Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ا مصرف می کنند یا مصرف را تعویق می اندازند به آینده. تمایز همچنین در سطح اقتصاد مهم است: راه های مختلفی برای اندازه گیری نابرابری درآمد و نابرابری ثروت وجود دارد. گزینه های مختلف منجر به نتایج متفاوت می شود. سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD) داده ها را در هشت نوع زیر از "نابرابری درآمد"فراهم می کند: چالش های بسیاری وجود دارد در مقایسه کردن داده ها بین اقتصادها یا در یک اقتصاد واحد در سال های مختلف. نمونه هایی از چالش ها عبارتند از: اندازه گیری. در یک مطالعه ۲۰۱۱: چرا نابرابری افزایش پیدا می کند توسط سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) نابرابری اقتصادی در کشورهای OECD مورد بررسی قرار گرفته است که شامل عوامل زیر است: توزیع ثروت در کشورهای فردی. علل دلایل مختلفی برای نابرابری اقتصادی جوامع وجود دارد. رشد اخیر در نابرابری کلی درآمد، کمترین در کشورهای OECD ,عمدتاً توسط افزایش نابرابری در دستمزدها و حقوق ها استخراج شده است. اقتصاددان Thomas Piketty استدلال می کند که گسترش اختلاف اقتصادی گسترش یافته یک پدیده اجتناب ناپذیر از سرمایه داری بازار آزاد است زمانی که نرخ بازده سرمایه (r) بیشتر از نرخ رشد اقتصاد باشد (g
). عوامل مشترکی که تأثیر بر نابرابری اقتصاد دارند عبارتند از: چارچوبهای نظری. اقتصاد نئوکلاسیک. اقتصادنئوکلاسیک نابرابری در توزیع درآمد را ناشی از تفاوت ها در ارزش افزوده توسط نیروی کار و سرمایه و زمین می بیند. توزیع درآمد نیروی کار با توجه به تفاوت ها در ارزش افزوده توسط طبقه بندی های مختلف از کارگران است. در این چشم انداز، دستمزدها و سودها توسط ارزش نهایی افزوده شده هر بازیگر اقتصادی (کارگر، سرمایه دار/صاحب کسب و کار مالک زمین) تعیین شده است. بنابراین در یک اقتصاد بازار نابرابری یک انعکاسی از تولید و شکاف بین حرفه های پردرآمد و حرفه های کم درآمد است. اقتصاد مارکسین. اقتصاد مارکسین افزایش نابرابری به خودکارسازی شدن شغل و تعمیق سرمایه در سرمایه داری نسبت می دهد. فرایند خودکارسازی شدن شغل ناسازگار با شکل مالکیت سرمایه داری و همراه آن سیستم کار مزدیاست. در تجزیه و تحلیل مارکسین بنگاه های سرمایه داری به طور فزاینده ای تجهیزات سرمایه را به جای ورودی نیروی کار (کارگران) تحت فشار رقابتی به منظور کاهش هزینه ها و حداکثر کردن سود جایگزین می کنند. در بلند مدت این روند ترکیب آلی سرمایه را افزایش می دهد به این معنی که کا
رگران کمتری مورد نیاز هستند در نسبت به ورودی های سرمایه، افزایش بیکاری (" ارتش ذخیره نیروی کار"). این روند فشار رو به پایین بر دستمزدها را اجرا می کند. جایگزینی تجهیزات سرمایه به جای نیروی کار (ماشینی و خودکارسازی شدن) تولید از هر کارگر را افزایش می دهد در نتیجه یک وضعیت دستمزدهای نسبتاً راکد طبقه کارگر که در میان افزایش سطح درآمد اموال طبقه سرمایه دار است. بازارنیروی کار. علت اصلی نابرابری اقتصادی دراقتصاد بازار مدرن تعیین دستمزدها توسط بازاراست. جایی که رقابت ناقص است؛ اطلاعات به طور غیر یکنواخت توزیع شده؛ فرصت ها برای به دست آوردن تحصیلات و مهارت ها نابرابر است و شکست بازار را نتیجه می دهد. از آنجایی که چنین شرایط ناقص بسیاری تقریباً در هر بازاری وجو دارد، در واقع یک فرض کوچک هست که بازارها به طور کلی کارآمد هستند. این به این معنی است که نقش بالقوه بسیار بالایی برای دولت برای اصلاح چنین شکست های بازار وجود دارد. در حالت صرفاً سرمایه داری تولید (یعنی جایی که حرفه و سازمان های نیروی کار نمی توانند تعداد کارگران را محدود کنند) دستمزدهای کارگران توسط چنین سازمان هایی کنترل نخواهد شد، یا توسط کارفرما، بلکه توسط
