Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شهرستان اینجه (به کره ای: 인제군) یا رینجه (به کره ای [معیار پیونگ یانگ]: 린제군) یک شهرستان در شمال شرق کره جنوبی (شرق شبه جزیره کره) است که در تابعیت استان گانگوون قرار دارد. شهرستان اینجه ۱٬۶۴۶٫۳۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱٬۱۳۱ نفر جمعیت دارد. این شهرستان بر روی مرز با کره شمالی قرار داشته، و از زمان جنگ کره به این سو، یکی از مناطق تدارکاتی راهبردی ارتش کره جنوبی و قوای آمریکائی بوده است. تاریخ. در اوس سال ۱۸۹۶ میلادی، شهرستان اینجه، به شکل امروزی خویش، در تابعیت استان (تاریخی) گانگوون تاسیس شد. در سال ۱۹۰۶ میلای، «قصبهٔ گیرین» از شهرستان چونچون به این شهرستان ضمیمه شد. در آوریل سال ۱۹۱۴ میلادی، با ادغام و اصلاح مرزها، در تابعیت شهرستان اینجه، ۶ قصبه قرار داشت، شامل: «بوک (شمالی)»، «سوهوا»، «گونّه» []، «گیرین»، «نام (جنوبی)»، و «نِه» []. در سال ۱۹۱۷ میلادی، «قصبهٔ گونّه» به «قصبهٔ اینجه» تغییر نام داد. پس از استقلال کره از ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی، این کشور به دو نیمه تقسیم شد. مرز بین دو کره در آن زمان، مدار ۳۸ درجه شمالی در نظر گرفته شده بود. این مدار از میان استان (تاریخی) گانگوون عبور می کند. در نتیجه استان گانگ
وون به نیمهٔ شمالی و نیمهٔ جنوبی تقسیم شد.شهرستان اینجه نیز به دو نیم تقسیم شد. بیشتر اراضی آن، منجمله مرکز اداری آن در «قصبهٔ اینجه» در شمال مدار و در تابعیت کره شمالی قرار گرفت. بخش هایی از اراضی این شهرستان در جنوب این مدار قرار گرفتند، و در تبعیت استان (جنوبی) گانگوون قرار گرفتند؛ شامل: تمامی «قصبهٔ نِه»، روستاهای «اورون»، «بوپیونگ»، «جونجا»، «شین پونگ»، «گاپ»، و «گیمبو» از «قصبهٔ نام (جنوبی)»، روستاهای «بانگ دونگ»، «بوک (شمالی)»، «جین دونگ»، «سانگنام»، «سو (غربی)»، «هانام»، و «هیون» از «قصبهٔ گیرین»، و اراضی ای از روستای «وون ده» از «قصبهٔ اینجه». «قصبهٔ نِه» بدون تغییری ضمیمهٔ شهرستان هونگ چون شد. سایر اراضی فوق الذکر با هم ادغام شده و به «قصبهٔ شین نام» [] تغییر نام داده و در تابعیت شهرستان هونگ چون قرار گرفت. بین سال های ۱۹۴۵ و ۱۹۵۲ میلادی (جنگ کره)، «شهرستان اینجه» در تابعیت کره شمالی باقی ماند. در طول جنگ کره، این شهرستان صحنهٔ نبرد بین طرفین بود، و در نتیجه تغییرات تقسیماتی اداری در کره شمالی بر روی آن اعمال نشد. با پایان جنگ کره در سال ۱۹۵۳ میلادی و امضای آتش بس بین کره شمالی و ایالات متحده آمریکا
، تقریبا تمامی اراضی شهرستان اینجه به تابعیت دولت کره جنوبی در آمد. در نتیجه، در نوامبر ۱۹۵۴ میلادی، این شهرستان، تحت مدیریت استان (جنوبی) گانگوون مجددا تاسیس شد. هم زمان با بازتاسیس شهرستان اینجه، «قصبهٔ شین نام» به قصبه های سابق خود مجددا تجزیه شده و با جدایی از شهرستان هونگ چون، مجددا ضمیمهٔ شهرستان اینجه شد. «قصبهٔ نِه» بخشی از شهرستان هونگ چون باقی ماند. «قصبهٔ هه آن» [] که تا پیش از تقسیم کره، در تابعیت شهرستان یانگ گو قرار داشت نیز در تابعیت شهرستان اینجه قرار گرفت. یک روستا که بر اساس ادعای کره جنوبی در تابعیت «قصبهٔ سوهوا» قرار دارد، در شمال مرز قرار گرفت، روستای «ایپو» []. این روستا در تابعیت شهرستان گومگانگ که در سال ۱۹۵۲ میلادی تأسیس شده بود، قرار گرفت. دو روستای دیگر نیز در نزدیکی مرز دو کره و منطقه غیرنظامی کره قرار گرفته و خالی از سکنه شدند، روستاهای «جانگ سونگ» و «سوهوی». این دو روستا منحل شده و اراضی آن به روستاهای مجاور واگذار شد. در ژانویه سال ۱۹۶۳، «قصبهٔ هه آن» منحل شده و اراضی آن ضمیمهٔ «قصبهٔ سوهوا» شد. در ژوئیه ۱۹۷۳ میلادی، روستاهای اراضی قصبهٔ سابق هه آن از «قصبهٔ سوهوا» در شهرستان ای
