Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گذاری شده بود. دریفوس استدلال کرد که انسان ها در حل مشکلات و تجربه هایشان بیشتر از احساس خود نسبت به آن مسله تأثیر می پذیرد و آنچه که برایش جالب یا مهم تر است وضعیت را تعیین می کند تا آنکه در میان تمامی احتمالات موجود جستجو کند و آنچه را که بیشتر نیاز دارد برگزیند. دریفوس این تفاوت را در سال ۱۹۸۶ تحت عنوان «دانستن-که» و «دانستن-چگونه» بر اساس تمایز هایدگر از در حال حاضر در دست و آماده به کار بیان کرد. دانستن-که هوشیاری ما است، توانایی حل مسله به صورت گام به گام. ما از این مهارت زمانی استفاده می کنیم که با یک مسله مشکل مواجه می شویم و نیاز داریم تا توقف کنیم، یک گام به عقب برداریم و در آن هنگام درون ایده ها جستجو کنیم. با چنین ترفندی ایده ها ساده تر و راحت تر می شوند و آسان تر به نمادها تبدیل می گردند و می توانند به صورت منطق در بیایند. این مهارت را نیوول و سیمون با هر دو روش آزمایش های روانی و برنامه های کامپیوتری نشان داده اند. دریفوس قبول کرد که برنامه های آن ها به اندازه کافی از مهارتی که او «دانستن-که» می نامید تقلید می کند. از سوی دیگر دانستن-چگونه روشی است که ما در برخورد با چیزهای معمول به کار می بریم
. در آن هنگام اقدامات ما بر پایه استفاده از هوشیاری و منطق نمادین نیست، مثلاً زمانی که یک چهره آشنا را تشخیص می دهیم ناخودآگاه حرف صحیحی برای گفتن به او در نظر می گیریم. به نظر می رسد که ما پرشی کاملاً صحیح به حرف درست برای گفتن را داشتیم بدون آن که هیچ حرف دیگری را در نظر گرفته یا بررسی کنیم. این توانایی منشأ گرفته از تخصص است. دریفوس استدلال کرد: زمانی که شهودهای ما آموزش دیده اند به نقطه ای می رسیم که گویا ما قوانین را فراموش کرده ایم و به سادگی «اندازه موقعیت» را «می سنجیم» و واکنش نشان می دهند. حس انسان از وضعیت با توجه به گفته دریفوس بر اساس اهداف و فرهنگ انسان است—همهٔ شهودهای ناخودآگاه، نگرش و دانش در مورد جهان. این «متن» یا «زمینه» یک شکل از دانش است که در مغز ما به صورت نمادین ذخیره نشده است (مربوط به دازاین هایدگر) اما به طور مستقیم به طریقی. بر آنچه ما متوجه می شویم و آنچه ما متوجه نمی شویم، آنچه ما انتظار و آنچه انتظار نداریم تأثیر دارد: ما بین چیزهایی که از نظر ما ضروری است و چیزهایی که فکر می کنیم غیرضروری است تبغیض قائل می شویم. چیزهایی که غیرضروری هستند به سمت «حاشیه آگاهی» ما می روند (یک عبا
رت از ویلیام جیمز): میلیون ها چیز هستند که ما از آن ها آگاه هستیم، اما اکنون هیچ فکری راجع به آن ها نمی کنیم. دریفوس باور نمی کرد که برنامه های هوش مصنوعی آن طور که در دهه های ۷۰ و ۸۰ پیگیری می شدند بتوانند این «پیش زمینه» را مدلسازی کنند یا بتوانند به سرعت ناخودآگاه مسائل را حل کنند. او استدلال کرد که دانش ناخودآگاه ما "هیچ گاه نمی تواند در قالب نمادها مدلسازی شود". اگر هوش مصنوعی نمی تواند یک راه برای حل این مشکل پیدا کند در آن صورت محکوم به شکست خواهد بود. تاریخچه. دریفوس در هنگامی که یک پروفسور در دانشگاه ام آی تی بود شروع به تدوین انتقاد خود دربارهٔ تحقیقات هوش مصنوعی کرد (در اوایل دهه ۶۰). . انتشار اولین انتقاد اود به علت مخالفت با حرف های هربرت سیمون در یک مقاله انتقادی نیم صفحه ای در سال ۱۹۶۱ بود دریفوس به عنوان یک فیلسوف خود نیز مورد انتقاد زیادی قرار گرفت. در آن زمان محققان هوش مصنوعی فکر می کردند که در نزدیکی حل کردن مشکلات فلسفی طولانی مدتی بودند که به وسیله هوش کامپیوترها می تواند در مدت زمان کمی حل شود کیمیاگری و هوش مصنوعی. در سال ۱۹۶۵ دریفوس (با کمک برادرش استوارت دریفوس) توسط پل آرمر استخدام
