Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
الکامل دوباره نیروهای خود را منظم سازد تا در برابر صلیبیون ایستادگی کنند. در طی همین مدت، صلیبیون موفق شده بودند بر منطقهٔ عادلیه و منطقهٔ مابین آن و دمیاط، چیرگی یابند. علاوه بر این، محاصرهٔ همه جانبهٔ شهر را تکمیل و مستحکم کرده، همچنین در اطراف اردوگاه خود استحکاماتی به وجود آوردند تا از حملات مسلمانان جلوگیری نمایند. بدین ترتیب در موقعیتی بهتر از نیروهای ایوبی قرار گرفتند. همچنین ارتباط شهر دمیاط با مصر به طور کامل قطع گردید و رفته رفته فشار محاصره بر آن وارد می گشت. الکامل که اکنون نیروهای خود را دوباره سازماندهی کرده بود، با وجود کمک های برادرش هنوز توانایی شکست و عقب راندن صلیبیون از منطقهٔ عادلیه را نداشت زیرا صلیبیون جای خود را در عادلیه مستحکم نموده بودند. این اقدام موجب شده بود که مسلمانان نتوانند از اتفاقِ نظرِ خود بهره ببرند و تمام حملات آن ها به اردوگاه صلیبیون در کرانهٔ باختری نیل و عادلیه به شکست منتهی شود. در این هنگام بود که الکامل تصمیم گرفت به فارَسکور منتقل شود. فارَسکور در شش کیلومتری جنوب دمیاط واقع بود و به دلیل موقعیتش در پشت نیروهای صلیبی انتخاب گردید. بدین گونه صلیبیون در بین نیروهای
مدافع شهر دمیاط در شمال و سپاه ایوبی به فرماندهی الکامل در جنوب قرار گرفتند. با این حال الکامل نتوانست با استفاده از موقعیت جدید خود به نیروهای صلیبی حمله بَرَد؛ زیرا نیروی کافی برای انجام چنین کاری را در اختیار نداشت؛ بنابراین از خلیفه عباسی در بغداد و امرای مسلمان و برادرانش درخواست کمک نمود. همچنین مصریان را برای جهاد علیه صلیبیون فراخواند؛ زیرا سقوط مصر موجودیت مسلمانان در شام را به خطر می انداخت. نیروهای کمکی از حلب و حماه به راه افتادند. اشرف موسی نخستین کسی بود که درخواست کمک را اجابت نمود. او که در آن هنگام در حلب اقامت داشت و به رتق و فتق امور سپاهیان خود مشغول بود، به سوی مصر حرکت کرد ولی پس از آن که اکثر سپاهیانِ خود را نزد برادرش، الکامل محمد گذاشت، مجبور گردید به همراه عدهٔ اندکی از نیروهای خود به حلب بازگردد. بدین ترتیب با فراهم شدن نیروهای کافی، دمیاط توانست در مقابل حملات صلیبیون — که به رهبری جان برین و پلاجیو صورت می گرفت — مقاومت کند. هر دو طرف نبرد پس از موفقیت مسلمانان در دفاع از شهر، دست به حملاتی علیه اردوگاه یکدیگر زدند اما این حملات نتیجه ای برای دو سپاه دربرنداشت و تغییری در وضعیت س
رزمین های تحت کنترل آن ها به وجود نیامد. پیشنهاد صلح الکامل. الکامل محمد پس از برخورد با صلیبیون دریافت که با توجه به نیرویی که در اختیار دارد، شکست دادن نیروهای صلیبی و بیرون راندن آن ها از مصر از راه نظامی، کاری سخت و دشوار است؛ بنابراین با یک چرخش همچون صلاح الدین ایوبی، از سیاست هجومی به سیاست دفاعی تغییر رأی داد و به صلیبیون پیشنهاد صلح کرد. در واقع عواملی چند او را به این اقدام واداشت که می توان به پیوستن فرمانده نیروهای قبرس به همراه سپاهش به سپاه صلیبی، آشفتگی نیروهای ایوبی بر اثر دسیسه های ابن مشطوب، رسیدن خبر شکست خوارزمشاهیان از سپاه مغول و حرکت آن ها به سمت غرب، توسعه طلبی جلال الدین خوارزمشاه در غرب قلمرو خوارزمشاهیان و اصرار المعظم برای بازگشت به شام برای جلوگیری از تحریکات برادرش، اشرف اشاره کرد. با اصرار المعظم، سرانجام الکامل فرستاده ای را به اردوگاه صلیبیون گسیل و پیشنهاد صلحی را به صلیبیون عرضه کرد. مفاد آن شامل مواردی ذیل بود؛ صلیبیون پس از رسیدن نامهٔ صلح الکامل، شورایی را تشکیل دادند. جان برین توصیه کرد که صلیبیون پیشنهاد صلح را بپذیرند. امرای وی و همچنین فرماندهانی که از غرب آمده بودند،
