Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خاچیک آزاتی آبراهامیان (; ؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان است. زندگی نامه. در در ایروان به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان و نقاش شایسته جمهوری ارمنستان شده است. آبراهامیان عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان می باشد.
مارتین آکوغلیان (؛ ؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان است. زندگی نامه. آکوغلیان در ۶ مارس ۱۹۵۸ در ایروان، ارمنستان به دنیا آمد. بین سال های ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۷ در بخش نقاشی کالج هنری پانوس ترلمزیان به تحصیل پرداخت. وی از سال ۲۰۰۰ عضو اتحادیه هنرمندان ارمنستان و از سال ۲۰۰۴ عضو انجمن نقاشان "Kerpar" و عضو انجمن نقاشان "Mairakaghak" ("capital") می باشد. آثار آکوغلیان در موزه تاریخ ایروان، موزه دولتی لاچین در جمهوری آرتساخ و موزه دولتی نویمبریان به نمایش گذاشته شده است. چندین اثر از وی در نگارخانه ونتوارد ایالات متحده آمریکا و مجموعه های خصوصی در انگلستان، کانادا، اسراییل، فرانسه، روسیه، لبنان و سایر کشورها و در مجموعه های خصوصی مایک بارویان (سوییس), ولادیسلاف کوزنتسف (مسکو), اولگ باباجانیان (ایروان)، ژان ماری بوسی (شاردونی) و چیچیو پینو (پالرمو) به نمایش گذاشته شده است. از سال ۱۹۷۸ مارتین آکوغلیان در نمایشگاه های متعددی شرکت نموده است.
گغام آلکسانیان (؛ زادهٔ ۱۹۶۲) یک نقاش اهل ارمنستان است. زندگی نامه. در سال ۱۹۶۲ میلادی به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ التحصیل شد. آلکسانیان از سال ۲۰۰۴ در ایالات متحده آمریکا فعالیت و زندگی می کند.
هراند آلیاناک (؛ ؛ ۱۸۸۰ – ۱۹۳۸) یک نقاش و مؤلف ارمنی تبار بود. زندگی نامه. هراند آلیاناک با نام اصلی هراند هوسپی آلیاناکیان () در کنستانتینوپل به دنیا آمد و در آکادمی هنرهای زیبا زیر نظر سالواتور والری تحصیل نمود. در سال ۱۸۹۶ به بلغارستان و سپس از آنجا به قفقاز نقل مکان نمود جایی که وی به مدت ۵ سال در تفلیس و باکو به عنوان یک هنرمند به فعالیت پرداخت و مقاله هایی برای روزنامه های محلی ارمنی به رشته تحریر درآورد. وی در سال ۱۹۰۷ به پاریس نقل مکان نمود. دورنماهای وی در نمایشگاه ها به نمایش گذاشته شد آلیاناک عضو اتحادیه خبرنگاران مطبوعات خارجی و در سال ۱۹۲۳ Palme d'Officier d'Academie به وی اعطا گردید. نقاشی های وی تحت عنوان "Sunset over Istanbul Harbour and A Fisherman's Hut in Istanbul" در سال ۱۹۲۶ در پاریس به نمایش گذاشته شد وی در سال ۱۹۳۸ در سن ۵۸ سالگی در پاریس درگذشت.
ادوارد آراکلیان (؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان است. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان می باشد. زندگی نامه. آراکلیان در ۲۸ فوریهٔ ۱۹۵۰ در گیومری (لنیناکان سابق) به دنیا آمد در سال ۱۹۵۶ وی از آکادمی هنری کودکان فارغ التحصیل شد و در سال ۱۹۶۶ در مدرسه هنری پانوس ترلمزیان پذیرفته شد. وی در بین سال های ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۸ در مدرسه هنری پانوس ترلمزیان تدریس نموده است. در سال ۱۹۸۸ به عضویت اتحادیه هنرمندان اتحاد شوروی پذیرفته شد. در ۱۹۹۴ وی از سوئد دیدن نمود و به مدت دو ماه در آنجا نقاشی نمود. هم اکنون نقاشی های ادوارد آراکلیان در مجموعه های خصوصی افراد ساکن در استرالیا، مجارستان، روسیه، سوئد، کانادا و ایالات متحده آمریکا نگهداری می شود. نقاشی های وی در نگارخانه های گوناگون جمهوری های اتحاد شوروی سابق و کشورهای اروپایی نگهداری می شود. از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۸ وی در مجموعه ای از نمایشگاه ها در روسیه، گرجستان و ارمنستان شرکت نمود. از سال ۱۹۹۱ وی عضو اتحادیه جهانی هنرمندان حرفه ای یونسکو می باشد. از سپتامبر ۱۹۹۸ وی در نیویورک سیتی سکونت دارد. در دسامبر ۱۹۹۸ وی در نگارخانه Monica's Goldstrom که به بنیاد سرطان سینه لانگ آیلند اختصاص یا
فته بود، شرکت کرد. هم اکنون نقاشی های ادوارد آراکلیان در نگارخانه Royal Design Connection در کالیفرنیا در معرض دید عموم قرار دارد.
