Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
) به این مجموعه بازگشت که شش جایزه اسکار برد و میلر نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین کارگردانی شد. او سپس فیلم پیش درآمد ' (۲۰۲۴) را کارگردانی کرد. میلر که در دانشگاه نیو ساوت ولز در رشته پزشکی آموزش دیده بود، پیش از ورود تمام وقت به صنعت فیلم، چندین سال به عنوان پزشک کار کرد. او یکی از بنیانگذاران شرکت های فیلمسازی کندی میلر میچل و دکتر دی استودیوز است. از زمان مرگ شریک سازنده اش بایرون کندی، برادر کوچکترش بیل میلر و داگ میتچل تهیه کنندگی فیلم های بعدی او را به عهده داشته اند. آغاز زندگی. میلر در ۳ مارس ۱۹۴۵ در چینچیلا، کوئینزلند، از پدر و مادر مهاجر یونانی به نام های جیم میلر و آنجلا زاده شد. جیم (با نام مستعار دیمیتریوس) در جزیره یونانی کیثیرا به دنیا آمد. پدر جیم هنگامی که در سال ۱۹۲۰ به استرالیا مهاجرت کرد، نام خانوادگی خود را از میلیوتیس به میلر انگلیسی سازی کرد. خانواده آنجلا پناهندگان یونانی از آناتولی بودند که بر اثر تبادل جمعیت در سال ۱۹۲۳ آواره شدند. میلر به مدرسه گرامر ایپسویچ و بعداً دبیرستان پسران سیدنی رفت، سپس با برادر دوقلوی خود جان در دانشگاه نیو ساوت ولز در رشته پزشکی تحصیل کرد. جرج و برادر
کوچکترش کریس در سال آخر تحصیل در دانشکده پزشکی (۱۹۷۱)، فیلم "St. Vincent's Revue Film" را ساختند؛ یک فیلم کوتاه یک دقیقه ای که جایزه اول یک مسابقه دانشجویی را برای آن ها به ارمغان آورد. در سال ۱۹۷۱، جرج در یک کارگاه آموزشی در دانشگاه ملبورن شرکت کرد و در آنجا با بایرون کندی، دانشجوی همکارش آشنا شد که تا زمان مرگ کندی با او دوستی پایداری برقرار کرد. کندی همکار او در تولید فیلم هایش بود. در سال ۱۹۷۲، میلر دوره رزیدنتی خود را در بیمارستان سنت وینسنت سیدنی به پایان رساند و اوقات فراغت خود را صرف ساخت فیلم های تجربی کوتاه کرد. در همان سال، میلر و کندی شرکت کندی میلر پروداکشنز را تأسیس کردند. این دو سپس در آثار متعددی با یکدیگر همکاری کردند. پس از مرگ کندی در سال ۱۹۸۳، میلر نام او را در شرکت حفظ کرد. بعداً در سال ۲۰۰۹ به کندی میلر میچل تغییر نام داد تا راهی برای شناسایی نقش تهیه کننده داگ میتچل در این شرکت باشد. زندگی شخصی. میلر فمینیست است و در می ۲۰۱۵ به ونتی فر گفت: «من از یک مرد مسلط به محاصره شدن توسط زنان باشکوه تبدیل شده ام. من نمی توانم فمینیسم نباشم.» میلر با بازیگری به نام سندی گور ازدواج کرد که از او یک
دختر دارد. او در سال ۱۹۹۵ با مارگارت سیکسل تدوینگر فیلم ازدواج کرد. آنها دو پسر دارند. میلر حامی مؤسسه فیلم استرالیا (جشنواره بین المللی فیلم بریزبن) و یکی از حامیان جشنواره فیلم سیدنی است. میلر در موارد متعدد گفته است که "پینوکیو" (۱۹۴۰) یکی از فیلم های مورد علاقه او است.
غرب نروژ (به انگلیسی: Western Norway ـ با استان وستلند اشتباه نشود! ) یک منطقه در نروژ است که در غرب این کشور واقع شده است. غرب نروژ یک اصطلاح عادی و نامی رایج، برای یک منطقه از کشور نروژ است؛ که شامل استان های روگالاند ، استان وستلند که اخیراً در سال ۲۰۲۰ میلادی تأسیس شده؛ و استان سابق موره او رومسدال می شود. غرب نروژ طبق تعریف عام، ۵۷۶۰۳ کیلومتر مربع مساحت دارد که ۱۷.۸ درصد از مساحت نروژ را شامل می شود. این منطقه دارای ۱.۳۸۷.۰۱۰ نفر جمعیت است؛ که معادل ۲۵.۷ درصد از جمعیت این کشور در سال ۲۰۲۱ میلادی است. منطقهٔ غرب نروژ، از نظر مساحت، سومین منطقه، از پنج قسمت نروژ و از نظر جمعیت دومین منطقهٔ بزرگ کشور نروژ است. خصوصیات. نروژ غربی ۵۸٬۵۸۲ کیلومترمربع مساحت دارد.
