Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
‏Ä، ä حرفی است در الفبای لاتین و دربرگیرندهٔ حرف A با اوملاتی برفراز آن. این حرف کاربردهای آوایی گسترده ای دارد. این حرف در الفباهای آلمانی، سوئدی، فنلاندی، اسکولت سامی، کارلی، لوکزامبورگی، فریسی شمالی، استونیایی، فریسی ساترلند، امیلیانو-رومانیولو، رتومن، اسلواک، تاتار و ترکمنی کاربرد دارد. در زبان امیلیانو-رومانیولو Ä آوای [æ:] را می رساند. در ترکمنی و فنلاندی این حرف نشان دهندهٔ [æ] و در سوئدی و استونایی [æ] و [ɛ] را می رساند. در الفبای اسلواک هم Ä نشان دهندهٔ آوای [ɛ] است. نگارش تاریخی این حرف به سده های میانی بازمی گردد؛ در این زمان این حرف به صورت یک A با دو خط موازی کوچک در نزدیکی بالای آن نوشته می شد (A̎ a̎) و به تدریج شکل کنونی آن به وجود آمد. در سدهٔ نوزدهم از Ä در خطوطی برگرفته از سیریلیک مانند الفبای تاتار و زبان ماری استفاده شد. منابع. Wikipedia contributors, "Ä," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ä&amp;oldid=603592505 (accessed May 15, 2014).
نهضت سوادآموزی یک مجموعهٔ تلویزیونی به کارگردانی محمد اوزی است که در سال ۱۳۶۰ تولید و از شبکه ۱ پخش گردید. خلاصه داستان. هر قسمت از این مجموعه تلویزیونی، به طرح داستانی می پرداخت که در نهایت، زیان ها و دردسرهای ناشی از بی سوادی را گوشزد می کرد.
Ã/ã یا Aی مدک دار حرفی لاتین است که در چند زبان گوناگون مورد استفاده است. در زبان پرتغالی این حرف نشان دهندهٔ واکه خیشومی [ɐ̃] است. جز پرتغالی این حرف در زبان های آرومانی، ویتنامی، گوارانی، کاشوبی و تا کاربردی است. در زبان ویتنامی ای مدک دار آوای [a:] را می رساند. در الفبای آوانگاری بین المللی /ã/ نشان دهندهٔ واکهٔ خیشومی ناگرد جلویی باز می باشد. منابع. Wikipedia contributors, "Ã," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ã&amp;oldid=607665971 (accessed May 15, 2014).
نقد ترجمه یک میان رشته دانشگاهی است که بسیار نزدیک به نقد ادبی و مطالعات ترجمه می باشد. می توان گفت که نقد ترجمه یعنی مطالعه، ارزشیابی و تفسیر جنبه های مختلف آثار ترجمه شده. توضیح. بررسی جامع ترجمه مدتها از جهات مختلف قابل پذیرش نبود. بعضی معتقدند نقد ترجمه بر جنبه های منفی آن ترجمه توجه می کنند؛ آن ها می گویند نقد ترجمه به معنی یافتن نقص های موجود است. نقد مدرن برخلاف این نظر است و می گوید یک نقد ترجمه باید به جنبه های مثبت ترجمه هم توجه داشته باشد. یکی از اهداف نقد ترجمه آگاه سازی جامعه از دقت به کار رفته در ترجمه است و اینکه آیا مترجم توانسته به اهدافش دست یابد یا نه نشست های نقد ترجمه پس از معرفی کتاب به مخاطبان، با هماهنگی میان بزرگان و اهل قلم و بزرگان زمینه مربوط با هماهنگی از سوی انجمن برگزار می شود. در این جلسات نویسنده از چالش هایی که در ترجمه کتاب با آنان روبرو بوده سخن می گوید و حضار به حمایت یا نقد او، گفتگو می کنند. مترجمان حرفه ای یا تازه کار که متون ادبی ترجمه می کنند به طور اجتناب ناپذیری با موضوع کیفیت ترجمه روبرو هستند. مشکلات مختلفی برای نقد ترجمه وجود دارد از جمله نام عمل ارزشیابی ترجمه و
