Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ار است سربداران ساخته شود. کارگردانش را هم گذاشته اند محمدعلی نجفی. از من دعوت کرد به دفتری در خیابان بلوار کشاورز (الیزابت سابق) رفتم. ملاقات و چای و گفتگو. بعدها خبردار شدم که به آقای نجفی هم گفته اند فلانی، یعنی من، نباید سربداران را بنویسد. من به کار خود بازگشتم و سربداران به راه خود رفت و نتیجه آنکه دست نوشته من در کتاب جمعه چاپ شد و نویسنده سریال (شهر من شیراز) که پیش از انقلاب از تلویزیون پخش می شد نویسنده فیلم نامه سربداران شد. از آن زمان دیگر از محمدحسین پرتوی خبری نشد. به نظرم رسید بخش اول فیلم نامه سربداران را منتشر کنم. آن را برای کتاب جمعه فرستادم. به پیغام آقای احمد شاملو که خواسته بود با آن هفته نامه کار کنم.
پیشامد دوبه دوی ناسازگار یا پیشامدهای جدا اصطلاحی در نظریهٔ احتمالات است و به پیشامدهایی گفته می شود که اشتراکشان تهی باشد، به این معنی که رخ دادن هم زمان آن ها محال باشد. برای هر دنبالهٔ متناهی یا نامتناهی از پیشامدهای …&lt;/math&gt;، احتمال وقوع پیشامد اجماع (احتمال وقوع یکی از این پیشامدها) مطابق رابطهٔ زیر محاسبه می شود: تقابل در فلسفه تَقابُل، اصطلاحی فلسفی است که به منطق راه یافته است. این اصطلاح هم در تصورات (مفاهیم) و هم در تصدیقات (قضایا) است. در تصورات یا مفاهیم، تقابل عبارت است از امتناع اجتماع دو شیء مخالف در موضوع و جهت و زمان واحد. در تصدیقات یا قضایا، هرگاه دو قضیه در کیفیت، یعنی سلب و ایجاب با هم متفاوت باشند، در حالی که موضوع و محمول و لواحق آنها یکی باشد، به آن دو متقابل گفته می شود. در اینجا، مفهوم متناظر با اصطلاح پیشامدهای ناسازگار در آمار، همان تقابل در مفاهیم در منطق است. متغیرهای مقوله ای در روش تحقیق، متغیرها به اقسام مختلفی تقسیم می شوند؛ یکی از انواع متغیرها، متغیرهای مقوله ای (categorical) هستند که معادل همین پیشامدهای دوبه دوی ناسازگار در آمار یا متقابل در منطق قرار می گیرند.
سانی جیمز (؛ – ) خواننده و ترانه سرا موسیقی کانتری اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در حد فاصل سال های ۱۹۵۳ تا ۱۹۸۳ میلادی ۷۲ آلبوم موسیقی منتشر کرد. جیمز در سال ۲۰۰۷ وارد موزه و تالار مفاخر موسیقی کانتری شد.
استقبال، تقلیدنمایی، چندسرچشمگی یا پاستیش () در هنر به معنی تقلید آگاهانه و ستایشگرانه از سبک دیگر هنرمندان یا به کارگیری مؤلفه های آثارشان در یک اثر هنری است. «استقبال» از مکانیسم های بینامتنیت به شمار می رود که ویژگی آثار هنری پست مدرن است. «پاستیش» از این نظر که به آثار دیگر ارجاع می دهد شبیه اشاره و پارودی است، با این تفاوت که در اشاره تقلیدی صورت نمی گیرد و در پارودی هدف هجوِ اثرِ مورد تقلید است. استقبال می تواند با استفاده از آثار چندین هنرمند رخ دهد (چندسرچشمگی) و نمونه ای از التقاط در هنر است. سینما. در مطالعات سینمایی، به عنوان تقلید یا ترکیب سبک ها و موتیف های گرفته شده از فیلم ها یا متون فرهنگی دیگر درون یک متن فیلم درک می شود. از نمونه های پر استناد استقبال در سینما، می توان به فیلم بلید رانر (ریدلی اسکات، آمریکا، ۱۹۸۲) اشاره کرد که در آن، معماری آینده گرای فیلم علمی-تخیلی متروپلیس (فریتز لانگ، آلمان، ۱۹۲۷) با منظره شهری یک لس آنجلس پساآخرالزمانی ترکیب شده است. در این فیلم، میزانسن مملو از عناصر وام گرفته شده از فیلم نوآر نیز هست. فراتر از هالیوود، میزانسن "«رترو»" در فیلم حال و هوای عشق (وونگ کار
وای، هنگ کنگ/فرانسه، ۲۰۰۰) به لحظاتی از فرهنگ عامه و سینمای عامه پسند هنگ کنگ اشاره دارد، از جمله فیلم های ملودرام چینی. این فیلم به ویژه از اثر کلاسیک محبوب بهار در یک شهر کوچک (فی مو، چین، ۱۹۴۸) وام گرفته است که طرح داستانی آن—که بر خویشتن داری و چشم پوشی تأکید دارد—یادآور این نکته است که ملودرام، به معنای واقعی کلمه، یک ژانر سینمایی فراملی است. پاستیش چندلایه حال و هوای عشق شامل وام گیری های ادبی نیز هست که ممکن است مخاطبان غیرچینی متوجه آن نشوند—یادآوری ای بر اهمیت نقش بیننده در «درک» پاستیش، و همچنین ضرورت در نظر گرفتن رابطه بین فراملی گرایی و ویژگی های فرهنگی خاص در این زمینه.
