Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یران حرفه ای رفت: «پروفسور» روی شیر در ۱۹۵۶، استرلینگ دیویس در ۱۹۵۹ و مایک دی بیاز در سال ۱۹۶۳ (۱۳۱ مین و آخرین ناک اوت). هر سه مسابقه رسماً به عنوان ناک اوت فنی در راند سوم ذکر شده است. دومین تعداد ناک اوت در تاریخ بوکس، ۱۲۸ عدد است که متعلق به سام لانگفورد است. در دهه ۱۹۶۰ او سازمانی به نام (Any Boy Can) را تأسیس کرد، که بوکس را به جوانان محروم در منطقه سن دیگو آموزش می داد. در سال ۱۹۷۴ وی به مربیگری جورج فورمن بوکسور سنگین وزن کمک کرد که منجر به اعطاء لقب مشهور «رامبل در جنگل» (Rumble in the Jungle) و کسب عنوان قهرمانی در برابر محمد علی کلی در کشور زئیر شد. وی در سال ۱۹۷۶ به عنوان دستیار مربی تیم بوکس المپیک نیجریه خدمت کرد. وی که درگیر در تلاش فعالانه برای آموزش کودکان در مورد خطرات سوء مصرف مواد مخدر بود، در دهه ۱۹۸۰ به عنوان مربی بوکس جوانان در وزارت مسکن و شهرسازی دولت فدرال فعالیت کرد، که عمدتاً به گتوهایی (محله یهودیان) در سن دیگو و لس آنجلس اختصاص یافته بود. وی به خبرنگار گفت: «من سعی می کنم هنرهایی را که می شناسم انتقال دهم: خود کنترلی، اعتماد به نفس، دفاع از خود». در اوایل دهه ۱۹۹۰ او دوباره به عن
وان مربی برای جورج فورمن کار کرد. حرفه بازیگری. در سال ۱۹۶۰، مور در فیلم ماجراهای هاکلبری فین به کارگردانی مایکل کورتیز اقتباسی سینمایی از رمان مارک تواین در نقش «جیم» برده فراری، در مقابل ادی هاجز در نقش «هاک» ظاهر شد. مور به خاطر تصویر دلسوزانه او از «جیم»، نقدهای مثبت را بدست آورد، برخی از هنوز معتقدند که کماکان بهترین بازی در نقش «جو» در تاریخ سینماست. مور تصمیم نگرفت که یک حرفه را عنوان بازیگر تمام وقت دنبال کند، اما در دهه ۱۹۶۰ فیلم هایی از قبیل «تازه به دوران رسیده ها» ()، «مرد حلق آویز شده» ()، «شیرینی ثروت» و در تلویزیون در قسمت هایی از سریالها ظاهر شد. امور خانوادگی، پری میسون، واگن قطار، گزارشگر، بتمن () (قسمت ۳۵) و سریال یک «زندگی برای زیستن». او همچنین در فیلم تلویزیونی منتقدان منتقدان من «چارلی شیرین» ظاهر شد. نمایشهای بعدی او فیلم جرم جنایی پوشاک، فیلم گذرگاه بریکهارت در نقش سرآشپز در کنار چارلز برانسون و فیلم مجازات ۲ در نقش خودش به همراه لئون ایزاک کندی و مستر تی بود. زندگی شخصی. آرچی مور سه دختر داشت به نام های رینا، جی ماری و الیزابت مور استامپ و چهار پسر به نام های آرچی جونیور، هاردی، آنتو
نی و دی آنژلو. ازدواج آرچی مور و الیزابت تورتون به تولد آرچی جونیور و الیزابت منجر شد. ازدواج دومش در سال ۱۹۵۶ با جوآن هاردی بود و با او صاحب ۵ فرزند شد: رینا، جی ماری، هاردی، آنتونی و دی آنژلو. آنها تا زمان مرگ وی در سال ۱۹۹۸ ازدواج کرده بودند. مور بعدها در زندگی به «کلیسای ادونتیست های روز هفتم» پیوست. در سال ۱۹۹۷، J'Marie مور دختر اول یک قهرمان بوکس معروف به خودش تبدیل شدن به یک قهرمان بوکس حرفه ای تبدیل شد. مرگ. آرچی مور در ۹ دسامبر ۱۹۹۸، چهار روز قبل از تولد ۸۲ سالگی اش، در اثر نارسایی قلبی درگذشت. جسد او سوزانده شد و خاکسترش در مقبره ای مخصوص در گورستان سن دیگو گذاشته شد.
