Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سَبوی دسته دار یا کیلیکس () گونه ای ظرف می گساری در یونان باستان بود که کف آن پهن و کم عمق بود و بر روی پایه ای قرار داشت. دو دستگیره افقی نیز به این سبوها وصل بود. سطح مدور و تقریباً مسطح کف سبو را معمولاً با نقش هایی سیاه و سرخ، به سبک کوزه گری سده های شش و پنج پیش از میلاد تزئین می کردند. این نقش ها برای مهمان در زیر شراب تیره رنگ پنهان می ماند و رفته رفته با نوشیدن شراب، نقش زیر سبو نیز واضح تر می شد و این نقش ها را طوری می کشیدند که دیدن تدریجی آن توسط مهمان باعث تفریح و شگفتی او شود.
هواپیمایی امارات () یک خط ماشین کابلی در لندن، انگلستان است که روی رودخانه تیمز ساخته شده است. این تله کابین که توسط شرکت دوپل مایر گاراونتا با حمایت هواپیمایی امارات ساخته شده در تاریخ ۲۸ ژوئن ۲۰۱۲ به بهره برداری رسیده است و طول آن ۱۱۰۰ متر است.
گروه کورتفیل یکی از خرده فروشان زنجیره ای لباس پیشرو در اسپانیا است. برندهای تولیدی این شرکت عبارتند از: Cortefiel، Springfield، Women's Secret و Pedro del Hierro. خروجی این گروه بیش از ۵۰ کارخانه با تیم طراحی و ساختار مدیریتی و فروش منحصر به فرد و حضور در ۷۹ کشور دنیا با بیش از ۲۰۰۰ نقطه فروش است. برندها. ۴ برند معرفی شده توسط این گروه:
پادشاهی لیبی در سال ۱۹۵۱ استقلال خود را از ایتالیا به دست آورد و ادریس سنوسی با عنوان ملک ادریس یکم و با حمایت بریتانیا پادشاه لیبی شد. در سال ۱۹۵۵ و با کشف نفت در لیبی و اعطای مجوز برداشت به شرکت های نفتی خارجی، درآمد زیادی عاید خانواده سلطنتی و اطرافیان آنها شد. همین مسئله سبب بروز فساد در دستگاه اداری کشور و فاصله طبقاتی زیاد در جامعه شد. از سوی دیگر ملک ادریس به قدرت های غربی اجازه تأسیس مراکز نظامی در لیبی داد. از همین مراکز در حمله به اعراب در جنگ با اسراییل استفاده شد؛ مسئله ای که سخت مورد انتقاد ملی گرایان عرب از جمله جمال عبدالناصر و طرفداران وی در لیبی شد. بروز شرایط ذکر شده باعث شد تا زمانی که ملک ادریس برای معالجه به ترکیه سفر کرد، کودتایی به وسیله چندی از فرماندهان نظامی با رهبری معمر قذافی صورت گرفت که نتیجه آن حذف حکومت پادشاهی و روی کار آمدن جمهوری بود.
عزیزآباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آتش بیگ قرانقو بخش نظرکهریزی شهرستان هشترود واقع شده است. این روستا در دامنهٔ کوه سهند واقع شده و با رود پرآبی که در تمام فصول در جریان است کشاورزی پر باری دارد. مهمترین محصول این روستا سیب قرمز است.این روستا ۲۲۰نفرجمعیت دارد وحدود ۷۶ خانوار است.
بی گناهان مجموعه تلویزیونی محصول ۱۳۸۷ به کارگردانی احمد امینی است که از شبکه سوم پخش شده است. داستان. بیگناهان، ماجرای دزدی سه دوست در گذشته و جریان خیانت های آنها به یکدیگر و اتفاقاتی است که در زمان حال گریبانگیر فرزندان آنها هم شده است. این سه دوست براساس انگیزه ای که چندان هم به آن پرداخته نمی شود دست به دزدی زده و جریان این دزدی و تقسیم اموال به کشته شدن و فرار و زندانی شدن دو نفر از آنان ختم شده است.
