Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هاربینجر با نام اصلی لایلا مایکلز، یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی سی کامیکس است. شخصیت "هاربینجر" توسط نویسنده مارو وولفمن و طراح جرج پرز خلق شده است که برای اولین بار در شمارهٔ ۲ از نخستین نسخه مجموعه "تایتان های نوجوان جدید" (ژوئیه ۱۹۸۳) حضور پیدا کرد. هاربینجر نقش دستیار شخصیت مانیتور، مخلوقی ماورای ابعاد را ایفا می کند، که از او برای جمع آوری و ثبت اطلاعات دربارهٔ موجودات ابرقدرت در سراسر گیتی/مولتیورس برای مقابله با آنتی-مانیتور استفاده می کند. هاربینجر به عنوان یک شخصیت دوره ای در مجموعه های تلویزیونی شبکهٔ سی دابلیو شامل "ارو" و "فلش"، با نقش آفرینی آدری مری اندرسون ظاهر شد. همچنین لایلا مایکلز در فیلم "" (۲۰۱۰) با صداپیشگی ریچل کوئنتنس حضور دارد. زندگینامه ساختگی شخصیت. لایلا به عنوان دختری جوان و یتیم توسط مانیتور در وسط اقیانوس اطلس و چسبیده به لاشهٔ شناور کشتی تخریب شده پیدا شد. او که در حال اسکن کره زمین، برای فراهم سازی دفاعی جهان در برابر رخدادی با عنوان بحران در زمین های بی نهایت بود، کشتی اش به موجب طوفانی شدید غرق شد. این دختر جوان توسط مانیتور نجات پیدا
کرد و به ماهوارهٔ مرموز او آورده شد. مانیتور لایلا را به عنوان دستیارش بزرگ کرده و آموزش داد و این کودک زاده زمین به مدت بیست سال سوار بر ماهوارهٔ او به سر برد، که در سراسر این جهان و جهان های دیگر، در زمان گذشته، حال و آینده های دور دست در حال حرکت بود. در طول سال های سفر، لایلا دریافت که او قرار است با گرد آوردن جنگجویانی با قدرت های ابر انسانی برای مانیتور به منظور نبرد نهایی در برابر شخصیت شیطانی آنتی-مانیتور، به او کمک کند. بدین منظور، لایلا به محفظه ای ویژه شبیه به زِهدان وارد می شد که به او قدرت های زیادی اعطا می کرد که از بزرگ ترین این قدرت ها می توان به توانایی تکثیر خویش به تعداد مورد نیاز اشاره کرد. در این روند بدن اصلی لایلا در دستگاه ویژهٔ مانیتور باقی می ماند و نسخه های تکثیر شده در مجموع خود را با نام "هاربینجر" خطاب می نمودند. پس از بحران و مرگ مانیتور، هاربینجر نقش بسزایی در رویدادهای هزاره و همچنین به عنوان یکی از اعضای گروه نگهبانان جدید (که اکنون از بین رفته) ایفا کرد. مدتی بعد توسط آمازون های جزیرهٔ تمیسکیرا، به هاربینجر پیشنهاد عضویت و تبدیل به مورخ رسمی آن ها داده شد. در طی این زمان او
همچنین سوپرگرل را ملاقات کرد و با او دوست شد. او زمانی که دارک ساید فرمان حملهٔ مخلوقاتی شبیه به دومزدی را به سواحل تمیسکیرا داد، در تلاشی ناموفق برای نجات سوپرگرل بدست زنان فیوری کشته شد. اما مجدداً در کمیک های «تاریکترین شب» حضور پیدا کرد.
موزه ملی سودان یک موزه ملی در سودان که در سال ۱۹۷۱ میلادی تأسیس شده است.این ساختمان دو طبقه در ۱۹۵۵ ساخته شد.این موزه شامل بزرگترین و مهم ترین مجموعه باستان شناسی در کشور سودان است. این موزه دارای نمایشگاهی از مبدأ تاریخ سودان مانند پادشاهی کوش و مصر باستان می باشد. موزه ملی سودان در خارطوم و موزه باستان شناسی جبل بارکال با بودجه قابل ملاحظه ای به میزان ۲۳۰٬۰۰۰ دلار توسط آمریکا تحت یک پروژه آزمایشی یونسکو بازسازی شد.
برای ملکه و کشور فیلمی محصول سال ۱۹۸۸ و به کارگردانی مارتین استلمن است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنزل واشینگتن، جرج بیکر، آماندا ردمن، دوریان هیلی، جف فرانسیس، بروس پین، گراهام مک تاویش، فرانک هارپر و کن استات ایفای نقش کرده اند.
