Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گشت به ایالات متحده در سن ۱۰ سالگی. او از دبیرستان مرکزی مینیاپولیس فارغ التحصیل شد. او ابتدا پس از تماشای تمرین اجراکنندگان اپرای پکن در مغازه پدرش، به هنرهای نمایشی علاقه پیدا کرد. او در رشته مهندسی عمران در دانشگاه مینه سوتا تحصیل کرد، با این حال، با شروع جنگ کره در اوایل دهه ۱۹۵۰، تحصیل او به زودی متوقف شد و هونگ به ارتش ایالات متحده فراخوانده شد. پس از جنگ، هونگ در سال ۱۹۵۳ با یکی از دوستانش به لس آنجلس نقل مکان کرد، در اینجا او مدرک خود را در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی به پایان رساند. هونگ به زودی کار تمام وقت خود را به عنوان مهندس راه در شهرستان لس آنجلس در طول روز آغاز کرد، در حالی که عصرها، آخر هفته ها و در طول تعطیلات خود بازیگری می کرد. او سرانجام پس از پنج سال و نیم، مهندسی را برای همیشه کنار گذاشت تا به طور تمام وقت خود را وقف بازیگری و صداپیشه گی کند. زندگی شخصی. هونگ با همسرش سوزان تانگ که در سال ۱۹۷۷ با او ازدواج کرد در لس آنجلس، کالیفرنیا زندگی می کند. آنها یک دختر به نام آوریل (متولد ۱۹۷۸) دارند.
جرج استیونس همیلتون (؛ زادهٔ ۱۲ اوت ۱۹۳۹) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۵۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به ""، "کاسپر با وندی ملاقات می کند"، "دکتر هالیوود"، "کلید خاموش" و "زمانی برای کشتن" اشاره کرد.
جول هستینگز متکاف (؛ – ) یک ستاره شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
چارلز پانزی (; زاده – درگذشته ) به ظاهر یک بازرگان اهل ایالات متحده آمریکا و دراصل مجری یک سیستم کلاهبرداری بود که به نام خود وی شهرت یافت. او با خرید کوپن های تخفیفی اداره پست و تعهد دادن آن ها در آمریکا و کشورهای دیگر به سرمایه گذاران وعده ۵۰ درصد سود را در ۴۵ روز یا ۱۰۰ درصد سود در ۹۰ روز می داد. در حالی که او با استفاده از سرمایهٔ سرمایه گذاران پیشین و همچنین سرمایه گذاران جدید، سود اولین ها را پرداخت می نمود. در حالی که این کلاهبرداری چندین سال توسط او پیش رفته بود و با نام خود او (پانزی) شناخته می شد توانست در حدود یکسال ۲۰ میلیون دلار کسب کند. ممکن است پانزی از طرح ویلیام فلی میلر William F. Miller، یکی از کتاب فروش های بروکلین که در سال ۱۸۹۹ از همان طرح استفاده کرده بود و تا یک میلیون دلار گرفته بود، الهام گرفته باشد. علاوه بر این دو شخص، چارلز دیویل ولز Charles Deville Wells مردی که در بانک مونت کارلو کار می کرد یک طرح بسیار شبیه را در فرانسه که به نام لوسیان ریویر Lucien Rivier شناخته می شود در سال ۱۹۱۰ اجرا کرد. طرح وی با تأسیس یک بانک شکل گرفت و بیش از ۶۰۰۰ قربانی در ظرف یکسال داشت. تاریخچه. چارلز
پانزی در طول تابستان ۱۹۱۹، تصمیم گرفت تا برای خودش کار کند و دیگر برای دیگران کار نکند و دفتر کوچکی برای خود را در خیابان بوستون راه اندازی کرد و به افرادی که می خواستند ایده های خود را در اروپا بفروش برسانند فرصت ها را معرفی می کرد. چند هفته بعد، پونزی یک نامه از یک شرکت در اسپانیا در مورد فرصت های تبلیغات دریافت کرد. در داخل پاکت یک کوپن پاسخ بین المللی (international reply coupon) یا به اختصار IRC بود، چیزی که او قبلاً هرگز ندیده بود. او دربارهٔ IRC پرسید و ضعف های سیستم را یافت که در تئوری اجازه می