Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تفکیک زباله، تفکیک زباله یا دسته بندی زباله فرایندی است که از طریق آن زباله را به عناصر مختلف تفکیک می کنند. طبقه بندی ممکن است به صورت دستی در خانه ها انجام گیرد و با طرح های جمع آوری از کنار خیابان جمع آوری آن انجام گیرد یا اینکه تفکیک به صورت اتوماتیک در تأسیسات بازگردانی مواد یا تأسیسات بیولوژیکی انجام گیرد. طبقه بندی دستی اولین روشی بود که در تاریخ طبقه بندی زباله از آن استفاده شد. همچنین طبقه بندی ممکن است در مرکز بازیافت زباله های خانگی انجام شود. تفکیک زباله به معنی جداسازی زباله ها به دو گروه تر و خشک است. زباله خشک شامل چوب و محصولات وابسته به آن، فلزات و شیشه می شود. زباله تر را نیز می توان بر اساس قابل تجزیه بودن یا تجدیدناپذیری تفکیک کرد. دفن زباله در چاله یکی از مشکلات رو به رشد است، اگرچه هر چه پیشتر می رویم زمین برای چال کردن زباله کمتر پیدا می شود زباله رو به فزونی می نهد. از این رو تفکیک زباله نه تنها از نظر زیست محیطی اهمیت دارد بلکه از نظر اقتصادی نیز دارای اهمیت است. استفاده از دستگاه زباله خردکن یا زباله محوکن خانگی کمک شایانی به تفکیک زباله از مبدأ می کند، بدین صورت که تقریباً کل زباله
تر خانگی را از بین برده و تنها زباله های قابل بازیافت باقی می ماند. روش ها. تفکیک زباله از مبدأ صورت بگیرد. اینکه طبقه بندی زباله ها چگونه انجام بشود را سامانه های محلی امحای زباله تعیین می کنند. معمولاً دسته های زیر معمولند: زباله ارگانیک به صورت زیر می تواند برای امحا تفکیک شود: سطل بازیافت. سطل های بازیافت به سطل هایی می گویند که پیش از بردن زباله ها به مرکز بازیافت زباله ها را در آن ها جمع می کنند. سطل های مجزایی برای کاغذ، قوطی های قلعی یا آلومینیومی، بطری های شیشه ای یا پلاستیکی تدارک می بینند. وضعیت بازیافت درایران. به گفته نایب رئیس صنایع بازیافت ایران، روزانه ۵۰ میلیون کیلو زباله خانگی توسط شهروندان ایرانی تولید می شود و تنها ۵ درصد زباله های کشور بازیافت می شود.
جشنواره بین المللی فیلم کی یف مولودیست یک جشنواره سالانه فیلم است که هر ساله در کی یف اوکراین برگزار می شود. جشنواره بین المللی فیلم مولودیست کیف که از قدیمی ترین جشنواره های اروپای شرقی استو تحت نظر فدراسیون جهانی تهیه کنندگان و باهدف ترویج سینمای حرفه ای در بین جوانان با شعار دستیابی به استانداردهای بالاتر در بخش های بلند، کوتاه، دانشجویی و کودک همراه با برگزاری کارگاه های آموزشی مختلف از ۲۴ اکتبر تا ۱ نوامبر اکتبر در کیف اوکراین برگزار می شود. این جشنواره در سال ۱۹۷۰ تأسیس شد.
جشنواره دو ریو با نام کامل "جشنواره بین المللی فیلم ریودوژانیرو" یک جشنواره بین المللی فیلم در ریو دو ژانیرو، برزیل است. این جشنواره دست آورد پیوستن دو جشنواره فیلم قبلی "جشنواره فیلم ریو" و به پرتغالی برزیل "Mostra Banco Nacional de Cinema" در سال ۱۹۹۹ (میلادی) بود. جشنواره بین المللی فیلم ریودوژانیرو بزرگترین رویداد سینمایی آمریکای لاتین است که هر ساله سینماگران حرفه ای را از سراسر جهان گرد هم جمع می کند. این جشنواره همچنین فیلم های کوتاه و بلند سینمای برزیل را به طور رقابتی به نمایش می گذارد و فیلم های بلند و آوانگارد را نیز از سراسر جهان در برزیل روی پرده می برد. بخش های اصلی این جشنواره عبارتند از: چشم انداز سینمای جهان، امیدها، نمایش فیلم های لاتین، تمرکز بر روی سینمایی خاص، فیلم های نیمه شب، دنیای دگرباشان، نسل ها. این جشنواره در بخش بین الملل فقط پذیرای فیلم های بلند است و تمام بخش های بین الملل این جشنواره به صورت غیر رقابتی برگزار می شوند. در این جشنواره جایزه فیپرشی (انجمن جهانی منتقدین) به بهترین فیلم در بخش های سینمای آمریکای لاتین و سینمای برزیل به برندگان اهدا می شود. بخش سینمای برزیل به طور رق
ابتی برگزار می شود و مقررات ویژه خودش را دارد. جشنواره بین المللی فیلم ریودوژانیرو عرصه مهمی برای ارتقا و توسعه سینمای جدید برزیل است که در کنار نمایش تعداد زیادی از تولیدات جهانی برگزار می گردد.
