Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شَهشَهان یکی از محله های قدیمی و تاریخی شهر اصفهان است. محور شهشهان واقع در شمال مسجد عتیق است که از خیابان ابن سینا شروع و به مسجد جامع و سپس به میدان امام علی ختم می شود. عناصر شاخص این محله عبارتند از: حسینیه شهشهان و بقعه شهشهان و آرامگاه شاه علاءالدین محمد، حمام قاضی، مسجد صفا، مجموعه خانه های تاریخی، بازارچه علامه مجلسی، کتابخانه، مقبره علامه مجلسی و مسجد جامع اصفهان. شهشهان واقع در اصفهان خیابان ابن سینا. جمعیت این محله (بلوک آماری) در سال 1401، 5907 نفر با تراکم 82 نفر در هر کیلومتر مربع بوده است. پیشینه. شهشهان قدمتی حدود ۷۰۰ سال دارد و همان طور که از نامش برمی آید در آن زمان شاهنشین شهر اصفهان بوده و بیشتر رجال و معتمدین شهر در این منطقه سکونت داشتند. بقعه شهشهان یکی از بناهای تاریخی اصفهان و مربوط به دوره تیموریان است که در شمال شهر اصفهان، در کنار مسجد جامع در خیابان ابن سینا، کوچه مسجد صفا، فلکه شهشهان واقع شده و به همین علت کوی اطراف آن را محله شهشهان می گویند. این بقعه آرامگاه یکی از عرفای قرن نهم هجری به نام بقعه شهشهان أرامگاه شاه علاءالدین محمد است. در سالهای اخیر، بخصوص بین سالهای ۱۳۱۰ تا ۱
۳۴۰ خورشیدی، بنای تاریخی شهشهان تحت سرپرستی حسین شهشهانی که آرامگاه او در همین بقعه است و همکاری برادر وی مرتضی شهشهانی که از خانواده شاه علاءالدین محمد هستند، مورد تعمیر و ترمیم قرار گرفت.
آرسن ارالیف (زادهٔ ۱۵ مهٔ ۱۹۹۰) ورزشکار مرد رشتهٔ کشتی فرنگی اهل کشور قرقیزستان است. او قهرمان مسابقات قهرمانی کشتی آسیا در سال ۲۰۱۱ است. او در دو دوره بازی های المپیک ۲۰۱۲ لندن و ۲۰۱۶ ریو حضور داشته است که در المپیک ۲۰۱۶ ریو به مقام پنجم رسید. او در المپیک ۲۰۱۶ ریو در وزن ۵۹ کیلو حاضر بود که در مسابقه اول از اسماعیل بوررو کشتی گیر کوبایی شکست خورد و با توجه به حضور این کشتی گیر در فینال، به دیدار شانس مجدد رفت. او در اولین مسابقه شانس مجدد وانگ لومین از چین را شکست داد و به دیدار رده بندی راه یافت. وی در دیدار رده بندی به المورات تاسمورادوف کشتی گیر ازبکستانی باخت و پنجم شد.
فرانک مولینارو ورزشکار مرد رشتهٔ کشتی آزاد متولد ۲۷ دسامبر ۱۹۸۸ در کشور آمریکا است. او در المپیک ۲۰۱۶ ریو در وزن ۶۵ کیلو حاضر بود که در دور اول ماگومدمراد گادژیف از لهستان را شکست داد اما در دور بعد از طغرل عسگراف کشتی گیر آذربایجانی شکست خورد و با توجه به حضور این کشتی گیر در فینال، به دیدار شانس مجدد رفت. او در مرحله شانس مجدد آندری ویاتکوسکی از اوکراین را شکست داد اما در دیدار رده بندی به فرانک چامیزو کشتی گیر ایتالیایی باخت و پنجم شد.