داد او کسب درآمد داشته باشد. هدف کوپن پاسخ پستی این بود که به شخص دیگری در یک کشور اجازه دهد آن را به معامله کننده دیگری در کشور دیگر ارسال کند که می توانست از آن برای پرداخت هزینه های ارسال استفاده کند. IRCها برای پرداخت هزینه های حمل و نقل پستی در کشور خریداری می شدند، این مقادیر با توجه به موقعیت ها و کشورها متفاوت بود که یک سود بالقوه را شامل می شد. تورم پس از جنگ جهانی اول هزینه های پستی اتریش که به دلار آمریکا بود را به شدت کاهش داد، به طوری که IRC در ایتالیا ارزان شد و پانزی ادعا کرد که سود خالص این معا
ملات پس از اتمام کار و هزینه ها انجام شده بیش از ۴۰۰ درصد خواهد بود. پونزی با مشاهده این فرصت، کار ترجمه خود را ترک کرد تا طرح IRC خود را اجرا کند، اما نیاز به سرمایه گذاری زیادی برای خرید این IRCها با ارزهای اروپایی ارزان تر داشت. او ابتدا سعی داشت پولی از بانک ها از جمله شرکت معتبر هانوور دریافت کند تا این IRCها را بخرد، اما آن ها قانع نشدند. پانزی ناامید شد، یک شرکت سهامی را راه اندازی کرد تا این پول را از مردم به دست آورد. او همچنین به چند تن از دوستانش در بوستون قول داد که سرمایه آن ها را تنها در ۹۰ روز دو برابر کند. او بعدها این مدت را به دوتا ۴۵ روزه با ۵۰٪ کاهش داد، یعنی در عرض سه ماه پول دو برابر شود. این در شرایطی بود که بانک ها تنها ۵٪ سود سالانه داشتند. بازدهی فوق العاده از IRCها به او تنها توجیه او برای این مقدار سود بود. بعضی از افراد با توجه به این وعده ها شروع به سرمایه گذاری با مبالغی نظیر ۷۵۰، ۱۲۵۰ و حتی بیشتر کردند. ضررهایی که مردم در این طرح کردند. این خبر علاوه بر بانک اعتماد هانوور، پنج بانک دیگر را نیز ورشکسته کرد. سرمایه گذاران او عملاً از بین رفتند، دریافت کمتر از ۳۰ سنت به ازای هر دل
ار. سرمایه گذاران او در کل حدود ۲۰ میلیون دلار در سال ۱۹۲۰ دلار (به عبارتی معادل ۲۲۵ میلیون دلار در سال ۲۰۱۱) را از دست دادند.
ویلیام لیولد گریسون (; – ) یک خبرنگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. او روزنامهٔ آزادی بخش را در سال ۱۸۳۱ تاسیس کرد و به وسیلهٔ آن مبارزهٔ آشتی ناپذیر خود را با برده داری به مدت بیش از سی سال ادامه داد. اگر چه معتقد بود که مخالفین را باید از راه اخلاقی مجاب و متقاعد کرد، ولی شخصیت مبارز وی خیلی ها را با اون دشمن کرد. گریسون از موسسان انجمن ضدبرده داری بود و تا هنگام صدور اعلامیهٔ آزادی بردگان در سال ۱۸۶۳، با جنگ داخلی مخالفت کرد.
اسکات ایان (؛ زادهٔ ) یک موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
هوی نیوتون (؛ – ) فعال حقوق مدنی و سیاسی آفریقایی تبار در آمریکا بود که در سال ۱۹۶۶ حزب پلنگ سیاه را پایه گذاری کرد. هنگامی که نیوتن به جرم تیراندازی مرگبار به یک افسر پلیس محکوم شد، شعار "Huey Free" در تظاهرات اعتراضی در سراسر کشور ظاهر شد. وی پس از دو جلسه دادگاه با رای هیئت منصفه آزاد شد. نیوتون از مدافعان خودمختاری فلسطین و از حامیان دولت های کمونیستی در سراسر جهان بود. نقل قول مشهوری از او وجود دارد که "قدرت سیاسی از لوله اسلحه حاصل می شود." او در سال ۱۹۸۹ توسط یکی از اعضای باند تبه کار گوریلاهای سیاه در اوکلند، کالیفرنیا ترور شد. تایرون رابینسون به قتل اعتراف کرد و چنین برداشت شد که این قتل مربوط به بدهی قابل توجه نیوتون ناشی از اعتیاد به کوکائین بوده است.
