Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بود». جان دان نیز در اثر خود "بیاثاناتوس" با آوردن نمونه هایی از کتاب مقدس همچون عیسی، شمشون و طالوت، یکی از نخستین دفاعیات از خودکشی را ارائه می کند. البته وی همچنین دلایلی نیز می آورد که می بایست در شرایطی از خودکشی حتماً جلوگیری شود. در اواخر قرن ۱۷ و اوایل قرن ۱۸ حتی برخی مسیحیان برای فرار از عواقب اخروی خودکشی، همچون سوختن در جهنم تا ابد، کلاه شرعی سر خود می گذاشتند. به طور مثال زنی سوئدی به نام کریستینا ژوهانسداتر، متوفی به سال ۱۷۴۰، در استکهلم کودکی را کشت تنها به این خاطر که او را به سبب قتل اعدام کنند، و بدین صورت مرگ او ناشی از خودکشی نبوده باشد تا در جهان آخرت و در جهنم ابدی نسوزد. با سکولار شدن جوامع که از عصر روشنگری آغاز شده بود، عقاید مذهبی و سنتی در رابطه با خودکشی نیز زیر پرسش رفت و تا در نهایت به دیدگاه امروزی و نوین رسیدیم. دیوید هیوم معتقد بود که خودکشی جرم نیست؛ چراکه فردی جز خودکش متضرر نمی شود و این تنها مربوط به خود فرد است. وی در کتابش به سال ۱۷۷۷ به نام "مقالاتی پیرامون خودکشی و ابدی بودن روح" این گونه پرسید که: «چرا باید یک وجود غم بار را ادامه دهم؟ تنها بدین سبب که ممکن است جامعه
از خدمات پوچ من منتفع شود؟» افکار عمومی نیز به سال ۱۷۸۹ این پرسش را که “آیا خودکشی، عملی از روی شجاعت است؟ ” را مورد توجه قرار داد. تا قرن ۱۹ دیدگاه ها در رابطه با خودکشی در اروپا از یک گناه به تنها دیوانگی محض دگرگون شدند. با آنکه در آن زمان هنوز خودکشی غیرقانونی بود، اما موضوع طنزپردازی های فراوانی شد. در سال ۱۸۷۹، در قوانین انگلیس، میان خودکشی و قتل تفاوت در نظر گرفته شد. با این وجود، حتی در آن زمان هم اموال فرد خودکش پس از مرگ توسط دولت ضبط می شد. در سال ۱۸۸۲ در انگلیس اجازه داده می شد که جسد فرد خودکش در هنگام روز دفن گردد و تا اواسط قرن ۲۰ خودکشی در بیشتر کشورهای غربی قانونی شد. خودکشی نظامیان. در تاریخ باستان برخی خودکشی ها پس از شکست در جنگ و برای فرار از نتایج آن همچون شکنجه شدن، مثله شدن و به بردگی کشیدن شدن توسط دشمن، صورت می پذیرفته است. به طور مثال قاتلان ژولیوس سزار، یعنی مارکوس یونیوس بروتوس و گایوس کاسیوس لونگینوس پس از آنکه در حمله فیلپی شکست خوردند، دست به خودکشی زدند. شورشیان یهودی در یک خودکشی گروهی در ماسادا به سال ۷۶ د. م و برای جلوگیری از برده شدن توسط سربازان امپراتوری روم خود را هلاک
کردند. طی جنگ جهانی دوم خلبانان ژاپنی به جای تسلیم شدن، تا آخرین تن به پرواز کامی کازه ها ادامه دادند. تا پایان جنگ، نیروی دریایی ژاپن از این کامی کازه ها برای حمله به کشتی های متفقین بهره می برد. این سازوکار جنگی برگرفته از فرهنگ سامورایی بود که در آن، سربازان شکست خورده، برای فرار از ننگ اسیر شدن به دست دشمن، اقدام به هاراکیری می کردند. در دوران نوین حملات انتحاری بیش تر توسط اسلام گرایان افراطی انجام می پذیرد. با وجود آنکه عمل خودکشی در احکام اسلام منع شده و نوعی گناه کبیره محسوب می شود، اما برخی روحانیون مسلمان این نوع عملیات را نه خودکشی بلکه عملیات استشهادی قلمداد می کنند. آن ها این طور استدلال می کنند که در خودکشی، فرد از روی ناامیدی و سیر شدن از دنیا جان خود را می گیرد ولی در عملیات شهادت طلبانه فرد هیچ میلی برای مردن ندارد و تنها به سبب شهادت این کار را می کند. لازم به تذکر است که همه روحانیون مسلمان چنین فکر نمی کنند. همچنین در طول تاریخ، جاسوس ها همواره با خود قرص هایی برای خودکشی حمل می کرده اند تا چنانچه دستگیر شدند، هم به جهت لو ندادن اطلاعات و هم شکنجه نشدن، خودکشی کنند. حتی به برخی از این جاسو
