Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ت مقره ها استفاده می شود ولی به دلیل پایین بودن استقامت مکانیکی شیشه لازم است به طریقی آن را تقویت نمود. یک روش، سرد کردن سریع شیشه پس از شکل دادن آن می باشد که با این روش سطح خارجی مقره سخت شده، موجب افزایش استقامت مکانیکی آن می شود. اشکال این نوع مقره ها این است که در مقابل ضربات مستقیم شکننده می باشد و با کوچکترین ضربه مستقیم، مقره کاملاً خرد می شود. مقره های پلاستیکی. این مقره ها از جنس پلاستیک و از ترکیبات شیمیائی اتیلن، پروپیلن و رزین می باشد. مزیت این مقره ها در دفع خوب آب می باشد زیرا پلاستیک این مزیت را دارد که قطرات آب روی سطح آن جاری نمی شود تا با قطرات دیگر ترکیب شده مسیری را برای هدایت قوس فراهم کند. در صورتی که در مقره های چینی و شیشه ای آب به راحتی روی سطح مقره جاری می شود. مقره های رزینی. مقره های عایق الکتریکی مانند تمام مواد عایقی دیگر برای عایق کردن تجهیزات الکتریکی از یکدیگر و همچنین عایق کردن هادی های الکتریکی از بدنه تجهیزات استفاده می کند. برای مدت طولانی پرسلن ماده مورد استفاده در ساخت مقره های الکتریکی بود. ولی این ماده نواقصی داشت مانند اینکه بسیار شکننده بود، اتصال قطعات فلزی به یکد
یگر در موارد استفاده از پرسلن بسیار مشکل ساز و سخت بود و همچنین از نظر طراحی و ابعادی مقره های پرسلن یا چینی نواقص زیادی را در بر داشتند. بعد از سال ۱۹۲۵ با ظهور مواد مصنوعی در بازارهای جهانی تغییرات به سرعت بوجود آمدند و اپوکسی رزین جای خود را به چینی در ساخت مقره ها داد که باعث مقاومت بیشتر مقره و همچنین دقت بیشتر در طراحی آن ها گردید. مقاومت مکانیکی پرسلن در مقابل اپوکسی رزین چند برابر کمتر است و همچنین هنگام نصب و حمل و نقل و مقاومت عایقی در شرایط اتصال کوتاه در مقره های اپوکسی بسیار بالاتر از مقره های چینی می باشد. در مقره های اپوکسی تمام قطعات فلزی زیر پوشش اپوکسی رزین قرار می گیرند و به اشکال مختلف قابل طراحی هستند. طراحی شکل مقره ها و اندازه آن ها. ولتاژ اعمالی بر مقره ها و عملکرد آن در مقابل اضافه ولتاژها شکل و فرم مقره را تعیین می نماید. شکست الکتریکی بر روی مقره ها به دو صورت انجام می گیرد که به اصطلاح منجر به پنچر شدن مقره می شود. مواردی که در ساخت مقره رعایت می شود به شرح زیر است: طول خزشی مقره عبارت است از کوتاهترین مسیری که لازمست جرقه برای رسیدن از ابتدا تا انتهای مقره طی کند. هر چه این مسیر ط
ولانی تر باشد امکان ایجاد قوس کمتر می شود. افزایش این مسیر موجب سنگین شدن مقره می شود، بنابراین مقره را به صورت دندانه دندانه می سازند و به این ترتیب طول مقره کوتاهتر می شود ولی مسیر عایقی آن افزایش می یابد. انواع مقره ها. مقره ها بر حسب کاربرد و سطح ولتاژ به کار رفته انواع مختلفی دارند. مقره چرخی. جنس این نوع مقره ها می تواند از چینی، شیشه یا پلاستیک باشد. این مقره ها به صورت یک شیاره یا دوشیاره می باشند و بیشتر در ولتاژهای توزیع (منظور ولتاژهای فشار ضعیف ۲۲۰تا۴۰۰ولت می باشد) کاربرد دارند. تعداد شیارها بستگی به سطح ولتاژ دارد. مقره سوزنی. جنس این نوع مقره ها می تواند از چینی، شیشه یا پلاستیک باشد. از این نوع مقره در برج های میانی و تا ولتاژ ۳۳ کیلو ولت استفاده می شود. جهت ارتباط این نوع مقره ها با پایه فلزی، از یک فلز نرم تر به عنوان رابط استفاده می شود تا حرکات و تنش های ناگهانی باعث شکسته شدن مقره نشود. همچنین می توان این مقره را به صورت افقی نصب نمود. مقره بشقابی. این نوع مقره از جنس شیشه یا چینی و به شکل دیسک بوده و از نظر کاربرد نیز رایج ترین مقره در خطوط هوایی انتقال انرژی می باشد. این مقره ها به صورت
