Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
این اساس پیمان صلح را بست. در این زمان، نایتو جوآن، به عنوان یک نماینده و پیام رسان ژاپنی به پکن، پایتخت مینگ رفت. مذاکرات صلح. در ۲۸ ژوئن ۱۵۹۳، ژاپن مذاکرات صلح را به طور رسمی آغاز کرد. کره ای ها کاملاً با صلح مخالف بودند، اما ارتش مینگ مذاکرات با کره را نادیده گرفت و بدون آنان با طرف ژاپنی مذاکرات را آغاز کرد. دولت کره حق صحبت در مذاکرات را نداشت؛ اما اعتراض داشت. در این زمان دو نفر از فرماندهان چینی دو نفر از زیردستان خود را برای مذاکره با ژاپن فرستادند و به دروغ آنان را نماینده امپراتور چین معرفی کرده و به هیده یوشی اینطور وانمود شد که آنان حاوی پیام معذرت خواهی چین هستند. هیده یوشی در ۱۵ ماه مه در ناگویا شرایط صلح را در هفت ماده تنظیم کرد: سپس توصیه کرد که این شرایط توسط کونیشی یوکیناگا و ایشیدا میتسوناری بازنویسی شده و به چین ابلاغ شود. در ۲۸ ژوئن کونیشی یوکیناگا ملازم خود نایتو جوآن را برای رساندن شرایط هفت ماده ای به پکن فرستاد و در اواسط ماه ژوئیه دو شاهزاده اسیر کره ای را آزاد کرد. اما از سویی قبول چنین پیشنهادهایی توسط چین غیر عملی بود و از سویی دیگر چین مصرانه سندی را درخواست می کرد که تسلیم هیده
یوشی را نشان دهد، به همین علت کونیشی یوکیناگا پیغامی دروغین از طرف هیده یوشی به دودمان مینگ فرستاد که در آن عنوان شده بود که ژاپن هیچ خواسته ای از چین ندارد و پس از صلح با کره به تابعیت دودمان مینگ درخواهد آمد. از سوی دیگر در ماه اوت از اوساکا خبر رسید که همسر هیده یوشی، یودو-دونو زایمان کرده است و فرزند او پسر است. پس از این خبر هیده یوشی دیگر به چگونگی مذاکرات صلح توجه چندانی نشان نداد و در ۱۳ ماه اوت از قلعه ناگویا، برای دیدن نوزاد (تویوتومی هیده یوری)، به قلعه اوساکا بازگشت. پس از چند سال تأخیر در پاییز سال ۱۵۹۶ هیئت صلح چینی با پاسخی از جانب امپراتور بازگشت. امپراتور چین به هیده یوشی لقب «پادشاه ژاپن» را داده بود و ژاپن را به عنوان خراج گذار چین به رسمیت شناخته بود بدون اینکه به شرایط ژاپن توجهی کرده باشد. این جواب هیده یوشی را سخت خشمگین کرد و سبب شد تا وی نقشه تهاجم دوم به کره را طراحی کند. در سال ۱۵۹۶ از طرف دودمان مینگ نامه ای توسط هیئت صلح چینی به ژاپن فرستاده شد که در آن ژاپن به عنوان یک کشور تابع مورد خطاب گرفته بود. امپراتور چین، ژاپن را به عنوان خراج گذار چین به رسمیت شناخته بود. این نامه مورد
خشم شدید هیده یوشی شد. دومین حمله، نبرد کیچو. هیده یوشی با عصبانیت که خواسته های وی کاملاً نادیده گرفته شده، در سال ۱۵۹۷ سربازان را به کره فرستاد، و باعث حمله دوم شد. هدف از حمله دوم فتح نبود بلکه به دست آوردن تسلط بر چهار ایالت در جنوب کره بود. در طی حمله دوم قتل عام مردم کره، بریدن بینی و گوش و فرستادن اسیران جنگی کره به اجبار به ژاپن، ظلم وحشتناکی به مردم کره وارد کرد. با این حال، مقاومت طرف های مینگ و کره ای قوی بود و بیشتر سربازان ژاپنی که به کره جنوبی حمله کردند، در خط ساحلی کره میخکوب شدند. در همین حال، با مرگ هیده یوشی در اوت ۱۵۹۸، ارتش ژاپن شروع به عقب نشینی از کره کرد و در نوامبر همان سال، جنگ هفت ساله پس از عقب نشینی کامل ژاپن پایان یافت. گروه بندی نیروهای ژاپنی. هسته این ارتش تعداد زیادی سامورایی بودند که سواران و سربازانی نمونه بودند، افرادی که سال های طولانی جنگ داخلی آنها را بسیار جنگ آزموده کرده بود. باقی این ارتش را سربازانی که بیشتر محلی های ولایت های گوناگون بودند تشکیل می داد. این ارتش به خوبی آموزش دیده بود و به توپ و تفنگ های فتیله ای و شمشیرهای بلند مجهز شده بود و البته توسط فرماندهانی