برینگیا (تلفظ در انگلیسی، برینجیا) منطقه ای است که دانشمندان معتقدند در حدود ۱۰٬۰۰۰ سال پیش از اینکه انسان به قارهٔ آمریکا راه یابد نیاکان بومیان آمریکا در آنجا می زیستند. آن ها می گویند در نقطهٔ اوج آخرین عصر یخبندان، قسمت مرکزی آن ملایم ترین منطقه و راحت ترین مکان برای زندگی در عرض های جغرافیایی بالاتر بوده و به مکانی مناسب برای گروهی از مردم تبدیل شده بود که بتوانند در آن سکنی گزینند. وقتی یخ ها ذوب شدند، ساکنان برینگیا به سمت آمریکای شمالی پخش شدند و در درازای خط ساحلی حرکت کرده و از راه گذرگاه های عاری از یخ به درون آمریکا راه یافتند. اصطلاح "برینگیا" توسط گیاه شناس سوئدی اریک هولتن در سال ۱۹۳۷ ابداع شد. او این منطقه را که شامل یک پل زمینی است که اکنون زیر تنگهٔ برینگ مدفون است به عنوان پناهگاهی برای گیاهان و بوته های توندرا پیشنهاد کرد. گرده ها، حشرات و دیگر بقایای گیاهی بدست آمده از رسوبات زیر دریایی برینگ نیز این تصویر را تأیید می کنند. در درازای عصر یخبندان، برینگیا مانند بیشتر سیبری و شمال و شمال شرقی چین بود و یک یخچال طبیعی به شمار نمی رفت چرا که در این منطقه بارش برف بسیار سبک بود. این منطقه یک م
رتع استپی بود که به مانند یک پل با صدها کیلومتر پهنا قاره های آسیا و آمریکای شمالی را به هم پیوند داده بود. بخش های بیرونی تر برینگیا که اکنون بخشی از آلاسکا و شرق روسیه را تشکیل می دهند به احتمال زیاد استپ های علفی خشک تری بوده اند که ماموت های پشم آلود و ببرهای چاقودندان و دیگر حیوانات شکارچی در آن زندگی می کردند. این منطقه دو منبع اساسی دارد که دیگر مناطق قطبی فاقد آن هستند: «گیاهان چوبی برای ایجاد آتش» و «حیواناتی برای شکار». میان ۲۸ تا ۱۸ هزار سال پیش یخچال های طبیعی بخش عمدهٔ آمریکا و آسیای شمالی را پوشانده بود و جلوی مهاجرت انسان ها به آمریکای شمالی را می گرفت. اعتقاد بر این است که در زمانی پس از ۱۶٬۵۰۰ سال پیش، پیش از شکل گرفتن قارهٔ آمریکا در اواخر آخرین بیشینهٔ یخچالی که یخچال های طبیعی راهی را که پیش تر در جنوب ذوب شده را مسدود کردند، جمعیتی بیش از چند هزار نفر در درازای نقطهٔ اوج آخرین یخبندان از شرق سیبری به برینگیا وارد شدند. اما در حدود ۱۱٬۰۰۰ سال پیش این پل با دریا پوشیده شده بود. منطقهٔ جغرافیایی. طبق تعریف امروزی برینگیا به منطقه ای از خشکی ها و دریاها گفته می شود که محدودهٔ آن از غرب به رود
لنا در روسیه؛ و از شرق به رود مکنزی در کانادا؛ از شمال به مدار ۷۲ درجه شمالی در دریای چوکچی و از جنوب به نوک شبه جزیرهٔ کامچاتکا محدود شده است. و شامل دریاهای چوکچی، برینگ، تنگه برینگ و شبه جزیره های چوکچی و کامچاتکا در روسیه و همچنین آلاسکا در ایالات متحدهٔ آمریکا است. این منطقه بر روی صفحهٔ آمریکای شمالی و سرزمین سیبری در شرق رشته کوه چرسکی قرار دارد. از لحاظ تاریخی منطقهٔ برینگیا یک پل خشکی را تشکیل داده بود که تا پهنا داشت و در بیشترین حد خود منطقه ای معادل به بزرگی مجموع بریتیش کلمبیا و آلبرتا را تحت پوشش قرار می داد. تنها خشکی قابل مشاهده از بخش مرکزی پل خشکی برینگ امروزه جزایر دایمید و جزایر پریبیلوف (شامل جزیره های سنت پل، سنت جورج) و جزیره های سنت لارنس و کینگ هستند. سکونت انسان. پل خشکی برینگ مسیری است که برای مهاجرت انسان از آسیا به آمریکا در حدود ۲۰٬۰۰۰ سال پیش بدیهی شمرده می شود. این معبر باز از مناطق آمریکای شمالی قطب شمال پیش از ۱۲٬۶۰۰ سال پیش با یخ پوشیده شده بود و برای مهاجرت انسان بیش از حد بی ثمر و غیرحاصلخیز بود. یک مطالعهٔ علمی نشان داده است که در فرزندان امروزی مهاجران آن زمان تنها اثر
۷۰ نفر را به عنوان اثر بنیانگذار اثر می توان یافت (این که تنها ۷۰ نفر موفق به مهاجرت به شمال آمریکا شده اند بد تعبیر کردن ساده اندیشانه نتایج این پژوهش است). یک مطالعهٔ منتشر شده در سال ۲۰۰۷ نشان می دهد که مهاجرت به پل خشکی برینگ ۱۲٬۰۰۰ سال پیش رخ داده و همهٔ مهاجران در سراسر این منطقه از سیبری شرقی آمده بودند. نویسندگان این مقاله توجه می دهند که نوع ژن منحصر به فرد بومیان در سراسر هر دو قاره نشان می دهد که نخستین انسان ها در آمریکا از یک مهاجرت واحد یا از دفعات متعدد از یک منبع واحد آمده اند و نه در موج مهاجرت های متعدد از منابع مختلف. در این مطالعه پژوهشگران ژنتیک متوجه شدند که تقریباً تمام بومیان آمریکا در شمال و جنوب آن در دی اِن اِی میتوکوندریایی خود موتاسیون هایی ژنتیکی مشابهی دارند. دی اِن اِی میتوکوندریایی به معنی اطلاعات ژنتیکی است که در سیتوپلاسم تخم حمل می شود و از طریق خط مادری به فرزند منتقل می گردد. هیچ یک از موتاسیون ها در جمعیت های آسیایی که بر اساس فرضیهٔ فوق ریشهٔ بومیان آمریکا هستند وجود ندارد. شواهد ژنتیکی نیز نشان می دهد که برخی جمعیت های شمالی مثل قوم «اینویت» به احتمال زیاد در موج دوم ب
ه منطقه وارد شدند که جدا از موج اول و ورود نیاکان بومی آمریکا است. با توجه به سرعت بروز این گونه جهش ها، یافته های بدست آمده دلالت بر آن دارد که یک جمعیت پایهٔ بومیان آمریکایی باید هزاران سال پیش از پراکنده شدن در سرتاسر آمریکا جدا شده باشد.
