Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
احیه بوده اند؛ بنابراین مردم جزیره سنتینل به عنوان منزوی ترین مردمان جهان شناخته می شوند. در طول سرشماری سال ۲۰۰۱ هند، یک گروه مشترک اعزامی در دودسته به جزیره سنتینل اعزام شد که منجر به برخورد با ۳۱ و ۳۹ نفر از آنها شد. مشاهدات هوایی صورت گرفته با هلیکوپتر پس از سونامی سال ۲۰۰۴ اقیانوس هند نشان داد که برخی از این مردمان جان به در برده بودند. مقامات مسئول محلی در آندامان و نیکوبار در مواجه به ساکنان جزیره سنتیل شمالی سیاست دخالت حداقل همراه با نظارت را در پیش گرفته اند تا اطمینان حاصل شود که هیچ شکارچی به منطقه وارد نمی شود. یک پروتکلی برای این منظور در مشورت با دولت هند تهیه شده است. مردمان جاراوا. گروهی دیگر از قبایل منطقه آندامان، مردمان Jarawa هستند که در جزیره اصلی آندامان زندگی می کنند. این گروه منزوی از بقیه مردم بودند اما ساخت جاده در سال ۱۹۹۷ در جنگلهای منطقه باعث به هم خوردن این انزوا شد. تعداد آنها ۳۰۰ نفر است. ویتنام. مردمان راک (Rục people) نخستنین بار با سربازان ویتنام شمالی در طول جنگ ویتنام برخورد داشتند و زندگی آنها به صورت شکارچی-گردآورنده بود. محل زندگی آنها غارهای شرق "استان کوانگ بن" است.
دولت تلاش های بسیاری را برای نقل مکان قبیله راک انجام داده است. اقیانوسیه. استرالیا. در سال ۱۹۸۴ یک گروه از مردم "Pintupi" افرادی که زندگی سنتی شکارچی-گردآورنده را داشتند در بیابان گیبسون در استرالیای غربی مشاهده شدند. اعتقاد بر این است که آنها آخرین مردم شناخته نشده استرالیا هستند. گینه نو. مناطق زیادی از گینه نو برای دانشمندان و انسان شناسان ناشناخته باقیمانده اند. قبایل بومی شناخته شده در پاپوآ گینه نو تماس بسیار کمی با مقامات محلی دارند و بسیاری بی سواد هستند. در اندونزی استانهای پاپوآ و پاپوآی غربی در جزیره گینه نو، مسکن ۴۴ قبیله منزوی هستند. در جزایر شرقی اندونزی هم چنین قبایلی گزارش شده اند. در اندونزی مناطق زیر دارای قبایل منزوی هستند: آمریکای شمالی. گروه هایی از سرخپوستان مایا در آمریکای شمالی به صورت منزوی وجود داشته اند که احتمالاً قبیله لاکاندون آخرین آنها بوده است. ایالات متحده. اعتقاد بر این است که قبایل Ishi و Yahi آخرین آمریکایی های بومی در ایالات متحده بوده اند به دور از فرهنگ و هنر آمریکایی مانده اند. آمریکای جنوبی. بولیوی. از سال ۲۰۰۶ با شناسایی پنج قبیله منزوی، وجود افراد ناشناخته در بولیو
ی تأیید شد. برزیل. در سال ۲۰۰۷ وجود ۶۷ قبیله منزوی در برزیل گزارش شد.
جاشوا الکساندر «جاش» فلیتر یک بازیگر آمریکایی است که بیشتر برای ایفای نقش «کورکی» در فیلم نانسی درو و «ادی» در بهترین بازی دنیا شهرت دارد. زندگی. جاشوا فلیتر در ریجوود، نیوجرسی از مادری به نام کارلا و پدرش استیو فلیتر به دنیا آمد. جاش در دبیرستان مارلبورو شرکت کرد و در سال ۲۰۱۲ فارغ التحصیل شد. در سال ۲۰۱۶، او از دانشکده هنرهای تجسمی شهر نیویورک در رشته اصلی فیلم سازی فارغ التحصیل شد.
وُلکان با نام اصلی گابریل سامرز، یک شخصیت خیالی شرور بزرگ در کتاب های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است، که اغلب با مجموعه مردان ایکس در ارتباط است. شخصیت "وُلکان" توسط نویسنده اد بروبیکر و هنرمند ترور هرسین خلق شده است که برای اولین بار در شمارهٔ ۱ مجموعه مردان ایکس: ددلی جنسیس، در ژانویه ۲۰۰۶ معرفی شد. او سومین برادر در خانوادهٔ سامرزها، و برادر کوچکتر شخصیت هایی شامل سایکلاپس و هاوک است. بر طبق اطلاعات خالق این شخصیت اد بروبیکر، "وُلکان" دارای پتانسیل پنهانی است که به او اجازه کامل تولید و کنترل بر هفت عنصر (آتش، آب، زمین، باد، روشنایی، تاریکی و الکتریسیته) را می دهد. او را جهش یافته ای در سطح امگا در نظر می گیرند که توانایی هایش با دیگر قهرمانان یا شروران ایزدگونه از جمله موج سوار نقره ای، جین گری یا یورش برابری می کند.