تیگران لئونی تسیتوغدزیان (؛ زادهٔ ) یک نقاش و هنرمند اهل ارمنستان مستقر در نیویورک است. زندگی نامه. وی در ۱۲ اکتبر ۱۹۷۶ در ایروان در به دنیا آمد در سال ۱۹۹۳ تیگران در آکادمی هنرهای زیبای ایروان ثبت نام نمود و در سال ۱۹۹۹ پس از فارغ التحصیلی برای ادامه تحصیل خویش به اروپا نقل مکان نمود. در همان سال در Ecole Cantonale d'Art du Valais در سوئیس ثبت نام نمود جایی که وی در سال ۲۰۰۲ مدرک کارشناسی و در سال ۲۰۰۵ کارشناسی ارشد خویش را در رشته Public Sphere (MAPS) کسب نمود.
ریشار ژرانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک نقاش و فعال چاپ سنگی و طراح ارمنی تبار اهل فرانسه بود. زندگی نامه. وی در ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۲۱ در سیواس به دنیا آمد و از آکادمی ژولیان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون شد. وی در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹ در سن ۹۸ سالگی در درگذشت.
باگرات گریگوریان (; – ) یک نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در سال ۱۹۳۹ در لنیناکان (گیومری فعلی) به دنیا آمد. از سال ۱۹۵۷ پس از حضور در کالج هنری پانوس تلمرزیان در نزد هنرمندان محلی همچون اچ. آنانیکیان و اس. میرزویان به فعالیت پرداخت. وی در بین سال های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۳ در کالج هنری در ایروان حضور یافت و در سال ۱۹۶۷ انستیتو هنرهای زیبا و دراماتیک ایروان مدرک کسب نمود. مهمترین نمایشگاه فردی وی در سال ۱۹۷۱ برگزار شد. نمایشگاه های انفرادی وی در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ در پاریس و لس آنجلس برگزار شد منجر به این شد که آثار وی به صورت وسیعی در سرتاسر اروپا، کانادا، روسیه، ایالات متحده و بیروت به نمایش درآید پس از مرگ وی چهل عدد از آثار وی در نگارخانه ملی ارمنستان در ایروان به نمایش گذاشته شد. آثار وی در نگارخانه ملی ارمنستان، موزه هنر مدرن ایروان و نگارخانه ترتیاکوف مسکو نگهداری می شود.
رگینا تادئوسی قازاریان (؛ – ) نقاش و چهره اجتماعی اهل ارمنستان بود. وی همچنین به عنوان نیکوکار و دوست یقیشه چارنتس که دست نوشته های وی را در زمان رژیم استالین حفظ نمود شناخته می شود زندگی نامه. وی در ۱۷ آوریل ۱۹۱۵ در ایروان در یک خانواده ارمنی از اهالی وان از نجات یافتگان نسل کشی ارمنی ها بودند و از مادری از اشراف خوراسانیانس که اهل ایروان بود به دنیا آمد وی در سال ۱۹۳۰ یقیشه چارنتس را ملاقات نمود. در سال ۱۹۳۷چارنتس از سلول زندان به صورت مخفیانه به همسرش ایزابلا خبر رساند که برای نوشته هایش تنها به خانواده دوستش رجینا قازاریان اعتماد کند و وی نیز آنها از نابودی محافظت کرد. پس از مرگ چارنتس رجینا قازاریان بسیاری از دست نوشته ها را پنهان کرد. به عنوان خلبان نظامی وی در جنگ جهانی دوم شرکت نمود. وی در سال ۱۹۵۱ انستیتو هنرهای زیبای ایروان را به پایان رسانید در سال ۲۰۰۹ پلاک یادبودی بر روی ساختمانی در شماره ۳۳ خیابان باقرامیان ایروان که رجینا قازاریان در بین سال های ۱۹۶۱ تا ۱۹۹۹ زندگی می کرد نصب گردید. نقاشی های قازاریان در موزه های مختلف ارمنستان از جمله نگارخانه ملی ارمنستان به نمایش گذاشته شده است وی از اعضای ات
حادیه نقاشان ارمنستان بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۶ نوامبر ۱۹۹۹ در سن ۸۴ سالگی در ایروان درگذشت.
