Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اقتصاد اتحاد جماهیر شوروی روی یک نظام از مالکیت دولتی بر ابزار تولید، کشاورزی جمعی، تولید صنعتی و یک اقتصاد دستوری اداره شده با برنامه ریزی متمرکز بود. ویژگی های اقتصاد شوروی دارای اقتصادی با کنترل دولت در سرمایه گذاری، مالکیت عمومی دارایی های صنعتی، ثبات اقتصاد کلان، وابستگی به منابع طبیعی، کمبود (در پایان عمر شوروی)، بیکاری ناچیز و امنیت شغلی بسیار زیاد بود. از آغاز سال ۱۹۳۰، روند اقتصاد اتحاد جماهیر شوروی توسط یک سری برنامه های پنج ساله هدایت شد. در دهه ۱۹۵۰، اتحاد جماهیر شوروی به سرعت از یک جامعه عمدتاً زراعی به یک قدرت صنعتی بزرگ تبدیل شد. ظرفیت دگرگونی آن به این معنا بود که کمونیسم همواره برای روشنفکران کشورهای در حال توسعه در آسیا جذابیت داشت. نرخ رشد چشمگیر در طول سه برنامه پنج ساله اول (۱۹۲۸–۱۹۴۰) به ویژه با توجه به اینکه این دوره تقریباً با رکود بزرگ مطابقت دارد، قابل توجه است. در این دوره، اتحاد جماهیر شوروی شاهد رشد سریع صنعتی در حالی که سایر مناطق از بحران رنج می بردند شد. شورای امنیت ملی کاخ سفید ایالات متحده، رشد مستمر را به عنوان «توانایی اثبات شده برای عبور سریع کشورهای عقب مانده از بحران تر
طریق مدرنیزاسیون و صنعتی شدن» توصیف کرد و پایه های اقتصادی فقیرانه ای که برنامه های پنج ساله شوروی به دنبال بهبود آن بودند، به این معنی بود که شوروی در هنگام عملیات بارباروسا در سال ۱۹۴۱، کشوری هنوز فقیر بود. نقطه قوت اصلی اقتصاد شوروی، عرضه عظیم نفت و گاز آن بود که و به دلیل بحران های جهانی قیمت جهانی نفت در دهه ۱۹۷۰، بسیار به رشد شوروی کمک کرد. همان طور که دانیل یرگین اشاره می کند، اقتصاد شوروی در دهه های پایانی خود «به شدت به منابع طبیعی عظیم - به ویژه نفت و گاز» وابسته بود. قیمت جهانی نفت در سال ۱۹۸۶ سقوط کرد و فشار زیادی بر اقتصاد شوروی وارد شد. پس از اینکه میخائیل گورباچف، دبیرکل حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی شد و در سال ۱۹۸۵ به قدرت رسید، روند آزادسازی اقتصادی را با برچیدن اقتصاد دستوری و حرکت به سمت یک اقتصاد مختلطبا الگوبرداری از سیاست اقتصادی نوین لنین آغاز کرد. اتحاد جماهیر شوروی در پایان سال ۱۹۹۱ با انحلال خود، فدراسیون روسیه را با انبوهی از ۶۶ میلیارد دلار بدهی خارجی و با اندک چند میلیارد دلار ذخایر خالص طلا و ارز به وجود آورد. خواسته های پیچیده اقتصاد مدرن تا حدودی برنامه ریزان مرکزی شوروی را م
حدود کرد. فساد و دستکاری داده ها (با گزارش دادن اشتباه موفقیت در اهداف و سهمیه های برآورده شده)، در میان بوروکراسی رایج شد و در نتیجه بحران را عمیق تر کرد. از دوران استالین تا اوایل دوران برژنف، اقتصاد شوروی بسیار کندتر از ژاپن و کمی سریعتر از ایالات متحده رشد کرد. سطح تولید ناخالص داخلی در سال ۱۹۵۰ (به میلیارد و ۱۹۹۰ دلار) در اتحاد جماهیر شوروی ۵۱۰ (۱۰۰٪)، در ژاپن ۱۶۱ (۱۰۰٪) و در ایالات متحده ۱۴۵۶ (۱۰۰٪) بود. تا سال ۱۹۶۵، مقادیر مربوطه به ۱۰۱۱ (۱۹۸٪)، ۵۸۷ (۳۶۵٪) و ۲۶۰۷ (۱۷۹٪) تغییر یافت. اتحاد جماهیر شوروی خود را به عنوان دومین اقتصاد بزرگ جهان از نظر ارزش برابری اسمی و برابری قدرت خرید در طول جنگ سرد و زمانی که ارزش اسمی اقتصاد ژاپن از ۳ تریلیون دلار فراتر رفت را حفظ کرد. بخش مصرف کننده نسبتاً کوچک اتحاد جماهیر شوروی کمتر از ۶۰ درصد از تولید ناخالص داخلی این کشور را در سال ۱۹۹۰ تشکیل می داد در حالی که بخش های صنعتی و کشاورزی به ترتیب ۲۲ درصد و ۲۰ درصد در سال ۱۹۹۱ میلادی سهم داشتند. کشاورزی پیش از صنعتی شدن گسترده در دوران جوزف استالین، شغل غالب در اتحاد جماهیر شوروی بود. بخش خدمات در اتحاد جماهیر شوروی از ا
