Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جین بادلر (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او در فیلم "سوزن" بازی کرده است.
ملورا والترز (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "انجمن شاعران مرده، اثر پروانه ای، شب های بوگی، کوهستان سرد، مگنولیا، پسر ملوان، مقدسین بیابان، بزرگ خالی، هشت سخت" و "قتل های رودخانه" اشاره کرد.
میریام شر (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او در فیلم های "این همان چیزی است که او گفت"، "پورتوریکویی ها در پاریس" و "کیک خواران" بازی کرده است.
باربارا بیلینگزلی (؛ – ) یک هنرپیشه، و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۴۵ تا ۲۰۰۷ میلادی فعالیت می کرد.
مارتا کریستن (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۶۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
دورتی پیترسون (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم های او می توان به شهردار جهنم اشاره نمود. مرگ. پترسون در 3 اکتبر 1979 درگذشت. او در قبرستان کوه الیوت در Zion، ایلینویز به خاک سپرده شد.
لورا جانسون (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
باربارا بابکوک (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال های ۱۹۵۶ تا ۲۰۰۴ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به پزشک دهکده (در نقش دوروتی)، دور و دورتر، ، طبل را آهسته بزن، با هم خوشبخت، شاهزاده خانم کوارتربک و جاده فرعی اشاره کرد.
بکی آن بیکر (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا است. او در فیلم های "پایان تور، قهرمانان بی بندوبار، جک پات!، تنها با هم" و مجموعه تلویزیونی فریک ها و گیک ها بازی کرده است.
زبان نورفکی زبانی است که باشندگان جزیره نورفک در اقیانوس آرام بدان سخن می رانند. این زبان آمیزه ای از انگلیسی قرن هجدهمی با زبان تاهیتیایی است که توسط پیت کرنی زبانان جزایر پیت کرن به نورفک آورده شد. در کنار انگلیسی، نورفکی نیز در این جزیره زبان رسمی است. با این همه این زبان امروزه یک زبان در خطر نابودی شمرده می شود. منابع. Wikipedia contributors, "Norfuk dialect," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Norfuk_dialect&amp;oldid=608497040 (accessed August 14, 2014).
بلانش بیکر (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، فیلم نامه نویس، تهیه کننده، و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او در فیلم "مرده خنده دار" بازی کرده است.
دایان بیکر (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و تهیه کننده اهل آمریکا است. وی از سال ۱۹۵۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به سفر به مرکز زمین، مارنی، سکوت بره ها، پسر کابلی، شجاعت در زیر آتش، ۳۰۰ اسپارتان و اسب در کت و شلوار فلانل خاکستری اشاره کرد.
تالیا بالسام (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به فقط برای سکس، ارزش، کیک خواران، خون سرد و حواس پرتی اشاره کرد.
لین باری (; – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
آنیتا بارون (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به جنگ در خانه اشاره کرد.
کرمل مایرز (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. فیلم شناسی. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "نمایش نمایش ها" و "نابردباری" اشاره کرد.
وندی باری (؛ – ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا-ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۳۲ تا ۱۹۶۲ میلادی فعالیت می کرد. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد. مرگ. او در سال 1978 در انگلوود، نیوجرسی، در سن 65 سالگی به دنبال سکته ای که چندین سال او را ناتوان کرده بود، درگذشت. او در قبرستان کنسیکو در والهالا، نیویورک به خاک سپرده شد.
کریستی برنکلی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و مانکن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او در فیلم تعطیلات نشنال لمپون بازی کرده است.
میریام فلین (؛ زادهٔ ) یک بازیگر سینما، و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم های معروف او می توان به فیلم های "آقای مادر" و "تعطیلات نشنال لمپون" اشاره کرد.
وایولا بری (زاده ۴ مارس ۱۸۹۴ - درگذشت ۲ آوریل ۱۹۶۴) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. فیلم شناسی. از فیلم های او می توان به "سرگرمی مورد علاقه اش" و "کمک! کمک! هاری!" اشاره کرد.
روبن بارتلت (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
تونی بازیل (؛ زادهٔ ) یک موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۶۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به ایزی رایدر، پنج بخش آسان، مادر، کوزه ها و سرعت، میرا برکینریج و پسیفیک پالسیدس اشاره کرد.
