Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حق آموزش حقی جهانشمول برای آموزش است. این حق در میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگیبه عنوان یک حقوق بشر که شامل حق آموزش ابتدایی اجباری رایگان برای همه، الزام ایجاد آموزش متوسطه در دسترس همه، خصوصاً ارائهٔ مترقی آموزش متوسط رایگان، و نیز الزام ایجاد دسترسی مساوی به آموزش عالی، به طور ایدئال از طریق ارائهٔ آموزش عالی رایگان می شود. حق آموزش شامل مسئولیت فراهم آوری آموزش مقدماتی برای افرادیست که آموزش ابتدایی را نگذرانده اند. علاوه بر این دسترسی به ملاحظات آموزشی، حق آموزش در بر دارندهٔ الزام به محو تبعیض در همهٔ سطوح نظام آموزشی و بهبود کیفیت آموزش است. حق بر آموزش و اهداف توسعه هزاره اهداف توسعه هزاره (MDGs) که در سال ۲۰۰۰ توسط سازمان ملل متحد تعیین شدند، نقش مهمی در ترویج حق بر آموزش در سطح جهانی ایفا کردند. هدف دوم از این اهداف، «دستیابی به آموزش ابتدایی همگانی» بود که بر اهمیت تضمین دسترسی برابر و با کیفیت به آموزش ابتدایی برای همه کودکان تأکید داشت. این هدف، حق بر آموزش را به عنوان یک اولویت جهانی مطرح کرد و کشورها را تشویق کرد تا اقدامات لازم را برای تحقق آن انجام دهند. تلاش های صورت گرفته در
راستای این هدف، منجر به پیشرفت های قابل توجهی در افزایش ثبت نام کودکان در مدارس ابتدایی، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، شد. با این حال، چالش هایی مانند فقر، تبعیض، کمبود منابع و کیفیت پایین آموزش، همچنان مانع تحقق کامل این هدف بودند. این چالش ها نشان دادند که دستیابی به آموزش ابتدایی همگانی، نیازمند تلاش های مستمر و جامع در سطح جهانی است. اهداف توسعه هزاره در سال ۲۰۱۵ به پایان رسید و اهداف توسعه پایدار (SDGs) جایگزین آن ها شدند. با این حال، تأثیر اهداف توسعه هزاره بر ترویج حق بر آموزش، به ویژه هدف دوم آن، همچنان قابل توجه است و به عنوان یک نقطه عطف در تاریخ تلاش های جهانی برای تحقق حق بر آموزش، حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، آموزش رایگان، باسوادی، محسوب می شود.
استان شرقی (به لاتین: Eastern Province) یک استان در سیرالئون می باشد که در شرق این کشور واقع شده است. خصوصیات. استان شرقی ۱۵٬۵۵۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۶۴۱٬۰۱۲ نفر جمعیت دارد.
استان جنوبی سیرالئون (به لاتین: Southern Province, Sierra Leone) یک استان در سیرالئون است که در جنوب این کشور واقع شده است. خصوصیات. استان غربی ۱۹۶۹۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۳۸٬۵۷۲ نفر جمعیت دارد.
استان شمالی، سیرالئون (به لاتین: Northern Province, Sierra Leone) یکی از استان های کشورسیرالئون است که در شمالشرقی این کشور واقع شده است. خصوصیات. استان شمالی ۳۵۹۳۶ کیلومترمربع مساحت و بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۵ بالغ بر ۲٬۵۰۲٬۸۶۵ نفر جمعیت دارد.
کرستین گرفریکس (زادهٔ ۴ سپتامبر ۱۹۷۹) بازیکن فوتبال اهل کشور آلمان است. وی در پست هافبک و مهاجم برای تیم اف. اف. سی فرانکفورت بازی می کند.
