Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
gi Giussani. Ed. E. Buzzi. Montreal: McGill-Queen's University Press, 2003. 34–39. "Wasted Time?" Communio. 30.1 (Spring 2003) 70–78. "Facing Reality." Courage. Ed. B. Darling-Smith. South Bend, IN" U of Notre Dame P, 2002. 43–53. "History of Philosophy as Freedom." Epoché. 7.1 (Fall 2002) ۳۹–۵۰. "Is Physics Interesting? Some Late Ancient and Medieval Answers." Graduate Faculty Philosophy Journal.23.2 (2002) 183–201. "Is European Culture 'a Tale of Two Cities'?". Historical, Cultural, Socio-political, and Economic Perspectives on Europe. Ed. Suzanne Stern-Gillet and M. Teresa Lunati. Lewiston, NY: Edwin Mellen, 2000. 33–50. "The Conditions Under Which We May Have a Future." Communio. 27.3 (Fall 2000) 549–561. "The Angst of Reason." Faith and Reason. Ed. T.L. Smith. South Bend, IN: Saint Augustine's P, 1999. 235–244. " Athens, Jerusalem, Mecca: Leo Strauss's 'Muslim' Understanding of Greek Philosophy." Poetics Today. 19.2 (Summer 1998) 235–259. "Are we at Home in the World?" The Longing for Home. Ed. L. Rouner
. U of Notre Dame P, 1997. 95–111. "Cosmological Mysticism: The Imitation of the Heavenly Bodies in IbnTufayl'sHayyibnYaqzan." Graduate Faculty Philosophy Journal. 19.2 / 20.1 (1997) 91–102. "Geocentrism as a Humiliation for Man." Medieval Encounters. 3.3 (1997) 187–210. "A Medieval Model of Subjectivity: Toward a Rediscovery of Fleshliness." The Ancients and the Moderns. Ed. R. Lilly. Bloomington: Indiana UP, 1996. 230–247. "The Impotence of the Word: The God Who Has Said It All." Diogenes. 170 (1995) 43–68. "Christ, Culture &amp; the New Europe." First Things. (اوت ۱۹۹۲). "Leo Strauss and Maimonides." Leo Strauss's Thought: Towards a Critical Engagement. Ed. Alan Udoff. Boulder, CO: Lynne Rienner Publishers, 1991. 93–114. "Aristotle's Definition of Motion and Its Ontological Implications." Graduate Faculty Philosophy Journal. 13.2 (1990) 1–22. "The soul of salvation." Communio. 14.3 (Fall 1987). "The Body of the Speech: A New Hypothesis on the Compositional Structure of Timaeus'sMonologue."Platonic Investig
ations. Ed. D.J. O'Meara. Washington, D.C. : Catholic UP, 1985. 53-83. "On the Christian Model of Unity: The Trinity." Communio 10 (1983): 149–166. "Radical Modernity and the Roots of Ancient Thought." Independent Journal of Philosophy. 4 (1983) 63–74. وب سایت رسمی http://remibrague.com منابع. - Biography Page Remi Brague. Com (۱ دسامبر ۲۰۱۶) - Law of God: The Philosophical History of as Idea. Chicago University Press. - The Wisdom of The World: The Human Experience of The Universe in Western Thought. Chicago University Press.
شهر نیتزانا (به لاتین: Nitzana, Israel) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در جنوب واقع شده است. جمعیت آن طبق سرشماری سال ۲۰۱۵ میلادی، ۹۹ تن است. قبلاً این منطقهٔ مسکونی به نام عوجه الحفیر شناخته می شد.
