Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ورودی شامل یک طاق گرد است که با نوارهای درهم تنیده مرمر سفید و سیاه به سبک «ابلق» قاب شده است. نخستین نمونه این نوع تزئین در قاهره، در یکی از درگاه های مسجد الظاهر بیبرس دیده می شود. در ورودی، درب اصلی برنزی زیبایی با نقوش هندسی همچنان باقی مانده است و یک پنجره کوچک با نرده های آهنی در بالای در قرار دارد که به گفته کرسول، به هنر دست فرانسوی ها، احتمالاً از طرف یک صلیبی، نسبت داده می شود. نمای مجموعه قلاوون به وضوح نشان دهنده انحرافاتی از سنت محلی است. این نما فاقد طاق های کشتی شکل، مقرنس ها، طرح های لوزی شکل و مدال های تزئینی موجود در ساختمان های قبلی است. بیمارستان بیمارستان قلاوون یک بنیاد خیریه بزرگ بود. این بیمارستان شامل برنامه درسی پزشکی و درمان پزشکی سخاوتمندانه و بدون قید و شرط برای مردان و زنان مسلمان، بدون تمایز در اصل و نسب، مقام یا جنسیت بود. سند تأسیس آن، به منظور بهبود روحیه بیماران بیمارستان را با فواره و حوض های مرمری چند رنگ تزئین کردند.بیمارستان در طول قرون مختلف با جذب کمک ها و وقف ها توانست به فعالیت خود ادامه دهد تا اینکه در قرن نوزدهم تخریب شد. مقبره: سلطنت مقبره قلاوون در ابعاد آن نیز
به وضوح نشان داده شده است که ۲۱ × ۲۳ متر است و از ابعاد مدرسه، که ۱۷٫۵ × ۱۵٫۵ متر است، بزرگتر می باشد. پر زرق و برق ترین بخش مجموعه مربوط به مقبره است و این ویژگی یک الگویی برای بناهای آرامگاهی بعدی قرار گرفت.تزئینات آن شامل چوب نقاشی شده و منبت کاری شده، مرمر منبت کاری شده، گچبری و نخستین نمونه شناخته شده موزاییک های مرمر چندرنگ در تکنیک اپوس سِکتایل است که در ادامه به آن پرداخته خواهد شد. محراب مقبره بلندترین و تزئین شده ترین محراب دوران مملوکی است. برتری معماری مقبره بازتاب دهنده کارکرد برجسته آن بود که فراتر از یک مکان دفن ساده بود. اتاق گنبدی از طریق سالنی که کف آن با مرمر پوشانده شده و دیوارهایش پنل کاری شده بود، قابل دسترسی بود و در مرکز آن یک فواره تزئینی قرار داشت. این سالن اختصاص به استفاده خنثی های بسیار محترم سلطان داشت که از مقبره نگهبانی می کردند، در آنجا عبادت می کردند و همان مراسم های سلطنتی را که در دوران حیات استاد خود انجام می دادند، ادامه می دادند. علاوه بر این، مقبره یک محل نماز نیز بود که برنامه درسی آموزشی و خدمات صوفیانه ارائه می کرد و همچنین کتابخانه ای بزرگ نیز داشت. مدرسه: مدرسه قلا
وون شامل یک سالن نماز و تجمع است که بر اساس طرحی باستانی ساخته شده و دارای محرابی تزئین شده با موزاییک های شیشه ای است. اگرچه موزاییک های شیشه ای پیش تر در قاهره در مقبره های الصالح و شجره الدّور استفاده شده بود، ترکیب آن با طرح باستانی یادآور هنر مسیحی است. مدرسه قلاوون چهار مذهب فقه اسلامی را آمورش میداد و حتی اولین مدرسه مملوکی بود که این کار را می کرد و البته که بر اساس الگوی مدرسه الصالح بود. نه همه مدارس مملوکی از این الگو پیروی می کردند، بلکه معمولاً به یکی یا دو مذهب اختصاص داشتند، با شافعی که در مصر رایج بود و حنفی که توسط حکومت مملوکی ترجیح داده می شد. با این برنامه درسی جهانی، مدرسه قلاوون قصد داشت به علما و دانشجویان از سراسر دنیای اسلام خدمت کند. = سازه = مناره: مناره قلاوون سازه ای باشکوه است. پایه مستطیلی و طبقه دوم مستطیلی عقب نشسته آن از سنگ ساخته شده است؛ طبقه سوم، که گرد است، از آجر ساخته شده و با گچبری تزئین شده است. طبقه اول دارای طاق های نعل اسبی بر روی کورنیس های مقرنس در هر طرف است و با مقرنس ها تاج گذاری شده است. طبقه دوم نیز دارای طاق های نعل اسبی و سنگ های قوسی بالشتی شکل است. در آن
