Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شرف الدین پانی پتی معروف به بوعلی قلندر و قطب ابدال (مرگ ۷۲۳ یا ۷۲۴ قمری) عارف و شاعر سده های هفتم و هشتم هجری قمری اهل هندوستان بود. او به نظم و نثر فارسی استاد بود و نخستین شاعر در هند است که در اشعارش محمد را ستوده. تخلص های شعری او شرف، قلندر و بوعلی بود. تبار. پدر او سالار فخرالدین از اهالی کرمان بوده که تبارش به ابوحنیفه نعمان بن ثابت کوفی می رسید و مادرش بی بی حافظ جمال از نوادگان شاه نعمت الله ولی بود. به دلیل استقرار این خانواده در شهر پانی پت بوعلی را پانی پتی می خواندند. زندگی. بوعلی سال های نخست زندگی اش را در پانی پت و کرنال گذراند و سپس به دهلی رفته و در امور دینی به آموزش پرداخت. سپس راه قلندری پیش گرفت و به سیر و سفر پرداخت و با عارفان گوناگون دیدار نمود. گویا در قونیه موفق به دیدار و شاگردی از شمس تبریزی و مولوی هم شده است. در پایان او به پانی پت برگشت و تبلیغ اسلام پرداخت. مرگ او در کرنال رخ داد و در همان جا به خاک سپرده شد، ولی در آینده پیکر او را به پانی پت منتقل نموده و در آنجا به خاک سپردند. اثرها. از او دیوان اشعار، قصاید، غزلیات و رباعیاتی به جای مانده است. سبک شعری و وزن مثنوی های او
به آنِ مولوی همانند است. او چند دوبیتی نیز به زبان هندی سروده است. از او مکتوباتی در شرح تصوف نیز برجای مانده است.
در ریاضیات، نقطهٔ انباشتگی یا نقطهٔ حدیِ مجموعهٔ "S" در فضای توپولوژیک "X"، نقطه ای مانند "x" (درون فضای "X" و نه لزوماً مجموعهٔ "S") است که هر همسایگی آن، شامل نقطه ای از "S" غیر از "x" باشد یا "S" را در نقطه ای بجز "x" قطع کند. توجه شود که در این تعریف همسایگی دلخواه نقطه حدی باید محذوف باشد (یعنی شامل خود نقطه "x" نباشد) همچنین نقطه حدی می تواند عضو مجموعه "S" باشد یا نباشد و این موضوع در تعریف مذکور تأثیری ندارد. مجموعهٔ نقاط حدی "S" را با "'S" نشان می دهیم و به آن مجموعهٔ مشتق "S" می گوییم. نقطهٔ حدی در تعریف مفاهیمی چون حد، بستار و مجموعه بسته پدیدار می گردد.
قصر دوک یکی از قصرهای ساخته شده به سبک گوتیک ونیزی در شهر ونیز است. این قصر یکی از نشانه های مهم شهری ونیز و شمال ایتالیا محسوب می شود. این قصر محل سکونت دوک ونیز، بالاترین مقام جمهوری ونیز بوده است که در سال ۱۹۳۵ میلادی به عنوان موزه بازگشایی شد و امروز یکی از یازده موزه ای است که تحت مدیریت بنیاد موزه های شهری ونیز قرار دارد. در سال ۲۰۱۰، این موزه توسط ۱۳۵۸۱۶۸ نفر بازدید شده است.
سرمایه مرحله کشت ایده، اولین حامی استارتاپ ها سرمایه گذاران مرحله کشت ایده می باشند. یک کارآفرین می تواند با یک جستجوی محلی یا اینترنتی افراد مختلفی برای سرمایه گذاری پیدا کند. در این مرحله سرمایه گذار طبق قوانین و فرمت های پذیرفته شده در بازار بخشی از سهام شرکت (کسب وکار نوپا) را خریداری می کند. شرکت، ارزش گذاری اولیه می شود و سپس سرمایه جذب می شود. سرمایه مرحله کشت ایده به معنی دانه گذاری است. یعنی سرمایه گذار به کسب وکار کمک می کند تا به درآمد اولیه برسد یا اینکه برای سرمایه گذاری های بعدی آماده شود. پول مرحله کشت ایده می تواند از کمک دوستان یا فامیل، سرمایه گذاران معتبر، سرمایه گذاران خطرپذیر، سرمایه گذاران فرشته یا سرمایه گذاران جمعی نیز تأمین شود. پول مرحله کشت ایده می تواند برای فعالیت های اولیه مانند تحقیقات بازار یا توسعه محصول، هزینه شود. خود کارآفرین هم می تواند از سرمایه گذاران اولیه باشد. سرمایه اولیه کارآفرین می تواند پس انداز یا وام باشد.
