Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یریت انتظار می رود که تمام یا قسمتی از سود را به صورت سود نقدی به سهامداران پرداخت کند یا از طریق این وجوه، سهام شرکت را بازخرید کند (در واقع برگرداندن پول به سهامداران). ساختار سرمایه. برای دستیابی به اهداف مالی شرکتی نیاز است که هرگونه سرمایه گذاری شرکت به طور مناسب تأمین مالی شود. منابع تأمین مالی به طور عام شامل خود سرمایه ایجاد شده توسط شرکت و وجوه تأمین شده از خارج شرکت است که از طریق انتشار بدهی یا سهام (و یا اوراق بهادار ترکیبی و قابل تبدیل) حاصل می شود. همان طور که در بالا گفته شد ترکیب تأمین مالی که برای ارزیابی شرکت مهم است بر هر دو نرخ بازده مورد قبول و جریانات نقدی شرکت (و بنابراین ریسک آن) تأثیر خواهد گذاشت. در اینجا نظر مرتبط وجود دارد: (به تئوری قیمت گذاری دارایی سرمایه ایی CAPM و آربیتراژ APT مشاهده شود)، علاوه بر این هزینه های قابل قبول مالیاتی و همچنین هزینه تأمین مالی از طریق سهام که ممکن است باعث افزایش نرخ بازده مورد انتظار شود، می تواند از طریق کاهش ریسک جریانات نقدی جبران شود. منابع سرمایه ای. بدهی سرمایه ایی. شرکتها ممکن است بر روی وجوه قرض گرفته شده به عنوان منابع سرمایه گذاری در کسب
و کار در حال اجرا یا منابع رشد آینده تمرکز کند .(در واقع شرکت ها برای رشد آینده نیاز به منابع دارند که این منبع می تواند وجوه قرض گرفته شده باشد). بدهی از چندین راه ایجاد می شود، از طریق بانک های وام، اوراق بهادار یا از طریق انتشار اوراق قرضه به عموم. درقبال اوراق قرضه نیاز است که شرکت پرداخت های منظمی را به عنوان هزینه بهره تا زمان سررسید اوراق داشته باشد وانتشار اوراق قرضه باید شرکت تمام تعهدات خود را انجام دهد. شرکت هایی که حق انتشار اوراق قرضه قابل بازخرید را دارند هر زمان که احساس کنند شرایط به نفع شرکت است تمام تعهدات خود را پرداخت می کنند .(برای مثال در صورت کاهش نرخ بهره شرکت می تواند اوراق خود را بازخرید کند و اوراقی با نرخ بهره کمتر منتشر کند، چرا که در شرایط کاهش نرخ بهره بازار شرکت پرداختی بهره بالاتر از بازار دارد). اگر شرکت برای هزینه بهره نتواند پرداخت نقدی داشته باشد از دارایی های وثیقه به عنوان جایگزین برای پرداخت تعهدات خود استفاده می کند (یا از طریق فرایند ورشکستگی – در این حالت شرکت ورشکسته مورد حمایت قانون قرار می گیرد تا قانون در جهت بازپرداخت بدهی ها به آن کمک کند). سهام عادی (تأمین ما
لی از طریق اوراق بهادار). شرکت ها به طور متناوب می توانند جهت افزایش سرمایه، سهام شرکت را به سرمایه گذاران بفروشند. سرمایه گذاران یا سهامداران انتظار دارند که ارزش روبه بالای شرکت در طول زمان برای سرمایه گذاری آن ها یک خرید سودآور ایجاد کند. زمانی که سرمایه شرکت و سایر وجوه در پروژه ها و سرمایه گذاری هایی که نرخ بازده مثبت برای مالکانشان (منظور شرکت) ایجاد می کند مصرف شود، ارزش سهامداران افزایش میابد. سرمایه گذاران ترجیح می دهند سهام شرکتهایی را بخرند که به طور مداوم بازده سرمایه گذاری مثبتی را در آینده ایجاد می کند، بنابراین ارزش بازار حقوق صاحبان سهام آن شرکت افزایش میابد. ارزش سهامداران همچنین زمانی که شرکت وجوه مازاد (وجوهی که در کسب و کار شرکت نیاز نیست) را در شکل سود نقدی تقسیم می کند افزایش میابد. سهام ممتاز. سهام ممتاز یک برگه بهاداراست که خاصیت حقوق صاحبان سهام و بدهی را دارد (ورقه بهادار دورگه)، و به طور کلی یک ابزار ترکیبی است. سهام ممتاز نسبت به سهام عادی در اولویت اول است، اما از نظر ادعا مانند ورقه قرضه است.(منظور این است که هنگام تقسیم دارایی ها در زمان انحلال ابتدا با بدهکاران تسویه می شود سپس
