Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
FROG روسی طراحی و ساخته شده است اما برخی مدعی هستند که این طرحی از روی موشک DF-11 چینی است. فاتح ۱۱۰ آ یکی از موشک های نسل بعدی این موشک بود که برای جایگزینی با موشک های اسکاد در نظر گرفته شده بود. حداکثر برد نسل دوم این موشک، ۲۱۰ کیلومتر عنوان شد. فاتح ۱۱۰ بی، نسل سوم از موشک فاتح بود که با برد ۲۵۰ کیلومتر و دقت ۱۰ متری در ضریب خطا رونمایی شد. نسل چهارم از این موشک، با برد ۳۰۰ کیلومتر و مجهز به سیستم نقطه زنی است. فاتح ۳۱۳ نسل دیگری از فاتح ۱۱۰ بود که کلاهک جداشونده داشت و به همین خاطر بردش تا ۵۰۰ کیلومتر ارتقاء یافته است. این موشک می تواند با تغییر کلاهک تا ۲۰۰ کیلومتر بیشتر برد داشته باشد. این موشک ۱٫۲ متر از فاتح ۱۱۰ بلندتر است. موشک ذوالفقار، از خانواده فاتح است که از سوخت جامد استفاده می کند. این موشک نقطه زن است و ۷۰۰ کیلومتر برد دارد. این موشک ضد جیمینگ است و نخستین بار در رژه نیروهای مسلح در ۳۱ شهریور ۱۳۹۵ در بندرعباس رونمایی شد. از ویژگی های این موشک، برخورداری از سکوی پرتاب متحرک و خودکششی، رادارگریزی، قابلیت نقطه زنی، سبک و تاکتیکی بودن است. سر جنگی این موشک، قابل هدایت تا زمان برخورد به هدف است.
این موشک تک مرحله ایست. این موشک از موشک فاتح ۱۱۰ الگو برداشته است و سرعتش ۱٫۵ کیلومتر بر ثانیه و طول آن ۱۰ متر است. به گفته منابع ایرانی، این موشک از موشک هایی است که می تواند سرعتش تا ۵ برابر سرعت صوت نیز افزایش یابد. نسل جدید این موشک با نام دزفول با برد ۱۰۰۰ کیلومتر، توسط ایران رونمایی شده است. این موشک زمین به زمین که شباهت بسیاری به موشک ذوالفقار دارد، قابلیت هدایت شدن تا برخورد با هدف را دارد. با توجه به تغییر باله های انتهایی موشک نسبت به ذوالفقار و فاتح ۱۱۰، احتمالاً سرعت این موشک بالاتر از دیگر موشک ها خواهد بود. تغییرات در شکل ظاهری کلاهک موشک نیز نمایان گر افزایش حجم مواد منفجره در کلاهک است. موشک خلیج فارس نیز از خانواده فاتح است که بر اساس فاتح ۱۱۰ ساخته شده است. این موشک ضد کشتی طراحی شده است. برد خلیج فارس ۲۵۰ تا ۳۰۰ کیلومتر است. موشک ذوالفقار بصیر نسل جدیدی از موشک خلیج فارس است که ۷۰۰ کیلومتر برد دارد. موشک فتح با نام BM-120 از خانواده فاتح و از جمله موشک های کروز مجهز به سیستم ناوبری اینرسی است که مجهز به کلاهک جنگی HE-FRAG است و ۱۵۰ کیلوگرم وزن کلاهک آن می باشد. این موشک، تا ارتفاع ۳۰ متر
از سطح زمین قابلیت حرکت دارد و احتمالاً از یک سیستم ماهواره ای برای هدایت استفاده می کند. حداکثر برد این موشک ۱۳۰ کیلومتر عنوان شده است. این موشک قابلیت دارد تا به صورت همزمان با ۶ موشک دیگر بر روی اهداف مختلف شلیک شود. قطر این موشک ۳۶۸ میلی متر و طولش ۵۱۷۵ میلی متر است. وزن این موشک، ۷۸۷ کیلوگرم است و می تواند با سرعت ۴ ماخ پرواز کند. نسل دیگری از این موشک با نام فتح ۳۶۰ وجود دارد که قطر آن ۳۰ سانتی متر، طول آن ۴ متر، و وزن آن ۸۵۰ تا ۱۱۰۰ کیلوگرم عنوان شده است. کلاهک این موشک ۱۵۰ کیلوگرم و برد آن ۸۰ تا ۱۰۰ کیلومتر است. این موشک ها از سامانه پرتابگر فتح ۳۶۰ شلیک می شوند و قابلیت دارند تا به صورت ۲ تا ۶ موشک همزمان، پرتاب شوند. زلزال از موشک های ساخته شده ایران است که در سه سری زلزال ۱، ۲ و ۳ طراحی و ساخته شده است. به نظر می رسد که موشک فاتح ۱۱۰ از روی موشک زلزال ۳ ساخته شده باشد. خیبرشکن از موشک های بالستیک ایرانی است که دارای برد ۱۴۵۰ کیلومتر عنوان شده است. به گزارش منابع ایرانی، این موشک تماماً بومی سازی شده است و از سوخت جامد استفاده می کند. به گزارش منابع ایرانی، این موشک می تواند در هنگام فرود، با قدرت