کُرک جَنین () عبارت است از موهای ظریف و نرم و پشم مانندی که روی سر و صورت و پیشانی جنین و نوزاد نارس می روید. کرک جنین معمولاً در حدود هفته شانزدهم دوره بارداری می روید و در هفته بیستم به فراوانی وجود دارد. کرک جنین معمولاً در ماه هفتم یا هشتم آبستنی یعنی پیش از زایمان می ریزد اما گاه به هنگام زایش هنوز دیده می شود. در این صورت، کرک جنین طی چند هفته خودبه خود ریخته و محو می شود. در نوزاد و کودک، پس از ریختن کرک جنین، موهای ریز و غیردائمی به نام ریزمو جای آن را می گیرد.
مَته تَن سانان نام یک راسته از فرمانرو آغازیان است. خانواده مته تنان یا تریپانوزوماتیدها (Trypanosomatidae) در این راسته قرار دارد.
بیوکو (به انگلیسی:Bioko؛ همچنین با املای Bioco؛ در اروپا به طور سنتی به نام فرناندو پو Fernando Pó که از دوره استعمار پرتغالی نامیده می شد) یک جزیره با ۳۲ کیلومتر عرض و ۷۰ کیلومتر طول در سواحل غربی آفریقا و بخش بیشتر شمالی سواحل گینه استوایی است. ازنظر زمین شناسی یک آتشفشان است که قله آن پیکو بسیل با ارتفاع می باشد. جمعیت و مساحت. در سرشماری سال ۲۰۱۵ جمعیت آن ۳۳۴٬۴۶۳ نفر بوده است (نتایج اولیه) و مساحت آن را پوشش می دهد. این جزیره در کامرون در خلیج بیافرا در بخشی از خلیج گینه واقع شده است.
صالح بن احمد کُومُلادی/کوملابادی همدانی با کُنیهٔ "ابوالفضل"، همچنین شهرت یافته به ابوالفضل، حافظِ همدانی (۹۱۵–۹۹۴م) (نسب: صالح بن احمد بن محمد بن احمد، تمیمی کُومُلادی همدانی) فقیه حنفی، محدث و حافظ حدیث ایرانی در سدهٔ چهارم هجری/دهم میلادی بود که بسیار عمر کرد. نوشته هایی در علم حدیث نگاشت؛ "طبقات الهمذانیین" و "سنن التحدیث".
صالح بن احمد، تُمُرتاشی غزی همچنین با نسبِ "عُمَری" (۱۷۱۵م) فقیه حنفی و تاریخ نگار شامی فلسطینی بود. اثری از او با عنوان "فی بلاد الشام" (در سرزمین شام) در ۱۵ صفحه به خطش در کتابخانهٔ سلیمانه بوده است که در آن به اخبار فلسطین پرداخته.