ورویر گالستیان (؛ زاده – درگذشته ) یک نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. ورویر گالستیان در سال ۱۹۲۴ در ایروان، ارمنستان به دنیا آمد. در سال ۱۹۵۸ از کالج هنری پانوس ترلمزیان، ایروان فارغ التحصیل شد. از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۴ در انستیتو هنرهای زیبای ایروان تحصیل نمود. از سال ۱۹۶۲ وی در نمایشگاه های ارمنستان و خارج از ارمنستان: آرژانتین، پرتغال، فرانسه، آلمان، ایالات متحده آمریکا بعلاوه جمهوری های پیشین اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی شرکت نمود. نقاشی های خویش را در نگارخانه ملی ارمنستان، موزه هنرهای مدرن ایروان، نگارخانه ترتیاکوف مسکو، موزه هنرهای شرقی مسکو و در بسیاری مجموعه های شخصی به نمایش گذاشته شده است. ورویر گالستیان در سال ۱۹۹۶ در ایروان درگذشت.
زولیکا آلکساندری باژبوک-ملیکیان (؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان است. فعالیت هنری. آثار وی در روز ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۶ در کنار آثار پدرش به سه سرپرستی مارگاریتا خاچاتریان در نگارخانه ملی ارمستان به نمایش گذاشته شد. سبک نقاشی وی به صورت سنتی در آکادمی دولتی هنرهای تفلیس در گرجستان پیگیری می شود و حیاتی نو به هنرهای زیبای دهه ۱۹۷۰ به ارمغان آورد. سبک چند لایه و شاعرانه وی با روح تئاتری و عاشقانه تجسم شده است.
آنوش یغیازاریان (; ؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان استاد افتخاری دانشگاه دولتی پرورشی مسکو (۲۰۱۶) است. زندگی نامه. آنوش در ایروان ارمنستان در خانواده هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان و مدیر مدرسه ارمنی هنر بافندگی کاراپت یغیازاریان به دنیا آمد وی در بین سال های ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۰ در بخش گرافیک آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان تحصیل نموده است.
آرشاک سارگسیان (؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان است. زندگی نامه. آرشاک سارگسیان در لنیناکان، ارمنستان در خانواده هنرمند ارمنی، آرارات سارگسیان به دنیا آمد. پس از زمین لرزه ۱۹۸۸ ارمنستان وی به ایروان نقل مکان نمود. در سال ۱۹۹۸ از مرکز ملی زیبایی شناسی هنریک ایگیتیان. در سال تحصیلی ۲۰۰۲–۲۰۰۱ با مدرک کارشناسی ارشد از کالج سلطنتی پافوس، قبرس فارغ التحصیل شد. سارگسیان ورودی مسافران فرودگاه بین المللی زوارتنوتس طراحی نمود.
دِث یک شخصیت خیالی در کتاب های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. این شخصیت توسط نویسنده مارک فردریک و طراح جیم استرالین خلق شده است که برای اولین بار در شمارهٔ ۲۶ از مجموعه "کاپیتان مارول" (ژوئن ۱۹۷۳) حضور پیدا کرد. "دث" یکی از قدرتمندترین مخلوقات در دنیای مارول محسوب می شود، و دارای یکی از بالاترین وسعت های توانایی در کنار شخصیت هایی همچون اترنیتی، اینفینیتی و آبلیویئن در دنیای مارول است. او یک نهاد انتزاعی، مخلوقی نامیرا، تجسم تمام اشکال مرگ و پایان زندگی در جهان هستی و تقریباً قادری مطلق به شمار می رود که اغلب به شکل یک زن تصویر می شود. او به ندرت صحبت می کند و معمولاً خادم هایش به جای او سخنوری می کنند. او قدرت رهاسازی روح از جسم، و ارسال آن به مقصد نهایی خود را دارد و همچنین قادر به بازگردانی ارواح است (به شرط اینکه در اختیار دیگری نباشد).
زاره موتافیان (؛ – ) یک نقاش ارمنی-فرانسوی بود. زندگی نامه. وی در صامسون در ساحل دریای سیاه به دنیا آمد. وی تنها فرد خانواده اش بود که در نسل کشی ارمنی ها در سال ۱۹۱۵ نجات یافت. در سال ۱۹۲۷ در آکادمی هنری بررا نام نویسی کرد. در سال ۱۹۳۹ به پاریس نقل مکان نمود. وی پدر کلود موتافیان، تاریخ نگار می باشد. تحت تأثیر بونار، ماتیس و نقاشان پست امپرسیونیست وی آثار خویش را به طور منظم از دهه ۱۹۵۰ تا زمان مرگش در نمایشگاه های سراسر جهان در فرانسه، ایالات متحده آمریکا و اتحاد شوروی پیشین به نمایش می گذاشت. نقاشی های وی در مجموعه های خصوصی و بعلاوه نگارخانه ملی ایروان گردآوری آورده شده است. بعلاوه وی همچنین چندین مقاله و کتاب به زبان ارمنی دربارهٔ تاریخ نقاشی، زیبایی شناسی و مسائل مربوط به ارمنستان به رشته تحریر درآورده است که بیشتر آنها در مجموعه تحت عنوان کتاب فرانسوی-ارمنی Chant d'Arménie گردآوری شده است و در سال مرگش به چاپ رسید. آخرین نمایشگاه وی در روزهای ۵ تا ۲۵ مه ۲۰۱۳ در تالار شهر محله پنجم پاریس، جنب پانتئون برگزار شد.
