Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۳ جمع کرد, در نهایت معادله فشرده تبدیلات لورنتس می شود: formula_21 به عنوان مثال: کمیت ناوردا چیست؟. در فیزیک کمیتی که در هر سیستم اینرسی دارای همان مقدار می باشد را به نام ناوردا می نامند، (به عنوان مثال کمیت formula_24 در چرخش ها ناوردا می باشد.) ناوردای لورنتس به صورت فشرده. معادله فشرده ناوردای لورنتس با قرارداد جمع انیشتین می شود: چهار بردار هموردا و متریک g. اجزاء تانسور متریک formula_25 را می توان به صورت یک ماتریس g نشان داد: formula_26 چهار بردار هموردا را به شکل زیر و با اندیس پایین تعریف می کنیم: formula_27 ویژگی های چهار بردار مکان-زمان. چهار بردار مکان-زمان formula_11 برای تمام چهار بردارها یک الگو می باشد. به عنوان مثال ما یک چهار برداری formula_29 را به عنوان یک چیز چهار مؤلفه ای بهمان طریق formula_11 تبدیل می شود، زمانی که از یک سیستم اینرسی به سیستم دیگر می رویم با همان ضریب formula_31 تعریف می کنیم: formula_32 نحوه تعریف هموردای چهار بردار اصلی. برای هر کدام از چنین چهار بردارهای پادوردایی formula_29 می توان یک چهار برداری هموردا formula_34 نسبت داد که به سادگی با تغییر علامت مؤلفه های فضائی
به دست آمده است: formula_35 همچنین می توان از چهار برداری هموردا به وسیلهٔ معکوس کردن دوباره علائم به چهار بردار پادوردا برگردیم: formula_36 نحوه نمایش نقطه ائی. اگر شما از نوشتن نمادها خسته می شوید می توانید از علامت نقطه استفاده کنید: طبقه بندی ناورداهای لورنتسی. توجه کنید که ناوردای لورنتسی formula_37 لزوماً مثبت نیست، در واقع ما می توانیم تمام چهار برداری ها را به علامت به سه دسته طبقه بندی کنیم: از بردارها تا تانسورها. مرحله انتقال از بردارها تا تانسورها مرحله کوتاهی است، یک تانسور مرتبه دوم formula_44 حامل دو اندیس و دارای (۴×۴=۱۶)جزء بوده و با دو ضریب Λ تبدیل می شود: formula_45 انواع تانسورها. توجه کنید که تانسور یک موجود ریاضیاتی است و اسکالر، بردار، ماتریس و... نیست؛ و تنها با بردار، ماتریس و... نمایش داده می شود. توجه کنید که حاصل ضرب دو تانسور، خودش یک تانسور می شود.
کِیتی اِسکارلِت اُوهارا قهرمان رمان مارگارت میچل (۱۹۳۶) "رمان بربادرفته" (۱۹۳۶) و "فیلم بربادرفته" در سال ۱۹۳۹ است که توسط ویوین لی به تصویر کشیده شده است. او همچنین شخصیت اصلی "فیلم موزیکال اسکارلت" در سال (۱۹۷۰) و "کتاب اسکارلت" در سال ۱۹۹۱ است، دنبالهٔ بر "بربادرفته" که توسط الکساندرا ریپلی نوشته شده است و در سال ۱۹۹۴ برای یک مینی سریال تلویزیونی اقتباس شد. اسکارلت اوهارا، شخصیت پیچیده، مصمم و اغلب خودخواه رمان بربادرفته است که به عنوان یک دختر زیبای جنوبی اهل جورجیا، سختی های جنگ داخلی آمریکا و دوران بازسازی را پشت سر می گذارد و انعطاف پذیری و اراده ای قوی برای زنده ماندن و محافظت از مزرعه خانوادگی اش، تارا، از خود نشان می دهد. او پس از پایان جنگ داخلی، بیوه ای با مزرعه ای ویران است که برای تأمین آینده خانواده اش به سرسختی و ازدواج های استراتژیک خود متکی است. در سراسر کتاب مارگارت میچل، انگیزه اسکارلت عشق نافرجامش به اشلی ویلکس، مردی شریفی که ازدواجی شاد دارد، است. سومین شوهر او رت باتلر، اسکارلت را به عنوان یک مادی گرای بی وجدان می شناسد، با این حال شجاعت و ارادهٔ او برای زنده ماندن را تحسین می کند و سال
