Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ترکیه از والدینی ایرانی زاده شده اند. ترکیه به دلیل همسایگی با ایران و دارا بودن خط مشی تا حدودی مشترک در زمینه فرهنگ، اقوام و دین؛ همواره یکی از گزینه های مهاجرت از سوی ایرانیان می باشد؛ که همین امر نیز باعث شده است علاوه بر سفارت ایران در آنکارا، در سه شهر دیگر این کشور از قبیل استانبول، ارزروم و ترابوزان کنسولگری هایی از ایران در مقابل سفارت ترکیه در تهران، کنسولگری ترکیه در تبریز و در ارومیه نیز ایجاد شود. از نخستین مهاجرت ایرانیان مربوط به آذری های ایران می باشد که به بعد از فروپاشی حکومت خودمختار آذربایجان؛ سیاسیون آذری آن دوران به ترکیه پناهنده شدند و مهاجرت های سیاسی هم اکنون نیز از ایران در حال افزایش می باشد، ترکیه بعد از بریتانیا دومین مقصد پناهجویان ایرانی به شمار می رود؛ که سالانه ۲٬۶۵۰ پناهجوی جدید وارد خاک این کشور می شود. بین سال های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۶ ایرانیان همواره بالاترین تعداد پناهجویان را در ترکیه تشکیل می دادند. مهاجرت ایرانیان در زمینه تحصیل نیز چشمگیر می باشد به طوری که همه ساله جوانان و دانشجویان زیادی به امید تحصیل در این کشور به ویژه مناطق آذری نشین ایران راهی ترکیه می شوند. شهروندان یه
ودی ایرانی نیز به دلیل نبود سفارت اسرائیل در تهران، برای رفت وآمد و مهاجرت به اسرائیل از سفارتخانه های این کشور در ترکیه بهره می گیرند. ایرانیان در شهرهای بزرگ ترکیه، استانبول و آنکارا حضور چشمگیری دارند. در سایر شهرهای ترکیه از قبیل ترابوزان و ارزروم نیز اقلیتی از جوامع ایرانی سکونت می کنند. ایرانی های ترکیه جمعیت و پراکنش قابل ملاحظه ای به عنوان گروه قومی مهاجر دارند، نفوس ایرانیان در ترکیه در سال ۱۹۹۰ میلادی، حدود ۷٬۸۳۱ نفر برآورد شده بود. اما در سال ۲۰۰۹ میلادی، اتنولوگ جمعیت فارسی زبانان ایران را ۵۰۰٬۰۰۰ نفر و جمعیت آذری های ایران را در سال ۲۰۱۰ میلادی ۵۳۰٬۰۰۰ نفر اعلام کرده بود (این رقم شامل آذری های بومی ترکیه در حاشیه مرز ایران، ترکیه و جمهوری آذربایجان در استان قارص و ایغدیر نیز می شود). مهاجرت زیادی از سوی ایرانیان آذری به سمت استانبول صورت گرفته است. محله خان والده در ناحی اروپایی فاتح استانبول از مهم ترین و پرجمعیت ترین سکونتگاه های ایرانیان می باشد، که تجار زیادی از تبریز، شبستر و خوی در آنجا مشغول به فعالیت می باشند. مسجد والده خان؛ مسجدی قدیمی به سال تأسیس ۱۳۲۹ هجری خورشیدی در این محله ایرانی ب
نیان گذاری شده است. نهاد زیبکچی وزیر اقتصاد ترکیه در مصاحبه ای اعلام کرد که ۳۳۵۰ شرکت با سرمایهٔ ۱۰۱ میلیون دلاری اتباع ایرانی در ترکیه فعالیت می کنند. از سرشناسان ایرانی در ترکیه می توان از حسن تقی زاده، تقی رفعت، حیدر حاتمی، ثمین باغچه بان و رضا ضراب را نام برد، که مدتی را در ترکیه به سر برده اند. افغانستانی های ترکیه. افغان ها در ترکیه () به معنای واقعی کلمه هزاران نفر هستند و به طور عمده از مهاجران طی ۳۵ سال گذشته تشکیل شده است. جمعیت افغان ها در ترکیه در سال ۲۰۱۷ بیش از ۱۲۰ هزار نفر اعلام شده است. آلمانی های ترکیه. آلمانی ها در ترکیه () حدود ۵۰ هزار آلمانی هستند که در ترکیه زندگی می کنند و بیشتر آن ها آلمانی هایی هستند که با همسران ترک ازدواج کرده اند یا کارکنان، بازنشستگان و گردش گران طولانی مدتی هستند که در مناطق ساحلی ترکیه املاکی را خریداری کرده اند و اغلب آن ها، بیشتر زمان های سال را در این کشور ساکن هستند. به علاوه، بسیاری از آلمانی های ترک تبار به ترکیه بازگشته و ساکن شده اند و این چیز غیرمعمولی نیست که در خیابان های استانبول ترک ها به زبان آلمانی صحبت کنند. یونانی های ترکیه. یونانی ها در ترکیه ()
