Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رفیع الدین بن میرزا علی اصغر طباطبائی تبریزی مشهور به نظام العلمای تبریزی (١٢١٠-١٢٨٧) نویسنده، ادیب، معلم ناصرالدین میرزا ولیعهد و از علمای شیخیه آذربایجان بود. او در مجلسی که در سال ١٢٢۵ ه.خ برای محاکمه سید علی محمد باب در تبریز برگزار شد شرکت داشت و بعدها صورت محاکمات این مجلس را در رساله ای مرتب و منتشر کرد. نسب. وی از نوادگان عبدالوهاب تبریزی که نسب وی هم به حسن مثنی ابن حسن مجتبی می رسد. زندگی. نظام العلمای تبریزی به سال ١٢١٠ در تبریز متولد شد. پدرش میرزا علی اصغر مستوفی از علمای تبریز بود. او سه برادر با نام های اسدالله،محمود و فضل الله داشت که همه دارای مناصب نظامی و سیاسی بودند. نظام العلمای با دختر امین الوزاره تبریزی ازدواج کرد. او در سال ١٢٨٧ در سن ٧٧ سالگی در نزدیکی تبریز درگذشت و در مقبره خانوادگیش در قم به خاک سپردند. آثار. آداب الملوک، اسرارالشهادة، انیس الادباء و سمیرالسعداء، تحفةالامثال، التحقیقات العلویه، دستور حکمت، دیوان رضویه، مجالس نظامیه، مجمع الفضائل، مصابیح الانوار، مقالات نظامیه فرزندان. نام ١٠ فرزند نظام العلمای تبریزی به ترتیب سن: منابع. نظام العلماء - لغت نامهٔ دهخدا
لوطی واژه ای است که در ایران دورهٔ قاجار و پیش از آن برای توصیف قشری از مردان به کار می رفت که خصوصیاتی از نظر ظاهری و اخلاقی داشتند، از جمله پایبندی به برخی اخلاقیات همچون جوانمردی و امانت داری، اما نسبت به برخی هنجارهای اخلاقی بی تفاوت بودند. لوطی ها اغلب به زورخانه رفت وآمد می کردند، و برخی شان به خوانندگی و رقاصی و اجرای نمایش سرگرمی با میمون یا دیگر حیوانات می پرداختند. لوطی ها شأن پایینی در جامعه داشتند و حتی از سوی برخی، شرور دانسته می شدند. در برخی موارد، واژهٔ لوطی بار جنسی هم داشت. تعریف. لوطی معانی متفاوتی دارد. لوطی در زمان قاجار به گروهی از کشتی گیران و بدنسازان آن زمان که به زورخانه رفت وآمد می کردند، گفته می شد. نشان ظاهری لوطی ها، دستمال یزدی و زنجیر بود. بسیاری از این لوطی ها به عنوان کاسب خرده پا در بازار کار می کردند و بعضی به شغل هایی مانند نگهبانی شب، محافظت از حصارهای شهر و سازماندهی مراسم محرم مشغول بودند. آن ها هنگام پیوستن به گروه لوطیان، به زندگی بر اساس اخلاق جوانمردی، دفاع از ضعیفان در برابر زورگویان، حمایت از محله در برابر تهدیدهای بیرونی و اجتناب از اشتغال به مشاغل پَست سوگند یاد
می کردند. آن ها به هنگام تمرین در زورخانه (حتی در شهرهای ترک زبان مانند تبریز) اشعار شاهنامه را می خواندند و برخی از آن ها به فرقه های تصوف مانند حیدری و نعمتی پیوسته بودند. لفظ «لوطی» در مقابل لفظ «پِنطی» (به معنای فرد بی غیرت و فاقد صفات لوطی گری) به کار می رفته است. از دیدگاه برخی از مردم، لوطی ها پهلوان و قهرمان مردمی بودند؛ اما در نظر برخی دیگر، افرادی شرور تلقی می شدند. لوطی ها معمولاً به چشم پاکی، امانت داری و برخی رسوم مذهبی پایبند بودند، اگر چه نسبت به هنجارهای اجتماعی و موازین اخلاقی رایج بی تفاوت بودند. باده نوشی و قمار که هر دو از نظر شرعی و عرفی در جامعهٔ ایران مضموم بودند، نزد لوطیان امری رایج و پذیرفته شده بودند. لوطی ها در مراسم محرم و صفر هم نقش داشتند و در برپایی تکایا و علم کشی و شورآفرینی در دسته های سینه زنی نقش ایفا می کردند. برخی از لوطیان هم به استخدام روحانیون در می آمدند و مأمور گردآوری مالیات های شرعی نظیر خمس و زکات می شدند. لوطی ها دارای سلسله مراتب بودند. یک لوطی تازه وارد لقب «داش» (مخفف داداش) می گرفت. به تدریج لوطی ها به درجه های بالاتر نظیر «داش مشدی» و «چغاله مشدی» می رسیدن