باربارا بیتس (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته می توان به "همه چیز درباره ایو، دوجینش ارزان تر است" و "جانی بلیندا" اشاره کرد.
فلورنس بیتس (; – ) یک هنرپیشه و وکیل اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۳۷ تا ۱۹۵۳ میلادی فعالیت می کرد.
پالونجی میستری (زاده ۱۹۲۹) کارآفرین، سرمایه دار و مهندس عمران هندی-ایرلندی است، که در حال حاضر به عنوان مالک و رییس هیئت مدیره گروه شاپورجی پالونجی فعالیت می نماید. پالونجی میستری در سال ۲۰۱۳ با دارایی خالص ۱۲٫۵ میلیارد دلار، به عنوان پنجمین فرد ثروتمند هند و ثروتمندترین فرد ایرلند، شناخته شد. میستری در سال ۲۰۱۴ با دارایی ۱۵٫۲ میلیارد دلار، از سوی مجله فوربز، در رتبه ۶۸ از فهرست ثروتمندترین افراد جهان قرار گرفت. وی از پارسیان هند است و از اعضای خانواده تاتا بشمار می آید.
کیت بروس (؛ – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
دورتی وست (; – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۶ میلادی فعالیت می کرد. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
آرلین فرانسیس (Arline Francis Kazanjian) (۲۰ اکتبر ۱۹۰۷ – ۳۱ مه ۲۰۰۱) بازیگر، مجری برنامه گفتگوی رادیویی و تلویزیونی آمریکایی بود. او بیشتر به خاطر نقش طولانی مدتش به عنوان یک پانلیست در برنامه بازی تلویزیونی «خط من چیست؟» که به طور مرتب به مدت ۲۵ سال، از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۵، در هر دو نسخه شبکه ای و سندیکایی این برنامه در آن ظاهر شد، شناخته می شود. زندگی نامه کوتاه. فرانسیس در ۲۰ اکتبر ۱۹۰۷ در بوستون، ماساچوست، به دنیا آمد. دختر لیا (نام خانوادگی دیویس) و آرام کازنجیان پدر ارمنی او در سن ۱۶ سالگی در پاریس در حال تحصیل هنر بود که متوجه شد پدر و مادرش هر دو در یکی از قتل عام هایی که دولت عثمانی در ترکیه بین سال های ۱۸۹۴ و ۱۸۹۶ مرتکب شده بود، کشته شده اند. او به ایالات متحده مهاجرت کرد و یک عکاس پرتره شد، استودیوی خود را در بوستون در اوایل قرن بیستم افتتاح کرد. بعدها در زندگی، کازانجیان بوم هایی از چوب های سگ، «خرگوش در حال پرواز» و دیگر صحنه های طبیعت را نقاشی کرد و آنها را در حراجی در نیویورک به فروش رساند. وقتی فرانسیس هفت ساله بود، پدرش تصمیم گرفت که فرصت ها در نیویورک بیشتر باشد و خانواده را به آپارتمانی در وا
شینگتن هایتس، منهتن منتقل کرد. او تا زمانی که در سال ۱۹۹۳ وارد خانه سالمندان سانفرانسیسکو شد، مقیم نیویورک بود. زندگی شغلی. پس از حضور در کالج فینچ، فرانسیس حرفه ای متنوع را به عنوان یک سرگرمی متفرقه در شهر نیویورک آغاز کرد. او با بازی در بسیاری از تئاترهای محلی و نمایش های خارج از برادوی و در ۲۵ نمایشنامه برادوی تا سال ۱۹۷۵، به یک بازیگر برجسته صحنه تبدیل شد. در سال ۱۹۳۲، او اولین فیلم خود را در فیلم قتل های یونیورسال در خیابان سردخانه انجام داد. او تا دهه ۱۹۷۰ به طور پراکنده در فیلم ها ظاهر شد. فرانسیس به یک شخصیت مشهور رادیویی شهر نیویورک تبدیل شد و چندین برنامه را میزبانی کرد. در سال ۱۹۳۸ او مجری زن برنامه بازی رادیویی نام من چیست؟ شد. اگرچه چندین مرد در طول سال ها به عنوان مجریان مشترک ظاهر شدند، فرانسیس تنها مجری زن در طول برنامه طولانی مدت (در شبکه های ABC, NBC و Mutual) تا پایان آن در سال ۱۹۴۹ بود. در سال ۱۹۴۰، فرانسیس نقش بتی را در بتی و باب، پخش اولیه اپرا رادیویی، بازی کرد. در سال ۱۹۴۳، او به عنوان مجری برنامه بازی های رادیویی شبکه ای، Blind Date، که از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۲ نیز در تلویزیون ABC و NBC می
