی زامپرینی به همراه دوستش توسط نیروهای ژاپن اسیر می شود و تا آخر جنگ در اسارت باقی می ماند و شکنجه های زیادی را تحمل می کند. در سال ۲۰۱۰ لورا هیلن برند بر اساس سرگذشت زامپرینی کتابی پر فروش منتشر کرد. نسخه اولیه فیلمنامه را ریچارد لاگراونیز نوشت و فرانسیس لارنس هم به عنوان کاگردان انتخاب شد. اما کمپانی یونیورسال از فیلمنامه راضی نبود و برای همین برادران کوئن را برای بازنویسی فیلمنامه استخدام کردند. با طولانی شدن روند بازنویسی فیلمنامه لارنس از پروژه کنار کشید و آنجلینا جولی جایگزین او شد. این فیلم در نمایش افتتاحیه سیدنی در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۴ و
در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۴ در آمریکا به نمایش درآمد. شکست ناپذیر با استقبال نسبتاً خوب منتقدان مواجه شد و توانست نزدیک به دویست میلیون دلار در بازار جهانی فروش کند که با توجه به بودجه ۶۵ میلیونی آن رقم قابل قبولی محسوب می شود. فیلم در سه رشته نامزد جایزه اسکار شد. داستان. بعد از سقوطی تقریباً کشنده در جنگ جهانی دوم، لوئیس زامپرینی ۴۷ روز پر از رعب و وحشت را به همراه دو تن از یارانش روی دو قایق نجات بادی گذراند. تا این که توسط نیروی دریایی ژاپن دستگیر و به یکی از اردوگاه های اسرای جنگی اعزام شد.
نَعش کِش یا خودروی حمل تابوت، به هر وسیلهٔ نقلیه (درشکه یا خودرو) گفته می شود که از آن برای حمل مردگان در تابوت (به عربی: نَعش) استفاده می شود. در ایران. در سال ۱۳۸۲، بهشت زهرا اقدام به خرید تعدادی مرسدس-بنز کلاس-ئی (که خودروهایی لوکس محسوب می شدند) به عنوان نعش کش کرد. از آنجا که پیش از این تنها در نیروی انتظامی از چنین خودروهایی استفاده می شد و تعیین آن به عنوان جایزهٔ قرعه کشی حساب های قرض الحسنه یک بانک بسیار خبرساز شده بود، این مسئله که «"دیگر هیچ کسی آرزوی سوار شدن بنز را به گور نمی بَرَد"» مورد شوخی قرار می گرفت.
توپاز () فیلمی در ژانر جاسوسی و دلهره آور به کارگردانی آلفرد هیچکاک است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد. داستان. در سال ۱۹۶۲ در کپنهاگ، یک افسر بلندپایهٔ اطلاعاتی اتحاد جماهیر شوروی به نام بوریس کوسنوف به غرب پناهنده می شود. در جریان بازجویی، مأمور سیا مایک نوردستروم مطلع می شود که شوروی قصد دارد موشک های هسته ای را در کوبا مستقر کند. برای اثبات فیزیکی این ادعا، نوردستروم نام کوسنوف را در اختیار مأمور فرانسوی، آندره دوورو، قرار می دهد و از او می خواهد تا با پرداخت رشوه به لوئیس اوریبه، عضو هیئت نمایندگی کوبا در سازمان ملل، عکس هایی از اسناد مربوط به پایگاه های موشکی تهیه کند. دوورو تصمیم می گیرد دخترش میشل را در سفر ماه عسل به نیویورک همراهی کند. همسر آندره، نیکول، نگران است که این سفر خانوادگی پوششی برای مأموریت کاری آندره باشد. در نیویورک، مأمور فرانسوی فیلیپ دوبوا مأمور تماس با اوریبه می شود؛ اوریبه دبیر ریکو پارا، مقام کوبایی ای است که در هتل ترزا در هارلم اقامت دارد تا همبستگی خود را با جامعهٔ سیاه پوستان نشان دهد. دوبوا مخفیانه وارد هتل می شود و با پرداخت رشوه، اوریبه را متقاعد می کند تا اسناد را برای عکاسی از