ملاک ارزشیابی ترجمه که در مورد هرکدام هم مطالعات مختلفی انجام شده است. مقابله و تحلیل آثار ترجمه شده شیوه ای بسیار مؤثر و کارآمد برای شناخت بهتر و درک واقعی روش های ترجمه است. با نقدآثار ترجمه شده می توان ترجمه های خوب را به راحتی از ترجمه های بد تمیز داد، با شیوهٔ کار و ذوق و سلیقه مترجمان ورزیده آشنا شد، تفاوت میان روش های ترجمه را در عمل دید و تعاریف و نظریه های ارائه شده دربارة فن ترجمه را بهتر درک کرد. محمدجواد کمالی، مؤلف کتاب «اصول فن ترجمه»، در این خصوص به نکتهٔ مهمی اشاره می کند: «منتقد ترجمه نباید در مقابلة آثار دچار وسواس شود و دائم به دنبال ایرادگیری باشد بلکه باید بکوشد با تجزیه و تحلیل درست و منطقی، معیارها و اصول رعایت شده در هر ترجمه را مشخص کند و در واقع نقش سخنگوی مترجم را ایفا کند؛ زیرا مترجم در حین کار ترجمه و پس از آن نیازی نمی بیند دربارهٔ جزئیات و نحوهٔ ترجمه و اصولی که از آن ها برای برگردان متون مختلف استفاده می کند سخنی بگوید. پس این وظیفه منتقد و تحلیل گر مسایل ترجمه است که راز و رمز نهفته در ترجمهٔ او را برای دیگران آشکار سازد و اگر به نکته ای در خور اهمیت برخورد که مترجم نسبت به آ
ن بی توجه و غافل بوده است، آن را نیز گوشزد کند.» بهتر است نقد ترجمه به چند بخش تقسیم شود و در هر بخش جنبه های خاصی از ترجمه به ترتیب اهمیت مورد توجه قرار گیرد. همچنین اگر مترجمی ترجمه خود را به دلایلی بازنگری کرده است، می توان به نقد ترجمهٔ مکرر او پرداخت و دلایل بازنگری را برای خوانندگان اثر مشخص نمود. مقالهٔ «نگاهی به ویرایش جدید ژرمینال» نمونه ای از این نوع نقد است. ترجمه یک متن ادبی وقتی بررسی می شود در ابتدا هدف بررسی کننده، قضاوت نیست بلکه هدف یافتن جایگاه ترجمه نسبت به متن اصلی است؛ این کار با بررسی عواملی انجام می شود که از انتخابهای ترجمه ای مترجم نشات می گیرند. هنگام مقایسه چند ترجمه از یک متن، نتایج بررسی باید منجر به ساخت یک فرضیه برای هر ترجمه شوند: ملاکهایی نظیر "divergent similarity" ,"relative divergence" ,"radical divergence" و "adaptation" برای چنین تحلیلی مهم هستند. یکی از اشخاص بسیار تأثیرگذار در این زمینه، آنتوان برمن بود که مدعی شد همان طور که نظریه های مختلفی برای ترجمه وجود دارد ممکن است مِتُدهای مختلفی هم برای نقد ترجمه وجود داشته باشد؛ بنابراین خودش مدلی ارائه کرد که روشی تحلیلی بر ت
رجمه بود که می توان آن را بر اساس هدف مشخص هر تحلیلگر تنظیم نمود و همچنین می توان آن را با هر نوع متن مرسومی منطبق ساخت. او مصرانه بر این باوراست که هر مترجم قبل از فرایند ترجمه باید یک پروژه ترجمه را ایجاد کند.
رابرت رولینگر (متولد ۱۷ سپتامبر ۱۹۶۴ در بلودنتس) خاورشناس و تاریخدان اتریشی است. حرفه. روبرت رولینگر بین سالهای ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۹ در دانشگاه اینسبروک، درس زبان ها فرهنگ های باستان خاورنزدیک و تاریخ خاور نزدیک را خواند. از سال ۱۹۹۰ او مقام مدرس در دانشکده تاریخ باستان و زبان ها و فرهنگ های خاور نزدیک را به دست آورد. در سال ۱۹۹۳ او به عنوان هیئت علمی یونان باستان و خاور نزدیک باستان دانشگاه اینسبروک ترفیع مقام گرفت. در سال ۲۰۰۵، او مقام استاد تمامی در زمینه هرودوت شناسی و خویشاوندی فرهنگ ها و ارتباط بین فرهنگی در خاورنزدیک و نواحی مدیترانه ای را در دانشگاه اینسبروک را بدست آورد و از آن زمان تا کنون مدیر انجمن مطالعات تاریخ باستان و تاریخ خاورنزدیک است.
الیویه مارتینز (زاده ۱۲ ژانویه ۱۹۶۶) بازیگر فرانسوی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم "پولس، حواری مسیح"، "بی وفا"، "جزر و مد تاریک"، "۱، ۲، ۳، خورشید" اشاره کرد که فیلم "۱، ۲، ۳، خورشید" برای او جایزه سزار را به ارمغان آورده است.