ایستگاه راه آهن کینگز کراس لندن () یکی از ایستگاه های اصلی راه آهن در لندن است. این ایستگاه که در سال ۱۸۵۲ تأسیس شده در منطقه کمدن لندن قرار دارد و جزئی از خط های خط بزرگ شمالی و خط اصلی ساحل شرقی است.
شهرستان لیک (به انگلیسی: Lake County) یک شهرستان در ایالات متحده آمریکا است که در منتهی الیه شمال شرقی ایالت ایلینوی واقع شده است. خصوصیات. شهرستان لیک ۳٬۵۴۳٫۱۲ کیلومتر مربع مساحت و بر اساس سرشماری ۲۰۱۰ میلادی، ۷۰۳٬۴۶۲ نفر جمعیت دارد. و سومین شهرستان پرجمعیت ایلینوی محسوب می شود. مرکز این شهرستان، شهر وائوکگان است. این شهرستان در امتداد ساحل دریاچه میشیگان واقع شده است. با توجه به سرشماری ۲۰۰۰، شهرستان لیک رتبهٔ سی و یکم را از حیث درآمد سرانه در ایالات متحده به خود اختصاص داده است. پایگاه دریایی گریت لیکس واقع در شهر نورث شیکاگو این شهرستان، ستاد مرکزی آموزش نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا، و تنها مرکز آموزشی استخدام نیروی دریایی می باشد. خواهرخوانده. شهر وارینگتون خواهرخواندهٔ شهرستان لیک هست.
عملیات پلامباب عنوان عملیات نظامی آزمایشی شامل ۲۹ آزمایش هسته ای است که طی بازهٔ زمانی ۲۸ مه الی ۷ اکتبر ۱۹۵۷ توسط ایالات متحدهٔ آمریکا انجام شد. این عملیات پس از مشخص شدن اینکه مقادیر عظیمی مواد رادیواکتیو به جو زمین وارد کرده است مورد انتقادات وسیع قرار گرفت. مقدار آلایش هسته ای به اندازه ای بوده است که از نظر آماری تخمین زده می شود نهایتاً منجر به بروز حدود ۱۱٬۰۰۰ تا ۲۱۲٬۰۰۰ سرطان تیروئید شود که خود معادل مرگ ومیری حدود ۱٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ نفر است.
ایستگاه راه آهن سنت پنکراس () یکی از ایستگاه های اصلی راه آهن در لندن است. این ایستگاه که در تاریخ ۱ اکتبر ۱۸۶۸ تأسیس شده در منطقه کمدن لندن قرار دارد و جزئی از خط های یورواستار و خط تیمزلینک است.
لینکلن شر یک محدوده ثبت نشده در شهرستان وود ایالت ویرجینیای غربی واقع در ایالات متحده آمریکا است.
لاکهید ئی سی-۱۳۰اچ کمپس کال یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لاکهید کورپوریشن در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده است. لازم به ذکر است که این نوع هواپیما احتمالا در ایران به تعداد ۲ فروند بوده که ۱ فروند آن در جنگ با عراق توسط شلیک پدافند از دست رفته و تاثیر عمیقی بر توانایی جنگ هوایی اف ۱۴ های ایران گذاشت
لاکهید وای اف-۲۲ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لاکهید کورپوریشن، بوئینگ و جنرال داینامیکس در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۸۹–۱۹۹۰ ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
لاکهید هو بلو یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لاکهید کورپوریشن در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۷۷–۱۹۷۸ ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد لاکهید کورپوریشن بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
