Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
به جلو می رفتند. مورخان امروزی اظهار می دارند که: «در طول چنین نبردهایی، ممکن است تا نیم میلیون تیر کمان شلیک شده باشد.» ارتش انگلستان به چند نوع سلاح باروتی با تعداد نامعلوم هم مجهز شده بود؛ اینها اسلحه های کوچکی بودند که گلوله های سربی شلیک می کردند. ریباولدکویین سلاحی بود که می توانست تیرهای فلزی یا گلوله خوشه ای شلیک نماید. گلوله انداز — که شکل اولیه توپخانه بوده است — سلاحی بود که می توانست گلوله های فلزی با قطر را شلیک نماید. منابع معاصر و همچنین مورخان امروزی دربارهٔ اینکه چه نوع و چه تعداد از این سلاح ها در نبرد کرسی وجود داشته اتفاق نظر ندارند و این در حالی است که چندین گلوله انداز آهنی از زمان نبرد بازیابی شده است. ارتش فرانسه. دربارهٔ تعداد بیشتر نیروهای فرانسه — نسبت به انگلستان — اتفاق نظر وجود دارد، اما از آنجایی که سوابق مالی لشکرکشی کرسی از میان رفته است اندازهٔ دقیق آن کمتر از آنچه پیش تر تصورش می رفت مشخص است. رویدادنامه هایی که در همان دوره گزارش نوشته اند «تعداد آن را برای آن دوره» بسیار بزرگ می دانند. در دو وقایع نگاری، اندازهٔ نیروها از ۷۲٬۰۰۰ تا ۱۲۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده شده است. در این میا
ن، تعداد سواران سنگین اسلحه به میزان ۱۲٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ ذکر شده است. یک وقایع نگاری ایتالیایی ادعا کرده که ۱۰۰٬۰۰۰ شوالیه، ۱۲٬۰۰۰ پیاده نظام و ۵٬۰۰۰ کماندار صلیبی در جبههٔ فرانسه حضور داشته است. وقایع نگاران امروزی، تعداد تیراندازان را میان ۲٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده اند. مورخان معتقدند: «بر اساس اسناد تاریخی موجود در خزانهٔ جنگی سال ۱۳۴۰ میلادی» که مربوط به ۶ سال پیش از آغاز نبرد می شود، ذکر چنین ارقامی آمیخته به اغراق و نادرست است. "کلیفورد راجرز" تخمین می زند که: «فرانسوی ها دست کم ۲ یا شاید ۳ برابر بزرگ تر از ارتش انگلستان بودند.» بر طبق برآوردهای امروزی، ارتش فرانسه متشکل از تعداد زیادی [هر چند نامشخص] پیاده نظام عادی بود که ۸٬۰۰۰ سرباز سنگین اسلحهٔ سواره، هستهٔ اصلی این ارتش را تشکیل می دادند. این تعداد سرباز توسط ۲ تا ۶ هزار کماندار جنووایی مزدور پشتیبانی می شدند؛ کماندارانی که توسط جمهوری جنوا استخدام شده بودند. به طور کلی، دربارهٔ اینکه «چه میزان پیاده نظام معمولی، شبه نظامی و سربازانِ سطوح مختلف به همراه چه ساز و برگی حضور داشته اند» به قطعیت مشخص نیست به استثنای اینکه، تعداد آنها اساساً بیشتر از ت
عداد ارتش انگلستان بود. سربازان مسلح فرانسوی، بر روی اسب هایی بدون زره سوار می شدند و نیزه هایی چوبین از جنس ون حمل می کردند که در قسمت پیکان، آهنین بودند و طول چنین نیزه هایی، تقریباً تا می رسید و فارغ از این ها، در سایر تجهیزات مشابه انگلیسی ها بودند. اغلب این افراد مسلح در ارتش فرانسه، اجنبی هایی بودند که افزون بر روحیهٔ ماجراجویی، به طمع کسب نرخ های جذاب دستمزد و به صورت انفرادی به این ارتش پیوسته بودند. سایر سربازان نیز در گروه های متحدان فیلیپ بودند که این متحدان، شامل سه پادشاه، یک «شاهزاده-اسقف»، یک «دوک» و سه «کنت» از سرزمین های غیر فرانسه می شدند. ارتش فرانسه از هنگامی که فیلیپ به سلطنت دست یافت شامل تعداد قابل توجهی کماندار صلیبی گردید. در کشوری چون فرانسه [در آن مقطع] تعداد اندکی تیرانداز باتجربه و متبحر وجود داشت و بنابراین «این رسته از نظامیان را معمولاً از کشورهای دیگر — ترجیحاً از جنوا — استخدام می کردند» و عطف به همین موضوع [خارجی بودن]، مزدور شناخته می شدند. اینها سربازانی جنگ دیده و مجرب بودند و در نبردها، به کمک پاویاهایی (سپر یا جان پناه بزرگ) که حمل می کردند، می توانستند از خودشان در برا