زمان، طاق های نعل اسبی ویژگی معمول معماری اندلسی و شمال آفریقا بودند. بازسازی مناره لاجین در مسجد ابن طولون، که چند سال پس از مناره قلاوون انجام شد، نیز نشان دهنده تأثیراتی از صنعتگرانی است که از شهرهای اسلامی غربی به قاهره مهاجرت کرده بودند.. پس از زلزله سال ۱۳۰۳ که باعث تخریب سازه شده بود طبقه سوم مناره توسط سلطان الناصرمحمد ،پسر قلاوون، ساخته شد . گچبری توری شکل این طبقه با بقیه مناره هماهنگی ندارد. یک نوار جالب با قالب بندی های عمودی شبیه به موتیف های نی مصری باستان، پایان بخش گرد این قسمت را نشان می دهد. کلاهک مناره از بین رفته و بعدها با ساختار مخروطی کنونی جایگزین شد. بازسازی مناره توسط الناصر محمد، با اشاره به زلزله، در نواری از کتیبه که بر روی طبقه اول حکاکی شده است، گرامی داشته شده است. منابع. Francine, G., and Markus, T., and Anna, P. 2018. Tomb Memory Space: Concepts of Representation in Premodern Chistian and Islamic Art. Berlin: De Gruyter Nasser, R. 2010. Mamluk History Through Architecture Monuments, Culture and Politics in Medieval Egypt and Syria. London: ISBN. Hasan Uddin, K., and K. Blair
Moore., and Abeer Hussam, E. 2022. The religious architecture of Islam. Belgium: Turnhout, Brepols. K.A.C.Creswall.,1978. The muslim architecture of Egypt. New York.
ماهی های چشم آبی نام یک سرده از تیره ماهیان چشم آبی است. گونه ها. این سرده ۱۶ گونه رسمی دارد:
ماهی های چشم آبی پاپوآ نام یک سرده از تیره ماهیان چشم آبی است.
ماهی چشم آبی شیشه ای نام یک گونه از سرده ماهی های چشم آبی پاپوآ است.
ماهی چشم آبی باله سرخ نام یک گونه از تیره رنگ ماهی است.
رود اونون ( ) رودی است که به رود اینگودا متصل شده و سپس به رود شیلکا می ریزد. این رود از کشورهای مغولستان و روسیه می گذرد و ۸۱۸ کیلومتر طول دارد.
آلیاژهای تیتانیوم، رده ای از آلیاژهای سبک هستند که عنصر اصلی سازنده آن ها تیتانیوم است. این رده از آلیاژها علاوه بر استحکام کششی و چقرمگی بالا (حتی در دماهای زیاد)، از مقاومت به خوردگی و خزش بی نظیری نیز برخوردارند. اما هزینه بالای تولید و پردازش آن ها مانع از استقبال عمومی در تمامی صنایع شده و تنها کاربرد آن ها را به صنایع نظامی، هوافضا، برخی تجهیزات پزشکی و ایمپلنت ها و برخی تجهیزات الکترونیکی محدود ساخته است. اگرچه تیتانیوم «خالص تجاری» دارای خواص مکانیکی قابل قبولی برای برخی کابردها از جمله ایمپلنت های دندانی است، اما برای بهبود خواص تیتانیوم، آن را با برخی عناصر دیگر همچون آلومینیوم و وانادیوم آلیاژ می کنند. آلیاژ سازی در آلیاژهای تیتانیوم از روش های گوناگونی همچون تشکیل محلول جامد یا عملیات حرارتی می تواند باعث افزایش شدید خواصی همچون استحکام، سختی و چقرمگی در این فلزات شود. #آلیاژهای تیتانیوم همان طور که گفتیم آلیاژهای تیتانیوم از تیتانیوم خالص و یک فلز دیگر برای بهبود خواص ساخته می شوند.برای بهبود خواص تیتانیوم ، آن را با برخی عناصر دیگر همچون آلومینیوم ، وانادیوم ، قلع ، مولیبدن و ... آلیاژی می کنند.