س ها دستور داده می شد که حتماً در صورت دستگیری خود را بکشند. به طور مثال فرانسیس گری پاورز یک قرص خودکشی با خود به همراه داشت، اما پس از دستگیری موفق نشد از آن استفاده کند. خودکشی معترضان اجتماعی. خودکشی بردگان در جنگ داخلی آمریکا به عنوان نوعی اعتراض اجتماعی در نظر گرفته شده است. برخی بردگان در آثار برخی مخالفان برده داری همچون ویلیام لیولد گریسون به عنوان کسانی که با مرگشان به ریاکاری در قانون اساسی ایالات متحده آمریکا اعتراض کرده اند، در نظر گرفته می شوند. برخی روحانیون بودایی در دهه ۱۹۶۰ همچون تچ کوانگ دوک در ویتنام جنوبی توجه جهان غرب را نسبت به اعتراضات علیه رئیس جمهور نگو دین دیم به وسیله خودسوزی جلب کردند. حوادث مشابهی در اروپای شرقی همچون مورد یان پالاخ پس از حمله پیمان ورشو به چکسلواکی اتفاق افتاد. در ۱۹۷۰ یک دانشجوی زمین شناسی یونانی به نام کستاس جورجاکیس در ایتالیا خود را به آتش کشید تا علیه نظامی گری در این کشور بیان کند. در طول انقلاب فرهنگی چین یعنی از ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۶، مشاهیر، روشن فکران و نویسندگان بی شماری خودکشی کردند تا از پی گرد قانونی در امان بمانند. با این کار آن ها می خواستند گرفتار ارتش س
رخ چین نشوند. برخی معتقدند بیش تر این خودکشی ها داوطلبانه و از روی میل شخصی نبوده و بلکه به سبب بدرفتاری ها صورت می گرفته است. به طور نمونه لاو شی یکی از بهترین نویسندگان قرن بیستم چین و فان چانگژیانگ روزنامه نگار چینی. الیاهو ریپز که در دانشگاه لاتویا و در رشته ریاضی تحصیل می کرد، در ۱۳ آوریل ۱۹۶۹ اقدام به خودسوزی کرد تا علیه حمله پیمان ورشو به چکسلواکی اعتراض کرده باشد.
«میهن پرست» داستانی کوتاه در حدود ۵٬۵۰۰ کلمه از صادق هدایت در مجموعهٔ "سگ ولگرد" است. خلاصهٔ داستان. یک روز وزیر معارف (حکیم باشی پور) سید نصرالله ولی را که یکی از ادبای بانفوذ است احضار می کند تا او را برای مأموریتی فرهنگی به هند بفرستد. در کشتی عازم هند وقتی سید نصرالله می خواهد یادداشت های لازم برای مأموریتش را بنویسد تضاد درونی اش آشکار می شود. دریا او را گرفته است، دلتنگ خانواده است و به عدم صداقت همکاران و رئیس و رؤسایی مانند وزیر و تو خالی بودن تبلیغات دولتی دربارهٔ دستاوردهای بزرگ اجتماعی و فرهنگی فکر می کند. می خواهد نطقی را که قرار است در بمبئی ایراد کند را آماده کند، اما چند کلمه بیشتر نمی شود. خسته و بدحال به هیچ کاری توفیق نمی یابد. بالاخره جلیقهٔ نجات را برمی دارد و دچار کابوس آتش گرفتگی کشتی می شود. فردا صبح او را مرده می یابند، در حالی که جلیقهٔ نجات خفتِ گردنش شده است. دو ماه بعد، وزیر معارف از مجسمهٔ یادبود او پرده برمی دارد و در مدح آن نابغهٔ میهن پرست سخن فرسایی می کند. نقدها. کاتوزیان «میهن پرست» را جزو داستان های هزل آمیز هدایت دانسته است. ظاهراً در این داستان سید نصرالله ولی اشاره به سی
د ولی الله نصر یکی از ادبای بانفوذ وقت دارد و حکیم باشی پور همان علی اصغر حکمت وزیر معارف وقت است که نویسنده بر سر موضوعی با وی اختلاف پیدا کرده بود.
