Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دابلیو. ئی. () فیلمی بریتانیایی در سبک درام، رمانتیک و تاریخی به کارگردانی مدونا است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. این فیلم داستان عشق بین ادوارد هشتم و والیس سیمپسون را به تصویر می کشد. این اثر روایتی جذاب از عشق دارد. داستان. والیس «والی» وینتروپ، زن جوانی اهل آمریکا، در سال ۱۹۹۸ در نیویورک زندگی می کند. همسرش ویلیام، روانپزشکی معتاد به کار است که نسبت به او بی توجه، سوءاستفاده گر و از نظر جنسی ناکامش می گذارد. با این حال، والی آرامش خود را در داستان عاشقانه ادوارد هشتم و والیس سیمپسون می یابد. او به حراجی خانه ویندسور در ساتبیز می رود که اشیایی از زندگی والیس و ادوارد را به نمایش گذاشته و رابطه شان را زنده می کند. در سال ۱۹۳۰، ادوارد در خانه تازه اش در قلعه بلودیر در پارک بزرگ ویندسور جشنی برگزار می کند و از طریق لیدی فرنس (معشوقه اش) با والیس آشنا می شود. هرچند والیس ازدواج کرده با ارنست سیمپسون است، آن ها به هم جذب می شوند و در غیاب لیدی فرنس، عاشق یکدیگر می شوند. در حراج ساتبیز، والی توسط نگهبانی به نام اوگنی که به او علاقه مند است، مزاحمت پیدا می کند. ادوارد و والیس رابطه شان را ادامه می دهند و در سفرهای ار
وپایی، ادوارد به او جواهر می دهد و از حروف ابتدایی نامشان W.E استفاده می کند. تا پایان سال ۱۹۳۴، ادوارد کاملاً به والیس وابسته شده است. او والیس را به والدینش، شاه جورج پنجم و ملکه مری معرفی می کند، اما خواهرزن ادوارد، الیزابت، او را تحقیر می کند. والیس که در عذاب است، می خواهد رابطه را قطع کند، اما ادوارد او را آرام می کند. در نیویورک، ویلیام از بچه دار شدن با والی امتناع می کند و والی برای بچه دار شدن به لقاح مصنوعی روی می آورد. جذب اوگنی شده، با او ملاقات می کند و از او درباره رابطه ادوارد و والیس می پرسد و در عین حال درباره رابطه خودش با ویلیام تأمل می کند. بعد از حراجی ساتبیز و خرج ده هزار دلار، والی به خانه برمی گردد و با ویلیام که مست است، دعوا می کند. دولت ملی ازدواج ادوارد با والیس را به دلیل طلاق گرفتن او نمی پذیرد. در شب یازدهم دسامبر ۱۹۳۶، ادوارد از طریق رادیو اعلام می کند که تاج وتخت را به نفع برادرش برتی رها می کند: «نتوانستم بار سنگین مسئولیت را بدون کمک و حمایت زنی که دوست دارم بر دوش بکشم.» والیس که به ویلای لو ویه در نزدیکی کن گریخته، این سخنرانی را می شنود و با ادوارد آشتی می کند. اوگنی به
شدت تلاش می کند با والی تماس بگیرد. وقتی به آپارتمان او می رسد، می بیند که ویلیام به او آسیب زده و والی را به خانه اش در بروکلین می برد. در دوران بهبودی، والی امید تازه ای با اوگنی پیدا می کند و جرات طلاق گرفتن از ویلیام را به دست می آورد. والی با خواندن نامه هایی از مجموعه میلیاردر محمد الفاید درمی یابد که والیس برای تمام عمر در رابطه اش با ادوارد گرفتار بوده است. در گفت وگوی خیالی با والیس، درباره شباهت زندگی شان بحث می کنند؛ در نهایت تنها والی به خوشبختی می رسد. او با کنار گذاشتن شیفتگی اش نسبت به داستان ادوارد و والیس، از پزشکش خبر بارداری اش را می شنود و آینده ای روشن پیش رو دارد.
۵ روز جنگ () فیلمی آمریکایی در سبک اکشن، جنگی و درام به کارگردانی رنی هارلین است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. خلاصه داستان. در این فیلم که در مورد جنگ میان روسیه و گرجستان است. خبرنگاری آمریکایی به همراه فیلمبردارش و همین طور یک راهنمای گرجستانی در میان این درگریری ها گرفتار می شوند و ..
بوئینگ ان بی یک هواپیمای ساختِ بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است. این هواپیما در میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد.
تلتو-فلمینگ یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده است. خصوصیات. تلتو-فلمینگ ۱۶۰٬۴۵۳ نفر جمعیت دارد.
بارنیم یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده است. خصوصیات. بارنیم ۱۷۴٬۳۵۵ نفر جمعیت دارد.
