Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مرسدس بنز پونتون () یکی از اولین سری خودروهای مرسدس بنز بود که بعد از جنگ جهانی دوم توسط شرکت دایملر-بنز تولید شد. از لحاظ ظاهری پونتون ها به ماشینهای ساخته شده قبل از جنگ که گلگیرهای بزرگی داشتند، کمتر شبیه بودند و طراحی جدید و متفاوتی داشتند. از سال ۱۹۵۹، مدل های پونتون جای خود را به مدلهایفینتیل دادند. نام گذاری. نام پونتون برگرفته از یک واژه آلمانی است و نامگذاری آن به دلیل طراحی خاص و برآمده گلگیرهای خودرو می باشد. طراحی پونتون در طراحی سایر خودروسازان بزرگ دنیا در میان سالهای ۱۹۳۰ تا ۱۹۶۰ میلادی نیز دیده می شود. در نام گذاری سری های پونتون، حرف D، معرف مدل های دیزلی است و حروف b و c نشان دهنده انواع بدنه های مختلفی هستند که از نیمه های سال ۱۹۵۹ به بازار آمدند.
مشت به حالتی گفته می شود که انگشتان دست به طرف داخل خم شده اند. با توجه به جایگاه انگشت شست، مشت باز یا مشت بسته می باشد. به مقداری که در یک دست جا شود نیز یک مشت می گویند. به طور مثال مشت نمونه خروار است. مشت افراشته مشت گره کرده نماد همبستگی جمعی و نشانه مبارزه جویی است.
میدان نفتی دانان از میدان ها نفتی ایران است، که در استان ایلام، در فاصله ۳۰ کیلومتری از جنوب شرقی دهلران و قرار دارد. مخازن اصلی این میدان مخزن آسماری و مخزن بنگستان (شامل سازندهای ایلام و سروک) می باشند. میدان دانان در سال ۱۳۸۶ کشف شد و تولید نفت از آن در سال ۱۳۹۳ آغاز گردید. هم اکنون ظرفیت تولید نفت خام میدان دانان به طور میانگین معادل ۲۶ هزار بشکه در روز است، که از طریق خط لوله به واحد بهره برداری دهلران انتقال می یابد و پس از شیرین سازی و فشار افزایی، توسط خط لوله ای ۱۶ اینچ بطول ۵۲ کیلومتر، به کارخانه نمک زدایی چشمه خوش ارسال می شود. میدان نفتی دانان از میدان ها تحت مدیریت شرکت نفت مناطق مرکزی ایران بشمار می آید، که عملیات تولید از آن توسط شرکت بهره برداری نفت و گاز غرب انجام می شود.
سن لوئی شهری است ساحلی در شمال کشور آفریقایی سنگال که در مرز موریتانی واقع شده است. سن لوئی در محلی قرار دارد که رودخانه سنگال به اقیانوس اطلس می ریزد. شهر سن لوئی در سرشماری سال ۲۰۰۲ میلادی ۱۵۴ هزار و ۵۵۵ نفر جمعیت داشت. پیشینه. شهر سن لوئی در قدیم کانون مهمی برای راه های بازرگانی بود که از اقیانوس اطلس به صحرای بزرگ آفریقا و سودان می رفتند. بهره گیری از طلا، عاج، و بردگان سیاه، باعث شد تا این شهر برای استعمارگران فرانسوی اهمیت زیادی پیدا کند. از سال ۱۶۵۹ تا ۱۷۷۹ در این محل ۹ شرکت بازرگانی مستقر شد که معروف ترین آن ها شرکت کاپ ورت سنگال و شرکت هند غربی بودند. شهر سن لوئی در آن زمان ۱۰ هزار نفر جمعیت داشت. از سال ۱۸۲۲ تا ۱۸۲۷ بارون روژر در این شهر تجارتخانه ای به نام «مورل ات پروم« بنا کرد که تا مدت ها مهم ترین عمارت مستعمره به شمار می آمد. در سال ۱۸۲۷ سن لوئی به مرکز سیاسی کشور نیز تبدیل شد و دولت در آن استقرار یافت. این شهر از ۱۶۷۳ تا ۱۹۰۲ پایتخت مستعمره فرانسوی سنگال به شمار می آمد و از ۱۸۹۵ تا ۱۹۰۲ پایتخت آفریقای غربی فرانسه شد. در سال ۱۹۰۲ پایتخت کشور به داکار منتقل شد. سن لوئی از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۷۵ هم چنی
ن به عنوان مرکز مستعمره موریتانی به شمار می آمد.
«ترانه کار» تک آهنگی از هنرمند اهل ایرلند هوزیر (موسیقی دان) است که در ۱۶ مارس ۲۰۱۵ میلادی منتشر شد. این ترانه پنجمین تک آهنگ از اولین آلبوم هوزیر با نام هوزیر است که منتشر می شود. متن این ترانه درباره عشقی یک طرفه است و شخصیت به قدری از عشق بیمار است که نمی تواند غذا بخورد.