همیت پایینی برخوردار بود و اکثریت نیروی کار در بخش دوم اقتصاد به کار گرفته شده بودند. کل نیروی کار ۱۵۲٫۳ میلیون نفر بود. اگرچه تولید ناخالص داخلی آن در دهه ۱۹۷۰ از ۱ تریلیون دلار و در دهه ۱۹۸۰ از ۲ تریلیون دلار گذشت، تأثیرات برنامه ریزی مرکزی به دلیل رشد سریع اقتصاد دوم در اتحاد جماهیر شوروی به تدریج مخدوش شد. تجارت خارجی و پول ملی. اتحاد جماهیر شوروی که عمدتاً خودکفا بود، در مقایسه با قدرت اقتصادی خود، تجارت کمی داشت. با این حال، و از آنجایی که دولت به دنبال جبران شکاف تولید داخلی با واردات بود، تجارت با کشورهای غیر کمونیستی در دهه ۱۹۷۰ افزایش یافت. به طور کلی سوخت، فلزات و الوار صادر می شد. ماشین آلات، کالاهای مصرفی و گاهی غلات وارد می شد. در دهه ۱۹۸۰ تجارت با کمکان (COMECON) حدود نیمی از حجم تجارت شوروی با جهان را شکل می داد. به طور کلی، سیستم بانکی بسیار متمرکز و کاملاً توسط یک بانک دولتی به نام گزبنک کنترل می شد و این بانک پاسخگوی تحقق برنامه های اقتصادی دولت بود. بانک های شوروی به شرکت های دولتی اعتبار کوتاه مدت می دادند.
کورنلیا ماریا فونکه نویسندهٔ آلمانی است. وی در ۱۰ دسامبر سال ۱۹۵۸ میلادی در شهر دورستن (Dorsten) آلمان زاده شد. از معروف ترین آثار وی سه گانه سیاه قلب است که کتایون سلطانی در سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ (۱۳۹۱ در ایران) آن را ترجمه کرده است و در نشر افق به چاپ رسیده. بسیاری از کتاب های او در حال حاضر به فارسی و انگلیسی ترجمه شده اند. ژانر اصلی نوشته های او فانتزی و ماجراجویانه است. خانم فونکه در حال حاضر در بورلی هیلز، کالیفرنیا (Beverly Hills, California) زندگی می کند.بیش از ۲۰ میلیون نسخه از کتاب های وی تا کنون در سراسر جهان به فروش رسیده. زندگی نامه. کورنلیا فونکه به سال ۱۹۵۸ در دورستن ایالت وستفالیا، آلمان به دنیا آمد. پدر او کارل هاینز و مادرش هلمی فونکه بودند. کورنلیا در کودکی، آرزو داشته فضانورد یا خلبان شود اما سپس تصمیم گرفت در دانشگاه هامبورگ به تحصیل در رشته علوم تربیتی بپردازد. بعد از پایان تحصیلاتش به مدت سه سال به عنوان مددکار اجتماعی به کار مشغول شد. در این مدت تمرکز او بر کار با کودکان محروم بود. برای مدت کوتاهی به تصویرگری کتاب پرداخت اما خیلی زود با الهام از داستان زندگی کودکانی که پیش تر با آن ها کار ک
رده بود، به داستان نویسی پرداخت. او با دو مجموعه کتاب فانتزی کودک با نام های "کتاب اشباح" "Gespensterjäger" و "Wilde Hühner" (ترجمه نشده) در اواخر دهه ۸۰ و دهه ۹۰ به عنوان یک نویسنده در آلمان شناخته شد.فونکه به نام جی.کی.رولینگِ آلمان شناخته شده است. علی رغم موفقیت چشم گیر او در آلمان، شاه دزد (۱۳۸۲) اولین کتاب او بود که در سال ۲۰۰۲ به زبان انگلیسی ترجمه شد. این کتاب پس از ترجمه در جایگاه دوم فهرست کتب پرفروش نیویورک تایمز قرار گرفت. رمان فانتزی اژدها سوار (۱۳۸۴) به مدت ۷۸ هفته در فهرست کتب پرفروش نیویورک تایمز جای داشت. در پی موفقیت شاه دزد و اژدهاسوار، رمان بعدی او سیاه قلب (۱۳۸۹) بود که برنده کتاب برگزیده ی سال از سوی انجمن فروشندگان کتاب آمریکا (BookSense Book of the Year Children's Literature award) شد. قلب جوهری اولینِ سه گانه ای با همین نام و با کتاب دومی با نام سیاه خون (۱۳۹۲) بود که باعث دومین برد او در جایزهٔ کتاب سال کودک بوک سنس شد. کتاب سوم مجموعه، سیاه مرگ (چاپ آلمان در ۲۰۰۷، در انگلیس در بهار ۲۰۰۸) نام دارد. کورنلیا فونکه تهیه کننده فیلمی از روی کتاب سیاه قلب با همین نام نیز بوده است. در سال ۲۰