ایستگاه متروی کوکفوسترز () یکی از ایستگاه های خط پیکدیلی متروی لندن است. این ایستگاه که در منطقه انفیلد لندن قرار دارد در سال ۱۹۳۳ میلادی تأسیس شده است.
الهی نامه یکی از آثار خواجه عبدالله انصاری است و حاوی نیایش و مناجات است. این اثر به نثر آمیخته با شعر (نظم) است.
ایستگاه متروی اوکوود () یکی از ایستگاه های خط پیکدیلی متروی لندن است. این ایستگاه که در منطقه انفیلد لندن قرار دارد در سال ۱۹۳۳ میلادی تأسیس شده است.
ایستگاه متروی ساوت گیت () یکی از ایستگاه های خط پیکدیلی متروی لندن است. این ایستگاه که در ساوت گیت، لندن قرار دارد در سال ۱۹۳۳ میلادی تأسیس شده است.
ایستگاه متروی آرنوس گرو () یکی از ایستگاه های خط پیکدیلی متروی لندن است. این ایستگاه که در منطقه انفیلد لندن قرار دارد در سال ۱۹۳۲ میلادی تأسیس شده است.
ایستگاه متروی باندز گرین () یکی از ایستگاه های خط پیکدیلی متروی لندن است. این ایستگاه که در منطقه هرینگی لندن قرار دارد در سال ۱۹۳۲ میلادی تأسیس شده است.
ایستگاه متروی وود گرین () یکی از ایستگاه های خط سیرکل متروی لندن است. این ایستگاه که در ناحیه وود گرین قرار دارد در سال ۱۹۳۳ میلادی تأسیس شده است.
ایستگاه متروی تورنپیک لین () یکی از ایستگاه های خط سیرکل متروی لندن است. این ایستگاه که در منطقه هرینگی لندن قرار دارد در سال ۱۹۳۲ میلادی تأسیس شده است.
لوان شابانول زاده ۱۹۸۲ بازیگر و مدل (شخص) اهل فرانسه است. از فیلم های معروف او می توان به فیلم های و شخص سوم اشاره کرد.
ایستگاه متروی منور هاوس () یکی از ایستگاه های خط سیرکل متروی لندن است. این ایستگاه که در منطقه هکنی لندن و منطقه هرینگی لندن قرار دارد در سال ۱۹۳۲ میلادی تأسیس شده است.
خاندان موری یکی از خاندان های دایمیوی ژاپنی و از تبار اوئه نو هیروموتو بود. مقر این خاندان در ولایت آکی بود. دوره سنگوکو. قدرت گیری خاندان موری. در نیمه اول قرن شانزدهم بین خاندان آماگو و خاندان اوئوچی نبردهای بسیاری در منطقه چوگوکو در مورد مالکیت معدن نقره ایوامی رخ داد. معدن نقره ایوامی در سال ۱۵۲۷ تحت حمایت خاندان اوئوچی توسعه پیدا کرد و بهره برداری رسید. در سال ۱۵۳۰ توسط خاندان اوگاساوارا که از خاندان های پرقدرت در همان منطقه بود در مورد تصاحب و سهم از معدن با خاندان اوئوچی نبرد درگرفت که تا سه سال ادامه داشت و در نهایت خاندان اوئوچی توانست کنترل معدن را در دست بگیرد. در سال ۱۵۳۷ آماگو تسونه هیسا توانست معدن نقره ایوامی را که در اختیار خاندان اوئوچی بود، تصاحب کند. در سال ۱۵۳۷ خاندان اوئوچی دوباره معدن را تصاحب کرد. در سال ۱۵۴۱ خاندان آماگو با خاندان اوگاساوارا متحد شد و توانست معدن را دوباره تصرف کند. در سال ۱۵۵۱ سوئه هاروکاتا کودتایی (حادثه معبد تاینی) بر ضد ارباب خود اوئوچی یوشیتاکا انجام داد که موجب قتل یوشیتاکا و موجب نابودی خاندان اوئوچی شد. بر اثر این کودتا توازن قدرت در منطقه چوگوکو تغییر بسیاری ک
رد. خاندان موری که پایگاه آن در ولایت آکی بود شروع به قدرت گرفتن کرد. در سال ۱۵۵۵ رهبر خاندان موری، موری موتوناری در نبرد میاجیما، سوئه هاروکاتا ملازم خاندان اوئوچی را شکست داد. پس از نابودی خاندان اوئوچی این بار خاندان موری به کشمکش و نبرد تصاحب معدن نقره ایوامی وارد شد. در سال ۱۵۵۶ خاندان موری پس از به تبعیت درآوردن خاندان اوگاساوارا توانست قلعه و معدن را تصاحب کند. موری موتوناری در سال ۱۵۶۶ کنترل ده ولایت را در دست گرفت که عبارت بودند از: ولایت سوئو، ولایت ناگاتو، ولایت آکی، ولایت ایوامی، ولایت اوکی، ولایت