Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ادرشان یک اتاق خواب مشترک داشتند. فرزندان اسکات در یک دبستان یک اتاقه در ۸ کیلومتری از خانه خود تحصیل می کردند و بعداً به مدرسه عادی لینکلن منتقل شدند که با وجود فاصله ۲۲ کیلومتری از خانه شان به دلیل تفکیک نژادی در مدارس، نزدیکترین دبیرستان سیاه پوستان در ماریون، آلاباما بود. رانندگی اتوبوس توسط برنیس، مادر کورتا، انجام می شد. وی تمام نوجوانان سیاه پوست محلی را سوار اتوبوس می کرد. زمانی که اسکات وارد مدرسه لینکلن شد این مدرسه شهریه را به حالت تعلیق درآورده بود و فقط چهار دلار و پنجاه سنت در سال هزینه می گرفت. در دو سال آخر حضور در آنجا، اسکات به بهترین خواننده گروه کر مدرسه تبدیل شد. او همچنین رهبری گروه کر در کلیسای محله خود در نورث پری را نیز به عهده گرفت. کورتا اسکات در سال ۱۹۴۵ از مدرسه عادی لینکلن فارغ التحصیل شد. جایی که او ترومپت و پیانو می نواخت، در گروه کر آواز می خواند و در برنامه های موسیقی مدرسه شرکت می کرد و در ادامه آموزش در سال های بالاتر در لینکلن در کالج انطاکیه در یلو اسپرینگز، اوهایو ثبت نام کرد. وی پس از پذیرفته شدن در انطاکیه، برای بورس تحصیلی درخواست کرد. خواهر بزرگتر او ادیث از مدتی قبل
تحت برنامه آموزش برای نژادهای مختلف به انطاکیه می رفت که در تلاش برای ایجاد تنوع در دانشگاهی بود که از قدیم برای سفیدپوستان بود دانشجویان غیر سفیدپوست را جذب و بورسیه کامل می داد. کورتا موسیقی را نزد والتر اندرسون، اولین مدیر غیر سفیدپوستی که یک گروه دانشگاهی در یک کالج به طور تاریخی سفیدپوست را مدیریت می کرد، فرا گرفت. تجربه بودن تحت تبعیض نژادی که توسط هیئت مدیره مدرسه محلیش اعمال شده بود در او انگیزه فعالیت سیاسی کاشت و در جنبش تازه حقوق مدنی فعال شد. او به انجمن ملی پیشرفت رنگین پوستان (NAACP) در انطاکیه و کمیته های روابط نژادی و آزادی های مدنی کالج پیوست. هیئت مدیره درخواست وی برای انجام سال دوم آموزش عملی در مدارس دولتی شهر یلو اسپرینگ، که برای گرفتن گواهینامه تدریس نیاز بود، را رد کرد. کورتا به هیئت مدیره کالج انطاکیه متوسل شد که مایل نبود یا قادر به تغییر وضعیت در سیستم مدارس محلی نبود و در عوض او را برای دومین سال در مدرسه آزمایشگاه وابسته کالج به کار گرفت. بعلاوه، در این زمان، کورتا اسکات به عنوان پرستار بچه برای خانواده لیسگو کار می کرد و از جان لیسگو که بعدها یک هنرپیشه برجسته شد مراقبت می کرد. ه
نرستان موسیقی نیوانگلند و مارتین لوتر کینگ جونیور. کورتا وقتی برنده بورسیه هنرستان موسیقی نیوانگلند در بوستون شد، از انطاکیه خارج شد. هنگام تحصیل آواز در آن مدرسه نزد ماری سوندلیوس بود که با مارتین لوتر کینگ جونیور آشنا شد. با وجود اینکه کورتا می خواست در موسیقی به سطح حرفه ای برسد، اما می دانست که اگر بخواهد با مارتین لوتر کینگ ازدواج کند این امکان وجود ندارد. با این حال، از آنجا که کینگ را دارای بسیاری از ویژگی های مورد علاقه خود برای یک مرد یافت، خود را هر لحظه بیشتر درگیر می کند. او به خواهرش گفت: «من فکر می کنم دلیل این امر این است که مارتین من را خیلی از پدرم یادآوری می کند.» کورتا اسکات و مارتین لوتر کینگ جونیور در ۱۸ ژوئن ،۱۹۵۳ در محوطه چمنزار خانه مادرش مراسم ازدواج خود را برگزار کردند. مراسم توسط پدر مارتین جونیور انجام شد، کورتا این را که عهد کند که از همسرش اطاعت کند از لیست مراسم خارج کرد، عملی که در آن زمان غیر معمول بود. وی پس از گذراندن دوره صدا و پیانو در هنرستان نیوانگلند، در سپتامبر ۱۹۵۴ به همراه همسرش به مانتگامری، آلاباما نقل مکان کرد. جنبش حقوق مدنی. در اول سپتامبر ۱۹۵۴، مارتین لوتر کینگ