۱۰، اولین کتاب از مجموعه MirrorWorld (ترجمه نشده) را با کتاب اول Reckless و با کتاب دوم Fearless در به سال ۲۰۱۳ در آمریکا منتشر کرد. قلم. در صفحه اصلی وب گاه شخصی اش (http://www.corneliafunke.com) می گوید که نقطهٔ حیاتی شروع هر کتاب خوب، یک «فکر» خوب است. او می گوید:" آن ها از همه جا و از هیچ جا می آیند. از بیرون و از درون. من آنقدر "فکر" دارم که نمی توانم در یک زندگی، تمام آن ها را روی کاغذ بیاورم. شخصیت ها بیشتر اوقات وارد اتاقم می شوند و بسیار زنده هستند، که گاهی از خودم می پرسم: آن ها از کجا می آیند؟ البته بعضی نتیجهٔ فکر و شخصیت پردازی اند اما بقیه آن ها از همان اولین لحظه واقعی اند" و اشاره می کند:" گَرداَنگشت (dustfinger) (از کتاب سیاه قلب) یکی از زنده ترین شخصیت هایی بود که در ذهنم ظاهر شد. خانم فونکه به نویسندگان مشتاق می گوید: «بخوانید و کنجکاو باشید و اگر کسی به شما گفت که هر چیزی به گونه ای خاص است و شما نمی توانید آنها را تغییر دهید حتی یک کلمه اش را هم باور نکنید.» کارهای اجتماعی او موضوع نوشتارش را تغییر داده. در شاه دزد، او کودکانی را نشان می دهد که در موقعیت سختی هستند، اما همچنان کودک هستند.
سیپیو یکبار گفت: «من چون کوچک هستم، دزد خوبی هستم.» کورنلیا قوی بودن کودکان در نوع خود و نه قابلیت رفتار آن ها مانند بزرگسالان را ستایش می کند. خیلی از مخاطبان کتاب سه گانه سیاه قلب می گویند طوری در داستان غرق شده اند که وقتی داستان را تمام کردند باورشان نمی شد که داستان تمام شده است. یکی از ویژگی های این کتاب این است که نویسنده پایان داستان را باز گذاشته است تا مخاطبان به راحتی بتوانند داستان را به شیوه خودشان ادامه دهند و هر سرنوشتی را که می خواهند برای شخصیت ها رغم بزنند. خیلی از مخاطبان دو آتشه این کتاب دست به نوشتن ادامه کتاب زده اند. نویسنده در کتاب سیاه قلب به قدرت واژه ها اشاره کرده است که با بلند خواندن جان می گیرند. خوانندگان این کتاب مو (مورتیمر) (mortimer) شخصیت اصلی کتاب سیاه قلب را زنده ترین شخصیت می بینند. زندگی شخصی. خانم فونکه در سال ۱۹۸۱ با رالف فرام ازدواج کرد. دختر آن ها آنا در ۱۹۸۹ و پسرشان بن در ۱۹۹۴ به دنیا آمدند. آن ها برای ۲۴ سالدر هامبورگ زندگی می کردند تا اینکه در ۲۰۰۵ به بورلی هیلز نقل مکان کردند. در مارس ۲۰۰۶، همسر وی به دلیل بیماری سرطان در گذشت. از سال ۲۰۱۲ کورنلیا فونکه یکی از
سفرای برنامهٔ دههٔ گوناگونی سازمان ملل متحد است. جوایز. روزنامه تایمز، کورنلیا فونکه را در اسم ۱۰۰ نام پرنفوذ سال ۲۰۰۵ قرار داد. در سال ۲۰۰۶، مدال ساکورا توسط گروه بین المللی دانش آموزان ژاپن به فونکه تعلق گرفت. رمان ها. مجموعه دنیای آینه ای. مجموعه ای پنج جلدی است که در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۰ در ایران منتشر شد. در حال حاضر فقط جلد اول آن، به نام "بی پروا (rekless)" توسط فاطمه کمالی ترجمه و منتشر شده است. «جیکوب رکلس، برای نخستین بار در زندگی اش هراسان است … او در اتاق مطالعهٔ پدرش که بیش از یک سال است ناپدید شده، راز آینه ای را کشف می کند که درگاهیست به دنیایی دیگر. سال ها مخفیانه به جهانِ آینه رفته و عاشق گنجینه ها، رازها و خطرات آنجاست. اما … زندگی در جهان آینه در حال تغییر است! برادر کوچکترش، ویل، به دنبال او از آینه می گذرد، و نتایج هولناکی به بار می آورد. ویل مورد حمله گویلی قرار گرفته و خودش نیز رفته رفته به یکی از آنان تبدیل خواهد شد؛ ماشین کشتار بیرحمی با پوستی سنگی … مگر آنکه جیکوب بتواند از میان قصه های پریان راه نجاتی بیرون بکشد …»
میزگرد الگونکوین () گردهمایی نویسندگان، بازیگران و طنزپردازانی چون دوروتی پارکر، رابرت بنچلی، جرج اس. کافمن، ادنا فربر، مارک کانلی و هارپو مارکس است که از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۹ هر روز در هتل الگونکوین واقع در منهتن نیویورک گرد هم می آمدند و طی صرف ناهار، به شوخی، گفتگو و تبادل نظر می پرداختند.