لائرتز در اساطیر یونان، فرزند آرکسیئوس پادشاه شهر ایتاکا، همسر آنتیکلیا و پدر اودیسئوس قهرمان کتاب ادیسه اثر شاعر یونانی هومر و همچنین کتیمنه خواهر اودیئوس بود. "لائرتز" یکی از اعضای گروه آرگونات ها، و همچنین یکی از کسانی بود که در شکار گراز کالیدونیان نقش داشت. در اواخر عمر، به منظور شرکت در آخرین نبرد، آتنا جوانی را به او بازگرداند و در کنار پسرش با اقوام خواستگاران که برای ربودن تخت پادشاهی و همسرش آمده بودند، به نبرد برخاست. در برخی نسخه ها گفته شده "لائرتز" پدر واقعی اودیسئوس نبوده، بلکه سیزیف، پایه گذار شهر کورینتوس و کسی که خدای جهان زیرین هادس را فریب داد، پدر او بوده است. در این نسخه سیزیف آنتیکلیا را قبل از ازدواج با لائرتز فریفت و با او هم خواب شد و به همین جهت اودیسئوس هوش و ذکاوتش را از پدر واقعی خود سیزیف به ارث برده است.
بداغ یا هفت کول نام سردهای است که شامل ۱۵۰ تا ۱۷۵ گونه از درختچه ها و گونه های اندکی از درختان کوچک می شود. این سرده از خانوادهٔ هفت کولان است. طبقه بندی کنونی این سرده بر پایهٔ فیلوژنتیک ملکولی است. این سرده قبلاً در خانوادهٔ آقطیان طبقه بندی می شد. گونه های این سرده بومی نواحی معتدل نیمکرهٔ شمالی هستند. البته تعداد اندکی از گونه های این سرده در روسیه، جنوب شرقی آسیا و مناطق کوهستانی نقاط گرمسیر در آمریکای جنوبی می رویند. در آفریقا گونه های این سرده محدود به مناطق کوه های اطلس می شود. برگ های گونه های آن رو به روی هم، ساده، دندانه تر یا لبه دار است. گونه هایی که در مناطق معتدل خنک می رویند خزان پذیر هستند، ولی بیشتر گونه های معتدل گرم همیشه سبز هستند. برگ ها و جوانه های برخی از گونه ها مخملی است.
واکسن سه گانه یا ثلاث که واکسن سه بیماری دیفتری، کزاز و سیاه سرفه می باشد، برای ایمن سازی نوزادان و کودکان بین سنین ۶ هفته ای تا ۶ سالگی به مصرف می رسانند. واکسن سه گانه محتوی محلولهای تصفیه و تغلیظ شده توکسوئید دیفتری و توکسوئید کزاز و باکتری کشته شده سیاه سرفه هست که بر فسفات آلومینیوم در حال تولید جذب شده است. تیومرسال به عنوان ماده نگه دارنده به نسبت یک در ده هزار به محصول اضافه شده است. استفاده از فسفات آلومینیوم بدان جهت است که با تأخیر جذب واکسن در بدن قدرت ایمنی زایی آن افزونتر می شود. میزان ترکیبات واکسن سه گانه. هر دز واکسن در حجم ۰/۵ میلی لیتر محتوی مواد زیر است: توکسوئید دیفتری: ۱۵ واحد فلوکولان توکسوئید کزاز: ۱۰ واحد فلوکولان واکسن ضد سیاه سرفه: ۴ واحد بین المللی محافظت کننده فسفات آلو مینیوم :(بر مبنای یون فلز)۰/۳ تا ۰/۶ میلی گرم تیومرسال: ۱٪ موارد عدم استعمال واکسن سه گانه. برای ایجاد ایمنی اساسی و پایه ای سه تزریق نیم میلی لیتری به فاصله ۴ تا ۸ هفته انجام می گیرد و چهارمین تزریق یک سال بعد صورت می پذیرد. از تزریقهای یادآور ۵ سال یک بار از واکسن توأم ضد دیفتری- کزاز خردسالان یا بزرگسالان، بسته
به سن شخص استفاده به عمل می آید. تزریق واکسن سه گانه در کودکان دارای ضایعات مغزی پیشرونده ممنوع است و باید به آن ها واکسن دوگانه خردسال تزریق کرد. همچنین این واکسن برای کودکانی که سابقه بیماریهای مزمن چرکی، ناراحتیهای عصبی، تشنج، ضایعات مغزی یا سابقه خانوادگی بیماریهای عصبی را دارند تجویز نمی گردد. در هر یک از این موارد، پزشک متخصص بیماریهای کودکان باید شخصاً تصمیم به استفاده از واکسن را بگیرد. به کودکان تب دار یا مبتلا به بیماریهای حاد، واکسن سه گانه ضد دیفتری – کزاز و سیاه سرفه تا رفع تب و بیماری، تزریق نمی شود. بعد از ۶سال تمام (۶سال و۱۱ماه و۲۹روز) تزریق واکسن سه گانه ممنوع است و باید از واکسن دوگانه ویژه بزرگسالان استفاده شود. عوارض جانبی واکسن سه گانه. با تزریق این واکسن قرمزی، سفتی، تورم یا بثورات پوستی همراه با تب که معمولاً زود گذر هستند مشاهده می شود. در موارد نادری ناراحتیهای کلیوی به دنبال تزریق این واکسن دیده شده است. همچنین ناراحتیهای مغزی قابل توجهی که ناشی از تزریق جزء سیاه سرفه این واکسن سه گانه است به ندرت ذکر شده، اگر ناراحتی عصبی یا تشنجی کودک ظرف ۲ روز پس از تزریق مشاهده شود، نشان ایجاد نا