آلیاژسازی در آلیاژهای تیتانیوم از روش های گوناگونی همچون تشکیل محلول جامد یا عملیات حرارتی می تواند باعث افزایش شدید خواصی همچون استحکام ، سختی و چقرمگی در این فلز شود. دو شکل فازی از آلیاژ تیتانیوم جامد وجود دارد: تیتانیوم آلفا: از 25 درجه سانتی گراد تا 882 درجه سانتی گراد پایدار است.تیتانیوم بتا: از 882 درجه سانتی گراد تا نقطه ذوب تیتانیوم پایدار است. آلیاژهای تیتانیوم که در صنایع هوافضا استفاده می شوند، برای افزایش خواص مکانیکی و شیمیایی باید عناصر پایدارکننده ساختار آلفا و بتا را داشته باشند؛ اما در کاربردهایی که به خاطر مقاومت به خوردگی عالی تیتانیوم از آن استفاده می شود، تیتانیوم خالص مورد استفاده قرار می گیرد. وقتی عنصرهای آلیاژی را به تیتانیوم می افزاییم، باعث تغییر درصد هر کدام از فازهای آلفا و بتا می شوند. محصولات نهایی : شمش - بیلت - میله - ورق نازک و ضخیم - نوار - لوله محصولات اولیه: اسفنج - پودر قطعات سفارشی محصول: قطعات آهنگری شده - قطعات متالورژی پودر - قطعات ریختگی ساختار بلوری و استحاله. تیتانیوم در دما و فشار محیط دارای ساختار بلوری HCP با نسبت فشردگی(c/a) برابر با ۱٫۵۸۷ می باشد (فاز α). در
دمای ۸۹۰ درجه سلسیوس، تیتانیوم در اثر یک استحاله آلوتروپی به فاز β با ساختاربلوری BCC تبدیل می شود که این ساختار تا دمای ذوب (۱۶۷۸ درجه سلسیوس) پایدار باقی می ماند. بعضی از عناصر می توانند دمای تبدیل آلفا به بتا را افزایش یا کاهش دهند؛ عناصری که در فاز آلفا حل می شومد همچون آلومینیوم، گالیم، ژرمانیم، کربن، اکسیژن و نیتروژن باعث افزایش دمای انتقال می شوند و به عناصر پایدارکننده آلفا مشهورند. اما عناصری همچون مولیبدن، وانادیم، تانتال، آهن، کروم، کبالت، نیکل، مس و سیلیکون دمای انتقال را کاهش داده و پایدارکننده فاز بتا هستند. طبقه بندی آلیاژی بر اساس ساختار بلوری. آلیاژهای تیتانیوم را می توان بر اساس ساختار بلوری آن ها به چهار دسته تقسیم بندی کرد: تیتانیوم بتا. آلیاژهای تیتانیوم بتا ساختار bcc دارند. عناصر مورد استفاده در این آلیاژها عبارتند از مولیبدن، وانادیم، نئوبیوم، تانتالیوم، زیرکونیوم، منگنز، آهن، کرم، کبالت، نیکل و مس هستند که در مقادیر مختلف و به صورت تکی یا چندتایی به تیتانیوم اضافه می شوند. این آلیاژ قابلیت شکل پذیری عالی دارد و به راحتی جوشکاری می شود. تیتانیوم بتا امروزه به صورت گسترده در ارتودنسی ب
ه کارگرفته می شود. این نوع آلیاژ در کاربردهای خاصی می تواند جایگزین فولاد زنگ نزن شود، همانظور که پیش از این در ارتودنسی از فولاد زنگ نزن استفاده می شد. مدول الاستیسیته و استحکام این گروه تقریباً دو برابر فولاد زنگ نزن ۸–۱۸ است و تغییر شکل الاستیک بزرگ تری در فنرها از خود نشان می دهد. خواص و کاربردها. در کل، فاز بتا شکل پذیری بیشتری دارد و فاز آلفا گرچه استحکام بیشتری دارد، اما شکل پذیری آن نسبت به فاز بتا کمتر است. دلیل آن، بیشتر بودن صفحات لغزش در ساختار bcc فاز بتا در مقایسه با ساختار hcp فاز آلفا است. آلیاژهای آلفا/بتا نیز از خواصی مابین این دو فاز برخوردارند. تیتانیوم دی اکسید در فلزات در دماهای بسیار بالا حل می شود و شکل دهی آن انرژی زیادی می طلبد. این دوعامل نشان می دهد که مقدار قابل توجهی از اکسیژن به صورت محلول در آن وجود دارد و از این رو می توان آن را به نوعی آلیاژ Ti-O در نظر گرفت. رسوبات اکسید استحکام نسبی را ارائه می دهند امّا در مقابلِ عملیات حرارتی به خوبی پاسخگو نیستند و می توانند چقرمگی آلیاژ را به طور قابل ملاحظه ای کاهش دهند. بسیاری از آلیاژها از تیتانیوم یه صورت جزئی بهره می گیرند. امّا از
