Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یک رویداد برخوردی، برخورد بین اجسام آسمانی است که اثرهای فیزیکی قابل اندازه گیری بر بدنهٔ آن ها داشته باشد. رویدادهای برخوردی دارای پی آمدهای جسمی و مشخص شده ای هستند که به طور منظم در سامانه های سیاره ای رخ می دهد؛ هر چند بیشتر این برخوردها شامل سیارک ها و دنباله دار ها یا شهاب سنگ هاست و کمترین تأثیر را دارند. هنگامی که جرم های بزرگ مثلاً سیاره های خاکی مانند زمین را تحت تأثیر قرار دهند رویداد برخورد می تواند پی آمد فیزیکی و زیست کره ای گسترده و قابل توجهی به وجود بیاورد؛ هر چند که وجود اتمسفر کاهش زیادی در اثرهای آن بر سطح سیاره؛ از طریق تماس با هوا هنگام ورود به جو، را سبب می شود. دهانه های برخوردی و ساختارهای برخوردی آن ها در بسیاری از پیکرهای جامد سامانهٔ خورشیدی، نمای غالب در سطح آن ها هستند و امروز نمایانگر قوی ترین مدرک تجربی در مورد فراوانی و اندازه های آن ها به دست می دهند. رویدادهای برخوردی تأثیر و نقش قابل توجهی در تشکیل و تکامل منظومه شمسی، از زمان شکل گیری آن بازی کرده اند. رویدادهای برخوردی عمده تاریخ زمین را به گونهٔ قابل توجهی شکل داده اند، در شکل گیری زمین و ماه، تاریخ تکاملی زندگی، منشأ آب
بر روی زمین و چندین رویداد انقراض، عامل برخورد دخیل بوده است. از جملهٔ رویدادهای برخوردی قابل توجه یکی برخورد جرم برخوردی چیکشلوب و ایجاد دهانه چیکشلوب، در ۶۶ میلیون سال پیش است. پذیرفته شده که این برخورد با رویداد انقراض کرتاسه، پالئوژن در ارتباط بوده است.
عزا برازنده الکتراست () نمایشنامه ای از یوجین اونیل است که نخستین بار در ۲۶ اکتبر ۱۹۳۱ در برادوی نیویورک به نمایش درآمد. نمایشنامه بر اساس تراژدی کلاسیک یونانی اورستیا اثر آیسخولوس نوشته شده است.
خدای بزرگ براون () نام نمایشنامه ای از یوجین اونیل نویسنده شهیر آمریکایی است.
سیرانوش آندریاسیان (; زاده ۴ ژانویهٔ ۱۹۸۶) شطرنج باز اهل ارمنستان است که سه دوره (۲۰۰۶، ۲۰۰۷ و ۲۰۱۱) به مقام قهرمانی شطرنج زنان ارمنستان رسیده است و در سال ۲۰۰۷ در در ترکیب تیم ارمنستان موفق به کسب مدال برنز شده است. در سال ۲۰۰۵ عنوان استاد بین المللی زنان توسط فیده به وی اعطا گردیده است. آندریاسیان همچنین در مسابقات قهرمانی تیمی شطرنج اروپا در سال های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۹ و در مسابقات قهرمانی تیمی شطرنج جهان در سال های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ به رقابت پرداخته است. آندریاسیان در دوره های ۳۶مین، ۳۷مین و ۳۸مین المپیاد شطرنج نماینده ارمنستان بوده است.
فهرست زیر در قهرمان مسابقات قهرمانی شطرنج ارمنستان () را شامل می شود. نخستین دوره مسابقات قهرمانی در سال ۱۹۳۴ هنگامی که ارمنستان بخشی از جمهوری سوسیالیستی ماورای قفقاز شوروی برگزار شد. مسابقات تا سال ۱۹۴۵ به صورت نامنظم برگزار می شد اما از این سال به صورت سالیانه برگزار می شود. مسابقات معمولاً به صورت رقابت های دوره ای مابین برترین های کشور برگزار می شود
بخش شهید باگات سینگ نگار (به پنجابی: ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਨਗਰ) که سابقاً نوانشهر نامیده می شد یکی از بخش های ناحیه دوبا ایالت پنجاب در شمال شرقی هند است. این منطقه به سه بخش نوانشهر، بنگا و بالاچائور تقسیم می شود. این منطقه جزء حوزه انتخاباتی اناندپور سهیب قرار می گیرد. طبق آمار سال ۲۰۱۱، این منطقه پس از بارنالا و فاتحگر صاحیب کم جمعیت ترین منطقه پنجاب از بین ۲۲ منطقه است. تاریخچه. با تلاش های هارچاران برار، که فرماندار وقت منطقه بود، منطقه شهید باگات سینگ نگار در تاریخ ۵ نوامبر ۱۹۹۵ از مناطق جلندر و هوشیارپور جدا شد و به عنوان شانزدهمین ایالت پنجاب