مانورپذیری بالا، به سپرهای موشکی نفوذ کند. خانواده فجر. موشک فجر ۳، ۲۵ مایل برد دارد و موشک ۲۴۰ میلی متری به شمار می آید. این موشک از نوعی موشک کره ای طراحی شده است که به صورت سه سامانه ای شلیک می شود. فجر ۵ اما ۳۳۳ میلی متری است و ۴۵ مایل برد دارد. بنابر گزارش های تأیید نشده ای، فجر ۵ قابلیت حمل کلاهک شیمیایی دارد که توسط ایران با این نوع کلاهک آزمایش شده است. موشک های هدایت شونده فجر ۵، از روی موشک های SY300 چینی ساخته شده اند. از این موشک در سامانه ای به همین نام شلیک می شود. خانواده رضوان. موشک زمین به زمین رضوان، از نوع بالستیک است و به گزارش مسئولان ایرانی، به صورت تک مرحله ای کار می کند. سوخت آن مایع، کلاهک آن قابلیت جدا شوندگی و برد آن ۱۴۰۰ کیلومتر عنوان شده است. این موشک قابلیت دارد تا از سکوی متحرک و ثابت شلیک شود. خانواده نازعات. نازعات، مجموعه ای از موشک های تولیدی ایران است که تا ۱۰ سری ساخته شده است. خانواده صیاد. صیاد از خانواده های موشک ایرانی است که در کلاس های مختلفی ساخته شده است. صیاد ۱ که با الهام از HQ-2 چینی و اس ۷۵ روسی ساخته شده است. این موشک زمین به هوا با برد ۴۵ تا ۵۰ کیلومتر است. ص
یاد ۲، نسل دوم از صیادها بود که بردی بین ۲۰۰ تا ۳۵۰ کیلومتر دارد که می توانند اهداف خود را در سرعت بالا نیز مورد هدف قرار دهد. این موشک دو مرحله ایست و توانایی دارد تا اهداف با سطح راداری پایین را هدف گیری کند. همچنین خنثی سازی پارازیت و مقابله با حملات جنگ الکترونیک، از جمله ویژگی های این موشک است. صیاد ۳ از موشک های بومی است که در دفاع هوایی کاربرد دارد. این موشک برای هدف قرار دادن در ارتفاع بالا طراحی شده است. صیاد ۴ بی نیز به عنوان موشکی جفت شده با سامانه باور ۳۷۳، با بردی بالغ بر ۳۰۰ کیلومتر توانایی دارد تا با سوخت جامد هیبریدی، برد سامانه باور ۳۷۳ را از ۲۷ کیلومتر به ۳۲ کیلومتر افزایش دهد. دیگر موشک ها. موشک های تندر و کاروس، از موشک های طراحی شده از روی موشک چینی YJ-1/-2 است که با هدف افزایش برد تغییر داده شده است. این موشک ها برای شلیک از زیردریایی و شلیک به سمت اهداف زمینی طراحی بهسازی شده اند. موشک طائر در سه کلاس طائر آ و طائر ۲، طائر ۲ بی، رونمایی شده است. مشخصات ظاهری این دو نمونه بسیار به هم شباهت دارند. ادعا شده است که برد این موشک، ۵۰ کیلومتر است. تا کنون هیچ اطلاعاتی از تفاوت میان این سه کلاس
موشک ارائه نشده است. ۹ دی نیز یکی از موشک های مورد استفاده ایران است که در سامانه ای پدافندی به همین نام کاربرد دارد. این موشک، قابلیت هدایت شوندگی دارد و می تواند موشک های کروز، بمب ها و همین طور بالگرد، جنگنده و هواپیماها را مورد هدف قرار بدهد. با مقایسه این موشک با موشک طائر، مشخص می شود که این موشک برای اهداف نزدیک تر طراحی شده است. بر روی این موشک بالی ذوزنقه ای شکل قرار دارد و بال های کنترل کننده در انتهای موشک، این موشک را هدایت می کنند. طول این موشک ۳٫۵ تا ۴ متر است و قطر ۲۵ سانتی متری برای این موشک حدس زده شده است. وزن این موشک ۲۰۰ کیلوگرم و سوخت آن جامد است. سرعت این موشک، ۳ تا ۴ برابر سرعت صوت تخمین زده شده است. این موشک به نوعی فناوری لیزری مجهز است تا بتواند بهترین موقعیت برای هدف قراردادن اهدافش را تحلیل کند. کلاهک های طراحی شده توسط ایران برای سری RPG-7 که نسخه بهبود یافته نمونه قبلی بوده است، از جمله ساخته های بومی ایران است که با نام نافذ شناخته می شود. این موشک ۸۰ میلی متری، یک گلوله ضد نفر ۴۰ میلی متری با نام صاعقه را با خود همراه دارد که کاربرد ضد تانک خواهد داشت. طوفان از موشک های زمین ب