ایوان آندریویچ کریلوف به انگلیسی: Ivan Andreyevich Krylov؛ به ؛ زاده: ۱۳ فوریه ۱۷۶۹ – درگذشت: ۲۱ نوامبر ۱۸۴۴) بهترین و شناخته شده ترین افسانه پرداز و حکایتنویس اهل روسیه است او احتمالاً بزرگترین لطیفه پرداز در میان همه نویسندگان روس است. او در آثارش، اغلب ناکارآمدی بوروکراسی حاکم بر جامعه را که مانع رشد اجتماعی بود نقد می کرد. خلاقیت کریلوف افسانه پرداز، به تمامی و به گونه ای هماهنگ با جهان هنری ضرب المثل ها، داستان ها و مثل های روسی رابطه دارد؛ این خلاقیت عبارات استعاره آمیز را وارد گنجینهٔ زبان روسی کرده که بسیاری از آن ها ضرب المثل شده اند. زبان افسانه های کریلوف برای پوشکین، گریبایدوف، گوگول و دیگر نویسندگان روس نوعی الگو محسوب می شد. لنین از الگوها و موضوعات بیان افسانه های کریلوف استفاده کرد. افسانه های کریلوف به بیش از ۵۰ زبان زنده دنیا ترجمه شده اند. کریلوف ابتدا یک نمایشنامه نویس و روزنامه نگار بود تا اینکه در ۴۰ سالگی استعداد واقعی خود را کشف کرد. در حالی که بسیاری از حکایت های اولیه او برداشت های آزادانه ای از ازوپ و لافونتن بودند بعدها کار اصلی او خلق حکایت هایی شد که اغلب رگه ای از طنز داشتند. اف
سانه های کریلوف مانند «گرگ و گوسفندان»، «مرگ و میر وحشیان»، «رقص ماهی ها» و بسیاری دیگر رابطهٔ توده های مردم را با بی عدالتی اجتماعی نشان می دهند، و بسیاری از آن ها به طور مستقیم ضد دولت استبدادی خودکامه آن زمان بودند و علیه چپاولگری کارمندان اداری جهت گیری داشتند. در حقیقت در این افسانه ها مانند «اسب و سوار» و «خوشه» که در بردارندهٔ توجیه فروتنی در برابر فرمانروایان بود، ناپیوستگی دیدگاه های سیاسی کریلوف بیان شده، هرچند در اصل، دموکراسی عمیق، بیان اخلاقی ایده آل ملت، محکومیت خودپرستی و دو رویی جامعه درباری (افسانه های «کشاورز و رودخانه»، «برگ ها و ریشه ها» و غیره) در آثار وی بی نتیجه باقی مانده است. در نیروی اخلاقی ملت باور افسانهٔ وی نفوذ کرده و با با موضوع جنگ میهنی سال ۱۸۱۲ ارتباط دارد («کلاغ و مرغ»، «گرگ در سگدونی»، «جدایی» و غیره). در مقابل شمای سنتی ژانر، شخصیت های استعاری- مشروط افسانه های کریلوف در خود خط مشی انسان های واقعی را به همراه دارند؛ کریلوف آن ها را در منظر وسیع ملت روس می گنجاند، در حالی که طبقات اجتماعی گوناگون – از تزار گرفته تا چوپان – را توصیف می کند. با افسانه های کریلوف در ادبیات روس
، کلام زنده ملی وارد شد. زندگی و آثار. ایوان در ۱۳ فوریه ۱۷۶۹ در مسکو به دنیا آمد اما دوران کودکی او در شهر اورنبورگ و در تِوِر (این شهر از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۹۰ کالینین نام داشت) سپری شد. پدر او یک افسر برجسته ارتش بود که در ۱۷۷۵ از خدمت در ارتش استعفا داد و در ۱۷۷۹خانواده بینوای خود را ترک کرد. ایوان خیلی زود با فقر آشنا شد. نوجوانی بیش نبود که مجبور شد به عنوان کمک دفتردار کار کند. با زندگی در سن پترزبورگ کار دولتی یافت و کارمند خرده پای مجلس شد. او فقدان تحصیل منظم را با یادگیری مستقل ادبیات، ریاضی و زبان های فرانسه و ایتالیایی جبران کرد. در ۱۴ سالگی اپرای کمدی «قهوه جوش» را نوشت که در آن به گونه ای زنده، خلق و خوی سرواژهای شهرستانی را بیان می کرد. در سال های ۱۷۸۸–۱۷۸۶ کمدی «خانوادهٔ مجنون»، «خیالباف در راهرو» و «شیاطین» را که توخالی بودن و فساد اخلاقی دربار پایتخت را استهزا می کردند و تراژدی «فیلاملا» که مخالف استبداد بود را خلق نمود. کریلوف در سال ۱۷۸۹ اقدام به چاپ مجله «پست ارواح» کرد و در آن نوشته های هجوی خود را منتشر نمود که با شجاعت عیوب جامعه درباری و سوءاستفاده دستگاه های اداری را افشا می کرد. کریلوف
