Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مادةالحیوة رساله ای است به زبان فارسی در مورد صنعت طباخی در دوره صفوی که توسط «نورالله» نوشته شده است. این رساله ۷۶ سال پس از کارنامه در باب طباخی و صنعت آن تألیف شده است. نورالله آشپز شاه عباس اول (۹۸۵–۱۰۳۸هجری) بوده است و خودش می نویسد که پدرانش از عهد شاه اسماعیل صفوی (۹۰۷–۹۳۰ هجری) در دربار پادشاهان صفوی سمت آشپزی داشته اند. دو نسخه خطی از این کتاب یافت شده است. یک نسخه از آن به همت ایرج افشار در سال ۱۳۳۳ برای نخستین بار در «مجله فرهنگ ایران زمین» به چاپ رسیده است. نسخهٔ دیگر به کتابخانه مجلس شورای ملی تعلق دارد و از نسخهٔ قبلی قدیمی تر است.
کانتون های لوکزامبورگ لوکزامبورگ به سه بخش تقسیم می شود: این سه بخش به ۱۲ کانتون تقسیم شده اند که شامل ۱۰۶ کمون می شوند.
چشم بشکه ای سرشیشه ای نوعی از ماهیان پرتوباله هستند که در تمام اقیانوس ها در عمق ۲۴۷ تا ۵۴۹ متر یافت می شوند. این گونه تا ۱۶ سانتیمتر رشد می کنند. چشم بشکه ای سرشیشه ای و شبح ماهی پوزه قهوه ای تنها مهره دارانی هستند که برای واضح دیدن با چشم های خود، در کنار عدسی، از آینه استفاده می کنند.
به تومدیونم تک آهنگی از نصرالله معین است که بعد از آهنگ هوای خونه روانه بازار گشت. این آهنگ مضمونی عاشقانه دارد و به سبک آهنگ های دهه ۶۰معین است وتوسط رضا خواجوی سروده شده است. آهنگ سازی این کار همانند کار قبلی توسط عارف شکوری انجام شد. تنظیم کار هم بر عهده عارف شکوری بود.
اسکای نت یک بازی ویدئویی مبتنی بر مجموعه فیلم نابودگر است که در اصل به عنوان یک بسته تکمیلی ساخته شد ولی در نهایت به یک بازی مستقل تبدیل و به عنوان دنباله ای بر بازی عرضه شد. توسعه این بازی بر عهده بتزدا بوده است.
اُبُن یا بُن از جشن های بودایی- شرقی در یادبود نیاکان درگذشته است. اُبُن در ژاپن تعطیل رسمی نیست اما اکثر شرکت ها و دفاتر دولتی این روز را تعطیل می کنند. در تقویم فعلی زمان اُبُن تقریباً در نیمهٔ ماه اوت (۱۵–۱۳) هشتمین ماه سال است اما در قدیم در نیمهٔ هفتمین ماه سال بوده است. بعضی معتقدند که با برپایی مراسم و خیرات کردن در روزهای اُبُن روح مردگان شاد می شود. امروزه مراسم اُبُن اغلب به روش آیین بودایی برگزار می شود. کلمهٔ اُبُن کوتاه شده کلمهٔ بودایی «ئورابونه» یا همان اورابانا در زبان سانسکریت است و به معنی کسی را از شکنجه و عذاب جهنم نجات دادن است. بعضی معتقدند که بودا مادر یکی از شاگردانش را که در جهنم انداخته شده بود نجات داده است و مراسم ابن امروزی از این ماجرا منشأ گرفته است. مدت ابن به تقویم و مکان بستگی دارد یعنی زمان برگزاری در استانهای مختلف ژاپن متفاوت است. تاریخچه. در دوران فرمانروایی امپراتریس کوگیوکو (امپراتریس سایمی) (زاده ۵۹۴ یا ۵۹۵، درگذشته ۶۶۱ میلادی) برای نخستین بار جشن اموات یا اُبُن برگزار شد. گفته می شود این جشنواره از یک کتاب بودایی چینی که در ژاپنی «اورابُن سوترا» (به سانسکریت اولامبانا
) خوانده می شود، اتخاذ شده است. به رغم ادعای اینکه این کتاب ترجمهٔ یک اثر بودایی از سرزمین هند است، صاحب نظران هیچ مدرک و نشانه ای دال بر وجود کتاب اصلی به زبان سانسکریت پیدا نکرده اند. احتمال دارد که این کتاب ریشهٔ چینی داشته باشد. چین جایی است که تعظیم و تکریم ارواح نیاکان قرن ها بود که به صورت یک سنت جا افتادهٔ دینی وجود داشت. در هر صورت این سنت در ژاپن نیز ریشه دواند و گل کرد. ریشه های این سنت حداقل به قرن هفتم بر می گردد. مراسم. معمولاً ژاپنی ها در روز سیزدهم اوت خود را آماده استقبال از روح مردگان خود می کنند. بعضی از مردم معتقدند که روح مردگان در این روز به این دنیا بر می گردند و به خانهٔ وابستگان سر می زنند. ارواحی که به این دنیا آمده اند، در شانزدهم اوت باز به دنیای دیگر بازمی گردند و به همین جهت بعضی از مردم در این روز خود را آماده به راه انداختن ارواح می کنند. در سال های اخیر به علت تغییر وضع زندگی و مشغله های زیاد مردم، بیشتر افراد نمی توانند مراسم ابن را اجرا کنند و فقط به قبر رفتگان خود می روند و برای شادی آن ها دعا می خوانند. بعضی از مردم به آمدن ارواح در روز سیزدهم اوت اعتقاد دارند، ابتدا بوتسو