لین رمزی (؛ زادهٔ ) یک کارگردان، فیلم نامه نویس، و فیلم بردار اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
کبک چیل یا کبک خاکستری یا کبک اروپایی گونه ای کبک است. کبک ها از خانواده قرقاولان در رده ماکیان سانان هستند. کبک خاکستری امروزه در مناطق زیادی از جهان زندگی می کند مانند قاره های آسیا، اروپا، اقیانوسیه و امریکا. زیرگونه ها. کبک چیل هشت زیرگونه دارد:
دختر دانمارکی () فیلم درام عاشقانهٔ زندگی نامه ای محصول سال ۲۰۱۵ به کارگردانی تام هوپر است که بر اساس رمانی به همین نام چاپ سالِ ۲۰۰۰ اثر دیوید ابرشوف ساخته شده است. این فیلم برداشتی آزاد از زندگی نقاشان دانمارکی لیلی البه و گردا وگنر است که ادی ردمین نقش البه (یکی از نخستین انجام دهندگان جراحی تطبیق جنسیت)، آلیسیا ویکاندر نقش وگنر، و سباستیان کخ نقش کرت وارنکروس را ایفا می کند. بن ویشاو، امبر هرد و ماتیاس خونارتس در نقش های مکمل حضور دارند. این فیلم در رقابت اصلی هفتاد و دومین جشنواره فیلم ونیز شرکت کرد و در بخش ارائه های ویژه جشنواره بین المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۵ به نمایش درآمد. این فیلم در ۲۷ نوامبر ۲۰۱۵ توسط فوکس فیچرز در ایالات متحده به صورت محدود اکران شد. این فیلم در ۱ ژانویهٔ ۲۰۱۶ در بریتانیا اکران شد و یونیورسال پیکچرز توزیع بین المللی را بر عهده داشت. علی رغم انتقادها به دلیل نمایش نادرست وقایع تاریخی، نقش آفرینی ردمین و ویکاندر مورد تحسین قرار گرفت و نامزد دریافت جوایزی شدند. ویکاندر برندهٔ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن و ردمین نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد؛ همچنین این فیلم نامزد دری
افت جایزه اسکار بهترین طراحی صحنه و بهترین طراحی لباس شد. این فیلم نامزد پنج جایزهٔ بفتا، از جمله جایزهٔ بهترین فیلم بریتانیا شد. داستان. در اواسط دههٔ ۱۹۲۰ در کپنهاگ، گردا وگنر، هنرمند پرتره، از همسرش، آینار، می خواهد که به جای یک مدل زن برای کشیدن نقاشی گردا ژست بگیرد. این عمل هویت جنسی مادام العمر آینار را آشکار می کند و سپس نام خود را لیلی البه می گذارد. این موضوع باعث از بین رفتن هویت مردانه ای می شود که او در تمام زندگی خود برای حفظ آن تلاش کرده بود. لیلی و گردا هر دو به پاریس نقل مکان می کنند. پرتره های گردا از لیلی در حالت زنانه اش توجه جدی دلالان هنری را به خود جلب می کند، به گونه ای که پرتره قبلی او چنین نبود. آنجاست که گردا، هانس آکسگیل، فروشنده آثار هنری و دوست دوران کودکی لیلی (که لیلی در جوانی او را بوسیده بود) را پیدا می کند. جذابیت متقابل هانس و گردا یک چالش است، زیرا گردا در حال تغییر رابطه خود با لیلی است. اما دوستی طولانی مدت هانس با لیلی و علاقه او به لیلی باعث می شود که هم از لیلی و هم از گردا حمایت کند. از آنجایی که ادامه حضور لیلی به عنوان یک مرد بیش از حد سخت می شود، او شروع به کمک گرف
تن از روانشناسان می کند، اما هیچ نتیجه ای حاصل نمی شود، و در یک نمونه، تقریباً او را به آسایشگاه روانی سوق می دهد. در نهایت، به توصیه اولا، لیلی و گردا با دکتر کرت وارنکروس ملاقات می کنند. دکتر وارنکروس توضیح می دهد که با افرادی مانند او ملاقات کرده است که از نظر جسمی مرد هستند اما خود را زن می دانند. او یک راه حل جدید، مبتکرانه و بحث برانگیز پیشنهاد می کند: جراحی تغییر جنسیت مرد به زن. او همچنین اشاره می کند که این دومین بار است که به او پیشنهاد این عمل را می دهد، اما بیمار اول بیش از حد عصبی شد و قبل از شروع جراحی ها را ترک کرد. این شامل یک روش دو قسمتی است که ابتدا شامل برداشتن اندام تناسلی خارجی لیلی و سپس، پس از یک دوره بهبودی، شکل دادن به واژن است. او به لیلی و گردا هشدار می دهد که این عمل بسیار خطرناک است و قبلاً هرگز انجام نشده است و لیلی یکی از اولین کسانی است که تحت آن قرار می گیرد. لیلی بلافاصله موافقت می کند و پس از آن بدون گردا به آلمان می رود تا عمل جراحی را آغاز کند. گردا برای مدتی جایی می ماند، اما در نهایت تصمیم می گیرد که باید در کنار لیلی باشد. او با اتمام اولین عمل جراحی به لیلی می رسد، ام
ا با یک عفونت جدی و منفی با درد سر و کار داد. گردا به لیلی کمک می کند تا شفا پیدا کند و لیلی شروع به کار در یک فروشگاه بزرگ عطر زنانه می کند. او با مردی که در ابتدا به او به عنوان اینار علاقه داشت دوست می شود و تأکید می کند که رابطه گردا با اینار تمام شده است زیرا اینار رفته است. او مدتی می ماند، اما تصمیم می گیرد که وقت آن است برای عمل جراحی دوم برگردد، که باعث ناراحتی گردا شد. لیلی دوباره تنها می رود. گردا پس از اتمام جراحی دوباره حضور می یابد، اما لیلی رنگ پریده و ضعیف است. او احساس کامل بودن می کند و اصرار دارد که او را دوباره به باغ ببرند. لیلی در حین صحبت با گردا بر اثر عوارض جراحی دوم جان خود را از دست می دهد. گردا و هانس به بالای تپه ای در دانمارک سفر می کنند که هانس و لیلی در آنجا بزرگ شدند، در مقابل پنج درختی که لیلی اغلب نقاشی می کرد. سپس روسری که لیلی در ابتدا به گردا داده بود در حال رقصیدن روی باد دیده می شود.