بینگو، ولایت ایزومو، ولایت بیچو، ولایت هوکی، در سال ۱۵۵۸ (یا ۱۵۵۶) خاندان آماگو خاندان موری را در سقوط اوشیبارا شکست داد و بدین ترتیب توانست کنترل معدن نقره ایوامی را دوباره به دست آورد. در سال ۱۵۶۱–۶۲ پیمان صلحی بین خاندان آماگو و خاندان موری امضا شد و سرانجام خاندان موری معدن نقره ایوامی و همچنین قلعه یامابوکی را تصرف کرد. این معدن در اوایل قرن هفدهم (۱۶۰۰ میلادی) به اوج تولید خود که حدود ۳۸ تن نقره در سال بود، دست یافت که در آن زمان این مقدار یک سوم تولید نقره در جهان بود. در سال ۱۵۷۶ میلادی، خاندان م
وری شوگون پانزدهم آشیکاگا یوشی آکی را پذیرفت و وی را مورد حمایت قرار داد. محققان قدرت خاندان موری را در ادامه نبرد با اودا نوبوناگا مرهون ثروتی می دانند که از معدن نقره ایوامی به دست می آورد. ارتباط با اودا نوبوناگا. پس از مرگ موری موتوناری رهبر خاندان موری در سال ۱۵۷۱، نوهٔ او موری تروموتو رهبر خاندان شد. اودا نوبوناگا و موری تروموتو نسبت به خاندان میوشی که پایگاهش در ولایت آوا بود؛ سیاستی توأم با خویشتنداری داشتند. همچنین ولایت تاجیما، ولایت هاریما و ولایت بیزن، ولایت های مستقلی بودند که بین این دو حائل شده و در این زمان خاندان موری و خاندان اودا روابط دوستانه ای با یکدیگر داشتند. بعد از ورود نوبوناگا به پایتخت کیوتو، نوبوناگا تسخیر قسمت شرقی دریای داخلی ستو را هدف قرار داد. برای جلوگیری از رسیدن به این هدف بارها خاندان میوشی و معبد ایشی یاما هونگان با وی درگیر شدند (نبرد قلعه نودا . قلعه فوکوشیما ۱۵۷۰). نوبوناگا سعی داشت که با خاندان کوبایاکاوا و خاندان موری که قسمت غربی دریای داخلی ستو را در اختیار داشتند، دشمن نشود. اما در سال ۱۵۷۵ نوبوناگا با خاندان اوتومو و خاندان شیمازو در کیوشو پیمان صلح بست و سعی کر
د که با وحدت با این دو خاندان که روابط خوبی با خاندان موری نداشتند به خاندان موری فشار وارد کند. در سال ۱۵۷۳ نوبوناگا آخرین شوگون آشیکاگا یوشی آکی را از کیوتو راند. در ماه هشتم سال سوم تنشو (۱۵۷۶) نوبوناگا به همراه دو ژنرال ارشدش هاشیبا هیده یوشی، آکچی میتسوهیده برای مقابله با شورش اچیزن ایکو-ایکی به ولایت اچیزن رفت و این شورش را سرکوب کرد و پس از تصرف بخشی از ولایت کاگا در ماه نهم همان سال به شیباتا کاتسوایه دستور ساخت قلعه فوکوئی را داد. این سرکوب صدمه بزرگی برای معبد ایشی یاما هونگان بود. پس از تسلط نوبوناگا بر ولایت اچیزن، ارباب قلعه ایتامی (قلعه آریئوکا) در ولایت ستسو، آراکی موراشیگه که در آن زمان تابع نوبوناگا بود از خاندان های پرقدرت غرب ولایت هاریما گروگان گیری کرد. همچنین آراکی موراشیگه از اوراگامی مونه کاگه که با اوکیتا نائوایه در ولایت بیزن درگیر بود؛ پشتیبانی کرد اما نائوایه که در این زمان با خاندان موری روابط دوستی برقرار کرده بود، در ماه نهم سال ۱۵۷۵ پس از شکست اوراگامی مونه کاگه در نبرد تنجین یاماجو وی را ولایت بیزن بیرون راند و املاک وی را تصاحب کرد. در ماه دهم، صاحب قلعه گوچاکو، کودرا ماساموت