سفر به سیترا (, نویسه گردانی Taxidi sta Kythira) فیلمی به کارگردانی تئو آنگلوپولوس محصول ۱۹۸۴ است. این فیلم در جشنواره فیلم کن ۱۹۸۴ برنده جوایز بهترین فیلمنامه و فیپرشی شد. داستان. سفر به سیترا داستان پیر مردی است که پس از ۳۲ سال زندگی در تبعید به کشورش (یونان) بازمی گردد. فرزندان اش به استقبال او می روند و همسرش در همهٔ این سال ها به انتظار او مانده است. اسپیروس (پیر مرد تبعیدی) و خانواده اش در تلاشی عمیق برای برقراری ارتباطی گرم هستند اما حلقه هایی که به برقراری رابطه می انجامد؛ مفقودند. زمانی که کشتی اسپیروس در بندر می ایستد و او از پلکان کشتی پایین می آید فرزندانش او را به خاطر نمی آورند. دخترش او را بلندتر می انگاشته و پسرش نمی دانسته که او ویولن می نوازد. در آستانهٔ خانه پیرمرد رنگ چشمان همسرش را از پسرش می پرسد. بسیاری چیزها در گذر سالیان از یاد رفته اند. او خانه را نمی شناسد و در مهمانی که به مناسبت ورود ش برپاست؛ اقوام سالخورده را به زحمت به خاطر می آورد و جوان ها کسانی هستند که حضور ندارند زیرا او هرگز برای ایشان وجود نداشته است. او در سال های نبودن اش فراموش شده است. در فضایی سنگین که در آن همه خود
را قربانی می دانند- فرزندان به دلیل رها شدن و آن که نمی توانند بفهمند چرا پدرشان به جای انجام وظایف پدری و همسری به دنبال آرمان های سیاسی اجتماعی خود رفته و اسپیروس که زندگی، هویت و هر آنچه را که داشته است در راه خیرخواهی و وطن دوستی از دست داده است -؛ اسپیروس در می یابد که باید خانه را ترک کند. او به مسافر خانه می رود؛ جایی که بی مکانی او، عدم تعلق اش به فضایی مادی که در آن خاطره شکل می گیرد به طرز غم انگیزی به نمایش در می آید. دوستان او در نبودش مرده اند و او در مسیری که به سمت روستایشان طی می کند به گورستان سلام می دهد. او در رقصی که به همراه تنها همرزمش در گورستان انجام می دهد شباهت عجیبی به مردگان دارد، دستانی باز و قایم بر بدن که از پیکر او صلیبی چون علامت گور دوستانش ساخته است. در ده نیز کسی او را نمی پذیرد. روستاییان می خواهند زمین هاشان را به سرمایه داری که قصد ساختن تفریح گاهی تابستانی دارد؛ بفروشند. انجام معامله متکی بر موافقت همگان است اما اسپیروس خواهان حفظ زمین است و از امضای قرار داد سرباز می زند. روستا نیز او را نمی پذیرد. در نهایت او باز تبعید می شود.
منیزیم به عنوان یک دارو در فرمولاسیون متفاوت موجود هستند. این مواد برای درمان کمبود منیزیم و خون با منیزیم پایین و همچنین اکلامپسی به کار می رود. منیزیم برای سلامتی ضروری است. معمولاً در دوزهای پایین تر، منیزیم معمولاً داخل رژیم غذایی معدنی، از جمله بسیاری از فراورده های مولتی ویتامین وجود دارد. کاربردهای پزشکی. نشانه ها و کاربردهای تجویز منیزیم عبارتند از: عوارض جانبی. بیشتر عوارض جانبی از منیزیم عبارتند از: ناراحتی معده و اسهال و کمبود کلسیم. مصرف بیش از حد. مصرف بیش از حد منیزیم (hypermagnesemia) تنها در شرایط خاص ممکن است. این کار می تواند باعث تهوع، استفراغ، کاهش زیاد فشار خون، سردرگمی و کاهش ضربان قلب و اختلال تنفسی شود. در موارد بسیار شدید می تواند باعث کما، آریتمی قلبی، ایست قلبی و مرگ شود. مصرف بیش از حد منیزیم می تواند با تجویز گلوکونات کلسیم خنثی شود.
ساموئل گلدوین جونیور (; – ) تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی دانش آموختهٔ دانشگاه ویرجینیا بود و بین سال های ۱۹۵۸ تا ۲۰۱۵ میلادی فعالیت می کرد. او در سال ۲۰۰۰ شرکت ساموئل گلدوین فیلمز را تأسیس کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "ماجراهای هاکلبری فین" اشاره نمود.
فرانسیس هاوارد (؛ ۴ ژوئن، ۱۹۰۳ – ۲ ژوئیه ۱۹۷۶) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "قو" اشاره نمود.
جان گلدوین (؛ زادهٔ ) تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دانشکده پلیس ۲"، "من آنجا نیستم"، "زندگی پنهان والتر میتی"، "مغزهای متفکر" و "دکستر" اشاره نمود.