فریباماهی باله مویی گونه ای از فریباماهیان است که در اقیانوس هند و اقیانوس آرام و در آب های نیمه گرمسیری آن یافت می شود. این ماهی در ژرفای 61-180 متری اقیانوس و در بخش لجه زندگی می کند. فریباماهی باله مویی برای انسان ها بی خطر است.
شورای بین المللی موزه ها () یا به اختصار (ICOM)، تنها سازمان تخصصی موزه ای و موزه داران در سطح جهانی است که به ارتقاء و محافظت از میراث های طبیعی و فرهنگی کنونی و گذشته، محسوس و نامحسوس، می پردازد. این سازمان مردم نهاد که در سال ۱۹۴۶ پایه گذاری شد تقریباً ۳۰٬۰۰۰ عضو در ۱۳۷ کشور جهان دارد. مقر ICOM در شهر پاریس، فرانسه قرار دارد. ICOM روابط رسمی با یونسکو دارد، و به ارائه مشاوره به شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد می پردازد. این سازمان همچنین همکاری های نزدیکی با سازمان جهانی مالکیت فکری، پلیس بین الملل، و سازمان جهانی گمرک دارد که کمک مهمی به جلوگیری از قاچاق اشیای تاریخی و فرهنگی و نیز پاسداری از میراث جهانی در هنگام خطرهای طبیعی و بشرساخته هستند.
درختان عنوان مجموعه ای هنری اثر سهراب سپهری، نقاش و شاعر نامدار ایرانی، است که مضمون اصلی کارها در آن، تصویرهای ساقه ها و کنده های درختان روستایی است. این مجموعه از جمله نامدارترین مجموعه های هنری در ایران به شمار می رود و تعدادی تابلو از آن تاکنون به بالاترین نرخ های پیشنهادی در تاریخ هنر معاصر ایران به فروش رسیده اند. تاریخچه. در میان سال های ۱۳۳۹ تا ۱۳۴۲، سهراب سپهری سفرهایی به کشورهای شرق آسیا، از جمله چین، ژاپن، و هند داشت. این سفرها او را با اندیشه عرفانی ذن هر چه بیشتر آشنا کردند؛ اندیشه های عرفانی که زیبایی را در فرمی مینیمالیستی و ساده گرا تعریف می کردند. با سفر به توکیو و آشنایی با تکنیک های چاپ ژاپنی، سپهری دست به خلق آثاری مینیمالیست با مداد کشید که نمایشگر درختانی با رنگ های خاکی چون قهوه ای و اخرایی و سایه قلم های مشکی می شدند. سنگ های ساده و بی آلایش وی نوعی شاعرانگی عرفانی در خود دارند که تلاش وی را در بازگشت به ریشه های کویری خود در کاشان به نمایش می گذارند. در بازار هنر. نقاشی های مجموعه "درختان" از جمله پرفروش ترین آثار هنر معاصر در ایران بوده اند. در سال ۱۳۹۴ خورشیدی (۲۰۱۵ میلادی)، یکی از
نقاشی های این مجموعه به قیمت ۲ میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان رکورد فروش تابلوهای هنری در ایران را شکاند. همچنین، تابلویی از این مجموعه که در سال ۱۹۷۰ میلادی کشیده شده بود در سال ۲۰۱۱ میلادی در حراجی ساتبی به بالاترین قیمت پرداخته شده در آن حراج، به ۳۲۰ هزار پوند فروخته شد.
حاجی قادر کویی (۱۸۱۶–۱۸۹۷) شاعر کرد سده نوزدهم است. بیشتر اشعار او به سورانی است، اما شعرهای فارسی و عربی نیز سروده است. در کنار غزل های عاشقانه، اشعار انتقادی، اجتماعی و آزادی خواهانه سروده است. او در کنار کسانی چون احمد خانی از شاعرانی بود که به زبان و هویت کُردی توجه ویژه ای داشته است. وی پس از عزیمت به استانبول و آشنایی با کردی کرمانجی و همچنین مدرنیته، بر دامنهٔ اشعار انتقادی خود افزود. اشعار او بر شاعرانی چون عبدالله پشیو اثرگذار بوده اند. زندگی. وی در روستایی در نزدیک کوی سنجق به دنیا آمده است. پدرش هنگامی که وی خردسال بود از دنیا رفت. برای تحصیل علوم دینی رایج دوران خود به مهاباد و سردشت سفر کرد. سپس به استانبول رفت و در آنجا افکار آزادیخواهانه اش رشد کرد و رو به اشعار انتقادی آورد. اندیشه. حاجی قادر بیشتر به اشعار انتقادی اش شناخته شده است. آشنایی با اصلاحات عثمانی، مدرنیته و ناسیونالیزم در استانبول وی را متحول کرد. او از عقاید سنتی جامعه کردستان انتقاد کرد و کردها را به تشکیل دولت مستقل تشویق نمود.