جونیور کشیش تمام وقت کلیسای باپتیست خیابان دکستر شد. این یک فداکاری برای کورتا بود، که مجبور شد از رؤیای خود برای خواننده کلاسیک شدن دست بردارد. مارتین لوتر کینگ جونیور انتظار داشت که او در خانه بماند و از فرزندان آینده آنها مراقبت کند. سرسپردگی کورتا به هدف در حالی که از خواسته های شخصی خود چشم پوشی می کند، نمادی از اقدامات زنان آفریقایی-آمریکایی در این جنبش جدید شد. این زوج مدت کوتاهی پس از این مراسم به درونی کلیسایی در خیابان جکسون جنوبی نقل مکان کردند. کورتا به عضویت گروه کر درآمد. او در مدرسه یکشنبه ها تدریس می کرد و وارد اتحادیه آموزش باپتیست و انجمن مبلغین شد. در ۶ مارس ۱۹۵۵، او برای اولین بار در گروه کر کلیسای باپتیست ظاهر شد، جایی که به گفته ای پی والاس، «تماشاگران کنسرت خود را مجذوب خود کرد». خانواده کینگ در ۱۷ نوامبر ۱۹۵۵ صاحب اولین فرزند خود یولاندا شدند، که به اصرار کورتا نامگذاری شد و مورد توجه کلیسا قرار گرفت. پس از درگیر شدن شوهرش در تحریم اتوبوس های مونتگمری، کینگ اغلب تهدیدهایی علیه همسرش دریافت می کرد. در ژانویه ۱۹۵۶، کینگ تماس های تلفنی متعددی داشت که جان شوهرش را تهدید می کرد. شایعاتی مب
نی بر اینکه مارتین یک واگن استیشن بیوک برای او خریداری کرده است باعث نارضایتی آمریکایی های آفریقایی تبار از همسر کینگ می شد. مارتین لوتر کینگ جونیور به او لقب «یوکی» داد و بدین ترتیب، به خود اجازه می داد که از او به غیر از نامش یاد کند. در پایان تحریم، خانم کینگ و همسرش به اعتقاد به اعتراضات غیر خشونت آمیز به عنوان روشی برای بیان سازگار با آموزه های کتاب مقدس رسیده بودند. دو روز پس از ادغام سرویس اتوبوس های مونتگومری، در ۲۳ دسامبر، از میان در ورودی گلوله ای به داخل خانه آنها شلیک شد. کینگ، شوهرش و یولاندا در خواب بودند، به هیچ یک از آنها آسیبی نرسید. کورتا نقش فعالی در حمایت از قوانین حقوق مدنی ایفا کرد. در ۲۵ آوریل ۱۹۵۸، او اولین حضور خود را آن سال در سالن دبیرستان پیتر در برمینگم، آلاباما در کنسرتی ارائه داد که توسط گروه برادری آلفا فی آلفا برگزار می شد. در این اجرا کورتا قسمت هایی از چند آهنگ را، البته در همان ترکیب قبلی که دو سال قبل در نیویورک انجام داده بود تغییر داد و به موضوع تحریم اتوبوس های مونتگمری پرداخت. این کنسرت برای کورتا مهم و راهی برای ادامه کار حرفه ای و شرکت او در جنبش بود. این کنسرت به مخ
اطبان «ارتباط احساسی با پیام های تحول اجتماعی، اقتصادی و معنوی» داد. در ۳ سپتامبر ۱۹۵۸، کورتا، همسرش و رالف ابرناتی را به یک دادگاه همراهی کرد. شوهرش در خارج از دادگاه به دلیل «پرسه زدن» و «اطاعت نکردن از یک افسر پلیس» بازداشت شد. چند هفته بعد، کورتا از پدر و مادر مارتین در آتلانتا دیدن کرد. در آنجا، او متوجه شد که همسرش هنگام امضای نسخه هایی از کتاب خود بنام به سمت آزادی در ۲۰ سپتامبر ۱۹۵۸ مورد حمله و اصابت ضربات چاقو قرار گرفته است. کورتا به دیدار شوهرش شتافت، و تا بهبودی او در بیمارستان همراه او ماند. در ۳ فوریه ۱۹۵۹، کورتا، شوهرش و لارنس دی ردیک یک تور ۵ هفته ای را در هند آغاز کردند. این سه نفر به صدها مراسم دعوت شدند. در طول این سفر یک ماهه، کورتا از توانایی خوانندگی خود برای جلب حاضرین استفاده کرد. آنها در ۱۰ مارس ۱۹۵۹ به ایالات متحده بازگشتند. بمب گذاری خانه. در ۳۰ ژانویه ۱۹۵۶، کورتا و مری لوسی، همسر روسکو ویلیامز، «صدایی مانند برخورد یک آجر به کف سیمانی ایوان جلو» را شنیدند. کورتا پیشنهاد کرد که از اتاق جلویی خارج شوند و به اتاق مهمان رفتند، زیرا انفجاری صورت گرفته بود که خانه را به لرزه انداخته و اتا