زنجیره مقره استفاده می شوند که تعداد دیسک ها در زنجیر مقره بستگی به سطح ولتاژ، محل استفاده و اضافه ولتاژ دارد. ارتباط این دیسک ها با دیسک دیگر توسط دو قطعه فلزی که با پودر سیمان و شیشه و چسب مخصوص به مقره محکم می شود، صورت می گیرد. این نوع مقره بسته به نحوه اتصال به یکدیگر و با توجه به شکل آن ها در انواع مختلف وجود دارد. مقره بشقابی استانداد. این مقره خود انواع مختلفی دارد. مقره های نوع کلاهکی (Ball &amp; Socket Type Insulator) و مقره های نوع شیار و زبانه (Tongue &amp; Clevis Type Insulator). مقره بشقابی ضد مه. مقره بشقابی ضد مه (Anti Fog Insulator) در مناطق آلوده و مه آلود که به فاصله خزشی بیشتری نیاز دارند استفاده می شود. در این مقره شیارهای پایین بزرگتر از شیارهای مقره های معمولی می باشد؛ ولی وزن آن ها زیادتر بوده و موجب افزایش نیروی مکانیکی روی برج می شود. مقره های بشقابی آئرودینامیک. از مقره های بشقابی آئرودینامیک (Aerodynamic Insulator) در مناطق بادگیر استفاده می شود زیرا سطح بادگیر کمتری نسبت به دیگر مقره ها دارد و در زنجیر مقره انحراف زاویه کمتری داشته و نیروهای وارده به برج کم می شود. به علت فاصله خز
شی کم این نوع مقره، جهت حفظ ایزولاسیون در زنجیر مقره از تعداد بیشتری از این نوع استفاده می شود که اینکار باعث افزایش هزینه خواهد بود. مقره زنگوله ای شکل. مقره زنگوله ای شکل (Bell Type Insulator) به شکلی ساخته می شود که امکان نشستن گرد و خاک و آلودگی روی آن حداقل باشد. از این مقره در مناطق استفاده می شود که آلودگی زیاد است و باران کم می بارد. مقره های یکپارچه. مقره های یکپارچه (Long rod Insulator) به شکل استوانه ای بلند بوده که دارای شیارها و برآمدگی هایی است. جنس این مقره ها معمولاً از چینی و سرامیک است و به دو صورت توپر (solid core sylindrical posts) و تو خالی (Hollow Insulator) ساخته می شود. این مقره ها می توانند به صورت های مختلفی به هم وصل شوند. (عمودی یا مایل) مقره های بوشینگ. مقره های بوشینگ (Bushing Insulator مانند مقره های یکپارچه می باشد با این تفاوت که قطر ابتدا و انتهای آن متفاوت است. از این نوع مقره در ترانس ها استفاده می شود که محل اتصال مقره به ترانس دارای قطر بیشتری است. مقره های تابلو برق. این مقرها انواع مختلفی دارد. مقره های نوع خازنی (Capacitve post insulator) مقره های کمر آچار خور 6 ضلعی (
Hexagonal Insulator) مقره های کمر آچار خور 2 ضلعی (Drum Insulator) مقره های پله ای (Step Insulator) مقره های جبال الکتریک(JEC Insulator)مقره های استوانه ای(Cylindrical Insulator) مقره های مخروطی(Conical Insulator) مقره های چاک دار(Finger Insulator) و انواع باسبار ساپورت ها(Busbar Support) آرایش مقره ها در زنجیره. مقره های بشقابی با توجه به نیروی مکانیکی و سطوح ولتاژ به صورت تیپ ساخته می شوند. با توجه به سطح ولتاژ و نیروی مکانیکی نحوه اتصال و تشکیل زنجیره مقره ها متفاوت و به شرح زیر است. زنجیره مقره های آویزی. زنجیره مقره های آویزی (Suspension String) مقره دارای انواع مختلف می باشد: در زنجیره مقره V شکل معمولاً طول دو بازو برابر می باشد. اما در مواردی که به دلیل زاویه خط نیاز به بازوهای متفاوت باشد، می توان با کاهش یا افزایش طول یک بازو به این حالت دست پیدا کرد. معمولاً زاویه بین دو بازو در زنجیره مقره بین ۹۰ تا ۱۰۰ درجه می باشد.