عاموس گیتای (؛ زادهٔ ) کارگردان و نویسنده اسرائیلی است. زندگی نامه. عاموس گیتای ابتدا در رشته معماری و در اسرائیل و آمریکا به تحصیل پرداخت؛ اما در سال ۱۹۷۳ در جریان جنگ یوم کیپور مجبور به ترک دانشگاه و رفتن به سربازی شد. آنجا بود که با دوربین ۸ میلیمتری به ثبت وقایع جنگ پرداخت و این سبب شد که معماری را رها کرده و تمام وقت به سینما بپردازد.
پابلو تراپرو (؛ زادهٔ ) یک فیلم نامه نویس، تهیه کننده، و کارگردان اهل آرژانتین است. در سال ۲۰۱۰ با فیلم کارانچو در هشتاد و سومین دوره جوایز اسکار برای دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان با فیلم های دیگر به رقابت پرداخت.
لئاندرو هنریکه دو ناسیمنتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست مهاجم برای اتلتیکو مینیرو در سری آ برزیل بازی می کند. وی به همراه تیم ملی زیر ۱۷ سال برزیل در مسابقات قهرمانی نوجوانان آمریکای جنوبی شرکت کرد و علاوه بر قهرمانی در این مسابقات عنوان آقای گلی هم کسب کرد.
داریوش نیک گو یا داریوش نیکو (۱۴ بهمن ۱۳۱۵ در کرمانشاه - ۲۷ اردیبهشت ۱۳۴۸ در جلدیان)، معلم و فعال سیاسی کمونیست کرد بود. وی یکی از نخستین کسانی است که در مبارزه با حکومت پهلوی مشی مسلحانه را انتخاب کرد و در منطقهٔ جنوب کردستان ایران به ساماندهی برای مبارزهٔ مسلحانه علیه حکومت پهلوی پرداخت. حکومت پهلوی وی را در سال ۱۳۴۸ در پادگان جلدیان در پیرانشهر به همراه چند تن دیگر از همفکرانش اعدام کرد. مبارزات وی الهام بخش نسلی از نیروهای چپ و نیز معلمان دارای اندیشهٔ مخالف با رژیم پهلوی بود. زندگی. داریوش نیک گو در روز ۱۴ بهمن ۱۳۱۵ در محلهٔ فیض آباد در کرمانشاه به دنیا آمد. پدرش سیف الله از بازاریان کرمانشاه بود و مادرش زهرا زنی خانه دار بود. وی ۲ برادر و ۴ خواهر داشت که همگی از وی بزرگتر بودندو یک خواهر کوچکتر . دوران دبیرستان داریوش نیک گو با دههٔ ۱۳۳۰ و بحران های سیاسی آن مصادف شد. در این زمان یکی از برادران بزرگتر وی به نام احمد نیک گو در فضای پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به جرم همراه داشتن اعلامیه ای از حزب تودهٔ ایران دستگیر و زندانی شد و در زندان به دلیل ضرباتی که در حین شکنجه به سرش وارد آمد به بیماری مزمن روانی م
بتلا شد. اگرچه پس از پایان حبس ۶ ماهه اش از زندان آزاد شد، اما هرگز به زندگی عادی بازنگشت و نهایتاً در ۵۷ سالگی از دنیا رفت. این ماجرا تأثیر عمیقی در زندگی داریوش داشت و گرایش وی را به سیاست تسریع کرد. داریوش نیک گو تحصیلات عمومی اش را در سال ۱۳۳۸ به اتمام رسانده و به سربازی رفت. وی با درجهٔ افسری دورهٔ آموزشی توپخانه را طی کرد. پس از پایان سربازی از سال ۱۳۴۱ شغل معلمی را انتخاب کرد و به ثلاث باباجانی رفت. وی در آنجا از یک سو با فقر و ستم در روستاهای کردنشین آشنا شد و از سوی دیگر سعی می کرد از حقوق معلمی خود به مردم روستاها و دانش آموزان کمک کرده و اندکی در بهبود وضعیت آن ها نقش داشته باشد اما فکر اقدامی اساسی برای مبارزه با فقر و تضاد طبقاتی در همین دوران ذهن وی را مشغول کرد و در برابر به انقلاب کارگری دهقانی باور پیدا کرد. نیک گو مبارزهٔ مسلحانه را در برابر خشونت افسارگسیختهٔ رژیم پهلوی تنها راه گذار از انسداد سیاسی می دانست که می تواند تکامل سیاسی جامعه را تسریع کند. وی آزادی کردستان را به عنوان بخشی از ایران مقدمه ای برای انقلاب ایران و آزادی مناطق دیگر می دانست و معتقد بود که این مسئله می تواند سبب کمک ب