لاکهید مارتین ای-۴ای آر فایتینگ هاوک () یک ارتقاء عمده از هواپیمای تهاجمی مک دانل داگلاس ای-۴ ام اسکای هاوک است که برای نیروی هوایی آرژانتین توسعه یافته و در سال ۱۹۹۸ وارد خدمت آن نیروی نظامی شد. طراحی و توسعه. پبش زمینه. جنگ فالکلند در سال ۱۹۸۲، تلفات سنگینی را بر نیروی هوایی آرژانتین وارد نمود و بیش از ۶۰ فروند از هواپیماهای آن نیرو از دست رفت. عرضه هواپیماهای جنگی مدرن از زمانی که ایالات متحده در سال ۱۹۷۸ تحریم تسلیحاتی را به دلیل نقض حقوق بشر اعمال بر دولت آرژانتین اعمال نموده بود، محدود شده بود. همچنین با وضع تحریم تسلیحاتی از طرف دولت بریتانیا در سال ۱۹۸۲، محدودیت های بیشتری به وجود آمد. تنها هواپیمای جنگی که نیروی هوایی آرژانتین موفق به دریافت آنها شد ۱۰ فروند میراژ ۵ پی دریافتی از نیروی هوایی پرو، ۱۹ فروند میراژ -۳ سی جی کهنه کار جنگ شش روزه از اسرائیل، و ۲ فروند از گونه آمورشی، میراژ ۳-بی از نیروی هوایی فرانسه، بودند. در سال ۱۹۸۹، کارلوس منم به سمت ریاست جمهوری آرژانتین برگزیده شد و به سرعت سیاست خارجی طرفدار ایالات متحده را پایه گذاری نمود که منجر به این شد که آرژانتین به عنوان متحد اصلی غیر ناتوی ا
یالات متحده آمریکا، دست یابد. اگرچه وضعیت اقتصادی بهبود یافت، اما بودجه مورد نیاز برای خرید هواپیماهای جنگی جدید مانند میراژ ۲۰۰۰ کماکان در دسترس نبود در سال ۱۹۹۴، ایالات متحده پیشنهادی مبنی بر به روز آوری ۳۶ فروند ای-۴ ام اسکای هاوک که سابقاً از ناوگان سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا بودند، را در طی قراردادی به ارزش ۲۸۲ میلیون دلار ارائه نمود که اجرای این قرار داد توسط لاکهید مارتین انجام می شد که شامل خصوصی سازی و واگذاری سهام شرکت دولتی آرژانتینی فابریکا میلیتار دی آویونس (کارخانه هواپیماهای نظامی - به اختصار اف ام ای) بود. که پس از واقعه، آن شرکت به شرکت سهامی عام لاکهید مارتین هواپیما آرژانتین (ال.ام.ای. ای اس. ای) () تغییر نام یافت. در سال ۲۰۱۰، مالکیت (ال.ام.ای. ای اس. ای) با نام فابریکا آرخنتینا دی آویونس (FADEA) به دولت آرژانتین بازگردانیده شد. تولید. نیروی هوایی آرژانتین برای بروز رسانی بدنه هواپمیاهای های ۳۲ فروند ای-۴ ام (ساخته شده در سالهای ۱۹۷۰/۱۹۷۶) و ۴ فروند تی ای-۴ اف را از مرکز تعمیرات و بازسازی هوافضا در پایگاه نیروی هوایی دیویس–مونتهن واقع در توسان، آریزونا انتخاب نمود. برنامه ها
ی ارتقا و به روز رسانی شامل موارد ذیل بود: ای-۴ ام ها مجهز به سیستم ردیاب تلویزیونی و لیزری نقطه ای هیوز AN/ASB-19 (سیستم بمباران زاویه ای) بودند، اما این سامانه پس از تبدیل به ای-۴ ای آر حذف شد، زیرا رادار می توانست همان داده ها را ارائه نماید. در این قرارداد مقرر شد که ۸ هواپیما در کارخانه لاکهید-مارتین در پام دیل (کالیفرنیا) و مابقی ۲۷ فروند در کوردوبا، در آرژانتین و در LMAASA بازسازی شوند. حداقل ده بدنه هواپیما ای-۴ ام و تی ای-۴ جی برای استفاده به عنوان قطعات یدکی، هشت موتور اضافی و یک شبیه ساز پرواز جدید ای-۴ ای آر نیز تحویل داده شد.
لاکهید مارتین سی-۱۳۰جی سوپر هرکولس یک هواگرد ترابری نظامی چهار موتوره توربوپراپ ساختِ کارخانهٔ لاکهید مارتین در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۹۶ ساخته شد. این هواگرد مشابه لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس است که در آن از موتورهای جدید، اتاقک خلبان و سامانه های به روزرسانی شده استفاده شده است. این هواگرد نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
لاکهید مارتین دسرت هاوک یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لاکهید مارتین در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد نیروی زمینی بریتانیا بوده است.