سرمایه گذار فرشته، سرمایه گذاری است که سرمایه یک یا چند شرکت نوپا را فراهم می کند. بر خلاف یک شریک، سرمایه گذار فرشته به ندرت در مدیریت شرکت دخالت می کند. پس از اینکه سرمایه گذاری مرحله کشت ایده به نتیجه رسید و یک کسب وکار شکل گرفت، نوبت به مرحله دوم سرمایه گذاری می رسد. در این مرحله سرمایه گذاران فرشته وارد کسب وکار می شوند. میزان سرمایه گذاری آن ها اغلب به ۱ تا ۲ میلیون دلار می رسد و سرمایه ها بیشتر شخصی می باشد. در ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۱۰ اشخاص سرمایه گذار پشتیبان حدود ۲۰ میلیارد دلار را در ۶۱٫۰۰۰ شرکت نوپا سرمایه گذاری نموده اند. این میزان سرمایه گذاری توسط اشخاص حقیقی نشان از اهمیت و عمق موضوع در فرهنگ کسب و کار آن کشور دارد. آنها گاهی کارآفرینان یا مدیرانی بازنشسته می باشند. طبق آمار سال ۲۰۰۷ آمریکا حدود ۲۸۵٫۰۰۰ سرمایه گذار فرشته در این کشور وجود داشته است. سرمایه گذاران فرشته دارای انجمن ها، اتحادیه ها، دفاتر کاری گروهی و شخصی می باشند. آن ها گاهی افراد شناخته شده صنعت می باشند، که در جستجوی سرمایه گذاری بر روی شرکت های آینده دار هستند.
سرمایه گذاری جمعی که برخی اوقات تأمین سرمایه از اجتماع یا تأمین مالی جمعی نیز نامیده می شود، معمولاً مشارکت جمعی توسط افرادی است که سرمایه گذاری مشترک می کنند. این کار اغلب از طریق اینترنت انجام می شود تا از تلاش های یک کارآفرین توسط عموم جامعه یا سازمان ها حمایت شود. تأمین مالی جمعی برای اهداف متنوعی نظیر درمان بیماری تا چاپ کتاب، حمایت مالی هنرمندان تا طرفداران کمپین های انتخاباتی و تأمین سرمایه لازم برای راه اندازی یک کسب و کار نوپا یا کسب و کار کوچک کاربرد دارد. به کارگیری اصطلاح سرمایه گذاری جمعی را می توان پس از ظهور پدیده جمع سپاری دانست. دلیل ظهور و گسترش سرمایه گذاری جمعی به شکل سازمان یافته در قالب تأمین سرمایه مالی را می توان بحران مالی سال ۲۰۰۸ در جهان دانست. به علت تمایل کم بانک ها به وام دادن، کارآفرینان شروع به جستجوی راه های دیگری برای جذب سرمایه کردند. مشکلاتی که صنعتگران، کارآفرینان و سرمایه گذاران خرده پا در جمع آوری سرمایه داشتند منجر شد تا سرمایه گذاری سنتی که توسط دوستان و فامیل صورت می گرفت به شکل سرمایه گذاری جمعی بسط پیدا کند. در واقع می توان سرمایه گذاری جمعی را یک روش اینترنتی برای
تأمین سرمایه مالی معرفی کرد که به کسب و کارها و سازمان ها کمک می کند تا از طریق کمک های بلاعوض یا سرمایه گذاری اشخاص متعدد بتوانند ایده هایشان را عملی سازند. سرمایه گذاری جمعی پلتفرم بهره برداری از پتانسیل بالقوه انبوه جمعیت که تا پیش از آن به صورت هدفمند به آن توجه نشده بود را فراهم می نماید. سرمایه گذاری جمعی، جذب سرمایه مردمی یا سرمایه گذاری اجتماعی، کارزاری جهت حمایت جمعی افرادی مختلف از یک جامعه، معمولاً جامعه کاربران اینترنت و پرداخت بخشی از سرمایه مورد نیاز جهت آغاز یک پروژه توسط افراد یا سازمان برگزارکننده کارزار است. جذب سرمایه مردمی جهت حمایت از طیف مختلف فعالیت ها از جمله امداد رسانی به حادثه دیدگان، روزنامه نگاری شهروندی، حمایت هنرمندان از سمت طرفداران، کمپین های سیاسی، بودجه راه اندازی استارت آپ، تولید آثار بصری، توسعه نرم افزار آزاد، توسعه اختراعات، تحقیقات علمی و پروژه های شهری است. در این روش فرد صاحب ایده، تا جایی که در توان دارد، کار خود را پیش برده و برآورد قابل قبولی از هزینه های تکمیل کار خود تهیه می کند و برنامه خود و میزان سرمایه لازم را در یک وبسایت عمومی اعلام می کند. این پروژه چه ساخ
