Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جوجو مویس (متولد ۴ اوت سال ۱۹۶۹ در لندن، انگلستان) روزنامه نگاری انگلیسی است که از سال ۲۰۰۲ به نوشتن رمان های عاشقانه مشغول است. او یکی از تنها چند نویسنده ای است که دو بار برنده جایزه سال رمان عاشقانه (Romantic Novel of the Year Award) توسط انجمن نویسندگان رمان های عاشقانه (Romantic Novelists' Association) گردیده و آثارش به ۱۱ زبان مختلف دنیا ترجمه شده اند. زندگی نامه. زندگی و حرفه اولیه. پائولین سارا جو مویس در ۴ اوت سال ۱۹۶۹ در لندن، انگلستان متولد شد. او در رویال هالووی (Royal Holloway) دانشگاه لندن (University of London) و کالج نیو بدفورد دانشگاه لندن ( Bedford New College ) تحصیل کرد. مویس در سال ۱۹۹۲ برنده یک بورس مالی از روزنامه ایندیپندنت برای شرکت در دوره کارشناسی ارشد روزنامه نگاری در دانشگاه شهر (City University) در لندن شد. او پس از آن به مدت ۱۰ سال (به جز یک سالی که در هنگ کنگ برای ساندی مورنینگ پست کار می کرد)، در سمت های مختلف برای روزنامه ایندیپندنت کار کرد و در سال ۱۹۹۸ دستیار سردبیر اخبار شد و در سال ۲۰۰۲ مسئول بخش هنر و رسانه شد. نوشتن به صورت حرفه ای. مویس در سال ۲۰۰۲ به رمان نویسی تمام و
قت بدل گردید و اولین کتاب او با عنوان "باران پناه دهنده" منتشر شد. او همچنان به نوشتن مقالات برای "روزنامه دیلی تلگراف" مشغول است. مویس یکی از معدود نویسندگانی است که تاکنون دو بار موفق به دریافت جایزه سال رمان عاشقانه از انجمن نویسندگان رمان های عاشقانه شده اند. او اولین بار در سال ۲۰۰۴ برای رمان "میوه خارجی" و بار دوم در سال ۲۰۱۱ برای رمان "آخرین نامه از معشوق خود" برنده این جایزه شد"." مویز در یک مزرعه در Great Sampford، Essex با شوهر روزنامه نگارش، چارلز آرتور و سه فرزند خود زندگی می کند. در سال ۲۰۱۳ اعلام شد که Michael H. Weber و Scott Neustadter استخدام شده بودند تا اقتباسی از رمان "من پیش از تو" را بنویسند.
هوش برتر نام مسابقه ای تلویزیونی است که از شبکه نسیم پخش می شود. تاکنون دو فصل از این مسابقه تولید شده که فصل اول، ۱۰ سری و فصل دوم آن هم چهار سری داشته است. محمد محرابی نسب توانسته پنج دوره مقام اول این مسابقه را از آن خود کند. این مسابقه بر پایهٔ هوش، قدرت ذهن، حافظه، سرعت عمل و هوش عملی افراد می باشد. فصل اول مسابقه. سری اول. سری اول این مسابقه در نوروز ۱۳۹۵ و با اجرای امیرحسین مدرس از شبکه نسیم پخش شد. در این سری سعید شریفی توانست رتبه اول را کسب کند. این برنامه توسط مرکز پژوهش و سنجش افکار سازمان صدا و سیما جزء پنج برنامه برتر سازمان در ایام نوروز شناخته شد. سری دوم. سری دوم این مسابقه با کمی تغییرات در پاییز ۱۳۹۵ و در ۶۳ قسمت ۶۰ دقیقه ای با اجرای افشین زی نوری پخش شد. در این سری ۱۲۸ نفر که از میان ۴۷۰۰ نفر انتخاب شدند در قالب ۴ گروه ۳۲ نفره به رقابت پرداختند که از هر گروه چهار نفر به مرحله نهایی صعود کردند. سرانجام در مسابقه فینال چهار نفر برتر به رقابت پرداختند که محمد محرابی نسب نفر اول و برندهٔ جایزهٔ ۵۰ میلیون تومانی شد. سری سوم. سری سوم این مسابقه با تغییر در دکور برنامه و به سبک دو سری گذشته مسابق