ق جلویی پر از دود و شیشه های شکسته شده بود. آن ها به قسمت عقبی خانه، جایی که یولاندا در آن خوابیده بود رفتند. کورتا با کلیسای باپتیست تماس گرفت و بمب گذاری را به زنی که تلفن را پاسخ داد گزارش کرد. مارتین به خانه شان بازگشت و پس از آنکه کورتا و دخترش را سالم رفت به بیرون خانه رفت. او در آنجا با جمعیت خشمگین طرفدارانش که اسلحه آورده بودند، مواجه شد، اما توانست با یک سخن ایمپرمتو آنها را برگرداند. آنچه تنها یک شاهد گزارش کرد این بود که یک مرد سفیدپوست تا نیمه راه را به سمت در ورودی خانه کینگ رفته و چیزی را به سمت در پرتاب کرده است. سپس به سمت اتوموبیل خود برگشته و با سرعت از آنجا دور شده است، ارنست والترز، این تنها شاهد، نتوانست شماره پلاک خودرو را بدست بیاورد زیرا که این وقایع بسیار سریع اتفاق افتادند. پدر هر دو زوج کینگ در مورد بمب گذاری با آنها تماس گرفتند. مدتی بعد هر دوی آنها تقریباً همزمان به همراه مادر و برادر شوهر کورتا وارد شدند. اوبی پدر کورتا به او گفت که اگر دامادش او و دخترش را به آتلانتا نبرد، خودش آنها را به ماریون برمی گرداند. کورتا این را رد کرد و اصرار داشت که با شوهرش بماند. تماس تلفنی جان اف
کندی. مارتین لوتر کینگ جونیور در ۱۹ اکتبر ۱۹۶۰ در یک فروشگاه بزرگ زندانی شد. پس از آزادی سه روز بعد، او در ۲۲ اکتبر، به دلیل رانندگی با گواهینامه آلاباما در حالی که ساکن جورجیا بود، به زندان بازگردانده شد و برای چهار ماه در زندان با اعمال شاقه ماند. پس از دستگیری شوهرش، کورتا معتقد بود که او را زنده نخواهند گذاشت و با دوستش هریس وفورد تماس گرفت و گریه کنان گفت: «او را خواهند کشت. من می دانم که او را خواهند کشت». ووفورد بلافاصله پس از صحبت با او، با سارجنت شرایور در شیکاگو، جایی که جان اف کندی، نامزد ریاست جمهوری، در آن زمان مبارزات انتخاباتی را انجام می داد، تماس گرفت و به شرایور از ترس و نگرانی کورتا برای همسرش گفت. پس ازآن شرایور منتظر ماند تا با کندی تنها باشد، به او پیشنهاد کرد که با کورتا تماس بگیرد و ابراز همدردی کند. کندی پس از موافقت با این پیشنهاد، با کورتا تماس گرفت. مدتی بعد، رابرت اف کندی موفق شد کینگ را از زندان آزاد کند. مارتین لوتر کینگ پدر به قدری از آزادی قدردانی کرد که به کندی رای داد و گفت: «اگر اشک را از چشمان عروسم پاک کند، یک کاتولیک یا خود شیطان را می گیرم.» به گفته کورتا، کندی گفت: «من
می خواهم نگرانی خودم را در مورد شوهرتان ابراز کنم. می دانم که این باید برای شما بسیار سخت باشد و می دانم که شما منتظر تولد بچه تان هستید و فقط می خواهم بدانید که من به شما و دکتر کینگ فکر می کردم. اگر کاری می توانم انجام دهم، لطفاً با من تماس بگیرید.» خبرنگاران به سرعت از تماس کندی با کینگ مطلع شدند و کورتا اعتراف کرد که «احساس خوبی به من داد که او شخصاً با من تماس گرفت و به من احساس خودش را بیان کرد» ریاست جمهوری کندی. در دوران ریاست جمهوری کندی، کورتا و همسرش به او احترام می گذاشتند و اکراه او را