ه زمین است که با مهندسی معکوس از روی موشک ضد تانک BGM-71 TOW آمریکا ساخته شده است. در اوایل سال ۲۰۰۰ از نخستین نسخه این موشک رونمایی و آزمایش شد و در اواسط همان سال، نسخه دوم با نام طوفان ۲ رونمایی شد. برد این موشک با برد موشک BGM-71 یکی عنوان شده است. عقاب از موشک های ایرانی است که غیرقابل هدایت است و بدنه ای فولادی دارد. این موشک از سامانهٔ پرتابی با سه لوله و با برد ۳۴ کیلومتری شلیک می شود. شاهین نیز موشک دیگری است که بدنه ای فولادین دارد. این موشک در دو نوع با نام های شاهین ۱ و ۲ طراحی و ساخته شده است. این موشک باله دار، قابلیت انفجاری بالایی دارد. موشک های شاهین ساخته شده از روی مدل موشک میان برد HAWK آمریکایی است که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ توسط شاه پهلوی خریداری شده بود. برد این موشک ۷۰ تا ۱۵۰ کیلومتر است. شهاب ثاقب از موشک های رونمایی شده در ایران است که شباهت بسیاری با سری HQ-7/FM-80/90 از موشک های ساخت چین دارد. موشک مشکات نیز از دیگر موشک های ایرانی است که اطلاعات زیادی از آن منتشر نشده است. این موشک با قابلیت هدایت شوندگی، برد ۲۰۰۰ کیلومتر و مشابه KH-55 توصیف شده است. موشک کروز دیگری که توسط ایران نمایش
داده شده است، موشک یا علی است که بردی بالغ بر ۷۰۰ کیلومتر دارد. موشک هرمز، دیگر موشک ایرانی است که ۲۵۰ تا ۳۰۰ کیلومتر برد دارد. موشک و اژدر نیروی دریایی ایران. بخش مهمی از قدرت دفاعی نامتقارن دریایی ایران، تولید موشک های کروز ساحل به دریاست. ایران از انواع مختلفی از موشک های کروز دریایی استفاده کرده است. نخستین نوع موشک های استفاده شده از این دست، موشک چینی Hai Ying-2 (HY-2) است که در جنگ ایران و عراق به کار بسته می شد. برد این موشک حداکثر ۲۵ مایل بود که نیمی از آن، برد مؤثر بود. سر جنگی این موشکی به طوری طراحی شده بود تا بتواند بدنه کشتی ها را سوراخ کند. نسل توسعه یافته این موشک، با برد حدودی ۱۲۵ مایل، توسط ایران به کار بسته شد. موشک دیگر مورد استفاده ایران، موشک C-802 بود که از سطح زمین و کشتی قابلیت شلیک داشت. برد این موشک ۲۵ مایل عنوان شده است. موشک کروز C-801K دیگر موشکی بود که همچون موشک C-802 در کلاس سی دسته بندی و بر ضد کشتی ها استفاده می شدند. برد این موشک ۷۵ مایل است. از ویژگی های موشک های کلاس سی، قابلیت درگیری در فاصله کوتاه بود که برای تنگه هرمز، قابلیت عملیاتی خوبی در اختیار ایران می گذاشت. سام
انه پرتاب موشک C-801K قابلیت این را داراست تا ۱۲ موشک را به طور همزمان شلیک کند. در حالی که تعداد موشک شلیک شده توسط سکوی پرتاب C-802، چهار موشک است. موشک کوثر، موشک کروز بومی شده در ایران است که در کلاس C701 می باشد. برد آن ۱۸ کیلومتر و قابلیت حمل کلاهک تا ۲۹ کیلوگرم را دارد. ظفر نیز موشکی در همین کلاس است که با ۲۰ کیلومتر برد، قابلیت حمل ۳۰ کیلوگرم کلاهک را دارد. این موشک از موشک های رادار کوتاه برد و با قابلیت انهدام اهداف کوچک است. وزن کم این موشک سبب شده است تا بتواند بر روی هر وسیله جنگی سبکی، متصل شود. ادعا شده است که این موشک ۱۰۰ درصد بومی است. این موشک برای فریب هدف، پس از شلیک به ارتفاع بالایی می رسد تا از دید هدف دور باشد. از موشک کوثر، سه نسخه طراحی شده است که نسخه سوم آن با کلاهک ۱۲۰ کیلویی و برد ۲۵ کیلومتری با سرعت ۰٫۸ صوت است. بر اساس گزارش های منتشر شده از جانب ایران، یکی از این سه موشک، دارای قابلیت جستجوی اپتیکال و از نوع راداری است. این موشک قابلیت دارد تا بر روی قایق های تندرو، هلیکوپتر و پهپاد نیز نصب گردد. وزن کوثر ۱۰۰ کیلوگرم و طول آن نیم متر عنوان شده است. موشک های نصر، موشک دیگر نیروی
