Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
، وودی اسباب بازی موردعلاقه اندی دیویس و رهبر اسباب بازی های او است. وقتی اندی یک اسباب بازی جدید به نام باز لایتیر می گیرد، جایگاه وودی به خطر می افتد، اما در نهایت با او دوست می شود. در فیلم دوم، وودی متوجه می شود که قبلاً در یک برنامه تلویزیونی محبوب به نام "وودیز روندآپ" حضور داشته و همراه با سه اسباب بازی دیگر در آن بوده است. از او خواسته می شود که در کنار این گروه بماند، اما او تصمیم می گیرد که به اسباب بازی های اندی بپیوندد؛ به جز یکی از اعضای گروه، بقیه نیز به اسباب بازی های اندی ملحق می شوند. در فیلم سوم، اندی برای رفتن به دانشگاه آماده می شود و تصمیم می گیرد اسباب بازی هایش را به یک دختر کوچک به نام بانی اندرسون بدهد. در ابتدا قصد داشت وودی را با خود به دانشگاه ببرد، اما وقتی دید که بانی به او علاقه دارد، تصمیمش را عوض کرد. در فیلم چهارم، خانواده بانی به تعطیلات می روند و وودی دوست دختر قدیمی اش، بو پیپ، را پیدا می کند. او تصمیم می گیرد که برای همیشه در کنار بو پیپ بماند و به اسباب بازی های گمشده کمک کند تا صاحبان جدیدی پیدا کنند. از زمان اولین حضورش، وودی به دلیل رشد شخصیتی و ویژگی های اخلاقی اش، و
همچنین اجرای صوتی تام هنکس، نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرده است. توسعه. استیو جابز، بنیان گذار و مالک سابق پیکسار، با دیزنی و جفری کاتزنبرگ، رئیس وقت دیزنی، توافقی انجام داد تا روی فیلم "داستان اسباب بازی" همکاری کنند؛ فیلمی که قرار بود اولین پویانمایی بلند کاملاً رایانه ای باشد. پیش نویس اولیه فیلم "داستان اسباب بازی" که توسط پویانماهای پیکسار، جان لستر، اندرو استنتون و پیت داکتر نوشته شده بود، تقریباً هیچ شباهتی به نسخه نهایی فیلم نداشت. در این نسخه، شخصیت اصلی تینی، نوازنده یک نفره از "اسباب بازی فلزی" بود و وودی به عنوان یک عروسک خیمه شب بازی شیطانی طراحی شده بود. در این داستان، وودی نقش شرور اصلی را داشت و با آزار و اذیت اسباب بازی های دیگر، باعث می شد که آنها علیه او متحد شوند. پس از اینکه مدیران دیزنی این پیش نویس را دیدند، بازخورد منفی درباره آن ارائه کردند و تولید فیلم متوقف شد تا فیلم نامه بهبود پیدا کند. تام هنکس، صداپیشه اصلی وودی، از شخصیت او ناراضی بود و هنگام ضبط دیالوگ های نسخه اولیه، طبق گزارش ها فریاد زد: «این یارو یک عوضی است!». کاتزنبرگ معتقد بود که پیش نویس اولیه "داستان اسباب بازی"
ضعیف است و از لستر خواست تا آن را بازنویسی کند. او پیشنهاد داد که داستان بیشتر شبیه به یک فیلم زوج هنری شود، جایی که شخصیت های تینی و وودی با وجود تفاوت هایشان مجبور به همکاری و ایجاد یک پیوند دوستانه شوند. پس از بازخوردهای منفی، لستر، استنتون و داکتر در اوایل سپتامبر ۱۹۹۱ گرد هم آمدند و پیش نویس دوم فیلم را آماده کردند. در این نسخه، شخصیت های اصلی همچنان تینی و عروسک خیمه شب بازی بودند، اما ساختار کلی فیلم نهایی شروع به شکل گیری کرد. تیم پیکسار سه ماه بعد با فیلم نامه ای جدید بازگشت، که در آن شخصیت وودی از یک رئیس مستبد در میان اسباب بازی های اندی، به رهبر خردمند و دلسوز آنها تغییر کرده بود. ایده اولیه وودی از عروسک کسپر شبح مهربان که لستر در کودکی داشت و همچنین از عروسک های برنامه تلویزیونی "هاودی دودی" الهام گرفته شد. ویژگی های چهره او نیز بر اساس چهره تون تاین، پویانمای دیزنی، طراحی شد. وودی ابتدا به عنوان یک عروسک خیمه شب بازی با بند کشیدنی (به همین دلیل نام او وودی گذاشته شد) طراحی شده بود، اما طراح شخصیت او، باد لاکی، پیشنهاد داد که وودی به جای یک عروسک خیمه شب بازی، یک عروسک کابوی باشد. لستر که از تضا