روش اصلاح یکپارچه () یا IMM یک روش شناسی طراحی و الگوسازی مبنی بر فرایندی ویژه باهدف اصلی بهبود عملکرد انرژی شهری بواسطهٔ میان سان سازی وجرح وتعدیل عناصرسازا وبخش های لازم آن وبهینه سازی ساختار لیگاندهای آن ها می باشد. از این منظر، شهر، به عنوان یک سیستم تطابق پذیر مرکبCAS درنظرگرفته شده است که منحصراً یک برافزودهٔ صِرف از مصرف کنندگان انرژی ناپیوسته وناهمبند نیست ومیزان مصرف کلی انرژی شهری از مجموع کل میزان مصرفی درساختمان ها متفاوت است. این شکاف قابل توجه میان میزان مصرف کلی انرژی شهری ومجموع تمامی مصرف کنندگان از چشم ساختارشناسی شهری وقالب شهریِ شهر پنهان مانده است. آی اِم اِمIMM روندی ترجیعی وچندگامهٔ بکارگرفته شده دراجزای شهری درراستای بهبود کارایی عملکردهای انرژی ومحیطیِ آنها، که اساساً همادین (وابسته به سازواره های همبسته)، چندلایه وچندمقیاسی است، می باشد. آی اِم اِمIMM در پی بررسی رابطهٔ میان ساختارشناسی شهری ومیزان مصرف انرژی ازراه تمرکز وتأکید بیشتر زیرسازگان هایی که باکاراکترها وترکیب فیزیکی ممایز می شوند، می باشد. در این متدولوژی، شهر متشکل از تلفیق تعداد بیشماری از اجزای مرتبط به هم، طبقه بندی شد
ه درلایه ها وزیرسازگان های مختلف که بواسطهٔ ترتیب ونظم داخلی وساختارلیگاندهایشان یک سازمان فیزیکی وموقتی مشخصی را بدست می دهند، می باشد. اجزاوترکیبات سی آ اِس CAS خود را تطبیق می دهند تا به محدودیت ها وموانع تحمیلیِ جدید، بمنظوربهبود عملکرد کل سیستم واکنش نشان دهند. سی آ اِسCAS متشکل ازعناصر نامتجانس مرتبط به هم بطورمستقیم یاغیرمستقیم می باشدوعملکرد نهایی سیستم از همهٔ عناصر به عنوان یک کل، ناشی می شود. این روندتطبیق درون یا بر بخش های یک زیرسازگان مجزا موسوم به تطبیق افقی؛ وبین زیرسازگان های مختلف موسوم به تطبیق عمودی، بعبارت دیگر، تطبیق بخش هاواجزای موجوددر یک زیرسازگان، یاتطبیق افقی، به عنوان واکنشی به شرایط تحمیلی وموانع جدید، عملکرد زیرسازگان راتغییر می دهد ونیز دلیل دگرش کل سیستم در طول زمان می باشد، اتفاق می افتد. یک سیستم مرکب تطابق پذیرCAS متشکل از چهار یا بیشتر زیرسازگان یا سیستم فرعی می باشد. بنظر می رسد که این فوق وضعیتی از نتایج وتأثیرات حالات در زیرسازگان ها باشد. منطبق سازی فرایندی است از ادغام دو یاچند زیرسازگان. هرگاه زیرسازگان ها دچار برهم کنش و تأثیرات نتقابل شوند، وضعیت آن ها دیگربصورت مست
قل وخودایستا نخواهدبود. تاریخچه. بیش ازنیمی از انتشار گازهای گلخانه ای درشهرها وتوسط شهرها اتفاق می افتد. بیشترین میزان جمعیت درشهرها زندگی وکار می کنند جایی که حدودهشتاد درصد انرژی صرف می شود. حرکت پیش روندهٔ رشدجمعیت به مقیاس چشمگیری رسیده وموجب طرح یک سری سؤالات درباب پایداری کلی اکوسیستم شده است. درحقیقت، این روندمهارنشده که ممکن است منجربه جمعیت جهانی حقیقی به ۹۸ بیلیون نفر تاسال ۲۰۵۰ و۲/۱۳ بیلیون نفرتا سال ۲۰۸۰ شود، یک توالی شهری است که بطورمستقیم یاغیرمستقیم بردیگرپدیده ها تأثیر می گذارد؛ نظیر: دراین سناریو واضح است که چگونه نواحی شهری علاوه برطراحی شهری شان، نقش بسزایی در تعریف وتعیین استراتژی بلندمدت جهت توسعهٔ پایدار، علی رغم دیگر راه حل های موقتی وناپایدار ایفا می کنند. بابررسی وتجدیدنظر موقعیت ومکانی که در آن شهرها می بایست طراحی وبناشوند می توان میزان انتشار دی اکسیدکربن ومیزان تقاضای انرژی را کاهش داد. درحقیقت هدف غایی متدولوژی ما تعیین وشناسایی اصول وابزارهای مناسب ومفید درراستای ساماندهی وهدایت روندشهرنشینی جهانیِ روبه افزایش به سمت مدل ونمونه های بلندمدت پایدارتر که مشخصهٔ اصلی آن ها عملکردبه