سنگ گری یا لیتیاز فرایند شکل گیری سنگ در یک دستگاه در بدن یک جانور است. لیتیاز نوعی کانی سازی زیستی بدون ماتریس به شمار می رود. مشهورترین انواع سنگ گری در بدن انسان، سنگ گری کلیه ، سنگ گری مثانه و سنگ گری صفرا هستند.
ریچارد کرنا (; – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۳۷ تا ۲۰۰۳ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "جان رمبو"، "اولین خون"، ""، "رمبو ۳"، "گرمای بدن"، "سابرینا"، "زبر و زرنگ ها! قسمت دوم"، "به اشتباه متهم شد"، "بچه فلامینگو" و "گذرگاه بریکهارت" اشاره کرد.
لبه () یک بازی ویدئویی پازل تک نفره برای سکوهای لینوکس، آی اواس، اندروید، شبکه پلی استیشن، ویندوز، اواس ده، آن لایو، وی یو و نینتندو ۳دی اس می باشد که توسط موبی گیم، تو ترایبز توسعه و موبی گیم نشر پیدا کرده است. این بازی اولین بار در دسامبر ۲۰۰۸ منتشر شده است.
سایه های بهشتی () یک بازی ویدئویی چندسکویی مستقل رو به انتشار در سبک نقش آفرینی برای سکوهای دریم کست، مایکروسافت ویندوز، اواس ده، لینوکس، آی اواس، اندروید و اویه می باشد که توسط جیرووربیس توسعه یافته و شرکت واترملون آن را منتشر خواهد کرد.
انیگمو () و انیگمو ۲ بازی های ویدئویی پازل تک نفره برای سکوهای رایانه شخصی، اواس ده، اواس نه، آی اواس، پس اس پی، ویندوز فون ۷ و اندروید می باشند که توسط پانگا سافت ویر و بیت شپیرز توسعه و نشر پیدا کرده اند. این بازی ها اولین بار در سال ۲۰۰۳ منتشر شدند. بازی انیگمو در سال ۲۰۰۳ توسط شرکت پانگئا سافتور ساخته شد و در آن زمان پرفروش ترین بازی این شرکت محسوب می شد. گرافیک بازی به صورت سه بعدی طراحی شده بود، اما مکانیک بازی فقط در محورهای افقی و عمودی کار می کرد. در این بازی، مایعات مختلف مانند آب، روغن و گدازه از نقاط مشخصی ریخته می شدند و با برخورد به دیواره ها مسیرشان عوض می شد. بازیکن باید با استفاده از ابزار محدودی مثل بافرها، لغزنده ها، شتاب دهنده ها و اسفنج ها، مسیر این مایعات را طوری هدایت می کرد که به مخازن مخصوص خودشان برسند. هر مرحله وقتی کامل می شد که هر مخزن حداقل ۵۰ قطره از مایع مربوطه را دریافت کند. بازیکنان علاوه بر مراحل آماده بازی می توانستند با ابزار ساخت سطح موجود در بازی، مراحل جدیدی طراحی کنند یا مراحل ساخته شده توسط دیگران را از سایت پانگئا دانلود کنند. این بازی در نسخه های مختلفی منتشر شد: -
در سال ۲۰۰۴ نسخه ای برای ویندوز موبایل توسط شرکت آسپیر مدیا ساخته شد که روی دستگاه دل اکسیام عرضه گردید. - در ژانویه ۲۰۱۱ نسخه ای به عنوان پی اس پی مینی برای پلی استیشن استور توسط بیت شیپرز منتشر شد. - در مه ۲۰۱۱ هم نسخه ای برای ویندوز فون ۷ عرضه شد.
اسپگولدا ۲ () یک بازی ویدئویی تیراندازی تک نفره، دونفرهٔ گروهی برای سکوهای آرکید، آی-مود، اکس باکس ۳۶۰، آی اواس، اندروید می باشد که توسط کیو توسعه و ای ام آی، کیو نشر پیدا کرده است. این بازی اولین بار در ۲۵ نوامبر ۲۰۰۵ در ژاپن منتشر شد.
داستان حماسی استرو () یک بازی ویدئویی شبیه ساز تک نفره برای سکو های اندروید، آی اواس می باشد که توسط کایرسافت توسعه و نشر پیدا کرده است. این بازی اولین بار در ۲ مارس ۲۰۱۲ در آمریکای شمالی منتشر شد.
اکس زئوس () یک بازی ویدئویی تیراندازی تک نفره برای سکو های آرکید، وی، پلی استیشن ۲، آی اواس، رایانه شخصی و اندروید می باشد که توسط هایپردوباکس ژاپن، اکتاپوس استودیو توسعه و هایپردوباکس ژاپن، کانسپایرسی اینترتینتمنت، ۵۰۵ گیمز، مترو۳دی نشر پیدا کرده است. اکس زئوس اولین بار در سال ۲۰۰۳ و در ژاپن منتشر شده است.