ه آزادی دیگر مناطق نیز بشود. طرح قیام مسلحانه در کردستان. نیک گو به همراه دو تن از دوستانش با تکیه بر جایگاهی که به عنوان معلم در روستاهای هورامان داشتند و نیز به واسطهٔ چهرهٔ مثبتی که به خاطر کمک های انسان دوستانه اش به مردم کسب کرده بود فعالیت سیاسی خود را در این منطقه آغاز کرد و کوشید تا ضمن کسب آگاهی در رابطه با وضعیت اجتماعی و سیاسی آن منطقه به جذب و بسیج نیروهای مستعد برای آغاز عملیات مسلحانه بپردازد. داریوش نیک گو در زمان حضور در منطقهٔ ثلاث باباجانی، کوشید تا ایل قلخانی و طایفهٔ باباجانی را که دشمنی دیرینه ای با یکدیگر داشتند با تکیه بر جایگاهش به عنوان معلم و معتمد رفع کرده و با مذاکره با بزرگان دو ایل زمینهٔ آشتی دو ایل را فراهم بیاورد. با این حال رژیم شاه از آغاز سال تحصیلی ۴۵–۱۳۴۴ محل خدمت وی را به پاوه منتقل نمود تا از منطقه ای که در آن نفوذ و اعتبار خوبی به دست آورده بود دور نگاه دارد. داریوش نیک گو در این زمان و پیش از اقدام به هر عملی در یک بیمارستان دولتی بدون استفاده از داروی بیهوشی استخوان بینی اش را که در نتیجهٔ شکستگی در فوتبال به عمل نیاز داشت جراحی کرد و همچنین چند نقطه از بدنش را سوزان
د تا توانایی و استقامت خود را در برابر شکنجه های احتمالی رژیم پهلوی بسنجد. نیک گو به همراه گروهش عملیات شناسایی و تجسس را با شناسایی موقعیت ژئواستراتژیک هورامان، ناهمواری ها و موقعیت مراکز نظامی و پادگان ها آغاز کرد. طرح قیام بدین صورت بود که گروهی از نیروهای انقلابی برای زندگی در کوهستان آموزش می یافت. این گروه با هماهنگی عشایری از ایلات باباجانی و قلخانی که با گروه داریوش در هماهنگی قرار گرفته بودند در تاریخی مشخص به پادگان پاوه حمله می کردند. منبع آب پادگان به داروی بیهوشی آلوده شده و نیروهای مهاجم طی عملیاتی پادگان را تصرف و اسلحه و مهمات آن را تصاحب می کردند. از این زمان مقاومت در کوهستان آغاز و توسط گروه کوهستان رهبری و هدایت می شد. باور داریوش نیک گو این بود که این رخداد می تواند جریقه ای برای پیوستن مردم سایر نقاط ایران به مقاومت علیه رژیم شاه باشد و حتی می تواند به قیامی توده ای بدل گردد. با این حال در همین زمان ادارهٔ فرهنگ کرمانشاه بار دیگر محل خدمت نیک گو را تغییر داد و این بار از آغاز سال تحصیلی ۴۸–۱۳۴۷ وی را به کرمانشاه منتقل کرد. در پاییز ۱۳۴۷، عنصری نفوذی به نام احمدنژاد اعضای گروه را به ساواک
لو داد و همهٔ اعضای گروه در آبان ۱۳۴۷ دستگیر شدند. تانک های ارتش شبانه پاوه را محاصره و نظامیان برای دستگیری اعضای گروه عملیات به خانه های مردم در پاوه هجوم بردند. در پاوه شایع شد که داریوش نیک گو شبانه در منزل خواهرش در کرمانشاه دستگیر شده و گروه وی متلاشی شده است. گروه داریوش نیک گو به پادگان جلدیان منتقل شده و تحت شکنجه قرار گرفتند. نهایتاً روز ۲۷ اردیبهشت ۱۳۴۸ همهٔ اعضای گروه در پادگان جلدیان تیرباران شدند. مرگ. داریوش نیک گو از آبان ماه ۱۳۴۷ توسط ساواک در منزل خواهرش در کرمانشاه بازداشت و تحت شکنجه قرار گرفت. در هنگام دستگیری از وی اسلحه ای به دست نیامد، اما چند خشاب کلت که برای یکی از دوستان ماجراجویش خریده بود از منزل خواهرش کشف و ضمیمهٔ پرونده اش گردید. شکنجهٔ وی در زندان اوین و زندان قزل قلعه صورت گرفت. بدن وی با جیپ روی سیم خاردار کشیده شد و به صورت وارونه در سلول عمومی زندان قزل قلعه آویزان شد. برای وی و گروهش دادگاه نظامی برگزار شد و داریوش نیک گو مسئولیت همهٔ عملیات را بر عهده گرفت و به عنوان متهم ردیف اول به اعدام محکوم شد. تیمسار اویسی برای رسیدگی به پرونده به پادگان جلدیان آمد که قرار بود محل