یون نیتریت با فرمول شیمیایی یک یون متقارن با پیوندهای N-O هم طول است. در اثر پروتون دهی اسید ضعیف و ناپایدار نیتراس )یا مواد شیمیایی دیگرتولید می شود. نیتریت یک لیگاند است و می تواند با یک فلز در مرکز نگاتیوی به دست کم پنج روش متفاوت پیوند بخورد. در محلول آبی، نیتراس اسید یک اسید ضعیف است:
فریدریش فهر (; – ) یک کارگردان فیلم و بازیگر سینما اهل اتریش بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به مطب دکتر کالیگاری اشاره کرد.
هانس هاینریش فون تواردوفسکی (؛ – ) هنرپیشه اهل امپراتوری آلمان بود. وی بین سال های ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۴ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به کازابلانکا، مطب دکتر کالیگاری، امپراتریس سرخ پوش، جنگ های صلیبی، جاسوس، شبح، جلادان هم می میرند، ماه عسل پرماجرا، ماریتزا، "شهر آوازه خوانی" و "موش ها" اشاره کرد.
پروتون دهی در شیمی عبارت است از افزودن پروتون (+H) به یک اتم، مولکول یا یون و تشکیل یک اسید مزدوج. برای نمونه: پروتون دهی بخشی بنیادی در واکنش های شیمیایی است و در بسیاری از واکنش های استوکیومتری و فروکافت کاربرد دارد.
۱۲ واریاسیون روی تم Ah vous dirai-je maman (ک. ۲۶۵) اثر ولفگانگ آمادئوس موتسارت است که در سال ۱۷۸۲ در وین نوشته شد. این اثر روی یک تم مشهور فرانسوی به نام Ah vous dirai-je maman تصنیف شده است و از ۱۳ بخش شامل یک تم و ۱۲ واریاسیون تشکیل می شود. در میان آنها تنها دو واریاسیون آخر از ریتم مشخص برخوردارند و بقیه آنها علامت گذاری نشده اند. تم اولیه در سال ۱۷۶۱ ارائه شد و اساس بسیاری از ملودی های کودکانه مانند چشمک بزن ستاره کوچولو، Baa, Baa, Black Sheep و موسیقی الفبای انگلیسی بوده است. نخستین تاریخ انتشار و اجرای آن به ۱۷۸۵ در وین بازمی گردد.
کنسرتو پیانوی شماره ۹ در می بِمُل ماژور، ک. ۲۷۱، اثری است از ولفگانگ آمادئوس موتسارت که در ژانویهٔ ۱۷۷۷، در ۲۱سالگی تصنیف کرده است. آلفرد اینشتین آن را «اروئیکای موتسارت» نامید. باآنکه برون دادِ هنریِ موتسارت افزایش یافته بود، اما این اثر کماکان بی سابقه جلوه می کرد. چارلز روزن، پیانیست و پژوهشگر موسیقی، در کتاب خود با عنوان "سبک کلاسیک"، هفده صفحهٔ تمام را به تجزیه وتحلیل این اثر اختصاص داده است. تصنیف اثر در شهر زالتسبورگ بوده است. این اثر، به دلیل آغاز متفاوتش، زبانزد است. سبک و عناصر. در پارتیتور آن سازهای زهی به همراه دو ابوا و دو هورن به کار گرفته شده اند. موومان ها. موومان اول آن به طرز غیرمنتظره ای با ورود تک نواز در میزان سوم آغاز می شود و به نوعی الهام بخش کنسرتو پیانوهای چهارم و پنجم بتهوون بوده است. موومان اول به همین شکلِ سؤال و جواب بین ارکستر و پیانو ادامه می یابد. موتسارت دو کادانزا برای این موومان نوشته است. موومان دوم در گام مینور مربوط به موومان اول، یعنی دو مینور، نوشته شده. موتسارت، از میان کنسرتو پیانوهای خود، تنها پنج موومان دوم را در گام مینور تصنیف کرده است: ک. ۴۱، ک. ۲۷۱، ک. ۴۵۶، ک.
۴۸۲، و ک. ۴۸۸. موتسارت برای این موومان نیز دو کادنزا نوشت. موومان سوم نیز که با تک نوازیِ پیانو آغاز می شود، در دیدِ کلی، در فرم روندو است. همانند کنسرتو ک. ۴۸۲، که پیشتر به آن اشاره شد، در میان قطعه یک منوئه با کاراکتر آرام شنیده می شود و سپس قطعه در سرعت اصلی پایان می پذیرد. آلفرد برندل این کنسرتو را یکی از عجایب جهان نامیده است. نام های دیگر. این کنسرتو با نام "Jeunehomme" شناخته می شود و به اعتقاد تئودور د ویتسِوا و ژرژ دو سن-فوا (Georges de Saint-Foix) دلیل آن این است که موتسارت قطعه را برای یک پیانیست فرانسویِ سرشناس که از زالتسبورگ دیدن می کرده نوشته است. البته در سال ۲۰۰۴ میشائل لورنتس ، موسیقی دان اتریشی، فاش ساخت که نام اصلی پیانیست ویکتوار ژنامی (Victoire Jenamy) (۱۷۴۹–۱۸۱۲) بوده است.