ه در پاییز ۱۳۹۶ و در ۶۳ قسمت ۶۰ دقیقه ای با اجرای افشین زی نوری پخش شد. در این سری ۱۲۸ نفر که از میان ۱۱۰۰۰ نفر انتخاب شدند در قالب ۸ گروه ۱۶ نفره به رقابت پرداختند که از هر گروه دو نفر به مرحله نهایی صعود کردند. سرانجام در مسابقه فینال چهار نفر برتر به رقابت پرداختند که محمد محرابی نسب نفر اول سری قبل این مسابقه، موفق شد مجدداً حائز رتبه اول شده و جایزهٔ ۴۰ میلیون تومانی را از آن خود کند. سری چهارم. سری چهارم این مسابقه در زمستان ۱۳۹۶ و در ۳۶ قسمت ۶۰ دقیقه ای با اجرای افشین زی نوری پخش شد. در این سری ۶۴ شرکت کننده در غیاب نفرات اول تا چهارم سری های قبلی به رقابت پرداختند و در نهایت علی صالحی موفق شد نفر اول شده و جایزه ۱۰ میلیون تومانی را از آن خود کند. سری پنجم. سری پنجم مسابقه هوش برتر با نام فینال فینالیست ها در نوروز ۱۳۹۷ و در ۱۵ قسمت ۶۰ دقیقه ای با اجرای افشین زی نوری پخش شد. در این سری ۳۲ شرکت کننده برتر سری های سوم و چهارم در قالب ۲ گروه ۱۶ نفره با هم به رقابت پرداختند که از هر گروه ۲ نفر به فینال رقابت ها راه پیدا کردند و در نهایت محمد محرابی نسب موفق شد نفر اول شده و جایزه ۱۰ میلیون تومانی را از آن
خود کند. سری ششم. سری ششم مسابقهٔ هوش برتر در ابتدای محرم (۱۹ شهریور ۱۳۹۷) شروع به پخش کرد، (مسابقه هر شب از شبکه نسیم ساعت ۲۳ پخش می شد، تنها روز ۱۵ آبان شب وفات پیامبر اسلام این برنامه پخش نشد) فینال این سری از برنامه هوش برتر روز دوشنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۷ پخش شد. این دوره در ۶۳ قسمت ۶۰ دقیقه ای با اجرای افشین زی نوری و با شرکت ۱۲۸ شرکت کننده پخش شد، شرکت کنندگان این دوره همگی برای اولین بار در این برنامه حضور داشتند و در ۸ گروه ۱۶ نفری (هر گروه ۴ گروه ۴ نفری) به رقابت پرداختند که در پایان از هر گروه دو نفر به فینال راه پیدا کرد. در ابتدا مسابقات هر گروه در ۷ قسمت پخش می شد. (۴ مسابقه مقدماتی گروه، ۲ مسابقهٔ نیمه نهایی گروه و یک مسابقه فینال گروه). ۱۶ نفر فینالیست این دوره در نهایت در هفت قسمت پایانی به رقابت پرداختند. رکورد بیش ترین امتیاز کسب شده در یک برنامه در این دوره توسط محمد مرادیان و با ۷۵ امتیاز ثبت شد. سری هفتم. پس از تصمیم جنجالی عوامل شبکه نسیم مبنی بر عدم شرکت نفرات برتر در سری ششم مسابقه، این بار سری هفتم مسابقه هوش برتر با حضور ۶۴ شرکت کننده (بدون محدودیت برای شرکت کنندگان) در فروردین و اردیبهشت ۱
۳۹۸ و در ۳۱ قسمت ۶۰ دقیقه ای با اجرای افشین زی نوری برگزار شد. در این سری ۶۴ شرکت کننده در قالب ۴ گروه ۱۶ نفره با هم به رقابت پرداختند که از هر گروه ۲ نفر به فینال رقابت ها راه پیدا کردند. در نهایت در فینال این مسابقات محمد محرابی نسب موفق شد برای چهارمین بار نفر اول شده و جایزه ۲۰ میلیون تومانی را از آن خود کند. سری هشتم. سری هشتم این مسابقه در شهریور و مهر ۱۳۹۸ و در ۳۱ قسمت ۶۰ دقیقه ای با اجرای افشین زی نوری پخش شد. در این سری ۶۴ شرکت کننده به رقابت پرداختند و در نهایت پوریا پیرمرادیان موفق شد نفر اول شده و جایزه ۱۵ میلیون تومانی را از آن خود کند. سری نهم. سری نهم این مسابقه در مهر و آبان ۱۳۹۸ و در ۱۵ قسمت ۶۰ دقیقه ای با اجرای افشین زی نوری پخش شد. در این سری ۳۲ شرکت کننده به رقابت پرداختند و در نهایت پویا فلاح موفق شد نفر اول شده و جایزه ۱۰ میلیون تومانی را از آن خود کند. سری دهم. سری دهم این مسابقه که آخرین سری از فصل اول این مسابقه بود در نوروز ۱۳۹۹(از ۲۷ اسفند ۱۳۹۸ تا ۴ اردیبهشت ۱۳۹۹) پخش شد و همچنین آخرین فصلی بود که با اجرای افشین زی نوری همراه بود. در این سری، ۶۴ شرکت کننده رقابت کردند و فینال این سر