با دارندگان سهام ممتاز و سپس با سهامداران عادی). معمولاً سهام ممتاز دارای حق رأی نیست، اما ممکن است حق دریافت سود را دارا باشد و در دریافت سود یا در زمان انحلال در هنگام پرداخت سود نسبت به سهام عادی اولویت دارد. سهام ممتاز نیز همانند اوراق قرضه توسط شرکت های بزرگ رتبه بندی اعتباری، رتبه بندی می شوند. رتبه اعتباری سهام ممتاز معمولاً پایین است. در واقع پرداختی های سهام ممتاز همانند تعهدات بهره پرداختی به دارندگان اوراق قرضه نیست و اولویت دارد نسبت به پرداختهای اوراق قرضه. سهام ممتاز کلاس خاصی از حقوق صاحبان سهام است که ممکن است تمام ویژه گی های سهام عادی را دارا نباشد. ویژه گی های زیر معمولاً همراه سهام ممتاز است: ارزیابی پروژه و سرمایه گذاری. به طور کلی ارزش هر پروژه ایی با استفاده از تنزیل جریانات نقدی آن تخمین زده می شود و پروژه هایی با ارزش بالا براساس ارزش فعلی خالص اندازه گیری شده و انتخاب می شوند. (پروژه ایی که ارزش فعلی خالص آن بالاتر است بهتر است). این امر مستلزم برآورد «اندازه و زمان» تمام جریانات نقدی افزایشی (جریانات تفاضلی) ناشی از اجرای پروژه است. جریان های نقدی آینده تنزیل شده ارزش فعلی را تعیین
می کنند (ارزش فعلی پروژه). (رجوع شود به ارزش زمانی پول). ارزش فعلی خالص، حاصل جمع ارزش فعلی جریانات نقدی با ارزش فعلی مبلغ سرمایه گذاری شده است. ارزش فعلی خالص تا حد بسیار زیاد تحت تأثیر نرخ تنزیل است. اغلب به نرخ تنزیل مناسب، نرخ بازده مورد توقع گفته می شود -انتخاب پروژه ها و سرمایه گذاری های خوب در شرکت مشکل است. نرخ بازده مورد توقع در واقع حداقل بازده مورد قبول پروژه و سرمایه گذاری است (برای مثال نرخ تنزیل مناسب پروژه). بازده مورد توقع باید ریسک سرمایه گذاری را منعکس کند که این ریسک معمولاً براساس نوسانات جریانات نقدی اندازه گیری می شود. مدیران از مدلهایی مانند مدل قیمت گذاری دارایی سرمایه ایی(CAPM) و مدل های عاملی (APY) برای به دست آوردن نرخ تنزیل مناسب پروژه خاص استفاده می کنند و برای منعکس کردن ترکیب تأمین مالی از میانگین موزون هزینه سرمایه (WACC) استفاده می کنند. یک خطای رایج در کل شرکت ها انتخاب میانگین موزون هزینه سرمایه به عنوان نرخ تنزیل مناسب است، در واقع جایی که ریسک پروژه خاص تفاوت قابل ملاحظه ایی با ریسک مجموعه دارایی های شرکت دارد انتخاب این رویکرد (استفاده از میانگین موزون هزینه سرمایه به عن
وان نرخ تنزیل مناسب) مناسب نیست. در راستای معیار ارزش فعلی خالص چندین معیار انتخاب دیگر در شرکت ها وجود دارد. دوره بازگشت تنزیلی، نرخ بازده داخلی (IRR)، نرخ بازده داخلی تعدیل شده (MIRR)، بازده سرمایه، و نرخ بازده دارایی ها (ROI). جایگزین ارزش فعلی خالص (NPV) ارزش گذاری درآمد باقی مانده است (MVA/EVA و APV). ارزش گذاری انعطاف پذیری. در بسیاری از موارد، برای مثال در پروژه های تحقیق و توسعه، یک پروژه ممکن است مسیرهای مختلفی از فعالیت را برای شرکت باز یا بسته کند، اما این حقیقت، در