جمعیتی از یونانیان و مسیحیان یونانی زبان ارتدوکس شرقی هستند که بیشتر در استانبول و دو جزیره غربی ورودی به تنگه داردانل یعنی تندوس و امبروس زندگی می کنند. آن ها باقی مانده ۲۰۰ هزار یونانی برآورد شده ای هستند که تحت قوانین پیمان نامه مربوط به تبادل جمعیت های یونانی و ترک باقی مانده در پی تبادل جمعیتی سال ۱۹۲۳ میلادی، به صورت اجباری جابه جا شدند به این ترتیب که حدود ۱٬۵۰۰٬۰۰۰ میلیون نفر یونانی از فلات آناتولی و تراس شرقی به یونان و حدود ۵۰۰ هزار ترک از یونان (به جز تراس غربی) به ترکیه منتقل شدند. در طی جنگ جهانی اول و پیامدهای آن (۱۹۲۳–۱۹۱۴) که منجر به فروپاشی امپراتوری عثمانی گردید، دولت مردان عثمانی دست به کشتار همه جانبهٔ جمعیت یونانی باقی مانده در امپراتوری عثمانی (که در آن زمان بیشتر در شمال آناتولی ساکن بودند) زدند. این عملیات شامل کشتار مردم عادی و تبعیدهای اجباری زنان و بچه ها نیز بود که در خلال این تبعیدها به دلیل نبود آذوقه و دشواری راه جان می باختند. بنابر منابع متعدد صدها هزار یونانی مستقر در عثمانی در خلال این نسل کشی جان باختند و تنها شمار کمی از نجات یافتگان (به ویژه آن هایی که در مناطق شرقی آنات
ولی مستقر بودند) به کشورهای همسایه به ویژه روسیه پناهنده شدند. با این حال پس از پایان جنگ های یونان و ترکیه (۱۹۲۲-۱۹۱۹) بیشتر بازماندگان نسل کشی در خلال قراردادهای میان دو کشور در سال ۱۹۲۳ از زمین های خود رانده شده و به یونان فرستاده شدند. دولت کنونی ترکیه به عنوان وارث امپراتوری عثمانی، مدعی است که دلیل انجام این اعمال از سوی دولت عثمانی چیزی جز دفاع از خود نبوده است. دولت مردان ترکیه همچنین ادعا می کنند «از آن جایی که دولت عثمانی احساس کرده بود یونانی ها با کشورهای دشمن آن ها، از جمله روسیه همکاری می کنند با این کشتارها به دفاع از خود برخاسته است. بدین خاطر این کار نباید نسل کشی خوانده شود.» این در حالیست که کشورهای عضو متفقین در جنگ جهانی اول دیدگاه متفاوتی دارند. از دید آن ها کشتار و قتل عام یونانیان مستقر در عثمانی توسط دولت این کشور باید به عنوان جنایت علیه بشریت قلمداد شود. در مورد تلفات انسانی، منابع متعدد از مرگ ۳۰۰٫۰۰۰ تا ۳۶۰٫۰۰۰ یونانی تنها در منطقهٔ پونتوس خبر می دهند. اما نتایج آمار یونانیان کشته شده در تمام منطقه آناتولی حاکی از بیشتر بودن تعداد کل قربانیان نسبت به این تعداد است. بر اساس گزارش ه
ای اتحاد بین المللی حقوق و آزادی مردم، مریل پترسون، پروفسور تاریخ دانشگاه ویرجینیا، بر طبق اسناد معتبر تعداد کل یونانیان کشته شده در منطقهٔ پونتوس را ۳۶۰٫۰۰۰ نفر ذکر می کند. «تعداد کشته شدگان یونانی در منطقهٔ پونتوس از زمان آغاز جنگ جهانی اول تا ماه مارچ سال ۱۹۲۴ میلادی ۳۵۰٫۰۰۰ نفر تخمین زده می شود که در نتیجهٔ قتل ها، دار زدن ها، بیماری و دیگر سختگیری های اعمال شده توسط ترکان صورت گرفته است.» کنستانتین هاتزیدیمیتریو می نویسد که «تعداد کل کشته شدگان یونانی مستقر در آناتولی در طول جنگ جهانی اول و پیامدهای بعدی آن ۷۳۵٫۳۷۰ نفر است.» در مورد تعداد قربانیان تأکید می کند که «بر اساس مدارک رسمی به جامانده، ترک ها از سال ۱۹۱۴ میلادی ۱٫۵۰۰٫۰۰۰ ارمنی و ۵۰۰٫۰۰۰ یونانی که شامل مردان، زنان و حتی کودکان بودند را با خونسردی تمام به طرز فجیعی سلاخی کردند.» گزارش شده است که در کنفرانس لوزان (در اواخر سال ۱۹۲۲ میلادی) وزیر امور خارجه بریتانیا لرد کرزن در خلال بیاناتش اظهار کرده است که «یک میلیون یونانی در آناتولی کشته شده، تبعید گشته یا در اثر گرسنگی جان باخته اند.» همانند تمام نسل کشی ها هیچ توافق نظری مبنی بر اینکه دقیقاً چه