ها عاشق او باقی می ماند و سرانجام درست زمانی که اسکارلت متوجه می شود که کسی که او دوست دارد رت است و نه اشلی، رت بر این عشق غلبه می کند. گرایش های مادی گرایانه، ازدواج های استراتژیک و آرزوهای پرشور و اغلب گمراه کننده اسکارلت، روایت را پیش می برند و تغییرات چشمگیر اجتماعی آن دوران را برجسته می کنند. شبکه تلویزیونی آمریکایی پی بی اس اوهارا را «احتمالاً مشهورترین شخصیت زن در تاریخ آمریکا» نامیده است. خلاصه رمان. اسکارلت اوهارا بزرگ ترین فرزند زنده جرالد اوهارا و الن اوهارا (با نام خانوادگی قبلی روبیلارد) است. او در سال ۱۸۴۵ در مزرعه خانوادگی شان تارا در جورجیا به دنیا آمد. او به نام مادر پدرش، کیتی اسکارلت نامگذاری شد، اما همیشه اسکارلت نامیده می شود، به جز پدرش که او را «کیتی اسکارلت» خطاب می کند. او از یک خانواده کاتولیک از طرف پدری ایرلندی و از طرف مادری فرانسوی تبار دارد. مادرش از خانواده اشرافی روبیلارد است که پس از ازدواج به ساوانا (جورجیا) در جنوب آمریکا می آید. اسکارلت موهای مشکی، چشمان سبز و پوست روشنی دارد. او به خاطر کمر باریک و مطابق مد روزش مشهور است. با یک کرست تنگ و بنددار، می توانست در لباسی با
کمر ۴۳ سانتیمتری جا شود. اسکارلت دو خواهر کوچکتر به نام های سوزان الینور («سوئلن») اوهارا و کارولین ایرنه («کارین») اوهارا و سه برادر کوچک تر داشته که در نوزادی فوت کرده اند. برادران کوچک او در گورستان خانوادگی تارا دفن شده اند و هر کدام «جرالد اوهارا جونیور» نامگذاری شده اند. در ابتدای رمان در سال ۱۸۶۱، اسکارلت اوهارا شانزده ساله است. او مغرور، خودمحور است و والدین ثروتمندش او را بسیار لوس کرده اند. او همچنین احساس ناامنی می کند اما بسیار باهوش است. شخصیت او در میان زنان جنوبی که جامعه ترجیح می داد مانند موجوداتی ظریف و نیازمند محافظت در برابر مردانشان رفتار کنند، تا حدودی غیرمعمول است. از نظر ظاهری، اسکارلت تصویری از جذابیت و فضایل زنانه جنوبی و یک زیباروی محبوب در بین مردان روستایی است. با این حال، تنها مردی که او واقعاً آرزویش را دارد، همسایه اش، اشلی ویلکس است - تنها مردی که نمی تواند داشته باشد. خانواده ویلکس رسم ازدواج با عموزاده های خود را دارند و اشلی با دخترعمویش، ملانی همیلتون از آتلانتا، نامزد شده است. انگیزه اسکارلت در طول رمان بر تمایل او برای به دست آوردن قلب اشلی متمرکز است. اشلی ابراز عشق اسک
ارلت را رد می کند و اسکارلت نیز توصیه های اشلی را نمی پذیرد و به خشم کودکانه پناه می برد و با کینه توزی شتاب زده پیشنهاد ازدواج چارلز همیلتون، برادر ملانی، را در تلاشی نادرست برای انتقام گرفتن از اشلی و ملانی می پذیرد. رت باتلر، یک مجرد مسن ثروتمند و یک مطرود اجتماعی، در یک مهمانی کباب در دوازده بلوط، ملک ویلکس، به طور اتفاقی ابراز عشق اسکارلت به اشلی را می شنود. رت، خودسری اسکارلت و فاصله گرفتن او از آداب و رسوم پذیرفته شده و همچنین زیبایی اش را تحسین می کند. او اسکارلت را تعقیب می کند، اما از بی پروایی، کینه کودکانه و علاقه اش به اشلی آگاه است. زمانی که شوهرش، چارلز همیلتون، در یک اردوگاه آموزشی قبل از تولد پسرشان، وید همپتون همیلتون، در اثر بیماری می میرد. رت به اسکارلت در سرپیچی از رسوم عزاداری مناسب دوره ویکتوریا کمک می کند و رفتار پرشور او را در جامعه آتلانتا تشویق می کند. اسکارلت، که در خلوت از قوانین سختگیرانه جامعه مؤدب ناامید شده است، دوستی با رت را رهایی بخش می یابد. جنگ داخلی آمریکا سبک زندگی ای که اسکارلت در آن بزرگ شده بود، را از بین می برد و جامعه جنوبی به ویرانی کشیده می شود. اسکارلت که پس از
لشکرکشی شرمن به سمت دریا و رد شدن این لشکر از جورجیا، بی بضاعت مانده و به تنها منبع قدرت خانواده اش تبدیل می شود. شخصیت او با روی آوردن اقوام، بردگان خانواده و خانواده ویلکس به او برای محافظت در برابر بی خانمانی و گرسنگی، شروع به خشن شدن می کند. اسکارلت در انگیزه خود برای اطمینان از بقای خانواده اش و ماندن تارا در مالکیت خود، پول پرست تر و مادی گراتر می شود، در حالی که سایر صاحبان مزارع جورجیایی خانه های خود را از دست می دهند. این امر تا جایی ادامه می یابد که ابتدا خود را به عنوان معشوقه به رت پیشنهاد می دهد. اگرچه