نخل های پنهان (نام لاتین: ) یک سریال در ژانر درام نوجوان() محصول ایالات متحده آمریکا است که از تاریخ ۹ خرداد ۱۳۸۶ (۳۰ مه ۲۰۰۷) تا ۱۳ تیر ۱۳۸۶ (۴ ژوئیه ۲۰۰۷) بر روی شبکه سی دابلیو در آمریکا بر روی آنتن رفت و بعد از ۸ قسمت اولیه، کنسل شد. این سریال که ساخته کوین ویلیامسون است، داستان چند نوجوان را در شهر پالم اسپرینگز، کالیفرنیا دنبال می کرد. تولید. ریشه. این سریال به تهیه کنندگی لاینزگیت تلویزیون مراحل تولید خود را با نام موقت "پالم اسپرینگز"(لاتین: "Palm Springs") در اواخر سال ۲۰۰۶ شروع کرد. قسمت پایلوت سریال قبل از شروع پخش به سرقت رفت و در اینترنت پخش شد. در اوایل سال ۲۰۰۷ اعلام شد که سریال ۶ مارس ۲۰۰۷ پخش رسمی خود را آغاز خواهد کرد، ولی با پر شدن جدول پخش، در نهایت "نخل های پنهان" ۳۰ مه ۲۰۰۷، ساعت ۸ به وقت شرق آمریکا بر روی آنتن ها رفت. در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۷ اعلام شد که سریال، زودتر از موعد مقرر، به پخش خود پایان خواهد داد. فیلمبرداری. به دلیل هزینه های بالا در شهر پالم اسپرینگز، کالیفرنیا، بجز بخش هایی از قسمت اول (صحنه های مرکز شهر،...)، سریال در یک استودیو در اوندیل، آریزونا فیلمبرداری شده است. پخش. "نخل های
پنهان" پخش خود را ۳۰ مه ۲۰۰۷، ساعت ۸ به وقت شرق آمریکا بر روی شبکه سی دابلیو شروع کرد. به طور همزمان نیز در کانادا در شبکه سیتی()، و بعداً در شبکه های مختلف در کشورهای بلغارستان، برزیل و آمریکای لاتین، مجارستان، صربستان، پرتغال، سوئد، دانمارک، نروژ، اسپانیا، ایتالیا، لهستان، نیوزیلند، بریتانیا و آفریقای جنوبی پخش شد. یک شبکه استرالیایی نیز حق پخش این سریال را خریداری کرده است.
انتشارات جاویدان با نام پیشین انتشارات علمی یکی از زیر مجموعه های شرکت بازرگانی جاویدان می باشد که در سال ۱۳۰۰ توسط آقای محمدحسن علمی تاسیس گردید و در واقع ادامه راه پدرش در انتشارات بوده و از قدیمی ترین ناشران کتاب در ایران می باشد. مدیران این مؤسسه فرهنگی، برادران محمود، ابوالقاسم و محمد علمی بودند که محمود و ابوالقاسم در قیدحیات نیستند و در حال حاضر محمد علمی عهده دار این مسئولیت است. انتشارات علمی توسط حاج محمد اسماعیل علمی تاسیس گردید که او فرزند حاج میرزا علی اکبر کتابفروش خوانساری بود. پس از درگذشت او در سال ١٣٢٠ هر یک از فرزندان او بصورت جداگانه کار انتشارت و چاپخانه را ادامه دادند. طی سال ها فعالیت فرهنگی بالغ بر هزار عنوان کتاب توسط این انتشارات به چاپ رسیده که عنوان بسیاری از آنها در فهرست پرفروش ترین کتاب های تاریخ نشر ایران قرار دارد. از جملهٔ این کتاب ها می توان به خداوند الموت، امام حسین و ایران، مغز متفکر جهان شیعه، ملاصدرا، تاریخ سیاسی اسلام، نهج الفصاحه، شرح گلستان، شرح بوستان، از سیدضیاء تا بختیار، سردار جنگل، گلپونه ها، سری کتاب های صادق هدایت و معروف ترین آن ها بوف کور، سری کتاب های صادق
چوبک و همچنین کتاب های بزرگ علوی اشاره نمود.