بر تیراندازی متقابل حریف محافظت نمایند. شیوهٔ استفادهٔ آنها از پاویا چنین بود که معمولاً «حمل کننده ای آن را نگه می داشت و در پشت آن، تا سه کماندار صلیبی می توانست ضمن پناه گرفتن، تیراندازی نماید.» درست است که برد مؤثر کمان های صلیبی در قیاس با کمان انگلیسی کوتاه تر و در حدود بود؛ با این همه، یک کماندار صلیبی مجرب قادر بود سلاح خود را دو بار در دقیقه شلیک نماید. شرح نبرد. با چرخش نیروهای ادوارد به سمت دشمن، نبرد روز ۲۶ اوت ۱۳۴۶ میلادی در نزدیک کرسی-آن-پونتیو در شمال فرانسه درگرفت. برخلاف توصیه نجیب زادگان، فیلیپ ششم دستور به آغاز حمله داد. جنوایی ها در برابر سپاه فرانسه قرار داشتند. سرعت تیراندازی تسلیحات آن ها با خیس شدن در اثر بارندگی کاهش یافته بود. در ابتدا بخش زیادی از جنوایی ها به قصد کاستن از دفاع انگلیسی ها پیش از یورش شوالیه ها، مقداری پیشروی کردند. عجله و اعتماد به نفس فرانسوی ها موجب شد این نیروها بدون زره و سپر به میدان فرستاده شوند؛ آلاتی که می توانست هنگام بارگذاری آهسته کمان های زنبورکی، از آن ها در برابر تیرهای دشمن محافظت نماید. تیراندازان انگلیسی در خط مقدم سپاه خود با کمان بلند پیش دستانه ج
نوایی ها را هدف گرفتند و آن ها را وادار به عقب نشینی جهت حفظ جان خود کردند. در همین زمان نخستین خط شوالیه های فرانسوی حمله خود را آغاز کرده بودند. با برخورد توده جنوایی ها به این شوالیه ها هرج ومرج به پا شد. سطح گل آلود و ریختن اجساد بر زمین شیب دار منطقه تقلا را دشوارتر کرده بود. چندین حمله سواره نظام فرانسوی زیر تیراندازی ممتد انگلیسی ها دفع و وارد آمدن تلفات به آن ها باعث افزایش هر چه بیشتر بی نظمی گردید. با وجود این که تعدادی از فرانسوی ها قادر به رسیدن به خطوط انگلیسی ها شدند اما به سرعت قلع و قمع گردیدند. فرانسوی ها در طول روز و شب نخست پانزده یورش صورت دادند اما قادر به شکستن خطوط دشمن نشدند. انگلیسی ها با پنج ریبالد، گونه اولیه ای از توپ، دشمن را هدف گرفتند و سواره نظام آن را از هم پاشاندند. بدین ترتیب نیروهای انگلیسی توانستند نیروهای فرانسه را که از لحاظ تعداد نفرات بسیار بیشتر از آنها بودند، شکست دهند و بیرق سلطنتی آن ها را به غنیمت بگیرند. تلفات. یوهان فن شونفلت، شوالیه آلمان که در خدمت پادشاه انگلستان بود و خود در این نبرد از ناحیه صورت زخم عمیقی برداشت، در نامه ای به تاریخ ۱۲ سپتامبر همان سال به
اسقف پاسائو، گزارشی از مکان تقریبی نبرد می دهد و فهرستی از کشته ها در جانب فرانسه ارائه می کند. این فهرست شامل پادشاه بوهم، پادشاه مایورکا، کنت السون، برادر پادشاه فرانسه، کنت فلاندر، دو اسقف، سیزده کنت دیگر، ۱۵۰۰ بارون، شوالیه و نجیب زاده و ۱۶٬۰۰۰ نفر دیگر می شد. با گذشت زمان، شیوع سریع خبر آن در پهنه اروپا و بدل شدن این نبرد به یک اسطوره، آمار اغراق آمیزی از تعداد کشته ها وارد شده است. تنها یک سال بعد، در رویدادنامه ای از فررا در ایتالیا، شایعه ای از مرگ حدود ۲۱٬۶۰۰ تن ذکر شد. سالنامه ای در اتریش این میزان را به عدد حیرت انگیز ۵۰٬۰۰۰ کشته رساند. ژان فروآسار، وقایع نگار فرانسوی، تحت تأثیر این منقولات، مدعی شده است حدود ۲۴٬۰۰۰ فرانسوی در این نبرد جان باخته اند. او در بازنگری و گسترش نوشته هایش این رقم را افزایش داده و تلفات فرانسوی ها را «یازده شاهزاده، هشتاد بارون، ۱۲۰۰ شوالیه و حدود ۳۰٬۰۰۰ نفر دیگر» دانست. توما بورتون، دیگر وقایع نگار هم عصر فروآسار، قدم فراتر نهاد و مدعی مرگ بیش از ۲۰٬۰۰۰ شوالیه و ملازم آن ها و بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ پیاده نظام و شبه نظامی شد. با وجود مرگ تعدادی از افراد نام برده شده، تقریباً نیمی