اجرای حکم تیرباران داریوش نیک گو و گروهش باشد. اویسی به پدر داریوش اجازهٔ ملاقات با وی را داد. پدر از وی خواست تا با نوشتن ندامت نامه از تیمسار اویسی بخواهد واسطه ای برای عفو وی شود، اما داریوش این درخواست را اکیداً رد می کند. دادگاه نظامی اتهام ارتباط با کشورهای بیگانه را نیز در شمار اتهامات داریوش نیک گو قید کرده بود که هرگز اثبات نشد. سحرگاه روز ۲۷ اردیبهشت ۱۳۴۸ گروه داریوش نیک گو به اسامی زیر با حکم دادگاه نظامی در پادگان جلدیان در نزدیکی پیرانشهر تیرباران شدند: همچنین سرگرد محمدامین سلطان لهونی، سهراب بیگ لهونی و امین بیگ لهونی از رؤسای عشایر منطقه ابتدا به اعدام محکوم شدند، اما حکم این دو به علت کهولت سن به ۱۰ سال حبس همراه با اعمال شاقه محکوم شدند. احمد بیگ لهونی نیز که ابتدا به اعدام محکوم شده بود، با یک درجه تخفیف به حبس ابد محکوم شد. یوسف کریمیان (برادر جعفر کریمیان)، وریا کریمیان (فرزند محمدامین سلطان) و داود بیگ ایراندوست نیز پس از ۹ ماه آزاد شدند. برخی دیگر از اعضای مرتبط با گروه نیز بعد از اعدام ها دستگیر و بازجویی شدند. فعالیت های ورزشی. داریوش نیک گو علاوه بر سیاست به عنوان یک ورزشکار نیز شنا
خته شده بود. وی در رشتهٔ شنا و فوتبال فعالیت می کرد و به ویژه در فوتبال سال ها به عنوان عضو تیم فوتبال کرمانشاه و گوش راست این تیم فعالیت کرد. عضویت وی در تیم فوتبال شهر کرمانشاه سبب شد تا وی همراه با این تیم به نقاط مختلف ایران سفر کرده و با زندگی مردم مناطق دیگر ایران نیز آشنا شود.
دوبوی (به لاتین: Doboj) یک شهرداری در بوسنی و هرزگوین است که در Doboj City واقع شده است. خصوصیات. دوبوی ۶۴۸ کیلومترمربع مساحت و ۷۷٬۲۲۳ نفر جمعیت دارد.
برچکو (به لاتین: Brčko) یک شهرک در بوسنی و هرزگوین است که در Brčko District واقع شده است. خصوصیات. برچکو ۴۰۲ کیلومترمربع مساحت و ۴۳٬۰۰۷ نفر جمعیت دارد و ۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر سنت لوئیس خواهرخواندهٔ برچکو هست.
تربینیه (به لاتین: Trebinje) یک شهر در بوسنی و هرزگوین است که در جمهوری صرب بوسنی واقع شده است. این شهر که در جنوبی ترین بخش بوسنی و هرزگوین قرار دارد دارای جمعیت ۳۱۴۳۳ نفر (۲۰۱۳ میلادی) می باشد. آب و هوای این شهر مدیترانه ای است. خصوصیات. تربینیه ۸۵۴٬۵ کیلومترمربع مساحت و ۲۵٬۵۸۹ نفر جمعیت دارد و ۲۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لوئیز ایبریکو () یک بازیکن فوتبال اهل پرو است که در پست مهاجم نوک برای باشگاه فوتبال یونیورسیداد سن مارتین در لیگ برتر فوتبال پرو بازی می کند. تیم ملی. وی به همراه تیم ملی زیر ١٧ سال پرو در مسابقات قهرمانی نوجوانان آمریکای جنوبی در سال ٢.١٥ حاضر بود و در دو مسابقه برای این تیم چهار گل به ثمر رساند و چهارمین گلزن برتر مسابقات شد.