مگرتیچ ناقاش (؛ زاده ۱۳۹۴ –درگذشته ۱۴۷۰) یک شاعر و نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی فرزند آراکیل و مانند پدرش مردی روحانی و پیشوای مذهبی شهر هامیت در ارمنستان غربی بود. وی علاوه بر سرودن شعر نقاش ماهری نیز بوده است. اشعار نقاش دارای مضامین مذهبی-اخلاقی-اجتماعی و نیز عاشقانه اش؛ و تنها گهگاه توجهٔ شاعر را پدیده های طبیعی به خود معطوف می دارند. در دوران حیات این شاعر در نتیجهٔ بروز جنگ های پی در پی میان دولت عثمانی با همسایگانش، مردم ارمنی ساکن در ارمنستان غربی دچار بی خانمانی و ناگریز از جلای وطن می شدند و همین پدیدهٔ تاریخی باعث گردید تا مگردیچ ناقاش درد بی خانمانی و دربدر و غربت مردم را در اشعار خود بازتاب دهد و در ادبیات ارمنی به عنوان اولین شاعری که از رنج غربت و دربدری و تبعید و مهاجرت سخن به میان می آورد شناخته شود. در دهه 1420، او به همراه تنها پسرش مسروپ به شهر آماد در بین النهرین نقل مکان کرد. در سال 1430، اسقف اعظم سیسیل، کاتولیک کوستاندین ششم واخکاتسی مگرتیچ را به عنوان اسقف منصوب کرد و در سال بعد، 1431، او به عنوان اسقف آمیدا و رهبر معنوی ارامنه بین النهرین منصوب کرد و در سال 1431 به عنوان اسق
ف عمید و رهبر معنوی بین النهرین منصوب شد. ناقاش با زبانی زنده و تصویری در اشعار تعمیمی و غنایی خود، آنچه را که در زندگی اجتماعی مفید و زیبا است ستوده و از آن جانبداری کرده و حرص و مال پرستی دولتمندان و سودجویی و نفرت ورزی به همنوع را به باد انتقاد و ملامت گرفته است.
آرسن پارویری پانوسیان (؛ – ) یک مجسمه ساز چلیپاسنگ، منبت کار و نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۷ سپتامبر ۱۹۴۰ در روستای آرگل در به دنیا آمد در شهرهای برمن، براونشوایگ، مسکو، و لیون سنگ های صلیبی (چلیپاسنگ های) وی یادبود قربانیان بیگناه نسل کشی ارمنی ها را جاودانه ساخته اند وی برندهٔ جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی در سال ۲۰۰۴ و نشان نرسس شورنالی در سال ۲۰۱۰ شده است. وی در ۷ ژوئن ۲۰۱۲ در سن ۷۱ سالگی در ایروان درگذشت.
استپان ساکلاریان (؛ ۱۸۹۹ – ۱۹۸۳) یک نقاش ارمنی تبار اهل بلغارستان بود که آثار در سبک های اکسپرسیونیسم هنر نوگرا بود. ابتدای زندگی. وی در سال ۱۸۹۹ در وارنا، بلغارستان به دنیا آمد و در سال ۱۹۱۱ به ایالات متحده آمریکا نقل مکان نمود. والدین وی از ارمنی های ترکیه بودند که به دلیل آزار و اذیت ارمنیان در ترکیه به بلغارستان گریخته بودند.
کارا مک کالو (زاده ۹ سپتامبر ۱۹۹۱) مدل و ملکه زیبایی اهل آمریکا است. او برنده ملکه زیبایی ایالات متحده آمریکا ۲۰۱۷ شد و به نمایندگی از آمریکا در مراسم دوشیزه جهان ۲۰۱۷ راه پیدا کرد و جز ۱۰ نفر برتر شد.
ینووک استپانی نازاریان (؛ زاده ۱۱ اکتبر ۱۸۶۸ – درگذشته ۱۸ نوامبر ۱۹۲۸) یک نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. ینووک نازاریان در کنستانتینوپل به دنیا آمد، جایی شروع به تحصیل خویش نمود. متعاقباً در ایتالیا در رشته هنری تحصیل نمود. سپس به ترکیه بازگشت و به عنوان نقاش و معلم به فعالیت پرداخت. آثار وی در این دوره عبارتنداز: یک نقاشی مجسم شده از پتروس آدامیان بازیگر در تابوتش در سال ۱۸۹۱ و مجموعه ای از چشم اندازهای تنگه بسفر. وی سرانجام از تفلیس و ارمنستان دیدن نمود جایی که در آنها زندگی کرد و نقاشی نمود. وی در سن ۶۰ سالگی در ایروان درگذشت. دو اثر از هنرمند در نگارخانه ملی ارمنستان نگهداری می شود.