از کسانی که انگلیسی ها اسامی آن ها را در فهرست کشته ها آوردند در نبرد کرسی جان نباخته اند. از جمله این افراد سنیور کوسی، پادشاه مایورکا و اسقف اعظم سن بودند که به ترتیب در سال های ۱۳۴۷، ۱۳۴۹ و ۱۳۷۶ میلادی مرده اند. مطالعه ای از تمامی فهرست نگاری های برجای مانده از سده چهاردهم در این رابطه، نشان می دهد کمتر از یک سوم ۵۰ نفری که تاریخ مرگ آن ها مشخص است، در نبرد کرسی کشته شده اند. یکی از دلایلی که باعث چنین اشتباهاتی در شناسایی کشته ها می شد بر جای ماندن آلات نشان دار برخی افراد جان به در برده همانند پرچم یا سپر آن ها در نبردگاه در آشفتگی رزم و عقب نشینی متعاقب آن، بود که پدید آمدن تصور مرگ آن ها می شد. این اشتباهات با رونوشت برداری منابع از یکدیگر گسترش یافته است. این در حالی بود که تعداد تلفات انگلیسی ها در حدود ۲۰۰ نفر برآورد شده است. پیامدها. به دستور ادوارد سوم بسیاری از بازماندگان شروع به حفر گودال هایی جهت دفن جان باختگان کردند. او همچنین گروهی به رهبری رجینال دو کوبام را مأمور به شمارش اجساد و شناسایی آن ها کرد. یکی از نخستین اکتشافات آن ها این بود که فیلیپ ششم در میان کشته شدگان نیست؛ چرا که پادشاه فر
انسه شب گذشته به سمت لابروآ در شرق گریخته بود. فیلیپ در ابتدا تقصیر شکست را با به هم ریختن برنامه ها به گردن جنوایی ها انداخت. برخی حتی جنوایی ها را خائنانی دانستند که با دریافت رشوه از انگلیسی ها حمله خود را «سَنبَل» کرده اند. از این رو گزارش هایی از قتل عام تعداد زیادی از مزدوران جنوایی از جمله در آمیِن نقل شده است. ادوارد ماه بعد بندر کاله را به محاصره درآورد. خسارت وارده به سپاهیان او در کرسی فیلیپ را ناتوان از فرستادن نیروی کمکی ساخته بود؛ در نتیجه این شهر ماه اوت سال ۱۳۴۷ به تصرف انگلیسی ها درآمد. این بندر و بخش بزرگی از اراضی شمالی فرانسه برای بیش از یک سده در اشغال انگلیسی ها قرار داشت.
عزیز آمریکایی () یک فیلم درام جاده ای به نویسندگی و کارگردانی آندریا آرنولد است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. در این فیلم بازیگرانی همچون ساشا لین، شایا لابوف و رایلی کیئو به ایفای نقش پرداخته اند. فیلم برداری این فیلم در مه ۲۰۱۵ و در چندین ایالت سراسر آمریکا آغاز شد. "عزیز آمریکایی" اولین فیلم آرنولد است که خارج از بریتانیا فیلم برداری شده است. این فیلم برای به دست آوردن جایزه نخل طلا در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶ به رقابت پرداخت و موفق به کسب جایزه هیئت داوران جشنواره کن شد. فیلم با نقدهای مثبتی از سوی منتقدان همراه بود و عملکرد لین، لابوف و کیئو مورد تحسین قرار گرفت. "عزیز آمریکایی" در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۶ توسط ای ۲۴ در سینماهای ایالات متحده اکران شد و در تاریخ ۱۴ اکتبر ۲۰۱۶ توسط یونیورسال پیکچرز در پادشاهی متحده به نمایش درآمد. فیلم در هفتادمین دوره جوایز بفتا نامزد دریافت جایزه بهترین فیلم انگلیسی شد. داستان. استار دختر جوانی است که به علت مشکلاتش از خانه اش در ماسکووگی، اکلاهما فرار می کند و با عده ای از فروشنده های مجله در سراسر ایالت های غرب میانه آمریکا سفر می کند و مجله ها را خانه به خانه می فروشد. رفته رفته زندگی
او دچار تغییراتی می شود. بازخورد. در اولین نمایش خود در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶ بازخوردهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد. راتن تومیتوز با بررسی نظرات ۲۱۴ منتقد، اعلام کرد که ۷۹٪ درصد آن ها نظر مثبت راجع به فیلم داشته اند و به صورت میانگین نمره ۷.۴/۱۰ به آن داده اند. در متاکریتیک فیلم بر اساس ۴۱ نقد دارای امتیاز ۸۰ از ۱۰۰ است که حاکی از «نظرات مطلوب» است. همچنین "عزیز آمریکایی" در چندین نشریه در لیست «بهترین های جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶» و «بهترین های جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۱۶» قرار گرفت. "ورایتی" بازی ساشا لین را در رتبه ۳ لیست «۹ اجرای برگزیده جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۱۶» قرار داد.