پس از رد درخواست رت، اسکارلت به ازدواج با نامزد خواهر کوچکترش، فرانک کندی و سرمایه گذاری و راه اندازی یک کسب و کار، مشارکت در فعالیت های تجاری بحث برانگیز و حتی سوءاستفاده از کار محکومان برای سودآوری کسب و کار چوب بری خود متوسل می شود. از این ازدواج دختری با نام الا لورنا کندی به دنیا می آید. کندی در حملهٔ کو کلاکس کلن به شانتی تاون، جایی که اسکارلت مورد حمله قرار گرفت، کشته می شود، زیرا ارتش اتحادیه از این حمله خبر داشت و تله ای برای آنها گذاشته بود. کمی بعد، او برای «تفریح» و به خاطر ثروت زیاد رت
باتلر با او ازدواج می کند. اسکارلت دختری از رت به نام یوجینیا ویکتوریا، معروف به «بانی بلو» باتلر، را به دنیا می آورد. با این حال، او پس از یک تصادف غم انگیز اسب سواری می میرد. مدت کوتاهی پس از آن، ملانی درگذشت. آخرین حرف های او به اسکارلت این بود: «با کاپیتان باتلر مهربان باش. او تو را خیلی دوست دارد.» اسکارلت با شنیدن سخنان قبل از مرگ ملانی متوجه دو چیز می شود. نخست اینکه ملانی تنها دوست واقعی او در زندگیش بوده، و دیگری اینکه او واقعاً اشلی را دوست ندارد؛ او رت را دوست دارد. او رت را از خانهٔ ویلکس تا خانهٔ خودشان دنبال می کند، اما متوجه می شود که رت از رسیدن به عشق او ناامید شده و در شرف ترک اوست. با وجود اینکه اسکارلت به رت می گوید که دوستش دارد، رت از ماندن با او امتناع می کند، به عنوان آخرین سخنان او به اسکارلت اوهارا در پاسخ به سؤال گریان او:«اگر تو بروی، من کجا بروم؟ چه کنم؟» جملهٔ معروف فیلم گفته می شود: «راستش، عزیزم، برام مهم نیست». اسکارلت از غم و اندوه به خود می پیچد اما مصمم است که او را دوباره به دست آورد، او تصمیم می گیرد که به تارا بازگردد تا قدرت خود را بازیابد و نقشه ای برای وصل مجدد با رت
بکشد. زمینه تاریخی. "بربادرفته" داستان جنگ از تجربیات شخصی مردمِ کشورِ متخاصمِ شکست خورده، ایالات مؤتلفه آمریکا (یالات کنفدراسیون آمریکا)، را روایت می کند. اینکه چگونه تمدن آنها توسط جنگ نابود شد، چگونه برخی به روزهای از دست رفتهٔ گذشته چسبیده و خود را گم کردند، و چگونه تعدادی از بازماندگان بهترین استفاده را از این وضعیت کردند و با تغییر سازگار شدند. در «بربادرفته»، گاهی از واژهٔ «جنوب» به جای کنفدراسیون استفاده می شود. ایالات کنفدراسیون آمریکا شامل ۱۱ ایالت جنوبی آمریکا بود در طی جنگ داخلی آمریکا، در سال ۱۸۶۱ میلادی جنگی بزرگ را تا شکست در بهار ۱۸۶۵ رهبری کردند. جورجیا که داستان «بربادرفته» در آنها اتفاق می افتد، یکی از این یازده ایالت کنفدراسیون بود. داستان «بربادرفته» که اغلب به عنوان داستان حماسی جنوب قدیم شناخته می شود، تقریباً به طور کامل بر جنگ داخلی آمریکا (۱۸۶۱–۱۸۶۵) و سال های بلافاصله پس از آن تمرکز دارد و حدود سال ۱۸۷۳ به پایان می رسد. اسکارلت متولد ۱۸۴۵ میلادی است و رویدادهایی مانند آغاز جنگ داخلی، لشکرکشی گتیسبرگ (۱۸۶۳)، محاصره آتلانتا (۲۲ ژوئیه ۱۸۶۴)، لشکرکشی شرمن از طریق جورجیا (نوامبر - دسامب
ر ۱۸۶۴) و بازسازی جورجیا، رویدادهای تاریخی مهم در زندگی اسکارلت هستند. جنوب در آن زمان منطقه ای بود که با برده داری رونق گرفت، زیرا از بردگان در کشت پنبه که پایه اقتصاد آن زمان بود، استفاده می شد. "بربادرفته" در دورانی اتفاق می افتد که برده داری هنوز یک نهاد اجتماعی فعال و لنگر اقتصادی رونق مبتنی بر پنبه در جنوب بود؛ بنابراین، تنها رابطه شناخته شده بین سیاه پوستان و سفیدپوستان در آن دوره تاریخی، رابطه ارباب-برده بود و نه رابطه انسان هایی که در برابر قانون برابر بودند و حتی دهه ها بعد، زمانی که مارگارت میچل این کتاب را نوشت، او هنوز در جامعه ای بود که سیاه پوستان و سفیدپوستان را به طور کامل به عنوان افراد برابر شناخته نمی شدند. بسیاری از مکان های عمومی در سال ۱۹۳۶ هنوز برای سیاه پوستان ممنوع بود و این ممکن است دلیل دیدگاه ناآگاهانه مارگارت میچل در مورد چگونگی تأثیر برده داری بر سیاه پوستان در «بربادرفته» بوده باشد. الهام بخش شخصیت. مارگارت میچل قبلاً می گفت شخصیت های «بر باد رفته» او بر اساس افراد واقعی ساخته نشده اند، اگرچه محققان امروزی شباهت هایی با برخی از افراد زندگی خود میچل پیدا کرده اند. تربیت اسکارلت