تر انرژی ومتعاقباً ترازمندی وتوازن بهتر موجودبین منابع قابل دسترس ومیزان مصرف موردنیاز قابل حصول است، می باشد. طبق گزارش جالب مدیریت اطلاعات انرژی ایالات متحده(US EIA) با افزایش میزان مصرف انرژی جهانی از۴۷۲ کوادریلیون بی تی یو (معیارسنجش حرارت) در سال ۲۰۰۶، در سال ۲۰۱۵ به ۵۵۲ کادریلیون بی تی یو و۶۷۸ کوادریلیون بی تی یو در سال ۲۰۳۰ می رسد که دربردارندهٔ افزایش کلی ۴۴ درصدی در طول دورهٔ پیش بینی شده می باشد. همچنین در تمام ایالت های عضو ای یوEU، مصرف داخلی ودرون مرزی ناخالص انرژی اولیه در طول دوره ازسال ۱۹۹۹ تاسال ۲۰۰۹ بجز ممالک متحدهٔ بریتانیا (انگلیس، اسکاتلندوایرلند شمالی) افزایش یافته است(۱٪/۱۰-). علاوه براین، گزارش بانک جهانی نشان می دهد که الگوهای مدرن رشد شهری به صورت فزاینده از لحاظ زمین و مکانی فشرده هستند. «میانگین تراکمات شهری (یعنی، تعداد ساکنین به ازای هر کیلومتر مربع در ناحیهٔ پر از ساختمان)، در طول دو قرن اخیر در حال کاهش بوده است همان طور که بهبود ترابری و حمل و نقل ادامه می یابد، روند استفاده از زمین در شهرها روز به روز به ازای هر فرد در حال افزایش است. نواحی ساختمانی در شهرها با جمعیت یک میلیو
ن نفر یا بیشتر اکنون کلاً حدود km۲ ۴۰۰۰۰۰ را اشغال می کند که نیمی از آن در جهان در حال رشد و توسعه است. شهرها در کشورهای در حال توسعه دارای جمعیت بیشتری هستند امابازای هر نفر یا شهروند فضای کمتری را اشغال می کنند. در کشورهای صنعتی و کشورهای در حال توسعه میانگین تراکم شهرها به سرعت در حال کاهش بوده است؛ در یک رتبه بندی سالانه ۷/۱ درصد در طول دههٔ اخیر در کشورهای در حال توسعه و ۲/۲ درصد در کشورهای صنعتی». تأثیرات فرم و قالب شهری بر عملکردهای انرژی در شهر، علاوه بر میزان مواد آلایندهٔ منتشر شده، در پژوهش ها و تحقیقات مختلف نشان داده شده است. بخش مهمی از مطالعات صورت گرفته بیانگر تشابه کاهش میزان تراکم مسکونی، با افزایش مداوم وپیوسته درمیزان نیاز به انرژی می باشد. در این سناریو، واضح است که چگونه نواحی شهری علاوه برطراحی شهری نقش بسزایی در تعریف وتعیین استراتژی بلندمدت جهت توسعهٔ پایدار، علی رغم دیگر راه حل های موقتی وناپایدار ایفا می کنند. «اگرچه شهرها مظهر آسیب های محیطی، یعنی افزایش انتشارآلودگی های مربوط به حمل ونقل، مصرف انرژی ودیگر عوامل، هستند، ساست گذاران ونظریه پردازان وکارشناسان به طور فزاینده ارزش بالق
وهٔ شهرها به منظور پایداری بلندمدت را تشخیص می دهند. با این همه، بیشترین میزان انرژی درشهرها صرف می شود؛ بنابراین، پایداری یک مبحث شهری است.» متعاقباً نیازوتقاضاهای جدید وسؤالات بنیادی واساسی که درآن ها می بایست به مسائل شهری پرداخته شود، مطرح می شوند. نظیر: شهرچگونه می تواند درپایداری شهری به طورکلی تأثیرگذارباشد؟ آیا طراحی شهری می تواند بایک رویکردمناسب در خصوص کاهش شرایط جوی واقلیمی وکاهش میزان انتشاروپخش آلودگی (گازها وموادآلاینده) مؤثرباشد؟ آیا فرم وقالب شهری با این مباحث وموضوعات همبستگی دارد؟ ودرپایان، چگونه می توان ترانسفورماسیون ودگردیسی شهری را به منظور نیل به یک فرم شهری پایدار اجراکرد؟ و از این گذشته، چگونه یک شهر می تواند هم وضعیت رقابتی، توسعه و هم سرپرستی اکولوژیکی وزیست محیطی را مورد ملاحظه قراردهد؟ تئوری آی ام امIMM شهر رابعنوان یک سیستم پیچیدهٔ تطابق پذیر در نظر می گیرد. وانگهی خطوط کلی از روابط بین ساختارشناسی شهری ومیزان مصرف انرژی را ترسیم می کند و برخی اصول طراحی پایه وبنیادی جدیدی را درراستای دگردیسی ارزیابی و سنجش شهری علاوه برطراحی محله های پایداروجدید به عنوان بخش لاینفک شهررابدست می