هتل الگونکوین () هتلی تاریخی در ۵۹ غربی، خیابان ۴۴ منهتن واقع در نیویورک است. این هتل همین طور به خاطر گردهمایی ده ساله اعضای میزگرد الگونکوین مشهور است.
آویوا اسلزین () یک کارگردان و تهیه کننده اهل لیتوانی است. فیلم او "ده سال ناهار" در ۱۹۸۷، برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده است.
ده سال ناهار () فیلمی به کارگردانی آویوا اسلزین است که در سال ۱۹۸۷ منتشر شد. این فیلم در مورد میزگرد الگونکوین است که در آن، نویسندگان، بازیگران و طنزپردازانی چون دوروتی پارکر، رابرت بنچلی، جرج اس. کافمن، ادنا فربر، مارک کانلی و هارپو مارکس از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۹ در هتل الگونکوین گرد هم می آمدند و طی صرف ناهار، به گفتگو و تبادل نظر می پرداختند. این فیلم در ۱۹۸۷ برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده است.
مارسل افولس (؛ – - درگذشتهٔ ۲۴ مه ۲۰۲۵) کارگردان، فیلم نامه نویس و هنرپیشه اهل فرانسه بود. از فیلم های او می توان به '، "مصیبت و همدردی" و ' اشاره کرد که برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده است. وی همچنین برنده جوایزی همچون لژیون دونور شده است.
مصیبت و همدردی () فیلمی در ژانر مستند به کارگردانی مارسل افولس است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به آنتونی ایدن و والتر وارلیمونت اشاره کرد. این فیلم به همکاری فرانسه ویشی و آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم می پردازد و برای اثبات این ادعا، با بسیاری از جمله یک افسر آلمانی، همکاری کنندگان و نیروهای مقاومت گفتگو کرده است.
داشتن و نداشتن () یک فیلم عاشقانه، فیلم جنگی و فیلم ماجراجویی آمریکایی محصول ۱۹۴۴ به کارگردانی هاوارد هاکس است که آزادانه بر پایهٔ رمان سال ۱۹۳۷ ارنست همینگوی با همین نام ساخته شده است. در این فیلم هامفری بوگارت، والتر برنان و لورن باکال ایفای نقش می کنند و همچنین دولورس مورن، هوگی کارمایکل، شلدون لنرد، دان سیمور و مارسل دالیو نیز حضور دارند. داستان فیلم دربارهٔ رابطهٔ عاشقانهٔ میان یک ماهیگیر آزادکار در مارتینیک و زن سرگردان آمریکایی ای است که درگیر فعالیت های مقاومت فرانسه در دوران فرانسه ویشی می شود. همینگوی و هاکس دوستان نزدیکی بودند و در یکی از سفرهای ماهیگیری، هاکس به همینگوی که تمایلی به ورود به دنیای فیلم نامه نویسی نداشت، گفت می تواند از بدترین کتابش فیلم خوبی بسازد؛ و از نظر خودش آن کتاب «داشتن و نداشتن» بود. جولز فورتمن نخستین فیلم نامه را نوشت که همچون رمان، در کوبا می گذشت، اما بعدها لوکیشن به مارتینیک منتقل شد، چرا که تصور می رفت تصویرسازی از دولت کوبا برخلاف سیاست همسایگی خوب ایالات متحده باشد. دوست دیگر هاکس، ویلیام فاکنر، سهم اصلی در بازنویسی و توسعهٔ فیلم نامه داشت. با همکاری همینگوی و فاکنر
، این تنها فیلمی است که دو برندهٔ جایزه نوبل ادبیات بر روی داستان آن کار کرده اند. فیلم برداری از ۲۹ فوریهٔ ۱۹۴۴ آغاز شد، در حالی که فاکنر هنوز روی فیلمنامه کار می کرد، و در ۱۰ مه پایان یافت. نخستین نمایش فیلم در نیویورک در ۱۱ اکتبر ۱۹۴۴ برگزار شد. استقبال عمومی از فیلم خوب بود، هرچند نقدهای منتقدان متفاوت بود و بسیاری آن را بازسازی ای از فیلم "کازابلانکا" (۱۹۴۲) می دانستند. منتقدان به ویژه به بازی لورن باکال یا شیمی میان او و هامفری بوگارت اشاره داشتند. بوگارت و باکال در جریان ساخت فیلم رابطه ای خارج از پرده آغاز کردند و در سال ۱۹۴۵، پس از اکران فیلم، با یکدیگر ازدواج کردند. "داشتن و نداشتن" یکی از ۱۰ فیلم پرفروش سال ۱۹۴۴ بود و جایزه ای از هیئت ملی بازبینی دریافت کرد. داستان. در تابستان ۱۹۴۰، «هری مورگان» خسته از دنیا، با قایق ماهیگیری تفریحی اش به نام "کوئین کانچ" (Queen Conch، به معنی صدف ملکه) در فور-دو-فرانس، واقع در قلمرو امپراتوری استعماری فرانسه در مارتینیک، کار می کند. مدتی از نبرد فرانسه نگذشته و جزیره تحت کنترل سخت گیرانهٔ حکومت طرفدار آلمان فرانسه ویشی است. هری با اجاره دادن قایق به گردشگران، و با
