Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نهادهای اسپرانتیک یا سازمان های اسپرانتو به کلیهٔ نهادهائی گفته می شود که در ارتباط با زبان فراساخته ی اسپرانتو هستند و در جنبش جهانی اسپرانتو که نهضتی است برای محقق ساختن استفادهٔ بین المللی از این زبان به عنوان زبان مشترک جهانی، نقشی را بازی می کنند. برخی از این سازمان ها به شرح زیرند: جستارهای وابسته. اسپرانتو زبان فراساخته
کالین راوینسکو () (زاده ۱۹۵۵) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی کانادایی رومانیتبار است، که در حال حاضر به عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت ایر کانادا فعالیت می کند.
مجید جوهری (متولد سال ۱۳۳۹ در محله یوسف آباد، تهران)، نامزد حزب لیبرال از منطقه ریچموندهیل بود که توانست در انتخابات اکتبر ۲۰۱۵ و انتخابات سال ۲۰۱۹ و سال ۲۰۲۱ در این منطقه به پیروزی برسد. اصلیت خانواده پدری وی از یزد است. جوهری انتخابات ۲۰۲۵ را به وینسنت هو از حزب محافظه کار واگذار کرد. زندگی نامه. مجید جوهری پس از اتمام دوران دبیرستانش، با ویزای دانشجویی به شهر تورنتو می رود و در ابتدا به کالج جورج براون می رود و پس از طی دورهٔ فشرده ای برای آموختن زبان انگلیسی، پس از آن در رشته علوم پایه، به دانشگاه یورک می رود، و سال بعد، برای ادامه تحصیل در رشته ریاضی و کامپیوتر به دانشگاه تورنتو می رود. اما او به خاطر علاقه به رشته های مهندسی به دانشکده پلی تکنیک رایرسون راهی می شود و پس از پایان فارغ التحصیلی در رشته مهندسی صنایع، MBA را در دانشگاه یورک آغاز می کند. سابقهٔ زندگی در مناطق مختلف ایران. مجید جوهری تا سال ۲ دبستان تهران زندگی کرده است و بعد به اصفهان رفته و از آنجا به رشت می رود و در آنجا زندگی می کند و پس از چندی مجدد به تهران بازمی گردد. مجید جوهری در نوجوانی به همراه خانواده چندی نیز ساکن کرج می شود. خاط
رات تلخ. مجید جوهری می گوید که از تلخ ترین خاطراتش خواندن خبر حمله ناو آمریکایی به هواپیمای مسافربری ایران بوده است. دیدگاه ها. وی معتقد است گفتگو می تواند به بهتر شدن زندگی مردم در ایران و همچنین راحت تر شدن تجارت ایرانیان ساکن کانادا با ایران کمک کند. وی می گوید هم حزبی های او در حزب لیبرال دوست می دارند کانادا مانند گذشته ها، به نقش میانجیگری عادلی که داشته است بازگردد.
علی احساسی (زاده ۱۳۴۹، ژنو)، سیاستمدار کانادایی ایرانی تبار و وکیل تجارت بین الملل و مشاور سابق وزارت خارجه کانادا است که از مارس ۲۰۲۵ تا می ۲۰۲۵ به عنوان وزیر تحول دولت، خدمات عمومی و تأمین منابع خدمت می کرد. او از حزب لیبرال و نماینده مجلس عوام کانادا از در تورنتو در ایالت انتاریو در کانادا است که در انتخابات فدرال سال ۲۰۱۵ به نمایندگی انتخاب شد. او در سه انتخابات بعدی ۲۰۱۹، ۲۰۲۱ و ۲۰۲۵ هم در حوزه انتخابیه خود پیروز شد. زندگی. وی از نوادگان دختری عبدالحسین تیمورتاش نردینی، دولتمرد دوران قاجار و پهلوی است. پدرش دیپلمات وزارت خارجه بود و علی در حین مأموریت او در سوئیس به دنیا آمد. در ۳ سالگی در پی مأموریت پدر عازم نیویورک شدند و تا کلاس دوم در دبستان سازمان ملل تحصیل کرد. خانواده احساسی شش سال پیش از انقلاب ۱۳۵۷ به ایران بازگشتند و پس از انقلاب، پدرش از وزارت خارجه کناره گرفت. در ۱۴ سالگی به فرانسه رفت و سپس همراه خانواده به آمریکا مهاجرت کرد. پس از دو سال اقامت در واشینگتن و نیویورک برای اقامت دائم به تورنتو نقل مکان کردند. پس از اتمام دبیرستان، برای تحصیل در رشته علوم سیاسی و تاریخ وارد دانشگاه تورنتو شد و