دان (محراب بودایی) را تمیز می کنند بعد برای شادی ارواح و استقبال از آن ها در جلوی بوتسودان میز کوچکی قرار می دهند و روی آن میوه، آب، سبزی تازه فصل و غیره گذاشته و در کنار آن مجسمهٔ گاو و اسبی را که با بادمجان و خیار درست کرده اند قرار می دهند. بعضی معتقدند که برای استقبال از ارواح، گاو و اسب ضروری است چون ارواح از این دو به عنوان قایق استفاده می کنند و به این دنیا بر می گردند. بعضی معتقدند که هر روحی به منزلی بر می گردد که در زمان زندگی اش در آنجا ساکن بوده است و حال بازماندگانش در آنجا زندگی می کنند. به همین خاطر در قدیم در جلو ورودی خانه، آتش استقبال از ارواح را روشن می کردند. امروزه رسم برافروختن آتش در ورودی منازل در بیشتر نقاط ژاپن به ویژه در شهرهای بزرگ منسوخ شده است. در بعضی از استان ها در ورودی خانه به جای آتش شمع قرار می دهند و در کنار آن اسبی که از خیار درست شده و گاوی که از بادنجان درست شده می گذارند. در روز سیزدهم چون ارواح می آیند سر اسب و گاو را به سمت داخل منزل قرار می دهند و در روز شانزدهم چون ارواح بر می گردند سر اسب و گاو را به سمت بیرون منزل قرار می دهند. در ایام ابن چون بعضی از افراد به زا
دگاهشان برمی گردند وسایل نقلیه عمومی مانند قطار و هواپیما شلوغ می شود. از جمله کارهایی که در مراسم ابن (اوبون) انجام می شود بن اودوری یا رقصیدن به صورت حلقه ای و دایره وار، در شب تحت نور فانوس و همراه با نواختن طبل های بزرگ است. فلسفه. موضوع جشنواره اوبون پیوند و ارتباط زنده ها با اقوام متوفای ایشان است. در اوبون با رسم دیرینهٔ شینتویی راضی ساختن ارواح کینه جوی روبرو هستیم. مردم برای آرام ساختن ارواحی که احتمال داشت در حال خشم و غضب برای شکار زنده ها مراجعه کنند به طور رسمی به آن ها منزلت کامی اعطا می کردند و به نام آن ها زیارتگاه شینتویی بنا می کردند. مردم برای خوشحال کردن و رام ساختن روح موجود و پابرجای متوفی چنین او را گرامی می داشتند نه از روی ادای احترام نسبت به عظمت حیات او. فرضیه منشأ ایرانی داشتن اُبُن. بنا بر فرضیه برخی از محققان ژاپنی امکان دارد که اُبُن یا جشن اموات از رسوم ایرانی منشأ گرفته شده باشد. در نیهون شوکی (در سال ۷۲۰ تألیف آن پایان یافته) آمده است که در زمان حکمرانی امپراتریس کوگیوکو (امپراتریس سایمی) در روز سوم از ماه هفتم سال ۶۵۷ میلادی (۳۶ هجری شمسی) چند مرد و زن از راه دریا با کشتی به
کیوشو جزیرهٔ جنوب غربی ژاپن رسیدند سپس در روز پانزدهم ماه هفتم در معبد بودایی آسوکا انگاره ای بودایی ساخته شد و پیش از آن «اُورابون» را جشن گرفتند. در نیهون شوکی آمده است که یکی از این افراد بنام «توکوُوارا بیتو گنزو هاشی داچیا» (乾豆波斯達阿 げんずはしだちあ) که رهبر این گروه راه گم کردگان دریا بود، زنش را به گروگان در ژاپن سپرد و خود و همراهانش بازگشتند. به عقیده محققان توکوُوارا همان تحریف شدهٔ نام «دارا» ی ایرانی است. جزء «هاشی» در نام «گنزو هاشی داچیا» را در سدهٔ هفتم میلادی، ایرانیان «پارسیگ» تلفظ می کردند که به معنای ایرانی است. گنزو را نیز در زبان ایرانی (میانه) به معنی هند، خاستگاه بودا بود. بر این قرار «توکوُوارا بیتو گنزو هاشی داچیا»، «دارای بودایی ایرانی» معنی می دهد. از سوی دیگر در کتب بوداییان تبت آمده است که تازیگ نام سرزمینی است که آیین بون (دین) شبه بودایی از آنجا آمده است. باور برخی پژوهشگران این است که تازیک یا تازیگ نام تاجیکستان است. همچنین چرخ گردون یا سواستیکا که در جغرافیایی آریایی و هخامنشی سابقه کهنی دارد از نشانه های بون و بودایی و هندویی می باشد در ایران در هنگام جشن فروردگان مردم پیش از عید نو