یدالله طارمی (زاده ۲ اسفند ۱۳۱۱ – درگذشته ۱۹ تیر ۱۳۹۹) شاعر بومی سرای شیرازی بود که در دوم اسفندماه سال ۱۳۱۱ خورشیدی در شهر شیراز متولد شد. وی در تاریخ ۱۹ تیر ۱۳۹۹ به دلیل کهولت سن درگذشت. زندگی نامه. با استناد به شرح زندگی یدالله طارمی به قلم خودش، وی در تاریخ دوم اسفند ۱۳۱۱ در شیراز به دنیا آمده است و هنوز به سن سه سالگی نرسیده، مادرش را از دست می دهد. وی در شهر شیراز بزرگ می شود و پس از فراغت از تحصیل و گذراندن دوره سربازی به کار اداری در وزارت کشاورزی مشغول می شود. در تاریخ چهاردهم بهمن ماه ۱۳۳۶ با احترام فقیری که آموزگار بوده است ازدواج می کند. حاصل این ازدواج، دو فرزند پسر به نام های پرویز و کورش است. یدالله طارمی از دوران نوجوانی علاقه به سرودن شعر پیدا می کند و این راه را ادامه می دهد که حاصلش سه جلد کتاب به نام های «نسیم دلگشا» و «بهار نارنج» همراه باسی دی، و کتاب سوم «شمیم نسترن» همه به گویش شیرازی است. کتاب چهارم را به نام «بانوی عشق» که مجموعه ای از غزل های غیرشیرازی است در سال ۱۳۹۰ آماده چاپ می کند. پرویز طارمی، فرزند یدالله طارمی، در مراسم آیین نکوداشت وی که پس از مرگش در شب شعر بهار نارنج برگزا
ر شد، در مورد پیشینه خانوادگی وی گفت: پدرش، غلامحسین طارمی، تنها فرزند سرمست بیگ خان بهی و نوه محمدبیگ خان بهی بود. مادر غلامحسین طارمی، ماهرخ، فرزند حاج اسماعیل جراح است که از اطبای مشهور زمان خود بود که هم در دارالعلم شیراز و هم در هندوستان تحصیل طبابت کرده بود و درنتیجه هم در طب سنتی ایرانی و هم در طب آیوروِدای هندی استاد بود. ماهرخ شاید اولین زن طبیب در شیراز بود و پس از درگذشت حاج اسماعیل، سال ها در همان محکمه پدرش طبابت می کرد. ماهرخ بود که وقتی یدالله در طفولیت مادرش را از دست داد به پرورش او و خواهر و برادرش پرداخت. یدالله طارمی حضور پررنگی در محافل و انجمن های شیراز، بخصوص انجمن های ادبی حافظ، خانه فریدون، و یاران یکشنبه داشت و آثارش در روزنامه ها و مجلات استانی و ملی منتشر می شد. تحصیلات. یدالله طارمی، آنطور که خودش می گوید، ابتدا به مکتب خانه رفت اما هنگام باز شدن یک مدرسه در محله، به کلاس سوم ابتدایی وارد شد. سپس دوره ی اول متوسطه را در مدرسه ای نزدیک آرامگاه شاه منظر گذراند و سپس از دبیرستان شاپور دیپلم گرفت. او در سال ۱۳۴۰ با شرکت در دوره ی مکاتبه ای، فوق دیپلم مدیریت گرفت و سرانجام در سال ۱۳۵۷
در پست معاونت اداری اداره ی کشاورزی بازنشسته شد. سرودن شعر. بنا به گفته خودش، طارمی سرودن شعر را از نوجوانی آغاز کرد. او در شاخه نوجوانان هیئت متوسلین به حضرت زهرا عضو بود و اولین شعرش را در قالب مرثیه ای برای عاشورا سرود که در مسجد وکیل و در نزد عزاداران و سید نورالدین حسینی الهاشمی خواند. این جرقه ای برای سرودن شعر بود. او راه خود را در سرودن شعر ادامه داد و پس از استخدام در اداره کشاورزی در انجمن ادبی حافظ فعالیت می کرد. او همزمان در روزنامه های جهان نما، پارس و بهار ایران نیز مطالب ادبی، شعر و طنز می نوشت. ذوق شاعری طارمی و توانایی او در آفرینش مضامین نو در شعر از نوجوانی تحسین برانگیز بود. در آن ایام روزی در منزل سید نورالدین حسینی الهاشمی قصیده شیوایی را که سروده بود برای جمعی که در آنجا حضور داشتند می خواند و سید نورالدین می گوید که این شعر سزاوار صله است. یکی از تجار معتبر بازار که در جمع حضور داشته می گوید اگر اجازه بفرمایید هر چه در جیب دارم به عنوان صله به این شاعر جوان بدهم. از قرار آن تاجر سخاوتمند مبلغ پانزده تومان و چهار ریال همراه داشته و این مبلغ را که در آن زمان مبلغ بسیار قابل توجهی بوده اس