آنجایی که آلیاژها بر اساس آن که کدام عنصر بیشترین مقدار ماده را تشکیل می دهد، طبقه بندی می شوند، این ها معمولاً به عنوان آلیاژ تیتانیوم در نظر گرفته نمی شوند. تیتانیوم به تنهایی یک فلز سبک و مستحکم است. این فلز از فولادهای کم کربن معمول مستکحم تر است، در حالی که ۴۵٪ از آن سبک تر است. همچنین این فلز دوبرابر مستحکم ترآلیاژهای ضعیف آلومینیوم است، درحالی که تنها ۶۰٪ از آن ها سنگین تر است. تیتانیوم از مقاومت به خوردگی بی نظیری در برابر آب دریا برخوردار است و به همین دلیل بخش هایی از شناور که در معرض آب دریا قرار می گیرند، همچون محور پروانه از آلیاژهای تیتانیوم ساخنه می شوند. تیتانیوم در راکت ها، موشک ها و هواپیماها کاربرد زیادی دارند، چراکه این آلیاژها نه تنها نسبت استحکام به وزن بالایی دارند بلکه از مقاومت زیادی در برابر دمای بالا نیز برخوردارند. علاوه براین، از آنجایی که تیتانیوم با بدن انسان واکنش نمی دهد، خود و آلیاژهایش در ساخت لگن مصنوعی، پین های مورد استفاده در ترمیم شکستگی استخوان ها و ایمپلنت ها استفاده می شود رده های آلیاژهای تیتانیوم. انجمن مواد و آزمون آمریکا (به اختصار ASTM) استانداردهایی را برای دست
ه بندی آلیاژهای تیتانیوم ارائه کرده است که از آن بین می توان به استاندارد میله ها و شمش های تیتانیومی با مشخصه ASTM B348 و همچنین ASTM B265 برای ورق ها و صفحات تیتانیومی اشاره کرد؛ شایان ذکر است که استانداردهای کمتر شناخته شده ای همانند ASTM B381 برای آلیاژهای مخصوص آهنگری یا استاندارد JIS H4600 (مربوط به سازمان استاندارد صنعتی ژاپن) نیز برای دسته بندی آلیاژهای تیتانیوم وجود دارد. مشخصات و شرایط عملیات حرارتی بعضی از این آلیاژها بر اساس استاندادرهای ASTM B265/B348 مطابق زیر است (باید اشاره کرد که در کل ۳۹ رده مختلف آلیاژی در استاندارد ASTM B265/B348 وجود دارد): آلیاژهای Ti در شرایط زیر عرضه می شوند: گریدهای ۵، ۲۳، ۲۴، ۲۵، ۲۹، ۳۵ و ۳۶ تحت عملیات آنیلینگ یا پیرسازی قرار می گیرند. گریدهای ۹، ۱۸، ۲۸ و ۳۸ کار سرد، تنش زدایی و آنیل می شوند. گریدهای ۱۹، ۲۰ و ۲۱ نیز تحت عملیات انحلالی یا عملیات انحلالی و پیرسازی توأماً قرار می گیرند. عملیات حرارتی. آلیاژهای تیتانیوم به دلایل متعددی عملیات حرارتی می شوند که اصلی ترین آن ها استحکام بخشی از طریق عملیات انحلالی (ایجاد محلول جامد) و پیرسازی و همین طور بهینه سازی خواصی مان
