Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رو ناکاهاما»، مترجم هیئت، نسخه کوتاه شده ای از فرهنگ لغت وبستر را خریداری کردند تا از آن برای مطالعه ژاپنی استفاده کنند. فوکوزاوا فرهنگ لغت دیگری که انگلیسی-کانتونی بود از ایالات متحده خریداری، تلفظ حروف انگلیسی را با کاتاکانا مشخص، و معادل ژاپنی کلمات کانتونی را اضافه کرد تا اولین کتاب خود را منتشر کند. استخدام به عنوان مترجم رسمی. پس از بازگشت هیئت به ژاپن در سال ۱۸۶۰، فوکوزاوا به عنوان مترجم رسمی حکومت توکوگاوا استخدام شد. او اسناد را به دو زبان انگلیسی و هلندی برمی گرداند. فوکوزاوا در ترجمه اسناد مهم بسیاری مانند حادثه معبد توزن و حادثه قتل هنری هیوسکن (مترجم سفارت ایالات متحده) نقش داشته هست. همچنین فوکوزاوا پس از بازگشت از اروپا، در اکتبر سال ۱۸۶۴ در بخش اداره بازرسی از قضات خارجه، به عنوان قائم مقام مترجم استخدام شد. او صرفا یک کارمند موقتی نبود، بلکه از مشاوران مستقیم حکومت توکوگاوا بود. سفر به اروپا. حکومت توکوگاوا در سال۱۸۶۲ برای اولین بار هیئتی به اروپا اعزام کرد که فوکوزاوا به عنوان مترجم زبان انگلیسی راهی شد. فوکوزاوا در طول این سفر از امکان عمومی متعددی شامل بیمارستانها، ایستگاههای قطار، مدارس و
موزه ها بازدید کرد و همچنین به نمایشگاه جهانی رفت و با اختراعاتی مانند لوکوموتیو بخار، تجهیزات برقی و ماشین تحریر آشنا شد. فوکوزاوا مشاهدات خود را از اروپا در اثر معروف و پرفروش «Seiyō Jijō» (اوضاع جهان غربی _ 西洋事情) به چاپ رساند. این مجموعه ده گانه که در طی سالهای ۱۸۶۸_۱۸۶۷ به چاپ رسیده شد، آداب و رسوم جهان غرب را به زبان ساده توضیح می دهد. همچنین فوکوزاوا در طول این سفر با «لئون دو رونی» (Leon de Ronny) دوستی برقرار کرد. رونی اهل فرانسه و مسلط به زبان ژاپنی بود که بعدا اولین استاد زبان ژاپنی در مؤسسه ملی زبان ها و تمدن های شرقی شد. پس از آن فوکوزوا به سفارش رونی در انجمن شرقی آمریکا به عضویت درآمد. جنبش «سون نُو جوئی». با پیشرفت جنبش «سون نُو جوئی» که حرکتی بر ضد کشورهای خارجی بود، شرایط برای فوکوزاوا و دیگر مترجمان دولتی ناامن شد. فوکوزاوا چندین بار مورد حمله اعضا جنبش قرار گرفت که در بیشتر مواقع مجبور به فرار می شد. فوکوزاوا در خاطرات خود ذکر کرده بود که در دو سال آخر حکومت توکوگاوا و ۶ سال اول حکومت میجی، ادو در خطرناک ترین و آشفته ترین وضعیت خود قرار داشت. سفر مجدد به ایالات متحده. در سال ۱۸۶۷، حکومت تو
کوگاوا مجددا هیئتی را به ایالات متحده آمریکا اعزام کرد تا کشتی های جنگی خریداری شده را تحویل بگیرد. فوکوزاوا نیز به این سفر فرستاده شد. در طول سفر هیأت اعزامی از نیویورک، فیلادلفیا و واشینگتن، دی.سی بازدید کرد. گفته می شود در این زمان، یوکیچی با حدود ۵۰۰۰ ریو سرمایه ای که دو قلمرو کیشو و سندای به او سپرده بود، تعداد زیادی فرهنگ لغت، کتاب فیزیک و اطلس خریداری کرد. فوکوزاوا پس از بازگشت به ژاپن، کتاب «Seiyō Tabiannai» (راهنمای سفر به کشور های غربی _ 西洋旅案内) منتشر کرد. این کتاب از پرفروش ترین آثار فوکوزاوا به شمار می رود. فعالیت ها در دوران میجی. در ۹ دسامبر ۱۸۶۷، حکومت توکوگاوا به پایان رسید و پادشاهی احیا شد. دولت تازه تأسیس از یوکیچی فوکوزاوا دعوت به خدمت کرد، اما او نپذیرفت و پس از آن نیز در هیچ سمت دولتی کار نکرد. از سال بعدی، فوکوزاوا با وجود تعلق به طبقه سامورایی، مانند مردم عادی دیگر با خود شمشیر حمل نکرد. فوکوزاوا در حین حفظ فاصله از جنبش اصلاحات میجی، از استقرار قانون اساسی مشابه کشور بریتانیا حمایت می کرد. دانشگاه کیئو. فوکوزاوا خود را وقف «Keio Gijuku»، مدرسه مطالعات علوم غربی کرد. این مدرسه که در سال
