Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
می گوید ؟)) یافت. او در همان سخنرانی یک دی می گوید:ما نیک می دانیم که آنچه توده های شرقی را به این روز انداخته است، گمراهی های گوناگون و درهمیست که از هزار سال باز رواج داشته و مغزها را پر گردانیده، و چون می کوشیم که آن گمراهی ها [را] براندازیم، ناچاریم که کتاب ها را که سرچشمهٔ آنهاست از میان برداریم.در دیباچه کتاب ((حافظ چه می گوید؟)) می نویسد که در پی چه بدآموزی هایی از دیوان حافظ است که کتاب می سوزانند:باید بی گمان بود که سرچشمه درماندگی و بدبختی شرقیان باورهای بیهوده و گمراهی های بسیاریست که به نام های گوناگون در شرق رواج یافته و در دل ها و در کتاب ها آگنده شده است، و باید دست به هم داد و به کندن بنیاد آن بدآموزی ها و گمراهی ها کوشید.نیز باید بی گمان بود که یکی از کتاب های سراپا زیان» دیوان حافظ «است که چند رشته بدآموزی های زهرآلود ـ از خراباتیگری، جبریگری، صوفیگری و مانند اینها ـ دربر می دارد.این دیوان، با آن شعرهای شیوایش، و با آن بدآموزی های فریبنده اش، خون ها را از جوش می اندازد، سهش ها را بیکاره می گرداند، نومیدی و بی پروایی بزندگانی و خوشگذرانی و بیدردی را می پروراند، یک کلمه باید گفت: «غیرت و آزرم
را می کشد».اینست تا می توان باید به نابودی این دیوان کوشید، و ما از خوانندگان این دفتر خواهش می کنیم که این داوری ها را که دربارهٔ حافظ رفته و ایرادهایی که به گفته های او گرفته شده، هوشیارانه بخوانند و نیک بیندیشند و با فهم و خرد خود داوری کنند که اگر راست یافتند و ایرادی پیدا نکردند، در این کوشش ها که ما برای برانداختن این گونه کتاب ها می کنیم همدستی نشان دهند، این کتاب را خود خوانده به دیگران نیز دهند.چنان که بارها گفته ایم، امروز بهترین نیکوکاری همین کوششهاست که ما آغاز کرده ایم. اینهاست که مایه رهایی صد میلیون ها توده های بدبخت شرقی خواهد گردید. اینهاست که بیست میلیون ایرانیان را از درماندگی بیرون خواهد آورد. اینهاست که خدا را خشنود تواند گردانید. اینهاست که مایه روسفیدی و سرفرازی هرکسی تواند بود. دیدگاه های کسروی پیرامون شعر. برخلاف آنچه در بسیاری جاها می گویند، کسروی و باهماد آزادگان با شعر مخالفت نمی داشتند و تنها شعر گفتن بیهوده و به بازیچه را می نکوهیدند. آن ها می گفتند که شعر گفتن خود یک خواستی نیست که کسی به آن پردازد و برای آنکه شعرسازی و قافیه جفت کند به دنبال «مضمون» گردد. بلکه باید شعر را هنگام
ی گفت که سخنی در اندیشه است و گوینده می خواهد آن را با دیگران در میان نهد. نه اینکه بدون اینکه هیچ اندیشه ای در میان باشد، کسی تنها برای آنکه شعری بسازد به هر دری بزند و از هر جا سخنی راند.این پست ترین شیوه بهره مندی از سخن است که شاعران پیش گرفته اند. سخن که یک نیروی خدادادیست می توان از آن بهره های بزرگی برداشت. می توان دانش هایی بیرون ریخت و هزاران کسان را دانشور گردانید، می توان راستی ها را باز نمود و صدهزاران گمراه را به راه آورد، می توان پندها سرود، می توان اندرزها داد، می توان توده درمانده ای را به تکان آورد، بالاخره می توان پول و داراک (=آنچه دارند) به دست آورد، از سخن هرگونه بهره توان برداشت و پست ترین همه آن ها اینست که کسی از آن قافیه بافی کند. این کند که چند کلمه ای را فهرست کرده، هر کدام را در شعری نشاند و یک غزلی یا قطعه ای را پدیدآورد. این یک بازیچه بی خردانه بیش نیست.او همیشه بر این تأکید می داشت که با شعر هیچ گونه دشمنی نمی دارد و تنها با آن گونه شعرگویی مخالف است که تنها برای آنکه شعری ساخته شده باشد بگویند. می نوسید:چنان که خوانندگان می دانند ما با شعر دشمنی نمی داریم و نمی گوییم شعر نباشد.