افلوریا () یک بازی ویدئویی تک نفره برای سکو های ویندوز، اندروید، لینوکس، شبکه پلی استیشن، آی اواس و بلک بری پلی بوک می باشد که توسط اومنی سیستم لیمیتد توسعه و نشر پیدا کرده است.
نروژ شرقی (به لاتین: Eastern Norway) یک منطقه در نروژ است که در شرق این کشور واقع شده است. این منطقه شامل هشت شهرستان میشود. خصوصیات. نروژ شرقی ۹۴٬۵۷۷ کیلومترمربع مساحت و ۲٫۴۵۴٫۷۱۲ نفر جمعیت دارد.
نروژ شمالی (به لاتین: Northern Norway) یک منطقه در نروژ است که در شمال این کشور واقع شده است. این منطقه شامل ۳ شهرستان می باشد. خصوصیات. نروژ شمالی ۱۱۲٬۹۵۱ کیلومترمربع مساحت و ۴۶۲٬۹۰۸ نفر جمعیت دارد.
نروژ جنوبی (به لاتین: Southern Norway) یک منطقه در نروژ است که در جنوب این کشور واقع شده است. این منطقه شامل دو شهرستان می شود. خصوصیات. نروژ جنوبی ۱۶٬۴۳۴ کیلومترمربع مساحت و ۲۷۷٬۲۵۰ نفر جمعیت دارد.
چنگیزخان () نام فیلم مستندی به کارگردانی ادوارد بازالگت است که در سال ۲۰۰۵ میلادی توسط بی بی سی ساخته شده است و به زندگی چنگیزخان می پردازد.
کوین ژار (; – ) یک فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در فیلم "گاتهام" هم بازی کرده است. کوین برادر ژان میشل ژار و پسر موریس ژار بود
جرج پان کوزماتوس (; – ) کارگردان و فیلمنامه نویس یونانی-ایتالیایی بود. پس از موفقیت اولیه در کشورش با فیلم های درام مانند قتل عام در رم با بازی ریچارد برتون (بر پایه رویداد واقعی قتل عام آردیتین)، کازماتوس کار خود را به سوی فیلم های اکشن و ماجراجویی «بلاکباستر» اصلی، از جمله گذرگاه کاساندرا و فرار به آتن تغییر داد. که هر دو فیلم محصول مشترک بریتانیا و ایتالیا بودند. او پس از نقل مکان به آمریکای شمالی، فیلم ترسناک از منشأ ناشناخته را کارگردانی کرد. پس از آن برخی از شناخته شده ترین آثار او، از جمله فیلم های اکشن و کبرا (با نقش آفرینی سیلوستر استالونه در هر دوی آنها)، فیلم علمی-تخیلی ترسناک لویاتان و فیلم وسترن توم استون که مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، دنبال شد. اوایل زندگی. کوزماتوس در خانواده ای یونانی در فلورانس ایتالیا به دنیا آمد و در مصر و قبرس بزرگ شد. گفته می شود که او به شش زبان صحبت می کرد. پس از تحصیل در رشته سینما در مدرسه فیلم لندن، جایی که با همسر آینده اش، مجسمه ساز و هنرمند سوئدی، بیرجیتا لیونگبرگ، هنگامی که هر دو ۱۷ ساله بودند، آشنا شد، او دستیار کارگردان اتو پرمینگر در خروج (فیلم ۱۹۶۰) شد، در
۱ فوریه ۱۹۷۴، این زوج اولین و تنها فرزند خود، پانوس کوزماتوس، در رم به دنیا آمد. در اوایل دهه ۱۹۸۰، خانواده به ویکتوریا، بریتیش کلمبیا نقل مکان کردند. سرانجام در ۶ ژوئیه ۱۹۹۷، همسرش بیرجیتا درگذشت (او در همان جایی که به دنیا آمد به خاک سپرده شد) و حرفه کوزماتوس متوقف شد. کازماتوس در خارج از حرفه سینمایی خود یک مجموعه دار برجسته از کتاب های کمیاب بود که عمدتاً بر ادبیات انگلیسی قرن ۱۹ و ۲۰ و آثار امضا شده و کتیبه ای تمرکز داشت. کتابخانه او از طریق ساتبیز فروخته شد. درگذشت. جورج پان کوزماتوس در ۱۹ آوریل ۲۰۰۵ در خانه اش در ویکتوریا (بریتیش کلمبیا) در سن ۶۴ سالگی بر اثر سرطان ریه درگذشت. پسرش پانوس کوزماتوس از او به یادگار ماند، پانوس بعداً کارگردانی شد و عمدتاً در ژانر ترسناک کار می کرد، جایی که او به خاطر فضای سورئال فیلم هایش مورد توجه قرار گرفت.