استقبال می تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فهرست نمایندگان دوره نخست مجلس شورای ملی ایران که از ۱۸ شعبان ۱۳۲۴ (۱۴ مهر ۱۲۸۵/۷ اکتبر ۱۹۰۶) تا به توپ بسته شدنش در ۲۳ جمادی الاول ۱۳۲۶ (۲ تیر ۱۲۸۷/۲۳ ژوئن ۱۹۰۸) دایر بود. تعداد نمایندگان این دوره ۱۵۶ نفر بود.
مدیریت تعهد بالا () گونه ای از مدیریت منابع انسانی است، که بر ایجاد تعهد و توانمندسازی کارکنان تأکید می کند، به شکلی که کارکنان شاغل در یک شرکت، به صورت کاملأ مستقل، رفتار خود را در راستای تعالی و پیشرفت سازمان، تعدیل می کنند و کسی رفتار آن ها را کنترل و از طریق تهدید و فشار، تغییر نمی دهد. در سیستم های بر پایه مدیریت تعهد بالا، روابط داخل سازمان، بر سطح بالایی از اعتماد، استوار است.
اِرِبور که در زبان الفی، به معنای تنهاکوه یا کوه تنها است، مهم ترین قلمرو دورف ها بعد از موریا است. این قلمرو پس از کشته شدن دورین ششم و ولیعهدش ناین یکم توسط پسر ناین، تراین اول بنیان گذاری شد هر چند که در دوره اول، زیاد دوام نیاورد؛ زیرا گروهی از دورف های قوم دورین بی مرگ در کوه های خاکستری زندگی می کردند و پسرش تورین اول آنجا را رها کرد و با مردمش به کوهستان خاکستری کوچ نمود. در دوره دوم. دوره دوم که بسیاری از دورف ها به اره بور بازگشتند، همان دوره ای بود که اژدهایان در شمال ظهور کرده و باعث دردسر دورف ها شده بودند. پس از کشته شدن داین اول بدست یک اژدها، پسران او جلای وطن نمودند. داین اول سه پسر داشت به نام های ثرور، فرور و گرور. ثرور به همراه عمویش بورین به اره بور بازگشت و برادر دیگرش گرور-که پدر نائین دوم و داین دوم بود-راهی تپه های آهن شد. پس از سکنی گزیدن ثرور در اره بور، دوران بسیار خوبی برای دورف ها آغاز شد که دورانی پر از خوبی و ترانه خوانی بود و آدم های اطرافشان نیز از ثروت اره بور بهره مند و صاحب مال و منال شدند. اما با رشد کردن بیماری روانی ثرور که عامل اصلی آن، حلقه هفتم متعلق به سائورون بود، ع
شق بی حد و اندازه اش به طلا برانگیخته شد و چنان گنج بزرگی را فراهم کرد که بعدها باعث فلاکت دورف ها شد؛ زیرا اسماگ به اره بور حمله کرد و دورف ها از آنجا گریختند و محکوم به تبعید شدند تا این که کوه تنها برای بار سوم و برای همیشه مسکون شود. در دوره سوم. پس گرفتن اره بور از چنگ اسماگ، بواسطه نقشه گندالف و کشته شدن اسماگ بدست بارد کماندار به فرجام رسید. اما این قلمرو در اولین لحظات پس گیری اش، درگیر بحرانی خطرناک شد که آن، خصومت میان تورین سپربلوط با تراندوئیل شاه الف ها و آدم های شهر دریاچه بود. نزدیک بود دورف هایی که داین دوم با خود آورده بود، شعله جنگ را بر افروزند که حمله ناگهانی اورک ها و گرگ ها باعث رفع شدن این بحران شد اما بحران بزرگتری به وجود آورد. آن بحران، جنگ پنج سپاه بود و اگر آدم ها و الف ها و دورف ها در این جنگ شکست می خوردند، کوه اره بور به تصرف شان در می آمد و آنوقت حتی سائورون می توانست به فکر احیای دوباره آنگمار برای حمله به ریوندل و لوتلورین باشد. در این جنگ، تورین سپربلوط که به کمک گندالف و بیلبو بگینز را پس گرفته بود، کشته شد؛ اما در مقابل سپاه اورک ها و گرگ ها هم شکست خورد و باعث شد سرزمین ه