د. بالاترین درجه بین لوطی ها «باباشمل» نام داشت و معمولاً هر محله تنها یک باباشمل داشت. برای ترقی به درجات بالاتر، لوطی ها می بایست کارهایی از قبیل علم کشی و نوحه خوانی انجام می دادند یا کار برجسته ای می کردند که از عهدهٔ هر کس برنیاید، مثل خوردن یک کاسه هل و گلاب طوری که هیچ ته کاسه باقی نماند، یا شنا کردن بی وقفه برای ۲۰ یا ۳۰ دور در حوض حمام، خوردن ۱۰ دست چلوکباب. لوطی ها در بسیاری از آشوب ها و درگیری ها نقش داشتند و در خط مقدم نزاع با عوامل حکومت بودند. برای نمون، در دورهٔ قاجار و زمان سلطنت فتحعلیشاه، محمدشاه و ناصرالدین شاه و زمان لشکرکشی های آنان به اصفهان، لوطیان نقش چشمگیری در مقاومت داشتند چنانکه سخت ترین شکنجه ها نیز نصیب رهبران لوطی می شد. همچنین، از آنجا که حکومت در تأمین رفاه مردم کوتاهی می کرد، شورش مردم یکی از روش های ارادهٔ عموم بر صاحبان قدرت بود، چرا که حکومت از هزینه های سیاسی و اقتصادی ناشی از بی نظمی، بیم داشت. لوطیان در این شورش ها هم نقش کلیدی داشتند. آن ها اموال ثروتمندان را در این آشوب ها غارت می کردند و بعد بین فقرا تقسیم می کردند. در شهرهای ایران قاجار که محله ها به دو دستهٔ اعیان
نشین و فقیرنشین قابل تقسیم بود، لوطیان در محله های فقیرنشین جنبش و فعالیتشان همواره نیرومند بود. لوطی ها سبک حرف زدن خاصی داشتند، از جمله این که ناسزاهایی مخصوص به خود داشتند؛ مثلاً به جای بی مروت و بدکردار از لفظ های «لامروت» و «لاکردار» استفاده می کردند. خاستگاه. واژهٔ لوطی ریشه در نام قوم لوط دارد. لوطی و لاطی هر دو به معنای غلامباره و کودک باز هستند و این واژه با همان معنا تا اواخر سدهٔ ۱۲۰۰ ه .خ به کار می رفته است. اما این واژه در زمان معاصرتر بیشتر به معنای فرد بی باک و نامقید به کار می رود. لفظ لوطی اولین بار توسط کسایی شاعر قرن چهارم به کار رفته، که لوطی ها را با «بچه های بی ریش» یکی دانسته است. مولوی و عبید زاکانی لوطی ها را شاهدباز می دانستند و واژهٔ لواطی هنوز همان طور استفاده می شود. ناصرخسرو هم از لوطیان در کنار شرابخواران، دزدان و روسپی فروشان نام می برد. اما همهٔ متون دلالت هایشان بر مفاهیم منفیِ جنسی نیست؛ مثلاً سوزنی هشدار می داد که در معاملات تجاری نمی شود به لوطی ها اعتماد کرد. در زبان هندی نیز واژهٔ «بانکا» چنین بار معنایی را دارد و به افراد نامقید ولی بی باک گفته می شود. منشأ استفادهٔ امر
وزین از واژهٔ لوطی بازار یا لوطی بازی به معنای تقلب کردن، خصوصاً در امور مالی، و لوطی کردن به معنای اسراف و صرفه جویی نکردن از همین جاست. در قرن شانزدهم میلادی (معادل دورهٔ صفویه) و احتمالاً خیلی قبل تر، این لفظ برای اشاره به گروهی از "قلندران بی سر و پا" و "لوطیان قلندرنمای بنگیانه" (درویشان بینوا و سرگرم کنندگان درویش نما که از مواد مخدر استفاده می کردند) به کار می رفت. لوطی به دلقکان دربار امیری و سرگرم کنندگان دوره گرد (بندبازان، رقاصان و دلقکان) که کمدی بداهه اجرا می کردند یا آن ها که حیوان، معمولاً میمون، خرس یا بز، همراه داشتند و با موسیقی می رقصیدند هم گفته می شد. در قرن نوزدهم این لفظ به دزدانی مانند رابین هود که به سنت عیاری، حاکمان ستمگر را به چالش می کشیدند به کار می رفت. لوطی ها جدا از جنبهٔ ضد اجتماعی خود به خاطر لوطی گری یا جوانمردی شناخته می شدند. به این دلیل، از الفاظ لوطی خدایی و لوطی اللهی که هر دو به معنای ارتباط فعالیت های آنان با عدالت الهی بود، استفاده می شد. پدیدهٔ لوطی گری احتمالاً شکلی انحطاط یافته از تشکیلات اهل فتوت و عیاران است. عیاری احتمالاً ریشه در دورهٔ اشکانیان دارد. با فروپا
