Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رد. در فصل «فی کیفیة صناعت الآلات و اصلاحها» می توان نکات زیر را مشاهده کرد: فتوت نامه چیت سازان. در رسائل اخوان الصفا آمده است: «بعد از حمد خدا و درود بر رسول، بدان که این رساله ای است (رساله چیت سازی) که حضرت امام جعفر صادق بدین ترتیب گفته و فرستاده است تا بدانند و یادگیرند.» «اگر پرسند که افعال چیت سازی چند و کدام است؟ جواب بگو اول، با طهارت بودن و راست گفتن و راستی را در کار خود پیشه کردن و کم سخن بودن و چراغ پیران روشن کردن و به ادب خود را نگاه داشتن.» فتوت نامه آهنگران. در رسائل اخوان الصفا آمده است: «سؤال: اگر ترا پرسند که در کار آهنگری چند شرایط است؟ جواب: بگو که دوازده شرایط است. اول پاک بودن، دوم طهارت بودن، سوم راست بودن، چهارم دستگاه استادان پاک نگاه داشتن، پنجم خلاف نگوید، ششم چراغ استادان را روشن کردن، هفتم اول و آخر به ارواح استادان و پیران تکبیر گفتن، هشتم از چهار درهم یک درهم به راه خدای تعالی صرف کردن، نهم پنج وقت نماز گزاردن، دهم وظیفه استادان را دانستن، یازدهم به روی خریدار سخت تند نگوید، دوازدهم در کار خود ثابت قدم بودن.»
کارل داگلز مک میلان (زاده ۱۷ اوکتبر ۱۹۶۶) یک کارآفرین آمریکایی و همچنین مدیر اجرایی شرکت والت مارت است. او در سمت هیئت مدیره این خرده فروشی است. او پیش تر به عنوان یک مددکار در تابستان در یک دبیرستان پیوست و در سال ۲۰۱۴ مدیر عامل پنجم شرکت بود. او پیش از این، از سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹، بخش Club Club Sam و Club Walmart International را از سال ۲۰۰۹ تا سال ۲۰۱۳ هدایت کرد. مک میلان در فاصله سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ مدیرعامل شرکت عمده فروشی سمز کلاب بود، که از زیرمجموعه های وال مارت بشمار می رود. وی هم اکنون رئیس هیئت مدیره وال مکس (شعبه مکزیک والمارت) نیز می باشد. مکمیلان در سال ۲۰۱۴ جایگزین مایکل دوک شد.
گرگ اشتاینهافل (زاده ۱۹۵۴) کارآفرین و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که در حال حاضر به عنوان مدیر عامل اجرایی و رییس هیئت مدیره شرکت تارگت فعالیت می نماید. اشتاینهافل زمانی که یک دانش آموز دبیرستانی بود، کار در فروشگاه های تارگت را آغاز کرد و در سال ۱۹۷۹ پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه نورت وسترن به صورت تمام وقت، به تارگت پیوست. وی در سال ۱۹۹۹ به مدیرعاملی این شرکت منصوب گردید.
هونیاکان کلادی (بزرگ راسته) از پستانداران است که شامل چهار راسته می شود: پوست پرسانان، حشره خواران درختی، نخستی سانان، و Plesiadapiformes (منقرض شده).
ایان رید (زاده ۱۹۵۳) کارآفرین، حسابدار، شیمی دان و مدیر ارشد اجرایی اسکاتلندی است، که در حال حاضر به عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت فایزر فعالیت می نماید. شرکت فایزر هم اکنون به عنوان بزرگ ترین شرکت داروسازی جهان محسوب می شود.
رابرت جی. استیونس، (زاده ۱۹۵۲) مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که اکنون به عنوان رییس هیئت مدیره شرکت لاکهید مارتین فعالیت می نماید. وی از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۲ مدیرعاملی لاکهید مارتین را نیز برعهده داشت.
نوک سرخ سانان یا نوک سرخ سانان دریاییPhaethontiformes راسته ای از پرندگان هستند. آنها شامل یک خانواده موجود، نوک سرخان دریایی (Phaethontidae)، و یک خانواده منقرض شدهٔ Prophaethontidae از آغاز سنوزوئیک هستند. چندین سردهٔ فسیلی توصیف شده است. پرندگان گرمسیری به طور سنتی در راسته پلیکان سانان دسته بندی می شدند که دربرگیرندهٔ پلیکان ها، باکلان ها و شگ ها، مارگردن ها، گانت ها و بوبی ها و سینه بادکنک ها بود. در طبقه بندی Sibley-Ahlquist، پلیکان سانان با گروه های دیگر در یک راستهٔ بزرگ «لک لک سانان» متحد شدند. اخیراً مشخص شده است که این گروه بندی به شدت پیراتباری است (از دست دادن خویشاوندان نزدیک تر از گروه های دوردست) و دوباره تقسیم شده است.
