Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حوزهٔ انتخابیه بوکان یکی از حوزه های استان آذربایجان غربی برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت شهر بوکان، ۱ نماینده دارد. شهرستان بوکان متشکل از دو بخش مرکزی و سیمینه است. محمدقسیم عثمانی نمایندهٔ دوازدهمین دور مجلس شورای اسلامی از این حوزهٔ انتخابیه است. پیشینه تاریخی. در اسناد دوره مشروطه تا اوایل دوره پهلوی، سقز و بانه از توابع بوکان ذکر شده اند. این تابعیت و تقسیمات محلی توسط محمدحسین خان سردار (نوه عزیزخان مکری) صورت گرفته بود. اما پس از مرگ خانوادهٔ سردار، در تقسیمات کشوری سال ۱۳۱۶ بوکان بعنوان بخش تعریف شد و تا سال ۱۳۳۹ شمسی، کرسی مستقل در مجلس شورای ملی ایران نداشت. نمایندگان. فهرست نمایندگان مجلس شورای اسلامی. فهرست نمایندگان شهرستان بوکان از ابتدای انقلاب سال ۱۳۵۷ تا اکنون به ترتیب سال: فهرست نمایندگان مجلس شورای ملی. فهرست نمایندگان شورای ملی بوکان از سال ۱۳۳۹ تا ۱۳۵۴ خورشیدی:
حوزهٔ انتخابیه مهاباد یکی از ۱۰ حوزه از حوزه های استان آذربایجان غربی برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت شهر مهاباد، یک نماینده دارد.
تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایتالیا یا تیم ملی فوتبال نوجوانان ایتالیا، نماینده کشور ایتالیا در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر اتحادیه فوتبال ایتالیا فعالیت می کند.
تیم ملی فوتبال زیر ۱۶ سال ایتالیا یا تیم ملی فوتبال جوانان ایتالیا، نماینده کشور ایتالیا در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر اتحادیه فوتبال ایتالیا فعالیت می کند.
تیم ملی فوتبال زیر ۱۵ سال ایتالیا یا تیم ملی فوتبال جوانان ایتالیا، نماینده کشور ایتالیا در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر اتحادیه فوتبال ایتالیا فعالیت می کند.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ایتالیا یا تیم ملی فوتبال جوانان ایتالیا، نماینده کشور ایتالیا در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر اتحادیه فوتبال ایتالیا فعالیت می کند.
اداره یا آفیس مجموعهٔ تلویزیونی آمریکایی در ژانر مستندنما و کمدی موقعیت است که زندگی روزمرهٔ گروهی از کارمندان در شرکت خیالی داندر میفلین شعبهٔ اسکرانتون، پنسیلوانیا را به تصویر می کشد. این مجموعه از ۲۴ مارس ۲۰۰۵ تا ۱۶ مه ۲۰۱۳ در شبکهٔ ان بی سی پخش شد که شامل ۹ فصل و ۲۰۱ قسمت بود. این مجموعه بر پایهٔ مجموعهٔ بریتانیایی با همین نام ساخته شده است. ساخت این اقتباس را، گرگ دنیلز که پیش تر در "پخش زندهٔ شنبه شب"، "پادشاه تپه" و "سیمپسون ها" فعالیت می کرد، برای این شبکهٔ تلویزیونی آمریکایی عهده داشته است. این مجموعه با کمک کمپانی گرگ دنیلز، دیدل-دی پروداکشنز و رویل پروداکشنز و با همکاری یونیورسال تله ویژن ساخته شد. هوارد کلاین، بن سیلورمن، ریکی جرویز و استیون مرچنت، از ابتدا تهیه کنندگی اجرایی تولید را بر عهده داشتند. تهیه کنندگان دیگری نیز در فصل های بعدی به گروه پیوستند. "اداره" مانند همتای بریتانیایی اش به صورت تک دوربین فیلم برداری شده است و هیچ گونه نمایش حضار استودیویی یا خندهٔ پس زمینه ای ندارد، تا آن را به یک مستند واقعی شبیه تر کند. گروه بازیگران این مجموعه در اصل شامل استیو کرل، رین ویلسون، جان کرازینسکی