ت به طارمی نوجوان می دهد. او در راه بازگشت به منزل از جلوی یک کتابفروشی رد می شود. از قضا کتابفروش کتابخانه شخصی یکی از ادب دوستان شیراز را خریداری کرده بوده و در همان زمان در حال تحویل گرفتن محموله کتاب ها بوده است. یدالله طارمی به کتابفروش می گوید که امروز پانزده تومان و چهار ریال صله گرفته و پیشنهاد می کند که آن مجموعه کتاب را به همین قیمت از او بخرد. کتابفروش قدری مکث می کند و سپس با این پیشنهاد موافقت می کند. طارمی باربری می گیرد تا کتاب ها را به خانه ببرد و این سنگ بنای کتابخانه شخصی یدالله طارمی می شود، کتابخانه ای که تا پایان عمر مدام به عناوین آن اضافه می کرد و با عشق و علاقه و وسواس از آن نگهداری می کرد. سرودن شعر شیرازی. نقطه عطف دوران هنری طارمی سال ۱۳۷۳ است، زمانی که یکی از آشنایان یکی از کتاب های شعر شیرازی بیژن سمندر را از او خواست و جست وجوی او برای یافتن آن در بازار کتاب بی نتیجه ماند. این کمیابی که نتیجه استقبال مردم از شعر شیرازی بود و همچنین تشویق های کورش، پسرش، و اشرف رحمانی، عروسش، او را به سرودن شعر شیرازی در ادامه راه بیژن سمندر وا داشت. آشنایی طارمی با بیژن سمندر از زمانی آغاز می شود
که یدالله طارمی سرپرست سپاهیان ترویج و آبادانی استان فارس بود و بیژن سمندر دوره خدمت خود را به عنوان سپاهی ترویج و آبادانی در شیراز می گذراند. علاقه مشترک این دو به شعر و ادبیات موجب برقراری پیوند دوستی میان آنان شد و این دوستی تا پایان عمر بیژن سمندر ادامه داشت استقبال بی نظیر مردم و انجمن های ادبی در شیراز و سایر شهرهای ایران طارمی را تشویق کرد تا کار سرودن شعر شیرازی را با جدیت بیشتری دنبال کند. از سال ۱۳۷۸ تا کنون سه مجموعه شعر «نسیم دلگشا»، «بهار نارنج» و «شمیم نسترن» با لهجه شیرازی از وی منتشر شده است. انتشار مجموعه صوتی «بهار نارنج» با صدای این شاعر در فضای مجازی با استقبال کم نظیری روبرو شده و اشعار وی دهان به دهان می چرخد. در این مجموعه، اشعار با مضمون عمدتاَ عاشقانه و طنزآمیز با لهجه شیرازی به نظم درآمده و پس از هر شعر واژه های آن شرح داده شده است. شعرهای گویشی یدالله طارمی به چاپ های مکرر رسیده و الگوی بسیاری از شاعران بومی سرا شده است. نکوداشت. در سال ۱۳۹۴ در قالب برنامه شب های هنر و ادبیات استان فارس، که توسط انجمن آثار و مفاخر فرهنگی استان فارس برگزار می شود از این شاعر تقدیر شد. کوروش کمالی سر
وستانی، رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران مرکز فارس، در این مراسم گفت: «با شعرهای شیرازی طارمی با اصطلاحات اصیل شیرازی آشنا می شویم و نوع نگاه ایشان به فرهنگ شیراز نشان از تیزبینی این استاد برجسته فولکلور دارد.» بهزاد مریدی، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی، گفت: «اشعار استاد طارمی پیوند دهنده نسل گذشته شیراز با نسل جدید است.» جمال زیّانی، پژوهشگر فرهنگ عامه، با بیان اینکه ۶۰ سال است طارمی را می شناسد، هنرمندان را به دو گروه چکیده هنر و چسبیده به هنر تقسیم کرد و گفت: طارمی چکیده هنر است، شاعری فطری که در محله بالا کف شیراز زاده شد و در بین مردم خوب و اصیل این محله بالید و واژه ها را از دهان اهالی خانه و محله و شهر شنید و با آن ها سخن گفت. وی یدا لله طارمی را شاعر عاشقانه ها نامید که اشعارش سبک خاصی دارد و همچون رباعی می ماند که سه مصرع مقدمه است و مصرع آخر ضربه را به مخاطب وارد می کند. نظر دیگران در باره او. امین فقیری، نویسنده اهل شیراز، در باره یدالله طارمی و شعرهای شیرازی او می گوید: «او شاعری خوش قریحه و مسلط به واژگان مصطلح شیرازی بود. شعرش راحت و قابل فهم است. اگر اشعارش را به نثر می نوشت، اکنون دفتر پر
باری از داستان های پرمغز و لطیف شیرازی داشت، داستان هایی که در آن ادبیات عامه حرف اول را می زد. شعر یدالله طارمی شعری روایی است و در آخر به مسئله ای نامنتظر روبرو می شویم که جهان ذهنی شنونده یا خواننده را دگرگون می کند، همان کاری که در داستان ای دو موپاسان و اوهنری و چخوف می کردند.» ابوالقاسم فقیری، نویسنده و فارس شناس اهل شیراز، در باره یدالله طارمی می گوید: با یدالله طارمی هم محله بودیم و خانه مان دیوار به دیوار بود. در خانه طارمی درخت سیبی بود و خانه شان معروف بود به «خونه ی سیبی ها». یدالله پنج سال از من بزرگ تر بود و ما همبازی نبودیم. وی می گوید از زمانی با یدالله طارمی شاعر آشنا می شود که شعرهای فکاهی او را در روزنامه جهان نما می خواند. وی می گوید یکی از ویژگی های شعر یدالله طارمی سادگی بیانش است. ویژگی دیگر این است که چون طارمی با فرهنگ مردم شیراز فوق العاده آشنا بود به همین دلیل شعرهایش خیلی زود به دل می نشیند. او برای سرودن شعر مطالعه می کرد و به جستجوی واژگان محلی می رفت، واژگانی که طرد شده بودند. ویژگی دیگر او این است که طارمی شاعر بود. «بعضی ها می نشینند و شعر می سازند اما شعر به گمان من ساختنی نی