و، صاحب قلعه میکی، بشو ناگاهارو و صاحب قلعه تاتسونو، سایمورا ماساهیرو که زیر دست فرماندار از خاندان آکاماتسو در ولایت هاریما بودند، به همراه اوراگامی مونه کاگه که املاک خود را از دست داده بود در کیوتو با نوبوناگا دیدار کرده و با او متحد شدند. از طرف دیگر نوبوناگا پیمانی که با خاندان موری بسته بود را نادیده گرفته و اماگو کاتسوهیسا و یاماناکا یوکیموری را که دشمنان خاندان موری بودند را مورد حمایت قرار داد. در سال ۱۵۷۴ نیروهای خاندان آماگو چندین قلعه از جمله قلعه واکاسا اونیگا را در ولایت هاریما مورد حمله قرار دادند. در سال ۱۵۷۶ شوگون پانزدهم آشیکاگا یوشی آکی به بندر تومونوئورا در استان هیروشیما امروزی که در قلمروی خاندان موری بود نقل مکان کرد. شوگون از رهبر خاندان موری موری تروموتو دعوت کرد تا با نوبوناگا مقابله کند. در این راستا شوگون نامه های بسیاری را به دایمیوهای کشور فرستاد و از آنان خواست در جنگ با نوبوناگا جبهه متحدی را تشکیل دهند. در نتیجه نه تنها باقیمانده خاندان تاکدا و معبد ایشی یاما هونگان بلکه اوکیتا نائوایه از ولایت بیزن و بسیاری دیگر نیز به این جبهه پیوستند و بدین ترتیب حلقه محاصره نوبوناگا#سومین
محاصره شکل گرفت. حمله آکچی میتسوهیده و تصرف ولایت تانبا. در سال ۱۵۷۵ نوبوناگا به آکچی میتسوهیده دستور حمله به ولایت تانبا را داد. تانبا ولایتی در نزدیکی پایتخت بود. میتسوهیده بالاخره در سال ۱۵۷۹ توانست پس از نبردهای بسیار ولایت تانبا را به طور کامل تسخیر کند. نبردهای ایشی یاما هونگان. در ماه چهارم ۱۵۷۶، نوبوناگا به آراکی موراشیگه، هوسوکاوا فوجی تاکا، آکچی میتسوهیده و هارادا نائوماسا دستور داد تا حمله به معبد ایشی یاما هونگان (اوساکا) در ولایت ستسو، را آغاز کنند. در مقابل خاندان موری، قلعه ایوایا را در انتهای شمالی ولایت آواجی به اشغال خود درآورد و شروع به تلاش های امدادی از جمله حمل و نقل مواد غذایی و مهمات نظامی به معبد ایشی یاما هونگان کرد. پس از شکست خاندان موری در دومین نبرد از نبردهای کیزوگاواگوچی مسیر رساندن تجهیزات جنگی و موادغذایی به معبد ایشی یاما هونگان قطع شد و رهبر معبد نگران اتمام این ذخایر بود. به همین جهت در ماه دوازدهم کننیو جهت یک صلح دائم به طور پنهانی به دربار ژاپن اطلاع رساند که مایل است مذاکرات صلح را انجام دهد. نبرد قلعه تاکاماتسو. در آخرین نبرد حمله به چوگوکو، تویوتومی هیده یوشی قلعه تا
کاماتسو واقع در ولایت بیچو را که توسط خاندان موری کنترل می شد، محاصره کرد. هیده یوشی جریان رودخانه های اطراف را با ساختن سدها و آب گذرهایی ساخت منحرف کرد و قلعه را در آب غرق کرد. حمله تویوتومی هیده یوشی به خاندان موری به دستور اودا نوبوناگا انجام شده بود. هیده یوشی از اودا نوبوناگا درخواست کمک می کرد. در نتیجه نوبوناگا شش نفر از فرماندهان خود را بسیج کرد و قصد داشت ارتش را خود رهبری کند. نوبوناگا تصمیم گرفت ابتدا آکچی میتسوهیده را به همراه ۱۳ هزار سپاهی به منطقه بفرستد و سپس خود نیز به آن ها ملحق شود. نوبوناگا با تعداد اندکی از همراهان برای استراحت در معبد هوننو در کیوتو توقف کردند. نیمه شب ۲۱ ژوئن ژنرال ارشد وی آکچی میتسوهیده به معبد حمله کرد و آنجا را به آتش کشید. در شب ۲۲ ژوئن یک روز پس از مرگ نوبوناگا در حادثه معبد هوننو هیده یوشی توانست قاصد آکچی میتسوهیده را دستگیر کند. میتسوهیده با ارسال پیکی سعی داشت با خاندان موری که در حال جنگ با تویوتومی هیده یوشی بود هم پیمان شود ولی پیک توسط سربازان هیده یوشی دستگیر شد و این نقشه لو رفت. هیده یوشی تصمیم گرفت هر چه زودتر برای مجازات و مقابله با آکچی میتسوهیده به ا