ایتنا، شرکت خدمات درمانی آمریکایی است، که طیف وسیعی از سرویس ها و خدمات پزشکی، دارویی، دندان پزشکی، سلامت روانی، مراقبت های بهداشتی، مراقبت های بلند مدت و برنامه های از کار افتادگی، همچنین خدمات بیمه های اجتماعی، بیمه های درمانی و بیمه های عمر را، ارائه می نماید. شرکت ایتنا در سال ۱۸۵۳ توسط الیفالت آدامز باکلی بعنوان یک شرکت بیمه راه اندازی شد. این شرکت در سال ۲۰۱۳ در فهرست فرچون ۵۰۰ رتبه ۶۳ از بزرگترین شرکت های ایالات متحده آمریکا را به خود اختصاص داد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر هارتفورد، کنتیکت، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می شود.
ویشواروپام یک فیلم بلند تامیلی محصول سال ۱۹۸۰ کشور هند به کارگردانی ای سی تریلوکاچاندر برای پادمالایا پیکچرز متعلق به کریشنا است. نقش های اصلی این فیلم را شیواجی گانسان، سریدوی و سوجاتها بازی می کنند.
متیو جوزف اولری (؛ زاده ۶ ژوئیه ۱۹۸۷) بازیگر آمریکایی است. او فعالیت حرفه ای خود را با فیلم تلویزیونی "مامان با یک خون آشام قرار ملاقات گذاشت" (۲۰۰۰) آغاز کرد و سپس در فیلم مهیج "اختلاف داخلی" (۲۰۰۱) در کنار جان تراولتا ظاهر شد. اولری با بازی در فیلم "" (۲۰۰۳) در میان مخاطبان نوجوان شناخته شد و در نیمه دوم دهه ۲۰۰۰ با ایفای نقش در مستقل نئو-نوآر "آجر" (۲۰۰۵)، اکشن "جان سخت ۴" (۲۰۰۷) و جنایی "مجازات مرگ" (۲۰۰۷) به شهرت رسید. در ۲۰۱۱، او برای بازی در فیلم تحسین شده "انتخاب طبیعی" مورد توجه قرار گرفت.
کریستوفر مک دونالد (زاده ۱۵ فوریه ۱۹۵۵) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های او می توان به بازی در فیلم: رقص بریک، ، فلابر، افشا، روزی روزگاری در ونیز، کاملاً طوفانی، گربه فراری، ما می توانیم قهرمان باشیم، بازی منصفانه، بری ماندی، "پایان خوش"، "قاتلان جاده ای"، "پسران همسایه"، "پنج آس"، "خسته"، "دیوانه پول"، "تصادف"، "سگ های چمن"، "همسر مرد ثروتمند"، "فرشته هجدهم"، "تالاب ها" و "غریزه کشنده" اشاره کرد.
اوکتن، ویرجینیا منطقه ای مسکونی واقع در فرفکس کانتی، ایالت ویرجینیا می باشد، که از مناطق حومه واشینگتن دی. سی. به شمار می آید و در سرشماری سال ۲۰۱۰ جمعیت آن ۳۴٫۱۶۶ نفر اعلام گردید. بر پایه اطلاعات اداره آمار آمریکا، مساحت اوکتن معادل ۲۵٫۱ کیلومترمربع برآورد می شود.
ضریب اتوبوس در توسعه نرم افزار یا به طور کلی در مدیریت بحران مقیاسی است برای بررسی تجمع اطلاعات در دست اعضای تیم. ضریب اتوبوس در یک پروژه، تعداد نفراتی است که در صورت از بین رفتنشان (مثلاً در صورت تصادف با یک اتوبوس) باعث توقف یا اختلال جدی در کار پروژه می شوند. ضریب اتوبوس بالا نشان دهنده پروژه ای است که در آن افراد زیادی در مورد اجزای پروژه اطلاعات کافی دارند. مشخص است که «تصادف با اتوبوس» تنها یک استعاره بوده و عدم حضور افراد در پروژه می تواند به خاطر عوامل مرسوم تری مانند مهاجرت، تولد فرزند، تغییر شغل و موارد دیگر باشد. یکی از اولین نمونه های اشاره به این اصطلاح مربوط به زمانی است که مایکل مک لی این سؤال را مطرح کرد که در صورت تصادف خودو فان روسوم با اتوبوس، چه اتفاقی برای زبان برنامه نویسی پایتون خواهد افتاد.
تِرو ویلاکّو یک فیلم هندی به زبان تامیلی است. نقش های اصلی این فیلم را ویجایان و دیپا بازی می کنند. کمال حسن ترانه ای با صدای خود در این فیلم ضبط کرده است.