راحتی به علت واکسن سیاه سرفه است در این صورت دنباله ایمن سازی را با واکسنهای دوگانه ضد دیفتری، کزاز خردسالان یا بزرگسالان بسته به سن شخص ادامه می دهند و به این کودک دیگر واکسن سیاه سرفه نباید تزریق شود. بایستی همواره آدرنالین (با دز یک در هزار) در دسترس تزریق کنندگان باشد تا اگر عارضه آنافیلاکسی پیش آمد، بلافاصله به مصرف برسد. واکسن دوگانه یا توأم دیفتری و کزاز. واکسن دوگانه یا توأم نیز حاوی واکسن برای دو بیماری دیفتری و کزاز می باشد و در سنین بالای ۶ سال و در کودکان حساس به واکسن سه گانه از این استفاده می شود. ترکیب واکسن دوگانه نیز مثل واکسن سه گانه است با این فرق که عامل ضد سیاه سرفه را ندارد. موارد استعمال. اگر پس از تزریق واکسن سه گانه، درجه حرارت بدن کودک بالاتر از ۴۰ درجه سانتی گراد (زیر بغل)، گریه مداوم بیش از سه ساعت که قابل آرام کردن نباشد ویا تشنج ظرف ۷۲ ساعت رخ دهد در نوبت های بعدی به جای واکسن سه گانه باید واکسن دوگانه خردسالان تزریق گردد. همچنین برای ایمن سازی کودکان بیش از شش سال و نوجوانان و بزرگسالان از واکسن توأم ویژه استفاده می نمایند. بعد از۶ سال تمام (۶سال و۱۱ماه و۲۹روز) تزریق واکسن سه گا
نه ممنوع است و باید از واکسن دوگانه ویژه بزرگسالان استفاده شود. برای ایمن سازی کودکان زیر شش سال بر ضد بیماری های دیفتری و کزاز از واکسن توأم دیفتری- کزاز ویژه خردسالان استفاده می شود. واکسن ویژه نوجوانان و بزرگسالان ترکیبی شبیه واکسن کودکان دارد، تنها مقدار نوکسوئید دیفتری آن به دو واحد فلوکولان تقلیل یافته است. موارد عدم استعمال. در کودکان تب دار یا مبتلا به بیماری های حاد تا رفع تب و بیماری تزریق واکسن را به عقب می اندازند. در مورد کودکان مبتلا به آلرژی شدید یا ضایعات و عوارض مغزی و عصبی مایه کوبی با احتیاط و با نظر پزشک کودکان انجام گیرد. به کودکان پس از سن شش سالگی و به نوجوانان اگر مایه کوبی توأم ضرورت یابد باید حتماً واکسن ویژه بزرگسالان تزریق شود. چون در این گروه سنی واکسن خاص کودکان عوارض جنبی نسبتاً شدیدی به علت مقدار بیشتر پادتن ضد دیفتری که در آن وجود دارد ایجاد می شود. عوارض جانبی. به دنبال تزریق واکسن توأم عوارض موضعی ا ز قبیل قرمزی محل تزریق، حساسیت موضع، و گاهی واکنشهای عمومی مانند تب، سر درد، و گاهی ظهور بثوراتی در سطح بدن مشاهده می شود اما این واکنشها به زودی مرتفع می گردند. در موارد نادری ب
ه دنبال تزریق واکسن توأم ضد دیفتری- کزاز ناراحتی های کلیوی و عصبی دیده شده است. در چنین حالاتی تزریق های بعدی انجام نمی گیرند. بایستی همواره آدرنالین یک در هزار در دسترس تزریق کنندگان واکسن باشد تا اگر عارضه آنافلاکسی پیش آمد بلافاصله بمصرف برسد. روش استفاده واکسنهای سه گانه و دوگانه. واکسنهای سه گانه و دوگانه به اندازه ۰/۵ میلی لیتر به صورت تزریق عضلانی، تجویز می شود. 'واکسنهای سه گانه و دوگانه' بزرگسالان و خردسالان را باید حتماً به شکل داخل عضلانی و عمیق تزریق کرد زیرا تزریق این نوع واکسنها در زیر جلد یا داخل جلد می تواند موجب تحریک موضعی، تشکیل گرانولوم، نکروز بافتی و بروز آبسه استریل شود. قبل از مصرف شیشه واکسن را خوب تکان دهید تا واکسن کاملاً یکنواخت گردد. برنامه کشوری واکسن سه گانه کودکان. برای حفظ ایمنی پس از آخرین تلقیح واکسن سه گانه یا دوگانه، واکسن دوگانه ویژه بزرگسالان باید هر ۱۰ سال یکبار تکرار شود روش نگهداری واکسنهای سه گانه و دوگانه. واکسنهای سه گانه و دوگانه را در ۸–۰ درجه سانتی گراد (طبقه میانی یخچال) و دور از نور نگهداری می نمایند این واکسنها نباید یخ بزند زیرا در اثر یخ زدن و بازشدن، تزریق
واکسن ایجاد واکنشهای شدید و مزاحم خواهد نمود. این واکسنها معمولاً در جعبه های محتوی دو یا سه آمپول ۰/۵ میلی لیتری یا در ویال های ۵ تا ۱۰ میلی لیتری عرضه می گردد. نکات مهم در مورد واکسنهای سه گانه و دوگانه. برای حفظ ایمنی پس از پنج نوبت تلقیح واکسن سه گانه یا دوگانه، واکسن دوگانه ویژه بزرگسالان باید هر ۱۰ سال یکبار تکرار شود.