در سال ۱۹۹۵ موفق به اخذ مدرک لیسانس شد. سپس برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت و در مدرسه اقتصاد لندن در مدت یک سال، موفق به دریافت فوق لیسانس اقتصاد شد و به کانادا بازگشت. وارد دانشکده حقوق دانشگاه یورک شد و ۳ سال به تحصیل ادامه داد. در طول تحصیل همواره در فعالیت های اجتماعی و سیاسی مشارکت فعال داشت. احساسی پس از فارغ التحصیلی در دفترهای مختلف حقوقی مشغول به کار شد و در دانشگاه های مختلف تدریس کرد. او همچنین سخنرانی های آموزشی مختلفی ارائه داده است. مدتی به عنوان مشاور ارشد با وزارت توسعه اقتصادی و تجارت انتاریو همکاری کرد و در فاصله سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ نیز مشاور ارشد وزارت امور خارجه کانادا در زمینه تجارت و حکمیت بین المللی بوده است. علی احساسی در سال ۱۹۹۰ به حزب لیبرال کانادا پیوست. همسر علی احساسی نیز تحصیل کردهٔ رشتهٔ حقوق و وکیل دادگستری است. این زوج در یک مدرسه درس خوانده و از طریق دوستان مشترک باهم آشنا شدند. عضویت پارلمان. در سال ۲۰۱۵ به عنوان نماینده لیبرال از انتخاب شد. احساسی هم در حوزه خود و هم در اتاوا فعال بوده است و عضو کمیته دائمی عدالت و حقوق بشر است. او همچنین رئیس گروه پارلمانی همه احزاب برا
ی جلوگیری از نسل کشی و سایر جنایات علیه بشریت، رئیس مشترک گروه ۴۱۶، عضو کمیته دائمی شهروندی و مهاجرت، و عضو کمیته مشترک دائمی ناظر بر مقررات است. احساسی، به علاوه، عضو چندین انجمن پارلمانی و گروه های میان پارلمانی مانند انجمن پارلمانی کانادا-آفریقا، انجمن قانونگذاری کانادا-چین، گروه میان پارلمانی کانادا-اسرائیل، انجمن میان پارلمانی کانادا-بریتانیا، گروه بین پارلمانی کانادا-ایالات متحده آمریکا، گروه کانادایی اتحادیه میان پارلمانی، انجمن پارلمانی ناتو کانادا و بخش کانادایی است. کمک به زلزله زدگان بم. بسیاری علی احساسی را، به دلیل فعالیت هایش در جریان جمع آوری کمک به زلزله زدگان بم می شناسند. نظرات در مورد مسائل ایران. احساسی از مواضع حزب لیبرال کانادا و جاستین ترودو در قبال برجام پیرو بیانیه ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۵ حمایت کرد. این بیانیه شامل نکات ذیل است: احساسی اظهار داشته که حکومت ایران باید در قبال پیشینه افتضاح حقوق بشری خود پاسخگو باشد و از حمایت از تروریسم بین المللی خودداری کند.
فرهنگ اجازه اصطلاحی است که معمولاً توسط لارنس لسیگ و بقیهٔ فعالان کپی رایت برای توصیف جامعه ای که در آن محدودیت های حق تکثیر فراگیر هستند و تا اندازه ای تحمیل می شوند که هر استفاده ای از آثار دارای حق تکثیر باید به طور واضح اجازه گرفته شده باشند، به کار می رود. این فرهنگ پیامدهای اقتصادی و اجتماعی دارد زیرا در چنین جامعه ای صاحبان حق تکثیر می توانند برای هر استفاده ای از اثر طلب پرداخت کنند و احتمالاً مهم تر از آن، برای تولید هر نوع اثر اشتقاقی طلب اجازه کنند. لارنس لسینگ فرهنگ اجازه را در تضاد با جنبش فرهنگ آزاد می داند. اگر چه فرهنگ اجازه جامعه ای را که در آن سازندگان قبلی یا آن هایی که قدرت دارند باید به مردم اجازه استفاده از محتوا را بدهند، توصیف می کند اما فرهنگ آزاد تضمین می کند که هر کسی بدون محدودیت از پیش تایین شده ای، قادر است خلق کند. برای مثال لسیگ در کتاب فرهنگ آزاد، به عکاسی ارجاع می دهد. در این مثال اگر محیط قانونی که مراحل جدید عکاسی را احاطه کرده به وسیله آنچه مالکیت را ایجاد کرده و بیشتر به سمت فرهنگ اجازه مایل است، محدودتر بود، عکاسی به طریق بسیار متفاوتی توسعه می یافت و محدود می شد. مفهوم
فرهنگ اجازه این است که توسط روش های اصولی جلوی سازندگان گرفته شود و این مانع خلاقیت است. نیازمند اجازه بودن در اینجا به این معنی است که سازندگان باید ثابت کنند که استفاده شان از محتوا منصفانه است حتی اگر از نظر قانونی نیازی به آن نباشد، که این فرایندی است که در آن فردی تصمیم می گیرد اثر ادامه نیابد. این اصطلاح معمولاً در تضاد با فرهنگ ریمیکس است.