گفته ما آنست که شعر خود یک خواستی نیست. چه شعر سخنست و سخن باید تابع نیاز باشد. ما می گوییم کسی اگر مطلبی دارد، می خواهد آن را به شعر بگوید و می خواهد به نثر بگوید، ما ایرادی به او نخواهیم داشت.ایراد ما به آنست که کسی بی آنکه مطلبی در میان باشد، تنها به نام آنکه شعری سازد به آن پردازد. ما می گوییم این یاوه گویی است. می گوییم کسی اگر عاشق شده غزل بسراید؛ ولی دور از خرد است که کسی با دل آسوده به دروغ دم از عشق زند و غزل های عاشقانه بسراید. او می گوید هنگامی که کسی شعر می گوید، رشته سخن و آنچه که می باید گفته شود در دست قافیه است. به همین دلیل شعرهای شاعران دچار پراکنده گوییست و هر بیت آن با دیگرها ارتباطی، مگر از راه قافیه نمی دارد و از این جنبه هم به شعرگویی شاعران خرده می گیرد.این غزل را شما چون بیندیشید هر شعری از آن مطلب جداگانه ایست، و ارتباط آن ها با یکدیگر جز از راه قافیه نمی باشد. از آن سوی، بسیاری از این شعرها جز یک معنای خنکی را دربر نمی دارد و پیداست که مقصود شاعر تنها استفاده از قافیه بوده و چندان توجهی به معنی جمله ها نداشته است.کوتاه سخن آنکه، مقصود حافظ قافیه ساختن و غزل سرودن بوده نه سخن گفتن و
معنایی را بازنمودن، و اینست که شما در غزلهایش می بینید که هر بیتی در زمینه دیگریست و ارتباطی در میان آن ها دیده نمی شود. کسی که می خواهد سخنی بگوید و معنایی را برساند، باید به ارتباط عبارت ها توجه کند و سخنان بی ربط نگوید؛ ولی حافظ چون خواستش چیز دیگری بوده، چنین توجهی نکرده و نبایستی بکند. مخالفت با خراباتی گری. کسروی از خرده گیران به نام صوفی گری، خراباتی گری و باطنی گری و می بود و این آموزه ها را گمراهی می دانست و حافظ و خیام را برای سرودن چامه هایی پیرامون خراباتی گری می نکوهید و در کتاب «صوفی گری» به خرده گیری از تصوف و در ((حافظ چه می گوید؟)) به خرده گیری از خراباتی گری می پردازد. همچنین او می گوید که حافظ، اندیشه های گوناگونی از اسلام، خراباتی گری، صوفی گری، جبری گری، فلسفه یونان، قرآن و تفسیر، افسانه های ایرانیان و غیره را می دانسته و چون بسیاری از این دانسته ها (مثل اسلام و تصوف) با هم نمی ساخته، خردش در میانه آشفته شده و حتی خراباتی گری او هم از روی دانشی نمی بوده.حافظ به همه اینها آشنایی می داشته و باید گفت همین ها بود که فهم و خرد او را از کار انداخته و مغزش را آشفته گردانیده است؛ زیرا چنان که با
رها گفته ایم یکی از چیزهایی که خرد را از کار اندازد و مغز را آشفته سازد، فراگرفتن اندیشه های متضاد و ناسازگار است. کسی که گفته های خراباتیان و بدآموزی های صوفیان، و دستورهای اسلام را در مغز خود جا می دهد، یا باید فهمش چندان نیرومند باشد که در میانه آن سه که ضد همند، داوری کند و یکی را پذیرفته و آن دیگرها را براندازد، یا بی گمان فهم و خرد او در میان آن ها سرگردان مانده و کم کم بیکاره خواهد گردید. به ویژه که حافظ باده می نوشیده و در این کار اندازه نگاه نمی داشته که این انگیزه دیگری به شوریدگی مغز او بوده است.همچنین می گوید حافظ جبری گری بوده و درست جبری گری می داده و ازین روی کتاب های او برای توده زیانمند است و غیرت را از میان می برد.تو گویی حافظ را برگمارده بودند که به مردم درس جبری گری دهد و این بدآموزی های بی خردانه را در دل ها جایگزین گرداند و اینست که شما کمتر غزلی از او پیدا می کنید که این بدآموزی در آن نباشد. هنگامی که شاعر از جبری گری سخن می راند چنان تندی نشان می دهد که تو گویی ارث پدرش را از مردم می خواهد. این موضوع نمونه دیگری از نادانی و نافهمی حافظ و مانندگان اوست. مرد کوردرون با چشم می دید که هر ک