پترسون () یک فیلم درام آمریکایی به کارگردانی جیم جارموش است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. این فیلم در بخش مسابقه جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶ حضور داشت. داستان فیلم. پترسون،داستان راننده اتوبوسی به نام پترسون(هم نام با شهر محل زندگی اش)است که در آرامش با دوست دختر شاد و پر انرژی خود در شهر کوچک پترسون، نیوجرسی زندگی می کند.فیلم،روایت روزهای زندگی این دو طی یک هفته است و هر روز همان اتفاقات روز قبل به صورت روتین روی می دهد.پترسون که شاعر نیز هست هر روز مسیر همیشگی اش از خانه تا محل کارش را پیاده طی می کند و همکار عبوسش را می بیند و هر شب بعد از برگشت از کار به همراه سگشان ماروین به بار محلی می رود.پترسون همیشه دفتری با خود به همراه دارد که معمولاً صبح ها در آن شعر مینویسد.دوست دختر وی نیز که علاوه بر نقاشی در صدد یادگیری نوازندگی گیتار نیز بر آمده است،تصمیم می گیرد هر هفته در شنبه بازار کیک های فنجانی خامه ای که خودش درست می کند را به فروش برساند که در این کار بسیار موفق نیز بوده و درآمد خوبی کسب می کند.پترسون هیچ گاه شعرهایش را برای کسی حتی دوست دخترش نخوانده است و دختر مصرانه به دفعات از وی می خواهد که اشعارش را منتشر کن
د اما یک شب که با هم به سینما و رستوران می روند بعد از برگشت به خانه متوجه می شوند که سگشان دفتر شعر پترسون را تکه پاره کرده است به نحوی که بازیابی آن تقریباً غیر ممکن است که باعث ناراحتی شدید هر دوی آنها می شود.در نهایت پترسون در کنار آبشار شهر در می یابد که زندگی در حقیقت یک شعر بسیار زیباست
پنج (انگلیسی: five) یک فیلم کمدی فرانسوی محصول سال ۲۰۱۶ است که توسط ایگور گوتسمن نوشته و کارگردانی شده است. داستان. در مورد یک گروه پنج نفره که دوستان کودکی یکدیگر هستند و فرصت با هم بودن در یک آپارتمان گرانقیمت در پاریس را پیدا می کنند.
عصب شناسی زبان یا عصب-زبان شناسی زیرشاخه ای از دانش زبان شناسی است که به مطالعهٔ سازوکارهای عصبی ای در مغز می پردازد که درک، تولید و فراگیری زبان را کنترل می کنند. به عنوان یک رشتهٔ میان رشته ای است که دانش هایی را از رشته های دیگر مانند علوم اعصاب، زبانشناسی، علوم شناختی، اختلالات ارتباطی و عصب روانشناسی دربردارد. محققان از زمینه های مختلف به این رشته وارد شده اند و انواع مختلفی از تکنیک های آزمایشی و دیدگاه های نظری بسیار متنوع و متفاوت را به همراه دارند. کارهای زیادی در زمینه عصب شناسی زبان توسط مدل های روانشناسی و زبان شناسی نظری ارائه می شود و متمرکز بر این است که چگونه مغز می تواند فرایندهایی را که زبان شناسی نظری و روانشناسی برای تولید و درک زبان ضروری دانسته است، پیاده سازی کند متخصصان عصب شناس زبان، مکانیزم های فیزیولوژیکی مغز را که توسط آن، اطلاعات مربوط به زبان را پردازش می کند، مورد مطالعه قرار دادند و همچنین نظریه های زبانی و روانشناسی را با استفاده از فرازشناسی، تصویربرداری از مغز، الکتروفیزیولوژی و مدل سازی کامپیوتری، ارزیابی می کنند. تاریخچه. "اطلاعات بیشتر: ، ، ، و " عصب شناسی زبان، از لحاظ ت