علی بن ابی عاص صحابه و نوه ی پیامبر اسلام بود. او پسر ابوالعاص بن ربیع و زینب دختر بزرگ محمد بود. او پس از سال نهم هجری در مدینه درگذشت و در بقیع به خاک سپرده شد.
رزمایش محرم با عنوان کامل رزمایش مشترک محرم آجا یک رزمایش نظامی بود که در روزهای ۲۷ و ۲۸ مهر ۱۳۹۴ توسط ارتش جمهوری اسلامی ایران در منطقهٔ عملیاتی غرب و شمال غرب ایران برگزار شد. در این رزمایش، از رادار فتح ۱۴ رونمایی شد. شرح رزمایش. رزمایش محرم با هدف ارزیابی یافته های عملیاتی و اطلاعاتی ارتش ایران برگزار شد. در این رزمایش، یگان های واکنش سریع نیروی زمینی، یگانهای راداری و موشکی قرارگاه پدافند هوایی خاتم الانبیا و پایگاه های شکاری نیروی هوایی ارتش حضور داشتند. آماده سازی رزمایش در روزهای ۲۵ و ۲۶ مهر و مرحلهٔ نهایی آن در ۲۷ و ۲۸ مهر انجام شد. آماده سازی مقدمات (۲۵ و ۲۶ مهر). آماده سازی نیروها و تجهیزات توسط یگان های ارتش از شنبه ۲۵ مهر آغاز شد. در این مرحله، پروازهای شناسایی توسط نیروی هوایی انجام شد. هم چنین تک تیرانداز باهر آزمایش میدانی شد و اسلحهٔ نارنجک انداز کاوه عملیاتی شد. روز نخست (۲۷ مهر). مرحلهٔ نهایی رزمایش در تاریخ ۲۷ مهر در استان کرمانشاه با رمز «لبیک یا حسین» آغاز شد و عملیات هایی توسط نیروی زمینی اجرا شد. در بخش شبانه نیز عملیات رهگیری و سوخت گیری شبانه انجام شد. در این روز، شماری از تجهیزات ار
تش ایران رونمایی یا آزمایش شدند. روز دوم (۲۸ مهر). روز پایانی رزمایش در استان های شمال غرب ایران برگزار شد. در این روز، انهدام پهپاد فرضی توسط جنگندهٔ اف۴ و شلیک موشک زمین به هوای شلمچه و موشک بهینه شدهٔ تاو انجام شد.
حبه بنت هلیل () مادربزرگ هاشم بن عبدمناف بود، که در نتیجه جده ی بزرگ پیامبر اسلام است.
محمود پسیخانی () بنیان گذار فرقهٔ نقطویه در ایران است، که یکی از انشعاب های فرقهٔ حروفیه به شمار می رود. او در پسیخان استان گیلان به دنیا آمد. پسیخانی مدعی بود که تجسم روح محمد در یک سطح بالاتر است. او در سال ۱۳۹۷ میلادی خود را مهدی خواند. وی که در ۸۳۱ هجری (۱۴۲۸ میلادی) درگذشته، یکی از مخالفان جدی ترکان ماوراءالنهری خصوصاً امیر تیمور بوده، در گرگان می زیسته و ادعاها داشته است.
لاشلو پولگار زادهٔ ۱۱ مهٔ ۱۹۴۶ در شهر جنجوش مجارستان، معلم شطرنج و روان شناس تربیتی، پدر سوزان پولگار و جودیت پولگار، قهرمانان جهانی شطرنج است. وی دارای تألیفات چندی در مورد شطرنج نیز هست. لاشلو پولگار برای اثبات نظر خود در مورد این که نبوغ آموختنی است، نه مادرزادی، هیچ یک از سه دخترش را به مدرسه نفرستاد و خودش معلم آنها بود و آموزش شطرنج را به این خاطر انتخاب کرد که نتایج کار را می شد توسط مسابقات بین المللی اندازه گیری کرد. کل خانوادهٔ پولگار، اسپرانتیست هستند و نقش کمک آموزشی زبان اسپرانتو در تعلیم و تربیت موفقیت آمیز او - به خاطر ساختار بسیار منطقی زبان اسپرانتو - انکارناپذیر است. پولگار هنگامی که در شوروی سابق بود با کلارا ازدواج کرد و برای زندگی مشترک به زودی به مجارستان آمدند، جائی که هر سه دخترشان به دنیا آمدند. علاوه بر زبان فراساختهی اسپرانتو و شطرنج، پولگار ریاضیات در سطح بالا و زبان های آلمانی، روسی و انگلیسی را نیز به فرزندان خود آموخت. لاشلو طرفدار سرسخت تلاش و کوشش فردی بود و اصلاً به استعداد ذاتی باور نداشت. او مدعی بود که کودک می تواند با تلاش و تمرین حساب شده و رشد عادتهای خوب، در هز زمینه ا
ی به یک نابغه تبدیل شود. او این نظریه را بر روی روش تربیتی سه دختر خود آزمود و با آموزش های برنامه ریزی شده شطرنج، هر کدام از آنان را به قهرمانان بزرگ شطرنج تبدیل کرد.