شد تا تابستان را در RAND Corporation فعالیت کند، او در آنجا کیمیاگری و هوش مصنوعی اولین کتاب انتقادی خود را نوشت. آرمر فکر کرده بود که یک کارشناس بی طرف را استخدام کرده و بعد از آن که دید دریفوس یک مقاله بسیار تخریب کننده را علیه بنیادهای زمینه تحقیقاتی نوشته بسیار تعجب کرد. (آرمر بعدها گفت که از مقاله قبلی دریفوس چیزی نمی دانسته) آرمر ابتدا از انتشار مقاله ممانعت کرد اما در نهایت گفت: «اگر نتیجه مقاله آن چیزی نشد که شما می خواستید دلیلی بر انتشار نکردن آن نیست.» و آن را در نهایت انتشار داد؛ و به زودی این مقاله مهم ترین مقاله RAND شد و پرفروش ترین مقاله آن دوران تبدیل گشت. مقاله به صراحت هوش مصنوعی را به تمسخر گرفته بود و آن را با کیمیاگری مقایسه کرده بود: تلاس بی فایده برای تبدیل فلزات به طلا بر پایه فرضیات بی پایه و اساس و رویاپردازی های اساطیر گونه بدون تفکر صحیح. و شرایط آن را به صورت تمسخر آمیزی به آینده نگری های (گاهی کوتاه مدت) هوش مصنوعی شبیه دانست. واکنش ها. مقاله باعث داد و بیداد شد، به گفته مککوردوک پاسخ جامعه هوش مصنوعی تند و شخصی بود.. سیمور پاپرت یک سوم از این مقاله با عنوان «شایعات بی اساس» خوا
ند و ادعا کرد که هر نقل قول به عمد به صورت مغرضانه ای گرفته شده است. سیمون دریفوس را متهم به سیاست بازی کرد. سیمون می گوید: «آنچه که من را خشمگین می کند این است که RAND آن زباله را به خود چسباند». دریفوس که در دانشگاه MIT تدریس می کرد به یاد می آورد که همکارانش که در هوش مصنوعی کار می کردند «جرأت نمی کردند که با من ناهار صرف کنند.» ویزنبوم (نویسنده الیزا) احساس می کرد که رفتار همکارانش در مقابل دریفوس غیر حرفه ای و بچه گانه بود. اگه چه که خود او یک منتقد صریح از دریفوس بود، به یاد می آورد "من تنها عضو از انجمن هوش مصنوعی بودم که با دریفوس ناهار می خوردم؛ و من به عمد با او ناهار می خوردم چون به نظرم کار بقیه افراد رفتار شایسته ای با یک انسان نبود ." دریفوس برای تمسخر کردن هوش مصنوعی گفته بود که هوش یک بچه ۱۰ ساله هم از هوش مصنوعی برتر است پس برای بدست آوردن شهرت دوباره هوش مصنوعی سیمور پاپرت یک بازی شطرنج را میان دریفوس و برنامه مک هک برنامه نویس ریچارد مرینبلت ترتیب داد. دریفوس بازی را باخت. و بعد از آن در یک آگهی از انجمن ماشین های حسابگر از این تیتر استفاده کرد: دریفوس شکایت کرد که او نگفته که یک کامپیوتر ه
رگز نمی تواند شطرنج بازی کند! و هربرت سیمون پاسخ داد: «شما باید تشخیص دهید که برخی از افرادی که توسط نثر تیز شما تیغ زده شدند ممکن است خود آن چاقو را تیز کرده تا خراشی به شما بزنند، و برای بهبود این حس، شوخی کردن یک گام اول خوب است.» توجیه. در اوایل دهه ۹۰ چندین مورد از نظریه های رادیکال دریفوس عضوی از جریان اصلی شدند. شکست خوردن پیش بینی ها همان طور که دریفوس پیش بینی کرده بود وعده های پرآب و تاب محققان هوش مصنوعی با شکست مواجه شد. ماشین های بسیار هوشمند آن طور که گفته شده بود تا دهه ۷۰ به وقوع نپیوستند. (که بر اساس نظرات ماروین مینسکی باید توانایی زبان طبیعی را دارا بود) در سال ۲۰۰۱ ظاهر نشد. امروز محققان به مراتب بسیار کمتر تمایلی به این نوع پیش بینی های رؤیا گونه دارند. (اگر چه برخی از فوتوریست ها مانند ری کرزویل هنوز هم همان روند خوشبینانه را در پیش گرفته) فرض بیولوژیکی اگر چه هنوز هم افرادی معتقد هستند که می توان با مهندسی معکوس روی مغز انسان آن را به صورت منطق دودویی درآورد (مانند ری کرزویل یا جف هاوکینز) آن ها اساساً فرض کرده بودند که نورون ها به صورت دیجیتال هستند در صورتی که آن ها بیشتر شبیه به آنال