روز بر روی پشت بام ها، آتش برمی افروختند، اگر چنین می کردند تصور بر این بود که فروهرها (ارواح مردگان) به طور گروهی بازگشته و مانند یک سپاه به بازماندگان کمک خواهند کرد. در زمانهای کهن و در عهد هخامنشیان در ماه هفتم روزهای ۱۳ تا ۱۶ جشن مهرگان برگزار می شده است که از ابتدای مهر با میزان شدن روز و شب یا سر میزو و اعتدال پاییزی شروع می شده و به جشن بازگشت ارواج در شب پانزدهم پایان می یافته امروزه این مراسم در بعضی نقاط بنام چراغ برات یا شب برات برگزار می شود اما به ماه قمری نیمه شعبان منتقل شده است. ایرانشناس ژاپنی، ایموتو یه ایجی در مورد ارتباط بین این رسم با ایران نوشته است که نوروز در ایران جشنوارهٔ دیدار ارواح درگذشتگان است و گفته اند که ارواح برای مدت ده روز در این ایام در این جهان می مانند و سپس به عالم خود بازمی گردند. پس برای بدرقه آنان جشنی می ساختند و آتش برپا می کردند. مردم و کسانی که از زادگاهشان دور شده بودند در ایام به خانهٔ پدری بازمی گشتند و در این ایام مردم ماهی می خورند، ماهی غذای معمول مردم ایران نیست و فقط در شب عید یا نوروز است که مردم ماهی می خورند، این رسم شاید از ناحیهٔ شمال یا آسیای میانه
آمده باشد. زرتشتیان عقیده دارند که پیامبر آن ها در زندگیش این رسم طبیعت یعنی بازگشت مردگان در موسمی از سال را که «اَشُووان» نامیده می شود، پذیرفت. این واژه در فارسی باستان «اَرتوان» شد. اَرتوان در لهجهٔ شرق میانهٔ ایران «اوُراوان» شد. «اوُراوان» تلفظ فارسی «اُورابون» است. سپس او از این طریق نتیجه گیری می کند که اصل «اُورابون» که تا به حال از زبان سانسکریت دانسته می شد درست نیست و ریشهٔ «اُورابون» از ایران است و ممکن است رسم اُبُن در اصل متعلق به بودایی های شمالی باشد.
دانشنامهٔ اینترنتی فلسفه یک دانشنامهٔ برخط و رایگان به زبان انگلیسی است که در زمینهٔ حوزه های گوناگون فلسفه و همچنین فلاسفهٔ برجستهٔ دنیا به ارائهٔ رایگانِ مقاله می پردازد. دربارهٔ دانشنامه. جیمز فیزر این دانشنامه را در سال ۱۹۹۵ میلادی بنیانگذاری کرد و شمار زیادی کارشناس و ویرایشگر به شکل داوطلبانه با این دانشنامه همکاری می کنند. بر طبق گفته های دانشنامه، با توجه به وسواس بالایی که در بازبینی و انتشار مقالات صورت می گیرد، کیفیت مقالات با دانشنامه های چندجلدی فلسفی که بر روی کاغذ منتشر می شوند برابری می کند. جستارهای وابسته. فهرست دانشنامه های اینترنتی
یون چی هو (۱۸۶۴-۱۹۴۵) فعال و متفکر برجسته سیاسی کره در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ میلادی بود. او خصوصاً در سالهای نخست فعالیت سیاسی خویش، ملی گرایی دو آتیشه بود و اقداماتی برای مدرنیزه کردن دولت کره به اجرا گذارد. او در اجتماعات سیاسی مهمی شرکت کرد؛ از جمله، انجمن استقلال که توسط سئو جائه پیل هدایت می شد. او همچنین در موقعیت های سیاسی مهمی نیز ایفای نقش کرد و یکی از حامیان مهم مسیحیت در کره بود. با وجود این که، او در سالهای نخست طرفدار جنبش های میهن پرستانه و ناسیونالیستی بود، روش خود را در سالهای بعد به سرعت تغییر داد. او قدرت دولت چوسان را کاهش داد و از حاکمیت آن انتقاد کرد. به دنبال آن، از تحت الحمایگی کره توسط ژاپن حمایت کرد؛ مسئله ای که به تسخیر کامل این کشور در ۱۹۱۰ میلادی منجر شد. به دلیل این اقدامات او، امروزه مردم کره از وی به عنوان همدست ژاپنی ها یاد می کنند.