«هوزیر» آلبومی از هنرمند اهل ایرلند هوزیر است که در منتشر شد. این آلبوم در چارت های ایرلند، لهستان در رتبه اول و در چارت های ایتالیا، اسکاتلند، استرالیا، هلند، آمریکا، دانمارک، سوئد، فلاندرز، نیوزلند جزو ده آلبوم اول قرار گرفت. ترانه مرا به کلیسا ببر از این آلبوم بسیار مشهور شد.
سینمای روسیه در امپراتوری روسیه آغاز گشت؛ به طور گسترده ای در اتحاد شوروی آن گسترش یافت و در سال های پس از فروپاشی آن صنعت فیلم روسیه همچنان به صورت بین المللی شناخته شده باقی ماند.
عاطف عبید (؛ – ) یک سیاست مدار اهل مصر بود. وی نخست وزیر مصر از تاریخ ۵ اکتبر ۱۹۹۹ تا ژوئیه ۲۰۰۴ به عهده گرفت.
ایریس و ستوان () فیلمی سوئدی در سبک درام به کارگردانی آلف خوباریا است که در سال ۱۹۴۶ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به مای زترلینگ و آلف چلین اشاره کرد. این فیلم در جشنواره فیلم کن ۱۹۴۶ برنده جایزه بزرگ شد. این فیلم باعث شد که زترلینگ در جهان مورد توجه بیشتری قرار بگیرد و کمی بعد برای بازی در فیلم "فریدا" به بریتانیا رفت.
دریاچه اتلین (Atlin Lake) دریاچه ای است در شمال غرب استان بریتیش کلمبیا در کانادا. اتلین با مساحت ۷۸۰ کیلومتر مربع بزرگ ترین دریاچه طبیعی این استان است. شمالی ترین نقطه این دریاچه در قلمرو یوکان واقع شده است، اما بیشتر مساحت دریاچه در شهرستان اتلین استان بریتیش کلمبیا قرار گرفته است. دریاچه اتلین سرچشمه رودخانه یوکان است. نام اتلین از زبان سرخ پوستان تلینگیت گرفته شده و به معنی «دریاچه بزرگ» است. شهرک اتلین در شرق دریاچه واقع شده است. قسمت جنوبی دریاچه بخشی از پارک استانی و منطقه تفریحی اتلین به شمار می آید.
عاطف صدقی (؛ ۲۹ اوت ۱۹۳۰ – ) یک سیاست مدار اهل مصر بود. وی از تاریخ ۹ نوامبر ۱۹۸۶ تا ۴ ژانویه ۱۹۹۶ نخست وزیر مصر بود.
گروه مناصیر () شرکت هلدینگ اردنی است، که در زمینه صنایع نفت و گاز، صنایع شیمیایی، اجرای پروژه های زیرساخت های شهری و صنعتی، املاک و مستغلات، علوم و صنایع غذایی، ارائه خدمات ترابری، لجستیک و پشتیبانی، بازیافت، تجارت کالا، تولید کود، سیمان و فولادسازی فعالیت می نماید. گروه مناصیر در سال ۱۹۹۹ توسط زیاد المناصیر راه اندازی شد و در حال حاضر دارای ۱۰ کارخانه تولیدی، یک کارخانه فولادسازی، ۴ معدن، ۱۶ شرکت زیرمجموعه، یک پالایشگاه، ناوگانی از ۳۰۰ کامیون حمل بار، ۱۲ دفتر صادرات-واردات کالا، ۶ کارخانه سیمان، ۲ کارخانه تولید مواد شیمیایی و شبکه ای از مجتمع های مسکونی و املاک تجاری در اردن می باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر امان، اردن قرار دارد و کلیه سهام آن در اختیار خانواده المناصیر می باشد.
ژیمناستیک یکی از ورزش های بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ که از ۶ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ برگزار شده است. این مسابقات در سه بخش هنری، ریتمیک و ترامپولین مردان و زنان در ورزشگاه اچ اس بی سی آرنا انجام شده.
دتلف لاوگویتس (زادهٔ ۱۱ مه ۱۹۳۲ –درگذشتهٔ ۲۰۰۰) ریاضی دان و تاریخ نگار ریاضیات اهل آلمان بود. زندگینامه و آثار. او در دانشگاه گوتینگن آغاز به تحصیل ریاضیات، فیزیک و فلسفه کرد و در سال ۱۹۵۴ در زمینه هندسه دیفرانسیل دانش آموخته شد. سپس در دانشگاه فرایبورگ به عنوان دستیار به کار سرگرم شد. پس از آن در دانشگاه فنی مونیخ درجه شایستگی را به دست آورد و سپس به دارمشتات رفت و در آنجا در سال ۱۹۶۲ به درجه استادی رسید. لاوگویتس به پژوهش درباره هندسه دیفرانسیل فضاهای برداری با بعد نامتناهی و نیز هندسه فینزلر پرداخت. وی از سال ۱۹۶۵ به همراه کورت اشمیدن راهی جداگانه -مستقل از آبراهام رابینسون- به نظریه آنالیز نااستاندارد یافت که آن را «ریاضیات بی نهایت کوچک» نامیدند و لاوگویتس ریشه های تاریخی آن را به لایبنیتس برمیگرداند. افزون بر اینها او به تاریخ ریاضیات دلبسته بود و برای نمونه زندگینامه ای از برنهارد ریمان -که تا به امروز هم تنها زندگینامه رسمی و کامل منتشر شده از اوست- را انتشار داد.