اعداد شانس فیلمی است محصول سال ۲۰۰۰ و به کارگردانی نورا افرون است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان تراولتا، لیسا کودرو، تیم راث، اد اونیل، مایکل راپاپورت، مایکل مور، بیل پولمن، درل میچل، ریچارد شیف، کارولین آرون، سام مک موری ایفای نقش کرده اند. این فیلم با وجود بودجه ۶۳ میلیون میلیون دلاری تنها ۱۰ میلیون دلار فروش کرد. همچین جان تراولتا در سال ۲۰۰۰ برنده جایزه تمشک طلایی برای این فیلم شد. داستان. راس ریچاردز، هواشناس یک ایستگاه تلویزیونی در هریسبورگ، پنسیلوانیا، به عنوان یک چهرهٔ مشهور محلی مورد احترام بینندگانش قرار دارد. شهرت او مزایایی مانند جای پارک اختصاصی و میز مخصوص در رستوران دنیز به همراه دارد، جایی که یک املت به نام او نام گذاری شده است. اما پشت ظاهر همواره خوش بینانهٔ او، واقعیتی تلخ پنهان است: نمایندگی فروش خودروهای برف رو او به دلیل زمستانی غیرعادی گرم در آستانهٔ ورشکستگی قرار دارد. دوستش گیگ، که صاحب یک کلوب شبانه مشکوک است، به او پیشنهاد می دهد که با اجرای یک طرح بیمهٔ تقلبی، از مشکلات مالی خود خلاص شود. اما این نقشه به نتیجه نمی رسد و راس را بیش از پیش بدهکار می کند، در حالی که او هدف یک آدمکش
به نام دیل قرار می گیرد. گیگ سپس به راس پیشنهاد می دهد که با کمک دوست دختر بی اخلاق خود، کریستال لاتروی، که یک مدل کم هوش است و شماره های برندهٔ قرعه کشی ایالت پنسیلوانیا را در تلویزیون اعلام می کند، قرعه کشی را دستکاری کنند. علاوه بر این، پسرعموی عجیب وغریب کریستال، والتر، نقش مالک بلیت برنده را بازی خواهد کرد. این نقشه موفقیت آمیز به نظر می رسد، اما پیش از آنکه جایزهٔ ۶.۴ میلیون دلاری دریافت شود، اوضاع شروع به فروپاشی می کند. ابتدا والتر به طمع می افتد و از تحویل بلیت برنده به کریستال خودداری می کند. درگیری فیزیکی کریستال با او باعث می شود که والتر دچار حملهٔ آسمی شود و بمیرد. مدیر فاسد ایستگاه تلویزیونی، دیک سیمونز، که با کریستال نیز رابطه دارد، پس از اطلاع از نقشه، آن ها را تهدید به اخاذی می کند و سایر افرادی که این راز را کشف کرده اند نیز سهم خود را می خواهند. آشوب و جنایت به دنبال این اتفاقات می آید و کارآگاهان تنبل لیکوود و چمبرز تحقیقاتی را آغاز می کنند که امیدوارند چندان سخت نباشد. راس تصمیم می گیرد بلیت را به دیک به قیمت ۱۰۰ هزار دلار بفروشد تا از بدهی خود به دیل خلاص شود. کریستال خشمگین می شود و ب
لافاصله با دیک رابطه برقرار می کند تا دوباره سهم خود از جایزه را به دست آورد. دیل به خانهٔ دیک نفوذ کرده و قصد سرقت بلیت را دارد، اما پلیس سر می رسد و لیکوود در نهایت او را می کشد. در مسیر بازگشت به خانه، لیکوود راس را می بیند که در تلاش برای تخلیهٔ محمولهٔ برف روهایش به یک فروشندهٔ دیگر، با یک کامیون ۱۸ چرخ تصادف کرده است. راس که فکر می کند لیکوود برای دستگیری او آمده است، با ۱۰۰ هزار دلار پولش سوار بر برف رو فرار می کند، اما به درخت برخورد کرده و تصادف می کند. در بیمارستان، لیکوود به او به خاطر رانندگی با برف رو بدون گواهینامه جریمه می دهد و توضیح می دهد که چه بر سر دیک و دیل آمده است. راس به اتاق بیمارستان دیک می رود و بلیت بخت آزمایی را دوباره می دزدد. او بلیت را به وندی، پیشخدمت رستوران دنیز، می دهد و به فلوریدا می رود، جایی که به مجری موفق یک برنامهٔ تلویزیونی به نام «اعداد خوش شانس» تبدیل می شود.
