Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وروجک ها با نام اصلی اینم از اتوبوس دوطبقه () نام یک مجموعهٔ تلویزیویی بریتانیایی ویژهٔ کودکان بود که در ۱۷ قسمت، در سال های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۱ از شبکه های بی بی سی وان و ای بی سی به روی آنتن رفت. این سریال دربارهٔ ماجراهای ۷ کودک است که پاتوق شان یک اتوبوس دوطبقهٔ مستعملِ قرمزرنگِ شهر لندن است که در یک محوطهٔ متروک رها شده است.
روز بیست و یکم تیرماه، روز حجاب و عفاف نامگذاری شده است. در ۲۱ تیرماه ۱۳۱۴ تظاهرات نسبت به اجباری شدن کلاه شاپو در مسجد گوهرشاد انجام شد که به واقعه مسجد گوهرشاد منجر شد رهبر این قیام علامه بهلول گنابادی بود.با این که در رسانه های حکومتی ایران واقعه ی مسجد گوهرشاد را بخاطر حجاب اعلام کرده اند اما این اشتباه است زیرا لایحه ی کشف حجاب و ممنوع شدن آن در دی ۱۳۱۴ اعلام شد پیشینه. به دنبال اجباری شدن کلاه شاپو و و سیاست های تغییر لباس در دوران پهلوی اول، در تیرماه ۱۳۱۴، سید حسین طباطبایی قمی به پیشنهاد علمای مشهد جهت مذاکره با رضاخان در مورد این سیاست ها راهی تهران شد. قمی در تهران در حصر قرار گرفت و ممنوع الملاقات شد. در ۲۱ تیرماه ۱۳۱۴ مردم مشهد در اعتراض به این اقدام حکومت در مسجد گوهرشاد تجمع کردند. با حضور قوای نظامی این تحصن به شدت سرکوب و بیش از ۱۶۰۰ نفر کشته و زخمی شدند. پس از واقعه مسجد گوهرشاد روحانیان سرشناس مشهد دستگیر شدند و تبعید شدند و به دستور رضا شاه برخی از روسای ادارات مشهد تغییر کردند. شورای فرهنگ عمومی کشور، این روز را به عنوان روز عفاف و حجاب نام گذاری کرده است.
محمدخان ضرغامی چهره سیاسی دوره پهلوی و کلانتر ایل باصری بود. او طبق سنت های عشایری پس از مرگ پدرش پرویز خان، ریاست ایل را عهده دار شد. محمد خان در اعتراض به سیاست های دولت پهلوی در جریان شورش عشایری ۱۳۴۶-۱۳۴۱ فارس به زندان رفت و سپس برای مدتی به تهران تبعید شد. وی سرانجام در ۱۰ دی ۱۳۵۹ توسط سپاه پاسداران ارسنجان کشته شد. دوران حاکمیت ایلی محمد خان ضرغامی «دوران طلایی ایل باصری» عنوان شده است. محمد خان ضرغامی در ایجاد مدارس و مراکز آموزشی مناطق کمین و مرغاب، همچنین خرید کتاب برای مدارس روستایی و عشایری، همراهی با مدیر کل تعلیمات عشایری ایران محمد بهمن بیگی و جذب معلم و رسیدگی به امور فرهنگ محل سکونت خود به عنوان «خان بافرهنگ» مطرح گردیده است و کتاب زندگی نامه او به همین نام منتشر شده است. زندگی نامه. محمد خان متولد دوم اسفند ماه سال ۱۳۰۲ شمسی بود. دوره جوانی اش با فضای دمکراتیک دهه ۳۰–۱۳۲۰ توأم شد. همسر او آغا بی بی شیبانی دختر خانباز خان شیبانی کلانتر ایل عرب بود و آن ها دارای ۶ فرزند بود. کلانتر ایل باصری همچنین دارای املاک بسیار زیادی در فارس بود. محمد خان ضرغامی در قصردشت سعادت شهر قشون مسلح داشت که همه آن
ان باصری بودند و فردی با نفوذی در منطقه بود، به نحوی که ایلات محل برای حل اختلافهای خود به او مراجعه می کردند و نه به مقامات دولتی محلی. در زمان اصلاحات ارضی شاه، به علت مخالفت با سیاست دولت، به زندان رفت و سپس تبعید شد. در دوره زمامداری او بر ایل باصری طایفه ایلخاص به ایل بازگشت و حکومت بر گروه های کوچک و پراکنده ایل عرب و بقایای ترک های نفر به کلانتر باصری تفویض شد. حوادث اجتماعی، حرکت های عدالت طلبی و آزادی خواهی خصوصاً جنبش ملی شدن صنعت نفت، او را، علی رغم آنکه خان و رئیس ایل بود، در کنار زحمتکشان و آزادی خواهان قرار داد، تا جایی که در دهه سی – چهل، داوطلبانه