سلطان محمد میرزا یا محمد خدابنده میرزا، مشهور به روزک میرزا (۱۵۹۶ – ۱۶۳۲) یک شاهزاده صفوی، چهارمین پسر شاه عباس یکم بود. زندگی. محمد میرزا در اصفهان به دنیا آمد مادرش یک بزرگ زاده گرجی بود. شاه به این دلیل که دو سال قبل از تولد وی پدرش را از دست داده بود این پسر را محمد میرزا نامید و بعدا به روزک میرزا و خدابنده میرزا معروف شد. محمد میرزا در حرم سرا بزرگ شد و بسیار مورد محبت شاه بود. میرزا در ۲۲ سالگی اندامی ورزیده داشت و بر اسب سوار می شد و شمشیر می زد. پس از اعدام صفی میرزا، توجه شاه به محمد میرزا بیش تر شد، ولی بزرگ تر شدن شاهزاده باعث بدبینی شاه و بیم ناک شدنش از وی شد. در تابستان ۱۶۲۰، شاه عباس که در کاخ خود در مازندران بود، به تب شدیدی مبتلا شد. افراد زیادی در کاخ او و همچنین تعداد زیادی از مردم محلی بر اثر این بیماری جان خود را از دست دادند. پس از آن مشخص شد که جان شاه نیز در خطر است، در همین زمان خدابنده میرزا که در اصفهان بود به همراه گروهی از قزلباشان با شادی این خبر را جشن گرفت و مقدمات به تخت نشستن را آماده کرد اما شاه بهبود یافت و فرمان کور کردن محمد میرزا را صادر کرد تا مانع از به سلطنت رسیدن وی
شود، اما طرفداران شاهزاده مصمم بودند که او را بر تخت سلطنت بنشانند، بنابراین قصد داشتند که شاهزاده را از کاخ ربوده و در بیرون از پایتخت او را شاه اعلام کنند، اما این طرح کشف شد و همه شرکت کنندگان مجازات شدند. خود شاهزاده دستگیر و در قلعه الموت زندانی شد. در سال ۱۶۳۲ (۱۰۴۱ قمری) محمد میرزا و امامقلی میرزا آخرین پسر شاه عباس و سلیمان میرزا پسر بزرگ صفی میرزا همگی به فرمان شاه صفی در قلعه الموت اعدام شدند. محمد میرزا یک دختر داشت، گوهرشاد بیگم که با میرزا علیرضا شیخ الاسلام اصفهان ازدواج کرد.
منطقهُ آماری رمات نقب (به لاتین: Ramat Negev Regional Council) یک منطقهٔ مسکونی در فلسطین است که در استان جنوب واقع شده است. خصوصیات. "شورای منطقه رمات نقب" طبق سرشماری ۲۰۱۴ جمعیت آن ۶٬۴۰۰ نفر بوده است.
آناندا ماهیدول هشتمین پادشاه تایلند از دودمان چاکری بود. وی با نام رسمی رامای هشتم بر تایلند حُکم رانی می کرد. وی فرزند شاهزاده ماهیدول آدولیاده بود. با کناره گیری عموی او از سلطنت در سال ۱۹۳۵ و با تصمیم شورای مشاوران سلطنتی، در سن ۹ سالگی و در حالی که در لوزان، سوئیس مشغول تحصیل بود، به سلطنت تایلند برگزیده شد. با این وجود تا دسامبر ۱۹۴۵ میلادی و پایان دوره تحصیل در سوئیس ماند. در نهایت به تایلند بازگشت و شش ماه بعد، در ۹ ژوئن ۱۹۴۶ میلادی، در شرایطی مرموز در اتاق خوابش در کاخ سلطنتی، بر اثر جراحات حاصل از تیراندازی به سر درگذشت. سیاست رسمی دربار تایلند، سکوت در مورد نحوهٔ قتل آناندا ماهیدول بوده است. از این روی مرگ وی تاکنون در پرده ای از ابهام باقی مانده است. از آن جایی که آناندا وارثی نداشت، بهومیبول، برادر ۱۸ ساله اش پس از او به سلطنت رسید.
محمد امین رضازاده ،حقوقدان، سیاستمدار اصلاح طلب، استادیار، عضو هیئت علمی و فارغ التحصیل دکتری حقوق خصوصی از دانشگاه تهران و اهل شهرستان نقده استان آذربایجان غربی می باشد. رضازاده همچنین داور اتاق بازرگانی صنایع و معادن و کشاورزی ایران و مدیرکل بازرسی نهادهای اقتصادی و مالی نهاد ریاست جمهوری می باشد. وی پیشتر مدیرکل دفتر سیاسی وزارت کشور ایران، مدیرکل بازرسی و نظارت مجموعه وزارت بازرگانی، مدیرکل بازرسی از نهادهای اقتصادی و مالی بازرسی ویژه رئیس جمهور بوده است. در سوابق رضازاده فرمانداری شهرستان های خوی و ماکو در دولت اصلاحات را نیز می توان دید.