در فعالیت های روزنامه نگاری و هم چنین در داستان «کاییب» و دیگر نوشته های خود همانند ادامه دهنده طنز فرهنگی نوینکوف عمل می کرد. طنز شجاعانه کریلوف موجب نارضایتی کاترین دوم شد. او از فعالیت های ادبی منع و چند سالی در شهرستان پنهان شد. در سال ۱۸۰۰–۱۷۹۹ «تراژدی- خنده» که اثری نیش دار ضددولتی بود را نوشت. کریلوف تنها در سال ۱۸۰۶ توانست به سن پترزبورگ بازگردد. در سال ۱۸۰۷–۱۸۰۶ کمدی «دکه مد» و «درسی برای دختران» را نوشت که سرسپردگی دربار را به استهزا می گرفت و موفقیت بزرگی به همراه داشت. در سال های ۱۸۴۱–۱۸۱۲ به عنوان کمک کتابدار در کتابخانه عمومی امپراتوری خدمت کرد. در سال ۱۸۰۹ اولین کتاب افسانه کریلوف به چاپ رسید که سرآغاز فعالیت کاری او به عنوان افسانه نویس شد. نظر دیگران. نیکلای گوگول در مورد افسانه های کریلوف را «کتاب خردمندی خود ملت» بیان کرده است. اصالت راستین، زبان لایزال و خوش نقشِ به نوبه خود ثروتمند، خلاقیت کریلوف را در اوج پیشرفت افسانهٔ روسی و او را در ردیف سرآمدان جهانی این ژانر قرار دادند. الکساندر سرگی یویچ پوشکین خصوصیت عمیق ملی افسانه های کریلوف را که در «شادی در حیله گری عقل، شوخ طبعی و استعداد خوش
نقش بیان می شود» می بیند. پوشکین خاطر نشان می کند کریلوف بر خلاف پیشینیان خود که در افسانه نکته اخلاقی آموزنده ای را رأس کار خود قرار می دادند، افسانه ای با طنز و با ارزش کمدی خلق کرد. ویساریون بلینسکی در مورد افسانه «کشاورز و گوسفند» اثر کریلوف می نویسد «تصویر شاعرانهٔ یکی از وجوه جامعه، کمدی کوچک، که در آن شخصیت های فعال حقیقتاً بی اندازه خاص و رعایت شده هستند.» در این باره استعداد راهکار واقع بینانهٔ نویسنده به واقعیت ختم می شوند. ترجمه فارسی. نخستین ترجمه فارسی از آثار ایوان کریلوف با عنوان «حکایات کریلوف» ترجمه گیورگیس آقاسی در سال ۱۳۴۷ توسط انتشارات پدیده منتشر شد. این ترجمه دارای متنی روان و مناسب بزرگسالان و اطفال است. کتاب «حکایات تمثیلی» اثر ایوان آندریویچ کریلوف توسط بهروز عزبدفتری به فارسی برگردانده شده که در ۲۷۲ صفحه، از سوی نشر نیلوفر منتشر شده است.
صالح الجزایری (۱۸۲۴–۱۸۶۸م) (نسب کامل: صالح بن احمد بن موسی، مغربی الجزائری سمعونی) فقیه مالکی الجزایری در سدهٔ نوزدهم میلادی/سیزدهم هجری و پدر طاهر الجزایری بود. در وغلیس در غرب الجزایر به دنیا آمد و هنگامی که فرانسویان الجزایر را استعمار کردند (۱۸۴۷م/ ۱۲۶۴ق)، به دمشق هجرت کرد و همان جا درگذشت. از آثار او؛ "تاریخ" که سمبولیک نگاشته شد، منظومه ای در "فقه" و "شرحِ" آن، رساله ای در "اختلاف مذهب"، رسائلی در علم با عنوان "میقات".
صالح اسماعیل جَودَت (۱۸۷۵–۱۹۴۵) (نسب: صالح بن اسماعیل جودت بن صالح) قانون دان مصری که در دادگاه های محلی به وکالت و قضاوت پرداخت. خاستگاهش از بنی شیبانی های مکّه بود که جدِّ دومش به دلایل سیاسی تبعید شده بود. جودت در مدرسهٔ خدیویه درس خواند و در دانشگاه پاریس در حقوق ادامه داد. آثاری نگاشت: "راهنمای مدرنیته در کشور مصر"، "مصر در سدهٔ نوزدهم"، "امت ملایو" و حدود پانزده رمان ادبی را ترجمه کرد. او عضو بسیاری از گروه های علمی مصری و اروپایی بود. در سال ۱۹۲۵ از قضاوت و وکالت بازنشسته شد. خیرالدین زرکلی تاریخ تولد و درگذشت او را از روی حوادث تاریخی برآورده و ذکر کرده که بارها با او در قاهره هم نشین بوده.
خطای تک واحد به انگلیسی Error Off-by-one یک خطای منطقی می باشد که مربوط به کرانه اجرای شرط در برنامه نوشته شده (با هر زبان برنامه نویسی) می باشد. این خطا را به این صورت نیز توصیف می کنند: "that extra inch you didn't really want" یعنی آن مقدار اضافی که اجرا شده ولی مد نظر تو نبود. برای درک بهتر این خطا حالت زیر را در نظر بگیرید: برنامه نویسی می خواهد یک حلقه را بنویسید که ۵ بار اجرا شود. فرض کنید شروع حلقه حالت n و پایان آن m است و برنامه نویس چنان فرض می کند که میزان شمارش این حلقه به این صورت است: m-n که اگر n را برابر صفر و m را برابر ۴ در نظر بگیریم، طبق فرض برنامه نویس این حلقه ۴=۰–۴ بار اجرا می شود و حلقه آن به این صورت نوشته شده است: for (i=0;i&lt;=4;i++) ولی با کمی دقت می توان فهمید که این حلقه ۵ بار اجرا می شود نه ۴ بار و مشکل محاسبات منطقی برنامه نویس بود چون تعداد بار اجرای حلقه به صورت m-n+1 حساب می شود. این خطای منطقی که در برنامه رخ داده Off-by-one نامیده می شود و در مراحل بعدی برنامه می تواند محاسبات را بهم زده و نتیجه برنامه را به کلی تغییر دهد (خروجی خارج از انتظار برنامه نویس باشد). منابع. De
itel and Deitel, ″ Python for Programmers: with Big Data and Artificial Intelligence Case Studies″, Prentice Hall, 2019.