بخش هایی از بهترین زمین های کشاورزی خود را (در اطراف شهر سعادت شهر وجیسقان کمین و قصردشت کمین) بین دهقانان خود تقسیم کرد. در همین سال ها با امکانات مالی خود بانی ساختن بهداری و چند مدرسه برای اهالی شد. محمدخان ضرغامی یک هفته پس از قتل ملک عابدی در اوایل شورش عشایری ۱۳۴۶-۱۳۴۱ فارس در شیراز دستگیر شد. روزنامه کیهان در تاریخ ۲۸ آبان ماه در صفحه اول و با تیتر بزرگ خبر داد «رئیس ایل خمسه باصری بازداشت شد… ضرغامی باتفاق یک نفر که مجهز به تفنگ بودند دستگیر
شدند.» روزنامه اطلاعات نیز در صفحه اول همان روز نوشت: «محمد ضرغامی یکی از مالکین بزرگ شیراز نیمه شب دیشب با دو قبضه اسلحه دستگیر شد.» کمی بعدتر اعلام شد دستگیری محمد خان ضرغامی به دلیل رعایت نکردن مقررات حکومت نظامی شیراز بوده و ارتباطی با قتل ملک عابدی نداشته است. محاکمه او به زودی برگزار شد و به دلیل «حمل اسلحه در ساعات ممنوعه فرمانداری نظامی» به ۳ سال زندان محکوم شد که در دادگاه تجدید نظر نظامی به ۶ ماه حبس تأدیبی کاهش یافت. در ادامه شورش در سال ۱۳۴۳ بهمن قشقایی خواهر زاده ناصرخان و خسرو خان قشقایی همراه با تعدادی از جوانان ایل قشقایی به خاطر بی عدالتی و اختناق و به خونخواهی اجداد خود که توسط پدر و پسر پهلوی ها اعدام یا در زندان ها جان باخته بودند، در کوه های استان فارس دست به مبارزه مسلحانه با رژیم محمدرضا شاه زدند. حکومت شاه برای سرکوب یا دستگیری آن ها به حیله ای متوسل شد که دو هدف داشت، یکی جلوگیری و گسترش حرکت این جوانان و دیگری بدنام کردن محمد خان ضرغامی. بر همین اساس اسدالله علم با محمد خان ملاقات کرد و از او خواست تا از اعتبار خود استفاده کند و مانع از ادامه کشت و کشتار هر دو طرف درگیری شود. علم قول
داد که اگر بهمن قشقایی اسلحه را زمین بگذارد شاه به او امان نامه خواهد داد و او را خواهد بخشید. محمدخان ضرغامی با حسن نیت شرطی را گذاشت و آن این بود که شخص شاه سوگند نامه ای مکتوب را تهیه و زیر آن را امضا کند. بعد از مدتی سوگند نامه با مهر و امضای شاه توسط اسداله علم به محمد خان ضرغامی تحویل داده شد. محمد خان با در دست داشتن سوگند نامه شاه با بهمن قشقایی ملاقات کرد. در پس این دیدار بود که او خود را تسلیم کرد. پس از چند روز ارتش شاه برای بهمن قشقایی دادگاه صحرایی تشکیل داد و با وجود سوگند نامه شاه و قول امیر اسداله علم، او را به جوخه اعدام سپرد. محمد خان ضرغامی متأثر از تیر باران بهمن و عهد شکنی شاه و علم نامه ای تند خطاب به شاه نوشت و او را فاقد هر گونه عرق ملی و انسانی قلمداد کرد. پس از چند روز محمد خان را در بیداد گاه نظامی شیراز به جرم «قیام مسلحانه علیه حکومت سلطنتی» به پانزده سال زندان محکوم و راهی زندان کردند. در سال ۱۳۵۴ خان را به زندان تهران تبعید کردند و پیوند زندانی ها را در کل و به ویژه زندانیان سیاسی را با او قطع کردند. مرگ. صبح روز ۱۰ دی ماه ۱۳۵۹ زمانی که آقای ضرغامی باصری که به همراه کارگرش راهی
مزرعه اش در قصردشت کمین بود، به ضرب گلوله سپاه پاسداران ارسنجان که محل را محاصره کرده بودند، به قتل رسید. محمدخان ۱۱ گلوله خورده بود و گلوله ای به صورت کارگر او اصابت کرده بود. به گفته فرزندش، پس از ترور وی، پاسداران به خانه مقتول وارد شدند و تمام اموال و حتی مدارک و شناسنامه های موجود را با خود بردند و درهای خانه را مهر و موم کردند. آنها دو تن از اعضای خانواده را که به محل واقعه رجوع کرده بودند دستگیر کردند و به ارسنجان بردند. آنها از ایشان تعهد گرفتند که به قصردشت کمین بازنگردند.