عارف غلامی(زاده ۳۰ فروردین ۱۳۷۶ در گرگان) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع میانی برای باشگاه فوتبال استقلال تهران در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند. عارف غلامی پسر فردی به نام عمو عرفان تاجلند می باشد که عمو می گوید من پسری به نام عارف ندارم. همینطور که می بینید در امسال ۱٠۹۹٠ گل در استقلال به ثمر رسونده است. عملکرد باشگاهی. سپاهان. وی برای سپاهان ۳۴ بازی انجام داده است. ذوب آهن. وی برای ذوب آهن در ۷ بازی به میدان رفت. فولاد. وی برای فولاد در ۸ بازی به میدان رفت. استقلال. وی در نقل و انتقالات تابستانی ۱۳۹۸ با قراردادی ۲ ساله به استقلال پیوست. فصل ۲۰۱۹–۲۰۲۰. وی در هفته دوم لیگ برتر و بازی مقابل فولاد در ترکیب اصلی تیم استقلال قرار گرفت و در بازی مقابل سایپا اولین گل دوران حرفه ای خود را برای استقلال به ثمر رساند. ولژ موستار. عارف غلامی که پس از جدا شدن از استقلال مجوز کار در ایران را نداشت ابتدا مجبور شد نیم فصل بدون تیم باشد و در ادامه فصل به لیگ برتر فوتبال بوسنی و هرزگوین رفت و نیم فصل باشگاه فوتبال ولژ موستار توپ زد. تراکتور سازی. عارف غلامی پس از یک فصل حضور در خارج از کشور در فصل ۲۵–۲۰۲۴ به ای
ران بازگشت و به تراکتور تبریز پیوست ولی دچار مصدومیت طولانی مدت شد و فصل سختی را پشت سر گذاشت و تنها چهار دیدار برای تراکتور به میدان رفت اما با این تیم قهرمان لیگ ایران شد. استقلال. عارف غلامی با درخواست ریکاردو سا پینتو با قراردادی یک ساله به استقلال بازگشت. عارف غلامی پس از پیوستن به استقلالگفت که در مقطع قبلی به اجبار از استقلال جدا شده بود. افتخارات. استقلال تهران
دوئل بر-همیلتون () بین سیاستمداران آمریکایی آرون بر، معاون وقت رئیس جمهور و الکساندر همیلتون، وزیر سابق خزانه داری در ویهاوکن، نیوجرسی در ۱۱ ژوئیه، ۱۸۰۴ انجام شد. این دوئل اوج یک رقابت تلخ و طولانی بین این دو بود. بر همیلتون را با گلوله ای مرگ بار زخمی کرد، و او که به خانهٔ ویلیام بیارد بر کرانه منهتن برده شده بود، روز بعد در حالی که همسر و خواهرزنش در کنارش بودند درگذشت. پیش زمینه. دوئل بر-همیلتون یکی از مشهورترین منازعه های شخصی در تاریخ ایالات متحده آمریکا است. منشأ این دوئل دلخوری شخصی بود که بین این دو نفر در طول سالیان متعدد بروز کرد. تنش ها وقتی همیلتون در جریان انتخابات فرمانداری نیویورک در سال ۱۸۰۴، که بر در آن نامزد بود، دست به بدنام کردن او در مطبوعات زد به اوج خود رسیدند. دوئل زمانی انجام شد که این رسم در شمال ایالات متحده ممنوع شده بود، و عواقب سیاسی عظیمی داشت. بر از دوئل جان به در برد و در ایالت نیویورک و نیوجرسی متهم به قتل عمد شد، گرچه هر دو این اتهامات بعداً رد شد و به تبرئه انجامید. انتقادات و خصومت سرسختانه ای که پس از دوئل متوجه او شد فعالیت سیاسی او را به پایان آورد. حزب فدرالیست، که از
پیش با شکست جان آدامز در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا (۱۸۰۰ میلادی) ضعیف شده بود، با مرگ همیلتون ضعیفتر شد.
ماهیچه کوتاه بازکننده انگشتان پا () ماهیچه ای در سطح بالایی پا است که به بازکردن مفاصل استخوان های کف پا و بند اول انگشتان اول تا چهارم پا کمک می کند. سر ثابت آن بخش بیرونی استخوان پاشنه و سر متحرک آن با چهار تاندون به یکی از استخوان های کوچک شست پا و سه تای دیگر به سه تاندون عضله بازکننده بلند انگشتان پا وصل است. عصب گیری آن از عصب میان دوراهی عمقی است.
ماهیچهٔ بازکنندهٔ انگشت کوچک دست () ماهیچه ای است که کار آن باز کردن مفصل استخوان پنجم کف دست با بند اول انگشت کوچک دست است. سر ثابت آن تاندون ماهیچه بازکننده مشترک انگشتان در ناحیه ساعد و سر متحرک آن به تاندون عضله بازکننده مشترک انگشتان در ناحیه ساعد متصل است. عصب گیری آن از عصب عمقی شعاعی است.
ماهیچه بازکننده انگشت اشاره یا عضله بازکننده سبابه () از ماهیچه های ساعد انسان است. کار آن باز کردن مفصل انگشت اشاره با استخوان کف دست و آداکشن همین مفصل است. تاندون این ماهیچه در پایین به سطح پشتی انگشت سبابه چسبیده و موجب باز شدن انگشت سبابه می شود. سر ثابت آن بخش انتهایی استخوان زند زیرین (سطح خلفی) و سر متحرک آن تاندون بازکننده مشترک انگشتان، در کنار استخوان دوم کف دست و بند اول انگشت سبابه است. عصب گیری آن از عصب عمقی شعاعی است.