۱۸۵۸ به دست او تأسیس شده بود، بعدها به دانشگاه کیئو تبدیل شد. فوکوزاوا به برنامه تحصیلی نظام آموزشی دانشگاه خود، برنامه های سخنرانی عمومی نیز اضافه کرد. فوکوزاوا با قلمرو های ساندا، سندای، کیشو، ناکاتسو، ایچیگو و ناگائوکا روابط دوستانه ای داشت. «ایواکورا تومومی»، وزیر داخله وقت، به فوکوزاوا اعتماد زیادی داشت و به او کمک کرد که مدرسه اش را به مکان فعلی آن، توکیو منتقل کند. اختلاف با دولت. در دسامبر سال ۱۸۸۰، سه مقام دولتی وقت، «اوکوما شیگه نوبو»، «ایتو هیروبومی» و «اینواوئه کائورو»، از فوکوزاوا درخواست کردند که برای دولت روزنامه تالیف کند. او در ابتدا این تقاضا را رد کرد، با این استدلال که «اگر تنها هدف روزنامه آگاه کردن مردم از تصمیمات دولت باشد، دیگر آن روزنامه ارزشی ندارد». با اینحال هنگامی که اینواوئه بر عزم دولت برای تاسیس مجلس تاکید کرد، فوکوزاوا با تالیف روزنامه موافقت کرد. با این حال در هنگام قانون نویسی بین هیئت دولت اختلاف پیش آمد. اوکوما بدون مشورت قبلی با ایتو، نظام قانون گذاری به سبک بریتانیایی پیشنهاد کرد؛ فوکوزاوا هم چنین نظری داشت، اگرچه در آن زمان این طرح بسیار رادیکال تلقی می شد.علاوه بر این
، اختلافات دیگری بین اوکوما و طرفدارانش (که بیشترشان از فارغ التحصیلان دانشگاه کیئو بودند) با ایتو و حامیانش پیش آمد و فضا به سمتی رفت که در آخر جناح اوکوما مجبور به استعفا از سمت های دولتی شد. طبق دیدگاه فوکوزاوا، ایتو و اینواوئه که در ابتدا قصد داشتند به همراه اوکوما مجلس تأسیس کنند، با دیدن شرایط نامطلوب دولت، در میانه راه نظر خود را تغییر دادند و تقصیر را صرفا به گردن اوکوما انداختند. فوکوزاوا با فرستادن طولانی ترین نامه عمر خود به ایتو و اینواوئه، آنها را از این بابت سرزنش کرد. اگرچه اینوئه پاسخی به نامه فوکوزاوا فرستاد، اما ایتو هیچ نامه ای در جواب او ارسال نکرد. فوکوزاوا نامه های دیگری فرستاد اما ایتو به هیچ کدام از آنها پاسخی نداد و اینو اوئه هم به آخرین نامه جوابی نداد؛ در نتیجه فوکوزاوا به رابطه خود با آنها پایان داد. از آنجایی که ایتو، اوکوما را آغازگر جنبش آزادی و حقوق مردم می دانست، دوستی نزدیک فوکوزاوا با اوکوما باعث مشکلات زیادی برای او شد و در نهایت فوکوزاوا از ریاست دانشگاه کیئو کناره گیری کرد. چاپ روزنامه. پس از کنار گذاشته شدن اوکوما و اختلافات با ایتو و اینواوئه، فوکوزاوا دیگر به انتشار رو
زنامه برای دولت نپرداخت. در عوض روزنامه خودش را به نام «Jiji Shinpo» (جیجی شینپو_وقایع روز _時事新報) در مارس ۱۸۸۲ منتشر کرد.دانشگاه کیئو و فارغ التحصیلان آن به طور کامل در راه اندازی این روزنامه با فوکوزاوا همکاری کردند. روزنامه جیجی شینپو از پنج روزنامه مهم در دوران پیش از جنگ بود. این روزنامه در زمان انتشار اعلام کرد: «ما استقلال ژاپن را ارج می نهیم و هدفمان تنها پاسداری از منافع ملی هست».چاپ روزنامه جیجی شینپو در ۲۵ دسامبر ۱۹۳۶ متوقف و با روزنامه «توکیو نیچی نیچی شینبون» («ماینیچی شینبون» فعلی) ادغام شد. حمایت از جنبش اصلاحات کره و جنگ علیه سلسله چینگ. فوکوزاوا مدافع جنبش اصلاحات در کشور کره بود و معتقد بود که ژاپن برای نابود کردن سلسه چینگ، به نوسازی کره نیاز دارد. او از مدافعان سرسخت جنگ با سلسه چینگ بود. فوکوزاوا همچنین از دوستان «کیم اوک گیون» (Kim Ok-gyun)، یکی از اعضای جنبش اصلاحات کره بود و از تحصیل او در دانشگاه کیئو حمایت می کرد. در اثر حادثه ایمو در سال ۱۸۸۲، مستشاران ژاپنی در کره مورد حمله قرار گرفتند و دولت ژاپن با بستن معاهده ای، کره را مجبور کرد که غرامت بپردازد و به مستشاران ژاپنی اجازه داشتن ن