زبانی کرد، شروع به کار کرد. از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۶۱ او جایگزین دائمی دیو گارووی در برنامه امروز بود. او در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ به طور منظم در مانیتور رادیو NBC مشارکت داشت و یک برنامه چت طولانی مدت در ظهر در WOR-AM را میزبانی کرد که از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۴ اجرا شد. فرانسیس در برنامه هفتگی بازی «خط من چیست؟» شرکت می کرد. از قسمت دوم آن در CBS در سال ۱۹۵۰ تا لغو شبکه آن در سال ۱۹۶۷، و در نسخه روزانه آن از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۵. برنامه اصلی، که مهمانانی را که شغل یا «خط» آنها را می توانستند حدس بزند، به یکی از نمایش های بازی تلویزیونی کلاسیک تبدیل شد که به دلیل شهرنشینی میزبان و اعضای میزگرد آن مورد توجه قرار گرفت. او در نمایش های بازی دیگر، از جمله بازی Match, Password, To Tell the Truth، و سایر برنامه های تولید شده توسط مارک گودسون و بیل تادمن ظاهر شد، از جمله میزبانی کوتاه مدت در نمایش Goodson-Todman By Popular Demand، که جایگزین میزبان اصلی رابرت آلدا شد. بر اساس TV Guide، فرانسیس پردرآمدترین شرکت کننده در پنل نمایش بازی در دهه ۱۹۵۰ بود که در نسخه اصلی What's My Line؟ به ازای هر نمایش ۱۰۰۰ دلار (معادل ۹۰۰۰ دلار در سال ۲۰
۲۳) درآمد داشت. در مقابل، دوروتی کیلگالن و فی امرسون، دومین پانلیست پردرآمد تلویزیون، ۵۰۰ دلار (معادل ۴۵۰۰ دلار در سال ۲۰۲۳) برای هر حضور دریافت کردند. فرانسیس نقش اصلی آخرین قسمت های The Comeback Story را برعهده داشت، یک نمایش واقعی کوتاه مدت در سال ۱۹۵۴ در ABC که در آن بیشتر افراد مشهور داستان هایی را دربارهٔ غلبه بر ناملایمات در زندگی شخصی خود به اشتراک می گذاشتند. فرانسیس پیشگام زنان در تلویزیون بود و یکی از اولین کسانی بود که برنامه ای را اجرا کرد که ماهیت موسیقی یا نمایشی نداشت. از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۷، او مجری و سردبیر خانه، برنامه یک ساعته مجله NBC در طول روز با محوریت زنان بود، که توسط رئیس شبکه پت ویور برای تکمیل برنامه های امروز و امشب شبکه طراحی شد. در سال ۱۹۵۴، او بر روی جلد مجله نیوزویک ظاهر شد. او در اواسط دهه ۱۹۵۰ میزبان گشت استعدادهای درخشان بود. در سال ۱۹۶۲، فرانسیس یکی از افراد متعددی بود که در یک دوره زمانی قبل از اینکه جانی کارسون به عنوان مجری از جک پار به عنوان میزبان انتخاب شود، به عنوان میزبان مهمان امشب استخدام شد. این باعث شد که او اولین زنی باشد که نه تنها امشب، بلکه یک برنامه گفتگوی ش