د میان ژانر وسترن و علمی-تخیلی خوشش می آمد، بلافاصله این ایده را پذیرفت و وودی تغییر کرد. در نهایت، تمام ویژگی های خیمه شب بازی از طراحی وودی حذف شد، زیرا این نوع عروسک بیش از حد «موذی و ترسناک» به نظر می رسید. با این حال، نام وودی حفظ شد تا ادای احترامی باشد به وودی استرود، بازیگر فیلم های وسترن. در اوت ۲۰۰۹، لی آنکریچ، کارگردان "داستان اسباب بازی ۳"، در توییتر اعلام کرد که نام خانوادگی وودی پراید است و از نخستین روزهای توسعه این شخصیت، همین نام برای او در نظر گرفته شده بود. صدا. پل نیومن، رابین ویلیامز و کلینت ایستوود همگی به عنوان گزینه های صداپیشگی وودی در نظر گرفته شدند، اما جان لستر همیشه می خواست که تام هنکس این نقش را بگوید. او معتقد بود که هنکس «توانایی انتقال احساسات و جذاب کردن آنها را دارد، حتی اگر شخصیت، مانند نقشی که در یک "لیگ خودشان" داشت، شکست خورده و نفرت انگیز باشد.» برای بررسی اینکه صدای هنکس چگونه با وودی هماهنگ خواهد شد، لستر از یک تکنیک رایج در دیزنی استفاده کرد: او یک مونولوگ صوتی از یک بازیگر مشهور را پویانمایی کرد تا صدای بازیگر با ظاهر و حرکات شخصیت پویانمایی ترکیب شود. فیلم آزمایشی
اولیه که در آن از صدای هنکس در فیلم "ترنر و هوک" استفاده شده بود، هنکس را متقاعد کرد که در این پروژه حضور پیدا کند. به پیشنهاد خود هنکس، پیکسار از برادر او، جیم هنکس، برای صداپیشگی وودی در بازی های ویدئویی، اسباب بازی ها، جاذبه های تفریحی و سایر محصولات استفاده کرد. خصوصیات. وودی یک عروسک کابوی کشیدنی قدیمی و شل است. جعبه صدای آن که با کشیدن بند فعال می شود، جملات ساده ای مانند «به سوی آسمان برو!»، «تو بهترین دستیار منی!»، «یک مار توی چکمه ام هست!» و «کسی زهر توی آب چاه ریخته!» را بیان می کند. ساختار او شامل «صورت دست نقاشی شده اولیه، جلیقه دوخته شده با نخ طبیعی» و «کلاه پلی وینیل دست دوز» است. وودی همچنین یک گوه گیر خالی در کمربندش دارد. او از دوران مهدکودک اسباب بازی محبوب اندی بوده و جای ویژه ای روی تخت دارد. وودی رهبر و مغز متفکر اسباب بازی های اتاق اندی است. اندرو استنتون گفته بود که او فهمید که وودی باید یک رهبر دوست داشتنی و در عین حال دارای نقص های شخصیتی باشد، زیرا او کمی خودخواه است. در "داستان اسباب بازی ۲" فاش می شود که وودی به عنوان شخصیت اصلی از یک برنامه تلویزیونی محبوب دهه ۱۹۵۰ به نام "وودیز
روندآپ" بازی می کرده است. وقتی اَل در حال چانه زدن با مادر اندی است تا وودی را بگیرد، مادر اندی رد می کند و می گوید که وودی «یک اسباب بازی قدیمی خانوادگی است.» کاوشگر نیز به طور مستقیم و به صورت تحقیرآمیز به او اشاره می کند و او را «عروسک کابوی کهنه» می خواند. جان لستر گفته بود که «ما همیشه فکر می کردیم» که وودی «یک عروسک دست دوم» است که از پدر اندی به او رسیده است. در صحنه های ساختگی از "داستان اسباب بازی ۲"، وودی نشان داده می شود که جنبه شیطنت آمیزتری دارد و در حال شوخی با باز لایتیر است، از جمله کشیدن نقاشی روی کلاه او، استفاده از بال هایش به عنوان فضای تبلیغاتی برای اجاره زمانی که ناگهان برای صحنه پایانی باز می شوند، و پنهان شدن در یک جعبه مقوایی باز لایتیر برای کج کردن صورتش هنگام عبور از کنار صدها اسباب بازی باز لایتیر روی قفسه ها. حضورها. "داستان اسباب بازی" (۱۹۹۵). وودی اسباب بازی محبوب صاحبش، اندی دیویس، و رهبر اسباب بازی های اتاق اوست. با این حال، جایگاه او با ورود باز لایتیر، یک فیگور فضانورد که اندی به عنوان هدیه تولد دریافت کرده، به خطر می افتد. باز متقاعد شده است که واقعاً یک تکاور فضایی است و ن