نجه جدا شده و به «قصبه دونگ (شرقی)» در شهرستان یانگ گو پیوستند. در تابعیت این قصبه، دفتر اداری شعبهٔ محلی هه آن برای این روستاها تشکیل شد. در همان زمان، دو روستای سانگ سونه [] و هاسونه [] از «قصبه نام (جنوبی)» شهرستان یانگ گو به «قصبه نام (جنوبی)» در شهرستان اینجه پیوستند. در عوض، از روستای «دومو» [] «قصبه نام (جنوبی)» در شهرستان اینجه به «قصبه نام (جنوبی)» شهرستان یانگ گو پیوست. در همان زمان، روستای «سوسان» [] از «قصبهٔ بوکسان» در شهرستان چون سونگ (شهر چونچون) به «قصبه نام (جنوبی)» در شهرستان اینجه پیوست. در همان زمان، روستای «میسان» [] از «قصبهٔ نِه» شهرستان هونگ چون جدا شده و به «قصبهٔ گیرین» در شهرستان اینجه پیوست. در ماه مه ۱۹۷۹ میلادی، «قصبه اینجه» به شهرک ارتقاء یافت. در ماه فوریه ۱۹۸۳ میلادی، با ادغام روستاهای «سانگ نام»، «هانام»، و «میسان» از «قصبهٔ گیرین»، و «گیمبو» از «قصبهٔ نام (جنوبی)»، «قصبهٔ سانگ نام» تأسیس شد. در نوامبر سال ۲۰۱۲ میلای، دو روستایی که به تثبیت مرز میان دو کره در سال ۱۹۵۳ میلادی منحل شده بودند، روستاهای «جانگ سونگ» و «سوهوی»، دوباره اسماً تاسیس شدند. در مارس ۲۰۱۷ میلادی، بخش هایی
از روستای «گاپدون» []، منجمله منطقهٔ مسکونی اصلی این روستا، به «سوچی» تغییر نام یافت. نام «گاپدون» بر روی اراضی نزدیکتر به اراضی ممنوعهٔ حوالی پایگاه ارتش کره جنوبی باقی ماند. تقسیمات اداری. شهرستان اینجه به ۱ شهرک و ۵ قصبهٔ تابعه تقسیم شده است. در تابعیت این تقسیمات اداری، در مجموع ۴۴ عدد روستا وجود دارد. یک عدد روستای ادعائی نیز در خاک کره شمالی و در تابعیت شهرستان گومگانگ قرار دار. لیست روستاها. شهرک اینجه قصبه بوک (شمالی) قصبه سانگ نام قصبه سوهوا قصبه گیرین قصبه نام (جنوبی)
شهرستان بوان (به لاتین: Buan County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در جئولابوک-دو واقع شده است. شهرستان بوان ۴۹۳٫۵۴ کیلومتر مربع مساحت و ۵۸٬۸۶۹ نفر جمعیت دارد.
شهرستان تاان (به لاتین: Taean County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در چونگچئونگنام-دو واقع شده است. شهرستان تاان ۵۰۴٫۸۲ کیلومتر مربع مساحت و ۶۳٬۹۳۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان جانگسو (به لاتین: Jangsu County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در جئولابوک-دو واقع شده است. شهرستان جانگسو ۵۳۳٫۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶٬۴۶۳ نفر جمعیت دارد.
شهرستان جانگسئونگ (به لاتین: Jangseong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در جئولانام-دو واقع شده است. شهرستان جانگسئونگ ۵۱۸٫۶۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵۵٬۹۸۶ نفر جمعیت دارد.
شهرستان جانگهونگ (به لاتین: Jangheung County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است، که در جئولانام-دو واقع شده است. شهرستان جانگهونگ ۶۱۷٫۹۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵۳٬۳۹۲ نفر جمعیت دارد.
شهرستان جونگپیئونگ (به لاتین: Jeungpyeong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در چونگچیونبوک-دو واقع شده است. شهرستان جونگپیئونگ ۸۱٫۸۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱٬۲۷۶ نفر جمعیت دارد.
شهرستان جینان (به لاتین: Jinan County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در جئولابوک-دو واقع شده است. شهرستان جینان ۷۸۸٫۹۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱٬۲۷۳ نفر جمعیت دارد.
شهرستان جینچئون (به لاتین: Jincheon County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در چونگچیونبوک-دو واقع شده است. شهرستان جینچئون ۴۰۶٫۰۸ کیلومتر مربع مساحت و ۶۰٬۹۶۴ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر والهو، کالیفرنیا خواهرخواندهٔ شهرستان جینچئون هست.