کنسرتو برای فلوت، هارپ و ارکستر در دو ماژور ک. ۲۹۹، اثر ولفگانگ آمادئوس موتسارت که آن را در سال ۱۷۷۸ نوشته است. این قطعه در کنار کنسرتو پیانوی شماره ۱۰ ک. ۳۶۵ و سینفونیا کنسرتانته ک. ۳۶۴ تنها کنسرتوهای موتسارت هستند که برای دو تکنواز نوشته شده اند و تنها قطعه ای از موتزارت است که هارپ در آن به کار رفته است. این قطعه یکی از محبوب ترین قطعات «دابل» در رپرتوارها بوده است و در ضبط های استودیویی سازهای فلوت و هارپ نیز به وفور یافت می شود. سبک و عناصر. اتمام نگارش آن به آوریل ۱۷۷۸ و اقامت ۶ ماههٔ موتزارت در پاریس بازمی گردد. قطعه توسط Adrien-Louis de Bonnières, duc de Guînes، یک فلوتیست معروف برای تمرین توسط خودش و دخترش که مشغول فراگرفتن هارپ بوده، درخواست شده است. در مورد اجراهای اولیهٔ آن اطلاعات زیادی در دست نیست ولی احتمال دارد که همین دختر و پدر اولین نوازندگان آن بوده باشند. در دوران کلاسیک هارپ (چنگ) هنوز در دست توسعه بود و عملاً یک پیانوی کشیده شده محسوب می شد و یک ساز رسمی ارکستر به حساب نمی آمد. به همین دلیل ترکیب آن با فلوت یک ترکیب بسیار عجیب محسوب می شد، هرچند امروزه قطعات زیادی برای این دو ساز وجود د
ارند که توسط آهنگسازان قرن ۱۹ ام نوشته شده اند. این قطعه اساساً در فرم سینفونیا کنسرتانته است که در آن زمان محبوب بوده است. اما امروزه به عنوان کنسرتو در اجراها نواخته می شود و معمولاً با هدف نشان دادن توانایی های فلوتیست ها و هارپیست های خود ارکستر نوازنده آن را می نوازند! پارت هارپ آن بیشتر به یک پیانو می ماند، زیرا ترکیب های ۵ و ۱۰ تایی بسیاری در آن دیده می شود که برای نوازندهٔ هارپ به هیچ وجه آسان نیستند! موتزارت خود برای قطعه کادانسی ننوشته است (البته آلفرد اینشتاین معتقد است که این کادانس ها "گم شده اند") اما تعدادی کادانس بسیار محبوب برای آن نوشته شده است که در اکثر اوقات نواخته می شوند مانند کادانس های Carl Reinecke و André Previn. دست خط اصلی آن نیز در کتابخانهٔ دانشگاه یاگیلونیا در کراسکو نگهداری می شود. پارتیتور این قطعه شامل ابوا، هورن و سازهای زهی در کنار سولیست ها می شود. سولیست ها در این قطعه علاوه بر پارت های خود، هر از چندگاهی نیز با ارکستر هم نوازی می کنند و گاهی نیز قطعه تبدیل به یک دوئت بین فلوت و هارپ می شود. از نظر هارمونیک و فرم، این قطعه از استادارد کنسرتوهای موتزارت (فرم سونات به شکل
سریع – آرام – سریع) تبعیت می کند. ضبط ها و ویرایش ها. ادیت های مختلفی از این قطعه موجود است که در تمام آن ها سعی شده است تا با تعویض انگشت گذاری و بازنویسی تریل ها، پارت مربوط به هارپ ساده تر گردد. بیشتر ضبط های این قطعه نیز توسط جیمز گالوی ارائه شده اند که آن را به دفعات با هارپیست هایی مانند فریتز هلمیس، ماریسا رابلز و آنه هابسون ضبط کرده است.
سینفونیا کنسرتانته در می بمل ماژور ک. ۳۶۴ در سال ۱۷۷۹ نوشته شد. در هنگام تصنیف اثر، موتسارت در سفر به سر می برد که مقاصد آن مانهایم و پاریس بودند. او قبلاً نیز تجربهٔ نوشتن این فرم از قطعه را داشت و این اثر را می توان موفق ترین اثر وی در این فرم میان سمفونی و کنسرتو دانست. سبکِ اثر و عناصر. اثر در سه موومان برای تک نوازانِ ویولن و ویولا، دو ابوا، دو هورن، و ارکستر زهی نوشته شده است. نکتهٔ جالب توجه این است که پارت ویولای آن در رِ ماژور (به جای می بمل ماژور) نوشته شده است. در سازهای قدیمی، برای اجرای این قطعه، ویولا را، برای صدادهی شفاف تر، نیم پرده زیرتر کوک می کرده اند، ولی امروزه این کار مرسوم نیست. استفاده در فیلم ها. مومان دوم آن در فیلم "اوزاک" به کار رفته و لحظات کوتاهی از موومان اول نیز در فیلم "آمادئوس" شنیده می شود.