فریده آرمان (درگذشتهٔ ۲ اردیبهشت ۱۴۰۰) فعال سیاسی کمونیست در عرصه هایی همچون مبارزه برای حقوق زنان، مبارزه برای حقوق پناهندگان، مبارزه علیه جمهوری اسلامی و اسلام سیاسی است. وی تا پیش از مرگ، مدیر پروژه بوم در شهر مالمو سوئد بود که به کودکان مورد خشونت خانگی قرار گرفته کمک می کند. او در سال ۲۰۱۳ در اعتراض به نقض حقوق زنان در ایران به همراه تعدادی از اعضای فمن در شهر مالمو سوئد برهنه شد. او همسر مهدی میرشاهزاده از زندانیان سیاسی طیف چپ بود که در زمستان ۶۲ در زندان اوین به اتهام همکاری با سازمان اتحاد مبارزان کمونیست اعدام شد. همسر دوم وی، غلام کشاورز نیز از رهبران اصلی حزب کمونیست ایران در دهه ۶۰ خورشیدی بود که هنگام دیدار با خانواده خود در قبرس، ترور شد. فعالیتها. فریده آرمان از زمان تأسیس تا کنون همواره عضو کمیته مرکزی و همچنین عضو دفتر سیاسی حزب کمونیست کارگری ایران بوده است. فریده آرمان مدیر پروژه بوم در شهر مالمو سوئد است که تمرکز آن بر کودکانی ست که شاهد خشونت علیه مادران خود بوده یا این که شخصاً مورد خشونت واقع شده اند. این کودکان به همراه مادران خود به صورت مخفی در خانه های امن به سر می برند و بیشتر از
مهاجرانی هستند که فاقد ارتباط با نهادهای اجتماعی هستند. او در سال ۲۰۱۳ به همراه تعدادی از اعضای فمن در شهر مالمو سوئد در اعتراض به نقض حقوق زنان در ایران برهنه شد. در سال ۲۰۱۴ نیما سروستانی، فیلمساز ایرانی مقیم سوئد فیلمی با عنوان آن ها که گفتند نه دربارهٔ کشتارهای سال ۶۷ ساخت. این فیلم مستند در جشنواره آمستردام شرکت داشت و از میان صدها فیلم جزو ۱۵ فیلم برتر مرحله نیمه نهایی جشنواره قرار گرفت. فریده آرمان یکی از شخصیت های فیلم است که تصویر وی در حالیکه عکس دو همسر اعدامی و ترور شده اش را در دست دارد، پوستر اصلی فیلم است.
انگیزاننده های دولتی برای خودروهای برقی به تسهیلات مالی و غیر مالی ای گفته می شود که دولت های ملی و محلی در سرتاسر جهان برای تشویق مردم به بهره گیری از خودروهای برقی به جای بهره گیری از خودروهای سوخت فسیلی، به کار می گیرند. معمولاً میزان تسهیلات ارائه شده بستگی به نوع باتری و گنجایش آن، طول مسافت قابل پیمایش با یک بار شارژ و اینکه آیا خودرو کاملاً یا نیمه برقی است، دارد. آسیا. ایران. تاکنون اقدام خاصی جهت تولید انبوه یا فراگیر شدن استفاده از خودروی برقی در ایران صورت نگرفته است. در دی ۱۳۹۳، معصومه ابتکار رئیس سازمان محیط زیست اعلام کرد که سازمان متبوعش در نظر دارد که انگیزاننده هایی برای استفاده کنندگان خودروهای برقی در نظر بگیرد. در ابتدای سال ۱۳۹۳ نیز، دولت تعرفه سود بازرگانی گمرکی واردات خودرو برقی به کشور را حذف کرده بود. چین. دولت چین در سال ۲۰۰۹ طرحی را برای تبدیل این کشور به یکی از کشورهای پیشرو در زمینه خودروهای تمام-برقی و دونیرو شارژی تا سال ۲۰۱۲ شروع کرد. هدف این کشور از اجرای این طرح تبدیل کشور به غول صنعتی جهان و ایجاد اشتغال و افزایش صادرات و کاهش آلودگی شهری و وابستگی به نفت بود. البته تحقیقی ن
شان داد که با اینکه جایگزینی خودروهای برقی با خودروهای مشابه احتراقی، آلودگی هوای محلی را کاهش خواهد داد اما میزان کاهش گازهای گلخانه ای فقط به میزان ۱۹٪ خواهد بود، چرا که ۷۵٪ الکتریسته تولیدی در نیروگاه های این کشور از سوزاندن زغال سنگ می باشد. در فوریه ۲۰۱۸ برای تشویق بیشتر خرید خودروهای تمام-برقی، کشور چین میزان کمک هزینه دولتی خرید را برای خودروهایی که توان طی مسافت بیشتری دارند را افزایش داد. کمک هزینه دولتی برای خودروهایی که توان طی مسافتی بیش از ۴۰۰ کیلومتر دارند از ۴۴۰۰۰ یوان به ۵۰۰۰۰ یوان افزایش یافت