توماس رید زیسته (۲۶ آوریل ۱۷۱۰ تا ۷ اکتبر ۱۷۹۶) فیلسوف اسکاتلندی مذهبی آموزش دیده، معاصر دیوید هیوم و نیز اولین و شدیدالحن ترین منتقد او بود.توماس رید بنیانگذار مکتب عقل سلیم اسکاتلند بود و در روشنگری اسکاتلند نقشی اساسی ایفا کرده است. او اوایل زندگی خود را در آبردین گذراند و از دانشگاه آبردین فارغ التحصیل شد. توماس رید کار خود را به عنوان یک کاهن در کلیسای اسکاتلند آغاز کرد ولی در سال ۱۷۵۲ کار کاهنی (یا لقب کشیش) را، زمانی که موقعیت استادی در کینگز کالج آبردین به او داده شد رها کرد. او در آن جا دکترای خود را نیز به دست آورد و رسالهٔ «ارزیابی ذهن بشر بر اساس عقل سلیم (مشترک)» را نوشت که در سال ۱۷۶۴ منتشر شد. او و همکارانش «انجمن فلسفی آبردین» (Wise Club) را پایه گذاری کردند که در میان هواداران «کلوپ زیرک» نامیده می شد و یک انجمن ادبی-فلسفی بود. مدت کوتاهی پس از انتشار اولین کتاب خود، توماس رید کرسی معتبر استادی فلسفه اخلاق در دانشگاه گلاسکو را برای جانشینی آدام اسمیت دریافت کرد. در سال ،۱۷۸۱ پس از آن که سخنرانی های دانشگاهی خود را برای انتشار در دو کتاب آماده ساخته بود از این موقعیت استعفا داد. مقالهٔ «در قدر
ت فکری انسان» در سال ۱۷۸۵ و مقالهٔ «توانایی ذهن فعال بشر» در ۱۷۸۸ میلادی منتشر شد.
گروو هیل شهرکی واقع در ایالت قلمرو شمالی در استرالیاست. این شهرک هم اکنون خالی از سکنه است.
بریتانی لورین مینارد (; – ) یک زن اهل ایالات متحده آمریکا که به مدافعی پیشرو برای کمک به خودکشی بیماران رو به مرگ (کمک برای مرگ بدون بی حرمتی) تبدیل شده است. وی مبتلا به نوع بیماری لاعلاج سرطان مغز بود. بیماری. مینارد در سپتامبر ۲۰۱۲ ازدواج کرد. در ابتدای سال ۲۰۱۴ زمانی که خانم مینارد و همسرش هنوز در منطقه خلیج سانفرانسیسکو در ایالت کالیفرنیا زندگی می کردند بیماری او به عنوان یکی از بدخیم ترین انواع سرطان مغز تشخیص قطعی داده شد. ماه آوریل پزشکانی که وضعیت وی را زیر نظر داشتند تشخیص دادند «بریتنی» به سرطان پیشرفته مغز مبتلا شده است و تنها ۶ ماه به پایان زندگی اش بیشتر نماند. از آن هنگام خانم مینارد و شوهرش به ایالت مجاور، اورگن، نقل مکان کردند تا از قانونی بهره برند که به افراد مبتلا به بیماری لاعلاج امکان می دهد آزادانه به زندگی خود پایان دهند. خانم مینارد تا زمانی که درمان سرطان مغز به او اجازه می داد سعی کرد با همسرش به سفر برود. شان کراولی، سخنگوی کارزاری که برای گسترش یافتن حق خودکشی بیماران لاعلاج در آمریکا فعالیت می کند، گفت خانم مینارد از سردرد و گردن درد شدید رنج می برد و این دردها گاهی توانایی صحبت ک
ردن او را مختل می کرد. پس از چند ماه تلاش برای درمان این بیماری و بدتر شدن تومور مغزی، متخصصان، خانم مینارد را واجد شرایط برای پایان دادن به زندگی اش دانستند و داروی مرگبار به او دادند، دارویی که او مدت ها نگه داشت تا به گفته خودش «زمان مناسب» فرا برسد. خانم مینارد ماه قبل با ضبط یک ویدیوی کوتاه که بر وبسایت یوتیوب منتشر کرد از میل خویش به زندگی، سفر کردن و در میان دوستان و خانواده بودن سخن گفت. در این ویدیو که تاکنون بیش از ۱۰ میلیون بار دیده شده، او گفت وقتی تصمیم به مصرف داروی مرگبار بگیرد مایل است در اتاق خوابش و در کنار شوهر و مادرش باشد. در آخرین نوشته ای که بریتنی روی صفحه فیس بوک خویش پست کرده، نوشته است: وی در تیتر آخرین مطلب منتشره در وبسایت خویش نوشته است: بریتانی مینارد اوایل اکتبر ۲۰۱۴ اعلام کرد که در روز اول نوامبر (۱۰ آبان ۱۳۹۳) برای آن که مجبور به زجرکشیدن بیشتر نباشد، با کمک یک داروی کشنده خودکشی خواهد کرد. درگذشت. بریتنی مینارد، روز شنبه ۱ نوامبر ۲۰۱۴، سه هفته پیش از تولد ۳۰ سالگی اش سالگی در پورتلند، اورگن با مصرف دوزی کشنده از باربیتورات که پزشک برای او تجویز کرده بود خودکشی کرد. اعضای خان