ه یک اسباب بازی. اسباب بازی های دیگر خیلی زود به او علاقه مند می شوند و او را بیشتر از وودی دوست دارند. وودی که عصبانی و حسود شده است، تلاش می کند باز را پشت یک میز بیندازد تا جایگاهش را به عنوان محبوب ترین اسباب بازی اندی حفظ کند، اما به طور تصادفی او را از پنجره به بیرون می اندازد. دیگر اسباب بازی ها (به جز بو پیپ و اسلینکی داگ) وودی را متهم می کنند که عمداً باز را از سر راه برداشته است. وودی تلاش می کند توضیح دهد که این فقط یک حادثه بوده است، اما آن ها (به جز بو و اسلینکی) حرفش را باور نمی کنند و نسبت به او خصمانه تر می شوند (به ویژه آقای سیب زمینی و هم، قلک خوکی). در مسیر رفتن به سیاره پیتزا، مشاجره ای باعث می شود وودی و باز از اندی جدا شوند و در یک پمپ بنزین گیر کنند. این ماجرا سرانجام باعث می شود آن ها توسط سید فیلیپس، همسایه شرور اندی که از نابود کردن اسباب بازی ها لذت می برد، گرفتار شوند. در خانه سید، باز پس از اینکه متوجه می شود فقط یک فیگور اسباب بازی است، دچار افسردگی می شود. اما وودی با توضیح اینکه او باعث خوشحالی اندی بوده است، او را دلگرم می کند. آن ها با همکاری هم از دست سید فرار می کنند و در ن
هایت دوباره به اندی می پیوندند، درست زمانی که او و خانواده اش به خانه جدید نقل مکان می کنند. در پایان، وودی دوباره از سوی سایر اسباب بازی ها پذیرفته می شود و دوستی محکمی میان او و باز شکل می گیرد. "داستان اسباب بازی ۲" (۱۹۹۹). وقتی وودی در تلاش است یک اسباب بازی دیگر را از فروش در حراج خانگی خانواده اندی نجات دهد، اَل مک ویگین، یک کلکسیونر اسباب بازی، او را می بیند و می دزدد تا به آپارتمانش ببرد. در آپارتمان ال، وودی گذشته و میراث خود را کشف می کند: او ستاره یک برنامه وسترن کودکانه در سال ۱۹۵۷ به نام "وودیز روندآپ" بوده است. این برنامه شامل استینکی پیت کاوشگر، دختر گاوچران جسی و اسب وودی، بولزآی، می شد. وودی متوجه می شود که او و دیگر اسباب بازی های "روندآپ" قرار است توسط ال به ژاپن فرستاده شوند تا در یک موزه اسباب بازی به نمایش گذاشته شوند؛ موزه تنها در صورتی این مجموعه را قبول می کند که وودی نیز در آن باشد. کاوشگر مصمم است مطمئن شود که اسباب بازی های "روندآپ" وارد موزه شوند. او وودی را متقاعد می کند که اندی را فراموش کند و همراه آن ها به ژاپن برود. اما باز و چند اسباب بازی دیگر برای نجات وودی سر می رسند. در
این زمان، وودی نظرش عوض می شود و تصمیم می گیرد به خانه برگردد. با این حال، کاوشگر جلوی او را برای ترک آپارتمان می گیرد که این موضوع به رویارویی در فرودگاه منجر می شود. در نهایت، نقشه کاوشگر شکست می خورد. وودی، باز و بقیه اسباب بازی ها به خانه اندی بازمی گردند و جسی و بولزآی را نیز همراه خود می آورند. "داستان اسباب بازی ۳" (۲۰۱۰). اندی اکنون ۱۷ سال دارد و در حال آماده شدن برای رفتن به دانشگاه است. وقتی اسباب بازی های دیگر اندی به اشتباه فکر می کنند که قرار است به عنوان زباله دور انداخته شوند، تصمیم می گیرند خودشان را به مهدکودک سانی ساید اهدا کنند. در حالی که بقیه اسباب بازی ها ماندن در مهدکودک را انتخاب می کنند، وودی تلاش می کند به اندی بازگردد، اما به جای آن توسط دختربچه ای به نام بانی، که به سانی ساید می رود، پیدا شده و به خانه اش برده می شود. در خانه بانی، وودی با اسباب بازی های او دوست می شود؛ آن ها وحشت زده می شوند وقتی می فهمند او از سانی ساید آمده و حقیقت تاریک مهدکودک را برایش آشکار می کنند. وودی به سانی ساید برمی گردد تا حقیقت را به اسباب بازی های اندی بگوید، اما متوجه می شود که آن ها شب ها توسط رهبر