مرلین (به انگلیسی: Merlyn) یک شخصیت خیالی ابرشرور در کتاب های کمیک منتشر شده توسط دی سی کامیکس است. او دشمن بزرگ گرین ارو است. هر چند در طول این سالها او به عنوان دشمنی برای دیگر ابرقهرمانان مانند بتمن نیز بوده است. او توسط مایک فردریک ، نیل ادامز و دیک دیلین ایجاد شده و اولین حضورش در کمیک لیگ عدالت آمریکا #۹۴ (۱۹۷۱) بوده است. مرلین از آن زمان به صورت اشکال گوناگون در رسانه های مرتبط دی سی حضور داشته، برجسته ترین نقش او را می توان در سریال ارو از شبکه سی دابلیو دانست، که در آن وی توسط جان بارومن به تصویر کشیده شد.
گردشگری مذهبی، به آن نوع گردشگری گفته می شود که مردم به صورت انفرادی یا جمعی و به منظور زیارت، تبلیغ مذهبی یا حتی گذران اوقات فراغت به اماکن و مناطق مذهبی سفر می کنند. بزرگترین شکل گردشگری مذهبی جمعی، مراسم پیاده روی اربعین و زیارت امام حسین در کربلا است که به صورت سالانه برگزار می شود. در آمریکای شمالی، گردشگری مذهبی حدود ۱۰ میلیارد دلار از صنعت گردشگری را شامل می شود. از مشهورترین شهرهایی که مقصد گردشگران مذهبی است می توان به مکه، مدینه، کربلا، اورشلیم و بنارس اشاره کرد. سازمان جهانی گردشگری تعداد گردشگران مذهبی در سرتاسر جهان را حدود ۳۰۰ میلیون نفر در سال تخمین می زند. قدمت. گردشگری زیارتی یکی از قدیمی ترین نوع گردشگری است که وجود آن به تاریخ فرهنگ دینی گره خورده است. سفرهای ایرانیان باستان به معبد آناهیتا در کنگاور، سفرهای مصریان برای دیدار فراعنه، مراسم مقدس یونانیان باستان در معابد آپولون و سفر حج از جمله این نوع گردشگری به شمار می روند. بازدید از این مکان ها با انگیزه های مختلف همچون دین ، هنر ، معماری ، تاریخی و ... انجام میشود فارغ از اینکه آن فرد شخصا مذهبی باشد یا نه. گردشگری مذهبی در ایران. در کشو
ر ایران نیز به دلیل پیشینه مذهبی که دارد، این سبک از گردشگری رواج بسیاری دارد. شهرهای مشهد و قم به ترتیب شلوغ ترین شهرهای توریستی - مذهبی ایران تلقی می گردند که حتی سالانه میلیون ها زائر داخلی و خارجی را میزبانی می کنند. طبق آمار، تنها در شهر مشهد نزدیک بیش از ۳۰۰ واحد اقامتی مجاز فعالیت دارند که حدود 70 درصد از کل مراکز اقامتی ایران را دربر می گیرد. زیارت سکولار. در دوران مدرن، زیارت سکولار یک دسته بندی میانی است بین زیارت که وابسته به دینی خاص است و گردشگری مدرن. به طور مثال هیمالیا یک مکان خاص و حتی مقدس است .جایی که مسافرت به آن نه صرفا به دلایل مذهبی و نه صرفا برای گردش است .بلکه هدفی بینابین دارد. از نگاه بسیاری محققین ، سفر امری متعالی است که در طی آن راه و روش زندگی و شناخت خویشتن اتفاق میافتد.