کوریون گریگوری ناهاپتیان (؛ – ) یک نقاش، فیلسوف، جامعه شناس و کنشگر اجتماعی اهل ارمنستان-روسیه و از شرکت کنندگان نمایشگاه بولدوزر بود. وی عضو فدراسیون بین المللی نقاشان یونسکو بود. زندگی نامه. ناهاپتیان در روستای هاتسیک، نزدیکی لنیناکان، ارمنستان شوروی (گیومری ارمنستان کنونی) به دنیا آمد. در سال ۱۹۵۰، وی به مسکو نقل مکان نمود و در کارخانه ZiL مشغول به کار شد. ناهاپتیان مدرسه هنری را در لنیناکان و دانشکده هنری و صنعتی دانشگاه دولتی استروگانوف مسکو به پایان رسانید و وارد دوره تحصیلات تکمیلی VNIITE شد. در سال ۱۹۷۸ وی جنبش «20 Moscow painters» را بنیانگذاری نمود. در سال ۱۹۸۸ وی یکی از بنیانگذاران کمیته قره باغ مسکو شد. در سال ۱۹۹۹ ناهاپتیان در استادیوی خویش کشته شد و در گورستان ارامنه مسکو به خاک سپرده شد.
سورن سافاریان (؛ زادهٔ ) معروف به سافار (Սաֆար) یک نقاش اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲۶ مارس ۱۹۸۳ در ایروان در به دنیا آمد و در سال ۲۰۰۶ از دپارتمان نقاشی فرهنگستان دولتی هنرهای زیبای ایروان فارغ التحصیل گشت.
پانوس ترلمزیان (؛ – ) یک نقاش اهل ارمنستان بود. وی یکی از رهبران مقاومت وان در سال ۱۹۱۵ بود. زندگی نامه. وی در ۳ مارس ۱۸۶۵ در وان در ارمنستان غربی به دنیا آمد و در بین سال های ۱۸۹۹ تا ۱۹۰۴ در آکادمی ژولیان آموزش دید. پس از نسل کشی ارمنی ها وی در فرانسه، ایتالیا، اسپانیا و ایالات متحده آمریکا زندگی کرد. در سال ۱۹۲۸ پس از شورای شدن ارمنستان وی به ایروان بازگشت. وی همچنین برنده جوایزی نشان پرچم سرخ کار و هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۳۵) همچون شد. وی در ۳۰ آوریل ۱۹۴۱ در سن ۷۶ سالگی در ایروان درگذشت.
سفارت ارمنستان در قاهره ، نمایندگی دیپلماتیک جمهوری ارمنستان در قاهره پایتخت مصر می باشد که در شماره ۲۰ خیابان محمد مظهر، در منطقهٔ زَمالِک، قاهره واقع شده است. روابط دیپلماتیک بین دو کشور در سال ۱۹۹X برقرار شده است. هم اکنون هراچیا پولادیان مقام سفیر جمهوری ارمنستان در قاهره را عهده دار است.
تاکی کاردی فوق بطنی نوعی ضربان سریع و غیرطبیعی قلب ناشی از فعالیت الکتریکی نامناسب در دهلیزهاست. چهار نوع اصلی از این نوع تندتپشی وجود دارد که عبارتند از: فیبریلاسیون دهلیزی، تندتپشی فوق بطنی پاروکسیسمال یا حمله ای (PSVT)، فلوتر دهلیزی و سندرم ولف پارکینسون وایت (WPW). علائم ممکن است شامل تپش قلب احساس ضعف و تعریق تنگی نفس یا درد قفسه سینه است. این نوع از تندتپشی ها یا در دهلیز یا در گره دهلیزی-بطنی شروع می شوند. علت وقوع و ایجاد آن ها به دلیل می تواند باشد: ورود مجدد یا افزایش خودکار. نوع دیگر از تندتپشی که کاملاً با این نوع از متفاوت است، آریتمی بطنی است که در آن منشأ آریتمی در بطن بوده و از آنجا شروع می شود. تشخیص به طور معمول توسط نوار قلب (ECG)، الکتروکاردیوگرام دینامیک (هولتر مانیتور) و Event Monitor انجام می شود. آزمایش خون نیز برای رد کردن دیگر بیماری ها از قبیل پرکاری تیرویید یا اختلالات الکترولیتی ممکن است انجام شود. علائم و نشانه ها. علائم و نشانه ها می توانند به طور ناگهانی رخ داده و بدون درمان برطرف شوند. استرس، ورزش و احساسات می توانند در حالت عادی یا فیزیولوژیکی ضربان قلب را افزایش دهد اما همچن
ین می توانند به ندرت موجب ایجاد تندتپشی فوق بطنی شوند.