وگ کار می کنند، پس ما در نهایت می توانیم نورون ها را به صورت دیجیتالی تنها تا سطحی نزدیک به آن شبیه سازی کنیم. (آلن تورینگ شبیه چنین ایده ای را در سال ۱۹۵۰ مطرح کرده بود) فرض روانی و ناخودآگاه. بسیاری از محققان قبول کرده اند که منطق انسان به صورت یک منطق نمادین نیست. در واقع پس از آن که دریفوس مقاله انتقادی خود را منتشر کرد بسیاری از محققان هوش مصنوعی تلاش برای نمادین کردن منطق یا " را کنار گذاشتند تا مدلی را پیاده سازی کنند که در آن بتوانند منطقی ناخودآگاه را دخیل کرد. دانیل کرویر می نویسد: که در سال ۱۹۹۳ بر خلاف سال ۱۹۶۵ محققان هوش مصنوعی "دیگر فرض روانی را کنار گذاشته اند"", و این امر تا به حال ادامه دارد دانسته های جدید «زیر-نمادین» عبارتند از: این تحقیقات ها بدون دخالت مستقیمی با دریفوس در حال انجام است. دانستن-چگونه و دانستن-که. تحقیق در روانشناسی و اقتصاد قادر به نشان دادن که نظریه دریفوس (هایدگر) و گمانه زنی ها در مورد ماهیت تفکر انسان مشکل اساساً درست است. دنیل کانمن و آموس تورسکی اطلاعات و شواهد بسیار زیادی را جمع آوری کردند که انسان برای تصمیم گیری از دو روش مختلف استفاده می کند آن ها به نام "نظام
۱" و "نظام ۲" هستند. نظام ۱ , که همچنین به عنوان تطبیق ناخودآگاه شناخته شده است سریع و ناخودآگاه است؛ و نظام ۲ آهسته و منطقی و سنجیده است. آن ها تحقیقات خود را در کتاب "تفکر سریع و آهسته جمع آوری کردند ". نادیده گرفته. اگرچه تحقیقات هوش مصنوعی دیگر با دریفوس موافق شده است اما مککوردوک می نویسد: «تصور من این است که این پیشرفت ها تدریجی صورت گرفته است و به هیچ وجه مدیون به دریفوس نیست.» منابع. [[رده:فلسفه هوش مصنوعی]] [[رده:ویکی سازی رباتیک]]
ینس بورنزن (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل آلمان است.
اتمار تسایدلر ، زیسته (۲۹ اوت ۱۸۵۰ تا ۱۷ ژوئن ۱۹۱۱)، یک شیمیدان اتریشی است. او نخستین کسی است که به ترکیب (سنتز) د.د.ت. دست یافت. او فرزند فرانتس تسایدلر داروساز وینی بود که در تاریخ ۲۹ اوت سال ۱۸۵۰ در وین متولد شد. همچنین برادرش «فرانتس تسایدلر جوان» که او هم یک شیمیدان شده بود در بسیاری از پروژه ها با او همکاری داشت. اتمار به عنوان دانشجوی دکترا از شاگردان آدولف فون بایر در دانشگاه استراسبورگ؛ که در آن زمان در آلمان قرار داشت، بود. ترکیب معروفترین عامل شیمیایی مبارزه با آفات دیکرو دیفنیل تری کلرواتان یا حشره کش د.د.ت. را او در سال ۱۸۷۴ پیدا کرد. اتمار تسایدلر قبل از سال ۱۸۷۶ به اتریش بازگشت و پس از کار در آزمایشگاه شیمی دانشگاه وین، در منطقهٔ رودلفسهایم-فونفهاوس در وین به داروسازی پرداخت. او در تاریخ ۱۷ ژوئن سال ۱۹۱۱ در ماور نزدیک وین در گذشت.
مبارز تای چی () یک فیلم رزمی است که در سال ۲۰۱۳ میلادی ساخته شده است و محصول مشترک کشورهای چین و آمریکاست به کارگردانی و بازی کیانو ریوز که اولین تجربه کیانو ریوز در کارگردانی بوده است. "گفته شده که این فیلم الهام گرفته شده از زندگی دوست کیانو ریوز تیگر چن بوده است." خلاصه داستان. مهارت های بی همتای یک مبارز جوان سبک تای چی، در دنیای مبارزه های زیرزمینی محک می خورد.