لاکهید مارتین دسرت هاوک ۳ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لاکهید مارتین در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد نیروی زمینی بریتانیا بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در ۲۰۰۶ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
لاکهید مارتین سی گوست یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لاکهید مارتین در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بوده است.
لاکهید مارتین اس آر-۷۲ که در زبان عامیانه به آن «پسر بلک برد» می گویند، یک پهپاد مافوق صوت آمریکایی است که برای اطلاعات، نظارت و شناسایی در نظر گرفته شده است که به طور خصوصی در سال ۲۰۱۳ توسط لاکهید مارتین به عنوان جانشین لاکهید اس آر-۷۱ بلک برد بازنشسته پیشنهاد شد. این شرکت انتظار داشت که یک پهپاد آزمایشی اس آر-۷۲ بتواند تا سال ۲۰۲۵ پرواز کند. طراحی و توسعه. سابقه و طراحی اولیه. لاکهید اس آر-۷۱ بلک برد توسط نیروی هوایی ایالات متحده در سال ۱۹۹۸ بازنشسته شد، که باعث کمبود قابلیت نظارتی و شناسایی (ISR) شد. اگرچه اکثر جنگنده های نسل پنجم جت و پهپادهای پیش بینی شده برای عملیات در حریم هوایی دشمن از فناوری های رادارگریز استفاده می کردند، برخی معتقد بودند که رشد تاکتیک های منع دسترسی/منطقه و فناوری های ضد رادارگریز به این معناست که سرعت بیشتر شود نه پنهان کاری. اولین گزارش های تأیید نشده در مورد SR-72 در سال ۲۰۰۷ ظاهر شد، زمانی که منابع مختلف فاش کردند که لاکهید مارتین در حال توسعه هواپیمایی است که می تواند شش برابر سرعت صوت یا ۶ ماخ (۴۰۰۰ مایل در ساعت، ۶۴۰۰ کیلومتر در ساعت، 3500 kn) پرواز کند. نیروی هوایی. کار توسع
ه لاکهید مارتین اسکانک ورکس بر روی SR-72 اولین بار توسط Aviation Week &amp; Space Technology در ۱ نوامبر ۲۰۱۳ منتشر شد. توجه عمومی به این اخبار به اندازه ای بزرگ بود که سرورهای وبسایت هفته هوانوردی را تحت تأثیر قرار داد. برای دستیابی به سرعت مورد نظر، لاکهید مارتین از سال ۲۰۰۶ با اروجت راکت داین بر روی یک موتور مناسب همکاری می کرد. این شرکت در حال توسعه سیستمی مشابه با موتور اسکرم جت HTV-3X بوده است که در سال ۲۰۰۸ لغو شد. SR-72 با یک سیستم پیشرانه مافوق صوت تنفس هوا در طراحی شده شده است که توانایی شتاب گیری از حالت سکون تا ۶ ماخ را با استفاده از همان سیستم دارد که آن را حدود دو برابر سریعتر از SR-71 می کند. بزرگ ترین چالش طراحی موتوری برای کنترل رژیم های پروازی با سرعت های فرو صوت، فراصوت، مافوق صوت و فرا مافوق صوت بود. با استفاده از تراکم توربین، موتورهای توربوجت می توانند با سرعت صفر کار کنند و معمولاً تا ۲٫۲ ماخ بهترین عملکرد را دارند. رم جت ها، با استفاده از تراکم آیرودینامیکی با احتراق فرو صوت، عملکرد ضعیفی در زیر ۰٫۵ ماخ دارند، در حدود ۳ ماخ بیشترین کارایی را دارند و می توانند تا حدود ۶ ماخ بالا بروند.