اندرومدیا () فیلمی ژاپنی در سبک اکشن و علمی–تخیلی به کارگردانی تاکاشی میکه است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به تاکاکو اوئه هارا، کریستوفر دویل، نائوتو تاکناکا و کازوکی کیتامورا اشاره کرد. "اندرومدیا" در تاریخ ۱۱ ژوئیه ۱۹۹۸ توسط شوچیکو در ژاپن در سینماها پخش شد.
پین دیود(PIN Diode)، یک دیود با یک ناحیه بدون ناخالصی از نوع نیمرسانا ذاتی بین نیمرسانا نوع p و نیمرسانا نوع n است. نواحی p و n معمولا برای برقراری اتصال اهمی به مقدار زیاد آلایش شده اند. ناحیه پهن از نوع نیمرسانا ذاتی این دیود را از دیود معمولی p-n متمایز می کند. این ناحیه پهن از نیمرسانای ذاتی، باعث می شود که پین دیود یکسوساز ضعیف تری نسبت به دیود معمولی باشد، اما باعث می شود که برای کاربردهایی مانند تضعیف کننده ها، فوتودتکتورها و ادوات قدرتی با ولتاژ بالا مناسب باشند. پین دیود نوری توسط ژوئن-ایچی زاوا و همکارانش در سال 1950 اختراع شد. کاربرد. پین دیودها بسیار پرکاربرد در زمینه سوییچ های رادیو فرکانسی و آشکار سازهای نوری هستند
اون بی نیلیوم () که با نام اکا-رادیوم نیز شناخته می شود. عنصری با عدد اتمی ۱۲۰ است. نماد آن Ubn است. این عنصر هنوز تولید نشده است و تمام تلاش ها برای تولید آن ناموفق بوده است اما فرض می شود که در بلوک s قرار داشته باشد و دومین عنصر از هشتمین دوره جدول تناوبی در گروه عناصر قلیایی خاکی باشد. ویژگی ها. تا به امروز، همه تلاش ها برای ترکیب این عنصر ناموفق بوده است. موقعیت آن به عنوان هفتمین فلز قلیایی خاکی نشان می دهد که دارای خواص مشابه با فلزات قلیایی خاکی مانند بریلیوم، منیزیم، کلسیم، استرانسیوم، باریم و رادیوم است. با این حال، اثرات نسبیتی ممکن است باعث شود برخی از خواص آن با آنچه از یک برنامه مستقیم روندهای دوره ای انتظار می رود متفاوت باشد. به عنوان مثال، انتظار می رود اون بی نیلیوم نسبت به باریم و رادیوم واکنش پذیری کمتری داشته باشد و از نظر رفتاری به استرانسیوم نزدیک تر باشد، و باید حالت اکسیداسیون +2 که مشخصه فلزات قلیایی خاکی است را نشان دهد.
ضدادرار، پادپیشابی (Antidiuretic) دارو یا عاملی است که به توازن آب بدن با کاهش ادرار کمک می کند. ضدادرارها داروهایی اند که حجم ادرار را می کاهند و یکی از داروهای مصرفی بیمارانی هستند که به دیابت بی مزه دچارند.