توماس هارولد فلاورز مهندس بریتانیایی بود که اولین کامپیوتر قابل برنامه ریزی را ابداع کرد. وی این کامپیوتر را در طول جنگ جهانی دوم و برای بازکردن کدهای آلمان نازی اختراع کرد.
شاه تیر گونه ای تیر حمال در سازه است. رایج ترین نوع سطح مقطع مورد استفاده، تیر آهن استاندارد IPE است. اما همچنین از تیر آهن های قوطی شکل و Z مانند و دیگر اشکال نیز استفاده می شود.
باتری های لیتیمی گونه ای از باتری های نوع اول است که در آن از لیتیم به حالت فلزی یا ترکیبات آن به عنوان آند استفاده می شود. این باتری ها دارای توان بالاتر در واحد وزن کمتر و مدت نگهداری و عملکرد بالایی هستند اما از نظر قیمت در مقایسه با پیل های مشابه از قیمت بالاتری برخوردار است. این باتری ها از ولتاژ ۱٫۵ ولت تا ۳٫۷ ولت را تأمین می کنند.
کیم یوشین (۵۹۵ – ۱۸ اوت ۶۷۳) یکی از بزرگ ترین و قدرتمندترین فرماندهان و ژنرال های پادشاهی شیلا و کره در قرن ۷ میلادی بود که توانست نقش مهمی در یکپارچگی سه پادشاهی در زمان حکومت پادشاه چونچو یا همان موییل و پادشاه مونمو ایفا کند. کیم یوشین را یکی از بزرگ ترین و داناترین فرماندهان نظامی تاریخ کره می شناسند. او و پسر دومش کیم ون-سول با یکدیگر نقش مهمی را در دفاع از شیلا در برابر تانگ ایفا نمودند. سال های اولیه زندگی. کیم یوشین پسر ژنرال کیم سئوهیون (دومین پسر ژنرال کیم موریوک) و لیدی مانمیونگ بود که دختر کیم سوخه جونگ () که برادر کوچکتر پادشاه جین هونگ بود. او در شهرستان مانو ( به دنیا آمد؛ شهرستان جینچئون امروزی) در سال ۵۹۵، تنها در ۱۵ سالگی به یک جنگجوی هوارنگ تبدیل شد و در سن ۱۸ سالگی یک شمشیرباز ماهر و یک گوکسئون ( ; رهبر هوارنگ). در سن ۳۴ سالگی (در سال ۶۲۹) به او فرماندهی کامل نیروهای مسلح شیلا داده شد. سه سال بعد، دخترخاله کیم یوشین، پرنسس دیوکمن، ملکه سئوندئوک شد و کیم یوشین را به عنوان فرمانده کل ارتش سلطنتی حفظ کرد. در زمان سلطنت ملکه سئوندئوک (۶۳۲–۶۴۷)، کیم یوشین دارای ده هزار سرباز خصوصی بود، در نبرده
ای زیادی علیه باکجه پیروز شد و به یکی از قدرتمندترین مردان شیلا تبدیل شد. دستاوردهای نظامی. اعتقاد بر این است که اولین درگیری نظامی کیم یوشین در فرماندهی در حدود سال ۶۲۹ پس از میلاد اتفاق افتاد و از طریق آن او به سرعت توانایی های خود را به عنوان یک جنگجو به اثبات رساند. شیلا با همسایه غربی خود، باکجه، بر سر قلمرو درگیر یک مبارزه دائمی بود. که برای هر دو طرف سود و زیان وجود داشت و مبارزه سالها ادامه داشت. در این دوره بود که یوشین درجات نظامی را طی کرد و به مقام ژنرال رسید و به یک فرمانده میدانی ماهر تبدیل شد. بکجه و شیلا برای مقابله با قدرت گوگوریو و نیاتش برای گسترش قلمرو به سمت جنوب، اتحاد تشکیل داده بودند و با هم حمله موفقیت آمیزی به آن انجام دادند، شیلا قلمرو شمالی و باکجه در جنوب رودخانه هان را تصرف کرد. اما شیلا اتحاد را شکست و به بکجه حمله کرد تا هر دو قلمرو را برای خود تصرف کند. پس از این خیانت، بکجه با گوگوریو متحد شد. هنگامی که گوگوریو و بکجه در سال ۶۵۵ به شیلا حمله کردند، شیلا برای نبرد با مهاجمان به چین (سلسله تانگ) پیوست. اگرچه مشخص نیست کیم یوشین چه زمانی برای اولین بار ژنرال شد، او مطمئناً در ای