ند چقرمگی شکست، استحکام خستگی و مقاومت به خزش در دمای بالا می باشد. آلیاژهای آلفا و نزدیک به آلفا نمی توانند با عملیات حرارتی به طور قابل توجهی تغییر یابند. تنش زدایی و آنیلینگ روش های عملیات حرارتی هستند که می توانند برای این دسته از آلیاژهای تیتانیوم به کار روند. سیکل های عملبات حرارتی آلیاژهای بتا کاملاً با آلیاژهای آلفا و نزدیک به آلفا متفاوت است. آلیاژهای بتا نه تنها می توانند تنش زدایی یا آنیل شوند بلکه قابلیت عملیات انحلالی و پیرسازی را دارند. آلیاژهای آلفا-بتا آلیاژهای دوفازی هستند. (هر دو فاز در دمای محیط وجود دارند) ترکیب فاز، اندازه و توزیع فازها در آلیاژهای آلفا-بتا می توانند توسط عملیات حرارتی تا اندازه معینی تغییر کنند و خواص تعدیل یابند. روش های ساخت و تولید آلیاژهای تیتانیوم. ماشین کاری. ماشین کاری آلیاژهای تیتانیوم به دلیل استحکام در دمای بالای آن، هدایت حرارتی بسیار پایین، مدول الاستیسیته نسبتاً کم و واکنش پذیری شیمیایی بالا بسیار دشوار است. مشکلات اصلی در ماشین کاری این آلیاژها که ناشی از خواص ذاتی ماده است، عبارتند از: معیارهای انتخاب ابزار. ماده ابزار در ماشینکاری آلیاژهای تیتانیوم باید و
یژگی های زیر را داشته باشد: ابزارهای تنگستن کارباید و PCD به عنوان بهترین گزینه ها مطرح هستند. یکپارچگی سطح. سطح آلیاژهای تیتانیوم به شدت در روش های ماشینکاری سنتی آسیب پذیر است. آسیب ها به شکل میکروترک، لبه انباشته (BUE)، تغییر شکل پلاستیک، مناطق متأثر از حرارت (HAZ) و تنش های پسماند کششی ظاهر می شوند. حد دوام تیتانیوم برای فرایند سنگ زنی نرم ۳۷۲ مگاپاسکال است، در حالی که در یک فرایند تراشکاری یا فرزکاری به کمتر از یک چهارم یعنی ۸۳ مگاپاسکال می رسد. برتری فرایند سنگ زنی در این زمینه احتمالاً به دلیل ایجاد تنش های پسماند فشاری (بهبود استحکام خستگی) می باشد. در فرایندهای سنگ زنی نرم تغییرات محسوسی در سطح ایجاد نمی شود.
رایشسور (به انگلیسی: Reichswehr) نام رسمی نیروهای مسلح آلمان در طول جمهوری وایمار و سال های اول رایش سوم بود. پس از شکست آلمان در جنگ جهانی اول، ارتش امپراتوری آلمان (Deutsches Heer) منحل شد تا به یک ارتش زمان صلح تبدیل شود. در مارس 1919 یک رایشسور موقت از آن تشکیل شد. بر اساس شرایط معاهده ورسای، ارتش بازسازی شده آلمان در معرض محدودیت های شدید در اندازه، ساختار و تسلیحات بود. تشکیل رسمی راشسور در 1 ژانویه 1921 پس از رفع محدودیت ها صورت گرفت. نیروهای مسلح آلمان تا زمانی که آدولف هیتلر در سال 1935 «احیای حاکمیت نظامی» را اعلام کرد، نام رایشسور را حفظ کردند و در آن زمان به بخشی از ورماخت جدید تبدیل شد.اگرچه رایشسور در ظاهر غیرسیاسی بود، اما به عنوان یک دولت در یک دولت عمل می کرد و رهبری آن یک عامل مهم قدرت سیاسی در جمهوری وایمار بود. رایشسور گاهی از دولت دموکراتیک حمایت می کرد، همانطور که در پیمان ایبرت-گرونر زمانی که وفاداری خود به جمهوری را متعهد شد، و گاهی از نیروهای ضد دمکراتیک از طریق ابزارهایی مانند رایشسور سیاه، گروه های شبه نظامی غیرقانونی که در نقض قوانین دموکراتیک دست داشتند، حمایت می کرد. در معاهده ور
سای رایشسور، خود را به عنوان ارتش کادری می دید که تخصص ارتش امپراتوری قدیمی را حفظ می کرد و پایه ای برای تسلیح مجدد آلمان می ساخت. ساختار رایشسور. محدودیت های تسلیحاتی بر اساس معاهده ورسای. در قسمت پنجم معاهده ورسای 1919، آلمان خود را موظف کرده بود که اندازه و تسلیحات نیروهای نظامی خود را محدود کند تا بتوان از آنها فقط به عنوان حفاظت از مرزها و برای حفظ نظم در آلمان استفاده کرد. مطابق با مفاد معاهده، نیروی پرسنل ارتش حرفه ای متشکل از 