والکو ولیوف چرونکوف (بلغارستانی: Вълко Вельов Червенков; زاده – درگذشته ) سیاست مدار کمونیست اهل بلغارستان بود که بین سال های ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۶ به عنوان سردبیر حزب کمونیست بلغارستان خدمت کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان لنین شده است.
استانکو تودوروف (؛ ۱۰ دسامبر ۱۹۲۰ – ) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
گریشا فیلیپوف (؛ ۱۳ ژوئیه ۱۹۱۹ – ) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
گئورگی کیوسیوانوف (؛ ۱۹ ژانویه ۱۸۸۴ – ) یک دیپلمات و سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
آندری توشف (؛ ۱۶ آوریل ۱۸۶۷ – ) یک دیپلمات و سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
پنچو زلاتف (؛ ۲ نوامبر ۱۸۸۱ – ) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
کیمون گئورگیف (؛ – ) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
نیکولا موشانوف (؛ ۱۲ آوریل ۱۸۷۲ – ) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2016-07-11T16:52:44Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Mardetanha&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;Mardetanha صفحهٔ مجید شهریاری (دانشمند هسته ای) را به مجید شهریاری منتقل کرد: تنها کاربرد. پیوندها هم به همین نوشتار مربوط اند.&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;17594827&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
الکساندر مالینوف (؛ ۳ مه ۱۸۶۷ – ) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
ایوان گشوف (؛ ۲۰ فوریه ۱۸۴۹ – ) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
استویان دانف (؛ ۲۸ ژانویه ۱۸۵۸ – ) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
علی الدوعاجی (؛ – ) یک روزنامه نگار، و نمایش نامه نویس اهل تونس بود. او از پیشگامان ادبیات نوین تونس محسوب می گردد. او به عنوان پدر داستان کوتان تونس یاد می شود. او همچنین به عنوان یک هنرمند طرح، ترانه سرا، نمایشنامه نویس و روزنامه نگار نیز شناخته می شود. زندگی نامه. علی الدوعاجی در یک خانواده ثروتمند با اصلیت ترکی در شهر تونس در سال ۱۹۰۹ متولد شد. پدر او، الحاج محمد الدوعاجی که یک بازرگان ثروتمند و صاحب زمین بود، هنگامی که علی چهار ساله بود، فوت کرد. او به همسر و فرزندانش یک صندوق اعتماد قابل ملاحظه ای داد که خانواده توانست راحت زندگی کنند. مادرش، ناظم بنت شقوفه، سه دختر و دو پسر را به دنیا آورد، علی تنها بازماندهٔ دو پسر بود.
عبدالعزیز گرگی (؛ ۲ ژوئن ۱۹۲۸ – ۱۰ ژانویه ۲۰۰۸ (سن ۷۹)) یک نقاش اهل تونس بود. او یکی از موسسین مدرسه نقاشی تونس بود و یکی از شخصیت های برجسته فرهنگی تونس بود.
وادین چارچوبِ وب متن بازی است که برای برنامه های غنی اینترنتی است. این چارچوب بر خلافِ کتابخانه هایِ جاوااسکریپت و افزونه های مربوط به مروگرها، در بخش معماری سمتِ سرور عمل می نماید. این بدان معنی است که بخش عمده ای از منطق برنامه در سمتِ سِرور است. فناوریِ ای جکسِ استفاده شده در سمتِ مرورگر تضمین می نماید که تجربه ای غنی، مناسب و تعاملی برای کاربر به ارمغان آورد. در سمتِ کاربر، کلاینت، بر رویِ ابزار وب گوگل بنا نهاده شده و قادر است از آن ارثبری نماید. ویژگی ها. «وادین» از جاوا به عنوان زبان برنامه نویسی به منظورِ ایجاد محتوایِ وب استفاده می نماید. این چارچوب نرم افزاری با استفاده از برنامه نویسی رویدادمحور و ابزارک روشی از برنامه نویسی را طرح ریزی می نماید که بیشتر به نرم افزارهایِ سمتِ دسکتاپ نزدیک تر است تا به روش های برنامه نویسی سنتی وب، که مبتنی بر اچ تی ام ال و جاوااسکریپت است. وادین از ابزار وب گوگل برای رندر نمودن صفحاتِ ایجاد شدهٔ وب استفاده می نماید. اگرچه استفادهٔ وادین از ابزار وبِ گوگلِ می تواند مسئلهٔ اطمینان حفاظتی منجر گردد، وادین با اضافه کردن بخش سمت سرور به تمام عملیات خود، دستکاری شدن داده