تلخ مزاج اسباب بازی های مهدکودک، لاتسو، زندانی می شوند. در طول روز، وودی اسباب بازی های اندی را جمع می کند و سعی می کند نقشه ای برای فرار شبانه آن ها از مهدکودک طراحی کند. نقشه ابتدا موفقیت آمیز پیش می رود، اما لاتسو متوجه محل اختفای آن ها شده و کنار سطل زباله مهدکودک جلویشان را می گیرد. در جریان این رویارویی، همه آن ها داخل سطل زباله می افتند و توسط کامیون حمل زباله به محل دفن زباله برده می شوند. اسباب بازی های اندی در لحظات آخر از میان زباله های آتشین نجات پیدا می کنند، زمانی که سه آدمک بیگانه با استفاده از چنگک غول پیکر موجود در محل دفن، آن ها را گرفته و به نقطه ای امن منتقل می کنند. سپس اسباب بازی ها به خانه اندی بازمی گردند و وودی ترتیبی می دهد تا همه آن ها به خانه بانی اهدا شوند تا با صاحب جدیدشان زندگی تازه ای را آغاز کنند. اندی اسباب بازی ها را به بانی معرفی می کند و توضیح می دهد که هر کدام از آن ها برایش چه معنایی داشته اند. او درباره وودی می گوید که وودی اسباب بازی موردعلاقه اش است، زیرا وفادار است و هیچ وقت از کسی دست نمی کشد. "داستان اسباب بازی ۴" (۲۰۱۹). در جریان رویدادهای "داستان اسباب بازی" "۳
"، وودی برای سازگار شدن با زندگی در کنار بانی دچار مشکل است، زیرا دیگر رهبر گروه نیست (رهبری اسباب بازی های بانی بر عهده دالی است) و علاوه بر آن، بانی علاقه اش را به او از دست داده است. کمی بعد، بانی یک اسباب بازی جدید به نام فورکی می سازد که باور دارد زباله است، چون بدنش عمدتاً از یک قاشق-چنگال یک بارمصرف ساخته شده است. وودی بارها تلاش می کند تا جلوی فورکی را از انداختن خودش به زباله بگیرد. در یکی از این تلاش ها، وودی و فورکی در جریان تعطیلات خانوادگی از بانی و دیگر اسباب بازی ها جدا می شوند. در مسیر بازگشت به بانی، وودی به فورکی یاد می دهد که بودن به عنوان یک اسباب بازی چه لذت ها و مسئولیت هایی دارد. کمی بعد، وودی دوباره با بو پیپ روبه رو می شود که پس از فروخته شدن توسط مادر اندی، نه سال است بدون صاحب زندگی می کند. وودی و بو تصمیم می گیرند با هم متحد شوند تا فورکی را از دست عروسکی به نام گبی گبی نجات دهند، که در ازای آزادی فورکی، صدای وودی را می خواهد. بعد از شکست نقشه نجات، میان وودی و بو مشاجره ای در می گیرد؛ وودی به بو می گوید که وفاداری چیزی است که یک اسباب بازی گمشده نمی تواند درک کند. سرانجام، وودی پس
از درک این موضوع که گبی گبی به خاطر جعبه صدای معیوبش همیشه یک اسباب بازی نخواسته شده بوده است، موافقت می کند جعبه صدای خود را به او بدهد. پس از آن، باز به وودی اطمینان می دهد که بانی بدون او هم خوب خواهد بود. در نتیجه، وودی و بو آشتی می کنند و تصمیم می گیرند با هم بمانند. آن ها با دوستانشان خداحافظی می کنند و همراه یکدیگر راهی می شوند تا به اسباب بازی های گمشده کمک کنند صاحب های جدیدی پیدا کنند. "داستان اسباب بازی ۵" (۲۰۲۶). در تصویری که در مراسم دی ۲۳ اکسپو دیزنی از فیلم آماده اکران "داستان اسباب بازی ۵" منتشر شد، حضور وودی در این فیلم تایید شد.
ایستگاه راه آهن هومرتن (، تلفظ: ) یک ایستگاه راه آهن در لندن، انگلستان است که جزئی از خط شمال متروی زمینی لندن است. این ایستگاه که در ناحیه هومرتن قرار دارد در سال ۱۹۸۵ میلادی تأسیس شده است.