،جینا فیشر و بی جی نواک بود؛ اما بعداً تغییراتی در گروه بازیگران مجموعه ایجاد شد. اد هلمز، ایمی رایان، میندی کالینگ، کریگ رابینسون، جیمز اسپیدر، الی کمپر و کاترین تیت از جمله بازیگران شاخص خارج از گروه بازیگران اصلی هستند. اگرچه "اداره" در فصل اول کوتاهش با بازخوردهای گوناگونی روبرو شد، اما منتقدان تلویزیونی فصل های بعدی را، به ویژه مواردی که استیو کرل در آن ها حضور داشت را ستایش کردند؛ زیرا شخصیت ها، محتوا، ساختار و لحن سریال به طور قابل توجهی از نسخه بریتانیایی متفاوت بود. منتقدان نام این مجموعه را در چندین فهرست از برترین مجموعه های تلویزیونی قرار دادند. این مجموعه جوایز مختلفی مانند جایزه پیبادی در سال ۲۰۰۶، دو جایزه از جایزه انجمن بازیگران فیلم، یک جایزه گلدن گلوب برای بازیگری کرل و چهار جایزه امی ساعات پربیننده را کسب کرده است. فصل هشتم برای روال کیفیت سریال مورد انتقاد قرار گرفته بود. بسیاری از منتقدان ترک کردن کرل در فصل هفتم را یک اتفاق خوب می دانستند، هرچند فصل نهم و پایانی این مجموعه با واکنش های مثبتی روبرو شد. قسمت پایانی "اداره" که در ۱۶ مه ۲۰۱۳ پخش شد، با داشتن حدود ۵٫۶۹ میلیون بیننده مورد ستای
ش قرار گرفت. مجلهٔ "رولینگ استون" در سال ۲۰۱۶ این مجموعه را یکی از ۱۰۰ مجموعهٔ تلویزیونی برتر تاریخ نامید. تولید. تولیدکنندگان و کارگردانان. شورانرها در طول پخش مجموعه: گرگ دنیلز، مجموعهٔ بریتانیایی "اداره" را برای تلویزیون آمریکایی اقتباس کرد و تا فصل چهارم، تهیه کننده اصلی یا شورانر آن بود. اما پس از آن، همراه با مایکل شور، نویسنده پیشین "اداره" تصمیم گرفت در ساخت مجموعه تلویزیونی "پارک ها و تفریحات" مشارکت کند و زمان خود را میان دو مجموعه "اداره" و "پارک ها و تفریحات" تقسیم کرد. پل لیبرشتاین و جنیفر سلوتا به عنوان شورانر فصل پنجم انتخاب شدند. جنیفر سلوتا پس از فصل ششم مجموعه را ترک کرد و برای دو فصل پس از آن لیبرشتاین به عنوان شورانر باقی ماند. لیبرشتاین پس از فصل هشتم برای مجموعهٔ فرعی احتمالی برای شخصیت دوایت شروت به نام "مزرعه" از مقام خود کناره گرفت و این مجموعه فرعی در نهایت توسط ان بی سی به تصویب رسید. برای فصل پایانی، گرگ دنیلز به مجموعه برگشت و تهیه کنندگی اصلی را بر عهده گرفت. دیگر تولیدکنندگان مجموعه، بی جی نواک و میندی کالینگ از گروه بازیگران بودند. کالینگ، نواک، دنیلز، لیبرشتاین و مایکل شور تیم
اصلی نویسندگان مجموعه بودند. کالینگ، نواک و لیبرشتاین همچنین نقش های مختلفی را در این مجموعه ایفا کردند. آنها علاوه بر نقش های منظمی که در مجموعه بازی می کردند، قسمت های گوناگونی را نیز نویسندگی، کارگردانی و تولید نمودند. کالینگ ۲۴ قسمت از مجموعه را تولید کرد که از دیگران آمار بیشتری دارد. از ریکی جرویز و استفن مرچنت که تولیدکنندگان اصلی مجموعه بریتانیایی بودند، در صحنه های پس از تیتراژ به عنوان تهیه کننده اجرایی یاد می شد. آنها قسمت نخست «پایلوت» و یک قسمت در فصل سوم به نام «متهم» را تولید کردند. مرچنت بعدها قسمت «نظرسنجی از مشتریان» را نیز کارگردانی کرد و جرویز در قسمت های «سمینار» و «کمیته جستجو» حضور افتخاری داشت. از بین کارگردانان مجموعه، رندال آینهورن با کارگردانی کردن ۱۵ قسمت، بیشترین آمار را دارد. این مجموعه همچنین چندین کارگردان مهمان نیز داشت؛ مانند تهیه کننده مشترک سریال "لاست"، جی. جی. آبرامز و سازنده "بافی قاتل خون آشام ها"، جاس ویدون. هردوی آنها به گفته خودشان هوادار این مجموعه اند. دیگر تولیدکنندگان مهمان، فیلمسازانی مانند جان فاورو، هارولد ریمیس، جیسون رایتمن و مارک وب بودند. برخی قسمت های مج