روح الله مولوی فیلم ساز و مستندساز اهل قم است. وی از اعضای انجمن سینمای جوانان ایران و انجمن فیلم کوتاه خانه سینما می باشد. آثار. وی تاکنون چهارده فیلم داستانی و مستند از جمله منور دختر مش قاسمعلی، ماسک، انتظار تلخ، سیگار شریکی، زندگی و دیگر هیچ، غریب تر از بهشت، انسان و آرزوهایش، ژئوپارک قشم، دره تندیس ها، قشم جزیره ناشناخته، دره ستاره ها، قلمرو سلطان و مادرانه را در کارنامه خود دارد.
جنگل ویلد نام منطقه ای است در جنوب شرقی انگلستان و از نظر موقعیت جغرافیایی میان یک دیواره گچ فرنگی در شمال منطقه ساوت دانز جنوبی قرار گرفته است. گستردگی این جنگل در بخش های ساسکس همپشر، کنت و ساری (انگلستان) است. جنگل ویلد دارای سه بخش جداگانه ماسه سنگی در ارتفاع بالا در مرکز جنگل، خاک رس در بخش پایینی و چمن زار که تا پیرامون منطقه شمالی و غربی جنگل ویلد کشیده شده است و بلندترین جایگاه های جنگل را دربرگرفته است. دشت ویلد در زمانی پوشیده از جنگل بود. نام اصلی آن در انگلیسی باستان درخت زار (انگلیسی:woodland) بوده است. این اصطلاح همچنان در مناطق روستایی و کشتزارهای دور افتاده که ویلد نامیده می شوند رایج است. ریشه شناسی. نام "Weald" برگرفته از زبان انگلیسی باستان به معنای "جنگل" (از ریشه آلمانی Wald) است. اینگونه می آید از یک ریشه ژرمنی از همان معنا و در خاستگاهش به زبان هند و اروپایی برمی گردد. ویلد در انگلیسی میانه از واژه wēld می آید که در روش املای اصلاح شده آن که توسط ویلیام لامبرد در سال ۱۵۷۶ انتشار یافت به صورت امروزی نوشته می شود.
کامپانیولو شرکت ایتالیایی سازندهٔ قطعات دوچرخه است و مقر آن در ویچنزا قرار دارد. قطعات معمولاً به صورت یک بسته سازماندهی می شوند و مجموعه ای نسبتاً کامل از قطعات مکانیکی دوچرخه هستند. بسته های سوپر رکورد، رکورد و کوروس پرچمدار محصولات کامپانیولو هستند که نمایان کنندهٔ تغییر اخیر به سوی تولید پیشران های ۱۱ سرعته هستند. کامپانیولو چرخ های آلومینیومی و کربنی نیز تولید می کند. تاریخچه. شرکت کامپانیولو توسط تولیو کامپانیولو بنیان گذاری شد و در سال ۱۹۳۳ کار خود را در کارگاهی در ویچنزا آغاز کرد. مؤسس آن در دههٔ ۱۹۲۰ در ایتالیا مسابقه می داد و ایده هایی در زمینه بهبود اجزای دوچرخه، از جمله سازوکار رهایی سریع، شانژمان و دندهٔ میله ای برای تعویض دنده داشت. تاکنون ۱۳۵ حق ثبت اختراع برای نوآوری های کامپانیولو در فناوری دوچرخه سازی ثبت شده است. کامپانیولو ساخت اجزای منیزیمی از جمله چرخ خودروهای ورزشی مانند آلفا رومئو، فراری، لامبورگینی و مازراتی را در پایان دههٔ ۱۹۵۰ آغاز کرد و در سال ۱۹۶۹ شاسی ماهواره های ناسا را ساخت. در سال ۱۹۶۳ ترمز دیسکی را برای موتوراسکوتر تلویزیونی اینوچنتی ساخت که نخستین وسیلهٔ نقلیهٔ دوچرخ دارای
چنین ترمزی بود. همچنین در دههٔ ۱۹۷۰ چرخ های مورد نیاز برای خودروهای فرمول یک فراری را تأمین می کرد. کامپانیولو با همکاری کلناگو اجزای سبک وزن برای دوچرخهٔ ادی مرکس ساخت تا به او در شکستن رکورد یک ساعت در سال ۱۹۷۲ کمک کند. پس از موفقیت های کامپانیولو در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، توسعهٔ دندهٔ ایندکسی و دستهٔ ترمز ترکیبی توسط شیمانو باعث عقب افتادن کامپانیولو شد. حمله ناموفق به سوی دوچرخه سواری کوهستان، تولید بیش از حد و بسته های سنگین اوکلید، سنتور و الیمپوس باعث نزول شرکت در آن سال ها شد. در آن زمان، بسته های گران قیمت رکورد او.آر. و ایکاروس ام تی بی به بازار راه یافتند و اعتبار کامپانیولو به عنوان برند دوچرخهٔ جاده محکم شد. در نتیجه در سال ۱۹۹۴ از تولید دوچرخه های کوهستان دست کشید. کامپانیولو در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ و آغاز دههٔ ۲۰۰۰ استفاده از قطعات فیبر کربن و تیتانیم را افزایش داد. در سال ۲۰۰۴ پیشران فشردهٔ کامل با زنجیرهای کوچکتر را معرفی کرد که دنده های پایین تری نسبت به پیشران های سنتی داشت. در سال ۲۰۰۸ نیز پیشران ۱۱ سرعته را برای بسته های رکورد، سوپر رکورد و کوروس ارائه کرد. همچنین نسخهٔ الکترونیکی پیشران خود را
منتشر کرده است. تمرکز کامپانیولو بر دوچرخه سواری جاده و دوچرخه سواری پیست است. تاکنون حامی مالی تیم های مختلفی در پروتور از جمله آستانه، موویستار، لوتو–سودال، کوفیدیس، کوئیک استپ فلورز و لامپره بوده است. همچنین در پیروزی های ادی مرکس تأثیر داشته است. نشان های تجاری. کامپانیولو از نشان های تجاری گوناگونی بهره برده است که شناخته شده ترین آن ها امضای کامپانیولو است و یک نشان دیگر، دستهٔ رهایی سریع است. لوگوی شرکت، چرخ بالدار است.