شبیه به مادربزرگ مادری میچل، آنی فیتزجرالد استفنس (۱۸۴۴–۱۹۳۴)، بود که عمدتاً به عنوان یک کاتولیک ایرلندی در مزرعه ای نزدیک جونزبورو در فایت بزرگ شد، چیزی شبیه به خانواده اوهارا. میچل سه بار نامزد کرد، اگرچه فقط دو بار ازدواج کرد. اولین نامزدی او با کلیفورد هنری، مربی سرنیزه در کمپ گوردون در جنگ جهانی اول بود. او در اکتبر ۱۹۱۸ هنگام جنگ در فرانسه، در خارج از کشور کشته شد، مشابه اوهارا و همسر اولش، چارلز همیلتون. مادر میچل، میبل استفنس میچل، به آنفولانزا مبتلا شد و کمی قبل از اینکه میچل بتواند به خانه برسد، درگذشت، مشابه مرگ الن اوهارا قبل از فرار اسکارلت از آتلانتا. تصور می شود که رت باتلر بر اساس همسر اول میچل، رد آپشاو، ساخته شده است زیرا آپشاو آتلانتا را به مقصد غرب میانه ترک کرد و هرگز بازنگشت. ازدواج دوم او با جان رابرت مارش بود و آن ها تا زمان مرگ میچل در سال ۱۹۴۹ با هم زندگی می کردند. در طول پیش نویس های اولیه رمان اصلی، میچل از قهرمان داستان خود با نام «پنسی» یاد می کرد و تا قبل از چاپ رمان، نام «اسکارلت» را برای او انتخاب نکرده بود. تجزیه و تحلیل شخصیت. جذابیت. میچل نوشته است: «اسکارلت اوهارا زیبا نبو
د، اما مردان به ندرت وقتی مجذوب جذابیت او می شدند، متوجه این موضوع می شدند.» چیزی که اسکارلت را از هر دختر معمولی دیگری در جهان متفاوت می کرد این بود که اسکارلت از نداشتن زیبایی خود بی خبر بود. و اگر کسی جرئت می کرد این حقیقت را به او بگوید، احتمالاً اهمیتی نمی داد. اسکارلت می دانست چگونه لباس بپوشد تا اندامش را برجسته کند، و می دانست چگونه رفتار کند تا مردان (و زنان) فراموش کنند که او چیزی جز دلربا نیست. اسکارلت می دانست که لباس، دختر را می سازد. مهم تر از آن، او می دانست که جذابیت تقریباً همیشه حرف آخر را می زند. وقتی حرف های تندی برای گفتن داشت، حرف هایش را شیرین جلوه می داد، لبخند می زد و مدام مژه هایش را تکان می داد. اسکارلت بهتر از هر کس دیگری می دانست که مهم نیست چه می گویی، مهم این است که چگونه می گویی. برخلاف ملانی که باوقار به دنیا آمده بود، یا خواهران اشلی که ترجیح می دادند بمیرند تا چیزی جز رفتار بی عیب و نقص و جذابیت کامل نشان دهند. وقتی اسکارلت به خواسته اش نمی رسید، خلق و خوی ایرلندی اش شعله ور می شد، ابروهایش را در هم می کشید و تک تک درس های رفتاری که به دختران اصیل جنوبی داده می شد را فراموش
می کرد. عزم و اراده. اسکارلت بیشتر سرسختی پدرش را نشان می دهد تا رفتارهای متین مادرش. اگرچه در ابتدا سعی می کند زیبا رفتار کند، اما غرایزش در برابر محدودیت های اجتماعی قیام می کنند. عزم و اراده، اسکارلت را تعریف می کند و او را به سوی رسیدن به هر آنچه که می خواهد به هر وسیله ای که لازم است سوق می دهد. این عزم و اراده ابتدا در تلاش های خودشیفته وار و گاهی خیانتکارانه او برای برانگیختن تحسین هر مرد جوانی در محله آشکار می شود. بعداً، در معرض تهدید گرسنگی و حتی مرگ، او مصمم می شود که زنده بماند و این کار را با چیدن پنبه، اداره کل مزرعه اش، ایجاد یک کسب و کار موفق و حتی کشتن یک مرد شمالی انجام می دهد. اسکارلت همچنین قصد دارد اشلی ویلکس را به دست آورد و شکست او در این امر، طرح داستان رمان را هدایت می کند. ازدواج اشلی با ملانی همیلتون و رد شدن اسکارلت تقریباً تمام تصمیمات مهم بعدی اسکارلت را رقم می زند. اسکارلت با برادر ملانی، چارلز همیلتون ازدواج می کند تا به اشلی آسیب برساند، در طول جنگ در کنار ملانی می ماند زیرا به اشلی قول داده است که این کار را خواهد کرد و عشق واقعی خود، رت باتلر، را به دلیل تمایل مداومش برای به