البه-الشتر یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده است. خصوصیات. البه-الشتر ۱۳۱٬۱۶۱ نفر جمعیت دارد.
هافه لانت یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده است. خصوصیات. هافه لانت ۱۵۲٬۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
ماین-اشپسارت یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در فرانکن سفلی واقع شده است. خصوصیات. ماین-اشپسارت ۱۲۶٬۲۹۵ نفر جمعیت دارد.
اوبرهافل یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده است. خصوصیات. اوبرهافل ۱۹۴٬۸۰۲ نفر جمعیت دارد.
فرانکن سفلی (به آلمانی: Unterfranken) یک منطقهٔ دولتی در آلمان است که در ایالت بایرن واقع شده است. خصوصیات. فرانکن سفلی ۱٬۳۳۱٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
رگیرونگسبتسیرک () (اختصار: رگ بتس .Reg.-Bez) یا منطقهٔ دولتی نام یک منطقهٔ اداری در تقسیمات اداری استانی آلمان است.
پوتسدام-میتلمارک یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده است. خصوصیات. پوتسدام-میتلمارک ۲۰۴٬۲۷۷ نفر جمعیت دارد.
فرانکن علیا یا فرانکونیا بالا (به آلمانی: Upper Franconia) یک منطقهٔ دولتی در آلمان است که در ایالت بایرن واقع شده است. خصوصیات. فرانکن علیا ۱٬۰۸۵٬۷۷۰ نفر جمعیت دارد.
آرنسبرگ یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در نوردراین-وستفالن واقع شده است. خصوصیات. آرنسبرگ ۳٬۸۰۲٬۴۲۷ نفر جمعیت دارد.
کلن یک رگیرونگسبتسیرک (منطقه اداری) در آلمان است که در نوردراین-وستفالن واقع شده است. خصوصیات. کلن ۹۹۳٬۵۰۹ نفر جمعیت دارد.
دارمشتات (منطقه) (به آلمانی: Darmstadt (region)) یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در هسن واقع شده است. خصوصیات. دارمشتات ۳٬۷۸۰٬۳۷۴ نفر جمعیت دارد.
دتمولد (منطقه) (به آلمانی: Detmold (region)) یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در نوردراین-وستفالن واقع شده است. خصوصیات. دتمولد ۲٬۰۶۵٬۴۱۳ نفر جمعیت دارد.
دوسلدورف (منطقه) (به آلمانی: Düsseldorf (region)) یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در نوردراین-وستفالن واقع شده است. خصوصیات. دوسلدورف ۵٬۲۱۷٬۱۲۹ نفر جمعیت دارد.
فرایبورگ (منطقه) (به آلمانی: Freiburg) یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در بادن-وورتمبرگ واقع شده است. خصوصیات. فرایبورگ ۲٬۱۹۰٬۷۲۷ نفر جمعیت دارد.
گیسن یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در هسن واقع شده است. خصوصیات. گیسن ۱٬۰۶۱٬۴۴۴ نفر جمعیت دارد.
کارلسروهه یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در بادن-وورتمبرگ واقع شده است. خصوصیات. کارلسروهه ۲٬۷۳۲٬۴۵۵ نفر جمعیت دارد.
کاسل یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در هسن واقع شده است. خصوصیات. کاسل ۱٬۲۵۲٬۹۰۷ نفر جمعیت دارد.
فرانکن وسطی (به آلمانی: Middle Franconia) یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در بایرن واقع شده است. خصوصیات. فرانکن وسطی ۱٬۷۱۴٬۴۵۳ نفر جمعیت دارد.
مونستر یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در نوردراین-وستفالن واقع شده است. خصوصیات. مونستر ۲٬۶۱۹٬۳۷۲ نفر جمعیت دارد.
اشتوتگارت (به آلمانی: Stuttgart) یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در بادن-وورتمبرگ واقع شده است. خصوصیات. اشتوتگارت ۴٬۰۰۸٬۰۶۸ نفر جمعیت دارد.
بایرن علیا یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در بایرن واقع شده است. خصوصیات. بایرن علیا ۴٬۳۲۰٬۹۳۴ نفر جمعیت دارد.
فالتس علیا (به آلمانی: Oberpfalz) یک منطقه باواریا و رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در بایرن واقع شده است. خصوصیات. فالتس علیا ۱٬۰۸۵٬۲۱۶ نفر جمعیت دارد.
پریگنیتس یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده است. خصوصیات. پریگنیتس ۹۲٬۶۴۶ نفر جمعیت دارد.
اشپری-نایسه یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده است. خصوصیات. اشپری-نایسه ۱۳۰٬۶۲۶ نفر جمعیت دارد.
مرکیش-اودرلند یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده است. خصوصیات. مرکیش-اودرلند ۱۹۰٬۱۷۹ نفر جمعیت دارد.