سی که به کاری می پردازد، نتیجه از آن برمی دارد و با خوشی زندگی به سر می برد و هر کسی که همچون خود او، بیکاری و بیعاری می گزیند، تهیدست می ماند و با اینحال به خود نیامده و پیاپی به زبان می آورده که ما را اختیاری نیست. خون خوری گر طلب روزی ننهاده کنی.مخالفت کسروی با جافظ هم ازین راه می بود. کسروی و باهماد آزادگان در پی مخالفت با خراباتی گری، از خیام بیزاری می نمودند، یکی از خوانندگان روزنامه پیمان می نویسد:خیام آن شاعر بدآموز و آن رند خراباتی است که با گفته های بدآموزانهٔ خود مردم را سوی لجنزار بی دینی و لاابالی گری کشانیده و با اندیشه های ناپاکش روی مردمی را سیاه کرده است. دستگاه آفرینش با آن همه شگفتکاری ها که خردمندان را به حیرت انداخته و به ناچار از ته دل گفته اند «رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذَا بَاطِلًا» در نظر این مرد سیاهدل، بازیچه ای بیش نیست.و کسروی در پاسخ می نویسد:مقصود از خیام در این گفتار و دیگر نگارش های پیمان خیام رباعی گوست که امروز صدها رباعی به نام او شهرت یافته، نه خیام ریاضیدان نیشابوری و این سخن برای آن می گوییم که ما یقین نداریم که این رباعی ها از خیام نیشابوری باشد، بلکه سخت دشوار می شماریم
که از او باشد.خیام نیشابوری در زمان ملکشاه سلجوقی می زیست و در آن زمان در ایران هنوز خردها تا این اندازه پست نبود که کسی لب به چنین سرسام هایی باز کند. اگر هم یک تن چنین کاری می کرد، ناگزیر می شد که گفته های خود را پنهان دارد وگرنه مردم خون او را هدر می شماردند.آنچه ما می پنداریم این رباعی ها یادگار زمان مغول است که خردها بی اندازه پست گردیده و کسان بیعار و بی رگ فراوان پدید آمده بود. سرایندهٔ آن ها نیز کسی یا کسانی از خراباتیان آسمان جل بی سروپا بوده که با دریوزه گردی یا از راه های پست دیگر روزانه یک درهمی به دست آورده و در میخانه ها والمیده مست و بیخود «ادبیات» می بافتند. به هرحال این رباعی ها از هر که هست اوست که ما خیام می نامیم و نکوهش از او دریغ نمی داریم و این گفتار که در این شماره چاپ کردیم گفتارهای دیگری را در پی خواهد داشت. شایعه قرآن سوزی. مخالفان کسروی چون شنیدند که باهماد آزادگان کتاب می سوزاند، میان مردم پراکندند که آنان قرآن هم می سوزانند تا مردم عادی را تحریک کننده و کسروی را در دیده آن ها خوار نمیاند و کمتر کسی به آنان گرود. لیکن در بسیاری از سخنرانی ها و نوشته ها کسروی آشکارا می گوید که این
دروغ بسیار زشت و پستی است که به ایشان نسبت داده اند و آزادگان به اسلام و قرآن و دیگر دین ها و کتاب های الهی احترام بسیاری می گذارند.ما دیدیم که دروغ هایی نیز ساخته پراکنده می گردانند، و برای شورانیدن مردم عامی چنین می گویند: «اینها قرآن را آتش می زنند». این دروغ را امسال در تهران و مراغه و در اهواز پراکنده گردانیدند. از اهواز یکی بی دستینه نامه ای فرستاده چنین می نویسد: «دیدم جوانان به کتابخانه ریخته، قرآن و مفتاح الجنان می خرند. پرسیدم برای چیست؟.. گفتند شب جشن کتاب سوزان ماست». این اندازه فهمِ یک مردی است که قرآن را با مفتاح الجنان در یک ردیف می شمارد و چون می خواهد دروغ بسازد، هر دو را به یک رشته می کشد. یکی نمی گوید: ای نافهم قرآن کجا و مفتاح الجنان کجا؟!.. قرآن کتاب آسمانی یک پیغمبر بزرگواریست و مفتاح الجنان ساخته یک آخوند مفت خوار می باشد. این دو را چگونه یکی می شماری؟ !.و در سخنرانی دیگری می گوید:این را هم بگویم: دشمنان ما دروغی پراکنده اند که ما قرآن را نیز به آتش می اندازیم. روسیاهان چون درمانده اند به این دروغ دست می یازند. من آشکاره می گویم: بسیاری از کتاب هایی که نزد دیگران ارجمند است، ما به آتش م