ار وی پشتیبانی می کردند تا بار دیگر پادشاهی اورشلیم در سرزمین مقدس احیا شود اما پلاجیو، نمایندهٔ پاپ، با این پیشنهاد مخالفت نمود و سراسقف اورشلیم نیز از وی حمایت کرد. زیرا وی توافق با مسلمانان را نادرست می دانست و علاوه بر آن به الکامل و نیتش مشکوک بود زیرا تصور می کرد وی این پیشنهاد را برای ایجاد تفرقه در سپاه صلیبی داده است. شوالیه های معبد و هوسپیتالر نیز به دلایل تاکتیکی از موضع پلاجیو حمایت کردند زیرا استحکامات اورشلیم به کلی ویران شده بود و مراقبت از شهر پس از چیرگی بر آن، کاری تقریباً غیرممکن بود. علاوه بر سواران، شهرهای تجاری شمال ایتالیا همچون ونیز، پیزا و جنوا نیز با این پیشنهاد مخالفت کردند زیرا مصر یک دستاورد بزرگ تجاری نسبت به اورشلیم بود و آنان می خواستند که دمیاط را مبدل به مرکز تجاری خود نمایند؛ بنابراین در شورای صلیبیون اجماع بر این شد تا با پیشنهاد الکامل مخالفت شود. وقتی که الکامل از نیت صلیبیون در نپذیرفتن پیشنهاد صلحش باخبر شد، دست به اقداماتی برای تقویت جبهه مسلمانان در مصر زد که می توان به موارد ذیل اشاره کرد: منصور، حاکم حماه درخواست کمکِ وی را اجابت کرد و یک نیروی نظامی به رهبری پسرش
، مظفر محمود به مصر فرستاد. پس از رسیدن این نیروها، جبههٔ مسلمانان روحیه گرفت و تصمیم گرفته شد به اردوگاه صلیبی حمله شود. در واقع الکامل دو حمله را تدارک دیده بود؛ یکی در ۱۳ مارس ۱۲۱۹ م و دیگری، در ۱۷ آوریل که هر دو بی نتیجه بود. صلیبیون نیز پس از ۱۸ ماه محاصرهٔ شهر، هنوز موفق نشده بودند هدف خود را محقق سازند؛ بنابراین گروه زیادی از نیروها همچون لئوپولد ششم، دوک اتریش، باور داشتند که وضعیت صلیبیون در دمیاط مستحکم است و نیازی به استقرار آن ها در منطقه نیست؛ ازهمین رو این افراد در یکم مه، مصر را ترک کردند. با این حال بازگشت این نیروها تأثیری بر قدرت صلیبیون نداشت؛ زیرا نیروهای جدیدی از اروپا در ۱۶ مه به مصر رسید، در نتیجه فعالیت آنان از سر گرفته شد. با رسیدن نیروهای جدید، فشار برای آغاز حملهٔ جدید علیه مسلمان بر فرماندهان سپاه صلیبی بیشتر شد؛ بنابراین رهبران صلیبی برای انجام یک حملهٔ همه جانبه به توافق رسیدند، با این حال بر سر هدف مورد نظر اختلاف داشتند. جان برین معتقد بود که باید فشار بر شهر دمیاط بیشتر گردد ولی پلاجیو خواستار حمله به مسلمانانِ مستقر در فارَسکور بود. سرانجام با حمایت فرماندهان و روحانیون، پیشن