ی در دو مسابقهٔ رفت و برگشت برگزار شد و در نهایت، پوریا پیرمرادیان توانست برای بار دوم، مقام اول را نصیب خود کند. فصل دوم مسابقه. سری اول. اولین سری از فصل دوم هوش برتر، در نوروز ۱۴۰۰(از ۲۹ اسفند ۱۳۹۹ تا ۲۰ فروردین ۱۴۰۰) در ۲۲ قسمت ۶۰ دقیقه ای پخش شد و با اجرای آریا طاهری همراه بود.در فصل دوم این مسابقه، تغییرات زیادی در نوع و چینش بازی ها به وجود آمد و تغییرات اساسی با فصل اولش داشت.در این سری،شرکت کنندگان در دو جزیره گروه بندی شدند و مراحل بازی های هر برنامه به ترتیب عبارتند از:مرحله ماز، زمین بازی،دیوار مرگ و مرحله رودررو.در فصل دوم هوش برتر بر خلاف فصل اول که ملاک بازی، امتیازگیری بود، شرکت کنندگان در مرحله ماز و زمین بازی، در صورت پیروزی در هر بازی،قلب هایی دریافت میکردند و در دیوار مرگ، قلب ها به زمان تبدیل میشد و هر قلب معادل ۱۰ ثانیه بود و کسانی که دیوار مرگ را شکست میدادند، هرچقدر زمان اضافه می آوردند ، این زمان ها به امتیاز در مرحله رودررو تبدیل میشد و به امتیاز پایهٔ ۱۰ اضافه میشد و هر ۱۰ ثانیه زمان باقی مانده معادل یک امتیاز بود.در این سری، ۶۴ شرکت کننده در دو دسته ۳۲ نفره به نام جزیره تیزهوش و فر
اهوش در گروه های ۴ نفره حضور داشتند و در هر مسابقه یک نفر به مرحله بعدی صعود میکرد.در نهایت، محمد محرابی نسب، توانست برای پنجمین بار به مقام قهرمانی دست پیدا کند. سری دوم. سری دوم از فصل دوم هوش برتر، در بهار و تابستان۱۴۰۰(از ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۰ تا ۱۷ مرداد ۱۴۰۰)در ۸۵ قسمت ۶۰ دقیقه ای برگزار شد و آریا طاهری اجرای این سری را برعهده داشت.در این سری ۲۵۶ شرکت کننده در هشت دسته ۳۲ نفره به نام جزیره های تیزهوش، فراهوش،بهوش،باهوش،هوش بهر،هوشیار،هوش پرور و هوشمند،در گروه های ۴ نفره حضور داشتند. در نهایت، آرش رضاعلی توانست مقام قهرمانی را کسب کند. سری سوم. سری سوم از فصل دوم هوش برتر، در ماه رمضان سال ۱۴۰۱(از ۱۴ فروردین۱۴۰۱ تا ۱۹ اردیبهشت۱۴۰۱)، با حضور ۶۴ شرکت کننده و با اجرای آریا طاهری برگزار شد.در این سری،در پایان هر مسابقه،نفر اول به صورت مستقیم به مرحله بعد میرفت و نفر دوم به گروه شانس مجدد میرفت و برای اولین بار، گروه بازنده ها یا همان شانس مجدد هم برگزار شد و بازی های مراحل نیمه نهایی با بازی های مراحل گروهی اندکی متفاوت بود و به ترتیب، به شرح روبرو بود:اتاق شیشه ای،سولات تخصصی،اتاق تمرکز(شنیداری)، زمین بازی،دیوار
مرگ و مرحله رودررو.در نهایت، سینا لندنیان توانست مقام اول را نصیب خود کند. سری چهارم. سری چهارم از فصل دوم هوش برتر،در تابستان ۱۴۰۱(از ۲۲ مرداد ۱۴۰۱ تا ۲۱ شهریور ۱۴۰۱)،در ۳۰ قسمت ۶۰ دقیقه ای و با حضور ۶۴ شرکت کننده و با اجرای آریا طاهری برگزار شد.مراحل این سری به شرح روبرو بود:مراحل مقدماتی:ماز،زمین بازی،دیوار مرگ، مرحله رودررو. مراحل بالاتر، به صورت رفت و برگشت برگزار شد و مراحل بازی های برگشت،اینگونه بود:اتاق شیشه ای،سوالات تخصصی،اتاق تمرکز (شنیداری)،زمین بازی،دیوار مرگ و رودررو.در فینال هم، مرحله ماز با اتاق شیشه ای و سوالات تخصصی، به صورت ترکیبی برگزار شد.در نهایت، پویا شاهمیر با ۱۶ سال سن، به عنوان جوانترین قهرمان در ادوار هوش برتر توانست به مقام اول، دست پیدا کند. سوپر جام. در ۲۲ شهریور ۱۴۰۱ و پس از اتمام سری چهارم از فصل دوم هوش برتر با اجرای آریا طاهری، بین نفرات اولِ دو سری گذشته یعنی پویا شاهمیر و سینا لندنیان و همچنین دو نفر از طراحان بازی های هوش برتر که سابقه حضور در فینال های فصل قبل را هم داشتند یعنی امیرمهدی لنجانی و ندا طباخیان، یک مسابقه سوپر جام برگزار شد و مراحل این بازی اینگونه بود: مرحل
ه ماز به صورت ترکیبی با اتاق شیشه ای و سوالات تخصصی، زمین بازی،دیوار مرگ و رودررو. در نهایت، پویا شاهمیر که قهرمان سری قبلی هم شده بود، موفق شد در سوپر جام هم به مقام اول برسد. جشنواره تلویزیونی جام جم. در زمستان ۱۳۹۶ این مسابقه نامزد دریافت جایزه بهترین مسابقه استودیویی، برترین اجرا و بهترین طراحی صحنه و دکور از چهارمین جشنواره تلویزیونی جام جم شد که در نهایت افشین زی نوری جایزه برترین اجرا و مهدی هاشمی جایزه بهترین طراحی صحنه و دکور را از آن خود کردند.