بازار کنترل می شود. دستمزدها در یک راه مشابهی به مانند قیمت ها برای هر کالای دیگری کار می کنند. در نتیجه دستمزدها می توانند به عنوان عملکرد قیمت بازار مهارت در نظر گرفته شوند؛ و در نتیجه نابرابری توسط این قیمت استخراج شده است. تحت قانون عرضه و تقاضا، قیمت مهارت توسط گردش بین تقاضا برای کارگران مهارت دیده و عرضه کارگران مهارت دیده تعیین می شود. "از طرف دیگر، بازارها نیز می توانند بر ثروت تمرکز کنند و هزینه های زیست محیطی را به جامعه تحمیل کنند و از کارگران و مصرف کنندگان سوء استفاده کنند." "بازارها، توسط خودشان، را حتی زمانی که پایدار هستند، غالبابه سطوح بالایی از نابرابری، خروجیهایی که به طور گسترده ناعادلانه دیده می شود سوق داده می شود ." کارفرمایانی که زیر دستمزد بازار پیشنهاد می دهند متوجه خواهند شد که کسب و کارشان به طور مداوم نامشخص است. رقبای خود را از وضعیت پیشنهاد دادن دستمزد بالاتر بهترین نیروی کار خودشان سود خواهند برد. برای یک تاجر که انگیزه سود به عنوان منافع اصلی دارد یک پیشنهاد گمشده به پیشنهاد دادن دستمزدی پایین یا بالای دستمزدهای بازار به کارگران است. یک کاری که مقدار زیادی کارگران مشتاق به ک
ار از زمان وجود دارد (عرضه بالا) در رقابت کردن برای یک شغلی که نیاز کمی به کارگر دارد (تقاضا کم) یک دستمزد پایینی را برای آن شغل نتیجه می دهد. به این دلیل که رقابت بین کارگران دستمزد را به پایین می کشد. یک مثال از چنین مشاغلی مانند ظرف شویی یا خدمات به مشتریان است. رقابت میان کارگران به پایین کشیده شدن دستمزدها با توجه به طبیعت قابل مصرف کارگران در رابطه با شغل مخصوص به خود گرایش دارد. یک شغلی که کارگران توانا یا مشتاق کمی دارد (عرضه کم) اما احتیاج زیادی به کارگر برای آن شغل هست (تقاضا بالا) دستمزدهای بالاتر برای آن شغل نتیجه خواهد شد. به این دلیل که رقابت بین کارفرماها برای کارگران دستمزدها را به بالا خواهد کشید. نمونه هایی از این چنین شغل ها عبارتند از مشاغلی که نیاز به مهارت های بسیار پیشرفته، توانایی های نادر یا سطح بالایی از خطردارند. رقابت میان کارفرمایان به بالا کشیده شدن دستمزدها مطابق با طبیعت شغل، از زمانی که کمبود نسبی کارگران برای شغل مخصوص هست، گرایش دارد. سازمان های حرفه ای و کارگری می توانند عرضه کارگران را محدود کنند که منجر به تقاضای بیشتر و درآمد بیشتر برای اعضا می شود. اعضا همچنین ممکن است
دستمزدهای بالاتری از طریق چانه زنی جمعی، نفوذ سیاسی یا فساد دریافت کنند. این تعاملات عرضه و تقاضا یک درجه بندی از سطوح دستمزد جامعه که به طور قابل ملاحظه ای بر نابرابری اقتصادتاثیر می گذارد نتیجه می دهد. قطبی شدن دستمزدها تجمع ثروت و درآمد بسیار زیاد را در میان ۱٪ توضیح نمی دهد. جوزف استیگلیتز معتقد است که «واضح است که بازارها باید تمیز و مرتب شوند تا اطمینان حاصل شود که آن ها به اکثر شهروندان کار می کنند.» از طرف دیگر بالاتر نابرابری اقتصادی بالاتر منجر به افزایش نرخ کارآفرینی در سطح فردی می شود (خود اشتغالی). با این حال، اغلب اوقات بیشتر بر ضرورت و نه فرصت تأکید می شود. کارآفرینی مبتنی بر نیازمندی مبتنی بر نیازهای بقاء مانند درآمد برای غذا و پناهگاه (انگیزه های "فشار") است، در حالی که کارآفرینی مبتنی بر فرصت های مبتنی بر دستآورد گرا به اهداف (اشتیاق) مانند مشاغل و احتمال بیشتری برای پیگیری از محصولات جدید، خدمات یا نیازهای بازارنامناسب. تأثیر اقتصادی نوع سابق کارآفرینی به توزیع مجدد گرایش پیدا می کند در حالی که دومی انتظار می رود به ترویج دادن پیشرفت فناوری و بنابراین یک تأثیر مثبت تری بر رشد اقتصادی دارد.