شهرستان جیندو (به لاتین: Jindo County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در جئولانام-دو واقع شده است. شهرستان جیندو ۴۲۰٫۳۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹٬۵۳۸ نفر جمعیت دارد.
شهرستان جونگ سون (به کره ای: 정선군) یک شهرستان در شمال شرق کره جنوبی (شرق شبه جزیره کره) است که در تابعیت استان گانگوون قرار دارد. شهرستان جونگ سون ۱٬۲۱۹٫۵۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳٬۳۸۱ نفر جمعیت دارد. تاریخ. این شهرستان، به این شکل امروزی، در سال ۱۸۹۶ میلادی، پیش از استعمار ژاپن بر کره تاسیس شد. در اکتبر سال ۱۹۰۶، دو قصبهٔ «ایم گیه» [] و «دوئام» [] از شهرستان گانگ نونگ، و قصبهٔ «شین دونگ» [] از شهرستان پیونگ چانگ ضمیمهٔ این شهرستان شد. در ژوئیه سال ۱۹۲۴، قصبهٔ «سو (غربی)» [] در قصبهٔ «جونگ سون» [] ادغام شد. در آوریل سال ۱۹۳۱، قصبهٔ «دوئام» (که بعدتر به «قصبه ده گوالّیونگ» تغییر نام داده) به شهرستان پیونگ چانگ ضمیمه شد. پس از استقلال کره از ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی، این کشور به دو نیمه تقسیم شد. مرز بین دو کره در آن زمان، مدار ۳۸ درجه شمالی در نظر گرفته شده بود. این مدار از میان استان (تاریخی) گانگوون و از جنوب شهرستان یانگ گو عبور می کند. در نتیجه استان گانگوون به نیمهٔ شمالی و نیمهٔ جنوبی تقسیم شد. تمامی اراضی این شهرستان در جنوب این مدار قرار گرفت، و در تابعیت کره جنوبی. در نتیجه تغییر خاصی در مرزها و وضعیت ای
ن شهرستان به دلیل تقسیم کشور اتفاق نیفتاد. در ژوئیه سال ۱۹۷۳ میلادی، قصبهٔ جونگ سون به شهرک ارتقأ یافت. در همان تاریخ، با جدائی از «قصبهٔ دونگ (شرقی)»، «شهرک سابوک» تاسیس شد. در همان تاریخ، دو روستای «دوجون» و «گاموک»، با جدائی از «قصبهٔ هاجانگ» [] در شهرستان سامچوک، به قصبهٔ «ایم گیه» پیوستند. در همان تاریخ، دو روستای «گوجول» و «نام گوک» از «قصبهٔ وانگسان» [] در شهرستان میونگجو [] جدا شده و به «قصبهٔ بوک (شمالی)» [] پیوستند. در دسامبر سال ۱۹۸۰، «قصبهٔ شین دونگ» به شهرک ارتقاء یافت. در اکتبر ۱۹۸۵ میلادی، با جدایی از «شهرک سابوک»، «شهرک گوهان» تأسیس شد. در آوریل سال ۱۹۸۶، با جدائی از «قصبهٔ بوک (شمالی)» []، «قصبهٔ بوک پیونگ» تأسیس شد. در ژانویه سال ۱۹۸۹، روستای «بونگ جونگ» از «قصبهٔ ایم گیه» جدا شده و ضمیمهٔ «قصبهٔ بوک (شمالی)» شد. در ماه مه سال ۲۰۰۹، «قصبهٔ دونگ (غربی)» به «هوائام» تغییر نام یافت، و «قصبهٔ بوک (شمالی)» به «یوریانگ». تقسیمات اداری. شهرستان جونگ سون به ۴ شهرک و ۵ قصبهٔ تابعه تقسیم شده است در تابعیت این تقسیمات اداری، در مجموع ۵۹ عدد روستا وجود دارد. لیست روستاها. شهرک جونگ سون شهرک سابوک شهرک ش
ین دونگ شهرک گوهان قصبه ایم گیه قصبه بوک پیونگ قصبه نام (جنوبی) قصبه هوائام قصبه یوریانگ
شهرستان چانگنیئونگ (به لاتین: Changnyeong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در جئونسانگنام-دو واقع شده است. شهرستان چانگنیئونگ ۵۳۳٫۰۹ کیلومتر مربع مساحت و ۶۱٬۷۵۲ نفر جمعیت دارد.
شهرستان چیلگوک یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در جئونسانگبوک-دو واقع شده است. شهرستان چیلگوک ۴۵۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۷٬۱۵۸ نفر جمعیت دارد.
