Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بوتریچلو (به ایتالیایی: Botricello) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کاتانزارو واقع شده است. خصوصیات. بوتریچلو ۱۵٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۱۱۴ نفر جمعیت دارد و ۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بوترونیو (به ایتالیایی: Botrugno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لچه واقع شده است. خصوصیات. بوترونیو ۹ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۹۳۶ نفر جمعیت دارد و ۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بووا مارینا (به ایتالیایی: Bova Marina) یک کومونه در ایتالیا است که در استان رجو کالابریا واقع شده است. خصوصیات. بووا مارینا ۲۹٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۱۲۵ نفر جمعیت دارد و ۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بووالینو (به ایتالیایی: Bovalino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان رجو کالابریا واقع شده است. خصوصیات. بووالینو ۱۸٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۴۰۶ نفر جمعیت دارد.
بوونیو (به ایتالیایی: Bovegno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. خصوصیات. بوونیو ۴۷ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۲۷۰ نفر جمعیت دارد و ۶۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر Narcao خواهرخواندهٔ بوونیو هست.
جرج برانت بریجمَن (۱۸۶۵-۱۹۴۳) نقاش، نویسنده کانادایی – آمریکایی آموزگار در زمینه ٔ آناتومی و طراحی فیگور بود.بریجمن در لیگ دانش جویان هنر نیویورک ۴۵ سال آموزش می داد. زندگی و کار. در جوانی بریجمن در مدرسه هنرهای زیبای پاریس نزد نقاش و مجسمه ساز ژان لئون ژروم و سپس گوستاو بولانژه آموخت. او بیشتر عمرش را در نیویورک بود و درلیگ دانش جویان هنر نیویورک آناتومی و طراحی فیگورآموزش می داد. از بین هزاران شاگردش می توان از ویل آیزنر و نورمن راک ول نام برد. راک ول در زندگینامه اش به بزرگی از بریجمن یاد می کند. جانشین بریجمن درلیگ دانش جویان هنر نیویورک رابرت بِورلی هِیل بود. بریجمن از مکعب برای نشان دادن سر، سینه ،لگن خاصره استفاده می کرد و با اتصال آن ها بهم فرم ساده شدهٔ بدن را می ساخت. شاگردان سرشناس. از جمله هنرمندانی که نزد او آموزش دیدند فرانک رایلی، مک کله لاند بارکلی، امیلی نیوتون بارتو، اندرو لومیز، ارل موران، برانک مک کارتی، کلارک هولینگز و ویل آیزنر و نورمن راک ول هستند. کتابها. بسیاری از کتابهایی که بریجمن در بارهٔ آناتومی برای هنرمندان نوشته هنوز نشر دور (Dover) چاپ می شوند.
بووس (به ایتالیایی: Boves) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده است. خصوصیات. بووس ۵۱٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۸۶۷ نفر جمعیت دارد و ۵۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای Mauguio و کاستلو دی گودگو خواهرخوانده های بووس هستند.
بوویله ارنیکا (به ایتالیایی: Boville Ernica) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فروزینونه واقع شده است. خصوصیات. بوویله ارنیکا ۲۸ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۸۶۹ نفر جمعیت دارد و ۴۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای مارک کلیبرگ و Pierre-Bénite خواهرخوانده های بوویله ارنیکا هستند.
بووینو (به ایتالیایی: Bovino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فوجا واقع شده است. خصوصیات. بووینو ۸۴ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۳۸۵ نفر جمعیت دارد و ۶۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بوویزیو-ماشاگو (به ایتالیایی: Bovisio Masciago) یک کومونه در ایتالیا است که در استان مونتزا و بریانتزا واقع شده است. خصوصیات. بوویزیو-ماشاگو ۴٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۱۶٬۵۶۴ نفر جمعیت دارد و ۱۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بووولنتا (به ایتالیایی: Bovolenta) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پادووا واقع شده است. خصوصیات. بووولنتا ۲۲٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۱۲۷ نفر جمعیت دارد.