شی ساسانیان و ورود اسلام به ایران، عیاران در گروه های اجتماعی سازمان یافتند و در مقابل ظلم حاکمان مستبد که مالیات های سنگین بر مردم وضع می کردند، ایستادگی کردند. فعالیت های آنان در خراسان و سیستان و عراق بر شکل گیری صفاریان مؤثر بود. ویژگی هایی که در آیین فتوت و عیاران شناخته شده بود، نظیر جوانمردی، حمایت از سالمندان، سخاوت، وفاداری و غریب نوازی، همان هایی هستند که بعدها نزد لوطی ها نیز نمود داشتند. اما تا دورهٔ صفویه، اهل فتوت تدریجاً دچار انحطاط های اخلاقی شدند و در دورهٔ صفویه تدریجاً جای خود را به لوطی ها و مشدی ها دادند. پوشش. پوشش رایج لوطی ها در دوران حکومت پهلوی شامل کلاه مخملی، سبیل تاب دار، و کت و شلوار مشکی بود. اما پیش از آن و در دورهٔ قاجاریه، پوشش لوطی ها شامل این موارد بود: دستمال ابریشمی کاشانی، چپق با چوب آلبالو یا عناب، شالی که به دور کمر بسته می شد و جام برنجی کرمانی را نگه می داشت، گیوه، زنجیر یزدی، و قمهٔ اصفهانی. موسیقی. ساسان فاطمی در مقاله ای، نقش لوطی ها در موسیقی را شرح داده است. وی با تحقیق در منابع نشان داد که واژهٔ لوطی به موسیقی دان-رقاص های دوره گرد اطلاق می شد که حیوان بازی می
کردند. اگر چه این واژه بیشتر در دههٔ ۱۳۲۰ و ۱۳۳۰ ه .خ کاربرد داشت اما ریشهٔ آن به بیش از صدسال پیش از آن بازمی گردد، چنان که حتی در زمان ناصرالدین شاه هم از لوطی هایی ذکر آمده که میمون و حتی شیر پرورش می دادند و با تنبک به هنرنمایی می پرداختند. لوطی ها موسیقی و سرگرمی را در هم می آمیختند و در کنار رقص و ساز و آواز و بازی با حیوانات، کارهای دیگری همچون تقلید صدا و پانتومیم و رقص های مضحک هم انجام می دادند. باید توجه داشت که همهٔ لوطی ها موسیقی دان نبودند، و «داش مشدی ها» و بزن بهادرهایی که لوطی صفت بودند نیز «لوطی» نام داشتند و تنها آن دسته شان که از صدای خوش و استعداد موسیقی برخوردار بودند به این امر مشغول می شدند. در مناطق روستایی، لوطی ها نوعی از موسیقی سازی را اجرا می کردند که در آن از سرنا همراه نقاره یا دهل استفاده می شد. از نظر نقش موسیقی، لوطی ها جایگاه نازلی داشتند و تحقیری که به آن ها روا می شد نه فقط به دلیل شأن اجتماعی شان، که به دلیل نوع موسیقی شان بود. در جامعهٔ ایران در آن زمان، موسیقی سازی به دلایل دینی مکروه بود اما موسیقی آوازی پذیرش بیشتری داشت. لوطی ها که موسیقی سازی را به شکل حرفه ای و در
قبال دریافت پول اجرا می کردند، به همین خاطر مضموم بودند. همچنین لوطی ها گاهی موسیقی شان را با رقص و شیرین کاری های آکروباتیک همراه می کردند که این نیز در جامعهٔ رقص گریز ایران، امری ناپسند شمرده می شد. رد این لوطی ها را حتی تا منطقهٔ قفقاز هم می توان یافت، جایی که با نام «لُتو» شناخته می شدند و در مراسم عروسی همراه با نواختن دایره آواز می خواندند. در مناطق شهری ها هم لوطی ها (که نسبت به مطرب ها شأن اجتماعی کمتری داشتند)، در دسته های دو یا سه تایی در کوچه می چرخیدند، خانه هایی که به تازگی زایمان یا ختنه سوران داشتند را پیدا می کردند و برای اهل خانه تنبک می زدند و آواز می خواندند و پس از گرفتن مبلغی ناچیز یا کمی میوه و شیرینی، می رفتند. برخی از این لوطی ها میمون هم به همراه داشتند و آن را به رقص و نمایش می گذاشتند، و برخی در گروهشان یک نوازندهٔ کمانچه یا تار هم داشتند. بسیاری از اشعاری که لوطی ها اجرا می کردند، محتوای چرندی داشتند و فاقد ملودی بودند (دکلمه وار اجرا می شدند) و ریتمی کودکانه و شاد داشتند. شعرشان معمولاً انسجام زیادی نداشت و از چند تکهٔ به هم چسبانده تشکیل می شد که فاقد معنای مشترک بودند.