کنسرتو پیانو شماره ۱۰ در می بمل ماژور برای دو پیانو از آثار ولفگانگ آمادئوس موتسارت است. تاریخ دقیق اتمام آن مشخص نیست، اما تحقیقات چند محقق مانند آلن تایسون نشان می دهد که کادانزهایی که موتسارت و پدرش برای موومان های اول و سوم این اثر نوشته اند، بر کاغذهایی نوشته شده که در سال های ۱۷۷۵ تا ۱۷۷۷ استفاده می شده است. منابع دیگری نیز مانند دو کتابِ "Mozart: Studies of the Autograph Scores" و "The Concerto: A Research and Information Guide" نوشتهٔ لیندمن تاریخ اتمام آن را به سال ۱۷۷۹ نسبت می دهند. این باور وجود دارد که موتسارت قطعه را برای اجرای خود و خواهرش ماریا آنا موتسارت (نانِرل) نوشته است. چند سال بعد از تصنیف این قطعه نیز او آن را با یکی از شاگردانش به نام یوزِفا باربارا فون آوئرنهامِر اجرا کرد. سبک و عناصر. کنسرتو ابتدا برای دو پیانو، ۲ ابوا، ۲ فاگوت، ۲ هورن و سازهای زهی نوشته شده بود ولی بعدها موتزارت به پارتیتور قطعه ۲ کلارینت، ۲ ترومپت و تیمپانی را نیز اضافه کرد. ۳ موومان آن عبارتند از: آلگرو ۴/۴ آندانته (سی بمل ماژور) ۳/۴ روندو آلگرو ۲/۴ آغاز کنسرتو به مانند دیگر کنسرتوهای موتزارت است، اما بعد از ورود
سولیست ها، بیشترِ قطعه شامل دیالوگ بین ۲ پیانو است و ارکستر در پس زمینه قرار می گیرد. موومان دوم نیز چنین حالتی دارد. فینال، یک روندوی ریتمیک است و تم آغازین آن در طولِ موومان نیز شنیده می شود. ضبط ها و اجراها. از جمله مشهورترین اجراهای این قطعه، اجرای سال ۱۹۶۶ توسط آشکنازی و بارنبویم و ارکستر مجلسی لندن می باشد. این اجرا به قدری حیرت آور بود که موضوع مستند "Double Concerto" اثر کریستوفر نوپن قرار گرفت. او در این مستند ملاقات دو پیانیست بزرگ در لندن، نحوهٔ تمرین و آماده سازی هر یک و همچنین ارکستر را به نمایش می کشد. سپس اجرای کامل را نیز در بر می گیرد.
سمفونی شماره ۳۸ اثر ولفگانگ آمادئوس موتسارت در ر ماژور (ک. ۵۰۴)، در اواخر سال ۱۷۸۶ میلادی نوشته شد. هنگام اتمام این اثر، موتسارت در پراگ به سر می برد و به دلیل اینکه اولین اجرای آن نیز در این شهر بود، نام «پراگ» را به آن دادند. امضای موتسارت در پارتیتور اصلی تاریخ ۶ دسامبر ۱۷۸۶ را به عنوان تاریخ اتمام نشان می دهد. اثرات دیگر نوشته شده توسط او در این بازه زمانی، شامل تریو پیانو در سی بمل ماژور (ک. ۵۰۲)، کنسرتو پیانو شماره ۲۵ در دو ماژور (ک. ۵۰۳) و روندو برای سوپرانو و ارکستر (ک. ۵۰۵) می شوند. تاریخچه و ارتباط با شهر پراگ. با اینکه محبوبیت موتسارت در وین شکننده بود ولی در دیگر بخش های اروپا او را می پرستیدند به همین دلیل هر چند اجرای قطعه در پراگ بوده ولی نمی توان با قطعیت بیان کرد که این سمفونی برای پراگ نوشته شده است. از نامه ها برداشت می شود که موتسارت برای اجرای اپرای عروسی فیگارو در ماه نوامبر به پراگ دعوت شده بود ولی در نسخه های باقی مانده رسانه های آن زمان هیچ خبری از موفقیت یا حتی اجرای اپرا در ماه نوامبر یافت نمی شود و اولین خبر مربوط به ۱۱ دسامبر، یعنی ۵ روز بعد از اتمام سمفونی است؛ بنابراین ممکن است