براچیلیانو (به ایتالیایی: Bracigliano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سالرنو واقع شده است. خصوصیات. براچیلیانو ۱۴ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۶۱۴ نفر جمعیت دارد و ۳۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر گروتافراتا خواهرخواندهٔ براچیلیانو هست.
برالو دی پرگولا (به ایتالیایی: Brallo di Pregola) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پاویا واقع شده است. خصوصیات. برالو دی پرگولا ۴۶٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۸۳۲ نفر جمعیت دارد و ۹۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
براندیکو (به ایتالیایی: Brandico) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. خصوصیات. براندیکو ۸ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۶۷۱ نفر جمعیت دارد و ۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
براندیتزو (به ایتالیایی: Brandizzo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده است. خصوصیات. براندیتزو ۶٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۰۰۷ نفر جمعیت دارد و ۱۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
براونه (به ایتالیایی: Braone) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. خصوصیات. براونه ۱۲ کیلومترمربع مساحت و ۶۷۲ نفر جمعیت دارد و ۳۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
برببیا (به ایتالیایی: Brebbia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وارزه واقع شده است. خصوصیات. برببیا ۶٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۷۱۸ نفر جمعیت دارد و ۲۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بردا دی پیاوه (به ایتالیایی: Breda di Piave) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ترویزو واقع شده است. خصوصیات. بردا دی پیاوه ۲۵٫۶۰ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۸۴۰ نفر جمعیت دارد و ۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
برجانو (به ایتالیایی: Bregano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وارزه واقع شده است. خصوصیات. برجانو ۲٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۷۵۰ نفر جمعیت دارد.
برگانتزه (به ایتالیایی: Breganze) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ویچنزا واقع شده است. خصوصیات. برگانتزه ۲۱ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۶۸۹ نفر جمعیت دارد و ۱۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر هوش (مجارستان) خواهرخواندهٔ برگانتزه هست.
برگوتزو (به ایتالیایی: Breguzzo) یک کومونه در ایتالیا است که در ترنتینو واقع شده است. خصوصیات. برگوتزو ۳۵٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۵۸۰ نفر جمعیت دارد.
برمبیو (به ایتالیایی: Brembio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لودی واقع شده است. خصوصیات. برمبیو ۱۶٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۴۳۳ نفر جمعیت دارد و ۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر Saint-Christo-en-Jarez خواهرخواندهٔ برمبیو هست.
برنتینو بلونو (به ایتالیایی: Brentino Belluno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ورونا واقع شده است. خصوصیات. برنتینو بلونو ۲۶٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۳۳۳ نفر جمعیت دارد و ۱۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
برنتونیکو (به ایتالیایی: Brentonico) یک کومونه در ایتالیا است که در ترنتینو واقع شده است. خصوصیات. برنتونیکو ۶۲٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۷۷۰ نفر جمعیت دارد و ۶۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
برسچلو (به ایتالیایی: Brescello) یک کومونه در ایتالیا است که در استان رجو امیلیا واقع شده است. خصوصیات. برسچلو ۲۴٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۲۲۸ نفر جمعیت دارد و ۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
برزیمو (به ایتالیایی: Bresimo) یک کومونه در ایتالیا است که در ترنتینو واقع شده است. خصوصیات. برزیمو ۴۱٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۲۵۵ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
برسانویدو (به ایتالیایی: Bressanvido) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ویچنزا واقع شده است. خصوصیات. برسانویدو ۸ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۰۳۰ نفر جمعیت دارد و ۵۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
برتز (به ایتالیایی: Brez) یک کومونه در ایتالیا است که در ترنتینو واقع شده است. خصوصیات. برتز ۱۸٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۸۰۱ نفر جمعیت دارد و ۷۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بریالیا (به ایتالیایی: Briaglia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده است. خصوصیات. بریالیا ۶٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۳۱۴ نفر جمعیت دارد.