برای درگیر شدن آشکارا با حقوق مدنی درک می کردند. در آوریل ۱۹۶۲، کورتا به عنوان نماینده کنفرانس زنان برای صلح در ژنو، سوئیس، حاضر شد. در ۲۸ مارس ۱۹۶۳ مارتین او را به بیمارستان برد، و کورتا چهارمین فرزندشان برنیس را به دنیا آورد. بعد از اینکه او و دخترش قرار بود به خانه برگردند، مارتین با عجله برگشت تا خودش رانندگی کرده و آنها را برساند. پس از دستگیری همسرش در ۱۲ آوریل ۱۹۶۳، کورتا به توصیه کشیش وایات تی واکر، رئیس دفتر مارتین، سعی کرد با پرزیدنت کندی تماس مستقیم برقرار کند و موفق شد با رابرت اف کندی صحبت کند. پرزیدن
ت کندی نزد پدرش جوزف پی کندی بود که بیمار بود. روز بعد، پرزیدنت کندی به کورتا اطلاع داد که اف بی آی شب گذشته به بیرمنگام فرستاده شده است و تأیید کرد که حال شوهرش خوب است. کورتا توانست با شوهرش در بیمارستان تلفنی صحبت کند و به او گفت که واکر را از دخالت کندی مطلع کند. کورتا شوهرش را از کمک های کندی ها مطلع ساخت که شوهرش در جواب گفت، که حالا دلیل آن را که «چرا همه ناگهان اینقدر مؤدب شده اند» می فهمد. نوارهای اف بی آی. اف بی ای قصد داشت نوارهایی از روابط ادعایی شوهر کینگ را به دفتر کنفرانس رهبری مسیحیان جنوبی بفرستد، زیرا در مراقبت ها مشخص شد که کورتا وقتی همسرش در سفر است نامه های دفتر او را باز می کند. به این ترتیب اف بی آی دریافت که زمانی که نوارها پست می شود کینگ در دفتر کارش نیست و همسرش کورتا کسی است که نامه های آن را باز می کند.جی. ادگار هوور حتی توصیه کرد که «آن را از یک ایالت جنوبی پست کنید». کورتا نوارها را با بقیه نامه ها مرتب کرد، به آنها گوش داد و بلافاصله شوهرش را صدا کرد «با لحن و شدت واکنش هایش که برای دفتر کینگ بسیار مسرت بخش بود.» کینگ این نوار را در حضور او به همراه اندرو یانگ، رالف آبرناتی و
جوزف لوری پخش کرد. خانم کینگ علناً می گفت: «نمی توانستم کار زیادی از آن بکنم، فقط یک غم و اندوه زیاد بود». این نوارها بخشی از تلاش بزرگتر جی. ادگار هوور برای محکوم کردن کینگ با افشاگری در زندگی شخصی اش بود. ریاست جمهوری جانسون. مهم تر از همه، شاید او سخت تلاش کرد تا لایحه حقوق مدنی ۱۹۶۴ را تصویب کند. کورتا چند روز قبل از ترور مالکوم ایکس با او صحبت کرد. مالکوم ایکس به او گفت که او به آلاباما نیامده تا برای شوهرش دردسر ایجاد کند، بلکه در عوض باعث می شود که سفیدپوستان قدردانی بیشتری از اعتراضات کینگ داشته باشند. ار ۲۶ مارس ۱۹۶۵، پدر کورتا برای راهپیمایی که بعداً در مونتگومری به پایان رسید، به او و همسرش پیوست. پدرش «احساسی کوچک از پتانسیل واقعی آمریکا یافت» و پس از دیدن شعارهایی که برای شوهر دخترش توسط قفقازی ها و آمریکایی های آفریقایی تبار خوانده می شد، آن را «بزرگ ترین روز در کل تاریخ آمریکا» نامید. کورتا اسکات کینگ در ژانویه ۱۹۶۶ در مجله نیو لیدی از تبعیض جنسیتی جنبش حقوق مدنی انتقاد کرد و در بخشی از آن گفت: «توجه کافی به نقش هایی که زنان در مبارزه ایفا می کنند معطوف نشده است. به طور کلی در مبارزات حقوق مدنی