دهد. ساختارشناسی نقش بسزایی در خط مشی ذخیره سازی انرژی بازده وراندمان شهری، زیست پذیری وبطورکلی، محیط ه های شهری پایدارجهت کسب موفقیت ایفا می کند. لازم است که اصول جدید ومتدولوژی های طراحی شهری جدیدی اتخاذ کرد. یکی از مهم ترین اهداف این پژوهش یافتن متدولوژی های جدیدی است که بتوان به کمک آن ها به شکل گیری ودرک بهتر عملکردها، سنجش وارزیابی های مختلف شهری، و سپس جهت کاربست اصول طراحی جدید بمنظوربهبود عملکرد سیستم؛ بواسطهٔ یک رویکرد همادین وچندزمینه ای، نائل آمد. یک سیستم مرکب، بطورخلاصه دریک کلمه، ترتیب واقتباسی از عناصر نامتجانس بهم پیوسته است که نشانگریک یاچندعملکرد می باشد ونتیجهٔ نهایی کل سیستم تماماً متفاوت ازهرعملکرد هربخشِ لازمِ مجزا می باشد. تئوری. قانون گروهی سیستم مرکب تطابق پذیر:قوانین بسیاری وجود دارد که عوامل وسازه ها و سیستم را بهم پیوند می زنند؛ درحالی که هرسازنده یا عامل منافع خود را دنبال می کند رابطهٔ بین سازه ها بواسطهٔ این هنجارها تعریف می شود. بخش ها همواره وظایف، رفتارها وعملکردهایشان راتطبیق وتغییر می دهندتا تحت لوای این قوانین بنیادین باقی بمانند. همهٔ این ها موسوم به قوانین گروهی می باش
ند ومحصول نهایی سیستم از طریق این روابط و فعل وانفعالات ناشی می شوند. همان طور که دربالا اشاره شد آی ام امIMM یک طرح متدولوژی با هدف بهبود عملکرد سی آ اِس CAS می باشد؛ ویژگی های اصلی آی ام امIMM مبنی برسه رویکرد بنیادین می باشد؛ همادین، چندلایه ای وچند مقیاسی. سیستم تطابق پذیر مرکب متشکل از عناصر متجانس مرتبط بهم به طور مستقیم یاغیرمستقیم می باشد وعملکرد نهایی سیستم به طورکلی ناشی از ترکیب همهٔ عناصر می باشد. این سازگاری وتطبیق پذیری، در یا بر بخش های یک زیرسازگان واحد ومجزا، ازین پس موسوم به تطبیق افقی، وبین زیرسازگان های مختلف، ازین پس موسوم به تطبیق عمودی اتفاق می افتد. بعبارتی دیگر، تطبیق پذیری اجزاء وبخش های موجود دریک زیرسازگان یا تطبیق افقی، به عنوان پاسخ وواکنشی به شرایط تحمیلی وموانع جدید عملکرد زیرسازگان رادچار تحول می کند، که علت دگردیسی کل سیستم در طول زمان خواهدبود. عملکردهای کل سیستم مرکب با بکارگیری کنش و اعمال تطابق پذیر سی آ اس CAS، هم افقی و هم عمودی را می توان شدت بخشید. کل سیستم مرکب با کنش و اعمال تطابق پدیر هم زیست بین عناصر و زیر سازگان ها به واسطه جرح و تعدیل و ترکیب در طول زمان تغییرش
کل خواهد داد. با ارتقاء عملکرد یک زیرسازگان به کمک تغییر شکل و دگرش یک زیرسازگان دیگر، می توان یک ابطه گروهی و مشترک که در نهایت منجر به تغییر شکل و دگرش کل سیستم مرکب به مطلوبترین شیوه را ایجاد کرد. جهت تکرار مطلب، جرح و تعدیل، که اجزاء و بخش های یک لایه یه منظور بهبود عملکرد لایه های مربوط به خود کامل و بهینه سازی شده باشد. از طرف دیگر، عمل ترکیب وادغام یک رابطهٔ هم زیست بین لایه های مختلف درراستای عملکردبهتراست، که در نهایت منجربه بهبود عملکردکل سیستم خواهدشد. طبق این امرکه آی ام امIMM در پی بررسی روابط بین ساختارشناسی شهری ومیزان مصرف انرژی است، تئوری مذکور بیشتر بر «زیرسازگان هایی» که مشخصهٔ اصلی آن ها ترتیب سازه ای وکاراکترهای فیزیکی است، تأکید می کند. زیر سازگان شهری. زیرسازگان ها (لایه ها) واجزای تشکیل دهندهٔ سی آ اِسCAS که برساختارشناسی شهری اثر می گذاردند: لایهٔ ظرفیت وگنجایش؛ لایهٔ فضای خالی؛ لایهٔ کنشی وکارکردی؛ لایهٔ ترابری وحمل ونقل جرح وتعدیل افقی وعمودی در آی ام امIMM زیرسازگان ها (لایه ها) ازلحاظ ساختاری دریک ساختار فیزیکی وموقتی، از طریق ایجاد طرح کلی یک ساختارشناسی ویژه ومتمایز سازماندهی شد