ست. شعر باید زایشی طبیعی داشته باشد. شعر طارمی ساده، بی ریا، مهربان و خوش برخورد است.» از ویژگی های دیگر شعر او این است که در اکثر شعرهایش قسمت پایانی شعر یک گره گشایی دارد و قفل شعر را باز می کند و نتیجه ای به خواننده ارائه می کند. نمونه اشعار. این شعر نمونه ای از اشعار شیرازی یدالله طارمی است که در کتاب «بهار نارنج» چاپ شده است: دِلُم بَرَت پَر میزَنه بعضى وَختا که دلُم خیلى بَرَت پَر میزنه تو خیال می یارَمِش دَمِ خونَه‏ تون در میزنه بُو دو صد ناز و نوازش درِ روش واز میکنى او ئى مُوْقُو نفَسِش مِث دل کفتر میزنه می شینَم چیشُمِ می بندَم تو رِ پَلوش می شونَم تُ بُخُوىْ حَرفوىِ خوب خوب مِث پیشتر میزنه میگه از طعمِ او حرفا هَنو دَنُم شیرینه خاطرات خوبِ تو هر رو بهم سر میزنه هِى واسَه‏ ت می شْماره از آرزووُىْ دور و دراز بعضى حرفا رِ او کم‏کم بُو چیشُوىْ تَر میزنه وختى آخِر می رسیم اونجُو که قَر کِردى اَزِش درد و داغِش به دلُم هزار تُ خنجر میزنه دلِ سَرخورده بازَم پُومی شه می یاد کُنجِ سینَه‏ م می شینه سَر به دیوال بالُوىْ تو کافَر میزنه شهریور 1378 این شعر نمونه ای از غزل های اوست از کتاب «بانوی عشق»: انتظار بی
ثمر بس که از زخم زمانه مانده بر جانم اثر هیچ زخم خنجری در من نگردد کارگر روزهای عافیت را بس که ماندم منتظر چشم من خو کرده با این انتظار بی ثمر اشک ها افشانده ام بر خاک دشت زندگی تا شود روزی نهال آرزوها بارور این تن رنجور من یادآور نامردمی ست همچو سرو سرنگون در دشت خشک کاشمر خوش خیالی های غم را بین که با این سابقه باز از خودکامگی بر قتل من بسته کمر همچنان تا قله امید پر خواهم کشید برق ناکامی بسوزاند مرا گر بال و پر
دراکون اولین قانون گذار ثبت شده در تاریخ آتن در یونان باستان است. او در قرن هفتم پیش از میلاد می زیست. دراکون مجموعه قوانین مکتوبی را تدوین کرد که جایگزین قانون شفاهی و دشمنی های خونی بین قبایل یونانی شد. احکام قوانین تنها در صورتی اجرا می شدند که توسط دادگاه صادر شده باشند. قوانین دراکون بسیار سختگیرانه و ظالمانه بودند و مجازات بیشتر جرایم مرگ بود. امروزه قانون دراکونی به قانونی گفته می شود که مجازات نسبت به جرم، شدید باشد. قوانین دراکون. قوانینی که دراکون مدون کرد به اولین قانون اساسی آتن مبدل شد. در قوانین دراکون چند نوآوری دیده می شود: با وجود این، قوانین دراکون به شدت سختگیرانه بودند. مثلاً هر بدهکاری که شأن اجتماعی اش از طلبکار پایین تر بود، باید به بردگی تن می داد. اما مجازات مقروضان به طبقات پایین دست جامعه بسیار سهل گیرانه تر بود. جرایمی کوچک چون «دزدیدن کلم» با مجازات مرگ پاسخ داده می شد. پلوتارک دربارهٔ کاربرد دلبخواهی و آزادانه مجازات مرگ در قوانین دراکون می گوید: از خود دراکون پرسیدند که چرا برای بیشتر جرایم مجازات مرگ را تجویز کرده است و او پاسخ داد که مجازات مرگ را برای جرایم جزئی، مناسب و بجا
تشخیص داده و لذا مجبور شده است که برای جرایم مهمتر نیز همان مرگ را تجویز کند چون مجازات سخت تری نیافته است. سولون در اوایل قرن ششم پیش از میلاد همهٔ قوانین دراکون بجز قتل را ملغی اعلام کرد.
دستمال سفره ()، دستمال پارچه ای مستطیل شکلی است که بر روی میز غذا خوری گذاشته می شود و از آن برای پاک کردن دهان و انگشتان استفاده می گردد. دستمال سفره معمولاً به صورت کوچک و تا شده و در طرح های پیچیده و متنوع روی میز قرار داده می شود.