لایق فرماندهی می شد. این فرماندهان در واقع دایمیوهای ولایت های گوناگون بودند که سوگند وفاداری به هیده یوشی خورده بودند. سامورایی های توکوگاوا ایه یاسو در واقع هرگز در تهاجم به کره شرکت نکردند. هر چند، خود ایه یاسو به عنوان یک مشاور نظامی به دستور هیده یوشی به کیوشو احضار شد. ایه یاسو پس از احضار به همراه نیروهایش در کیوشو، به عنوان سربازان ذخیره جهت لشکرکشی به کره برای پنج سال باقی ماندند. گاهشماری تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲). قبل از جنگ سال ۱۵۹۲: سال ۱۵۹۳: سال ۱۵۹۴ سال ۱۵۹۶ سال ۱۵۹۷: سال ۱۵۹۸:
پیونه سیستو ایغولو امیرمیا () بازیکن فوتبال اهل دانمارک است که در پست وینگر برای سلتاویگو در لا لیگا بازی می کند. وی متولد کامپالا در اوگاندا است، زمانی که تنها دوماهه بود به دانمارک مهاجرت می کنند. سیستو در سال ۲۰۰۲ در سن هفت سالگی به تیم های پایهٔ تیونگ ملحق شد.
رابرت چارلبویز (زاده ۲۵ ژوئن ۱۹۴۴) نویسنده، هنرمند ،آهنگساز ، بازیگر کانادایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در یک نابغه، دو شریک و یک ساده دل اشاره کرد.
کمیته بین المللی بازی جوانمردانه و با نام کوتاه شده CIFP، یک ارگان غیرانتفاعی و غیردولتی است که در خدمت ترویج روحیه ورزشکاری در رقابت های بین المللی می باشد. جوایزی به صورت سالیانه از سوی این کمیته به ورزشکارانی که بازی های جوانمردانه انجام می دهند یا به ترویج آن کمک می کنند، اعطا می نماید. مراسم اعطای جوایز این کمیته در فرانسه برگزار می شود و از طریق تلویزیون در اروپا پخش می گردد. تاریخچه. کمیته بین المللی بازی جوانمردانه در سال ۱۹۶۳ در کشور فرانسه پایه گذاری شده است و این کمیته عضو یونسکو، انجمن مطبوعات بین المللی ورزش، شورای بین المللی علوم ورزشی و تربیت بدنی، فیفا، فیبا، فیلا و راگبی جهانی می باشد. اولین جایزه این کمیته دو سال بعد از تأسیس به ایوجینیو مانتی یک ورزشکار سورتمه سواری اهل ایتالیا اعطا شد. کمک مانتی در بازی های المپیک زمستانی ۱۹۶۴ به تونی ویش ورزشکار اهل بریتانیا، باعث کسب مدال طلای آن دوره از مسابقات توسط تونی شده بود.
ابن حِجَّةُ حُمَوی (۱۳۶۷-۱۴۳۴) شاعر و مؤلف شامی بود. زندگی. نسب کامل او «ابوالمحاسن تقی الدین ابوبکر بن علی بن عبدالله حُمَوی أزراری» ذکر شده است. نسبتِ أزراری (دکمه فروشی) بدین سبب گرفته که در جوانی دکمه فروش بوده است. در حماة به سال ۱۳۶۷/ ۷۶۷ق زاده شد. در دانش جویی بسیار جابجا شد، در موصل، دمشق و قاهره درس خواند. در این اثنا، دوستیِ چند تن از ادیبانِ هم روزگارش را کسب کرد. در یکی از بازگشتن هایش به دمشق، به سال ۱۳۹۰/ ۷۹۱ق، سلطان ظاهر برقوق دمشق را محاصره کرد، سپس ابن حجة به ابن مکانس در این باره نامه ای شیوا نوشت. در روزگار سلطان مؤید سیف الدین محمودی، ابن حجه به دیوان انشا درآمد. ناصرالدین محمد بارزی، او را به سِمَتِ «متولی کتابت أمانة السر» (متولی رازداری نویسی) گماشت. پس از درگذشت بارزی، ابن حجة به حماة بازگشت (۸۳۰ قمری) و در ۱۵ آوریل ۱۴۳۴/ ۲۵ شعبان ۸۳۷ همان جا درگذشت.