پژو دی ام ای یک کامیون سبک است که طی سال های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۸ توسط پژو ساخته می شده است. این اولین وسیله نقلیه تجاری پژو با کابین جلو بود که در آن راننده سمت راست می نشست. این خودرو به گونه ای طراحی شده بود تا به راننده حداکثر دید را به جاده بدهد، اما این به این معنی بود که راننده کابین را با موتور سهیم می شد. این کامیون سبک پژو به خاطر اینکه محور عقب بود نمی توانست یک سطح بار مسطح نزدیک به زمین را فراهم کند، خصوصیتی که در خودروهای محور جلو نظیر ون سبک سیتروئن تی یوبی فراهم شده بود. در طول اولین سال های تولید دی ام ای، فرانسه تحت اشغال آلمان بود و از ۱۱٬۰۴۵ کامیون تولید شده، توسط ارتش آلمان استفاده شد.
تاریخ نگاری کلاسیک شرح و ثبت وقایع تاریخی بدون نقد و بررسی و مداقه می باشد. تاریخ نگاری کلاسیک دارای شاخص هایی می باشد که آن را از سایر تاریخ نگاری ها متمایز می کند این شاخصه ها عبارت اند از: تقدیرگرایی، سنت گرایی، سلطنت طلبی، دین سالاری تملق گویی و چاپلوسی سبک نگارشی تاریخ نگاری کلاسیک ادبیات محور است؛ تاریخ نویسان کلاسیک عموماً اثر خود را از کلمات پیچیده و آرایه ادبی پر می کنند تا میزان باسوادی خود را به دیگران نشان دهند و نزد طبقه آریستوکرات از شأن و مرتبه بالایی برخوردار گردند. مکاتب تاریخ نگاری کلاسیک. وقایع نگاری عملی است که توسط وقایع نگار انجام می شود. وقایع نگار کسی است که تنها به ذکر رویدادهای تاریخ می پردازد. تاریخ نگاری تبیینی نوعی تاریخ نگاری است مورخ علاوه بر ذکر وقایع به علت آنها می پردازد و مورخ در این تاریخ نگاری به قانون علیت و قانون سنخیت توجه خاصی دارد. تفاوت این تاریخ نگاری با تاریخ نگاری های پسین خود این است که مورخ به کندوکاو دربارهٔ عوامل مؤثر خارجی نمی پردازد. اولین مورخی که تاریخ را به قلمرو علم و فلسفه نزدیک کرد توسیدید بود و این مسئله را تاریخ جنگ های پلوپونزی نشان داد. گونه های تا
ریخ نگاری کلاسیک در جهان. تاریخ نگاری مصری. تاریخ نگاری مصری یک نوع وقایع نگاری صرف از سرنوشت فراعنه و سلسله مصری به تحریر درمی آمد. مبدأ تاریخ نگاری مصر مشخص نیست پژوهندگان مدرن تاریخ آغاز تاریخ نگاری مصری را از سال ۲۵۰۰ ق. م آغاز شده است. تاریخ نگاری مصری در عهد تحوتموس سوم به شکل وطن پرستانه و مدون درآمد. مری تخونی. نوشتار اصلی: مان تو آنچه از تاریخ نگاری مصری به دست ما رسیده است ما می توانینم از کتاب مری تخونی یاد کنیم موضوع ای کتاب تاریخ مصر در عهد بطلمیوس اول است. وی تاریخ مصر را به سه بخش ۱- تاریخ عهدباستان ۲- تاریخ عهد میانی ۳-تاریخ عهد نوین تقسیم می کند. تاریخ نگاری یونان. تاریخ نگاری یونان به تلاش های یونانیان برای پیگیری و ثبت تاریخ اشاره دارد. تا پیش از سدهٔ پنجم پیش از میلاد، از نظر تاریخ نگاری و ثبت وقایع، یونانیان فقط اشعار حماسی و سرودهای اساطیری را می شناختند و با نگارش وقایع و رویدادها، سالنامهٔ حوادث و جدول وقایع آشنا نبودند و اساساً در این دوره یونانیان خط نداشتند.ظاهراً نخستین فردی که به بررسی انتقادی تاریخ یونان پرداخت و سعی کرد تاریخ را از اسطوره جدا کند، هکاته بود. وی در کتابی تحت عنوا