رویکرد ذاتی NPV تأثیری نخواهد داشت. برخی تحلیلگران این عدم اطمینان را در نرخ تنزیل (مثلاً با زیاد کردن هزینه سرمایه) یا در جریانات نقدی تعدیل می کنند (با استفاده از معادل یا اصلاح اعداد پیش بینی شده). حتی وقتی که پروژه به کار گرفته شد، این روش ها برای تغییر در ریسک در طول عمر پروژه معمولاً به درستی استفاده نمی شود و بنابراین برای تعدیل ریسک به طور مناسب عمل نمی کند. بنابراین مدیریت از ابزاری استفاده خواهد کرد که ارزشی روشن به این امتیازات می دهد بنابراین، با اینکه در ارزش گذاری DCF جریانات نقدی محتمل، یا میانگین یا سناریوها در نظر گرفته
می شوند، در اینجا " ماهیت منعطف و مرحله ای" سرمایه گذاری مدل سازی شده است و بنابراین " تمام" عایدات محتمل در نظر گرفته می شود. تفاوت دو نوع ارزش گذاری " ارزش انعطاف پذیری " ذاتی در پروژه است. دو ابزار معمول تجزیه و تحلیل درخت تصمیم (DTA) و ارزش گذاری گزینه های واقعی (ROV) می باشد؛ این ها گاهی به صورت جایگزین استفاده می شوند: کمی سازی عدم اطمینان. از آنجا که عدم اطمینان در پیش بینی و ارزش گذاری پروژه ذاتی است، تحلیل گران مایل هستند که میزان حساسیت NPV پروژه به داده های مختلف (مثلاً مفروضات) را در مدل DFCارزیابی کنند. در تجزیه و تحلیل حساسیت، تحلیل گر یکی از عوامل کلیدی را با ثابت نگهداشتن سایر داده ها، تغییر می دهد. در این حالت حساسیت NPV به تغییرات آ عامل مشاهده می شود و به عنوان «شیب» محاسبه می شود: یعنی تغییرات VPV بر روی تغییرات آن عامل. برای مثال، تحلیل گر می تواند NPV را با نرخ رشد مختلف در درآمد سالانه به صورت مشخص تعیین کند (معمولاً به صورت افزایشی -۱۰٪،۵٪، ۰٪،۵٪ و …)، و بعد حساسیت را با استفاده از این فرمول محاسبه کند. معمولاً چندین متغیر از بهره هستند، و ترکیبات مختلف آن ها «ارزش سطحی» را به وجود می
آورد، (و یا حتی "ارزش فضایی")، که در اینجا NPV تابعی از چند متغیر است. با استفاده از شیوه های مرتبط، تحلیلگران پیش بینی هایی براساس سناریو از NPV خواهند داشت. در اینجا، سناریو شامل خروجی خاصی برای اقتصاد، عوامل جهانی (تقاضا برای محصول، نرخ تبدیل، قیمت کالا و …)، همانند عوامل مختص شرکتی (هزینه هر واحد، و …)، می باشد. به عنوان مثال یک تحلیلگر ممکن است سناریوهای رشد درآمدی مختلفی را مشخص کند (مثلاً ۰٪ در بدترین حالت، ۱۰٪ در حالت خوب و ۲۰٪ در بهترین حالت)، که در تمام داده های کلیدی تعدیل شده اند بنابراین با ادامهٔ مفروضات رشد، NPV را برای هرکدام محاسبه می کند. توجه کنید که برای تحلیل براساس سناریو، ترکیبات مختلفی از داده ها باید انسجام درونی داشته باشند (به بحث مدل سازی مالی توجه کنید)، درحالیکه برای رویکرد حساسیت این موضوع نیاز نیست. کاربرد این متدولوژی در این است که NPV بدون تورش تعیین کند، که مدیر برای هر سناریو یک احتمال تعیین می کند- آنگاه NPV پروژه احتمال میانگین موزون سناریوهای مختلف خواهد بود؛ پیشرفت بیشتر که "بر محدودیت های حساسیت و تحلیل سناریو به وسیلهٔ ارزیابی آثار تمام ترکیبات متغیرها و واقعی سازی آ