به مرکزیت نوانشهر معرفی شد. نوانشهر را مهاجرانی از راهون در نزدیکی رود ستلج ساختند چراکه آن شهر در معرض خطر سیل قرار داشت. این شهر جدید را نوانشهر، که به معنی "شهر نو" است، نامیدند. مزیت منطقهٔ دوابا و دیگر مناطق نسبت به این منطقه این است که زمین در آنجا ارزانتر است. در واقع به جز لودهیانا و چندی گر، منطقه شهید باگات سینگ نگار گرانترین قیمت زمین را دارد. با این حال جمعیت این منطقه به دلیل مهاجرت افراد به این منطقه در حال افزایش است. نوانشهر با خطوط راه آهن به جلندر و را
هون متصل است. امکانات رفاهی. این منطقه از نظر خدمات بهداشتی درمانی در سطح خوبی قرار دارد و چندین بیمارستان دولتی و کلینیک پزشکی برای استفاده مردم در آنجا وجود دارد. نوانشهر ظرفیت بیمارستانی ۶۴ تخته را دارد. بنگا و بالاچائور نیز ظرفیت بیمارستانی معادل ۳۰ تخت بیمارستانی را دارند. همچنین در هر روستا امکانات درمانی برای خدمات رسانی مستقر است. در نوانشهر، راهون، سارویا و بالاچائور بیمارستان های دامپزشکی نیز موجود است. آمار. طبق سرشماری ۲۰۱۱ هند، جمعیت منطقه شهید باگات سینگ نگار ۶۱۴٬۳۶۲ نفر است که تقریباً معادل جمعیت جزایر سلیمان یا ایالت ورمانت آمریکاست. از حیث جمعیت، این منطقه رتبهٔ ۵۲۲ را در میان ۶۴۰ منطقه هند دارد. درصد باسوادان در این منطقه ۸۰٫۳٪ است. دین اغلب مردم این منطقه هندوئیسم (۶۵٫۵۵٪) و سیک (۳۱٫۵٪) است. حدود ۱٫۱۲٪ جمعیت مسلمان هستند. دیگر مذاهب کمتر از دو درصد جمعیت این منطقه را شامل می شوند. خصوصیات. منطقه شهید باگات سینگ نگار ۱٬۲۶۶ کیلومترمربع مساحت و ۶۱۲٬۳۱۰ نفر جمعیت دارد. زبان رسمی این منطقه زبان پنجابی است.
نورایر یوری واردانیان () یک وزنه بردار اهل ارمنستان-ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است. نورایر پسر وزنه بردار برجسته ارمنی یوری واردانیان است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ نماینده ارمنستان در وزن ۹۴ کیلوگرم مردان بود که به مقام یازدهم رسید.
جتو مازارا (به انگلیسی: Jethu Mazara) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در پنجاب واقع شده است. خصوصیات. جتو مازارا ۱٬۴۲۰ نفر جمعیت دارد و ۳۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
محمد علی کریم خانی (۵ مهر ۱۳۲۹ – ۳۰ خرداد ۱۴۰۱) مداح و خوانندهٔ مذهبی ایرانی اهل قزوین وهمسرش اهل اردبیل بود. او با خواندن قطعهٔ «آمدم ای شاه پناهم بده» برای علی بن موسی الرضا ساختهٔ آریا عظیمی نژاد بیش از قبل نزد مردم شناخته شد. وی در ۳۰ خرداد ۱۴۰۱ درگذشت. زندگی نامه. محمدعلی کریم خانی زادهٔ شهر نرجه از توابع شهرستان تاکستان بود که از کودکی خواندن آواز در مجالس مذهبی را آغاز کرد و بعد از آن که متوجه توانایی های خود شد، پیش از جوانی به تهران مراجعه کرد. یکی از ویژگی های خاص محمدعلی کریم خانی در خوانندگی، صدای بلند او بود که با وجود ورود او به دههٔ هفتم زندگی خود، از توان آن کاسته نشد. محمد اصفهانی در مورد او می گوید: «از سال ۶۴ با محمدعلی کریم خانی آشنا شدم و سال های بعد نیز که در رادیو با آقای صبحدل همکاری می کردم، این دغدغه را داشتم که ایشان را فریاد بزنم، چرا که احساس می کردم صدای کریم خانی شناخته نشده است». همایون شجریان قطعهٔ «من کجا، باران کجا» از آلبوم "ایران من" خود که بر اساس نحوهٔ خواندن کریم خانی تهیه شده است را به او تقدیم کرده است. آثار. آثار کریم خانی در زمرهٔ آثار مذهبی است و در همین جهت آلبوم
"ساقی سرمست" را به آهنگسازی آریا عظیمی نژاد دربارهٔ واقعهٔ کربلا منتشر کرده است که تنظیم و حال و هوای آن با آثار دیگری برای حسین بن علی خوانده شده است، متفاوت است. از آثار مشهور وی می توان به «نجوای عاشورایی» و «حسین آرام جانم» اشاره کرد.