ی اندازیم. اینک کتاب ها روی میز چیده شده، در میان آن ها گلستان و بوستان سعدی، دیوان حافظ و مفاتیح الجنان و مانند اینها هست و همهٔ آن ها درخور آتش است؛ ولی قرآن نزد ما گرامی ست و ما پاسش می داریم. قرآن کجا و این گونه سوزانیدن کجا؟!.. قرآن جای خود می دارد. در میان کتاب ها یک نسخه از انجیل ها می بود که شما دیدید من جدا گردانیدم. انجیل با آن سخنانی که درباره اش توان گفت با این کتاب ها که به آتش می کشیم، در یک رده نیست. کتاب هایی که بنیاد دینی از دین های خدایی بوده باید پاسش داریم … فردوسی و دیگر شاعران بی زیان. احمد کسروی و دیگر آزادگان، به فردوسی و شاهنامه او بسیار ارج می گذاشتند و کسروی خود می خوانده و در نوشته هایش به کار می برده. او می گوید نه تنها شاهنامه مانند دیوان حافظ زیانی نمی دارد، که بسیار سودمند است و غیرت ملی را در دل جوان ها زنده می کند و به جهت واژه های پارسی هم که در خود می دارد، برای خواندن نیکست... پس چه شگفت که در آن دوره، ما کتابی همچون شاهنامهٔ فردوسی نمی یابیم که سخن از مردانگی و دلیری و جانبازی و میهن دوستی براند. چه شگفت که در آن دوره یکی از نامداران، شعر در توجیه بیدادگری های چنگیز سروده
و او را فرستادهٔ خدا نامیده، یا دیگری برای تیمور، آن سگ دوزخی ماده تاریخ ساخته و جایگاهش را بهشت نشان داده …... چرا اینان، آن همه پست نهادی ها که نموده اند، یک قصیده هم در ستایش ایران نسروده اند؟! اگر بگویید در آن زمان چنین رسمی نبوده، می گویم پس چرا فردوسی پیش از آن ها گفته: گر ایران نباشد تن من مباد؟! چرا گفته: هنر نزد ایرانیان است و بس؟ یا صد شعر دیگر که ما در شهنامه پیدا می کنیم.در کتاب «تاریخ مشروطهٔ ایران»، کسروی «شعرهای وطنی» را در میان انگیزه های بیداری ایرانیان یاد می کند و آن ها را بی زیان می خواند و چاپ کردن چنین چکامه [=شعر] های بی زیانی را «از نیکی های آن روزنامه ها» می خواند.با این حال، [چکامه های وطنی سرودن] خود کار نیکی است و بسیار بهتر از پرداختن به غزل های بی مغز بوده و اینست ما نمونه های را از آن ها در اینجا یاد می کنیم.همچنین کسروی از برخی چامه سرایان که سخنان سودمندی به زبان می آوردند، خرسندی می نمود و چامه های ایشان را در مجله پیمان چاپ می کرد. از جمله در زیر چامه یکی از شاعران که شعر فرستاده بوده، نوشته:آفرین بر آزاده مرد پاکدل! امروز ایران به این گونه شعرهای خردمندانه نیاز دارد وگرنه،
شعرهای بیهوده از خروارهای آنچه سود؟!دریغ که آن همه عمرهای گرانبها هدر گردیده و ما امروز جز سرشکستگی و شرمندگی نتیجه دیگری از آن ها نمی یابیم. مگر این سخنوران پاکدل خردمند، جبران آن بیخردی ها را بکنند!زمینه هایی که شایسته شعرگویی و نظم است را می شمارد:ایران پرستی، ستایش غیرت و سرفرازی، برانگیختن مردم به رادمردی و مهمان نوازی و دستگیری از بینوایان، نکوهش از سستی و تنبلی، بازداشتن توده از آز و مال دوستی و بسیار مانند این ها زمینه های سودمندیست که سخنوران امروزه می توانند در آن ها طبع آزمایی نمایند.حیف از جربزه خدادادی که جز در این راه های خداپسند به کار رود! حیف از رنج هایی که سخنوری برخود هموار سازد و در نتیجهٔ بیهودگی موضوع، همه بیهوده درآید.