مرسیا () یکی از پادشاهی های آنگلو-ساکسون بود. نام مرسیا در زبان انگلیسی باستان "Mierce" یا "Myrce" به معنی «مرز مردم» می باشد. این پادشاهی در محور دره رودخانه ترنت و انشعابات آن، یعنی منطقه ای که در حال حاضر به عنوان میدلندز انگلستان شناخته می شود، وجود داشته. پایتخت این پادشاهی در شهر تموورث بود. برترین حاکم مرسیا اوفا نام داشت. وی تعیین مرز بین مرسیا و پادشاهی ولز را انجام داد و عصر طلایی مرسیا را شکل داد. نیکلاس بروکس معتقدست که «تا پیش از قرن نهم مرسیا مقاومترین حکومت آنگلوساکسون بوده»؛ و برخی از مورخان مانند سر فرانک استنتون باور دارند که در دوران اوفا انگلستان به وحدت رسید و تمام مناطق تحت امر مرسیا بود. دین. مرسیا در ابتدا یک حکومت مشرک و پگانیست بود، اما "پادشاه پیدا" در حدود سال ۶۵۶ میلادی مسیحیت را به صورت پایدار تبدیل به دین رسمی کشور کرد. در اواخر قرن هفتم اسقف نشین مرسیا تأسیس شد و در سال ۶۵۶ بود که اولین اسقف اعزامی در مرسیا مستقر گشت و قلمرو دینی مرسیا چندین بار دست خوش تغییراتی گشت.
ریچارد یورک، سومین دوک یورک مشهور به ریچارد پلانتاژنه، رهبر و نجیب زادهٔ انگلیسی است. وی نوه بزرگ پادشاه ادوارد سوم از طریق پدر و از طرف مادر نیز از سومین نسل خاندان پادشاهی بود. ریچارد املاک بسیار وسیعی را به ارث برده بود و دفاتر دولتی مختلفی را در ایرلند، فرانسه و انگلستان داشت. در دوران دیوانگی پادشاه هنری ششم، به عنوان نیابت سلطنت نائل گردید. هر چند، بعدها با همسر هنری، مارگارت آنژو و سایر همراهان وی بر سر تصاحب تاج و تخت درگیر شد. ریچارد یورک به عنوان عاملی مهم در تحولات سیاسی اواسط قرن پانزدهم انگلستان و یکی از علل عمدهٔ جنگ رزها شناخته می شود. وی در نهایت، اقدام به گرفتن تاج و تخت نمود هر چند، در ادامه منصرف و توافق به عمل آمد که بعد از مرگ پادشاه هنری به این مقام دست یابد اما تنها چند هفته پس از برقرار شدن چنین قراردادی در نبرد کشته شد. اگرچه ریچارد بشخصه پادشاه نشد، اما پدر دو پادشاه به نام های ادوارد چهارم و ریچارد سوم بود. ریچارد پلانتاژنه، سومین دوک یورک در ۲۱ سپتامبر ۱۴۱۱ متولد شد. او فرزند ریچارد کانزبرگ، سومین ارل کمبریج بود. مادر وی، آن مورتیمر، دختر راجر مورتیمر، چهارمین ارل مارچ و همسرش النو
ر هولاند بود. آن مورتیمر نوهٔ بزرگ لیونل آنتورپ، دومین فرزند باقی مانده از پادشاه ادوارد سوم محسوب می گردید. اعضای خانوادهٔ وی بعدها و به دلیل حق اولویت نخستین فرزند، وارثان پادشاه گردیدند.
گاز گرفتن رفتاری است که با باز و بسته شدن آرواره همراه است و در بسیاری از انوران دیده می شود. این رفتار علاوه بر انسان، به وسیلهٔ خزندگان، ماهی ها، پستانداران و دوزیستان نیز انجام می شود. همچنین بندپایان نیز توانایی گاز گرفتن را دارند. گرچه گاز گرفتن رفتاری فیزیکی و با حمله ور شدن همراه است، اما اقدام یا واکنشی معمول در جانوران به منظور غذا خوردن، حمل اشیا، نرم کردن و آماده کردن غذا برای بچه ها، جدا کردن انگل ها از سطح پوست، جدا کردن دانه های گیاهان چسبیده به پوست یا مو، خاراندن خود، و تیمار کردن دیگر جانوران و نیز دفاع است. گاز گرفتن سگ به خصوص در کودکان بسیار معمول و هدف اغلب موارد نیز صورت است.
کورنتا ژان () یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در پست مهاجم برای موناکو در لوشامپیونه بازی می کند. وی در فصل ۱۵–۲۰۱۴ به همراه تیم تروا، قهرمان لیگ ۲ فرانسه شده است.
آندری ایوان (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل رومانی است که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال یونیورسیتاتا کرایووا در لیگ برتر فوتبال رومانی بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال رومانی بازی کرده است. وی نخستین بازی ملی خود برای تیم ملی بزرگسالان رومانی را در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵ در بازی دوستانه مقابل ایتالیا انجام داد.