بریاتیکو (به ایتالیایی: Briatico) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ویبو والنتیا واقع شده است. خصوصیات. بریاتیکو ۲۷٫۷۶ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۱۰۳ نفر جمعیت دارد و ۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بریکرازیو (به ایتالیایی: Bricherasio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده است. خصوصیات. بریکرازیو ۲۲٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۶۲۵ نفر جمعیت دارد و ۴۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای بل ویل و Chorges خواهرخوانده های بریکرازیو هستند.
بریجا آلتا (به ایتالیایی: Briga Alta) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده است. خصوصیات. بریجا آلتا ۵۱٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۵۶ نفر جمعیت دارد.
بریجا نووارزه (به ایتالیایی: Briga Novarese) یک کومونه در ایتالیا است که در استان نووارا واقع شده است. خصوصیات. بریجا نووارزه ۴٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۰۳۸ نفر جمعیت دارد و ۳۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بریونا (به ایتالیایی: Briona) یک کومونه در ایتالیا است که در استان نووارا واقع شده است. خصوصیات. بریونا ۲۴٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۹۶ نفر جمعیت دارد و ۲۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بریوسکو (به ایتالیایی: Briosco) یک کومونه در ایتالیا است که در استان مونتزا و بریانتزا واقع شده است. خصوصیات. بریوسکو ۶٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۶۷۶ نفر جمعیت دارد.
بریساگو-والتراوالیا (به ایتالیایی: Brissago-Valtravaglia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وارزه واقع شده است. خصوصیات. بریساگو-والتراوالیا ۶٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۹۳ نفر جمعیت دارد و ۴۲۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بروکوستلا (به ایتالیایی: Broccostella) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فروزینونه واقع شده است. خصوصیات. بروکوستلا ۱۲٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۷۰۴ نفر جمعیت دارد و ۲۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر Navan خواهرخواندهٔ بروکوستلا هست.
برولیانو (به ایتالیایی: Brogliano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ویچنزا واقع شده است. خصوصیات. برولیانو ۱۲ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۵۰۹ نفر جمعیت دارد و ۱۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر آیلا خواهرخواندهٔ برولیانو هست.
برونیاتورو (به ایتالیایی: Brognaturo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ویبو والنتیا واقع شده است. خصوصیات. برونیاتورو ۲۴٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۷۱۲ نفر جمعیت دارد و ۷۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بروساسکو (به ایتالیایی: Brossasco) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده است. خصوصیات. بروساسکو ۲۸٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۱۱ نفر جمعیت دارد و ۶۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بروسو (به ایتالیایی: Brosso) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده است. خصوصیات. بروسو ۱۱٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۴۶۲ نفر جمعیت دارد و ۷۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بروولو-کارپونیینو (به ایتالیایی: Brovello-Carpugnino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وربانو-کوزیو-اوسولا واقع شده است. خصوصیات. بروولو-کارپونیینو ۸٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۶۰۷ نفر جمعیت دارد و ۴۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بروتزولو (به ایتالیایی: Brozolo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده است. خصوصیات. بروتزولو ۸٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۴۸۱ نفر جمعیت دارد و ۴۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بروجینه (به ایتالیایی: Brugine) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پادووا واقع شده است. خصوصیات. بروجینه ۱۹٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۵۷۹ نفر جمعیت دارد و ۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
برونیاتو (به ایتالیایی: Brugnato) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لا اسپتزیا واقع شده است. خصوصیات. برونیاتو ۱۲٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۳۴۵ نفر جمعیت دارد.
بروینو (به ایتالیایی: Bruino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده است. خصوصیات. بروینو ۵٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۵۲۰ نفر جمعیت دارد و ۳۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بروناته (به ایتالیایی: Brunate) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کومو واقع شده است. خصوصیات. بروناته ۱٫۹۶ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۷۳۰ نفر جمعیت دارد و ۷۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بروزیمپیانو (به ایتالیایی: Brusimpiano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وارزه واقع شده است. خصوصیات. بروزیمپیانو ۵٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۲۱ نفر جمعیت دارد و ۲۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بروسنگو (به ایتالیایی: Brusnengo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بیه لا واقع شده است. خصوصیات. بروسنگو ۱۰٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۱۲۷ نفر جمعیت دارد و ۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بروتزانو تزففیریو (به ایتالیایی: Bruzzano Zeffirio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان رجو کالابریا واقع شده است. خصوصیات. بروتزانو تزففیریو ۲۰٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۵۵ نفر جمعیت دارد.