مالیات. یکی علت دیگر این است که نرخ درآمد با مالیات همراه است با سیستم مالیاتی تصاعدی. مالیات تصاعدی مالیاتی است که نرخ مالیات را افزایش میابد زمانی که مقدار پایه مالیاتی افزایش پیدا کند. در یک سیستم مالیات تصاعدی سطح بالاترین نرخ مالیات بر سطح نابرابری جامعه تأثیر مستقیم خواهد داشت، یا افزایش آن یا کاهش آن، به شرطی که درآمد تغییر پیدا نکند در نتیجه تغییر نظام مالیاتی. علاوه بر این مالیات تصاعدی تندتر که به هزینه های اجتماعی اعمال می شود می تواند به برابری بیشتر توزیع درآمد در سطح هیئت مدیره نتیجه شود. تفاوت بین شاخص جینی برای توزیع درآمد قبل از مالیات و شاخص جینی پس از مالیات به عنوان یک شاخص برای اثرات چنین مالیاتی است. بحث بین سیاستمداران و اقتصاددانان در مورد نقش سیاست مالیاتی در کاهش دادن یا افزایش دادن نابرابری ثروت هست. اقتصاددانانی مانند پل کروگمن، پیتر اورزاگو امانوئل سائز استدلال کرده اند که سیاست های مالیاتی در دوران بعد از جنگ جهانی دوم در واقع با فعال کردن دسترسی هر چه بیشتر ثورتمندترین آمریکایی ها به سرمایه از افراد کم درآمد نابرابری درآمد را افزایش داده است. مقاله ای که توسط اقتصاددانان Annette
Alstadsæter, Niels Johannesen و Gabriel Zucman از داده های HSBC سوئیس ("نشت سوئیس") و موساک فونسکا ("مقاله های پاناما") استفاده کرده است، دریافت که "به طور متوسط در حدود ۳ درصد از مالیات های شخصی در اسکاندیناوی فرار می شود (فرار مالیاتی)، اما این رقم در٪ ۰٫۰۱ از توزیع ثروت در حدود٪ ۳۰ افزایش می یابد… با توجه به فرار از پرداخت مالیات، افزایش نابرابری در داده های مالیاتی از دهه ۱۹۷۰ به شدت افزایش می یابد، و این نشان دهنده نیاز به فراتر رفتن از اطلاعات مالیاتی است تا درآمد و ثروت را در بالا ضبط و جمع آوری کند، حتی در کشورهایی که میزان برابری مالیات ها به طور کلی بالا است. همچنین ما متوجه می شویم که پس از کاهش فرار از پرداخت مالیات، با استفاده از امدادگران مالیاتی، فرارکنندگان مالیاتی به طور قانونی از پرداخت مالیات بیشتراجتناب نمی کنند. این نتیجه نشان می دهد که مبارزه با فرار از مالیات می تواند راهی مؤثر برای جمع آوری درآمد مالیاتی بیشتر از ثروتمندان باشد." آموزش و پرورش. یک عامل مهم در ایجاد نابرابری تنوع در دسترسی افراد به آموزش و پرورش است. آموزش و پرورش، به ویژه در یک منطقه ای که تقاضای زیادی برای کارگران وج
ود دارد، برای افرادی که دارای این آموزش هستند، دستمزدهای بالایی را به وجود می آورد، هرچند افزایش در آموزش ابتدا افزایش و سپس کاهش می دهد رشد و همچنین نابرابری درآمد را. در نتیجه، کسانی که قادر به پرداختن به تحصیلات نیستند یا نمی خواهند تحصیلات اختیاری را دنبال کنند، معمولاً حقوق بسیار کمتری دریافت می کنند. توجیه این امر این است که فقدان آموزش مستقیماً منجر به کاهش درآمد می شود و بنابراین پس انداز و سرمایه گذاری کل را کاهش می دهد. برعکس، آموزش و پرورش درآمد را افزایش می دهد و رشد را ترویج می کند، زیرا این امر به آزادسازی پتانسیل تولیدی فقرا کمک می کند. در سال ۲۰۱۴، اقتصاددانان با ارزیابی آژانس Standard &amp; Poor's نتیجه گرفتند که گسترش اختلاف بین ثروتمندترین شهروندان ایالات متحده و بقیه ملت، بهبود خود را از رکود ۲۰۰۸–۰۹ کاهش داده است و آن را بیشتر مستعد به چرخه ها رونق و رکو کرده است. S &amp; P برای بهبود بخشیدن به شکاف ثروت و رشد آهسته ناشی از آن، افزایش دسترسی به آموزش را پیشنهاد داد. برآورد شده است که اگر متوسط کارگران ایالات متحده تنها یک سال بیشتر از مدرسه کامل شده بود، در طول پنج سال، ۱۰۵ بیلیون دلار اض