واده بریتانی مینارد از جمله همسر و مادرش در لحظه مرگ در کنارش بودند. روز دوشنبه وقتی خبر مرگ بریتانی مینارد منتشر شد هواداران این حق در شبکه های اجتماعی، پایان یافتن خود خواسته زندگی او را ستایش کردند و مخالفان عمدتاً ساکت بودند. موضوع مرگ خودخواسته برای بیماران لاعلاج در آمریکا تازگی ندارد اما جوان بودن خانم مینارد و ویدئویی که او منتشر کرد باعث شد تا این بحث بار دیگر داغ شود. خبر مرگ خودخواسته خانم مینارد روز دوشنبه منتشر شد و باردیگر بحث بر سر حق پایان دادن به زندگی برای مبتلایان به بیماری های لاعلاج را داغ کرد. قانون مرگ با عزت. از پنجاه ایالت آمریکا، قانون «مرگ با عزت» تنها در چهار ایالت برای کمک به مرگ بیماران لاعلاج اجرا می شد. این قانون که «مرگ با عزت» نام دارد از سال ۱۹۹۷ در ایالت اورگن به اجرا درآمده و تاکنون بیش از ۱۱۷۰ بیمار، دارویی مرگبار برای پایان دادن به زندگی خود دریافت کردند اما تنها ۷۵۲ نفر آن را مصرف کرده اند. علاوه بر اورگن، از چند سال قبل ایالت های واشینگتن، مونتانا، نیومکزیکو، و ورمونت به بیماران لاعلاج اجازه می دهند تا برای ادامه زندگی خود تصمیم بگیرند. جری براون فرماندار ایالت کالیفرن
یا روز دوشنبه ۵ اکتبر ۲۰۱۵ قانونی شدن این قانون را در این ایالت امضا نمود و کالیفرنیا به ۴ ایالت دیگر آمریکا پیوست قانون مرگ باعزت، یا کمک به خودکشی افراد با بیماری های لاعلاج، موضوعی بحث انگیز در آمریکاست که گروه های مذهبی مسیحی شدیداً با آن مخالف هستند. برخی تحلیلگران می گویند احتمال دارد که این موضوع در آینده ای نزدیک به بحثی مهم در دیگر ایالت های آمریکا تبدیل شود.
چدراسکو (به ایتالیایی: Cedrasco) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سوندریو واقع شده است. خصوصیات. چدراسکو ۱۴٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۴۷۶ نفر جمعیت دارد.
معبد کنفسیوس، معبدی است که به کنفسیوس و خردمندان و فیلسوفان کنفسیوس گرایی به خصوص دوازده نفر از آنها اختصاص داده شده است. بزرگ ترین معبد کنفسیوس در کوفو، در استان شاندونگ زادگاه کنفسیوس قرار دارد. این معبد در ۴۷۸ قبل از میلاد یک سال بعد از درگذشت کنفسیوس بنا شده و به مدت بیش از دو هزار سال مرتباً گسترش یافته تا به شکل فعلی خود در آمده است. بیشترین معبدهای کنفسیوس در چین واقع شده است. معبد کنفسیوس در سایر کشورهای آسیایی از جمله ویتنام، کره شمالی و کره جنوبی، ژاپن ،اندونزی و هنگ کنگ، مالزی نیز قرار دارد.
آلایتالیا به ۲۶ مقصد داخلی و ۵۷ مقصد بین المللی در ۵۰ کشور جهان به صورت برنامه ریزی شده پرواز انجام می دهد. (به جز چارترهای فصلی ).
«درباره خانم لزلی» () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی دنیل من است که در سال ۱۹۵۴ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به شرلی بوت و رابرت رایان اشاره کرد.