یهودیان بوکان به گروهی از پیروان و مردم یهودی گفته می شود که در شهر بوکان زندگی می کنند. قدمتِ سکونتِ این اقلیت مذهبی برپایهٔ اسناد تاریخی قاجار به زمانِ سردارهای بوکان برمی گردد. در دورهٔ عزیزخان مکری که املاک زیادی در آذربایجان داشت به سکونت آن ها در بوکان کمک می کرد. این اقلیت مذهبی در میان کُردهای این ناحیه کاملاً شناخته شده و دارای کنیسه بودند. در بوکان و روستاهایی مانند ترجان دارای کنیسه و عبادتگاه خود بوده اند. یهودیان این منطقه به زبان فارسی کاملاً مسلط بودند و به زبان های کردی سورانی و ترکی آذربایجانی آشنایی داشته و در میان خود، نمایندهٔ جهت پیگیری مشکلات همکیشان داشتند. در زمان حکومت محمدحسین خان مکری در سال ۱۲۸۰ شمسی، جمعیت بوکان با احتسابِ یهودیان آن، ۴۰۰ نفر ذکر شده است. بر پایهٔ گزارش های سازمان اسناد ملی ایران در سال ۱۳۲۶ حدود ۸۰ خانوار یهودی در میان چهارصد خانوار بوکان می زیسته اند. یهودیان بوکان در محله ای به همین نام که خیابان استاد هیمن و منطقهٔ نجاری و حمام کهنه فعلی را در برمی گرفت، سکونت داشتند و کنیسهٔ آن ها نیز در همین محله واقع بود. با تشکیل اسرائیل، یهودیان بوکان مانند سایر هم کیشان
خود در سایر نقاط ایران از این شهر خارج شده و به اسرائیل مهاجرت کردند. آن ها در تاریخ ۷ تیر ۱۳۲۹ با دریافت گذرنامه از ایران خارج شدند. آن هایی که در این شهر ماندن، بعدها مسلمان شدند و حتی برخی از آنان در جنگ ایران و عراق شرکت کردند. کنیسه آن ها در بوکان با وجود قدمت تاریخی، تخریب شده است. وضعیت و نقش اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی یهودیان این منطقه، بخش تفکیک ناپذیر و مهمی در تدوین تاریخ بوکان به شمار می آید. وضعیت اجتماعی و فرهنگی. تاریخ سکونتِ این اقلیت مذهبی به دورهٔ عزیزخان مکری و خانواده او بازمی گردد. دیوید یروشالمی در کتاب یهودیان ایران در قرن نوزدهم، جمعیت بوکان با احتسابِ خانوارهای یهودی آن را در زمانِ محمدحسین خان مکری به سال ۱۹۰۱ میلادی مصادف با ۱۲۸۰ خورشیدی ۴۰۰ نفر (۶۰ خانه) ذکر کرده است. طبق گزارش های سازمان اسناد ملی ایران ۸۰ خانواده یهودی در سال ۱۹۴۸ م/ ۱۳۲۶ خورشیدی در میان چهارصد خانوار بوکان بوده اند این گروه در میان مردم مسلمان بوکان کاملاً شناخته شده بودند و یکی از محله های شهر به نام آن ها شناخته می شد. محلهٔ آن ها که تقریباً دو هکتار و نیم را دربر می گرفت، از جنوب منزل عبدالرحمن دندان ساز، از ش
مال به منزل خدر ذکریا، از غرب به محدوده باغچه حسن نانوا و از شرق به حمام خزینه منتهی می شد. این محدوده در حال حاضر، کوچه های اطراف خیابان استاد هیمن و خیابان شهید نجاری را دربر می گیرد. جدا از شهر بوکان، در روستاهای اطراف این شهر از جمله اینگیجه، ینگی کند، شهریکند، سردار آباد، برده زرد، ترجان و جوانمرد هم به صورت پراکنده دو یا چند خانواده ساکن بودند. جمعیت این اقلیت قومی و مذهبی در روستای تُرجان بیش از این تعداد بوده است زیرا به گفتهٔ چند نفر از ساکنان قدیمی شهر در ترجان حاخام (شالوم، مالم یا عالم) و دارای کنیسه بوده اند. روابط یهودیان با کُردهای مسلمان نسبتاً حسنهٔ بوده است، به طوری که در مراسم و اعیاد یکدیگر شرکت می کردند. این روابط حسنه از دهه ها قبل هم در میان کُردهای این منطقه و یهودی ها وجود داشته است. در دوران عزیزخان مکری، او در تقسیم املاک و اموال بوکان و حومه به آن ها کمک می کرد. کنیسه یهودی های بوکان در مجاورت منزل شخصی ابوبکر قاسمی قرار دارد. اگر چه مردم بوکان معتقد هستند که بوکان دارای کلیسای مسیحی بوده، اما در حقیقت هیچ گزارشی بر وجود مسیحیان در بوکان وجود ندارد بلکه مسیحیان بیشتر در شهرهای بزرگ