ه وهمبست می شوند. درحقیقت این ساختاری لیگاندی است که یک ترتیب سازمانی فیزیکی وموقتی از سی آ اِسCAS هربار به شکل متفاوت بدست می دهد. از این گذشته سی آ اِس CAS یک تمامیت انرژی منفرد ومجزاست. طبق این میزان مصرف، قالب وفرم شهری پایدارتر وکارآمدتر برپایهٔ جرح وتعدیل عناصرآن وادغام وترکیب زیرسازگان های آن در طول زمان شکل می گیرد. در متدولوژی های همادین آی ام امIMM عملکردنهایی سیستم از کل عناصر حاصل می شود؛ از این گذشته شهر بواسطهٔ روند پویا ومداوم تطبیق، موجود در ساختارها، شکل وقالب خود را تغییر می دهد. فرایند آی ام امIMM تغییرشکل ودگرش نواحی (دارای مقیاس) متوسط که محیطی است تعیین شده وبعنوان پل ارتباطی بین مقیاس محلی ومقیاس جهانی عمل می کند، را مورد تأکیدقرار می دهد. با این وجود محدودهٔ این ناحیه می بایست به عنوان مداخله ومحل پروژه بوسیلهٔ طراحان وبرنامه ریزان به دقت نقشه برداری و طراحی شود. معیاراصلی جهت محدودسازی مرز وحدود مداخله به ویژگی ها وجنبه های بافتاری وزمینه ای وسیع، نظیر جنبه های ساختارشناسی، لایه های کنشی وکارکردی واجتماعی بستگی دارد. درتئوری آی ام امIMM جرح وتعدیل عناصر سی آ اِسCAS که موجب تغییرشکل ود
گرش نهایی سیستم می شود، در مقیاس های مختلف اتفاق می افتد. بطورمساوی، مداخلات شهری درمقیاس های مختلف صورت می پذیرد. به این دلیل که جرح وتعدیل سی آ اِسCAS درمقیاس جهانی، متوسط (میانی) ومحلی طبقه بندی می شود، هریک ازتأثیرات مداخله می بایست درسه مقیاس مذکور درنظرگرفته شود. مداخلات مرحلهٔ متوسط یا میانی شکاف بین مقیاس های جهانی و محلی را پر می کند. از این اصل، آی ام امIMM (متدولوژی جرح وتعدیل منسجم) به منظور تغییر ودگرگون سازی یک محله به طور موضعی درراستای ایجاد و آغاز یک واکنش دارای بافت شهری وتغییر ساختاری سی آ اِسCAS عمل می کند. فرایند مرحله ای. مراحل مختلف آی ام امIMM متدولوژی آی ام امIMM به یک فرایندچندمرحله ای متشکل از چهارمرحلهٔ کاملاًمنسجم ونظام یافته اما متفاوت از هم بستگی دارد؛ که به ترتیب عبارتنداز: شهربعنوان سیستم تطابق پذیر مرکب. فرایند از هم باز کردن اجزاء تشکیل دهندهٔ سی آ اِسCAS از طریق بررسی و زمینه یابی افقی. تجزیه وتحلیل ارزیابی فیزیکی یکی از زیرسازگان ها (لایه ها) که بر ساختارشناسی شهری تأثیر می گذارد: لایهٔ حجم وتراکم؛ لایهٔ فضای خالی؛ لایهٔ کنشی وکارکردی؛ لایهٔ ترابری وحمل ونقل. لیگاندهای سی
آ اِسCAS(دسته بندی های اصلی وکلیدی) از طریق بررسی و زمینه یابی عمودی. پیکره بندی جامع سی آ اِسCAS بواسطهٔ همبستگی بین زیر سازگان های مختلف توصیف وتشریح می شود. مرحلهٔ ۱. تحقیق وبررسی/تجزیه وتحلیل. این مرحله پیکره بندی حقیقی سیستم شهری سی آ اِسCAS دریک حالت موقتی وتأثیرات مداوم و طولانی مدت فرآین تغییرشکل ودگرش راموردبررسی قرار می دهد. این مرحله به بررسی وژوهش رابطهٔ بین ساختارشناسی شهری ومیزان مصرف انرژی در سی آ اِسCAS، شامل زیرسازگان های خاص خود وهمبستگی وارتباط بین آن ها با قابلیت تأثیرگذاری برفرم وقالب شهری علاوه بر میزان مصرف انرژی، اختصاص دارد. درحقیقت درک پیکره بندیِ زیرسازگان های دست اند کار وارتباط آن ها نقش بسزایی در نتیجهٔ نهایی آی ام امIMM ایفا می کند. از این گذشته، ساختارکنونی سیستم را می توان تنها به عنوان یک پیکره بندی موقت تولید شده بوسیلهٔ فرایندپیشین ادغام دو یاچندزیرسازگان به نام فرایند منطبق سازی درنظرگرفت. هرگاه که زیرسازگان ها برهم کنش داشته باند یادچارفعل وانفعال وتأثیرمتقابل شوند، وضعیت آن ها دیگر مستقل نخواهد بود وبسته به شرایطی نظیر:کالیزور (کنش یار) یا واکنا (کنش واکنشی؛ یعنی مادهٔ ش