شهرستان چوروون به کره ای: 철원군) یک شهرستان در شمال کره جنوبی (مرکز شبه جزیره کره) است که در تابعیت استان گانگوون قرار دارد. این شهرستان، شهرستانی تقسیم شده می باشد. منطقه غیرنظامی کره که در عمل مرز بین دو کره می باشد، از میان این شهرستان عبور کرده. برای همین در کره شمالی نیز نیمهٔ شمالی این شهرستان در تابعیت نیمهٔ شمالی استان گانگوون وجود دارد. از زمان پایان جنگ کره در سال ۱۹۵۲ به این سو، مرز هر دو شهرستان تغییرات گسترده ای کرده. اهم این تغییرات شامل جذب اراضی قصبه ها و روستاها و شهرک هایی می باشد که به دلیل عبور مرز، به دو نیم تقسیم شده و به عبارتی یتیم مانده اند. به طور مثال، در سال ۱۹۶۳ میلادی، شهرستان (جنوبی) گیم هوا به دلیل اینکه عمدهٔ اراضی آن یا در کره شمالی بوده یا به دلیل نزدیکی به منطقه غیرنظامی کره، خالی از سکنه باقی مانده بود، منحل شده و به شهرستان (جنوبی) چوروون پیوست؛ یا این که در کره شمالی اراضی شهرستان یونچون (از استان گیونگ گی) را که در سمت شمالی مرز قرار گرفته بود در حوزهٔ مدیریت شهرستان (شمالی) چوروون قرار گرفت. شهرستان چوروون ۸۹۰٫۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰٬۱۳۰ نفر جمعیت دارد. تاریخ. در آوری
ل سال ۱۹۳۱ میلادی، «قصبهٔ چوروون» شهرک ارتقاء یافت. پس از استقلال کره از ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی، این کشور به دو نیمه تقسیم شد. مرز بین دو کره در آن زمان، مدار ۳۸ درجه شمالی در نظر گرفته شده بود. این مدار از میان استان (تاریخی) گانگوون عبور می کند. در نتیجه استان گانگوون به نیمهٔ شمالی و نیمهٔ جنوبی تقسیم شد. تمامی اراضی این شهرستان و همین طور شهرستان (تاریخی) گیم هوا، در شمال این مدار قرار گرفتند، و در تبعیت استان (شمالی) گانگوون قرار گرفت. در همین زمان، «شهرک چوروون» از این شهرستان مستقل شده و به «شهر در سطح شهرستان» ارتقاء یافت. دلیل این ارتقاء، این بود که شهر چوروون به عنوان مرکز استان (شمالی) گانگوون انتخاب شد. شهرهای اصلی استان تاریخی گانگوون، منجمله دو مرکز اداری سنتی آن (شهرهای وون جو و چونچون)، در جنوب مدار ۳۸ درجه و در کره جنوبی قرار گرفته بودند. یک سال بعد، در سپتامبر سال ۱۹۴۶ میلادی، با ضمیمه شدن شهر وون سان و تعداد دیگری شهرستان از استان هامگیونگ جنوبی و انتقال مرکز استان به وون سان، شهر چوروون به «شهرک» تقلیل درجه یافته و ضمیمهٔ شهرستان چوروون شد. با پایان جنگ کره در سال ۱۹۵۳ میلادی و امضای آتش
بس بین کره شمالی و ایالات متحده آمریکا، بخش هایی از اراضی این شهرستان و شهرستان گیم هوا تحت حاکمیت کره جنوبی قرار گرفت. یک عدد روستا از «قصبهٔ نام (جنوبی)» از شهرستان پیونگ گانگ در جنوب مرز قرار گرفت، «روستای جانگیون» []، سایر اراضی این شهرستان در تابعیت کره شمالی باقی ماند. واحدهای اداری که شهرستان چوروون در تابعیت کره جنوبی را تشکیل دادند شامل «شهرک چوروون»، «قصبهٔ گالمال»، «قصبهٔ دونگ سونگ»، «قصبهٔ شینسو» []، نیمی از «قصبهٔ این موک» []، نیمی از «قصبهٔ میوجانگ» []، بیشتر «قصبهٔ اوئون» []، دو روستا از «قصبهٔ نه مون» []، و دو روستا از «قصبهٔ بوک (شمالی)» []. واحدهای اداری که شهرستان گیم هوا در تابعیت کره جنوبی را تشکیل دادند شامل «شهرک گیم هوا»، «قصبهٔ سو (غربی)»، «قصبهٔ گون نام»، بخش هایی از «قصبهٔ گون بوک» و «قصبهٔ گون دونگ»، «قصبهٔ وون دونگ»، و «قصبهٔ وون نام»، و همین طور مناطق کوچکی از «قصبهٔ ایم نام». در نوامبر ۱۹۵۴ میلادی، این دو شهرستان، تحت مدیریت استان (جنوبی) گانگوون مجددا و در همسایگی با همتاهای شمالی خود، چوروون و گیم هوا تاسیس شدند. شهرستان چوروون متشکل بود از یک شهرک، «شهرک چوروون» («قصبهٔ میوجا