بکه ملی ایالات متحده در اواخر شب را میزبانی می کند. او در چند فیلم هالیوودی ایفای نقش کرد و در نقش یک خیابان گرد که طعمه بلا لوگوسی دانشمند دیوانه در فیلم Murders in the Rue Morgue (1932) می شود، بازی کرد. در خاطرات خود، فرانسیس گفت که او برای این فیلم انتخاب شد، اگرچه تنها تجربه بازیگری او در آن زمان در یک تولید کوچک شکسپیر در مدرسه صومعه ای بود که او در آن تحصیل کرده بود. حدود شانزده سال بعد، او در نسخه سینمایی نمایشنامه همه پسران من (۱۹۴۸) اثر آرتور میلر با ادوارد جی رابینسون ظاهر شد. در دهه ۱۹۶۰، فرانسیس سه فیلم ساخت: یک، دو، سه (۱۹۶۱)، به کارگردانی بیلی وایلدر و فیلمبرداری در مونیخ، که در آن نقش همسر جیمز کاگنی را بازی کرد. The Thrill of It All (1963) با دوریس دی و جیمز گارنر. و در سال ۱۹۶۸ نسخه تلویزیونی نمایشنامه لورا که چندین بار روی صحنه بازی کرده بود. آخرین بازی او در فیلم فدورا (۱۹۷۸) وایلدر بود. در سال ۱۹۷۸، فرانسیس زندگی نامه خود را به نام آرلین فرانسیس: خاطرات، با دوست دیرینه فلورانس روم نوشت. در سال ۱۹۶۰، او چیزی معین را نوشت: جادوی جذابیت، و یک کتاب آشپزی به نام زمانی برای آشپزی نیست، در سال ۱
۹۶۱ منتشر کرد. او از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۲ عضو هیئت داوران جوایز پی بادی بود. فرانسیس همچنین در برنامه های تلویزیونی از جمله خانم G. Goes to College در سال ۱۹۶۲ در قسمت "مادر Affair" مهمان بود. فرانسیس در طول دهه ۱۹۸۰ به صورت پراکنده در تلویزیون حضور پیدا کرد و آخرین حضور او در جشن تولد مارک گودسون و در نمایش هوارد استرن با رابین کویورز و کیتی کارلایل در سال ۱۹۹۱ بود. زندگی شخصی. فرانسیس دو بار ازدواج کرد. اولین ازدواج او، از ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۵، با نیل اگنیو، مدیر اجرایی پارامونت پیکچرز بود. آنها در سال ۱۹۴۵ طلاق گرفتند. او در مورد این تجربه در زندگی نامه خود در سال ۱۹۷۸ نوشت: پس از ایجاد وقفه فیزیکی واقعی، برای من راحت تر از آن چیزی بود که فکرش را می کردم، برای نیل توضیح دهم که چه احساسی داشتم، چه احساسی را برای مدت طولانی داشتم. البته نه همه. من احساس می کردم حوزه هایی وجود داشت که حتی آن زمان هم نمی توانستم درباره شان صحبت کنم، که برای او خیلی آزاردهنده بود. من نسبتاً او را می دیدم، و او از من خواستگاری می کرد که انگار تازه با هم آشنا شده بودیم، اما من در حال ساختن نقاط قوتی بودم که به من امکان داد نه تنها در برابر ب
داخلاقی های او (از جمله یک خانه کوچک دوست داشتنی که در نیویورک به عنوان وسوسه ای برای تغییر عقیده من خرید) بلکه در مقابل والدینم نیز مقاومت کنم، آنها هم هر کاری می کردند تا ببینم من به وضعیتی که قبلاً برگشته بودم. همان طور که او در زندگی نامه خود فاش کرد، اعتراف کرد که هرگز نباید با نیل اگنیو ازدواج می کرد زیرا عاشق او نبود. در طول ازدواج، او با تهیه کننده و بازیگر مارتین گابل آشنا شد و عاشق او شد. او او را تشویق کرد تا اگنیو را طلاق دهد، که یکی از منابع عذاب او بود زیرا والدینش اگنیو را مانند یک پسر دوست داشتند. پس از اینکه فرانسیس از او طلاق گرفت تا با گابل ازدواج کند، آنها در ابتدا به دلایل مختلفی از جمله طلاق او، گابل را دوست نداشتند. ازدواج فرانسیس با گابل از سال ۱۹۴۶ تا زمان مرگ او در سال ۱۹۸۶ ادامه داشت. گابل مهمان مکرر میهمان در برنامه What's My Line بود؟ این زوج که اغلب در برنامه با هم دوست داشتند، صاحب پسری به نام پیتر گابل شدند که در ۲۸ ژانویه ۱۹۴۷، یک محقق حقوقی مرتبط با کالج جدید کالیفرنیا در سانفرانسیسکو به دنیا آمد. پیتر گابل یکی از سردبیران تیکون، یک مجله تفسیری جامعه یهودی بود. پیتر در حالی ک