موعه را بازیگرانی مانند استیو کرل، جان کرازینسکی، رین ویلسون، اد هلمز و برایان بومگارتنر کارگردانی کرده اند. توسعه و نویسندگی. پیش از پخش قسمت دوم، نویسندگان برای تحقیق در اداره جات زمانی را اختصاص دادند. این روش در مجموعه های دیگر گرگ دنیلز، "پادشاه تپه" و "پارک ها و تفریحات" نیز به کار گرفته شده بود. قسمت آزمایشی و قسمت یکم این مجموعه یک اقتباس مستقیم از قسمت یکم نسخه بریتانیایی بود. دلیل دنیلز برای این کار این بود که «آغاز کامل کار از ابتدا بسیار خطرناک خواهد بود» زیرا این نمایش یک اقتباس است. او به طور خلاصه به این فکر بود که از ایدهٔ قسمت «داندی ها» برای قسمت آزمایشی استفاده کند اما در نهایت به عنوان قسمت یکم فصل دوم استفاده شد. پس از اینکه نویسندگان بازیگران را به خوبی شناختند، به بازیگران اجازه نویسندگی برخی قسمت ها داده شد که به این ترتیب قسمت بعدی؛ یعنی «روز تنوع»، اصالت و نوآوری بیشتری داشت. پس از بازخوردهای گوناگونی که مجموعه پس از فصل یکم گرفت، نویسندگان تصمیم گرفتند که مجموعه را «خوش بینانه تر» کنند و شخصیت مایکل اسکات بیشتر مورد علاقه مردم قرار بگیرد. آن ها همچنین برروی شخصیت های فرعی مجموعه کار
کردند و به آن ها ژرفای بیشتری بخشیدند. آن ها چراغ های صحنه فیلم برداری را روشن تر کردند، تا از نسخه اصلی بریتانیایی متفاوت تر باشد. به گفته نواک، فیلمنامه برای یک قسمت ۲۲ دقیقه ای بیش از حد طولانی بود که منجر به کات های زیادی می شد. به طور مثال، فیلمنامه قسمت «کمیته جستجو» ۷۵ صفحه بود که ۱۰ صفحه از حد معمول طولانی تر شده بود. برای هر قسمت یک فیلمنامه جدا نوشته می شد، با این حال، در طول فیلم برداری به بازیگران فرصت بداهه پردازی داده می شد. به گفته جینا فیشر «هر قسمت در مجموعه ما کاملاً دارای فیلمنامه و نوشته شده است. همه چیز بر روی کاغذ نوشته می شد. اما در طول فیلم برداری خودمان هم می توانستیم بداهه پردازی کنیم. استیو و رین بداهه پردازان عالی ای هستند.» برای نمونه، در قسمت نخست فصل سوم، «شکار جادوگر گی»، مایکل یک جلسه دربارهٔ همجنسگرایی برگزار می کند و لب های اسکار را می بوسد. این بوسه در فیلمنامه قرار نگرفته بود و در این صحنه مایکل تنها باید پیشانی او را می بوسید. با این حال، استیو کرل فکر کرد که این صحنه کمی بی رنگ و روح خواهد بود پس او را مستقیماً از دهن بوسید. بازیگران که انتظار این صحنه را نداشتند، حیرت
زده شدند و تعجبشان در این قسمت کاملا طبیعی جلوه می کند. افزون بر این، دوایت، که بلافاصله پس از این بوسه برای تقلید از مایکل از روی صندلی بلند شد و بوسه آن ها را تشویق کرد نیز، لحظه ای که کاملاً بداهه است. این بداهه پردازی ها منجر شد شمار زیادی از صحنه ها حذف شوند. صحنه های حذف شده، گاهی دوباره بازیابی می شدند تا قسمت ها کمی طولانی تر شوند یا افرادی که این قسمت را قبلاً دیده اند، برای دیدن صحنه های حذف شده به عقب برگردند. در یک آزمایش، یک صحنه حذف شده از قسمت «بازگشت» در سایت ان بی سی و آی تونز قرار گرفت تا علت حضور نداشتن یک شخصیت را توضیح دهد. انتخاب بازیگران. بنا به گفته جینا فیشر، "اداره" یک روند غیرمعمول در انتخاب بازیگر داشت که در آن به جای استفاده از متن فیلمنامه، تهیه کنندگان چندین سؤال از بازیگران می پرسیدند و آن ها به عنوان شخصیت هایی که نقشش را داشتند پاسخ می دادند. برنامه ریز ان بی سی، کوین رایلی به بن سیلورمن، یکی از تهیه کنندگان پیشنهاد داده بود که پل جیاماتی نقش مایکل اسکات را بازی کند؛ اما جیاماتی پیشنهاد او را رد کرد. مارتین شورت، هانک آزاریا و باب ادنکیرک به بازی کردن نقش مایکل اسکات علاقه من