یرو محافظ دهد؛ فوکوزاوا رضایت داشت و استدلال می کرد که دخالت های سلسه چینگ نباید تحمل شود. چین که نگران از دست دادن سلطه اش بر کره بود، سه هزار سرباز به رهبری یوآن شیکای به کره اعزام کرد. در نتیجه دولت کره به دو جناح تقسیم شد، جناح مورد حمایت چین و جناح اصلاح گرایان که ژاپن حامی آن بود. اصلاح گرایان در سال ۱۸۸۴ دست به کودتا گپسین زدند که توسط قوای چینی سرکوب و حدود چهل سرباز و مستشار ژاپنی کشته شدند. نیروهای چینی و کره ای همچنین مهاجران ژاپنی را کشتند و چپاول کردند. کودتا گپسین طرح جنگ با چین را در ژاپن تشدید کرد. فوکوزاوا که از اولین مدافعان جنگ با سلسله چینگ بود، در روزنامه جیجی شینپو مکررا از آغاز جنگ حمایت می کرد. فوکوزاوا همچنین به کیم اوک گیون، که در اثر کودتا به ژاپن متواری شده بود، کمک کرد و پناه داد. با اینحال در اوایل سال ۱۸۸۵، بحران جنگ موقتا فروکش پیدا کرد و قوای چینی و ژاپنی از کره عقب نشینی کردند. در نگاه فوکوزاوا، این نتیجه به نفع چین بود. در مارس ۱۸۹۴، کیم اوک گیون که در ژاپن تبعید بود، توسط دولت کره فریب خورد، به شانگهای رفت و در آنجا به قتل رسید. این ترور در نهایت منجر به نخستین جنگ ژاپن با
چین شد. فوکوزاوا برای کیم اوک گیون مراسم عزاداری برگزار و تا پایان جنگ از دولت و نظامیان ژاپن مشتاقانه حمایت کرد. فوکوزاوا همچنین برای کمک به جنگ، داوطلبانه کارزار جمع آوری پول راه انداخت و مبلغ هنگفت ده هزار ین به دست آمد. علاوه بر این، فوکوزاوا برای گردآوری کمک های مالی به جنگ، به همراه میتسویی هاچیرومون (رئیس شرکت میتسویی) شیبوساوا ایچی و ایواساکی هیسایا (فرزند ایواساکی یاتارو)، سازمان «هوکوککای» (Hokokukai_報国会) را تشکیل داد. مرگ. فوکوزاوا پس از سکته مغزی در ۲۵ ژانویه ۱۹۰۱، در سوم فوریه همان سال و در ۶۶ سالگی درگذشت. او در معبد «Zenpuku-ji»، در منطقه آزابو در توکیو به خاک سپرده شد. در زمان مرگ او، دانشگاه کیئو به یک مرکز آموزشی بزرگ تبدیل شده که مجموعا هزار دانشجو در آنجا مشغول به تحصیل بود. همچنین روزنامه جیجی شینپو در زمره روزنامه های اصلی ژاپن به حساب می آمد و اعتبار زیادی داشت. پس از مرگ فوکوزاوا، مجلس نمایندگان ژاپن قطعنامه ای صادر کرد: در مراسم خاکسپاری فوکوزاوا، پانزده هزار نفر شرکت کردند. هرساله دانشجویان و دانش آموختگان دانشگاه کیئو، برای فوکوزاوا مراسم یادبودی را در سوم فوریه برگزار می کنند. دیدگ
اه ها. چین و کشور های شرقی. فوکوزاوا از سنت گرایان افراطی که از تمدن غربی امتناع می کردند، انتقاد داشت. او در کتاب، به این موضوع اشاره کرد: فوکوزاوا به ویژه از سلسه چینگ و مردم چینی انتقاد می کرد که با وجود یک قرن رابطه با جهان غرب، نسبت به نوسازی و غرب گرایی بی اعتنا بودند. جنگ چین و ژاپن. در نگاه فوکوزاوا، جنگ چین و ژاپن، «نبردی برای گسترش قدرت ملت ژاپن» و «نبرد عقیدتی بین علوم غربی و کنفوسیوس گرایی» بود. در طول جنگ، فوکوزاوا از دولت میخواست که اختلافات داخلی و سیاسی را فراموش کند و مردم را به «ستایش کشور و تحمل مشکلات آن با تمام وجود» تشویق می کرد. فوکوزاوا پس از پیروزی ژاپن در جنگ با چین، اطمینان خود را از پیروزی اندیشه هایش در نبرد، در نامه ای ابراز کرد: با این حال، نیت اصلی فوکوزاوا، جلوگیری از تهاجم قدرت های غربی به شرق بود ؛ و همانطور که در برخی از کتبش اشاره کرده هست، قدرت نظامی ژاپن نه تنها به نفع خود کشور، بلکه به منظور حفاظت از کشورهای شرقی در برابر غرب بود. به همین دلیل او مشتاقانه از اصلاح گرایان آسیایی، مانند اصلاح گرایان کره ای، حمایت می کرد. برترپنداری سفیدپوستان. فوکوزاوا انسان را به پنج نژا