ین محاصره خاتمه بدهد. وی با مخفی نگه داشتن این خبر مرگ نوبوناگا از خاندان موری توانست با شرط هاراکیری شیمیزو مونه هارو ارباب قلعه تاکاماتسو با خاندان موری صلح کند. دوره آزوچی-مومویاما. موری موتوناری (۱۴۹۷ –مرگ ۱۵۷۱) در زمان حیات توانست قدرت خود را بر تمام مناطق منطقه چوگوکو گسترش دهد. وسعت قلمروی او در آن زمان ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ ککو بود پس از مرگ او، نوه و وارثش موری تروموتو (۱۵۵۳–۱۶۲۵)، دایمیو (ارباب فئودالی) شد و یک استراتژی اتحاد با تویوتومی هیده یوشی را اجرا کرد که بعداً ثابت شد که این یک اشتباه بزرگ بوده است. در خدمت هیده یوشی. پس از مرگ اودا نوبوناگا در حادثه معبد هوننو، احتمالاً تروموتو با سخاوت آشکار هیده یوشی بسیار خشنود شد و موافقت کرد تا با او صلح کند و به هیده یوشی اجازه داد تا با سرعت خود را به آکچی میتسوهیده رسانده و وی را قبل از کسان دیگر شکست دهد. هر چند که خاندان موری پس از کشف حقیقت عصبانی شده باشند، آنها آتش بس را نشکستند و با گذشت زمان به نزدیکترین حامیان هیده یوشی تبدیل شدند. در سال ۱۵۸۳ تروموتو خدمتگزار تویوتومی هیده یوشی شد. تروموتو در حمله به شیکوکو (۱۵۵۸) و لشکرکشی کیوشو (۱۵۸۷) دو سردار خود (م
عروف به دو رودخانه، کوبایاکاوا تاکاکاگه و کیکاوا موتوهارو) را برای هدایت نیروها برای خدمت به هیده یوشی فرستاد. وی کشتی هایی را برای کمک به هیده یوشی در محاصره اوداوارا (۱۵۹۰) فرستاد. هنگامی که هیده یوشی به کره حمله کرد (تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲)) در سال ۱۵۹۲، تروموتو خود یک «لشکر» از سربازان را در آنجا هدایت کرد، اگرچه به نظر می رسد بیشتر اوقات او صرف جنگ با پارتیزان های کره شده است. در نبرد سکیگاهارا. پس از مرگ هیده یوشی، توکوگاوا ایه یاسو قدرت خاندان تویوتومی را به چالش کشید و با ایشیدا میتسوناری ملازم مورد اعتماد هیده یوشی در نبرد سکیگاهارا مبارزه کرد. موری تروموتو قدرتمندترین متحد تویوتومی بود و توسط شورای وفاداران به خاندان تویوتومی به عنوان رئیس نیروی های تویوتومی انتخاب شد. با این وجود نیروهای تویوتومی به دلیل چندین عامل مرتبط با موری تروموتو در جنگ شکست خوردند: خاندان موری علیرغم عدم جنگیدن در نبرد سکیگاهارا ، از جایگاه اجدادی خود در ولایت آکی به ولایت ناگاتو (همچنین به عنوان قلمروی چوشو شناخته می شود) تغییر مکان داده شدند و املاک آنان از ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ ککو به ۳۶۹٬۰۰۰ ککو کاهش یافت. این مصادرهٔ املاک خ
یانت بزرگی به خاندان موری تلقی می شد، و چوشو بعداً به کانون فعالیت های ضد شوگون سالاری توکوگاوا تبدیل شد. ریشه های این امر در سنت جلسه سال نو این خاندان قابل توجه بود. هر ساله در طول جلسه، بزرگان و مدیران خاندان موری از رهبر خاندان، دایمیو، می پرسند که آیا زمان سرنگونی شوگون سالاری توکوگاوا فرا رسیده است که دایمیو پاسخ می داد: «هنوز نه، شوگون سالاری هنوز هم بسیار قدرتمند است.» دوره ادو. رؤیای سرنگونی شوگون سالاری توکوگاوا سرانجام حدود ۲۶۰ سال بعد تحقق یافت، زمانی که قلمروی چوشو با قلمروی ساتسوما و اشراف درباری کوگیو برای سرنگونی شوگون سالاری توکوگاوا متحد شد. در سال ۱۸۶۵، قلمروی چوشو یک کشتی جنگی به نام یونیون گو خریداری کرد. این کشتی در سال ۱۸۵۴ میلادی در انگلستان ساخته شد. ر دوره باکوماتسو در سال ۱۸۶۵، تاجر انگلیسی توماس بلیک گلاور بنام قلمروی ساتسوما ولی در واقع برای خریدار اصلی قلمروی چوشو به مبلغ ۵۰۰۰۰ ریو این کشتی را از یک شرکت انگلیسی به نام جاردین ماتسون که در ناگاساکی (بندر) افتتاح شده بود، خریداری کرد. این کشتی در اختیار ساکاموتو ریوما که مدیر یک شرکت نیروی دریایی خصوصی، بنام کایئنتای بود، قرار گرفت