در طول زمان تمرین برای اجرای اپرا (از ابتدای نوامبر تا اجرای قطعه در دسامبر) موتسارت مشغول اتمام این اثر بوده باشد. شاید وی قصد داشت آنرا همراه با «کنسرتو پیانو شماره ۲۵» در وین اجرا کند اما آنچه می توان با قطعیت بیان کرد اینست که سمفونی ابتدا در پراگ اجرا شد. البته گزینش خاص سازها نیز این باور را به وجود می آورد که سمفونی برای سازگاری با فرهنگ پراگ نوشته شده است. برای مثال قسمت سازهای بادی سنگینِ این سمفونی هماهنگ با مهارت فوق العادهٔ نوازندگان پراگ است که موتسارت موفقیت اپراهای "عروسی فیگارو " و «دزدی از حرم سرا» را نیز تا حدی مرهون آنها می باشد. این قسمت سنگین می تواند نتیجه پیشرفت چشمگیر موتزارت در ارکستراسیون (در سایه ۲ سال گذشته که مشغول به نوشتن تعداد زیادی کنسرتو پیانو بود) نیز بوده باشد. در هر حال، تفاوت سمفونی پراگ با سمفونی های پیشین انکار ناپذیر است. سبک و عناصر. فرم آن نیز تا حدی متفاوت است. سمفونی های آغازین سده ۱۸ در سه موومان بودند. بعدها یک بخش منوئه نیز به آنها اضافه شد تا فرم (تند، آهسته، منوئه، تند) به خود بگیرند. سمفونی پراگ به شکل عجیبی (حتی برای خود آهنگساز) فاقد منوئه است و شاید تنها ا
ثری است که در این فرم می توان از آهنگسازان وین در اواخر سال ۱۷۸۰ سراغ گرفت. دنیل فریمن (Daniel E. Freeman) خاطر نشان می کند که تنها آهنگساز پراگ که با موتزارت رابطه نزدیکی داشت «جوزف مایلیوچک» (Josef Mysliveček) بوده است که سمفونی های خود را در سه موومان می نوشته که این حقیقت باعث تقویت این فرضیه می شود که موتزارت سمفونی پراگ را به طور عامه پسند برای مردم پراگ نوشته است. سمفونی پراگ برای ۲ فلوت، ۲ ابوا، ۲ فاگوت، ۲ هورن، ۲ ترومپت، تیمپانی و سازهای زهی نوشته شده است. relative c' { override Score.NonMusicalPaperColumn #'line-break-permission = ##f key d major empo "Adagio" override TupletBracket #'direction = #-1 override TupletBracket #'stencil = ##f d2~fp d4 r8. imes 2/3 { a32f( b cis } | d4) r8. imes 2/3 { a32( b cis } d8)[ r16 imes 2/3 { a32( b cis] } d8)[ r16 imes 2/3 { a32( b cis] } | d8) r fisp r a r d r | ais,2f &lt;/score&gt; هر سه موومان سمفونی در فرم سونات هستند.
جوزف ماری آلبرت "یوپ" لانگه ،(؛ ۲۵ سپتامبر ۱۹۵۴ – ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۴) پژوهشگر بالینی اهل هلند متخصص درمان اچ آی وی بود. وی از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ رئیس انجمن بین المللی اچ آی وی بود. او مسافر پرواز شماره ۱۷ هواپیمایی مالزی بود که در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۴ در آسمان اوکراین هدف موشک قرار گرفته و سقوط کرد.
امجد محمود بشیر (متولد ۱۷ سپتامبر ۱۹۵۲) یک عضو پارلمان اروپا برای حزب محافظه کار است. او در سال ۲۰۱۴ برای حزب استقلال بریتانیا انتخاب شد و در سال ۲۰۱۵ پناهنده حزب محافظه کار شد. زندگی شخصی. کار حرفه ای. بشیر قبل از اینکه یک فعال سیاسی بشود دو رستوران میلیاردی در بردفورد و منچستر داشت. بشیر یکی از اعضای پارلمان اروپا در امور خارجه و اشتغال و صنعت است. او همچنین عضو پارلمانی برای بوسنی و هرزگوین و افغانستان است.
ماهره حفیظ خان (زاده ۲۱ دسامبر ۱۹۸۴) یک بازیگر زن پاکستانی است. وی در پاکستان به عنوان یک هنرمند مردمی به شمار می آید و دارای چند جایزه از این کشور است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم رئیس اشاره کرد. اوایل زندگی و پس زمینه. خان از یک پدر و مادر که به زبان اردو صحبت می کردند زاده شد. پدر ماهیرا، حافظ خان، پس از فروپاشی هند به همراه خانواده به پاکستان مهاجرت کرد. او دارای یک برادر کوچکتر به نام حسن خان است که یک روزنامه نگار حرفه ای است.