دست آوردن اشلی از دست می دهد. خودخواهی و فریبکاری. اسکارلت یک ضدقهرمان تمام عیار است. خودخواه و متظاهر است و مادر خوبی نیست. او به ثروتمند شدن اهمیت می داد و عزم خودخواهانه اش او را به یک اسطوره ادبی تبدیل کرد. اسکارلت با تمرکز بی وقفه و خودمحورانه به دنبال اهدافش می رود و در نهایت مردی را که واقعاً او را به خاطر خودش دوست داشت، از خود می راند. خودخواهی مفرط اسکارلت، توانایی او را برای اهمیت دادن به مشکلات دیگران، به ویژه مسائل عدالت اجتماعی، سلب می کند. اسکارلت زنی بود که در دوران بازسازی، محکومان را در کارخانه چوب بری خود به کار می گرفت تا بتواند پول دربیاورد. تا زمانی که استثمار آنها سودی برایش داشت، برایش اهمیتی نداشت که مردم چه رنگی هستند. اسکارلت این حال، با با وجود هوش سرشارش، تقریباً هیچ توانایی برای درک انگیزه ها و احساسات خود یا دیگران ندارد. اسکارلت زندگی خود را منطقی می گذراند: او تصمیم می گیرد که چه چیزی موفقیت را تشکیل می دهد، موثرترین راه برای موفقیت را پیدا می کند و مفاهیمی مانند شرافت و مهربانی را در نظر نمی گیرد. او اغلب اعتراف می کند که هیچ انتخاب دیگری جز انتخاب هایی که خودش انجام می دهد،
نمی بیند. به غیر از خودخواهی او همچنین فریبکار و خشن است. اما هیچ کدام از این ها مهلک نیستند. چیزی که برای او مهلک است این است که او معتقد است فریبکاری، خودخواهی و خشونتش برای غلبه بر هر مانعی کافی است که در واقع اینطور نیست. اسکارلت ویژگی های خوب زیادی دارد. او پایبند به سنت ها نیست و مایل است آنچه را که لازم است انجام دهد. او همچنین زنی قوی و بااراده است، چیزی که در آن جامعه آسان یا عموماً پذیرفته شده نبود. اما این ویژگی ها اغلب تحت الشعاع ویژگی های منفی او قرار می گیرند. به عنوان مثال، او ممکن است قوی و بااراده باشد، اما فقط زمانی حاضر به مبارزه با هنجارهای فرهنگی است که به نفع او باشد. در غیر این صورت، همان طور که در مورد رفتارش با بردگان سابق، عیان است او اهمیتی به این بی عدالتی فرهنگی در زمانه خود نمی دهد. او به هیچ وجه روشنفکر نیست. حتی ازدواج با فرانک برای نجات تارا هم نوع دوستانه نیست، زیرا به نفع اوست و او فرانک بیچاره را به قیمت از دست دادن خوشبختی خود فرانک و خواهرش سوئلن فریب می دهد. برده داری. اسکارلت و بازیگران نقش مکمل او به برابری نژادی فکر نمی کنند. میچل این را به عنوان برداشت آنها از نظم ط
بیعی امور نشان می دهد. در طول رمان، برده هایی که در تارا خدمت می کردند، همیشه طوری نشان داده می شوند که کاملاً این تصور را که عضوی از خانواده اوهارا هستند، پذیرفته اند. در رابطهٔ خیالی اسکارلت با مامی، خدمتکار سیاه پوست به عنوان فردی محافظ و فداکار به تصویر کشیده شده است که حتی پس از آزادی بردگان خدمت به ارباب خود را ترک نمی کند. رمان بزرگ میچل قرار نیست دیدگاه های فرهنگی غالب در زمان خود در مورد نژاد را زیر سؤال ببرد و این موضوع از کیفیت ادبیات نمی کاهد. یک رمان تاریخی باید در چارچوب دورهٔ خود عمل کند و شخصیت هایی خلق کند که منعکس کنندهٔ آن زمان باشند. از این نظر، «بربادرفته» دربارهٔ چگونگی آرزوی سفیدپوستان آن دوران برای ادامهٔ روابط نژادی آموزنده است و خود اسکارلت نشان می دهد که چگونه ناامیدی و طمع می تواند مردم را کاملاً نسبت به انسانیت یا آزادی دیگران بی اعتنا کند. رشد و موفقیت در کار و کسب. اسکارلت در این رمان برجسته است زیرا او به تنهایی، در میان همسالان زن خود، تنها کسی است که «با وجود» پیشروی شرمن در آتلانتا، «با وجود» دو بار بیوه شدن، «با وجود» زن بودن در یک جامعه مردسالار، زنده می ماند و رشد می کند.