ن زمان فرماندهی نیروهای شیلا را بر عهده داشت. سرانجام یوشین با کمک یک ارتش ۵۰٬۰۰۰ نفری شیلا و حدود ۱۳۰٬۰۰۰ نفری نیروی تانگ در سال ۶۶۰ در نبرد هوانگسان بیول به پایتخت بکجه، سابی حمله کرد. فرماندهی مدافعان بکجه را ژنرال گیباک بر عهده داشت، اما نیروهای باکجه فقط از حدود ۵٬۰۰۰ نفر تشکیل شده بودند و با جنگجویان یوشین که تعداد آنها حدود ده برابر بود، قابل مقایسه نبودند. باکجه که قبلاً مشکلات سیاسی داخلی را تجربه کرده بود، فرو ریخت. نیروهای شیلایی کیم یوشین و متحدان تانگ آنها اکنون از دو جهت بر روی گوگوریو حرکت کردند و در سال ۶۶۱ به پادشاهی به ظاهر تسخیر ناپذیر گوگوریو حمله کردند، اما دفع شدند. هرچند این حمله گوگوریو را ضعیف کرده بود. در سال ۶۶۷ حمله دیگری آغاز شد که در سال ۶۶۸ سرانجام گوگوریو را نابود کرد. شیلا هنوز مجبور بود کانون های مختلف مقاومت را تسخیر کند، اما تلاش های آن ها پس از آن متمرکز شد تا اطمینان حاصل شود که متحدان تانگ شان در شبه جزیره اقامت بیش از حد نخواهند کرد. پس از چند درگیری دشوار، شیلا سرانجام نیروهای تانگ را بیرون کرد و شبه جزیره را تحت حاکمیت خود متحد کرد. افسانه ها. افسانه های زیادی در مورد
کیم یوشین وجود دارد. یکی از افسانه ها می گوید که زمانی به کیم دستور داده شد که ارتش شورشی را تحت سلطه خود درآورده و سرکوب کند، اما سربازانش از جنگیدن خودداری کردند زیرا ستاره ای بزرگ از آسمان سقوط کرده بودند و این را به فال بد گرفتند. ژنرال برای بازیابی اعتماد سربازانش، از یک بادبادک بزرگ برای حمل یک توپ آتشین به آسمان استفاده کرد. سربازان با دیدن بازگشت ستاره به بهشت، گرد هم آمدند و شورشیان را شکست دادند. افسانه های دیگر به این موضوع اشاره می کنند که چگونه ژنرال کیم از بادبادک ها به عنوان وسیله ای برای ارتباط بین نیروهایش استفاده می کرد، زمانی که آنها بین جزایر و سرزمین اصلی تقسیم شده بودند. سالهای پایانی. کیم یوشین در طول زندگی خود احساس می کرد که باکجه، گوگوریو و شیلا نباید کشورهای جداگانه باشند، بلکه باید به عنوان یک واحد متحد شوند. او به عنوان نیروی محرکه اتحاد شبه جزیره کره در نظر گرفته می شود و مشهورترین ژنرال در جنگ های اتحاد سه پادشاهی است. کیم یوشین به خاطر تلاش هایش در لشکرکشی های کشورگشایی پاداش زیادی دریافت کرد. در سال ۶۶۸، پادشاه مونمو لقب افتخاری "Taedaegakgan" (هانگول :태대각간 Hanja :太大角干) را به
او اعطا کرد، چیزی شبیه به "فرمانده عالی دفاع" (به معنای واقعی کلمه "بزرگترین-بزرگ-سپر ترومپت"). بنا بر گزارش ها، دهکده ای با بیش از ۵۰۰ خانوار به او داده شد و در سال ۶۶۹ حدود ۱۴۲ مزرعه اسب جداگانه به او داده شد که در سراسر پادشاهی پراکنده شده بودند. او چهار سال بعد درگذشت و ده فرزند از خود به جای گذاشت. کیم یو سین تا ۷۹ سالگی زندگی کرد و به عنوان یکی از مشهورترین ژنرال ها و استادان شمشیرهای کره ای در تاریخ کره شناخته می شود. او کانون داستان ها و افسانه های متعددی است و برای اکثر کره ای ها از سنین پایین آشناست. ژنرال کیم پس از مرگش در ۱۸ اوت (اولین روز از هفتمین ماه قمری) ۶۷۳ عنوان افتخاری پادشاه هیونگمو را دریافت کرد و در دامنه کوه سونگوا به خاک سپرده شد. میراث. به گفته "سامگوک ساگی"، کیم یوشین از نوادگان شائوهائو بود. امروزه کره ای ها از کیم یوشین به عنوان یکی از بزرگ ترین ژنرال تاریخ کره یاد می کنند. میراث نهایی او اولین اتحاد ملت کره است. یکی از ده فرزند او، پسر دومش کیم وون سول، در زمان سلطنت پادشاه مونمو ژنرال شد و در شیلای متحد نقش مهمی بود. جینچئون گیلسانگسا زیارتگاهی است که به پرتره او در جینچئون-ایو
پ، جینچئون-گان، چونگ چئونگبوک-دو اختصاص یافته است.