Ȧ، ȧ یکی از حروف الفبای لاتین است و دربرگیرندهٔ حرف A با نقطه ای بر فراز آن است. این حرف در الفبای لیوونیایی کاربرد دارد. منابع. Wikipedia contributors, "Ȧ," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ȧ&amp;oldid=607665386 (accessed May 15, 2014).
آرش عامل فیلم نامه نویس و تهیه کننده ایرانی-بریتانیایی هالیوود است. او فیلم نامه فیلم گریس موناکو را نوشته است.
آنابابتیست ها یا بازتعمیدی ها (از لاتین نو: anabaptista، از یونانی: ἀναβαπτισμός) مسیحیانی هستند که نحله فکری آنان به اصلاحات مذهبی رادیکال اروپا در قرن شانزدهم بازمی گردد. اگر چه برخی بر این باور هستند که جنبش آنابابتیسم، شاخهٔ نورسته ای از پروتستانیسم است؛ اما برخی دیگر آن را یک جنبش متمایز می دانند. آمیش ها، هاترایت ها و منونایت ها، پی آیندهای مستقیم این جنبش به شمار می آیند. بِرِثرِن (Brethren)، بِرادِرهوف (Bruderhof) و کلیسای رسالت مسیحی (Apostolic Christian Church)، فرقه های بعدی گروه بازتعمیدی ها هستند.نام آناباپتیست، از کلمه یونانی anabaptista برگرفته شده و به معنی کسی است که دوباره تعمید می کند. این نام را دشمنان شان بر آنها نهادند؛ به نشانهٔ دوباره تعمید کردن این نوکیشان که پیشتر در کیش پیشین خود و در بدو تولدشان غسل تعمید شده بودند؛ چرا که برای درآمدن به کیش جدید آناباپتیسی، ضروری بود که فرد داوطلب، به زبان خود درآمدن به کیش جدید را اقرار کند و به این ترتیب، غسل تعمید اوان کودکی خود را کنار بگذارد. پیروان اولیه این جنبش، نام «آناباپتیست» را نپذیرفتند، با این ادعا که غسل تعمید دوران کودکی آنها مطابق
متن کتاب مقدس نبوده و در نتیجه نادرست و نامعتبر است، بنابراین غسل تعمیدشان در هنگامه پیوستن به آیین جدید، «بازتعمید» نبوده و در حقیقت اولین تعمید آنهاست. در هنگامی که لوتر زنده بود؛ بعضی از پیروان مرام اصلاحی نظریهٔ آناباپتیسم را پدیدآوردند و مدتی نیز بر شهر مونستر (munsser) تسلط یافتند. آناباپتیست ها هر گونه قانونی جز قانون خدا را مردود می دانستند؛ زیرا اعتقاد داشتند روح القدس اشخاص نیک را در هر لحظه هدایت می کند، و روح القدس را نمی توان اسیر قوانین و مقررات ساخت و به همین جهت، پس از یک مقاومت قهرمانانه، منقرض گشتند. اما نظریاتشان، به اشکال ملایم تر، در هلند و انگلستان و آمریکا اشاعه یافت و از لحاظ تاریخی می توان آن ها را ریشهُ فرقهُ کویکرها دانست. در قرن نوزدهم شکل ترسناک تری از آشوبگرایی (آنارشیسم) پدید آمد که دیگر با دین هم ارتباطی نداشت. این مرام در روسیه و اسپانیا و تا حد کمتری در ایتالیا، پیروزی فراوان به دست آورد.