ن "شجره نامه ها"، سرگذشت خدایان و قهرمانان یونان را به ترتیب تاریخ توضیح داده است. هرچند او در این اثر نسل خود را بعد از ۱۶ نسل به یک موجود خداگونه می رساند، اما سعی داشته روایتی واقع بینانه از اساطیر ارائه دهد. در سدهٔ پنجم پیش از میلاد، در دوره ای که به عصر طلایی یونان مشهور است، شعر و درام به اوج کمال خود رسیده بود و نثر نیز رواج تمام داشت، سخنرانی، که بر اثر دموکراسی و نظام قضایی رونق یافته بود، یکی از مهم ترین عناصر فرهنگ یونان شد و با شور و شوق تمام مورد توجه قرار گرفت. یونانی ها احتمالاً تفاوت بین تاریخ و شعر حماسی را دریافته بودند و برای تاریخ دو مشخصه قائل بودند: تاریخ به نثر است ولی شعر حماسی منظوم است و دیگر اینکه تاریخ واقعیت های گذشته را از تصورات و خیالات پیشین جدا می کند. در سال ۴۶۶ پیش از میلاد، کوراکس سیراکوزی رساله ای نوشت به نام "هنر کلمات" و قصدش راهنمایی کسانی بود که می خواستند در مجامع و محاکم سخن بگویند. گورگیاس این فن را به آتنیان آموخت و آنتیفون شیوهٔ آراستهٔ گورگیاس را در خطابه ها و رسالات خود به کار می برد و با آن جبههٔ اولیگارشیک را تقویت می کرد. با ظهور لوسیاس، فن خطابه صورتی زنده
تر و طبیعی تر به خود گرفت؛ ولی فقط سیاستمداران بزرگی چون تمیستوکل و پریکلس بودند که سخنرانی را از تصنع پاک ساختند و تأثیر آن را با سادگی و بی پیرایگی آشکار داشتند. سوفسطاییان این سلاح را چنان تیز و نافذ ساختند و شاگردان شان چنان در به کار بردن آن ورزیده شدند که چون اولیگارش ها در ۴۰۴ پیش از میلاد قدرت را به دست آوردند، آموزش این فن را یک سره ممنوع داشتند. نثر دورهٔ پریکلس به تاریخ نویسی رونق و اهمیت بخشید و در این دوران بود که تحقیق در اعصار گذشته رواج یافت و به محل و مقام انسان در سیر زمان آگاهانه توجه شد.هرودوت با نگارش "تواریخ"، تاریخ نویسی یونانی را آغاز کرد و آغازکنندهٔ راهی بود که بعدها نویسندگانی چون توسیدید، کسنوفون، دموستن، افلاطون و ارسطو که اکثر آنان اهل آتن بودند، آن را ادامه دادند. تمرکز تاریخ نویسی یونانی بیش تر به تاریخ سیاسی، نظامی و دیپلماتیک محدود می شد و تاریخ اجتماعی و سیاسی را نادیده می گرفت. تاریخ نگاری اسلام. نوشتار اصلی: تاریخ نگاری مسلمانان تاریخ نگاری دوران آغازین اسلام شامل فعالیتهای مربوط به بررسی منابع اولیه تاریخی موجود در رابطه با حوادث و رویدادهای سده های نخستین اسلامی و البته
بررسی انتقادی این منابع اولیه می شود. منظور از منابع اطلاعاتی و تاریخی اولیه، قرآن، حدیث، سیره و متون و نوشتارهای آغازین و متقدم دیگر مانند آنهاست. مطالعه انتقادی منابع مشتمل بر دو رویکرد کلی است. نخست رویکرد درون تمدنی که طی سده ها توسط دانشمندان مسلمان جهت شناخت و بررسی منابع انجام شده است و شامل دانش تفسیر قرآن، علم حدیث و روش ها و طرق بررسی منابع تاریخی می شود. دوم، رویکرد برون تمدنی است که طی سه سده اخیر توسط شرق شناسان شکل گرفته است.
آگورا محلی در یونان باستان بود و می تواند به موارد زیر نیز اشاره کند:
تلرین یا "لیندالامبه" یکی از زبان های فراساختهٔ جی. آر. آر. تالکین است که در دنیای خیالی آردا که معمولاً با نام سرزمین میانی به آن اشاره می شود، صحبت می شود. تلرین زبان الف ها در جریان سفر بزرگ است. از مشتقات زبان تلرین، زبان تلری والینور، زبان سینداری و چند مورد زبان ناندورین است. زبان تلری والینور تأثیر گرفته و نزدیک به زبان کوئنیای نولدورین است. در کل این زبان ها بسیار به هم نزدیکند.