سد ساحلی اسکاربرو (به لاتین: Scarborough Shoal) یک سد ساحلی در دریای جنوبی چین است که در مابین جزیره لوزون و آب سنگ حلقوی Macclesfield Bank واقع شده است و مورد مناقشه و اختلاف چین، تایوان و فیلیپین است. خصوصیات. سد ساحلی اسکاربرو ۰ نفر جمعیت دارد.
آلوین لی (; – ) خواننده-ترانه سرا و گیتارنواز اهل بریتانیا بود که بین سال های ۱۹۶۰ تا ۲۰۱۳ میلادی فعالیت می کرد. گروه راک. آلوین لی به عنوان خواننده و گیتاریست اصلی گروه بلوز راک تن یرز افتر شناخته می شود و اجرایش به همراه این گروه در جشنواره وودستاک او را به شهرت رساند.
ذخیرهٔ انرژی، نگه داری از انرژی برای استفاده در آینده است. دستگاهی که انرژی را ذخیره و انبار می کند، گاهی آکومولاتور خوانده می شود. در ذخیره سازی انرژی، تبدیل انرژی به شکلی از انرژی که آسان تر ذخیره و انبار می شود از شکلی که ذخیره کردن آن دشوار است؛ صورت می گیرد. انرژی انواع و گونه های مختلفی دارد و شکل های متعددی داراست. از جملهٔ این انواع، انرژی شیمیایی، انرژی گرانشی (حاصل از نیروی گرانش)، انرژی پتانسیل الکتریکی، انرژی جنبشی، انرژی آبی، انرژی هسته ای و گرمای نهان را می توان نام برد. ذخیرهٔ انرژی، روش ها و شیوه های گوناگونی دارد و برای آن از ابزارها و وسایل مختلفی استفاده می شود. پیل خشک، انواع باتری، خازن، مخزن (تانکر)، سیلندر، سد و بسیاری ابزارها و وسایل دیگر از آن جمله اند.
کاخ سردار (به ارمنی Սարդարի երևանյան պալատ) کاخی بود که در ۱۷۹۸ میلادی به دستور «محمدقلی خان قاجار»، خان ایروان در شمال شرق قلعه ایروان بنا شد. در پایان جنگ ایران و روسیه (۱۸۲۸–۱۸۲۶) قلعهٔ ایروان تخریب شد و از ویرانهٔ کاخ سردار، فقط ایوان شاه نشین آن باقی ماند. آن ایوان هم در جریان جنگ جهانی اول ویران و پس از جنگ، در جای آن کارخانه شراب سازی آرارات ایروان با مهندسی رافائل ایسرائلیان ساخته شد. ایوان کاخ سردار. طبق روایت لینچ، «ایوان شیشه بند» ایوانی بزرگ مشرف به رود هرازدان و کوه آرارات بوده که تمامی دیوارها و سقف آن آینه کاری شده بوده و از دیوارهای آن نقاشی های حسین خان سردار ایروانی و برادرش، حسن خان سردار ایروانی (ملقب به ساری اصلان)، فتحعلی شاه و همچنین عباس میرزا آویزان بوده و در وسط تالار حوضی از سنگ مرمر با چهار فواره آب و در مقابل آن، محل جلوس خان قرار داشته است.
جنون سرعت رقبا () یک بازی ویدئویی در سبک مسابقه ای جهان باز است که به صورت مشترک توسط گوست گیمز و کرایتریون گیمز توسعه یافته و به وسیلهٔ الکترونیک آرتس در سال ۲۰۱۳ و در پلت فرم های پلی استیشن ۴، اکس باکس وان، اکس باکس ۳۶۰، پلی استیشن ۳ و مایکروسافت ویندوز منتشر شده است. بازی Rivals در E3 2013 با استقبال خوبی از سوی منتقدان مواجه شد و از سوی Game Critics Awards جایزه "بهترین بازی مسابقه ای" را دریافت کرد. این بازی پس از انتشار، نقدهای عمدتاً مثبتی دریافت کرد. بازاریابی و انتشار. جنون سرعت رقبا برای پلی استیشن ۳، ویندوز و ایکس باکس ۳۶۰ در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۳ در آمریکای شمالی، در ۲۱ نوامبر در استرالیا و ۲۲ نوامبر در اروپا منتشر شد. نسخه پلی استیشن ۴ چند روز زودتر، در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۳، به عنوان عنوان زمان عرضه این سیستم در آمریکای شمالی و در ۲۹ نوامبر در اروپا منتشر شد. نسخه ایکس باکس وان در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۳ در سراسر جهان منتشر شد. در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۴، نسخه کامل Need for Speed ​​Rivals منتشر شد. این نسخه شامل تمام بسته های DLC (و همچنین تمام پاداش های پیش خرید که قبلاً در بسته DLC "Fully Loaded Garage" دوباره منتشر شده بودند
) به همراه بازی اصلی است.