نوک لک لکی هرز نام یک گونه از سرده نوک لک لکی است که با نام های متداول «نوک لک لک معمولی» (common stork's-bill)، «فیلیری ساقه قرمز» (redstem filaree)، «نوک لک لک ساقه قرمز» (redstem stork's bill) یا «پین وید» (pinweed) نیز شناخته می شود، یک گیاه گلدار علفی یک ساله است - که در اقلیم های گرم، دو ساله محسوب می شود - و عضوی از خانواده شمعدانیان (Geraniaceae) است. بومی ماکارونزی، اوراسیا با اقلیم معتدل و شمال و شمال شرق آفریقا است، و در قرن هجدهم به آمریکای شمالی برده شد، جایی که از آن زمان به یک گیاه بومی تبدیل شده است، به ویژه در بیابان ها و علفزارهای خشک جنوب غربی ایالات متحده. توضیحات. نوک لک لک معمولی یک گیاه علفی چندساله تک پایه جنسی (monoecious) است که معمولاً به صورت گل گلی( گل های کوچک و پراکنده) (rosette) چسبیده به زمین رشد می کند، با ریشه ای عمیق که به آن اجازه می دهد در خاک های خشک در طول تابستان زنده بماند. این گیاه می تواند ساقه هایی تا ۶۰ سانتی متر طول تولید کند که گاهی قرمز و گاهی سبز هستند و ممکن است راست قامت یا خوابیده باشند. این ساقه ها دارای کرک های ساده یا غده ای هستند که به سمت بالا فراوان ت
ر (کرکی تر) می شوند. گیاهان دارای کرک های غده ای چسبنده هستند، اما آن هایی که کرک های ساده دارند، بسیار کمتر چسبنده اند. این گیاه بدون بو است. برگ ها در ابتدای سال به صورت گل گلی در پایه گیاه قرار می گیرند و سپس به صورت جفت های مقابل هم در امتداد ساقه رشد می کنند. برگ ها شانه ای هستند، تقریباً دوتایی، زیرا هر برگچه به شدت دندانه دار یا بیش از نیمه تا رگبرگ میانی تقسیم شده است، و کل برگ می تواند در اندازه از ۲ تا ۲۰ سانتی متر طول داشته باشد، چه دارای دمبرگ باشد و چه نباشد. مانند ساقه ها، برگ ها نیز می توانند با کرک های غده ای یا ساده پوشیده شوند. ساقه ها گل های صورتی روشن دارند که اغلب در پایه خود لکه های تیره دارند. گل ها به صورت خوشه ای و دارای ده پرچم هستند – که پنج تای آن ها بارور هستند – و پنج خامه دارند. میوه بلند گیاه، که شبیه به نوک لک لک است، هنگام رسیدن به صورت مارپیچی باز می شود و دانه ها را (که دارای دم های بلندی به نام ریشک هستند) به هوا پرتاب می کند.
زول،با نام های دیگر: باباخازن، زولنگ چرخله، بوقناق نام یک سرده از تیره چتریان است. این جنس در ایران ۹ گونه گیاه علفی خاردار دارد که در سراسر ایران پراکنده اند و در ارتفاعات بالای 2800 متر میروید. در آذربایجان این گیاه را با نام بوقناق می شناسند و در استان فارس و اصفهان به آن زول می گویند. بوقناق یک گیاه دارویی تقریبا کمیاب است که در ارتفاعات و کوهپایه های ایران می روید. این گیاه بصورت نر و ماده است و نوع نر آن بلند تر و نوع ماده آن کوتاه تر است. در طب سنتی دمنوش آن برای بیماران مبتلا به دیابت و بیماری های کبد و تجویز می شود، همچنین عسل زول که حاصل از تغذیه زنبورها از گل های این گیاه است در بازار به عنوان عسل دیابتی به فروش می رسد. باید گفت که این گیاه به صورت عسل و یا عرق یا دمنوش اغلب مصرف می شود.
سرگنجشکی نام یک سردهٔ کوچک از تیرهٔ شب بویان است، که دو گونه دارد. این ها گیاهان یک ساله و بومی اوراسیا هستند و گل های سفید می دهند.
اسفند رومی نام یک سرده از تیره قیچیان است. این سرده در ایران ۶ گونه گیاه علفی چند ساله و غالباً تیغی دارد که در مناطق جنوبی ایران بخصوص در مناطق بیابانی می رویند.