روزهای برمه کتابی نوشته جورج اورول نویسنده انگلیسی است که در سال ۱۹۳۴ در شهر نیویورک آمریکا توسط هارپر و برادران منتشر شد. این داستان همچون نوشته های دیگر جورج اورول یک داستان انتقادی است. در سال ۲۰۱۳، تقریباً هشتاد سال پس از انتشار نخست کتاب، روزهای برمه مهم ترین جایزه ادبی کشور برمه را دریافت کرد. پیشینه. در دهه ۱۹۲۰ میلادی، جورج اورول ۱۹ ساله، که در آن زمان با نام اصلی اش اریک بلر شناخته می شد، به عنوان افسری جوان، وارد رانگون پایتخت برمه (میانمار کنونی) شد که در آن زمان مستعمره بریتانیا بود. برمه ثروتمندترین مستعمره بریتانیا در جنوب شرق آسیا محسوب می شد و پذیرای کارگران مهاجر از هند و چین بود. ۷۵ درصد صادرات چوب ساج در جهان از جنگل های برمه تأمین می شد. اورول جوان در بسیاری از شهرهای برمه به مدت ۵ سال خدمت کرد و در نهایت پس از ابتلا به بیماری تب دنگی از نیروی پلیس استعفا داد. تجربیات او از این سفر سال ها بعد در رمان تلخ "روزهای برمه" به کار آمد. پیش نویس اولیه رمان در فاصله سال های ۱۹۲۸ تا ۱۹۲۹ در پاریس نوشته شد. در تعطیلات تابستانی سال ۱۹۳۲ اورول هنوز مشغول کار روی این رمان بود. در نهایت در دسامبر سال ۱۹
۳۳ نسخه نهایی "روزهای برمه" آماده شد و در سال ۱۹۳۴ به دست ناشر رسید. ناشر قبلی اورول، با توجه به کتاب قبلی نویسنده و ترس از محاکمه احتمالی حاضر به چاپ این کتاب نشد. ناشر دیگری هم به دلایل مشابه کتاب را رد کرد. در نهایت انتشاراتی آمریکایی پس از آن که خواستار تغییراتی در رمان شد، کتاب را در سال ۱۹۳۴ منتشر کرد. در بهار سال ۱۹۳۵ ناشر قبلی اورول اعلام کرد در صورتی که مشخص شود هیچ یک از شخصیت های بریتانیایی کتاب واقعی نیست آمادگی چاپ این کتاب را دارد. تحقیقات وسیعی به عمل آمد تا مشابهتی میان نام شخصیت ها و افسران بریتانیایی وجود نداشته باشد. از آن زمان تاکنون بسیاری از شخصیت های اروپایی کتاب در روزنامه های رانگون شناسایی شدند. یو پو کین (یکی از شخصیت های کتاب) نام افسری برمه ای ست که در دوره آموزشی با اورول هم دوره بود. خلاصه داستان. اورول در این رمان شهری خیالی را در شمال برمه توصیف می کند که در آن ۷ مرد سفیدپوست بر ۴۰۰۰ برمه ای، چند صد هندی و چند چینی حکومت می کنند. ترجمه به فارسی. تاکنون چندین ترجمه از این کتاب به فارسی منتشر شده است. زهره روشنفکر (انتشارات مجید، چاپ اول:۱۳۸۹)، مرتضی مدنی نژاد (نشر آوا، چاپ اول:
۱۳۶۳)، و پروین قائمی (کتاب آفرین، چاپ اول:۱۳۶۳)، این کتاب را به زبان فارسی برگردانده اند.
جوروان یوسف ویرا زادهٔ ۲۴ می ۱۹۵۳ در ایالت ریو د ژانیرو برزیل است او در تیمهای واسکو دوگاما، بوتافوگو، اسوسیدپورچگیز به عنوان بازیکن بازی کرده است او در تیم های عراق، سپاهان، الشارجه، زمالک، بنی یاس، کویت مربی گری کرده است. او همچنین با تیم ملی عراق قهرمان مسابقات جام ملت های آسیا ۲۰۰۷ شد. وی در سال ۱۹۹۹ به دین اسلام گروید و نام خود را به یوسف ویرا تغییر داد. پیش از آن وی پیرو هیچ دینی نبود.