پوسوله (؛ ؛ نام های دیگر: pozolé ،pozolli یا posole) نام یک سوپ یا خورش سنتی در کشور مکزیک است که اهمیت آئینی و مذهبی دارد. پوسوله را با هومینی و گوشت (معمولاً گوشت خوک) در ترکیب با چاشنی هایی نظیر سیر، پیاز، فلفل تند، ترب، آووکادو، سالسا یا لیموترش سبز تهیه می کنند. نام این غذا، در یکی از کتاب های مردم نگارِ پیشگام و کشیشِ مُبلغ فرقه فرانسیسکن «برناردینو دِ ساگوون» در حوالی سال ۱۵۰۰ میلادی ذکر شده است. پس از استعمارگری و کوچ اسپانیایی ها به مکزیک، اجزاء تشکیل دهندهٔ این غذا تغییراتی کرد، اما ذرت آن باقی ماند. پوسوله در مناطق مختلفی از مکزیک همچون سینالوآ، میچوآکان، گررو، ساکاتکاس، خالیسکو، مورلوس، ایالت مکزیک، مکزیکو سیتی و همچنین رستوران های مکزیکی در سرتاسر دنیا سرو می شود. در کشور مکزیک، این غذای سنتی را در جشن ها و مراسمی همچون عروسی، جشن تولد، کویینسس (جشن پانزده سالگی) و جشن سال نو سرو می کنند. یادآور می شود که ذرت در میان آزتک ها، گیاهی مقدس بود و آنرا فقط در مراسم خاصی مصرف می کردند.
بر پایه تخمین ها سالیانه نزدیک به ۱ میلیون تن در سراسر جهان خودکشی می کنند. گفته می شود تا ۲۰۲۰ این رقم به ۱٫۵ بالغ خواهد شد. در سراسر جهان، خودکشی سوین سبب مرگ در میان افراد ۱۵ تا ۴۴ سال است. اقدام به خودکشی، ۲۰ برابر خودکشی های موفق است. همه گیری خودکشی در یک جامعه بسته به کاراهای گوناگونی است. اختلال افسردگی اساسی یکی از مهم ترین این کاراها است. سوء مصرف مواد، بیماری حاد و ضعف شدید نیز از دیگر عوامل هستند. کشورهای اروپای شرقی و آسیای شرقی بالاترین نرخ خودکشی را در جهان دارا هستند و کشورهای آمریکای لاتین نیز پایین ترین نرخ را. تاثیر جنسیت بر خودکشی بسیار زیاد است. زنان در سراسر جهان بیش ترین «اقدام به خودکشی» را دارند در حالی که مردان بیش ترین نرخ «خودکشی موفق» را دارا هستند. نمای کلی. در بیش تر کشورها نرخ خودکشی بالاتر از نرخ قتل است. در گزارش سازمان بهداشت جهانی (WHO) به سال ۲۰۰۶ آمده که سالیانه نزدیک به ۱ میلیون تن در جهان خودکشی می کنند که این رقم بیش از قتل و تلفات جنگ است. نمودارها حاکی از آن هستند که در هر ۴۰ ثانیه یک تن در جهان خودکشی می کند. طبق گزارش مؤسسه ملی سلامت روان همه گیری خودکشی به ویژه در
میان جوانان موضوعی مهم است. نوجوانان ممکن است با مشاهده خودکشی کاراکتری در ادبیات و فیلم یا حتی خودکشی فردی در دنیای واقعی، مثلاً خودکشی یک فرد مشهور، تحریک به انجام آن شوند. برپایه ناحیه. نرخ خودکشی در کشورهای حوزه دریای بالتیک سالیانه ۴۰ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن بود. کم ترین نرخ خودکشی را کشورهای کارائیب و در میان هندیان غربی و برخی کشورهای آسیایی می توان یافت. سالیانه در روسیه نزدیک به ۶۰٬۰۰۰ تن خودکشی می کنند. این رقم برای ایالات متحده آمریکا ۳۰٬۰۰۰ تن است. همه ساله در ژاپن نیز ۳۰٬۰۰۰ تن خود را می کشند و در جمهوری خلق چین نیز ۲۵٬۰۰۰ تن. در جهان غرب مردان ۴ برابر زنان خودکشی می کنند. زنان بیش تر ترجیح می دهند خودکشی نمایشی کنند. کشورهایی که در گذشته در بلوک شرق تقسیم بندی می شدند دارای بالاترین نرخ خودکشی در جهان هستند. نرخ خودکشی در کره جنوبی بالاترین در میان کشورهای آسیای شرقی است. آمریکای لاتین کم ترین نرخ خودکشی را دارد. جمهوری خلق چین تنها کشوری در دنیاست که نرخ خودکشی موفق زنان در آن از مردان بسیار بالاتر است. دین. در مقایسه با سایر کشورها، دولت های خداناباور، مانند جمهوری خلق چین، بالاترین میزان خودکشی