اودر-اشپری یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده است. خصوصیات. اودر-اشپری ۱۹۶٬۶۵۵ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر کرفلد خواهرخواندهٔ اودر-اشپری هست. شهرک ها و شهرداری ها. The capital of the district is بیزکو, but فورستنوالده is the biggest town, with a population of 31.000 people.
اوست پریگنیتس-روپین یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده است. خصوصیات. اوست پریگنیتس-روپین ۱۱۱٬۲۱۹ نفر جمعیت دارد.
اوبرشپریوالد-لاوزیتس یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده است. خصوصیات. اوبرشپریوالد-لاوزیتس ۱۳۹٬۷۸۶ نفر جمعیت دارد.
برگ شتراسه یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در دارمشتات واقع شده است. خصوصیات. برگ شتراسه ۲۶۴٬۶۹۵ نفر جمعیت دارد.
نبرد آتن () یا جنگ مکمین کاونتی، شورش از سوی شهروندان در آتن و اتوواه آمریکا، علیه دولت های محلی در ۱۹۴۶ بود. شهروندان، از جمله برخی از کهنه سربازان جنگ جهانی دوم، مسئولین محلی را به فساد سیاسی و ترساندن رای دهندگان متهم کردند. این رخداد گاهی از سوی مدافعین مالکیت جنگ افزار گرم به عنوان مثالی از ارزش متمم دوم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا در مبارزه با جباریت یاد می شود.
تای سیمپکینز (زاده )، بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم های مرد آهنی ۳، ، دنیای ژوراسیک، مردان خوب، چمن زار، توطئه آمیز و "جلاد و سریال شوالیه ماه اشاره کرد." همچنین او در نقش توماس در فیلم وال ایفای نقش کرده است. منابع. https://www.imdb.com/name/nm1339223/
هایک میرزایانس () حشره شناس ایرانی ارمنی تبار بود. او در شهر قزوین به دنیا آمد و تحصیلات خود را تا دیپلم در آنجا به اتمام رساند. هایک میرزایانس در سال ۱۳۲۴ خورشیدی در رشته کشاورزی در دانشگاه تهران فارغ تحصیل گردید. او تألیفات متعددی در خصوص حشره شناسی داشته است. هایک میرزایانس به جمع آوری و شناسایی حشرات ایران می پرداخت. تخصص اصلی او شناسایی و رده بندی ملخ ها و به عبارت درست تر راست بالان بود.
موزه حشره شناسی هایک میرزایانس () در سال ۱۳۲۴ به شکل آزمایشگاهی کوچک در وزارت کشاورزی در تهران تأسیس شد. در سال ۱۳۴۱ با تأسیس مؤسسه ای با نام "انستیتو بررسی آفات و بیماری های گیاهی" به این مؤسسه انتقال یافت و چندی بعد در بخش تحقیقات رده بندی حشرات متمرکز شد. این موزه وابسته به مؤسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی با بیش از چهار و نیم میلیون نمونه حشره، تنها مرجع رسمی شناسایی و رده بندی حشرات و غنی ترین موزه جانورشناسی ایران است. موزه حشرات هایک میرزایانس به وسیله هایک میرزایانس بنیانگذاری شد، که پس از درگذشت وی در سال۱۳۷۸، به پیشنهاد وزیر کشاورزی وقت، موزه به نام ایشان نامگذاری گردید. این موزه دارای 1660نمونه تیپ از جمله هولوتایپ، آلوتایپ و پاراتایپ های مختلف است. بخش تحقیقات رده بندی حشرات به کمک کتابخانه بزرگ و گنجینه حشرات موزه از دهه های پیش مرجع رسمی تشخیص حشرات و آفات حشره ای بوده است. تاریخچه. در سال ۱۳۲۲، جلال افشار حشره شناس ایرانی آزمایشگاه حشره شناسی کوچکی را در وزارت کشاورزی وقت در تهران تأسیس کرد. اندکی بعد، چندین حشره شناس روسی مانند دکتر الکساندروف، چواچین و کیری