مانند ارومیه و تبریز زندگی می کردند. برخی از آن ها به عنوان رئیس یا کارمند در اداراتی مانند درمانگاه، هلال احمر، بهداری، آموزش و پرورش کنار مسلمانان مشغول به خدمت بوده اند. اولین رئیس بهداری بوکان شخصی به نام «حکیم خضر یهودی» بوده است. اوضاع اقتصادی و معیشتی. بیشتر کلیمی های بوکان، مغازه دار یا فروشندگان دوره گرد بودند که به شغل خرازی و بزازی اشتغال داشتند. در بازار نیز مغازه های آن ها از آلاچیق هایی ساخته شده بود که در وسط بازار به صورت دایره ای در میان مغازه های کردهای مسلمان قرار گرفته بود. آن ها بدون هیچ واهمه ای از سرقت اموال و مغازه های خود در بازار، شب ها به مانند کُردها مغازه ها را ترک نموده و تا صبح روز بعد دوباره به فروش مشغول شوند. از آنجایی که افرادی صادق، راستگو و ارزان فروش بودند بیشتر معاملات بازار و خرید اهالی روستاها توسط آنان صورت می گرفت و به لحاظ اقتصادی همرنگ با جماعت مسلمان شهر بودند. در حال حاضر در روستای اطمیش تعدادی مغازه از آن ها باقی مانده است. در عین حال بعضی از آن ها منجمله شالوم، نسیمی و عمران کُهن از ثروتمندان این جماعت غیرمسلمان بوکان به شمار می رفتند. افراد فقیر این قوم نیز ه
مانند سایر فقرای مسلمان شهر به کارگری مشغول بودند. نسیمی یکی از معتمدین یهودی ساکن بوکان بود که به گفتهٔ اهالی شهر به هم کیشان خود کمک های زیادی می کرد. این اقلیت مذهبی بوکان به مانند سایر یهودیان دنیا با ارسال کمک های نقدی در شکل گیری کشور اسرائیل نقش داشته اند. حتی اشخاصی که قادر به پرداخت پول نبودند با ارسال کمک های غیر نقدی از قبیل گوشت در تأسیس این کشور نقش آفرینی کردند. یکی از اعیاد یهودی ها که طی مراسم خاصی در اواخر تابستان و اوایل پاییز صورت می گرفت، عید سوکوت (سایبان ها) یا آلاچیق آبی بود که در زبان کردی سورانی «کپره شینه» نام داشت. در مراسم این عید انواع اقسام میوه را بر آن کپر آویزان کرده و در طول مدت عید، نان بدون نمک موسوم به فتیر می پختند. روزه گرفتن آن ها در سال یک روز و به گفتهٔ اهالی شهر، آن هم در اواخر زمستان بوده است. سر بریدن حیوانات آن ها توسط شالوم صورت می گرفت و اگر داخل بدن حیوان سر بریده شیشه یا هر نشانی از بیماری در کالبد حیوان پیدا می کردند، آن را به هیچ وجه مصرف نمی کردند. در حوالی مرکز شهر دارای عبادتگاهی به نام کنشت یا بعضاً مردم منطقه به اشتباه به آن کلیسا می گفتند، بودند. این ع
بادتگاه به رغم آن که از سوی یهودیان و از طریق اعانه مردمی ساخته شده بود بعد از مهاجرت آن ها، توسط یکی از مالکین بوکان به نام قاسم ایلخانی زاده به تصرف درآمد. البته طبق اسناد موجود در سازمان اسناد ملی ایران، بارها به این مالک جهت جلوگیری از معامله کنشت و زمین آن، توسط اداره اوقاف و سایر ادارات تذکر و اخطار داده شده بود. اوضاع امنیتی یهودیان. یهودیان این منطقه طی شکایاتی از مسئولان و به خصوص فرمانده ژاندارمری بوکان در سال ۱۳۲۶، خواستار تأسیس بخشداری، شهرداری و شهربانی و حضور فرماندار نظامی در بوکان بودند. برخی از شکایات منجربه قتل یک کلیمی (یهودی) به نام عزیز و همچنین براساس گزارشی، چند خانواده از آن ها به دست کُردهای منطقهٔ بوکان به قتل رسیده اند. فهرست اسامی این افراد بدین شرح است: رحیم کلیمی بوکانی همراه با خانواده اش در روستای شهریکند، شالوم در روستای درمان، چوکل و کاکه به همراه خانواده در روستای سنجاق، کهن اسحاق به همراه همسرش به نام مریم در روستای کچ آباد. عزیزالله ناعم، نسیم نسیمان، اسماعیل جوارچی، موش حبانی، حسن کرباسی، عمران کُهن و موشی زرگر در نامهٔ به مقامات دولتی وقت ایران خواستار انتقال آن ها از بو