کلین کرافورد (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به "ترانه عاشقانه ای برای بابی لانگ"، "قانون شکنان بیتاون"، "کشتن دو عاشق" و "روی عروسک" اشاره کرد.
سایت های شخصی یا پرسنلی در تار جهان گستر وب به سایت هایی گفته می شوند که محتویات آن، شامل خصوصیات یک فرد است تا یک شرکت. سایت های شخصی معمولاً برای اهدافی چون در اختیار قرار دادن اطلاعات یا به منظور سرگرمی ایجاد شده است؛ ولی می تواند به عنوان انتقال تجربیات شخصی، بازاریابی و به اشتراک گذاری نیز استفاده شود. از نظر تکنیکی، صفحه خانگی (صفحه فهرست بندی) یک سایت معمولاً به طور پراکنده، شامل معرفی جالب و جذاب برای بازدید کنندگان است و همچنین به فهرست مطالب درون سایت، مانند رزومه، خانواده، اسالت، یک بلاگ شخصی داخل سایت، عقیده ها، مجلات آنلاین، کارها، کلیپ های صوتی، فیلم ها، عکس ها و چیزهای مورد علاقه دیگر اشاره دارد. بسیاری از صفحه های شخصی فقط شامل اطلاعاتی از قبیل مطالب مورد علاقه دوستان و خانواده هستند اما بسیاری دیگر می توانند شامل موضوعات با ارزش تر و دایرکتوری ها باشند. تاریخچه. در اوایل سال ۱۹۹۰، بیشتر ارائه دهندگان اینترنت (به انگلیسی ISPs) یک صفحه کوچک شخصی رایگان را به وسیله سرویس های رایگان خبرگزاری یوزنت فراهم کردند. این ها تمام چیزی بود که سرویس اینترنت برای آن ها فراهم کرده بود. همچنین تعدادی سرویس را
یگان میزبانی وب همچون geocities که هاست رایگان برای وب سایت های شخصی ارائه می داد وجود داشت. در اوایل سال ۲۰۰۰ میلادی، سرویس های وبلاگ نویسی، با امکاناتی نظیر، قابلیت انتقال و از پیش طراحی شده مانند my blog باعث شد تا سایت های شخصی به پیش برده شوند. در همین زمان، با افزایش محبوبیت سرویس شبکه های اجتماعی، و پلتفرم های وبلاگ نویسی نظیر blogger باعث شد تا کار با cmsها بسیار جالب و لذت بخش شود. با ترکیدن حباب .com صنعت ISPها محکم تر شدند، و تمرکز خودشان را بر روی سرویس های میزانی وب گذاشتند، برای مثال: بسیاری از آن ها برای دانشگاه ها و استادان وب سایت های شخصی ایجاد می کردند. شرکت های میزبانی وب از آن ها شارژ ماهانه دریافت می کردند؛ یا اساس میزبانی را بر روی تبلیغات ماهانه ای که روی سایت های آن ها قرار داشت می گذاشتند. انگیزه. هنگامی که HTML و سایر تکنولوژی های برنامه نویسی زیاد مناسب نبودند، حساب های کاربری در شبکه های اجتماعی راهی سریعتر و آسان تر برای راه اندازی یک صفحه وب شخصی بودند. صفحات وب شخصی می توانند برای معرفی شخص مورد استفاده قرار بگیرند، تا به سرعت بتوان به اطلاعات دسترسی پیدا کرد. وب سایت های شخصی
می توانند چگونه دیده شدن شخص و اینکه یک شخص دوست دارد آنلاین به چه صورت ظاهر شود را کنترل کنند. همچنین در وب سایت های شخصی مقدار انتقال اطلاعات و آزادی اطلاعات نسبت به شبکه های اجتماعی بسیار بیشتر است؛ و می توان چندین پروفایل شخصی در شبکه های اجتماعی را در وب سایت به همدیگر متصل کرد. این سایت ها می توانند ابهام بین شما و یک شخص که نامی مانند شما دارد را برطرف کنند؛ و برای اصلاحات افکار در مورد شما نیز می توان از آن ها استفاده کرد. در این اواخر وب سایت های شخصی با نام صفحات خانگی شناخته می شوند؛ که شامل لینک ها، کارهایی که باید انجام شوند و اطلاعاتی که برای خواننده می تواند مفید واقع شود هستند. در این روزها که موتورهای جستجو هنوز در دوران کودکی و اول راه قرار دارند، این صفحات می توانند راهنمای خوبی برای هدایت کاربران واقع شوند. مغایرت با شبکه ها اجتماعی. هر دو وب سایت های شخصی و شبکه های اجتماعی به شما اجازه اینکه چگونه دیده شوید را می دهند. در قرن ۲۱ بسیاری از کاربران به شبکه های اجتماعی رایگان نظیر توییتر، فیس بوک یا گوگل پلاس متصل شدند تا بدون داشتن اطلاعات خاصی در زمینه طراحی سایت صفحه شخصی خود را ایجاد کن