تعداد یونانی در نتیجهٔ برنامه نسل کشی ترکان عثمانی کشته شده اند وجود ندارد اما به طور جامع پذیرفته شده است که نزدیک به یک میلیون یونانی در خلال سال های ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۳ در نتیجهٔ قتل عام ها و تبعیدهای اجباری جان خود را از دست داده اند. تحقیقات آماری اخیر نیز نشان می دهد که تعداد کل قربانیان بین ۷۳۰٫۰۰۰ تا۱٫۷۰۰٫۰۰۰ نفر بوده است. یهودی های ترکیه. یهودیان در منطقه ای که امروزه ترکیه نامیده می شود از حدود ۲۴۰۰ سال پیش ساکن هستند. از زمان قرن پنجم قبل از میلاد در منطقه آسیای میانه جمعیت های یهودی وجود داشته است. بعد از اخراج یهودیان از اسپانیا و پرتغال در سال ۱۴۹۲ میلادی، امپراطوری عثمانی بیشتر این یهودیان را جذب کرده و دارای جمعیت یهودی زیادی شد. با اینکه بعد از تأسیس کشور اسرائیل بسیاری از یهودیان از ترکیه مهاجرت کردند، این منطقه هنوز هم دارای جمعیت یهودی قابل توجهی است. به طور تقریبی حدود ۳۰ هزار نفر یهودی در ترکیه و ۸۰ هزار نفر یهودی ترکیه ای در اسرائیل زندگی می کنند. کولی های ترکیه. مردم کولی در ترکیه () یا کولی ها در ترکیه یک اقلیت قومی در ترکیه هستند. طبق آمار رسمی حدود ۵۰۰٬۰۰۰ هزار نفر از مردم ترکیه کولی (غرب
تی) هستند. طبق برآوردهای مختلف ترکیه ای و غیر ترکیه ای حدود ۴ تا ۵ میلیون نفر از مردم ترکیه از نژاد کولی ها هستند در حالی که طبق آمار ترکیه فقط ۰٫۰۵ درصد از مردم ترکیه کولی هستند. اصلیت قومی و نژادی کولی ها از شمال غربی هند (راجستان و پنجاب) است. زبان رومنی، رومایی، جیپسی، چیپ، زرگری زبانی است که مردم کولی به آن سخن می گویند و در زمره زبان های هندو آریائی است. کولی (غربتی) نام گروه های پراکندهٔ قومی است که در کشورهای مختلف دنیا به ویژه در اروپا و ترکیه به سر می برند. کولی ها در سرتاسر دنیا به خواندن، رقصیدن شهرت دارند و مردمانی دوره گرد و خانه به دوش هستند که بیشتر در گذشته با اجرای برنامه های رقص و آواز در مسیر کوچ خود مردم را سرگرم می کردند، فال آن ها را می گرفتند، کف بینی می کردند و در کنار آن به کارهای دیگری همچون آهنگری نیز می پرداختند. خصوصیات فردی و رفتار اجتماعی، آنان را به کاست های موجود در هند شبیه ساخته است. ترک های آفریقایی تبار. ترک های افریقایی تبار یا آفرو ترک ها، مردمانی با نژاد آفریقایی در ترکیه هستند. ترک آفریقایی واژه ای تازه است و در اصطلاح در ترکیه به این مردم عرب (Arap) یا زنجی(zenci) گف
ته می شود. در حال حاضر در ترکیه به این مردمان Afrika kökenli Türkler به معنی ترک های با ریشه آفریقایی گفته می شود. چندین سده پیش برخی از مردمان آفریقایی معمولاً از راه زنگبار و از مکان های چون عربستان سعودی، نیجر، لیبی، کنیا و سودان وارد امپراتوری عثمانی شدند و در مکان های چون ماناوغات، دالامان، مندرس، گئدیز، چوکوروا ساکن شدند. در سده نوزدهم در ازمیر جوامع آفریقایی تباری در محله های چون سابیرتاشی، دولاپکویو، تاماشالیک، ایکی چشمه لیک و بالیک کویو ذکر شده است. برخی نیز در سال ۱۹۲۳ پس از تبادل جمعیت میان ترکیه و یونان از جزیره کرت آمدند و عموماً در پیرامون دریای اژه یه ویژه ازمیر ساکن شدند. ترک های آفریقایی تباری که در آیوالیک زندگی می کنند، می گویند نیاکان آنان که از جزیره کرت آمدند یونانی صحبت می کردند و پس از آن، زمانی که به ترکیه فرستاده شدند ترکی یادگرفتند. ترک های آفریقایی تباری که در ازمیر زندگی می کنند تا سال ۱۹۶۰ جشنی به نام دانا بایرامی (جشن گوساله) برگزار می کردند. امروزه این جشن در میان جوانان این قوم دوباره زنده گشته است. اقلیت های مذهبی. یهودی ها. اولین کنیسه یهودی در امپراطوری عثمانی در سال ۱۳۲۴ د