ت یک فیلم کوتاه باشد که تهیه کننده آن فیلم نامه را نوشته ولی هزینه ساخت آن را ندارد، یا خرید ابزار کار برای راه اندازی یک کارگاه، یا طراحی یک دستگاه پیچیده صنعتی، به مردم عرضه می شود و اگر چیزی باشد که نظر مساعد مردم را جلب کند، می تواند سرمایه های آن ها را هم به کار بگیرد. مدل های تأمین مالی جمعی. طیف گسترده ای از مدل های تأمین مالی جمعی با مدل های کسب و کار متفاوت وجود دارد. با توجه به تنوع مدل-های کسب و کار پلتفرم های واسط، می توان آن ها را در چند مدل پایه زیر دسته بندی کرد: اهدا. این نوع از اهدای جمعی بیشتر شبیه به حمایت های خیریه ای هستند. اگر چه در اصل یک عمل نوع دوستانه است ولی دریافت کنندگان هیچ گونه وظیفه ای برای اعطای پاداشی به خیّر در مقابل حمایت او ندارند. مشارکت مالی افراد برای پروژه ها با انگیزه های نوع دوستانه و خیرخواهانه می باشد، و همین مورد می تواند در بین افراد دیگر انگیزه ایجاد کند. پلتفرم گوفاندمی که در سال ۲۰۱۰ راه اندازی شده است، پلتفرم پیشگام تأمین مالی مبتنی بر اهدا می باشد. از دیگر پلتفرم های برتر جهان که بر اساس مدل اهدا فعالیت می کنند می توان از کرینگ بریدج، جاست گیوینگ، کازس، اکت
بلو، کرادرایز، گیوفوروارد، دانرچوز، فاندلی، رازو و فاندراز نام¬ برد. بعضی از این پلتفرم ها به صورت تخصصی در یک حوزه خاص نظیر پزشکی و برخی دیگر در چند موضوع فعال هستند. پاداش. یکی از مشخصه های اصلی این مدل، اعطای پاداش به مشارکت کنندگان به دلیل حمایتشان می باشد. این پاداش ها بسته به میزان مشارکت متفاوت تعریف می شوند. گاهی این مشارکت ها به صورت حمایت جمعی بوده که در این حالت سرمایه گذار پروژه یا حامی در مورد پاداش مشخصی که کارآفرین متعهد شده است پرداخت کند توافق دارد. اغلب این پاداش ها به صورت خدمات می باشد. در مواردی حمایت مالی در قالب پیش فروش جمعی یا پیش سفارش به منظور حمایت در تولید محصول به عنوان مثال کتاب، فیلم، آلبوم موسیقی، تئاتر، نرم افزار، محصول جدید، محصول سبز یا خدمات می باشد. در مقابل کارآفرین تعهد می کند که نسخه اولیه از محصول یا خدمت، تحویل خریدار شود که در این صورت تأمین مالی جمعی اساساً یک سفارش محصول است. وام دهی جمعی. تأمین مالی مبتنی بر بدهی به عنوان سرمایه گذاری و تأمین اهداف انتفاعی در سال ۲۰۰۶ در آمریکا و یک سال زودتر به عنوان فعالیت خیریه ای در انگلستان به وجود آمد. تأمین مالی مبتنی بر ب
دهی یا آنچه در انگلستان مبتنی بر قرض نامیده می شود، اولین بار با اهداف غیرمادی در سال ۲۰۰۵ آغاز شد. پلتفرم تأمین سرمایه خرد کیوا با هدف اعطای وام به افراد فقیر در کشورهای جهان سوم راه اندازی شد. مدل مبتنی بر بدهی تأمین مالی جمعی، که از آن «قرض دهی فرد به فرد» نیز نام برده می شود، به وام گیرندگان مستقل امکان می دهد تقاضای وام بدون وثیقه داشته باشند و اگر توسط پلتفرم پذیرفته شد، پول را از اجتماع قرض بگیرند و سپس آن را با بهره اش (ممکن است بدون بهره باشد) بازپرداخت کنند. پلتفرم های تأمین مالی جمعی وام دهی، موضوعات افراد برای وام گرفتن را به دقت بررسی کرده و معمولاً با درصد کمی از درخواست های وام موافقت می شود. به عنوان مثال پلتفرم لندینگ کلوب فقط ۱۰ درصد از درخواست وام ها را مورد پذیرش قرار می دهد. خرید سهام جمعی. این نوع تأمین مالی خُرد در عمل پیچیده ترین حالت تأمین مالی جمعی است. در این حالت پاداش مشارکت کنندگان در ازای سرمایه گذاری، دریافت سهام، سود سهام یا حق رأی در سهام مخاطره آمیز است. در این حالت مشارکت-کننده، سود مستقیم دریافت نمی کند بلکه به نوعی در سرمایه گذاری مخاطره پذیر شرکت می کند. فرایند و بازیگرا
ن تأمین مالی جمعی. تأمین مالی جمعی سه بازیگر اصلی دارد که فرایند تأمین سرمایه را تسهیل می کند. این بازیگران عبارتند از کارآفرین یا صاحب ایده، واسطه تأمین سرمایه یا پلتفرم و مشارکت کنندگان. فرایند تأمین سرمایه به این صورت می باشد که ابتدا کارآفرین، ایده مورد نظر خود را در صفحه ای اختصاصی در وبگاه واسط که پلتفرم نامیده می شود تشریح می کند و به عبارت دیگر یک کمپین برای ایده خود راه اندازی می کند. معرفی پروژه شامل اطلاعات گوناگونی می باشد که بخشی از آن در دسترس پلتفرم واسط قرار می گیرد و بخش دیگر که دارای اطلاعات طبقه بندی کمتری است در معرض عموم مردم قرار داده می شود. اطلاعاتی نظیر مدل کسب و کار و همچنین اطلاعات اقتصادی پروژه می بایست در اختیار پلتفرم قرار بگیرد تا بتواند راستی آزمایی های مورد نظر را در مورد پروژه انجام دهد. حتی برخی پلتفرم ها در صورت لزوم، به صاحبان ایده مشاوره های لازم را نیز می دهند. هنگامی که پروژه از جنس مسائل اجتماعی و فعالیت های خیریه باشد، پلتفرم اطلاعات دیگری در مورد راستی آزمایی از صاحبان ایده می گیرند.