اسکارلت استعداد قابل توجهی در تجارت و رهبری دارد. او مزرعه پدرش، تارا، را پس از ویرانی های جنگ، بازیابی می کند و با کارخانه چوب بری خود در آتلانتا به موفقیت بزرگی دست می یابد. رشد اسکارلت دقیقاً آینه ای از رشد جنوب است. او از نوجوانی لوس به بیوه ای سخت کوش و سپس به زنی ثروتمند و فرصت طلب تبدیل می شود که نشان دهندهٔ تغییر جنوب از جامعه ای مرفه به ملتی در محاصره و سرانجام بازمانده ای در معرض خطر است. اسکارلت مظهر هر دو جنوب قدیم و جدید است. او به اشلی، که نماد دنیای گمشده آرمانی جوانمردی و آداب معاشرت است، می چسبد، اما به طرز شگفت انگیزی با دنیای خشن و فرصت طلب جنوب جدید سازگار می شود و در نهایت به رت خطرناک می پیوندد، که مانند اسکارلت، نماد ترکیبی از قدیم و جدید است. سازگاری برای بقا. شخصیت اسکارلت که هم در رمان و هم در فیلم سال ۱۹۳۹ به تصویر کشیده شده است، در ظاهر، بی وجدان و خودخواه است، اما در نهایت، شخصیت پردازی او در سراسر داستان، انگ های متعددی را به تصویر می کشد که از مضمون نویسنده داستان میچل پشتیبانی می کنند. میچل در مصاحبه ای نادر اذعان کرد که مضمون رمان «بقا» بوده است، که به طور خاص در حال بررسی رف
تار انسان در مواجهه با فاجعه جنگ داخلی نشان داده شده است. لیزا برتانیولی، نویسنده کتاب "قوانین اسکارلت"، اسکارلت را با تبدیل شدن از یک دختر نازپرورده به یک «زن تاجر بی پروا که مسئول تغذیه نه تنها خودش، بلکه خانواده گسترده اش نیز هست»، او را به یک آفتاب پرست (سازگار با شرایط)) تشبیه کرده است. اسکارلت به دلیل استانداردهای «بانوی جنوبی» که در ابتدای رمان به آنها استناد و نشان داده شده و در سراسر همسالان اسکارلت، که در ملانی ویلکس تجسم یافته است، به نمایش گذاشته شده است، با جایگاه خود به عنوان یک زن دست و پنجه نرم می کرد. با این حال، این امر به وضوح توسط اسکارلت به دلیل شرایط وخیمی که قرار است با آن روبرو شود و تحمل کند، به چالش کشیده می شود؛ بنابراین، آن معیارهای «بانوی جنوبی» کنار گذاشته می شوند زیرا این معیارها نه نیازهای فیزیکی او را برآورده می کنند و نه برای بقای فیزیکی او مفید هستند. ماهیت مسئولیت عمومی «بانو» بودن به دلیل تعهد او به بقا، آشکارا نادیده گرفته می شود داستان "بربادرفته" نشان می دهد که چگونه سختی و گرسنگی می تواند اخلاق را برای حفظ بقا خراب کند. وقتی همه چیز به یک مبارزه اساسی برای بقا تقلیل می
یابد، در شرایط سخت زیستی فضایل افراد می تواند تحت الشعاع رذایل قرار گیرد. برای مثال، پیشخدمت خانواده اوهارا، پورک، که در دوران صلح هرگز دزدی نمی کرد، به دزدی غذا برای امرار معاش خانواده تارا تقلیل یافت و اسکارلت که در شرایط عادی او را سرزنش می کرد، او را سرزنش نکرد زیرا متوجه شد که گزینه های آنها محدود به دزدی یا مردن از گرسنگی است. چیزی از سختی های دوران بازسازی وجود دارد که با سختی های رکود بزرگ آمریکا (۱۹۲۹–۱۹۴۱ میلادی) در طول نگارش رمان "بربادرفته" در زمان حیات خود مارگارت میچل رخ داد، طنین انداز می شود. این کتاب نباید به عنوان تاریخ در نظر گرفته شود، بلکه باید به عنوان بازتابی از یک دیدگاه بسیار قوی از تاریخ آمریکا، حدود سال ۱۹۳۰، در نظر گرفته شود. یکی از معروف ترین صحنه های رمان جایی است که اسکارلت برای جستجوی غذا به مزرعه دوازده بلوط می رود. دوازده بلوط کاملاً سوخته و محصولات از بین رفته اند، اما هنوز در باغ بردگان غذا باقی مانده است. اسکارلت پس از کندن زمین برای یافتن تربچه، به خودش قول می دهد: «خدا را شاهد می گیرم، خدا را شاهد می گیرم، یانکی ها مرا مغلوب نخواهند زد. من از این شرایط عبور خواهم کرد و