اریخی ریشه در توسعه قرن نوزدهم آفازیولوژی دارد که به مطالعه کمبودهای زبانی (آفازی) که در نتیجهٔ آسیب مغزی رخ داده است، می پردازد. آفازیولوژی با تجزیه و تحلیل تأثیر صدمات مغزی بر پردازش زبان، سعی در ارتباط ساختار و عملکرد دارد. یکی از اولین کسانی که ارتباطی بین یک ناحیه خاص از مغز و پردازش زبان ایجاد کرد، پل بروکا (Paul Broca) بود. بروکا یک جراح فرانسوی بود که کالبدشکافی را روی افراد زیادی انجام داد که کمبود گفتاری داشتند و متوجه شد که بیشتر آنها دچار آسیب مغزی (یا ضایعات) در لوب پیشانی سمت چپ هستند در ناحیه ای که اکنون به عنوان ناحیه بروکا (Broca’s area) شناخته می شود. متخصصین مغز و اعصاب در اوایل قرن نوزدهم ادعا کرده بودند که نواحی مختلف مغز عملکردهای متفاوتی را انجام می دهند و زبان بیشتر توسط مناطق پیشانی مغز کنترل می شود، اما تحقیقات بروکا اولین کسی است که شواهد تجربی برای چنین رابطه ای ارائه می دهد. و به عنوان «دوران سازی»و «محوری»در زمینه های عصب شناسی زبان و علوم شناختی توصیف شده است. بعد ها، کارل ورنیکه(Carl Wernicke)، که ناحیه ورنیکه (Wernicke’s area) به نام وی نامگذاری شده است، پیشنهاد کرد که نواحی م
ختلف مغز برای کارهای مختلف زبانی اختصاص داده شده اند، با استفاده از ناحیه بروکا، تولید حرکتی گفتار و با استفاده از ناحیه ورنیکه، درک گفتاری شنیداری، کنترل و رسیدگی می شود. کار بروکا و ورنیکه، زمینه تحقیق در رشته آفازیولوژی را فراهم کرد و همچنین این ایده را که می توان از طریق بررسی خصوصیات جسمی مغز، به مطالعه در مورد زبان پرداخت، ایجاد کرد. کارهای اولیه در زمینه آفازیولوژی از کار کوربیان بردمن (Korbinian Brodmann) که در اوایل قرن بیستم انجام داد نیز بهره مند شد. او سطح مغز را به چندین ناحیه نگاشت داد، هر ناحیه را بر اساس ساختار معماری (ساختار سلولی) آن در مغز و عملکرد آن، شماره گذاری کرد. این نواحی به نواحی بردمن (Brodmann areas) مشهور هستند و امروزه نیز به طور گسترده ای در علوم اعصاب استفاده می شوند. به وجود آمدن کلمهٔ «عصب شناسی زبان»، ابداع و اختراع آن به Edith Crowell Trager, Henri Hecaen و Alexander Luria در اواخر دهه ۴۰ و ۵۰ میلادی، نسبت داده شده است. کتاب Luria تحت عنوان «مشکلات در عصب شناسی زبان» به عنوان نخستین کتابی منتشر شد که اسم عصب شناسی زباندر عنوان آن وجود دارد. Harry Whitaker در دهه ۱۹۷۰ عصب ش
ناسی زبان را معروف کرد و در سال ۱۹۷۴ مجله «مغز و زبان» را تأسیس کرد. اگرچه آفازیولوژی هسته تاریخی عصب شناسی زبان است، اما در سال های اخیر این رشته به طور قابل توجهی گسترش یافته است. با توجه به حضور فن آوری های جدید تصویر برداری از مغز (مانند PET و fMRI) و همچنین تکنیک های الکتروفیزیولوژیکی حساس به متن (مانند EEG و MEG) که می توانند الگوهای فعال سازی مغز را در هنگام انجام کارهای مختلف زبانی در مردم، برجسته کنند، این رشته بسیار پیشرفت داشته است. به خصوص تکنیک های الکتروفیزیولوژیک، با کشف N400، به عنوان یک روش مناسب برای تحقیق بر روی زبان ظاهر شد. یک پاسخ از طرف مغز نشان داده است که به درک نسبت به مسائل معنایی، حساس است.N400 اولین عامل بالقوه رویداد محور مربوط به زبان بود که شناسایی شد، و از زمان کشف آن، EEG و MEG به طور فزاینده ای برای انجام تحقیقات زبان استفاده می شود. شاخه های این دانش. تعامل با سایر رشته ها. عصب شناسی زبان با حوزه روانشناسی ارتباط بسیار نزدیکی دارد که می خواهد با به کارگیری تکنیک های سنتی روانشناسی تجربی، مکانیزم های شناختی زبان را توضیح دهد. امروزه، نظریه های روانشناسی و عصب شناسی زبانی اغل