بوِرلی ویتفیلد (؛ – ) شناگر اهل استرالیا در رشتهٔ شنای قورباغه بود. او قهرمان المپیک ۱۹۷۲ مونیخ بود و در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برنده ۴ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
ماریلیا (به پرتغالی: Marília) یک شهر و شهرستان برزیل در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. خصوصیات. ماریلیا ۲۳۲٬۰۰۶ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۶۶۰ متری از سطح دریا قرار دارد.
لوکاس رافائل آرائوژو لیما (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست هافبک هجومی برای پرسپولیس تهران بازی می کند از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به، اینترناسیونال و سانتوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده است.
ابن خطیب داریا (۱۳۴۴م-۱۴۰۷) (نسب کامل» جمال الدین ابوالمعالی ابوعبدالله محمد بن احمد بن سلیمان بن یعقوب انصاری نیشابوری دمشقی)، لغوی، فقیه، شاعر شامی بود. نام او محمد بن احمد بود و از روی شهرت پدرش که خطیبِ داریا بود، به ابنِ خطیب داریا مشهور گشت.
گوستاو اینگوال (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل سوئد است که در پست مهاجم برای گوتبورگ در لیگ برتر فوتبال سوئد بازی می کند. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده است.
کردهای کانادا جمعیت کرد تبار مهاجر یا متولد کانادا هستند. طبق سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، جمعیت کردهای کانادا ۱۱٬۶۸۵ نفر می باشد. جامعه کردها در کانادا بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۶ کانادا ۱۶٬۳۱۵ نفر است که از این میان کردهای عراق بزرگترین گروه کردها در کانادا را تشکیل می دهند و بیشتر از تعداد کردهای ترکیه، ایران و سوریه است. در کانادا، مهاجرت کردها عمدتاً نتیجه جنگ ایران و عراق، جنگ خلیج فارس و جنگ داخلی سوریه بود. بنابراین، بسیاری از کردهای عراق به دلیل جنگ مداوم و سرکوب کردها و شیعیان توسط دولت عراق به کانادا مهاجرت کردند. بسیاری از کردها در دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ وارد کانادا شدند که اکثر آنها پناهجویانی بودند که توسط دولت کانادا اسکان داده شدند. با این حال، تعداد کمتری از آنها نیز در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ به کانادا مهاجرت کردند. مانند همه کانادایی هایی که اهل غرب آسیا هستند، کردهای کانادا نیز بدون توجه به ظاهرشان از نظر قانونی به عنوان اقلیت قابل مشاهده تعریف می شوند.
ابن مکانس (۱۳۴۵-۱۴۰۷) (نسب کامل:فخرالدین ابوالفرج عبدالرحمن بن عبدالرزاق بن ابراهیم بن مکانس مصری قبطی اصل) مقام دار دیوانی، شاعر و ادیب مصری قبطی اصل بود. زندگی. ابن مکانس در ۱ مه ۱۳۴۵م/ ۱۹ ذی الحجه ۷۴۵ق در قاهره به دنیا آمد. پدرش از کاتبان دیوانی بود، و او در این فضا پرورش یافت. در بیست سالگی مسلمان شد و در دیوان انشاء خدمت گزارد. به ادبیات بسیار گرایش پیدا کرد، در ۷ نوامبر ۱۴۰۷/ ۱۲ ذی الحجه ۷۹۴ق آنگاه که برای وزارت به قاهره فراخوانده شد، در راه در بلبیس به او سم خوراندند و درگذشت.
اوغولجان چاغلایان (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ترکیه است که در پست مهاجم برای قوجاایلی اسپور در سوپر لیگ فوتبال ترکیه بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به غازی عینتاب اسپور، گالاتاسرای و قیصریه اسپور اشاره کرد.
ازکیل پونسه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که در پست مهاجم برای اسپارتاک مسکو بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به نیولز اولد بویز، رم و گرانادا، لیل، آ.ا. ک آتن و اسپارتاک مسکو اشاره کرد.