لئونید نیکلایویچ آندریف به روسی:Леони́д Никола́евич Андре́ев؛ ۲۱ اوت ۱۸۷۱–۱۲ سپتامبر ۱۹۱۹) یک نمایشنامه نویس و نویسندهٔ رمان و داستان کوتاه اهل روسیه بود که او را به عنوان پدر اکسپرسیونیسم ادبیات روسی می شناسند. او یکی از با استعدادترین و پرکارترین نمایندگان عصر نقره ای بود. سبک ادبی آندریف ترکیبی از عناصر مکاتب ادبی رئالیسم، طبیعت گرایی و نمادگرایی روسی است. آندریف، از یک سو در بحبوحه بحران های اجتماعی و انقلاب های روسیه حضور داشت و از سوی دیگر در مسیر ایده ها و جریانات اجتماعی و ادبی مختلف قرار گرفته بود. او در دوره های مختلف زندگی اش با عقاید و افکار و تمایلات زیادی دست و پنجه نرم کرد. او تلنگری به همه مکتب های ادبی نوین زد و در راهی طولانی از رئالیسم به سمبولیسم، با در هم آمیختن این دو مکتب، طراوت و ظرافت خاصی به آثارش بخشید. او همواره به دنبال یافتن پاسخی برای پرسش های بی شمارش در زندگی از جمله سرنوشت، عشق، امید، زندگی، مرگ و غیره بود. زندگی. لئونید در اریول روسیه در یک خانواده طبقه متوسط به دنیا آمد. او در مسکو و سنت پترزبورگ به تحصیل حقوق پرداخت و پلیس-خبرنگار دادگاه مسکو شد. او هر روز بدون جلب هرگونه
توجه خاص به انجام کارهای روزمره و محقری می پرداخت که به او سپرده می شد. آندریف در این دوره چند شعر نوشت و تلاش هایی برای انتشار آن ها کرد اما بسیاری از ناشران او را پس زدند. در سال ۱۸۹۸ اولین داستان کوتاهش «بارگاموت و گاراسکا» را در روزنامه "کوریر" مسکو منتشر شد. این داستان مورد توجه ماکسیم گورکی قرار گرفت و به آندریف توصیه کرد بر کار ادبی خود تمرکز کند. آندریف در نهایت از حقوق دست کشید و به سرعت به یک چهره ادبی مشهور تبدیل شد و این آغازی شد برای دوست دو نویسنده که تا سال ها برقرار بود. با کمک گورکی، آندریف به عضویت گروه ادبی سربا مسکو درآمد و بسیاری از آثارش در مجموعهٔ زنانیه گورکی منتشر شد. اولین مجموعه داستان کوتاه و رمان کوتاه آندریف در سال ۱۹۰۱ به سرعت به فروش یک چهارم میلیون نسخه دست یافت و او را به یک ستاره ادبی در روسیه بدل کرد. داستان یکی بود، یکی نبود که در اولین مجموعه آثارش در سال ۱۹۰۱ به چاپ رسید، دغدغه نویسنده دربارهٔ موضوع مرگ و زندگی را به روشنی بیان می دارد. او عقیده دارد که مرگ، پایان حضور جسمانی هر انسان در این دنیا است، ولی زندگی همچنان پس از مرگ او و بدون او ادامه دارد. قهرمان اصلی داستان
، لاورنتی پترویچ، سیمای انسان معاصر است که غرق در جسم خود بوده و از روح و روان خویش غافل مانده و در نهایت پشیمان می گردد. آندریف در سال ۱۹۰۱ "دیوار" را منتشر کرد و در سال ۱۹۰۲ "در مه" و "ورطه" را به چاپ سپرد که پاسخی بود به "سونات کروتزر" اثر لئو تولستوی. این دو داستان به دلیل طرح بی پروای رفتار جنسی جنجال آفرین شد. بین سال های ۱۸۹۸ تا ۱۹۰۵ آندریف داستان های کوتاه بسیاری را در زمینه های مختلف منتشر کرد. علاقه خاص او به روان شناسی و روان پزشکی به او فرصتی برای کشف بینش و روان انسان و به تصویر کشیدن شخصیتهای به یادماندنی داد که بعدها به شخصیت های کلاسیک ادبیات روسیه تبدیل شدند. آندریف در انقلاب اول روسیه شرکت فعال داشت و در بحث های سیاسی و اجتماعی به عنوان یک مدافع آرمان های دموکراتیک مشارکت می کرد. چند داستان او از جمله"خنده سرخ" (۱۹۰۴)، "فرماندار" (۱۹۰۵) و "ماجرای هفت تنی که به دار آویخته شدند" (۱۹۰۸) متأثر از این دوره هستند. با شروع سال ۱۹۰۵ او به نوشتن نمایشنامه های بسیاری برای تئاتر پرداخت. از جمله "زندگی انسان" (۱۹۰۶)، "گرسنگی تزار" (۱۹۰۷)، "نقاب های سیاه" (۱۹۰۸)، "لعنت" (۱۹۰۹) و "روزهای زندگی ما" (۱۹۰۹).