دفتر پارا خارج کند. پارا دوبوا را هنگام عکاسی غافلگیر می کند. دوبوا که تحت تعقیب انقلابیون کوبایی قرار گرفته، به طور عمدی با دوورو برخورد می کند و دوربین را به او می سپارد. یک نگهبان کوبایی مو قرمز به دوورو کمک می کند تا برخیزد، اما اجازهٔ رفتن به او می دهد. دوبوا در میان جمعیت اطراف هتل ناپدید می شود. عکس های دوبوا تأیید می کنند که شوروی در حال استقرار موشک ها در کوباست. دوورو، با وجود اتهامات خیانت از سوی همسرش، به کوبا سفر می کند. معشوقه اش، خوانیتا دِ کوردوبا (کارین دور)، بیوهٔ یکی از «قهرمانان انقلاب» است و همین موضوع به او امکان فعالیت مخفی در مقاومت را می دهد. دوورو هنگام ورود، پارا را در حال ترک عمارت خوانیتا می بیند. او از خوانیتا می خواهد تا از موشک ها عکس بگیرد. خدمتکاران وفادار خوانیتا، کارلوتا و پابلو مندوزا، در نقش گردشگران ظاهر می شوند و از موشک ها عکس برداری می کنند. آن ها پیش از دستگیری، فیلم های افشاگرانه را پنهان می کنند. در جریان یک گردهمایی بزرگ و سخنرانی طولانی «لیدر ماکسیمو»، نگهبان مو قرمز چهرهٔ دوورو را از حادثهٔ نیویورک به یاد می آورد. پارا، پس از شکنجهٔ کارلوتا، درمی یابد که خوانیتا
رهبر مقاومت است. او برای نجات خوانیتا از شکنجهٔ شدید، او را در آغوش می گیرد و به قتل می رساند. در فرودگاه هاوانا، مأموران کوبایی موفق به یافتن میکروفیلم ها نمی شوند. دوورو بازمی گردد و درمی یابد که نیکول او را ترک کرده است. او به پاریس فراخوانده می شود. پیش از عزیمت، کوسنوف اطلاعاتی دربارهٔ سازمان جاسوسی شوروی به نام «توپاز» در سرویس اطلاعاتی فرانسه در اختیارش می گذارد و نام یکی از افشاگران، آنری ژاره، مقام رسمی ناتو را فاش می کند. در پاریس، آندره توسط میشل و فرانسوا از فرودگاه برده می شود. او همراه میشل به مهمانی کوکتل در خانهٔ دوستش ژاک گرانویل می رود. میشل قصد دارد والدینش را آشتی دهد، اما نیکول پس از اطلاع از رابطهٔ آندره با خوانیتا، امتناع می کند. در مهمانی، ژاک اعتراف می کند که زمانی به نیکول علاقه مند بوده، اما او با آندره ازدواج کرده است. آندره برخی از دوستان و همکاران قدیمی اش، از جمله گرانویل و ژاره، را به ناهار در رستورانی مجلل دعوت می کند تا مقدمات تحقیق را فراهم کند. او موضوع توپاز را مطرح می کند تا واکنشی برانگیزد. ژاره ادعا می کند که این اطلاعات نادرست است و کوسنوف یک سال پیش مرده است. ژاره وح
شت زده به دیدار رهبر حلقهٔ جاسوسی، ژاک گرانویل، می رود. دوورو، نیکول و گرانویل از دوران مقاومت فرانسه با یکدیگر دوست بوده اند. گرانویل به ژاره هشدار می دهد که ادعای مرگ کوسنوف اشتباه بوده، زیرا آمریکایی ها به راحتی دروغ او را کشف خواهند کرد. هنگام خروج ژاره از خانهٔ گرانویل، نیکول که برای دیدار معشوقش آمده، او را می بیند. دوورو از فرانسوا می خواهد تا با ژاره مصاحبه کند و او را به اعتراف وادارد. پیش از موفقیت فرانسوا، دو مرد ناشناس وارد می شوند. دوورو و میشل به