را تشخصی داده و مانع از می گردد. مجموعه اجزاء وادین قادر هستند تا به صورتِ گسترش بافتهٔ اجزاء ابزار وبِ گوگل عمل کنند و برای زمینه نیز از سی اس اس بهره مند گردند. وادین به صورت مجموعه از فایل های Jar توزیع می گردد. این کتاب خانه ها می توانند به صورت مستقیم دانلود شوند یا از طریق ابزارهای یکپارچه سازی مانند مِیون یا آی وی مورد دسترسی قرار گیرند. از این رو می توانند در هر پروژهٔ جاوا-محوری مورد استفاده قرار گیرند. به علاوه، افزونه های وادین برایِ نت بینز و اکلیپس نیز مورد توسعه قرار گرفته اند؛ تا استفاده از برنامه های کاربردیِ وادین را سهل نمایند. برنامه های کاربردیِ وادین می توانند به عنوان سرولت هایِ جاوا بر رویِ هر سرورِ وبی جاوا مورد استفاده قرار گیرند. همچنین قادر است تا با پورتال هایی مانند لایفری نیز مجتمع گردد. مرورگرهای سازگار. وادین در نگارشِ هفتم خود از مرورگرهای زیر پشتیبانی می نماید: اپرا از نگارشِ ۱۲ به بعد محیطِ زمان اجرا. وادین ۷ برای اجرا نیازمندِ فاصلِ برنامه نویسیِ جاوا سرولت ۲.۴ به بعد است و با هر سرور کاربردی که قادر به اجرایِ جاوا باشد نیز کار نماید. سرورهایِ کاربردیِ زیر مورد پشتیبانی هس
تند:
هادی ترکی (زاده ۱۵ مه ۱۹۲۲ – درگذشته ۳۱ مارس ۲۰۱۹) یک هنرمند تونسی با اصالت ترک بود. او به عنوان یکی از پیشگامان نقاشی انتزاعی در تونس شناخته می شود؛ و یک عضو با نفوذ در این مکتب در نظر گرفته می شود.
پتکو کاراولوف (؛ – ) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
دراگان تسانکوف (؛ ۹ نوامبر ۱۸۲۸ – ) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
لئونید سوبولف (؛ ۹ ژوئن ۱۸۴۴ – ۱۳ اکتبر ۱۹۱۳) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
تودور بورموف (؛ – ) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
یوهان کازیمیر ارنروت (؛ ۱۸۳۳ – ۱۹۱۳) یک سیاست مدار اهل فنلاند بود.
گودزیلا ۱۹۸۵ فیلمی است در ژانر علمی-تخیلی که در سال ۱۹۸۵ ساخته شد. این فیلم در واقع تدوین دوباره نسخه ژاپنی فیلم بازگشت گودزیلا برای انتشار در آمریکا است. علاوه بر تدوین دوباره، این فیلم یکی از برجسته ترین فیلم های کمپانی نیو وورد پیکچرز است. هر دو ورژن آمریکایی (نیو وورد پیکچرز) و ژاپنی (توهو) دنباله فیلم گودزیلا هستند، اگرچه نسخه ژاپنی دنباله فیلم گودزیلا (۱۹۵۴) است در حالیکه نسخه آمریکایی دنباله فیلم گودزیلا، پادشاه هیولاها! است و با بازیگری ریموند بر. در این فیلم از همان تکنکیک هایی برای ویرایش فیلم بازگشت گودزیلا استفاده شده است که در فیلم گودزیلا، پادشاه هیولاها! برای ویرایش فیلم گودزیلا (۱۹۵۴) استفاده شده بود. منابع. ویکی پدیای انگلیسی، https://en.wikipedia.org/wiki/Godzilla_1985
واسیل رادوسلاووف (؛ ۲۷ ژوئیه ۱۸۵۴ – ) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
کنستانتین استویلوف (؛ ۲۳ سپتامبر ۱۸۵۳ – ) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
استفان استامبولوف (؛ ۳۱ ژانویه ۱۸۵۴ – ) یک سیاست مدار و روزنامه نگار اهل بلغارستان بود. استفان استامبولوف یکی از مهم ترین و محبوب ترین بنیانگذاران بلغارستان مدرن به شمار می رود. او سیاستمدار و روزنامه نگاری کارکشته بود که نقش مهمی در شکل گیری و تثبیت دولت بلغارستان پس از استقلال از امپراتوری عثمانی ایفا کرد. مهم ترین فعالیت های استامبولوف. استفان استامبولوف با وجود عمر کوتاه سیاسی، تأثیر بسیار مهمی بر تاریخ بلغارستان گذاشت. او به عنوان یکی از سازندگان بلغارستان مدرن شناخته می شود و بسیاری از اصلاحات و دستاوردهای او تا مدت ها پس از مرگش بر این کشور تأثیرگذار بود.