تور دوچرخه سواری گالیسیا مسابقهٔ سالانهٔ دوچرخه سواری است که در گالیسیای اسپانیا برگزار می شود. نخستین دورهٔ این تور در سال ۱۹۳۳ برگزار شد و در ۵۰ سال بعد، ۵ بار اجرا شد. در سال ۱۹۸۶ تبدیل به مسابقهٔ سالانه شد و آخرین دورهٔ آن در سال ۲۰۰۰ برگزار شد. در سال ۲۰۰۲ به عنوان مسابقهٔ آماتور به تقویم مسابقات دوچرخه سواری بازگشت. تاریخچه. نخستین دورهٔ تور گالیسیا در سال ۱۹۳۳ در ۷ مرحله برگزار شد و نخستین برندهٔ تور، سالوادور کاردونای اسپانیایی بود. دورهٔ دوم در سال ۱۹۳۵ در ۹ مرحله به انجام رسید و سپس به مدت ۱۰ سال برگزار نشد. دوباره در سال ۱۹۴۵ به جریان افتاد و سه دورهٔ متوالی تا سال ۱۹۴۷ برگزار شد. دوباره تا سال ۱۹۵۵ دچار توقف شد و در این سال، ششمین دورهٔ تور برگزار شد که امیلیو رودریگز توانست سومین قهرمانی خود را (پس از دوره های ۱۹۴۶ و ۱۹۴۷) به دست آورد. مجدداً برگزاری تور تا سال ۱۹۸۴ متوقف شد. از سال ۱۹۸۴ تا سال ۲۰۰۰، مسابقه به صورت منظم به انجام رسید و رکابزنان سرشناسی از جمله مارینو لخارتا (۱۹۸۸)، اندرو همستن (۱۹۹۳)، میگل ایندوراین (۱۹۹۵) و آبرائام اولانو (۱۹۹۶) فاتح آن شدند. از سال ۲۰۰۲ تاکنون تور گالیسیا برای
رکابزنان آماتور برگزار می شود. تا سال ۲۰۱۰ هر دورهٔ مسابقه در تاریخ متفاوتی برگزار می شد. از سال ۲۰۱۱ تور گالیسیا در دههٔ دوم ماه سپتامبر انجام می شود.