شبکهٔ همدان در تاریخ ۲۷ شهریور ۱۳۸۱ با حضور علی لاریجانی (رئیس وقت سازمان صدا و سیما) در شهر همدان افتتاح رسمی شد. این شبکه، از سال ۱۳۸۱ تا سال ۱۳۸۵، شبکهٔ الوند و از سال ۱۳۸۶ تا سال ۱۳۹۰، شبکهٔ سینا نام داشت. پخش برنامه های شبکه همدان با کیفیت HD و فرمت H264 از طریق فرستنده های زمینی از شهریور ۱۴۰۴ آغاز شده است. تاریخچه. پیشینهٔ تلویزیون هم در استان همدان به سال ۱۳۴۹ خورشیدی برمی گردد. در زمان افتتاح، حدود ۲۸۵ هزار نفر در نواحی روستایی و ۲۸۴ هزار نفر در نواحی شهری استان همدان امکان دسترسی به برنامهٔ شبکهٔ یک تلویزیون را پیدا کردند. این روند ادامه داشت تا در پائیز سال ۱۳۵۶، با نصب یک فرستندهٔ مادر و چند تکرارکننده، پخش برنامهٔ شبکهٔ دو تلویزیون در شهر همدان و پیرامون آن آغاز شد، که به تدریج دامنهٔ دریافت آن به سایر نقاط استان تسری پیدا کرد. اما آغاز پخش برنامه های سیمای مرکز همدان از سال ۱۳۵۸ با پخش اذان مغرب بود. تولید و پخش برنامهٔ مستمر هفتگی با عنوان «استان در هفته ای که گذشت» از سال ۱۳۵۹، رفع نقایص و تکمیل تجهیزات فنی در سال ۱۳۶۰، آغاز پخش برنامهٔ هفتگی با عنوان «جنگ جمعه» صبح جمعه هر هفته در سال ۱۳۶۱، ر
فع نقص ها و تکمیل تجهیزات فنی در سال ۱۳۸۰ خورشیدی، افتتاح شبکهٔ استانی سیما در تاریخ ۲۷ شهریور ماه ۱۳۸۱. در شش ماههٔ دوم این سال سیمای استانی مرکز همدان با تولید و پخش هزار ساعت برنامه موفق به جلب نظر حداکثری مخاطبان خودشد. در بیست و ششم خرداد سال ۱۳۹۰ هم زمان با ولادت حضرت علی (ع) پخش برنامه های شبکهٔ همدان به ۲۴ ساعت افزایش یافت. صدا وسیمای مرکز همدان در آن زمان جزء نخستین استان هایی بود که ۲۴ ساعته برنامه پخش می کرد. همزمان با سفر رئیس جمهور و هیئت دولت به همدان پخش این شبکه نیز دیجیتالی شد. درحال حاضر مرکز همدان با دارا بودن ۲ ایستگاه مادر تلویزیونی، ۱۰۱ ایستگاه دریافت و پخش ماهواره ای و ۱۲ ایستگاه تکرارکننده کلیهٔ مناطق استان همدان را زیر پوشش برنامه های شبکهٔ استانی سیما قرار داده است. پویانمایی. در سال ۱۳۸۷ ه .ش توسط حسین تقی پور مدیر کل وقت ساختمان پویانمایی در ۴ طبقه ساخته و با حضور داریوش مهرجویی افتتاح گردید، و از آن پس واحدی به عنوان پویانمایی به آن مرکز اضافه گشت، صدا وسیمای مرکز همدان جایگاه خوبی را در میان مراکز کشور دارد و با توجه به پتانسیل های ارزشمند آن، این مرکز به عنوان قطب انیمیشن کشور ش
ناخته شد. واحد پویانمایی مرکز همدان در سال ۱۳۶۷ تأسیس و آغاز به کار کرد. در این سال تعداد افرادی که در واحد انیمیشن همدان مشغول کار بودند به هشت نفر می رسید. «شهر حجم ها» نخستین کارهنری این واحد بود که به شیوهٔ «سه بُعدی زیر دوربین» ساخته شد. «جوجه ها» هم دومین کاری بود که به همت محمد مهدی خداکرمی و به مدت پنج دقیقه در واحد پویانمایی مرکز همدان ساخته شد. این پویانمایی در جشنوارهٔ زیباکنار آن سال برتر شناخته شد و سازمان صدا و سیما هم آن را به عنوان برنامهٔ برگزیدهٔ کودک و نوجوان شناخت و به اتحادیهٔ آسیا اقیانوسیه (ABU) ارسال کرد. پس از ورود رایانه در سال ۱۳۷۴ برای ساخت انیمیشن، مرکز همدان نیز با بهره گیری از فناوری نو و کارکنان تازه، به پیشرفت های بیشتری هم دست یافت. در این سال ها مرکز همدان با بهره گیری از فناوری های پیشرفته تر مانند انیمیشن سه بُعدی، انیمیشن عروسکی و Popet animation (کارهای تک فریم و استاپ موشن «Stop mution)، دو بُعدی و کات اوت «Cut out» در جشنواره های کودک و رشد می درخشید و بیشتر تندیس ها را از آن خود می کرد. امسال واحد پویانمایی مرکز همدان می بایست براساس تصویب سیمای استان ها ۵۸ ساعت انیمی
شن تولید می کرده است که این واحد افزون بر تولید این مقدار ساعت، توانسته ۱۶ ساعت نیز بیش از تعهد خود انیمیشن تولید کند. آشیانهٔ مهر، من و داداشی، عیاران، توپوز قلی میرزا (بالا رود، پایین رود)، سرزمین مادری، آدمک، سفرهای پلیکان، چنین حکایت کنند، دوستان دریایی، پل دوستی، شنگول و منگول و گنجشک باهوش ازجمله کارهایی است که امسال مرکز همدان آن ها را ساخته و تحویل سیمای استان ها داده است.