سوفی شدر (؛ زادهٔ ) یک ژیمناست هنری اهل آلمان است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز پارالل ناهم سطح در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
آرتور ماریانو (؛ زادهٔ ) یک ژیمناست هنری اهل برزیل است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز حرکات زمینی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
زوزن؛ یکی از ولایت های دوازده گانه ربع نیشابور خراسان؛ مرکز این ولایت، زوزن نام داشته است. جغرافیدانان و تاریخنگاران، ولایت زوزن را منطقه ای گسترده میان نیشابور و هرات دانسته اند که محدثان و شاعران عربی سرای بسیاری از آن برخاسته اند و به همین خاطر به آنجا لقب «بصره صغیره» یا «بصره کوچک» داده اند. ولایت زوزن را در جغرافیای امروز، با بخش جلگه زوزن از توابع شهرستان خواف و حدی از پیرامون آن در استان خراسان رضوی ایران مطابقت داده اند. نام شناخت. زوزن؛ از ولایت های ربع نیشابور؛ یاقوت حموی، از وجود آتشکده ای در ناحیه زوزن خبر می دهد که علت نامگذاری زوزن نیز به آن وابسته است. ولایت زوزن. زوزن، در کتاب تاریخ الحاکم، در شمار ولایت های دوازده گانه نیشابور، و دربارهٔ آن آمده است: ولایت زوزن، عمارات (عمارت ها) و علماء آن مستغنی (بی نیاز) از بیان. محمد مقدسی در احسن التقاسیم، نیشابور را به دوازده ولایت (بشت، بیهق، کویان (جوین)، جاجرم، اسفراین، استوا، اسفند، جام، باخرز، خواف، زاوه و رخ)، سه خزانه (طوس، نسا، ابیورد)، یک قصر (بوزجان) و یک دار (زوزن) دسته بندی نموده و دربارهٔ دار (= خانه، سرای) زوزن نوشته است: دار یا شهرکی بزر
گ است در چهل فرسنگی مرکز (نیشابور)، آباد است و پر از جولاهگان و لباده دوزانست. یاقوت حموی، زوزن را کوره (ناحیه) ای وسیع میان هرات و نیشابور معرفی نموده که از توابع نیشابور است. در معجم البلدان، شمار قریه ها (روستاها) ی این ولایت را صدو بیست و چهار آورده است. ویژگی ها و مشاهیر. یاقوت حموی، به نقل از بیهقی، زوزن را نام ولایتی دانسته که قصبه (شهر مرکزی) آن به همین نام زوزن است. از شهر زوزن، آثاری هنوز باقی است؛ از جمله مسجدی بسیار کهن احتمالاً قرن ششم هجری. از محصولات ولایت زوزن، به کرباس، ابریشم، روناس، صنعت پشم بافی و همچنین به موقعیت خوب تجاری و بازرگانی این منطقه، که با قاین و سلومک و فرجرد ارتباط داشته، اشاره نموده اند. عده بسیاری از شاعران و ادیبان عربی سرای خراسان، از ناحیه زوزن برخاسته اند و به همین دلیل آنجا را «بصره صغیره» یا «بصره کوچک» می خوانده اند. در تاریخ نیشابور الحاکم، از عالمان و بزرگان منسوب به زوزن، همچون در معجم البلدان نیز نام سه تن از محدثان و شاعران زوزن اشاره شده است؛
گرگوری جیمز راترفورد (؛ زادهٔ ) یک دونده اهل بریتانیا است که در رشتهٔ پرش طول فعالیت می کند. راترفورد در مسابقات المپیک ۲۰۱۲ به مدال طلا و در المپیک ۲۰۱۶ به مدال برنز پرش طول دست یافت. او هم چنین در مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۱۵ مدال طلا را کسب کرد.
سکیگاهارا، گیفو (به لاتین: Sekigahara, Gifu) یک شهر در ژاپن است که در استان گیفو واقع شده است. خصوصیات. سکیگاهارا ۷٬۹۶۵ نفر جمعیت دارد.