افی در رشد به اقتصاد کشور اضافه می شد. در دوره جنبش دبیرستان از ۱۹۱۰ تا ۱۹۴۰ افزایش در کارگران ماهر وجود دارد که به کاهش قیمت نیروی کار ماهر منجر شد. آموزش دبیرستان در طول دوره به منظور تجهیز دانش آموزان به مجموعه های مهارت های لازم برای انجام کار در محل کار طراحی شده بود. از تحصیلات دبیرستان فعلی متفاوت است که به عنوان یک قدم برای رسیدن به کالج و مدارک پیشرفته در نظر گرفته شده است. این کاهش در دستمزدها سبب دوره ای از فشرده سازی و نابرابری کاهش یافته بین کارگران ماهر و غیر متخصص شده است. آموزش و پرورش برای رشد اقتصاد بسیار مهم است اما نابرابری تحصیلی در جنسیت نیز بر اقتصاد تأثیر می گذارد. لگرلوف و گالور اظهار داشتند که نابرابری جنسیتی در آموزش و پرورش می تواند به رشد اقتصادی پایین و ادامه نابرابری جنسیتی در آموزش و پرورش و در نتیجه ایجاد تله فقر منجر شود. پیشنهاد می شود که شکاف بزرگی در آموزش و پرورش مردان و زنان ممکن است عقب ماندگی را نشان دهد و بنابراین ممکن است با رشد اقتصادی پایین تر مرتبط باشد که می تواند ناشی از نابرابری اقتصادی بین کشورها باشد. بیشتر مطالعات بارو همچنین می بینیم که آموزش متوسطه زن با ر
شد مثبت همراه است. یافته های او نشان می دهد که کشورهای دارای تحصیلات کم زنان؛ افزایش آن تأثیر کمی بر رشد اقتصادی دارد، اما در کشورهای دارای آموزش عالی زنان، افزایش آن به طور قابل توجهی باعث افزایش رشد اقتصادی می شود. آموزش و پرورش بیشتر و بهتر شرط لازم برای توسعه سریع اقتصادی در سراسر جهان است. آموزش و پرورش رشد اقتصادی را تحریک می کند و زندگی مردم را از طریق بسیاری از کانال ها بهبود می بخشد. با افزایش کارایی نیروی کار، شرایط بهتر برای حکومتداری خوب، بهبود سلامت و افزایش برابری ایجاد می شود. موفقیت بازار کار با پیشرفت تحصیلی ارتباط دارد، پیامدهای گسترش نابرابری در آموزش و پرورش به طور محتمل به افزایش هر چه بیشتر در نابرابری درآمد است. ایالات متحده از طریق مالیات بر دارایی ها آموزش می دهد، که می تواند منجر به اختلاف زیادی در میزان بودجه ای که مدارس دولتی می توانند دریافت کنند شود. اغلب، اما نه همیشه، این امر منجر به تأمین مالی بیشتر برای مدارس مورد استفاده کودکان از والدین ثروتمند می شود. از سال ۲۰۱۵، ایالات متحده، اسرائیل و ترکیه تنها سه کشور عضو OECD هستند که دولت بیشتر در مدارس در محله های ثروتمند از محله ه
ای فقیر خرج می کند. لیبرالیسم اقتصادی، مقررات زدایی و کاهش اتحادیه ها. جان اشمیت و بن زیپرر (۲۰۰۶) از CEPR به لیبرالیسم اقتصادی و کاهش مقررات کسب و کار در کنار کاهش عضویت اتحادیه به عنوان یکی از علل نابرابری اقتصادی اشاره دارند. در تجزیه و تحلیل اثر سیاست های لیبرال شدید انگلیس-آمریکایی نسبت به لیبرالیسم قاره اروپا، که در آن متحدان قوی باقی مانده اند، آن ها نتیجه گرفتند: "مدل اقتصادی و اجتماعی ایالات متحده با سطح قابل ملاحظه ای از انزوای اجتماعی همراه است که شامل نابرابری درآمد بالا، میزان نسبی و مطلق فقر مطلق، نتایج فقیر و نابرابر آموزش، پیامدهای نامطلوب سلامت و میزان بالای جرم و زندان می شود. در عین حال، شواهد موجود پشتیبانی کمی برای این دیدگاه دارد که انعطاف پذیری بازار کار به سبک U.S. به طور چشمگیری نتایج بازار کار را بهبود می بخشد. علی رغم تعصبات متعصبانه برعکس، اقتصاد ایالات متحده به طور مداوم سطح پایین تری از تحرک اقتصادی را نسبت به کشورهای اروپایی قاره ای که داده ها در دسترس هستند، فراهم می کند. " جامعه شناسی جیک روسنفیلد از دانشگاه واشینگتن ادعا می کند که کاهش کار سازمان یافته در ایالات متحده نقش مهم