و ریوما از آن برای تهیه و حمل سلاح به قلمروی چوشو استفاده می کرد. این کشتی بعد از دومین اردوکشی چوشو به قلمروی چوشو واگذار شد. قلمروی چوشو نبرد علیه ارتش های شوگونی سابق را رهبری می کرد، که شامل اتحاد اواوئه تسو رپان، آیزو و جمهوری ازو می شد. خاندان های منشعب از پسران موری موتوناری. رهبر خاندان موری، موری موتوناری، نه پسر داشت. موری موتوناری┬موری تاکاموتو─موری تروموتو┬موری هیده ناری⇐(رهبران خاندان/ حاکمان قلمروی چوشو) │ ┘موری ناریتاکا⇐(قلمروی توکویاما) ┤کیکاوا موتوهارو┬کیکاوا موتوناگا │ ┤موری موتوجی⇐(خاندان آگاوا موری) │ ┘کیکاوا هیروایه┬کیکاوا هیروماسا⇐قلمروی ایواکونی │ ┘موری نارییوری⇐(خاندان اونوموری) ┤کوبایاکاوا تاکاکاگه⇐(فرزندخوانده：کوبایاکاوا هیده آکی)⇐(انقراض نسل) ┤موری موتوکیو ─موری هیده موتو┬موری میتسوهیرو⇐(قلمروی چوفو) │ ┘موری موتوتومو⇐(قلمروی کیوسوئه) ┤موری موتوآکی ┤ایزووا موتوتومو ┤آمانو موتوماسا⇐ خاندان میگیتاموری ┤سوئه تسوگو موتویاسو⇐(خاندان آساموری) ┘کوبایاکاوا هیده کانه─موری موتوشیگه⇐(خاندان یوشیکی موری)
خاندان هوسوکاوا یکی از خاندان های سامورایی در ژاپن بود. خاندان هوسوکاوا خاندانی بود که در دوره کاماکورا تأسیس شد و حتی پس از دوره ادو به عنوان یک خاندان معتبر شکوفا بود. در طول دوره موروماچی، خاندان های خاندان شیبا و خاندان هاتاکه یاما ولایت ستسو (شمال اوساکای مرکزی کنونی و استان جنوب شرقی هیوگو) را به عنوان قلمرو اشغال کردند و پست و مقام کانری، دومین مقام پس از شوگون، را در اختیار داشتند به عنوان یک خاندان معروف که به عنوان یکی از سه کانری به حساب می آمد قدرت را در دست داشتند. حتی پس از انتقال از کینکی به کیوشو، این خاندان تا پایان دوره ادو بر دامنه کوماموتو (به استثنای مناطق کوما و آماکوسا در استان کوماموتو کنونی) در ولایت هیگو (استان کوماموتو کنونی) حکومت کرد. بنیان گذار خاندان هوسوکاوا. میناموتو نو یوشیکیو، پسر آشیکاگا یوشی یاسو، بنیان گذار خاندان آشیکاگا بود. میناموتو نو یوشیکیو، پسر (کودکی بدون حق ارث بردن سرپرست خاندان) آشیکاگا یوشی یاسو که، به خاندان ای از خاندان آشیکاگا تبدیل شد و نوه میناموتو نو یوشیکیو، هوسوکاوا یوشیسو، در هوسوکاوا-گو، نوکاتا-گان زندگی می کرد. ولایت میکاوا: این منطقه (در اطراف هوسو
کاوا-چو، اوکازاکی، شهر اوکازاکی، استان آیچی) به یک قلمرو تبدیل شد و شروع به نامیده شدن به نام هوسوکاوا کرد. وقتی آشیکاگا تاکائوجی شوگون سالاری موروماچی را تأسیس کرد، خاندان هوسوکاوا از آشیکاگا تاکائوجی پیروی کردند و سخت تلاش کردند تا کاماکورا و شیکاگا را تحت سلطه خود درآورند و از این طریق پیشرفت کردند و به دایمیو قدرتمند تبدیل شدند. پست و مقام کانری (معاون شوگون) به طور متناوب به خاندان شیبا و خاندان هاتاکه یاما منصوب می شد و خاندان هوسوکاوا نیز چنان قدرتی به دست آورد که آنها را سه خاندان کانری نامیدند. در جنگ اونین که در سال ۱۴۶۷ (سال اول اونین) رخ داد، هوسوکاوا کاتسوموتو فرمانده کل ارتش شرق شد و بسیاری از فرماندهان نظامی قدرتمند خاندان هوسوکاوا، از جمله خاندان های شاخه، در جنگ شرکت کردند. خاندان هوسوکاوا پس از شکوفایی به عنوان یک رعیت ارشد شوگون سالاری، به عنوان ملازم اربابان فئودال متوالی خدمت کردند، تا اینکه در هنگام افول شوگون سالاری موروماچی، شورش آکچی میتسوهیده، که یکی از اقوام هوسوکاوا بود، رخ داد. اگرچه این خاندان با بحران های زیادی مواجه شدند، اما آنها بر این سختی ها غلبه کردند و همچنان به عنوان یک