د بودند. در ژانویه ۲۰۰۴ ورایتی گزارش داد که استیو کرل که در نمایش روزانه ساخت کمدی سنترال فعالیت داشت، در حال مذاکره برای نقش مایکل اسکات است. در آن زمان استیو کرل درگیر مجموعه ای دیگر از ان بی سی "بیا پیش بابا" بود اما ساخت آن مجموعه متوقف شد و استیو توانست همه زمانش را برای "اداره" بگذارد. او بعدها اظهار داشت که پیش از داوطلب شدن، فقط بخش هایی از قسمت آزمایشی نسخه بریتانیایی را تماشا کرده بود. او از ترس اینکه نحوه شخصیت پردازی جرویز را کپی برداری کند، تماشای نسخه بریتانیایی را ادامه نداد. دیگر کسانی که برای نقش مایکل اسکات در نظر گرفته شده بودند، بن فالکون، آلن تودیک، جیم زولویچ و پل اف. تامپکینز بودند. رین ویلسون به عنوان بازیگر نقش دوایت شروت در نظر گرفته شد. رین ویلسون پیش از تست دادن تمامی قسمت های نسخه بریتانیایی را تماشا کرده بود. ویلسون در اصل برای نقش مایکل اسکات تست داده بود که خودش آن را به عنوان «یک الهام پذیری افتضاح از شخصیت جرویز» توصیف می کند. با این حال، تهیه کنندگان بازی او در نقش دوایت شروت را بسیار پسندیدند و او را استخدام کردند. ست روگن، مت بسر، پتن اسوالت و جودا فریدلندر برای نقش دوایت
شروت نیز تست دادند. جان کرازینسکی و جینا فیشر در نقش های جیم و پم، عاشق و معشوق، انتخاب شدند. جان کرازینسکی و بی جی نواک با هم به یک مدرسه می رفتند و با هم بسیار دوست بودند. جینا فیشر گفت که برای تست دادن تا جایی که می توانست خود را کسل کننده کرد تا بیشتر شبیه شخصیت پم شود؛ مثلاً موهای خود را کسل کننده آرایش کرد. در یک محاسبه با فرش ایر، جینا فیشر آخرین مراحل تست گرفتن را به یاد داشت که تهیه کنندگان برای اندازه گیری میزان استعداد داوطلبان، جیم ها و پم های مختلفی را کنار هم می گذاشتند. زمانی که فیشر کار صحنه اش را با کرازینسکی به پایان رساند، کرازینسکی به او گفت که او پم مورد علاقه اش است و جینا فیشر هم همین را به او دربارهٔ نقش پردازی جیم او گفت. آدام اسکات و جان چو نیز برای نقش جیم و کاترین هان برای نقش پم تست داده بودند. بقیه گروه بازیگری کسانی هستند که برای بداهه شان شناخته شده اند؛ شامل آنجلا کینزی، کیت فلانری، اسکار نونز، لسلی دیوید بیکر، برایان بومگارتنر، ملورا هاردین و دیوید دنمان. آنجلا کینزی در اصل برای نقش پم تست داده بود، اما تهیه کنندگان او را برای این نقش بسیار «خشن» می دانستند و در عوض به او نقش
انجلا مارتین را دادند. کیت فلانری در اصل برای نقش جن لوینسون-گولد تست داده بود، اما در نهایت برای نقش مریدیت پالمر انتخاب شد. برایان بومگارتنر نیز ابتدا برای نقش استنلی تست داد اما برای نقش کوین در نظر گرفته شد. کن کواپیس، کارگردان قسمت آزمایشی از نحوه بازی کردن فیلیس اسمیت خوشش آمد و او را در نقش فیلیس ونس قرار داد. در ابتدای فصل سوم، اد هلمز و رشیدا جونز به عنوان کارکنان داندر میفلین شعبه استمفورد به گروه بازیگری افزوده شدند. اگرچه رشیدا جونز بعدتر گروه بازیگری را ترک کرد و به مجموعه "پارک ها و تفریحات" پیوست، اد هلمز به عنوان یک بازیگر ثابت در مجموعه باقی ماند. چهار نفر از نویسندگان در خود مجموعه بازی کرده اند. اولین نفر، بی جی نواک بود. پس از اینکه گرگ دنیلز اجرای استندآپ کمدی نواک را دید او را به عنوان کارمند موقتی رایان هوارد در مجموعه استخدام کرد. به پیشنهاد نواک، پل لیبرشتاین به عنوان مدیر بخش منابع انسانی، توبی فلندرسون انتخاب شد. گرگ دنیلز از اینکه میندی کالینگ برروی صحنه اجرا کند نامطمئن بود تا زمانی که در فیلمنامه قسمت دوم، «"روز تنوع"» مایکل اسکات باید از یک نفر از اقلیت های قومی سیلی می خورد و