ر بورسا تشکیل شد که عتز هاحییم (עץ החיים درخت زندگی) نام داشت. این کنیسه امروزه پابرجاست. وضعیت یهودیان در امپراطوری عثمانی معمولاً با خصوصیات سلطان وقت ارتباط داشت. به طور مثال مراد سوم اعتقاد داشت که غیرمسلمانان باید دارای وضعیت ذمی باشند ولیکن بقیه سلطانهای عثمانی اکثراً ملایمتر بودند. اولین اتفاق مهم در تاریخ یهودیان در عثمانی بعد از فتح قستنطنیه اتفاق افتاد. محمد دوم مشاهده کردکه شهر قستنطنیه در وضعیت بسیار خرابی است و اودستور داد یهودیان زیادی به این شهر منتقل شوند. در این زمان یهودیان ۱۰ درصد جمعیت شهر را تشکیل می دادند. تعداد یهودیان محلی به تدریج در مقایسه با یهودیان اشکنازی که از اروپا فرار می کردند کم شد. ربیهای اشکنازی مهاجر بقیه یهودیان اروپا را تشویق به مهاجرت می کردند و وضعیت خود را تحت سلطه ترکان عثمانی بهتر از وضعیت خود در بین مسیحیان اروپا می دیدند. مهم ترین اتفاق در تاریخ یهودیان در زمان دستور الحمبرا اتفاق افتاد. بعد از اخراج یهودیان از اسپانیا، پرتغال، ایتالیا و سیسیلی شاه عثمانی بایزید دوم دعوتنامه رسمی برای این یهودیان فرستاد و از آنان خواست که به عثمانی مهاجرت کنند. از این زمان جمعیت ی
هودیان در عثمانی به شدت افزایش یافت. بیشتر این یهودیان به قستنطنیه و سالونیکا مهاجرت کردند. مسلمان ها. علویان (ترکیه). علویان "(ترکی: Aleviler، کردی:Elewî)" پیروان شاخه ای از اسلام هستند. بیشتر پیروان آن در ترکیه و کمی در سوریه اند. علویان را می توان شاخه ای از شیعیان دوازده امامی دانست. علویان ازین جهت که ستایشگر حاجی بکتاش والی هستند، دیدگاه تنگاتنگی با بکتاشیه دارند. گروه های قومی علویان را ترکان آناتولی، مردم آذری، تاتارها، کردها، زازاها و ترکمن ها تشکیل می دهند. آمار دقیقی از جمعیت علویان در ترکیه در دست نیست. اساسی ترین دلیل این موضوع می تواند آزارها و رنجش های تاریخی گروه های سنی تندرو که کمابیش نیز ضد علویان رخ می دهند، باشد. جمعیت این گروه ۲۵ میلیون برآورد می شود. (۳۰٪ کل جمعیت ترکیه) بسیاری از ترکان آناتولی و ترکمن ها و کردها و زازاهای ترکیه را علویان تشکیل می دهند، بیشتر کردهای کردستان ترکیه علوی می باشند. پیشینه تمرکز علویان در استان تونج ایلی (با نام پیشین درسیم) می باشد. بر خلاف ساختار بکتاشی ها و صوفیان که رهبری بر پایهٔ سلسله است، رهبری علویان موروثی است که برگرفته از ساختار رهبری صفویه است. ن
زدیک به ۱۰٪ علویان سید اند. رهبران علوی با نام های پیر مرشدها رهبر دده شناخته می شوند. بر خلاف باور به برابری زن مرد، رهبری ویژه مردان است. علویان (سوریه). هم اکنون علویان سوریه بیشتر در سواحل سوریه و استان ختای در ترکیه تمرکز دارند. به طور تقریبی سیزده درصد جمعیت سوریه علوی هستند. در سوریه آن ها قدرت سیاسی قابل توجهی را به دست آورده اند. شیعه. طبق گزارش مجلس ملی ترکیه، نزدیک به سه میلیون شیعه در ترکیه زندگی می کنند که بیشتر آن ها آذری هستند. حدود نیم میلیون شیعه جعفری (فقه امامیه) در استانبول زندگی می کنند. محل اصلی سکونت ترکان آذری استان های قارص، ایغدیر و آغری است. این استان ها با توجه به این که در همسایگی کشورهای گرجستان، ارمنستان، آذربایجان و ایران قرار دارند، از اهمیت استراتژیکی برخوردارند. بخش زیادی از آذری ها که همگی شیعه هستند، به صورت گسترده رفته رفته به شهرهای بزرگ مهاجرت کردند. می توان گفت ترکان آذری نقش مهمی در گرایش دیگر قومیت های ساکن ترکیه به تشیع داشته اند. یزیدی ها. یزیدیان، ایزدی ها یا ایزدیان یا یزدانی ها اقلیت مذهبی از کردها هستند که در شمال عراق، سوریه، جنوب شرقی ترکیه و قفقاز زندگی می ک
نند. شمار مهاجران ایزدی در چند دهه اخیر در اروپا رو به فزونی ست. ایزدیان به زبان کردی با گویش کرمانجی صحبت می کنند. آیین ایشان، ایزیدی با ایمان بر تنها یزدان پاک مسلط است. یزدان پاک یا ایزد همان خدای زرتشتیان می باشد که در گویش کردهای ایزدی، متداول و مرسوم است. حدود ۵۰ تا ۱۰۰ هزار نفر یزیدی در ترکیه زندگی می کنند.