توماس ویلسون (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. گزیده فیلم شناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
بیل کاندن (؛ زادهٔ ) یک فیلم نامه نویس و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از جمله فیلم های وی می توان به آثار زیر اشاره کرد.
رابرت لانسینگ (؛ – ) یک سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هیلی باربر (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا است.
کوین پیتر هال (; – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود که بخاطر داشتن قدی بلند (۲۱۹ سانتیمتر) همواره در نقش هیولاها و موجودات فضایی ایفای نقش می کرد. پیتر هال چهره آشنایی برای بینندگان سینما و تلویزیون نداشت زیرا همیشه پوشیده از لباس مبدل و ماسک بود. وی بازیگر نقش غارتگر در فیلمی با همین نام با شرکت آرنولد شوارتزنگر بود که در انتهای همین فیلم پس از انفجار هسته ای در نقش خلبان هلیکوپتر نجات ظاهر شد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "هیولا در گنجه" و "هری و خانواده هندرسون" اشاره کرد. وی چند ماه پیش از آغاز نمایش غارتگر ۲ اعلام کرد که پس از انتقال خون آلوده به ویروس اچ آی وی مبتلا شده است. وی در دهم آوریل ۱۹۹۱ و در سن ۳۵ سالگی و زمانی که نقش هَری را در فصل نخست مجموعه تلویزیونی هری و هندرسون ها بازی می کرد به دلیل پنومونی ناشی از ایدز درگذشت.
لئونارد رابرتس (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی تحصیل کرده دانشگاه دوپال است و فارغ التحصیل رشته هنر این دانشگاه در سال ۱۹۹۵ است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به قهرمان ها و هنرنمای اش در فصل چهارم بافی قاتل خون آشام ها و ۲۴ (فصل ۳) اشاره کرد. او همچنین در فیلم های او بازی را برد و درام لاین بازی کرده است.
چارلز دولیتل والکوت (؛ – ) یک دانشمند در زمینه دیرینه شناسی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی که کارشناس دیرینه شناسی بی مهرگان بود سرشناسی خود را بخاطر کشف بورگس شل (Burgess Shale) لایه رسوبی دارای تعداد زیادی فسیل بی مهرگان در منطقه رشته کوه راکی در پارک ملی یوهو (Yoho National Park) واقع در بریتیش کلمبیا در کشور کانادا بدست آورد. بیشتر این بی مهرگان بدست خود او کشف و شناسایی شدند.
کریس اوون (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
وینسنت گالو (؛ زادهٔ ) نوازنده گیتار، خواننده و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دردسر هرروزه"، "رؤیای آریزونا"، "بوفالو ۶۶"، "لس آنجلس بدون نقشه"، "متروپیا"، "مسکو صفر"، "خداحافظ عاشق"، "خانواده پرز" و "تترو" اشاره کرد.
رابرت استرنبرگ (؛ زادهٔ ) یک دانشمند در زمینه روان شناسی شناختی اهل ایالات متحده آمریکا است. او استاد توسعه انسانی در دانشگاه کرنل است. استرنبرگ دارای لیسانس از دانشگاه ییل و دکترا از دانشگاه استنفورد زیر نظر مشاور گوردون بوور است. او دارای سیزده دکترای افتخاری از دو دانشگاه آمریکای شمالی، یک دانشگاه آمریکای جنوبی، یک دانشگاه آسیایی و نه دانشگاه اروپایی، و همچنین دارای مقام استادی افتخاری در دانشگاه هایدلبرگ در آلمان است. او یکی از همکاران برجسته مرکز روان سنجی در دانشگاه کمبریج است. از جمله کمک های عمده او به روان شناسی، برجسته ترین آنها نظریه های نظریه سه گانه هوش و چندین نظریه تأثیرگذار مرتبط با خلاقیت، خرد، سبک های تفکر، عشق، نفرت و رهبری است. نظرسنجی بازبینی روان شناسی عمومی که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد، استرنبرگ را به عنوان شصتمین روان شناس پر استناد قرن بیستم رتبه بندی کرد. اوایل زندگی. استرنبرگ در ۸ دسامبر ۱۹۴۹ در یک خانواده یهودیان آمریکا در نیوجرسی به دنیا آمد. استرنبرگ در کودکی از اضطراب آزمون رنج می برد. در نتیجه، او به یک آزمون دهنده ناموفق تبدیل شد. این او را ناراحت کرد و او استدلال کرد که یک آزمون ا