رکت کننده در فعل وانفعالات شیمیایی)، شروع بکار می کنند. درخلال مرحلهٔ تحقیق و بررسی طراح، پردازهٔ از هم باز کردن اجزای سی آ اِسCAS (تحقیق و زمینه یابی افقی) را به اجزاء اصلی فیزیکی تشکیل دهنده ویا زیرسازگان ها نظیر فضاهای خالی، حجم وتراکم (فضاهای ساخته شده)، کارکردها وحمل ونقل را راه اندازی می کند. هرزیرسازگان درآغاز بدون کمک دیگری جهت توصیف ساختار وویژگی های منحصر به خود به ترتیب از دیدگاه سازه شناسی، گونه شناسی و فن شناسی توصیف خواهد شد. پردازهٔ از هم باز کردن (اوراق کردن) سیستم سی آ اِس CAS سپس همبستگی روابط یا ساختارلیگاندهابین زیرسازگان ها به یک شیوهٔ خاص تر از طریق بررسی موشکافانه تر موسوم به بررسی و زمینه یابی عمودی که از طریق مشخصه وویژگی های خاص معروف به گروه های اصلی کار می کند و تجزیه وتحلیل خواهدشد؛ که به ترتیب عبارتنداز: روزن داری، مجاورت، تنوع وچندسانی، کنشگاه یا فاصل (مکان یا وسیلهٔ فعل وانفعال در سیستم)، قابلیت دسترسی وکارآیی. پیامدهای اصلی تحقیق و بررسی در این مرحله عبارتنداز: یکی از مهم ترین اهداف این مرحله سنجش وارزیابی عملکرد کنونی انرژی در سیستم سی آ اِس CAS می باشد. از آنجا که ۱۲شاخص یا
شناسگر برای رسیدن به این نتیجه و سپس شاخص های یکسان در فرایند بازجورسازی سی آ اِسCAS (مرحلهٔ ۴مقیاس سنجه ای دوم) لازم برای ارزیابی نهایی عملکرد سیستم، پس از فرایند طراحی یاتغییرودگرش بکارگرفته خواهدشد، می بایست تأکیدکرد که ۱۲ شاخص نیز به یک سری اصول طراحی، به نام اصول سازمانی طراحی(DOP)، وابزارهایی که در آخر ساختار سی آ اِسCAS را سازماندهی می کنند، مرتبط هستند. شاخص های مقیاس سنجه ای اول:یک مجموعهٔ مرکزی از عناصرمشخصاً مبنی بر جستارهای محیطی اما هم پیوندبا دیگر جستارهای اجتماعی- اقتصادی هستند. آن ها ابزارهای مورد استفاده در فرایند آی ام امIMM جهت سنجش واندازه گیری عینی وواقع بینانه درراستای مقایسهٔ عملکرد سیستم های مختلف (مقایسهٔ بیرونی)، یاعملکرد سیستم قبل ویا بعد از فرایند طراحی مرحلهٔ تغییر شکل ودگرش می باشند (مقایسهٔ درونی). مرحلهٔ ۲. تفسیروتوضیح/فرضیه. دومین وهلهٔ فرایندآی ام امIMM به نام تفسیروتوضیح/فرضیه بین مراحل تحقیق و بررسی و طراحی است والزاماً اختصاص دارد به پایه ریزی یک فرض/فرضیه، نظیر: شیوهٔ ممکن جهت جرح وتعدیل ساختاریِ سیستم سی آ اِسCAS به منظور بهبود کیفیت وعملکرد انرژی درآن. تأمل برچگونگی اجر
ای اهداف اولیه وبطورهمزمان نیل به هدف نهایی از طریق جرح وتعدیل محلی وترکیب وادغام اجزاءتشکیل دهندهٔ سیستم ضروری است؛ بنابراین تأثیر جرح وتعدیل محلی (برلایه های منتخب) نقش مهمی را در عملکرد کل سیستم ایفا می کند وپیکره بندی جهانی سی آ اِسCAS نهایی را تغییر می دهد. ارزیابی عملکرد سیستم موجود با تجزیه وتحلیل اجزاء تشکیل دهندهٔ سیستم دررابطه با گروه های اصلی. در این مرحله، لایهٔ کژکنشی (درست کارنکردن) ناشی از تغییرشکل ودگرش کاتالیز خواهدبود. در این نمونه، لایهٔ فضای خالی به عنوان کاتالیز نشان داده شده است؛ از این رو، منحصراً نمونه ای است که می تواند مصداق هرکدام از لایه ها باشد. بعبارت دیگر، پس از مرحلهٔ تحقیق وبررسی، فرایندآی ام امIMM، ارائه شده وبا یک ایده (فرض) در خصوص جرح وتعدیل محلی احتمالی درزیرسازگان (لایه) انتخاب شده وگروه اصلی که امکان اِعمال تعدیل ودگرش کل سیستم به طورکلی را فراهم می آورد، به نتیجه می رسد. انتخاب یک زیرسازگان (لایه) ویک لیگاند (گروه اصلی) به عنوان اولین محرک تعدیل ودگرش، هدف اصلی این مرحله بواسطهٔ تخصیص وتفویض به ترتیب به زیرسازگان (لایه) و به لیگاند برگزیده شده (گروه اصلی) نقش کاتالیز و