دانیل زاکاپا (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در طلوع خورشید تکیلا، متفاوت مثل من اشاره کرد.
استیو ون ورمر (زاده ) بازیگر ، کمدین آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در با دیدلز آشنا شوید و دست های بیکار اشاره کرد.
اشلی همیلتون (زاده ) بازیگر، خواننده و کمدین آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در "بتهوون، قسمت دوم"، "کلید خاموش" و "سانست بیچ" اشاره کرد.
کونوئه ساکی هیسا (۱۵۳۶ – ۷ ژوئن، ۱۶۱۲) یک کوگه (مقام اشرافی) و رهبر خاندان کونوئه بود. وی در دوران امپراتور گو-نارا، کانپاکو (۱۵۶۸–۱۵۵۴) بود و همچنین مقام های سادایجین و دایجو-دایجین را به مدت چند ماه در سال ۱۵۸۲ بر عهده داشت. پس از وی تویوتومی هیده یوشی این مقام را بر عهده گرفت. ساکی هیسا در محافل سیاسی و نظامی فعال بود. وی عضوی از خاندان کونوئه، شاخهٔ برجسته ای از خاندان فوجیوارا بود. خواهر کوچکتر وی همسر دایمیو آساکورا یوشیکاگه بود. ساکی هیسا مورد لطف اودا نوبوناگا بود و نوبوناگا را در کارزار علیه خاندان تاکدا در ولایت کای همراهی کرد. دخترش کونوئه ساکیکو به فرزندخواندگی تویوتومی هیده یوشی درآمد و سپس همسر غیراصلی امپراتور گو-یوزی شد. تویوتومی هیده یوشی به جهت برعهده گرفتن منصب کانپاکو که از مشاغل ارثی بود به فرزندخواندگی وی درآمد.
ناکامورا-کو، ناگویا (به لاتین: Nakamura-ku, Nagoya) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناگویا واقع شده است. خصوصیات. ناکامورا-کو ۱۳۶٬۰۶۷ نفر جمعیت دارد.
چیت کُدز () یک گروه موسیقی است که از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. معروفترین ترانه آنها سکس است که در اکثر چارت های دنیا به زیر ده رسید.
کای هیمه احتمالاً در ۱۵۷۲ متولد شده است، دختر ناریتا اوجیناگا از خاندان ناریتا، یکی از افراد در خدمت خاندان هوجوی اخیر در منطقه کانتو بود. او به عنوان یک زن اسطوره ای که به پدرش در مقاومت قلعه اوشی در برابر ارتش تویوتومی هیده یوشی در طول محاصره اوداوارا (۱۵۹۰) یاری رساند، شناخته می شود. او همچنین برای شجاعت و زیبایی اش معروف است، مورخان مدرن مطمئن نیستید او در واقع اعمالی که در داستان های به او نسبت می دهند انجام داده باشد. بسیاری از از شاهکارهای او در داستان های تاریخی یا فرهنگ عامه در دوره ادو نقل شده است.
همیلتون () نام یک موزیکال است که به زندگی یکی از مؤسسان آمریکا الکساندر همیلتون می پردازد. این موزیکال که توسط لین-منیول میراندا و با الهام از کتابی از ران شرنو نوشته شده است اولین بار در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۵ روی صحنه رفت و موفقیت فراوان آن باعث شد که از تئاتر عمومی نیویورک به برادوی برود. همان سال نامزد ۱۶ جایزه تونی و برنده ۱۱ تای آن شد.
کریس کراس امستردام () یک گروه موسیقی تشکیل شده در هلند است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. معروفترین کار آنها ترانه سکس به همراهی چیت کدز است.
شاهزاده هاچیجو توشی هیتو (۱۵۷۹–۱۶۲۹) یکی از اشراف ژاپن در طول دوره سنگوکو بود. توشی هیتو برادر کوچکتر امپراتور گو-یوزی بود. پس از ۱۵۸۸ تویوتومی هیدهیوشی در تلاش برای تقویت رابطه خاندان تویوتومی و دربار ژاپن، او را به فرزندی خود درآورد. در ۱۵۹۰، هیده یوشی ۳۰۰۰ ککو زمین به او واگذار کرد.