روغن جوجوبا مایع تولید شده در دانه گیاه "سیموندزیا کینانسیس" (جوجوبا) است، درختچه ای که بومی جنوب آریزونا، جنوب کالیفرنیا، و شمال غرب مکزیک است. تا حدود ۵۰٪ از وزن دانه جوجوبا برای روغن آن است. اصطلاحات «روغن جوجوبا» و «موم جوجوبا» اغلب به جای یکدیگر استفاده می شود زیرا به طور بصری موم همراه با روغن به نظر می رسد، اما به عنوان یک موم آن تقریباً به طور کامل (~۹۷٪) از تک استرهای اسیدهای چرب با زنجیره بلند و الکل ها، همراه با تنها بخش کوچکی از تری گلیسرید استرها تشکیل شده است. این ترکیب ماندگاری بالا و مقاومت فوق العاده ای را در دماهای بالا، در مقایسه با روغن های گیاهی دارد. خواص شیمیایی. اسیدهای چرب موجود در روغن جوجوبا
الف ها در داستان های جی. آر. آر. تالکین موجوداتی خیالی اند که در سرزمین میانی زندگی می کنند. در داستان های هابیت، سیلماریلیون، افسانه های ناتمام، تاریخ سرزمین میانی و ارباب حلقه ها دربارهٔ آنها سخن به میان آمده است. نامهای الف ها در زبان های کوئنیا، نولدور، سینداری و گولدوگرین معنی دارد. آ. آنائیره در زبان کوئنیا به معنی «مقدس ترین» است. نام آنائیره تنها در "تاریخ سرزمین میانی" آورده شده است. ا. موهای ائارون طلایی مانند «نور ستارگان» است. پسرش فین رود «عشق به دریا و رؤیا سرزمین هایی که هرگز دیده نشده اند» را از او به ارث برده است. ائارون به معنی «دوشیزهٔ دریا» است.
«شیخ صَنعان» یا سمعان عنوان داستانی از عطار نیشابوری است. «شیخ صنعان» طولانی ترین و شیرین ترین حکایت کتاب منطق الطیر است. داستان های فراوانی با موضوع و پی رنگ های کمابیش مشابه (دلبستگی پارسا مردی به دختری ترسا) در ادبیات فارسی آمده است. در تحفه الملوک و رساله ای بی نام، نام کامل او عبدالرّزاق صنعانی آمده است. داستان شیخ صنعان. صنعان، پیری صاحب کمال و پیشوای مردم زمانه خویش بود. او قریب پنجاه سال در کعبه اقامت داشت و هرکس به حلقهٔ ارادت او درمی آمد از ریاضت و عبادت نمی آسود. وی خود نیز هیچ سنّتی را فرونمی گذاشت و نماز و روزه بی حد به جا می آورد. او حدود پنجاه بار حج کرده و در کشف اسرار معنوی به مقام کرامت رسیده بود. وی چند شب پیاپی خواب می بیند که مقیم روم شده و بر یک بت سجده می کند. او با مریدانش به روم سفر می کند و در آنجا دختری ترسایی (مسیحی) را می بیند و عاشق او می شود. وی بیش از یک ماه برای وصال دختر عجز و لابه می کند. دختر برای شیخ چهار شرط می گذارد: سجده کردن بر بت، سوزاندن قرآن، نوشیدن خمر و دست شستن از ایمان صنعان علاوه بر اجرای این شروط، یکسال نیز به جای کابین دختر برای او خوکبانی می کند. مریدان از ب
ازگشت او ناامید می شوند و به دیار خود بازمی گردند. یکی از مریدان که در سفر با وی نبوده به امید بازگشت او به روم سفر می کند و در آنجا ۴۰ روز برای وی به دعا و تضرع می نشیند. سرانجام پیامبر اسلام را در خواب می بیند و مژده بازگشت او را می گیرد. صنعان، سرانجام از قید عشق دختر آزاد می شود و این بار با خوابی که دختر می بیند؛ دختر، عاشق او می شود و با او به دیارش می رود و مسلمان می شود. دختر در خواب می بیند که آفتاب به کنارش افتاده و به او می گوید با شیخ روان شو. دربارهٔ شعر. عطار نیشابوری این داستان را در قالب مثنوی و در ۴۰۹ بیت سروده است. حکایت شیخ صنعان با این بیت ها آغاز می شود: نمونه ای از شعر. مطلع شعر این گونه است:
تاز-مانیا () یک بازی ویدئویی در ژانرهای اکشن و ماجراجویی است که توسط سگا در سال ۱۹۹۲ برای کنسول سگا مگا درایو عرضه شد و بعداً توسط شرکت های دیگر، با اعمال تغییراتی در بازی، برای چند کنسول دیگر شامل سوپر نینتندو و گیم بوی منتشر شد. این بازی براساس مجموعه انیمیشنی به همین نام ساخته شد و شخصیت اصلی آن یک شیطان تاسمانی است که "تاز" نام دارد. توسعه. این بازی توسط استودیو کوچک Recreational Brainware ساخته شد که تنها دو برنامه نویس داشت و در سن فرانسیسکو مستقر بود. یک دنباله برای این بازی با عنوان تاز در فرار از مریخ توسط شرکت سگا توسعه و بین سال های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷ برای سه پلت فرم سگا مگا درایو، سگا مستر سیستم و سگا گیم گیر انتشار یافت که در طراحی و ساختار مشابه با این بازی، ولی بی ارتباط با مجموعه انیمیشن تاز-مانیا است.