نگ» منحل شده و اراضی آن ضمیمهٔ این شهرک شد)، و ۳ قصبه: «قصبهٔ گالمال» («روستای جانگیون» []، که در اصل بخشی از شهرستان پیونگ گانگ بوده، ضمیمهٔ این قصبه شد.)، «قصبهٔ دونگ سونگ» («قصبهٔ اوئون» و «قصبهٔ بوک (شمالی)» منحل شده و اراضی آن ضمیمهٔ این قصبه شد)، و «قصبهٔ شینسو» («قصبهٔ این موک» و «قصبهٔ نه مون» منحل شده و اراضی آن ضمیمهٔ این قصبه شد). در همین تاریخ، به دلیل این که منطقهٔ مسکونی اصلی «شهرک چوروون» در طی جنگ کره به طور گسترده تخریب شده بود، و به دلیل مجاورت آن با منطقه غیرنظامی کره، مرکز این شهرستان به «قصبهٔ گالمال» منتقل شد. شهرستان گیم هوا متشکل از ۱ شهرک و ۷ قصبهٔ فوق الذکر بود، بدون تغییر در مرزبندی آن ها. در ژانویه سال ۱۹۶۳ میلادی، «قصبهٔ شینسو» از این شهرستان و از استان گانگوون جدا شده و ضمیمهٔ شهرستان یونچون در استان گیونگ گی شد. اراضی «قصبهٔ منحل شدهٔ نه مون» از «قصبهٔ شینسو» جدا شده و به «شهرک چوروون» پیوست.اما اراضی «قصبهٔ این موک» به همراه «شینسو» به شهرستان یونچون پیوست. در همین تاریخ، شهرستان گیم هوا منحل شده و ۱ شهرک و ۷ قصبهٔ تابعهٔ آن به شهرستان چوروون پیوستند. در ژوئیه سال ۱۹۷۳ میلادی،
دو روستای «چویانگ» و «دوچانگ» از «قصبهٔ سو (غربی)» به «شهرک گیم هوا» منتقل شدند. در ماه مه ۱۹۷۹ میلادی، «قصبهٔ گالمال» شهرک ارتقاء یافت. در دسامبر سال ۱۹۸۰ میلادی، «قصبهٔ دونگ سونگ» شهرک ارتقاء یافت. تقسیمات اداری. شهرستان چوروون به ۴ شهرک و ۱۱ قصبهٔ تابعه تقسیم شده است. در تابعیت این تقسیمات اداری، در مجموع ۸۰ عدد روستا وجود دارد. ۴ قصبهٔ ادعایی دیگر نیز در تابعیت این شهرستان در نظر گرفته شده اند. در تابعیت این قصبه ها ۱۷ روستا وجود دارد. ۲ عدد قصبه نیز، با وجود اینکه ۹ روستای تابعهٔ آنان در کره جنوبی واقع شده است، به دلیل خالی از سکنه بودن آن ها، منحل شده و «قصبهٔ ادعائی» به حساب می آیند. البته قصمت کوچکی از این دو قصبه در کره شمالی واقع شده است. در تقسیمات اداری کره شمالی برای شهرستان (شمالی) چوروون، به تبع انحلال «قصبه» به عنوان یک واحد اداری در سال ۱۹۵۲ میلادی، و در عوض آن، تجمیع روستاهای کوچکتر و بزرگتر در جای جای کشور، و عملا تبدیل روستاها به سطح سوم تقسیمات کشوری، مستقیما تابعهٔ شهرستان ها، در این اراضی، ۱ شهرک و ۳۶ روستا در تبعیت مستقیم شهرستان قرار دارد. دلیل بیشتر بودن تعداد روستاهای شهرستان (شمالی
) چوروون از اراضی ادعائی تابع این شهرستان در کره جنوبی، این است که کره شمالی اراضی مختلف از شهرستان ها و روستاهای همجوار را ضمیمهٔ این شهرستان کرده است. لیست روستاها. این لیست تنها شامل روستاهایی می شود که در تابعیت کره جنوبی قرار دارند، و تنها شامل قصبه ها و شهرک های موجود می شود. یعنی این که واحدهای تقسیماتی «ادعائی» در این لیست موجود نمی باشند. شهرک چوروون شهرک دونگ سونگ شهرک گالمال شهرک گیم هوا قصبه ایم نام قصبه سو (غربی) قصبه گون بوک قصبه گون دونگ قصبه گون نام قصبه وون دونگ قصبه وون نام
شهرستان چئونگدو (به لاتین: Cheongdo County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در جئونسانگبوک-دو واقع شده است. شهرستان چئونگدو ۶۹۶٫۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴۷٬۰۹۹ نفر جمعیت دارد.
شهرستان چئونگسونگ (به لاتین: Cheongsong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در جئونسانگبوک-دو واقع شده است. شهرستان چئونگسونگ ۸۴۲٫۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱٬۳۱۳ نفر جمعیت دارد.
شهرستان چئونگوون (به لاتین: Cheongwon County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در Hoseo واقع شده است. شهرستان چئونگوون ۷۷۹٫۰۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۳٬۹۸۴ نفر جمعیت دارد.