یک جای امن () یک فیلم درام به کارگردان «هنری جَگلوم» است که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به تیوزدی ولد، جک نیکلسون و اورسن ولز اشاره کرد. تولید. این فیلم ۹۴ دقیقه ای، منتخبی از ۵۰ ساعت تصویربرداری و فیلم است. بازخوردها. "یک جای امن" که اولین اثر «هنری جَگلوم» در مقام کارگردان است، "هم در گیشه و هم در جلب نظر منتقدان فاجعه آمیز بود". مجلهٔ تایم فیلم را «گیج کننده و پرمدعا» نامید و ادامه داد که «ادعاهایی که درباره استعداد او در فیلم سازی وجود دارد؛ غلو شده و اغراق آمیز هستند، یا دست کم این استعداد، در «هنر کارگردانی» او دیده نمی شود.» وینسنت کنبی منتقد برجستهٔ فیلم در روزنامهٔ نیویورک تایمز نوشت، فیلم "یک شرح حال سرسری از یک خودکشی" است که "بیان روایت گونهٔ آن، سعی دارد عمقی تر و پیچیده تر جلوه کند. در فیلم علاقه و ستایش گری کارگردان نسبت به ستارهٔ فیلمش (تیوزدی ولد) دیده می شود، که تلاش کرده او را در هر نوع رنگ بندی و نورپردازی و زاویهٔ دوربین و با چاشنیِ چند ترانهٔ چرند و عامه پسند از دههٔ ۴۰ و ۵۰، نشان دهد." مجلهٔ ورایتی نوشت: «آزمون وخطای تعمدی در کارِ کارگردان، بارِ سنگینی بر دوش بیینده می
گذارد و «نویسنده-کارگردانِ» فیلم، در ژرفای خودش مستغرق گشته است.»
شُکوه میرزادگی (زادهٔ ۱۳۲۳) نویسنده و شاعر ایرانی است. وی کار خود را با نشریه های ادبی آغاز کرده است. همچنین وی از فعّالانِ کمپینِ روز جهانی کوروش بزرگ و کمپین مخالفت با ساختِ سدّ سیوَند (نجات پاسارگاد) بوده است. در سال ۱۳۵۲، میرزادگی که خبرنگار سرویس ادب و هنر در روزنامه کیهان بود به همراه همسر اولش ابراهیم فرهنگ رازی و ده نفر دیگر از جمله طیفور بطحایی، خسرو گلسرخی، کرامت الله دانشیان، عباسعلی سماکار، رضا علامه زاده، رحمت الله جمشیدی(ایرج جمشیدی)، مریم اتحادیه، مرتضی سیاهپوش، منوچهر مقدم سلیمی و فرهاد قیصری به جرم سوءقصد علیه خانوادهٔ سلطنتی ایران بازداشت شدند. از این میان، سماکار و علامه زاده کارمند تلویزیون بودند و اتهام این گروه این بود که از طریق این گروه که برای مطالعات مارکسیستی تشکیل داده بودند، سعی داشته اند در مراسم جشن سینمای کودک و نوجوان، فرح یا ولیعهد را به گروگان بگیرند. از این گروه هفت نفر از جمله گلسرخی و دانشیان به اعدام محکوم شدند. میرزادگی پس از عذرخواهی در تلویزیون به ۳ سال زندان محکوم شد و پس از آزادی، سردبیری نشریهٔ تلاش را بر عهده گرفت. در اوایل سال ۱۳۵۶ در لندن اقامت گزید ولی در دی ۱۳
۵۷ خورشیدی به ایران برگشت. مدتی دستگیر و سپس آزاد شد. از جمله فعالیت های او تأسیس «کمیته بین المللی نجات پاسارگاد» و مخالفت با آبگیری سد سیوند است. میرزادگی هم اکنون با همسرش اسماعیل نوری علا در آمریکا زندگی می کند. دیدگاه دیگران. رضا علامه زاده در شماره ۱۰۶۴۴ روزنامه کیهان صفحه ۴ مورخ پنج شنبه سوم اسفند ماه ۱۳۵۷ می نویسد: "... پس از دستگیری شکوه فرهنگ (شکوه میرزادگی) که همراهمان بود، در زیر شکنجه ها مسائل دوسال قبل از این را در رابطه با گلسرخی فاش کرد. شکوه فرهنگ حتی در دادگاه هم گفت که چون گروه را معرفی کرده است باید از محکومیت معاف شود از این مسائل ساواک کوچکترین اطلاع قبلی نداشت - با عنوان شدن این قضیه از طرف شکوه فرهنگ پای گلسرخی و چند نفر دیگر نیز به پرونده ما کشیده شد، و آنان پس از شش ماه زندان متهم به توطئه برای ترور شاه شدند…"