کالین متیوز (؛ زادهٔ ) آهنگساز و موسیقی دان اهل انگلستان است. او دانش آموختهٔ رشتهٔ موسیقی در دانشگاه ناتینگهام است.
سند ۲۰۳۰ یونسکو یا اهداف توسعهٔ پایا با نماد اختصاری SDGs مجموعه ای از اهداف هستند که به آینده مربوط می شوند. در آذرماه ۱۳۹۵ سند ملّی آموزش ۲۰۳۰ را برای اعمال هدف های آموزشی این برنامهٔ جهانی با حضور وزرای آموزش و پرورش و علوم ایران طی یک مراسم رونمایی کرد. گفته شد که این سند توسط کمیسیون علمی، فرهنگی و تربیتی سازمان ملل (یونسکو) در ایران در چارچوب عمل جهانی آموزش ۲۰۳۰ به عنوان سند ملّی آموزش ملی ۲۰۳۰ ایران تهیه و تدوین شده است. این موضوع واکنش های زیادی را در میان مقامات و ارگان های نظام جمهوری اسلامی ایران برانگیخت. طبق گزارش های منتشر شده، روز سه شنبه ۲۳ خردادماه ۱۳۹۶ اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی طی جلسه ای به لغو سند ۲۰۳۰ رأی دادند. سند ۲۰۳۰ یونسکو. در سپتامبر ۲۰۱۵ (شهریورماه ۱۳۹۴) رؤسای دولت ها، نمایندگان بلندپایهٔ نهادهای تخصصی سازمان ملل متحد و جامعهٔ مدنی گرد هم آمدند و در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، دستور کار سند ۲۰۳۰ را تصویب کردند و به این ترتیب این سند جایگزین اهداف توسعهٔ هزاره شد. سند ۲۰۳۰ یونسکو شامل ۱۷ هدف اصلی و ۱۶۹ هدف ویژه است که نقشهٔ راه جامعهٔ بین المللی را در زمینه توسعهٔ پایا برای تح
قق حکومت یک پارچه در سازمان ملل برای پانزده سال آینده ترسیم می کند. ایران نیز از کشورهای شرکت کننده در این اجلاس بود که متعهد به اجرای این سند شد. واکنش سید علی خامنه ای. سید علی خامنه ای در ۱۲ اردیبهشت ماه ۱۳۹۶ مخالفت خود را با مفاد سند ۲۰۳۰ یونسکو از جمله برابری جنسیتی، گسترش آموزش های دوزبانه و چندزبانه در جوامع چندزبانه و نیز چگونگی آموزش و یادگیری مادام العمر اعلام کرد. خامنه ای بار دیگر روز ۱۷ اردیبهشت ماه ۱۳۹۶ از «اجرای بی سروصدای» این سند در ایران انتقاد کرد و اجرای آن را «غیرمجاز» دانست و اعلام کرد که جمهوری اسلامی تسلیم سندهایی مانند سند ۲۰۳۰ یونسکو نخواهد شد. وی گفت: «این سند ۲۰۳۰ یونسکو چیزی نیست که جمهوری اسلامی تسلیم آن شود. اصل کار غلط است؛ اینکه برویم سندی امضا کنیم و بعد بی سروصدا آن را اجرا کنیم، مطلقاً مجاز نیست.» وی گله مندی خود را از شورای عالی انقلاب فرهنگی ابراز داشت. خامنه ای در تاریخ ۱۸ خردادماه ۱۳۹۶ نیز با انتقاد دوباره از امضای سند آموزشی یونسکو در پاسخ به اظهارات حسن روحانی مبنی بر اینکه دربارهٔ این سند «گزارش دروغ» به رهبر داده شده، گفت: «برداشت افرادی که خیال می کنند ما در این مو
ضوع گزارش های درستی نگرفته ایم، برداشت درستی نیست… برخی می گویند ما در این خصوص تحفظ داده ایم و گفته ایم فلان بخش آن را قبول نداریم، در حالی که حتی اگر هیچ مورد واضحِ خلاف اسلام در آن وجود نداشت، باز هم نظام آموزشی نباید در بیرون از کشور نوشته شود، حال آنکه موارد خلاف اسلام نیز در آن سند وجود دارد.» انتشار سند مصوبه دولت. پس از اعتراض خامنه ای و امامان جمعه ایران به اجرای سند ۲۰۳۰ یونسکو، در تاریخ ۲۰ خردادماه ۱۳۹۶ حسن روحانی تصویر مصوبهٔ دولت دربارهٔ این سند را در شبکهٔ اینستاگرام خود منتشر کرد. وی در این پیام با عنوان «دروغ های بزرگ دربارهٔ سند ۲۰۳۰» از جمله نوشت: «فریبکاران حتی به رهبری هم گزارش دروغ دادند و مدعی هستند دولت مصرانه به دنبال اجرای این سند است.» این سند به تاریخ ۲۵ شهریورماه ۱۳۹۵ نشان می دهد دفتر خامنه ای و دیگر قوا از این مصوبه اطلاع داشته اند و رونوشت این مصوبه یک سال پیش، به دفتر خامنه ای، مجلس، قوهٔ قضائیه، سازمان بازرسی کل کشور، دیوان محاسبات و دیگر نهادهای انقلاب اسلامی ارسال شده است. موضع گیری مجلس. دو روز پس از انتقاد خامنه ای از اجرای سند ۲۰۳۰ یونسکو در ایران، علی لاریجانی رئیس مجلس ش