دیمیتار گرکوف (؛ ۱۴ سپتامبر ۱۸۴۷ – ۷ مه ۱۹۰۱) یک سیاست مدار و قاضی اهل بلغارستان بود.
تودور ایوانچوف (؛ ۱۸۵۸ – دسامبر ۱۹۰۵) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود. او که از طرفداران واسیل رادوسلاوف بود، از 13 اکتبر 1899 تا 25 ژانویه 1901 به عنوان نخست وزیر بلغارستان خدمت می کرد. وی در ولیکو تارنوو متولد شد و در کالج رابرت و در مونپلیه تحصیل کرد و در رشته اقتصاد تخصص داشت. وی به عنوان سردبیر تعدادی از روزنامه های بلغارستان خدمت کرد و در سال 1885 به کوشش کابینه به سرپرستی پتکو کاراولف، به عنوان وزیر روشنگری ملی انتخاب شد. وی هنگامی که در سال 1899 به نخست وزیری انتخاب شد، وزیر آموزش و پرورش بود. ایوانچف در دوران نخست وزیری خود، نقش وزیر دارایی را نیز بر عهده داشت. او یک سری اصلاحات را برای بهبود خدمات ملکی وضع کرد. با این حال او را یک رهبر ضعیف می دانستند. در سال 1903 وی به دلیل نقض قانون اساسی در حالی که یکی از اعضای کابینه رادوسلاوف بود، توسط دادگاه دولت محاکمه شد. وی که به هشت ماه زندان محکوم شده بود، بعداً مورد عفو قرار گرفت.
مایکل بیسپینگ (; متولد ۲۸ فوریه ۱۹۷۹) ورزشکار انگلیسی رشته هنرهای رزمی ترکیبی می باشد. او اولین انگلیسی می باشد که قهرمانی UFC 199 را به دست می آورد. از جمله فیلم های معروف او می توان به بازی در اشاره کرد.
راچو پتروف (؛ ۳ مارس ۱۸۶۱ – ) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
هریستو بوتیف (؛ – ) یک شاعر، نویسنده، و روزنامه نگار اهل امپراتوری عثمانی بود.
تِدمِد یک کنفرانس سالانه است که با تمرکز بر بهداشت و پزشکی و فناوری همراه با جامعه مبتنی بر وب در طول سال است. TEDMED یک رویداد مستقل است که تحت مجوز همایش غیرانتفاعی تد اجرا می شود. پیش زمینه. از سال ۲۰۱۴، کارکنان [به روز رسانی]تدمد در استمفورد، ایالت کانکتیکات فعالیت دارند. سخنرانی های تدمد «رابطهٔ سلامت، اطلاعات و تکنولوژی» را با «داستان های شخصی قانع کننده» و «یک نگاه اجمالی به آیندهٔ بهداشت و درمان» ترکیب می کنند. هدف از این کنفرانس «یک تجمع از نابغه ها» که «برخی از نوآورترین و اندیشمندترین پیشگامان تکنولوژی، رسانه و سرگرمی بهداشت و درمان را در یک «مهمانی شام» بزرگ چهارروزه برای یادگرفتن از همدیگر و ارتباط مردم از رشته ها و صنایع مختلف برای حل مشکلات اساسی بهداشتی» عنوان شده است. تاریخچه. تدمد در اصل در سال ۱۹۹۸ (۱۳۷۷) توسط بنیانگذار TED، ریچارد ورمن، تأسیس شد. تدمد برای چندین سال غیرفعال بود و در سال ۲۰۰۸ ورمن حقوق تدمد را به کارآفرین، مارک هودش، فروخت. هودوش تدمد را بازسازی کرد و اولین همایش تحت هدایت او در سن دیگو در اکتبر ۲۰۰۹ برگزار شد اما در سال ۲۰۱۰ سهم خود را به جی واکر فروخت. در ژانویهٔ ۲۰۱۰ وب
گاه TED.com قراردادن ویدیوهای تدمد را آغاز کرد. در اکتبر ۲۰۱۰ تدمد در سن دیگو برگزار شد دوباره تمام بلیت ها به فروش رسید که تعداد قابل توجهی از رهبران بهداشت و درمان و افراد مشهور هالیوود را به خود جذب کرد. در سال ۲۰۱۰ جی واکر صاحب واکر دیجیتال و یک گروه از مدیران و سرمایه گذاران تدمد را از مارک هودش به مبلغ ۱۶ میلیون دلار همراه با پرداخت های اضافی در آینده تا حد ۹ میلیون دلار خریداری کردند. این همایش پس از آن به واشینگتن، دی سی، نقل مکان کرد. در نوامبر 2016 ، تدمد در پالم اسپرینگز ، کالیفرنیا برگزار شد.