گربهٔ بی مو یا گربهٔ اسفینکس () یکی از نژادهای گربه است. جهش های ژنتیکی طبیعی بسیار نادر در گربه ها باعث تولد گربه های بی مو برای نخستین بار شدند. در طول تاریخ احتمالاً این جهش ها در گربه ها وجود داشته است. در دههٔ ۱۹۶۰ در آمریکا با جفت گیری انتخابی این گربه ها تعداد گربه های بی مو افزایش یافت. این نوع گربه به خاطر کرک (خز) نداشتنش معروف است. در کنار ظاهر اشرافی، بسیار بازیگوش و دوست داشتنی هستند و گاهی بیشتر شبیه سگ ها رفتار می کنند تا گربه ها. ممکن است به نظر برسد که آن ها حیوانات خانگی فرعون ها بوده اند اما در واقع اصلیت کانادایی دارند. این گربه ها عاشق دراز کشیدن در آفتاب و گرم کردن خود هستند. آن ها دوستان عالی برای بغل کردن هستند و ترجیح می دهند که شب ها با صاحبشان زیر پتو گرم شوند. گربه های اسفینکس وفادار و سرشار از عشق هستند و غالباً می توان آن ها را در حال دنبال کردن سرپرستان خود یا بازی با دمشان مشاهده کرد. هر چند گربه های اسفینکس در بیشتر زمانها لم دادن را ترجیح می دهند، با این حال ورزشکار و بازیگوش بودن در خون آنان است طول عمر اسفینکس ها حدوداً بین ۹ تا ۱۵ سال می باشد. با وجود ظاهر بدون مویی که گرب
ه های اسفینکس دارند، نظافت بخش مهمی از مراقبت از آنان است. از آنجا که گربه های اسفینکس هیچ خزی برای جذب چربی های بدن خود ندارند، پوست آن ها، برای حفظ تعادل چربی، جلوگیری از بروز مشکلات پوستی و ایجاد لکه های چرب روی وسایل خانه، باید مرتباً تمیز شود. باید او را حداقل یک بار در هفته به حمام ببرید تا چربی و روغن انباشته شده پاک شود. در حمام باید بین تمام چین و چروک های بدنشان را تمیز کنید. غذای خشک گربه، دندان های گربه را تمیز کرده و از سلامت لثه محافظت می کند، اما مطمئن شوید که گربه بعد از غذا مقدار زیادی آب برای نوشیدن دارد تا از کم آبی بدن جلوگیری شود.
سبیت خاطر (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به العین و الجزیره امارات اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده است.
یوسف جابر (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده است.
سعید الکاس (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده است.
ذیاب عوانه (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده است.تنها صحنه ای که از او به یادگار مانده است، گل ششم بازی با ضربه پشت پایی بود که در حین زدن ضربه پنالتی در جریان بازی تیم ملی کشورش با لبنان به ثمر رسید.
محمد سعید الشحی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده است.
علی الوهیبی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به العین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده است.
ماجد ناصر (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده است. زندگی شخصی. ماجد ناصر زاده ۱ آوریل ۱۹۸۴ در امارات میباشد، اما وی اصالتا ایرانی می باشد.
عامر مبارک (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده است.
سمور سیبری یکی از انواع سمور است که در جنگل های شمال شرق اسیا به ویژه سیبری، شرق قزاقستان، شمال مغولستان و چین، شبه جزیره کره و جزیره هوکایدو زندگی می کند و در گذشته در بخش اروپایی روسیه و اسکاندیناوی و لهستان نیز سکونت داشت. این سمور به طور تاریخی به صورت گسترده ای برای پوست آن شکار می شده که کالایی تجملی محسوب می شود و اکنون نیز در برخی کشورهای به ویژه روسیه برای پوست آن پرورش داده می شود. شکار سمورهای وحشی هنوز هم در روسیه رایج است اما بیشتر پوست هایی که در بازار عرضه می شود از سمورهای پرورشی حاصل شده است. سمور سیبری ۳۵ تا ۵۶ سانتیمتر طول دارد. دم آن ۷ تا ۱۲ سانتیمتر است. وزنش از کمتر از یک کیلو تا نزدیک به دو کیلو متغیر است و نرها کمی بزرگتر از ماده ها هستند.