، مردان رهبری را تشکیل داده اند. اما… زنان ستون فقرات کل جنبش حقوق مدنی بوده اند.» کورتا با بیش از پنج هزار زن در اعتراضات زنان برای صلح در ژانویه ۱۹۶۸ در پایتخت واشینگتن دی سی شرکت کرد. به افتخار اولین زنی که به مجلس نمایندگان انتخاب شد، این گروه تیپ ژانت رانکین نام داشت. کورتا به همراه پرل ویلن و مری کلارک ریاست کنفرانس کنگره زنان را بر عهده داشت. ترور همسر کورتا. مارتین لوتر کینگ جونیور در ۴ آوریل ۱۹۶۸ در ممفیس، تنسی مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. کورتا در تماسی که با جسی جکسون، پس از بازگشت از خرید همراه فرزند ارشدش یولاندا، داشت از این تیراندازی مطلع شد. با شنیدن خبر، کورتا مشکل می توانست به فرزندانش تفهیم کند که پدرشان فوت کرده است. او همچنین تعداد زیادی تلگراف دریافت کرد که از جمله تلگرافی از مادر لی هاروی اسوالد بود، که از نظر او تلگرافی بود که بیش از همه او را تحت تأثیر قرار داد. در تلاش برای آماده کردن دخترش برنیس، که در آن زمان فقط پنج سال داشت، برای مراسم خاکسپاری، او سعی کرد به او توضیح دهد که دفعه بعد که پدرش را ببیند او در تابوت خواهد بود و صحبت نخواهد کرد. در ۵ آوریل ۱۹۶۸، کورتا برای تح
ویل گیری جسد شوهرش به ممفیس رفت. او تصمیم گرفت که تابوت را در هنگام تشییع جنازه باز نگه دارد، به این امید که فرزندانش با دیدن جسد متوجه شوند که پدرشان به خانه نخواهد آمد. کورتا با باب فیچ عکاس، که او را برای سالها می شناخت، تماس گرفت و از او خواست تا مستندات لازم را انجام دهند در ۷ آوریل ۱۹۶۸، معاون سابق رئیس جمهور ریچارد نیکسون به دیدار کورتا رفت که یادآور اولین ملاقات او با همسرش در سال ۱۹۵۵ بود. نیکسون همچنین در ۹ آوریل ۱۹۶۸ به مراسم تشییع جنازه مارتین لوتر کینگ جونیور رفت، اما در صفوف پیاده نشد. . نیکسون معتقد بود که شرکت در این راهپیمایی توجهات را به او جلب خواهد کرد. در ۸ آوریل ۱۹۶۸، کورتا و فرزندانش به راهپیمایی با کارگران سرویس بهداشتی رفتند که شوهرش قصد داشت قبل از مرگش انجام دهد. پس از اینکه راهپیمایان به محل سخنرانی در سیویک سنتر پلازا در مقابل تالار شهر ممفیس رسیدند، تماشاچیان اقدام به گرفتن عکس از کورتا و فرزندانش کردند تا اینکه او پشت میکروفون شروع به صحبت کرد. او گفت که علیرغم اینکه مارتین لوتر کینگ جونیور گاهی از فرزندانش دور بود، «فرزندانش می دانستند که بابا آنها را دوست دارد و زمانی را که با
آنها سپری می کرد به خوبی سپری می شد.» پس از ترور. پس از ترور همسرش در سال ۱۹۶۸، کورتا همه ساله در ۱۵ ژانویه مراسمی در کلیسای باپتیست در آتلانتا برگزار کرد. اندکی بعد، مایک والاس از خانواده کورتا دیدن کرد. او می خواست به دیدار او و بقیه اعضای خانواده اش برود و ببیند که آنها در کریسمس پیش رو چگونه هستند. کورتا خانواده اش را به والاس معرفی کرد و همچنین ابراز عقیده کرد که مارتین لوتر کینگ جونیور دیگری وجود نخواهد داشت، زیرا او «یک بار در قرن» یا «شاید هر هزار سال یک بار» می آید. او ادامه داد که معتقد است فرزندانش بیش از هر زمان دیگری به او نیاز دارند و در مرگ شوهرش امید برای رستگاری وجود دارد. به عنوان رهبر جنبش، کورتا کینگ، مرکز کینگ برای تغییرات اجتماعی غیر خشونت آمیز را در آتلانتا تأسیس کرد. از زمان آغاز به کار این مرکز کورتا به عنوان رئیس و مدیر عامل اجرایی آن فعالیت می کرد تا اینکه زمام رهبری را به پسرش دکستر اسکات کینگ سپرد. کنار رفتن از رهبری، به او زمان بیشتری داد تا بر روی نوشتن، سخنرانی و بودن با والدینش تمرکز کند. او خاطرات خود را با عنوان «زندگی من با مارتین لوتر کینگ جونیور» در سال ۱۹۶۹ منتشر کرد. ب