لوئیس کولیر (; – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۳۸ تا ۱۹۵۸ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به زن جنگل و یک شب در کازابلانکا اشاره کرد.
شیخ عیسی طرفی از فقیه های خوزستان است. در جوانی به نجف رفت و نزدیک به بیست سال را صرف تحصیل علوم شیعه کردند. پس از کسب اجتهاد و به در خواست مردم و دستور مراجع نجف به ایران بازگشت. از سال ۱۳۴۱ با سید روح الله خمینی آشنا شده و به جریان انقلاب پیوست. عیسی طرفی نماینده سید روح الله خمینی و اولین امام جمعه دشت آزادگان و امام جمعه موقت آبادان بودند. او نزد مردم خوزستان محبوبیت زیادی داشت. شیخ عیسی پدر شیخ علی طرفی از عالمان شیعه است. آرامگاه جد شیخ عیسی در دشت آزادگان واقع در همیلی نزدیک مقبرهٔ سیدخلف است.پدرش شیخ سالم فرزند شیخ محمد، از بزرگان عشیره بنی طرف بود. شیخ عیسی طرفی برجسته ترین معرف سید روح الله خمینی و انقلاب به عشایر عرب خوزستان بود. زندگی نامه. شیخ عیسی طرفی، در سال۱۲۹۳ شمسی در روستای ابوحمیظه از توابع سوسنگرد، در خانواده ای مذهبی به دنیا آمد.نامبرده از عشیره آلبوعفری و از طایفه معروف بنی طرف استان خوزستان میباشد. پدرش در ۶ سالگی او را برای یادگیری خواندن قرآن به مکتب فرستاد. در بیست سالگی به نجف رفت و به مدت ۲۰ سال تحصیلات حوزوی را در نجف گذراند. پس از آن به درخواست مردم آبادان به آبادان رفت. علاوه ب
ر تدریس علوم دینی، مسجد محل سکونت خود را به یک حوزه علمیه تبدیل کرد. با آغاز جنگ ایران و عراق به جبهه جنگ رفت؛ و در مناطق آبادان و خرمشهر حضور یافت؛ و با روحانیونی همچون جزایری، دهدشتی و جمی همکاری داشت. از جمله شاگردانش، ابراهیم دیراوی بود. وفات. شیخ عیسی طرفی در مرداد ماه ۱۳۶۱ علی رغم بیماری و داشتن تنها یک کلیه، در منطقه عملیاتی جنگی در سن ۶۸ سالگی بر اثر عارضه درگذشت. کد خبر:۱۸۲۱۷۵ تاریخ انتشار:۰۷ اوت ۲۰۱۱
میهارا، اوساکا یک شهرک واقع در بخش مینامی کاواچی، استان اوزاکا، ژاپن بود. در سال ۲۰۰۳، جمعیت این شهر حدود ۳۸٬۹۵۶ و تراکم جمعیت ۲٬۹۵۱٫۲۱ نفر در هر کیلومتر مربع بود. مساحت کل ۱۳٫۲۰ کیلومتر مربع بود. در تاریخ ۱ فوریه، ۲۰۰۵، میهارا در ساکای، اوزاکا ادغام شد.
ویندام گیتنس (؛ – ) یک فیلم نامه نویس بود. وی فیلم نامه نویس فیلم هایی همچون "اسب شیطان"، "قانون وحش" و "جنگل گمشده" بوده است.
ویلیام نوبلز (؛ – ) فیلم بردار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی فیلم بردار فیلم هایی همچون "مردان کوچک"، "قانون وحش" و "جنگل گمشده" بوده است.
جورج مورگان (; – ) فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی فیلم نامه نویس فیلم هایی همچون "اسب شیطان" و "معضل" بوده است.
جورج اچ. پلیمپتون (؛ ۲ سپتامبر ۱۸۸۹ – ۱۱ آوریل ۱۹۷۲) یک فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی فیلم نامه نویس فیلم هایی همچون "جزیره اسرارآمیز"، "فلش گوردون"، "غرب وحشی وحشی"، "تارزان بی باک"، "سواره نظام" و "اسب شیطان" بوده است.
نورنسدورف (به لاتین: Nürensdorf) یک شهر در سوئیس است که در بخش بولاخ واقع شده است.