ه به عنوان راهنمای تور در نمایشگاه جهانی نیویورک در سال ۱۹۶۴ کار می کرد، مادرش را به عنوان یک شرکت کننده در برنامه What's My Line؟ غافلگیر کرد. فرانسیس و شوهرش در ژوئن ۱۹۶۲ شکایتی را به مبلغ ۱۸۵۰۰۰ دلار که توسط بیوه مردی از دیترویت تنظیم شده بود، به پایان رساندند که بر اثر سقوط یک دمبل از آپارتمان طبقه هشتم خانواده گابل در برج ریتز و ضربه به سر او در حالی که او برای جشن تولدش به نیویورک رفته بود، کشته شد. فرانسیس، گابل، و پسرشان پیتر در حال تعطیلات در کانکتیکات بودند که حادثه ۱۹۶۰ رخ داد. فرانسیس به خدمتکارشان دستور داده بود تا زمانی که آنها نبودند فرش را شامپو بشویید. خدمتکار پنجره ها را برای مدت طولانی باز نگه داشت تا بوی شامپو به حداقل برسد. دمبل بخشی از تجهیزاتی بود که فرانسیس برای تمرین منظم وزنه برداری از آن استفاده می کرد. در ۲۶ مه ۱۹۶۳، فرانسیس در حالی که به تنهایی از یک تئاتر در لانگ آیلند به سمت استودیو منهتن می رفت، در حالی که او برای پخش زنده برنامه What's My Line؟ نیرویی که از یک ماشین به ماشین او اصابت کرد باعث شد که او روی سطح خیس پارک وی ایالتی شمالی لغزید، از جداکننده بتنی بزرگراه پرید و با خ
ودروی حاوی پنج سرنشین برخورد کرد که یکی از آنها کشته شد. فرانسیس دچار شکستگی استخوان ترقوه، ضربه مغزی و بریدگی ها و کبودی های زیادی شد. فرانسیس به خاطر پوشیدن یک آویز الماس به شکل قلب، هدیه ای از Gabel، که تقریباً در تمام برنامه های What's My Line خود می پوشید، شهرت داشت. در سال ۱۹۸۸ هنگامی که او از تاکسی شهر نیویورک خارج می شد، یک سارق آویز را از او دزدید. مرگ. فرانسیس در سن ۹۳ سالگی در ۳۱ مه ۲۰۰۱ در سانفرانسیسکو، کالیفرنیا بر اثر بیماری آلزایمر و سرطان درگذشت. او در پارک یادبود روزولت در ترووس، پنسیلوانیا به خاک سپرده شده است.
محمدعلی نژادسارخانی در سال ۱۳۱۷ به دنیا آمد بعد از طی مراحل تحصیلات عمومی به دانشگاه تبریز وارد و در رشته تخصص جراحی عمومی فارغ التحصیل شد. با آغاز مبارزات انقلاب به صف مبارزین با حکومت پهلوی پیوست و از نزدیکان به محمدعلی رجایی وسید محمود طالقانی بود. او در سال ۱۳۵۳ توسط نیروهای ساواک بازداشت گردید و به مدت چهار سال در کمیته مشترک و زندان اوین زندانی بود بعد از پیروزی انقلاب به تبریز بازگشت و در مسئولیتهای متعددی انجام وظیفه نمود. ایشان با شروع جنگ تحمیلی به عنوان پزشک در مناطق جنگی انجام وظیفه کرد. در حال حاضر ایشان به تدریس در دانشگاه مشغول می باشد. وی همزمان کلاسهای درس آموزش و تفسیر قرآن را در مسجد طوبی تبریز برگزار می کند.
سایروس پالونجی میستری (زاده ۴ ژوئیه ۱۹۶۸) کارآفرین، سرمایه دار و مدیر ارشد اجرایی هندی-ایرلندی است، وی از پارسیان هند می باشد، که اکنون به عنوان رییس هیئت مدیره شرکت های تاتا موتورز، گروه تاتا، جگوار لندرور، جگوار کارز، تاتا استیل، خدمات مشاوره تاتا و تاتا پاور فعالیت می نماید. وی فرزند پالونجی میستری است و از اعضای خانواده تاتا بشمار می آید.