موتورهای طراحی شده ویژه SR-71 با تغییر جهت جریان هوا در اطراف به رام جت های کم سرعت تبدیل می شوند و پس از افزایش سرعت هسته و به کمک پس سوز به سرعت های بیشتر از ۲٫۵ ماخ می رسند. در نهایت، اسکرام جت با احتراق مافوق صوت محدوده سرعت های مافوق صوت تا فرا صوت را پوشش می دهد.SR-72 قرار بود از سیستم سیکل ترکیبی مبتنی بر توربین (TBCC) برای استفاده از موتور توربین در سرعت های پایین و موتور اسکرام جت در سرعت های بالا استفاده کند. موتورهای توربین و رم جت ورودی و نازل مشترک دارند، اما دارای مسیرهای جریان هوا مجزا هستند. در سرعت های ۵ ماخ و بالاتر، گرمایش آیرودینامیکی به اندازه ای گرما ایجاد می کند که بدنه های فلزی معمولی را ذوب کند، بنابراین مهندسان لاکهید مارتین کامپوزیت هایی مانند مخلوط کربن، سرامیک و فلز با کارایی بالا را برای ساخت اجزای حیاتی در نظر می گیرند. چنین کامپوزیت هایی در موشک های بالستیک قاره پیما و شاتل فضایی استفاده شده است. از ماه مه ۲۰۱۵، SR-72 به عنوان یک ISR و وسیلهٔ ضربتی در نظر گرفته شد، اما هیچ محموله ای برای آن مشخص نشد، احتمالاً به این دلیل که مهمات فعلی برای هواپیماهایی که با سرعت ۶ ماخ تا ارتفاع
۸۰۰۰۰ فوت (۲۴۴۰۰ متر) پرواز می کنند مناسب نیستند و نیاز است حسگرها و تسلیحات جدید به طور خاص ساخته شوند تا در چنین محدوده سرعتی کارآمد باشند. در نوامبر ۲۰۱۳، ساخت یک نمونه آزمایشی در مقیاس کوچکتر برای ۲۰۱۸ برنامه ریزی شد. طول این مدل حدود ۶۰ فوت (۱۸ متر) بود و تقریباً به اندازه یک لاکهید مارتین F-22 Raptor، و تنها یک موتور داشت. موتور مقیاس کوچک تنها برای چند دقیقه پرواز با سرعت ۶ ماخ طراحی شد. پرواز آزمایشی SR-72 همراه با پیروی از جدول زمانی سلاح های مافوق صوت آمریکا برنامه ریزی شده بود. در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۳، ژنرال مارک ولش، رئیس ستاد نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا، فاش کرد که این سرویس به قابلیت های مافوق صوت SR-72 علاقه مند است، اما با لاکهید مارتین دربارهٔ این هواپیما مذاکره ای نکرده است اما سرعت بالای این جت برای کاهش زمان واکنش به عملیات دشمن برای سرویس جذاب است. نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا به دنبال فناوری مافوق صوت بوده است، اما هنوز توانایی مادی برای ساخت یک هواپیمای سایز کامل مانند SR-72 بدون سرنشین را ندارد. SR-72 در بحبوحه کاهش بودجه ای که نیروی هوایی را ملزم می کرد توانایی، ظرفیت و آمادگی مأمور
یت را متعادل کند، رونمایی شد. اعتقاد بر این بود که تا اواسط دهه ۲۰۲۰، کشورهای خارجی فناوری های هوایی پیشرفته ای را تولید و صادر خواهند کرد که می توانند در نبرد علیه ایالات متحده استفاده شود و این امر نیروی هوایی را به توسعه بیشتر سیستم های جدید، از جمله مافوق صوت، برای جایگزینی سیستم های موجود سوق می دهد. در سال ۲۰۱۳، گزارش شد که نیروی هوایی از تأمین مالی برنامه SR-72 خودداری کرده و به جای آن پهپاد رادارگریز نورثروپ گرومن RQ-180 را برای انجام ماموریت های مافوق صوت در حریم هوایی مورد توسعه داده است. انتظار می رفت RQ-180 ارزان تر، سریع تر و پیچیدگی کمتری برای طراحی و ساخت داشته باشد. SR-72 از نظر اندازه مشابه SR-71 با طول بیش از ۳۰ متر (۱۰۰ فوت) و دارای بردی مشابه خواهد بود و تا سال ۲۰۳۰ وارد خدمت خواهد شد. این جت طبق برنامهٔ مافوق صوت نیروی هوایی ایالات متحده برای توسعه توانایی حمله مافوق صوت ساخته خواهد شد. در زمان رونمایی از این طرح مفهومی، لاکهید مارتین در حال مذاکره با مقامات دولتی آمریکا بود، اما بودجه ای برای یک نمونه اولیه یا طراحی موتور این حت موتور تأمین نکرده بود. قراردادهای ۲۰۱۴ ناسا. در دسامبر ۲۰۱۴