مایک لازاریدیس ، ، ، (زاده ۱۴ مارس ۱۹۶۱) کارآفرین، سرمایه گذار و مدیر ارشد اجرایی کانادایی یونانی تبار زاده ترکیه است، که در سال ۱۹۸۴ شرکت بلک بری لیمیتد را تأسیس کرد. وی در سال ۱۹۹۹ مؤسسه پریمتر را نیز بنیان نهاد. لازاریدیس سازنده نخستین گوشی های تلفن همراه بلک بری بود.
یانوش هارماتا زبان شناس اهل مجارستان بود که سفال نبشته ها و پاپیروس های اشکانی دورا اروپوس را توصیف کرد و نخستین کسی بود که سنگ نوشتهٔ باختری را رمزگشایی کرد. زندگی علمی. وی مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ زبان های مجاری، لاتین و یونانی و دکتری را در رشتهٔ زبان شناسی هندواروپایی دریافت کرد و از سال ۱۹۴۷ میلادی شروع به تدریس در دانشگاه اوتوش لوراند در بوداپست کرد. هارماتا از سال ۱۹۷۰ عضو و معلم فرهنگستان علوم مجارستان بود؛ همچنین بین سال های ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۶ نیز در آن سمت معاونت داشت. وی در عین حال عضو فرهنگستان علوم اتریش و فرانسه نیز بود. در فیلولوژی، باستان شناسی و سکه شناسی تبحر داشت ولی زمینه اصلی مورد علاقه او، زبان های ایرانی و هندوایرانی بود. هارماتا دارای تک نگاشتی دربارهٔ اطلاعات هرودوت در مورد سکاها است و در آثار هرودوت تخصص داشت. علاوه بر این، او سهم بسزایی در تشکیل گروه ایران شناسی در دانشگاه اِلته داشت.
میدان سن مارکو میدان عمومی اصلی شهر ونیز در ایتالیا است که عموماً با عنوان "میدان" (la Piazza) شناخته می شود. "پیاتزتا" (Piazzetta) (به معنای میدانچه یا میدان کوچک) توسعهٔ میدان سن مارکو در گوشهٔ جنوب شرقی آن در طول مسیر آب محسوب می شود. (به نقشه نگاه کنید) این دو فضا (میدان و میدانچه) مرکز اجتماعی، مذهبی و سیاسی شهر ونیز هستند و معمولاً یکپارچه در نظر گرفته می شوند. در سخنی منسوب به ناپلئون میدان سن مارکو "اتاق طراحی اروپا" خطاب شده است. (اصالت این نسبت به ناپلئون اثبات نشده است) میدان سن مارکو میدان اصلی و عمومی ونیز است، جایی که گردشگران برای تماشای شهر به آنجا می روند. این میدان تنها میدان ونیز است که به نام «پیازا» معروفه چون به بقیهٔ میدان های شهر «کامپو» می گویند. از زمان جمهوری این میدان به بازار و مرکز زندگی مذهبی و شهری تبدیل شد و زندگی در اطراف آن تغییر و تحولات زیادی کرد. این میدان یکی از زیباترین میدان های جهان و مطمئناً یکی از مهم ترین جاذبه های ونیز است؛ جایی که از سه طرف با ساختمان های جذاب احاطه شده و در بخش دیگر هم کلیسای جامع زیبای شهر را در خود جای داده است. شاید با دیدن صف های طولانی که د
ر جلوی کلیسای جامع کشیده شده از اینکه بتوانید به داخل کلیسا بروید ناامید شوید اما نگران نباشید چون به راحتی می توانید با همراه شدن با تورها این صف های طولانی را دور بزنید. در این میدان سنگ پوشیده هیچ چیزی مانع از گشت و گذارتان نمی شود و تنها ترافیکی که می بینید ونیزی ها، گردشگران و کبوتران هستند!