ب یکدیگر را آگاه می کنند و همکاری زیادی بین این دو زمینه وجود دارد. بسیاری از کارها در زمینه عصب شناسی زبان شامل آزمایش و ارزیابی نظریه های مطرح شده توسط روانشناسان و زبان شناسان نظری است. به طور کلی، زبان شناسان نظری مدل هایی را برای توضیح ساختار زبان و چگونگی سازماندهی اطلاعات زبان ارائه دادند، روانشناسان زبان مدل ها و الگوریتم هایی را برای توضیح چگونگی پردازش اطلاعات زبان در ذهن پیشنهاد می کنند، و عصب شناسان زبان فعالیت مغز را تجزیه و تحلیل می کنند تا نتیجه بگیرند که ساختارهای بیولوژیکی (جمعیت ها و شبکه های سلول های عصبی) چگونه این الگوریتم های پردازش روانشناسی را انجام می دهند برای مثال، آزمایش ها در پردازش جملات از پاسخهای مغز ELAN , N400 و P600 برای بررسی چگونگی انعکاس پاسخهای فیزیولوژیکی مغز در پیش بینی های مختلف مدلهای پردازش جملات ارائه شده توسط روانشناسان استفاده شده است، مانند مدل «سریال» جانت فودور و لین فریزیر، و «مدل متحد سازی» تئو ووس و جرارد کمپن. عصب شناسان زبان همچنین می توانند بر اساس بینش در مورد فیزیولوژی مغز، پیش بینی های جدیدی را در مورد ساختار و سازماندهی زبان، با استفاده از «تعمیم دان
ش ساختارهای عصبی به ساختار زبان»، انجام دهند. تحقیقات عصب شناسی زبانی در تمام زمینه های اصلی زبانشناسی انجام می شود. زیرشاخه های اصلی زبانی، و نحوهٔ پرداختن عصب شناسان زبان به آنها، در جدول زیر آورده شده است. مباحث در نظر گرفته شده. تحقیقات عصب شناسی زبان، چندین موضوع را بررسی می کند، از جمله مکان پردازش اطلاعات زبان، چگونه پردازش زبان با گذشت زمان آشکار می شود، ساختارهای مغز چگونه به کسب زبان و یادگیری آن مربوط می شوند و اینکه چگونه نوروفیزیولوژی می تواند به آسیب شناسی گفتار و زبان کمک کند. محلی سازی فرآیندهای زبان. بسیاری از کارها در زمینه عصب شناسی زبان، مانند مطالعات اولیه بروکا و ورنیکه، مکان "ماژول" های خاص زبان را در مغز بررسی کرده است. موضوعات مورد تحقیق شامل این است که چه اطلاعاتی از زبان در هنگام پردازش از طریق مغز دنبال می شود، آیا نواحی خاص در پردازش انواع خاصی از اطلاعات تخصص دارند یا خیر چگونه مناطق مختلف مغز در پردازش زبان با یکدیگر تعامل دارندو چگونه مکان های فعال سازی مغز وقتی یک موضوع در حال تولید یا درک زبانی غیر از زبان اول خود است، متفاوت است. دوره زمانی فرآیندهای زبان. حوزه دیگری از ادبی
ات عصب شناسی زبان شامل استفاده از تکنیک های الکتروفیزیولوژی برای تجزیه و تحلیل پردازش سریع زبان در زمان است. ترتیب زمانی الگوهای خاص فعالیت مغز ممکن است برروی فرآیندهای محاسباتی گسسته ای که مغز در طی پردازش زبان انجام می دهد تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، یک تئوری عصب شناسی زبانی در تجزیه جمله پیشنهاد می کند که سه پاسخ مغز (ELAN , N400 و P600) نتیجه سه مرحله مختلف در پردازش نحوی و معنایی هستند. بدست آوردن مهارت زبانی. موضوع دیگر رابطه بین ساختارهای مغز و مهارت های زبانی است. تحقیقات درمورد فراگیری زبان اولیه ثابت کرده است که نوزادان از همه محیط های زبانی، مراحل مشابه و قابل پیش بینی را پشت سر می گذارند (مانند صحبت های سریع و بدون معنی)، و برخی از تحقیقات در زمینه عصب شناسی زبان سعی در یافتن ارتباط بین مراحل رشد زبان و مراحل رشد مغز دارد، در حالی که تحقیقات دیگر تغییرات فیزیکی (معروف به انعطاف پذیری عصبی) را که مغز در حین کسب و فراگیری زبان دوم (هنگام یادگیری زبان جدید توسط بزرگسالان) متحمل می شود، بررسی می کند. Ping Li, Jennifer Legault, Kaitlyn A. Litcofsky, May 2014. انعطاف پذیری عصبی به عنوان تابعی از یادگیر