اِیوان به نشستنگاهی بلندتر از اطراف خود گفته می شود که معمولاً در بخش بیرونی بناها ساخته می شود. ایوان در معماری ایرانی از زمان اشکانیان و شیوه پارتی (اشکانی) مورد استفاده قرار گرفته است و تاکنون به شیوه های گوناگون ساخته می شود. ایوان ها معمولاً از یک طاق آهنگ تشکیل می شوند، از سه طرف بسته هستند، و به طرف میانسرا باز می شوند. ایوان ها به صورت فضاهای ورودی و خروجی ساخته می شوند، در حالی که برای جریان یافتن هوا باز هستند، از تابش آفتاب پیشگیری می کنند، و به عنوان یکی از اجزای تشکیل دهنده اهمیت فوق العاده ای دارد و به بنا، برجستگی و شکوه می بخشد. ایوان کانونی است برای تزیینات مختلف بنا، مانند ایجاد مقرنسهایی با شیوهٔ آجرکاری، گچبری و کاشیکاری. به نوشته دانشنامه ایرانیکا، «ایوان» واژه ای است پارسی که در زبان های عربی و ترکی نیز به کار برده می شود. شرق ایران به ویژه خراسان جایگاه ایوان هاست؛ و ایوان های بزرگ از دوره اشکانی در ایران باقیمانده است. زیباترین و عالی ترین ایوان ها در مساجد و بناهای اسلامی ایران است و ایوان های ایرانی اغلب بلند و متناسب با بنا با طاق نماهای بسیار جالب و متنوع ساخته شده اند. ایوان در خا
نه های سنتی. ایوان از مهم ترین فضاهای معماری ایرانی و بیشتر در خانه های سنتی به چشم می خورد، به لحاظ فرم و جایگاه و ابعاد متنوع است، و عملکردهای زیادی دارد. برای مثال به نمونهٔ بدون سقف آن گاه بهارخواب و در برخی شهرها مهتابی می گویند. گونهٔ دیگری از آن با ستونهای متنوع در جلو و ارتفاعی برابر سقف و عرضی کم رواق نام دارد. رواق نیز از سه سو بسته و از یک سو باز است. ایوان نمایشگر امکانات تعیین و تحدید فضا است و همانا «طریقت» یا فضای انتقالی بین عوالم زمینی و زمانی است از دیدگاه فراطبیعی، ایوان خود مقام نفس به شمار می آید و در میان حیاط در مقام روح و اتاق در مقام جسم سیر می کند. ایوان واسطه ایست و این واسطه بودن از لحاظ شکلی در فرم دوگانه آن (از سه سو بسته و از یک سو باز و…) به تمامی نمود یافته است. در دید از بیرون به درون می توان ایوان را از آنجایی که معمولاً ارتفاعی بلندتر از سایر نقاط در نما دارد و زودتر به چشم می آید همانا معرفی کننده و پیشانی نماست. در دید از درون به بیرون ایوان گشادگی فضای محصور و چشم خانه است. رو به سوی باغی کوچک که خود در معنا و مفهوم پردیس است و با چهار گوش مرکز آب نمادی از کمال است. ایوا
ن در خانه های عربی. لیوان ("līwān") یک اصطلاح مورد استفاده در زبان عربی از عصرهای گذشته و قدیم می باشد که به یک مکان با طول زیاد و تنگ جلوی سالن اصلی خانه اشاره دارد، این مکان علی العموم به سمت بیرون منزل و ساختمان باز است. موقعیت. ایوان به طور عام در سمت جنوبی خانه های عربی در منطقه دریای مدیترانه قرار دارد. ایوان مکان محدودی است که توسط سه دیوار احاطه شده است، این مکان دارای یک سقف با سه ستون که با نقاشی آراسته شده است می باشد. ایوان چون از سمت شمال باز می باشد، برای استقبال و پذیرایی از میهمانان در فصل تابستان استفاده می شود. ایوان به طور معمول در یک مکان بالاتری از سطح منزل تقریباً بین ۲۴ الی ۴۰ سانتیمتر از سطح منزل قرار دارد. دیوار اصلی ایوان شامل محراب پوشیده از گل و مجسمه و دیگر اشکال تزیینی می باشد مانند سجاده و حصیر که به طور معمول روی سطح ایوان فرش شده است، در کنار دیوارهای ایوان گلها و سبزه های دیگری نیز وجود داشته است. در دو طرف ایوان به طور معمول دو اتاق متشابه و متقارن و متناظر قرار دارد. تاریخچه درست کردن ایوان در نزد عرب به ۲۰۰۰ سال پیش بر می گردد. به طور معمول ورودی این خانه ها به ایوان ختم م