نودِل یا گاهی رشته فرنگی یک غذای اصلی است که از برش خمیر فطیر (عمل آوری نشده) به شکل های مختلف تهیه می شود. نودل نواری نازک و بلند مرسوم ترین فرم نودل است، اما نودل به شکل های بسیاری متنوعی برش می خورد که از جمله آن ها می توان به فرم های موجی، لوله ای، رشته ای و صدفی اشاره کرد. به طور معمول نودل در آب جوش طبخ شده و گاهی به آن روغن خوراکی و نمک نیز افزوده می شود. البته روشی دیگر طبخ آن سرخ کردن نودل در ماهی تابه و سرخ کردن عمیق آن است. نودل به طور معمول با سس یا به همراه سوپ سرو می شود و می توان به دلخواه انواع مواد غذایی از جمله سوسیس، انواع سبزیجات و… را به آن اضافه کرد. نودل را می توان برای مدت کوتاهی در یخچال نگهداری کرد، اما این امکان وجود دارد که نودل را خشک کرده و برای مدت طولانی تری و مصرف در آینده نگهداری نمود. در انگلیسی آمریکایی، "نودل" یک واژه فراگیر برای محصولات فرآوری شده خمیر آرد است. در انگلیسی بریتانیایی واژه "نودل" به طور کلی به غذایی از خمیر آرد اشاره دارد که به شکل نواری نازک و بلند است. در هنگام بحث دربارهٔ نودل باید، ترکیبات و خاستگاه جغرافیایی و فرهنگی مدنظر گرفته شود. در فرهنگ ژاپنی، هر
ت کشیدن و ملچ ملچ کردن نودل نشانه لذت بردن و قدردانی از میزبان است. نودل جایگاه قابل توجهی در فرهنگ آشپزی ژاپن دارد. در اینجا چند جنبه کلیدی از مفهوم نودل در ژاپن آورده شده است:
اورمسیای هاینان نام یک گونه منقرض شده از سرده اورموسیا است.
حلزون نواری آلدابرا نام یک گونه منقرض شده از رده شکم پایان است.
اکبر عطری از اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت در دوران اصلاحات بود. او از بنیان گذاران انجمن اسلامی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی است. او در سال ۱۳۵۱ در روستای شیخ سرجین شهرستان سرآب واقع در استان آذربایجان شرقی به دنیا آمد. پس از پذیرش در مقطع کارشناسی دانشگاه علامه طباطبایی فعالیت سیاسی خود را آغاز کرد. مقطع کارشناسی ارشد علوم سیاسی را در دانشگاه مفید قم و پس از مهاجرت به آمریکا در دانشگاه جرج میسون خواند. عطری در سال به همراه علی افشاری در سنای آمریکا سخنرانی کرد. او در برنامه های سیاسی خبری به عنوان مفسر شرکت کرده است. پس از مهاجرت به آمریکا موسسه توانا: آموزشکده الکترونیکی برای جامعه مدنی ایران را بنیان گذاشت و در حال حاضر به عنوان مدیر این آموزشکده اینترنتی فعالیت می کند. ترجمه متون انگلیسی درباره دموکراسی و برگزاری کلاس های رایگان اینترنتی از جمله فعالیت های توانا است.
قانون پلیفر یک رابطه تجربی است که توسط جان پلیفر ابداع شده است و بیان می کند که یک دره نتیجه عمل رودخانه ای است که در آن جریان داشته است. این قانون ارتباط اندازه روانه با دره ای که در آن جاری است را بیان می کند. این قانون بعدها به شکل بهتری به عنوان یک نظریه تشریح شد.
پارچه فروشی یا بزازی جایی است که در آن کار خرده فروشی پارچه انجام می شود. به فروشندهٔ پارچه، پارچه فروش یا بزاز گفته می شود. در گذشته پارچه فروشی یکی از برجسته ترین رسته های بازار بوده و بازرگانی پارچه می توانسته دربردارندهٔ بیشترین سود برای یک بازرگان باشد.
قانون هاک یک رابطه تجربی میان طول روانه و حوضه زهکشی آن است. اگر "L" طول بزرگ ترین روانه در حوضه و "A" مساحت حوضه باشد، آن گاه قانون هاک به شکل زیر بیان می شود. formula_1 که در آن مقدار "C" ثابت و توان "h" در بیشتر حوضه ها اندکی کمتر از ۰/۶ در نظر گرفته می شود. نکته قابل توجه این است که مقدار "h" از منطقه ای به منطقه دیگر متفاوت است و در حوضه های بزرگ تر اندکی کاهش می یابد (حوضه های بزرگ تر از ۲۰/۷۲۰ کیلومترمربع). به طور نظری مقدار " h = ۴/۷ ≈ ۰/۵۷۱" برای توان به دست آمده است.