فلیسیتی اسموک یک شخصیت خیالی در کتب کامیک دی سی کامیکس می باشد؛ و برای اولین بار، در شمارهٔ ۲۳ مجلهٔ «خشم فایراستورم» در اوت ۱۹۸۴ معرفی شد. وی در ابتدا نابغه کامپیوتری بود که تلاش داشت جلوی ابرقهرمانی به نام «فایراستورم» را به دلیل بی پروایی اش بگیرد و سرانجام همسر دوم ادوارد ریموند و مادربزرگ رونی ریموند، نیمه ای از هویت دوگانه ی فوق العاده ی ابرقهرمان شد،او همسر گرین ارو و عضو ارو تیم است.حضور او در سریال ارو در فصل اول به طور کم رنگ اما از فصل دوم به صورت مداوم بود و در فصل 8 به عنوان مهمان حضور داشت. او نامادری فرزند اولیور کوئین، ویلیام و مادر فرزندشان میا. حضور در تلویزیون. نسخه ای جدید و یهودی از فلیسیتی توسط بازیگری به نام امیلی بت ریکاردز در سریال های دنیای مشترک کماندار ایفا شد. این نسخه به نسخه ای از فلیسیتی در کمیک های نیو۵۲ شباهت دارد.
قلعه هارا قلعه آریما (有馬城) قلعه هارو (春城)، قلعه هیگوراشی (日暮城) یک قلعه ژاپنی در ولایت هیزن (امروزه در مینامی شیمبارا، ناگاساکی، استان ناگاساکی) بود امروزه یک محوطه تاریخی در ژاپن است. در طول شورش شیمابارا (۱۶۳۷–۱۶۳۸)، دهقانان شورشی در داخل این قلعه سنگر گرفته بودند و به مدت ۴ ماه داخل این قلعه تحت محاصره درآمدند. در نتیجه شورش شیمابارا در ۱۶۳۷، شوگون سالاری توکوگاوا تصمیم به اخراج پرتغالی ها از ژاپن گرفت. در عین حال، هلندی ها، پس از به توپ بستن قلعه هارا، که در آن شورشیان پناه گرفته بودند، اعتماد مقامات را به دست آوردند و در نتیجه تجارت ژاپن و اروپا در انحصار هلند قرار گرفت. تاریخچه. این قلعه در جنوب شبه جزیره شیمابارا، واقع بر تپه مشرف به دریای آری آکه واقع شده و در سال ۱۴۹۶ میلادی توسط آریما تاکازومی به عنوان یکی از قلعه های فرعی قلعه هینوئه ساخته شده بود. خاندان آریما هنگامیکه به قلعه نوبوئوکا در ولایت هیوگا تغییر مکان دادند، در ۱۶۱۶ ماتسوکورا شیگه ماسا برای سکونت به قلعه هینوئه وارد شد اما به دلیل اینکه از این قلعه ناراضی بود و بخاطر فرمان یک ملک اربابی یک قلعه، قلعه دیگری به نام قلعه شیمابارا را ساخت و ب
ه آنجا نقل مکان کرد به همین علت قلعه هارا نیز به یک قلعه متروکه تبدیل شد. پس از شورش شیمابارا دولت شوگونسالاری توکوگاوا این قلعه را به طور کامل تخریب کرد. در ۱۹۳۸ مکان این قلعه به عنوان محوطه تاریخی اعلام شد. پس را حفاری از محل بقایای اجساد بسیاری از شورشیان مسیحی به همراه صلیب کشف شد.
ایتاکورا شیگه ماسا (۱۵۸۸ – ۱۴ فوریه، ۱۶۳۸) یک دایمیوی ژاپنی در قلمروی فوکوزو در ولایت میکاوا در اوایل دوره ادو بود. وی همچنین مشاور توکوگاوا ایه یاسو بود. او پسر ایتاکورا کاتسوشیگه بود و برادرش کوچکترش ایتاکورا شیگه مونه نام داشت و جانشین پدر شد. در سال (۱۶۳۷)، او به عنوان فرمانده نیروهای اعزامی جهت از بین بردن شورش شیمابارا منصوب شد. شیگه ماسا در مقابله با شورشیان قلعه هارا، ستاد شورشیان، با وجود استفاده از نینجا، روش تونل زنی، و منجنیق شکست خورد. در نتیجه، شوگون توکوگاوا ایه میتسو، ماتسودایرا نوبوتسونا را به عنوان جایگزین او ارسال کرد. شیگه ماسا در تلاش برای به دست آوردن مجدد اعتبار خود، رهبری یک حمله ناگهانی به قلعه را در دست گرفت، اما در این روند، توسط یک تیر پیکان کشته شد.