دریایی ایران است که در سال ۲۰۱۱ رونمایی شدند. موشک کوثر، موشکی زمین به دریاست که برای مقابله با کشتی طراحی شده است. این موشک می تواند پارازیت الکترونیکی را شکست دهد و از مسیر منحرف نشود. این موشک کوتاه برد از سوخت جامد استفاده می کند. نصر، موشکی کوچکتر از کوثر توصیف شده است و با موشک چینی C-704 شباهت بسیاری دارد. طول این موشک ۳٫۲۸ متر، قطر بدنه آن ۰٫۲۸ متر و وزنش ۳۵۰ کیلوگرم است. به نظر می رسد که دست کم دو نسخه از این موشک ساخته شده است. موشک های نصر و جاسک هر دو از موشک های کروز در کلاس C704 / TL-6 / JJ-6 هستند که بردی بین ۲۵ تا ۳۵ کیلومتر را دارند و کلاهکی با وزن ۱۳۰ کیلوگرم را حمل می کنند. موشک جاسک که به گفته مسئولان ایرانی برای زیردریایی تهیه شده است، در دو کلاس ۱ و ۲ به تولید انبوه رسیده است. این موشک از روی موشک چینی C-704 طراحی شده است. برد جاسک ۲، ۱۹ مایل عنوان شده است. موشک بصیر، از موشک های جدید و کروز ضد کشتی ایرانی است. این موشک یک نمونه توسعه یافته از نسخه کوثر است که برد آن ۳۰ کیلومتر عنوان شده است. ادعا شده است که این موشک قابلیت دارد تا عملیات خود را بدون نویز انجام دهد. آهویا با نام HY-2 که
در کلاس -۲۰۱ است، بردی بالغ بر ۹۵ کیلومتر و قابلیت حمل کلاهکی با وزن ۵۱۳ کیلوگرم را دارد. صاعقه، دیگر موشک کروز ایرانی، در کلاس HY-4 SADSACK طراحی شده است که ۱۵۰ کیلومتر برد و ۵۰۰ کیلوگرم وزن کلاهک آن است. نور نیز با کلاس YJ-2/C-802 قابلیت دارد تا ۱۲۰ کیلومتر برد و ۱۵۵ کیلوگرم کلاهک حمل کند. صاعقه، نمونه بومی سازی شده از موشک کروز HY-2 ساخت چین بوده است. موشک رعد نیز از همین خانواده است که نسخه ارتقاء یافته موشک صاعقه است. رعد، در کلاس HY-2 (Mod) قرار دارد که ۳۶۰ تا ۴۵۰ کیلومتر برد دارد. این موشک قابلیت حمل کلاهک تا ۵۰۰ کیلو را دارد. بر طبق گزارش ها، غیر از این موارد، چند موشک کروز دریایی دیگر نیز در سامانه موشکی ایران استفاده می شود که در گزارش های نظامی جمهوری اسلامی ایران از آنها یاد نشده است. موشک کروز ضد کشتی نور با توجه به موشک چینی C-802 طراحی و ساخته شده است. برد این موشک در کلاس های دیگرش ۲۲۰ کیلومتر عنوان شده است. این موشک این قابلیت را دارد تا از سکوهای زمینی، جت های جنگنده، هلیکوپتر و قایق های تندرو شلیک شود. سوخت موشک نور، جامد است و می تواند ارتفاع ۱۰ تا ۲۰ متری از سطح دریا را حفظ کند. این موشک
قابلیت فریب رادار دارد و در فاصله نزدیک به هدف، از رادار برای برخورد به هدف استفاده می کند. موشک کروز «توان»، بر اساس موشک نور طراحی شده است که برد آن بیش از ۲۲۰ کیلومتر عنوان شده است. قادر دیگر موشک کروز در همین کلاس است که ۲۰۰ کیلومتر برد و ۱۶۵ کیلوگرم قابلیت حمل کلاهک دارد. این موشک قابلیت دارد تا در ارتفاع کم حرکت کند و از ساحل، هوا یا کشتی شلیک شود. این موشک، نمونه ارتقاء یافته موشک نور است. از ویژگی های این نمونه جدید، برخورداری از سیستم هدایت دیجیتال، سامانه ناوبری با دقت بالا، هدف گیری هدف راداری، رادار جنگی الکترونیکی، آماده سازی سریع و هدف گیری اهداف ساحلی عنوان شده است. از دیگر موشک های کروز ایرانی می توان به موشک غدیر اشاره کرد. این موشک ۳۰۰ کیلومتر برد دارد و ضد کشتی طراحی شده است. قرار شده است تا نسخه جدید این موشک با نام مقتدر با برد دوبرابر و مقاوم در برابر جنگ الکترونیک، توسط ایران ساخته شود. موشک های نیروی هوایی. موشک های هوا به هوا عبارتند از:نخستین نسل از موشک های AGM بومی ایران، زوبین با نام کامل «AGM-379/20 Zoobin» بود که توسط وزارت دفاع ایران ساخته شد. این موشک توانایی حمل کلاهک ۷۵۰ پو