در حالیکه خودروهای با برد زیر ۱۵۰ کیلومتر از لیست خودروهایی که شامل کمک هزینه خرید می شدند حذف گردید. ژاپن. ژاپن پس از آمریکا بیشترین تعداد خودروی برقی را داراست. از سال ۲۰۰۹ تا سپتامبر ۲۰۱۴ تعداد ۹۵هزار خودروی برقی در این کشور به فروش رفته است. اولین برنامه تشویقی دولت ژاپن در زمینه حمایت از خودروی برقی در سال ۱۹۹۶ شروع شد و در سال ۱۹۹۸ با برنامه مقدماتی خودروهای با انرژی پاک ادغام شد. در این برنامه یارانه و تخفیف مالیاتی جهت خرید برق، گاز طبیعی، متانول و وسائل نقلیه برقی در نظر گرفته شده بود. در این پر
وژه یارانه خرید تا ۵۰٪ هزینه های اضافه خرید خودروی برقی نسبت به خودروی معمولی پیش بینی شده بود. این برنامه تا سال ۲۰۰۳ ادامه پیدا کرد. در ادامه سیاست های تشویقی، دولت ژاپن در برنامه ای که تا سال ۲۰۱۴ میلادی تمدید شد یارانه ای حدود ۸۵۰۰ دلار به خریداران خودروی برقی پرداخت می کرد. اروپا. اتریش. در اتریش خودروهای برقی از پرداخت مالیات های ماهیانه بر خودرو و سوخت معافند. همچنین یک مشوق ۸۰۰ یورویی نیز تا تاریخ ۳۱ اوت ۲۰۱۲ به دارندگان خودروهای با سوخت متفاوت ارائه می شده است. بلژیک. دولت بلژیک تا سقف ۳۰٪ تخفیف مالیات بردرامد به میزان ۹٬۱۹۰ یورو برای خریداران خودرو برقی تا تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۱۲ در نظر گفته بود. خودروهای برقی دوگانه سوز از قاعده مستثنا بودند. همچنین نصب و راه اندازی ایستگاه های شارژ خودروهای برقی در این کشور شامل ۴۰٪ تخفیف مالیاتی به مبلغ ۲۵۰ یورو می شوند. همچنین در منطقه والونیا نیز دولت ۴٬۵۰۰ یورو بیش از مناطق دیگر به خریداران می پرداخت. (تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۲). جمهوری چک. در جمهوری چک خودروهای برقی و دوگانه سوز از پرداخت مالیات جاده ها معاف هستند. استونی. در کشور استونی دولت بودجه ای معادل ۹٬۰۰۰٬۰۰۰ یو
رو به جهت وام برای خرید خودروهای برقی در نظر گرفته است. دولت برای واردات هر خودرو برقی تا سقف ۱۸٬۰۰۰ یورو یارانه می پردازد. آلمان. بستر ملی آلمان برای خوروهای برقی (NPE), طرح تشویقی آلمان برای تبدیل این کشور به بازار پیشرو در زمینه خودروهای الکتریکی است. در ماه می سال ۲۰۱۰، صدراعظم این کشور آنگلا مرکل، مطابق با برنامه ملی این کشور برای خوروهای برقی، هدفی را برای آوردن ۱ میلیون خودروی برقی تا سال ۲۰۲۰ بر روی جاده های این کشور تعیین کرد. با این حال این کشور اعلام کرد که کمک هزینه ای برای خرید خودروهای برقی پرداخت نخواهد کرد و به جای آن فقط بر روی تحقیقات در زمینه خودروهای برقی سرمایه گذاری خواهد کرد. خودروهای برقی برای مدت ۵ سال از ثبت نامشان از مالیات معاف خواهند بود. در سال ۲۰۱۶ این عدد از ۵ سال به ۱۰ سال افزایش یافت. یونان. تمامی خودروهای برقی و دوگانه سوز در کشور یونان از پرداخت مالیات ثبت نام معافند. ایتالیا. در ایتالیا دارندگان خودروهای برقی از زمان خرید تا پنج سال از پرداخت مالیات بر حمل و نقل معاف هستند. پس از آن نیز تنها ۲۵٪ یک خودرو سوخت فسیلی مالیات پرداخت می کنند. لوگزامبورگ. تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۱ خریدا