آپارتمان ژاره می رسند و با جسد او مواجه می شوند؛ خودکشی ای ساختگی. فرانسوا ناپدید شده است. او به آپارتمان میشل بازمی گردد و می گوید که ربوده شده، اما موفق به فرار شده و شمارهٔ تلفن رئیس آدم ربایان را شنیده است؛ فردی با نام رمز «کلمبین»، رهبر توپاز. نیکول با دیدن طرح چهرهٔ ژاره که توسط فرانسوا کشیده شده، او را به عنوان همان مردی که از خانهٔ گرانویل خارج شد، شناسایی می کند. او شمارهٔ تلفن را نیز متعلق به گرانویل می داند و با اشک به خانواده اش می گوید که گرانویل باید رهبر توپاز باشد. گرانویل، پس از افشای هویتش، در نسخهٔ آمریکایی و فرانسوی خودکشی می کند و د
ر نسخهٔ بریتانیایی به شوروی می گریزد. فیلمنامه. در سال ۱۹۶۷، شل تالمی و ویلیام پیگت براون تلاش کردند تا حقوق اقتباس سینمایی رمان لئون یوریس را با مبلغ ۵۰۰٬۰۰۰ دلار خریداری کنند، اما این معامله به دلیل کاهش ارزش پوند در سال ۱۹۶۷ توسط بانک انگلستان متوقف شد. پنج ماه بعد، آلفرد هیچکاک یوریس را استخدام کرد تا رمان خودش را برای پردهٔ سینما اقتباس کند. پس از آن، فیلیپ دو وُژولی شکایتی علیه یوریس، یونیورسال پیکچرز و MCA Inc. تنظیم کرد و مدعی شد که داستان رمان و فیلم از نسخهٔ منتشرنشدهٔ او با عنوان "Le reseau Topaz" به سرقت رفته است. این پرونده خارج از دادگاه با توافقی حل وفصل شد که بر اساس آن، یوریس تمام حقوق مربوط به سود فیلم را دریافت کرد، اما نیمی از سود حاصل از فروش رمان به دو وُژولی تعلق گرفت. گزارش ها حاکی از آن است که هیچکاک و یوریس در زمینهٔ پرداخت شخصیت ها اختلاف نظر داشتند؛ هیچکاک معتقد بود که یوریس شخصیت های منفی داستان را انسانی نکرده است. از سوی دیگر، یوریس از اصرار هیچکاک برای افزودن طنز سیاه ناراضی بود. پس از نگارش بخشی از پیش نویس، یوریس پروژه را ترک کرد. هیچکاک تلاش کرد تا آرتور لورنتس را برای تکمیل
فیلمنامه استخدام کند، اما او نپذیرفت و پیش نویس ناتمامی را باقی گذاشت، در حالی که زمان فیلم برداری نزدیک بود. در نهایت، ساموئل ای. تیلور، نویسندهٔ مشترک فیلم "سرگیجه"، استخدام شد، اما فیلم بدون فیلمنامهٔ کامل آغاز شد. برخی از صحنه ها تنها چند ساعت پیش از فیلم برداری نوشته شدند. هیچکاک فیلمنامه را اندکی پیش از آغاز فیلم برداری تغییر داد و شرکت پخش کننده، یونیورسال، پایانی متفاوت از آنچه هیچکاک ترجیح می داد، تحمیل کرد. برای فیلم "توپاز"، هیچکاک بازیگر ۱۹ سالهٔ فرانسوی کلود ژاد را از فیلم "بوسه های دزدیده شده" اثر تروفو انتخاب کرد. او و دنی روبن، که نقش مادرش را بازی می کرد، جلوهٔ زیبایی و جذابیت را به داستان افزودند. هیچکاک بعدها گفت: «ژاد دختر جوانی نسبتاً آرام است، اما دربارهٔ رفتارش در تاکسی نمی توانم تضمینی بدهم.» بازخورد. فروش گیشه. فیلم "توپاز" در سال ۱۹۷۰ توانست ۳٫۸ میلیون دلار از محل اجارهٔ ناخالص در ایالات متحده آمریکا و کانادا درآمد کسب کند. واکنش منتقدان. وینسنت کنبی از روزنامهٔ "نیویورک تایمز" این فیلم را در فهرست ده فیلم برتر سال ۱۹۶۹ قرار داد و آن را «موفقیتی بزرگ، داستانی اپیزودیک و عجیب از جاسو