ای شمالی برای ۶۰ سال از هر گونه تهدید و نا امنی در امان باشد. با پادشاهی داین دوم و آمدن دورف های تپه های آهن به اره بور، دوباره آنجا رونق گرفت و دورف ها قدرتمند شدند و آنجا برای همیشه مسکون شد. در جنگ حلقه. در زمان شروع جنگ برای تصاحب حلقه یگانه سائورون، ابتدا اورک ها به میناس تیریث گاندور حمله کردند و تلاش کردند با تصرف آنجا، آراگورن را-که سائورون فکر می کرد حلقه او در دست آراگورن است-وادار به تسلیم حلقه کنند اما با کمک گندالف سپید و ایستادن او روبروی پادشاه جادوگر آنگمار و رسیدن کمک آراگورن به سپاه روهان و گاندور، سائورون به هدفش نرسید. اما غیر از گاندور، سائورون به دنبال نابود کردن اهدافی در شمال بود. وی برای انجام این مهم، اورک های دول گولدور و آدم های رون را داشت که از نیروهای دول گولدور برای حمله سبزبیشه و لوتلورین و از شرقی ها برای حمله به دیل و اره بور استفاده کرد. در جنگی که مقابل دروازه اره بور در گرفت، پادشاه دورف ها، داین دوم سر دفاع از جنازه شاه براند، نوهٔ بارد کماندار کشته شد و دورف ها و آدم ها در اره بور، مادام که حلقه نابود شد حصاری شدند. پس از اینکه خبر نابودی حلقه به شمال رسید و سپاهیان سا
ئورون درمانده شدند، دورف ها و آدم ها از اره بور بیرون آمدند و سپاه شرقی ها را تار و مار کردند. تورین سوم یا تورین سنگ خود که پسر داین دوم بود به همراه بارد دوم، پسر شاه براند شرقی ها را شکست داد و تورین سوم و بارد دوم در اره بور و دیل به پادشاهی رسیدند
ابراهیم جمالی یوسفی مشهور به میرزا ابراهیم دشتی و با نام مستعار منهاج (زادهٔ ۱۳۱۸، خورموج) روحانی و فعال سیاسی تا دهه اول انقلاب اسلامی بود. دشتی سابقه نمایندگی دومین دوره مجلس شورای اسلامی (از رودباران) و اولین دوره مجلس خبرگان رهبری از استان بوشهر را دارد. نامزدی ابراهیم دشتی در انتخابات مجلس دوم خبرگان توسط شورای نگهبان ردصلاحیت شد و پس از آن از سیاست کناره گیری کرد. خود وی ردصلاحیتش را عدم تمکین از خواسته های حزب جمهوری اسلامی در تصمیم سازی مجلس می داند. وی اکنون در شهر قم سکونت دارد و مشغول تحقیق و پژوهش در کب دینی نظیر نهج البلاغه است. دشتی تحصیلات حوزوی خود را از ۱۵ سالگی در نجف آغاز کرد. وی در سال ۱۳۵۲ با کمک مالی سید مصطفی حسینی دشتی مدرسه رسالت را در قم تأسیس کرد و مدیریت آن را برعهده گرفت.
چابکی () یا چالاکی، یکی از قابلیت هایی است که در حیطه آمادگی حرکتی قرار دارد و فرد با توجه به سرعت و فرم بدن، جهت حرکت خود را، به صورت غیرارادی، با حفظ تعادل، سرعت و دقت زیاد، تغییر می دهد. چابکی با عوامل دیگر آمادگی جسمانی در ارتباط است و به قدرت، استقامت، سرعت، تعادل و مهارت بستگی دارد. چابکی، یکی از عوامل مؤثر در اجرای فعالیت های ورزشی است، که گاهی در انجام برخی مهارت های شغلی و روزمره نیز به کار می آید.