رفیقه ها (به ) فیلمی به کارگردانی میکل آنجلو آنتونیونی است که در سال ۱۹۵۵ منتشر شد. این فیلم برنده جایزه شیر نقره ای جشنواره ونیز ۱۹۵۵ شد.
ان ام روتشیلد اند سانز () بانک سرمایه گذاری بریتانیایی و چندملیتی است، که در سال ۱۸۱۱ توسط ناتان مایر روتشیلد تأسیس شد و هم اکنون پس از گذشت دو سده، همچنان توسط خانواده روتشیلد مدیریت و کنترل می شود. امروزه تمرکز اصلی بانک روتشیلد بر ارائه خدمات بانکداری سرمایه گذاری، بانکداری شرکتی، سرمایه گذاری خصوصی، مدیریت دارایی و بانکداری اختصاصی معطوف می باشد. ان ام روتشیلد اند سانز در حال حاضر مالک شبکه ای شامل ۵۰ شعبه در کشورهای مختلف است. شعبه مرکزی این بانک در شهر لندن، بریتانیا قرار دارد و کلیه سهام آن متعلق به خانواده روتشیلد می باشد.
ناتان مایر روتشیلد (؛ – ) کارآفرین، بانکدار، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی بریتانیایی بود، که در سال ۱۸۱۱ بانک ان ام روتشیلد اند سانز را تأسیس نمود. وی در سال ۱۸۸۴ میلادی، به عضویت مجلس لردها درآمد و اولین شهروند یهودی-بریتانیایی شد که به آن مقام رسید. وی از بنیانگذاران خانواده روتشیلد می باشد.
دیوید رنه د روتشیلد (؛ زادهٔ ) کارآفرین، بانکدار و مدیر ارشد اجرایی فرانسوی-بریتانیایی است، که در حال حاضر به عنوان رئیس هیئت مدیره بانک ان ام روتشیلد اند سانز فعالیت می کند.
علی لیالی سیاستمدار ایرانی است. او در ۵ اردیبهشت ۱۳۸۸ با حکم اسفندیار رحیم مشایی رئیس وقت سازمان میراث فرهنگی به ریاست سازمان حج و زیارت رسید ولی پس از مخالفت سید علی خامنه ای با ورود سازمان حج به زیرمجموعه سازمان میراث فرهنگی که به معنی خروجش از مدیریت وزارت ارشاد بود، حکم علی لیالی لغو شد و او به عنوان معاون پارلمانی اسفندیار رحیم مشایی مشغول به کار شد. او در دولت حسن روحانی به مدیریت عامل شرکت فروشگاه های زنجیره ای رفاه رسید.
تریپل اکس فیلمی است محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی راب کوهن است. در این فیلم بازیگرانی همچون وین دیزل، آزیا آرجنتو، مارتون سوکاس، ساموئل ال. جکسون، مایکل روف، ریچی مولر، دنی ترخو، توماس ایان گریفیت، ایو، لیلا آرچری و ویلیام هوپ ایفای نقش کرده اند. "" دنباله این فیلم است. خلاصه. بدل کاری های غیر مجاز و رفتار خشن «زاندر کیج» (دیزل)، معروف به «سه ایکس» باعث می شود او به زندان بیفتد و در آن جاست که «اوگاستاس گیبونز» (جکسن) از آژانس امنیت ملی با تهدید او را به استخدام دولت در می آورد…
مرکز خودروهای کلاسیک مرسدس بنز ()، بخشی رسمی از شرکت مرسدس بنز است که برای علاقه مندان و دارندگان خودروهای کلاسیک مرسدس بنز ایجاد شده است. این دپارتمان برای اولین بار در تاریخ ۱۸ می ۱۹۹۳ در شهر فلباخ آلمان بنیان گذاشته شد. دومین شعبه آن نیز در ژانویه سال ۲۰۰۶ در شهر ارواین، کالیفرنیا ایجاد شد. این مرکز به تعمیر، بازسازی و تأمین قطعات اصلی برای خودروهای مرسدس بنزی که بیش از پانزده سال از توقف تولید آن ها می گذرد، می پردازد. همچنین دارندگان خودورهای بنز کلاسیک میتوانند از مشاوره فنی کارشناسان این مرکز برخوردار شوند و اطلاعات و مدارک مرتبط با خوردوشان را از آنجا دریافت کنند. مرکز خودروهای کلاسیک مرسدس بنز که در فلباخ قردارد مسولیت پشتیبانی و نگهداری خودروهای کلاسیکی که در موزه مرسدس بنز وجود دارند را نیز به عهده دارد. خودروهای کلاسیکی که در تبلیغات تلویزیونی مرسدس بنز استفاده می شوند از مرکز کلاسیک شهر ارواین تأمین می شوند.