جوایز بوتاکا () نام یک مراسم اهدای جایزه به آثار تئاتری، نمایشی و سینمایی است که از سال ۱۹۹۵ به طور سالیانه در کاتالونیا برگزار می شود و به بهترین های تئاتر و سینما در کاتالونیا اهدا می شود. این مراسم هر سال، در شهرهای متفاوتی در ناحیهٔ کاتالونیا برگزار می شود. به عنوان مثال، مراسم سال ۲۰۰۶ در بیلادکانس، مراسم ۲۰۰۷ در ماتارو، مراسم ۲۰۰۸ در پرمیا د مار و سه مراسم بعدی در بارسلون برگزار شد. نامزدها توسط کمیته ای از افرادی که هیچ ارتباط مستقیم یا غیرمستقیمی با دنیای تئاتر ندارند و باید حداقل در ۳۶ نمایش در طول فصل حضور داشته باشند، انتخاب می شوند. این جوایز به شاخه های مختلفی از هنرهای نمایشی (تئاتر، نمایش موزیکال، رقص، سینما) اهدا می شود که از آن میان به «بهترین فیلم»، «بهترین تئاتر»، «بهترین بازیگر مرد و زن»، «بهترین طراحی صحنه» و «بهترین طراحی لباس» اشاره کرد. این جوایز در کاتالونیا بسیار معتبر تلقی می شوند.
جوایز تو موندو () که به اسپانیایی به معنی «جوایز دنیای تو» است؛ نام جوایزی است که همه ساله توسط شبکهٔ تلویزیونی آمریکایی «تلموندو» به برترین دستاوردهای هیسپانیک ها و اسپانیایی زبان های آمریکای جنوبی و آمریکای مرکزی در زمینهٔ سینما، تلویزیون، موسیقی، مُد و ورزش اهدا می شود. این جوایز سال ۲۰۱۲ میلادی برپا شده است.
چیروِی یا (؛ ) نام یکی از دهستان های اسپانیا است که در استان والنسیا در بخش خودمختار والنسیا واقع شده است. چیروِی یا توسط آزادراهِ «V-30» و همچنین رود توریا به دو قسمت تقسیم می شود و محلهٔ «لا لوس» در بخش شرقی آن قرار می گیرد. از سال ۲۰۱۲ میلادی، با احداث یک پل، این دو بخش به یکدیگر متصل شده است. مهمترین مشکل این شهرِ کوچک، آلودگی صوتیِ ناشی از فرودگاه والنسیا است که در نزدیکی آن قرار دارد. برای سفر از چیروِی یا تا مرکز شهر والنسیا، هم خطوط اتوبوس رانی و هم خط راه آهن موجود است. اولین ایستگاه متروی نزدیک به چیروِی یا، ایستگاه شهر «میسلاتا» است که در نزدیکی آن قرار دارد. نام این شهر کوچک، احتمالاً مشتق از واژهٔ لاتین «"Silvella"» به معنی «جنگل کوچک» است.
جایزه چیروِی یا () نام جایزه ای که شهرِ کوچک «چیروی یا» آن را برای قدردانی از شهروندان برجستهٔ خود اهدا می کند. شهرداری این شهر در زمان مقرر، مراسمی برپا می کند و ضمن برشمردن موفقیت های شهروندان خود، جایزه را در سه شاخه (اشخاص حقیقی، شرکت ها یا انجمن های مدنی) اهدا می کند. جایزه مشتمل بر «نشان زرین» این شهر است. در سال ۲۰۰۸ میلادی، این جایزه به «بیسنت خ. مارتینس» استاد کیهان شناسی دانشگاه والنسیا تعلق گرفت.
عروس چمن زار نام یک سرده از زیرخانواده رزوئیده است.
جایزه ملی تئاتر () نام یک جایزهٔ فرهنگی است که متولیِ آن «وزارت فرهنگ» کشور اسپانیا است. این جایزهٔ مهم در دههٔ ۴۰ میلادی پایه گذاری شد و همه ساله توسط «انیستیتو ملی هنرهای نمایشی و موسیقی» اهدا می شود. جایزه ملی تئاتر معمولاً به «یک عمر فعالیت هنری اشخاص در زمینهٔ هنرهای نمایشی» یا «مشارکت برجسته جدید در حوزهٔ هنرهای نمایشی» تعلق می گیرد.
مارکا لِـیــِندا () که در زبان اسپانیایی به معنیِ «قهرمان افسانه ای مارکا» است؛ نام جایزه ای است که به قهرمانان برجستهٔ رشته های گوناگون ورزشی تعلق می گیرد. این جایزه از سال ۱۹۹۷ میلادی به ابتکار مجلهٔ مارکا بر پا شده و تا کنون به ۴۰ قهرمان برجسته ورزشی اهدا شده است. کریستیانو رونالدو و خاویر فرناندس در سال ۲۰۱۹ از برندگان این جایزه بودند.
هریت هارمن (؛ زادهٔ ) یک وکیل و سیاست مدار اهل بریتانیا است. هارمن که عضو حزب کارگر انگلستان است از سال ۱۹۸۲ نماینده مجلس است. وی هم چنین در سال های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۵ به مدت چند ماه رهبری حزب کارگر و رهبر اپوزیسیون بریتانیا را بر عهده داشت.