وخین شروع به کار با آزمایشگاه کردند. در سال ۱۳۲۴، گروه کمی از دانشجویان جدید کارشناسی ارشد، از جمله قدرت الله فرح بخش و هایک میرزایانس، به آزمایشگاه پیوستند. علاوه بر وظایف منظم خود در آزمایشگاه و مشارکت در برنامه های کنترل برخی آفات عمومی همچون سن گندم و چند گونه ملخ، میرزایانس شروع به جمع آوری و شناسایی انواع حشرات ایرانی کرد و با کمک همکاران روسی خود پایه و اساس آنچه بعدها به بزرگترین موزه حشرات در کشور تبدیل شد را بنیان نهاد. طی دهه های بعدی، شادروان مهندس هایک میرزایانس به جمع آوری و شناسایی حشرات ایرانی ادامه داد. بسیاری از دوستان و همکاران وی همچون شادروانان مهندسین قدرت الله فرح بخش، علی پازوکی و هوشنگ برومند نیز نقش مهمی در رشد و پیشرفت موزه داشتند. قدیمی ترین حشره نگهداری شده در این موزه، تک نمونه ای جیرجیرک از خانواده کمیاب با نام علمی "Gotvendia dispar" Bolívar است که در ژوئن 1899 میلادی توسط حشره شناس فقید از منطقه واقع در دره کارون (جنوب غربی ) طی یک سفر اکتشافی جمع آوری شد. افزون بر نمونه های تیپ این جیرجیرک در موزه ملی علوم طبیعی مادرید، اسپانیا، یک نمونه نیز در موزه حشرات هایک میرزایانس نگهدا
ری می شود. نمونه های جمع آوری شده توسط حشره شناس فقید اسکالرا ()، 28 سال بعد توسط حشره شناس بزرگ دیگری به نام تعیین نام شد. وی جنس جدیدی را برای این گونه جدید منتشر نمود. قابل توجه است که در پی سدسازی های گسترده در زیستگاه این حشره، طی یکصد سال اخیر گزارش مجددی منتشر نشده است و از این لحاظ منقرض شده تلقی می شود. از این خانواده مهجور، در سال 1401 خورشیدی، گونه "Arachnocephalus vestitus" Costa, 1855 توسط دانش آموخته هایک میرزایانس و ملخ شناس فعلی این موزه، دکتر محسن مفیدی نیستانک، از سواحل ماسه ای رودخانه واقع در شمال ایران گزارش شد. طی دهه آخر 1390 خورشیدی، با استخدام نسل جدیدی از حشره شناسان جوان و همچنین تکنسین ها برای انجام کارهای سرپرستی، موزه شاهد رشد و نمایی چشمگیری شد. در حدود ۱۵ سال، این مجموعه با نگه داشتن ۲ میلیون نمونه رشد کرد. حشره شناسان مشهوری مانند ژان بارو (از پروانه سانان، فرانسه)، (راست بالان، اسپانیا)، گونتر ابرت و هاینز فالکنر (پروانه سانان)، آرتور جی لاوال (مگس ها) و دیگران توسط این بخش بکار گرفته شدند. بسیاری دیگر نیز (مانند اچ جی امسل و پبرویج) از این مجموعه بازدید و به پیشرفت آن کمک کرد
ند. در سده 1400 خورشیدی، متولیان موزه به برگزینی متخصصین نسل چهارم اقدام کردند تا تجربیات و علایق علمی به نسل جدید منتقل و عزم ملی برای تکمیل فون حشرات ایران ادامه یابد. بر اساس آخرین آمار منتشره، در سال 1403 خورشیدی، بیش از چهار و نیم میلیون نمونه از حدود 25000 گونه حشره و 1660 نمونه تیپ در این موزه نگهداری می شود.
تیلور مایکل روتاندا (زاده ۲۵ مه ۱۹۹۰)، که در رینگ مسابقات با نام بو دالاس یا عمو هودی (Uncle Howdy)بهتر شناخته می شود، یک کشتی گیر حرفه ای آمریکایی است. از زمانی که در دبلیودبلیوئی مشغول به کار شده، سه بار قهرمان کمربند سنگین وزن فلوریدا، یک بار قهرمان کمربند تگ تیم همراه با برادر بزرگترش بری وایت و یک بار هم قهرمان کمربند ان ایکس تی شده است. و او در حال حاضر رهبر گروه وایت سیکس به انگلیسی:(Wyatt Sicks) است.
قندون جهیزیه فیلمی است کمدی محصول ایران و به کارگردانی علی ملاقلی پور که در سال ۱۳۹۳ تولید گردید. صابر ابر، اکبر عبدی، کریم اکبری مبارکه و نگار جواهریان در این فیلم ایفای نقش کرده اند. قندون جهیزیه فیلمی اجتماعی با زمینه طنز است که به رابطهٔ فرهنگ صاحب خانه و مستأجر می پردازد. سرمایه گذاری این فیلم بر عهده شرکت سینمایی فدک فیلم و سهند ترابی بوده و پخش آن بر عهده نسیم صبا است. قندون جهیزیه در جشنواره فیلم شهر و جشنواره فیلم کوتاه سما حضور داشت. علی ملاقلی پور، سیمرغ بلورین بهترین استعداد جوانان سی و سومین جشنواره بین المللی فیلم فجر را برای کارگردانی فیلم قندون جهیزیه به دست آورد. داستان. عطا و معصومه زن و شوهری هستند که در خانه ای مستأجر بوده و موعد تخلیه منزل مسکونی شان فرا رسیده است اما عطا می خواهد هر طور که شده قرارداد را تمدید کند با آنکه او با عدم توانایی مالی مواجه است.