خاندان مشهور ادامه حیات دادند و حتی امروز نیز یکی از نخست وزیران ژاپن موریهیرو هوسوکاوا (دوره نخست وزیری ۹ اوت ۱۹۹۳ – ۲۸ آوریل ۱۹۹۴) از این خاندان برخاسته است. دوره سنگوکو. در دوره سنگوکو، هوسوکاوا یوسای که در یک خاندان شاخه هوسوکاوا به دنیا آمده بود، شروع به فعالیت کرد. او در خدمت آشیکاگا یوشیترو، سیزدهمین شوگون از شوگون سالاری موروماچی/آشیکاگا بود، و پس از مرگ آشیکاگا یوشیترو، تلاش کرد تا از دایمیو قدرتمند در مناطق مختلف حمایت کند تا از آشیکاگا یوشی آکی، پانزدهمین شوگون حمایت کند. در این مدت این خاندان با اودا نوبوناگا درگیر شد و زمانی که تابع اودا نوبوناگا شد نام خود را از هوسوکاوا به «ناگائوکا» تغییر داد. گفته می شود این به این دلیل است که خاندان هوسوکاوا، که قبلاً خاندان سان کانریو (سه کانری) بودند، تصور قوی از آنان به عنوان ملازم شوگون سالاری موروماچی وجود داشت. هوسوکاوا یوسای به دستاوردهای بزرگی دست یافت، از جمله شرکت در تهاجم به منطقه چوگوکو به رهبری آکچی میتسوهیده، و میازو، ولایت تانگو (شهر میازو امروز، استان کیوتو)، که توسط اودا نوبوناگا تسخیر شد، به عنوان قلمروی خود اجازه حکمرانی گرفت و ارباب شد. ب
ه توصیه اودا نوبوناگا، هوسوکاوا تادائوکی، پسر ارشد هوسوکاوا یوسای، در سال ۱۵۷۸ با دختر آکچی میتسوهیده، هوسوکاوا گاراشا ازدواج کرد. با این حال، در سال ۱۵۸۲ (تنشو ۱۰)، زمانی که میتسوهیده آکچی باعث کودتا و حادثه معبد هوننو شد، یوسای هوسوکاوا درخواست کمک از خویشاوند خود، آکچی میتسوهیده را رد کرد و به منظور سوگواری نوبوناگا اودا، راهب شد. او سرپرستی خاندان را به هوسوکاوا تادائوکی سپرد و بازنشسته شد. پس از بازنشستگی، با استاد چای سن نو ریکیو دوست شد و به عنوان یک شخصیت فرهنگی توسط تویوتومی هیده یوشی، توکوگاوا ایه یاسو و دربار امپراتوری ارزش زیادی داشت. هوسوکاوا یوسای از دوران کودکی موضوع های مختلفی را مطالعه کرد و در رشته های مختلفی از استادان درجه یک، از هنرهای رزمی مانند شمشیرزنی، تیراندازی با کمان و سوارکاری تا هنرهای هنری مانند مراسم چای و شعر تسلط داشت. از آنجایی که فرزند سانجو نیشی هنوز جوان بود، هدیه ای از استاد شعرش، سانجو نیشی سانکی، در ارث خاندان سانجو نیشی به او داده شد، با این قول که پس از بزرگ شدن او نیز لطف را به خاندان سانجو نیشی برگرداند یکی از بالاترین سطح فرهنگ در آن زمان، با دریافت کوکیندانجو "Ko
kindenju"، تفسیری مخفی از مجموعه خاصی از شعر کهن و مدرن ژاپنی. در سال ۱۶۰۰ (سال پنجم کیچو)، ایشیدا میتسوناری ارتشی را در نبرد سکیگاهارا تشکیل داد، و زمانی که هوسوکاوا یوسای، که در سمت توکوگاوا بود، توسط نیروهای ایشیدا میتسوناری به قلعه خود حمله کرد، «گویوسی» امپراتور دستور امپراتوری صادر کرد و صلح منعقد کرد. دانش و تحصیلات هوسوکاوا یوسای به قدری ارزشمند بود که دربار امپراتوری از ترس از بین رفتن دانش و آموزه های باستانی و مدرن به دلیل مرگ او، مداخله کرد. تادائوکی هوسوکاوا و خاندان هوسوکاوا به کوماموتو نقل مکان کردند. هوسوکاوا تادائوکی، که ریاست خاندان را از یوسای هوسوکاوا، که پس از حادثه معبد هوننو بازنشسته شد، به ارث برد، بلافاصله به عنوان ملازم تویوتومی هیده یوشی خدمت کرد، در محاصره اوداوارا (۱۵۹۰)، که به خاندان هوجو حمله کرد، و در جنگ بونروکو، که تویوتومی هیده یوشی آن را رهبری کرد، به اولین اعزام نیروها به شبه جزیره کره خدمت کرد. پس از مرگ تویوتومی هیده یوشی، او دشمن ایشیدا میتسوناری شد و شروع به پیروی از توکوگاوا ایه یاسو کرد. در طول نبرد سکیگاهارا، ایشیدا میتسوناری سعی کرد همسر تادائوکی هوسوکاوا، هوسوکاوا