بوببیانو (به ایتالیایی: Bubbiano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده است. خصوصیات. بوببیانو ۳٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۳۷۹ نفر جمعیت دارد و ۱۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بوببیو (به ایتالیایی: Bubbio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آسته واقع شده است. خصوصیات. بوببیو ۱۵٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۹۱۹ نفر جمعیت دارد و ۲۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بوکری (به ایتالیایی: Buccheri) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سیراکوز واقع شده است. خصوصیات. بوکری ۵۷٫۴۳ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۱۸۷ نفر جمعیت دارد و ۸۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بوچیناسکو (به ایتالیایی: Buccinasco) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده است. خصوصیات. بوچیناسکو ۱۲٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۷٬۱۵۸ نفر جمعیت دارد و ۱۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بوچینو (به ایتالیایی: Buccino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سالرنو واقع شده است. خصوصیات. بوچینو ۶۵٫۴۸ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۵۵۵ نفر جمعیت دارد و ۶۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای هوفهایم ام تانوس، کورینتوس و اولیروس خواهرخوانده های بوچینو هستند.
بوددوسو (به ایتالیایی: Buddusò) یک کومونه در ایتالیا است که در استان البیا تمپیو واقع شده است. خصوصیات. بوددوسو ۲۱۸٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۰۸۸ نفر جمعیت دارد.
بوجیانو (به ایتالیایی: Buggiano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پیستویا واقع شده است. خصوصیات. بوجیانو ۱۶٫۱۲ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۴۶۲ نفر جمعیت دارد و ۴۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر Ascheberg خواهرخواندهٔ بوجیانو هست.
بولیو ین مونته (به ایتالیایی: Buglio in Monte) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سوندریو واقع شده است. خصوصیات. بولیو ین مونته ۲۷٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۰۶۶ نفر جمعیت دارد.
بوگوجیاته (به ایتالیایی: Buguggiate) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وارزه واقع شده است. خصوصیات. بوگوجیاته ۲٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۱۲۲ نفر جمعیت دارد و ۳۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بوونویچینو (به ایتالیایی: Buonvicino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کزنتزا واقع شده است. خصوصیات. بوونویچینو ۵۵ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۴۱۳ نفر جمعیت دارد و ۴۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بوراگو دی مولگورا (به ایتالیایی: Burago di Molgora) یک کومونه در ایتالیا است که در استان مونتزا و بریانتزا واقع شده است. خصوصیات. بوراگو دی مولگورا ۳٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۲۵۰ نفر جمعیت دارد.
در انگلستان یک محله مدنی یک منطقه داخلی است که پایین ترین لایه از دولت های محلی در زیر مناطق و استان ها بوده و دارای قدرت واحد و یکپارچه است. محله مدنی یک تقسیمات اداری به ازای تقسیمات کلیسا می باشد. مدنی محله می تواند در اندازه بزرگ شهرک با جمعیت حدود ۸۰٬۰۰۰ تا یک روستا با کمتر از صد نفر برسد. در موارد محدودی یک محله ممکن است شامل کل شهرستان باشد که در این موارد وضعیت شهرستان توسط پادشاهی بریتانیا صادر می شود. حدود ۳۵ درصد از جمعیت انگلستان در محله مدنی زندگی می کنند. در ۳۱ دسامبر سال ۲۰۱۵ میلادی در انگلستان ۱۰۴۴۹ محله مدنی وجود داشته است. در ۱ مارس ۲۰۱۴، پارک ملکه اولین محله مدنی در لندن شد. قبل از سال ۲۰۰۸ ایجاد محله در لندن مجاز شناخته نمی شد.