ه رئیس جمهور ریچارد نیکسون توصیه شد که در اولین سالگرد مرگ کینگ با کورتا ملاقات نکند زیرا این امر باعث «خشم» بسیاری از مردم می شود. در ۱۵ اکتبر ۱۹۶۹، کورتا سخنران اصلی تظاهرات برای پایان دادن به جنگ در ویتنام در واشینگتن دی سی بود، در آنجا او جمعیتی را در خیابان پنسیلوانیا در حالی که شمع حمل می کردند رهبری می کرد. او در یک سخنرانی بعدی جنگ در ویتنام را محکوم کرد سال های بعد. هر سال پس از ترور همسرش در سال ۱۹۶۸، هر ساله کورتا در مراسم بزرگداشتی در کلیسای باپتیست ابنزر در آتلانتا به مناسبت تولد او در ۱۵ ژانویه شرکت کرد. او سال ها مبارزه کرد تا آن را به عنوان یک تعطیلی ملی تبدیل کند. در سال ۱۹۷۲، او گفت که بایستی حداقل یک تعطیلی ملی در سال برای ادای احترام به یک مرد آفریقایی-آمریکایی برگزار شود، «و در این مرحله، مارتین بهترین نامزدی است که ما داریم.» موری ام. سیلور، وکیلی از آتلانتا، در ۱۴ ژانویه ۱۹۷۹ درخواست تجدید نظر را در این باره ارائه کرد. کورتا اسکات کینگ بعداً تأیید کرد که این «بهترین و سازنده ترین درخواست تجدید نظر تا کنون» بوده است. کورتا اسکات کینگ سرانجام در سال ۱۹۸۶ در این کمپین موفق شد، و روز مارتین
لوتر کینگ جونیور به عنوان تعطیلات فدرال در نظر گرفته شد. در ۲۶ اوت ۱۹۸۳، کورتا از تأیید جسی جکسون برای ریاست جمهوری ناخشنود بود، زیرا او می خواست از کسی حمایت کند که معتقد بود می تواند رونالد ریگان را شکست دهد، و نامزدی شوهرش برای ریاست جمهوری را، اگر زنده می ماند، رد کند. در ۲۶ ژوئن ۱۹۸۵، کورتا به همراه دخترش برنیس و پسرش مارتین لوتر کینگ سوم هنگام شرکت در تظاهرات ضد آپارتاید در سفارت آفریقای جنوبی در واشینگتن دی سی دستگیر شد. هنگامی که رونالد ریگان قانونی را برای تعیین روز مارتین لوتر کینگ جونیور امضا کرد، کورتا در آن مراسم بود. ریگان با او تماس گرفت تا شخصاً به خاطر اظهاراتی که در یک کنفرانس تلویزیونی در سراسر کشور بیان کرد، عذرخواهی کند، او گفته بود ما در «۳۵ سال» خواهیم دانست که آیا کینگ یک هوادار کمونیست است یا نه. ریگان تصریح کرد که اظهارات وی از این واقعیت ناشی می شد که این اوراق تا سال ۲۰۲۷ مهر و موم شده بود. در ۱۷ ژانویه ۱۹۹۳، کورتا کینگ نسبت به حمله موشکی ایالات متحده به عراق ابراز انزجار کرد. او در تلافی، اعتراضات صلح را پیشنهاد کرد. در ۱۶ فوریه ۱۹۹۳، کینگ به مقر اف بی آی رفت و در حمایت از مدیر آ
ن ویلیام سشنز برای اینکه اف بی آی «به سوء استفاده های دوران هوور پشت کند»، سخنرانی کرد. مخالفت با آپارتاید. در طول دهه ۱۹۸۰، کورتا اسکات کینگ مخالفت دیرینه خود با آپارتاید را مجدداً تأیید کرد. او در یک سری از اعتراضات تحصن در واشینگتن دی سی شرکت کرد که باعث تظاهرات سراسری علیه سیاست های نژادی آفریقای جنوبی شد. در سپتامبر ۱۹۸۶ کورتا کینگ یک سفر ده روزه به آفریقای جنوبی داشت. در ۹ سپتامبر ۱۹۸۶ او دیدار با رئیس جمهور بوتا و منگوسوتو گاتشا بوتلزی را لغو کرد. روز بعد، او با آلن بوساک ملاقات کرد. رهبران UDF، بوساک و وینی ماندلا تهدید کرده بودند که در صورت ملاقات با بوتا و بوتلزی، از ملاقات با کینگ خودداری خواهند کرد. بیماری و مرگ. در پایان ۷۷ سالگی، کورتا شروع به تجربه مشکلات جسمی کرد. منشی سابق شوهرش، دورا مک دونالد، در این دوره به صورت پاره وقت به او کمک کرد. در آوریل ۲۰۰۵، یک ماه پس از سخنرانی در سلما در چهلمین سالگرد راه پیمایی های سلما به مونتگمری، بخاطر عارضه قلبی در بیمارستان تحت معالجه قرار گرفت، و در ۷۸ سالگی و آخرین تولدش مرخص شد. بعداً او چندین سکته قلبی کوچک را متحمل شد. کورتا اسکات کینگ در شبانگاه ۳۰ ژ
انویه، ۲۰۰۶ درگذشت.