کمک دوست خوش نیت اما دائم الخمرش «ادی» کسب درآمد می کند. او با محبت از ادی مراقبت می کند که زمانی دریانوردی توانمند بود اما الکل او را از پا انداخته است. جزیره در آستانهٔ انفجار نارضایتی است و بسیاری از ساکنان به فرانسه آزاد گرایش دارند. آخرین مشتری هری، «جانسون»، مبلغ ۸۲۵ دلار به او بدهکار است. جانسون ادعا می کند پول نقد ندارد، اما وعده می دهد که فردا پس از باز شدن بانک ها پرداخت می کند. در بازگشت به هتل، صاحب هتل، «ژرار» (که انگلیسی زبان ها او را «فرنچی» می نامند) از هری می خواهد برای مقاومت فرانسه افرادی را به جزیره قاچاق کند. اما هری با قاطعیت از ورود به مسائل سیاسی خودداری می کند. در هتل، هری برای نخستین بار با «ماری براونینگ» ملقب به «اسلیم»، زن آمریکایی تازه وارد از ریو دو ژانیرو، آشنا می شود. او برای دوری از مزاحمت جانسون مست، ترانهٔ "Am I Blue" را با همراهی گروه موسیقیِ پیانو «کریکِت» در بار هتل اجرا می کند. هری که ناظر تیزبینی است، متوجه می شود که اسلیم جیب جانسون را زده و او را تا اتاقش که روبه روی اتاق خودش است دنبال می کند. هری او را وادار می کند کیف پول را پس دهد. در کیف، ۱۴۰۰ دلار چک مسافرتی و
بلیت پرواز صبح زود، پیش از باز شدن بانک ها، پیدا می شود. هری کیف را به جانسون بازمی گرداند و از او می خواهد که چک ها را امضا کند. درست در همین هنگام، تیراندازی میان پلیس و نیروهای مقاومت به بار هتل کشیده می شود و جانسون با گلولهٔ سرگردان کشته می شود. پلیس، هری، اسلیم و فرنچی را بازداشت و برای بازجویی می برد و کیف جانسون، گذرنامهٔ هری و پولش را نیز ضبط می کند. در بازگشت به هتل، ژرار به هری پیشنهاد می دهد تا برای انتقال «پل دوبورزاک» و همسرش «هلن» از جزیره ای نزدیک به مارتینیک، استخدام شود. هری که حالا بی پول شده، با اکراه می پذیرد. هم زمان، رابطه ای عاشقانه میان هری و اسلیم شکل گرفته که امید دارد هری به او دل بسته باشد. اما دلش می شکند، چرا که هری بیشتر پولش را صرف خرید بلیت بازگشت اسلیم به آمریکا می کند. هری دوبورزاک ها را سوار می کند، اما قایقش توسط ناو گشتی شناسایی شده و مورد حمله قرار می گیرد. پل زخمی می شود، ولی هری موفق به فرار و انتقال آن ها به قایق کوچک از پیش تعیین شده می شود. هنگام بازگشت به هتل، متوجه می شود اسلیم هنوز آنجاست و تصمیم گرفته با او بماند. دوبورزاک ها در زیرزمین هتل پنهان می شوند و هری
به درخواست فرنچی گلوله را از شانهٔ پل بیرون می آورد. هری درمی یابد که این زوج برای کمک به فرار یکی از زندانیان مستعمره کیفری در جزیره شیطان به نفع فرانسه آزاد به مارتینیک آمده اند. دوبورزاک از او می خواهد در این عملیات یاری دهد، ولی هری با احترام امتناع می کند. پلیس دوباره به هتل بازمی گردد و می گوید قایق هری را در شب گذشته شناسایی کرده اند. همچنین اعلام می کنند که ادی را بازداشت کرده و با قطع مشروب قصد دارند اطلاعاتی از او دربارهٔ عملیات بگیرند. مأموران ویشی در اتاق هتل، هری را به دام می اندازند، اما او ورق را