کریشتاوائو فریرا (۱۵۸۰–۱۶۵۰) یک مبلغ مسیحی پرتغالی عضو انجمن عیسی بود که در جریان اقدامات ضد مسیحیت در ژاپن تحت شکنجه قرار گرفت و از آن پس به ارتداد روی آورد. وی در تورس ودراس پرتغال متولد شده و سپس به آسیا فرستاده شد، در ژاپن در سال های (۱۶۰۹–۱۶۳۳) او به رهبر پیروان انجمن عیسی که در مورد ظلم و ستم شوگون سالاری توکوگاوا قرار داشتند، تبدیل شد. در دوران شوگون سالاری توکوگاوا، مبلغان مسیحی و پیروان ژاپنی آنها قتل عام شدند. مقامات نگران بودند که این دین پیروان خود را به جای امپراتور یا شوگون، به ملل مسیحی وفادار کند. اوایل زندگی و شغل. فریرا که در حدود سال ۱۵۸۰ در تورس ودراس پرتغال به دنیا آمد، به آسیا فرستاده شد، جایی که او از سال ۱۶۰۹ تا ۱۶۳۳ در ژاپن، که در آن زمان توسط شوگون سالاری توکوگاوا اداره می شد، یک مبلغ بود. در ۱۶۳۳، فریرا دستگیر شد و مسیحیت را پس از شکنجه کنار گذاشت و به معروف ترین «کشیش مرتد» تبدیل شد. او نام خود را به ساوانو چوآن (沢野 忠庵) تغییر داد و به مقامات ژاپنی با آگاهی از فلسفه ها و علوم غربی کمک می کرد. او نام خود را در یک معبد بودایی، مطابق با قانون ژاپن آن زمان ثبت کرده، و خود را یک عضو از ف
رقه ذن نامید اما چنانچه از نوشته های خود فریرا بر می آید، او فلسفهٔ قانون طبیعی را پذیرفته بوده است. پس از ارتداد او با یک زن ژاپنی ازدواج کرد و چندین کتاب، از جمله رساله در اخترشناسی و پزشکی نوشت، که به طور گسترده ای در دوره ادو توزیع شد. او همچنین متهم است که یک کتاب خصوصی در مورد دین در سال ۱۶۳۶، نوشته که عنوان آن را「顕 疑 録」 (فریب نازل شده) گذاشته است اما این کتاب برای مدت ۳۰۰ سال منتشر نشد و هنوز برخی از چالش ها در مورد اینکه این کتاب را چه کسی نوشته وجود دارد. او در دادگاه های دولتی دیگر مسیحیان دستگیر شرکت می کرد و اغلب در فومیئه، که به موجب آن به کسانی که مشکوک به مسیحی بودند دستور داده می شد که بر روی یک تصویر از عیسی مسیح ایستاده و آن را پایمال کنند، حضور داشت. فریرا در ناگاساکی در سال ۱۶۵۰ درگذشت. داستان هایی وجود دارد که فریرا در پایان زندگی خود ارتداد خود را پس گرفت و به شهادت رسیده، اما هیچ مدرکی برای تایید یا رد سرنوشت واقعی او وجود ندارد. نویسنده کتاب اندو شوساکو در رمان سکوت شخصیت او را پس از ارتداد نگاشته است.
حسن سعید کَرمی (۱۹۰۵–۵ مه ۲۰۰۷) گوینده رادیو، ادیب و زبان شناس فلسطینی بود که برنامهٔ رادیویی ادبی پُرآوازهٔ "قول علی قول" را اجرا می کرد و فرهنگ نامه های انگلیسی-عربی را گردآورد. در طولکرم زاده شد و همان جا و در قدس و دمشق درس خواند. در الرمله و قدس آموزگار شد، سپس سال های بسیاری در بی بی سی کار کرد و از سال ۱۹۹۰م در امان، اردن ساکن شد و همان جا درگذشت. "الهادی الی لغة العرب" فرهنگنامه ای در چهار جلد، "قول علی قول" در دوازده جلد، "المغنی، المغنی الوسیط، المغنی الوجیز، المغنی الفرید، المنار، المغنی الکبیر، المغنی الاکبر" که قطورترین فرهنگنامهٔ انگلیسی-عربی است؛ از جمله آثار اوست. کتابخانهٔ شخصی او ۷۵۰۰ مورد را شامل می شد که به کتابخانهٔ شومان در امان هدیه کرد. کتاب های شخصی عربی او را ورثه اش به دانشگاه اسلامی غزه هدیه دادند.