کان به شهر دیگری در ایران شده یا در غیر این صورت خواستار تأسیس ادارات دولتی همانند بخشداری، فرماندار نظامی و شهرداری در بوکان شده بودند. همچنین در یکی از این نامه ها، گزارشی از قتل یهودیان مطرح شده که مطابق یکی از اسناد، قاتلان دو فرد یهودی دستگیر شدند. برخی از مسلمانان بوکان، ادعای قتل کلیمی های این شهر را در آن زمان رد یا اظهار بی اطلاعی می کنند و برخی نیز ادعای یهودی ها را منطبق با خواسته انتقال آن ها به شهر دیگری با امکانات رفاهی و امنیتی بهتری دانسته اند. بیشتر یهودیان ایران سعی داشتند با بزرگ نمایی تهدید جانی خود، درخواستشان مبنی بر صدور گذرنامه موافقت شود تا از مناطق مختلف ایران خارج و به فلسطین و به کشور تازه تأسیس اسرائیل مهاجرت کنند. گرایش به اسلام. برخی از آن ها در زمان مهاجرت، برخلاف هم کیشان خود به اسرائیل مهاجرت نکردند و به بوکان بازگشته و به همراه خانواده خود به اسلام گرویدند تا زمینه تدوام زندگی خود را در بوکان تضمین کنند. تا آن جا که یکی از فرزندان خانواده عزیز مکائیل زاده به نام عمر مکائیل زاده در جنگ ایران و عراق کشته شد. تمایل به اسلام در میان بانوان یهودی بوکان بیشتر بوده است، از این افرا
د می توان به فاطمه همسر سیدعلی قریشی، همسران سعید محمودیان بزاز و استاد یوسف مولودی اشاره کرد. به گفتهٔ مسلمانان این شهر، در اسلام آوردن این اشخصاص هیچ گونه زور یا اجباری به کار نرفته بود. هرچند اسلام آوردن آن ها، ناراحتی سایر یهودیان را در پی داشت ولی چون این جریان مصادف با اواخر اقامت یهودیان در بوکان یا بعد از مهاجرت آنان رخ داده بود مشکل چندانی برای آن ها پدید نیاورد. مهاجرت. مهاجرت یهودیان در بوکان در اواخر سال ۱۳۲۸ و اوایل ۱۳۲۹ خورشیدی صورت گرفت. براساس گزارش بخشداری بوکان، کلیمی های آنجا در تاریخ های ۱۸ اسفند ۱۳۲۸ و ۱۷ فروردین ۱۳۲۹ مشغول به فروش املاک و اموال منقول و غیرمنقول خود بوده اند. پس از فروش اموال خود از بوکان خارج شده و به سمت تهران حرکت کردند و پس از دو ماه سکونت در گورستان کلیمیان تهران (واقع در خارج دروازه خراسان) با دریافت گذرنامه به تاریخ ۷ تیر ۱۳۲۹ توسط وزارت کشور به صورت قانونی از ایران خارج شدند. در میان آن ها تنها خانواده عزیز میکائیل زاده ساکن روستای طرغه نخواستند به اسرائیل مهاجرت کنند. به جز این خانواده ساکن طرغه، گروهی از آنان نیز داوطلبانه در بوکان و روستاهای تابع آن باقی ماندند
و مسلمان شدند. به دلیل وجود شمار زیادی از کلیمی ها در این شهر، نام بوکان در فهرست اتحاد جهانی آلیانس به ثبت رسیده است. در فهرست نام بوکان به صورت "Bokay" (possibly Bukan) ذکر شده است.&lt;/ref&gt; از دورهٔ قاجار تا دورهٔ پهلوی دوازده هزار یهودی به صورت پراکنده در کردستان ایران ساکن بوده اند. قوم یهود ایران بیشتر در تهران، اصفهان، همدان، شیراز، مشهد و در کردستان عمدتاً در شهرهای بوکان و بانه زندگی می کردند. کلیمی ها تا سال ۱۳۳۸ (۱۹۶۰ میلادی) تعداد بسیار کمی از آن ها در بوکان مانده بودند. خانواده ها. اسامی خانوادگی برخی از یهودیان بوکان که بیشتر آن ها، طی نیم قرن گذشته به اسلام گرویده اند.