د سفید، زرد، سرخ، سیاه و قهوه ای پوست تقسیم کرده بود. او نژاد سفید را ستایش می کرد و آن را «بهترین نژاد اروپا» می دانست. با اینحال سایر نژاد ها را بدوی و بی تمدن توصیف می کرد. فوکوزاوا همچنین نسبت به نژاد زردپوست نظر منفی داشت و آنها را « با استعداد محدود و کند در پیشرفت حتی با وجود تحمل مشکلات و سخت کوشی» توصیف می کرد. حقوق زنان. فوکوزاوا از اولین افراد در دوره میجی بود که اندیشه های آزادی و حقوق زنان را به ژاپن معرفی کرد. او چندزنی و داشتن معشوقه در کنار همسر را محکوم می کرد. فوکوزاوا اصرار داشت که از آنجایی که زن و مرد هر دو انسان هستند، باید به زنان نیز آزادی داده شود و از تحصیلات یکسان بهره مند گردند. دبستان وابسته به دانشگاه کیئو، که در سال ۱۸۷۴ تأسیس شده بود، از سال ۱۸۷۷ به مدت چند سال شروع به پذیرش دختران کرد و از معدود مدارس مختلط در آن زمان بود. در ابتدا پیش نویس قانون خانواده شباهت زیادی به اندیشه های فوکوزاوا در رابطه با برابری زن و مرد داشت و مورد حمایت او بود. با اینحال، به علت مخالفت خانواده های سامورایی، قانون تغییر کرد و مردسالارانه شد . پارلمان محوری، جنبش آزادی و حقوق مردم. فوکوزاوا مدافع ن
ظام پارلمانی و حزبی بریتانیا بود. او معتقد بود که برای حفظ نظم در دنیا نوین، باید صاحبان قدرت در زمان مناسب عوض شوند و قدرت طولانی مدت در اختیار سیاستمداران نباشد. با اینحال فوکوزاوا، گسترش حاکمیت ملی ژاپن در خارج از کشور را، از کشمکش های داخلی، مهم تر تلقی می کرد. او به «صلح در داخل، رقابت در خارج» و «هماهنگی دولت و ملت» باور داشت و هرگز خود را همسو افراطیون جنبش آزادی نمی دید؛ فوکوزاوا آنها را «مدافعان بی ارزش جنبش» می خواند و ادعاهایشان را «یکسان با عوعو سگ ها» توصیف می کرد. طبق نوشته های فوکوزاوا، برخی از اعضا جنبش آزادی در سخنرانی های خود رفتار هایی نظیر بی احترامی به خاندان سلطنتی داشتند که از نظر او به شدت ناشایست و غیرقابل بخشش بود. آثار. فرهنگ لغت انگلیسی-ژاپنی. فوکوزاوا در سال ۱۸۶۰، فرهنگ لغت انگلیسی-ژاپنی (Zōtei Kaei Tsūgo) را منتشر کرد. این اولین تالیف او بود که ترجمه ای از فرهنگ لغت انگلیسی-چینی (Kaei Tsūgo) هست که فوکوزاوا آن را در سال ۱۸۶۰ در سانفرانسیسکو خریده بود. علاوه بر این، فوکوزاوا برای نشان دادن تلفظ صداهای «وو» (vu) و «وا» (va)، به ترتیب حروف کاتاکانا ヴ و ヷرا ابداع کرد. (امروزه به جای
حرفヷ، از ヴァ استفاده می شود). به عنوان نمونه، نام بتهوون در ژاپنی، «ベートーヴェン» نوشته می شود. نظریه تمدن. فوکوزاوا در سال ۱۸۷۵، کتاب «نظریه تمدن» (Bunmeiron no Gairyaku_ 文明論之概略) را منتشر کرد. این کتاب بیانگر دیدگاه های شخصی او درباره تمدن بود؛ که از کتب «تاریخ تمدن اروپا» نوشته فرانسوا گیزو و «تاریخ تمدن در انگلستان» نوشته هنری توماس باکل، تاثیر گرفته بود. در نگاه فوکوزاوا، تمدن اساسا به معنای ارتقای دانش و آموزش است. او باور داشت که ژاپن باید به جای وارد کردن اسلحه و مواد اولیه، از اکتساب دانش حمایت کند؛ چرا که دانش، دیگر ضروریات را به دنبال خواهد آورد. کتاب «نظریه تمدن» توسط «چنگیز پهلوان» به فارسی ترجمه شد.