برمی گرداند، یکی از آن ها را می کشد و «کاپیتان رنار» را با تهدید اسلحه وادار می کند تا دستور آزادی ادی و صدور مجوز بندری را صادر کند. سپس، هری، ادی و اسلیم به سوی قایق "کوئین کانچ" می روند تا با فرنچی و دوبورزاک ها دیدار کرده و مرد زندانی را از جزیره شیطان آزاد کنند. توسعه. هامفری بوگارت و لورن باکال بازیگران اصلی فیلم هستند. داشتن و نداشتن اولین فیلمی است که لورن باکال در سن بیست سالگی بازی می کند. او به خاطر عکسش که روی مجلهٔ هارپرز بازار به عنوان مدل منتشر شد توجه همسر هاوارد هاکس کارگردان را به سو
ی خود جلب می کند و از او تست گرفته می شود و بدین ترتیب بود که در فیلم داشتن و نداشتن (۱۹۴۴) بازی کرد. هاوارد هاکس دوستی نزدیکی با ارنست همینگوی داشت. او داستان داشتن و نداشتن را بدترین اثر همینگوی می دانست و روزی به او گفت: می خواهم از بدترین داستانت یک فیلم خوب بسازم. هاکس و همینگوی با هم روی فیلمنامه کار کردند. این فیلم عنوان کتاب و نام و ویژگی های برخی از شخصیت ها را حفظ می کند اما تغییراتی در فیلمنامه نسبت به داستان ایجاد می کنند. به عنوان مثل هری مورگان در داستان، یک دست ندارد اما در فیلم سالم است. در ادامه ویلیام فاکنر، نویسنده برجسته و رقیب شدید همینگوی در داستان نویسی، روی فیلمنامه کار می کند. فیلمنامه توسط ژول فورتمن و در پایان توسط فاکنر توسعه داده می شود.
وایت ایرویز یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا WI است که در تاریخ ۲۰۰۵ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی وایت ایرویز در پرتغال واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه لیسبون پورتلا قرار دارد و به ۲۷ مقصد، پرواز مستقیم انجام می دهد. مقصدهای پروازی. بنا بر داده های دسامبر ۲۰۱۵ میلادی، مقصدهای پروازی وایت ایرویز به شرح زیر است: ناوگان هوایی. بنا بر داده های دسامبر ۲۰۱۴ میلادی، ناوگان هوایی وایت ایرویز به شرح زیر است:
بازی "سایبردیلو" یک بازی اکشن با نمای اول شخص می باشد که در سال ۱۹۹۶ توسط شرکت «پیکسل تکنولوجیز» تولید و در همان سال توسط شرکت «پاناسونیک اینتراکتیو مدیا» برای سیستم عامل داس و کنسول ۳دی او منتشر گردید. داستان. داستان در مورد یک آرمادیلو می باشد که توسط ماشین زیر گرفته می شود اما توسط یک شرکت تولیدکننده تکنولوژی پیشرفته به زندگی باز می گردد. تم اصلی داستان در مورد تلاش قهرمان داستان برای متوقف کردن نیت های شیطانی شرکت تولیدی تکنولوژی در دهه ۷۰ میلادی می باشد. به دلیل وقوع داستان در دهه ۷۰، مراحل داستان در دیسکوها می گذرد که در آن دوران در اوج محبوبیت قرار داشتند. گیم پلی. مراحل بازی در دیسکوهای معروف دهه ۷۰ میلادی می گذرد، بازیباز باید به جمع آوری آیتم های خاصی نیز بپردازد مانند زنگوله ها، کفش، پخش کننده موزیک و لامپ های گدازه ای جهت تقویت سپر و عبور از مراحل. قهرمان بازی غیر از شلیک جنگ افزار قابلیت پرتاب لوله بازکن، چوب جادوگری را به دشمنان مختلف دارد. دشمنان بازی تنوع زیادی دارند از جمله "چشم های پرنده" و کپسول های گاز خندان. مراحل بازی هر کدام دارای ۴ بخش مجزا می باشد. لازمه عبور از مراحل و پیشرفت در بازی
، باز کردن درب های داخل مراحل و پیدا کردن آیتم های خاصی می باشد. در بعضی مراحل هم نورهای آویزان سقف را باید از کار انداخت در غیر اینصورت هنگام عبور از زیر آن ها وقتی قرمز هستند، جان قهرمان بازی کم می شود. وقتی هم سبز هستند برای بازیباز هیچ مشکلی پیش نمی آید. در هر مرحله اسلحه ها، آیتم های سلامتی و سپر دفاعی متنوعی وجود دارند.