ی زبان دوم: تغییرات آناتومیکی در قشر مغز انسان: مجله ای که به مطالعه سیستم عصبی و رفتار، اختصاص داده شده است، 410.1016/j.cortex.۲۰۱۴٫۰۵٫۰۰۱۲۴۹۹۶۶۴۰ آسیب شناسی زبان. همچنین از تکنیک های عصب شناسی زبان برای بررسی اختلالات و از کار افتادگی در زبان مانند عدم قدرت تکلم و نارسا خوانی و نحوه ارتباط آنها با خصوصیات فیزیکی مغز استفاده می شود. فناوری استفاده شده. از آنجایی که یکی از محورهای این رشته آزمایش مدلهای زبانی و روان شناسی زبان است، فناوری مورد استفاده برای آزمایش ها بسیار مرتبط با مطالعه عصب شناسی زبان است. تکنیک های مدرن تصویربرداری از مغز، کمک زیادی به درک فزاینده از ساختار تشریحی عملکردهای زبانی می کند. روشهای تصویربرداری از مغز که در عصب شناسی زبان استفاده می شود، ممکن است به روشهای همودینامیک، روشهای الکتروفیزیولوژیک و روشهایی که مستقیماً قشر را تحریک می کنند طبقه بندی شود. همودینامیک. "مقاله اصلی: تصویربرداری عصبی" تکنیک های همودینامیک از این واقعیت بهره می گیرند که وقتی ناحیه ای از مغز در حال انجام وظیفه ای است، خون برای تأمین اکسیژن در آن ناحیه ارسال می شود (در اصطلاح به آن واکنش وابسته به سطح اکسیژن
خون یا BOLD گفته می شود). این روش ها شامل PET و fMRI هستند. این تکنیک ها وضوح مکانی بالایی را فراهم می کنند، به محققان این امکان را می دهد تا محل فعالیت را در مغز مشخص کنند. از طرف دیگر، وضوح زمانی (یا اطلاعات مربوط به زمان فعالیت مغز) ضعیف است، زیرا پاسخ BOLD بسیار کندتر از پردازش زبان اتفاق می افتد. علاوه بر اینکه نشان می دهد کدام قسمت های مغز ممکن است برای وظایف یا محاسبات خاص زبان مورد استفاده قرار گیرند از روشهای همودینامیکی همچنین برای نشان دادن اینکه چگونه ساختار معماری بخش زبان مغز و توزیع فعال سازی مربوط به زبان ممکن است با گذشت زمان تغییر کند، به عنوان تابعی از مواجهه زبانی استفاده شده است. علاوه بر PET و fMRI، که نشان می دهد کدام نواحی از مغز توسط برخی وظایف خاص فعال می شوند، محققان همچنین از تصویربرداری تنسور انتشار (DTI) استفاده می کنند که مسیرهای عصبی را نشان می دهد که نواحی مختلف مغز را به هم متصل می کند. و بدین ترتیب بینش در مورد نحوه تعامل نواحی مختلف را فراهم می کند. طیف سنجی عملکردی نزدیک به مادون قرمز (fNIRS) روش همودینامیکی دیگری است که در کارهای زبان استفاده می شود. الکتروفیزیولوژیک. تکن
یک های الکتروفیزیولوژی از این واقعیت بهره می گیرند که وقتی گروهی از سلول های عصبی مغز باهم اسپایک می زنند، دو قطبی الکتریکی یا جریان ایجاد می کنند. تکنیک EEG این جریان الکتریکی را با استفاده از حسگرهای موجود در پوست سر اندازه گیری می کند، در حالی که MEG میدان های مغناطیسی تولید شده توسط این جریان ها را اندازه گیری می کند. علاوه بر این روش های غیر تهاجمی، از الکترو کورتیکوگرافی برای مطالعه پردازش زبان نیز استفاده شده است. این تکنیک ها قادرند فعالیت مغز را از یک میلی ثانیه به ثانیه دیگر اندازه بگیرند، و وضوح زمانی عالی را فراهم می کنند، که در مطالعه فرآیندهایی که به سرعت درک و تولید زبان انجام می شوند، مهم است. از طرف دیگر، شناسایی محل فعالیت مغز در EEG دشوار است،در نتیجه، این روش بیشتر در مورد نحوه انجام فرایندهای زبانی استفاده می شود، نه اینکه کجا انجام می شوند. تحقیقاتی که از EEG و MEG استفاده می کنند، به طور کلی بر روی پتانسیل های رویداد محور (ERP) متمرکز است، که پاسخهای متمایز مغزی هستند (که به طور کلی به عنوان قله های منفی یا مثبت در نمودار فعالیت عصبی درک می شوند) در پاسخ به یک محرک خاص استخراج می شوند.