موری تروموتو (۱۵۵۳ – ۱۶۲۵) یکی از دایمیوهای (امیران محلی) ژاپن بود. او پسر موری تاکاموتو و جانشین و نوهٔ موری موتوناری بزرگ بود. او یک بار با اودا نوبوناگا جنگید اما در نهایت در برابر او شکست خورد. در تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) او در لشکرکشی تویوتومی هیده یوشی شرکت داشت و قلعه هیروشیما را بنا کرد. بدین ترتیب او را می توان مؤسس شهر هیروشیما دانست. در اوج قدرت خود در اواخر قرن شانزدهم، تروموتو ۱٫۲ میلیون ککو را کنترل می کرد. در نبرد سکیگاهارا او به عنوان فرمانده کل در برابر توکوگاوا ایه یاسو قرار گرفت، اما در صحنه نبرد سکیگاهارا حضور نداشت. تروموتو در روز جنگ در قلعه اوساکا بود. حمله به خاندان موری. حمله تویوتومی هیده یوشی به خاندان موری به دستور اودا نوبوناگا انجام شده بود. هیده یوشی از اودا نوبوناگا درخواست کمک می کرد. در نتیجه نوبوناگا شش نفر از فرماندهان خود را بسیج کرد و قصد داشت ارتش را خود رهبری کند. نوبوناگا تصمیم گرفت ابتدا آکچی میتسوهیده را به همراه ۱۳ هزار سپاهی به منطقه بفرستد و سپس خود نیز به آن ها ملحق شود. نوبوناگا با تعداد اندکی از همراهان برای استراحت در معبد هوننو در کیوتو توقف کردند. نیمه
شب ژنرال ارشد وی آکچی میتسوهیده به معبد حمله کرد و آنجا را به آتش کشید. در شب ۲۲ ژوئن یک روز پس از مرگ نوبوناگا در حادثه معبد هوننو هیده یوشی توانست قاصد آکچی میتسوهیده را دستگیر کند. این قاصد به منظور دادن خبر مرگ نوبوناگا و جلب حمایت خاندان موری فرستاده شده بود. هیده یوشی تصمیم گرفت هر چه زودتر برای مجازات و مقابله با آکچی میتسوهیده به این محاصره خاتمه بدهد. وی با مخفی نگه داشتن این خبر مرگ نوبوناگا از خاندان موری توانست با شرط هاراکیری شیمیزو مونه هارو ارباب قلعه تاکاماتسو با خاندان موری صلح کند. در خدمت هیده یوشی. پس از مرگ اودا نوبوناگا در حادثه معبد هوننو، احتمالاً با سخاوت آشکار هیده یوشی بسیار خشنود شد، تروموتو موافقت کرد، صلح کند و به هیده یوشی اجازه داد تا با سرعت خود را به آکچی میتسوهیده رسانده و وی را قبل از کسان دیگر شکست دهد. هر چند که خاندان موری پس از کشف حقیقت عصبانی شده باشند، آنها آتش بس را نشکستند و با گذشت زمان به نزدیکترین حامیان هیده یوشی تبدیل شدند. در سال ۱۵۸۳ او خدمتگزار تویوتومی هیده یوشی شد. تروموتو در حمله به شیکوکو (۱۵۵۸) و لشکرکشی کیوشو (۱۵۸۷) دو سردار خود (معروف به دو رودخانه،
کوبایاکاوا تاکاکاگه و کیکاوا موتوهارو) را برای هدایت نیروها برای هیده یوشی فرستاد. وی کشتی هایی را برای کمک به هیده یوشی در محاصره اوداوارا (۱۵۹۰) فرستاد. هنگامی که هیده یوشی به کره حمله کرد (تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲)) در سال ۱۵۹۲، تروموتو خود یک «لشکر» از سربازان را در آنجا هدایت کرد، اگرچه به نظر می رسد بیشتر اوقات او صرف جنگ با پارتیزان های کره شده است. پس از مرگ هیده یوشی، وی عضوی از شورای گوتایرو بود که توسط هیده یوشی منصوب شده بود. در نبرد سکیگاهارا. در بهار سال ۱۶۰۰ ایه یاسو آگاه شد که اوئسوگی کاگه کاتسو یکی از اعضای شورای حکومتی به قلمروی خود در شمال ژاپن برگشته و در حال تدارک نظامی و جمع آوری سامورایی هاست. او از اوئسوگی کاگه کاتسو خواست که جهت توضیح نزد او بیاید اما کاگه کاتسو نه تنها به امر او اعتنایی نکرد بلکه در جواب توکوگاوا نامه ای انتقادآمیز ارسال کرد. این برای ایه یاسو به معنای اعلام جنگ بود. در ژوئن ۱۶۰۰ ایه یاسو و نیروهایش برای جنگ با خاندان اوئسوگی به سمت آیزو در شمال ژاپن حرکت کردند. از زمان ورود ایه یاسو به قلعه اوساکا در سپتامبر سال قبل، رژیم تویوتومی توسط ایه یاسو اداره می شد و ترو