جیلیان رز بنکس (متولد ۱۶ ژوئن ۱۹۸۸)، با نام هنری بنکس (اغلب به شیوه نوشتاریِ BANKS)، خواننده و ترانه سرای آمریکایی و متولد شهرستان اورنج کالیفرنیا است. پس از پخش دو آلبوم چند آهنگهٔ "سقوط ()" و "لندن () "در ۲۰۱۳، اولین آلبومش، "الهه ()"، را در ۵ سپتامبر ۲۰۱۴ منتشر کرد. دومین آلبوم استدیویی او نیز به نام محراب () نیز در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۶ منتشر شد. بنکس در سال ۲۰۱۴ به همراه ویکند به تور جهانی رفت و نامزد جوایز بی بی سی و ام تی وی شد. زندگی و حرفه. اوایل زندگی. جیلیان رز بنکس در ۱۶ ژوئن ۱۹۸۸ در اورنج کانتی کالیفرنیا متولد شد. زمانی که یک یا دو سال داشت به لس آنجلس مهاجرت کرد و در محله ای مرفه نشین واقع در تارزانا ساکن شد. بنکس از ۱۵ سالگی شروع به ترانه نویسی کرد. او خودش پیانو نواختن را آموخت، آن پیانو را دوستش برای تسکین قلب بنکس ناشی از جدایی پدر و مادرش به او داده بود. بعدها در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی روانشناسی خواند و پایان نامه ای دربارهٔ بچه های حاصل طلاق نوشت، در نهایت مدرک کارشناسی از آن رشته گرفت. ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴: دستیابی به موفقیت و الهه. در مدتی که بنکس در دانشگاه بود با دی جی کار کرد. فوریه ۲۰۱۳ تک آهنگ
"قبل از اینکه ببینمت" Before I Ever Met You در صفحه ساوندکلاداش آپلود شد. در مارس ۲۰۱۳ اولینآلبوم چندآهنگه (EP) اش به نام سقوط را به صورت بین المللی توسط Good Years Recording منتشر کرد. بیلبورد او را «نویسنده مغناطیسی با ترانه هایی وسواسی» نامید. دومین EP او، لندن، توسط هاروست ریکوردز منتشر گردید و نظرات مثبتی از منتقدان دریافت کرد. پس از انتشار اولین آلبومش، در مصاحبه ای شماره تلفن اش را در رسانه های اجتماعی پخش کرد تا روابط نزدیک و صمیمی تری با طرفدارانش داشته باشد. ترانه " بازی انتظار " بنکس درویکتوریا سیکرت ۲۰۱۳ پخش شد. در اواخر ۲۰۱۳، در ام تی وی و بی بی سی نامزد دریافت جایزه شد. برنامه هم ترانه های او را در " کارهای خوب ۲۰۱۴ " جای داد. آیتونز هم او را در لیست " هنرمندان جدید ۲۰۱۴ " قرار داد. اسپاتیفای او را در قسمت ذره بین اسپاتیفای قرارداد. بنکس در اوت ۲۰۱۳ هنرمند هفتهووگ بود که ترانه هایش این طور تعریف شد: "به خوبی احساس بی قدرتی و تنها بودن در دنیا را به تصویر می کشد." پاییز ۲۰۱۳ بنکس در تور ۲۰۱۳ دویکند حضور داشت. این تور به صورت بین المللی در ایالات متحده و انگلستان بود. در مارس ۲۰۱۴ پس از اتمام تور
ویکند، بنکس تور خودش را در انگلستان شروع کرد. "الهه"، اولین آلبوم استدیویی او در ۵ سپتامبر ۲۰۱۴ منتشر شد و در بیست کشور مختلف چون انگلستان، استرالیا، آلمان، نیوزیلند و سوئد در جدول ۲۰ آلبوم برتر قرار گرفت. این آلبوم در ایالات متحده رتبه ۱۲ در بیلبورد ۲۰۰ را کسب کرد و ۲۵۰۰۰ نسخه از آن در هفته اول انتشار منتشر شد. آلبوم الهه نظرات مثبتی از منتقدان دریافت کرد. این آلبوم متشکل از ۴ تک آهنگِ "مغز"،"الهه"، "غرق شدن" "التماس برای هدایت" است. "غرق شدن "۴۸امین آهنگ دیجیتال راک جدول بیلبورد شد. در این حین "التماس برای هدایت "یازدهمین آهنگ آلترناتیو همین جدول شد. ۲۰۱۵ – اکنون: محراب. در ۴ نوامبر ۲۰۱۵، تک آهنگ «بهتر» را همراه موزیک ویدئو آن منتشر کرد. در ۸ ژوئن ۲۰۱۶ اعلام کرد که دارد روی آلبوم دومش کار می کند. استعداد. صدای بنکس نوعی اراندبی سخت توصیف شده و با صدای ویکند و الی گولدینگ مقایسه شده است. او فیونا اپل و لارن هیل را به عنوان بزرگترین کسانی که از آن ها الهام می گرفت یاد کرده. او می گوید موسیقی احساسات و ضعف هایش را فاش می کند و به این دلیل قبل از کسب مدرک روانشناسی موسیقی را مستور و شخصی دنبال می کرده.