ساشا استارویچ (زاده ۱۹ اکتبر ۱۹۸۸) بازیکن والیبال اهل صربستان و عضو تیم ملی والیبال صربستان است. ساشا در المپیک ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ به همراه تیم ملی در این مسابقات حضور داشت. او با صربستان به دو نایب قهرمانی و یک مدال برنز لیگ جهانی، یک قهرمانی و دو سومی جام ملت های اروپا و یک مدال برنز قهرمانی والیبال جهان دست یافت.
پیوندپوشی یا هاپتیسیته، به کوردیناسیون فلز مرکزی توسط اتم های همسایه در یک لیگاند گفته می شود. پیوندپوشی بیشتر در میان ترکیبات ساندویچی در شیمی آلی فلزی دیده می شود. نماد. پیوندپوشی با علامت η (اتا و یک عدد که به صورت بالانویس بیانگر تعداد اتم های همسایه است، نشان داده می شود. برای نمونه η2 نشان دهنده این است که دو اتم همسایه با اتم مرکزی در پیوند هستند. دو نماد نویسی دیگر برای دندانگی (κ) و پل (μ) نیز وجود دارد. تغییر در پیوندپوشی. ممکن است پیوندپوشی در یک واکنش مانند اکسایش-کاهش تغییر کند. برای نمونه: که در آن روتنیوم پس از واکنش تنها با چهار اتم همسایه از لیگاند آروماتیک بالایی پیوندپوشی شده است. دندانگی در برابر پیوندپوشی. پیوندپوشی مفهومی کاملاً متفاوت با دندانگی است. در دندانگی پیوند از سایت های مشخصی برقرار می گردد، اما در پیوندپوشی مستقیماً خود اتم ها وارد پیوند می شوند.
مومینه ترکیبی از پشم شتر، روغن بز و گل رس بوده است که برای چسپاندن شیشه ترکیبی بسیار مناسب و چسپناک بوده و به سرعت نیز خشک می شده است. به دلیل وجود عنصر روغن در هوای رطوبطی و باران ها نیز خودش را شل نکرده و در جای خود ثابت می ماند. در معماری گذشته و قدیم ایرانی ابزارهایی برای نصب و شیشه وجود داشته اما در برخی از موارد نیاز به چسپ بوده تا تزینات و نمای ساختمان جالب تر و زیباتر بشود از این روی مواد مختلفی برای نصب شیشه در بدنه ساختمان به وجود آورده اند از جمله سیرش و گل اخرا و یک نوع ترکیب به نام مومینه که در ساختمان های قدیم ایرانی بسیار به کار رفته و بیشترین استفاده آن در شیشه های ثابت اندرونی یا برونی بوده است. این نوع مصالح بیشتر در فلات مرکزی ایران مورد استفاده قرار می گرفته و در شرق فلات ایران بوده است.
قرارداد ساخت، بهره برداری و واگذاری یا B.O.T گونه ای از قرارداد اقتصادی است که معمولاً بین دولت ها و سازمان های متولی اقتصاد از یک طرف و شرکت های بخش خصوصی از طرف دیگر منعقد می گردد. در این نوع قرارداد، شرکت بخش خصوصی متعهد می شود که سرمایه گذاری لازم برای انجام یک پروژه (معمولاً بزرگ و زیرساختی) را انجام داده، سپس به مدت محدودی از آن در عوض سرمایه گذاری انجام داده بهره برداری نماید، و در نهایت آن را به شکل کامل و فعال به طرف مقابل (معمولاً دولت) تحویل دهد. چهارچوب. قرارداد احداث + بهره برداری + انتقال یکی از جدیدترین قراردادهای تأمین مالی می باشد که از اوایل دهه ۱۹۸۰ یعنی هنگامی که دولت ترکیه اعطای امتیاز چند نیروگاه را به مناقصه گذاشت به رسانه های مالی راه یافت. استفاده از این تکنیک به ویژه در مورد تأسیسات زیربنایی بتدریج توسعه یافت. بطوریکه هم اکنون این روش در کشورهای در حال توسعه مقبولیت زیادی یافته است. در این روش ساخت و بهره برداری پروژه به مدت معینی توسط شرکتی که اصطلاحاً شرکت پروژه نام می گیرد انجام می شود و انتقال پروژه به کارفرما پس از طی مدت معینی و بعد از تحصیل درآمد لازم تحقق می یابد. قابل ذکر اس