گراچانیتسا (به لاتین: Gračanica, Bosnia and Herzegovina) یک منطقهٔ مسکونی در بوسنی و هرزگوین است که در Gračanica Municipality واقع شده است. خصوصیات. گراچانیتسا ۲۱۶ کیلومترمربع مساحت و ۴۸٬۳۹۵ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای فرمیا و فلوری لزوبره خواهرخوانده های گراچانیتسا، بوسنی و هرزگوین هستند.
پرییدور (به لاتین: Prijedor) یک منطقهٔ مسکونی در بوسنی و هرزگوین است که در Bosanska Krajina واقع شده است. خصوصیات. پرییدور ۸۳۴٬۰۶ کیلومترمربع مساحت و ۳۲٬۳۴۲ نفر جمعیت دارد و ۱۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای مانیسا و کیکیندا خواهرخوانده های پرییدور هستند.
بوگوینو (به لاتین: Bugojno) یک شهرک در بوسنی و هرزگوین است که در Bugojno Municipality واقع شده است. خصوصیات. بوگوینو ۳۶۱ کیلومترمربع مساحت و ۳۴٬۵۵۹ نفر جمعیت دارد.
کونییتس () یک شهرک و شهرداری در بوسنی و هرزگوین است که در کانتون هرزگوین-نرتوا واقع شده است. خصوصیات. کونییتس ۱٬۱۶۹ کیلومترمربع مساحت و ۲۶٬۳۸۱ نفر جمعیت دارد.
تام موناگهان (؛ زادهٔ ) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی ایرلندی تبار است، که در سال ۱۹۶۰ شرکت دومینوز پیتزا را تأسیس نمود. این شرکت در حال حاضر با بیش از ۱۰٫۰۰۰ شعبه در کشورهای مختلف، به عنوان بزرگ ترین پیتزافروشی زنجیره ای جهان شناخته می شود.
گراداچاتس () یک شهر بوسنی و هرزگوین است که در کانتون توزلا واقع شده است. خصوصیات. گراداچاتس ۲۱۸ کیلومترمربع مساحت و ۴۱٬۸۳۶ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای دورن، سیواس و کاستندولو خواهرخوانده های گراداچاتس هستند.
فوچا، بوسنی و هرزگوین (به لاتین: Foča) یک شهر در بوسنی و هرزگوین است که در Foča Municipality واقع شده است. خصوصیات. فوچا ۱٬۱۳۴٬۵۸ کیلومترمربع مساحت و ۱۲٬۳۳۴ نفر جمعیت دارد.
گرادیشکا، بوسنی و هرزگوین (به لاتین: Gradiška, Bosnia and Herzegovina) یک شهرک در بوسنی و هرزگوین است که در جمهوری صرب بوسنی واقع شده است. خصوصیات. گرادیشکا ۷۶۱٬۷۴ کیلومترمربع مساحت و ۵۶٬۷۲۷ نفر جمعیت دارد و ۱۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای چوپریا و کاوالا خواهرخوانده های گرادیشکا، بوسنی و هرزگوین هستند.
نووی تراونیک (به لاتین: Novi Travnik) یک منطقهٔ مسکونی در بوسنی و هرزگوین است که در فدراسیون بوسنی و هرزگوین واقع شده است. خصوصیات. نووی تراونیک ۲۴۲ کیلومترمربع مساحت و ۲۵٬۱۰۷ نفر جمعیت دارد.
جوزف هیپوورت، (؛ ۱ ژانویه ۱۸۳۴ – ۱ ژانویه ۱۹۱۱) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی بریتانیایی بود، که در سال ۱۸۶۴ شرکت نکست پی ال سی را تأسیس کرد.
لوکاواتس () یک منطقهٔ مسکونی در بوسنی و هرزگوین است که در کانتون توزلا واقع شده است. خصوصیات. لوکاواتس ۳۳۷ کیلومترمربع مساحت و ۴۶٬۷۳۱ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر برمن خواهرخواندهٔ لوکاواتس هست.
دانشگاه اَکرُن یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در اکرن واقع در ایالت اوهایو آمریکا است که در سال ۱۸۷۰ میلادی بنیان گذاری شده است. این دانشگاه صاحب مهم ترین مرکز تحقیقات پلیمر در جهان است. تمرکز اصلی دانشگاه اکران بر علم پلیمر، مواد پیشرفته و مهندسی است. در چند دهه ی گذشته با رشد فعالیت های تحقیقاتی دانشگاه و ایجاد پل های ارتباطی مناسب با صنایع مرتبط، بودجه ی این دانشگاه رشد چشم گیری داشته است.
پیتر هارگریوز () (زاده ۱۹۴۶) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی بریتانیایی است، که در سال ۱۹۸۱ شرکت هارگریوز لندس داون تأسیس نمود.