ند. در حالی که در بسیاری از موارد پیش نیازها وجود ندارند سرویس های میزبانی وب کمک بیشتر و راه حل های آسان تری را در زمینه ساخت صفحات وب می تواند پیش روی شما قرار دهد. ساختار «جعبه سیاه» شبکه های اجتماعی می تواند مسیر را بهتر پیش روی شما قرار دهد، اما آن ها محدودیت در قالب بندی و حجم ارسالی محتواها و نوع محتوا و… دارند. برای مثال: بسیاری از شبکه های اجتماعی در زمینه ارسال محتویات صوتی برای کاربران معمولی محدودیت دارند. موارد اختلاف دیگری هم وجود دارند. بر عکس صفحات وب شخصی، سرویس شبکه های اجتماعی بر اساس تبلیغات بنا نهاده شده اند «همچنین ربات های آن ها می توانند آزادانه به تمام محتویات و حساب کاربری شما دسترسی پیدا کنند». به هرحال بسیاری از شبکه های اجتماعی و برنامه نویسان آن ها به محتوای شما دسترسی دارند. یک دلیل افزایش وب سایت های شخصی ایجاد urlهای اختصاصی و ساده و اختصاصی مانند www.name.com است که باعث می شود سریعتر پیدا شوید و زودتر به نتیجه برسید. اما یک نام مانند www.yourname.othercompany.com باعث می شود احساس شود که شما اجاره ای هستید یا زیر مجموعه یک شرکت هستید یا شخص سومی دارد منفعت می برد. حس آزادی ب
ه این دلیل در وب سایت ها وجود دارد که محتوای شما بدون سانسور شدن می تواند نمایش داده شود و بدون ترس یا خفقان می توانید به نشر محتویات خود بپردازید. وب سایت های آکادمیکی. فنی ها (مخصوصا در سطوح کالج و دانشگاه ها) اغلب اوقات دارای یک فضا برای ذخیره اسناد شخصی بر روی وب هستند؛ که شامل صفحه وب شخصی، سایت افراد مرتبط با کار آن ها می شود. در تار جهان گستر وب این یک راه بسیار خوب برای و سریع برای به اشتراک گذاری مقالات، اسناد، آموزش ها و… است. نام دامنه. بسیاری از افراد نام دامنه ای به صورت firstNameLastName (نام و نام خانوادگی پشت سر هم) پیدا می کنند؛ و برای بالاترین قسمت دامنه، معمولاً برای ایران از پسوند .ir استفاده می کنند اگر دامنه انتخابی آن ها قبلاً به ثبت رسیده باشد از قسمت میانی نام یا مخفف نام استفاده می کنند. پسوند دامنه با عنوان .name معمولاً برای سایت های شخصی مورد استفاده قرار می گیرد اگرچه از معروفیت زیادی در این زمینه بر خوردار نیست. وب سایت های شخصی می تواند به طور عموم شامل پسوندهای .co و .net نیز باشد. یا با توجه به شغل فرد پسوند اختصاصی آن را انتخاب نماید برای مثال: پسوندهای .work نیز باشد.
اون خیلی دوست داشتنیه فیلمی است محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی نیک کاساوتس است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان تراولتا، شان پن، رابین رایت، هری دین استنتون، جیمز گاندولفینی، نیل بری، دبی مازار، جان مارشال جونز، کلوئه وب، پل جوهانسون، جاستینا ماچادو و تیتو لاریوا ایفای نقش کرده اند.
تیتو لاریوا (زاده ۱۹۵۳) خواننده ، ترانه سرا ، موسیقی دان، بازیگر مکزیکی-آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم او خیلی دوست داشتنیه، چشمان یک فرشته، تحت تعقیب اشاره کرد.
بیلی مگنوسن (زاده ۲۰ آوریل ۱۹۸۵) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم علاءالدین ۲۰۱۹، پل جاسوس ها، رکود بزرگ، اینگرید به فنا می رود، سرقت، بار کنار جاده، جیمز باند، وقتی برای مردن نیست ، گیلی هاپکینز بزرگ و سریال ساخته شده برای عشق اشاره کرد.