«سکس» () نام ترانه ای از گروه آمریکایی چیت کدز به همراه کریس کراس امستردام است. این ترانه علت شهرت این دو گروه است و در کشورهای دانمارک، فنلاند، ایرلند، هلند، لاتویا،نروژ، سوئد و بریتانیا به زیر ده رسید.
ریچارد لئونارد کوکلینسکی (؛ – ) یک آدم کشی زنجیره ای اهل ایالات متحده آمریکا بود. لقب او «آیسمن» (با ترجمهٔ تحت اللفظیِ «مرد یخی») بود، چرا که اجساد قربانیان خود را منجمد می کرد تا پزشکی قانونی نتواند زمانِ مرگِ آنان را تعیین کند. وی در بیشتر قتل ها از سم سیانور استفاده می نمود. طی دوران فعالیتِ کوکلینسکی، یکی از دوستانِ گانگسترش، به سبب بدن قوی و باابهت و همچنین شهرتِ رعب انگیز وی، با القاب «ارتش یک نفره» و «خودِ ابلیس» از او یاد کرد. کوکلینسکی ۱۹۶ سانتیمتر قد و ۱۲۲ کیلوگرم وزن داشت. کوکلینسکی با همسر و فرزندانش، در حومه شهرِ دامونت، نیوجرسی زندگی می کرد و خانواده اش از زندگی دوگانه و اعمال وی، اطلاعی نداشتند. پس از آنکه کوکلیسنکی نسبت به دو قتلِ مشکوک، موردِ ظن واقع شد، یک تیم ویژهٔ پلیسی مأمور شد تا پرونده را بررسی کند. پس از یک بازرسی و تحقیق ۱۸ ماهٔ مخفیانه و سرّی، سرانجام کوکلینسکی در سال ۱۹۸۶ میلادی دستگیر شد و در سال ۱۹۸۸ میلادی به حبس ابد محکوم شد. در نیمهٔ اول دههٔ ۸۰ میلادی، کوکلینسکی در قاچاق مواد مخدر، پورنوگرافی، قاچاقِ اسلحه، پول شویی، آدم ربایی و قتل های قراردادی در سطوح گستردهٔ کشوری دست داشت
. با افزایش دایرهٔ بزهکاری او، خطاها و اشتباهاتش نیز زیادتر شد، از جمله آنکه در امحاء و از بین بردن اجساد قربانیانش، نظم و دقتِ سابق را به کار نمی برد. بدین ترتیب، مأموران اجرای قانون که به جنایت های او مشکوک شده بودند، دست به تحقیقات گسترده ای زده و مدارک و شواهدی علیه جنایت های گوناگون او پیدا کردند. کوکلینسکی یک قاتل قراردادی برای «خانوادهٔ تبه کار دِکاوالکانته» در شهرِ نیوآرک، نیوجرسی و همچنین «پنج خانواده تبه کار» در شهر نیویورک (از اعضای مافیای آمریکایی) بود که در ازای دریافت پول، برای آنان، آدم می کشت. پس از محکومیتش به قتل، کوکلینسکی در چندین گفتگو اظهار داشت که بیش از ۲۵۰–۱۰۰ مرد را مابین سال های ۱۹۴۸ تا ۱۹۸۶ میلادی به قتل رسانده است. با آنکه برخی ادعاهای او ضدونقیض بود و برخی افراد، دربارهٔ حرف هایش دچار تردید هستند، با این حال پلیس هیچ شکی ندارد که او یک قاتل زنجیره ای بود که دست کم، چند ده قربانی را، چه به دستور رؤسای سازمان های جنایی و چه به خاطرِ مقاصدِ شخصیِ خود، به قتل رسانده است. بسیاری از ادعاهای کوکلیسنکی توسط «فیلیپ کارلو» و پس از انجامِ بیش از ۲۴۰ ساعت گفتگویِ رو در رو با او، با دلیل و مد
رک به اثبات رسید. کوکلیسنکی پس از حبس خود، به پلیس کمک کرد تا تعداد قابل توجهی از پرونده های جنایی اثبات نشدهٔ خودش را آشکار و حل کند. کوکلینسکی در یکی از گفتگوهایش ادعا کرده بود که «هیچ گاه حاضر به کشتن کودکان نبود» و «به احتمال قوی، هیچگاه نیز زن ها را نمی کشت». با این وجود، یکی از دخترانش اظهار داشت که یک بار کوکلیسنکی به او گفته است که در صورتی که در اثر عصبانیت شدید و در جریان کتک زدن همسرش باربارا، وی در زیر دستانش بمیرد، مجبور خواهد شد تا او (دخترش) و بقیه خواهر و برادرهایش را هم بکشد. در همین حال، همسرش باربارا اظهار داشت که کوکلینسکی هرگز به کودکان آسیبی وارد نکرد. به هر حال، همسرِ کوکلینسکی اعتراف کرد که بارها از او کتک خورده است و چندین مرتبه دماغش شکسته است. بنا به ادعاهای نیویورک تایمز، کوکلینسکی چندین مرتبه اقدام به خفه کردن او با بالش، نشانه رفتن اسلحه به سمتش و زیرگرفتن با ماشین کرده بود. کوکلینسکی بجز چند مورد، دربارهٔ جنایت هایش اظهار ندامت نکرد و از انجام آنها پشیمان نبود. وی در گفتگویی در سال ۱۹۹۱ میلادی، یکی از معدود مواردی را از انجامش پشیمان بود، چنین بیان کرد: سه فیلم مستند، دو زندگی ن