ی در گسترش شکاف درآمد نسبت به تغییرات تکنولوژیک و جهانی شدن ایفا کرده است، که همچنین توسط کشورهای صنعتی دیگر که تجربه تنگ افزایش نابرابری را داشته اند. او اشاره می کند که کشورهای دارای نرخ بالای اتحادیه، به ویژه در اسکاندیناوی، سطح نابرابری بسیار پایین دارند و نتیجه می گیرد که "الگوی تاریخی واضح است؛ الگوی متقابل ملی روشن است: نابرابری بالا با جنبش ضعیف نیروی کار همراه است و برعکس. " مطالعه ۲۰۱۵ توسط صندوق بین المللی پول نشان داد که کاهش اتحادیه در بسیاری از اقتصادهای پیشرفته در دهه ۱۹۸۰ باعث افزایش نابرابری درآمد شده است. در سال ۲۰۱۶، محققان صندوق بین المللی پول، نتیجه گرفتند که سیاست های نولیبرالی تحمیل شده توسط نخبگان اقتصادی نابرابری را تا حد زیادی تشدید کرده است که رشد اقتصادی را کاهش می دهد و «به خطر انداختن توسعه پایدار» می پردازد. گزارش آن ها نشان می دهد «سه نتیجه گیری ناخوشایند» را: جهانی شدن. آزادسازی تجارت ممکن است نابرابری اقتصادی را از جهانی به مقیاس داخلی انتقال دهد. هنگامی که کشورهای ثروتمند با کشورهای فقیر تجارت می کنند، کارگران کم مهارت در کشورهای ثروتمند ممکن است به دلیل رقابت، دستمزد کمتری
را ببینند، در حالی که کارگران کم مهارت در کشورهای فقیر ممکن است افزایش دستمزدها را ببینند. پل کروگمن، اقتصاددان تجاری، تخمین می زند که آزادسازی تجارت تأثیر قابل اندازه گیری شده ای بر افزایش نابرابری در ایالات متحده دارد. او این روند را به افزایش تجارت با کشورهای فقیر و تکه تکه کردن وسایل تولید، منجر می شود و موجب می شود که شغل های کم مهارت قابل تجارت بیشتری باشند. با این حال، او تصدیق کرد که اثر تجارت در زمینه نابرابری در آمریکا در مقایسه با سایر علل، مانند نوآوری های تکنولوژیک، و دیدگاه مشترک دیگر کارشناسان، جزئی است. اقتصاددانان تجربی، مکس روسر و عیسی Crespo-Cuaresma در داده ها دریافتند که تجارت بین المللی افزایش دهنده نابرابری درآمد است. آن ها تجربی پیش بینی های قضیه Stolper-Samuelson را در مورد اثرات تجارت بین المللی بر توزیع درآمد تأیید می کنند. لورنس کتز برآورد می کند که تجارت تنها ۵–۱۵ درصد از افزایش نابرابری درآمد را به خود اختصاص داده است. رابرت لارنس استدلال می کند که نوآوری و اتوماسیون تکنولوژیک به این معناست که شغل های با مهارت کم کار در کشورهای ثروتمند جایگزین کار ماشین می شوند و کشورهای ثروتمند
دیگر تعداد قابل توجهی از کارگران تولیدی کم مهارت را که می توانند تحت تأثیر رقابت کشورهای فقیر قرار بگیرند، ندارند. اقتصاددان برانکو میلولوویچ نابرابری درآمد جهانی را با مقایسه سال های ۱۹۸۸ و ۲۰۰۸ تحلیل کرد. تحلیل آن نشان داد که طبقهٔ جهانی ۱٪ و طبقه متوسط اقتصادهای در حال ظهور (مثلاً چین، هند، اندونزی، برزیل و مصر) برنده اصلی جهانی شدن در طول آن زمان شدند. درآمد واقعی (تورم) درآمد ۱٪ در سطح جهانی تقریباً ۶۰٪ افزایش یافت، در حالی که طبقات متوسط اقتصادهای در حال ظهور (حدود ۵۰ درصد از توزیع درآمد جهان در سال ۱۹۸۸) ۷۰–۸۰ درصد افزایش یافت. از سوی دیگر، کسانی که در طبقه متوسط دنیای توسعه یافته (کسانی که در ۷۵ درصد به ۹۰ درصد در سال ۱۹۸۸، مانند طبقه متوسط آمریکا) منافع کمی از درآمد واقعی را تجربه کردند. ثروتمندترین ۱٪ شامل ۶۰ میلیون نفر در سراسر جهان، از جمله ۳۰ میلیون آمریکایی (به عنوان مثال ۱۲٪. ، از آمریکایی ها با درآمد بالا در سال ۲۰۰۸ در سطح جهانی ۱٪ بود). جنسیت. در بسیاری از کشورها، در بازار کار، شکاف جنسیتی به نفع مردان وجود دارد. چندین عامل غیر از تبعیض ممکن است به این شکاف کمک کند. به طور متوسط زنان در مقای
سه با مردان بیشتر محتمل هستند به عامل های دیگری از پرداخت زمانی که در جستجوی شغل هستند به و ممکن است کمتر مایل به مسافرت یا جایگزینی باشند. توماس سول در کتاب «دانش و تصمیم گیری» ادعا می کند که این تفاوت به این دلیل است که زنان به علت ازدواج یا حاملگی مشاغل خود را دریافت نمی کنند، اما مطالعات درآمد نشان می دهد که این تفاوت کل را توضیح نمی دهد. یک گزارش سرشماری ایالات متحده اظهار داشت که در ایالات متحده بار دیگر فاکتورهای دیگر محاسبه شده است، برای لینکه هنوز تفاوت بین درآمد زنان و مردان وجود دارد. شکاف درآمد در کشورهای دیگر از ۵۳ درصد در بوتسوانا تا ۴۰ درصد در بحرین تغییر می کند. نابرابری جنسیتی و تبعیض مطرح است که باعث ایجاد و همیشگی شدن فقر و آسیب پذیری در جامعه می شود. شاخص های حقوق برابر جنسی به دنبال ابزارهایی برای نشان دادن این ویژگی عدالت هستند. سوسیالیست های قرن نوزدهم مانند رابرت اوون، ویلیام تامپسون، آنا ویلر و اوت ببل ادعا می کنند که نابرابری اقتصادی بین جنسیت، علت اصلی نابرابری اقتصادی است؛ با این حال کارل مارکس و فردریک انگلس معتقد بودند که نابرابری میان طبقات اجتماعی علت بزرگتر نابرابری است. بر اس
اس پژوهشی علمی در ایران، شکاف جنسیتی درآمد در همه ی طبقات اقتصادی و اقوام ایرانی به صورت معنی داری مشاهده می شود؛ بدین معنا که درآمد زنان، هم در اقوام فارس و هم در اقوام غیرفارس کمتر از مردان است. علاوه بر این، هویت قومی غیرفارس بودن باعث افزایش در اندازه شکاف جنسیتی درآمد می شود؛ به عبارتی دیگر زن غیرفارس نسبت به زن فارس وضعیت بدتری از شکاف جنسیتی درآمد را تجربه می کند. بیشترین اندازه شکاف جنسیتی درآمد را زنان متعلق به خانوارهای صدک های کم درآمد تجربه می کنند؛ شکاف جنسیتی درآمد در طبقات ثروتمند جامعه، کمتر از طبقات فقیر است؛ و کمترین میزان تجربه شکاف جنسیتی درآمد نیز متعلق به صدک های میانی جامعه است. بر اساس این مطالعه، سیاست هایی که به منظور مقابله با شکاف جنسیتی درآمد در جامعه اعمال می شوند اگر همزمان به تنوع هویت های قومی موجود در کشور توجه نداشته باشند، سیاست های موثری نخواهند بود. به عبارتی دیگر، سیاستگذاران باید بدین نکته توجه نمایند که تجربه زنان از شکاف جنسیتی درآمد، در میان اقوام گوناگونِ ایران متفاوت است. سیاستگذاران باید توجه دوچندانی به گروه های در حاشیه جامعه داشته باشند؛ زیرا بر اساس نتایج این