فتح پلاسان () چهارمین رمان از مجموعهٔ بیست جلدی روگن ماکار، چرخهٔ داستانی معروف امیل زولا، نویسنده، روزنامه نگار و نمایش نامه نویس فرانسوی است که در سال ۱۸۷۴ منتشر گردید. شرح کوتاهی از کتاب. این رمان زولا در بسیاری جهات عاقبت و پایان اولین داستان مجموعهٔ روگن ماکار با نام ثروت روگن ها است که سه سال قبل از آن به سال ۱۸۷۱ نوشته شد، ماجرای این رمان در شهری خیالی به نام پلاسان می گذرد و عمدهٔ داستان حول محور تلاش یک روحانی شوم در توطئه های سیاسی با عواقب فاجعه بار برای برخی از اهالی آن شهر است، در آغاز رمان به شرح زندگی خانوادهٔ "فرانسوا موره (فرآنسوا نوه ی دختری ننه دید و ماکار)" و همسر و دختر دایی او "مارت" (دختر دومِ پی یر روگن که در ترجمه ی کتاب، اشتباهاً ، دختر عمو ذکر شده) می پردازد، "فرانسوا" در رفتار خود دچار نوعی اجبار و تأکید است، همسر او "مارت" به وضوح از نوعی بیماری روانی در رنج است که به تعبیر زولا حاصل ازدواج خانوادگی یا فامیلی ژنتیکی در نسل روگن ماکار است، سه فرزند آن ها در این کتاب به وضوح معرفی می شوند، "اکتاو" پسر ارشد می باشد، یک مرد باهوش اما خنثی و سرد نسبت به جنس زن است که در دو رمان بعدی چر
خهٔ روگن ماکار و در کتاب دیگ دیزی به سال ۱۸۸۲ و بهشت بانوان به سال ۱۸۸۳ به عنوان شخصیت اصلی نقشی محوری دارد، پسر جوان تر که آرام و درونگرا است موسوم به "سرژ" که شخصیتِ رمانِ پنجم از مجموعه روگن-ماکار به نامِ "گناه کشیش موره" به سال ۱۸۷۵ می باشد و در نهایت دختر آن ها که معلول ذهنی است موسوم به "دزیره"، زندگی آن ها با ورود یک روحانی و کشیش عجیب و غریب موسوم به "آبه "فوژا"" و مادرش که اتاقی در خانهٔ "موره" اجاره کرده اند تغییر می کند.
یک صفحه عشق () هشتمین رمان از مجموعهٔ مشهور به روگن ماکار اثر نویسنده، روزنامه نگار و نمایش نامه نویس ناتورالیست فرانسه امیل زولا است که در سال های ۱۸۷۷ تا ۱۸۷۸ به صورت پاورقی و متعاقب آن در سال ۱۸۷۸ توسط انتشارات شارپنتیه ناشر معروف آثار زولا به شکل کتاب چاپ گردید. شرح کوتاهی از کتاب. "یک صفحه عشق" داستانی است که در میان خرده بورژوازی ها در دوره امپراتوری دوم فرانسه و در حومهٔ پاریس شکل می گیرد، این رمان در ابتدا برای دو سال متوالی به شکل پاورقی چاپ گردید و در ماه آوریل سال ۱۸۷۸ به شکل کتاب چاپ شد، شخصیت اصلی این رمان زولا "هلن گرانجین" موسوم به "موره" است که ابتدا و به شکل خلاصه در کتاب اول یعنی ثروت روگن ها معرفی گردید، هلن دختر "اورسل موره" موسوم به ماکار است، دختر نامشروع "آدلاید فوکه" از شجرهٔ خانوادگی "روگن ماکار"، برادران هلن یکی "فرانسوا موره" است که شخصیت اصلی کتاب فتح پلاسان می باشد و "سیلور موره" که داستان او و دلدادگی اش در کتاب "دارایی خانواده روگن" شرح داده شد.
مجلس فرماندهی انقلاب یا مجلس فرماندهی انقلاب ۱۹۵۲ مصر () مجلسی است که در پی پیروزی انقلاب ۱۹۵۲ مصر با بیرون راندن فاروق یکم پادشاه مصر و سودان از مصر تشکیل شد. مجلس فرماندهی انقلاب با شورای شهنشاهی مصر به جای پادشاه صوری فؤاد دوم مصر که خردسال بود بر مصر حکومت کرد و پس از لغو پادشاهی مصر قدرت را کامل در دست گرفت. تاریخ. تمامی اعضای مجلس فرماندهی انقلاب به جز محمد نجیب که فرماندهی آن را پس از انقلاب به عهده داشت جزء خیزش افسران آزاد (تأسیس ۱۹۴۸م) بودند: حکمرانی بر مصر. مجلس فرماندهی انقلاب حکمرانی به مصر در کنار شورای پادشاهی از ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۳ به عهده داشت و پس لغو پادشاهی در مصر در حکومت کردن بر مصر بی شریک شد. محمد نجیب ریاست مجلس را از ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۴ به عهده داشت و سپس جمال عبدالناصر از ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۶ ریاست آن را عهده دار شد. پایان کار مجلس فرماندهی انقلاب. پایان کار این مجلس سال ۱۹۵۶ (میلادی) بود و پس از آن جمال عبدالناصر پیروز انتخابات شد و رئیس جمهور مصر شد.