امه و یک فیلم بلند دربارهٔ زندگی کوکلینسکی ساخته شده است که فیلم نامه اش، ماحصلِ مصاحبه های وی و همچنین مدارکِ کارگروهی از پلیس بود که او را به دست قانون سپرد. کوکلینسکی در اکتبر ۲۰۰۵ میلادی، ۱۷ سال پس از زندانی شدنش دچار نوعی التهاب نادر عروق خونی شد که قابل درمان نبود. وی را به یک گوشهٔ محافظت شده از «بیمارستان سن فرانسیس» در شهر ترنتون بردند. کوکلینسکی از پرستاران خواسته بود تا در صورتِ ایست قلبی، عملیات احیای قلبی ریوی را بر روی وی انجام دهند، اما همسرش یک درخواستِ قانونی مبنی بر «عدم احیایِ قلبی ریوی»، در موردِ او امضا کرده بود. یک هفته قبل از مرگ کوکلینسکی، مسئولان بیمارستان با همسرش باربارا تماس گرفتند تا ببیند حاضر است این دستورِ «عدم احیایِ قلبی ریوی» را لغو کند یا خیر که باربارا این درخواست را رد کرد. کوکلینسکی در ۵ مارس ۲۰۰۶ میلادی، در سن ۷۰ سالگی درگذشت.
برخورد قطار در محور سمنان–دامغان به حادثه برخورد دو قطار مسافربری در حوالی «ایستگاه هفت خوان» در محور سمنان-دامغان اشاره دارد. در این حادثه که در ساعت ۷:۲۲ صبح روز جمعه ۵ آذر ۱۳۹۵ به وقوع پیوست، قطار سمنان به مشهد از پشت به قطار تبریز به مشهد که در همان ریل متوقف بود، برخورد کرد. در پی برخورد دو قطار، چهار واگن از ریل خارج و پنج واگن نیز دچار حریق شدند. در این حادثه ۴۷ نفر کشته و ۱۰۳ نفر نیز مصدوم شدند. این حادثه یکی از مرگبارترین حوادث ریلی در ایران پس از حادثه قطار نیشابور به شمار می رود. توالی رخدادها. طبق اطلاعیه رسمی منتشر شده از سوی شرکت راه آهن جمهوری اسلامی، توالی رخدادها تا وقوع حادثه به این ترتیب بوده است: علت. خطای انسانی. بنا به گزارش های رسمی، با تغییر شیفتِ مسئول کنترل در ساعت ۷، فرد جایگزین از سابقه و دلیل قرمز شدن چراغ بی اطلاع بوده و وقتی رئیس قطار سمنان-مشهد برای ادامه حرکت کسب تکلیف می کند، به وی گفته می شود که مسیر باز است و مشکلی نیست و شاید چراغ به دلیل برودت هوا قرمز مانده است و مجوز حرکت به این قطار داده می شود. لوکوموتیوران قطار سمنان-مشهد نیز با خاموش کردن سیستم کنترل خودکار، قطار را
به صورت دستی به حرکت درآورده و پس از شتاب گرفتن، سرعت خود را به ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت می رساند. پس از چهار دقیقه، قطار سمنان-مشهد به قطار متوقف شده می رسد و از آن جایی که، قطار جلویی پشت قوس تپه ای واقع شده بود، لوکوموتیوران قطار پشتی، تنها هشت ثانیه قبل از برخورد ترمز کشیده و به شدت با کوپه های انتهایی قطار مشهد-تبریز برخورد می کند. به گفته مقامات، متصدی مرکز کنترل، تصورش آن بوده است که با لوکوموتیوران تبریز - مشهد صحبت می کند در حالی که با لوکوموتیوران قطار سمنان - مشهد صحبت کرده است و بدین ترتیب به وی اعلام کرد که مسیر مقابل آن قطار باز است و حرکت کند. همچنین لوکوموتیوران اجازه نداشته با مسئول سامانه صحبت کرده و سیستم هوشمند را خاموش کند در حالی که این اتفاق رخ داده است. همچنین براساس قوانین راه آهن، اگر قطاری در طول خط متوقف شود، تجهیزاتی را برای هشدار قطارهای بعدی در فاصله های ۵۰۰ متر تا ۱ کیلومتری قرار می دهد تا قطار بعدی متوجه مشکل شده و سرعت خود را کاهش دهد که این اقدام هم از سوی مأموران قطار تبریز-مشهد انجام نشده بود. از سوی دیگر ابوالفضل حسن بیگی، نائب رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس، در مصاحبه ای اعلام