چارلز هندی (۱۹۳۲–۲۰۲۴) نویسنده و فیلسوف ایرلندی بود. زندگی نامه. چارلز هندی در سال ۱۹۳۲ میلادی در ایرلند زاده شد. پدرش یک کشیش پروتستان بود که به گفته خودش نقش مهمی در زندگی او ایفا کرده و تمایل به پرسیدن چرا را در او تقویت کرده است. دوران کاری. هندی در سال ۱۹۵۵ در رشته فلسفه و تاریخ کلاسیک از دانشگاه آکسفورد با درجه ممتاز لیسانس گرفت. سپس به مدت ده سال به عنوان مدیر فروش رویال داچ شل در مالزی مشغول به کار شد. اما در سال ۱۹۶۷ در رشته مدیریت در دانشگاه ام آی تی فارغ التحصیل شد و سپس در مدرسه مدیریت اسلوان در ام آی تی به کار پرداخت. او در این مدت با وارن بینس متفکر مشهور مدیریت آشنا می شود و از او بیشترین تأثیر را می پذیرد. او بینس را پدر معنوی خود به شمار می آورد. پس از آن به انگلستان بر می گردد و در تشکیل و تأسیس مدرسه بازرگانی لندن فعالیت می کند و خود در سال ۱۹۷۲ موفق به اخذ درجه استادی در دانشکده مدیریت در رشته روانشناسی می شود. او سال ها به عنوان مفسر بی بی سی مشغول به کار بود و شهرت جهانی کسب کرد. چارلز هندی معروفترین و اثرگذارترین چهره اروپایی در میان متفکران و اندیشمندان علم مدیریت به شمار می رود. او یک
فیلسوف اجتماعی برجسته و مشاور زبردست مدیریت است که تجربه سالیان متمادی مشاوره و تحقیق در حوزه های مختلف سازمانی واجتماعی و مدیریتی را با خود همراه دارد. هندی نویسنده ای توانا بود که کتاب های متعددی در زمینه های طبیعت کار، عمر سازمانی، اخلاق و ارزشها، جستجوی معنا در زندگی و کار و آینده کار تألیف و منتشر ساخته است که بیش از یک میلیون نسخه از آن ها به فروش رفته است. کتاب های او همگی سرشار از نکات نغز و راهگشا در حوزه های اجتماعی و مدیریتی است که با نگرشی بدیع و زبانی فصیح ارائه شده است. به تعبیر وارن بینس، چارلز هندی فردی است که به حوزه مدیریت، وقار و جذبه ای فیلسوفانه بخشیده است. از همین روست که او با هنرمندی سحرانگیزی سبک ها و شیوه های مدیریتی در اداره سازمان ها را بر خدایان اسطوره ای یونان قدیم تطبیق می دهد و جایگاه مناسب اختلاط فرهنگ ها و توازن فرهنگ ها و خلوص فرهنگی و تناسب فرهنگی را مشخص می سازد. او در این راه از واژگان خاص خود بهره می جوید و انواع سازمان های شبدری، فدرال، هوشمند و شهروندی را معرفی و تشریح و مقایسه می کند. ذهن وقار و بیان بلیغ او در پی آن است که به آدمیان و رهبران و سازمان ها و نهادهای اج
تماعی و حکومت ها نهیب زند که تغییر را بشناسند و راه های مواجهه با آن را بیابند. او این عصر را عصر سُنت گریزی و تغییرات سریع ناپیوسته می داند. راه حل مقابله با این ناپیوستگی به نظر او شیوه نگرش متفاوت و به تعبیر او تفکر واژگون است. هندی عصر کنونی را عصر تناقض و تضاد معرفی می کند که در جنبه های مختلف آگاهی، کار، بهره وری، زمان، سازمان، فردگرایی، بازنشستگی و عدالت خود را بروز می دهد و همگان را به تحت کنترل درآوردن آن ها دعوت می کند. او جنبه های مثبت و منفی نظام سرمایه داری را برمی شمرد و گلایه و نگرانی