نها، غلبه می کند"، به منظور ساخت تصادفی یا احتمالی مدل های مالی می باشد- برخلاف آمار سنتی و مدل های قطعی مانند بالا. سیاست تقسیم سود. سیاست تقسیم سود به سیاست های مالی به پرداخت سود نقدی در حال حاضر یا پرداخت سود نقدی افزایش یافته (سود انباشته) در مرحله بعد علاقه مند است. اینکه سود سهام پرداخت شود و میزان آن چقدر باشد به طور عمده براساس وجه مازاد شرکت تعیین می شود و تحت تأثیر قدرت سود آوری بلند مدت شرکت است. زمانی که وجه نقد مازاد است و شرکا نیازی به آن ندارد، انتظار می رود مدیران تمام یا قسمتی از آن را به صورت سود نقدی پرداخت کرده یا از طریق برنامه بازخرید سهم، سهام شرکت خود را با خرید کنند. اگر فرصت های مناسب با ارزش فعلی خالص مثبت وجود نداشته باشد (برای مثال پروژه ایی با بازدهی بیشتر از بازده مورد انتظار)، تئوری های مالی پیشنهاد می کنند مدیران باید تمام یا قسمتی از وجه نقد مازاد را درقالب سود نقدی به سهامداران برگردانند. این یک حالت کلی است چرا که انتظارات وجود دارد. برای مثال سهامداران یک سهم رشدی از شرکت انتظار خواهند داشت که تقریباً طبق تعریف، بیشتر وجوه نقد مازاد رابرای تأمین مالی پروژه های آینده که به
افزایش ارزش شرکت کمک می کند نگه دارد. مدیران همچنین باید شیوه توزیع پرداخت سود سهام را انتخاب کنند، به صورت سود نقدی یا بازخرید سهام. در این موارد عوامل مختلفی مورد توجه قرار می گیرد: سهامداران برای سود نقدی باید مالیات پرداخت کنند، شرکت ممکن است بازخرید سهام یا حفظ سود را انتخاب کند. در هر دو حالت افزایش یافتن ارزش سهم برجسته است. به طور پیوسته بعضی از شرکت ها در پرداخت سود نقدی از دادن سهام به جای وجه نقد استفاده می کنند. تئوری های مالی پیشنهاد می کنند که سیاست های تقسیم سود باید براساس نوع شرکت و چگونگی استفاده مدیران از منابع سود نقدی برای شرکت تعیین می شود. به عنوان یک قاعده کلی سهامداران شرکت های رشدی ترجیح می دهند مدیران سود را به صورت نقدی پرداخت نکند (آن را در عملیات شرکت استفاده کند)، در حالی که سهامداران ارزشی یا ثانویه ترجیح می دهند مدیریت این شرکت ها (شرکت های ارزشی) زمانی که نمی توانند بازدهی مثبتی از وجوه مازاد در سرمایه گذاری مجدد بگیرند آن را درقالب سود نقدی به سهامداران پرداخت کنند. زمانی که ارزش سهام بیشتر از بازده سرمایه گذاری مجدد سودهای توزیع نشده است یه برنامه با خرید سهام می تواند توج
یه داشته باشد (زمانی که قیمت بالاست). در تمامی موارد سیاست های تقسیم سود معمولاً براساس این موضوع که کدام مورد در بلند ارزش سهامداران را حداکثر می کند رهبری می شوند. مدیریت سرمایه در گردش. در عملیات کسب و کار شرکت نگه داشتن سرمایه در گردش اشاره به مدیریت سرمایه در گردش دارد. این بخش مدیریت در ارتباط با دارایی ها و بدهی های جاری (کوتاه مدت) است. درحالت کلی هدف شرکت حداکثرسازی ارزش شرکت است. در بلند مدت و بودجه بندی سرمایه ایی ارزش شرکت از طریق انتخاب فرصت هایی (سرمایه گذاری هایی) با ارزش فعلی خالص مثبت افزایش میابد. این سرمایه گذاری ها به نوبه خود درجریان نقد و هزینه سرمایه پیامدهایی را ایجاد می کنند. هدف مدیریت سرمایه در گردش این است که مدیران مطمئن باشند شرکت توانایی انجام فعالیت را دارد و وجه کافی برای حمایت از بدهی های بلند مدت و کوتاه مدت و پرداخت هزینه های عملیاتی وجود دارد، بنابراین با این کار ارزش شرکت افزایش میابد زمانی که بازگشت سرمایه بیش از هزینه سرمایه باشد .(به مطالب ارزش افزوده اقتصادی مراجعه شود). یکی از وظایف جریان نقد عملیاتی مدرن (CFO) مدیریت تأمین مالی کوتاه و بلند مدت است. سرمایه در گردش.