ازدواج لاس وگاسی یا عروسی لاس وگاسی به ازدواج سریع و کم هزینه گفته می شود. لاس وگاس آمریکا تنها جایی است که در هر ساعت از شبانه روز می توان در آنجا رسماً ازدواج کرد و دفاتر ازدواج در این شهر شبانه روزی فعالیت می کنند. اکنون سالهاست لاس وگاس محلی برای انجام ازدواجهای شبانه است و محل مورد علاقه برای کسانی که برای ازدواج عجله دارند و اصولاً خیلی زود هم پشیمان می شوند برای نمونه می توان به بریتنی اسپیرز خواننده معروف اشاره کرد که ساعت ۵ صبح در لاس وگاس با دوست دوران کودکیش جیسون آلن ازدواج کرد و ۵۵ ساعت بعد این ازدواج فسخ شد. سند ازدواج. گرفتن سند ازدواج و ثبت ازدواج در لاس وگاس بسیار ساده است، کافی است زن و مرد با یک کارت شناسایی عکس دار و ۶۰ دلار هزینه به یکی از دفاتر ازدواج مراجعه کرده و ازدواج خودشان را ثبت کنند و حتی به آزمایش خون هم نیاز نیست.
استفان لندس داون () (زاده ۱۹۵۲) کارآفرین، حسابدار و مدیر ارشد اجرایی بریتانیایی است، که در سال ۱۹۸۱ با مشارکت پیتر هارگریوز شرکت هارگریوز لندس داون تأسیس نمود.
رامون رودریگز (زاده ) بازیگر آمریکایی-پورتوریکویی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که رامون رودریگز در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
دیانا گورتسکایا (زاده ۲ ژوئیه ۱۹۷۸) خواننده ، ترانه سرای گرجی است. او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۸ نماینده گرجستان بود.وی بایک تاجر اهل روسیه ازدواج کرده و در حال حاضر ساکن مسکو می باشد.
لیتِراری ریویو به معنی بازبینی ادبی نام یک مجله ادبی است که در کشور انگلیس و به سال ۱۹۷۹ توسط آن اسمیث که در آن زمان ریاست دانشکده زبان انگلیسی دانشگاه ادینبرو را بر عهده داشت، پایه گذاری شد. دفترهای این مجله در حال حاضر در خیابان لگزینکتون واقع در سوهو شهر لندن قرار دارند. تیراژ آن نیز ۴۴٬۷۵۰ نسخه است. سردبیر کنونی این مجله ننسی اسلودک است. این مجله کتاب هایی از ژانرهای گوناگون همچون تخیلی، تاریخی، سیاسی، زندگی نامه و سیاحت نامه را مورد بازبینی قرار می دهد. شماری از اشخاص که با این مجله همکاری داشته اند عبارتند از: کینگزلی آمیس، جان بنویل، جولیان بارنز، هیلاری منتل، جان گری و نیک هورن بای. "مجله لیتراری ریویو" خود چندین رمان منتشر کرده است. جایزه ادبی سکس بد. "مجله لیتراری ریویو" به سبب جایزه ادبی سکس بد شهرت دارد. این مجله از ۱۹۹۳ هر سال جایزه ای زیر عنوان جایزه ادبی سکس بد به نویسندگانی که بدترین و ضعیف ترین توصیف از یک صحنه جنسی را در رمانشان خلق کرده باشند، اهدا می کند. «جایزه ای که اهدا می شود یک تن دیس نیمه انتزاعی از سکس دهه ۵۰ است». این تن دیس به شکل زنی برهنه است که روی یک کتاب باز دراز کشیده. انگیز
ه پدیدآورندگان این جایزه این است که با جلب توجه به «استفاده زمخت، بی سلیقه و غالباً باری به هر جهت و اجباری از صحنه های عمدتاً بی ربط جنسی در رمان های امروزی»، نویسنده ها را از نوشتن این گونه عبارات خیلی بد، و «از نوشتن سرسری و توصیف فاقد جذابیت» پرهیز بدهد.
استان فنلاند غربی یک استان در کشور فنلاند بود که در ۱ سپتامبر ۱۹۹۷ میلادی تأسیس شده بود و پس از تقسیمات اداری جدید فنلاند، در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۱۰ میلادی منسوخ شد. خصوصیات. استان فنلاند غربی ۷۴٬۱۸۵ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۸۸۹٬۵۴۲ نفر جمعیت دارد. مناطق. استان فنلاند غربی به هفت منطقهٔ زیر تقسیم می گردد:
فورد آرژانتین () شرکت خودروسازی آرژانتینی است، که زیرمجموعه ای از شرکت فورد می باشد و هم اکنون مدل هایی چون: فورد فوکوس، فورد فیستا، فورد موندئو، فورد اس-مکس، فورد کا، فورد اکواسپورت، فورد کوگا و فورد ترانسیت را تولید می کند. شرکت فورد آرژانتین در سال ۱۹۱۳ توسط هنری فورد راه اندازی شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر بوئنوس آیرس، آرژانتین قرار دارد.