ندازه گیری کافی برای دانش واقعی و توانایی های تحصیلی او نیست. وقتی او بعداً در یک آزمون در اتاقی که از دانش آموزان جوان تر تشکیل شده بود، دوباره شرکت کرد، احساس راحتی بیشتری کرد و نمراتش به طرز چشمگیری افزایش یافت. استرنبرگ بعداً تست توانایی ذهنی (STOMA) را ساخت، که اولین آزمون هوشی اوست. این مشکل در آزمون دادن همان چیزی است که علاقه استرنبرگ را به روان شناسی برانگیخت. شغل. استرنبرگ دانشجوی کارشناسی در دانشگاه ییل بود. هیچ یک از والدین استرنبرگ دبیرستان را به پایان نرساند و او تنها با دریافت بورسیه شایستگی ملی و دریافت کمک مالی در دانشگاه ییل شرکت کرد. او در کلاس روان شناسی مقدماتی خود به قدری ضعیف عمل کرد که استادش اصرار داشت که رشته دیگری را دنبال کند. . استرنبرگ که مصمم به موفقیت بود، مدرک لیسانس خود را به دست آورد و به انجمن فی بتا کاپا انتخاب شد و در روان شناسی افتخارات و درجه ممتاز استثنایی کسب کرد. استرنبرگ به حرفه آکادمیک خود در دانشگاه استنفورد ادامه داد، جایی که دکترای خود را در سال ۱۹۷۵ دریافت کرد. استرنبرگ در سال ۱۹۷۵ به عنوان استادیار روان شناسی به ییل بازگشت و به مدت سه دهه در دانشگاه ییل کار کر
د و در نهایت استاد روان شناسی و آموزش آی بی ام شد و همچنین مؤسس و مدیر مرکز روان شناسی توانایی ها، شایستگی ها و تخصص ها شد. از جمله آثار رابرت استرنبرگ:
آنتونیو پتی گرو (؛ – ) یک ورزشکار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جورج پولمن (; – ) یک مخترع اهل ایالات متحده آمریکا بود. جورج مورتیمر پولمن (زاده ۳ مارس ۱۸۳۱ - درگذشته ۱۹ اکتبر ۱۸۹۷) مهندس و صنعتگر آمریکایی بود. او ماشین خواب پولمن را طراحی و تولید کرد و یک شهر شرکت به نام پولمن را برای کارگرانی که آن را تولید می کردند تأسیس کرد. این در نهایت منجر به اعتصاب پولمن به دلیل قیمت بالای اجاره مسکن شرکت و دستمزدهای پایین پرداخت شده توسط شرکت پولمن شد. شرکت پولمن او همچنین مردان آفریقایی-آمریکایی را برای کارمندان اتومبیل های پولمن، معروف به باربر پولمن، استخدام کرد که خدمات ویژه ای ارائه می کردند و فقط انعام دریافت می کردند. او که در تلاش برای حفظ سودآوری در طول رکود تقاضای تولید در سال ۱۸۹۴ بود، دستمزدها را به نصف کاهش داد و کارگران را مجبور کرد ساعات طولانی را در کارخانه بگذرانند، اما قیمت اجاره ها و کالاها را در شهر شرکتش کاهش نداد. او حمایت ریاست جمهوری گروور کلیولند را برای استفاده از نیروهای نظامی فدرال به دست آورد که باعث کشته شدن ۳۰ اعتصاب کننده در سرکوب خشونت آمیز کارگران در آنجا برای پایان دادن به اعتصاب پولمن در سال ۱۸۹۴ شد. یک کمیسیون ملی برای بررسی اعتصاب منصوب شد که
شامل ارزیابی عملیات بود. شهر شرکت در سال ۱۸۹۸، دادگاه عالی ایلینویز به شرکت پولمن دستور داد تا شهر را که به محله ای از شهر شیکاگو تبدیل شده بود، واگذار کند.
دونالد بیرد (؛ – ) یک موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جک بندر (؛ زادهٔ ) یک کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او در فیلم "میمون زرنگ" بازی کرده است.