ت که کارفرما بازپرداخت هیچ وامی را از طرف سرمایه گذاران یا متولیان پروژه تضمین نمی کند و با توجه به اینکه سرمایه گذاری مستقیم از بودجه دولتی نیز نمی باشد، فشار ناشی از استقراض کاهش می یابد و علاوه بر آن ریسک های مربوط به ساخت و تکنولوژی های جدید به کاربرده شده نیز به بخش خصوصی انتقال داده می شود. همچنین دولت یا کارفرما علاوه بر موارد فوق هم در زمان ساخت پروژه و هم در زمان بهره برداری پروژه توسط شرکت خصوصی منافع بسیاری از تجربه های بخش خصوصی به دست می آورد. بنابراین B.O.T در واقع یک روش مستقل قراردادهای اجرائی نیست بلکه بیشتر روشی برای تأمین مالی پروژه است. ساخت–تملک–بهره برداری–انتقال BOOT (Build–Own–Operate–Transfer). در این نوع قرارداد پس از ساخت، تملک و بهره برداری پروژه به کشور میزبان انتقال داده می شود. در این مدل معمولا به ترتیب زیر عمل می شود. مدل ستبا معمولاً در پروژه هایی مانند جاده ها، پل ها، فرودگاه ها و تاسیسات تولید انرژی به کار گرفته می شود. این رویکرد برای دولت هایی که منابع مالی محدودی دارند یا نمی خواهند بدهی عمومی را افزایش دهند، جذاب است، زیرا اجازه می دهد پروژه های بزرگ زیرساختی بدون نیاز
به سرمایه گذاری مستقیم دولت انجام شوند. ساخت–تملک–بهره برداری BOO (Build–Own–Operate). در این نوع قرارداد، سرمایه گذار خصوصی نسبت به ساخت + تملک + راه اندازی و نگهداری پروژه برای همیشه اقدام می نماید و عوارض اجاره ها و سایر مخارج و درآمدهای ناشی از اجرای پروژه را به منظور بازگرداندن سرمایه و سود جمع آوری می کند. در این نوع قراردادها دولت ممکن است بهره برداری و نگهداری پروژه را به یک دستگاه سومی محول نماید منوط به آنکه تضمین لازم را به بخش خصوصی تأمین کننده مخارج پروژه در خصوص متعهد بودن به اجرای قرارداد B.O.O و حفظ منافع سرمایه گذاری اولیه بدهد. همچنین در این نوع قرارداد دولت مختار است نسبت به خرید محصول یا خدمات ناشی از قرارداد B.O.O اقدام نماید. ساخت–اجاره–انتقال BLT (Build–Lease–Transfer). در این نوع قرارداد، سرمایه خصوصی نسبت به ساخت پروژه اقدام نموده و دولت هزینه های سرمایه گذاری بخش خصوصی را از محل اعتبار پروژه تحت یک شرایط برنامه توافق شده پرداخت می کند. مالکیت پروژه پس از انقضای دوره دوباره به دولت بر می گردد. طراحی–ساخت–تامین مالی-بهره برداری DBFO (Design–Build–Finance–Operate). در این قرارداد سرمایه
گذار کاری طراحی و ساخت و تأمین منابع مالی را انجام داده به مرحله بهره برداری می رساند. طراحی–ساخت-بهره برداری-انتقال DBOT (Design–Build–Operate–Transfer). در این قرارداد کار طراحی ساخت و بهره برداری و انتقال بر عهده یک پیمانکار می باشد. طراحی-ساخت–مدیریت-تامین مالی DCMF (Design–Construct–Manage–Finance). در این قرارداد کار طراحی ساخت و مدیریت و تأمین منابع مالی بر عهده پیمانکار می باشد.
بحر آسمان یک منطقه حفاظت شده زیستی در استان کرمان ایران است. منطقه بحر آسمان در دهه ۱۳۵۰ به واسطه ارزش های منحصر به فرد بخش های جنوبی منطقه در حوزه کوه قرقطوئیه با احداث پاسگاه در منطقه اسفندقه اقدامات لازم جهت حفاظت منطقه به عمل می آمده است ولی به واسطه نبود امنیت در محل به طور کل حفاظت آن تا چند سال قبل متوقف شده بود. سپس طی مصوبه شماره ۳۲۹ شورای عالی محیط زیست (کمیسیون زیر بنائی دولت) مورخ ۱۳۸۹/۹/۲۲ با وسعت ۱۱۹۵۷۳ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده بحر آسمان به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست پیوسته است. این منطقه در ۲۱۵ کیلومتری جنوب مرکز استان کرمان و ۴۰ کیلومتری شمال غرب شهرستان جیرفت و در بخش ساردوئیه واقع شده است.