ران خودروهایی که میزان انتشار گاز دی اکسید کربن آنها از ۶۰ گرم بر کیلومتر کمتر باشد، یک تخفیف ۳٬۰۰۰ یورویی از طرف دولت لوگزامبورگ دریافت می کنند. برای آنکه متقاضی احراز صلاحیت شود، می بایست موافقت کند تا برق لازم برای شارژ خودرو را از منابع تجدیدپذیر تأمین نماید. موناکو. دولت موناکو تا سقف ۹٬۰۰۰ یورو به خریداران خودروهای دوگانه سوز و برقی وام می دهد. به علاوه اینکه دارندگان این گونه خودروها مجازند در هر پارکینگی که خواستند به طور رایگان ماشین خود را پارک نمایند. رومانی. در رومانی، دولت وامی به میزان ۲۵٪ قیمت یک خودرو برقی نو (تا سقف ۵٬۰۰۰ یورو) به خریداران ارائه می کند. علاوه بر این، افرادی که تمایل دارند ماشین قدیمی خود را با یک خودرو برقی نو تعویض کنند نیز می توانند به عوض ماشین قدیمی خود، تا سقف ۵٬۰۰۰ یورو از دولت به شکل وام دریافت کنند. آمریکای شمالی. کانادا. دولت اونتاریو از ۲۱ ژوئن ۲۰۱۰ تخفیفی به میزان ۵٬۰۰۰ (برای خودروهای برقی تا سقف ۴ کیلو وات در ساعت) تا ۸٬۵۰۰ دلار کانادا (برای خودروهای برقی تا سقف ۱۷ کیلو وات در ساعت) در نظر گرفته است. این تخفیف برای ۱۰٬۰۰۰ تن نخستین است که به خرید خودروهای برقی در
این استان اقدام می کنند. دولت اونتاریو همچنین نوع تازه ای از پلاک ماشین به نام "پلاک سبز،Green Licence Plate" را ارائه کرده است که به دارندگان خودروهای برقی داده می شود و آنان را از مزایایی همچون امکان تردد در مسیرهایی که تنها خودروهای بیش از یک سرنشین اجازه عبور دارند و نیز امکان پارک و شارژ خودرو در پارکینگ های ویژه بهره مند می سازد. گفتنی است این مزایا ممکن است پس از مدت زمان خاصی که بهره گیری از خودروهای برقی رایج شد، لغو گردند. آمریکا. طبق مصوبه امنیت و انرژی پاک کنگره آمریکا در سال ۲۰۰۹، هر خودروی برقی یا دونیرو که از باتری با حداقل انرژی ۵ کیلووات ساعت استفاده کند، شامل اعتبارات مالیاتی خاص می گردد. البته میزان اعتبارات اختصاص یافته از این محل نمی تواند از ۵۰۰۰ دلار بیشتر باشد. به عنوان مثال نیسان لیف در بازار آمریکا تا سقف ۷۵۰۰ دلار اعتبار مالیاتی دارد و تویوتا پریوس دونیرو که از باتری ۵٫۲ کیلووات ساعت استفاده می کند، اعتبار مالیاتی اش ۲۵۰۰ دلار است.
کشور نروژ شامل پنج منطقه اصلی به همراه مجمع الجزایر سوالبارد در منطقه شمالگان است که فقط برای تقسیم بندی جغرافیایی مشخص شده اند. هر منطقه خود شامل چند شهرستان می باشد، مناطق و شهرستان های زیر مجموعه نروژ به این شرح است: منابع. List of regions of Norway ویکی پدیا انگلیسی
متئوست () نام مجموعه ای از ماهواره های هواشناسی مدار زمین ثابت است که توسط یومت ست در قالب "برنامه گذار متئوست (MTP)" و "برنامه نسل دوم متئوست (MSG)" اداره می شوند. ماهواره های متئوست توسط کنسرسیوم کاسموس متشکل از آئروسپاسیال، مرکز فضایی کانز ماندلیو، شرکت ماترا، ام بی بی، سلنیا اسپازیو و شرکت مارکونی ساخته شده اند. این ماهواره ها ۲٫۱ متر قطر و ۳٫۱۹۵ متر طول دارند و وزن آن ها در مدار ۲۸۲ کیلوگرم است.
باشگاه فوتبال پاچوکا () یک باشگاه فوتبال حرفه ای مکزیکی است که در پاچوکا، ایالت ایدالگو قرار دارد. این باشگاه در تاریخ ۲۸ نوامبر ۱۹۰۱ بنیان گذاری شده است و هم اکنون در دسته برتر فوتبال مکزیک حضور دارد.
قصبه به آبادی بزرگی گفته می شود که از چند ده تشکیل شده باشد و مترادف آبادی، ده، دهات، دهکده، رستاق، روستا و قریه می باشد. همچنین قصبه به بخش یا ناحیه قلمروی یک کلیسا گفته می شود که شامل بخشی از یک اسقف نشین است. قصبه زیر نظر معنوی و قضایی یک روحانی قصبه است؛ کسی که دارای یک یا تعداد بیشتری معاون است. از دیدگاه تاریخی، قصبه ها اغلب همان مناطق جغرافیایی ملوک اربابی را، اما در عین حال با داشتن حق تعریف املاک توسط کلیسای قصبی، شامل می شدند. اصطلاح قصبه در حالت عام نه تنها برای اشاره به زمین های یک منطقه، که همچنین مردمی که در آن اجتماع زندگی می کردند و نیز دارایی های کلیسا درون آن منطقه به کار می رفته است. در انگلستان، زمین و دارایی های کلیسا در قاعده از آن روحانی قصبه بودند که به دلیل وابستگی او به آن قصبه، به وی واگذار می شدند.