عین کرم (عبری: עַיִן כרֶם /ein kerem به معنی «سرچشمه تاکستان») یک روستای تاریخی کوهستانی در جنوب غربی اورشلیم است که در حال حاضر محله ای در حومه شهر مدرن، در ناحیه اورشلیم است. این مکان محل مرکز درمانی هداسااست. عین کارم در دوره اواخر معبد دوم یک روستای مهم یهودی بود، که در آن زمان برای مسیحیت اهمیت پیدا کرد. بر پایه ترادهش های ترسایی، یوحنای معمدان در عین کرم زاده شده است. بر اساس آیه ای از انجیل لوقا که می گوید خانواده یحیی در «شهری در کوهستان یهودیه» زندگی می کردند. احتمالاً به دلیل موقعیت آن بین بیت لحم و اورشلیم، این مکان برای زیارت بسیار راحت بود و این منجر به تأسیس بسیاری از کلیساها و صومعه ها در این منطقه شد. در سال های حکومت عثمانی و بعداً بریتانیا در فلسطین، عین کارم یک روستای عربی فلسطینی بود. در طول جنگ عربی-اسرائیلی ۱۹۴۸ از ساکنان خود خالی شد. پس از جنگ، بار دیگر به یک سکونتگاه یهودی تبدیل شد. امروزه، عین کارم یک محله بوهیمی پرجنب وجوش در اورشلیم است، با جمعیتی بالغ بر ۲٬۰۰۰ نفر (۲۰۱۰). این محله سطح بالایی از اصالت خود را حفظ کرده است، محیط طبیعی آن دست نخورده باقی مانده و خانه های قدیمی آن همچنا
ن مسکونی و حفظ شده اند. این مکان سالانه سه میلیون بازدیدکننده جذب می کند که یک سوم آن ها زائرانی از سراسر جهان هستند. در کنار نشانه های مذهبی خود، عین کارم به خاطر هنرهای زیبا، آشپزی و صحنه های موسیقی خود نیز شناخته شده است. ریشه شناسی. نام "عین کارم" (یا عین کرم) را می توان به طور تحت اللفظی از هر دو زبان عبری و عربی به عنوان «چشمه تاکستان» ترجمه کرد. این نام از چشمه ها و تاکستان هایی که بر روی دامنه های پلکانی روستا ایجاد شده اند، گرفته شده است. ترجمه دیگری که ممکن است وجود داشته باشد «چشمه کارم» است، اگر از یک شهر باستانی عصر آهن اسرائیلی به نام کارم مشتق شده باشد، که به عنوان شهری در قلمرو قبیله یهودا در نسخه سپتواجنت کتاب یوشع ذکر شده است. تاریخ. چشمه ای که آب روستای عین کارم را تأمین می کند، از زمان های قدیم باعث سکونت در آنجا شده است. عصر برنز. سفال هایی در نزدیکی چشمه پیدا شده که به عصر برنز میانه برمی گردد. عصر آهن/دوره اسرائیلی. در دوره عصر آهن یا دوره اسرائیلی، عین کارم معمولاً به عنوان مکان روستای کتاب مقدس بیت هاکرم شناخته می شود. دوره معبد دوم. یک میقوه (حمام آیینی یهودی) به خوبی حفظ شده نشان می
دهد که در دوره معبد دوم یک سکونتگاه یهودی در آنجا وجود داشته است، همراه با برخی دیگر از کشفیات مانند چند قبر، قطعاتی از یک دیوار و یک پرس زیتون. یک مخزن در اینجا در طومار مسی، یکی از طومارهای دریای مرده، ذکر شده است. دوره های رومی و بیزانسی. در حفاری های کلیسای سنت جان باپتیست، یک مجسمه مرمری از آفرودیته (یا ونوس) پیدا شد که به دو نیم شکسته شده بود. اعتقاد بر این است که این مجسمه به دوره رومی برمی گردد و احتمالاً در زمان بیزانس سرنگون شده است. امروزه این مجسمه در موزه راکفلر قرار دارد. حفاری ها در جلوی همان کلیسا، که در مرکز آن غاری قرار دارد که سنت مسیحی آن را به عنوان محل تولد یحیی تعمیددهنده شناسایی می کند، بقایای دو کلیسای بیزانسی را کشف کرده اند، یکی از آنها حاوی کتیبه ای است که به «شهیدان» مسیحی اشاره دارد، اما بدون هیچ اشاره ای به یحیی. سرامیک هایی از دوره بیزانسی نیز در عین کرم پیدا شده است. در دوره بیزانسی، به عنوان بخشی از تأسیس «لیتورژی اورشلیم»، عین کرم با «دیدار» شناسایی شد، رویدادی که در عهد جدید ذکر شده است که در آن مریم، در انتظار عیسی، با الیصابات، دختر عموی خود که باردار یحیی تعمیددهنده بود