نانا کوماتسو (۱۶ فوریه، ۱۹۹۶) یک هنرپیشه و مدل از اهالی توکیو در ژاپن است. او در سال ۲۰۱۵ در فیلم سکوت (فیلم ۲۰۱۶) ایفای نقش کرده است. او برای نقش کاناکو در فیلم دنیای کاناکو سه جایزه از جشنواره های جایزه آکادمی فیلم ژاپن، جایزه فیلم هوچی، جایزه فیلم ماینیجی دریافت کرده است. اوایل زندگی. کوماتسو در 16 فوریه 1996 در توکیو به دنیا آمد و در استان یاماناشی بزرگ شد. پدرش اهل استان ساگا و مادرش اهل اوکیناوا است. او دو برادر بزرگتر دارد. حرفه. کوماتسو در فیلم *جهان کاناکو* بازیگری خود را آغاز کرد و جوایز متعددی از جمله جایزه بازیگر تازه کار را در سی و هشتمین دوره جوایز فیلم ژاپن دریافت کرد. او از سال ۲۰۱۵ سفیر خانه مد شنل بوده است. او با شرکت Stardust Promotion قرارداد داشت. در سال ۲۰۱۶، نقش کوچکی در فیلم سکوت ساخته مارتین اسکورسیزی ایفا کرد. کوماتسو برای نقش آفرینی در فیلم خانواده غریبه ها (Family of Strangers) نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن در چهل و سومین دوره جوایز فیلم ژاپن شد. او در فیلم رشته ها: تافته عشق ما () که ششمین فیلم پرفروش ژاپن در سال ۲۰۲۰ بود، نقش اصلی را ایفا کرد. همچنین برای بازی در ه
مین فیلم در بخش بهترین بازیگر نقش اول زن در چهل و چهارمین دوره جوایز فیلم ژاپن نامزد شد. در سال 2021، کوماتسو در فیلم های Parasite in Love و Moonlight Shadow بازی کرد. در سال 2022، کوماتسو با کنتارو ساکاگوچی در فیلم The Last 10 Years همبازی شد. این فیلم بیش از 3 میلیارد ین درآمد کسب کرد و رتبه هشتم را در میان پرفروش ترین فیلم های ژاپنی سال 2022 به دست آورد. زندگی شخصی. در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۱، کوماتسو با بازیگر ماساکی سودا ازدواج کرد. آنها در فیلم Threads: Our Tapestry of Love (۲۰۲۰) هم بازی بودند. در ۹ مارس ۲۰۲۴، آنها از طریق آژانس های خود اعلام کردند که نخستین فرزندشان به دنیا آمده است.
التماس برای هدایت ، ترانه ای از خواننده آمریکایی بنکس، چهارمین آهنگ در اولین آلبوم استدیویی او به نام الهه است که در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۴ توسط هاروست ریکوردز منتشر شد. التماس برای هدایت، پس از انتشارش موفقیت زیادی در نمودار کسب کرد. در جدول ترانه های آلترناتیو مجلهٔ بیلبورد ایالات متحده یازدهمین آهنگ شد. در سطح جهانی در آلمان و استرالیا به ترتیب رتبه ۶۴ و ۸۰ را کسب کرد. موزیک ویدیو. موزیک ویدیو این ترانه در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۴ منتشر شد. در آن بانک را در پس زمینه سیاه و سقید به تصور می کشد که در حال رقص است.
ایسه اوگاتا (۲۲ فوریه، ۱۹۵۲) یک هنرپیشه و کمدین از اهالی فوکوئوکا در ژاپن است. او در سال ۲۰۱۵ در فیلم سکوت نقش اینوئوئه ماساشیگه را ایفا کرده است. از دیگر فیلم های او می توان به "و آنگاه" اشاره کرد.
اینواوئه ماساشیگه (۱۵۸۵–۲۷ مارس ۱۶۶۱) یک چهره مهم در اوایل دوره ادو در ژاپن بود. وی نقش مهمی در آزار و اذیت و ریشه کن کردن مسیحیان در ژاپن بازی کرد. اینوئوئه ماساشیگه مشاور کمپانی هند شرقی هلند در استان ناگاساکی بود. در سال ۱۶۳۸ به عنوان فرستاده ویژه برای سرکوب شورش شیمابارا به کیوشو فرستاده شد. او از سال ۱۶۳۲ تا سال ۱۶۵۸ در مقام اومتسوکه مقام ارشد سانسورکنندگان در شوگون سالاری توکوگاوا مشغول به کار بود. در ماه مه ۱۶۴۳، جوزپه کیارا، که در ولایت چیکوزن اسیر شده بود، در ژوئیه همان سال به ادو منتقل شد و برای بازپرسی به عمارت اینواوئه ماساشیگه سپرده شد.
سیاهرگ پَس سری () از پوست سر، در پی شاخه های سرخرگ پس سری می آید؛ در زیر ماهیچه ذوزنقه ای به درون شبکه سیاهرگی زیر پس سری می ریزد، یا سرخرگ پس سری را همراهی می کند و به سیاهرگ وداجی درونی (internal jugular) ختم می شود.
سیاهرگ برجسته یا سیاهرگ بازیلیک () در سطح ساعد قرار دارد؛ از طرف زند زیرین شبکه سیاهرگی دست به سیاهرگ های بازوئی می پیوندد تا سیاهرگ زیربغلی تشکیل شود.