100000 نفر به اضافه یک نیروی دریایی 15000 نفری محدود می شد. تشکیل ستاد کل ممنوع شد. سلاح های سنگین بالاتر از کالیبرهای مشخص، وسایل نقلیه زرهی، زیردریایی ها و کشتی های جنگی بزرگ و هر نوع نیروی هوایی ممنوع بود. این مقررات تا سال 1927 توسط کمیسیون کنترل بین متفقین نظامی نظارت می شد. خدمت اجباری به ارتش آلمان به طور سنتی برای یک دوره 1 تا 3 ساله بود. سربازان مرخصی پس از اتمام دوره خدمت خود، مجموعه بزرگی از ذخایر آموزش دیده را ایجاد کردند. معاهده ورسای مدت خدمت افسران رایشسور را 25 سال و برای سایرین 12 سال تعیین کرد تا از تجمع نیروهای ذخیره جلوگیری شود. تاسیس. در 9 نوامبر 1918، در آغا
ز انقلاب آلمان که منجر به فروپاشی امپراتوری آلمان و فرار امپراتور ویلهلم دوم شد، یک جمهوری از برلین اعلام شد. روز بعد، صدر اعظم آلمان فردریش ایبرت و ژنرال ویلهلم گرونر، به نام فرماندهی عالی ارتش، پیمان ایبرت-گرونر را منعقد کردند. در آن، گرونر به ایبرت از وفاداری نیروهای مسلح اطمینان داد، و در مقابل ایبرت قول داد که دولت اقدام فوری علیه قیام های چپ انجام دهد، یک مجمع ملی را فراخواند، فرماندهی نظامی را در چارچوب حرفه ای نگه دارد. لشکر افسری و مهمتر از همه، حفظ وضعیت سنتی ارتش به عنوان "دولت در یک دولت" - یعنی همچنان تا حد زیادی مستقل از دولت غیرنظامی خواهد بود. به عنوان بخشی از آتش بس 11 نوامبر 1918، دولت جدید آلمان با تخلیه سریع سرزمین های اشغالی موافقت کرد. عقب نشینی در جبهه غربی در 12 نوامبر آغاز شد و در 17 ژانویه 1919 مناطق ساحل غربی راین از نیروهای نظامی آلمانی آزاد شدند. سپس وظیفه خلع سلاح تدریجی واحدهای ارتش امپراتوری بود که هنوز چندین میلیون سرباز داشت. این کار در مکان هایی که قبلاً تعیین شده بود، معمولاً پادگان های خانگی مربوطه انجام می شد. برای هنگ های دارای پادگان در ساحل غربی راین، مکان هایی برای خل
ع سلاح در داخل رایش تعیین شد. شورای نمایندگان خلق - دولت بالفعل آلمان از نوامبر 1918 تا فوریه 1919 - و فرماندهی ارتش عالی قصد داشتند واحدهای باقیمانده را پس از خلع سلاح به یک ارتش در زمان صلح منتقل کنند. در 6 مارس 1919 مجلس ملی وایمار قانونی را در مورد تشکیل ارتش موقت متشکل از 43 تیپ تصویب کرد. این به رئیس جمهور رایش اجازه داد ارتش موجود را منحل کند و یک رایشور موقت تشکیل دهد که تا زمان ایجاد یک نیروی مسلح جدید به دستور قانون رایش، از مرزهای رایش محافظت کند، دستورها دولت رایش را اجرا کند. و صلح و نظم داخلی را حفظ کند.»" یک قانون مشابه در مورد تشکیل نیروی دریایی موقت در تاریخ 16 آوریل 1919 به آن اجازه داد تا «امنیت سواحل آلمان را فراهم کند، تردد دریایی ایمن را با پاکسازی مین ها، ایفای نقش به عنوان پلیس دریایی و در غیر این صورت کمک کند. کشتیرانی تجاری، از انجام بی مزاحمت ماهیگیری اطمینان حاصل کند، دستورها دولت رایش را در ارتباط با رایشسور اجرا کند، و صلح و نظم را حفظ کند.»" قدرت نیروی دریایی 20000 نفر بود. از 1 اکتبر 1919 تا 1 آوریل 1920، نیروهای ارتش موقت رایش به 400000 نفر "ارتش انتقالی" متشکل از 20 تیپ منتقل