حسن کرمی (زادهٔ ۱۳۳۹ ارومیه) سرتیپ پاسدار فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است که از آبان سال ۱۴۰۳ معاون عملیات فرماندهی انتظامی است. کرمی همچنین از سال ۱۳۹۱ تا ۱۴۰۳ فرماندهی یگان های ویژه فراجا را برعهده داشت. کرمی در سال ۱۳۵۸ به سپاه پاسداران پیوست و در خلال جنگ ایران و عراق از اعضای این نهاد بود. وی در سال ۱۳۸۴ به نیروی انتظامی منتقل شد و در سال ۱۳۹۸ درجه سرتیپی را دریافت نمود. ‎ در پاییز۱۴۰۰ وزارت خزانه داری آمریکا، حسن کرمی را به جرم «سرکوب شهروندان بی گناه، مخالفان سیاسی و اعتراضات صلح آمیز» تحریم کرد. روز دوشنبه ۱۸ مهر ۱۴۰۱ دولت بریتانیا وی را در واکنش به مرگ مهسا امینی و سرکوب اعتراضات سراسری تحریم کرد. سوابق نظامی. از مسئولیت های حسن کرمی پیش از انتصاب وی به فرماندهی یگان ویژه ناجا، می توان به فرماندهی بسیج استان اردبیل به مدت چهار سال، فرماندهی نیروی انتظامی استان آذربایجان غربی به مدت پنج سال و همچنین فرماندهی نیروی انتظامی استان اصفهان به مدت دو سال اشاره کرد. حسن کرمی در جنگ هشت ساله ایران و عراق نیز حضور داشته و در این سال ها عمدتاً در «قرارگاه حمزه سیدالشهدا» ارومیه فعالیت می کرد. وی که برا
ی اولین بار در هجده سالگی اسلحه به دست گرفته است، در توصیف اولین تجربه نظامی خود روایت می کند که «در منطقه ما گروه های ضدانقلابی که توسط حزب بعث در عراق آموزش دیده بودند، به پاسگاه و پادگان ها حمله و آن را خلع سلاح می کردند. متأسفانه پادگان مهاباد را هم گرفته بودند و من در تاریخ ۲۸ بهمن ۱۳۵۷ برای محافظت از لشکر ۶۴ ارومیه مأمور شدم.» او طی گفتگویی با «رادیو سرو» با مرور خاطراتش از سالهای جنگ ادامه می دهد «قرارگاه حمزه مسئولیت تأمین امنیت داخلی را برعهده داشت و حزب دموکرات و کومله شمال غرب ایران را ناامن کرده بود و از این جهت کار در قرارگاه حمزه «سخت» بوده است. وی در ادامه این گفتگو به اولین فرمانده قرارگاه حمزه اشاره کرده و اضافه می کند: با فرماندهی محمد بروجردی در قرارگاه حمزه «به آسانی» توانستیم به تعبیر روح الله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی «صف مردم را از ضدانقلاب جدا کنیم.» حسن کرمی؛ فرمانده «یگان ویژه». یگان ویژه فراجا که از آن به عنوان نیروهای «واکنش سریع» نیز یاد می شود، یکی از رسته های عملیاتی پلیس ایران است که همزمان با تشکیل نیروی انتظامی در سال ۱۳۷۰ فعالیت خود را جهت تأمین امنیت داخلی کشور آغاز کر
د.وظیفه اصلی این یگان، کنترل اجتماعات و مأموریت عمده نیروهای آن، حضور در کانون های اعتراضات خیابانی است. گفته می شود که ایفای نقش مأموران یگان ویژه در این اجتماعات، پس از کلانتری و یگان امداد- در گام سوم- صورت می گیرد. برای بررسی و درک چرایی طرح پروژه «یگان ضد اعتراض مردمی» در یگان های ویژه ناجا باید به سخنان فرمانده کنونی آن در رابطه با تظاهرات خیابانی سال ۱۳۸۸ نگاه کرد. حسن کرمی در سال ۱۳۹۳ طی مصاحبه ای با اشاره به ضرورت تغییر رویه (اجتماعی شدن) یگان ویژه، گفته بود که در جریان اعتراض های بعد از انتخابات ۱۳۸۸ «خطاهایی» از یگان ویژه سر زده و نیروی انتظامی برای «جبران» آن وارد عمل شده اما «خیلی از مردم» پیشنهاد نیروی انتظامی برای جبران خسارت را قبول نمی کردند و این ناشی از «مردمی نبودن» یگان های ویژه بود. در واقع اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۸ که از آن به عنوان «بزرگ ترین راهپیمایی مخالفان در تاریخ سی ساله جمهوری اسلامی» یاد می شود، رویکرد یگان ویژه ناجا در مواجه با ناآرامی ها را به چالش کشیده و به سوی تغییر رویه سوق داده است. یک سال پس از اعتراضات ۸۸، شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه ۱۹۲۹ ر