شوساکو اندو (۲۷ مارس، ۱۹۲۳ – ۲۹ سپتامبر، ۱۹۹۶) نویسندهٔ ژاپنی بود که از دیدگاه نادر یک مسیحی کاتولیک داستان می نوشت. اندو هم رمان نویس و هم طنزنویس بود. کتابی که او در غرب بیشتر به خاطر آن شهرت دارد - "چینموکو" است که با عنوان انگلیسی "سکوت" در سال ۱۹۶۹ منتشر شد - به مسیحیان ژاپنی در قرن هفدهم در ناگاساکی و مشکلات ایمان و ارتداد می پردازد. در حالی که در غرب این سکوت است که شهرت اندو را مشخص می کند، خوانندگان ژاپنی رمان تاریخی "سامورایی" اندو در سال ۱۹۸۰ را ترجیح می دهند. از این رمان در سال ۲۰۱۶ فیلمی به همین نام، سکوت (فیلم ۲۰۱۶) توسط کارگردان مارتین اسکورسیزی اقتباس شد. اندو برنده چندین جایزه معتبر ادبی است از جمله جایزه آکوتاگاوا و نشان فرهنگ و نشان سن سیلوستر کلیسای کاتولیک که توسط پاپ پل ششم به او اهدا شد. همراه با یوشییوکی جوننوسوکه، یاسوئوکا شوتارو، شونو جونزو، آگاوا هیرویوکی، سونو آیاکو، به عنوان بخشی از نسل سوم نویسندگان پس از جنگ (یعنی سومین گروه بزرگ نویسندگان ژاپنی که پس از جنگ جهانی دوم ظاهر شدند، طبقه بندی می شود. اندو یکی از تحسین شده ترین رمان نویسان ژاپنی بود و طرفداران بین المللی زیادی داشت.
او تقریباً تمام جوایز ادبی مهم ژاپن را از آن خود کرد، حداقل ۹ کتاب به انگلیسی و سایر زبان ها ترجمه شده و چندین بار نامزد جایزه نوبل ادبیات شده است. زندگی نامه. دوران کودکی. بلافاصله پس از اینکه اندو در توکیو سیتی در سال ۱۹۲۳ به دنیا آمد، در سال ۱۹۲۶ خانواده او به دالیان، سپس بخشی از قلمروی اجاره ای کوانتونگ در منچوری نقل مکان کردند. در سال ۱۹۲۹، اندو وارد مدرسه ابتدایی میدان بزرگ شهر دالیان شد. در همین زمان، در حالی که مادرش را در حال تمرین ویولن با نوک انگشتانش غرق در خون و مهربان با خدمتکارشان می دید، به او احترام می گذاشت، در حالی که پدرش بسیار را با برادر بزرگترش «شوسوکه»، که در درس مهارت داشت مقایسه می کرد و او را موعظه می کرد و همین باعث احساس حقارت شدید در او می شد. در حدود سال ۱۹۳۲، پس از اینکه پدرش یک معشوقه پیدا کرد، رابطه بین والدینش شروع به بدتر شدن کرد و موجب شد اندو دوران کودکی تاریکی را سپری کند. در سال ۱۹۳۳، زمانی که اندو ده ساله بود، والدینش از هم جدا زندگی می کردند. با این حال، در سال ۱۹۳۷ بود که پدرش اعلامیه رسمی طلاق را ارسال کرد. چند ماه بعد، پدرش دوباره با زنی ۱۶ سال کوچکتر از خودش ازدوا
ج کرد. هنگامی که والدینش در سال ۱۹۳۳ از یکدیگر جدا شدند، مادر اندو او را به ژاپن بازگرداند تا با خاله اش در کوبه زندگی کند. در سال ۱۹۳۵ اندو در سن ۱۲ سالگی به عنوان یک کاتولیک تعمید یافت. برخی می گویند که این امر به خواست مادرش که پس از طلاق به کاتولیک گرویده بود، انجام شد. در حالی که دیگران می گویند که در ابتدا خاله اش او را به تغییر دین تشویق کرده است. نام غسل تعمید مادرش «ماریا» و نام غسل تعمید برادر بزرگترش شوساکو «پائولو» و نام خودش «پُل» بود. در سال ۱۹۳۹، مادرش با پیتر هرتزوگ، مبلغ مذهبی آلمانی، که ستون مذهبی و معنوی او شد، ملاقات کرد و اتاق درس موسیقی متصل به خانه جدیدش را برای سخنرانی های کتاب مقدس و توده ها باز کرد. روزهای دانشجویی (۱۹۳۹–۱۹۴۹). فارغ التحصیل دوره راهنمایی نادا جونیور در سال ۱۹۴۰ (شوا ۱۵) بود و در سال ۴۱ وارد دوره پیش دانشگاهی دانشگاه سوفیا شد. او در دسامبر همان سال مقاله ای با عنوان «خدای متافیزیکی، خدای مذهبی» را در شماره اول "مجله سوفیا" منتشر کرد. او در فوریه ۴۲ از دوره پیش دانشگاهی کناره گرفت. در این مدت، او در آزمون قدیمی ورودی پیش دانشگاهی رد شد، اما با توجه به بار مالی بر دوش م