کرد: «وقتی که دقیقاً مطالعه شد، مشخص شد موضوعی که در تغییر شیفت مطرح است، رخ نداده» وی افزود: «ساعت ۷ باید نفر بعدی می آمد که این فرد تأخیر می کند و ساعت ۷:۳۰ می رسد و دستور حرکت قطار هم ساعت ۷:۱۷ بوده است، بنابراین ۱۳ دقیقه زودتر از تغییر شیفت، راننده دستور حرکت گرفته است.» نقص در سیستم کنترل خودکار قطار. علاوه بر خطای انسانی، درست عمل نکردن سیستم کنترل خودکار قطار (ATC) و اخطارهای غیرواقعی این سیستم در گذشته نیز از جمله عواملی بود که متصدیان بخش کنترل را نسبت به اخطارهای اعلام شده از سوی این سیستم بی اعتماد کرده بود. سیستم کنترل خودکار قطار در اسفند سال ۹۳ با هزینه ۳۷ میلیون یورو و با هدف ارتقای ایمنی و کاهش خطای انسانی توسط «شرکت مهاران» به بهره برداری رسید. اما این سیستم از فروردین ماه سال ۹۴ تا زمان وقوع حادثه بالغ بر ۲۰۰۰ بار اعلام خطا کرده بود. از آنجایی که بیشتر اخطارهای اعلام شده از سوی سیستم غیرواقعی بوده، متصدیان مرکز کنترل ترافیک، به اعلام خطاهای پیاپی ATC بی توجه بوده اند و تصور کرده اند که در روز وقوع حادثه نیز به مانند گذشته، ایراد از سیستم بوده و اخطار غیرواقعی اعلام شده است. برخی از کارشناسان
نیز عدم پیاده سازی کامل سیستم اِی تی سی و عدم نصب سیستم بالیس () و محورشمار در بلاک های میانی را از دیگر عوامل این سانحه می دانند چرا که سیستم بالیس در بلاک های میانی بین دو ایستگاه نصب نشده بود و فقط در بلاک های ابتدایی و انتهایی ایستگاه ها بالیس وجود داشت. به گفته کارشناسان، در صورت استفاده از محورشمار -که بخشی از سیستم بالیس است- و محاسبه تعداد واگن هایی که از بلاک عبور می کردند، این حادثه رخ نمی داد؛ چون در این صورت، در سیستم، بلوکی که قطار در آن متوقف شده بود، به صورت «اشغال شده» نشان داده می شد. این در حالی است که در کشورهایی که این سیستم به صورت کامل پیاده سازی شده، میزان خطای انسانی به صفر رسیده است. جمعی از لوکوموتیورانان نیز با انتشار نامه ای سرگشاده، اعلام کردند که پیش از این، نواقص و ایرادات سیستم تازه نصب شده را بارها به اطلاع مسئولان رسانده بودند؛ اما توجهی به آن نشده بود. ضعف مدیریتی. افزون بر این قرار بوده، پیاده سازی سیستم کنترل اتوماتیک قطار، ظرف مدت یکسال به اتمام برسد؛ اما با وجود گذشت دو سال، هنوز به درستی اجرا نشده بود. ضمن اینکه براساس برنامه قرار بود این سیستم یکپارچه سازی شود و از سو
ی یک شرکت نظارت شود که هنوز این اقدام صورت نگرفته و سه شرکت، کنترل حرکت قطارها را برعهده می گرفتند. پیامدها. با توجه به این که بیشتر کشته شدگان این حادثه از شهر تبریز بودند، پس از این حادثه، در استان آذربایجان شرقی، یک روز عزای عمومی اعلام شد. پیکر کشته شدگان نیز در روز ۱۰ آذر، مصادف با سالروز درگذشت علی بن موسی الرضا، با حضور مردم، چند تن از اعضای هیئت دولت و نمایندگان مجلس در وادی رحمت تبریز و سایر گورستان های استان آذربایجان شرقی تشییع و به خاک سپرده شدند. پس از حادثه، عباس آخوندی، وزیر راه و شهرسازی در مصاحبه ای اعلام کرد: «همه مسافران تحت پوشش بیمه اند و از این نظر جای هیچ نگرانی نیست.» که این مصاحبه، واکنش های مختلفی را در شبکه های اجتماعی و محافل سیاسی در پی داشت. طبق اعلام دادستان مرکز استان سمنان، در جریان رسیدگی به پرونده حادثه، سه نفر، شامل «مسئول مرکز کنترل فرماندهی راه آهن شمال شرق کشور» که در شاهرود مستقر بود، «مسئول مرکز کنترل خطوط» و «مسئول شیفت مرکز کنترل» بازداشت شدند. لوکوموتیوران قطار سمنان-مشهد نیز مصدوم و در بیمارستان بستری شد وی در این سانحه مقصر شناخته نشد و تمام موارد را رعایت کرده و