موتو چاره ای جز توافق برای این لشکرکشی نداشت. با این وجود، اعتقاد بر این است که تروموتو به شدت با اوئسوگی کاگه کاتسو برای حل مسئله حمله به ایشیدا میتسوناری توسط هفت شو با یکدیگر ارتباط و پیوند داشتند. ایه یاسو که قبل از حرکت، پیش بینی حمله از طرف میتسوناری به محل اقامت خود را کرده بود، دوست دوران کودکی خود توری موتوتادا را به همراه ۱۸۰۰ نفر سرباز جهت دفاع در قلعه فوشیمی باقی گذاشت. میتسوناری در حبس خانگی بود که اطلاع یافت ایه یاسو رهسپار جنگ شده است. او غیبت ایه یاسو را بهترین فرصت برای تجهیز قوا برای حمله به او یافت و به سرعت با دایمیوهای متحدش تماس گرفت و از آن ها خواست که از او پیروی کنند. در روز ۱۷ ژوئیه میتسوناری نخست توانست اوساکا و قلعه اوساکا را تسخیر کند. پس از آن قلعه فوشیمی محاصره شد. موتوتادا بیش از ۱۰ روز توانست قلعه را از سقوط نجات دهد. مقاومت موتوتادا و معطل نگه داشتن سپاه غربی تأثیر بسیاری در پیروزی ایه یاسو در نبرد سکیگاهارا داشت؛ زیرا از یک طرف باعث برهم ریختن نقشه ها و برنامه ریزی های سپاه غربی شد و از طرف دیگر این فرصت را برای ایه یاسو به وجود آورد تا بر روی برخی از فرماندهان سپاه غربی نفو
ذ پیدا کرده و آن ها را به سمت خود بکشد. در ۱۶ ژوئن، ایه یاسو با سپاه خود به طرف آیزو رفت، اما اندکی قبل تروموتو به هیروشیما بازگشت. تروموتو کیکاوا هیروایه و آنکوکوجی اکی را به میدان جنگ فرستاد، اما آنکوکوجی اکی با ایشیدا میتسوناری و اوتانی یوشیتسوگو دیدار کرد و تصمیم گرفت علیه ایه یاسو وارد عمل شود. در ژوئیه، سرانجام ایشیدا میتسوناری نیروهایش را جمع آوری کرد. در این زمان، ایشیدا میتسوناری طبق پیشنهاد اوتانی یوشیتسوگو مقام رهبری جنگ را به عهده نگرفت، او تروموتو را که فکر می کرد به اندازه ایه یاسو توانایی دارد، به عنوان فرمانده کل ارتش غربی انتخاب کرد. تروموتو نیز توسط آنکوکوجی اکی متقاعد شد و انتصاب خود را بدون مشورت با اعضای خاندان موری یا ملازمان ارشد به عنوان فرمانده کل پذیرفت. در نامه ای به تاریخ ۱۲ ژوئیه، سه عضو گو-بوگیو (به هیئتی پنج نفره گفته می شود که به همراه هیئت پنج نفره گوتایرو پس از مرگ تویوتومی هیده یوشی زمام امور کشور ژاپن را در دست گرفتند): مائدا گنئی، ناتسوکا ماساایه و ماشیتا ناگاموری از تروموتو خواستند که به اوساکا بیاید. در ۱۵ ژوئیه، تروموتو به محض دریافت نامه از شورای گو-بوگیو از هیروشیما خ
ارج شد و در ۱۹ ژوئیه وارد قلعه اوساکا شد. مطابق مطالب دفتر خاطرات گیئن（۱۵۵۸–۱۶۲۶ راهب سانبو-این، معبد فرعی معبد دایگو، در روز ۱۹ ژوئیه، نیروهای تروموتو ۶۰٬۰۰۰ نفر بودند. دو روز قبل از آن، در روز هفدهم، موری هیده موتو دفتر کار ایه یاسو در قلعه اوساکا را اشغال کرد و مسئول امور در غیبت ایه یاسو را از این قلعه اخراج کرد. این یکی از مهم ترین اقدامات برنامه ارتش غربی برای جلوگیری از حرکت نیروهای توکوگاوا به طرف اوساکا جهت به دست آوردن تویوتومی هیده یوری بود، اما این عملی نبود که موری هیده موتو بتواند بدون دستور تروموتو انجام دهد، بلکه تروموتو قبل از روز هفدهم که در قلعه اوساکا مستقر شد به هیده موتو چنین دستورالعملی داده بوده است. پس از ورود به قلعه اوساکا، تروموتو توسط ژنرال های مختلف به عنوان فرمانده کل ارتش غرب معرفی شد و فرماندهی ارتش متحد را بر عهده داشت. با این حال، او تا پایان جنگ در سکیگاهارا قلعه اوساکا را ترک نکرد. تروموتو، موری هیده موتو، کیکاوا هیروایه و آنکوکوجی اکی را به میدان جنگ فرستاد و ارتش موری به قلعه اوتسو در ولایت اومی حمله کردند و سپس در ۱۰ سپتامبر در کوه نانگو در سکیگاهارا مستقر شد. از طرف دی