فیات کرایسلر اتومبیلز ان.وی. شرکت خودروسازی چندملیتی ایتالیایی-آمریکایی بود، که پس از خریداری ۱۰۰٪ درصد از سهام گروه کرایسلر توسط شرکت فیات، در تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۱۴ در شهر آمستردام، هلند تأسیس شد. دفتر مرکزی شرکت فیات کرایسلر اتومبیلز در شهر آمستردام، هلند قرار داشت و بخشی از سهام آن در بازارهای بورس نیویورک و بورس ایتالیا مبادله می شد. در ساختار گروه جدید، به ترکیب هیچکدام از دو شرکت و ساختار سازمانی آن ها، تغییری ایجاد نشد و بخش فیات، با مرکزیت تورین، ایتالیا و بخش کرایسلر نیز به مرکزیت آوبرن هیلز، میشیگان به فعالیت خود ادامه می دادند. شرکت خودروسازی فیات کرایسلر مدیریت بر چندین خودروساز مشهور را بر عهده داشت، این شرکت ها عبارت بودند از: فراری، مازراتی، جیپ، آلفا رومئو، دوج، آبارت، کرایسلر موتورز، فیات اتومبیلز، فیات پروفشنال، لانچیا، رم تراکس و استریت اند ریسینگ تکنالوجی، همچنین فیات و کرایسلر. در آغاز سال ۲۰۲۱ این شرکت با پی اس ای ادغام شد و از این ادغام ابرشرکت استلانتیس متولد گشت. زیرمجموعه ها. فیات. شرکت فیات در سال ۱۸۹۹ راه اندازی شد. در آن زمان جووانی آنیلی به همراه چند سرمایه گذار دیگر، شرکتی را تأس
یس کردند و آن را فابریکا ایتالیانا اتومبیلی تورینو نام نهادند. در سال ۱۹۰۶ نام شرکت به فیات (حروف ابتدایی نام اصلی) تغییر پیدا کرد، که مختصر شده نام نخست شرکت بود. شرکت فیات با مدیریت آنیلی کار خود را آغاز کرد و پس از تأسیس اولین کارخانه خود در ایتالیا، آغاز به تولید کرد و هشت نمونه از اولین خودروهای خود که از یک مدل خودرو بنز، الهام گرفته شده بود را ساخت. اولین کامیون فیات در سال ۱۹۰۳ عرضه شد. در سال ۱۹۰۸ اولین خودروی فیات به ایالات متحده آمریکا صادر شد، که آغازی برای گسترش فعالیت های شرکت بود. همچنین در همان زمان، اولین موتور هواپیمای این شرکت نیز ساخته شد، در طول سال های بعد، تاکسی های فیات در اروپا به راه افتادند. در اواخر دهه ۱۹۱۰ جووانی آنیلی، با هنری فورد ملاقات نمود و در پی آن، از کارخانه فورد در ایالات متحده آمریکا بازدید کرد و بسیار تحت تأثیر قرار گرفت. او تصمیم گرفت تولید انبوه به سبک آمریکایی را در شرکت خود استفاده کند، سپس کارخانه لینگوتو را راه اندازی کرد، که در آن زمان بزرگترین کارخانه در اروپا بود. این کارخانه سریعاً به نماد صنعت ایتالیا تبدیل شد. تولید به سرعت افزایش یافت و به ساخت دومین کارخ
انه در تورین منجر شد. پیش از آغاز جنگ جهانی دوم، فیات ۵۰٫۰۰۰ کارمند را در استخدام داشت و به عنوان انگیزه ای در اقتصاد کشور ایتالیا محسوب می شد. در سال ۱۹۱۰ کارخانه فیات در نیویورک تأسیس شد، که تولید آن با آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۷ متوقف شد. در سال ۱۹۲۸ مدل فیات ۵۰۹ تولید گردید. در ۱۹۳۰ فیات دو خودرو کم مصرف را عرضه کرد، که با استقبال خوبی مواجه شدند. با آغاز جنگ جهانی دوم، شرکت فیات دچار رکود شد و جووانی آنیلی نیز در سال ۱۹۴۵ درگذشت. در همین زمان، شرکت مجبور به تولید خودروهای نظامی برای ارتش ایتالیا شد و حتی هواپیمای نظامی سی آر.۴۲ را نیز عرضه کرد. پس از آنیلی، ریاست فیات به ویتوریو والتا رسید. نخستین خودروی تولید شده پس از ریاست وی، فیات ۴ اچ پی بود. این مدل نیز از خودروهای طراحی شده توسط کارل بنز، ساخته شد. پس از پایان جنگ، فیات با مدیریت ویتوریو والتا کار خود را ادامه داد و همچنین آغاز به پژوهش برای استراتژی های جدید نمود. در سال های بعد نیز با تولیدات جدید خود بسیار مشهور گردید و به قطب صنعتی و اقتصادی در ایتالیا تبدیل شد. شرکت فیات در دهه ۱۹۶۰ به دنبال موفقیت های مکرر، مدل های فیات ۱۳۰۰، فیات ۱۵۰۰ و