، ناسا قراردادی را به لاکهید مارتین برای مطالعه امکان سنجی ساخت سیستم پیشرانه SR-72 با استفاده از فن آوری های موتور توربین موجود، اعطا کرد، قرارداد ۸۹۲۲۹۲ دلاری (۱٫۱۳ میلیون دلار در سال ۲۰۲۳) یک مطالعه طراحی را برای تعیین قابلیت دوام پیشرانه TBCC تأمین می کند. این سیستم با ترکیب یکی از چندین موتور توربین فعلی، با یک رم جت دو حالته با حالت احتراقی در سرعت های کمتر از یک ماخ کار می کند. ناسا قبلاً یک مطالعه لاکهید مارتین را تأمین مالی کرده بود که نشان می داد سرعت های تا ۷ ماخ را می توان با موتور دو حالته ترکیبی از توربین و فن آوری های رم جت به دست آورد. مشکل پیشرانه مافوق صوت همیشه فاصله بین بالاترین قابلیت های سرعت یک توربوجت و کمترین سرعت یک اسکرم جت بوده است، این فاصله از حدود ۲٫۲ ماخ تا کمترین سرعت یک اسکرم جت در ۴ ماخ است. موتورهای توربین معمولی نمی توانند به سرعت های کافی برای رسیدن و ادامه شتاب گیری یک اسکرام جت دست یابند. مطالعه ناسا-لاکهید مارتین به احتمال زیاد یک موتور توربو جت با سرعت بالاتر از معمول یا یک اسکرام جت را بررسی می کند که می تواند در محدوده پرواز کندتر از موتور توربو جت عمل کند. DARPA HT
V-3X یک رم جت کم سرعت (Ramjet حالت دوگانه) را نشان داده بود که می توانست زیر ۳ ماخ به خوبی کار کند. در نهایت موتورهای توربوفن موجود که در جت های جنگنده استفاده می شوند و دیگر طرح های آزمایشی برای استفاده در این پروژه در نظر گرفته شده اند. اگر نتایج این مطالعه موفقیت آمیز باشد، ناسا بودجه یک طرح آزمایشی را برای آزمایش DMRJ در یک وسیله نقلیه تحقیقاتی اختصاص می دهد. شرکت اروجت راکت داین یک قرارداد یک میلیون دلاری توسط مرکز تحقیقات گلن ناسا در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۴ دریافت کرد. گزارش شده است که این دو شرکت بر روی سیستم پیشرانه سیکل ترکیبی مبتنی بر توربین (TBCC) با برنامه هایی برای شروع توسعه یک طرح آزمایشی مافوق صوت SR-72 در سال ۲۰۱۸ با برنامه ریزی برای اولین پرواز در سال ۲۰۲۳ همکاری می کنند. در مارس ۲۰۱۶، مدیر عامل لاکهید مارتین اعلام کرد که این شرکت در آستانه یک پیشرفت تکنولوژیکی است که به هواپیمای مافوق صوت مفهومی SR-72 اجازه می دهد به سرعت ۶ ماخ برسد. او گفت یک هواپیمای آزمایشی مافوق صوت به اندازه یک جنگنده رادارگریز اف ۲۲ می تواند با کمتر از ۱ میلیارد دلار ساخته شود. ۲۰۱۷ تا کنون. در ژوئن ۲۰۱۷، لاکهید مارتین اعلام ک
رد که SR-72 تا اوایل دهه ۲۰۲۰ با حداکثر سرعت بیش از ۶ ماخ در حال توسعه خواهد بود. راب وایس، معاون اجرایی این شرکت گفت: «در ۲۰ سال گذشته همواره ما می گوییم که مافوق صوت دو سال دیگر است، اما تنها چیزی که می توانم بگویم این است که فناوری به بلوغ رسیده است و ما، همراه با دارپا و خدمات، سخت تلاش می کنیم تا این قابلیت را در اسرع وقت به دست جنگنده هایمان برسانیم.» در فوریه ۲۰۱۸، اورلاندو کاروالیو، معاون اجرایی هوانوردی در لاکهید مارتین، گزارش های مربوط به توسعه SR-72 را رد کرد و گفت که هیچ نسخه ای از SR-72 تولید نشده است. او همچنین گفت"در نهایت همانطور که این فناوری به بلوغ برسد، می تواند توسعه یک وسیله نقلیه قابل استفاده مجدد را امکان پذیر کند. قبل از این ممکن است به آن "مانند SR-72" اشاره می کردیم، اما اکنون اصطلاح انتخابی "خودروی قابل استفاده مجدد" است.". در نوامبر ۲۰۱۸، لاکهید مارتین گفت که یک نمونه اولیه از SR-72 قرار است تا سال ۲۰۲۵ پرواز کند. علاوه بر این، این شرکت اعلام کرد که این هواپیما برای شلیک موشک های مافوق صوت مجهز است.SR-72 می تواند در دهه ۲۰۳۰ وارد خدمت شود.