ژول آدولف آیم لوئیس برتون یا ژول برتون ؛ ( – ) یک نقاش، نویسنده، و شاعر اهل فرانسه بود. نقاشی های او در سبک رئالیسم بود و به شدت تحت تأثیر مناظر حومه شهر و روستایی قرار داشت. روش های نقاشی ژول برتون به عنوان یکی از دلایل اصلی رویکرد زیبایی شناسانه و شاعرانه به چشم اندازهای روستایی مؤثر بود. آثاری از او در موزه هنرهای زیبای تهران در معرض نمایش عمومی است.
دیمیتار پتکوف (؛ – ) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
دیمیتار استانچوف (؛ ۲۱ مه ۱۸۶۳ – ) یک سیاست مدار و دیپلمات اهل بلغارستان بود.
پتار گودف (؛ ۱۳ ژوئیه ۱۸۶۳ – ) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
تئودور تئودوروف (؛ ۸ آوریل ۱۸۵۹ – ) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
ارتش روم نام نیروهای مسلح مستقر در پادشاهی روم (۷۵۳ قبل از میلاد تا سال ۵۰۹ ق.م.) و جمهوری روم (۵۰۹ تا ۲۷ ق.م.) امپراتوری روم (۲۷ ق.م. تا ۳۹۵ میلادی) و جانشینان آن، امپراتوری روم غربی و روم شرقی، است. این ارتش در طول ۲۰۰۰ سال کنترل نواحی مختلف روم را به عهده داشت. ساختار. برطبق آنچه نیکولو ماکیاولی ـ که خودش هم از تیتوس لیویوس نقل کرده است ـ ارتش روم از سه بخش اصلی تشکیل می شد: بخش نخست را نیزه داران و دومی را جلوداران و سومی را تریاریان می نامیدند و هر یک از این بخش ها دارای یک هنگ سوار نیز بود. در آرایش جنگی، نیزه داران در جلو قرار می گرفت، پشت سر آن جلوداران و در ردیف سوم نیز تریاریان. سواران در سمت چپ و راست هر بخش مستقر می شدند و آن ها را جناح می نامیدند؛ چون به مثابه ی دو بال لشکر بودند. بخش نیزه داران چنان فشرده صف می بست که می توانست منتظر حمله ی دشمن باشد و در برابر آن ایستادگی کند. بخش دوم، جلوداران، در آغاز نبرد حرکتی نمی کرد ولی موظف بود بخش اول را اگر عقب رانده می شد، حمایت کند. از این رو، این بخش فشرده نمی ایستاد بلکه میان صفهایش را باز می گذاشت تا بخش اول را ـ اگر زیر فشار دشمن عقب می نشست ـ می
ان صف های خود جای دهد بی آنکه دچار بی نظمی گردد. میان صف های بخش سوم (تریاریان) حتی بیش از صفهای بخش دوم فاصله وجود داشت تا بخش های اول و دوم اگر پس رانده می شدند، بتوانند در آن فاصله ها جای گیرند. ارتش روم پس از آنکه بدین سان صف آرایی می کرد، دست به نبرد می زد. نیزه داران اگر عقب زده می شدند، به جلوداران (بخش دوم) می پیوستند و این دو با هم دوباره بر دشمن می تاختند و اگر این ها نیز مجبور به عقب نشینی می گردیدند، وارد فاصله های میان صف های بخش سوم (تریاریان) می شدند و هر سه بخش که بدین ترتیب گروهی واحد تشکیل می دادند بار دیگر نبرد را آغاز می کردند؛ و اگر باز هم عقب زده می شدند، نبرد را می باختند. هر بار، وقتی که تریاریان وارد نبرد می شدند، سپاه در خطر می افتاد و از اینجا این ضرب المثل پیدا شد که «کار به تریاریان رسیده است» و این جمله بدین معنی بود که کار به جاهای باریک کشیده شده و آخرین ذخیره ی خود را بکار انداخته ایم. همچنین ماکیاولی در باب اهمیت این ساختار جنگی و انتقاد از سرداران زمانه ی خودش بابت نادیده گرفتن آن ها می گوید: اسلحه. پیاده نظام سنگین اسلحهٔ روم را لژیون می نامیدند. اسلحهٔ لژیون ها سنگین ترین
اسلحهٔ زمان خود بود و چون بنابر مقتضیات جنگ اسلحهٔ سنگین به تنهایی نمی تواند وظایف خود را انجام دهد، یک دسته از سربازان را با اسلحه های سبک در داخل لژیون ها جای می دادند که به سرعت بتوانند از لژیون ها جداشده و به سرعت برگردند و به لژیون بپیوندند؛ اینان وظیفهٔ پیشقراول و مخبر را داشتند. به علاوه، در معیت لژیون، یک گروهان سرباز فلاخن انداز و یک اسواران متصدی حمل ونقل در حرکت بودند که در مواقع عقب نشینی دشمن را تعقیب می کردند و بدین وسیله غلبه را تکمیل می کردند. تمرین. رومیان سربازانشان را ابتدا به راه پیمایی عادت می دادند و آنان می بایستی ۲۰ تا ۲۵ میل راه را ظرف پنج ساعت طی کنند و در طی این حرکت شاق، که تقریباً درحال دویدن می پیمودند، باید در حدود سی کیلوگرم بار همراه خود می داشتند؛ و پس از آن درحالی که سلاح های سنگین مثل شمشیر و نیزه و تبر حمل می کردند باید به جست وخیز می پرداختند و می دویدند؛ وزن اسلحه ها باید دوبرابر وزن سلاح های معمولی باشد، و چون سلاح رومیان سنگین تر از سلاح دیگران بود، سرباز رومی هم طبعاً باید قوی تر و نیرومندتر از دیگران باشد. بدین ترتیب، همیشه از طریق تمرین و ورزش و ریاضت آنان را چالاک
و سبک بار می آوردند.