فیات ۱۸۰۰ را نیز عرضه کرد و با صادرات محصولاتش، به بازارهای جهانی راه یافت. از آنجا که شرکت فیات از ابتدا به صورت خانوادگی اداره می شد، در سال ۱۹۶۶ جیانی آنیلی نوه جووانی به ریاست شرکت برگزیده شد و راه پدربزرگش را ادامه داد. این شرکت طی چند سال یک مجموعه از خودروهای اقتصادی موفق مانند نوا ۵۰۰ و ۶۰۰ عرضه کرد. در طول یک دهه موفق، بین سال های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۹، تولید این شرکت از ۴۲۵٫۰۰۰ دستگاه، به ۱٫۷۵۱٫۴۰۰ خودرو افزایش یافت. در سال ۱۹۷۲ نیز با تولید خودرو مدل فیات ۱۲۷ به شهرت زیادی رسید. در دهه ۱۹۷۰ فیات به دلیل اعتصاب و چند طراحی ناموفق ضربه خورد. بحران نفتی سال ۱۹۷۳ می توانست به این شرکت که دارای تخصص در تولید خودروهای کم مصرف بود، کمک کند، اما پیش از آن فیات مجموعه محصولات خود را در جهت خودروهای بزرگ همچون فیات ۱۳۰ و فیات دینو، با موتور فراری توسعه داده بود. علاوه بر این اعتبار شرکت به دلیل استفاده از استیل زنگ زده روسیه و مسائل مربوط به کنترل کیفیت، خدشه دار شد. نه تنها فروش شرکت آسیب دید، بلکه مجبور شد از بازار آمریکای شمالی نیز عقب نشینی کند. این شرکت در سال های ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۰ پروژه های گوناگونی را اجرا و خودرو
های متنوعی را عرضه کرد. فیات، لانچیا را در سال ۱۹۷۸ جذب کرد و کنترل کامل آلفا رومئو را در سال ۱۹۸۶ در دست گرفت. زودتر از این در سال ۱۹۶۹ با انزو فراری بر سر خرید ۵۰٪ از سهامش در فراری به توافق رسید تا این امکان برای انزو فراهم شود تا بدون نگرانی در خصوص موضوع مالی، بر مسابقات اتومبیلرانی متمرکز شود. در سال ۱۹۹۳ دی توماسو ۵۰٪ از سهام مازراتی را به فیات فروخت. سهام باقی مانده در سال ۱۹۹۷ هنگامی که فیات از فراری درخواست کرد تا مازراتی را از طرف خودش بخرد و کنترل کند، حفظ شد. در دهه ۱۹۸۰ مدیرعامل جدید سزار رومیتی با معرفی خط های تولید اتوماتیک و استاندارد کردن اجزا (موتورهای گرمایی و جایگاه های نوع چهار)، باعث رونق فیات شد. این رونق در مقام مؤثرترین تولیدکننده اتومبیل، باعث اعتبار این شرکت شد. فیات با کمک مدل های پاندا و یونو (که هر دو توسط جورجتو جیجیارو طراحی شدند) خیلی زود به دوران شکوفایی خود بازگشت. خودرو فیات پاندا که در فیات طراحی شده بود، توانست جایزه خودرو سال ۲۰۰۴ اروپا را از آن خود کند. پس از آن فیات به تولید خودروهای تمام الکتریکی پرداخت. این شرکت در جریان بحران مالی جهانی سال ۲۰۰۸ با مشکلات زیادی موا
جه و آسیب زیادی به عملکرد اقتصادی آن وارد شد. رئیس شرکت فیات از دولت این کشور خواست تا طرحی مشابه طرح حمایت ایالات متحده آمریکا از صنعت خودروسازی در نظر بگیرد، تا از این طریق شرکت فیات نیز همچون دیگر شرکت های خودروسازی جهان تحت پوشش حمایت های مالی دولت قرار گیرد. در پی این بحران، جان الکان نوه دختری جیانی آنیلی که هم اکنون رییس هیئت مدیره و مالک انتخابی فیات می باشد، در آن روزها، در منصب رئیس شرکت خودروسازی فیات ایتالیا گفت: شرکت های خودروسازی در جهان برای غلبه بر پیامدهای بحران اقتصادی جهانی مجبور به ادغام شدن در یکدیگر خواهند شد. به طوری که همه این شرکت ها تحت پوشش شش شرکت بزرگ خودروسازی قرار خواهند گرفت. سرجیو مارکیونه، مدیر عامل اجرایی شرکت نیز معتقد است؛ فقط شرکت هایی در بخش خودروسازی قادر به ادامه حیات خواهند بود که بتوانند هر سال بیش از ۵٫۵ میلیون دستگاه خودرو تولید کنند. سرجیو مارکیونه، مدیرعامل شرکت فیات در سال ۲۰۰۹ اعلام کرد این شرکت تمایل دارد بخش اروپایی جنرال موتورز، سومین غول خودروسازی جهان را خریداری کند. فیات که چندی پیش هم شرکت ورشکسته کرایسلر را تصاحب کرده بود، با این خرید قصد داشت یکی از بز