جان قمقمه سینگلتون (؛ زادهٔ - درگذشته ۲۹ آوریل ۲۰۱۹) فیلم نامه نویس، تهیه کننده، و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
مارتن برست (؛ زادهٔ ) تهیه کننده و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
واکر ایوانز (; – ) یک عکاس اهل ایالات متحده آمریکا بود. هنرمندی بود که به وجوه زندگی روزمره توجه زیادی می نمود. آثار او نشان دهنده گرایش وی به امروز عادی و پیش و پا افتاده زندگی است، اموری که اغلب آنها را از لحاظ ظاهری، بدون هرگونه آرایش و تصنع تصویر می کرد. عکس های او در عین سادگی، تجسم عالی زندگی آمریکایی هستند. وی از عکاسان پروژه اداره حفاظت از مزارع (FSA) بود.
ماتیو هولمن (؛ زادهٔ ۱۹۶۷) یک ستاره شناس اهل ایالات متحده آمریکا است.وی از اعضای تیمی بود که قمرهای نامنظم سیاره مشتری، زحل، اورانوس و نپتون را کشف کردند.
کریس ساراندون (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۶۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به کابوس قبل از کریسمس، بعد از ظهر سگی، امن، بازی بچگانه، شب وحشت، بردگان نیویورک، "بگذار شیطان سیاه بپوشد"، "بیگ استون گپ" و "داستان دو شهر" اشاره کرد.
سیسیل تیلور (؛ زادهٔ – درگذشته ۵ آوریل ۲۰۱۸) موسیقی دان، نوازنده و شاعر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی یکی از پیشگامان سبک جاز آزاد به شمار می رود.
رابرت ریچاردسون (؛ زادهٔ ) یک مدیر فیلم برداری اهل ایالات متحده آمریکا است. فیلمشناسی. روزی روزگاری در هالیوود
فردریک لاو اولمستد (؛ – ) معمار منظر، روزنامه نگار و منتقد اجتماعی اهل ایالات متحده آمریکا بود. شهرت او بیشتر به خاطر طراحی پارکهای عمومی است که پارک مرکزی نیویورک در آمریکا و پارک مون-رویال در مونترال کانادا از معروف ترین کارهای او به شمار می روند. نگاه اجتماعی و دموکراتیک او به طراحی منظر، کارهای او را از سایرین متمایز می کرد.
اسکات فولی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به جیغ ۳، یگان و زمان دزدی اشاره کرد.
جاد هیرش (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا نامزد دو جایزه اسکار بازیگری است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به روز استقلال، یک ذهن زیبا، مردم معمولی، اینجا باید همان جا باشد، سرقت از برج، مرد روی ماه، پادشاه کولی ها و سریال (forever یا ابدی) اشاره کرد.
جرج کالمن ایدز سوم (؛ زادهٔ ۱ مارس ۱۹۶۷) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است که بیشتر برای بازی در مجموعه تلویزیونی پلیسی درام "سی اس آی" و مجموعه اکشن ماجراجویی "مک گیور" شناخته می شود. وی همچنین صداپیشه شخصیت کاپیتان اتم در مجموعه "لیگ عدالت نامحدود" و شخصیت بری آلن / فلش در مجموعه "عدالت جویان جوان" است. فیلم شناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
ران گیلبرت (؛ زادهٔ ) یک برنامه نویس بازی اهل ایالات متحده آمریکا است.