شهرستان چئونگیانگ (به لاتین: Cheongyang County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در جئونسانگنام-دو واقع شده است. شهرستان چئونگیانگ ۴۷۹٫۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳۷٬۱۹۴ نفر جمعیت دارد.
شهرستان دالسئونگ (به لاتین: Dalseong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در دئگو واقع شده است. شهرستان دالسئونگ ۴۲۷٫۰۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳۰٬۰٬۰۰۲٬۰۱۷ نفر جمعیت دارد.
شهرستان دامیانگ (به لاتین: Damyang County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در جئولانام-دو واقع شده است. شهرستان دامیانگ ۴۵۵٫۰۹ کیلومتر مربع مساحت و ۵۱٬۴۲۰ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر تاکه هارا، هیروشیما خواهرخواندهٔ شهرستان دامیانگ هست.
شهرستان دانیانگ (به لاتین: Danyang County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در چونگچیونبوک-دو واقع شده است. شهرستان دانیانگ ۷۸۱٫۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳۷٬۳۲۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان سانچئونگ (به لاتین: Sancheong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در جئونسانگنام-دو واقع شده است. شهرستان سانچئونگ ۷۹۴٫۵۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹٬۸۶۳ نفر جمعیت دارد.
ایاد امین مدنی () ؛ () (زادهٔ ) روزنامه نگار و سیاست مدار اهل عربستان سعودی است. ایاد امین مدنی دبیرکل سابق سازمان همکاری اسلامی، وزیر سابق وزارت خانه های حج و فرهنگ و تبلیغات عربستان و نائب رئیس شورای امنای مؤسسه ملک عبدالله بن عبدالعزیز است. مدارک علمی. وی فارغ التحصیل دبیرستان در مدینه منوره و دارای لیسانس از دانشگاه آریزونای آمریکا در زمینه مدیریت تولید است، وی همچنین از دانشگاه جهانی اسلامی در مالزی دکترای افتخاری در زمینه روابط بین المللی دریافت نموده است. خدمات اجتماعی. شرکت در تعدادی از جمعیت ها و کمیته های اجتماعی و فرهنگی پیشرفته از جمله: استعفا از دبیرکلی سازمان همکاری اسلامی. ایاد مدنی در تاریخ ۳۱ اکتبر ۲۰۱۶ به دلیل برخی مشکلات جسمی از سمت دبیرکلی سازمان همکاری اسلامی استعفا داد و یوسف بن احمد العثیمین وزیر امور اجتماعی سابق برای این منصب تعیین شد.
الاقتصادیه ()؛ (انگلیسی:Al Eqtisadiah) روزنامه منتشر شده توسط شرکت تحقیقاتی و انتشارات عربستان سعودی است. این روزنامه به زبان عربی منتشر شده است. این روزنامه در دسامبر ۱۹۹۲ در ریاض شروع به انتشار کرد که تمرکز اصلی آن روی اخبار و تحلیل های اقتصادی و تجاری است. این روزنامه پوشش خبری از اخبار تجاری و اقتصادی منطقه با گزیده های ترجمه شده از نشریات تجاری بین المللی برجسته، از جمله فایننشال تایمز، هاروارد بیزینس ریویو، اینساید و فرانکفورتر آلگماینه زایتونگ تکمیل می کند، و تحقیق، تحلیل و تفسیر رویدادهای اقتصادی و تجاری محلی، منطقه ای و بین المللی خود را ارائه می دهد. این روزنامه به طور خاص متخصصان حوزه اقتصادی و مالی، سرمایه گذاران و مقامات ارشد دولتی در عربستان سعودی و کشورهای شورای همکاری خلیج فارس را هدف قرار می دهد. این روزنامه تیراژ خود را بالا برده و گسترش پوشش جغرافیایی خود به کشورهای شورای همکاری خلیج فارس را گسترش داده تا پایگاه خوانندگان روزنامه را گسترش دهد. روزنامه الاقتصادیه به عنوان روزنامه سعودی و منطقه ای که منحصراً روی اخبار اقتصادی و تجاری تمرکز دارد و به تحلیل آن می پردازد، در حال حاضر تنها روزنام
ه تخصصی اخبار مالی و تجاری در پادشاهی است. بخش های روزنامه. این روزنامه شامل چندین بخش است که مهم ترین آنها، آخرین اخبار، بازارهای مالی، فایننشال تایمز (که حاوی مهم ترین مقالات و اخبار ترجمه شده از آن روزنامه بین المللی است) و گزارش های محلی و املاک است.