موقعیت آن درست پیدا شد. به گفته میندی کالینگ، «از زمان آن سیلی من در مجموعه به عنوان کلی کاپور حضور داشتم.» مایکل شور نیز در مجموعه به طور موقعیتی به عنوان پسرعمه دوایت، «موز شروت» حضور داشت. لری ویلمور، تهیه کننده مشاور نیز یک بار به عنوان «آقای براون» در قسمت «روز تنوع» حضور داشت. برنامه هایی برای اینکه مکنزی کروک، مارتین فریمن و لوسی دیویس از نسخه بریتانیایی در مجموعه در فصل سوم حضور پیدا کنند وجود داشت، اما این برنامه ها به علت تداخل زمانی هرگز به نتیجه نرسیدند. در ابتدا بازیگرانی که کارمندان اداری پشتیبان را به تصویر می کشیدند به عنوان بازیگر مهمان شناخته می شدند، اما پس از آن در فصل دوم به عنوان بازیگران ثابت در مجموعه شناخته شدند. گروه بازیگری بزرگ مجموعه را منتقدان تحسین کردند که منجر به بردن شمار زیادی از جوایز شد. استیو کرل برای بازی کردن در هر قسمت از فصل سوم ۱۷۵٬۰۰۰ دلار می گرفت. کرازینسکی و فیشر در ابتدای مجموعه برای هر قسمت ۲۰٬۰۰۰ دلار می گرفتند و در فصل چهارم مقدار آن به ۱۰۰٬۰۰۰ دلار رسید. پس از اینکه استیو کرل در فصل هفتم، گروه بازیگری مجموعه را ترک کرد، نیاز شد فردی مناسب برای ایفای نقش رئیس
اداره پیدا شود. یک رئیس جدید به نام دی انجلو جرمیتریوس ویکرز با بازی ویل فرل به مجموعه پیوست اما پس از چند قسمت بازی کردن در مجموعه، در قسمت «دایره درونی» و هنگام بازی بسکتبال آسیب دید و به کما رفت. در قسمت «لاتو» گفته شد که او دچار مرگ مغزی شده اما همچنان در قید حیات است. پس از اینکه ویل فرل مجموعه را ترک کرد، جیمز گاندولفینی یکی از گزینه های بسیار محتمل برای این نقش بود. گاندولفینی برای ایفای نقش رئیس مبلغ ۴ میلیون دلار درخواست کرد اما اچ بی او به وی ۳ میلیون دلار پیشنهاد داد که او هم نپذیرفت؛ چرا که گاندولفینی بازیگر اصلی مجموعه "سوپرانوز" بود و بازی او در یک مجموعه طنز می توانست وجه "سوپرانوز" را تحت تأثیر قرار دهد. پس از منتفی شدن گاندولفینی، در نهایت کاترین تیت به عنوان رئیس جدید و به عنوان شخصیت نلی برترم وارد مجموعه شد. در فصل نهم نلی برترم مقام ریاست اداره را از دست داد و شخصیت اندی برنارد به بازیگری اد هلمز جایگاه رئیس را تا پایان مجموعه در دست داشت. فیلم برداری. "اداره" به صورت تک دوربین و در حالت سینما وریته فیلم برداری شده بود تا حس و حال یک مستند واقعی را به مخاطب منتقل کند. مجموعه "اداره"برای ا
ینکه شوخ طبعی «مضحک» و «نامعقول» خود را به درستی به مخاطب انتقال دهد از هیچ گونه خنده پس زمینه یا حضار استودیویی استفاده نکرد. پیش فرض اصلی مجموعه بر این اساس بود که انگار یک گروه فیلم برداری دارد به صورت شبانه روزی از شرکت داندر میفلین و کارمندانش فیلم برداری می کند. شخصیت ها از حضور گروه فیلمبردار آگاهند و آن را پذیرفته اند؛ مثلا مایکل اسکات مشتاقانه با گروه فیلمبرداری همکاری می کند یا بعضی از شخصیت ها، به خصوص جیم و پم، زمانی که مایکل کاری بی دست و پا انجام می دهد، به صفحه دوربین زل می زنند. کار اصلی گروه با مصاحبه های سر صحبت یا «اعترافات» تکمیل می شود که در آن شخصیت ها با گروه دوربین یک به یک گفتگو می کنند. پس از آنکه جان کرازینسکی از مکان های اسکرانتون برای تیتراژ اصلی فیلم برداری کرد، در شرکت ها و اداره های شهر اسکرانتون تحقیقاتی انجام داد. گاهی، در برخی جاها دوربین در داستان نقش دارد و «به نوع خود یک شخصیت می شود.» در چند قسمت ابتدایی، به نظر می آمد که گروه فیلمبردار به فیلمبرداری تنها در فضای اداره ای محدود شده است، اما به تدریج فیلمبرداران بیشتر و بیشتر به حریم شخصی شخصیت ها در خانه شان یا جاهای دیگ