دام پنینگ، دستگاهی برای نگهداری ذرات باردار با استفاده از یک میدان مغناطیسی یکنواخت محوری و یک میدان الکتریکی چهارقطبی غیر یکنواخت است. این نوع از دام به طور ویژه برای اندازه گیری های دقیق ویژگی های یون ها و ذرات زیراتمی پایدار، مناسب است. اتم های ژئونیوم از این راه ایجاد و مطالعه می شوند تا گشتاور مغناطیسی الکترون اندازه گیری شود. به تازگی این نوع دام ها، از طریق به تله انداختن کیوبیت ها در محقق سازی رایانش کوانتومی و پردازش اطلاعات کوانتومی به کار رفته اند. دام های پنینگ در بسیاری از آزمایشگاه های سراسر دنیا نیز استفاده می شوند. مثلاً در سرن از آنها برای ذخیره پادماده مانند پادپروتون استفاده می شود. تاریخچه. هانس جرج دهملت که نخستین دام پنینگ را ساخت، نام آن را از روی نام فرانس میشل پنینگ (۱۸۹۴–۱۹۵۳) هلندی برگزید. دهلمت از پیمانه خلاء ساخته شده توسط فرانس پنینگ الهام گرفته بود. عملکرد. در دام های پنینگ از یک میدان مغناطیسی محوری همگن برای محدود کردن شعاعی ذرات، و یک میدان الکتریکی چهارقطبی برای محدود کردن محوری ذرات استفاده می شود. پتانسیل الکتریکی ایستا را می توان به مجموعه ای از سه الکترود ایجاد نمود: یک
الکترود حلقوی و دو الکترود کلاهک دار. در یک دام پنینگ ایده آل، الکترودهای کلاهک دار، هذلولی گون های دوران هستند. برای به دام انداختن یون های مثبت (منفی)، الکترودهای کلاهک دار نسبت به الکترود حلقوی در پتانسیل مثبت (منفی) قرار می گیرند. این پتانسیل یک نقطه زینی در مرکز دام ایجاد می کند که یون ها را در امتداد جهت محوری به دام می اندازد. میدان الکتریکی سبب نوسان یون ها در امتداد محور دام می شود (در دام پنینگ ایده آل این نوسان هارمونیک خواهد بود). میدان مغناطیسی در ترکیب با میدان الکتریکی باعث می شود که ذرات باردار در صفحه شعاعی طوری حرکت کنند که حرکتشان یک منحنی برون چرخه زاد (اپی تروکوئید) را ترسیم کند. حرکت مداری یون ها در صفحه شعاعی از دو مود در بسامدهایی تشکیل می شود که بسامدهای مگاترون و سیکلوترون تغییریافته نامیده می شوند. این حرکات شبیه به فلک تدویر شبیه هستند که مدل بطلمیوسی منظومه شمسی است. مجموع این دو بسامد را "بسامد سیکلوترون "می گویند که تنها به نسبت بار الکتریکی به جرم و قدرت میدان مغناطیسی بستگی دارد. این بسامد را می توان با دقت زیاد اندازه گیری نمود و از آن برای اندازه گیری جرم های ذرات باردار است
فاده نمود. بسیاری از دقیق ترین اندازه گیری های جرم (جرم های الکترون، پروتون، 2H, NE و Si) با استفاده از داک پنینگ انجام شده است. برای گرفتن انرژی یون ها در دام پنینگ از سرمایش با گاز میانگیر، سرمایش مقاومتی وسرمایش لیزری استفاده می شود. در سردسازی با گاز میانگیر برپایه برخوردهای میان یونها و مولکول های گاز خنثی که باعث می شود انرژی یون ها را به انرژی مولکول های گاز نزدیک کند. در سرمایش مقاومتی بارهای تصویری در حرکت در الکترودها این کار را از طریق یک مقاومت خارجی انجام می دهند و به خوبی انرژی یون ها گرفته می شود. سرمایش لیزری را در مورد برخی از یون ها می توان به کارگرفت. این روش به یون های با ساختار الکترونی مناسب احتیاج دارد. فرایندی که طی آن یون ها با ایجاد امواج الکترومغناطیسی به خاطر شتاب گرفتن در میدان مغناطیسی، انرژی از دست می دهند را سرمایش تابشی می نامند. این فرایند در سرمایش الکترون ها بسیار کاربردی است اما بسیار کوچک است و در مورد ذرات سنگین تر قابل چشم پوشی است. استفاده از دام پنینگ می تواند مزایای بر استفاده از دام بسامد رادیویی (دام پل) داشته باشد. نخست اینکه، در دام پنینگ تنها میدان های ایستا به
کار برده می شوند و بنابراین هیچ ریز-حرکتی وجود ندارد و در نتیجه یون ها گرمای ناشی از میدان های پویا را، حتی در کریستالهای کولنی یون های ۲ و ۳ بعدی نخواهند داشت. همچنین، اندازه دام پنینگ را می توان همراه با حفظ قدرت به دام اندازی آن، بزرگتر نمود و بدین ترتیب می توان یون به دام افتاده را از سطح الکترودها دورتر نگه داشت.
کلاه از سر برداشتن نوعی احترام گذاشتن به ویژه در فرهنگ غرب می باشد.به طور کلی کلاه از سر برداشتن نمادی برای ادای احترام و ارزش قائل شدن برای طرف مقابل می باشد. پس زمانی که فردی در مقابل دیگری ایستاده است و کلاه را از سر برمی دارد نشانه اوج احترامی است که برای طرف مقابل قائل است.