باز لایت یر () یک شخصیت خیالی در مجموعه "داستان اسباب بازی" است که توسط دیزنی و پیکسار ساخته شده است. با صداپیشگی تیم آلن، او یک شخصیت اکشن اسباب بازی است که بر پایهٔ مجموعه فیلم و تلویزیونی داستان در داستان به همین نام، یک ابرقهرمان تکاور فضایی، ساخته شده است. او به همراه دوستش، کلانتر وودی، یکی از دو شخصیت اصلی هر چهار فیلم پویانمایی "داستان اسباب بازی" هستند. در "داستان اسباب بازی" (۱۹۹۵)، بر خلاف بسیاری از اسباب بازی های دیگر، باز در ابتدا خود را همان باز لایت یر «واقعی» می داند، ولی در آخر با این امر که در حقیقت یک اسباب بازی است، کنار می آید. در "داستان اسباب بازی ۲" (۱۹۹۹)، باز با دیگر چهره های اکشن باز لایت یر از خط اسباب بازی روبرو می شود که به طور مشابه خود را «واقعی» می دانند، از جمله یکی از دشمنان اصلی شخصیت داستانی و پدر او: امپراتور زورگ. در "داستان اسباب بازی ۳" (۲۰۱۰)، که ده سال بعد اتفاق می افتد، باز یک رابطهٔ عاشقانه با جسی دختر کابوی را آغاز می کند، در حالی که حالت اسپانیایی او نیز آشکار می شود. باز در "داستان اسباب بازی ۴" (۲۰۱۹)، صدای درونی خود را پیدا می کند و با وودی خداحافظی می کند تا
او با بو پیپ باشد. جهان داستان در داستان که شخصیت تخیلی باز لایت یر، تکاور فضایی () بر اساس آن ساخته شده است، همچنین در فیلم ویدئویی سال ۲۰۰۰ "" و سریال تلویزیونی اسپین آف بعدی "باز لایتیر فرماندهی ستاره" ظاهر می شود که به ترتیب توسط آلن و پاتریک واربرتون صداپیشگی شده است. کریس ایوانز صداپیشگی این نسخه از این شخصیت را در فیلم سینمایی "لایت یر" (۲۰۲۲) انجام داده است، که به عنوان یک فیلم درون کیهانی ارائه شده است که شخصیت های "داستان اسباب بازی" تماشا می کنند و داستان پیدایش خود را بررسی می کند.
هکنی ویک (به انگلیسی: Hackney Wick) یک ناحیه در لندن است که در منطقه هکنی لندن واقع شده است. ایستگاه راه آهن هکنی ویک در این ناحیه قرار دارد.
ایستگاه راه آهن هکنی ویک () یک ایستگاه راه آهن در لندن، انگلستان است که جزئی از خط شمال متروی زمینی لندن است. این ایستگاه که در ناحیه هکنی ویک قرار دارد در سال ۱۹۸۰ میلادی تأسیس شده است.
مدیر ارشد محصول از مدیران ارشد اجرایی یک شرکت بشمار می آید که مسئولیت کلیه عملیات مربوط به محصول را در شرکت برعهده دارد. مدیریت محصول یک فعالیت درون سازمانی است که از پیش بینی، برنامه ریزی و بازاریابی برای محصولات یا خدمات تشکیل می شود. مدیر محصول همواره دغدغه توسعه محصول و بازاریابی محصول را دارد و این دو فعالیت نهایتاً منجر به افزایش درآمد، افزایش سهم بازار و افزایش حاشیه سود خواهند شد. از طرف دیگر یک مدیر محصول باید در مورد تحلیل بازار، کارایی ها و ویژگی های محصول مسئولیت پذیر باشد. از این رو در ساختارهای سازمانی مختلف بعضاً مدیر محصول یک جایگاه سازمانی مشخص و معین را دارد و به طور مستقیم به مدیرعامل گزارش می کند.
مارشال ویلیامز یک هنرپیشه، مدل و موسیقی دان کانادایی است که بیشتر برای ایفای نقش «اسپنسر پورتر» در مجموعه تلویزیونی گلی شناخته شده است. از دیگر فیلم های او می توان به چگونه یک پسر بهتر بسازیم اشاره کرد. زندگی. ویلیامز در وینیپگ، مانیتوبا متولد شد. او در سال ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ یک شرکت کننده در پاپ آیدل کانادا بود و به عنوان یک مدل، با شرکت های هولیستر، دیزل، مارتل، آببرمبی و فیچ همکاری داشته است و در هفته مد تورنتو و هفته مد لس آنجلس فعالیت می کرد. مارشال ویلیامز در فیلم تلویزیونی در فیلم اصلی کانال دیزنی با عنوان «چگونه یک پسر بهتر بسازیم» به عنوان آلبرت بنکس بازی می کند. ویلیامز در فصل ششم و پایانی گلی نیز ستاره شد، در این سریال او نقش اسپنسر پورتر، عضو تیم فوتبال دبیرستان مک کینلی را که به باشگاه گلی می پیوندد، بازی کرد.
آمنه بنت عِنان (؟ -۱۲۵۸م) (نسب کامل: اُم محمد آمنه بنت عنان بن حسن بن عنان عَذری) بانوی محدث عراقی بغدادی در نیمهٔ اول سدهٔ هفتم هجری بود. در بغداد و موصل به آموزش حدیث پرداخت. سپس در مکه ماند تا درگذشت.