کانگ گامچان (۲۲ دسامبر ۹۴۸ – ۹ سپتامبر ۱۰۳۱) صاحب منصب دولت کره و فرمانده نظامی در اوایل دوره دودمان گوریو (۹۱۸-۱۳۹۲) بود. او را به دلیل پیروزی های نظامی اش در جنگ سوم گوریو-خیتان می شناسند. در سال ۹۸۳ (سال سوم سلطنت پادشاه سونگ جونگ)، او در آزمون خدمات کشوری ایالتی گذرانده و پس از خدمت به عنوان یبوسیرنگ و هالی هاکسا، پیونگجانگسا شد. سومین تهاجم سلسله لیائو دفع شد و در سال ۱۰۱۹ (دهمین سال سلطنت پادشاه هیئون جونگ)، ژئومگیو تائوی مون ها-وی، دونگناسا مونهاپیونگجانگسا چئون سو-هیون گائئنم سیکوپ سامبائخو او در خانه های سه هوندرو به ثبت رسید. در سال ۱۰۲۰ (یازدهمین سال سلطنت شاه هیئون جونگ)، او به ژئومگیوتائبو، بنیانگذار Cheonsuhyeon تبدیل شد و به Sikup Obaekho (特進檢校太傅天水縣開國子食 سال ۲۰۱۳) تبدیل شد. علامت زدن او دانشمند شد و در سال ۱۰۳۱ (بیست و دومین سال سلطنت شاه هیئونجونگ) در دوران سلطنت تاسا ژئومگیو به مقام افتتاحیه چئونسو-گان رسید (特進檢校太師侍中天水龡نام پس از مرگ او اینهئون (仁憲) است. او در مقبره پادشاه هیئون جونگ و در زمان سلطنت پادشاه مونجونگ (文宗) ثبت شد. او پس از مرگ به Taesa (守太師) و Jungseoryeong (中書) ارتقا یافت.令). پیشی
نه و خاندان. نیاکان کانگ گام چان به خاندان «جینجو کانگ» (진주 강씨) بازمی گردد که از زمان پایان دوره گوگوریو و به ویژه ژنرال کانگ ایشیک(강이식)، فرمانده نظامی مشهور آن زمان، نشأت می گیرند. جد پنجم کانگ گام چان، «کانگ ی چئونگ» (강여청)، در اواخر دوره شیلا از آن منطقه به شهرستان شی هونگ (시흥군) مهاجرت کرد و فرزندانش در منطقه «کومجو» (금주) مستقر شدند. پدر کانگ گام چان، «کانگ گونگ جین» (강궁진)، از نزدیکان شاه ته جو وانگ گان بود که در اتحاد سه پادشاهی پسین کره و تأسیس سلسله گوریو نقش مهمی ایفا کرد و عنوان «سامهان بکسنگ گون شین» (三韓壁上功臣) را دریافت کرد. اوایل زندگی. گنگ گام چان در ۲۲ دسامبر ۹۴۸ (۱۹ نوامبر در تقویم قمری) در گئومجو (نزدیک ناکسئونگ دای، گواناک گو، سئول کنونی) به عنوان پسر سامهان بیوکسانگونگسین (三韓壁上功臣) گانگ به دنیا آمد. جین نام کودکی من یونچئون (殷川) بود. جد پنجم، گانگ یو-چئونگ، به سیهونگ-گان نقل مکان کرد و یکی از اعضای برجسته گئومجو شد. در سال ۹۸۳ (سال سوم سلطنت شاه سئونگ جونگ)، او در امتحان خدمات کشوری قبول شد و یبوسیرنگ شد. حمله دوم خیتان. در سال ۱۰۱۰ (اولین سال سلطنت شاه هیئون جونگ)، پادشاه سونگ جونگ از سلسله لیائ
و با ۴۰۰۰۰۰ سرباز به سئوگیونگ حمله کرد و از کودتای گانجیو به عنوان یک بهانه ظاهری استفاده کرد. پادشاه هیئونگ جونگ گانگ جو را به عنوان هانگ یونگدوتونگسا (行營都統使) منصوب کرد و ۳۰۰۰۰۰ سرباز را برای متوقف کردن او به تونگجو (通州) هدایت کرد، اما به شدت شکست خورد. گنگ گام چان با سایر وزیرانی که می خواستند تسلیم سلسله لیائو شوند مخالفت کرد و بر عقب نشینی استراتژیک موقت پافشاری کرد، بنابراین به ناجو پناه برد و از ساجیک محافظت کرد. پس از اینکه ه گونگ جین دشمن را متقاعد کرد، ارتش لیائو از گوریو عقب نشینی کرد. در حالی که ارتش لیائو در حال بازگشت بود، یانگ گیو (楊規) از پشت به ارتش در حال عقب نشینی یائو از گوریو حمله کرد و گوریو به پیروزی بزرگی دست یافت و لیائو با تلفات سنگین عقب نشینی کرد. سال بعد، در سال ۱۰۱۱، او گوکجا ججو شد و به عنوان هالیمهاکسا، سئونگجی، جواسانگیسانگسی، جونگچوونسا و ایبو سانگسو خدمت کرد و در سال ۱۰۱۸ به سمت گیونگگی ارتقا یافت. او همزمان در سمت های اینناسا، دونگناسا،موناپیونگ جانسا، و سویونگ یوسو، یک افسر خارجی. پست سوگیونگ یوسو فقط یک موقعیت اداری محلی ساده نیست، بلکه یک موقعیت مهم است که اقتدار فرماندهی
نظامی را نیز اعمال می کند.