زن در بالا فیلمی محصول سال ۲۰۰۰ به کارگردانی فینا تورس است. در این فیلم بازیگرانی همچون پنلوپه کروز، موریلو بنسیو، هارولد پرینوا، مارک فیورستین، جان دی لانسی، آن رمزی، جان دی لانسی و آنا گستایر ایفای نقش کرده اند. داستان. داستان در مورد زن آشپز برزیلی بنام ایزابلا (پنلوپه کروز) است. بعد از اینکه شوهرش که از بیماری ایزابلا خسته شده به او خیانت می کند، به سان فرانسیسکو می آید.
پیرمرد صدساله ای که از پنجره فرار کرد و ناپدید شد کتابی است به قلم یوناس یوناسون، که با سه ترجمه، شادی حامدی آزاد از انتشارات به نگار، فرزانه طاهری از انتشارات نیلوفر در بهار ۹۳ وجلال رضایی راد از انتشارات نشانه در سال۹۷ در ایران منتشر شده است. تازه ترین ترجمهٔ منتشرشده، از نشر آموت است که در سال ۱۳۹۹ و با برگردان کیهان بهمنی منتشر شده است. در سال ۲۰۰۹ در سوئد رمانی منتشر شد با تیتری عجیب و طولانی: «پیرمرد صدساله ای که از پنجره بیرون پرید و ناپدید شد». نخستین رمان یوناس یوناسون، روزنامه نگار ۴۹ ساله، ابتدا نه توجه زیادی برانگیخت و نه کسی برای آن موفقیتی بزرگ پیش بینی کرد، اما این رمان سال بعد پرفروش ترین کتاب سوئد شد و به زودی در سراسر جهان به یکی از محبوب ترین رمان ها بدل گشت. در طول خواندن کتاب، ما داستان زندگی پیرمرد قهرمان داستان و از ورای آن تاریخ قرن بیستم را هم البته به صورت طنز مرور می کنیم. در حقیقت نویسنده کتاب هر بار به بهانه ای قهرمان داستان را در یک رشته اتفاقات تصادفی درگیر می کند تا او با تعدادی از مهم ترین شخصیت های سیاسی سدهٔ بیستم دمخور شود: استالین، فرانکو، ترومن، چرچیل، مائو، کیم ایل سونگ
و … از این طریق و با مرور خاطرات پیرمرد، ما البته به صورت طنز در بطن حوادثی مثل ساخت بمب اتم، جنگ های داخلی اسپانیا و انقلاب چین قرار می گیریم. نویسنده حتی، قهرمان داستان را در سال های دهه ۱۳۲۰ به ایران هم آورده است و باعث شده او توسط سازمان امنیت وقت دستگیر هم بشود! در این میان، نه راوی و نه آدم های اثر، هیچ کدام در پی ارائه تصویری درست و واقعی از زندگی و رخدادهای گذشته و حال نیستند: آن ها، واقعیت را در هم می شکنند، آن را به بازی می گیرند و از نو بنایش می کنند. این ویران کردن و دوباره ساختن، در سایه طنز رخ می دهد و طنز، رشته ای است که ماجراهای گذشته و حال را به هم پیوند می دهد و ماجرا را پیش می برد. نویسنده در این اثر همه چیز اعم از رخدادهای تاریخی، اندیشه، فلسفه، کتاب مقدس تا مظاهر روزمره زندگی را به طنز می گیرد و دنیایی می سازد که به گفته خودش به نحوی هوشمندانه، ابلهانه است.