یولیا زیمتس (به ؛ زادهٔ۱۴ مه ۱۹۸۹ میلادی) یک بازیکن زن حرفه ای فوتبال اهل کشور آلمان است. او در تیم های ملی جوانان و نوجوانان زنان آلمان نیز بازی کرده است. پیشینه. وی در ۱۴ مه ۱۹۸۹ و در شهر فورت آلمان متولد شد.او از تبار کروات و آلمانی است. یولیا زیمتس قراردادی با وولفسبورگ که قهرمان بوندسلیگا است به امضا رساند که از اول ژانویه ۲۰۱۵ آغاز شده است و در سال ۲۰۱۷ پایان می پذیرد.او برای اولین بار پس از مصدومیت جنیفر ماروشسان برای انتخابی مسابقات فوتبال زنان اروپا ۲۰۱۳ و بازی مقابل سوییس به تیم ملی دعوت شد. او پس از این بازی دچار مصدومیت شد و بیشتر فصل ۱۲–۲۰۱۱ را قادر به انجام بازی نبود. یولیا زیمتس همچنین به همراه دیگر بازیکنان تیم ملی فوتبال زنان آلمان در مقابل دوربین جرمن پلی بوی قرار گرفت.
مدیر ارشد آنالیز از مدیران ارشد اجرایی یک شرکت بشمار می آید، که مسئولیت تجزیه وتحلیل و آنالیز داده ها در یک سازمان؛ مانند یک شرکت یا یک مؤسسه آموزشی را بر عهده دارد.
ابراهیم لَقانی ملقب به "برهان الدین" (؟ -۱۶۳۱م) (نسب: ابراهیم بن ابراهیم بن حسن) فقیه مالکی، صوفی و شاعر مصری در سدهٔ یازدهم هجری بود. در روستای لقانه از استان بحیره، مصر کنونی زاده شد و در نزدیکی عقبه پس از حج درگذشت.
ابراهیم بُصَیْله (؟ -۱۹۳۳م) مفسر و فقیه مالکی مصری بود. از اهالی روستای جناح در جرجا بود. «المطالب السنیة» در توحید، «تقریرات»، «الکنز الجلیل» در شش جلد، «مبادی النحو»، «تقریر علی حاشیة للصاوی» از آثار اوست. نسخه های خطی او در الازهر نگهداری می شود.
ابراهیم بن اغلب (۷۵۶ میلادی، قیروان – ۸۱۲ میلادی، سیسیل) فرماندهِ نظامی عباسی و نخستین امیر اغلبی و بنیان گذار آن بود. اصالتاً از خراسان و زاده قیروان در تونس بود. عباسیان بدلیل پشتیبانی شدن از خراسان به بسیاری از خراسانیان رتبه بخشیدند. ابن اغلب پس از فرونشاندن یک شورش در سال ۷۹۹ والی افریقیه شد. او را دانا، نیکوکار و استوار دانسته اند. به تونس شهر در سال ۲۸۱ منتقل شد و کاخ هایی در آن بنا نهاد. با اروپایی ها جنگید و بر دژهای بسیاری از آنان چیره شد. گویند در پایان عمر مالیخولیا گرفت و بسیاری از یاران، کاتبان، زنان و حرم خود را کشت. حتی دو تن از فرزندانش و هشت برادر و خواهر را نیز. اهل تونس از او نزد معتضد شکایت بردند. خلیفه او را در سال ۲۸۹ق عزل نمود. سپس ابن اغلب جنگ خواهان به سیسیل گریخت. همان جا درگذشت و پیکرش را به قیروان بازگرداندند. از آثار ابن اغلب، شهر رقاده و کاخ فتح است. او ۲۸ سال و شش ماه ولایت داشت.
انتخابات سراسری پالائو در ۱ نوامبر ۲۰۱۶ برابر با ۱۱ آبان ۱۳۹۵ برای انتخاب رئیس جمهور و کنگرهٔ ملی این کشور برگزار خواهد شد. روش. رئیس جمهور پالائو با روش دومرحله ای انتخاب می شود. ۱۶ عضو مجلس نمایندگان از طریق رأی گیری در حوزه های انتخابیهٔ تک نماینده با روش نخست نفری انتخاب می شوند. هر ایالت یک حوزه به شمار می رود. ۱۳ عضو مجلس سنا با روش block voting و در سطح یک حوزه ی انتخابیه سراسری انتخاب می شوند. هر رأی دهنده می تواند به ۱۳ نفر رأی بدهد.
روبرت فرانک برادلی (؛ زادهٔ ) سرمربی فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از تیم هایی که در آن مربی گری کرده است می توان به شیکاگو فایر، مترو استارز، چیواس یواس ای، تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا، تیم ملی فوتبال مصر، لو آور، سوانزی سیتی و لس آنجلس اف سی اشاره کرد.