گاراشا را به عنوان گروگان بگیرد تا خاندان هوسوکاوا را به سمت خود جلب کند، اما گاراشا از گروگان شدن خودداری کرد و خودکشی کرد. گفته می شود که در نبرد بعدی، هوسوکاوا تادائوکی به ارتش اصلی ایشیدا میتسوناری نفوذ کرد و به پیروزی های نظامی بسیاری دست یافت. برای قدردانی از این دستاورد، قلمرو او از ولایت تانگو به قلمرو کوکورا در ولایت بوزن (شهر کیتاکیوشو کنونی، استان فوکوئوکا) گسترش یافت. پس از شرکت در محاصره تابستانی اوساکا، هوسوکاوا تادائوکی ریاست خاندان را به پسرش هوسوکاوا تاداتوشی سپرد و بازنشسته شد. جانشین او، هوسوکاوا تاداتوشی، در سال ۱۶۳۲ (سال نهم کانری) زمانی که دومین ارباب حوزه هیگو کوماموتو، کاتو تاداهیرو، حکم مصادره قلمرو خود را دریافت کرد، او اولین ارباب قلمرو تازه تأسیس قلمرو کوماموتو شد. پس از آن، در اواسط دوره ادو، این خاندان سخت کار کرد تا بر این حوزه حکومت کند، مانند بازگرداندن وضعیت مالی نا به سامان هوسوکاوا شیگه کاتا، ششمین ارباب قلمرو کوماموتو که به ققنوس هیگو معروف بود. به لطف تلاش های آنها، خاندان هوسوکاوا تا آغاز دوره میجی که قلمروهای فئودالی منسوخ شد و فرمانداری ها تأسیس شد، به حکومت این منطقه
ادامه دادند.
هاچیسوکا ایه ماسا (۱۵۵۸ - فوریه ۲، ۱۶۳۹) یکی از دایمیو های ژاپنی در اوایل دوره ادو بود. او پسر هاچیسوکا کوروکو بنیانگذار قلمروی توکوشیما (ولایت آوا) بود. او هم در خدمت اودا نوبوناگا و هم در خدمت تویوتومی هیده یوشی بود و در تهاجم هیده یوشی به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) شرکت داشت. ایه ماسا در نبرد سکیگاهارا در جبههٔ توکوگاوا ایه یاسو جنگید. پس از جنگ به او اجازه داده شده به املاک خود برگردد و در آنجا به خدمات خود ادامه دهد.
جاده اصلی که با نام های دیگری مثل محور اصلی، جاده پرتردد، جاده استراتژیک یا جاده محوری هم شناخته می شود به راه یا جاده ای مهم گفته می شود که دو یا چند شهر، ایستگاه، فرودگاه و مانند آن را به هم وصل می کند. وقتی که بین دو نقطه چند راه مختلف وجود دارد، جاده اصلی جاده ای است که استفاده از آن توصیه می شود. جاده های محوری عمدتاً در دوبانده هستند و یا استانداردهای یک آزادراه را دارند. بریتانیا. نخستین بار در پادشاهی متحده، تعریف جاده اصلی در سال 1936 صوتر گرفت. در آن سال 30 راه اصلی این کشور به اسم جاده های اصلی نامگذاری شوند. ایرلند شمالی همواره یک سیستم مجزا از قوانین بزرگراهی و جاده ای داشته است. در سال 2004 روی هم رفته 7,845 مایل (12,625 کیلومتر) جاده اصلی در انگلستان وجود داشت که 2,161 مایل (3,478 کیلومتر) آن آزادراه بود. تبدیل جاده اصلی به فرعی. ممکن است یک راه اصلی به دلایلی تبدیل به یک جاده فرعی و دست دوم شد. برای مثال با تأسیس یک آزادراه ممکن است وسایل نقلیه تشویق شوند که مسیر قبلی را ترک و از مسیر جدید تردد کنند. سوئد. مهم ترین جاده ها در سوئد با عنوان "جاده اصلی ملی" نامگذاری می شوند. در سال 1992 مجلس تصم
یم گرفت که کدام جاده های این کشور جاده های اصلی باشند.
مژگان کلهر، ویراستار، نویسنده و مترجم ادبیات کودکان و نوجوانان است. زندگی. مژگان کلهر ویراستار، نویسنده و مترجم ادبیات کودک و نوجوان، سال ۱۳۵۰ در تهران زاده شد. وی در رشتهٔ مترجمی زبان انگلیسی، تحصیل کرده است. مژگان کلهر از ویراستاران انتشارات افق و انتشارات پیدایش است. کلهر علاوه بر تألیف در حوزهٔ ادبیات کودک و نوجوان ترجمهٔ چند رمان را هم برای نوجوانان در کارنامه اش دارد. کتاب «هی با من دوست می شوی» نوشته او از سوی گروه کودک و نوجوان اسپانیا به زبان اسپانیایی منتشر شده است؛ این کتاب نخستین اثر مژگان کلهر است که به زبان اسپانیایی منتشر می شود.