فردریک ایدستام، (زاده ۲۸ اکتبر ۱۸۳۸ - درگذشته ۸ آوریل ۱۹۱۶) کارآفرین، بازرگان و مهندس معدن فنلاندی بود، که در سال ۱۸۶۵ شرکت نوکیا را تأسیس نمود. ایدستام نوکیا را در قالب یک کارخانه تولید کاغذ راه اندازی کرد.
در ریاضیات، خط حقیقی یا خط اعداد حقیقی خطی است که نقاط آن اعداد حقیقی هستند. خط حقیقی در واقع همان R۱ یا فضای اقلیدسی یک بعدی است. به عنوان فضای متری. تابع "d" بر R × R با ضابطهٔ formula_1 یک متریک برای R است. فضای متری ("d",R) را خط حقیقی اقلیدسی یا فضای اقلیدسی یک بعدی خوانیم.
راجیف سوری (زاده ۱۹۶۷) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی هندی-سنگاپوری است، که اکنون به عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت نوکیا فعالیت می نماید. وی پیش از این در فاصله سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۴ مدیرعاملی شرکت نوکیا سولوشنز اند نتورکس را برعهده داشت.
ریستو سیلاسما، (زاده ۱۹۶۶) کارآفرین، سرمایه گذار و مدیر ارشد اجرایی فنلاندی است، که اکنون به عنوان رییس هیئت مدیره شرکت نوکیا فعالیت می نماید. وی مدیرعامل پیشین شرکت اف سکیور می باشد.
جان ویلارد مرییات (زاده ۱۷ سپتامبر ۱۹۰۰ - درگذشته ۱۳ اوت ۱۹۸۵) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی بریتانیایی تبار بود، که در سال ۱۹۲۷ شرکت مرییات را تأسیس نمود. این شرکت در حال حاضر یکی از بزرگترین شرکت های مهمان نوازی، رستوران های زنجیره ای و هتل داری جهان می باشد.
مک دانل اف-۱۰۱ وودو جنگندهٔ جت فراصوتی بود در خدمت نیروی هوایی ایالات متحده و نیروی هوایی پادشاهی کانادا. اف-۱۰۱ در آغاز به عنوان اسکورت بمب افکن برد بلند که به عنوان جنگندهٔ نفوذی شناخته می شود برای فرماندهی هوایی راهبردی طراحی شده بود، ولی بعداً به عنوان شکاری-بمب افکن مسلح به جنگ افزار هسته ای برای فرماندهی هوایی تاکتیکی و هواپیمای شناسایی تصویربردار ساخته شده. بعدها ورژن هایی از آن به عنوان جنگندهٔ رهگیر شب پرواز برای فرماندهی پدافند هوایی که بعداً به فرماندهی پدافند هوافضا تغییر نام داد و همچنین برای گارد ملی هوایی، نیروی هوایی پادشاهی کانادا و نیروهای یکپارچهٔ کانادا پس از ۱۹۶۸ ساخته شد. مدت زمان فعالیت وودو به عنوان شکاری-بمب افکن نسبتاً کوتاه بود، ولی ورژن های شناسایی آن برای زمان درازتری فعالیت می کردند. به همراه لاکهید یو-۲ نیروی هوایی ایالات متحده و ووت اف-۸ کروسیدر نیروی دریایی ایالات متحده، آراف-۱۰۱ که ورژن شناسایی وودو بود در بحران موشکی کوبا فعالیتی کلیدی داشت. وودو در جنگ ویتنام هم فعال بود. ورژن های رهگیر اف-۱۰۱ تا سال ۱۹۸۲ در خدمت گارد ملی هوایی بودند و در نیروی هوایی کانادا جنگ افزار اصلی ن
وراد بود، تا این که در دههٔ ۱۹۸۰ سی اف-۱۸ هورنت جایگزین آن گردید. وودو دارای موفقیت هایی نسبی بود، ولی مهم تر از آن طراحی و ساخت آن بود که گامی تکاملی در جهت طراحی و ساخت جنگندهٔ مک دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲ بود. اف-۴ فانتوم ۲ بعداً جایگزین اف-۱۰۱ گردید. فانتوم از موفق ترین طراحی های جنگنده در دههٔ ۱۹۶۰ بود. دو موتور، دو پرسنل پروازی برای رهگیری و دمی که بالای پس سوز وودو بود را فانتوم نگه داشت، ولی فانتوم تکامل یافتهٔ مک دانل اف-۳ایچ دمون بود، در حالی که وودو تکامل یافتهٔ مک دانل ایکس اف-۸۸ وودو بود. طراحی و ساخت. طراحی آغازین آنچه که بعداً وودو شد، پس از جنگ جهانی دوم در پاسخ به مسابقه ای که در سال ۱۹۴۶ از سوی نیروی هوایی ارتش ایالات متحدهٔ آمریکا برای طراحی یک جنگنده نفوذی برگزار شد آغاز گردید. این جنگنده می بایست یک جنگندهٔ برد بلند با توانایی نبرد هوایی برای اسکورت نسل جدیدی از بمب افکن ها می بود، مانند نورث امریکن پی-۵۱ ماستنگ که بی-۱۷ها و بی-۲۴ها را در جنگ جهانی دوم اسکورت می کرد. چندین شرکت با طراحی هایی در این رقابت شرکت می کردند و نیروی هوایی بودجه ای برای آن ها برای ساخت نمونه های اولیه فراهم آورد.