حسینعلی بیگ بیات یک دیپلمات ایرانی در عصر صفوی است که به سفارت از سوی شاه عباس صفوی به کشورهای اروپایی اعزام شد. زندگی نامه. سِر آنتونی شرلی که از جانب سردار مقتدر انگلیسی لرد اسکس به ایران فرستاده شده بود به شاه عباس پیشنهاد کرد که ایران هیئت سفارتی به دربارهای اروپایی اعزام کند و با آنها علیه دشمن مشترک (امپراتوری عثمانی) پیمان ببندد. شاه عباس آنتونی شرلی را به همراه حسینعلی بیگ بیات روانه اروپا کرد تا هم با کشورهای اروپایی ارتباط برقرار کند و هم برای ابریشم ایران (که انحصار آن در اختیار شخص شاه بود) بازار بیابد. شرلی و بیات پس از سفر به روسیه و اتریش به مونیخ رفتند و از آنجا قاصدی به جمهوری ونیز فرستادند تا آن دولت را از آمدن خود مطلع سازند، ولی ونیز که مشغول مذاکره با عثمانی بود آنها را نپذیرفت. شرلی و بیات سپس به رم رفتند ولی در آن شهر بر سر مسئله حق تقدم در دیدار با پاپ اختلاف یافتند. شرلی از رم به تنهایی به ونیز رفت و چندی بعد در آن کشور پناهنده شد. سپس به اسپانیا رفت و به خدمت پادشاه آن کشور فیلیپ سوم درآمد. حسینعلی بیگ بیات نیز به اسپانیا رفت و مسئله تصرف جزیره هرمز را با فیلیپ در میان گذاشت. در اسپا
نیا سه نفر از همراهان بیات، از جمله پسرعموهای او علی بیگ بیات و اروج بیگ بیات، به دربار اسپانیا پناهنده شدند و پادشاه اسپانیا، فیلیپ آن دو را با نام های دون فیلیپ و دون ژوان غسل تعمیدی داد. حسینعلی بیگ که سرخورده شده بود ماموریتش (که شامل سفر به دربارهای فرانسه، انگلستان، اسکاتلند و لهستان هم می شد) نیمه تمام گذاشت و در سال ۱۶۰۲ از بندر لیسبون به ایران بازگشت. در کتاب سفرنامه برادران شرلی آمده است که چون وی نتوانست اتهامی را که به آنتونی شرلی زده بود اثبات کند به فرمان شاه عباس دستان و زبان وی قطع شد. بیگ با اشاره از شاه خواست دستور مرگ وی را صادر کند که شاه عباس نیز چنین کرد.
اکبر ولایی متولد شهریور ماه ۱۳۷۶ مرند آذربایجان شرقی بازیکن تیم های ملی رده های سنی تیم ملی والیبال مردان ایران قدرتی زن تیم شهرداری تبریز از افتخارات وی کسب قهرمانی جوانان آسیا ۲۰۱۴ با تیم ملی ایران و انتخاب به عنوان بهترین دریافت قدرتی این مسابقات است وی از بازیکنان آینده دار والیبال کشورمان است و از سال ۲۰۱۰ در اردوهای تیم های ملی پایه حضور دارد وی در قهرمانی جوانان ۲۰۱۵ جهان کاپیتان تیم ملی والیبال ایران بود. سال۲۰۱۷ در مسابقات کشورهایی اسلامی و دانشجویان جهان شرکت همراه نماینده ایران به مقام قهرمانی رسید.
والبیسکا یا"وابیسکا"یک روستا در جزیره کرک کرواسی است و راه ارتباطی آن با شهر مِرج، توسط بزرگراه دی۱۰۴ و از طریق کشتی می باشد.
گالری هنر ونکوور ؛ پنجمین موزه هنری یا نگارخانه بزرگ در کانادا و بزرگترین در غرب کانادا است که در شماره ۷۵۰ خیابان هورنبی در ونکوور بریتیش کلمبیا واقع است. این گالری در مجموعه دائمی خود در حدود ۱۱٬۰۰۰ اثر هنری دارد شامل بیش از ۲۰۰ اثر مهم از امیلی کار، گروه هفت، جف وال، هری کالاهان و مارک شاگال. نگارخانه. گالری هنر ونکوور در سال ۱۹۳۱ تأسیس شد و در سال ۱۹۸۳ به ساختمان سابق دادگاه استانی نقل مکان کرد؛ که بازسازی آن با هزینه ۲۰ میلیون دلار توسط آرتور اریکسون معمار و طراح شهری کانادایی انجام شد. نمایشگاه ها. این موزه در سال ۲۰۲۳ میزبان نمایشگاه مروری بر آثار پرویز تناولی، با عنوان شعرا، قفل ها و قفس ها بود.