ابوالیسر، ابراهیم بن احمد شیبانی معروف به الرِّیاضی (۸۳۸–۹۱۰م) ادیب، زبان شناس و کاتب مغربی عراقی اصل در سدهٔ سوم هجری بود. ابراهیم بن اغلب او را به کتاب گماشت. «لقط المرجان»، «سراج الهُدیٰ» و «قطب الأدب» از آثار اوست.
ران لی یک بازیگر اهل کانادا است. از فیلم ها و نمایش های تلویزیونی او می توان به ، نجاری، اره ۴، سنتینل، حقوق کیفری، چگونه یک پسر بهتر بسازیم، جورج تاون و دگردیسی اشاره کرد. زندگی. لی در مونترآل متولد شد و قبل از ادامه تحصیل در مدرسه تئاتر ملی در دانشگاه کنکوردیا شرکت کرد. بعد از حضور در نمایش های مختلف تئاتر محلی، حرفه وی به پایان رسید. او همچنین در برخی از قسمت های سریال Doc به عنوان کارگردان فعالیت کرده است. جوایز. او در سال ۱۹۹۵ برای بازی در سریال Street Legal، جایزه جمینای بهترین بازیگر نقش اول مرد دریافت کرد.
چلیک اِریشچی (زادهٔ ۱۲ مه (ماییس) ۱۹۶۶ در استانبول) بیشتر شناخته شده با نام چلیک خوانندهٔ پاپ، شاعر، آهنگساز و نوازنده اهل ترکیه است. زندگی نامه. چلیک اِریشچی در تاریخ ۱۲ ماییس (۲۲ اردیبهشت) در استانبول به دنیا آمد. پدر وی اصالتی آلبانیایی دارد. چلیک تحصیلات ابتدایی خود را در محله پندیک به پایان برد. به هنگام تولد، پدرش در کارخانه Arçelik کار میکرده و با این فکر که تولد پسرش برای او شانس خواهد آورد نامش را با الهام از نام آن کارخانه چلیک گذاشته است. او تا هفده سالگی آموزش موسیقی ندیده و تنها به گوش دادن موزیک اکتفا میکرد. در میان موزیسینهای مورد علاقه اش میتوان از Barış Manço ، Fikret Kızılok و Erkin Koray نام برد. چلیک علیرغم ضعف مالی خانواده اش بی سروصدا در امتحانات کنسرواتوار شرکت جسته و قبول گردید. او با تحصیل در کنسرواتوار دولتی موسیقی ترک دانشگاه فنی استانبول و همتی که از خود نشان داد سرانجام به موفقیت و شهرت امروزیش دست یافت. چلیک فارغ تحصیل دکترای رشته علوم اجتماعی دانشگاه فنی استانبول میباشد. او به زبان انگلیسی تسلط کامل داشته و تا به امروز ۱۶ آلبوم رو به بازار موزیک عرضه کرده است. بیشتر کارهای او پا
پ و با موضوع عاشقانه می باشد. به عقیده اکثر کارشناسان و موسیقی دوست ها و طرفداران چیلک، آهنگ "هرجایی" ( Harcai ) بهترین و ماندگارترین اثریست که تا بحال از چلیک شنیده اند. این آهنگ ترک چهارم از سومین آلبوم رسمی و دومین آلبوم سینگل این خواننده با نام { Benimle Kal = با من بمون } می باشد که در سال ۱۹۹۵ تولید شده و در همان سال عنوان بهترین اثر را از شبکه معتبر کرال ترکیه دریافت کرد.
متیو جی. تیلور یک بازیگر کانادایی است که بیشتر برای ایفای نقش «نمسیس» در فیلم شناخته شده است. زندگی. متیو تیلور در حومه تورنتو بزرگ شد، در دانشگاه همیلتون ، انتاریو تحصیل کرد و در سال ۱۹۹۴ فارغ التحصیل شد. او مأمور پلیس سابق است و گاهی از مهارت های پلیسی خود در فیلم ها استفاده می کند. او خارج از حرفه خود به عنوان بازیگر، یک مربی شخصی و بدنساز نیز است. متیو بیش از ۱۵ سال، کاراته و کمربند مشکی در کاراته دارد. او از سال ۱۹۹۸ وارد صنعت فیلم و تلویزیون شد.