ر راه یابی می کند و همچنین روابطی که قرار است پنهان باشند را به بینندگان نشان می دهند. گفتگوهای پنهانی معمولاً از راه درها یا پنجره های نیمه باز فیلمبرداری می شوند. افزون بر این، شخصیت ها از میکروفون های یقه ای استفاده می کنند که توسط گروه فیلم برداری تهیه شده است و اجازه می دهد گفتگوهای پشت درهای بسته شنیده شود. برای این که این مجموعه بیشتر حس مستند بگیرد، تولیدکنندگان رندال آینهورن، فیلمبردار مستندی را که پیش تر در سری تلویزیونی "بازمانده" فعالیت می کرد، استخدام کردند تا به مجموعه یک حس «سترگ و متلاطم» مانند یک مستند واقعی بدهد. با توجه به گفته مایکل شور، تهیه کنندگان بسیار بر اینکه مجموعه حالت مستندی داشته باشد حساس بودند. تهیه کنندگان برخی اوقات بحث های طولانی سر این که آیا این صحنه به عنوان مستند پذیرفته می شود داشتند. به طور مثال در فصل چهارم، در قسمت «آیا واضح بودم ؟»، در یک صحنه، مایکل دنبال راهی بود که به سرویس بهداشتی برود بدون اینکه با استنلی برخوردی داشته باشد. تهیه کنندگان سر اینکه آیا این صحنه در یک مستند پذیرفتنی بود گفتگو کردند و آینهورن خود کل راه صحنه را طی کرد تا بفهمند که آیا فیلمبردار می
تواند در وقت به مکان برسد. با وجود سخت گیری های اولیه، مجموعه که جلوتر می رفت این موضوع کمی آسان تر گرفته شد. به طور مثال گروه فیلم برداری به جاهایی می رفت و کارهایی می کرد که یک گروه مستندسازی هرگز انجام نمی داد و این کار شیوه کمدی و فیلم نامه نویسی مجموعه را کمی تغییر داد. اما این امر توسط مورد انتقاد شدید بعضی از طرفداران سریال قرار گرفت. موسیقی. زمانی که نوبت انتخاب موسیقی مجموعه شد، گرگ دنیلز چندین گزینه داشت، آهنگ هایی که از پیش قابل انتخاب بودند شامل «چیزهای بهتر» از کینکس، «شناور بمان» از مادست ماوس و «آقای بلو اسکای» از الکتریک لایت ارکسترا بود. چندین قطعه که داوطلبان در هنرآزمایی ارائه داده بودند نیز موجود بود. دنیلز تصمیم گرفت که تهیه کنندگان انتخاب موسیقی مجموعه را بر عهده بگیرند. بیشتر آن ها «آقای بلو اسکای» را انتخاب کردند اما بعدها مشخص شد این آهنگ از پیش در مجموعه تلویزیونی درام "لکس" استفاده شده بود. به این ترتیب، انتخاب نهایی، آهنگی بود که جی فرگوسون نوشته و اسکرانتونیز اجرا کرده بود. این آهنگ برروی صحنه اصلی، پیش از آغاز قسمت پخش می شود. صحنه اصلی بخش هایی از اسکرانتون و فعالیت های مختلف تو
سط کارمندان است. برخی قسمت ها از نسخه کوتاه تر شده آن استفاده می کردند. پس از فصل چهارم این آهنگ برروی تیتراژ پایانی هر قسمت پخش می شد که پیش از آن ساکت بود. بخش هایی که از اسکرانتون در صحنه اصلی نشان داده می شوند، ساختمان ها و مکان های واقعی در اسکرانتون هستند که توسط جان کرازینسکی فیلم برداری شده است. به علت اینکه این مجموعه مستندنما است و هیچ گونه خنده پس زمینه ای ندارد، بیشتر موسیقی هایی که در آن پخش می شود، نقلی است؛ یعنی درون خود مجموعه از طرف شخصیت ها، رادیو یا تلویزیون پخش می شود. در تیتراژهای پایانی و مونتاژها موسیقی هایی مانند «رقاص کوچک» از التون جان و «جزایر در بخار» از کنی راجرز و دالی پارتن پخش می شوند. دنیلز در این باره گفته است تا زمانی که از قبل در همان قسمت این موسیقی استفاده شده باشد، موسیقی فیلم حساب نمی شود. شخصیت ها. گروه بازیگران اصلی "اداره"، نقش شخصیت هایی را بازی می کنند که در روایت این مجموعه اهمیت یکسانی دارند. بسیاری از شخصیت ها از نسخه اصلی بریتانیایی الهام گرفته شده اند و معمولاً نگرش ها و برداشت هایی مشابه با همتایان بریتانیایی خود دارند؛ با این تفاوت که متناسب تر با سلیقه آمری