تفکر طراحی () یکی از شیوه های نوین مدیریت به شمار می آید و روشی خلاق برای حل مشکلات با رویکردی انسان محور است. هدف تفکر طراحی، تطبیق الزامات فنی و تکنیکی با نیازهای مردم و همچنین با استراتژی کسب وکار است. فرضیه مقدم آموزش تفکر طراحی این است که چگونه افراد و سازمان ها بتوانند مهارت خودشان در حل مسئله را بهبود دهند، تا بتوانند برای مسائل دشوار و چند وجهی شان، راه حل های مؤثر بیابند. واژه تفکر طراحی از اینجا سرچشمه می گیرد که به دغدغه های غیرقابل کنترل انسان از طریق طراحی می پردازد. تفکر طراحی روشی رسمی برای راه حل های عملی و خلاقانه با نیت کسب نتایج بهتر در آینده است. از این رو، تفکر طراحی، تفکری راه حل محور یا متمرکز بر راه حل است که با تمرکز بر یک هدف (یا یک وضعیت بهتر در آینده) شروع می شود، به جای اینکه یک مسئله مشخص را حل کند. تفکر طراحی جنبه های معلوم و مبهم موقعیت جاری را مورد شناسایی و بررسی قرار می دهد، تا پارامترهای پنهان و مسیرهای باز جایگزین که ممکن است به هدف منجر شوند را کشف کند. از آنجایی که تفکر طراحی، بر مبنای تکرار است، راه حل های آنی پدید آمده این پتانسیل را دارند که مسیرهای جایگزین را مشخص کن
ند و چه بسا، مسئله نیز دوباره تعریف شود. یکی از اصولی که در تفکر طراحی بر آن تاکید می شود، تغییر زاویه نگاه به صورت مسئله است. تفکر طراحی به عنوان یک اصطلاح آکادمیک ریشه در کتاب «تفکر طراحی» اثر نایجل کراس(Nigel Cross) و تحقیقات وی در زمینه ی مطالعه ی نظری طراحان دارد. کراس منطق مورد استفاده ی طراحان را منطقی متفاوت با دانشمندان علوم عقلی و تجربی می داند. به نظر کراس دانشمندان علوم عقلی و تجربی به ترتیب از استدلال استنتاجی (Deduction) و استدلال استقرایی (Induction) استفاده می کنند. این در حالی است که دانشمندان طراحی از چیزی که او آن را استدلال استنباطی (Abduction) می نامد استفاده می کنند. اما پیش زمینه ی فلسفی نظریات کراس بر نظریات چارلز سندرز پیرس مبتنی است. به نظر پیرس: «استنتاج ثابت می کند که چیزی باید باشد؛ استقرا نشان می دهد که چیزی واقعاً کار می کند؛ استنباط چیزی را که ممکن است باشد، پیشنهاد می دهد.»
عباس حیدری (زادهٔ ۱۳۲۳، شیراز - ۱۳۶۰، تهران) نماینده دوره اول مجلس شورای اسلامی از شهرستان بوشهر بود. حیدری با کسب۵۱٫۳ درصد آراء برابر با ۱۸۰۲۷ رای توانست جواز حضور در اولین دوره مجلس شورای اسلامی را به دست آورد در ماه های منتهی به انقلاب، به بوشهر منتقل شد. وی ۴ ماه در سمت نمایندگی بود که در جریان اعتراضات سال ۱۳۵۷ میان مردم شناخته می شد. حیدری در حادثه انفجار حزب جمهوری اسلامی در ۷ تیر ۱۳۶۰ کشته شد. وی در زادگاهش شیراز خاکسپاری شده است. ولی از اهالی جوادیه (شیراز) میباشد.
دنیای کریستینا () یک نقاشی از اندرو وایت نقاش اهل ایالات متحده است که سال ۱۹۴۸ کشیده شد و از مشهورترین نقاشی های آمریکایی میانه قرن بیستم به شمار می رود. در این اثر که با چسب رنگ روی گسو (پنل گچی) به شیوه ای رئالیستی نقاشی شده، زنی روی سبزه زار دراز کشیده و به کلبه ای خاکستری در افق دوردست می نگرد. گفته می شود زنِ به تصویرکشیده شده، «آنا کریستینا اُلسن» است که مبتلا به فلج اطفال بود و اندرو وایت از پنجرهٔ خانه اش او را در حال خزیدن در علفزار دیده بود. دنیای کریستینا که در فرهنگ عامه بارها مورد ارجاع قرار گرفته، در موزه هنر مدرن نیویورک نگهداری می شود.
لس تریمین (؛ – ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا بود. لس تریمن در لندن به دنیا آمد و زمانی که ۴ ساله بود به همراه خانواده اش به شیکاگو، ایلینوی مهاجرت کردند. وی از ۱۷ سالگی شروع به کار در رادیو کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "ساعات دلاوری"، "شمال از شمال غربی"، "جنگ دنیاها"، "تور آبی" و "شزم!" اشاره کرد.
جان برادینو (؛ ۱۹۱۷ – ۱۹۹۶) یک بازیکن بیس بال اهل ایالات متحده آمریکا بود که در لیگ برتر بیسبال آمریکا بازی می کرد. وی به عنوان بازیگر نیز در چند فیلم سینمایی ایفای نقش کرد که از جمله آنها می توان به سادنلی، شرق بهشت و شمال از شمال غربی اشاره کرد.