فوتاباتی شی می (؛ زاده درگذشته ) یک نویسنده اهل ژاپن بود.
سیستم قانون محور در علوم کامپیوتر به سیستم هایی گفته می شود که به ذخیره و تغییر اطلاعات می پردازند و معمولاً در علم هوش مصنوعی کاربرد دارند و مثال کلاسیک آن سیستم خبره ای است که در تشخیص پزشکی به پزشک کمک می کند.
گون ایچی میکاوا (؛ زاده درگذشته ) یک فرد نظامی اهل ژاپن بود.
هارا تاکاشی (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست مدار اهل ژاپن بود.
هاسه کورا تسونه ناگا ؛ (زاده ۱۵۷۱، درگذشته ۷ اوت ۱۶۲۲) یکی از اشراف مقیم روم، از تبار امپراتوری ژاپن از نسل امپراتور کامو و یک سامورایی و ملازم داته ماسامونه دایمیوی سندای و از اهالی ژاپن بود.
هایاتو ایکدا (؛ زاده – درگذشته ) سیاست مدار ژاپنی و نخست وزیر ژاپن از ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۴ بود. نقشی برجسته در رشد کلان اقتصادی ژاپن پس از جنگ جهانی دوم ایفا کرد. روابط نزدیک اقتصادی و امنیتی با ایالات متحده آمریکا را نگه داشت؛ اما همزمان به بازرگانی با دولت های کمونیستی به ویژه چین و شوروی پرداخت.
هیده (؛ زاده درگذشته ) یک موسیقی دان اهل ژاپن بود. لید گیتاریست سابق گروه x japan
سیلم یک شهرک در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان راکینگهام، نیوهمپشایر واقع شده است.
نوگوچی هیده یو (؛ زاده - درگذشته ) یک دانشمند در زمینه باکتری شناسی اهل ژاپن بود که در ۱۹۱۱ عامل سفلیس را به عنوان علت بیماری فلج پیشرونده کشف کرد.
هیرانوما کی ایچیرو (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست مدار اهل ژاپن بود.
هیرو ماشیما (؛ زاده ) یک مانگاکا اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ترائوچی هیساایچی (؛ زاده درگذشته وزیر جنگ ژاپن اهل ژاپن بود. ترائوچی به شدت با جناح راه امپراتور در سیاست های نظامی مرتبط بود و مدت کوتاهی در مارس ۱۹۳۶ به عنوان وزیر موقت وزارت جنگ ژاپن در کابینه نخست وزیر ژاپن هیروتا کوکی خدمت کرد. سخنان التهابی وی باعث فروپاشی دولت هیروتا در ژانویه ۱۹۳۷ شد، هنگامی که وی در یک دعوای کلامی علیه سخنگوی مجلس، هامادا کونیماتسو را به بدنام کردن ارتش متهم کرد. سخنگوی مجلس هامادا نیز اظهار کرد که به ارتش توهین نکرده و اگر خلاف آن ثابت شود مرتکب هاراکیری می شود. از طرف دیگر، هامادا گفت اگر اثبات نادرست بودن اتهام ترائوچی مشخص شود، ترائوچی خود باید مرتکب سپوکو شود. این درگیری کلامی بیش از پیش درگیری بین ارتش و احزاب سیاسی غیرنظامی را در دایت ملی ژاپن تشدید کرد.
هیتوشی آشیدا (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست مدار اهل ژاپن بود.
بازیل نیکیتین (۱۸۸۵، سوسنوویتس، لهستان-۱۹۶۰، پاریس، فرانسه) دیپلمات و شرق شناس روسی بود. نیکیتین در سال ۱۸۸۵ از پدری روس و مادری لهستانی چشم به جهان گشود. او به دانشکده مطالعات شرقی سن پترزبورگ رفت و همچنین در دانشکده لازاروف مسکو زبان های عربی، فارسی، و فرانسه را فراگرفت. نیکیتین مدتی نیز به عنوان کنسول در ایران خدمت کرد.
هاید (؛ زاده ) یک موسیقی دان اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ایچیرو هاتویاما (؛ زاده – درگذشته ) نخست وزیر ژاپن اهل ژاپن بود.
ایهارا سایکاکو ؛ زاده ۱۶۴۲ - درگذشته ) یک نویسنده اهل ژاپن بود. او مشهورترین داستان نویس در دوره ادو است و داستان های او به زندگی مردم طبقه متوسط می پردازد.
اینوکای تسویوشی (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست مدار اهل ژاپن بود.