اوبرامبراخ (به لاتین: Oberembrach) یک شهر در سوئیس است که در بخش بولاخ واقع شده است. خواهرخوانده. شهر Trhová Kamenice خواهرخواندهٔ اوبرامبراخ هست.
داچسن (به لاتین: Dachsen) یک شهر در سوئیس است که در بخش آندلفنژان واقع شده است.
دلیکون (به لاتین: Dällikon) یک شهر در سوئیس است که در بخش دلزدورف واقع شده است.
با استعداد () فیلمی در ژانر کمدی-درام به کارگردانی مارک وب است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به کریس ایوانز اشاره کرد.این فیلم در ۷ آوریل به صورت محدود و در سالن های منتخب و در ۲۱ آوریل به اکران عمومی درآمد. خلاصه داستان. فرانک آدلر مرد ساده ای است که از طریق تعمیر قایق های تفریحی خرج خود را در میاورد. بعد از مرگ خواهرش فرانک مجبور میشود سرپرستی دختر او بنام ماری را برعهده بگیرد. ماری مثل مادرش استعداد بسیار زیادی در زمینه ریاضی و حل مسائل دارد و همین توانایی اش باعث شده به شدت نسبت به هم سن و سالان خود متفاوت باشد. فرانک برای اینکه ماری را کمی اجتماعی تر به بار بیاورد او را به مدرسه میفرستد اما در روز اول مدرسه ماری توجهات زیادی را جلب میکند. مدیر مدرسه به فرانک میگوید که میتواند برای ماری بورسیه تحصیلی در مدارس تیزهوشان بگیرد اما فرانک با این مسئله مخالفت میکند و میگوید دوست ندارد اتفاقات تلخی که برای خواهرش افتاده دوباره تکرار شود. باوجود تلاش های فرانک اما اوضاع درست پیش نمی رود و با ورود مادربزرگ ماری که میخواهد او را برای حل بزرگترین مسئله ریاضی تاریخ ببرد اوضاع بیش تر از قبل گره می خو
رد... . تولید. فیلمبرداری در اکتبر ۲۰۱۵ در ساوانا، جورجیا و همچنین در تایبی آیلند، جورجیا آغاز شد. انتشار. این فیلم در ۲۱ آوریل ۲۰۱۷ به اکران عمومی درآمد.
آرتور کائسار (؛ ۹ مارس ۱۸۹۲ – ) یک فیلم نامه نویس، و نمایش نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی فیلم نامه نویس فیلم هایی همچون هوانورد، ملودرام منهتن، مردان کوچک و آتلانتیک سیتی بوده، کائسار همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین داستان شده است.
ولگردها فیلمی ایتالیایی به کارگردانی فدریکو فلینی و محصول سال ۱۹۵۳ می باشد که در ژانر کمدی-درام ساخته شده است. داستان این فیلم در مورد ماجراهای پنج جوان است که مایل نیستند به جرگه آدم های بزرگسال و مسئولیت پذیر بپیوندند.
جک واگنر (; – ) یک فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی فیلم نامه نویس فیلم هایی همچون مردان کوچک بوده، وی نامزد جایزه اسکار بهترین داستان در هجدهمین دوره این مسابقات در سال ۱۹۴۶ بوده است.
فاستینو ارنان «تینو» آسپریا اینستروزا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل کلمبیا است. زندگی حرفه ای. آسپریا در فوریه ۱۹۹۶ با ۶٬۷ میلیون پوند از باشگاه فوتبال پارما به نیوکاسل یونایتد منتقل شد. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اتلتیکو ناسیونال، پارما، نیوکاسل یونایتد، پالمیراس، فلومیننزه، یونیورسیداد شیلی و استودیانتس اشاره کرد. تیم ملی. آسپریلا همچنین در تیم ملی فوتبال کلمبیا در جام جهانی ١٩٩۴ آمریکا و ١٩٩٨ فرانسه با تیم کلمبیا حضور داشت. فاستینو در جام ملتهای آمریکا جنوبی (کوپا آمریکا) در سالهای ١٩٩٣ و ١٩٩۵ به همرا کلمبیا به مقام سوم دست یافت،
امیل کوستادینف (؛ زادهٔ ) یک ورزشکار اهل بلغارستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به بایرن مونیخ، باشگاه فوتبال زسکا صوفیه، و دپورتیوو لاکرونیا، فنرباغچه، پورتو، باشگاه فوتبال زسکا صوفیه، و ماینتس ۰۵، تیم ملی فوتبال بلغارستان، دپورتیوو لاکرونیا، باشگاه فوتبال زسکا صوفیه، و ماینتس ۰۵ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
تریفون ایوانوف (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آستریا وین، راپید وین، رئال بتیس و زسکا صوفیه اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
ولادیمیر جوگوویچ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال پیشین اهل جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است، می توان به یوونتوس، موناکو، لاتزیو، سمپدوریا، باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، اینتر میلان و اتلتیکو مادرید اشاره کرد. تیم ملی. وی در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی و همچنین تیم ملی فوتبال صربستان بازی کرده است.