در سال ۱۹۰۷ "زندگی انسان" توسط کنستانتین استانیسلاوسکی (در تئاتر هنری مسکو) و همچنین وسولد مایرهولد (در سنت پترزبورگ) دو تن از برجسته ترین کارگردانان تئاتر روسیه در قرن بیستم به روی صحنه رفت. آثار دوران پس از انقلاب ۱۹۰۵ آندریف، اغلب نشان دهنده روحیه بدبینی مطلق و خلق و خوی نومید اوست. قدرت گرفتن شیوه های جدید ادبی مانند رشد سریع فوتوریسم روسی در آغاز دهه دوم قرن بیستم، شروعی بود برای از دست دادن شهرت آندریف. پس از سال ۱۹۱۴ گذشته از نوشته های سیاسی، آندریف آثار کمی منتشر کرد. در سال ۱۹۱۶ او سردبیری بخش ادبی روزنامه «روسیه خواهد شد» را به عهده گرفت. او بعدها به حمایت از انقلاب فوریه پرداخت اما پیش بینی کرد به قدرت رسیدن بلشویک ها فاجعه بار خواهد بود. آندریف در سال ۱۹۱۷ به فنلاند نقل مکان کرد. او از خانه خود در فنلاند خطاب به جهانیان در برابر افراط بلشویک ها اعلامیه صادر می کرد. سال های آخر زندگی آندریف آرمانگرا و متمرد در فقر جانسوز گذشت و مرگ زودرس ناشی از نارسایی قلبی او ممکن است به سبب غم و اندوه بیش از حدش از نتایج انقلاب بلشویکی باشد. آخرین رمان او " خاطرات شیطان" بود اما او قبل از به پایان رسیدن این کتاب
درگذشت. نمایشنامه های "زندگی انسان" (۱۹۱۷) و "تجاوز به زنان سابین" (۱۹۲۲)، "او که سیلی می خورد" (۱۹۲۲) و "نفرت" (۱۹۲۳) در ایالات متحده به روی صحنه رفتند. نسخه ای فیلم محبوبی که از نمایشنامه او به نام "او که سیلی می خورد" توسط استودیوی مترو گلدوین مایر در سال ۱۹۲۴ ساخته شد بسیار تحسین شد. "قاتل فقیر" اقتباسی از داستان کوتاه «"فکر"» است که توسط پاول کوهوت در برادوی در سال ۱۹۷۶ ساخته شد. خانواده. لئونید آندریف با الکساندرا ولیگرسکایا خواهرزادهٔ تاراس شوچنکو ازدواج کرده بود که بر اثر عفونت پس از زایمان در سال ۱۹۰۶ درگذشت. آنها دو پسر داشتند دانیل آندریف شاعر و عارف نویسندهٔ رزا میرا و وادیم آندریف که شاعر شد و در پاریس می زیست. در سال ۱۹۰۸ لئونید آندریف با آنا دنیسویچ ازدواج کرد و تصمیم به جدا کردن دو پسر کوچک از یکدیگر گرفت. وادیم را خود نگه داشت و دانیل را به خواهر الکساندرا سپرد. اولگا آندریویچ کارلایل (متولد ۱۹۳۱) نویسنده و شاعر آمریکایی که مجموعه داستان های کوتاه «"چشم انداز"» را در سال ۱۹۸۷ منتشر کرده، نوه لئونید آندریف و دختر وادیم آندریف است. ترجمه فارسی. برخی از آثار او به زبان انگلیسی توسط توماس سلتزر
ترجمه شده است. از لئونید آندریف به فارسی کتاب های "خنده سرخ" با ترجمه کاظم انصاری، "صدای انقلاب" با ترجمه نیما کوشیار و "محکوم شدگان"، "یادداشت های شیطان"، مترجم: حمیدرضا آتش بر آب از انتشارات علمی فرهنگی و "فکر جنایت"، مترجم: کاظم انصاری در نشر فردا ومنتشر شده است. از دیگر ترجمه های حمیدرضا آتش بر آب میشود به: خنده سرخ، یادداشت های اینجانب، زندگی واسیلی، داستان هفت نفری که به دار آویخته شدند، اشاره کرد که در انتشارات کتاب پارسه منتشر شده اند.
انیس بن محمد بن عبدالغنی شهرت یافته به طالَوی (۲۲ سپتامبر ۱۸۲۷ – ۱۵ فوریه ۱۹۰۹) فقیه حنفی، زبان شناس، محدث و مفسر سوری در سدهٔ نوزدهم میلادی بود. از مؤلفات او: "شرح الهدایة الطالویة فی العقیدة الإسلامیة، مولد النبی، سانحات دمی القصر فی مطارحات بنی العصر".
انیس بن عید خوری (؟ - ۱۹۲۰ میلادی) نویسنده و ادبیات پژوه لبنانی بود. خاستگاهش اورشلیم بود، از این رو به "خوری مَقدَسی" نیز شهرت یافت. در دانشگاه آمریکایی بیروت درس خواند و ماهنامهٔ "النفائس" را چاپ کرد.
انیس نَوفَل (۱۸۵۴–۱۸۷۳) (انیس بن عبدالله بن جرجیس نوفل) شاعر لبنانی بود که در بیست سالگی درگذشت. دیوان شعری از او به جای مانده است.
انیس خوری مَقدَسی (۱۸۸۰ – ۷ فوریه ۱۹۷۷) ادیب و زبان شناس لبنانی بود. زندگی. در طرابلس، لبنان زاده شد و به بیروت کوچید تا تحصیل خود را در دانشگاه آمریکایی بیروت ادامه دهد. عضو هیئت علمی آن دانشگاه شد و سپ به ریاست ادارهٔ عربی رسید. پس از بازنشستگی، استاد افتخاری دائمی ادبیات عرب برگزیده شد. در سال ۱۹۴۵م، عضو فرهنگستان زبان عربی در دمشق شد و در سال ۱۹۶۱ به عضویت فرهنگستان زبان شناسی مصر شد. مقدسی در ۱۸ صفر ۱۳۹۷ق، در بیروت درگذشت.