سرمایه در گردش میزان وجوه مورد نیاز یک سازمان برای ادامه فعالیت های کسب و کار است. سرمایه در گردش عبارت است از تفاوت بین وجه نقد یا دارایی هایی که به آسانی به وجه نقد تبدیل می شوند (دارایی جاری) با بدهی های جاری. به عنوان یک نتیجه، تخصیص منابع مربوط به سرمایه در گردش همیشه جاری است (برای مثال کوتاه مدت) (درواقع منظور این است که دارایی جاری به عنوان بخشی از سرمایه در گردش از طریق بدهی جاری تأمین می شود). علاوه بر افق زمانی مدیریت سرمایه در گردش از از نظر تنزیل و سودآوری از بودجه بندی سرمایه ایی متفاوت است. آن ها در بعضی حدود برگشت پذیر هستند. مدیریت سرمایه در گردش قواعد متفاوتی را مدنظر قرار دارد :۱ – جریان نقدی و نقدینگی ۲ – سود آوری و بازده سرمایه (که احتمالاً جریانات نقدی مهم تر هستند). در چرخه عملیاتی یا چرخه تبدیل وجه نقد به طور گسترده از اندازه گیری جریانات نقد استفاده شده. این نشان دهنده اختلاف زمانی بین پرداخت های نقدی برای مواد اولیه و وصول وجوه ناشی از فروش است. چرخه تبدیل وجه نقد نشان دهنده توانایی شرکت برای تبدیل منابع به وجه نقد است. زیرا که این تعداد به طور مؤثر مطابق با زمانی است که وجوه نقد شرک
ت در عملیات قرار دارد و برای سایر فعالیت هادر دسترس نیست. در این زمینه مفیدترین ابزار اندازه گیری سود آوری بازگشت سرمایه است. نتیجه به صورت درصد نمایش داده می شود، درآمد مربوط به ۱۲ ماه را بر سرمایه تقسیم می کنیم. بازده حقوق صاحبان سهام در شرکت این نتیجه را نشان می دهد. همان طور که در بالا گفته شد ارزش شرکت زمانی افزایش میابد که بازگشت سرمایه بیش از هزینه سرمایه باشد. مدیریت سرمایه در گردش. براساس قواعد بالا مدیریت برای مدیریت سرمایه در گردش ترکیبی از سیاست ها و تکنیک هایی را به کار خواهد بست. هدف این سیاست ها، در مدیریت دارایی جاری (وجه نقد، معادل نقد و موجودی کالا) و بدهی های جاری است، به طوری که جریان نقد و بازده قابل قبولی داشته باشند. مدیریت وجه نقد. تعادل بین وجه نقد است به طوری که وجه نقد برای پرداخت های روزانه داشته باشیم و در عین حال هزینه های نگهداری را کاهش دهیم (هزینه نگهداری پول). مدیریت موجودی کالا. سطحی از موجودی است که اجازه تولید بی وقفه را داده و البته باعث کاهش هزینه های سفارش و افزایش جریانات نقدی می شود (نه زیاد موجودی داشته باشیم که هزینه نگهداری بالا رود نه کم داشته باشیم که در خط تولید
به مشکل برخورد کنیم و هزینه سفارش مواد اولیه بالا رود). توجه داشته باشید که موجودی کالا قلمرو مدیریت عملیات است و تأثیر شدیدی بر جریان نقدی دارد. مدیریت بدهی. در اینجا دو قاعده وجوددارد. شناسایی سیاست های اعتباری مناسب؛ برای مثال شرایط اعتباری که مشتریان را جذب خواهد کرد، که بدون هیچ تأثیری بر جریان نقدی و چرخه تبدیل وجه نقد افزایش خواهد داد درآمد و بازگشت سرمایه را .(مراجعه شود به مطالب تخفیفات). بر اساس این قواعد اجرای سیاست های نمره دهی اعتباری و تکنیک ها به طوری که ریسک نکول هر کسب و کارهای جدید قابل قبول است. تأمین مالی کوتاه مدت. شناسایی منابع تأمین مالی مناسب با توجه به چرخه تبدیل وجه نقد :تامین مالی به وسیله اعتبار اعطایی عرضه کننده یک موجودی ایده آل است. به هر حال ممکن است استفاده از وام بانکی برای پرداخت به بدهکاران نیاز باشد. ارتباط با سایر مناطق در امور مالی. بانک های سرمایه گذاری. استفاده از اصطلاح «امور مالی شرکت» در سراسر جهان، به طور قابل توجهی متفاوت است. در ایالات متحده از آن برای توصیف فعالیت ها، روش ها ی تحلیلی و تکنیک هایی که در ارتباط با بسیاری از مفاهیم امور مالی شرکتی و سرمایه بکار می