تاریخِ مستعمراتیِ ایالات متحده بیانگر دورهٔ زمانی ساکن شدنِ اروپاییان و آغازِ استعمار آمریکا تا شکل گیری ایالات متحده یکپارچه است. در قرن شانزدهم، انگلستان، فرانسه، اسپانیا و هلند برنامه های استعماریِ خود را به طور عمده در شمالِ شرقِ آمریکا به اجرا در آوردند. منابع. مشارکت کنندگان ویکی پدیا، «Colonial history of the United States»، ویکی پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۶).
کوبو و دو تار یک پویانمایی استاپ موشن سه بعدیِ فانتزی اکشن-ماجراجویی آمریکایی است که توسط استودیوی لایکا برای فوکس فیچرز تهیه و تولید شده است. کارگردان آن تراویس نایت و فیلمنامه نویس های آن مارک هیمز و کریس باتلر هستند. در این فیلم ستاره های مشهوری صداپیشگی می کنند که از میان آنها می توان به آرت پارکینسون، شارلیز ترون، متیو مک کانهی، رونی مارا، رالف فاینس و برندا واکارو اشاره نمود. این پویانمایی در ۱۹ اوت ۲۰۱۶، در ایالات متحده به اکران عمومی درآمد. داستان. داستان این فیلم در مورد پسرکی به نام کوبو و در ژاپن باستان روایت می شود. او در دهکده ای از مادرش مراقبت می کند تا اینکه یک شبح از گذشته با احیا کردن انتقامی بسیار قدیمی زندگی وی را زیر و رو می کند. این باعث می شود که انواع و اقسام اتفاقات برای او رخ دهد و خدایان و هیولاها به تعقیبش بیایند. برای آنکه کوبو زنده بماند، باید زرهی جادویی را بیابد که زمانی پدر مرحومش، یک سامورایی افسانه ای، آن را می پوشیده است. تاریخ اکران. این فیلم توسط فوکوس فیچرز در ۱۹ اوت ۲۰۱۶ روی پرده سینماهای دنیا رفت.
بستلا ، که با نام زحل XXXIX هم خوانده می شود، از قمرهای نامنظم سیاره زحل است. این قمر در سال ۲۰۰۳ توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی.جویت، جن کلینه، برایان جی.مارسدن در ۴ مه سال ۲۰۰۵، از مشاهداتی که بین ۱۳ دسامبر ۲۰۰۴ و ۵ مارس ۲۰۰۵ صورت گرفته بود کشف شد؛ و به نام موقت اس/۲۰۰۴ اس ۱۸ نامگذاری شد. توصیف. بستلا حدود ۷ کیلومتر قطر دارد. و با متوسط مدار ۲۰٬۱۹۲٬۰۰۰ کیلومتر و دوره ۱۰۸۸ روز دور زحل می چرخد. انحراف آن ۱۴۷ درجه نسبت به دایرةالبروج و (۱۵۱ درجه نسبت به استوای زحل) است. حرکت این قمر رجوعی و خروج از مرکز مدار آن ۰٫۵۱۴۵ است. مشاهدات اولیه از سال ۲۰۰۵ بیان می کردند که بستلا خروج از مرکز خیلی زیادی ۰٫۷۷ دارد. مثل بیشتر قمرهای نامنظم بیرونی سیاره غول پیکر، در نتیجه مکانیسم کوزای ممکن است میزان خروج از مرکز بستلا تغییر کند. نامگذاری. این قمر در آوریل ۲۰۰۷ به نام بستلا غول مادهٔ سرما از اساطیر اسکاندیناوی نامگذاری شد که مادر اودین است. پیوند به بیرون. وبسایت خدمات میزبانی وب بستلا bestla.net نیز نام قمر bestla گرفته شده است.
مرکز علمی ماکائو ()، یک مرکز علمی در ماکائو، چین است. پروژه ساخت این مرکز در سال ۲۰۰۱ آغاز گردید و در سال ۲۰۰۹ به پایان رسید. این مرکز توسط رئیس جمهور چین، هوجینگ تائو در دسامبر ۲۰۰۹ افتتاح شد. این مرکز دارای ظاهری متمایز، نامتقارن و مخروطی شکل و راه پله ای مارپیچ و سقفی بلند است.