خود را از اینکه پول به عنوان مهم ترین شاخص پیروزی مطرح شده و ثروت ناشی از نظام بازار به درستی توزیع نشده پنهان نمی کند و به صراحت خشم خود را اعلام می دارد. او بر این باور است که روح تشنه انسان و جوامع انسانی صرفاً بااقتصاد مبتنی بر پول سیراب نمی شود و از همین روست که همگان را به آغاز دگرگونی از خود فرا می خواند و مسیر تعالی و جاودانگی را نشان می دهد. کتاب شناسی. هندی کتاب های متعددی را به رشته تحریر درآورده است که برخی از آن ها به فارسی ترجمه شده اند:
چِرکِس ها در ایران یک اقلیت قومی هستند. اکثر چرکس های ساکن ایران، از دوران صفویه و قاجار در این سرزمین زندگی می کنند، اگرچه تعدادی از آنها در اواخر قرن نوزدهم و در پی نسل کشی چرکس ها به ایران مهاجرت کردند. چرکس ها در ایران در چند قرن اخیر بسیار تأثیرگذار بوده اند. اکثریت قریب به اتفاق آنها زبان فارسی را پذیرفته اند و تعداد قابل توجهی دیگر به زبان های بومی چرکسی صحبت نمی کنند. زمانی چرکس ها یک اقلیت بسیار بزرگ در ایران بودند، اما امروزه به دلیل جذب زیاد در طول زمان و عدم وجود سرشماری بر اساس قومیت، تخمین جمعیت آنها بسیار متفاوت است. با این حال، پس از گرجی ها، آنها بزرگ ترین گروه قفقازی در ایران شناخته می شوند. در قرن های ۱۶ و ۱۷ میلادی، شاهان صفوی، به ویژه شاه طهماسب اول و شاه عباس اول، تعداد زیادی از مردم قفقاز، از جمله چرکس ها، گرجی ها و ارمنی ها را به ایران منتقل کردند. این افراد عمدتاً به عنوان اسیر جنگی یا در قالب جابجایی های اجباری به ایران آورده شدند. بسیاری از آن ها در مناطق مختلف ایران، به ویژه در غرب اصفهان، اسکان داده شدند. در اوایل قرن ۱۹، بازدیدکنندگانی مانند J. M. Kinneir گزارش دادند که حدود ۱۰۰۰
خانواده چرکس در منطقه اصفهان زندگی می کردند. تا آن زمان، آن ها به اسلام گرویده بودند، اما هنوز با ایرانیان ازدواج نکرده و زبان چرکسی را حفظ کرده بودند. در مسیر اصفهان به شیراز، دو گروه از چرکس ها برای محافظت از جاده در برابر حملات عشایر مهاجم اسکان داده شدند. برخی از آن ها در روستای امین آباد، جنوب شرقی قمشه، ساکن شدند. گروه بزرگ تری نیز در شهر کوچک اسپاس و اطراف آن مستقر شدند. در قرن ۱۷، مسافران مشهوری مانند Pietro Della Valle و Jean Baptiste Tavernier از این مناطق بازدید کردند. با ساخت جاده جدید از طریق آباده و ده بید در قرن ۱۸، کاروان ها اسپاس را دور زدند و اقتصاد منطقه رو به افول گذاشت. برخی از چرکس های اسپاس در قبیله فارسی مدان از کنفدراسیون عشایری قشقایی جذب شدند و به یکی از طوایف آن تبدیل شدند. این چرکس ها، که به «چرکسی لو» معروف بودند، به زبان ترکی سخن می گفتند و تنها بازمانده ملموس از جامعه چرکس اسپاس محسوب می شوند. در سال های ۱۸۹۰-۹۱، طبق گزارش de Morgan، یک جامعه کوچک از چرکس ها در دزفول، خوزستان وجود داشت. او مشاهده کرد که آن ها ویژگی های نیاکان خود را به خوبی حفظ کرده اند و با وجود مسلمان شدن، ه