سام سایمون (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک تهیه کننده، نویسنده، و نیکوکاری اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی از سال ۱۹۷۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
کیتلین جنر (زاده ۲۸ اکتبر ۱۹۴۹) که پیش از این با نام بروس جنر شناخته می شد یک ورزشکار شناخته شده آمریکایی است. او برنده مدال طلای المپیک تابستانی ۱۹۷۶ در رشته ده گانه مردان است. او در سال ۲۰۱۵ طی یک مصاحبه رسماً اعلام کرد که یک ترنسجندر است و در حال طی کردن مراحل تغییر است. زندگی شخصی. او در ۲۸ اکتبر ۱۹۴۹ با نام ویلیام بروس جنر و در مونت کیسکو نیویورک به دنیا آمد. او دو خواهر به نام های لیسا و پام دارد و برادر کوچکترش برت، در یک حادثه رانندگی در سال ۱۹۷۶ فوت شد. او به دلیل آسیب دیدگی زانو رشته فوتبال آمریکایی را رها کرده و به پیشنهاد معلم مدرسه اش در رشته ده گانه ادامه فعالیت داد. در المپیک تابستانه ۱۹۷۲ او رتبه پنجم را به دست آورد و در المپیک سال ۱۹۷۶ توانست مدال طلای رشته ده گانه در قسمت مردان را به دست آورد. او این مدال را در بحبوحه جنگ سرد و در حالی به دست آورد که در المپیک گذشته سه مدال طلای باارزش برای مردم آمریکا (بسکتبال، دهگانه و دو صد متر) را شوروی تصاحب کرده بود و مدال طلای جنر برای مردم آمریکا با ارزش قلمداد شد و او تبدیل به یک قهرمان ملی شد. او پس از بازگشت به کشورش به مهمانی شام جرالد فورد رئیس
جمهور وقت آمریکا و ویلیام تولبرت رئیس جمهور لیبریا در کاخ سفید دعوت شد جنر در ادامه وارد کار رسانه ای و بازیگری شد و با وجود شکست های ابتدایی در این زمینه توانست به عنوان یک کمدین شناخته شود و شهرت خود را افزایش دهد جنر سه بار ازدواج کرد. اولین بار او با کریستی کرواور ازدواج کرد و از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۱ با وی زندگی کرد اما پس از آن از او جدا شد. حاصل این ازدواج دو فرزند به نام های بورتون و کاساندرا است که با نام برت و کیسی شناخته می شوند. جنر در همان سال ۱۹۸۱ با لیندا تامپسون در هاوایی ازدواج کرد و در سال ۱۹۸۶ از یکدیگر جدا شدند. حاصل این ازدواج نیز دو فرزند به نام های براندون و برودی است. سومین ازدواج جنر با کریس کارداشیان در آوریل ۱۹۹۱ بود. حاصل این ازدواج نیز دو دختر به نام های کندال و کایلی است. همچنین با این ازدواج جنر تبدیل به پدرخوانده چهار فرزند قبلی کریس کارداشیان شد که مشهورترین آن ها کیم کارداشیان مدل معروف آمریکایی است. این ازدواج نیز در سال ۲۰۱۵ به طلاق منجر شد. تطبیق جنسیت. جنر در آوریل ۲۰۱۵ در مصاحبه ای با دایان سایر خود را رسماً به عنوان یک ترنس زن معرفی کرد و بیان کرد از جوانی آشفتگی جنسیتی داشت
ه است. طبق گفته خودش او سال ها لباس زنانه می پوشیده و از هورمون های زنانه استفاده می کرده است اما زمانی که با کریس ازدواج کرد دیگر انجام نداد. این مصاحبه او حدود ۲۰ میلیون بار مشاهده شد تصویر او در ژوئن ۲۰۱۵ بر روی مجله ونتی فر رفت و اعلام کرد که از این پس نام او کیتلین است. با وجود چند جراحی زیبایی، او جراحی تغییر جنس را انجام نداده است و بیان کرده که زن بودن در درجه اول در باور و عقیده او است نه در جسمش. او می گوید هیچگاه به مردان گرایش نداشته و پیش از شروع مراحل تغییر گرایش جنسی او به زنان بوده است اما اکنون هیچ گرایشی ندارد. پس از چاپ این تصویر حساب توئیتر وی با نام @caitlynjenner راه اندازی شد و در حدود ۴ ساعت تعداد دنبال کنندگان وی به یک میلیون نفر رسید. با این سرعت در جذب تعداد دنبال کننده نام او در کتاب گینس ثبت شد و رکورد قبلی که مربوط به باراک اوباما بود را شکست. کیتلین جنر اولین توئیت خود را اینطور نوشت: جنر در ژوئیه ۲۰۱۵ نشان شجاعت آرتور آش را در مراسم ESPY به پاس شجاعت در پذیرش خود و اعلام ترنس بودنش دریافت کرد. مورا مندت، مدیر اجرایی مراسم espy در مصاحبه ای «شجاعت در تصمیم گیری و پذیرش خود» را ب
ه عنوان دلیل دعوت از کیتلین و اهدا این جایزه بیان کرد.
دیوید گلگر (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به سوپر ۸، ببین حالا کی حرف می زنه، آسمان هفتم و آرزوی کریسمس ریچی ریچ اشاره کرد.
دنیس ویور (؛ – ) بازیگر و سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "مردی به نام اسلج"، "دوئل"، "نشانی از شر" و "ساعات دلاوری" اشاره کرد.
کارور دِینا اندروز (; – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. فیلم شناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که در آن نقش داشته می توان به "مرداب"، "عزیز"، توپ آتش، فرودگاه ۱۹۷۵، لورا، دل نادان من، وسوسه شیطانی و آخرین سرمایه دار بزرگ اشاره کرد.