شدند. در همان زمان، واحدها و وظایف ارتش قدیمی حذف شدند. پس از سقوط به 150000 نفر در اکتبر 1920، تیپ ها با هنگ ها جایگزین شدند و قدرت نهایی ارتش 100000 نفری تا 1 ژانویه 1921 به دست آمد. رایشسور رسماً در آن تاریخ تشکیل شد، با قانون دفاع در 23 مارس 1921 که جزئیات را تنظیم می کرد. سوگند سربازان به قانون اساسی وایمار سوگند خورد. منابع. 1.^Treaty of Versailles/Part_V – via Wikisource. For size of army, Art. 163; of navy, Art. 183; no general staff, Art. 160; heavy weapons, Arts. 167,196; armoured vehicles, Art. 171; submarines / warships, Art. 181; air force, Art. 198 2.^ "(Interalliierte Militär-Kontroll-Kommission (IMKK" [Military Inter-Allied Commission of Control]. Die Geschichte Reckenfelds (in German).Retrieved 21 December 2023. 3.^ "Part V. Military, Naval and Air Clauses". Treaty of Versailles Part V, Articles 173–176. 4.^ Wheeler-Bennett, John (1967). Hindenburg: The Wooden Titan. London: Palgrave Macmillan. pp. 207–208. ISBN 9780333082690. 5.^Shirer, William L. (2011). The Rise and Fall of the Third Reic
h: A History ofNazi Germany. New York: Simon &amp; Schuster. p. 54. 6.^Fuchshuber, Thorsten (2019). Rackets Kritische Theorie der Bandenherrschaft [Rackets Critical Theory of Gang Rule] (in German). Freiburg, Vienna: ça ira. p. 117.ISBN 978-3862591459. 7.^Gusy, Christoph (1997). Die Weimarer Reichsverfassung [The Weimar Constitution] (in German). Tübingen: Mohr Siebeck. p. 22. ISBN 978-3161468186. 7.^Gusy, Christoph (1997). Die Weimarer Reichsverfassung [The Weimar Constitution] (in German). Tübingen: Mohr Siebeck. p. 22. ISBN 978-3161468186. 8.^Tapken, Kai Uwe (4 July 2006). "Reichswehr-Gruppenkommando 4, 1919–1921" [Reichswehr Group Command 4, 1919–1921]. Historisches Lexikon Bayerns (in German). Retrieved 20 December 2023."Gesetz über die Bildung einer vorläufig 9.^ "Gesetz über die Bildung einer vorläufigen Reichswehr" [Law on the Formation of a Provisional Army]. documentArchiv.de. Retrieved 20 November 2022. 10.^ "Gesetz über die Bildung einer vorläufigen Reichsmarine. Vom 16. April 1919" [Law on the Fo
rmation of a Provisional Reich Navy. Of 16 April 1919]. documentArchiv.de (in German). Retrieved 20 December 2023. 11.^ Haskew, Michael (2011). The Wehrmacht. London: Amber Books Ltd. p. 13. ISBN 978-1-78274-592-1. 12.^"Das deutsche Militärwesen (4) – Deutsches Reich 1919–1932" [The German Military (4) – German Reich 1919–1932]. Das Bundesarchiv (in German). Retrieved 20 December 2023. 13.^ "Wehrgesetz. Vom 23. März 1921" [Defence Act. Of 23 March 1921]. documentArchiv.de (in German). 14.^ "Auseinandersetzungen um die Vereidigung der Reichsbeamten auf die Verfassung" [Disputes over the Swearing in of Imperial Civil Servants to the Constitution]. Das Bundesarchiv (in German). Retrieved 20 December 2023.
زالتساخ () رودی است که به رود این می ریزد. این رود از کشورهای آلمان و اتریش می گذرد و طول آن است.