بازیکن دو و میدانی سال جهان () جایزه ای است که هر سال به بهترین بازیکن دو و میدانی جهان توسط اتحادیه بین المللی فدراسیون های دو و میدانی داده می شود. این جایزه از سال ۱۹۸۸ تاکنون به ورزشکاران برتر مرد و زن اهدا می شود.
تانوما اوکیتسوگو ; ( – ) یک سیاستمدار اهل ژاپن بود. یک کاخ دار ("سوباشو") و یک مشاور ارشد («روجو») شوگون از شوگون سالاری توکوگاوا توکوگاوا ایه هارو، در دوره ادو ژاپن بود. تانوما و پسرش قدرت فوق العاده ای به ویژه در ۱۴ سال آخر سلطنت شوگون ایه هارو اعمال کردند. او به خاطر اصلاحات اقتصادی دوران تنمی و فساد گسترده شهرت دارد. او همچنین یک «دایمیو» از دامنه ساگارا بود. تانوما از عنوان تانوما نو کامی Tonomo-no-kami استفاده می کرد.
هیجی کاتا توشیزو ؛( – ) از اعضای شینسنگومی بود که از شوگون سالاری توکوگاوا حمایت می کرد. هیجیکاتا توشیزو به دلیل شخصیت سخت گیرش به عنوان «معاون فرمانده شیطانی» شناخته می شد و سربازان دیگر از او می ترسیدند. با این حال، این دستاورد او بود که نام شینسنگومی را در سراسر کشور به عنوان فرمانده استراتژیک و تاکتیکی واقعی این واحد مطرح کرد. حتی پس از نابودی شوگون سالاری، فلسفه او مبنی بر زیستن به سبک سامورایی تا لحظه مرگش، همچنان از اعصار فراتر می رود. حتی امروزه، پیروان بسیارش همچنان محل مرگ او در هاکوداته را گرامی می دارند. او در سن ۳۵ سالگی در ۱۱ مه ۱۸۶۹، در طول نبرد گوریوکاکو (نبرد هاکوداته) در طول جنگ بوشین درگذشت. معرفی شینسنگومی. ایجیکاتا توشیزو، در خانواده های کشاورز در تاما، بوشو (توکیوی امروزی) که تحت کنترل مستقیم شوگون سالاری ادو بود، به دنیا آمد و در کودکی به «باراگاکی» یا «پسر قلدر» معروف بود. از آنجایی که او و کوندو ایسامی در منطقه ای که مستقیماً تحت کنترل شوگون سالاری بود (تنریو) متولد شده بودند، این دو پسر حس احترام ویژه ای به شوگون سالاری و شوگون داشتند و آرزوی سامورایی شدن را در سر می پروراندند. آنها
با تکیه بر مهارت های شمشیرزنی خود، داوطلب شدند تا به روشیگومی بپیوندند، گروهی که مأموریت آنها محافظت از توکوگاوا ایه موچی، چهاردهمین شوگون شوگون سالاری ادو، به همراه دیگر شاگردان دوجوی تننن ریشین-ریو، شیئیکان، به رهبری کوندو ایسامی بود. به رهبری کیوکاوا هاچیرو، که پیشنهاد تشکیل این گروه را داده بود، روشی-گومی به کیوتو رسید، اما به محض ورود به کیوتو، کیوکاوا هاچیرو به آنها گفت که نباید به عنوان نگهبان شوگون خدمت کنند، بلکه باید مستقیماً تحت فرمان دربار امپراتوری سرباز شوند و از سونو جوی (احترام به امپراتور و اخراج بربرها) حمایت کرد. کوندو و هیجیکاتا، گروه سامورایی های شیئیکان که عمیقاً به شوگون وفادار بودند، و گروه میتو رونین ها به رهبری سریزاوا کامو، که احساس می کردند نمی توانند علیه سیاست شوگون سالاری مبنی بر کشورگشایی شورش کنند، از جناح کیوکاوا هاچیرو جدا شدند و به عنوان میبو روشی-گومی، دادخواستی را به شوگوشوکوی کیوتو ارائه دادند تا در کیوتو بمانند و تحت سرپرستی شوگوشوکوی کیوتو قرار گرفتند. در سال ۱۸۶۲، شوگون سالاری، کیوتو شوگوشوکو (محافظ کیوتو) را برای حفظ نظم دولتی و عمومی تأسیس کرد و ماتسودایرا کاتاموری،