رود، استفاده می شود. در انگلستان و کشورهای مشترک المنافع، اصطلاح «امور مالی شرکت» و «شرکت سرمایه گذار» با سرمایه گذاری بانکی همراه است – که عبارت از معاملاتی است که در آن برای شرکت سرمایه گذاری می شود و شامل موارد ذیل می گردد: - raising seed، راه اندازی و ایجاد یک گروه و شرکت، توسعه و افزایش سرمایه - ادغام، demergers، جمع آوری یا فروش شرکت های خصوصی - ادغام، demerger و تصاحب شرکت های عمومی، تبدیل معاملات عمومی به خصوصی - مدیریت خرید سهم، buy in یا شبه شرکت ها، بخش یا شعبه ها که به طور معمول به سهام خصوصی مربوط می شود. - انتشار سهام توسط شرکت ها شامل معامله بورس شناخته شده، به منظور سرمایه گذاری برای توسعه یا بازسازی مالکیت - افزایش سرمایه از طریق انتشار اشکال دیگر سهام، وام و اوراق بهادار مرتبط برای سرمایه گذاری مجدد یا بهسازی و ترمیم کسب و کار - تأمین مالی سرمایه گذاری های مشترک، امور مالی پروژه، امور مالی زیرساخت ها، مشارکت بخش خصوصی و دولتی و خصوصی سازی - انتشار ثانویه سهام، چه به صورت خصوصی و چه به صورت انتشار در بازار بورس به ویژه در جایی که در ارتباط با یکی از معاملات ذکر شده در بالا باشد. - افزایش وام
و تجدید ساختار آن به ویژه هنگامی که به یکی از انواع معاملات ذکر شده در بالا مرتبط باشد. مدیریت ریسک سرمایه گذاری. مدیریت ریسک عبارت است از روند اندازه گیری ریسک و توسعه و تکمیل راهبردهای مدیریت پرهیز از ریسک. مدیریت ریسک مالی، به طور معمول، بر تأثیر بر ارزش شرکت با توجه به تغییرات نامطلوب در قیمت کالاها، نرخ بهره، نرخ ارز و قیمت سهام (ریسک بازار) متمرکز شده است. همچنین مدیریت ریسک سرمایه گذاری نقش مهمی در پرداخت کوتاه مدت و مدیریت خزانه داری بازی می کنند. این موضوع در شرکت های بزرگ که تیم مدیریت ریسک سرمایه گذاری دارند و اغلب با حسابرسی داخلی هم همپوشانی دارند مشترک است. در حالی که برای شرکت های کوچک، انجام کار مدیریت ریسک به صورت رسمی عملی نمی باشد، هنوز هم بسیاری از آن ها به صورت غیررسمی مدیریت ریسک را انجام می دهند. نظم و انضباط به طور معمول روی ریسکهایی متمرکز می شود که می توان توسط ابزارهای سرمایه گذاری تجاری و مشتقاتش مانند پوشش جریان نقدی، پوشش معاملات خارجی و مهندسی مالی، از آن ها پرهیز نمود. از آنجایی که شرکت خاص (OTC) (شرکتهایی که بورس را خارج از بازار بورس خرید و فروش می کنند) برای ایجاد و نظارت،
مشتقات بازارهای سرمایه گذاری قوی بنیان یا بورس اغلب ترجیح داده می شوند. این ابزارهای مشتقات استاندارد شامل اختیارات، قرارداد آتی، پیمان آتی و سوآپ هستند. «نسل دوم» مشتقات های عجیب و غریب معمولاً روی شرکت های OTC تجارت می کنند. توجه داشته باشید که معاملات مربوط به مصون سازی، ترمیم حساب مربوط به خود را جذب می کنند. Hedge accounting, Mark-to-market accounting, FASB 133, IAS 39. را ببینید. این منطقه به دو روش به امور مالی شرکت مربوط است. اول اینکه قرار گرفتن در معرض کسب و کار و ریسک بازار یک نتیجه مستقیم از سرمایه گذاری های مالی قبلی است. دوم اینکه هر دو رشته در هدف برجسته کردن یا نگهداری ارزش شرکت مشترک هستند. یک بحث اساسی مربوط به «مدیریت ریسک» و ارزش سهام وجود دارد. در چارچوب قضیه Modigliani &amp; Miller، مصون سازی تا زمانی که فرض شود صاحبان سهام متنوع سازی شده به ریسک های خاص شرکت اهمیت نمی دهند، بی ربط است. در حالی که، از طرف دیگر مصون سازی برای ایجاد ارزشی که احتمال بحران را کاهش می دهد، دیده می شود. سؤال بعدی، تمایل سهامداران به بهینه سازی ریسک در مقابل قرار گرفتن در معرض ریسک خالص می باشد. (یک ریسک حتی اگ
ر دارای یک جنبه منفی، مانند از دست دادن زندگی یا اندام باشد). این بحث ارزش مدیریت ریسک در یک بازار را به هزینه ورشکستگی در آن بازار ارتباط می دهد.