کایی طرح ریزی شده اند. این مجموعه به خاطر گروه بازیگر بزرگ خود شناخته شده است و بسیاری از بازیگران آن برای بداهه پردازی شان شناخته شده اند. استیو کرل نقش مایکل اسکات، مدیر شعبه اسکرانتون شرکت کاغذ داندر میفلین را ایفا می کند. این شخصیت که از دیوید برنت در نسخه بریتانیایی الهام گرفته شده است، یک شخصیت خوش فکر است که به نظر خودش، شوخی هایش به کسی آزار نمی رساند، اما اغلب دوستان و کارمندان خود را آزرده خاطر می کند و گاهی از این بابت توبیخ می شود. رین ویلسون نقش دوایت شروت را ایفا می کند که از گرث کینان در نسخه بریتانیایی الهام گرفته شده است. دوایت شروت یک دستیار مدیر شعبه است. این مقام را مایکل از خود ساخته است. جان کرازینسکی نقش جیم هالپرت را بازی می کند؛ یک فروشنده که در فصل های بعدی به مقام های کمک مدیر و دستیار مدیر نیز می رسد. او معمولاً با کمک پم بیزلی با دوایت شوخی می کند و او را دست می اندازد. جیم هالپرت از تیم کنتربری الهام گرفته شده است. در ابتدای مجموعه، او احساسات عاشقانه ای نسبت به پم، منشی اداره دارد که با یکی از کارمندان نامزد است. پم، که بازیگرش جینا فیشر است، از دان تینزلی الهام گرفته شده است. ا
و کمی خجالتی است، اما گاهی به جیم کمک می کند دوایت را دست بیندازد. به گفته جان کرازینسکی، او در فصل هشتم نپذیرفت که صحنه ای را بازی کند که در آن، او به پم خیانت می کند. بی جی نواک نقش رایان هوارد، یک کارمند موقتی را بازی می کند که پس از فصل دوم به مقام نماینده فروش می رسد. او بعدها رئیس بخش شمال شرقی می شود اما فاش می شود آمار و اختراعات او کلاه برداری است و پس از آن دستگیر و اخراج می شود. او پس از آن در یک سالن بولینگ و به طور موقتی در شرکت کاغذ مایکل اسکات کار کرد. پس از این کار و حضور در دوره نوسازی، وی سرانجام به عنوان کارمند موقت در شعبه اسکرانتون بازگشت. بخش حسابداران شامل انجلا مارتین (انجلا کینزی)، یک زن سرحال و قضاوت کننده که دوست دارد همه چیز را مرتب نگه دارد و مطمئن شود که موقعیت ها تا حد امکان حرفه ای باقی مانده است، کوین مالون (برایان بومگارتنر)، مردی دوست داشتنی اما کم حوصله است که از شوخ طبعی کودکانه لذت می برد و اغلب قمار می کند. اسکار مارتینز (اسکار نونز) مردی با فرهنگ و باهوش است اما، همجنس گرایی و هیسپانیک بودنش او را هدف شوخی های مایکل قرار می دهد. بقیه شخصیت ها عبارتند از: استنلی هادسون (
لسلی دیوید بیکر) که کم حرف است و حوصله شوخی های مایکل دربارهٔ سیاه پوست بودنش و جلسه های زمان بر او را ندارد و وقت خود را با حل کردن جدول و سودوکو می گذراند، مسئول تضمین کیفیت با رفتارهای غیرعادی، کرید برتن (کرید برتن) که گذشته پر رمز و رازی دارد، فیلیس ونس (فیلیس اسمیت)، یک زن فروشنده خجالتی که بعدها با باب ونس (رابرت شفر)، مدیر شرکت یخچال سازی که اداره اش یک سالن با اداره داندر میفلین فاصله دارد ازدواج می کند، اندی برنارد، یک فروشنده از شعبه استمفورد، کنتیکت داندر میفلین که در فصل سوم به دنبال ادغام دو شعبه به اسکرانتون مهاجرت کرد، نماینده خدمات مشتری پرحرف، کلی کاپور (میندی کالینگ)، نماینده روابط شرکت الکلی و بددهن، مردیت پالمر (کیت فلانری)، نماینده منابع انسانی، توبی فلندرسون (پل لیبرشتاین)، که مایکل از او خوشش نمی آید و معمولاً با او شوخی های آزاردهنده می کند، سرکارگر انبار، دریل فیلبین (کریگ رابینسون)، یکی از کارکنان انبار و نامزد پیشین پم، روی اندرسون (دیوید دنمان)، که در فصل سوم به علت حمله فیزیکی به جیم اخراج شد و سرانجام مدیر فروش های منطقه ای، جن لوینسون (ملورا هاردین) که بعدتر معشوقه مایکل شد. در