ند گلس (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۳۱ تا ۱۹۸۲ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به داستان وست ساید، معما، ببر را نجات دهید، بانو بلوز می خواند اشاره کرد.
نبرد میان نیکی و پلیدی. نبرد میان نیکی و پلیدی یکی از احکام دین زرتشت است، که توسط زرتشت در ۳۰۰۰ سال پیش ارج نهاده شد. این موضوع یکی از متداول ترین و معمول ترین موضوعات در ادبیات است و همچنین بعضی مواقع به عنوان یک بخش جهانی از نهاد بشر در تمام دنیا شناخته می شود. چندین تفسیر از این نبرد وجود دارد، یک تفسیر نبردی بین اشخاص واقعی است که در یک سو نیکی (خیر) و در طرف مقابل پلیدی (شر) است. در تفسیری دیگر مبارزه ای درونی در اشخاص (عموماً درون انسانها) میان نیکی و پلیدی است. جوزف کنارد در رمان خود با نام دل تاریکی اینگونه تعریف کرده است که همهٔ انسانها دارای یک «شرارت درونی» یا «دل تاریکی» هستند. تراژدی کلاسیک. شکل این تراژدی به بهترین شکل توسط ارسطو توصیف شده و نمونهٔ آن به درستی که نمایشنامهٔ پادشاه ایدیپ است که نگرانیش بیشتر از فجایع دست سرنوشت است تا موضوعیت نبرد نیکی و پلیدی. با این اوصاف مبارزهٔ نیکی با جنبه های ناقص یک قهرمان تراژیک، بخش مهمی از کاتارسیس را در تئوری ارسطویی شکل می دهد. علاوه بر این، شکلی از تراژدی با پایان خوش وجود دارد که در عهد عتیق با اینکه ارسطو این را باب کرد، نیز رایج بود. این مدل تراژ
دی با قاطعانه شکست دادن یک کاراکتر شرور توسط یک قهرمان یا خدا تمام می شود. شاید بهترین نمونهٔ این مدل نمایشنامهٔ آلکستیس از اوریپید باشد. نورتروپ فرای اشاره کرده است که این شکل از تراژدی در واقع الگوی اولیه یِ ملودرام است. نیکی و پلیدی در فیلم ها. تقریباً هر فیلمی که تا کنون ساخته شده است در دل داستان خود نبردی میان نیکی و پلیدی دارد. به عنوان مثال در فیلم جنگ ستارگان که نیکی از نیروهای «روشنایی» و پلیدی از نیروهای «تاریکی» استفاده می کنند. رنگ های تیره برای نیروهای پلیدی و رنگ های روشن برای نیروهای نیکی مورد استفاده قرار گرفته.. این نسبت ها در فرهنگ عامه نیز نفوذ کرده است؛ که در هری پاتر و ارباب حلقه ها و ... نیز از این نسبت رنگی برای نمایش نیکی و پلیدی استفاده شده است. تعارض با پلیدی درونی. با اینکه این تعارض به مانند تعارض مستقیم نیکی در برابر پلیدی چندان معمول و متعارف نیست، مفهوم «فرد در مقابله با نفس خود» برای یک خواننده یا بیننده جذابتر است مخصوصاً اگر پای قهرمان داستان در میان بیاید. چه فیلم باشد چه کتاب، برای موفق شدن نیازمند به تکامل کاراکتری خوش نوشت دارد. تفسیر جوزف کنراد ازمبارزه با شیطان درون که
با عنوان دل تاریکی شناخته می شود، نبرد انسان است که در حال مبارزه با خویشتن بر سر انتخاب هایش است «در رمان در دل تاریکی انسان را به چالش کشانده است و این موضوع را بیان کرده است که انسان بین خیر و شر حق انتخاب دارد. او می تواند با هیولای در بند درونی و بیرونی خود متحد شود و جامعه انسانی را به تباهی بکشاند.» چشم انداز. به طور معمول فرد شرور خود را به عنوان شخصی می بیند که فقط مشغول به انجام کار خود است، یا می تواند خود را اینگونه بپندارد که در حال انجام کاری است که در نهایت باعث خشنودی خودش می شود، حال آنکه ممکن است یک شخص خود را به عنوان کسی ببیند که در حال انجام کار درستی است و دیگری مطمئناً می گوید که «هر کسی اشتباه می کند»، و همیشه ذات انسان با این حرف مخالفت می کند. نیکی چیزی است که به کسی آسیب نمی زند که اما پلیدی این کار را انجام می دهد، برای مثال: جهل و نادانی در معنا «پلیدی» است حال آنکه داشتن دانش در تمامی مسائل فعلی فقط به معنای «نیکی» است. ادبیات مسیحیان و یهودیان. نویسندگان دوران پیشین نیز به موضوعیت تقابل نیکی و پلیدی توجه داشتند، و صد البته آنرا با اصطلاحات مذهبی درک می کردند. در کتاب عهد عتیق ی