لاکهید مارتین وی اچ-۷۱ کسترل یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لاکهید مارتین در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد نیروی تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
لاکهید مارتین استالکر یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لاکهید مارتین در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد ستاد فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده آمریکا بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در ۲۰۰۶ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
لاکهید مارتین ایکس-۵۶ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لاکهید مارتین در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد ناسا بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
لاکهید مارتین آرکیو-۳ دارک استار یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لاکهید مارتین و بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
یولیان سمیونوف (به روسی :Юлиа́н Семёнович Семёнов) (تولد ۸ اکتبر ۱۹۳۱ - مرگ ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۳) با نام هنری لیاندرِس، نویسنده روس تبار اهل شوروی و نویسنده داستان های پلیسی و جاسوسی است. رمان «لحظات هفده گانه بهاری» او به فارسی ترجمه شده و مجموعه تلویزیونی آن با عنوان «جنگ سرد» از صدا و سیما ملی ایران پخش شده است. وی زاده خانواده یهودی تبار است، اما مادر او روس تبار است. کارها. لحظات هفده گانه بهاری (ترجمه صدری)
لیرجت ۲۳ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لیرجت در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۶۲–۱۹۶۶ ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد یک مشتری خصوصی بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
لیرجت ۲۴ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لیرجت در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۶۶-۱۹۷۷ ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد کاربر خصوصی بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
لیرجت ۲۵ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لیرجت در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۶۶–۱۹۸۲ ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد نیروی هوایی بولیوی بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
لیرجت ۳۱ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لیرجت در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۸۷–۲۰۰۳ ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد کاربر خصوصی بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ال تی وی ای-۷پی کروزر ۲ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لینگ-تمکو-ووت در کشور ایالات متحده آمریکا است.
ال تی وی ال۴۵۰اف یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لینگ-تمکو-ووت در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ال تی وی ایکس کیوام-۹۳ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لینگ-تمکو-ووت در کشور ایالات متحده آمریکا است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ال تی وی ایکس سی-۱۴۲ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لینگ-تمکو-ووت در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد ناسا بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ماترا-کنتینیو ام سی-۱۰۱ یک بالگرد آزمایشی ساختِ کارخانهٔ ماترا در کشور فرانسه است. این بالگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت. تنها یک نمونه از آن تولید شد.
مارتین مریتا ایکس-۲۴ای یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مارتین مریتا است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
مارتین ایکس-۲۳ پرایم یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مارتین مریتا است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
بلوخ ام بی. ۹۰ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مارسل داسو در کشور فرانسه است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
مایباخ ام بی. ۴ یک موتور هواگرد ساختِ کارخانهٔ مایباخ در کشور آلمان است.