نوز زبان خود را فراموش نکرده اند. اما امروزه اثری از این جامعه چرکس باقی نمانده است. وضعیت کنونی چرکس ها در ایران امروزه، چرکس های ایرانی یک گروه قومی هستند که در مرکز و جنوب ایران زندگی می کنند. جامعه چرکس در شهر دزکُرد (منطقه چرکس) هویت چرکسی متمایز خود را تا به امروز حفظ کرده است، در حالی که جنبه هایی از فرهنگ ایرانی مانند زبان فارسی و اسلام شیعه را نیز پذیرفته اند. تعداد چرکس ها در ایران از ۵٬۰۰۰ تا بیش از ۵۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده می شود. اما متأسفانه تنها حدود ۵٬۰۰۰ نفر از آن ها هویت خود را حفظ کرده اند. چرکس های ایران تاریخ طولانی دارند. تا حد زیادی، آنها همان نقشی را داشتند که برادرانشان در همسایگی عثمانی داشتند. بسیاری از آنها وارداتی، تبعیدی و برده بودند، اما بسیاری از خانواده های برجسته اشرافی را نیز در امپراتوری تشکیل می دادند، در حالی که بسیاری دیگر از آنها شاه ساز، فرماندهان نظامی، سربازان، صنعتگران و دهقانان بودند، در حالی که بسیاری از همسران شاهان و زنان را نیز در حرمسرا تشکیل می دادند. در زمان پادشاهان مختلف صفویه و قاجار، بسیاری از چرکس ها در نهایت در ایران زندگی می کردند. دوره صفویه. اولین حضور
چرکس ها در ایران به اوایل دوره صفویه برمی گردد، زمانی که شیخ جنید به مناطق مختلف چرکس حمله کرد و اسیران را به ایران آورد. از زمان شاه تهماسب اول (سلطنت ۱۵۲۴–۱۵۷۶)، چرکس ها شروع به ایفای نقش مهمی در جامعه ایران کردند و به عنوان یک گروه قومی بزرگ در امپراتوری های متوالی مستقر در ایران ظاهر شدند.در قرن های ۱۶ و ۱۷، صفویان تعداد زیادی از عناصر قفقازی را وارد جامعه ایران کردند. بین سال های ۱۵۴۰ تا ۱۵۵۳، شاه طهماسب چهار لشکرکشی به قفقاز انجام داد و در جریان این حملات، اسیران چرکس، گرجی و ارمنی را به ایران آورد. بیشتر این اسیران زنان و کودکان بودند که بسیاری از آن ها به دربار معرفی شدند. مردان به عنوان غلامان سلطنتی خدمت می کردند و برخی از زنان با شاه یا شاهزادگان ازدواج کردند. شاه طهماسب چندین همسر از قفقاز داشت و از نه پسری که به بلوغ رسیدند، حداقل پنج نفر از مادران قفقازی بودند. به تدریج، آن ها به یک جناح قدرتمند تبدیل شدند که در زمان مرگ طهماسب برای قدرت با قزلباش ها رقابت می کردند. دربار صحنه توطئه های متعددی بود که زنان حرم سلطنتی، هر یک با حمایت جناح قومی خود، سعی در قرار دادن نامزد خود بر تخت سلطنت داشتند. ی
کی از چهره های تأثیرگذار در اواسط قرن ۱۶، پری خان خانم، دختر یک زن چرکس به نام سلطان آغا خانم، همسر طهماسب بود. او «باهوش تر از سایر شاهزادگان» توصیف شده و نظر و مشورتش برای پدرش ارزشمند بود. او در دو مورد نقش پادشاه ساز ایفا کرد: ابتدا با حمایت از اسماعیل میرزا پس از مرگ شاه طهماسب و سپس با قرار دادن سلطان محمد خدابنده بر تخت سلطنت. با این حال، با مرگ پری خان خانم، دخالت چرکس ها در عرصه سیاسی صفویان برای مدتی متوقف شد، اما به طور کامل پایان نیافت شاه تهماسب اول برای ایجاد تعادل در برابر منافع قبیله ای، قومی و