ارباب آیزو، را به عنوان دفتر مرکزی آن منصوب کرد. معبد کورودانی کونکای-کومیوجی (شهر کیوتو، استان کیوتو) دفتر مرکزی آن بود. بعدها، در سال ۱۸۶۳، زمانی که ائتلاف امپراتوری-شوگون سالاری، با محوریت خاندان های ساتسوما و آیزو، جناح سوننو جوئی را در کیوتو از بین برد، او به خاطر کارش در کودتای ۱۸ آگوست بونکیو ۳ (۱۸۶۳) مورد تقدیر قرار گرفت و توسط خاندان آیزو به شینسنگومی منصوب و به او دستور داده شد تا پلیس شهر را بر عهده بگیرد. ماه بعد، او جناح سریزاوا کامو را که مدت ها به خاطر مشکلات رفتاری اش، از جمله دزدی و نزاع شناخته شده بود، پاکسازی کرد و شینسنگومی با جدیت شروع به حرکت کرد. اعضای این گروه شامل کوندو ایسامی، رئیس دفتر، هیجیکاتا توشیزو، دوست دوران کودکی و معاون رئیس، و اوکیتا سوجی، که برادر کوچکتر آن دو بود و در کودکی در شیئیکان رها شده بود، و همچنین سایر اعضای شیئیکان، از جمله یامانامی کیسوکه، ناگاکورا شینپاچی، هارادا سانوسوکه، تودو هیسوکه و اینوئه گنزابورو بودند. پس از اینکه شینسنگومی کاملاً به قدرت رسید، برای حفظ نظم در کیوتو، سامورایی های رونین طرفدار سوننو جوئی را سرکوب کرد. با این حال، چهار سال پس از تشکیل آن
ها، در سال ۱۸۶۷، اصلاحات میجی رخ داد و شوگون سالاری منحل شد و اوضاع برعکس شد و این گروه با نیروهای شوگون سالاری سابق به سمت شمال حرکت کردند. همان طور که از یک نبرد به نبرد دیگر می رفتند، متحمل مرگ و جدایی بسیاری از رفقای خود شدند و سرانجام به هاکوداته رسیدند، جایی که شینسنگومی تسلیم شد و به پایان خود رسید. قبل از ورود به شینسنگومی. هیجیکاتا برای امرار معاش در حین تمرین کنجوتسو، در حومه شهر سفر می کرد و داروی گیاهی خاصی را که توسط خانواده اش تولید شده بود، می فروخت. این دارو انواع بیماری ها، از جمله کوفتگی هایی مانند کوفتگی های ناشی از شمشیر تمرینی چوبی سخت را درمان می کرد. اشتیاق هیجیکاتا به شمشیربازی آنقدر زیاد بود که همیشه تجهیزات شمشیربازی خود را همراه داشت و به گفته کان شیموساوا، «در طول مسیر در هر دوجوی شایسته ای توقف می کرد تا مودبانه درخواست آموزش کند. اما در آن زمان، او چهره ای مهربان مانند چهره یک زن داشت. اگرچه در آینده، نگرش او به خودبزرگ بینی تبدیل می شد، اما از آنجایی که هنوز هوشمندانه جذاب بود، همه با او با مهربانی رفتار می کردند.» جنگ بوشین. هنگامی که شوگون سالاری توکوگاوا به دلیل احیای حکومت ا
مپراتوری فروپاشید، جنگ بوشین آغاز شد. ارتش سابق شوگون سالاری، که شینسنگومی به آن تعلق داشت، توسط توپ ها و توپ های به سبک غربی نیروهای دولتی جدید مغلوب شد و به آنها فهماند که عصر شمشیر و نیزه به پایان رسیده است. کوندو ایسامی اعدام شد، اوکیتا سوجی بر اثر سل درگذشت و دیگر رفقا یکی پس از دیگری از دست رفتند، اما هیجیکاتا توشیزو به همراه اعضای باقی مانده سپاه و ارتش سابق شوگون سالاری به مبارزه شجاعانه ادامه داد. پس از پیوستن به معاون دریاسالار نیروی دریایی سابق شوگون سالار، انوموتو تاکه آکی، او به ازو رفت و در گوریوکاکو علیه نیروهای دولتی جدید جنگید. در طول این نبرد، هیجیکاتا توشیزو از ناحیه شکم مورد اصابت گلوله قرار گرفت و درگذشت.
شیمازو ناری آکیرا ; ( – ) یک سیاستمدار اهل ژاپن و بیست و هشتمین رهبر خاندان شیمازو وی پسر ارشد شیمازو ناری اوکی بود. برادر کوچکتر وی شیمازو هیسامیتسو بود. مادر وی ایوهیمه دختر ایکدا هارومیچی بود. پس از وی پسر برادر وی شیمازو تادایوشی رهبر خاندان شیمازو شد اما در اصل قدرت در دست پدر وی شیمازو هیسامیتسو بود.