ادرش، به خانه پدرش در توکیو نقل مکان کرد. در سال ۱۹۴۳ پس از سه سال زندگی در توکیو و رد شدن در امتحان اندو برای اولین بار در دانشگاه واسدا برای هدف اعلام شده تحصیل پزشکی وارد شد، اما بعداً تصمیم گرفت در رشته ادبیات فرانسه در دانشگاه کیئو تحصیل کند. پدرش او را عاق کرد، بنابراین خانه پدرش را ترک کرد و به کار پاره وقت ادامه داد. تحصیلات او به دلیل جنگ قطع شد و در طی آن در یک کارخانه مهمات سازی کار می کرد. او در خوابگاه دانشجویی که توسط فیلسوف ژاپنی کاتولیک یوشیمتسو یوشیهیکو مدیریت می شد اقامت کرد. با معرفی یوشیمتسو با تاتسو هوری نویسنده آشنا شد و که هر دو تأثیر عمیق فلسفی و ادبی داشتند بر او داشتند. در سال اول دانشگاه در معاینه اجباری شرکت کرد اما به دلیل التهاب ریه، سربازی او به تعویق افتاد و سلامتی ضعیف اندو را از خدمت در ارتش در طول جنگ جهانی دوم بازداشت. در سال ۱۹۴۵ وارد دانشکده ادبیات دانشگاه کیئو، گروه ادبیات فرانسه شد. به توصیه معلم سابقش ساتو ساکو (۱۹۰۵–۱۹۹۶)، او خود را وقف ادبیات کاتولیک مانند فرانسوا موریاک و ژرژ برنانوس کرد. در سال ۱۹۴۷، "خدایان و خدا" در مجله "چهار فصل" منتشر شد که اولین نقد او بود. د
ر سال ۱۹۴۹ از گروه ادبیات فرانسه فارغ التحصیل شد. دوره تحصیل در خارج از کشور (۱۹۵۰–۱۹۵۳). اندو یکی از اولین دانشجویان ژاپنی بود که در فرانسه تحصیل کرد. مطالعات او در دانشگاه لیون در دوره ۱۹۵۰–۱۹۵۳، علاقه و دانش او را نسبت به نویسندگان مدرن کاتولیک فرانسوی، که قرار بود تأثیر عمده ای بر نوشته های او داشته باشند، عمیق تر کرد. بر اساس نامه ها و یادداشت های روزانه، اندو، از شروع تحصیل در خارج تا درست قبل از بازگشت به ژاپن با یک دانشجوی دختر در فرانسه که ۷ سال از او کوچک تر بود در ارتباط بود. وقتی زن شنید که اندو در حال ازدواج است، در سال ۱۹۶۶ به عنوان معلم فرانسوی به دانشگاه هوکایدو منصوب شد. اندو به او توصیه کرد که «سکوت» را به فرانسوی ترجمه کند. او در سال ۱۹۷۰ به فرانسه بازگشت و در سال ۱۹۷۱ در سن ۴۱ سالگی بر اثر سرطان سینه درگذشت. آغاز دوران نویسنده (۱۹۵۴–۱۹۶۲). پس از بازگشت به ژاپن، موفقیت او به عنوان نویسنده تقریباً فوری بود. در سال ۱۹۵۴، یک سال پس از اتمام تحصیلاتش در فرانسه، او برنده جایزه آکوتاگاوا برای «"شیروی هیتو"» ("مردان سفیدپوست") شد. در سال ۱۹۵۵ با «اوکادا جونکو» ازدواج کرد.آنها یک پسر داشتند، به نام
«ریونوسکه» که در سال ۱۹۵۶ متولد شد. ۱۹۶۳ به بعد. در سال ۱۹۶۸، او سردبیر یکی از مجلات شد، مجله معتبر "میتا بونگاکو". اندو حداقل در دو دانشگاه توکیو استاد بود. در سال ۱۹۵۶ به عنوان استاد در دانشگاه سوفیا، استخدام شد و در سال ۱۹۶۷ دانشگاه سیجو نقش «مدرس نظریه رمان» را به او واگذار کرد. با این حال، او یک رمان نویس به حساب می آمد نه استاد دانشگاه. در طول زندگی حملات بیماری، او را آزار می داد و در یک مقطع دو سال را در بیمارستان گذراند. در سال ۱۹۵۲ هنگام تحصیل در فرانسه با ذات الجنب به پاریس آمد. بازگشت مجدد در سال ۱۹۶۰ باعث مورد دیگری از همان بیماری شد و او بیشتر سه سال در بیمارستان (در فرانسه و ژاپن) ماند. از جمله سایر مشکلات سلامتی، او به سل.کژپشتی مبتلا شد، و یک ریه اش برداشته شد. در حالی که او در سال ۱۹۹۴ جایزه نوبل ادبیات را در رقابت با کنزابورو اوئه از دست داد، سال بعد نشان فرهنگ را دریافت کرد. اندو مدت کوتاهی پس از آن در اثر عوارض هپاتیت در بیمارستان دانشگاه کیئو در توکیو در ۲۹ سپتامبر ۱۹۹۶ درگذشت. سبک و مضامین نوشتاری. عقده ادیپ و مادر. عقده ادیپ که در کودکی داشت تا سالهای بعد ادامه یافت و آثار مختلفی را ت