وقتی تمام شود، دیگر هرگز گرسنه نخواهم ماند. نه من و نه هیچ یک از اقوامم. حتی اگر مجبور به دزدی یا کشتن شوم - خدا را شاهد می گیرم، دیگر هرگز گرسنه نخواهم شد.» این نقطه عطفی برای اسکارلت است، زمانی که او تمام مظاهر زیبایی جنوبی را کنار می گذارد و با جدیت به دنبال امنیت مالی می رود. امید داشتن به آینده و روحیه شکست ناپذیری. این نقل قول که توسط اسکارلت اوهارا در پایان بربادرفته گفته می شود، عزم و امید تسلیم ناپذیر او را نشان می دهد. «با روحیه مردمش که شکست را نمی پذیرفتند، حتی وقتی که شکست به صورتشان خیره شده بود، چانه اش را بالا گرفت. می توانست رت را پس بگیرد. می دانست که می تواند..» این نقل قول، روحیه شکست ناپذیر اسکارلت اوهارا و انعطاف پذیری او را که شخصیت او را در سراسر «بر باد رفته» تعریف می کند، در بر می گیرد. حتی پس از تحمل خسارات عظیم شخصی و اجتماعی، اسکارلت از پذیرش شکست امتناع می کند. اشاره به «روحیه مردمش» عزم شخصی او را به هویت فرهنگی گسترده تر اشراف جنوبی مرتبط می کند، که به عنوان کسانی که در مواجهه با سختی ها تسلیم نمی شوند، به تصویر کشیده شده اند. این نقل قول همچنین مضمون امید و پشتکار رمان را برجس
ته می کند، زیرا عزم اسکارلت برای بازگرداندن رت، منعکس کننده عزم قبلی او برای زنده ماندن و بازسازی پس از جنگ داخلی است. همچنین نقل قول، «فردا روز دیگری است!»، بیان نمادین امید و انعطاف پذیری اسکارلت اوهارا در مواجهه با سختی ها است. این عبارت، عزم او برای استقامت، صرف نظر از اینکه شرایطش چقدر وخیم باشد، را در بر می گیرد. این عبارت به عنوان یک مانترا (نوعی مراقبه) برای بقا عمل می کند و نشان می دهد که مهم نیست اوضاع چقدر بد به نظر برسد، همیشه امکان شروعی تازه و فرصت های جدید در روز آینده وجود دارد. این نگرش، محور شخصیت اسکارلت و مضمون اصلی رمان، یعنی بقا در میان هرج و مرج و ویرانی جنگ داخلی و پیامدهای آن است. در فیلم سال ۱۹۳۹. انتخاب بازیگر. در حالی که استودیو و عموم مردم موافق بودند که نقش رت باتلر باید به کلارک گیبل (به جز خود کلارک گیبل) برسد، انتخاب بازیگر برای نقش اسکارلت سخت تر بود. جستجوی بازیگر زن برای بازی در نقش اسکارلت در نسخه سینمایی رمان، نام های بزرگی را در تاریخ سینما به خود جلب کرد، مانند بت دیویس (که در سال ۱۹۳۸ در نقش یک زن زیبای جنوبی در فیلم جزبل» انتخاب شده بود) و کاترین هپبورن که تا آنجا پیش