ندی را داراست. با توجه به مشخصات ظاهری این موشک، احتمالاً از روی M117 bomb و همین طور AGM-123 Skipper II طراحی شده است. این موشک نخستین بار در سال ۲۰۰۲ رونمایی شد. از دیگر موشک ها در کلاس زوبین، می توان به AGM-379/20 Zoobin و Zoobin Qadr Pictures AGM-379/20 و همین طور AGM-379/20 Zoobin Qadr References اشاره کرد. موشک بعدی در این کلاس، موشک قدر است. این موشک در مدل GBU و نخستین مدل از این کلاس است که فاقد هدایت نوری است. نام کامل این موشک «GBU-67/9A Qadr» عنوان گرفته است. دیگر موشک ها در این کلاس «GBU-67/9A Specifications», «GBU-67/9A Qadr Pictures» و «GBU-67/9A Qadr References» است. موشک بالابان، از موشک های بال تاشو است که توسط جی پی اس هدایت می شود. این موشک قابلیت نصب به زیر هواپیما را دارد و مجهز به سیستم اینرسی است. قائم دیگر بمب مورد استفاده نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران است که هدایت الکترواپتیکال دارد. به گفته وزیر دفاع ایران، این موشک با ضریب خطای زیر ۵۰ سانتی متر طراحی شده است. این موشک برای نصب در جنگنده ها، پهپادها و بالگردها مناسب است و مأموریت آن، هدف قرار دادن اهداف متحرک، سنگرها و سربازان دشم
ن است. این موشک در ارتفاعی بین ۴۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ پایی قرار می گیرد. این موشک می تواند کلاهک های مختلفی را حمل نماید. این موشک در کلاس های مختلفی تولید می شود. موشک یاسین، دیگر موشک هوا به زمین نیروی دریایی است که از بال تاشو بهره می برد و از فاصله ۵۰ کیلومتری از هواپیمای با سرنشین و بدون سرنشین قابلیت شلیک دارد. این موشک از طریق ماهواره کنترل می شود. کلاهک این بمب ۲۲۵ کیلو و وزن آن ۳۰۰ کیلوگرم عنوان شده است که خطای آن ۱۰ متر است. موشک حیدر از موشک های ایرانی است که همزمان با موشک قمربنی هاشم و دهلاویه در ۲۰۱۹ رونمایی شد. همه این موشک ها برد ۸ کیلومتری دارند. قدرت نفوذ حیدر و دهلاویه، بیش از یک متر عنوان شده اند. از موشک قمربنی هاشم به عنوان موشکی که قابلیت استفاده در نبرد هوا به هوا دارد نیز یاد شده است. دیگر موشک های هوا به زمین عبارتند از: سامانه های موشکی و پدافند هوایی ایران. پدافند به معنای تمام اقداماتی است که برای شناسایی، خنثی سازی کاهش اثر و نابودی هرگونه تهاجم هوایی صورت می گیرد است. اهداف پدافند هوایی می تواند هواپیماهای کوچک و بزرگ، موشک ها و پهبادها باشد. پدافندها به دو صورت هواپایه و زمین پایه صورت
می گیرد. به عقیده کوردزمن، یکی از ضعف های جمهوری اسلامی در ساخت و راه اندازی سامانه های موشکی زمین به هوا و پدافند هوایی است. ایران هنوز به طور مشخص اثبات نکرده است که توانسته یک سامانه موشکی پدافندی را طراحی و اجرا کرده باشد. سامانه موشکی باور ۳۷۳. به گزارش منابع ایرانی، باور ۳۷۳، یک نمونه بومی سازی شده از اس ۳۰۰ روسی است. با این وجود مقامات ایرانی، این سامانه را از سامانه اس ۳۰۰ روسی پیشرفته تر می دانند. این سامانه از ۲ یا ۳ نوع موشک برای نابودی اهدافش استفاده می کند. این سامانه در سال ۲۰۱۴ و دو سال قبل از رونمایی از اس ۳۰۰ رونمایی شد. ۳۷۳ عدد ابجد «محمد» پیامبر مسلمانان است. این سامانه می توانند ۱۰۰ هدف را شناسایی، ۶۰ مورد را ردگیری و با ۶ مورد وارد مقابله شود. این سیستم دارای رادار اکتساب باند اس و راداری دیگر برای کنترل آتش و هدایت موشک از نوع کوتاه برد است. این موشک می تواند اهداف را تا ارتفاع ۳۰ کیلومتر مورد هدف قرار دهد. این سامانه برای نخستین بار در سال ۲۰۲۰ در یک رزمایش توسط سپاه پاسداران مورد استفاده قرار گرفت. این سامانه بر روی کامیون ذوالجناح نصب شده است و از موشک صیاد ۴ برای شلیک استفاده می کند.