مورد علاقه قزلباش ها که باعث عدم تعادل سیستم می شد، اولین گام ها را برای ایجاد یک لایه جدید در جامعه ایران برداشته بود. پادشاهان قبل از تهماسب و خود او اغلب به دلیل نفوذ بسیار قوی قزلباش ها در تمام عرصه های امپراتوری، خود را ناتوان از حکومت مؤثر می یافتند. قزلباش ها از همان روزهای اول، ستون فقرات صفویه را تشکیل داده بودند و همیشه نیروی نظامی قابل توجهی را نیز فراهم می کردند که صفویان برای مدت طولانی به آن متکی بودند. برای شکستن این سیستم، به یک وزنه تعادل نیاز بود و یک لایه جدید در جامعه وسیله ای بود که
از طریق آن می توان به آن دست یافت. این لایه جدید در جامعه، «نیروی سوم» نامیده می شد، زیرا آنها یک طبقه قومی جدید یا «نیرو» در کنار ترکمان ها و ایرانی ها بودند. این لایه جدید که توسط تهماسب اول آغاز شد، از صدها هزار قفقازی مسیحی و بت پرست، عمدتاً چرکس و گرجی، تبعیدی، وارداتی، برده و مهاجر تشکیل می شد. این لایه جدید جامعه در نهایت توسط شاه عباس اول (حکومت ۱۵۸۸–۱۶۲۹) به طور کامل انجام و اجرا شد. از این لایه جدید اجتماعی، نیروی نظامی جدیدی نیز تأسیس شد؛ نیرویی که مستقیماً در هر نقطه از امپراتوری، با سلطه قزلباش ها مقابله می کرد، آنها را از تمام مناصب خود برکنار می کرد و بدین ترتیب قدرت پادشاهان را بر سلطنت تثبیت می کرد. این غلامان یا «بردگان نظامی» بخشی از این لایه تازه ایجاد شده در جامعه بودند. سیستم برده داری غلامان، اگرچه توسط شاه تهماسب اول آغاز شد، اما توسط شاه عباس اول تکمیل و به طور کامل اجرا شد و رتبه و پرونده آن از این تعداد انبوه از چرکس ها، گرجی ها، ارمنی ها و دیگر مردمان قفقاز مانند لزگی ها تشکیل شده بود. در نهایت، این تعداد زیاد چرکس ها و دیگر قفقازی ها که تنها به شاه وفادار بودند، جایگزین قزلباش ها
شدند و از طریق سیستم با آنها برای هژمونی و برتری سیاسی رقابت کردند و پیروز شدند، اگرچه گاهی اوقات با یکدیگر نیز رقابت می کردند. چرکس ها بخش بزرگی از این ارتش های نخبه (به اصطلاح غلامان) را تشکیل می دادند و بنابراین نقش محوری ایفا می کردند. این ارتش نخبگان [سیستم برده] در اجرایی شدن و شکل گیری آن مشابه ینی چری های عثمانی همسایه بود. کسانی که در ارتش بودند، پس از آموزش پیشرفته، گرویدن به اسلام، و تربیت توسط خانواده های مسلمان، بهترین آموزش و تجهیزات نظامی را دریافت کردند و قوی ترین نیرو و طبقه امپراتوری بودند. تعداد زیادی از چرکس های دیگر، مانند گرجی ها، در تمام جنبه ها و موقعیت های ممکن دیگر که امپراتوری ها ارائه می کردند، مانند حرمسرا، اداره مدنی، اداره نظامی، دهقانی و صنایع دستی، در میان دیگران، به کار گرفته شدند و مستقر شدند، در حالی که تعداد زیادی دیگر در ابتدا در مناطق مختلف در سرزمین اصلی ایران، از جمله گیلان، مازندران و فارس ساکن شدند. به گفته توماس هربرت، که در نیمه اول قرن هفدهم در ایران صفویه بود، اسپاس محل سکونت حدود ۴۰۰۰۰ چرکس و گرجی مسیحی تبعیدی بود. در زمان سلطنت شاه سلیمان اول (سلطنت ۱۶۶۶–۱۶۹۴)