هوه از ارمیای نبی (عُزَیر یا عَزرا) می پرسد که :"قلب انسان از هرچیز دیگری فریبکارتر است و گمراه می باشد. چه کسی این را درمیابد؟ این سخنان را با کتاب ایوب نیز مقایسه کنید. آن ها علاوه بر تفسیر افسانه ها و داستان ها برای آشکار کردن تقابل پنهانی میان نیکی و پلیدی این داستانها، نسخه های متفاوتی از این تقابلات را در کتاب های خود نوشتند. اشکال بنیادی ممکن است به گونهٔ "آخرزمانی" نیز توصیف شوند، که در آنها نویسنده اتفاقات واقعی و اجتماعی را چه تاریخی و چه تخیلی به عنوان مظهر تقابل ابدی بین خداوند و شیطان (نیکی و پلیدی) شرح می دهد. کشمکشی که اگر در انتها توسط قدرت مطلق خداوند کنترل می شد، باز هم اهمیت به سزایی برای انسان ها داشت. در روش دیگری، نویسندگان مسیحی می توانستند برای دست یافتن به ایمان یا برقراری آن، به مطالعهٔ کشمکش های درونی بپردازند. این گونه ادبیات در کتاب شعری به نام سایکومکیا توسط پرودنتیوس بیشتر توضیح داده شده است و عنوان این کتاب همچنان دلالت بر آشفتگی روانی دارد. همین طور سوپریملی؛ کتاب اعتراف نامه ی سین آگوستین نمونهٔ بیوگرافی های بیشماری ست که بعدها روانشناختی در نظر گرفته شدند. توجه ویژه ای نیز ب
اید به کتاب تسلی فلسفه از بوئتیوس اختصاص گیرد، کتابی که تفکرات افلاطونی، مسیحی و رواقی را با ماهیت درد و رنج درهم آمیخت.
حباب می سی سی پی حباب اقتصادی ایجاد شده در کمپانی می سی سی پی، تأسیس شده در ۱۶۸۴ است. این شرکت که در سال ۱۷۱۷، کمپانی غرب شد و در ۱۷۱۹، با نام کمپانی ایندیز گسترش یافت، انحصار کاملی در مناطق فرانسوی در آمریکای شمالی و هند غربی داشت و یکی از نمونه های اولیه ایجاد یک حباب اقتصادی است.
مایکل سم (؛ متولد ۷ ژانویه ۱۹۹۰) بازیکن لیگ فوتبال کانادا (CFL) است. وی در دانشگاه میزوری فوتبال آمریکایی بازی می کرد و توسط تیم سنت لوئیس رمز برای بازی در لیگ ملی فوتبال (آمریکا) انتخاب شد. وی پس از اتمام دانشگاه همجنس گرایی خود را علنی کرد و اولین همجنس گرای علنی شد که توسط یک تیم NFL انتخاب می شود. وی همچنین اولین بازیکن علناً همجنس گرای لیگ فوتبال کانادا است.
جان لا (؛ – ) یک اقتصاددان و آماردان اهل اسکاتلند بود. او در اقتصاد، معتقد بود که پول، تنها ابزار و به معنای معامله است و نمی تواند به خودی خود ثروت باشد و ثروت ملی، به تجارت بستگی دارد. او با انتصاب به عنوان دوک اورلئان و نایب السلطنه لوئی پانزدهم، کنترل امور مالی عمومی فرانسه را به عهده داشت. او مسئول حباب اقتصادی در کمپانی میسیسیپی و فروپاشی اقتصادی پر هرج و مرج در فرانسه است که با حباب اقتصادی گل لاله در هلند اوایل قرن هفدهم میلادی، مقایسه می شود. حباب میسیسیپی همزمان با حباب اقتصادی کمپانی دریای جنوب در انگلستان بود.
حباب میسیسیپی () رمانی تاریخی اثر امرسون هاف است که در سال ۱۹۰۲ در آمریکا منتشر شد. این اثر، یکی از موفق ترین کارهای نویسنده و چهارمین رمان پرفروش سال ۱۹۰۲ در آمریکا بود. این رمان، به داستان حباب میسیسیپی و جان لا می پردازد.
امرسون هاف (؛ ۱ ژانویه ۱۸۵۷ – ۱ ژانویه ۱۹۲۳) یک رمان نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود که عمده شهرتش، به واسطه نوشتن آثاری در سبک داستان غربی و تاریخی است. از آثار او می توان به واگن سرپوشیده و حباب میسیسیپی (۱۹۰۲) اشاره کرد. از روی کار اول، اقتباسی سینمایی به نام واگن سرپوشیده (۱۹۲۳) ساخته شده و دومی، پرفروش ترین اثر نویسنده و چهارمین اثر پرفروش سال ۱۹۰۲ در آمریکا بوده است.