تحقیق، مشخص میشود که از نظر تجربه ی نابرابری درآمدی در جامعه، و همچنین موانع موجود بر رشد و تحرک گروه های مختلف جامعه، «زنان غیرفارس» نسبت به «زنان فارس» و «مردان غیرفارس» و «مردان فارس» ، در وضعیت نامناسب تری قرار دارند؛ و در نتیجه، نیاز بیشتری به حمایت و توجه دارند. توسعه اقتصادی. اقتصاددان سیمون کوزنتس استدلال کرد که سطح نابرابری اقتصادی به طور عمده در نتیجه مراحل توسعه است. با توجه به Kuznets، کشورهایی با سطوح پایین توسعه دارای توزیع ثروت نسبتاً مساوی هستند. زمانی که یک کشور توسعه می یابد، سرمایه بیشتری به دست می آورد، که منجر به داشتن درآمد و ثروت بیشتر توسط صاحبان سرمایه و معرفی نابرابری می شود. در نهایت، از طریق مکانیزم های مختلف توزیع مجدد ممکن مانند برنامه های رفاه اجتماعی، کشورهای توسعه یافته تر به سطوح پایین تر نابرابری حرکت می کنند. کوزنتس، در رابطه با سطح درآمد و نابرابری، از سطح نابرابری اقتصادهای در حال توسعه با درآمد متوسط برخوردار بود که به شکل منحنی کوزنتس شناخته می شد. کوزنتس این رابطه را با استفاده از داده های مقطعی نشان داد. با این حال اخیراً تست این تئوری با داده های پانل برتر نشان داده
است که آن بسیار ضعیف است. منحنی کوزنتس پیش بینی می کند که نابرابری درآمد در نهایت با توجه به زمان کاهش خواهد یافت. به عنوان مثال، در طول جنبش دبیرستان از ۱۹۱۰ تا ۱۹۴۰، و بعد از آن، نابرابری درآمدی در ایالات متحده کاهش یافت.[نیازمند منبع] با این حال، داده های اخیر نشان می دهد که سطح نابرابری درآمد پس از دهه ۱۹۷۰ شروع به افزایش پیدا کرده است. این لزوماً نظریه کوزنتس را رد نمی کند. ترجیحات فردی. در رابطه با مسائل فرهنگی، تنوع ترجیحات در یک جامعه ممکن است به نابرابری اقتصادی کمک کند. هنگامی که با انتخاب کار سخت تر برای کسب پول بیشتر یا لذت بردن بیشتر از اوقات فراغت مواجه می شوید، افرادی با توان بالقوه درآمد به همان اندازه ممکن است راهبردهای مختلفی را انتخاب کنند.[نیازمند منبع] تجارت بین کار و اوقات فراغت به ویژه در بخش عرضه بازار کار در اقتصاد نیروی کار بسیار مهم است. به همین ترتیب، افراد در جامعه اغلب سطوح مختلف از ریسک پذیری را دارند. هنگامی که افراد به طور یکسان قادر به انجام کارهای خطرناک با پتانسیل پرداخت های بزرگ، از قبیل راه اندازی کسب و کار جدید، برخی از سرمایه گذاری ها موفق و برخی از شکست هستند. حضور هر
دو شرکت موفق و ناموفق در یک جامعه ناشی از نابرابری اقتصادی است، حتی زمانی که همه افراد یکسان هستند. تمرکز ثروت. تمرکز ثروت یک فرایند نظری است که طبق شرایط خاص، ثروت جدید ایجاد شده در اختیار افراد یا نهادهای ثروتمند متمرکز است. با توجه به این نظریه، کسانی که ثروتمند هستند ثروت خود را دارند، بدین معنی است که در منابع جدید ایجاد ثروت سرمایه گذاری کنند یا در جهت انباشت ثروت استفاده کنند؛ بدین ترتیب ذی نفع ثروت جدید هستند. با گذشت زمان، جمع شدگی ثروت می تواند به طور قابل توجهی به تداوم نابرابری در جامعه کمک کند. توماس Piketty در کتاب خود، سرمایه در قرن بیست و یکم استدلال می کند که نیروی اساسی برای واگرایی، معمولاً بازده سرمایه (r)بیشتر از رشد اقتصادی (g) است و ثروت های بزرگتر بازده بیشتری را تولید می کند. بنا بر آمارهای رسمی در آلمان در سال ۲۰۱۸ میلادی، دارایی ها و ثروت ۴۵ نفر از شهروندان آن کشور برابر ثروت نیمی از جمعیت ۸۲ میلیونی آن کشور است. اجاره یابی. اقتصاددان جوزف استیگلیتز استدلال می کند که به جای تبیین غلظت ثروت و درآمد، نیروهای بازار باید به عنوان یک ترمز برای چنین تمرکز ایفا کنند، که ممکن است به واسطه ن