حت تأثیر قرار داد. مادرم در مدرسه موسیقی توکیو نوازنده ویولن بود. او هرگز فرزندانش (شوساکو/شوسوکه) را سرزنش نکرد، جز یک کلمه: «این مقدس نیست» اینها کلماتی بود که واقعاً در دوران کودکی قلبم را به درد آورد، اما عجیب بود که می توانستم آنها را مطیعانه بپذیرم. بچه ها مادرشان را می پرستیدند. نمی توانستم پدرم را به خاطر رها کردن مادرم ببخشم. اندو از پدرش متنفر بود. به همسرش «خانم جونکو» که آشتی با پدرش را توصیه می کرد، گفت: «شما که در خانه ای همراه با پدر و مادرتان به راحتی بزرگ شده اید، رنج من را درک نمی کنید.» مسیحیت به عنوان یک موضوع. در حالی که اندو در چندین ژانر می نویسد، آثار او به شدت با مسیحیت یا کاتولیک گره خورده است. اندو را «رمان نویسی می گویند که بر آثارش یک مضمون تسلط یافته است… اعتقاد به مسیحیت». دیگران گفته اند که او «یک نویسنده کاتولیک ژاپنی» است که تلاش می کند تا «بذرهای دین پذیرفته شده اش» را در «باتلاق گلی» ژاپن بکارد». او اغلب ژاپن را به باتلاق یا پوداب تشبیه می کرد. در رمان «سکوت (رمان)» یکی از مقامات به کشیشی که مرتد شده است می گوید: «پدر، شکست تو از ما نبود، بلکه از این باتلاق ژاپن بود». در نس
خهٔ نمایشنامه ای این داستان، به نام «کشور طلایی»، این مقام مسئول همچنین می گوید: «اما باتلاق گلی نیز نقاط خوبی دارد، اگر بخواهید خود را به گرمای راحت آن بسپارید. آموزه های مسیح مانند شعله، آدمی را به آتش می کشد، اما گرمای ملایم ژاپن در نهایت خواب را تقویت می کند.» بنابراین، بسیاری از شخصیت های اندو تمثیل (ادبیات) هستند. ممکن است مسیحیان و کاتولیک های هموطنش او را نپذیرند. برخی از شخصیت های او (که بسیاری از آنها تمثیلی هستند) ممکن است به ادیان غیر غربی اشاره کنند. اگرچه تمرکز اصلی آثار او این موضوع نیست، اما در تعدادی از کتاب های اندو از مسیحیان پنهان یاد شده است. مسیحیت بزرگ ترین مضمون ادبیات اندو است و با وجود اینکه او خداشناس نیست و تحصیلات الهیاتی ندیده است و علیرغم این واقعیت که برخی عقایدی در او وجود دارد که لزوماً ارتدکس نیستند، او همچنان با حوزه مسیحیت در ژاپن آشنا است و نماینده آن محسوب می شود. او همچنین آثاری غیر از رمان منتشر کرده است، مانند «"عیسی من"» و «"خدا برای من چیست؟"» ایمان کاتولیک او را می توان در برخی از سطوح در تمام کتاب های او مشاهده کرد و اغلب یک ویژگی اصلی است. بیشتر شخصیت های او با م
عضلات اخلاقی پیچیده دست و پنجه نرم می کنند و انتخاب های آن ها اغلب نتایج متفاوت یا غم انگیزی به بار می آورد. تضاد ژاپنی بودن و مسیحیت. خانواده اندو کاتولیک هستند و او نیز به عنوان کاتولیک تعمید یافت. از سال ۱۹۵۰ در فرانسه مشغول به تحصیل بود. کشمکشی که اندو در طول این تحصیل در خارج از کشور احساس کرد و تبدیل به بزرگ ترین موضوع زندگی او شد «تضاد ژاپنی بودن و مسیحی بودن» بود. سال ها بعد، اندو افکار خود را در مورد ایمان خود به عنوان «کار بازسازی لباس های گشاد به لباس های ژاپنی» توصیف کرد. این مضمون تا انتها ادامه دارد و در سال های آخر عمر به «رود عمیق» متصل می شود. کتاب های او منعکس کننده بسیاری از تجربیات کودکی اش، از جمله ننگ بیگانه بودن، تجربه خارجی بودن، زندگی یک بیمار بیمارستان و مبارزه با سل است. با این حال، کتاب های او عمدتاً به ساختار اخلاقی زندگی می پردازد. وقتی اِندو در سال ۱۹۹۶ در سن ۷۳ سالگی درگذشت، روزنامهٔ آساهی او را رمان نویسی خواند که مضمون کارهایش کشمکش بین باور مسیحی و فضای معنویت ژاپن بود. اندو نوشت: «مشکل، آشتی کاتولیک من با خون ژاپنی من است. . . چیز به من آموخته است که ژاپنی ها باید مسیحیت را