لاله واژگون اشک مریم یا تاج قیصر گونه ای از رده گلهای لاله واژگون است کف بومی منطقه گسترده ای از فلات ایران، آناتولی و کوه پایه های هیمالیاست. وجه تسمیه اشک مریم به داستان های اسطوره ای بازمی گردد. این که این لاله، شاهد مرگ سیاوش بوده و از غصه این اتفاق سربه زیر شده و اشک می ریزد. اشک های لالهٔ واژگون در حقیقت شیرهٔ بی رنگی هستند که در درون لاله قرار دارند و گاهی به سمت پائین سرازیر می شوند. آن را گُل اَشک نیز نامیده اند زیرا مقداری شبنم در بین این گل ها جمع می شود و سپس از گل به پائین می چکد. از ۱۰ نوع لاله واژگون ۴ نوع: لاله واژگون ایرانی، لاله واژگون کردی، لاله واژگون ترکی و لاله واژگون اشک مریم، در ایران می روید.
گل آفتابی گسترده نام یک سرده از تیره گل آفتابیان است.
نجم طلایی پیازچه دار نام یک گونه از سرده نجم طلایی است.
تسا جاول (؛ زادهٔ -۱۲ مه ۲۰۱۸) یک سیاست مدار اهل بریتانیا بود. وی عضو حزب کارگر بریتانیا و در سال های ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۵ از حوزه انتخابی بالویچ و وست نورویچ نماینده مجلس بود.
رهبر حزب کارگر بریتانیا () عالی ترین مقام سیاسی حزب کارگر در انگلستان است. از تاریخ ۴ آوریل ۲۰۲۰، کی یر استارمر نماینده حوزه هولبورن و سنت پنکرس در پارلمان عهده دار این مسئولیت است. بعد از تغییراتی در حزب بخاطر برگزیت، جرمی کوربین از رهبری حزب استعفا کرد و کی یر استارمر رهبری حزب را برعهده گرفت.
امیررضا پوررمضانعلی ( زاده ۱ مهر ۱۳۷۱ در رشت) استاد بزرگ شطرنج ایرانی و مربی فدراسیون جهانی شطرنج Fide Trainer می باشد.وی در ژوئن ۲۰۲۰، در رده هفتم شطرنج بازان ایران قرار دارد. او به همراه تیم ملی شطرنج دانشجویان ایران به مقام سوم جهان در سال ۲۰۱۶ دست یافت. او در مسابقات قهرمانی زون غرب آسیا که در تیرماه ۱۳۹۶تهران برگزار گردید به مقام قهرمانی دست پیدا کرد و به عنوان نماینده این منطقه در مسابقات جام جهانی شطرنج در تفلیس حضور پیدا کرد، این اولین بار بود که یک شطرنجباز گیلانی به این افتخار بزرگ دست پیدا کرد. امیررضا پوررمضانعلی به عنوان مربی تیم ملی شطرنج بزرگسالان افغانستان، به المپیاد جهانی شطرنج ۲۰۱۸ به میزبانی باتومی گرجستان اعزام شد و این تیم موفق به کسب عنوان قهرمان کتگوری D مسابقات شد. این نتیجه بهترین عملکرد و افتخار تاریخ شطرنج افغانستان است.
انریکه خاردی یل پونثلا (؛ – ) یک فیلم نامه نویس، نمایشنامه نویس و نویسنده اهل اسپانیا بود. بیشتر نوشته های او در مایهٔ طنز است. در سال های ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۴ میلادی که در آمریکا، در کنار تولیدات اصلیِ خود، یک نسخه اسپانیولی زبانِ همان اثر را هم می ساختند، از او دعوت شد تا به هالیوود برود و در این پروژه همکاری کند.
خان طومان یک روستا در سوریه است که در استان حلب واقع شده است. خان طومان در فاصله ۱۰ تا ۱۵ کیلومتری جنوب حلب قرار دارد و به خاطر نزدیکی به اتوبان حلب-دمشق از اهمیت استراتژیک برخوردار است. این روستا در یک تپه واقع در شرق رودخانه قویق ساخته شده است. به گزارش دفتر مرکزی آمار سوریه در سال ۲۰۰۴، جمعیت خان طومان ۲۷۸۱ نفر بوده است.
میگل میورا (؛ ۲۱ ژوئیه ۱۹۰۵ – ۲۷ اکتبر ۱۹۷۷) فیلم نامه نویس و نمایشنامه نویس اهل اسپانیا بود. او یکی از اعضایِ جنبشِ ادبی موسوم به «نسل ۲۷» بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خوش آمدید آقای مارشال!" اشاره نمود.