یروی غیر بازاری که بهتر توضیح داده می شود به عنوان اجاره یابی شناخته می شود. در حالی که بازار تقاضا برای جبران مهارت های نادر و مورد نظر را برای پاداش ایجاد ثروت، بهره وری بیشتر و غیره پیشنهاد می دهد. این امر همچنین کارآفرینان موفق را از طریق افزایش رقابت برای کاهش هزینه ها، سود و پاداش زیاد، از سود حاصل از کسب درآمد جلوگیری می کند. توضیح بیشتری دربارهٔ نابرابری رو به رشد، بر طبق استیگلیتز استفاده از توسعه قدرت سیاسی توسط ثروت توسط گروه های خاص است که به سیاست های دولتی شکل می دهند را از لحاظ مالی به آن ها سودمند می رساند. این روند، شناخته شده به اقتصاددانان به عنوان اجاره یابی، درآمد را نه از ایجاد ثروت بلکه از «جذب سهم بزرگتر از ثروت که در غیر این صورت بدون تلاش آن ها تولید شد» به دنبال جستجوی اجاره به نظر می رسد که استان های جوامع با نهادهای ضعیف و حاکمیت ضعیف قانون، اما استیگلیتز معتقد است که در جوامع توسعه یافته مانند ایالات متحده کمبود آن وجود ندارد. نمونه هایی از اجاره یابی که به دنبال نابرابری هستند هست شامل: صنعت مالی. جیمی گلبریت استدلال می کند که کشورهای دارای بخش های مالی بزرگ دارای نابرابری بیشتر
ی هستند و این پیوند تصادفی نیست.&lt;/ref&gt; اثرات. تأثیر محققان نابرابری در دریافتند نرخ های بالاتر از مشکلات بهداشتی و اجتماعی و نرخ های پایین تری از کالاهای اجتماعی، یک سطح پایین تری از مطلوبیت اقتصادی در جامعه از منابع تقسیم شده به مصرف بالا، و حتی یک سطح پایین تر از رشد اقتصادی زمانی که سرمایه انسانی برای مصرف نهایی مورد توجه قرار نگرفت. برای ۲۱ کشور برتر صنعتی، شمارش هر فرد به طور مساوی، امید به زندگی در کشورهای نابرابر پایین تر است. Aیک رابطه مشابه بین ایالات متحده وجود دارد. رابرت جی شیلر، برنده جایزه نوبل اقتصاد ۲۰۱۳، گفت که افزایش نابرابری در ایالات متحده و مکان دیگری مهم ترین مشکل است. افزایش نابرابری به رشد اقتصادی آسیب می رساند. طبقه بندی اقتصادی جامعه به «نخبگان» و «توده ها» نقش مهمی در فروپاشی تمدن های پیشرفته ای مانند امپراتوری های روم، هان و گپتا ایفا کرد. دموکراسی. بر اساس یک مطالعه بررسی ۲۰۱۷ در بررسی سالانه علوم سیاسی توسط دانشمند علوم سیاسی دانشگاه استنفورد کنستشوو و دانشمند سیاسی دیوید استاسوج، دانشمند دانشگاه نیویورک، «حدس و گمانهای ساده ای که دموکراسی برابری ثروت را تولید می کند و نابر
ابری ثروت منجر به شکست دموکراتیک است، توسط شواهد حمایت نمی شود.» سلامت. محققان بریتانیا، ریچارد ویلکینسون و کیت پیکت، نرخهای بالاتری از مشکلات بهداشتی و اجتماعی را دربرداشتند (چاقی، بیماری روحی، قتل، تولد نوجوان، زندان، اختلاف با کودک، مصرف مواد مخدر) و نرخ های پایین تر کالاهای اجتماعی (امید به زندگی کشور، عملکرد آموزشی، اعتماد میان غریبه ها، وضعیت زنان، تحرک اجتماعی، حتی تعداد اختراعات صادر شده) کشورها و ایالات های دارای نابرابری بالاتر. با استفاده از آمار ۲۳ کشور توسعه یافته و ۵۰ ایالت ایالات متحده، مشکلات اجتماعی و بهداشتی در کشورهایی مانند ژاپن و فنلاند و کشورهای نظیر یوتا و نیوهمپشایر با برابری بالایی وجود دارد، نسبت به کشورهای (ایالات متحده و بریتانیا) و ایالات متحده (می سی سی پی و نیویورک) با تفاوت های زیادی در درآمد خانوار. برای اکثر تاریخ بشر، استانداردهای زندگی بالاتر مواد -، دسترسی به آب تمیز و گرما از سوخت - منجر به سلامت بهتر و زندگی طولانی تر می شود. این الگو از درآمد بالاتر - طولانی تر زندگی می کند هنوز هم در میان کشورهای فقیر، که در آن امید به زندگی به سرعت افزایش می یابد همان طور که درآمد سرم