لوبوسلاو پنو (؛ زادهٔ ) یک ورزشکار اهل بلغارستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به والنسیا، سلتاویگو، باشگاه فوتبال زسکا صوفیه، و اتلتیکو مادرید، باشگاه فوتبال زسکا صوفیه، و تیم ملی فوتبال بلغارستان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
میروسلاو دوکیچ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل صربستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دپورتیوو لاکرونیا، والنسیا، تنریف اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده است.
اسکار کوردوبا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل کلمبیا است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به بوکا جونیورز، بشیکتاش، باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال، آنتالیااسپور، پروجا، باشگاه ورزشی دیپورتیوو کالی اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کلمبیا بازی کرده است.
دورینل مونتینو (؛ زادهٔ ) یک ورزشکار اهل رومانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به وولفسبورگ، استوا بخارست، سی اف آر کلوژ، باشگاه فوتبال کلن، دینامو بخارست، و تیم ملی فوتبال رومانی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال Romania بازی کرده است.
فردی رینکون (؛ زادهٔ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کلمبیا بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رئال مادرید، سانتوس، باشگاه فوتبال کورینتیانس، و ناپولی، پالمیراس، باشگاه ورزشی کروزیرو، باشگاه فوتبال سانتا فه اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کلمبیا بازی کرده است.
ویکتور آریستیزابال (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل کلمبیا است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به والنسیا، و باشگاه فوتبال سائو پائولو، باشگاه فوتبال کوریتیبا، باشگاه ورزشی کروزیرو، سانتوس، باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال، باشگاه ورزشی دیپورتیوو کالی، باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال، باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال، باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال، تیم ملی فوتبال کلمبیا، والنسیا، و باشگاه فوتبال بلکبرن راورز اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کلمبیا بازی کرده است.
«اون من نیستم» ترانه ای است از آهنگسازِ نروژی دی جی کیگو و خوانندهٔ آمریکایی سلنا گومز. این ترانه در تاریخ ۱۶ فوریه ۲۰۱۷ به عنوان اولین تک آهنگِ دومین آلبوم استدیویی کیگو که در آینده ارائه خواهد شد، توسط شرکت سونی میوزیک منتشر گردید. این قطعه در نهایت در قالب آلبوم چندآهنگه کیگو به نام «خیره به ستاره ها» (Stargazing) در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۷ منتشر شد. این قطعهٔ علاوه بر اینکه در چارت نروژ رتبهٔ نخست را کسب کرد، در چارت آهنگ های داغ استرالیا، اتریش، بلژیک، جمهوری چک، کانادا، دانمارک، فلاند، آلمان، ایرلند، هلند، نیوزیلند، لهستان، پرتقال، اسلواکی، سوئد و سوئیس جزوِ پنج آهنگ برتر قرار گرفت. همچنین در چارت کشورهای آمریکا، فرانسه، مجارستان، اسپانیا، ایتالیا و انگلستان به جمعِ ده آهنگ برتر پیوست. آهنگسازی و ضبط. ترانهٔ این آهنگ توسط تیم سه نفرهٔ آلی تامپوزی، اندرو وات و برایان لی ساخته شده است. مفاهیم. آلی تامپوزی از آهنگسازان این اثر دربارهٔ مفاهیم این قطعه می گوید: همه ما به نوعی یک پیوند شخصی با پیام آهنگ داشتیم و من هم یک جورهایی انگار جاهایی را که قبلاً در طول زندگی تجربه کردیم، احساس می کنم... کورس آهنگ فکر می کنم پ