مطالعاتی که از ERP استفاده می کنند، ممکن است بر تأخیر هر ERP (مدت زمانی که محرک ERP شروع شده یا به اوج خود می رسد)، دامنه (اوج کم یا زیاد باشد) یا توپوگرافی (که در آن قسمت از پوست سر پاسخ ERP توسط حسگرها گرفته می شود) متمرکز شود.برخی از مولفه های مهم و رایج ERP شامل N400 (رخداد منفی با تأخیر حدود ۴۰۰ میلی ثانیه)، عدم تطابق منفی،منفی اولیه قدامی چپ (یک منفی که در اواخر تأخیر اتفاق می افتد و یک توپوگرافی جلو-چپ است)،P600 و پتانسیل آمادگی جانبی. طراحی تجربی. فنون تجربی. عصب شناسان زبان تکنیک های آزمایشی متنوعی بهره می برند تا بتوانند از تصویربرداری مغز برای نتیجه گیری در مورد نحوه نمایش و پردازش زبان در مغز استفاده کنند. این تکنیک ها شامل الگوی کاهش، طراحی عدم تطابق، مطالعات مبتنی بر تخلف، اشکال مختلف پرایمینگ و تحریک مستقیم مغز است. کاهش. بسیاری از مطالعات زبان، به ویژه در fMRI، از الگوی کاهش استفاده می کنند که در آن فعال سازی مغز در کاری که تصور می شود شامل برخی از جنبه های پردازش زبان است، با فعال سازی در یک کار اساسی مقایسه می شود که تصور می شود شامل فرآیندهای مشابه غیرزبانی است اما شامل فرایند زبانی نیست. ب
ه عنوان مثال، فعال سازی در حالی که شرکت کنندگان کلمات را می خوانند، ممکن است با فعال سازی پایه که شرکت کنندگان رشته های حروف تصادفی را می خوانند، مقایسه شود (در تلاش برای جدا کردن فعال سازی مربوط به پردازش واژگان - پردازش کلمات واقعی)، یا فعال سازی در حالی که شرکت کنندگان جملات پیچیده نحوی را می خوانند ممکن است با فعال سازی پایه که شرکت کنندگان جملات ساده تری را می خوانند، مقایسه شود. الگوری عدم تطابق. "مقاله اصلی: " منفی عدم تطابق (MMN) یک جز دقیق ثبت شده از مولفه ERP است که اغلب در آزمایش های عصب شناسی زبانی استفاده می شود. این یک پاسخ الکتروفیزیولوژیکی است که با شنیدن یک محرک «انحرافی» در مجموعه ای از «استانداردهای» ادراکی یکسان در مغز رخ می دهد. از آنجا که MMN فقط در پاسخ به یک محرک نادر «عجیب» در مجموعه ای از محرک های دیگر که تصور می شود یکسان است، استخراج می شود، برای آزمایش نحوه درک بلندگوها از صدا و سازماندهی محرک به طور قاطع استفاده شده است. به عنوان مثال، یک مطالعه مهم توسط کالین فیلیپس و همکارانش منفی عدم تطابق را به عنوان مدرکی نشان داد که افراد، هنگامی که با یک سری صداهای گفتاری با پارامترهای صوت
ی مواجه می شوند، علی رغم تنوع صوتی، همه صداها را به صورت / t / یا / d / درک می کنند، که نشان می دهد مغز انسان دارای واج های انتزاعی است. به عبارت دیگر، افراد «خصوصیات صوتی خاص» را نمی شنیدند، بلکه فقط واج های انتزاعی را می شنیدند. علاوه بر این، از منفی عدم تطابق برای مطالعه پردازش نحوی و تشخیص طبقه بندی کلمات استفاده شده است. مبتنی بر تخلف. بسیاری از مطالعات در زمینه عصب شناسی زبان از ناهنجاری ها یا نقض قوانین نحوی یا معنایی در محرک های آزمایشی و تجزیه و تحلیل پاسخ های مغز ناشی از مواجه شدن سوژه با این موارد استفاده می کنند. برای مثال جملاتی که با عبارتی مانند *باغ در حال کار بود، آغاز می شود که قانون ساختار عبارت فارسی را نقض می کند، اغلب یک پاسخ مغزی به نام منفی قدامی چپ (ELAN) را ایجاد می کند. تکنیک های مبتنی بر تخلف حداقل از سال ۱۹۸۰ در حال استفاده بوده است، هنگامی که کوتاس و هیلارد اولین بار شواهد ERP را گزارش دادند که نقض معنایی باعث ایجاد اثر N400 می شود. با استفاده از روشهای مشابه، در سال ۱۹۹۲، لی اوسترهوت پاسخ P600 به ناهنجاریهای نحوی را گزارش داد. از طرح های مبتنی بر تخلف برای مطالعات همودینامیکی (f