نسل کشی کامبوج () توسط دولت خمرهای سرخ به سرکردگی پل پوت در بین سال های ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ میلادی، بین یک ونیم میلیون تا سه میلیون کامبوجی را به کام مرگ کشاند. خمرهای سرخ برنامهٔ ایجاد یک سوسیالیسم دهقانی را مبتنی بر اندیشه های استالینیستی و مائوئیستی در کامبوج داشتند. سیاست های این گروه برای کوچ اجباری و تعدیل و جابجایی جمعیت از حومهٔ شهرها، شکنجه و اعدام های دسته جمعی از طریق بیگاری، سوءتغذیه و بیماری باعث کشته شدن دو میلیون کامبوجی که یک چهارم جمعیت وقت آن کشور بود، گردید. نسل کشی، با حملهٔ ویتنام به کامبوج پایان یافت. چگونگی. شعار پل پوت، رهبر خمر های سرخ:نگهداری تو هیچ منفعتی ندارد. کشتن تو هیچ ضرری ندارد.در رژیم پوت، پیروان ادیانی مانند اسلام و بودیسم اعدام شدند و بسیاری از کارگران و کارمندان به جرم همکاری با دولت قبلی به کشتارگاه های انسانی رفتند. بنا به نوشته آنتونی بییور تاریخ نگار انگلیسی «صد ها هزار از مردم کامبوج که تحت نام ذخیره ها، طبقه بندی می شدند در مزارع مرگ با دست خودشان قبر های دسته جمعی شان را می کندند و سپس سربازان پل پوت آن ها را با اشیاء فلزی، پتک و چکش می زدند تا بمیرند یا گاهی نیز همان طور
زنده زنده روی آن ها خاک می ریختند.» پل پوت مدرسه ها را تعطیل کرد و دستور برپایی سازوکار های عظیم دولتی برای شکنجه سیستماتیک شهروندان داد. هنگامی که در سال ۱۹۷۵، خمرهای سرخ، پنوم پن را تسخیر می کنند، زنان مسئول پاکسازی خانه های پایتخت از ساکنان آن بودند. یکی از این زنان در این باره می گوید: «وقتی وسایل مردم را جمع آوری می کردیم، جسد های بسیاری در خانه ها بود. طی سه روز، سربازان شهر را کاملاً تخلیه کردند و همه را بیرون کردند. برخی از مردم نمی خواستند وسایل خود را رها کنند و افراد مسن هم خانه های خود را ترک نمی کردند. آنها همان جا کشته می شدند.» به گفته یکی از بازماندگان، در اردوگاه کار اجباری مجبور بودند در مزارع کار کنند و به جای گاو، خیش های کشاورزی را بکشند.
اوتا گیوایچی (۱۵۲۷–۱۶۱۳)؛ یک سامورایی در دوره سنگوکو و آزوچی-مومویاما و دوره ادو در ژاپن بود. او ۸۴ سال عمر کرد و وقایع نویسی او در این دوران در کتاب شینچو کوکی یکی از قابل استنادترین منابع برای تحقیق شمرده می شود. یادداشت های او بیشتر در مورد وقایع مربوط به اودا نوبوناگا است اما به عنوان متحد نوبوناگا، در مورد توکوگاوا ایه یاسو نیز مطلب بسیار دارد. کتاب های تاریخی دیگر او تایکوساما کونکی نو ئوچی 『大かうさまくんきのうち』و اوتاایزومی نو کامیکی 『太田和泉守記』 هستند.
الکساندر"الکس" کارزیس یک بازیگر ، خواننده ، صداپیشه و نوازنده اهل کانادا است. از فیلم ها و برنامه های تلویزیونی که او در آن ایفای نقش کرده است میتوان به "ضربه مستقیم" ، چگونه یک پسر بهتر بسازیم ، جریمه ، شیادها اشاره کرد. وی همچنین در بازی داینو کرایسیس به صداپیشگی پرداخته است.
مجموعه گاهشماری توکوگاوا ؛ یک کتاب در مورد زندگی نامه توکوگاوا ایه یاسو است که در سال ۱۷۴۰ توسط چند محقق نوشته شده است.
«این دختر» تک آهنگی از هنرمند اهل فرانسه کونگز و کوکین آن ثری برنرز است که در سال ۲۰۱۶ میلادی منتشر شد. این تک آهنگ در آلبوم کونگز قرار داشت. این تک آهنگ در چارت های والونیا، اسکاتلند، فرانسه، در رتبه اول و در چارت های کانادا، ایتالیا، فلاندرز، ایرلند، لهستان، اسپانیا، دانمارک، سوئد، سوئیس، اتریش، بریتانیا جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
توماش مایفسکی (؛ زادهٔ ) یک پرتاب گر وزنه، و ورزشکار دو و میدانی اهل لهستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده است.
توکوگاوا جیکی ؛ یک کتاب در مورد اسناد مربوط به شوگونسالاری توکوگاوا است که در نیمه اول قرن نوزدهم توسط چند محقق جمع آوری شده است. اسناد این کتاب اسنادی هستند که از دوره توکوگاوا ایه یاسو تا شوگون دهم جمع آوری شده اند.
چویاکیوبون هوکو ؛ یک کتاب در مورد اسناد مربوط به توکوگاوا ایه یاسو است که به دستور شوگونسالاری توکوگاوا در نیمه اول قرن هیجدهم توسط ۲۱ محقق جمع آوری شده است.
ویلیام راسل (؛ – ) هنرپیشه، کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.