«آغاز» اولین قسمت از مجموعه تلویزیونی سوپرنچرال، با نویسندگی اریک کریپک و کارگردانی دیوید ناتر است؛ که در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۵ در شبکه دابلیوبی برای اولین بار پخش شد. این قسمت، معرفی شخصیت های سم (جرد پادالکی) و دین وینچستر (جنسن اکلس) را نشان می دهد، که در سراسر کشور برای شکار موجودات فراطبیعی سفر می کنند. هم چنین، درحالی که به دنبال پدر خود جان وینچستر (جفری دین مورگان) هستند، به عنوان نبرد، با شبح سفیدرنگ یک زن (سارا شاهی) مواجه می شوند. اریک کریپک، نویسنده سریال، به مدت ده سال در حال توسعه این داستان، قبل از ایجاد سریالش بود. قبل از فیلم برداری، اسکریپت های سریال، تحت تجدید نظرهای متعددی بود. قسمت های این سریال، در لس آنجلس تهیه شده است، هرچند قسمت های آینده سریال در ونکوور، بریتیش کلمبیا، برای صرفه جویی در هزینه سریال فیلمبرداری شد. موسیقی متن این قسمت را کریستوفر لنرترز، دوست اریک کریپک برعهده دارد. داستان. در لورنس، کانزاس، مری وینچستر (سامانتا اسمیت) متوجه صدا عجیبی از گهواره پسرش سم می شود. پس از رسیدن به اتاق سم، متوجه شخصی ایستاده در کنار گهواره می شود. شوهر او جان (مورگان)، با جیغ او از خواب بیدا
ر، و پس از مراجعه به اتاق سم، شاهد سوختن مری در آتش و در سقف اتاق می شود. او در شعله های آتش می سوزد، و جان مجبور به تخلیه خانه با سام و پسر بزرگش، دین می شود. بیست و دو سال بعد، سم (پادالکی) و دوست دخترش جسیکا مور (آدریان پالیکی)، پس از کسب رتبه بالا در آزمون پذیرش دانشکده حقوق، این موفقیت را جشن می گیرند. بعد از آن شب، دین (اکلس)، به خانه سم می رود. هرچند برادران در مدت چند سال پس از رفتن سم به کالج با یکدیگر صحبت نکردند، دین برای کمک در پیدا کردن پدر خود، در حالی که در یک شکار موجود فراطبیعی ناپدید شد، به سم مراجعه می کند. سپس سم از پیغام گیر صوتی پدر خود، صدا الکترونیکیه زنی را می شنود که می گوید: «من هرگز نمی توانم به خانه بروم»؛ پس او برای کمک به دین برای جستجوی پدرشان، موافقت می کند. برادران سر به آخرین محل ناپدیدشدن -شناخته شده به عنوان شهر جریکو- مرد جوانی می زنند، جایی که در آنجا مردان جوان بسیاری طی ده سال ناپدید شده اند. سم و دین متوجه افسانه محلی ای در آن شهر می شوند، که در آن دختر جوانی که در گذشته به قتل رسیده، به عنوان یک آدم کش بازگشته است. در ادامه تحقیقات، آن ها متوجه کنستانس ولش (شاهی)، زن
ی که از روی یک پل در نزدیکی محل زندگی اش، پس از غرق شدن کودکان خود پرید، می شوند. در هنگام شب، و پس از رسیدن سم و دین به همان پل، سم به دین می گوید که دیگر نمی خواهد تا موجودات فراطبیعی را شکار کند. او به دین می گوید که یافتن هرچیزی که مادرشان را کشته است -هدف و چیزی که پدرشان برای خون خواهی به دنبالش است-، باعث بازگشت مادرشان نمی شود. سپس روح ولش پس از ظاهر شدن در لبه پل، به رودخانه می پرد. سم و دین بعد از آن به یک موتل محلی برای استراحت می روند، و کشف می کنند که یک اتاق از همین موتل نیز، در اجاره پدرشان است. آن ها پس از ورود به اتاق، به جستجوی آن می پردازند؛ و متوجه می شوند، که کنستانس همان زن در سفید است. هنگامی که دین اتاق را برای گرفتن غذا ترک می کند، او توسط پلیس، که به اعتقاد آن ها او به ناپدیدی ها متصل است، دستگیر می شود. در ایستگاه پلیس، آن ها به دین دفتری را نشان می دهند، که متعلق به پدرش است؛ و پس از بازکردن آن، متوجه یادداشت «دین ۱۱۱–۳۵» در داخل آن می شود. زمانی که دین در بازجویی است، سم رد شوهر کنستانس (رایلزبک) را دنبال می کند؛ و متوجه مکان خاک کنستانس و خانه غرق شده کودکانش می شود. سپس سم یک تم