، ملاقات کرد. منابع بیزانسی عین کرم را با محل سکونت الیزابت، مادر یحیی تعمیددهنده، مرتبط می کنند، مکانی که در عهد جدید مشخص نشده است. در حدود سال ۵۳۰ میلادی، زائر مسیحی تئودوسیوس محل سکونت الیزابت را در فاصله ای ۸ کیلومتر از اورشلیم قرار می دهد، که با عین کرم مطابقت دارد. دوره اسلامی اولیه. عین کرم پس از فتوحات مسلمانان ثبت شد. التمیمی، پزشک (درگذشته ۹۹۰)، به کلیسایی در عین کرم که توسط مسیحیان مورد احترام بود اشاره می کند و به گیاه خاصی که در آنجا جمع آوری کرده بود، اشاره می کند. دوره صلیبی. در زمان جنگ های صلیبی با نام سنت ژهان دو بوا، «سنت جان در کوه ها»، ذکر شده است. صلیبیون اولین کسانی بودند که در اینجا کلیسایی به سنت جان اختصاص دادند که در قرن هفدهم توسط فرانسیسکن ها بازسازی شد و هنوز هم فعال است، و موشه شارون، مورخ اسرائیلی، آن را «تقریباً مطمئن» می داند که صلیبیون کسانی بودند که سنت شناسایی آن مکان خاص به عنوان محل تولد سنت جان را آغاز کردند. دوره های ایوبی و مملوک. پس از فتوحات اورشلیم در سال ۱۱۸۷، صلاح الدین روستای عین کارم را به ابو میدان، یک معلم صوفی مشهور از سویل، اندلس، اعطا کرد. ابو میدان در نب
رد حطین ۱۱۸۷ علیه صلیبیون جنگید و سپس به مغرب بازگشت، جایی که در نهایت در تلمسان، در الجزایر امروزی، درگذشت. یک سند، که در سال ۱۳۲۰ (۷۲۰ هجری قمری) در اورشلیم توسط نوه بزرگ ابو میدان تهیه شده است، دارایی های وقف را شرح می دهد که با عین کارم آغاز می شود: وقف ابو میدان، که شامل محله مغربی در اورشلیم بود، تا جنگ ۱۹۴۸ از درآمدهای کشاورزی و ملکی روستای عین کارم حمایت می کرد. یک سکه از دوران سلطنت الصالح حاجی (۱۳۸۹ میلادی) در اینجا پیدا شد، همراه با سفال، شیشه و سکه های دیگر از دوره مملوک. دوره عثمانی. منطقه عین کرم در دهه ۱۸۷۰ بیشتر روستا – حدود ۱۵،۰۰۰ دونم – زمین وقف بود که به صورت خیریه برای بهره مندی از جامعه مسلمانان مراکشی در اورشلیم اختصاص داده شده بود و به وقف تأسیس شده توسط ابو میدان در قرن چهاردهم تعلق داشت. در سال ۱۵۱۷، روستا به همراه بقیه فلسطین به امپراتوری عثمانی پیوست و در سوابق مالیاتی ۱۵۹۶ به عنوان عین کریم، واقع در "ناحیه" جبل قدس از "لیوا"ی القدس ظاهر شد. روستا در این زمان ۲۹ خانوار داشت که همگی مسلمان بودند. روستاییان نرخ مالیات ثابتی معادل ۳۳.۳٪ بر محصولات کشاورزی پرداخت می کردند که شامل گندم،
جو، محصولات تابستانی، تاکستان ها، شیره/ملس انگور، بزها و کندوها علاوه بر «درآمدهای گاه به گاه» بود؛ مجموعاً ۵،۳۰۰ آقچه. تمام درآمد به وقف می رفت. در طول قرن هفدهم، فرانسیسکن ها موفق شدند ویرانه های کلیسایی را که صلیبیون بر روی غار تولد سنت جان ساخته بودند، بازیابی کنند و علی رغم مخالفت محلی مسلمانان، آن را به عنوان صومعه سنت جان در کوه ها بازسازی و مستحکم کنند. جغرافیدان اسرائیلی یهوشوع بن-آریه عین کارم را به عنوان «مهم ترین روستا در غرب اورشلیم» در قرن نوزدهم توصیف کرد. جیمز سیلک باکینگهام (James Silk Buckingham) در اوایل دهه ۱۸۰۰ از آن بازدید کرد و دریافت که «بیشتر از این روستا خوشش آمده است [...] تا از هر جای دیگری که تا کنون در فلسطین بازدید کرده بود.» در سال ۱۸۳۸، «عین کریم» به عنوان یک روستای مسلمان و مسیحی لاتین در ناحیه "بنی حسن" ثبت شد. در سال ۱۸۶۳ ویکتور گرین (Victor Guérin) هزار نفر ساکن را یادداشت کرد «که از این تعداد به سختی دویست و پنجاه نفر کاتولیک هستند؛ بقیه مسلمان هستند.» اجداد دومی ها به عنوان مغربی ها، یعنی از مغرب (شمال آفریقا) شناخته می شدند. گرین آنها را به عنوان افرادی پر سر و صدا و مت