دون پاسکوال یک اپرا بوفا یا اپرای کمدی در سه پرده است که توسط گائتانو دونیزتی ساخته شده است. اپرانامه ی این اثر ایتالیائی بوده که عمدتاً توسط جیوانی رافینی سروده شده و دونیزتی نیز در آن تغییراتی به وجود آورده است. تا حدود نیم قرن، عموم مردم دونیزتی را به عنوان نویسنده اشعار این اپرا می شناختند، چرا که روفینی اجازه نداده بود نامش به عنوان سراینده آورده شود. تا اینکه هربرت واینزستاک تصدیق کرد که عمده این اثر، کار روفینی است و می بایست نام او به عنوان نویسنده اپرانامه قرار داده شود. بر طبق نامه هایی که روفینی به مادرش می نوشته است؛ از این شاعر خواسته شده بود که اپرا نامه را، چه خوب و چه بد، هر چه سریع تر نوشته و تحویل دهد. روفینی اذعان می داشته که چون دونیزتی هنگام آهنگسازی بر روی اشعار وی، تغییرات زیادی اعمال کرده است، دیگر نمی تواند آن را اثر خود به حساب بیاورد و به این دلیل اجازه نمی دهد نامش بر روی این اشعار گذاشته شود. داستان اپرای پاسکوال، که نسخه چاپی آن با نام مستعار " .M.A " منتشر شد، برگرفته از اپرای «سر مارکانتونیو» با نویسندگی «آنجلو آنلی» و آهنگسازی «استفانو پاوسی» است. نام مستعار .M.A, منتسب به Acc
ursi است که این حق را به ناشر واگذار نمود و هیچگاه نامش به عنوان نویسنده اپرا مطرح نشد. این اپرا، اولین بار در تاریخ ۳ ژانویه ۱۸۴۳ در تئاتر ` سال ونتادر ` پاریس به روی صحنه رفت که با استقبالی چشمگیر روبرو شد و در بین اپرا بوفاهای قرن نوزدهم، نقطه عطفی به حساب آمد. تاریخچه نمایش. اولین اجرای این اپرا که با همراهی چهار تن از مشهورترین خوانندگان آن زمان به روی صحنه رفت، با موفقیتی چشمگیر همراه بود. از آن هنگام تا کنون، در بین ۶۶ اپرای دونیزتی، اپرای پاسکوال نه تنها به عنوان بهترین اپرای طنز این آهنگساز برجسته لقب گرفته، بلکه در زمره سه اپرا بوفای برتر به زبان ایتالیایی نیز به شمار می آید. در بین این سه اپرا بوفای برتر ایتالیایی، اکسیر عشق هم از دونیزتی بوده و اپرای دیگر آرایشگر شهر سویل از جواکینو روسینی است. اولین اجرای دون پاسکوال در ایتالیا، به تاریخ ۱۷ آوریل ۱۸۴۳، در شهر میلان، خانه اپرای لا اسکالا به روی صحنه رفت و سپس در ۱۴ می همان سال، در وین، خانه اپرای Kartnertortheater اجرا شد. دونیزتی در اجرای وین، دوئت باریتون "cheti cheti, immantinente" را از اپرای اجرا نشده "فرشته نیسیدا" برداشته و به این اپرا اضاف
ه نمود. اپرای پاسکوال سپس به تاریخ ۲۹ ژوئن ۱۸۴۳ در خانه تئاتر Her Magesty`s - لندن هم به نمایش در آمد. این اپرا توسط گوستاو وائز و آلفونز رویر به زبان فرانسه ترجمه شد و در لیل (فرانسه) به اجرا در آمد همچنان که در نقاط دیگر دنیا از جمله بروکسل، نیو اورلئان و سیدنی نیز به روی صحنه رفت. از زمان جنگ جهانی دوم تا حال، این اپرا بارها و بارها به نمایش در آمده و مبنی بر آمار موجود در بانک اطلاعاتی اپراها، طی سال های پس از ۲۰۱۲، بیش از ۴۰۱ بار در ۶۶ نقطه مختلف دنیا به اجرا گذشته شده است که این خود اپرای دون پاسکوال را در زمرهٔ با اهمیت ترین اپراها قرار می دهد. خلاصه. پرده یک. "نمای یک تا سه: اتاقی در خانه دون پاسکوال، ساعت ۹" ارنستو از ازدواج با زنی که عمویش دون پاسکوال برایش پیدا کرده، سر باز زده و در نتیجه از ارث محروم شده است. او عاشق زنی بیوه و فقیر شده است. دون پاسکوال هم به دلیل خود سرانه گی های ارنستو، تصمیم می گیرد که خود، با وجود داشتن سنی بالا، ازدواج کند و صاحب فرزند شود و بدین منظور، از دکتر مالاتستا کمک می گیرد. دکتر مالاتستا که قرار است احمقانه بودن این تصمیم را به طریقی به پاسکوال بفهماند، پیش وی میاید،