قضیه CAP. قضیه CAP (C.A.P. Theorem)، که به عنوان قضیه سه گانه نیز شناخته می شود، یک اصل بنیادین در طراحی سیستم های توزیع شده است. این قضیه بیان می کند که در سیستم های توزیع شده، تنها می توان دو ویژگی از سه ویژگی اصلی را به طور همزمان تضمین کرد: قابلیت دسترسی (Availability)، سازگاری (Consistency) و تحمل تقسیم بندی (Partition Tolerance). قضیه CAP توسط انریکو کَسِر (Eric Brewer) در سال ۲۰۰۰ مطرح شد و یکی از اصول کلیدی در طراحی سیستم های پایدار و مقیاس پذیر به شمار می آید. مقدمه. در سیستم های توزیع شده، گاهی اوقات نیاز است که داده ها در مکان های مختلف ذخیره شوند و از طریق شبکه به هم متصل شوند. اما این فرآیند ممکن است با چالش هایی نظیر تقسیم بندی شبکه یا تأخیر در به روزرسانی داده ها مواجه شود. در این راستا، قضیه CAP راهنمایی می کند که کدام یک از ویژگی های اصلی سیستم باید اولویت داشته باشد. توضیحات تکمیلی. قضیه CAP به این نکته اشاره دارد که در صورت بروز تقسیم بندی شبکه، سیستم باید بین قابلیت دسترسی و سازگاری یکی را فدای دیگری کند. به عبارت دیگر، نمی توان در یک سیستم توزیع شده به طور همزمان تمامی این ویژگی ها را حفظ
کرد. کاربردهای عملی. در دنیای عملی، بسیاری از سیستم های توزیع شده، به ویژه در زمینه های پایگاه داده های NoSQL, تصمیم می گیرند که کدام ویژگی ها را بر اساس نیازهای خاص خود اولویت دهند. نتیجه گیری. قضیه CAP به توسعه دهندگان سیستم های توزیع شده کمک می کند تا اولویت های طراحی خود را بر اساس نیازهای کاربردی و محدودیت های شبکه ای تعیین کنند. این قضیه تأکید دارد که برای ایجاد یک سیستم پایدار، لازم است تصمیمات آگاهانه ای در مورد اولویت بندی ویژگی های دسترسی، سازگاری و تحمل تقسیم بندی اتخاذ شود.
پتار گابرووسکی (؛ – ) یک سیاست مدار و وکیل اهل بلغارستان بود.
کنستانتین موراویف (؛ ۵ مارس ۱۸۹۳ – ) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
آنتون تانف یوگوف (؛ ۲۸ اوت ۱۹۰۴ – ) یک سیاست مدار کمونیست اهل بلغارستان بود که به عنوان نخست وزیر جمهوری خلق بلغارستان خدمت کرد.
شانا یا خبرگزاری شانا، با نام کامل شبکه اطلاع رسانی نفت و انرژی، خبرگزاری رسمی وزارت نفت ایران است، که در زمینه اطلاع رسانی و پوشش خبری کلیه مطالب حوزه نفت، گاز و پتروشیمی در ایران فعالیت می کند. خبرگزاری شانا در پاییز سال ۱۳۸۱ توسط اداره کل روابط عمومی وزارت نفت و با کوشش اکبر نعمت الهی تأسیس شد و هم اکنون به عنوان متولی خبررسانی در حوزه های نفت، گاز، پالایش و پتروشیمی در ایران شناخته می شود. در حال حاضر کلیه اخبار، رویدادها و گزارش های مربوط به شرکت ملی نفت ایران، شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده های نفتی ایران، شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران و شرکت ملی گاز ایران، همچنین کلیه شرکت های تابعه و فرعی آنها، از مجرای خبرگزاری شانا منتشر می شود.