پردازه یاکارکردِ واکنا (کنش واکنشی) می باشد. پیامدهای اصلی این مرحله عبارتنداز: دی اُ پیDOP ابزارهایی هستند که درسازماندهی وترتیب ساختاری سی آ اِسCAS کاربرد دارند. کاربرداین اصول، تأثیرات کاربردی ساختاروعملکرد آن ها می باشد. دی اُ پیDOP با شاخص های مورد نظر مرتبط است. انتخاب کالیزور. سیستم سی آ اِسCAS متشکل از سلسله مراتب سطوح چندگانهٔ یک سازمان می باشد. بادرنظرگیری اینکه در هر مقیاس مشخص، سیستم درحقیقت یک زیرسازگان می باشد، تأثیرات سنجه ای از اهمیت بسزایی در پویایی سیستم سی آ اِسCAS برخورداراست. در این میان، کالیزورهای منتخب نقش چشمگیری درآی ام امIMM ایفا می کنند. از انتخاب یک لایه به عنوان کاتالیزگر افقی و یک گروه اصلی به عنوان یک کاتالیزگر عمودی، واکنش سیستم همراه با جلوراندن جرح وتعدیل محلی وموضعی وایجاد تغییرودگرش در سیستم آغاز می شود. واضح است کع انتخاب کالیزورها بستگی به مرحلهٔ تحقیق و بررسی دارد. انتخاب کاتالیزگرها به عنوان اولین محرک تغییرشکل ودگرش هدف اصلی این مرحله با تعیین زیرسازگان منتخب وگروه اصلی نقش کاتالیزور و به دیگر واکنا (کنش واکنشی)ها می باشد. نقش دی اُ پیDOP (اصل سازمانی طراحی). دراین م
رحلهٔ دوم دی اُ پیDOP نقش مهمی را ایفا می کند. این ابزارها جهت تنظیم ساختار سی آ اِسCAS وعملکردآن کاربرد دارند. بکارگیری دی اُ پیDOP یک گام بنیادین درفرایند مرحله ای آی ام امIMM وشیوه ای جهت هدایت ومعطوف سازی فرایندجرح وتعدیلCAS به یک فرم وقالب کارآمد وپایدارتر می باشد. واقعاً همه است که بخاطر بیاوریم که ۱۲ دی اُ پیDOP با ۱۲ شاخص یا شناسگر که قبلاً استفاده شده اند جهت برآورد وارزیابی عملکرد حقیقی انرژی در سی آ اِسCAS (جمع آوری داده ها گام اول) علاوه برفرایند بازجورسازی در سی آ اِسCAS (گام ۴، مقیاس سنجه ای دوم) با یکدیگر مرتبط هستند. نقش وتأثیردی اُ پیDOP برفرایند طراحی به منظور درنظرگیری و توجه به پیامدهای مرحلهٔ تحقیق وبررسی/تجزیه وتحلیل حائز اهمیت است. به عنوان بازیگر اصلی درمرحلهٔ طرح ریزی و صورت بندی به آن ها مانند دستورها یا رهنمودهای فعال عمل می کنند واگر ترکیب شوند، آن ها کنشی ترکیبی وادغام شده را در جهت نیل به نتیجهٔ نهایی در پی خواهند داشت. دی اُ پی DOPها به ترتیب عبارتنداز: بعنوان بازیگران اصلی مرحلهٔ طرح ریزی وصورت بندی آن ها به عنوان رهنمودهای فعال کاربرد دارند؛ که درترکیب با یکدیگر موجب ایجاد کنش
ترکیبی وادغام شده در رنیل به نتیجهٔ نهایی می شوند. دگرش سیستم به حالت ساختاری۳، به رنگ صورتی، درگاه C، از طریق جرح وتعدیل وتلفیق ۴ لایهٔ محیطی اصلی، حجم وتراکم، فضای خالی، کنش وکارکردو حمل ونقل، با یکدیگر و با لایه های نظم وترتیب یافتهٔ دیگر نشان داده شده است. مرحلهٔ ۳. جرح وتعدیل/ تغییرودگرش (مداخله وطراحی). مرحلهٔ سوم درآی ام امIMM یک مرحلهٔ خاص ازطراحی است که شامل اف ال اسFLS می شود ودریک رویکرد چندرشته ای و چندلایه ای کاربرد دارد. بواسطهٔ یک محرک (کالیزور) یک جرح وتعدیل محلی وموضعی (جرح وتعدیل افقی) حاکی از نقطهٔ شروع واکنش زنجیره ای (جرح وتعدیل افقی وعمودی) بسوی تغییرشکل ودگرش همه جانبهٔ سی آ اِسCAS می باشد؛ بنابراین حقیقت که سی آ اِسCAS متشکل از چهار زیرسازگان است، ما شرایط و وضعیت آن را به عنوان فوق وضعیتی از نتایج (محصولات) درحالات زیرسازگان ها در نظر می گیریم. پیامدهای اصلی این مرحله عبارتنداز: محلی این مرحله دردرون خود متشکل از دو مرحلهٔ دیگر می باشد که به ترتیب عبارتنداز: ۱. جرح وتعدیل افقی، مرحلهٔ کالیزورها وواکنا (کنش واکنش)های افقی (گام ۳الف) ۲. جرح وتعدیل عمودی، کالیزورها وواکنا (کنش واکنش)های