ای اف سی کاپ ۲۰۱۵ دوازدهمین دوره ای اف سی کاپ بود، یک رقابت فوتبال که توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا (ای اف سی) برای باشگاه های "کشورهای در حال توسعه" در آسیا برگزار شد. تیم جوهر دارالتعظیم از مالزی پس از شکست استقلال از تاجیکستان در فینال، قهرمان این مسابقات شد. القادسیه، مدافع عنوان قهرمانی، پس از تعلیق اتحادیه فوتبال کویت توسط فیفا، در نیمه نهایی حذف شد. تخصیص ورودی ها به ازای هر انجمن. کمیته مسابقات ای اف سی در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۴ پیشنهاد اصلاح مسابقات باشگاهی آسیا را داد که در ۱۶ آوریل ۲۰۱۴ توسط کمیته اجرایی ای اف سی تصویب شد. فدراسیون های عضو بر اساس عملکرد تیم های ملی و باشگاه هایشان در چهار سال گذشته در مسابقات ای اف سی رتبه بندی می شوند و سهمیه های مسابقات باشگاهی آسیا در سال های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ بر اساس رتبه بندی های سال ۲۰۱۴ تعیین می شود: کمیته مسابقات ای اف سی در تاریخ ۲۸ نوامبر ۲۰۱۴ در مورد مشارکت فدراسیون های عضو در نسخه های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ ای اف سی کاپ تصمیم گرفت. نکات تیم ها. ۴۱ تیم از ۲۳ انجمن زیر وارد این رقابت ها شدند. تیم های با "حروف" "کج" در مرحله پلی آف مقدماتی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۵ بازی کردند، اما نتو
انستند به مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا صعود کنند (اگر به مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا صعود می کردند، تیم دیگری از همان اتحادیه جایگزین آنها می شد). برنامه. برنامه مسابقات به شرح زیر بود (تمام قرعه کشی ها در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد). پلی آف مقدماتی. نمودار مسابقات پلی آف مقدماتی که شامل دو دور (دور مقدماتی و دور پلی آف) بود، توسط ای اف سی بر اساس رتبه بندی هر تیم در رده بندی اتحادیه تعیین شد. هر مسابقه به صورت تک بازی برگزار می شد و تیم اتحادیه با رتبه بالاتر میزبان مسابقه بود. در صورت لزوم، از وقت اضافه و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده می شد. برندگان هر مسابقه در دور پلی آف به مرحله گروهی راه می یافتند تا به ۲۷ تیم واجد شرایط اتوماتیک بپیوندند. دور مقدماتی. !colspan=3|منطقه غرب دور پلی آف. !colspan=3|منطقه غرب !colspan=3|منطقه شرق مرحله گروهی. قرعه کشی مرحله گروهی در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۴ برگزار شد. ۳۲ تیم در هشت گروه چهار تیمی قرار گرفتند. تیم های یک فدراسیون نمی توانستند در یک گروه قرار بگیرند. هر گروه به صورت رفت و برگشت نوبت گردشی برگزار شد. تیم های اول و دوم هر گروه به مرحله یک هشتم نهایی راه یاف
تند. معیارهای تساوی شکن تیم ها بر اساس امتیاز رتبه بندی می شوند (۳ امتیاز برای برد، ۱ امتیاز برای تساوی، ۰ امتیاز برای باخت). در صورت تساوی امتیازها، معیارهای تساوی شکن به ترتیب زیر اعمال می شود: مرحله حذفی. در مرحله حذفی، ۱۶ تیم به صورت تک حذفی به رقابت پرداختند. در مراحل یک چهارم نهایی و نیمه نهایی، هر بازی به صورت رفت و برگشت برگزار شد، در حالی که در مرحله یک هشتم نهایی و فینال، هر بازی به صورت تک بازی برگزار شد. در صورت لزوم، از قانون گل زده در خانه حریف (برای بازی های رفت و برگشت)، وقت اضافه (گل زده در خانه حریف در وقت اضافه اعمال نمی شود) و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده شد. یک هشتم نهایی. در مرحله یک هشتم نهایی، برندگان یک گروه با تیم های دوم گروه دیگر در همان منطقه بازی کردند و برندگان گروه میزبان مسابقه بودند. !colspan=3|منطقه غرب !colspan=3|منطقه شرق یک چهارم نهایی. قرعه کشی مرحله یک چهارم نهایی در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۵ برگزار شد. تیم های مناطق مختلف می توانستند مقابل یکدیگر قرار بگیرند و هیچ سیدبندی یا حمایت از کشور وجود نداشت، بنابراین تیم های یک انجمن می توانستند در یک گروه قرار بگیرند. نیمه نهایی.
در نیمه نهایی، قرعه کشی مرحله یک چهارم نهایی، تیم های حاضر در مرحله یک چهارم نهایی را مشخص کرد. فینال. در فینال، تیم میزبان با قرعه کشی که پس از قرعه کشی مرحله یک چهارم نهایی برگزار شد، مشخص شد.
قلعه پادشاهی () یک بازی ویدئویی در سبک بازی برخط چندنفره گسترده است که توسط استودیو فایرفلای بر اساس مجموعه بازی های قلعه ساخته شده است.