یک فنجان چایِ دِبش، مقاله ای از نویسندهٔ انگلیسی جُرج اُروِل است که برای نخستین بار در "لُندُن ایونینگ اِستاندارد" در ۱۲ ژانویه ی سالِ ۱۹۴۶ چاپ شد و دربارهٔ "ساختِ یک فنجان چایِ روح نواز" است. "اُروِل" در این مقاله، دربارهٔ "هنرِ ساختِ یک فنجان چای" به گفتگو می پردازد. از جمله: چند نکته. اُروِل در این مقاله یادآور می شود که "چای را باید تلخ و غلیظ خورد" تا بتوان با خوردنِ آن "احساسِ خردمندترشدن" کرد، ورنه که مزهٔ چای از میان می رود و دیگر فرقی با آب جوشِ شیرین شده نخواهد داشت. همچنین بهترست پیش از ریختنِ آبِ جوش از کتری به قوری، کمی قوری را گرم کرد و آب را همان طور که درحالِ جوشیدن است بر روی چای ریخت. یعنی بهتر است قوری را به زیرِ کتری که درحالِ جوشیدن است بُرد و نه اینکه کتری را از روی آتش برداریم.
انجمن فیلم برداران آمریکا ()؛ یک سازمان آموزشی، فرهنگی، و حرفه ای است که در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد. ساختار این انجمن سندیکایی یا صنفی نمی باشد و اعضای آن تنها با دعوت از میان مدیران فیلم برداری و کارشناسان جلوه های ویژه سینمایی معتبر و برجسته در صنعت فیلم افزایش یافته است. اعضای انجمن می توانند از حروف اختصاری "ای.اس.سی." ("A.S.C.") پس از نام خود استفاده کنند. عضویت در "ASC" به یکی از بالاترین افتخاراتی که یک فیلمبردار حرفه ای می تواند داشته باشد، مبدل شده است. "ای اس سی" در حال حاضر ۳۴۰ نفر عضو دارد. پیشینهٔ انجمن به "باشگاه دوربین سینما" در نیویورک برمی گردد که توسط آرتور سی. میلر، فیل روزن و فرانک کوگلر تأسیس شد. این سازمان از ۱۹۲۰ اقدام به انتشار مجلهٔ "امریکن سینماتوگرفر" نمود که تا به امروز نیز منتشر می شود. این مجله بر موضوع تصویربرداری، تصاویر فیلم ها و از جمله مصاحبه با فیلم برداران و اطلاعات فنی در این زمینه تمرکز دارد.
علی نجفی خوشرودی (زاده ۱۳۴۹ در بابل) دیپلمات ایرانی و معاون بین الملل و همکاری های منطقه ای معاون اول رئیس جمهور از شهریور ۱۴۰۳ است. نجفی پیش تر سفیر فوق العاده و تام الاختیار جمهوری اسلامی ایران در کشور عمان و قرقیزستان و نماینده حوزه انتخابیه بابل در مجلس دهم بوده است. مدارک تحصیلی. وی دارای مدرک لیسانس علوم سیاسی از دانشگاه تهران و فوق لیسانس دیپلماسی و سازمان های بین المللی از دانشکده روابط بین الملل وزارت امور خارجه است. وی همچنین دارای مدرک دکتری افتخاری از دانشگاه علوم انسانی بیشکک است. سوابق شغلی. نجفی خوشرودی پیش از این به عنوان کارشناس حوزه معاونت امور حقوقی و بین المللی، کارشناس حوزه معاونت اروپا و آمریکای وزارت خارجه، دبیر دوم، مسئول بخش اقتصادی و کاردار موقت سفارت جمهوری اسلامی ایران در ارمنستان، معاون اداره اول کشورهای مشترک المنافع و رئیس اداره دوم کشورهای مشترک المنافع و همسایگان شمال غربی وزارت امور خارجه فعالیت کرده است. سفیر جدید جمهوری اسلامی ایران همچنین در طی سال های ۱۳۹۱ - ۱۳۹۵ به عنوان سفیر جمهوری اسلامی ایران در قرقیزستان به فعالیت پرداخته است و پس از آن از در طی سال های ۱۳۹۵ - ۱۳۹۹ ن
ماینده مردم بابل در مجلس شورای اسلامی و عضو و سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس بوده است. نجفی خوشرودی از هفتم خرداد ۱۳۹۹ تا پیش از اعزام به عمان، در سمت مشاور وزیر امور خارجه به فعالیت مشغول بوده است. پیوند به بیرون. وبگاه وزارت خارجه جمهوری اسلامی ایران معرفی سفیر سایت سفارت جمهوری اسلامی ایران در عمان