تاکاسوگی شین ساکو ;( – ) یک سامورایی اهل قلمروی چوشو ژاپن بود که به طور قابل توجهی به اصلاحات میجی کمک کرد. وی از چندین نام مستعار برای مخفی کردن فعالیت هایش از شوگونسالاری توکوگاوا استفاده می کرد. یکی از پیشروان پذیرش شیوه های نظامی غربی شین ساکو بود. زمینه. هنگامی که شوگون سالاری توکوگاوا وارد آخرین دههٔ حکمرایی خود شد. مردان قلمروی چوشو که نسبت به شوگون سالاری پرخاشگرتر و دشمن تر از همه گروه های دیگر بودند دسیسه و توطئه و سرکشی های شدیدی را علیه شوگون سالاری آغاز کردند. پس از آن شوگون سالاری به موجب فرمان امپراتور کومی آنان را از پایتخت اخراج کرد و ارباب این قلمرو را مغضوب و مجبور کرد که به مدت یکسال داوطلبانه در حبس خانگی باشد. موری تاکاچیکا ارباب یا دایمیوی قلمروی چوشو چون متوجه شد سرسختی روزافزون مردان قلمرویش به زودی خشم مسلحانهٔ شوگون سالاری یا باکوفو را برخواهد انگیخت، مصمم شد که تجدید سازمان ارتش خود را به تاکاسوگی شینساکو که در آن زمان ۲۵ سال داشت بسپارد. شین ساکو یک سامورایی بود که در سال ۱۸۶۲ با یک هیئت ژاپنی به شانگهای رفت و آنچه را بر او اثر گذاشت در دفتر یادداشت های روزانه خود نوشت. این تأثیره
ا از هوشیاری بسیار نسبت به آثار جهانگشایی در چین حکایت می کند. تشکیل کی هی تای. تاکاسوگی شینساکو در ادو زیر دست استادان ژاپنی زبان هلندی آموخته و مهارت قابل توجهی در زمینه توپخانه و علوم نظامی غربی به دست آورده یود. وی نیز به مانند دیگر افراد سامورایی اهل چوشو از هواخواهان سرسخت جنبش سوننو جوئی به معنای «امپراتور را گرامی دان، بیگانه وحشی را بیرون ران» بود. تاکاسوگی شینساکو با اجازه ارباب خود بلافاصله دست به تشکیل واحدهایی لشکری زد به نام کی هی تای، به معنی «لشکریان غافلگیری» که شرکت در آن مشروط به داشتن هیچ وضع اجتماعی خاصی نبود. مرگ. تاکاسوگی شینساکو در تاریخ ۱۷ مه ۱۸۶۷ از بیماری سل فوت کرد، و هدایت شبه نظامیان کی هی تای پس از آن توسط یاماگاتا آریتومو انجام شد. شبه نظامیان کی هی تای نقش مهمی در جنگ بوشین ایفا کردند، که در نهایت منجر به اصلاحات میجی شد.
گوتو شینپی ; ( – ) یک سیاست مدار، وزیر اهل ژاپن بود.
شرکت مادرتخصصی عمران شهرهای جدید، یکی از شرکت های تابعهٔ وزارت راه و شهرسازی است. طبق قانون، مدیرعامل این شرکت به دلیل اهمیت و وسعت فعالیت ها به عهده یکی از معاونان وزیر راه و شهرسازی است که همزمان رئیس هیئت مدیره شرکت می باشد. از مهم ترین فعالیت های این شرکت تاکنون ایجاد ۲۳ شهر جدید (مانند شهر جدید پردیس، شهر جدید پرند و …) و طرح مسکن مهر و طرحهای نهضت ملی مسکن (و اقدام ملی مسکن) است. تاریخچه. طرح احداث شهرهای جدید در اسفند ۱۳۶۴ در دوران ریاست جمهوری آیت الله سید علی خامنه ای و در دولت میرحسین موسوی به تصویب هیئت وزیران رسید و به منظور سیاست گذاری، مدیریت و راهبری جهت تحقق اهداف، شرکت مادرتخصصی عمران شهرهای جدید در خرداد سال ۱۳۶۸ تشکیل گردید. سپس شرکت های وابسته برای پیگیری طراحی، احداث و مدیریت هر شهر جدید تأسیس شد. در دولت نهم در زمان ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد و وزارت محمد سعیدی کیا، با مطرح شدن مسکن مهر، بیشترین فعالیت این شرکت به این حوزه معطوف شد تا جایی که بسیاری از مطالعات و طرح های قبلی به منظور ایجاد مسکن مهر و شعار مسکن ارزان برای مستضعفین، کنار گذاشته شد و انبوه سازی که خود ارزش اصلی گردیده بو