اواخر فصل پنجم، ارین هنون (الی کمپر)، که برای مدت کوتاهی در شرکت کاغذ مایکل اسکات فعالیت می کرد، به عنوان منشی جدید جایگزین پم شد و پم پس از آن به جایگاه فروشندگی در داندر میفلین برگشت. در فصل چهارم، توبی فلندرسون اداره را ترک کرد و هالی فلکس (ایمی رایان) به عنوان جایگزین او در منابع انسانی بازگشت. او و مایکل عاشق یکدیگر شدند. جو بنت (کتی بیتس) نیز مدیرعامل شرکت سیبر بود که بعدتر شرکت داندر میفلین را خریداری نمود. گیب لوئیس (زک وودز) در اواسط فصل ششم به مجموعه آمد و به عنوان مدیر فروش های شعبه اسکرانتون فعالیت کرد. در فصل هفتم، یکی از دوستان جو بنت ، نلی برترام (کاترین تیت)، برای جایگاه مدیر منطقه ای جایگزین مایکل مصاحبه کرد و بعد از آنکه رابرت کالیفرنیا (جیمز اسپیدر) مدیرعامل شرکت سیبر شد و در غیبت اندی، نلی مدیرعامل منطقه ای شد. در فصل نهم، کلارک گرین (کلارک دوک) و پیت میلر (جیک لیسی) به عنوان نمایندگان جدید مشتریان وارد مجموعه شدند تا به شکایاتی که در دوران کِلی نادیده گرفته شد، رسیدگی کنند. کلارک بعداً به بخش فروش منتقل شد. خلاصه فصل ها. یک قسمت معمولی در این مجموعه حدود دقیقه است. طولانی ترین قسمت این فص
ل، قسمت آخر فصل دوم بود که ۴۰ دقیقه زمان برد. فصل سوم قسمت های گاه به گاه یک ساعته داشت (تقریباً ۴۲ دقیقه زمان پخش، همچنین برای نمایش به عنوان دو قسمت عادی جداگانه در تکرارها نیز استفاده می شد). فصل یکم. فصل یکم شامل ۶ قسمت است که از ۲۴ مارس ۲۰۰۵ تا ۲۶ آوریل ۲۰۰۵ پخش شد. مجموعه با معرفی کردن داندر میفلین و کارمندانش توسط مایکل اسکات برای گروه فیلمبرداری و کارمند موقتی رایان هوارد آغاز می شود. تماشاگران متوجه می شوند که فروشنده جیم هالپرت به منشی پم بیزلی علاقه دارد. پم به او برای شوخی کردن با دوایت کمک می کند و با کارگر انبار طبقه پایین، روی اندرسون نامزد است. در سراسر اداره شایعاتی مبنی بر اینکه شرکت داندر میفلین قصد کوچک سازی شعبه اسکرانتون را دارد پخش می شود که منجر به اضطراب عمومی می شود. با این وجود، مایکل تصمیم می گیرد که واقعیت های این وضعیت را انکار کند یا کم اهمیت نگه دارد تا روحیه کارمندان حفظ شود. فصل دوم. فصل دوم که از ۲۰ سپتامبر ۲۰۰۵ تا ۱۱ مه ۲۰۰۶ پخش شد، نخستین فصلی است که ۲۲ قسمت دارد و نخستین «ابر-قسمت» ۲۸ دقیقه ای در مجموعه را دارد. بسیاری از کارگران در پس زمینه فصل اول به شخصیت های فرعی تبدی
ل می شوند و روابط عاشقانه بین برخی از آنها آغاز می شود. مایکل با رئیس خود، جن لوینسون رابطه برقرار می کند و سپس شب را با او می گذراند، اما با او رابطه جنسی برقرار نمی کند. دوایت شروت و انجلا مارتین با یکدیگر رابطه عاشقانه برقرار می کنند، اما آن را یک راز میان خودشان نگه می دارند. کلی به رایان علاقه مند می شود و پس از آن با یکدیگر قرار می گذارند. زمانی که روی روز عروسی با پم را در سفر قایق شرکتی مشخص می کند، جیم افسرده می شود و تصمیم می گیرد که به شعبه داندر میفلین در استمفورد، کنتیکت مهاجرت کند اما پیش از آن در قسمت آخر فصل دوم به پم می گوید که عاشق اوست. با وجود اینکه پم با روی نامزد کرده بود، این دو همدیگر را می بوسند و روز بعد جیم به استمفورد نقل مکان می کند. تهدید کوچک سازی شعبه همچنان در این فصل ادامه یافت. فصل سوم. فصل سوم که از ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۶ تا ۱۷ مه ۲۰۰۷ پخش شد، شامل ۲۵ قسمت است که از آن ها، ۱۷ قسمت نیم ساعته، ۴ قسمت چهل دقیقه ای و دو قسمت یک ساعته است. این فصل با یک فلش بک کوتاه به قسمت پایانی فصل دوم، «شب کازینو» آغاز می شود. جیم برای مدت کوتاهی به شعبه استمفورد نقل مکان می کند و مدت کوتاهی پس از