ورای اسلامی نیز از دور زدن مجلس در بررسی این سند انتقاد کرد. وی در ابتدای جلسهٔ علنی روز سه شنبه ۱۹ اردیبهشت ماه ۱۳۹۶ در این باره گفت: «از کمیسیون آموزش و تحقیقات می خواهم رسیدگی و نظارت جدی نماید تا اوّلاً نظرات رهبری معظم در اسرع وقت تحقق یابد و ثانیاً رسیدگی شود که چرا این مسیر طی شد و نظرات کمیسیون آموزش و تحقیقات و مجلس اخذ نگردید و نتیجه را به مجلس گزارش نماید.» لاریجانی افزود: «مخصوصاً با توجه به قانون برنامهٔ ششم که وزارت آموزش و پرورش صرفاً موظف به اجرای سند تحول شود، باید به این موضوع رسیدگی جدی شود.» سخنگوی کمیسون فرهنگی مجلس شورای اسلامی ایران نیز در ۱۷ خردادماه ۱۳۹۶ گفته بود که سند ۲۰۳۰ غیرقانونی است و مجلس آن را تصویب نکرده است. در جلسهٔ علنی ۲۳ خردادماه ۱۳۹۶ مجلس شورای اسلامی ۱۵۱ نماینده مجلس طی نامه ای از حسن روحانی خواستند که لغو سند ۲۰۳۰ را رسماً اعلام کند. محمدحسین فرهنگی عضو هیئت رئیسه مجلس، در این جلسه قسمت هایی از نامه ۱۵۱ نماینده مجلس به حسن روحانی رئیس جمهور وقت را به این شرح قرائت کرد: «۱۵۱ نماینده مجلس مواردی را دربارهٔ سند ۲۰۳۰ مطرح کرده و در پایان اعلام کردند که این سند به دلیل عدم
تصویب در مجلس، اعتبار ندارد. همچنین با توجه به اینکه مقام معظم رهبری صریحاً بر ضرورت لغو این سند به دلیل نقض استقلال فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و اجرای سند تحول بنیادین آموزش و پرورش تأکید کرده اند، انتظار می رود در راستای اجرای جزء ۱ بند الف ماده ۶۳ در قانون برنامه ششم ملغی اثر بودن این سند به صورت رسمی اعلام شود.» موضع گیری قوهٔ قضائیه. صادق لاریجانی، رئیس قوهٔ قضائیه ایران روز دوشنبه ۲۲ خردادماه ۱۳۹۶ اطلاع داشتن این قوه از جزئیات سند ۲۰۳۰ را «دروغ محض» دانست و از دولت حسن روحانی خواست که «مسئولیت کار خود را در این زمینه به عهده بگیرد و دنبال شریک جرم نباشد.» لاریجانی افزود: «با بررسی سند ادعایی و ملاحظه تاریخ آن که ۲۵ شهریورماه سال ۹۵ است، به سادگی می توان دریافت که این مصوبه هیئت وزیران، ماه ها پس از بررسی سند ۲۰۳۰ و اتخاذ تصمیم پیرامون آن، صرفاً مربوط به تشکیل کارگروه ملّی آموزش ۲۰۳۰ با مسئولیت وزارت آموزش و پرورش است که همانند سایر مصوبات هیئت محترم وزیران در روزنامهٔ رسمی منتشر و به دستگاه های ذی ربط ابلاغ شده است و در آن هیچ اثری از محتوا و جزئیات بیانیه «چارچوب اقدام برای آموزش» موسوم به سند ۲۰۳۰ به