رگ ترین شرکت های خودروسازی را ایجاد کند. در صورت تشکیل چنین شرکتی، میزان فروش آن به بیش از ۶ میلیون خودرو و درآمد آن نیز به بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار در سال می رسید. در اوایل سال ۲۰۱۱ میلادی شرکت خودروسازی فیات اعلام کرد بیش از ۵۰۰ هزار دستگاه از خودروهای این شرکت را به علت نقص فنی از بازار اروپا جمع آوری خواهد کرد. این ۵۰۰ هزار دستگاه خودرو معیوب شامل مدل های فیات گراند پونتو و گراند پونتو آبراس بود که قرار شد از بازار ایتالیا و سایر کشورهای اروپایی جمع آوری شود. شرکت خودروسازی فیات که در ایتالیا متولد شده و خودروهای معروفی را نیز به جهان عرضه کرده است، امروزه از بهترین خودروسازان جهان می باشد و با داشتن حدود ۲۱۴ هزار کارمند در سراسر جهان، درآمدی بالغ بر ۸۳ میلیارد یورو را در سال ۲۰۱۲ میلادی به دست آورده است. کرایسلر. والتر کرایسلر مؤسس شرکت خودروسازی کرایسلر، در جوانی تجاربی در زمینه حمل ونقل ریلی و راه آهن آموخت و چندین سال در ایالت های غربی، برای راه آهن های مختلف، به عنوان مکانیک واگن، کار کرد و مهارت ویژه ای در تنظیمات دریچه سوخت داشت. اکثر جابه جایی های شغلی او، به دلیل کم خوابی و تندخویی بیش از حد او بو
د؛ ولی همین باعث می شد، که مهارت و تجربه او بیشتر و بیشتر شود...! دوران جدید زندگی والتر در سال ۱۹۱۱ و زمانی که با «جیمز استورا» مدیر بانک آلکو و عضو هیئت رییسه جنرال موتورز آشنا شد، آغاز گردید و او وارد عرصه صنعت خودروسازی شد. استورا از او خواست که پیشنهادهایی دربارهٔ تولیدات خودرو ارائه کند. سپس ملاقاتی ترتیب داد، که والتر با چارلز نش، رئیس شرکت بیوک، که دنبال یک مدیر باهوش و قابل می گشت، دیدار کند. همین ملاقات، زمینه ای برای ورود والتر کرایسلر، به صنعت خودروسازی فراهم کرد و او با استفاده از تجربیاتی که در راه آهن اندوخته بود، توانست روش های زیادی برای کاهش هزینه های شرکت بیوک به کار گیرد. پس از ادغام بیوک توسط جنرال موتورز نیز او در این شرکت باقی ماند و حقوق بسیار بالایی از ویلیام دورانت دریافت می کرد. سپس در سال ۱۹۱۹ توسط شرکت ویلیس در اوهایو استخدام شد و مدت ۲ سال در آنجا به کار مشغول بود. پس از تلاش ناموفقی برای به دست آوردن این شرکت، والتر با خرید اکثر سهام شرکت مکس ول اتومبیل، آن را تحت کنترل خود گرفت. والتر در ۵ ژوئن ۱۹۲۵ میلادی، پس از تغییر ساختار شرکت مکس ول اتومبیل، شرکت خودروسازی کرایسلر را تأسیس
کرد. اولین مدل کرایسلر با نام پلیموث ولیانت، در سال ۱۹۲۸ میلادی به بازار عرضه شد. این خودرو ارزان قیمت، که ۴ سیلندر داشت، در زمره محبوب ترین خودروهای آن زمان دنیا بود. خودروهای اولیه این شرکت، با عنوان خودروهای کلاس سی، به بازار عرضه شده بودند؛ ولی پس از محبوب شدن این تولیدات در میان مصرف کنندگان جهان، به تدریج نام برندها به عنوان شناسنامه این شرکت، عنوان می شد. شرکت کرایسلر در ابتدای کار خود، سه کلاس خودرو به بازار عرضه کرد، که در کلاس اول خودروهای ارزان قیمت قرار داشتند و در کلاس های بعدی خودروی با قیمت متوسط و سپس خودروهای گران قیمت بودند. کرایسلر موفق شد، در سال های اولیه دهه ۱۹۶۰ میلادی وارد بازار اروپا شود. این شرکت تولیدات کلاس ارزان قیمت خود را، برای بازار اروپا استفاده نکرد و کلاس قیمت متوسط را وارد این بازار نمود. به هر حال، فناوری تولید خودرو در این شرکت بهبود پیدا کرد و با خرید برند جیپ به محبوبیت این شرکت اضافه شد. در سال ۱۹۸۷ کرایسلر شرکت جیپ را، با قیمت ۲ میلیارد دلار خریداری نمود و از آن پس، جیپ به عنوان یکی از برندهای شرکت کرایسلر، تولید و ارائه می شود. جیپ های تولید کرایسلر، تقریباً در تمام