سامانه پدافندی مدل AD-200 که توسط ایران توسعه داده شده است، نسخه ای از خانواده باور ۳۷۳ است که مدل صادراتی این محصول از جانب ایران معرفی شده است. سامانه AD-200 توانایی دارد تا با ۶ هدف با ۱۲ موشک درگیر شود و اهداف متحرک چون هواپیما، پهپاد و موشک کروز را شناسایی کند. برد این سامانه ۲۰۰ کیلومتر عنوان شده است که می تواند تا ارتفاع ۲۷ کیلومتر، هدف را منهدم کند. سامانه های موشکی رعد، سوم خرداد، ۹ دی و طبس. سامانه موشکی رعد، یک ضدهوایی کوتاه برد و تاکتیکی است که توسط سپاه پاسداران جمهوری اسلامی ایران ساخته شده است. این سیستم از نظر بیرونی شبیه به SA-6 Buk و Buk-M2 روسی است. بر اساس ادعای مقامات ایرانی، این سامانه بردی نزدیک به ۵۰ کیلومتر دارد که در مقایسه با SA-6 Buk و Buk-M2 در حدود ۵ تا ۱۰ کیلومتر بیشتر است. از این سامانه برای نخستین بار در سال ۲۰۱۲ رونمایی شده است. این سامانه باید توسط سامانه پدافند هوایی باور ۳۷۳ پوشش داده شود. نخستین آزمایش این پدافند در آذرماه ۱۳۹۱ صورت گرفته است. برای این سامانه، از موشک های طائر ۲ استفاده می شود و به صورت سه موشکه کار خواهد کرد. این سامانه با توجه به موشک هایش، اهداف را در
۵۰ کیلومتری و ارتفاع ۲۰ کیلومتری ردیابی و مورد هدف قرار می دهد. به این سامانه تندر نیز گفته می شود. سامانه راداری علم الهدی دیگر سامانه بومی ایرانی است که از رادار دوربرد باند VHF استفاده می کند و بر همین اساس می تواند در شناسایی اهداف با مقاطع رادیویی بسیار کم، کاربرد داشته باشد. این سامانه، بخشی از سامانه پدافندی رعد است. بر روی این سامانه از موشک های طائر ۲ استفاده شده است. از پیکربندی سامانه طبس، چنین برداشت می شود که همانند سامانه سوم خرداد است. تفاوت این سامانه با سامانه سوم خرداد، در استفاده از سامانه رادیویی اندازه گیری 9S35 است که ساخت شوروی است. در این سامانه نیز همچون سامانه سوم خرداد از موشک های طائر ۲ بی استفاده می شود. با این وجود این سامانه را نسل بعدی از سامانه رعد می دانند. طبس از رادار مکانیکی استفاده می کند و همچون رعد، از سه موشک استفاده می کند. سامانه سوم خرداد، تقلید ایران از سامانه اس ۳۰۰ روسی بود که صنایع نظامی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران آن را طراحی و ساخته است. این سیستم بر روی کامیون های IVECO نصب شده اند. این سامانه از رادار آرایه فازی فعال در قسمت جلوی خود بهره می برد و سه
موشک در پشت خود حمل می کند. برد موشک های آن ۱۰۵ کیلومتر در ارتفاع ۳۰ کیلومتر است. این سامانه می تواند ۱۰۰ هدف را شناسایی، با ۴ هدف درگیر و ۲ موشک را بر روی یک هدف هدایت کند. این سامانه نسخه ارتقاء یافته از رعد است. در اردیبهشت ۱۳۹۰ از سامانه هوایی ۹ دی توسط فرماندهی هوافضا سپاه پاسداران رونمایی شد. این سیستم برای مقابله با موشک های کروز، پهپادها، هلیکوپترها و هواپیماهای سرنشین دار با سرعت بالا که در ارتفاع کم پرواز می کنند، توسعه و ساخته شده است. به عقیده سلامی، فرمانده سپاه پاسداران، این سامانه می تواند اهداف هوایی را در برد ۲۰ کیلومتری و ارتفاع ۱۰ کیلومتری با هر سرعتی منهدم کند. احتمال قوی داده شده است که این سیستم، فناوری جدیدی از سامانه سوم خرداد است که از رادار SA-17 NIIP 9S36 استفاده می کند. در این سامانه از موشک های هدایت شونده ۹ دی استفاده می شود. این سامانه کاملاً متحرک است و راداری مستقل دارد. این سامانه ۸ موشک آماده شلیک دارد و می تواند با چندین هدف به طور همزمان درگیر شود. این سامانه نسل جدید سامانه سوم خرداد است که توانسته با نصب دو مجموعه ۴ تایی از لوله های پرتاب کننده موشک، طراحی شود. سام ۶ از