قرعه کشی روادید ژاپن در ایران به روند قرعه کشی هواپیمایی ملی ایران از میان متقاضیان روادید ژاپن در سال های ۱۳۶۹ و ۱۳۷۰ خورشیدی اشاره دارد. پس از پایان یافتن جنگ هشت ساله ایران و عراق و وخامت وضعیت اقتصاد و کار، شمار ایرانیانی که برای دوره ای موقت از کار با درآمد بهتر خواستار عزیمت به ژاپن بودند به شدت افزایش یافت. بسیاری از این متقاضیان از مردان بیکار اهل محلات جنوبی تهران ازجمله جوادیه، خانی آباد، شوش، خزانه و نازی آباد بودند. سال های ۶۹ و ۷۰ ایران ایر هفته ای دو بار به توکیو پرواز داشت. ژاپن در آن سال ها برای ورود ایرانیان ویزا نمی خواست. به همین دلیل روز به روز تعداد مردانی که از ایران برای کار به ژاپن می رفتند بیشتر می شد. با افزایش تعداد مسافران، ایران ایر یک بار سال ۶۹ در هتل شرایتون تهران و یک بار سال ۷۰ در ورزشگاه امجدیه بلیت ژاپن قرعه کشی کرد. در قرعه کشی امجدیه حدود ۴۰ هزار نفر جمعیت آمده بودند که از آن ۴۰هزار نفر، حدود ۸ هزار نفر بلیت گرفتند. در آن سال ها حدود ۳۰۰هزار نفر کارگر میهمان به ژاپن رفتند که گفته می شود حدود ۱۲۰هزار نفر از آن ها ایرانی بودند و شماری از آن ها با زنان ژاپنی ازدواج کرده و آن
جا مانده اند. در سال ۱۹۸۹ میلادی، ۱۷هزار و ۵۰ ایرانی برای کار به ژاپن رفتند اما این رقم در سال ۱۹۹۰ به ۳۲هزار و ۱۲۵ نفر رسید. آنطور که مطبوعات ژاپن در آن سال ها گزارش کرده اند، ۲۴هزار نفر از آن ها در زمان ورود به فرودگاه ناریتای ژاپن گفته اند که برای گردش و تماشا به ژاپن آمده اند. دربارهٔ تعداد ایرانیانی که هنوز در ژاپن مهاجر هستند، به دلیل مهاجرت های غیرقانونی، آمار دقیقی در دست نیست. تعداد این مهاجران حدود ۷ تا ۱۰هزار نفر تخمین زده می شود که یک پنجم سال های اول دهه ۷۰ است.
دوینگه لو (به هلندی: Dwingeloo) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در وسترفلد واقع شده است. دوینگه لو ۰٫۹۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۴۳۰ نفر جمعیت دارد.
دراونرفین (به هلندی: Drouwenerveen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در بورخر-ادورن واقع شده است. دراونرفین ۲۵۵ نفر جمعیت دارد.
ایکسترفین (به هلندی: Eexterveen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آ ان هونزه واقع شده است. ایکسترفین ۴۷۱ نفر جمعیت دارد.
ایکسترزاندفورت (به هلندی: Eexterzandvoort) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آ ان هونزه واقع شده است. ایکسترزاندفورت ۱۵۴ نفر جمعیت دارد.
اکسلو (به هلندی: Exloo) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در بورخر-ادورن واقع شده است. اکسلو ۱٬۷۶۷ نفر جمعیت دارد.
خیس بروخ (به هلندی: Geesbrug) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در کوفوردن واقع شده است. خیس بروخ ۷۲۰ نفر جمعیت دارد.
خاسلته (به هلندی: Gasselte) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آ ان هونزه واقع شده است. خاسلته ۱٬۶۲۱ نفر جمعیت دارد.
خارمینگه (به هلندی: Garminge) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در میدن-درنته واقع شده است. خارمینگه ۷۰ نفر جمعیت دارد.
نیه فین (به هلندی: Nijeveen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در مپل واقع شده است. نیه فین ۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۸۸۰ نفر جمعیت دارد.
نیووه دیپ (به هلندی: Nieuwediep) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آ ان هونزه واقع شده است. نیووه دیپ ۳۱۴ نفر جمعیت دارد.
خاسلترنی فینسه موند (به هلندی: Gasselternijveenschemond) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آ ان هونزه واقع شده است. خاسلترنی فینسه موند ۶۵۵ نفر جمعیت دارد.
خاسلتربورفینسه موند (به هلندی: Gasselterboerveenschemond) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آ ان هونزه واقع شده است. خاسلتربورفینسه موند ۴۰ نفر جمعیت دارد.
خاسلتربورفین (به هلندی: Gasselterboerveen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آ ان هونزه واقع شده است. خاسلتربورفین ۵۰ نفر جمعیت دارد.
خاسلترنی فین (به هلندی: Gasselternijveen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آ ان هونزه واقع شده است. خاسلترنی فین ۱٬۹۵۲ نفر جمعیت دارد.
ایکسترفینسه کانال (به هلندی: Eexterveenschekanaal) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آ ان هونزه واقع شده است. ایکسترفینسه کانال ۲۲۷ نفر جمعیت دارد.
تینده فین (به هلندی: Tiendeveen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در هوخه فین واقع شده است. تینده فین ۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
اسمیلده (به هلندی: Smilde) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در میدن-درنته واقع شده است.
دیفربروخ (به هلندی: Dieverbrug) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در وسترفلد واقع شده است. دیفربروخ ۲۶۰ نفر جمعیت دارد.
اسخونلو (به هلندی: Schoonloo) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آ ان هونزه واقع شده است. اسخونلو ۲۵۹ نفر جمعیت دارد.
اسخیمه لاری (به هلندی: Schimmelarij) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در درنته واقع شده است.
اسخیپ بورخ (به هلندی: Schipborg) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آ ان هونزه واقع شده است. اسخیپ بورخ ۶۱۸ نفر جمعیت دارد.
سانده بور (به هلندی: Sandebuur) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نوردن فلد واقع شده است. سانده بور ۲۳ نفر جمعیت دارد.