یام های زیادی رو در دل خودش حمل می کند. مخصوصاً در حال حاضر و با این جریان فمینیستی ای که به پاست. مردها و زن ها یادشان افتاده که از نقاط ضعف شان به عنوان یک قدرت استفاده کنند. ما می توانیم که از آن ها به عنوان قدرت استفاده کنیم و حامل یک پیام باشیم. تفاوت هست میان اینکه در لحظات سخت زندگی پا به پای کسی راه بیایید با اینکه صرفاً یک سیستم حمایت کننده باشید. وقتی قرار است این قضیه شما را به خاک سیاه بنشاند، وقتی همیشه باید آماده به خدمت دیگران باشید، توی صبح های بد به دادشان برسید و برایشان لالایی بگویید تا خوابشان ببرد و موقع مستی آن ها را جمع و جور کنید، این دست مسائل کمر شما را خم می کند و بر دوش شما سنگینی می کند. این آهنگ از دو عنصر اساسی تشکیل شده: همیشه خاطره بازی هایی درباره زمان هایی که روابط شما روشن و زیبا بوده اند وجود دارد؛ همان دوره های جادویی. فکر می کنم گاهی اوقات واقعاً کار مشکل می شود؛ شما به صورت اجتناب ناپذیری وارد ماجرا شدید و بعداً شرایط سختی را تجربه می کنید. این عقیده وجود دارد که اگر سرسخت باشید می توانید به همان جاهای قبلی باز گردید اما حقیقت امر این است که ما وقتی به عنوان ابنا بشر بز
رگ شدیم، دچار تغییر و تکامل می شویم و از یکدیگر جدا می افتیم. زمان هایی وجود دارد که شما مجبورید قید چیزی را بزنید اما از طرفی هم نمی توانید آن جدایی را به خودتان نسبت بدهید، ار همین رو می گویید «این من نیستم»
ستاره سرخ (★) ستاره ای پنج پر و توپر است که اغلب به عنوان نماد ایدئولوژی کمونیسم بکار می رود. این نماد معمولاً در ترکیب با داس و چکش در پرچم ها، نشان های دولتی، یادمان ها، تزئین ها و نشان واره ها استفاده می شود. نماد کمونیسم. ستاره پنج پر از زمان انقلاب ۱۹۱۷ روسیه به نماد کمونیسم تبدیل شده است. دربارهٔ معنای این نماد تفسیرهای مختلفی ارائه شده است. یک تفسیر پنج پر را نماد پنج انگشت کارگران می داند و تفسیر کمتر شناخته شده دیگری آن را نماد پنج گروه اجتماعی می داند که روسیه را در رسیدن به نظام کمونیستی راهبری کرده اند: جوانان، نظامیان، کارگران صنعتی، کارگران کشاورز، و روشنفکران. ستاره سرخ، در کنار نشان های دیگری مانند داس و چکش، تبدیل به یکی از نشان ها، نمادها و علامت های اتحاد جماهیر شوروی تحت حاکمیت حزب کمونیست شد. در نمادشناسی شوروی، ستاره سرخ نشان و نماد ارتش سرخ و نظامیان بود، در مقابل داس و چکش که نشان کارگری و صلح میان طبقات کارگر محسوب می شد. کشورهای مختلف در سراسر اروپا به گونه های متفاوتی نسبت به این نماد واکنش نشان دادند: برخی با تصویب قوانینی استفاده از آن را به دلیل اینکه نمایشگر یک ایدئولوژی توتالیت
ری است ممنوع کردند، اما برخی دیگر نسبت به آن رویکردی مثبت داشته و آن را نماد ضد فاشیسم و مقاومت در برابر اشغالگری نازی ها به حساب می آوردند.
اِکیووِدِر () یک شرکت رسانه ای آمریکایی است که خدمات تجاری پیش بینی آب و هوا در سراسر جهان را فراهم می کند. شرکت اکیوودر توسط جول مایرز در سال ۱۹۶۲ بنا نهاده شد. از جمله خدمات این شرکت می توان ارائه اپلیکیشن برای گوشی های هوشمند و پیش بینی آب و هوا از طریق ویدئوهای آنلاین را نام برد.
مرغ کدر نام یک سرده از تیره مرغ های کدر است. پیوند به بیرون. مرغ کدر
مرغ کدر کاکل سیاه نام یک گونه از سرده مرغ کدر است.
سوت کش ها نام یک سرده از تیره مرغ های کدر است. پیوند به بیرون. سوت کش ها
سوت کش بال قهوه ای نام یک گونه از سرده سوت کش ها است.
سوت کش بال حنایی نام یک گونه از سرده سوت کش ها است.
دورف، سوئیس (به لاتین: Dorf) یک شهر در سوئیس است که در بخش آندلفنژان واقع شده است.