استرزینگ (به ایتالیایی: Vipiteno) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در تیرول جنوبی واقع شده است. خصوصیات. استرزینگ ۳۳ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۸۰۳ نفر جمعیت دارد و ۹۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تومیسلاو ایوکوویچ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن و مربی فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دینامو زاگرب، ویتوریا ستوبال، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، اسپورتینگ لیسبون، خنک و بلننسس اشاره کرد. وی سابقه ۳۸ بازی برای تیم ملی فوتبال یوگسلاوی در کارنامه دارد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
لیگ دسته سوم فوتبال ایران ۹۶–۱۳۹۵، چهارمین رده لیگ های فوتبال در ایران در فصل ۹۶–۱۳۹۵ می باشد و از تاریخ ۱۸ مهر ۱۳۹۵ آغاز شده و پایان این مرحله در اوایل دی ماه ۱۳۹۵ خواهد بود. همچنین آغاز مرحله دوم این مسابقات، دهه سوم دی ماه ۱۳۹۵ و پایان مرحله دوم مسابقات لیگ دسته سوم فوتبال کشور در دهه سوم اردیبهشت ماه ۱۳۹۶ می باشد. این دوره از مسابقات در دو مرحله برگزار خواهد شد. مسابقات مرحله نخست لیگ دسته سوم کشور در پنج گروه ۱۳ تیمی برگزار و در خاتمه از هر گروه دو تیم به مرحله دوم صعود خواهند کرد. پس از پایان مرحله نخست مسابقات، تیم های سوم و چهارم در لیگ دسته سوم، ماندگار و تیم های پنجم به پایین، به لیگ های استانی سقوط خواهند کرد. مرحله حذفی. "برنده صعود خواهد کرد به لیگ دسته دوم فوتبال ایران ۹۷-۱۳۹۶." جستارهای وابسته. لیگ دسته سوم فوتبال ایران
جزیره آمبون () یک جزیره از جزایر ملوک در اندونزی است.این جزیره کوهستانی ۷۷۵ کیلومترمربع مساحت دارد. آمبون اصلی ترین و مهم ترین بندر جزیرهٔ آمبون و مرکز استان ملوک اندونزی است
وویادین استانویکوویچ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن و مربی فوتبال اهل یوگسلاوی - مقدونیه است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال واردار و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. تیم ملی. وی سابقه ۲۱ بازی در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی و ۷ بازی در تیم ملی فوتبال مقدونیه در کارنامه دارد.
بادن وایلر یک شهر در آلمان است که در برایگاو-هخشوارتسوالد واقع شده است.محل مرگ آنتوان چخوف در همین شهر است. خصوصیات. بادن وایلر ۳٬۹۱۶ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای ویتل و تاگانروگ خواهرخوانده های بادن وایلر هستند.
پردراگ اسپاسیچ (، زاده ۱۳ مه ۱۹۶۵) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بوده است. وی سابقه بازی در تیم هایی همچون باشگاه فوتبال پارتیزان، باشگاه فوتبال رئال مادرید و باشگاه فوتبال اوساسونا را در کارنامه دارد. اسپاسیچ همچنین ۳۱ بازی برای تیم ملی فوتبال یوگسلاوی در کارنامه دارد.
«دوست داشتن تو» یکی از ترانه های مایکل جکسون است که در زمان آلبوم "بد"، بین سال های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۷ ضبط شده است. ترانه سرای دوست داشتن تو، مایکل جکسون و تهیه کنندگان آن مایکل جکسون، تیمبلند و جروم هارمون هستند. نسخه اصلی و نسخه دیگری از این ترانه در آلبوم اکسکیپ در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. اکسکیپ دومین آلبوم گردآوری شده از ترانه های منتشر نشده مایکل جکسون بعد از مرگ اوست. مت فورجر یکی از متخصصان مورد اعتماد جکسون دربارهٔ این ترانه گفته است: «ترانه خوبی بود، فقط به طور جدی برای آلبوم بد در نظر گرفته نشده بود. یکی از آهنگهایی بود که ضبط شده و کنار گذاشته شده بود.» داستان ترانه. دوست داشتن تو ترانه ای داستانی و سرزنده دربارهٔ یک شب زیبای تابستان در ماه اوت است که جکسون در خانه دور از هیاهوی دنیای بیرون و به یاد معشوقش سپری می کند. جستارهای وابسته. اکسکیپ
فاروق هادژیبگیچ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن و مربی فوتبال اهل یوگسلاوی - بوسنی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به سوشو ، باشگاه فوتبال سارایوو، تولوز، رئال بتیس اشاره کرد. وی سابقه ۶۱ بازی برای تیم ملی فوتبال یوگسلاوی در کارنامه دارد.
داور یوزیچ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی - بوسنی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سارایوو، چزنا و اسپزیا کالچو اشاره کرد. وی سابقه ۲۷ بازی برای تیم ملی فوتبال یوگسلاوی در کارنامه دارد.
دراگولیوب برنوویچ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به متز و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی سابقه ۲۵ بازی برای تیم ملی فوتبال یوگسلاوی در کارنامه دارد.
دارکو پانچف (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی - جمهوری مقدونیه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کفش طلای اروپا شده است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف، باشگاه فوتبال واردار، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، اینتر میلان و باشگاه فوتبال سیون اشاره کرد. تیم ملی. پانجف سابقه ۲۷ بازی برای تیم ملی فوتبال یوگسلاوی و ۶ بازی تیم ملی فوتبال مقدونیه در کارنامه دارد.