او پی اس فایو نام زبان برنامه نویسی قانون محور است که اولین بار در سیستم های خبره و در پروژه آر وان/ اکس کان که سیستم های وکس را طراحی می کرد مورد استفاده قرار گرفت.
سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی جایزه ای است که هرساله در جشنوارهٔ فیلم فجر به بهترین کارگردان اهدا می شود. مجید مجیدی با ۴ سیمرغ کارگردانی رکورددار این جایزه است.بعد از او حاتمی کیا و فرهادی هرکدام با ۳ سیمرغ در رده های بعدی هستند. داریوش مهرجویی با ۱۰ نامزدی و ۲ سیمرغ رکورددار نامزد شدن برای این جایزه است. بُردها و نامزدهای چندباره. کارگردانان زیر بیش از یک بار نامزد دریافت سیمرغ بهترین کارگردانی از جشنواره فیلم فجر شده اند. در فهرست زیر افراد با توجه به تعداد دریافت سیمرغ قرار گرفته اند، تعداد نامزدی های هر یک از افراد نیز روبروی اسامی آن ها درج شده است.
ایسامو نوگوچی ؛ (زاده – درگذشته) مجسمه ساز اهل آمریکا بود.
ایسائو تاکاهاتا (ژاپنی "تاکاهاتا ایسائو"؛ متولد ۵ اکتبر ۱۹۳۵ – درگذشته ۵ آوریل ۲۰۱۸) کارگردان، فیلم نامه نویس، تهیه کننده و انیمیشن ساز مطرح و برجستهٔ اهل ژاپن بود. هایدی، دختر آلپ، مارکو، آن با موهای قرمز و مدفن کرم های شب تاب از آثار مطرح وی به عنوان کارگردان بودند. انیمه مدفن کرم های شب تاب هم اکنون در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم ها(imdb) بین ۵۰ فیلم برتر سینما قرار دارد. وی همچنین در سال ۲۰۱۵ برای انیمه افسانه شاهدخت کاگویا نامزد دریافت جایزه در هشتاد و هفتمین دوره جوایز اسکار شد. زندگی و حرفه. تاکاهاتا در ۲۹ اکتبر ۱۹۳۵ در شهر ایسه استان میه ژاپن متولد شد. در خلال جنگ جهانی دوم و در ۲۵ ژوئن ۱۹۴۵ زمانی که تنها ۹ سال داشت در حمله هوایی ایالات متحده آمریکا به اوکایاما زخمی شد اما زنده ماند. او در ۱۹۵۹ در رشته ادبیات و زبان فرانسه از دانشگاه توکیو فارغ التحصیل شد. به دلیل علاقه به انیمیشن شاه و پرنده پس از فارغ التحصیلی در استودیو توئی انیمیشن به عنوان دستیار کارگردان مشغول به کار شد. تاکاهاتا اولین انیمیشن خود، هولز شاهزاده آفتاب، را پس از سفارش مربی خود یاسائو اوتساکا ساخت که یک شکست تجاری بود. در سال ۱۹۷۱ ا
و به همراه هایائو میازاکی و یوچی کوتابا، توئی انیمیشن را به منظور تولید انیمیشن پی پی جوراب بلند ترک کردند. تاکاهاتا به استودیو شین ئی انیمیشن و سراغ مدیر سابق خود دایکیچیرو کوسابا رفت اما موفقیتی نداشت. سفر او و میازاکی به سوئد و ملاقات با آسترید لیندگرن نویسنده پی پی جوراب بلند نیز آنها را به کلی نسبت به تولید این فیلم ناامید کرد. پس از این موضوع و در همان سال درخواست آنها برای تولید قسمت ۷ به بعد مجموعه لاپین سوم _که یک مجموعه تلویزیونی بود_ به تأیید یاسائو اوتساکا رسید و آن دو به شرط ذکر نشدن نام شان ساخت آن مجموعه را بر عهده گرفتند. پس از ۱۹۷۱ نیپون انیمیشن از او، میازاکی و کوتابا برای تولید انیمه هایدی، دختر آلپ (از رمانی با نام هایدی) دعوت کرد که هر سه پذیرفتند. پس از هایدی او نیپون انیمیشن را ترک و به اوساکا رفت. در آنجا به تلکام ملحق شد و مدتی بعد سرپرست تولید سریال انیمیشنی اسپینوف شد. پس از پایان آن او برای کارگردانی نمو کوچولو انتخاب شد و با میازاکی که به تازگی به تلکام ملحق شده بود در سال ۱۹۸۲ به آمریکا رفتند. اما اختلاف نظر بر سر نحوه تولید این انیمیشن باعث استعفای او از تلکام شد با این وجود این
موضوع باعث تبادل فرهنگی بین انیماتورهای ژاپنی و انیماتورهای دیزنی که مسئولیت تولید نمو کوچولو را داشتند، شد. پس از آن تاکاهاتا و میازاکی استودیو جیبلی را تأسیس کردند. اولین فیلم او در جیبلی گورستان کرم های شب تاب بود که به طور گسترده ای توسط منتقدان مورد توجه و تحسین قرار گرفت. در سال ۲۰۰۷ جایزه انیمیشن کوبه به او داده شد. او افسانه شاهدخت کاگویا را ساخت انیمیشنی که تولید آن ۱۰ سال زمان برد و آخرین پروژه ای بود که تاکاهاتا خود آن را کارگردانی کرده بود. پس از این فیلم او به عنوان تهیه کننده انیمیشن لاک پشت قرمز به کار خود ادامه داد. تاکاهاتا در ۵ آوریل ۲۰۱۸ در بیمارستانی در شهر توکیو در اثر سرطان ریه در گذشت.