تودور خریستف ژیوکوف (؛ – ) سیاست مدار و دولت مرد کمونیست اهل بلغارستان بود. ژیکوف از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۸۹ به عنوان دبیرکل حزب کمونیست بلغارستان و رئیس دولت جمهوری خلق بلغارستان خدمت کرد. تودور ژیوکوف در ۵ اوت ۱۹۹۸ در سن ۸۶ سالگی درگذشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان لنین و قهرمان اتحاد شوروی شده است.
آندری لوکانوف (؛ ۲۶ سپتامبر ۱۹۳۸ – ) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
دیمیتار پوپوف (؛ – ) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود. دیمیتار پوپوف در ۵ دسامبر ۲۰۱۵ در سن ۸۸ سالگی درگذشت.
لیوبن بروف (؛ – ) یک اقتصاددان و سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
فردریک هرینگ یا جان فردریک هرینگ پدر (؛ ۱۷۹۵ – ۱۸۶۵) همچنین شناخته شده به عنوان جان فردریک هرینگ اول یک نقاش اهل بریتانیا بود. او از پیشتازان و نقاشان شناخته شده مکتب ویکتوریای انگلستان بشمار می رود. فردریک هرینگ در سال ۱۸۴۸ «فرعون با ارابه اسب» را کشید. او امضای خود را در سال ۱۸۳۶ با توجه شهرت رو به رشد پسرش جان فردریک هرینگ جونیور به (SR (senior تغییر داد. آثاری از او در موزه هنرهای زیبای تهران در معرض نمایش عمومی است.
روستای نوده عطایان در بخش دشت سر شهرستان آمل و در استان مازندران واقع می باشد. شغل اکثر اهالی کشاورزی و شالیکاری می باشد این روستا زادگاه عالم با اخلاق حاج سید حسن حسینی می باشد که سرچشمه خدمات فراوانی در منطقه بوده است که بعد از وفات در روستای بیشه کلا محمودآباد به خاک سپرده شد جمعیت. این روستا براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۹۰ شامل ۱۹۲ خانوار و ۵۸۹ نفر جمعیت که از این تعداد ۲۸۹ نفر زن و ۳۰۰ نفر مرد می باشند. فاصله تا شهر. فاصله روستا تا شهر آمل حدود ۱۵ کیلومتر و از طریق جاده فرعی وسطی کلاً و سپس جاده قدیم آمل به بابل به شهر دسترسی دارد.
پتار ملادنوف (؛ – ) یک سیاست مدار اهل بلغارستان بود.
خانم یک عنوان سلطنتی و اشرافی مؤنث است که در اصل از عنوانی آسیای میانه ای گرفته شده و بعدها در خاورمیانه و شبه قاره هند مورد استفاده قرار گرفت. این عنوان، معادل مؤنث خان است که برای حاکم یا فرمانده نظامی به کار می رفت و در میان اقوام ترک کوچ نشین قرون وسطی در آسیا و اروپا، همچنین در میان قبایل مغول ساکن شمال و شمال غرب چین امروزی، رایج بوده است. این واژه امروزه در زبان فارسی برای خطاب به شکل احترام آمیزانه تر به زنان استفاده می شود. در ساخت واژه های زبان های ترکی، پسوند "-um / -ım" معنای «من» یا «مال من» را اضافه می کند، بنابراین واژه ی "Khanum" به معنای «خان من» می شود. این تعبیر از داستانی برگرفته شده که در آن یک خان به اتباع خود می گوید: «من خان شما هستم و او خان من است (خانم)». عنوان خان همچنین در اتحاد ژیان بی نیز دیده می شود که بین سال های ۲۸۳ تا ۲۸۹ میلادی برای رئیس خود از این عنوان استفاده می کردند. روران ها نخستین قومی بودند که از عناوین خاقان و خان برای امپراتوران خود بهره گرفتند و عنوان پیشین چانیو از قوم شیونگ نو را کنار گذاشتند؛ کسانی که به گفته ی رنه گروست و دیگر پژوهشگران، ترک تبار محسوب می شدن
د. منابع. ۴. https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8) ۵.https://www.mehrnews.com/news/3599031/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B1%DB%8C%D8%B4%D9%87-%D9%88%D8%A7%DA%98%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%B9%D8%B1%D8%B6%D9%87-%D8%B4%D8%AF