موکوش در اساطیر اسلاو الههٔ مادر و محافظ و حامی کار و سرنوشت زنان، و تنها ایزد مؤنث در ایزدستان باستانی کی یف است. بانوی زیبا «الهه مادر رطوبت» با چاه ها و چشمه های مقدس مربوط بود و ایزدبانوی آب، زمین، ریسندگی، فرزندزایی و نگهبان حیوانات به شمار می رفت. "موکوش" یکی از محبوب ترین ایزدان اسلاو و بزرگ الهه مادر (مات زملیا) در میان اسلاوهای شرقی و پولانی های غربی بود. یکی دیگر از وظایف او محافظت از گوسفندان و پشم آن ها بود، و اسلاوها نیز به همین سبب به او پیشکش می کردند. ایاریلو، ایزد عشق و باززایی، به موکوش دل باخت و او را با اقیانوس ها، دریاها، رودها، دریاچه ها و حیات گیاهی پوشش داد. آن ها با هم جمعیت زمین و آسمان را با همهٔ مخلوقاتش از جمله انسان آفریدند. او همچنین با اجرا کردن طلسم نیز مرتبط است. همسرهای موکوش احتمالاً ایزد بلندمرتبه تندر و آذرخش پرون و رقیبش ولس هستند. موکوش تنها ایزد مؤنثی بود که تندیسش در کی یف توسط ولادیمیر کبیر در کنار مجسمه های ایزدان بزرگی همچون پرون، داژبوگ، استرایباگ، خورس و سیمارگل ساخته شده بود. او را برخی مواقع به شکل زنی دارای سر بزرگ و دست هایی کشیده به تصویر می کشیدند. در گذشته
، یک جفت قیچی، ریحان و کلافی از پشم بر جلوی پاهای تندیس او با هدف محافظت از بره ها قرار می دادند. بارش باران گاهی شیر "موکوش" نامیده می شود. جشنواره مختص به این ایزدبانو در زمانی بین ۲۵ اکتبر و ۱ نوامبر، بسته به اینکه روز جمعه چه تاریخی خواهد شد، جشن گرفته می شود. در این روز ویژه بافندگی، حمام کردن کودکان و شستن لباس گناه محسوب می شد. افسانه. در افسانه های قومی شمال روسیه یک موجود مؤنث و شیطانی به نام موکوش وجود دارد. زنانی که نخ های نریسیدهٔ خود را شب هنگام رها می کردند، بدون آنکه نشانهٔ صلیب بر روی آن بکشند، از آن هراس داشتند که موکوش شبانه آن را آشفته و درهم و برهم کند. بر طبق روایات این موجود کله ای بزرگ و دستان استخوانی بلند دارد و حضورش در تاریکی شب را می توان با استفاده از صدای دوک اش ردیابی کرد. هرچند نام این موجود با ایزدبانوی اسلاو یکسان است، اما هرگونه رابطهٔ مستقیمی میان این دو موکوش بر پایه حدس و گمان است.
اَلگمِینر روزنامه ای آمریکایی است که مقر آن در نیویورک می باشد. تمرکز این روزنامه بر خبرهای مربوط به اسرائیل و یهودیت است. الگمینر در ۱۹۷۲ در بروکلین، نیویورک آغاز به کار کرد و از آن زمان هر جمعه به طور هفتگی منتشر می شود (به جز در هفته های پسح و جشن سایه بان ها). میانگین تیراژ آن میان ۱۸٬۰۰۰ تا ۲۳٬۰۰۰ نسخه است. وب گاه آن نیز به نشانی Algemeiner.com روزانه بروزرسانی می شود.
تجارت تلویزیونی یا تجارت از طریق تلویزیون هوشمند این نوع تجارت زیر مجموعه تجارت الکترونیک است؛ و به توانایی تجارت و انجام فعالیت تجاری که از طریق تلویزیون های هوشمند صورت می گیرد گفته می شود. در پاره ای مقالات از واژه T-Commerce به عنوان تجارت تبلتی یا Tablet-Commerce نیز استفاده می شود.
هوشی ریوکان () ریوکان یا مسافرخانه ژاپنی است، که در سال ۷۱۸ میلادی در شهر کوماتسو، استان ایشیکاوا، ژاپن تأسیس شد و تا سال ۲۰۱۱ به عنوان قدیمی ترین هتل جهان محسوب می شد. هوشی ریوکان از سال ۷۱۸ تاکنون توسط یک خانواده مدیریت می شود و هم اکنون نسل چهل و ششم از خانواده هوشی، کنترل این هتل را در اختیار دارد.