ی کشورهای دنیا دیده می شد و به دلیل قدرت بالای آن در شرایط متفاوتی از آن ها استفاده می گردید. در سال ۱۹۹۸ شرکت کرایسلر با شرکت آلمانی دایملر-بنز ادغام شد و شرکت جدید، دایملرکرایسلر نام گرفت. در پی خریداری شرکت کرایسلر در سال ۲۰۰۷ توسط شرکت مدیریت سرمایه سربروس، نام شرکت به کرایسلر ال ال سی تغییر پیدا کرد. در سال ۲۰۰۹ در پی ورشکستگی شرکت کرایسلر برای مدتی منحل شد. سپس در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۰۹ شرکت ایتالیایی فیات، اکثریت سهام کرایسلر را خریداری کرد. هم اکنون شرکت کرایسلر تحت مدیریت فیات، نه تنها در ایالات متحده، بلکه در کانادا و استرالیا نیز کارخانه تولیدی دارد. کارخانه های مونتاژ این شرکت نیز در بیشتر کشورهای صنعتی اروپایی دیده می شود، که دلیل آن استقبال زیاد از تولیدات این شرکت است. ادغام با دایملر. مهم ترین تحول در گروه خودروسازی کرایسلر را می توان ادغام این شرکت، با دایملر آگ دانست. این ادغام در سال ۱۹۹۸ میلادی انجام شد و در آغاز گفته می شد، که سهم آن دو شرکت، در سهام شرکت جدید دایملر-کرایسلر مساوی است، ولی به تدریج مشخص شد، که سهم کرایسلر در این مشارکت، بسیار کم و سهم دایملر بسیار زیاد است. این شرکت در فاصله
سال های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۷ میلادی در مالکیت شرکت دایملر آلمان بود. در جریان این مشارکت، خودروهایی نیز به بازار عرضه شد، که از جمله مهم ترین آن ها می توان به خودرو مدل کرایسلر ۳۰۰ اشاره کرد. این خودرو با فناوری شرکت دایملر یا شرکت مرسدس بنز ساخته شد و به دلیل قابلیت های متفاوت آن در مقایسه با دیگر تولیدات کرایسلر رکورد فروش این شرکت را شکست. تولید خودروهای هیبریدی. پس از مطرح شدن مسئله تولید خودروهای الکتریکی، این شرکت نیز اقدام به سرمایه گذاری در تولید خودروهای الکتریکی کرد. از جمله مدل های هیبریدی و الکتریکی تولید شده از سوی کرایسلر در فاصله ۱۰ سال گذشته، می توان به خودرو دوج ای وی اشاره کرد. این خودرو کاملاً الکتریکی بوده و در کلاس خودروهای اس یووی قرار گرفته است. این خودرو می تواند با سرعت بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ مایل در ساعت حرکت کند. یکی دیگر از خودروهای الکتریکی تولید شده به وسیله این شرکت خودروسازی ،کرایسلر ای وی می باشد، که می تواند با قدرت ذخیره شده در باتری خود، تا ۶۴ کیلومتر بدون وقفه، حرکت کند. جیپ نیز در سال ۲۰۰۸ اقدام به عرضه یک مدل خودرو هیبریدی کرد، که با عنوان جیپ ای وی به بازار عرضه شده است. ورشکستگی و مال
کیت فیات. با ورشکستگی کرایسلر در سال ۲۰۰۹، این شرکت منحل و به خریداران متعددی تعلق یافت. کرایسلر (دوج و جیپ) تا پیش از سال ۲۰۰۹ تحت مالکیت مشترک شرکت ایتالیایی فیات (۲۰٪)، اتحادیه کارگران خودرو (۶۷٫۶۹٪)، دولت فدرال ایالات متحده آمریکا (۹٫۸۵٪) و دولت کانادا (۲٫۴۶٪) بود. در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۰۹ شرکت فیات، اکثریت سهام گروه کرایسلر را خریداری کرد و هم اکنون مالک اصلی این شرکت می باشد. آمار و ارقام. شرکت کرایسلر اکنون بیش از ۶۵ هزار کارمند در سراسر دنیا داشته و دفتر مرکزی آن در دیترویت، میشیگان ایالات متحده آمریکا واقع شده است. میزان درآمد این شرکت در سال ۲۰۱۲ معادل ۶۵٫۷۸ میلیارد دلار بوده و سود خالصی برابر ۱٫۶۶ میلیارد دلار را عاید کرایسلر نمود و از لحاظ تولید، دوازدهمین خودروساز بزرگ جهان، محسوب می شود. فراری. فراری شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۲۹ توسط انزو فراری راه اندازی شد. این شرکت در سال های نخست فعالیتش به عنوان حامی مالی راننده ها و در زمینه طراحی و ساخت خودروهای مسابقه ای متمرکز بود و از سال ۱۹۴۷ تولید خودروهای جاده ای را با برند فراری آغاز نمود و امروزه در حوزه طراحی و تولید خودروهای سوپر اس