مردان اسرارآمیز () فیلمی در ژانر اکشن با بازی بن استیلر است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. خلاصه داستان. چامپیون سیتی، آمریکا. «روی» (بن استیلر)، مرد عصبی مزاج و دو تن از دوستانش، به تقلید از اَبَرقهرمانانی مثل «فیوریوس» (بن استیلر)، «شووِلز» (ویلیام اچ میسی) و «بلوراجا» (هانک آزاریا) می خواهند با جنایت مبارزه کنند؛ اما تلاش هایشان به علت در بند بودن «کاپیتان اَمِی زینگ» (گرگ کینر)، چندان به چشم نمی آید. کاپیتان قصد فرار از زندان «فرانکنستاینِ» دیوانه (راش) را دارد. «روی» و دوستانش و کمک های بی دست وپائی مثل «اسپیلنِ» (پل روبنس) از خودراضی و «بولرِ» (جانین گاروفالو) که با جمجمهٔ پدرش، بولینگ بازی می کند یک گروه تشکیل می دهند. آنان هم چنین از یک مربی دردسرساز به نام «اسفینکس» (وس استودی) هم کمک می گیرند. در اقدامی برای نجات «کاپیتان امی زینگ»، کاپیتان به طور اتفاقی توسط خود افراد تیم کشته می شود، اما در آخر آنان با کمک یک کارشناس عجیب و غریب اسلحه به نام «دکتر هِلِر» (تام ویتس) موفق می شوند «فرانکنستاین» را شکست دهند.
مُشاجره ، مُناقشه یا جنجال، حالتی از مناظره یا نزاع عمومیِ دیرپاست که اغلب به موضوع، عقیده یا نظرگاهی متناقض مربوط می شود. پرکاربردترین مسائل مشاجره آمیز، در موضوع ها یا حوزه های مربوط به سیاست، دین، فلسفه، فرزندآوری و پرورش فرزند و جنس هستند. تاریخ هم بحث انگیز است. مسائل کمتر مشاجره آمیز می تواند شامل: علم اقتصاد، علم، دانش مالی، فرهنگ، آموزش و پرورش، نیروی نظامی، جامعه، ستاره ها، سازمان ها، رسانه های گروهی، سالخوردگی، جنسیت و نژاد باشد. این مسائل جنجالی، می توانند استعداد ایجاد تفرقه در جامعه ای معین را افزایش دهند. چراکه می توانند به تنش و ایجاد سوءنیت منجر شوند و در نتیجه، پرداختن به آن ها در فرهنگی به خصوص، تابو باشد.
انتشار گسترده () اصطلاحی در صنعت فیلم ایالات متحده آمریکا برای فیلم هایی است که به صورت ملی پخش می شوند در مقابل پخش محدود در سینماهایی در شهرهایی مانند نیویورک و لس آنجلس. فیلمی دارای انتشار گسترده است که در دست کم ۶۰۰ سالن سینما، در آمریکا و کانادا به نمایش درآید. در آمریکا، فیلم هایی که دارای درجه NC-17 هستند، به صورت گسترده منتشر نمی شوند. از استثناهای این اتفاق می توان به فیلم دختران شو (۱۹۹۵) اشاره کرد که با این درجه، به صورت گسترده منتشر شد. این اصطلاح گاه به صورت غیررسمی، در معناهای اختصاصی به کار می رود. برای مثال، یک فیلم مستند یا هنری می تواند در یک سالن سینما در ۱۵ یا ۲۰ شهر بزرگ آمریکا پخش شود و گفته شود فیلم به صورت گسترده منتشر شده است.
آمیزش جنسی در فیلم () نمایش سینمایی صحنه هایی از تمایلات و آمیزش جنسی است و فیلمی که دارای محتوای شهوانی است، بر آن است تا احساسات جنسی را در مخاطب ایجاد کند. برهنگی در فیلم می تواند جنسی یا غیرجنسی باشد. نمایش صحنه های آمیزش جنسی، چه شهوانی و چه غیر آن، از زمان سینمای صامت در صنعت فیلم سازی وجود داشته است. این صحنه ها در سبک های سینمایی زیادی به تصویر درمی آیند در حالی که در برخی سبک ها، به ندرت به تصویر کشیده می شوند. بسیاری از بازیگران زن و مرد، در طول فعالیت حرفه ای خود، چه از لحاظ پوشش و چه رفتار، به صورت برهنه یا نیمه برهنه به ایفای نقش پرداخته اند. برخی از فیلم هایی که صحنه هایی از آمیزش جنسی در آن ها وجود دارد، از سوی دولت ها، گروه های مذهبی یا هر دو، ممنوع اعلام می شوند. در کشورهایی که سامانه درجه بندی فیلم در آن ها وجود دارد، دیدن این گونه فیلم ها، برای برخی گروه های سنی، ممنوع اعلام می شود.