عصب توصیف می کند که تا چند سال قبل از بازدید او بسیار اغلب به راهبان کاتولیک در صومعه سنت جان حمله می کردند تا از آنها غذا و پول بگیرند، عادتی که اخیراً کاهش یافته بود. یک لیست رسمی از روستاهای عثمانی از حدود سال ۱۸۷۰ نشان داد که «عین کریم» ۱۷۸ خانه و جمعیتی معادل ۵۳۳ نفر داشت، اگرچه شمارش جمعیت فقط شامل مردان بود. جمعیت شامل ۴۱۲ مسلمان در ۱۳۸ خانه، ۶۶ مسیحی لاتین در ۱۸ خانه و ۵۵ مسیحی یونانی در ۱۲ خانه بود. در سال ۱۸۸۳، "بررسی فلسطین غربی" (SWP) از PEF (Palestine Exploration Fund) «عین کریم» را به این صورت توصیف کرد: «یک روستای پر رونق با حدود ۶۰۰ نفر ساکن، ۱۰۰ نفر از آنها مسیحی لاتین هستند. این روستا بر روی یک تراس طبیعی قرار دارد که از تپه های بالاتر در شرق آن بیرون می آید، با یک دره پهن و مسطح در پایین در غرب. در جنوب زیر روستا یک چشمه خوب (عین سیتی مریم) وجود دارد، با مکانی طاق دار برای دعا بر روی آن. آب از یک لوله به یک آب خوری جاری می شود.» در سال ۱۸۹۶ جمعیت «عین کریم» حدود ۱۲۹۰ نفر تخمین زده شد. دوره قیمومت بریتانیا. در سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین، که توسط مقامات قیمومت بریتانیا انجام شد، جمعیت عین کریم ۱،۷۳۵
نفر بود؛ شامل ۱۲۸۲ مسلمان و ۴۵۳ مسیحی، که در سرشماری ۱۹۳۱ به ۲،۶۳۷ نفر در ۵۵۵ خانه افزایش یافت. در طول شورش های ۱۹۲۹ در فلسطین، ساکنان عرب عین کریم به محله یهودی نزدیک بیت وگان حمله کردند. در آمار ۱۹۴۵، عین کریم جمعیتی معادل ۳،۱۸۰ نفر داشت؛ ۲،۵۱۰ مسلمان و ۶۷۰ مسیحی، مساحت کل زمین ۱۵،۰۲۹ دونم بود، از این مقدار، مجموعاً ۷،۹۶۰ دونم زمین آبیاری شده یا برای باغات استفاده می شد، ۱،۱۹۹ برای غلات استفاده می شد؛ در حالی که مجموعاً ۱،۷۰۴ دونم به عنوان مناطق ساخته شده (شهری) طبقه بندی شده بود. طرح تقسیم فلسطین ۱۹۴۷ سازمان ملل متحد عین کریم را در محوطه اورشلیم قرار داد که برای کنترل بین المللی در نظر گرفته شده بود. جنگ ۱۹۴۸ عرب ها و اسرائیل. هنگامی که جنگ ۱۹۴۷-۱۹۴۹ فلسطین آغاز شد، عین کریم به یک پایگاه اصلی عملیات علیه محله های یهودی نشین نزدیک تبدیل شد. در فوریه ۱۹۴۸، ۳۰۰ جنگجوی چریکی روستا توسط یک نیروی ارتش آزادی بخش عربی به خوبی مسلح از جنگجویان عمدتاً سوری تقویت شدند و در ۱۰ مارس یک نیروی قابل توجه عراقی به روستا رسید. این امر در عرض چند روز با ورود حدود ۱۶۰ جنگجوی مصری دنبال شد. در ۱۹ مارس، روستاییان به همراه مهما
نان خارجی خود به یک کاروان یهودی در جاده تل آویو-اورشلیم حمله کردند. بلافاصله پس از کشتار آوریل ۱۹۴۸ در روستای نزدیک دیر یاسین (در شمال)، بیشتر زنان و کودکان روستا تخلیه شدند. روستا سرانجام در طول کمپین ده روزه ژوئیه ۱۹۴۸ توسط نیروهای اسرائیلی تصرف شد. ساکنان باقی مانده در ۱۰-۱۱ ژوئیه فرار کردند. نیروهای ارتش آزادی بخش عربی که در روستا اردو زده بودند، در ۱۴-۱۶ ژوئیه پس از آنکه نیروهای یهودی دو تپه مسلط، خربت بیت مزمیل و خربت الحمامه را تصرف