ا صادر و قانون «سیسادا» را تصویب کرد. در مقدمه این قانون که تحریم هایی را علیه جمهوری اسلامی اعمال کرد، آمده بود: «دولت ایران همچنان به نقض جدی، منظم و مداوم حقوق بشر ادامه می دهد و چنین موارد نقضی پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران در خرداد ۱۳۸۸ افزایش یافته است». وزیرخارجه وقت آمریکا، هیلاری کلینتون نیز به «واشینگتن پست» اعلام کرده بود که این قطعنامه در حمایت از جنبش سبز صادر شده است. حسن کرمی طی مصاحبه ای در سال ۱۳۹۳، یعنی دو سال پس از انتصاب به فرماندهی پلیس ویژه به ارزیابی عملکرد نیروهای آن در جریان اعتراضات ۸۸ پرداخته بود. او در این رابطه اعلام کرده «بحران با حجم وسیع در سال ۸۸ ما را برآن داشت که تجهیزات لازم را داشته باشیم» و با تشریح این تجهیزات در ادامه گفته بود: «قبل از درگیری با باتوم و سپر، می توان با ابزار صوتی و نور که در کشورهای مختلف دنیا برای کنترل اعتراضات به کار می رود، استفاده کرد.»؛ اهمیت این سخنان آنجا است که شمار قابل توجهی از کشته شدگان ۸۸، بر اثر درگیری فیزیکی، ضرب و شتم و اصابت باتوم جان خود را از دست داده اند. برخی از مخالفان بر این باورند که به رغم ادعای حسن کرمی، مبنی بر ارائه چهره
واقعی (مردمی) یگان ویژه و به حداقل رساندن آسیب ها در مواجه با ناآرامیهای اجتماعی،در همچنان بر همان پاشنه می چرخد و تاکنون حضور یگان ویژه برای مردم معترض چهره ای جز خشونت، سرکوب، وحشت و کشتار نداشته است. فرمانده یگان ویژه فراجا اما ایجاد رعب و وحشت را نیز بخشی از «پروژه اجتماعی کردن یگان ویژه» عنوان و اشاره کرده است «یگان ویژه مصداق واقعی اشدأ علی الکفار و رحما بینهم است.» به اعتقاد او «نمی توان گفت که مردم از ما می ترسند چرا که در صدد هستیم ترس و وحشت را از آنها دور و به دل دشمنان شان وارد کنیم.» وی اما در جایی دیگر در این رابطه اظهار می کند «دشمنان (معاندین، سلطنت طلب ها و منافقین) به صورت مستمر و با برنامه به دنبال نا آرامی و ایجاد رعب و وحشت با هدف آسیب به یگان های ویژه هستند فارغ از اینکه این یگان با بهره گیری از ظرفیت مردمی خود اجازه خودنمایی به بدخواهان نخواهد داد.» سرکوب اعتراضات مردم. تیراندازی به معترضان در تجمع کارگران شهرداری منطقه شش اهواز در اعتراض به معوقات حقوقی و گروهی از مردم ساکن منطقه غیزانیه اهواز و حمله به مردم در تجمع سوگواران شجریان در سال ۱۳۹۹، شلیک به معترضان در روستاهای منطقه کهمان
و درتنگ علیا در الشتر استان لرستان در بهار و سرکوب معترضان همزمان با اعتراضات تابستان ۱۴۰۰ خوزستان تنها چند نمونه از گزارش هایی است که حضور پررنگ یگان ویژه در اعتراضات مردمی را نشان داده است. با این وجود حسن کرمی در پاییز ۱۴۰۰ اعلام کرد مأموریت های آن ها در این سال ها «محدود و به ندرت» بوده است. کرمی «رسانه های بیگانه» را عامل حساسیت عمومی به «سرکوب» اعتراضات مردمی در ایران خوانده و معتقد است «سرکوب را بیشتر ضدانقلاب مرفه و بی درد خارج نشین، در بلندگوهای اهدایی آمریکای جنایتکار و انگلیس حیله گر تبلیغ می کنند، آن ها نسبت به کلمه سرکوب خیلی حساس هستند». کرمی استفاده پلیس ویژه از سلاح کشنده در مقابله با اعتراضات خیابانی را قویا تکذیب کرده و هر نوع رفتار خشونت آمیز با مردم معترض در خیابان را به دشمنان نسبت داده است. به گفته این مقام ارشد نظامی وجود اسلحه جنگی در بحران های اجتماعی «خطرناک» و به کارگیری آن «ممنوع» است. او در این رابطه گفته «اگر در بحران اسلحه برود سر صحنه، علیرغم اینکه آستانه تحمل نیروها باید بالا باشد ولی یک توهین ممکن است باعث دست به ماشه شدن فرد شود.» او شش سال بعد بار دیگر در همین زمینه خاطر نش