کلاس SA-6 از جمله سامانه های پدافندی ایران است که از سه موشک طائر استفاده می کند. سیستم پانزده خرداد. سامانه ۱۵ خرداد، از پدافندهای هوایی بومی ایرانی است که در ۹ ژوئن ۲۰۱۹ معرفی شد. این سامانه قدرت دارد تا ۶ هدف را به طور همزمان نابود سازد. این سامانه دارای رادار و پرتابگر مستقل است و توانایی دارد تا جنگنده و پهپادها را شناسایی و نابود سازد. برد شناسایی این سامانه ۱۵۰ کیلومتر و برد هدف قرار دادن آن ۱۲۰ کیلومتر است. این سامانه از موشک صیاد ۲ برای شلیک استفاده می کند. با جایگزینی صیاد ۳ در این سامانه، احتمال می رود تا برد این سامانه تا ۱۵۰ کیلومتر نیز افزایش یابد. این سامانه در کمتر از ۵ دقیقه آماده به شلیک خواهد شد. سیستم پدافند هوایی تور. سامانه تور ام یک، از سیستم های پدافندی مورد استفاده ایران است که یک سامانه روسی است. از این سامانه در محافظت از تأسیسات هسته ای در ایران استفاده می شود. این سامانه کوتاه برد، مأموریت مقابله با هواپیماهای بال ثابت، چرخشی و موشک های کروز را که در ارتفاع متوسط یا کم حرکت می کنند را دارد. سامانه موشکی تلاش. تلاش ۲ از موشک های صیاد ۲ برای شلیک استفاده می کند و از سامانه های مورد
استفاده در ارتش جمهوری اسلامی ایران است. برد دقیق این سامانه مشخص نیست اما با توجه به موشک صیاد ۲، احتمالاً تا حداقل ۶۰ کیلومتر، برد خواهد داشت. ایران موشک های تلاش ۳ را در سال ۲۰۱۴ رونمایی و در سال ۲۰۱۷ عملیاتی کرده است. این پدافند دوربرد توانایی دارد تا اهداف هوایی را که در ارتفاعات پایین، متوسط و بالا قرار دارند، شناسایی و تا برد ۲۰۰ کیلومتر مورد اصابت قرار دهند. در این سامانه از موشک های صیاد ۳ استفاده می شود. با تغییر موشک این سامانه به صیاد ۲، این سامانه به یک سامانه با برد متوسط تبدیل خواهد شد. این سیستم بر روی یک کامیون سبک نصب شده که به همراه دو خودروی دیگر برای فرماندهی و کنترل تکمیل می شود. سامانه موشکی اس ۲۰۰ و اس ۳۰۰ یا دماوند. اس ۲۰۰ سامانه پدافند هوایی است که با موشک های صیاد ۳ مجهز شده است. به گفته مسئولان نظامی ایران، این سامانه می تواند هدف را در فاصله ۱۵۰ کیلومتری شناسایی و در فاصله بیش از ۱۰۰ کیلومتری هدف قرار دهد. ارتفاع عملیات این سامانه متوسط تا بالا توصیف شده است. موشک این سامانه با چهار راکت تقویت کننده که همگی از سوخت جامد استفاده می کنند پرتاب می شود. برد این سامانه با توجه به نسل ه