شرکت مک دانل پس از بستن قرارداد در ۱۴ فوریه ۱۹۴۷ دو فروند پیش نمونه با نام ایکس اف-۸۸ وودو ساخت. نخستین پیش نمونه دارای دو موتور توربوجت وستینگهاوس جی-۳۴ بود که در تاریخ ۲۰ اکتبر ۱۹۴۸ از پایگاه هوایی ادواردز به پرواز درآمد. آزمایش اولیه نشان داد که برد آن ناکافی و سرعت ناامیدکنندهٔ آن ۱۰۳۲ کیلومتر در ساعت در سطح دریا بود. مک دانل برای دومین پیش نمونه رانش را از ۳۰۰۰ پوند به ۳۶۰۰ پوند افزایش داد که در نتیجه بیشینهٔ سرعت و سرعت اوج گیری افزایش یافته و مسافت برخاست کاهش یافت. مصرف سوخت در دومین پیش نمونه بسیار افزایش پیدا کرد که نتیجهٔ آن کاهش برد هواپیما بود. گرچه ایکس اف-۸۸ در رقابت با لاکهید ایکس اف-۹۰ و نورٍث امریکن وای اف-۹۳ برنده شد، ولی انفجار نخستین بمب اتمی شوروی سبب شد تا نیروی هوایی ایالات متحده ارزشیابی دوبارهٔ نیازهای جنگنده های خود بپردازد و در این ارزشیابی به جنگنده های رهگیر نسبت به اسکورت های بمب افکن اهمیت بیشتری داده شد و در نتیجه برنامه یک جنگندهٔ نفوذی در سال ۱۹۵۰ لغو گردید، ولی تحلیل ماموریت های جنگ کره نشان داد که بمب افکن های استراتژیک معاصر نیروی هوایی ایالات متحده در برابر جنگنده های ر
هگیر آسیب پذیر بودند. در سال ۱۹۵۱ نیروی هوایی ایالات متحده اعلام نیاز تازه ای را مطرح کرد و آن نیاز به یک اسکورت بمب افکن بود. طرح مک دانل ورژن بزرگتر ایکس اف-۸۸ بود که دارای موتور قوی تری نسبت به ورژن پیشین خود بود. مک دانل رقابت را در مه ۱۹۵۱ برنده شد. در نوامبر ۱۹۵۱ اف-۸۸ به اف-۱۰۱ وودو تغییر نام داد. طراحی جدید. طراحی جدید به گونهٔ قابل ملاحظه ای بزرگتر بود و توانایی حمل سه برابر سوخت بیشتر بود و دارای موتور بزرگتر و نیرومندتر توربوجت پرات اند ویتنی جی۵۷ بود. ابعاد بزرگتر موتور جی۵۷ نیاز به دگرگونی در جایگاه موتور و ورودی هوا داشت تا هوای بیشتری را به سوی موتور بفرستد. ورودی هوای جدید به گونه ای طراحی شد تا در شمارهٔ ماخ بالاتر کارایی بیشتری داشته باشد. برای کاهش وزن ساختاری و افزایش کارایی آئرودینامیک دم افقی به بالایی دم عمودی منتقل شد و اف-۱۰۱ دارای دم تی گردید. در سال ۱۹۵۲ مأموریت اف-۱۰۱ از جنگندهٔ نفوذی به جنگندهٔ استراتژیک تغییر پیدا کرد و به مأموریت اسکورت بمب افکن و مأموریت پرتاب جنگ افزار هسته ای هر دو به یک اندازه در این جنگنده اهمیت داده شد. پیکرنمای وودو در مارس ۱۹۵۳ به وسیلهٔ نیروی هوایی مورد
بازدید قرا گرفت. طراحی مورد پذیرش قرا گرفت و در تاریخ ۲۸ مه ۱۹۵۳ نخستین سفارش بالغ به ۲۹ فروند اف-۱۰۱ از سوی نیروی هوایی به مک دانل داده شد. دیگر نیازی به ساخت پیش نمونه نبود، زیرا اف-۱۰۱ شکل توسعه یافتهٔ ایکس اف-۸۸ بود. تولید اولیه. نخستین پرواز اف-۱۰۱ در تاریخ ۲۱ سپتامبر ۱۹۵۴ از پایگاه هوایی ادواردز انجام شد. در این پرواز سرعت اف-۱۰۱ به ۰/۹ ماخ در ارتفاع ۱۰۶۷۰ متری رسید. این هواپیما که متعلق به بخش خصوصی بود به مرکز نگهداری اورگرین در مارانای آریزونا انتقال داده شد و هم اکنون در موزه هوافضای اورگرین در مک مینویل ارگان قرار دارد. قبلاً این هواپیما در موزه هواگرد پوئبلو وایسبراد به نمایش گذاشته شده بود. پایان جنگ در کره و ساخت بمب افکن جت بوئینگ بی-۵۲ استراتوفورترس نیاز برای اسکورت جنگنده را منتفی نمود و فرماندهی هوایی راهبردی از برنامه کنار کشید. با وجود کنار کشیدن فرماندهی هوایی راهبردی انی هواپیما توجه فرماندهی هوایی تاکتیکی را به خود جلب نمود و اف-۱۰۱ دوباره به عنوان یک شکاری-بمب افکن با توانایی حمل یک فروند بمب هسته ای برای به کارگیری علیه هدف های تاکتیکی مانند فرودگاه ها دوباره پیکربندی گردید.