سوسومو تونگاوا (؛ زادهٔ ) دانشمند اهل ژاپن است که در زمینهٔ ژنتیک و ایمنی شناسی فعالیت می کند. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی و جایزه روبرت کخ شده است.
تیم ملی فوتبال تبت () یک تیم فوتبال بین المللی است که به نمایندگی از منطقهٔ خودگردان تبت به میدان می رود. این تیم زیر نظر فدراسیون فوتبال تبت فعالیت می کند. این تیم ملی توسط فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا به رسمیت شناخته نمی شود و در مسابقات رسمی حق شرکت کردن ندارد. تیم ملی تبت در سال ۲۰۰۱ توسط برخی از بومیان تبت تأسیس شد و در تلاش است تا رسمیت یابد.
آرگل (به ارمنی: Արգել) یک شهرک در ارمنستان است که در استان کوتایک واقع شده است. در کیلومتری شمال هرازدان، مرکز استان کوتایک واقع شده است. خصوصیات. آرگل ۲٬۷۴۵ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است. منابع.
مغرادزور (به ارمنی: Մեղրաձոր) یک روستا در ارمنستان است که در استان کوتایک واقع شده است. مغرادزور در کیلومتری شمال هرازدان، مرکز استان کوتایک واقع شده است. خصوصیات. مغرادزور ۶٫۲۱ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۸۸۴ نفر جمعیت دارد و ۱٬۸۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. منابع.
آرینج (به ارمنی: Առինջ) روستایی بزرگ در ارمنستان است که در استان کوتایک واقع شده است. در کیلومتری شمال هرازدان، مرکز استان کوتایک واقع شده است. خصوصیات. آرینج ۸٫۴۵ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۲۲۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۳۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. منابع.
آراگیوغ (به ارمنی: Արագյուղ) یک شهرک در ارمنستان است که در استان کوتایک واقع شده است. در کیلومتری شمال هرازدان، مرکز استان کوتایک واقع شده است. خصوصیات. آراگیوغ ۱٬۰۸۵ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است. منابع.
هاتساوان، کوتایک (به ارمنی: Հացավան) یک شهرک در ارمنستان است که در استان کوتایک واقع شده است. هاتساوان در ۵۸ کیلومتری جنوب غرب هرازدان، مرکز استان کوتایک واقع شده است. خصوصیات. هاتساوان ۵۶۳ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع 1400 متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است. منابع.
گورگوچ (به ارمنی: Գոռգոչ) یک روستا در ارمنستان است که در استان کوتایک واقع شده است. در کیلومتری شمال هرازدان، مرکز استان کوتایک واقع شده است. خصوصیات. گورگوچ ۳۲ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است. منابع.
برت ساکمن (؛ ) یک دانشمند اهل آلمان است که در زمینهٔ فیزیولوژی فعالیت می کند. وی همچنین در سال ۱۹۹۱ برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شده است.
طرح بازنشستگی کانادا (CPP) برنامه بیمه اجتماعی وابسته به درآمد از طریق کمک قبلی متقاضی است. این یکی از دو جزء اصلی سیستم درآمد بازنشستگی عمومی کانادا می باشد. جزء دیگر امنیت سنین بالا(OAS)است. دیگر بخش های سیستم بازنشستگی کانادا بازنشستگی خصوصی، یا با حمایت کارفرما یا ازتعلیق مالیات پس انداز فردی که در کانادا در قالب یک طرح ثبت شده پس انداز بازنشستگی(RRSP) هستند. تا ۳۱ مارچ ۲۰۱۶، هیئت مدیره صندوق سرمایه گذاری CPP مدیریت بیش از ۲۷۸,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰$C دارایی های سرمایه گذاری برای طرح بازنشستگی کانادا CPP به نمایندگی از هجده میلیون کانادایی را در اختیار دارند که آن صندوق را در میان ده بزرگترین صندوق های ثروت ملی در جهان قرار میدهد.. تعریف و شیوه اجرا. برنامه CPP همه کانادایی های ۱۸ ساله و بالاتر مشغول به کار را موظف به پرداخت بخشی از درآمد خود به این برنامه بازنشستگی که در سراسر کشور اجرا می شود میکند.هنگامی که مشارکت کننده به سن بازنشستگی ۶۵ سال می رسد، CPP به طور منظم از محل سود سرمایه گذاری صندوق بازنشستگی معادل ۲۵ درصد از کل درآمد در طول کل عمر فرد از سن ۱۸ تا ۶۵ سالگی را به دلار ثابت پرداخت میکند.