ای مختلف آن، ۲۰۰ تا ۳۵۰ کیلومتر عنوان شده است. در این سامانه از مسیریاب رادیویی استفاده شده است. سامانه پدافند هوایی اس ۳۰۰ از قدرتمندترین سامانه های پدافند هوایی جهان است که طراحی آن از سال ۱۹۶۰ توسط اتحاد جماهیر شوروی، آغاز شد. شوروی برای گمراه کردن دشمنانش، این سامانه را در سال ۱۹۷۰ با نام سیستم پدافند هوایی اس ۷۵ ام ۶ آزمایش کرد. این سامانه برای دفاع از زمین طراحی شده است و قادر به نابودسازی موشک های بالستیک است. این سامانه قابلیت حمله به اهداف زمینی را نیز داراست. این سامانه توانایی هدف قرار دادن هواپیما در فاصله ۱۵۰ کیلومتری و ارتفاع ۲۷ کیلومتری را داراست. این سیستم می تواند ۱۰۰ هدف را به صورت هم زمان رهگیری کرده و با ۱۲ هدف درگیر شود. نام بومی سامانه اس ۳۰۰، دماوند است. سامانه موشکی مرصاد و کمین ۲. مرصاد از سامانه های پدافند هوایی ایران است که در سال ۲۰۱۰ ساخته شده است. این سامانه موشک های میان برد شاهین را شلیک می کند. این سامانه از مجموعه ای رادار و تجهیزات الکترونیکی تشکیل شده است که همگی بومی سازی شده اند. این سامانه قابلیت رهگیری موشک های بالستیک را دارد. این سامانه با توجه به موشک های شاهین بردی
بین ۷۰ تا ۱۵۰ کیلومتر را دارد. پردازش سیگال راداری و سامانه های هدف گیری و هدایت الکترونیکی از جمله قابلیت های این سامانه است. مجموعه شناسایی، ردگیری و درگیری برای این مجموعه، توسط چهار رادار صورت می گیرد. این سامانه، نمونه مهندسی معکوس Hawk SAM ساخت آمریکا بود که بردی ۴۰ کیلومتری داشت. علاوه بر موشک شاهین، از موشک شلمچه نیز در این سامانه استفاده شده است. سامانه پدافند هوایی کمین ۲، یکی از سیستم های کوتاه برد برای شناسایی هواپیماهای سرنشین دار و هلیکوپتر در ارتفاع پایین است. این سامانه، از ارتقاء سامانه مرصاد ساخته شده است. این سامانه در سال ۲۰۱۸ رونمایی شده است. سامانه های یا زهرا، اف ام ۸۰ و حرز ۹. سامانه یازهرا نسخه بومی شده از سیستم کروتال فرانسوی است. نسخه های دیگر ارتقاء یافته از کروتال، اف ام ۸۰ و حرز ۹ است. سامانه های کلاس فجر. سامانه فجر ۳، که با نام رعد نیز شناخته می شود، یک راکت انداز از خانواده فجر است که راکت های ۲۴۰ میلی متری شلیک می کند. این سامانه چندگانه، از روی توپخانه M-1985 کره شمالی اقتباس شده است. این سامانه نیازمند ۵ خدمه است. این سامانه قابلیت نصب بر روی کامیون های سبک بنز و ایسوز را د
ارد. این سامانه مجموعاً دارای ۱۲ لوله پرتاب موشک در دو ردیف شش تایی است. در این سامانه از موشک فجر ۳ برای شلیک استفاده می شود. حداکثر برد این موشک ۴۳۰ کیلومتر است. این سامانه در هر ۴ یا ۸ ثانیه، ۱ موشک شلیک می کند. سامانه فجر ۵، از سامانه های پرتاب راکت و موشک است که بر روی کامیون های سبک طراحی شده است. این موشک انداز چندگانه، از نوع ۳۳۳ میلی متری است که توسط واحد صنایع شهید باقری سازمان صنایع هوا و فضای ایران ساخته شده است. شاسی ظاهری این سامانه، شبیه به سامانه فجر ۳ است که از توپخانه ۲۴۰ میلی متری بهره برده بود. برد این سامانه را ۷۵ کیلومتر عنوان کرده اند. این سامانه دارای ۴ لوله راکت انداز، با زاویه ۴۵ درجه است. موشک های مورد استفاده در این سامانه هدایت نشده هستند که از سوخت جامد و باله در آنها استفاده شده است. از موشک فجر ۵ در این سامانه استفاده می شود. این سامانه هر ۴ تا ۸ ثانیه، یک راکت و به دو صورت ساده و موجی شلیک می کند. این سامانه بر روی مرسدس بنزهای ۲۶۳۱ و ۲۶۲۴ نصب شده است. این سیستم برای ارتقاء به رادار نیازمند است تا بتواند با قابلیت ردیابی، درگیر شود. فتح ۳۶۰. سامانه فتح ۳۶۰، موشک خود را با سرعت