محمدحسین محمدیان (زادهٔ ۲۸ مرداد ۱۳۷۱ - ساری) کشتی گیر آزادکار ایرانی است. وی فرزند عسکری محمدیان است. او نخستین حضورش در بازی های جهانی را با دستیابی به نشان برنز وزن ۸۶ کیلوگرم مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۴ پشت سر گذاشت. در ۱ اکتبر ۲۰۱۵، UWW اعلام کرد محمدیان به دلیل مصرف مادهٔ متا استرون متا بولایت و مثبت شدن آزمایش دوپینگ به مدت چهار سال از حضور در کلیهٔ رقابت های ورزشی محروم شده است. وی در سال ۲۰۱۹ و پس از چهار سال محرومیت به میدان های ورزشی بازگشت. او سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۰ توکیو را دارد.این کشتی گیر یکی از مدعیان اصلی وزن ۹۷کیلوگرم در ایران به حساب می آید. همچنین وی از اقوام محمد میرمحمدیان می باشد و هم اکنون ایشان به عنوان مربی تیم ملی کشتی جوانان و نوجوانان آزادکار مشغول به انتقال تجربیات خود هستند.. زندگی نامه. محمدحسین محمدیان در ۲۸ مرداد ۱۳۷۱ در ساری به دنیا آمد. او پسر عسکری محمدیان، از قهرمانان به نام کشتی ایران و دارندهٔ یک نشان نقرهٔ جهان و دو نشان نقره المپیک و قهرمان پیشین آسیا می باشد. محمدحسین، نخستین فرزند خانواده می باشد و دارای یک برادر و یک خواهر کوچکتر از خود می باشد. وی دانشجوی ف
وق لیسانس در رشته علوم قضایی است و در دانشگاه آزاد اسلامی شهرستان ساری تحصیل می کند. فعالیت ورزشی. مسابقات یونیورسیاد ۲۰۱۳. محمدیان در یونیورسیاد تابستانی ۲۰۱۳ در کازان، روسیه توانست نشان برنز رقابت ها در وزن ۸۴ کیلوگرم را به گردن بیاویزد. وی ابتدا اد راس از آمریکا را ۷ بر صفر مغلوب کرد و در دور دوم موسی مرتضی علی اف نائب قهرمان اروپا از ارمنستان را ۸ بر ۴ برد و در دور سوم مقابل شامیل کودیا ماگموداف ۷ بر ۵ شکست خورد. با توجه به حضور این کشتی گیر روس در دیدار نهایی، محمدیان به گروه شانس دوباره راه یافت. وی در این مرحله مقابل اصلان کاخیدزه از قزاقستان با نتیجه ۱۰ بر ۶ به برتری دست یافت تا برای کسب مدال برنز به مصاف الکساندر گوتسیف از آذربایجان برود. محمدیان در دیدار رده بندی مقابل حریف آذربایجانی خود که دارندهٔ نشان برنز جوانان اروپا بود، با نتیجهٔ ۴ بر ۳ به برتری رسید و به مقام سوم رسید. قهرمانی جهان ۲۰۱۴. محمدیان در نخستین تجربهٔ حضور در رقابت های جهانی در دور نخست با نتیجهٔ ۱۰ بر صفر آردین آبو از برزیل را شکست داد. وی در دور دوم با نتیجه ۷ بر ۴ از سد ادوارد روت از آمریکا گذشت. محمدیان در دور سوم پترو سبالوس