با کسب دستور ادامهٔ سیر داده بود و خبر فرار از صحنه حادثه کاملاً کذب بوده است و دادستان سمنان از انشار این خبر کذب از لکوموتیو رانان عذر خواهی به عمل آورد. یک روز پس از حادثه، محسن پورسیدآقایی، مدیرعامل راه آهن جمهوری اسلامی، با حضور در گفتگوی زنده خبری، ضمن عذرخواهی از حادثه دیدگان و خانوادهٔ آن ها، اعلام کرد که استعفا داده و استعفایش از سوی وزیر راه و شهرسازی پذیرفته شده است. برخی نیز، استعفای مدیر عامل راه آهن را اقدامی برای عدم ورود ناظران به ماجرای سیستم کنترل هوشمند قطار و فرار به جلو، جهت عدم پیگیری فساد در راه آهن می دانند. رضا سراج، در یادداشتی در کانال تلگرامش مدعی شد که برخی از مدیران ارشد راه آهن، با ایجاد شرکت هایی به نام خود یا همسرانشان، کارفرما، مجری، ناظر و تحویل گیرنده سیستم ۴۰۰ میلیارد تومانی کنترل هوشمند بودند که نتیجه اش این حادثه شده است. در سال ۹۶ محسن پورسیدآقایی به سمت معاون حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران منصوب شد.
آیسمن () یک فیلم جنایی و زندگینامه ای به کارگردانی «آریل ورومن» است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. این فیلم دربارهٔ زندگی قاتل زنجیره ای مشهور آمریکایی «ریچارد کوکلینسکی» است و نخستین بار در جشنواره فیلم ونیز در سال ۲۰۱۲ به نمایش درآمد. این فیلم در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۲ و جشنواره فیلم تلیوراید نیز به اکران شد و با واکنش های مختلف منتقدان مواجه شد.
آریل ورومن (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، تهیه کننده فیلم و دی جی اهل اسرائیل است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی مدتی در واحد ۶۶۹ از نیروهای دفاعی اسرائیل خدمت کرد و سپس برای تحصیل به دانشگاه کنت گرفت. او بیشتر به خاطر کارگردانی فیلم "آیسمن" (۲۰۱۲) که به زندگی ریچارد کوکلینسکی، قاتل زنجیره ای مشهور آمریکایی پرداخته، شناخته شده است.
جشنواره فیلم تلیوراید () نام یک جشنوارهٔ سینمایی است که هر سال در ماه سپتامبر و در تعطیلات روز کار و کارگر برپا می شود. این جشنواره نخستین بار در سال ۱۹۷۴ میلادی برگزار شد و متولیِ برگزاریِ آن «شورای هنر و علوم انسانی» شهر «تلیوراید» است.
جو جونگ اون (به کره ای:조정은) (زاده ۱۰ مارس ۱۹۹۶ در سئول) بازیگر در کره جنوبی است. او نخستین بار کار خود را در سال ۲۰۰۳ آغاز کرد و با بازی نقش کودکی یانگ گوم درجواهری در قصر مشهور شد و بعد ها در فیلم ها و سریالهای زیادی ظاهر شد و با نقش آفرینی در نقش های مختلف در سریالها و فیلم های مختلف، کار خود را ادامه داد.و همچنین در جونگ میونگ هم در نقش نوجوانی کیم گی شی ظاهر شد
جامعه پیش صنعتی، اشاره به ویژگی های اجتماعی و شکل های سازمانی گروه های سیاسی و فرهنگی متداولی که پیش از پدیداری انقلاب صنعتی، در بازهٔ زمانی از ۱۷۵۰ تا ۱۸۵۰ است. اصطلاح «پیش از رواج صنعت و صنعت شدن» اشاره به دورانی پیش از آن است که جامعه توانست از ماشین آلات و ابزارها برای کمک به انجام کارها به صورت یک جا کمک بگیرد. تمدن پیش از صنعتی شدن به سده ها پیش برمی گردد، ولی دوران اصلی شناخته شده به عنوان جامعهٔ پیش صنعتی درست قبل از جامعه صنعتی رخ داده است. جامعه های پیش صنعتی در هر منطقه ای نسبت به منطقهٔ دیگر، بسته به فرهنگ هر منطقه یا سابقهٔ تاریخی زندگی اجتماعی و سیاسی آنها متفاوت است. اروپا در این مورد، برای نظام فئودالی و دوران قرون وسطایی شناخته شده است.