واپسین مرد (به آلمانی: Der letzte Mann) که در فارسی تحقیرشده ترین مرد نامیده شده و در کشورهای انگلیسی زبان با عنوانِ آخرین خنده اکران شد، نام یک فیلم درام صامت آلمانی است که در سال ۱۹۲۴ توسط کارگردان نامدار آلمانی «فریدریش ویلهلم مورنائو» بر اساس فیلمنامه ای از «کارل مایر» ساخته شد. در سرتاسر این فیلم صامت، هیچ گونه توضیحِ بیِن صحنه ای (میان متن) وجود ندارد. در برخی نسخه های اکران شده در آمریکا، سازندگان فیلم از یک میان متن در فیلم استفاده نمودند و همین موضوع سبب شد تا محققان و منتقدان فیلم در سال های آتی، به اشتباه بیفتند و تصور کنند که فیلم اولیه هم، یک میان متن داشته؛ حال آنکه نسخه اصلی فیلم، فاقد هرگونه میان متن است. این فیلم، مشهورترین نمونهٔ سبک کامِرْشْپیل در سینمای صامت است. خلاصه داستان. دربان پیرِ «هتل آتلانتیک»، از شغل و زندگی اش خرسند است. نام این پیرمرد، همچون دیگر شخصیت های فیلم نامشخص است، تا نه تنها هویتی گمنام داشته باشد، بلکه شاید، بیننده بتواند به نحوی با او احساس هم ذات پنداری کند. یونیفرم او که آراسته به تزئینات برنجی و براق است، در نگاه اول، چون لباس نظامیِ یک ارتشبد است. او در یونیفرم پ
رطمطراق و زیبای خود، احساس مسئولیت، غرور و قدرتی دارد که موجب شده، همچون یک فرمانروا به نظر آید. این دربانِ پیر، در ساعات غیر کاری نیز، بواسطهٔ اعتمادبه نفسی که این یونیفرم به او داده، به همسایگان و مردم نیازمندی که در محل اقامتش زندگی می کنند، کمک می کند و مردم هم برایش، احترام خاصی قائلند. اما اوضاع بدین منوال نمی ماند. مدیر هتل که فکر می کند این دربان، دیگر پیر و فرتوت شده و حضورش در جلوی در ورودی هتل، جلوهٔ ظاهری مناسبی برای هتل ندارد، او را از شغل فعلی اش برداشته و متصدیِ سرویس هایِ بهداشتی هتل می کند تا توالت ها را پاک کند، کفش های مشتریان را برق بیندازد و به آنان در خشک کردنِ دستهایشان کمک کند. طبعاً یونیفرمش را نیز از او می گیرند. پیرمرد آنچنان از این تنزل مقام، احساس حقارت و خواری می کند که تمام تلاشش را به کار می گیرد تا خانواده و دوستان و آشنایان از آن، بویی نبرند. او حتی یونیفرم سابقش را کش می رود تا چونان سابق، در محل زندگی آن را به تن کند و کسی نفهمد که او شغلش عوض شده است و اهمیت و احترام و مقام اجتماعی سابقش را از دست ندهد. پیرمرد صبح ها که به محل کار می رود، یونیفرمش را در کمدی در راه آهن می
گذارد و شب ها که بر می گردد، آن را از کمد راه آهن برداشته و به تن می کند تا با آن به محل زندگی اش برگردد؛ ولی این کارها مؤثر نیست و سرانجام همه می فهمند که او متصدی سرویس های بهداشتی هتل است. ماجرا زمانی برای پیرمردِ دلشکسته تبدیل به فاجعه می شود که اطرافیان و حتی خانواده او، تصور می کنند پیرمرد تابحال به آن ها دروغ می گفته و از اولش هم، مسئول تمیز کردن توالت های هتل بوده است. پیرمرد با احساسی از حقارت و ناراحتی شدید، شب را به هتل برمی گردد تا در همان محل کارش (توالت) بخوابد. از میان این همه آدم، تنها نگهبانِ شبِ هتل است که حال او را درک کرده و متوجه رنج او می گردد و چون دلش به حال او می سوزد، برای همدردی، کت خود را به روی پیرمرد، که اینک به خواب رفته است، می اندازد. در اینجا و تنها در نسخه های اکران شده در آمریکا، تنها میان متنِ (توضیح نوشتاری مابین صحنه ایِ) فیلم را شاهد هستیم که بر رویش نوشته شده: «اکنون، می بایست که داستان [فیلم] خاتمه می یافت. چرا که در زندگی و دنیای واقعی، این پیرمردِ بی کس و درمانده، هیچ آینده ای جز مرگ در پیش رو ندارد که انتظارش را بکشد، ولی نگارنده، دلش برای او سوخته و پایانی کاملاً