گر، ایه یاسو نیز در اول همان ماه ادو را ترک کرد، به غرب رفت و در ۱۲ ام به گیفو رسید. هنگام اقامت در قلعه اوساکا، تروموتو برای جلوگیری از حرکت ایه یاسو به سمت غرب، نیروهایی را به تپه نانگو فرستاد و اطلاعاتی دربارهٔ بیگانگان جمع کرد. شایعات جدایی در میان فرماندهان ارتش غربی به گوش می رسید و تروموتو گزارش هایی را از آنکوکوجی اکی دریافت کرده است. با این حال، به تروموتو نیز اطلاع داده شد که کوبایاکاوا هیده آکی با ارتش شرقی مخفیانه در تماس است، اما تروموتو تا پایان نتوانست اقدامی در این باره انجام دهد. از طرف دیگر، کیکاوا هیروایه، که تصمیم به شکست ارتش غربی گرفته بود، از طریق کورودا ناگاماسا در مورد تضمین مالکیت اراضی خاندان موری با سپاه شرقی مذاکره کرد. سپس، در ۱۴ سپتامبر، هوندا تاداکاتسو و ای نائوماسا نامه ای را به کیکاوا هیروایه و فوکوبارا هیروتوشی دادند که نوشته بود قول می دهند که "ایه یاسو از تروموتو غافل نخواهد شد و همه اراضی وی را حفظ خواهد کرد. در این زمان گفته می شود که کیکاوا هیروایه بدون مشورت با ژنرال های دیگر خاندان موری توافق پنهانی کرده است. در ۱۵ سپتامبر، نیروهای غرب و شرق در سکیگاهارا درگیر شدند، ا
ما خیانت کوبایاکاوا هیده آکی و کیکاوا هیروایه ارتش غربی را شکست داد و جنگ در یک روز به پایان رسید. ارتش بزرگ خاندان موری، که در تپه نانگو مستقر شده بود، توسط کیکاوا هیروایه متوقف شده، بنابراین چاره ای جز کناره گیری و رفتن به اوساکا بدون جنگ با ارتش شرق نبود. ارتش خاندان موری که عقب نشینی کرد، وارد قلعه اوساکا، جایی که تروموتو بود، نشد بلکه در شهر اوساکا مستقر شد. وقتی خبر شکست ارتش غربی به اوساکا رسید، بحث در مورد ادامه جنگ یا صلح در میان ژنرال ها در قلعه اوساکا درگرفت. تروموتو هیده یوری را در اختیار داشت و در گزینه جنگ می توانست از قلعه اوساکا استفاده کند. علاوه بر این، تعداد زیادی از نیروهای خاندان موری بودند که بدون آسیب به اوساکا بازگشتند زیرا بسیاری از نیروهای این خاندان در جنگ اصلی شرکت نکرده بودند. ایه یاسو دو روز پس از پیروزی در جنگ، در روز هفدهم نامه ای به تروموتو فرستاد و امیدوار نشان داد که رابطه خوبی بین این دو برقرار شود و از او خواست که قلعه اوساکا را ترک کند. تروموتو نیز همچنین در تاریخ نوزدهم پاسخی برای ایه یاسو ارسال کرد و از او پرسید برای اراضی او چه اتفاقی خواهد افتاد. در نامه استناد به تار
یخ ۲۲ سپتامبر، تروموتو اظهار داشت که به شرط حفظ اراضی تحت اختیارش از قلعه اوساکا خارج خواهد شد. پس از شکست در جنگ، تروموتو ترغیب ایه یاسو را پذیرفت و در ازای حاکمیت قلمرویش، قلعه اوساکا را ترک کرد. با این حال، هنگامی که کشف شد که تروموتو به عنوان فرمانده کل ارتش غرب به طور فعال فرماندهی ارتش را بر عهده داشته است، ایه یاسو از قول خود سرپیچی کرد و او در آستانه به خطر افتادن قرار گرفت. در نهایت، به لطف تلاش های هیروایه و دیگران، او توانست از نابودی اجتناب کند، اما بسیاری از قلمروهایی که از زمان پدربزرگش در اختیار داشت، کاهش یافت. سپس، در تاریخ ۲۵ سپتامبر، هنگامی که تروموتو نامه تأیید حفظ قلمروی خود دریافت کرد و بدون اعتنا بر توصیه موری هیده موتو، تاچیبانا مونه شیگه و شیمازو یوشی هیرو که به ادامه جنگ اصرار داشتند از قلعه اوساکا خارج شد و وارد عمارت خاندان موری در کیزو شد. اعتقاد بر این است که وی یک ژنرال کمتر از حد متوسط در داخل و خارج از میدان جنگ بود، زیرا فاقد انگیزه و اراده بود. او بلافاصله پس از سکیگاهارا به ایه یاسو تسلیم شد و باعث شد بازنشسته شود. اعتقاد بر این است که اگر او در نبرد سکیگاهارا می جنگیدو یا
تویوتومی هیده یوری را به میدان جنگ می آورد، توکوگاوا ایه یاسو شکست می خورد. با این حال، او قلمروی خود را به خوبی مدیریت کرد و خاندان موری را حتی زمانی که قلمروی او به یک سوم کاهش یافته بود با موفقیت در کنار هم نگه داشت.