گوردون پارکس (; – ) کارگردان و عکاس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایش می توان به «درخت آموزش» (۱۹۶۹) و «شَفت» (۱۹۷۱) را نام برد. او نخستین کارگردان سیاه پوست آمریکایی است که برای استودیوهای بزرگ کار کرد. همچنین وی از عکاسان پروژه اداره حفاظت از مزارع (FSA) بود.
اِیوری بروکس (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، کارگردان و گاهی خوانندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به "تاریخ مجهول آمریکا" و "۱۵ دقیقه"، "ضربه بزرگ" اشاره کرد.
نیتن بدفورد فارست (به انگلیسی: Nathan Bedford Forrest) (زادهٔ ۱۳ ژوئیه ۱۸۲۱ - درگذشته ۲۹ اکتبر ۱۸۷۷) یکی از برجسته ترین ژنرال های سواره نظام در ارتش جنوب در جریان جنگ داخلی آمریکا بود. زندگی. بدفورد فارست در ایالت تنسی، در خانواده ای تهیدست از تبار ایرلندی-اسکاتلندی، دیده به جهان گشود. او و خواهر دو قلویش بنام فَنی (Fanny)، نخستین اولاد خانواده بودند. این خانواده صاحب ۱۲ فرزند بود. فارست، خواهر و پدرش را به علت بیماری مخملک از دست می دهد و در ۱۷ سالگی، سرپرستی خانواده را بدوش می گیرد. در بیست سالگی با عموی خود (در ایالت میسیسیپی) شریک می شود. اما مدت زمانی نمی گذرد که آن شریک در یک زد و خورد و مشاجره (در ۱۸۴۵) توسط برادرانی به نام متلاک (Matlock) کشته می شود. فارست در پس انتقام برآمده، دو تن از برادران متلاک را با اسلحه بقتل می رساند و دو نفر دیگر را با ضربات چاقو زخمی می کند. بعدها، یکی از برادران مجروح شده، به سواره نظام فارست می پیوندد و در کنار او، علیه ارتش شمال می جنگد. فارست، ۳ سال پیش از جنگ داخلی، به خرید و فروش احشام و املاک و داد و ستد برده پرداخته به مردی موفق و متمول تبدیل می شود - مردی که صاحب چ
ندین کشتزار بزرگ پنبه در منطقهٔ غربی تنسی و شهر ممفیس بود. در این دوره به انجمن شهر انتخاب می شود و در کنار کمک مالی به مادرش، برادران خود را نیز به دانشگاه می فرستد. در آغاز جنگ، فارست یکی از ثروتمندترین شهروندان جنوب آمریکا بود. بر پایه ادعای خودش، ثروتی در حد یک و نیم میلیون دلار در اختیار داشت. "(رقمی معادل ۴۰ میلیون دلار امروز)." چه در شمال و چه در ارتش جنوب، فارست تنها سربازی بود که در پایین ترین درجه به ارتش پیوست و تدریجاً به مقام سپهبدی نائل شد. نبرد پادگان پیلو و عضویت در کوکلاس کلان. فارست، پس از پایان جنگ، بابت شرکت در جنگ پادگان پیلو (Fort Pillow) واقع در غرب ایالت تنسی، متهم می شود که سربازان سیاه پوست و دیگر افسران شمالی پادگان را پس از تسلیم شدن آنان، به قتل رسانده است. ژنرال شرمن، این اتهامات را پس از بررسی، مردود شناخته و به این نتیجه می رسد که فارست مرتکب خلاف سپاهیگری یا کشتار جمعی نشده است. شرمن، در دوران جنگ گفته بود: «با هر هزینه و از هر طریقی که شده، فارست می باید کشته شود، حتی اگر به قیمت هلاک شدن ۱۰ هزار تن از سربازان ما و منجر به ورشکستگی خزانه ملی بشود.»«مت اتکینسون»، سر جنگلبان آم