پیتر کاتزنشتاین استاد مطالعات بین المللی در دانشگاه کرنل است. وی که به نوشته مجله فارن افرز یکی از محققان مشهور در روابط بین الملل می باشد، در حوزه نقش ها و هنجارهای آسیا (به خصوص ژاپن) و همچنین اروپا (به ویژه آلمان) در روابط بین الملل تخصص دارد. تمرکز اصلی مطالعات وی بر فرهنگ، دین، هویت و منطقه گرایی در نظام بین المللی است. وی همچنین به عنوان یکی از بنیان گذاران سازه انگاری در مطالعات روابط بین الملل محسوب می شود. کاتزنشتاین یکی از اعضای شورای روابط خارجی می باشد.
آمیزش جنسی شبیه سازی نشده نمایش صحنه های آمیزش جنسی در فیلم است، به نحوی که بازیگران به صورت واقعی آمیزش می کنند و عمل آن ها، شبیه سازی و تقلید صِرف از حرکات مربوط به آمیزش نیست. اگرچه در فیلم های پورنو، چنین عملی بسیار رایج و فراگیر است، اما در فیلم های غیر پورن، چنین چیزی بسیار نامعمول است. زمانی در ایالات متحدهٔ آمریکا این گونه اجراها و اصولاً نمایش چنین صحنه هایی، به دست قانون و برخی استانداردهای خودخواستهٔ صنعت سینما همچون نظامنامه تولید تصاویر متحرک محدود شده بود. فیلم هایی که آمیزش آشکار جنسی را نشان می دادند، محدود به فیلم های زیرزمینی توزیع شده خصوصی، مانند فیلم های استگ یا «حلقه های پورن» بودند. در دهه ۱۹۶۰، نگرش های اجتماعی در مورد رابطه جنسی کم کم رو به تغییر گذاشت و فیلم های حاوی آمیزش آشکار جنسی در بسیاری از کشورها جرم زدایی شدند. با ساخت فیلم هایی همچون "فیلم آبی" به کارگردانی اندی وارهول، فیلم های جریان اصلی اندک اندک مرزهای نمایش صحنه های واقعی جنسی بر روی پرده سینما را جابجا کردند. نمونه های قابل توجه از این سبک فیلم ها، شامل دو فیلم از هشت فیلم "کنار تخت" و شش "فیلم زودیاک" در دهه ۱۹۷۰ است
که همگی در دانمارک تولید شده اند و صحنه های جنسی پورنوگرافیک زیادی داشتند؛ اما با این وجود، فیلم های جریان اصلی در نظر گرفته می شدند و همگی، دست اندرکاران و بازیگران غیر پورن داشتند و نخستین اکرانشان در سینماهای معمولی و عمومی صورت پذیرفت. آخرین نمونهٔ این فیلم ها "مأمور ۶۹ ینسن در برج عقرب" در سال ۱۹۷۸ ساخته شد. از اواخر دهه ۱۹۷۰ تا اواخر دهه ۱۹۹۰ به ندرت شاهد صحنه های هاردکور را در سینمای جریان اصلی هستیم، اما با موفقیت فیلم "پخمه ها" (۱۹۹۸) به کارگردانی لارس فون تریه، که موجی از فیلم های هنری با محتوای جنسی آشکار همچون "رمانس" (۱۹۹۹)، "بز-موآ" (۲۰۰۰)، "نزدیکی" (۲۰۰۱)، "خرگوش قهوه ای" (۲۰۰۳ به کارگردانی وینسنت گالو)، "۹ آهنگ" (۲۰۰۴ به کارگردانی مایکل وینترباتم) را در پی داشت، این امر تغییر کرد. البته برخی از صحنه های آمیزش جنسی شبیه سازی شده آنچنان واقع گرایانه هستند که منتقدان به اشتباه تصور می کنند که این صحنه ها واقعی هستند، مانند صحنهٔ فرج لیسی در فیلم "رِد رُوْد" در سال ۲۰۰۶ میلادی. اصطلاح شناسی. اگرچه معمولاً دربارهٔ فیلم هایی که بازیگران در صحنه فیلم برداری رابطه جنسی واقعی داشتند، از اصطلاحاتی چون «