چشم نمی خورد.» سایر واکنش ها. منصور کبگانیان دبیر ستاد راهبری نقشهٔ جامع علمی که عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی ایران نیز است، روز سه شنبه ۱۹ اردیبهشت ماه ۱۳۹۶ گفت: «طبق مطالبهٔ رهبر انقلاب، بخش آموزش سند ۲۰۳۰ در حال حاضر متوقف شده است.» سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، بهرام قاسمی در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ماه ۱۳۹۶ اظهار داشت که موضع اصولی و تغییرناپذیر ایران اجرا نکردن قسمت هایی از سند ۲۰۳۰ است که با قوانین و باورهای دینی و اولویت های ملّی و ارزش های اخلاقی جامعهٔ ایران در تناقض است. در ۱۰ خردادماه ۱۳۹۶ وزارت علوم جمهوری اسلامی ایران بیانیه ای به شرح زیر انتشار داد: «چارچوب اقدام آموزش ۲۰۳۰» صرفاً یک بیانیه است و در زمره پیمان نامه ها نمی گنجد و الزام آور نیست و کشورها مطابق با ساختار ملّی خود می توانند آن را اجرا کنند. علی رغم الزام آور نبودن سند «چارچوب اقدام آموزش ۲۰۳۰»، جمهوری اسلامی ایران باز هم نسبت به آن اعلام تحفظ رسمی و مکتوب کرده و دامنهٔ شمول مفاد پذیرفته شده را محدود و مشروط کرده است. لغو سند. روز سه شنبه ۲۳ خردادماه ۱۳۹۶ جلسه شورای عالی انقلاب فرهنگی برای بررسی سند ۲۰۳۰ با حضور حسن روحانی رئیس جمهور وق
ت برگزار شد. طی این جلسه اکثریت اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی تصویب کردند که مبنای عمل در کشور اسناد بالادستی مصوب در شورای عالی انقلاب فرهنگی، مجلس شورای اسلامی و سایر مراجع قانونی بوده و در حوزه آموزش و پرورش و تعلیم و تربیت، سند اساسی و ملّی، «سند تحول بنیادین آموزش و پرورش» خواهد بود که این سند در شورای عالی انقلاب فرهنگی به تصویب رسیده است و هر سند، بیانیه یا موضوع دیگری که مغایر با این سند باشد، ملغی است. در نهایت در تاریخ ۲۲ شهریورماه سال ۱۴۰۰، ابراهیم رئیسی دستور لغو این سند را داد. دلایل لغو سند. شواهد نشان می دهد که میان سیاست ها، هدف های کلان، فلسفه و شیوهٔ کار نظام آموزشی ایران با اهداف اعلام شده توسط یونسکو شکافی جدی و اساسی وجود دارد. نظام آموزشی ایران بر اساس یک هویت بستهٔ دینی و ضدیت با جهان مدرن تعریف شده است. در چنین شرایطی، نظام آموزشی ایران که نوعی آموزش بسته و ایدئولوژیک را سرلوحهٔ کار خود قرار داده، با روح و پیام سند یونسکو ناسازگار بود. برای نمونه، می توان به یکی از این ناسازگاری ها اشاره کرد. در سند ۲۰۳۰ یونسکو از کشورهایی که به نوعی از کودکان در امور نظامی استفاده می کنند، به آن ها آ
موزش نظامی می دهند و آن ها را درگیر مسائل نظامی می کنند، انتقاد شده است. حکومت ایران نیز از جمله نظام هایی است که مورد خطاب یونسکو است. نظامی که در گذشته این کار را به طور گسترده انجام داده و هم اکنون نیز حکومت ایران سعی می کند تا فضای رزمی و نظامی و جنگی را در مدارس ایران به ویژه در دبیرستان ها حفظ کند. این سیاستی است که در مغایرت کامل با میثاق های بین المللی حقوق کودکان قرار دارد. در این حالت، علی خامنه ای، رهبر ایران و جناح های محافظه کار در ایران با سند ۲۰۳۰ یونسکو به مخالفت پرداختند. آنان مدعی بودند که در سند ۲۰۳۰، آموزش های جنسی شامل خودارضایی و همجنس گرایی در مدارس الزامی خواهد شد و حتی برخی مدعی شدند که ارائهٔ این آموزش ها با چاپ کتابی به نام «لک لکی در کار نیست» توسط آموزش و پرورش در برخی مدارس شروع شده و به زودی فراگیر خواهد شد. این در حالی است که حتی یک بار هم در این سند، کلمات خودارضایی و همجنس گرایی نیامده بود. به طور خلاصه، به نظر می رسد که دلیل مخالفت ها با سند ۲۰۳۰ یونسکو در ایران به موارد زیر برمی گردد:
پاول کوتلا (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، موسیقی شناس، رهبر ارکستر، مدیر هنری و کارشناس دیپلماسی فرهنگی اهل لهستان است. او دانش آموختهٔ دانشگاه موسیقی شوپن و دانشگاه آکسفورد است.