دودمان سوبیسکی، (جمع: سوبیسته، مؤنث: سوبیسکا)، با نشان خانوادهٔ یانینا یک خانوادهٔ نجیب زاده از اشراف لهستانی در لهستان در سده های ۱۶ و ۱۷ میلادی بودند. تاریخچه. بر پایهٔ روایت های اسطوره ای این دودمان، که مورخان مدرن درست بودن آن را رد کرده اند، آنان اصل و نسب خود را به دوک لهستانی، لشک دوم سیاهاز خاندان پیاست رسانده اند. یکی دیگر از روایت های اسطوره ای خانواده گفته، که آنها فرزندان دوک سوبیسلاو، پسر لشک سوم، یک فرمان روای اسطوره ای از سلسله پاپیولیدجی بوده اند. دودمان سوبیسکی، در اواخر سدهٔ ۱۶ و در سدهٔ ۱۷ به اوج قدرت و اهمیت خود رسید؛ زمانی که یکی از اعضای آن، ژان سوم سوبیسکی به پادشاهی لهستان انتخاب شد. عضو مرد آخرین عضو مَردِ این خانواده که با پدر بزرگ ژان سوم، مارک سوبیسکی در سدهٔ ۱۶ آغاز شده بود، ۱۶، یاکوب سوبیسکی به (۱۶۶۷–۱۷۳۷) بود. پیوند به بیرون. «آغاز پیدایش و رشد خانوادهٔ سوبیسکی» در کاخ موزهٔ ویلانف: *The Beginnings of the Career of the Sobieski Family at the Wilanów Palace Museu
پتا سرجنت یک بازیگر و تهیه کننده ی استرالیایی متولد ۱۹۸۰ است که بیشتر برای نقش فرانچسکا کوررآ در سریال اصیل ها شهرت دارد. خانواده. پتا سرجنت در جزیره پنانگ مالزی به دنیا آمد و در کودکی به استرالیا نقل مکان کرد. پدر ایرلندی-استرالیایی او در یک مزرعه در جنوب استرالیا بزرگ شد و در جوانی به نیروی هوایی سلطنتی استرالیا پیوست. او هنگامی که مادر پتا را ملاقات کرد ، یک افسر نیروی هوایی مستقر در باتروورث بود. فیلم ها. از دیگر آثار تلویزیونی او می توان به مجموعه های تلویزیونی All Saints، Winners &amp; Losers، Last Man Standing، Jeopardy و Canal Road اشاره کرد. از اعتبارات فیلم می توان به جورج جنگل 2، پاتریک و شرط بندی اشاره کرد. او برای بازی در نقش زنی در حال فرار در نمایشنامه استیو راجرز Savage River [5] برای کمپانی تئاتر گریفین تحسین منتقدان را دریافت کرد. سرجنت به عنوان «بازی برجسته در میان بازیگران عالی» در Thrall سو اسمیت مورد تحسین قرار گرفت. او برای نقش نینا کروز در تولید فیلم All About My Mother در کمپانی تئاتر ملبورن انتخاب شد که اقتباسی برای صحنه بر اساس فیلم پدرو آلمودوار به کارگردانی سایمون فیلیپس است. در س
ال 2012 او در نقش ویوین واگنر، مشاور کمپین انتخاباتی رئیس جمهور ایالات متحده که شبیه سارا پیلین بود، در آسمان آهنی بازی کرد، که بعداً در کشتی جنگی بین سیاره ای ایالات متحده USS George W. Bush ژنرال شد. در سال 2013 او در نقش پرستار ویلیامز در پاتریک بازی کرد. در سال 2014 او نقش جابرواکی را در فیلم روزی روزگاری در سرزمین عجایب و فرانچسکا گوئررا در فیلم اصلی بازی کرد. در سال 2015 در فیلم تلویزیونی House of Hancock، گروهبان نقش رز پورتئوس را ایفا کرد. او در فیلم Snowfall نقش جولیا را بازی می کند. جوایز. نامزد جایزه اکتا به عنوان بهترین بازیگر زن رهبری در فیلم درام تلویزیونی در سریال خاندان هنکوک
ابولیلا با نام اصلی فیصل عبدی بلال سعدون (۱۹۸۴–۲۰۱۶) از فرماندهان «ارتش آزاد سوریه», «نیروهای سوریه دموکراتیک» و یکی از فرماندهان ارشد عملیات پاکسازی منبج از داعش بود. وی فرمانده گردان «شمس الشمال» بود. زندگی نامه. ابولیلا در سال ۱۹۸۴ میلادی در کوبانی متولد شد و از همان دوران کودکی به دلیل وضعیت نامناسب معیشتی خانواده، ناچار شد کار کند. او در «منبج» بزرگ شد و در آنجا ازدواج کرد. از ابولیلا چهار فرزند به جا مانده که هر چهار نفرشان دختر هستند. او بلافاصله بعد از آنکه اعتراضات در سوریه علیه حکومت بشار اسد وارد فاز نظامی شد، فرماندهی گروه هایی را در حلب، لاذقیه و عین العیسی به عهده گرفت. بعد از آنکه داعش در سوریه و مناطق کردنشین آن پیشروی هایی کرد، «ابولیلا» گروهی را در منبج و جرابلوس برای مبارزه با داعش تأسیس کرد. او سپس در سال ۲۰۱۳ گروه دیگری را تحت عنوان «گردان احرار سوریه» که زیرمجموعه «جبهه الکراد» بود تأسیس کرد. «ابولیلا» فرمانده عملیات آزادسازی «مرشد پنار» بود. او اوایل ۲۰۱۵ در نبرد کوبانی زخمی شد، اما بلافاصله به میدان جنگ بازگشت. ابولیلا و نیروهای تحت فرماندهی او اخیراً همراه با «نیروهای سوریه دموکراتیک»