کردند و روستا را گلوله باران کردند، روستا را ترک کردند. در روزهای آخر خود، عین کریم از کمبود شدید غذا رنج می برد. دولت اسرائیل. پس از پایان جنگ، اسرائیل روستا را به مرزهای شهری اورشلیم وارد کرد. عین کرم یکی از معدود مکان های عربی تخلیه شده بود که جنگ را با بیشتر ساختمان ها دست نخورده پشت سر گذاشت. خانه های متروکه با مهاجران جدید، بسیاری از آنها یهودیان مزراحی که از کشورهای عربی که در طول جنگ و پس از آن با اسرائیل جنگیدند، یعنی یهودیان عراق و مصر و همچنین یمن، فرار کرده بودند، دوباره اسکان داده شدند. در طول سال ها، جو روستایی جمعیتی از هنرمندان و صنعتگران را جذب کرد. امروزه
این محله ای پرجنب وجوش و بوهیمیایی در اورشلیم است که بسیاری از هنرمندان، جوانان و گردشگران را جذب می کند. در سال ۱۹۶۱، هداسا مرکز درمانی خود را بر روی تپه ای نزدیک ساخت، از جمله مرکز درمانی هداسا و مدارس پزشکی، دندانپزشکی، پرستاری و داروسازی دانشگاه عبری اورشلیم.
نقاشی ارمنی مربوط به دوره ما قبل تاریخ قدمتی ۱۰ هزار ساله دارد (نقاشی بر دیوارهای غارها، سنگ نگاره ها) در عصر برنز (هزاره های ۵ تا ۳ پیش از میلاد) هنر کاربردی اساساً به صورت سفالگری نمود پیدا می کند (سفال های رنگی زیبا، مزین به صور هندسی و نقش نگاره های گیاهی) (اکتشافات باستان شناسی در تپه شرش، کارنوت، وانادزور و غیره). بدون شک جام زرین کشف شده در کاوش های باستان شناسی تپه «آرمگاه وانادزور» که مزین به ۶ شیر می باشد، یکی از زیباترین نمونه های هنر فلزکاری در هزاره دوم قبل از میلاد می باشد. مشخصه بارز هنر مینیاتور ارمنی که نمونه های اولیه کشف شده آن مربوط به سده ۶ میلادی می باشند رنگ آمیزی زیبا و سبک های متنوع آن می باشد. انجیل های مزین به مینیاتور باقی مانده از سده های دهم و یازدهم میلادی که نام استادان نقاش آن مشخص نمی باشد دارای ارزش هنری فوق العاده ایی می باشد. این انجیل ها با نام های «انجیل اچمیادزین» (سال ۹۸۹ م)، «انجیل وهاپار» (سده دهم میلادی)، «انجیل موقنی» (سال ۱۰۳۸ میلادی) شناخته شده می باشند. «انجیل اچمیادزین» دارای جلدی نفیسی از عاج فیل می باشد و در آن ۴ مینیاتور منحصر به فرد از سده ششم میلادی حفظ شد
ه است. یکی از سبک های اصلی هنر مینیاتور ارمنی تزئین کتب و نسخ دست نوشته می باشد. استاتید مینیاتوریست با استفاده از آب رنگ، گواش و رنگ های چسبی در حاشیه صفحات کتب و نسخ دست نوشته طرح های گرافیکی و مناظر زیبایی با موتیف های گیاهی و حیوانی به یادگار گذاشته اند. در سده میانه هنر مینیاتور ارمنی با سبک ها و مکاتب مختلفی نمود پیدا کرده است. مشهورترین این سبک ها و مکاتب «واسپوراکان»، «آنی»، «کیلیکیه»، «گلادزور»، «داتو»، «جلفا» (ایران) و «کریمه» می باشند، که از ترکیب آن ها هنر مینیاتور ارمنی به وجود آمده است. هنر نقاشی ارمنی پیش از میلاد تا سده سوم میلادی. نمودهای اولیه هنر ریشه در اعماق تاریخ دارند. آثار هنری قابل توجهی در ارمنستان به ویژه در دهه های ۱۹۵۰–۸۰ میلادی کشف شده است؛ کهن ترین آن ها متعلق به ده هزار سال پیش (نقاشی های صخره ای) می باشد که در غاری در جنگل خسرو واقع در ساحل شرقی رود آزات پیدا شده است. هزاران تصویر کنده شده روی صخره های کوه گغاما، سیسیان، واردنیس و آراگاتس بجا مانده است. روی صخره های بازالتی تصاویر جانورانی چون آهو، گوزن و غیره و نیز درندگانی که جانوران دیگر را تعقیب می کنند مانند گرگ، گربه وحش