عبید الطویله (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده است.
یلدا حکیم (زاده ۲۶ ژوئن ۱۹۸۳، افغانستان) برنامه ساز، خبرنگار و گویندهٔ اخبار استرالیایی است که در حال حاضر در شبکه اسکای نیوز انگلیسی فعالیت می کند. وی به زبان های انگلیسی، فارسی، هندی، اردو و پشتو صحبت می کند. زندگینامه. یلدا حکیم در افغانستان در سال ۱۹۸۳ میلادی به دنیا آمد و در ۱۹۸۶ میلادی همراه با خانواده اش به استرالیا رفت. او نخستین گزارش ویدئویی خود را به نام «کابل یلدا» در سال ۲۰۰۸ میلادی در سفرش به شهر کابل برای برنامهٔ دیت لاین اس بی اس تهیه کرد. او جایزهٔ سالانهٔ خبرنگارهای جوان استرالیایی را از آن خود کرد و نیز برندهٔ جایزهٔ صلح رسانه ها از سوی سازمان ملل شد. او با حامد کرزی رئیس جمهور کشور گفت وگو کرده است و آقای کرزی را در سفرش به پاکستان برای گفت وگو با آصف علی زرداری و محمود احمدی نژاد در مورد صلح منطقه، همراهی کرد. حکیم از جنگ داخلی لیبی بر ضد قذافی و بحران مهاجران در تونس نیز گزارش داده است. بی بی سی. یلدا حکیم در دسامبر ۲۰۱۲ میلادی به بی بی سی پیوست. او ابتدا در بی بی سی ورلد نیوز و پسانتر در مارس ۲۰۱۳ میلادی در شبکهٔ تلویزیونی بی بی سی نیوز ظاهر شد. یلدا حکیم در اکتبر ۲۰۱۳ میلادی با رئیس جم
هور حامد کرزی در افغانستان از جانب شبکهٔ تلویزیونی بی بی سی نیوز گفت وگو کرد.
سرچکو کاتانیتس(؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال و سرمربی کنونی فوتبال اهل اسلوونی است. وی هم اکنون سرمربی گری تیم ملی فوتبال ازبکستان را بر عهده دارد. در بازی های ملی، او برای دو تیم ملی یوگسلاوی و اسلوونی توپ زد و از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به سمپدوریا، باشگاه فوتبال پارتیزان، باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال اشتوتگارت، تیم ملی فوتبال یوگسلاوی و تیم ملی فوتبال اسلوونی اشاره کرد. افتخارات. پارتیزان صربستان اشتوتگارت سمپدوریا
دهان قورباغه ای های استرالزی نام یک سرده از تیره دهان قورباغه ای است. پرنده های این سرده در منطقه استرالزی مثل اندونزی، استرالیا، پاپوآ گینه نو و جزایر سلیمان زندگی می کنند.
ایرآسیای اندونزی () نام شرکت هواپیمائی اندونزیایی است که پروازهای ارزان قیمت محلی و بین المللی را ارائه می دهد. پایگاه اصلی این شرکت هوایی جاکارتا، اندونزی است. این شرکت یکی از زیر شاخه های شرکت هوایی ایرآسیا مالزی است. فرودگاه بین المللی سوئکارنو-هتا، جاکارتا فرودگاه اصلی این شرکت هواپیمائی است. به دلیل نداشتن استاندارهای امنیتی مورد نیاز اتحادیه اروپا، تا سال ۲۰۱۰ میلادی این شرکت و بسیاری از شرکت های هواپیمائی اندونزی، اجازهٔ ارائهٔ خدمات پرواز به اروپا را نداشتند که در ژوئیه ۲۰۱۰ اجازهٔ پرواز به ایرآسیا اندونزی داده شد. شرکت ایرآسیا اندونزی توسط دولت اندونزی در گروه ۱ شرکت های هوایی قرار گرفته است.
دهان قورباغه ای پاپوایی نام یک گونه از سرده دهان قورباغه ای های استرالزی است. این گونه توسط ژان رنه کنستان کوا در سال ۱۸۳۰ میلادی توصیف علمی گردید. زیستگاه دهان قورباغه ای های پاپوایی جنگل های منطقه گرمسیری و مناطق نیمه گرمسیری در اندونزی، پاپوآ گینه نو، استرالیا و تنگه تورس می باشد.