ی گردیده است. در طرفین ایوان اتاق های زندگی قرار دارد. از لیوان مانند اتاق پذیرایی استفاده می شود، ایوان اساساً در عمق منازل ساخته می شده است و در بعضی از مواقع سقف ایوان از سه گنبد تشکیل شده است، همچنین در طرفین ورودی ایوان پنجره قرار دارد. این مکان به طور معمول دربشان رو به حیاط ساختمان باز می شود. ساختمان الامام الخلیل یک مثال خوب در این مورد می باشد.
مسجد تاریخانه قدیمی ترین مسجد ایران و از قدیمی ترین آثار تاریخی شهرستان دامغان، واقع در قسمت جنوب شرقی شهر دامغان می باشد. این مسجد دارای پلانی مستطیل شکل است که به شکل شبستانی به سوی قبله، همراه یک حیاط مرکزی و رواقی در اطراف آن ساخته شده است. با توجه به شیوه معماری ویژه در این بنا و یافتن مولفه های معماری ساسانی، محققان قدمت این اثر تاریخی را به سده دوم ه .ق و اوایل دوره اسلامی نسبت داده و آن را از نخستین مساجد ساخته شده در ایران می دانند. این اثر در ۱۵ دی ۱۳۱۰ شمسی با شماره ثبت ۸۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پیشینه تاریخی. با وجود فقدان کتیبه ای که تاریخ پدید آمدن تاریخانه را یادآور شود و کمبود اطلاعاتی ما از زمان دقیق ساخت این بنا، شیوهٔ معماری به خصوص این مسجد اطلاعاتی در مورد تاریخ تقریبی این اثر به ما می دهد. پس از بررسی های باستان شناسانی چون اریک اشمیت و آندره گدار مشخص شد که آجرهای بزرگ این بنا شباهت فراوانی با آجرهای قصر ساسانی تپه حصار داشته و از این بنا از ویژگی های بناهای ساسانی برخوردار می باشد؛ بنابراین باید آن را در زمره بناهای ساخته شده در اوایل ورود اسلام به ایران دانست
. معاصر با زمانی که نفوذ و تأثیر معماری اسلامی در ایران به قدری مشهود نشده بود که برای ساخت این مسجد، شیوه های جدید اسلامی جایگزین روش مرسوم عصر ساسانی شود. با توجه به دیگر ویژگی های معماری این بنا ازجمله ساخت رواق و صحن برای مساجد، منبر و همچنین محراب رو به قبله که از ویژگی های رایج معماری مساجد در عصر اموی بوده است، می توان اواخر دوره اموی را قدیمی ترین زمان قابل حدس برای ساخت این بنا تاریخی دانست. آندره گدار در مقاله ای که در خصوص تاریخانه دامغان در شماره مجله مهر ۱۳۱۲ منتشر کرد در مورد پیشینه تاریخی مسجد اذعان می دارد که با توجه یه تزئینات و ویژگی های ساسانی مسجد احتمال می رود که هنگام نقشه کشی به منظور ساخت یک معبد طراحی شده باشد اما میان نقشه کشی و ساخت ساختمان مسجد فاصله ای طولانی ایجاد می شود که باعث تغییراتی در نحوهٔ ساخت آن می شود. او با توجه به یافته های میس بل از کاخ اخیضر و مقایسه تاریخانه با درگاه دروازه بغداد نتیجه گرفت که در بیشترین حالت خود ساخت تاریخانه به اولین سال جلوس خلیفه عباسی در سال۱۳۲ ه .ق یا سلطنت هارون الرشید در سال های ۱۷۰ تا ۱۹۳ ه .ق برمیگردد. تاریخانه در لغت. تاریخانه در لغت از