داژبوگ ()، از سوی دیگر دابوگ یا دادژبوگ در اسطوره شناسی اسلاوی ایزد خورشید، آتش، باران، گله داری و فلزهای گرانبها، پسر ایزد آسمان اسواروگ است. بخش نخست نام او «داژ» فعلی به معنای "بخشنده"، و بخش دوم «بوگ»، به معنای "خدا" است. او به عنوان یکی از ایزدان بلندمرتبه در اوکراین، لهستان و روسیه پرستش می شد، اما با ظهور دین مسیحیت او را با شیطان برابر دانستند. او یکی از چندین خدای اصلی اسلاوی است که در تعدادی از نسخه های خطی قرون وسطایی به آن ها اشاره شده است، و یکی از معدود ایزدان اسلاوی است که شواهدی از پرستش آن در تمام قبیله های اسلاوها یافت می شود. نام "داژبوگ" در اثر "قصه سالیان گذشته" ذکر شده است، تاریخچه ای از اوایل روس های کی یف به عنوان یکی از هفت خدایی که شاهزاده ولادیمیر کبیر مجسمه های آن ها را در سال ۹۸۰، زمانی که به تخت سلطنت رسید در مقابل کاخ خود در کی یف نصب کرد. این نام همچنین در مجموعه "دفترنامه هیپاتیا"، در کنار شعر حماسی اسلاوی شرق باستان قرون وسطایی "افسانه رزم های ایگور" ذکر شده است. او هر روز صبح از میان دستان ایزدبانوی زوریا (سپیده دم) بیرون می آمد تا سوار بر ارابه اش شود، که توسط سه اسب (یکی ا
ز طلا، یکی از نقره و دیگری از الماس) کشیده می شد. او هر روز در سراسر آسمان و از میان دوازده قلمرو پادشاهی خود سفر می نمود. هلیوس از متون یونانی به "داژبوگ" در زبان اسلاوی ترجمه شده است. اسلاوها "داژبوگ" را به شکل مردی سالخورده، دارای لباسی از پوست حیوانات (معمولاً خرس) که توسط گرگ ها همراهی می شد، تصور می کردند.
هنر انقلاب اسلامی یا هنر متعهد، هنری است که مقارن با انقلاب ۱۳۵۷ ایران شکل گرفت و متأثر از اندیشه های کسانی همچون جلال آل احمد، علی شریعتی، سید روح الله خمینی و تجارب نهضت های ضد استعماری و چپ گرا بود. این هنر طی دهه شصت و با بروز جنگ ایران و عراق با هنر موسوم به هنر دفاع مقدس آمیخته شد. رویکرد. از نظر سید روح الله خمینی، «هنر، دمیدن روح تعهد است در کالبد انسانها» و می گوید «هنری زیبا و پاک است که کوبنده سرمایه داری و کمونیسم خون آشام و نابودکننده اسلام رفاه و تجمل، اسلام التقاط، اسلام سازش و فرومایگی و اسلام مرفهین بی درد، و در یک کلمه اسلام آمریکایی باشد». شکل گیری. به موازات «هنرهای مردمی» که در شوروی، چین، کوبا و مکزیک در هنگام انقلاب شکل گرفت، هنرمندان هوادار تغییر سیاسی در کشور نیز در سال های منتهی به انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ اقدام به آفرینش پوسترها، دیوارنگاری ها، و غیره در جهت انقلاب بودند پرداختند. هنرمندانی چون آراپیک باغداساریان و هانیبال الخاص از جمله هنرمندانی بودند که در کارهای آن روزهای خود یا به آشکارا به مخالفت با حکومت شاه می پرداختند یا اندوه مردم در مرگ مبارزان و کشته شدگان خیابان را به تصویر می
کشیدند. هنرمندانی چون نیکزاد نجومی با الهام از انقلابیون مکزیک، به خلق آثاری تاریک از نمایش خفقان و استبداد پرداختند. تاثیر پذیرفته از جلال آل احمد، هانیبال الخاص در دوران پهلوی نیز مخالفت خود را با حکومت و هنر وارداتی در کارها و نمایش های اعتراضیش نشان می داد. در دوران انقلاب نیز، تعدادی از هنرجویان دانشکده هنرهای زیبا به صف مخالفان پیوستند و پس از انقلاب، پایه های جریانی هنری را ریختند که «هنر انقلابی–اسلامی» خوانده می شد. نخستین نمایشگاه این گروه از هنرمندان در زیرزمین حسینیه ارشاد در تهران برگزار شد. پس از تهران، بانی این نمایشگاه که دانشکده هنرهای زیبا بود آن را در شهرهای دیگر ایران به نمایش گذاشت. در بهار ۱۳۵۸ نیز نمایشگاه بزرگتری از آثار ایشان در موزه هنرهای معاصر تهران به نمایش گذاشته شد. دهه ۱۳۶۰. پس از نمایش موفق ایشان در حسینیه ارشاد، در ۱۳۶۰ گروهی از هنرمندان سازمان «حوزه اندیشه و هنر اسلامی» را پایه گذاری کردند که بعدها زیر مجموعه حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی شد و وظیفه اصلیش پشتیبانی از هنر انقلابی و «متعهد» بود. با آغاز جنگ ایران و عراق در شهریور ۱۳۵۹، هنرمندانی که پیشتر در انقلاب شرکت داشت