ماکسیمیلیان فیلیپ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به فرایبورگ، بروسیا دورتموند و دینامو مسکو اشاره کرد.
متیو کینگ (؛ زادهٔ ) نوازنده پیانو، آهنگساز، موسیقی دان و مدرس موسیقی اهل بریتانیا است. او به ویژه در زمینهٔ موسیقی مجلسی، اپرا و موسیقی ارکسترال فعال بوده است. جودیت ویر، «استاد موسیقی پادشاه» (یکی از مناصب دربار سلطنتی بریتانیا)، او را به عنوان «یکی از بی پرواترین آهنگسازان بریتانیا، کاملاً ماهر، خلاق و مبتکر» توصیف کرده است.
یژی پترزبورسکی (؛ ؛ – ) رهبر گروه موسیقی، آهنگساز و نوازنده پیانو یهودی تبار اهل لهستان بود.
عملیات (روی) گراف (ها) گراف (های) جدیدی از گراف(های) اولیه تولید می کند. عملیات یگانی. حاصل عمل یگانی گراف، گراف جدیدی از گراف اولیه است. عملیات دوتایی. عمل دوتایی روی گراف هاست.
زنون فریدوالت (؛ – ) یک نویسنده، ترانه سرای یهودی اهل لهستان بود.
حسن آباد روستایی در دهستان ادیمی بخش مرکزی شهرستان نیمروز استان سیستان و بلوچستان ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۵۹ نفر (در ۲۱ خانوار) بوده است.
مرکز اجتماعات محلی کابرلی یک مرکز اجتماعات محلی در پالو آلتو، کالیفرنیا می باشد. بهرام بیضایی نمایش "جانا و بلادور" را به سال ۲۰۱۲ در اینجا اجرا کرد.
گذرندگی اجتماعی یا اسمز اجتماعی () به چکانش غیرمستقیم اطلاعات فرهنگی و اجتماعی گفته می شود. اطلاعات اجتماعی در عمل پراکنده هستند و به صورت تصادفی تجربه واقعی با گذشتن از چندین واسطه به مخاطب می رسد. بر حسب مثال ممکن است کسی هرگز یک سریال تلویزیونی را ندیده باشد، ولی از طریق گذرندگی اجتماعی اطلاعات و ظرایفی در مورد آن سریال در اختیار داشته باشد.
باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک () یک باشگاه فوتبال است که در شهر لوهانسک کشور اوکراین پایه گذاری شده است.
پیوتر فرونچوسکی (؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده اهل لهستان است. او به عنوان یکی از بزرگ ترین و محبوب ترین بازیگران نسل خود شناخته می شود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "پزشک قلابی"، "سرنوشت های لهستانی"، "چگونه جنگ جهانی دوم را آغاز کردم"، "کرکس"، "سرگذشت استاد تواردوفسکی"، "دام"، "کونگ-فو"، "دارکوب"، "سفرهای آقای کِـلِـکْسْ"، "ورای تخت جراحی"، "لغزش"، "چهل ساله"، "ترازنامه سه ماهه"، "خانواده جایگزین"، "حوزه استحفاظی ۱۳"، "لجن زار"، "قرارداد"، "هتل ۵۲"، "سرزمین موعود"، "در خیابان سپولنی"، "فرار از سینما لیبرتی"، "رمز انیگما" و "شاپرک" اشاره کرد.
پیه تا () یا به تعبیر دیگر "ترحم"، اثری از هنرمند و مجسمه ساز برجسته رنسانس، میکل آنژ بوناروتی است. این اثر هنری در کلیسای سن پیترو واتیکان قرار دارد. تندیس ترحم، یکی از اولین آثار بر پایه همین موضوع از هنرمند می باشد. مجسمه برای کاردینال جین دی بیلهارس که نماینده روم بود ساخته شد. میکل آنژ برای ساخت این مجسمه از استفاده کرد و چنین به نظر می آید که به عنوان یادبودی برای مراسم خاکسپاری کاردینال ساخته شده باشد اما در اصل این مجسمه سفارش خودِ شخص کاردینال جین دی بیلهارس بود که قبل از اتمام مجسمه به دلیل کهولت سن چشم از جهان بست و میکل آنژ طبق قرار داد تا پایان کار مستمری خود را دریافت می کرد و پس از تکمیل شدن کار مجسمه به مکان فعلی خودش منتقل شد که اولین کلیسای کوچک در سمت راست بازیلیکا می باشد که در آن زمان بنایی بسیار فرسوده بود. میکل آنژ با مجسمه ی عالی خود در مخروبه ای غم زده خداحافظی کرد. جالب ترین نکته دربارهٔ این اثر این است که مجسمه پیه تا، تنها اثر موجود از میکل آنژ است که مزین به امضای خود استاد است. این شاهکار معروف نمایانگر بدن عیسی در دامان مادرش پس از مصلوب شدن می باشد. موضوع اقتباسی هنرمند از موضو