یاکوف یوسیفوویچ جوگاشویلی (؛ – ) بزرگ ترین فرزند ژوزف استالین بود. یاکوف در جنگ جهانی دوم در ارتش سرخ خدمت کرد و در اوائل تهاجم آلمان نازی به خاک شوروی به اسارت درآمد. زندگی نامه. یاکوف جوگاشویلی در ۱۸ مارس ۱۹۰۷ در روستای باجی گرجستان در امپراتوری روسیه تزاری به دنیا آمد. یاکوف چند ماهه بود که مادرش «یکاترینا سوانیدزه» در تفلیس پایتخت گرجستان درگذشت. استالین در مراسم خاکسپاری همسرش اکاترینا گفته بود: «با مرگ او من هم آخرین احساسات خود به همه موجودات بشری را از دست دادم.» کمی بعد پسرش را نیز به اقوامش سپرد. در اوایل دهه ۱۹۲۰ یاکوف بار دیگر به خانه پدری بازگردانده شد. یاکوف در رشته مهندسی از دانشگاه فارغ التحصیل و در یکی از کارخانه های خودروسازی که به نام پدرش نام گذاری شده بود مشغول به کار شد. با شروع جنگ جهانی دوم یاکوف به ارتش سرخ پیوست. او در اوایل ماه مه ۱۹۴۱ نخستین پست فرماندهی را تحویل گرفت و به فرماندهی یک هنگ توپخانه منصوب شد. با آغاز تهاجم نیروهای آلمان به شوروی، استالین در یک مکالمه تلفنی به پسرش دستور داد: «برو و بجنگ». روز نهم ژوئیه ۱۹۴۱ یکی از فرماندهان ارشد ارتش شوروی خبر از «شجاعت و جسارت خاص» ی
اکوف در جبهه های جنگ داد. روز ۱۶ ژوئیه سال ۱۹۴۱ در جریان نبرد اسمولنسک، یاکوف به عنوان افسر یکی از لشکرهای تانک ارتش سرخ در نزدیکی ویتبسک به اسارت نیروهای آلمانی درآمد. پس از آنکه آلمانی ها خبر اسارت یاکوف را منتشر کردند، استالین به این جمله بسنده کرد: «او حتی عرضه این را نداشت که به خودش شلیک کند.» استالین کوتاه زمانی پس از آغاز جنگ در فرمان شماره ۲۷۰ افسران ارتش سرخ را تهدید کرده بود که چنانچه به اسارت دشمن درآیند پس از بازگشت به شوروی کشته خواهند شد. او در همین فرمان اعلام کرد که خانواده های این افراد برای کار اجباری بازداشت و از هر گونه کمک دولتی محروم می شوند. بر اساس این دستور استالین خود به عنوان خانواده درجه یک یاکوف باید دستگیر می شد؛ با این حال به دستور استالین، همسر یاکوف، یولیا را زندانی کردند؛ به این اتهام که یاکوف عمدتا خود را تسلیم کرده و یولیا بخشی از این طرح بوده است. آلمان نازی به شوروی پیشنهاد کرد که یاکوف را با فریدریش پائولوس، تنها فیلدمارشالی که در تاریخ آلمان دستگیر شده بود مبادله کند، ولی استالین این پیشنهاد را رد کرد. گفته می شود استالین در مورد این پیشنهاد گفت: «من یک فیلدمارشال را ب
ا یک ستوان مبادله نمی کنم.» بنابر برخی منابع به استالین پیشنهاد مبادله یاکوف با خواهرزاده هیتلر لئو رودلف نیز داده شد که استالین آن را نیز نپذیرفت. یاکوف دو سال نخست دوران اسارت را در اردوگاه های اسرای جنگی در آلمان سپری کرد. ابتدا به هامبورگ اعزام شد و سپس به محلی در نزدیکی شهر لوبک منتقل و در نهایت به اردوگاه زاکسن هاوزن در نزدیکی برلین برده شد. یاکوف در برلین در اردوگاهی ویژه در میان اسرای مهم بریتانیایی، یونانی و روسی به سر می برد. یکی از خواهرزاده های مولوتوف وزیر خارجه وقت شوروی نیز در همان اردوگاه بود. ساکنان این اردوگاه ویژه اجازه داشتند که در محوطه کوچک و محصور آن که با سیم خاردارهای برق دار محافظت می شد، با آزادی رفت وآمد کنند. روز ۱۴ آوریل ۱۹۴۳ یاکوف که در حال پرسه در حیاط اردوگاه بود ناگهان خطاب به نگهبانان فریاد زد: «شلیک کنید.» و سپس به سوی آن سیم خاردار دوید. یکی از نگهبانان به نام کنراد هارفیخ به سوی او شلیک کرد و او را کشت. پس از رسیدن گزارش مرگ یاکوف به این شکل به استالین، با اطمینان از این که خیانتی در کار نبوده است، یولیا، همسر او، پس از دو سال از زندان آزاد شد.