اس جعلی به ۹۱۱ می دهد، تا دین بتواند از آن جا فرار کند. با این حال، کنستانس سم را هدف خود قرار می دهد، و از سم می خواهد تا او را به خانه ببرد. سم از این کار امتناع می کند، اما کنستانس ماشین را تسخیر کرده، به طوری که ماشین بدون رانندگی سم، او را به خانه می برد. او زمان که به خانه قدیمی اش می رسد، به سم حمله می کند. در همین لحظه، دین کنستانس را با استفاده از سنگ نمک، به طور موقت دور می کند؛ و سم با استفاده از این فرصت، ماشین را با ضربه ای به دیوار خانه، به داخل می برد. سپس کنستانس دوباره ظاهر می شود و به آن ها حمله می کند، اما روح کودکانش در مقابل او ظاهر می شود. سپس آن ها مادرشان را در آغوش می گیرند، و هر سه با یکدیگر از بین می روند. در ادامه دین مختصاتی را از پیام جان دریافت می کند که نشان می دهد که آخرین بار در کجا بوده است. اما سم هنوز علاقه ای برای پیوستن به دین، برای جستجوی پدرشان ندارد؛ پس دین او را مقابل آپارتمانش پیاده می کند. سم پس از ورود به خانه و دراز کشیدن بر روی تخت، متوجه می شود که جسیکا مانند مادرش به سقف آویخته شده و در حال شعله گرفتن است. او زمانی که در شعله های آتش گرفتار می شود، دین وارد خا
نه شده و سم را نجات می دهد. در حالی که آتش نشان ها در تلاش برای خاموش کردن شعله های آتش بودند، سم تصمیم می گیرد تا برای جستجوی پدر خود و موجودی که مادرش و جسیکا را کشته است، به دین بپیوندد. تولید. توسعه. قبل از ورود "سوپرنچرال" به عنوان یک مجموعه تلویزیونی، اریک کریپک، نویسنده و خالق این داستان، به مدت ده سال بر روی توسعه آن، کار کرده بود. از آنجا که او پیش از این سری دابلیوبی تارزان را نوشته بود، یک شانس جدید برایش ایجاد شد، که ایده جدیدی به شبکه ارائه کند. او داستان "سوپرنچرال" را، با توجه به افسانه های محلی که او در دوران کودکی اش شیفته آن شده بود، ساخت. اگرچه او سوپرنچرال را به عنوان یک فیلم پیش بینی کرده بود، او چندین سال ناموفق را، برای ایجادش به عنوان یک مجموعه تلویزیونی صرف کرد. کریپک خواهان مجموعه تلویزیونی با داشتن سفر جاده ای بود. او در این باره به روزنامه نیویورک تایمز می گوید: زمانی که نوبت به نام دو شخصیت اصلی سریال رسید، کریپک نام آن دو را برای ادای احترام به رمان سفر جاده ای جک کرواک، با نام "در جاده"، «سال» و «دین» انتخاب کرد. با این حال تهیه کنندگان شبکه، نام «سال» را برای شخصیت اصلی نامناسب
دانستند، و نام «سم» را جایگزین آن کردند. هم چنین برای نام خانوادگی برادران نیز، به عنوان اشاره به نام هریسون فورد، «هریسون» در نظر گرفته شده بود. با این حال، به دلیل زندگی سام هریسون در کانزاس، و به دلایل قانونی، این نام نیز تغییر پیدا کرد. ترکیب علاقه کریپک به عمارت وینچستر و تمایلش به ایجاد مجموعه ای با احساسی از «مدرن غربی»، باعث شد تا نام «وینچستر» برای نام خانوادگی دو شخصیت اصلی سریال، انتخاب شود. هم چنین قرار شد تا نام «جک» نیز، به عنوان نام پدر این دو شخصیت انتخاب شود؛ و با این حال، این نام نیز به مشکل خورد. به دلیل سکونت یک جک وینچستر در کانزاس، کریپک دوباره مجبور به تغییر نام به «جان» شد. بازیگران و شخصیت ها. سریال "سوپرنچرال" بیشتر بر روی دو شخصیت سم و دین وینچستر، برادرانی که در سراسر کشور آمریکا شیاطین و دیگر اشکال از موجودات ماوراطبیعی را شکار می کنند، متمرکز شده است؛ کریپک بیشتر سعی کرده است، تا آن ها را به لوک اسکای واکر و هان سولو تشبیه کند. جرد پادالکی، بازیگر نقش سم وینچستر، دربارهٔ نقش در این سریال می گوید: در ابتدا برای این نقش، ناتر از جنسن اکلس، بازیگر نقش دین وینچستر خواسته بود که آن ر