سکس واقعی» یا «سکس غیر شبیه سازی شده» استفاده می شود، اما برخی از پژوهشگران سینما ترجیح می دهند از عباراتی چون «سکس قابل مشاهده»، «سکس آشکار» یا «سکس هاردکور» استفاده کنند. به عنوان مثال، لیندا ویلیامز پیشنهاد نمود که «ما اصطلاحِ نامأنوسِ آمیزشِ جنسیِ شبیه سازی نشده را به طور کامل کنار بگذاریم». این نیز به این دلیل است که بیشترِ سانسورکنندگان فیلم، هنگام تصمیم گیری در مورد رتبه بندی فیلم به عنوان پورنوگرافی یا قابل پخش بودن در اکران عمومی، عمدتاً بر روی این موضوع تمرکز کرده اند که آیا اعمال جنسی (دخول جنسی، قضیب لیسی، فرج لیسی) یا برانگیختگی اندام های تناسلی قابل مشاهده است یا خیر. به عنوان مثال، مرسوم بود که دو نسخه متفاوت از فیلم های پورنوگرافی منتشر شود - یک نسخه هاردکور با اعمال محدودیت ها، و یک نسخه سافت کور که در سطح «بالای ۱۸ سال» تصویب می شد. در هر دو مورد، بازیگران فیلم، واقعاً اعمال جنسی را در صحنهٔ فیلمبرداری انجام می دادند، اما چنین صحنه هایی فقط در نسخه هاردکور قابل مشاهده بودند و نه در نسخه سافت کور. علاوه بر این، ابهامات فراوانی دربارهٔ استفاده از اندام جنسی مصنوعی ("دردسر هرروزه"، "زندگی ادل"،
"نبرد در بهشت"، "تعطیلات")، تماس جنسی واقعی اندام های تناسلیِ بازیگران ("نزدیکی"، "بز-موآ"، "خرگوش قهوه ای"، "۹ آهنگ") و اندام جنسی نرم افزاری که پس از تولید فیلم به صحنه ها افزوده می شد ("برگشت ناپذیر") وجود داشت. قابل مشاهده بودنِ دخول/قضیب لیسی/فرج لیسی روی پرده سینما برای تجربه تماشای فیلم، و اغلب در ارتباط با نگرانی های سانسورچیان و منتقدان، بیشتر اهمیت داشت تا اینکه در صحنهٔ فیلمبرداری چه اتفاقی رخ داده و این صحنه ها چگونه ساخته شده اند. اندیشهٔ «شبیه سازی سکس» وابسته به پرسش هایی در مورد هنر بازیگری و بدنامی ناشی از هرزه نگاری غیر ضروری هم بود، اما در مورد آنچه قرار بود دقیقاً شبیه سازی شود ابهاماتی داشت. به عنوان مثال، در حالی که آلت تناسلی یک بازیگر مرد ممکن است سر صحنهٔ فیلمی پورنو وارد واژن بازیگر زن شود، اما نحوه اجرای این اعمال، نوع احساسات، صداها و غیره ممکن است به شدت با آنچه در یک رابطهٔ جنسی در حریم خصوصی خانه خودشان صورت می پذیرد، متفاوت باشد: «[این آمیزش] هم واقعی است – چیزی که در واقع بین مردم اتفاق می افتد – و هم تصنعی است یعنی محض ساختن فیلم و برای دوربین و تجهیزات صدا انجام می شود. نه
کارگردانان فیلم های پورنو و نه کارگردانان هنرهای هاردکور، از وارهول به بعد، نتوانسته اند «سکس واقعی» را به معنای آنچه مردم به تنهایی و در خلوت انجام می دهند، نشان دهند.» دلایل منطقی. گاسپار نوئه در مصاحبه ای پس از اکران فیلم "عشق" (۲۰۱۵)، وقتی از او پرسیده شد چرا مخاطبان می خواهند آمیزش جنسی واقعی را در فیلم ها ببینند، گفت که این ماجرا واقعاً شبیه به ساختارهای قدرت است: «در بیشتر جوامع، چه غربی باشند و چه نه، مردم می خواهند رفتار جنسی تحت کنترل باشد، یا در یک زمینه و شرایط مشخص و دقیق سازماندهی شود. رابطه جنسی همچون [پا گذاشتن] به یک منطقه خطرناک است. گاهی، موانع طبقاتی فرو می ریزد و بسیاری از مردم را دچار هراس می کند. این موضوع شبیه به حکومت هاست که سیستم های درونی خود، همچون مذهب، را کنترل می کنند.» جیمز فرانکو «زیبایی شناسی و دلایل شخصی» را دلیلی برای ساخت فیلم خود "داخلی، بار چرم پوشان" (۲۰۱۳) می داند و در مصاحبه ای در این باره چنین گفت: مشکلات تولید. تعدادی از کارگردانان، آشکارا دربارهٔ مشکلات فنی موجود در فیلمبرداری از اعمال جنسی واقعی، به ویژه با بازیگران یا بازیگرانی که هرگز چنین اعمالی را در فیلم انج