مارتین مریتا ایکس-۲۴بی یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مارتین مریتا است . نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
مگیت بانشی یک هواگرد بدون سرنشین ساختِ کارخانهٔ مگیت در کشور بریتانیا است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد نیروی زمینی بریتانیا بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۸۳ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
دیونوسیوس تراکس یا دیونوسیوس تراخس زبان شناس و جمله شناس یونانی بود که در حدود ۱۶۶ پ. م زاده شد و در اسکندریه و رودس برآمد. او شاگرد آریستارخوس ساموتراکی بود و نویسنده قدیم ترین دستور زبان یونانی موجود نیز می باشد. این کتاب دست کم تا سیزده سده به عنوان معیار و ملاکی در این موضوع باقی ماند. دستور زبان لاتینی به هیئت آن نوشته شد و بسیاری از اصطلاحات فنی که هنوز امروزه مورد استفاده است، (از قبیل وجوه مِلْکی، مفعولی و مصدری) ترجمهٴ مغلوطی از اصطلاحات فنی یونانی است. دیونوسیوس شروحی بر آثار هومر و کارها و روزهای هزیود نیز نوشت.
آندرونیکوس رودسی دهمین خلیفهٴ ارسطو در ریاست لوکئوم و نخستین محرر و شارح آثار او بود که در حدود ۷۰ ق م در آتن برآمد. وی آثار ارسطو و تئوفراستوس را برحسب موضوع مرتب کرد و آنها به همان ترتیبی که به وسیلهٴ او تثبیت شده بود، به ما انتقال یافته است. دو نوشته به او منسوب است: رساله ای در باب هیجانات و تفسیری بر اخلاق نیکوماخوسی که انتساب آنها مورد تردید است.
مک دانل داگلاس ای-۴جی اسکای هاوک یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مک دانل داگلاس در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۶۷ ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد نیروی دریایی سلطنتی استرالیا بوده است.
مک دانل داگلاس سی-۹ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مک دانل داگلاس در کشور ایالات متحده آمریکا است . نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده است.
مک دانل داگلاس اف-۱۵ اس تی اوال/ام تی دی یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مک دانل داگلاس در کشور ایالات متحده آمریکا است . نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت. همکاری نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا و مک دانل داگلاس باهم برای پروژه F15 اکتیو یک جنگنده دو صندلی بود که دارای یک جفت نازل پرتو تعادل زمین برای بردارنده رانش بود این نازل ها در قوس 360 درجه ای تا 20 درجه منحرف می شوند این جنگنده در مرکز تحقیقاتی Dryden ناسا،ادواردز پرواز و رونمایی شد برجستگی این جنگنده صندلی های جلوتر از بال بود این جنگنده در سال 2009 از خدمت در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بازنشسته شد.
مک دانل داگلاس (بوئینگ کنونی) اف-۱۵ئی استرایک ایگل یک جنگندهٔ تهاجمی چندمنظورهٔ دوسرنشین آمریکایی برای تمامی شرایط آب و هوایی است که از مک دانل داگلاس اف-۱۵ ایگل مشتق شده است. این جنگنده ساخت کارخانهٔ مک دانل داگلاس در کشور ایالات متحده است که در سال ۱۹۸۵ میلادی ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواگرد نیروی هوایی ایالات متحده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت. استرایک ایگل در دههٔ ۱۹۸۰ برای بازدارندگی هوایی دوربرد با سرعت بالا و بدون اتکا به هواگردهای جنگ الکترونیک یا اسکورت طراحی شد. اف-۱۵ئی برای عملیات نظامی در عراق، افغانستان، سوریه و لیبی و غیره مستقر شده است. در طول این عملیات ها، این جنگندهٔ ضربتی حملات هوایی عمیقی را علیه اهداف با ارزش و گشت های هوایی رزمی انجام داده و از نیروها پشتیبانی هوایی نزدیک کرده است. همچنین به چندین کشور صادر شده است. پیشینهٔ عملیاتی. اف-۱۵ئی نخستین بار در سال ۱۹۸۸ به واحدهای عملیاتی نیروی هوایی ایالات متحده تحویل داده شد. این جنگنده در ۳۰ سپتامبر ۱۹۸۹ در پایگاه نیروی هوایی سیمور جانسون در کارولینای شمالی در اسکادران جنگندهٔ تاکتیکی ۳۳۶ به توا