را دارند (۲۵٬۶ در هر ۱۰۰ هزار نفر). فیل زاکرمن، جامعه شناس، در یک مطالعه جهانی در مورد بی خدایی، خاطرنشان کرد کشورهایی که سطوح بالاتری از بی خدایی دارند، میزان بالاتری از خودکشی را در مقایسه با کشورهایی با سطوح بی خدایی از نظر آماری ناچیز دارند. کاراهای مردم نگاری. جنسیت و خودکشی. در ایالات متحده آمریکا، مردان چهار برابر زنان بر اثر خودکشی موفق می میرند. این در حالی است که زنان بیش از مردان اقدام به خودکشی می کنند. نسبت خودکشی مردان به زنان در همه سنین در این کشور گاهی ۳:۱ و گاهی حتی تا ۱۰:۱ هم می رسد. این نسبت در دیگر کشورهای غربی نز تا حدی به همین شکل است (۳ یا ۴ به ۱). خودکشی هشتمین عامل مرگ مردان و نوزدهمین عامل مرگ زنان در آمریکا است. نژاد و خودکشی. در سال ۲۰۰۳ و در ایالات متحده، نرخ خودکشی سفیدپوستان و آسیایی ها، ۲٫۵ برابر سیاهان و اسپانیایی ها بود. در غرب جهان همه ساله شمار خودکشی های گزارش شده رو به افزایش است. جهت گیری جنسی و خودکشی. نرخ خودکشی میان زنان همجنس گرا، مردان همجنس گرا و دوجنس گراها در مقایسه با دگرجنس گراها بیش تر است. آمار خودکشی براساس جنسیت نشان می دهد نرخ خودکشی زنان هم جنس گرا با زن
ان دوجنس گرا تفاوت زیادی ندارد اما در مقایسه با مردان هم جنس گرا و دوجنس گرا بیش تر است. زنان هم جنس گرا، به میزان ۰٫۸ تا ۱٫۱ برابر و مردان هم جنس گرا ۱٫۵ تا ۲٫۲ برابر بیش تر از دیگران خودکشی می کنند. در میان این زنان بیش ترین نرخ ۴٫۶ و مردان ۱۴٫۶ است. یکی از دلایلی که هم جنس گرایان زن و مرد اقدام به خودکشی می کنند این است که آن ها، نسبت به هم جنس گرایانی که خودکشی نکرده اند بیشتر مورد مخالفت های ضد همجنس گرایی قرار می گیرند و در نتیجه مهارت کم تری در برخورد با تبعیض، به حاشیه رانده شدن و تنهایی دارند. در مطالعه ای مشخص شد که هم جنس گرایان و دوجنس گرایان مرد جوان که اقدام به خودکشی نموده اند، بیش تر نقش های جنسیتی زنانه داشته اند. این دسته از افراد بیش تر مورد آذار و اذیت جنسی و سوء مصرف مواد قرار داشته اند و نیز بیش تر به سبب رفتار نامناسب دستگیر شده اند. یک مطالعه نیز نشان داد که در میان بزرگ سالان نروژی، گرایش جنسی، یک عامل در پیش بینی خودکشی به شمار می آید. در دانمارک نرخ خودکشی مردان هم جنس گرا ۸ برابر مردان دگرجنس گراست و تنها ۲ برابر نرخ خودکشی مردانی است که هرگز ازدواج نکرده اند. کاراهای اجتماعی و خود
کشی. میزان بالایی از همبستگی ملی و اجتماعی، خطر خودکشی و در نتیجه بحران خودکشی را کاهش می دهد. خودکشی در میان بازنشستگان، بیکاران، فقیرها، بیوه ها، حاشیه نشینان، خانواده های بی بچه یا پدر و مادرانی که همه فرزندانشان خانه را ترک گفته اند و دچار نشانگان آشیانه خالی هستند و به طور کل آن ها که تنها هستند، بالاترین آمار را دارد. همچنین نرخ خودکشی در زمان هایی که بحران های اقتصادی یا کمینه بی ثباتی اقتصادی روی می دهد، افزایش می یابد. با وجود آنکه فقر یک کارای مستقیم خودکشی نیست، اما خطر آن را افزایش می دهد. پژوهش های همه گیرشناسی نشانگر آنند که خودکشی با سطح سواد، وضعیت اقتصادی فرد، وضعیت منزل و حتی ارتباط فرد با پلیس و نظام قضایی رابطه مستقیم دارد. به طور سنتی باور بر این است که جنگ میزان خودکشی را کاهش می دهد. اما مطالعات جدیدتر حاکی از آنند که رابطه جنگ با خودکشی آن طور که قبلاً فرض می شد، نیست و بسیار پیچیده تر است. بهداشت روان و خودکشی. اختلال افسردگی اساسی خواه تک قطبی خواه دوقطبی، یکی از مؤثرترین دلایلی است که فرد را به خودکشی می کشاند. سوء مصرف مواد و بیماری های لاعلاج نیز از دیگر عوامل هستند. ممکن است نتوا