اَنوَر عَطّار (۱۹۰۸–۱۹۷۲م) ادیب، آموزگار، نویسنده و شاعر سوری در سدهٔ بیستم میلادی بود. زندگی و آثار. انور بن سعید بن انیسِ عطّار، زادگاه و درگذشتش در دمشق بود. علوم ابتدایی را در بعلبک خواند. دورهٔ ابتدایی را در مدرسهٔ البحضة در دمشق ادامه داد، از مدرسهٔ عالی ادبیات زیرنظر دانشگاه سوریه فارغ التحصیل شد. ادبیات عربی را در دبیرستان های سوریه، عراق و عربستان درس داد. مدتی کوتاه ریاست دیوان انشا در وزارت معارف سوریه را بر عهده داشت. "ظلال الأیام، کتاب الزاد فی الأدب و النصوص" از آثار برجستهٔ اوست.
مرغ ابریشمی () یکی از نژادهای مرغ است که به دلیل پرهای زینتی غیرمعمول خود که شبیه ابریشم (سیلک) و اطلسی است، به این نام خوانده می شود. این گونه از مرغ دارای ویژگی های غیرمعمول متعددی است که عبارتند از پوست و استخوان های سیاه رنگ، لاله های گوش آبی رنگ، و پنج پنجه بر روی هر پا؛ در حالیکه اغلب گونه های مرغ تنها چهار پنجه روی پاهای خود دارند. این گونه از مرغ در اغلب نمایش های ماکیان و با رنگ های متنوع دیده می شوند. همچنین مرغ ابریشمی به سبب ویژگی های جسمی خاص خود، طبعی آرام و دوستانه دارند. مرغ ابریشمی از اهلی ترین گونه های مرغ خانگی به شمار می رود و دارای خصوصیات تخم گذاری و مراقبت استثنایی از جوجه هاست. اگر چه میزان تخم گذاری این گونه از مرغ، متوسط و حدود ۳ عدد در هفته است، اما به دلیل ویژگی خاص آن ها در نگهداری جوجه ها، از مرغ های ابریشمی برای پرورش تخم های سایر گونه ها و جوجه کشی استفاده می شود. تاریخچه. دقیقاً مشخص نیست که در کجا و در چه زمانی این گونه با ترکیب یافتن ویژگی های گونه های نخستین به وجود آمده است؛ با این وجود، شواهد بسیار دقیقی در دست است که مکان پیدایش آن چین باستان بوده است. از اینرو، نام دیگر
ی که برای این گونه از مرغ استفاده می شود، مرغ ابریشمی چینی است. سایر زادگاه های احتمالی این گونه در آسیای جنوب شرقی و مناطقی از قبیل هند و جاوه است. نخستین مشاهدات ثبت شده از مرغ ابریشمی به نوشته های مارکو پولو بازمی گردد. مارکوپولو در سدهٔ سیزدهم میلادی و در زمان سفر خود به آسیا، به این گونه از مرغ با نام «مرغ خزدار» اشاره می کند. در ۱۵۹۸، اولیس آلدرواندی، یک نویسنده و مورخ طبیعی از دانشگاه بولونیای ایتالیا، رساله ای جامع در مورد مرغ ها منتشر کرد که همچنان مخاطب دارد و از محبوبیت برخوردار است. او در این کتاب به مرغ ابریشمی با عنوان «مرغ پوشیده از پشم» و گونه ای که «شبیه گربهٔ سیاه پوشیده از مو است» اشاره می کند. مرغ های ابریشمی به احتمال زیاد از طریق جاده ابریشم و تجارت دریایی به غرب راه یافتند. این نژاد در سال ۱۸۷۴ به صورت رسمی با ثبت در استاندارد کمال در آمریکای شمالی به رسمیت شناخته شد. زمانی که مرغ های ابریشمی در غرب رو به فزونی گذاشتند، حکایت های بسیاری در مورد آن ها شایع شد. پرورش دهندگان هلندی در ابتدا به خریداران می گفتند که آن ها از جفت کردن مرغ ها و خرگوش ها متولد می شوند؛ در حالی که در نمایش های ح