رفت که از تهیه کننده دیوید او. سلزنیک درخواست وقت ملاقات کرد و گفت: «من اسکارلت اوهارا هستم! این نقش عملاً برای من نوشته شده است.» سلزنیک با صراحت پاسخ داد: «نمی توانم تصور کنم که رت باتلر دوازده سال تو را تعقیب کند.» زن جوان انگلیسی، که عملاً در آمریکا ناشناخته بود، متوجه شد که چندین بازیگر انگلیسی، از جمله رونالد کولمن (ابتدا برای نقش رت باتلر انتخاب شده بود) و لسلی هاوارد (در نقش اشلی)، برای نقش های اصلی مرد در فیلم «بر باد رفته» در نظر گرفته شده اند. مدیر برنامه او، نماینده لندن آژانس استعدادیابی مایرون سلزنیک بود که توسط برادر دیوید سلزنیک، مایرون، اداره می شد. لی در فوریه ۱۹۳۸، قبل از اکران فیلمش «آتش بر فراز انگلستان» در آمریکا، از مایرون خواست تا نام اسکارلت را برای او در نظر بگیرد. دیوید سلزنیک هم «آتش بر فراز انگلستان» و هم جدیدترین فیلم او، «یک یانکی در آکسفورد» را در آن ماه تماشا کرد و فکر کرد که او عالی است اما به هیچ وجه اسکارلت مناسبی نیست، زیرا «بیش از حد بریتانیایی» بود. اما مایرون سلزنیک ترتیب داد تا دیوید برای اولین بار در شب دسامبر ۱۹۳۸، زمانی که آتش سوزی انبار آتلانتا در فضای پشتی مشترک
سلزنیک اینترنشنال و آرکی او پیکچرز فیلمبرداری می شد، با لی ملاقات کند. لی و معشوق آن زمانش لارنس اولیویه (که بعدها همسرش شد) به عنوان مهمان مایرون سلزنیک، که او هم مدیر برنامه های اولیویه بود، به آنجا آمده بودند، در حالی که لی در هالیوود به امید بازی در فیلم اخیر اولیویه، بلندی های بادگیر، به سر می برد. دو روز بعد، دیوید سلزنیک در نامه ای به همسرش اعتراف کرد که لی «اسب سیاه اسکارلت» است و پس از یک سری آزمون بازیگری، انتخاب او در ۱۳ ژانویه ۱۹۳۹ اعلام شد. درست قبل از فیلمبرداری فیلم، سلزنیک به اد سالیوان اطلاع داد: «والدین اسکارلت اوهارا فرانسوی و ایرلندی بودند. به طور مشابه، والدین خانم لی نیز فرانسوی و ایرلندی هستند.» در هر صورت، لی انتخاب شد — علیرغم اعتراض عمومی مبنی بر اینکه این نقش برای یک بازیگر انگلیسی بیش از حد «آمریکایی» است — اما لی توانست نقش را آنقدر خوب بازی کند که در نهایت برای بازی در نقش اسکارلت اوهارا برنده جایزه اسکار شد. سایر بازیگران زن در نظر گرفته شده. سلزنیک ۱۱۰ استعدادیاب را استخدام کرد تا تئاترهای کوچک، مدارس تئاتر و دانشگاه ها را برای یافتن دختری که نقش اسکارلت را بازی کند، جستجو کنند
. صدها نفر برای تست بازیگری به هالیوود فرستاده شدند. سلزنیک تخمین زد که این جستجو ۹۲۰۰۰ دلار برایش هزینه داشته است. در پایان دو سال، او هنوز نتوانسته بود اسکارلت خود را پیدا کند. بین اواخر ۱۹۳۷ و اواسط ۱۹۳۸، استودیوی سلزنیک اینترنشنال پیکچرز ۱۲۱ نامه برای پیشنهاد نقش اسکارلت دریافت کرد، از جمله کاترین هپبورن، جوآن کراوفورد، بت دیویس، باربارا استانویک و لوسیل بال. در ادامه گزینش، تنها ۳۱ بازیگر زن آزمون بازیگری دادند، از جمله (فهرست افراد به همراه تاریخ اولین آزمون بازیگری و سن آنها در آن زمان): همچنین لانا ترنر پس از آزمون بازیگری اش حذف شد، زیرا کیوکر احساس می کرد که او برای ایفای نقش عمیقی که نیاز دارد، خیلی جوان است. تا دسامبر ۱۹۳۸، کیوکر و دیوید سلزنیک انتخاب را به پائولت گودارد و ویوین لی محدود کردند. در ۲۱ دسامبر، از هر دو بازیگر زن آزمون بازیگری تکنی کالر گرفته شد، آنها تنها کسانی بودند که این نوع از آزمون را دریافت کردند. لی پس از این آزمون ها انتخاب شد، انتخابی که از نظر عموم بحث برانگیز بود، زیرا او آمریکایی نبود. به این ترتیب جستجوی بازیگران برای ایفای نقش شخصیت های اصلی، به افسانه آمریکایی تبدیل ش