چمیز (نام علمی:Adenostoma fasciculatum) گیاهی گلدار است که زیستگاه اصلی آن ایالت های اورگن، نوادا، کالیفرنیا در ایالات متحده و همچنین شمال باخا کالیفرنیا در مکزیک می باشد. این درختچه یکی از فراوان ترین گیاهان زیست بوم بیشه زارهای کالیفرنیا است.
ایشیرو هوندا (؛ ژاپنی: 本 多 猪 四郎؛ زاده درگذشته ) کارگردان اهل ژاپن بود.ایشیرو هوندا که گاهی در اکران های بین المللی با عنوان "اینوشیرو هوندا" اشتباه شناخته می شد ، کارگردان و فیلمنامه نویس ژاپنی بود. او بیشتر بخاطر فیلمهای کایجو و توکوساتسو ، از جمله ایجاد مشترک حق رای گودزیلا و کارگردانی چندین اثر شناخته شده است ، اما در اوایل کار خود نیز در ژانرهای مستند و جنگی فعالیت گسترده ای داشت. هوندا همچنین دوست و همکار مادام العمر آکیرا کوروساوا بود و در طول دهه های 1980 و 1990 به طور گسترده با کوروساوا کار کرد.] زندگینامه. هوندا در آساهی ، یاماگاتا (که اکنون بخشی از شهر تسوروکا است) متولد شد و پنجمین فرزند هوکان و میهو هوندا بود. او سه برادر داشت: تاکاموتو ، ریوکیچی ، ریوزو و یک خواهر: تومی ، که در دوران کودکی درگذشت. پدر و پدر بزرگ هوندا هر دو راهب بودایی در Churen-je ، معبدی در کوه یودونو بودند ، جایی که هونداها در خانه ای در املاک معبد زندگی می کردند. هونداها برنج ، سیب زمینی ، تربچه دایکون و هویج کشت کردند. آنها همچنین میسو و سس سویا درست کرده و می فروختند. این خانواده همچنین از مزرعه پروانه ابریشم که توسط یکی از
برادران هوندا اداره می شد ، درآمد دریافت می کردند. پدر هوندا در تابستانها با فروش عبادت در استان ایوات ، استان آکیتا و هوکایدو درآمد داشت و قبل از زمستان به خانه باز می گشت. در حالی که برادران هوندا در شانزده سالگی به تدریس دینی مشغول بودند ، هوندا در مورد علم آموخت. تاکاموتو ، که پزشک نظامی شد ، هوندا را به تحصیل تشویق کرد و مجلات علمی را برای کمک به او فرستاد ، که این امر عشق هوندا به خواندن و کنجکاوی علمی را آغاز کرد. در سال 1912 ، هونداها به توکیو نقل مکان کردند و در محله تاکایدو در بخش سوگینامی مستقر شدند و در آنجا هوکان رئیس کشیش در معبد بودایی شد. اگرچه او دانشجوی ممتاز در خانه بود ، اما نمرات هوندا در توکیو و مدرسه راهنمایی کاهش یافت. او با موضوعاتی از جمله معادلات مانند شیمی ، زیست شناسی و جبر مبارزه کرد. پس از انتقال پدرش به معبدی دیگر ، هوندا در مدرسه ابتدایی تاچیبانا در کاوازاکی و بعداً در دبیرستان کوچیوکوشا ثبت نام کرد ، جایی که هوندا در رشته های کندو ، تیر و کمان و شنای ورزشی تحصیل می کرد اما پس از پاره شدن تاندون آشیل خود را رها کرد. هوندا در سال 1937 با کیمی یاماساکی آشنا شد و در سال 1939 به
او پیشنهاد ازدواج داد. والدین هوندا و مادر کیمی از او حمایت کردند ، اما پدر کیمی با نامزدی ناگهانی مخالف بود. اگرچه پدر کیمی هرگز ازدواج او را تأیید نکرد ، با این وجود با اطلاع از بارداری او ، 1000 پوند برای او ارسال کرد. این دو به جای برگزاری مراسم ازدواج سنتی ، به سادگی اوراق را در تالار شهر امضا کردند ، در معبد میجی ادای احترام کردند و به خانه رفتند. کیمی هوندا در 3 نوامبر 2018 در سن 101 سالگی درگذشت. این همچنین 64 سالگرد گودزیلا بود.]