یوانات، آن ها را به عنوان پستاندارانی پوشیده از خز معرفی می کردند. در قرن بیست و یکم، مرغ های ابریشمی یکی از محبوب ترین گونه های مرغ زینتی به شمار می روند. آنها اغلب به عنوان مرغ زینتی یا حیوان خانگی در حیاط خلوت خانه ها نگهداری می شوند و معمولاً برای جوجه کشی و پرورش جوجه های دیگر پرندگان آبزی مانند اردک ها و غازها و پرندگان مناسب برای شکار مانند بلدرچین و قرقاول به کار گرفته می شوند. ویژگی ها. مرغ ابریشمی در برخی از کشورها به عنوان مرغ بانتام شناخته می شود. با این وجود، گونه های دیگر، بر حسب منطقه و بسیاری از ویژگی ها مانند اندازه، متفاوت از مرغ ابریشمی هستند و مرغ ابریشمی بانتام، در واقع به عنوان گونه ای متفاوت از مرغ ابریشمی شناخته می شود. در آمریکای شمالی، تقریباً تمامی مرغ های ابریشمی از نژاد بانتام هستند؛ اما مرغ های ابریشمی در اروپا در اندازه و ویژگی های استاندارد و اصلی خود هستند. مرغ های ابریشمی استاندارد و اصل، مرغ های نسبتاً کوچکی هستند و جنس نر آن ها چهار پوند (۱٫۸ کیلوگرم)، و جنس مادهٔ آن ها ۳ پوند (۱٫۳۶ کیلوگرم) وزن دارند. در استاندارد کمال آمریکا، وزن مرغ ابریشمی نر ۳۶ اونس (۱ کیلوگرم) و مرغ ا
بریشمی ماده ۳۲ اونس (۹۱۰ گرم) ذکر شده است. پرهای زینتی مرغ ابریشمی در میان نژادهای مرغ منحصربه فرد بود اما در سال های اخیر پرهای مرغ ابریشمی به نژادهای متعددی گسترش داده شده است که بارزترین نمونهٔ آن بانتام ژاپنی است که اکنون در بریتانیا و هلند متداول شده است. پرهای مرغ ابریشمی با ابریشم و نیز خز مقایسه قرار می شود. ویژگی عمومی پرهای مرغ ابریشمی نرم و پفکی بودن آن است. پرهای مرغ ابریشمی توانایی پرهای پروازی را نداشته و مانند سایر پرندگان با پرهای پفکی است. این ویژگی امکان پرواز را از مرغ ابریشمی گرفته است. مرغ های ابریشمی دارای دو گونهٔ متمایز با پرهای سیخ و بدون آن است. مرغ های ابریشمی با پرهای سیخ مانند دارای برآمدگی بیشتر در پرهای ناحیهٔ زیر منقار و پیرامون گوش های خود هستند. به علاوه مرغ های ابریشمی بر حسب نوع رنگ نیز تفکیک می شوند. مرغ های ابریشمی حاضر در رقابت های نمایشی دارای انواع گوناگونی از رنگ ها از قبیل سیاه، آبی، نخودی، خاکستری، کبکی و سفید هستند. گونه های دیگری از قبیل فاخته ای، بنفش کم رنگ، سرخ و رشته ای نیز وجود دارند. کمال استانداردهای ارائه شده برای مرغ های ابریشمی بیانگر ویژگی هایی چون سر گ
ردویی شکل، پرهای تیره، و لاله های گوش آبیِ فیروزه ای برای آن هاست. علاوه بر این ویژگی ها، مرغ های ابریشمی دارای پنج پنجه روی هر پای خود هستند. این ویژگی نادر در گونه هایی از نژاد پرندگانی از قبیل دورکینگ، فاورولس و سلطان مشاهده می شود. تمامی مرغ های ابریشمی دارای پوست و استخوان تیره و گوشت تیرهٔ مایل به خاکستری هستند و در زبان های چینی، وو گو جی (烏骨雞) به معنای مرغ استخوان سیاه خوانده می شوند. سیاهی زیر پوست و بافت همبند حیوان یک ویژگی نادر محسوب می شود و در مرغ ها، به دلیل فیبروملانوسیس ایجاد شده که منشأ آن جهش نادری بوده که در آسیا در این حیوان رخ داده است. مرغ ابریشمی و بسیاری از نژادهای دیگر تحت تأثیر جهش رخ داده در آسیا قرار گرفته اند. صرف نظر از رنگ، به طور کلی پرورش مرغ های ابریشمی به اندازه نژادهای گوشتی مرغ نیست. مرغ ابریشمی از نظر تخم گذاری، معمولی است و تخم های آن کرم رنگ است. اما اغلب به دلیل کرچ شدن، تخم گذاری مرغ ابریشمی متوقف شده و تولید ۱۰۰ تخم در سال، مناسب محسوب می شود. با این وجود، مرغ ابریشمی از توانایی بالا و منحصر به فردی در نگهداری از جوجه ها برخوردار است و همین امر موجب شده تا از آن ها