مک ریب () یک غذای فوری ساندویچ گوشت خوک است که به وسیله رستوران زنجیره ای مک دونالدز در شعب خود در سراسر دنیا ارائه می دهد. این ساندویچ شامل کماج (گرد) گندم، گوشت خوک چرخ شده، برش های خیار شور، پیاز خردشده و سس می باشد. نخستین بار این غذا در سال ۱۹۸۱ میلادی ارائه گردید.
ترش واش یا شبدر ترشک گونه ای گیاه از خانوادهٔ شبدرترشکیان و سردهٔ شبدر ترشک است. در مناطقی از ایران از این گیاه به عنوان سبزی استفاده می شود. از این سبزی در تهیهٔ «خورش ترش واش» از غذاهای محلی گیلان و در آشپزی گیلان برای پخت سبزی خورش استفاده می شود.
هفت بیجار نوعی ترشی است که مخلوطی است از گیاهان، میوه و سبزی های خرد شدهٔ ترشی انداخته شده در سرکه. این ترشی در شمال ایران و مازندران و گیلان درست می شود یکی از سبزیجات استفاده شده در آن سیر است.
منحنی زنگوله ای: هوش و ساختار طبقاتی در زندگی آمریکایی () کتابی است منتشره در سال ۱۹۹۴ نوشتهٔ روان شناس آمریکایی ریچارد هرنستاین (که پیش از انتشار کتاب درگذشت) و علوم سیاسی دان آمریکایی چارلز موری. استدلال اصلی نویسندگان این است که هوش بشر به طرز قابل توجهی تحت تأثیر هم عوامل ارثی و هم محیطی است و برای بسیاری از دینامیک های فردی، از جمله درآمد مالی، عملکرد شغلی، تولد خارج از ازدواج، و درگیری در جنایت پیش بینی کنندهٔ بهتری است تا وضعیت اقتصادی اجتماعی یا سطح آموزش والدین. آنان همچنین استدلال می کنند که آنهایی که هوش "حسی" بالاتری دارند، از آنهایی که هوش متوسط و زیر متوسط دارند، در حال جدا شدن هستند. کتاب مجادله برانگیز بود، خصوصاً جایی که نویسندگان در خصوص تفاوت های نژادی در هوش و نتایج آن تفاوت ها نوشتند. در سرتاسر مطبوعات مردم پسند گزارش شده بود که نویسندگان استدلال می کنند تفاوتها در آی کیو ژنتیکی است. آنان در فصل سیزدهم نوشتند «به نظر ما خیلی محتمل می رسد که هم ژن ها و هم محیط با تفاوت های نژادی مرتبط باشند.» مقدمهٔ این فصل محتاطانه می گوید، «مباحثه در خصوص این که ژنها و محیط با تفاوت های قومی مرتبط باشند
و میزان این تفاوت حل نشده باقی می ماند.» نام کتاب از توزیع طبیعی ضریب هوشی (IQ) در جمعیت گرفته شده است.
جیم راجرز، (زاده ۱۹ اکتبر ۱۹۴۲) سرمایه گذار، بازرگان، و نویسنده آمریکایی است. وی در حال حاضر در سنگاپور مستقر است. راجرز در حال حاضر مدیر موسسه راجرز و بیلند است و یکی از مشارکت کنندگان تأسیس صندوق سرمایه گذاری کوانتوم بوده است. زندگی نامه. راجرز در بالتیمور مریلند متولد و در دموپولیس آلاباما دوران کودکی خود را سپری کرد. وی اولین شغل خود را در وال استریت در شرکت دومنیک پس از پایان تحصیلات لیسانس در رشته تاریخ از دانشگاه ییل، در سال ۱۹۶۴ شروع کرد. وی همچنین دومین لیسانس خود را در رشته فلسفه، سیاست و اقتصاد در سال ۱۹۶۶ از دانشگاه آکسفورد دریافت کرد. تجارت و سرمایه گذاری. راجرز در سال ۱۹۷۰ به بانک سرمایه گذاری آرنهولد پیوست و در آنجا همکار جورج سوروس شد. در سال ۱۹۷۳ راجرز و سورس بانک را ترک و صندوق سرمایه گذاری گروه کوانتوم را تأسیس کردند. در طی ۱۰ سال صندوق آن ها ۴۲۰۰٪ بازده کسب کرد و این در حالی بود که شاخص اس اند پی در طول این مدت تنها ۴۷٪ افزایش داشت. راجرز در سال ۱۹۸۰ تصمیم به بازنشستگی و مسافرت به دور دنیا با موتور سیکلت گرفت. وی و همسرش با طی مسافت ۲۴۵ هزار کیلومتر از ۱۱۶ کشور جهان دیدن کرد و نام خود را د