جین آکانیشی (؛ زاده ) یک موسیقی دان، بازیگر و خواننده اهل ژاپن است.
تاناکا کاکوئی ؛ (زاده – درگذشته ) یک سیاست مدار اهل ژاپن بود.
کانتو شیندو (؛ زاده درگذشته ) کارگردان، فیلم نامه نویس، کارگردان هنری و تهیه کننده اهل ژاپن بود.
کانتارو سوزوکی (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست مدار اهل ژاپن بود.
کاتو تاکاآکی (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست مدار اهل ژاپن بود.
کاتسوهیرو اوتومو (؛ زاده ) یک فیلم نامه نویس اهل ژاپن است.
کازویوشی هوشینو (؛ زاده ) اتوموبیل ران فرمول ۱ اهل ژاپن است.
کیکو آبه (؛ زاده ) موسیقی دان و ماریمبانواز اهل ژاپن است.
کیکو کیتاگاوا (؛ زاده ) هنرپیشه و مانکن ژاپنی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان "" را نام برد.
کیزو اوبوچی (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست مدار اهل ژاپن بود.
کنجی میزوگوچی (؛ زاده ۱۶ مه ۱۸۹۸ – درگذشته ۲۴ اوت ۱۹۵۶) کارگردان بزرگ اهل ژاپن بود. وی عمدتاً به عنوان یکی از بزرگ ترین و تاثیرگذارترین کارگردانان تاریخ سینمای ژاپن شناخته می شود. میزوگوچی در به تصویر کشیدن مصائب تاریخی و خلق تراژدی استاد بود و به دلیل لحن پرسوز و نیز فضای تراژیک و شاعرانهٔ آثارش، به او لقب مرثیه سرای سینما را داده اند. از آثار برجستهٔ کنجی میزوگوچی می توان به سانشوی مباشر، اوگتسو مونوگاتاری، زندگی اوهارو و داستان آخرین گل داوودی اشاره کرد. ابتدای زندگی. کنجی میزوگوچی در ۱۶ می ۱۸۹۸ در محلهٔ متوسطی به نام هونگو، در شهر توکیو و نزدیک معبد یوشیما به دنیا آمد. پدرش، «زنتارو» به کار تعمیر سقف چوبی خانه ها اشتغال داشت و مادر چینی تبارش «ماسا» دختر یک تاجر ناموفق گیاهان دارویی بود. میزوگوچی هفت سال داشت که به دلیل شکست تجاری پدرش، مجبور شد همراه خانواده، به محلهٔ فقیرنشین آساکوزا نقل مکان کند. همزمان با جنگ روسیه، بنا بود پدرش، مقادیری بارانی به ارتش بفروشد، اما چنین نشد. در همان سال، برادر کوچکتر او یعنی «یوشیو» به دنیا آمد؛ در این زمان، «سوزو» خواهر چهارده سالهٔ او را به خانواده ای دیگر سپردند تا
یک هزینه هایشان کمتر شود. آن خانواده نیز، دخترک را به خانه ای متعلق به گیشاها فروختند. سوزو تا سال ۱۹۲۵ در آن مکان باقی ماند تا اینکه شخصی او را از آن محل نجات داد و با وی ازدواج کرد. این نخستین تجارب زندگی، تأثیر عمیقی بر زندگی پرتلاطم میزوگوچی باقی گذارد. به هنگام نقل مکان به آساکوزا، اولین نشانه های رماتیسم در او ظاهر شد؛ بیماری ای که در تمام عمرش او را رها نکرد. دردهای رماتیسمی به هنگام خشم شدت می یافتند و باعث لقوه در شانهٔ راست او می شدند. وی در سال ۱۹۰۷ به مدرسهٔ ابتدایی ایشیما رفت و در آنجا با ماتسوتارکائوگوچی آشنا شد. کائوگوچی بعدها رمان نویس موفقی شد و فیلمنامهٔ بسیاری از آثار میزوگوچی را به همراه وی نوشت. میزوگوچی پس از شش سال تحصیل، وقتی یازده سال داشت، دیگر نتوانست به تحصیل ادامه دهد؛ دلیل این امر، فقر مالی خانواده بود؛ پدرش او را نزد اقوامشان در موریوکا فرستاد که در آنجا عموی میزوگوچی در بیمارستانی به شغل داروسازی مشغول بود. او در سال ۱۹۱۲ به خانهٔ پدری اش بازگشت؛ اما پدرش که مورد نفرت او نیز بود، اجازه نداد که وی بار دیگر به مدرسه برود. احساس عقب ماندگی به دلیل نداشتن تحصیلات رسمی، همهٔ عمر گری