اما در ابتدا وانمود می کند که قصدش پیدا کردن همسری مناسب برای اوست. مالاتستا که بی قراری پاسکوال را برای ازدواج می بیند، زیر لب او را پیرمردی خرفت می نامد اما به ظاهر خود را موافق نشان داده و شروع به تعریف و تمجید از زنی که برایش در نظر گرفته می کند(Bella siccome un angelo – Beautiful like an angel). دون پاسکوال دکتر را تحت فشار می گذارد که بگوید این عروس کیست و مالاتستا هم با تواضع و بیانی شیرین اذعان میدارد که دختری که برایش در نظر گرفته، خواهرش است. شادی و هیجان تمام وجود پاسکوال را فرا می گیرد و دلش می خواهد همان لحظه همسر آینده اش را ببیند. دون پاسکوال، دکتر مالاتستا را می فرستد تا خواهرش را بیاورد و سپس آوازی عاشقانه سر می دهد(Ah, un foco insolito – A sudden fire). ارنستو می آید و شور و شعف عمویش را برای ازدواج می بیند. او از عمویش می پرسد که آیا برای این کار با دکتر مالاتستا مشورت کرده است یا خیر؛ که با پاسخ پاسکوال در می یابد نه تنها دکتر با این امر موافق است، بلکه می خواهد خواهرش را هم به همسری وی درآورد. ارنستو این رفتارها را خیانتی آشکار می نامد و احساس بدبختی می کند(Mi fa il destino mendico – Fat
e has made a beggar of me). سپس به معشوقه اش نورینا، نامه ایی می نویسد و به او می گوید که دیگر همه چیزش را از دست داده و چاره ایی نیست جز این که با هم فرار کنند. "نمای چهار و پنج: آپارتمان نورینا" نورینا تنها نشسته و کتاب می خواند. او قسمتی از کتاب را از بر و با کلامی موزون می خواند و آن را شبیه زندگی کنونی و موقعیت خودش می یابد(So anch'io la virtù magica – I too know your magical virtues). او قرار است با دکتر مالاتستا همدستی کند و بی صبرانه منتظر اوست تا بیاید و نقشه اش را بگوید. در همان موقع، یک خدمتکار نامه ارنستو را می آورد؛ نورینا با عجله نامه را می خواند و بسیار نگران می شود. مالاتستا سر می رسد و نورینا را در جریان کلکی که می خواهد به دون پاسکوال بزند می گزارد. اما نورینا صحبتش را قطع می کند و نامه را به او نشان می دهد. مالاتستا با صدای بلند، نامه را اینطور می خواند: "ارنستو قصد دارد از رم برود و سپس اروپا را هم ترک کند!" دکتر با زیرکی به نورینا اطمینان می دهد که این اتفاق نخواهد افتاد و نقشه اش را را بازگو می کند؛ به این ترتیب که نورینا باید نقش خواهر دکتر را بازی کند و پسر عموی مالاتستا هم نقش دفتر دا
ر را؛ سپس طی یک مراسم عروسی ساختگی، پیرمرد را فریب داده و به خواسته هایشان خواهند رسید. نورینا قبول می کند و آن دو با شور و شعف و با یک آواز دو نفره(Pronta son; purch'io non manchi – I am ready; if I do not miss)، مراحل به سر انجام رسیدن نقشه شان را به هم گوشزد می کنند. پرده دو. "تالاری در خانه دون پاسکوال" ارنستو در تنهایی به سرنوشت خود لعنت می فرستد و به ترک رم فکر می کند (Cercherò lontana terra – I shall seek a distant land)، سپس از اتاق بیرون میرود. پاسکوال با جامه ایی مفخر اما قدیمی وارد می شود. خدمتکارانش نیز پشت سرش می آیند؛ تمامی مراحل استقبال از دکتر مالاتستا به آن ها آموزش داده شده است. پاسکوال با لباس پرتجمل خود قدم می زند و امیدوار است زیر زرق و برق این لباس، سن خود را مخفی کند. مالاتستا و نورینا با هم وارد می شوند و مالاتستا زن جوان را خواهرش "سفورینا"، دختری تازه از صومعه برگشته، معرفی می کند. پاسکوال در نگاه اول عاشق می شود و سفورینا (در واقع نورینا) نیز با زیرکی خود را زنی وظیفه شناس، متواضع و مطیع نشان می دهد. پاسکوال از زن جوان تقاضای ازدواج می کند، نورینا هم موافقت می کند. شادی تمام وجود پی