ابواسماعیل موید الدین حسین ابن علی اصفهانی طغرایی شاعر عربی سرای معروف ایران در قرن پنجم هجری است. نام او حسین بن علی و کنیه اش را أبواسماعیل ثبت کرده اند. در سمیرم فارس که امروزه شهرستانی در جنوب استان اصفهان است، متولد شد و از بزرگترین شاعران عصر خود بوده است. علاوه بر قریحه شعری اش توجه او به دیوان شاعران گذشته در استواری شعر او بسیار مؤثر بوده است. او مانند اغلب شاعران معاصر خویش، ادب جاهلی و ادب عصر نهضت را در شعرش فراهم آورده و «لامیة العجم» او نمونه بارزی از این پدیده است. به همین جهت ادبای بسیاری این قصیده او را در معرض شرح و تحلیل قرار داده اند اما قصائد دیگر او تاکنون مورد شرح و تحلیل قرار نگرفته است. آثاری نیز در زمینهٔ کیمیاگری به نام های جامع الاسرار و تراکیب الانوار و کتاب مصابیح الحکمه و مفاتیح الرحمه، حقائق الاستشهادات، ذات الفرائد، الرد علی ابن سینا فی ابطال الکیمیا را تألیف نمود. از میان اشعار طغرایی قصیده لامیّة العجم بیش از همه شهرت یافته، چنان که یاقوت دربارهٔ آن گفته است: «تداولتها، الرّواة و تناقلتها الالسن». لامیّة العجم در اواخر قرن پنج هجری، از قصیده های ممتاز و مشهور و به تعبیر قدیم
از امهات قصاید ادب عربی است. طغرایی این قصیده را در رقابت با قصیده لامیّه العرب از شمس بن مالک ازدی، ملقّب به شنفری از شعرای دوره جاهلیّت متوفای ۵۱۰ میلادی ساخته که در مدح قوم بنی لام است، آل عبدالخان از دودمان این تیره در خوزستان هستند که با این مطلع آغاز می شود: پس از طغرایی دیگران نیز به تقلید او لامیّه ساخته اند که از میان آنها می توان لامیّة الرّوح و المیّة الهند را نام برد که حاجی خلیفه و دیگران از این دو قصیده یاد کرده اند. وی را در سال ۵۱۳ ه .ق به قتل رساندند.
وایت ترش (به انگلیسی: "White trash" به معنی "آشغال سفیدپوست") یک لفظ تحقیرآمیز نژادی انگلیسی آمریکایی در اشاره به سفیدپوستان فقیر، خصوصاً در مناطق روستایی جنوب آمریکاست، که تلقین گر طبقه اجتماعی و سطح پایین زندگی آنان است. این لفظ به رانده شدگان از جامعهٔ آبرومند اشاره دارد که در حاشیه های نظم اجتماعی زندگی می کنند، کسانی که از آنجا که ممکن است مجرم، غیرقابل پیش بینی و بی احترام به اقتدار، چه سیاسی، حقوقی یا اخلاقی، باشند خطرناک شمرده می شوند. این لفظ غالباً یک لفظ تحقیرآمیز نژادی است، ولی ممکن است از سوی سفیدپوستان طبقه کارگری به طور مطایبه آمیز در اشاره به خودشان به منظور توصیف اصل و نسب یا شیوهٔ زندگی شان به کار رود. پیشینه. لفظ وایت ترش اول بار در دههٔ ۱۸۳۰ از سوی برده های خانگی به طور تحقیرآمیز در اشاره به سفیدپوستان فقیر به کار رفت. در ۱۸۳۳ فرانسیس آن کمبل , بازیگری انگلیسی در حال بازدید از جورجیا، نوشت: «بردگان خود را با شدیدترین اهانت ها نسبت به خدمتکاران سفیدپوست، که آنها را وایت ترش فقیر می خوانند، سرگرم می کنند.»
والیبال در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ از تاریخ ۷ الی ۲۱ اوت در ریودوژانیرو برزیل برگزار شده است. این مسابقات چهاردهمین دوره از این مسابقات است که توسط فدراسیون جهانی والیبال (FIVB) و کمیته بین المللی المپیک برگزار شده. دور مقدماتی. همه زمان ها به وقت (ایران) نوشته شده است. مرحله حذفی. مرحله یک چهارم نهایی. همه زمان ها به وقت (ایران) نوشته شده است.