نامحتمل و شاد را برایش خلق کرده است». سپس فیلم ادامه می یابد. روز بعد، پیرمرد در روزنامه می خواند که یک میلیاردر مکزیکی به نام «او.گ. مونن» فوت کرده و تمام ثروتش را طبق وصیت، برای کسی به ارث گذاشته که در لحظات آخر زندگی، بر بالینش حضور داشته است و این شخص کسی نیست جز همین پیرمرد؛ چرا که این میلیاردر مکزیکی، در دستشویی هتل آتلانتیک، مشغول شستن دستهایش بود که اجل به سراغش آمد و آخرین لحظات عمرش را در آغوش پیرمرد به سر برد و همان جا جان داد. پیرمرد در انتها درمی یابد که اکنون احترام و اهمیت بیشتری نسبت به گذشته دارد، چرا که ثروتمند است و «پول» است که قدرت و اعتبار می آورد، نه «یونیفرم». در صحنه های آخر شاهد شادی و خنده های پیرمرد هستیم که اینک، خودش یکی از مهمانانِ محترمِ هتل است و به همراه آن نگهبان شب مشغول شادی و سرور هستند. یکی از دلایل تغییر نام فیلم به «آخرین خنده» در کشورهای انگلیسی زبان نیز، همین سکانس آخر است. کارگردان فیلم بعدها متوجه شد که این داستان از یک لحاظ نامعقول است، چرا که «همه می دانند، متصدی سرویس های بهداشتی در هتل، درآمد بیشتری از دربان هتل دارد». ساخت فیلم. در آن هنگام، مورنائو در اوج دور
ان شغلی و حرفه ای خود در آلمان به سر می برد و افکار بلندپروازانه ای برای اولین همکاری خود با کمپانی فیلم سازی «یو.اف. آ» (بزرگترین استودیوی فیلم سازی آلمان، در آن هنگام) داشت. او اظهار داشت «تمام تلاش ما باید معطوف به زدودن هر آنچیزی باشد که در حیطهٔ هنر سینما نیست. هرچیزی، حتی جزئی، که از سایر منابع آمده؛ تمام ترفندها و ابزارها و کلیشه هایی که از تئاتر صحنه ای و رمان نویسی نشأت گرفته اند». مورنائو، «کارل مایر» (فیلم نامه نویس) را فردی می دانست که «براستی در حیطه هنر سینما فعالیت کرده بود» و به همین دلیل، پس از آن که کارل مایر و کارگردان اولیه فیلم یعنی «لوپو پیک»، با یکدیگر به مشکل برخوردند و «لوپو پیک» کار را رها کرد، مورنائو کارگردانی آن را پذیرفت. فیلم، تماماً در استودیوهای «یو.اف. آ» در برلین تصویربرداری شد. مورنائو و فیلمبردارش «کارل فروند»، حرکات استادانه و دقیقی برای دوربین فیلم برداری بکار بردند که بعدها به حرکت «دوربین غیرساکن» یا «دوربین رهاشده» معروف شد. به منظور حرکت آزاد دوربین، از تکنیک های مختلفی در این فیلم استفاده شد. در یک صحنهٔ فیلم، دوربین فیلمبرداری را به سینه کارل فروند بسته بودند و او
سوار بر دوچرخه، در خیابان حرکت کرده یا وارد یک آسانسور می شود. در صحنه ای دیگر، دوربین را با یک سیم ضخیم از پنجره ساختمان به سمت خیابان پائین رها کردند و سپس هنگام تدوین فیلم، تصویر را معکوس پخش کردند. در صحنه ای دیگر، شاهد آن هستیم که دوربین به طور مستقیم و از بالا به درون یک هورن نگاه می کند و با هربار دمیدن نوازنده به درون آن، دوربین بالا و پائین می رود، گویی بر روی امواج هوا و موسیقی خروجی، جابجا می شود. در تدوین هم نوآوری هایی صورت گرفت. در آغاز فیلم، نوعی تقطیع سریع اما نرم در صحنه های برداشته شده وجود دارد، اما در آنجایی که پیرمرد «تحقیر» می شود، برش ها، پرشی هستند. برای نشان دادن صحنه های مستی پیرمرد از نگاه خودش، ترکیبی از اعوجاج و دیزالو بکار گرفته شده است. فیلمساز فرانسوی «مارسل کارنی» بعدها دربارهٔ فیلم گفت: «هر آنجا که داستان فیلم اقتضا می کند، دوربین… به آرامی می خرامد، اوج می گیرد، زوم می کند و پیچ می خورد. دوربین دیگر ثابت نیست، بلکه جان می یابد و خود مبدل به شخصیتی از این فیلم درام می شود». یک بخش مهم دیگر فیلم، بازی هنرمندانهٔ امیل یانینگز (در نقش پیرمردِ دربان) است. او با میمیک های دقیقِ صو