هربرت جورج بلومر ؛ (۷ مارس ۱۹۰۰–۱۳ مارس ۱۹۸۷) جامعه شناس آمریکایی است و در حوزه کنش متقابل نمادین فعالیت می کرد. این مکتب باورمند است افراد مستقل از طریق کنش فردی و جمعی به جامعه شکل می دهند. بلومر اندیشه و نظریاتش را در مقالاتی چاپ کرد که در کتاب "Symbolic Interactionis" منتشر شده است. بلومر منتقدی پر سر و صدا علیه روش های پوزیتیویستی در جامعه شناسی بود.&lt;ref&gt;&lt;/re هربرت بلومر در سال ۱۹۳۰ پس از سال ها تحصیل و پژوهش با راهنمایی جرج هربرت مید فارغ التحصیل گشت. او مدت ها به عنوان سخنگوی مکتب رفتارگرایی مید در شرح نظریات استادش کوشش نمود. وی در سال ۱۹۳۷ با نام گذاری عنوان مکتب «کنش متقابل گرایی نمادی» را پایه گذاری کرد. او اولین کسی است که با جامعه شناسی عواملی به مخالفت پرداخت. هربرت بلومر به عنوان نماینده مکتب کنش متقابل نمادین تلاش کرد تا شکل گیری نبض تاریخ و جامعه را در گرو کنش متقابل نمادین نشان دهد. آنچه که وی با عنوان مکتب کنش متقابل گرایی نمادین معرفی کرد تکمیل کار استادش جرج هربرت مید است. وی معتقد بود در علوم اجتماعی هیچ چیز تعیین کننده ای در مورد رفتار انسان نمی توان یافت و همین نکته مهمی در تق
ابل با عوامل گرایی است. از نظر وی انسان موجودی کنشگر است که تنها تحت تأثیر شرایط و ساخت موجود قرار می گیرد و نه تحت تعین. همچنین بر خلاف عوامل گرایان، به انسان با دیدی هابزی نمی نگرد و طبیعت انسان را شرور فرض نمی کند. شیوه نگرش او به طبیعت انسان همانند دیگر تفسیرگرایان، اسپینوزایی است. انسان تفسیرگرا به شیوه اسپینوزایی بر مبنای شناخت و تفهم، خود و جان را تفسیر می کند، جامعهٔ زمان خود را تعریف می کند و بر مبنای آن تعریف یا همنوا می شود یا انقلابی یا به شیوه کاملاً تازه کنش می کند. در این شیوه انسان، فاعل و تغییر دهندهٔ تاریخ است و بر خلاف عوامل گرایی، انسان خوب، انسانی نیست که منقاد و مطیع در برابر هنجارهای فرهنگی باشد. انسان اگرچه در ضروریات زمان و مکان و تنگنای تاریخی درگیر و محصور در شرایط اجتماعی، فرهنگی و… است اما شرطی شرایط نیست. پس رابطه انسان و جامعه رابطه ای دو سویه و دوجانبه است: هم اثر می گیرد و هم اثر می گذارد اما تعیین نمی شود. بلومر در مقدمه کتاب خود "چشم انداز و روش کنش کتقابل گرایی نمادی" به بیان مطالب اساسی کنش متقابل نمادی پرداخته و مفاهیم هستی شناختی و بنیادهای فلسفی مکتب خویش را در سه قضیه
مهم از هم تفکیک می کند: قضیه اول: جهانی که انسان در رابطه متقابل با آن است اعم از درونی یا بیرونی، جهان اعیان است؛ یعنی جهان عبارت از کلیه چیزهایی است که برای انسان قابل فهم بوده و دارای معناست. معانی ای که انسان می تواند به آن ها اشاره کند و بر اساس آن اشارات رابطه برقرار کند. این اعیان خود بر سه دسته اند: بنابر قضیه اول، بلومر بر آن است که نمی توان چیزی در دنیا پیدا کرد که خارج از این سه مقوله اعیان باشد. قضیه دوم: در این قضیه بلومر سعی دارد به این سؤال که منشأ اعیان کجاست پاسخ گوید. آیا از ذات اشیاء تراوش می کند یا از ذهن انسان؟ آیا انسان از بدو تولد حامل معانی است؟ می دانیم که انسان از بدو تولد موجودی ناقص و نادان است ولی به تدریج در دوران حیاتش آموختنی ها را می آموزد؛ بنابراین انسان هر آنچه را که می آموزد و برایش معنادار می شود در روابط متقابل اخذ می کند. اگر تخته سیاه یا ماشین برای او دارای معناست بدون شک این معنا را از روابط متقابل اجتماعی کسب کرده است. عناصر فرهنگی نیز از این امر مستثنی نیستند. بسیارند هنجارها و عاداتی که در میان قومی مقبول و معمول می باشند و در قوم و ملتی دیگر مذموم. هیچ یک از آن دو