کمیسیون ورزشی استرالیا آژانسی دولتی است که مسئول تخصیص بودجه و ارائه کمک ها و هدایت های راهبردی در زمینه فعالیت های ورزشی است. این کمیسیون متشکل از اسپورت استرالیا و مؤسسه ورزش استرالیا است که برند و هویت اولی را در نظر گرفته است. ASC توسط هیئت کمیسرانی که توسط وزیر ورزش منصوب می شود اداره می شود. هیئت مدیره جهت کلی ASC را تعیین می کند، در مورد تخصیص منابع و خط مشی برای تصمیمات تفویض شده تصمیم می گیرد و در مقابل وزیر ورزش پاسخگو است. ASC شامل؛ ورزش استرالیا - مسئول هدایت بخش گسترده تر ورزش از جمله مشارکت، حمایت از فعالیت های مرتبط با رشد صنعت ورزش و ورزش، و موسسه ورزش استرالیا (AIS) - رهبری سیستم ورزشی با عملکرد بالا ما را بر عهده دارد. منابع. https://www.sportaus.gov.au/ https://www.ahmadzadeh.academy/what-is-project-management/
امارات الیوم () یک روزنامه عرب زبان است که توسط یک شرکت اماراتی منتشر می شود. این روزنامه در دوبی منتشر می شود. محتویات این روزنامه روی موضوعات داخلی و سایر موضوعات مورد علاقه خوانندگان عربی متمرکز است. تاریخ و مشخصات. امارات الیوم برای اولین بار در ۲۰ سپتامبر ۲۰۰۵ منتشر شد. صاحب و ناشر این روزنامه گروه رسانه های عربی تا اکتبر ۲۰۰۹ بود. سامی الریامی سردبیر روزنامه است. یکی از روزنامه های خواهر او، امارات امروز، به زبان انگلیسی است. در ماه ژوئیه ۲۰۰۹ دادگاه فدرال ابوظبی نسخه های چاپی و آنلاین این روزنامه را برای ۲۰ روز بست و در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۹، این روزنامه مجدداً منتشر شد. نسخه آنلاین این روزنامه، بیست و دومین وب سایت بازدید کننده در سال ۲۰۱۰ در منطقه MENA بود. جوایز. امارات الیوم توسط باشگاه مطبوعات دبی در سال ۲۰۱۳ جایزه روزنامه نگاری سیاسی را دریافت کرد.
در بسکتبال، "بازر بیتر " (به انگلیسی: Buzzer Beater) یا "گیم وینر" شوتی است که قبل از پایان کوارتر پرتاب می شود ولی وقتی زمان پایان یابد و صدای ساعت شوت در بیاید وارد سبد بسکتبال می شود. " بازر بیتر" معمولاً به شوت هایی که در پایان کوارتر وارد سبد می شوند گفته می شود اما گاهی به شوت هایی که قبل از زنگ زمان مالکیت توپ پرتاب می شود هم می گویند، اگر بازیکن توپ را قبل از صدای زنگ رها کند و توپ وارد سبد شود امتیازش محسوب می شود. در مسابقات اتحادیه ملی بسکتبال و اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی و اتحادیه ملی بسکتبال زنان و سری آ و یورولیگ از برای دیدن صحنه های شوت قبل و بعد از پایان کوارتر برای امتیازدهی استفاده می شود. از سال ۲۰۰۲، اتحادیه ملی بسکتبال مجوز قرار دادن نوارهای نور در امتداد لبهٔ شیشه بسکتبال و لبهٔ اسکوربورد امتیاز به قصد نشان دادن پایان زمان مالکیت و کوارتر را صادر کرد. بازر بیتر در دیگر ورزش ها. هاکی روی یخ. در هاکی روی یخ، همانند بسکتبال، بازر بیتر به گلی تلقی می شود که پرتاب آن قبل از صدای زنگ انجام شده باشد؛ اما تفاوت آن با بسکتبال این است که پاک (توپ هاکی) باید قبل از پایان یافتن زمان از تمام خط عبور
کند، در صورتی که حتی با ۰٫۱ ثانیه عبور دیر تر، گل پذیرفته نیست. گریدیرون فوتبال. در فوتبال آمریکای شمالی یا گریدیرون فوتبال نیز شوت بازر بیتر با شرایط خاصی وجود دارد.
پرسیس کامباتا (; – ) مدل و بازیگر سینما اهل هند بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به ، توطئه ویلبی، شاهین های شب و یک شب بارانی اشاره کرد.
کالپانا (؛ ۱۳ اکتبر ۱۹۶ – ) هنرپیشه اهل هند بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به اسطوخودوس، چارلی چاپلین، آتش، گلوله، بلندگو، بندرگاه، پروانه ها، ابرستاره، نفس، روزهای بنگلور، لیلاواتی، همسر پاکدامن، چارلی، زنگ های عروسی، بالرام در مقابل تاراداس، پامال کی.سامباندام، راه شیری، علامت و جزیره شگفت انگیز اشاره کرد.
بانوماتی راماکریشنا (; – ) هنرپیشه، کارگردان فیلم، خواننده-ترانه پرداز، خواننده، و تهیه کننده اهل هند بود. او در فیلم پادشاه دربه در بازی کرده بود.