ریکایی، در کنفرانسی که اخیراً در آن سخنرانی می کرد، تأکید می کند که هیچ فرمانی از سوی فارست یا افسران سوارکار زیر دست او، برای قتل عام نگهبانان قلعه پیلو صادر نشده بود. مورخ و زندگی نامه نویس آمریکایی، «برایان استیل ویلز»، در مورد عضویت فارست در نهاد کو کلاکس کلان می نویسد: گر چه تردیدی نیست که فارست از اعضای آن نهاد بوده، ولی نمی توان به یقین گفت که او در پست «استاد اعظم (Grand Wizard)» قرار داشته است. پس از مدتی کوتاه، فارست فرمان یکم آن نهاد را به منظور انحلال و برچیده شدن کوکلاس کلان صادر می کند. در اواخر عمر، دیدگاه و منظر او نسبت به سیاهان، تغییری اساسی پیدا می کند. در راستای این تغییر، در ماه اوت ۱۸۷۴، فارست داوطلب می شود تا افرادی را که با خشونتی مستمر، سیاهان را مورد ظلم و تعدی قرار می دادند، ریشه کن و نابود کند. پس از دستگیر شدن قاتلانی که ۴ سیاه پوست را بدون محاکمه اعدام کرده بودند، فارست به فرماندار ایالت تنسی (سرلشکر سابق ارتش جنوب - جان سی. براون) نامه ای می نویسد و خود را نامزد می کند تا “ … این چپاولگران سفیدپوست را که بزدلانه به کشتار سیاهان برخاسته و مایه ننگ و بدنامی نژاد خود شده اند، نیست
و نابود کند." آزاد کردن سربازان سیاه پوست. فارست در باب آزاد کردن بردگان خود، گفته بود: به ۴۵ تن از سیاهپوستانی که در مزرعه من کار می کردند، توضیح دادم که مصمم هستم به ارتش جنوب بپیوندم. اگر به همراه من بیایید و ما در جنگ مغلوب شویم و شکست بخوریم، شما بهر حال آزاد خواهید شد. اما اگر ما پیروز شویم و برده داری کماکان ادامه پیدا کند، چنانچه تا پایان جنگ وفادار بمانید (و از میدان نبرد نگریزید)، تک تک شما را آزاد خواهم کرد… هجده ماه قبل از پایان جنگ، متوجه شدم که ما شانسی برای پیروزی نداریم و در آن پیکار مغلوب خواهیم شد، لذا برگ آزادی آنها را صادر کرده و به دستشان سپردم… دعوت انجمن پرچم داران. ده سال پس از پایان جنگ برای استقلال ایالات جنوبی در آمریکا، در روز دو شنبه، پنجم ژوئیه ۱۸۷۵ میلادی، ژنرال فارست به «انجمن پرچم داران مستقل» (نهادی متشکل از سیاه پوستان آمریکایی که در پهنه کسب حقوق مساوی فعالیت می کردند) دعوت می شود. او مکنونات قلبی خود را که با پندارهای کو کلاکس کلان مغایرت داشت، بازگو کرد. ترجمه سخنرانی. فارست، در این سخنرانی، که واپسین گفتارش در پهنهٔ عمومی بود، دسته گلی را از جانب دختری سیاهپوست دریافت می
کند. گونه آن دختر را می بوسد و آن را نمایانگر پایان کینه های نژادی قلمداد می کند. فارست سخنرانی خود را چنین آغاز کرد: خانم ها و آقایان، من این دسته گل را نشانی از دوستی و آشتی میان سیاهان و سفید پوستان در ایالت های جنوبی تلقی می کنم. بیشتر از این جهت شادمان شدم که از سوی بانویی رنگین پوست به من هدیه شد چرا که در زیر این گنبد کبود و سرزمین خدا، احدی بیش از من شیفته و دلبستهٔ خانم ها نیست "(خنده حضار)". این روز برای من موجب سرافرازی است چرا که می دانم در طول دوازده سال گذشته، موقعیت و پیشینه من در میان نژاد شما، مورد سوء تفاهم واقع شده بود. این نخستین مجال و فرصتی است که نصیبم شده تا به صراحت بیان کنم که من دوست و خیر خواه شما هستم. من، در قالب نماینده ای از مردمان جنوب با شما سخن می گویم – نماینده ای که بیش از دیگران، مورد سعایت و بدگویی قرار گرفته است. بگذارید بی پرده بگویم که جز تعدادی انگشت شمار، همگی آنهایی که سلاح به دست گرفته و در زیر درفش جنوب جنگیدند، در رده و در شمار دوستداران شما هستند. امروز، فرصتی فراهم شده که بگویم همواره خیرخواه شما بوده ام و علائق شما، همان علائق من و سعادت من به سعادت شما پیون