قوم قادر به درک دلایل یکدیگر نسبت به رد یا قبول آن عادت یا رسم نیستند؛ بنابراین معانی نه در ذات پدیده ها وجود دارد و نه در ذهن انسان، بلکه تنها در روابط متقابل اجتماعی معنا می یابد. قضیه سوم: این قضیه وجه تفسیرگرایی بلومر را نشان می دهد. بر خلاف عوامل گرایی که علل و عوامل و انگیزه های بیرونی یا درونی انسان را تحت "تعیّن" قرار داده و سبب می شود که تحت شرایط خاصی پاسخ مشخصی که از قبل قابل پیش بینی است را از خود نشان می دهد. در حالی که تفسیرگرایان بر این باورند که انسان چیزی در درونش دارد که به برکت آن وقایع و پدیده ها را تفسیر می کند. آنان انسان را موجودی تفسیرگر و معناکننده می دانند؛ بنابراین انسان با آن قوهٔ ذاتی که در درونش دارد در برابر کلیه عوامل به تفسیر می نشیند. در اینجا مرحله ای در "خود" انسان رخ می دهد که آن را "اشاره معانی به خود خویشتن" می نامند؛ یعنی انسان با خودش مباحثه و مشورت می کند که فلان کار را انجام دهد یا خیر. این همان مفهوم بازتابی بودن خود در نظام مید است؛ بنابراین انسان موجودی است که وقتی در برابر موقعیت قرار می گیرد آن موقعیت را تفسیر می کند و سپس بر اساس تحلیل و تفسیر از موقعیت و معانی
ای که به خویشتن خویش اشاره نموده دست به کنش، و نه واکنش می زند. بلومر با تأکید بر کنشگر بودن انسان در برابر واکنش نشان دادن، سعی در به تصویر کشاندن انسان نمادی ای دارد که در حد سلامت نفس رفتار می کند. کنش در پارادایم تفسیرگرایی آمریکایی به منزله ساخت است و انسان ها با کنش هایشان ساخت را تشکیل می دهند. بدین معنا بلومر انسان را موجودی مفسر و دریابندهٔ معانی و نیز در خطر سقوط به مقام موجودی حیوانی و نانمادی می داند. کنش متقابل اجتماعی نمادی عبارت از فرایندی است که انسان در آن به مدد قوه تفسیر، رفتار و سلوک خویش را در برابر دیگران شکل می دهد یا سلوک خود را در برابر دیگران یا موقعیت اجتماعی می سازد. این سلوک عبارت از کنش متقابل نمادی است که مید قبلاً از آن به عنوان "بهره گیری از نمادهای مهم" نام می برد. این کنش متقابل مبتنی بر کنش درونی خود و خودِ خویشتن است؛ بنابراین کنش متقابل نمادی عبارت از فرایندی است که هر فرد در آن با آگاهی و تفسیرگری دخالت کرده و با توجه به کنش دیگران و تفسیر خویشتن، کنش خویش را آگاهانه می سازد. بلومر آن دسته از سلوک اجتماعی که مبتنی بر تفسیر و با بهره گیری از قضیه سوم وی نبود را کنش متقاب
ل نانمادی می داند که پیش از وی مید آن را "گفتگوی ایماهاً می خواند. کنش متقابل غیر نمادی زمانی رخ می دهد که فرد مستقیماً به کنش فرد دیگر بدون تفسیر پاسخ دهد. بازتاب های سریع همه از این دسته اند. بلومر معتقد است که کنش سازی انسان در فرایند کنش متقابل اجتماعی شامل کنش متقابل دو نفر، یا دو گروه یا دو ساخت است که در خلال کنش متقابل اجتماعی موفق به تجدید نظر، اصلاح، تقویت و حذف برخی از عناصر کنش خود و نهایتاً تکمیل کنش هم می گردند. به گونه ای که هر دو به نحوی متناسب موفق به تشکیل کنش اجتماعی خویش می شوند که از نظر دو گروه متقابل قابل فهم است به همین دلیل کنش متقابل اجتماعی است. این کنش اجتماعی توسط هر دو گروه فهمیده می شود و مبنای روابط و ساخت اجتماعی را پی می ریزد. بلومر بنابر همین خصلت سازندگی کنش متقابل، زندگی انسان یا ماهیت جامعه را عبارت از کنش متقابل اجتماعی می داند و کنش متقابل اجتماعی را عبارت از فرایند شکل دهندهٔ کنش و سلوک اجتماعی تلقی می کند؛ بنابراین در فرایند کنش اجتماعی میان اجتماعی دو نوع سلوک ساخته می شود: یکی سلوک فردی و دیگری کنش پیوسته. کنش پیوسته که سازندهٔ ساخت اجتماعی است همان مفهومی است که سا