ند جذب دستگاه هنری–تبلیغاتی جنگ شدند؛ کسانی چون حمید قدیریان، علی وزیریان ثانی، مصطفی ندرلو، ناصر پلنگی، حبیب الله صادقی، کاظم چلیپا، حسین خسروجردی، و ایرج اسکندری که اغلب با نام «هنرمندان انقلابی» شناخته می شوند. از میان این افراد، تعدادی همچون چلیپا، صادقی، و خسروجردی بعدها عضو مراکز هنری حکومتی شدند و به مقام های دولتی دست یافتند. دو هدف هنر انقلابی–جنگی در این دوره، تلاش برای همراه کردن مردم با رویدادهای جبهه های جنگ و دعوت از آنان برای حضور در این جبهه ها، و نیز نمایش نمادین باورهایی همچون شهادت بود که به جبهه های جنگ زیبایی می بخشیدند. با بهره گیری از عناصر خیالی و ماورایی، هنرمندان انقلابی کوشیدند تا مفهوم های مبارزه را بدون وارد شدن به روایت مستقیم از نبردهای جنگ و نشان دادن صحنه های خونین، به شکل روایی و نمادین به تصویر بکشند. به این ترتیب دیوارهای شهرها پر از تصاویر بزرگ شهیدان و قهرمانانی شد که میان مردم زندگی می کردند، بی آنکه روایتی دردناک و اندوه بار از مرگ آنان به دست دهند؛ رویدادی که به باور آیدین آغداشلو، در نوع خود در تاریخ هنر بی نظیر بوده است. دهه ۱۳۷۰. پس از پایان جنگ در ۱۳۶۷ و با آغاز "د
وران سازندگی" در دو دوره ریاست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی، تصاویر از جانبازان جنگ بر بسیاری از دیوارهای ایران نقش بستند. همچنین، آثار انقلابی و به ویژه دوران جنگ در موزه آثار شهدا به نمایش گذاشته شدند. همچنین عده ای از هنرمندان ایرانی به مرور خاطرات تلخ خود از روزهای جنگ و تخریب پرداختند. خسرو حسن زاده روایتی هولناک از جنگ دارد و به بی معنا بودن رویدادی می پردازد که در آن دوستان با کفنی سفید باز می گردند و هویتشان به ارواحی سفیدرنگ تقلیل می یابد. در مجموعهٔ "جنگ" خود، حسن زاده کلاهخودهای جنگی تیرخورده و سوراخ شده ای را به تصویر می کشد و با معنی زدایی در ذهن بیننده، مؤثر بودن آن ابزارها را در جنگی خانمان برانداز زیر سؤال می برد. شادی قدیریان در "نیل، نیل" به تجربهٔ نامعمول اختلاط جنگ و زندگی عادی اشاره می کند. در یکی از عکس هایش، نارنجکی در ظرفی میوه کنار میوه های دیگر قرار گرفته؛ تصویری به ظاهر آرام و عادی که بیننده را به فضای دلهره آور ورود جنگ به زندگی می کشاند. نیوشا توکلیان نیز در مجموعه عکس های تأثیرگذار خود، "مادران شهدا"، به سراغ مادران عزاداری می رود که پس از گذشت سال ها از جنگ، هنوز در غم از دست دادن
فرزندان خود هستند و نمایشگر زنده ای از میراث خشن جنگ. نقد هنر نوگرا. تعدادی از هنرمندان انقلابی و پس از انقلاب نیز به دنبال تعریف جدیدی از هنر ایرانی–اسلامی و دوری از هنر نوگرای غربی بودند. زهرا رهنورد و میرحسین موسوی، که خود از انقلابیان نامدار بودند، به تقلید از هنر نوگرای غربی تاختند و در تلاش برای ارائه نقدی اسلامی از هنر، رهنورد در مانیفستی که ۳ سال پس از انقلاب در "فصلنامه هنر" به چاپ رساند، «واقع گرایی» را نکوهید و «آیه گرایی» را – که بر مبنای مکاشفه و یافتن در ورای واقعیت ها بود – وظیفه هنرمند مسلمان دانست.
کورنل بورچرز (؛ – ) یک هنرپیشه اهل آلمان بود. از فیلم هایی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "استانبول"، "هرگز نگو خداحافظ" و "واحه" اشاره کرد. او در سال ۱۹۵۴ موفق شد برای بازی در فیلمِ "قلب تقسیم شده" جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول زن غیربریتانیایی را از آنِ خود کند.
قلب تقسیم شده () فیلمی به کارگردانی چارلز کریچتون است که در سال ۱۹۵۴ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به کورنل بورچرز، ایوون میچل و الکساندر ناکس اشاره کرد. کورنل بورچرز موفق شد برای بازی در این فیلم جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول زن غیربریتانیایی را از آنِ خود کند.
قاب عکس یک سجاف زینتی برای یک نگاره، نظیر نقاشی یا عکس است، که به منظور ارتقا، نمایش ساده تر، یا حفاظت از آن تهیه می شود.