ر کتاب رکوردهای جهانی گینس ثبت کرد. از سال ۲۰۰۲ تا کنون. راجرز از سال ۲۰۰۲ کارشناس مهمان اخبار شبکه فاکس نیوز و سایر شبکه های اقتصادی است. او در سال ۲۰۰۷ خانه خود در نیویورک را ۱۶ میلیون دلار فروخت و به سنگاپور رفت. وی معتقد است بازارهای آسیا از پتانسیل رشد بالایی برخوردارند. بنا به گفته راجرز" اگر شما سال ۱۸۰۷ باهوش بودید به لندن مهاجرت می کردید و اگر سال ۱۹۰۷ باهوش بودید به نیویورک می رفتید و اگر سال ۲۰۰۷ باهوش باشید به آسیا می روید. دیدگاه اقتصادی. راجرز در سال ۲۰۰۲ با مخاطب قرار دادن رئیس فدرال رزرو خواستار واکنش به حباب بازار سهام و در پی آن بازار مسکن و بدهی مصرف کنندگان شد. وی در سخنرانی ۴ نوامبر ۲۰۱۰ در بین دانشجویان دانشگاه آکسفورد به آن ها تأکید کرد به دنبال شغل در وال استریت یا مراکز اقتصادی لندن نباشند و به جای آن به کشاورزی و معدن توجه کنند. راجرز در مصاحبه می ۲۰۱۲ با مجله فوربس پیش بینی کرد که جامعه آمریکا در آینده شاهد جابجایی ثروت خواهد بود. او گفت کارگزاران بورس راننده تاکسی می شوند، افراد هوشمند راندن تراکتور را یاد گرفته و به کار برای کشاورزان می پردازند و کشاورزان نیز خودرو لامبورگینی سوار
خواهند شد.
کورتانا نام یک سرده از زیرراسته شکم پایان سیگمورثرا است.
SunOS نسخه ای از سیستم عامل یونیکس است که توسط شرکت سان مایکروسیستمز برای رایانه های سرور و ایستگاه کاری این شرکت توسعه داده شده است. نام "SunOS" معمولاً برای اشاره به نسخه های ۱٫۰ تا ۴٫۱٫۴ این سیستم عامل به کار می رود، این نسخه ها مبتنی بر بی اس دی یونیکس بودند، در حالیکه SunOS نسخه ۵ و بالاتر مبتنی بر انتشار چهار سیستم پنج یونیکس هستند و تحت نام سولاریس به بازار عرضه می شوند. SunOS و سولاریس. در ۱۹۸۷ شرکت تلفن و تلگراف آمریکا و سان مایکروسیستمز اعلام کردند که آن ها روی یک پروژه برای ادغام محبوب ترین یونیکس های آن زمان: بی اس دی، سیستم پنج یونیکس و زنیکس همکاری می کنند که نتیجه آن انتشار چهار سیستم پنج (SVR4) شد. در ۴ سپتامبر ۱۹۹۱ سان مایکروسیستمز اعلام کرد که انتشار بعدی سیستم عامل اصلی آنها، از کد منبع مشتق شده از بی اس دی یونیکس به یکی مبتنی بر SVR4 تعویض خواهد شد، اگرچه نام گذاری داخلی این انتشار "SunOS 5" خواهد بود، ولی با نام تجاری سولاریس عرضه خواهد شد.
کورت الینگ (؛ زادهٔ ) یک موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
غلامحسین جهانشاهی (زاده ۱۲۹۹ خورشیدی − درگذشته ۱۳۸۳) سیاست مدار و اقتصاددان اهل ایران بود. زندگی نامه. غلامحسین جهانشاهی؛ فرزند میرزا شفیع جهانشاهی تبریزی، متولد ۱۲۹۹ خورشیدی. بعد از انجام تحصیلات ابتدائی و متوسطه، وارد دانشکده حقوق شد و در علم اقتصاد درجه لیسانس گرفت و به وکالت دادگستری پرداخت. سپس عازم پاریس شد و از دانشگاه پاریس درجه دکترای اقتصاد دولتی دریافت کرد. بعد از مراجعت به ایران، مدتی وکیل دادگستری بود. بعد در کابینه حسین علاء که دکتر سجادی وزیر دارائی شد، به مدیریت کل دفتر وزارتی رسید. در انتخابات دوره نوزدهم، کاندیدای وکالت مجلس شد و از تهران به نمایندگی انتخاب گردید. در دوره بیستم نیز این سمت را حفظ کرد. در کابینه اسدالله علم که در ۱۳۴۱ تشکیل یافت، وزیر بازرگانی بود. مدتی هم نیابت تولیت بنیاد پهلوی را عهده دار شد. پس از انقلاب در سال ۱۳۶۰ دکتر جهانشاهی ایران را به مقصد فرانسه ترک نمود. او برادر عبدالعلی جهانشاهی است.