د، کیفیت و هزینه را در حاشیه قرار داد. طبق اظهارات محمد سعیدی کیا به موجب این طرح می بایست یک میلیون و پانصد هزار واحد مسکونی برای قشر کم درآمد و ضعیف جامعه احداث شده و به مردم واگذار شود. در دولت یازدهم و در دورهٔ ریاست جمهوری حسن روحانی و وزارت عباس آخوندی، وزیر مخالفت های بسیاری با طرح مسکن مهر کرد، ولی با تمام مخالفت ها بیان کرد به تعهدات پیشین در مسکن مهر پایبند است. دلایل ایجاد شهرهای جدید. افزایش جمعیت و سیر مهاجرت های داخلی به سوی قطب های اقتصادی کشور خصوصاً پایتخت نه تنها بر ساختار اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آن ها تأثیرگذار بوده است بلکه ساختار کالبدی شهرهای کشور را نیز دگرگون ساخته است. گسترش ابعاد فیزیکی شهرها، توسعه شهر و اسکان غیررسمی قشرها تازه شهرنشین در حومه های شهرهای بزرگ کشور و ازدیاد قیمت زمین و مسکن در محدوده شهرها، عملاً تهیه مسکن برای طبقات کم درآمد یا با درآمد متوسط را بسیار مشکل و حتی غیرممکن ساخته است. تحولات جمعیتی و اقتصادی کشور خصوصاً از چهار دههٔ گذشته تا کنون از سویی متأثر از رشد روند سرمایه داری و به موازات آن کاهش فعالیت های کشاورزی در روستاها قبل از انقلاب، جنگ تحمیلی و رشد بی
سابقهٔ جمعیت در این دوره است. در سال ۱۳۶۵ تهران و مشهد دارای بیش از یک میلیون نفر جمعیت بوده اند. در سال ۱۳۷۰ چهار شهر تهران، مشهد، اصفهان و تبریز هم به کلانشهرهای میلیونی کشور پیوسته اند و به احتمال قوی در سال های آتی اهواز و قم نیز به کلانشهرهای کشور اضافه خواهند شد. احداث شهرهای جدید بعد از انقلاب، تفاوت عمده ای با شهرهایی دارد که قبل از انقلاب به منظور احداث صنایع و اسکان کارکنان آنان ساخته شده اند. مانند پولادشهر، مس سرچشمه، شهرک صنعتی البرز و نظایر آنها، شهرهای جدید نسل بعد از انقلاب مانند شهرهای جدید حومه کلانشهرهای دیگر کشورها به منظور ساماندهی و توسعه برنامه ریزی شده شهرهای بزرگ برای اولین بار در ایران بنیان گذاشته شد. برخی اهداف از ایجاد شهرهای جدید به صورت خلاصه بیان می شود: برنامه اقدام ملی مسکن. دشواری دسترسی به مسکن برای آحاد جامعه به ویژه گروه های کم و متوسط درآمد با توجه به شاخص های اقتصادی بازار مسکن طی دهه های اخیر، افزایش پدیده بدمسکنی طی دهه های گذشته و روند رو به افزایش نیاز به مسکن با توجه به هرم سنی جمعیتی کشور از سوی جوانان در سن ازدواج (که بخش زیادی از جمعیت را تشکیل می دهند)، ضرورت
اقدام ملی برای تولید و عرضه مسکن در کشور را نمایان ساخته است. از این رو، نظر به اهمیت شهرهای جدید در جذب سرریز جمعیت کلانشهرها و جلوگیری از گسترش حاشیه نشینی، احداث ۲۰۰ هزار واحد مسکونی از ۴۰۰ هزار واحد مسکونی ملاک عمل برنامه، بر عهده شهرهای جدید قرار گرفته است. در این زمینه رویکردهای اصلی شهرهای جدید برای این اقدام ملی به شرح زیر است: - دستیابی به تعادل فراگیر شهرهای جدید از طریق تعدیل تراکم های ساختمانی، تنوع بخشی کارکردی و اقتصادی، پاسخگویی به نیازهای طیف گسترده تر شهروندان و دستیابی به تنوع اجتماعی. - ارتقای کیفیت فضایی از طریق توجه به طراحی محیط، توده گذاری بلوک ها و معماری خلاقانه و مبتنی بر اصول بومی و علوم پیشرو. - تحقق عدالت فضایی از طریق اولویت دهی به تأمین زمین های لازم برای خدمات و فضاهای عمومی مورد نیاز سکونت به ویژه در سطح محله و ناحیه. بر اساس رویکردهای پیش گفته، مهم ترین الزامات این برنامه در شهرهای جدید، توجه به ایجاد زیرساخت ها و آماده سازی زمین قبل از شروع عملیات اجرایی ساخت واحدها، پرهیز از تصدی گری و ورود مستقیم بخش دولتی در امر ساخت، استفاده از ظرفیت بخش خصوصی و تأمین مالی پروژه های از ط