کرای تک نام شرکت نرم افزاری است که در سال ۱۹۹۹ توسط برادران سیوات که ملیتی ترکی آلمانی داشتند در کشور آلمان بنیان گذاشته شد. کرایتک در سال ۱۹۹۹، توسط برادران یرلی در شهر کوبرگ آلمان و به شکل یک «دات کام کمپانی» یا همان کمپانی مجازی تأسیس شد. سه برادر ترک تبار، پس از پایان تحصیلات خود تصمیم به شروع یک استارت آپ جدید گرفتند و برای این کار، وب سایت Crytek.com را راه اندازی کردند.(منبع: زومجی) این شرکت به خاطر عرضه سری بازی فار کرای و سری بازی های کرایسیس و سری موتور بازی سازی کرای اینجین شهرت دارد.
دینا میر (زاده ۲۲ دسامبر ۱۹۶۸) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم اره ۲ و همچنین سربازان سفینه اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که دینا میر در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
باتری های دکمه ای که با نام باتری های سکه ای و باتری ساعت نیز شناحته می شوند، گونه ای از باتری هستند که به شکل یک سیلندر با قطر ۵ تا ۲۰ میلی متر و ارتفاع ۱ تا ۶ میلی متر ساخته می شوند. این نوع از باتری ها عمدتاً برای استفاده در وسایل برقی کوچک و قابل حمل مانند ساعت های مچی و ماشین حساب به کار می روند. در این نوع از باتری ها پایانه های مثبت و منفی باتری، در دو وجه بالا و پایین قرار دارند و از جنس فولاد زنگ نزن هستند. نام گذاری اگر نگاه دقیقی به روی باتری های سکه ای داشته باشیم می توانیم کدی مشابه کد زیر ببینیم CR2032. که حرف اول اطلاعاتی دربارهٔ وضعیت شیمیایی باتری به ما می دهد که مثلاً در این مورد خاص c نشانه لیتیوم است. حرف دوم اطلاعاتی دربارهٔ شکل باتری می دهد که مثلاً R نشان دهنده Round بوده به معنی دایره. نهایتاً ۲۰ بیانگر قطر باتری است که باتری فوق دارای قطر ۲۰ میلیمتر می باشد و ۳۲ بیانگر ضخامت باتری است که ۳٫۲ میلیمتر است جدول علائم شیمیایی باتری ها به شرح زیر است: باتری سی آر۲۰۳۲. باتری سی آر۲۰۳۲ گونه ای از باتری دکمه ای لیتیمی با ولتاژ ۳ ولت است که عمدتا برای تجهیزات قابل حملی چون کنترل از راه دور، تج
هیزات ابزار دقیق و ساعت استفاده می شود. همچنین یکی دیگر از کاربردهای متداول این نوع باتری در برد سیماس رایانه ها است. این باتری به شکل یک سیلندر پهن با ارتفاع ۳٫۱±۰٫۱ میلی متر و قطر ۱۹٫۹.±۰٫۱ میلی متر است.
کرایسس عنوان یک مجموعه بازی ویدئویی به سبک تیراندازی اول شخص است که توسط شرکت کرای تک و موتور بازی سازی کرای اینجین توسعه یافته و به وسیلهٔ شرکت الکترونیک آرتس منتشر می شود. داستان مجموعه دربارهٔ افراد نظامی دارای لباسی ساخته شده از تکنولوژی ذرات نانویی عضله ای که از یکی از طرح های واقعی آمریکا نشات گرفته است که باعث افزایش نیروی فیزیکی، سرعت، دفاع و قابلیت نامرئی شدن را دارد.
«همه اش را بسوزان» اولین تک آهنگ و سومین قطعهٔ آلبوم پنجم لینکین پارک یعنی چیزهای زنده، در ۱۶ آوریل ۲۰۱۲ در سبک الکترونیک راک و رپ راک منتشر شد. این قطعه با فروش ۱۵۰ هزار نسخه در آلمان، ۱۵ هزار نسخه در ایتالیا و ۱۰ هزار نسخه در سوئیس توانست سه گواهینامهٔ طلا بگیرد. همچنین این ترانه در چارت "ترانه های راک بریتانیا"، "بیلبورد ترانه های راک امریکا"، "بیلبورد ترانه های آلترنتیو امریکا" و "بیلبورد ترانه های هات مین استریم آمریکا" تا رتبهٔ #۱ پیش رفت. در سی دی این تک آهنگ همراه با "همه اش را بسوزان"، ورژن زندهٔ ترانه های جدایی نو، در پایان و آنچه من انجام داده ام هم قرار داشت. پیش زمینه. در ۲۸ مارس ۲۰۱۲ مایک شینودا این ترانه را به عنوان اولین تک آهنگ آلبوم موجودات زنده اعلام کرد و چستر بنینگتون هم در مصاحبه با "ام تی وی" در مورد ترانه گفت :" این آهنگ مثل یک ویترین است که می تواند تمام جوانب آلبوم جدید و کارهای قدیمی گروه را نمایان کند" و دلیل انتخاب این را برای اولین تک آهنگ، "پر انرژی بودن و ملودی الکترونیکی قوی ای که باعث جذاب شدن این ترانه شده بود" دانست اما مایک شینودا دلیل جذابیت این اثر را "چند پهلو بودن متن