هاد دوم انتخاب گردیده و صلیبیون در ۲۹ اوت، حملهٔ بزرگی علیه مسلمانان در فارَسکور ترتیب دادند ولی این جنگ، اشتباهی تاکتیکی برای صلیبیون محسوب گشت زیرا نتیجهٔ جنگ کاملاً معکوس شد. بسیاری از نیروهای صلیبی کُشته و مابقی از صحنهٔ نبرد گریختند و تعدادی نیز اسیر شدند. الکامل پس از این پیروزی بار دیگر پیشنهاد صلحی را مطرح کرد زیرا معتقد بود شکست اخیر صلیبیون، آن ها را به سوی تغییر موضع سرسختانه خواهد کشید؛ بنابراین بار دیگر پیشنهاد صلحی به اردوگاه صلیبیون با این مفاد فرستاد: با این حال این پیشنهاد دوباره توسط صلیبیون به رهبری پلاجیو به دلایل قبلی رد شد تا جنگ بین طرفین ادامه داشته باشد. سقوط دمیاط. با وجود شکست صلیبیون در فارَسکور از مسلمانان و وارد شدن خسارت های مالی و جانی، الکامل از شرایط دشوار نیروهای خود در دمیاط خبر داشت. قحطی و وبا آنان را فراگرفته و بیماری های مختلف آن ها را از پای درآورده بود و شهر پر از اجسادی بود که در اثر گرسنگی و مریضی مرده بودند. علاوه بر این، رسیدن نیروهای کمکی از فرانسه و انگلستان و تقویت نیروهای صلیبی، تصمیم المعظم برای بازگشت به شام، قدرت یابی مغولان در شرق و نگرانی از هجوم آن ها و
اختلافات درونی میان امیران ایوبی نگرانی الکامل را بیشتر کرده بود؛ لذا الکامل محمد راهی جز پیشنهاد دوبارهٔ صلح نداشت؛ اما هنوز دیدگاه های صلیبیون نسبت به صلح عوض نشده بود و در این زمان محاصره شهر را تنگ تر کرده بودند. در این شرایط سخت، الکامل نتوانست کمک های لازم اعم از نیرو و ارزاق را به شهر دمیاط برساند؛ در نتیجه خط دفاعی شهر بر اثر گرسنگی و بیماری در آستانهٔ فروپاشی قرار گرفت و سرانجام در ۵ نوامبر ۱۲۱۹ م و پس از یک محاصره ۱۸ ماهه، شهر دمیاط سقوط کرد و دو روز بعد، صلیبیون فاتحانه وارد شهر شدند. سقوط دمیاط اثری عمیق در وجود مسلمانان بر جای گذاشت و آنان را واداشت تا متحدانه جلوی خطر را بگیرند. در همین حال صلیبیون پس از سقوط دمیاط برای حمله به قاهره و چیرگی بر آن و محقق ساختن اهداف خود، آماده شدند. بدین گونه جهان اسلام از دو سو دچار حمله شده بود؛ حملهٔ مغولان از سوی شرق و صلیبیون از سوی غرب. پس از سقوط دمیاط. پس از سقوط دمیاط، ضربهٔ شدیدی به جهان اسلام وارد شد؛ بنابراین الکامل برای بازپس گیری دمیاط و اخراج صلیبیون برنامه ای طراحی کرد. وی در ابتدا طی نامه ای از خلیفه خواست تا فرمانِ بسیجِ نیروها برای مقابله با ص
لیبیون را صادر کند، همچنین از برادرش المعظم خواست تا با حمله به مراکز صلیبیون در شام از فشار به جبههٔ مصر بکاهد. سپس به همراه نیروهای خود عازم منطقهٔ منصوره که میان قاهره و دمیاط بود، گردید تا از حرکت صلیبیون به سمت قاهره جلوگیری نماید. الکامل بهترین مکان را برای متوقف ساختن صلیبیون برگزید چراکه این مکان به طور طبیعی از قابلیت دفاعی بالایی برخوردار بود و صلیبیون به آسانی نمی توانستند بدان دست یابند، مگر با حراست زمینی و دریایی فشرده و قوی. در سوی دیگر، صلیبیون تصمیم گرفتند تا دمیاط را بازسازی کرده و آن را از نظر دفاعی مستحکم سازند. سپس طی نامه ای از پاپ هونوریوس خواستند تا فردریش دوم، امپراتور مقدس روم، را به همراه نیروهای بیشتر عازم مصر کند. در این زمان صلیبیون درگیر سه مسئلهٔ اساسی شدند؛ ابتدا مسئلهٔ مالکیت شهر دمیاط بود که میان پلاجیو و جان بر سر آن اختلاف پیش آمد. جان معتقد بود که دمیاط باید بخشی از دولت اورشلیم شود اما پلاجیو آن را متعلق به دستگاه پاپ می دانست. این مسئله سبب درگیری آشکاری بین دو نفر و طرفداران شان گردید تا اینکه پاپ نظر پادشاه اورشلیم را تأیید کرد. مسئلهٔ دوم مشکل تقسیم غنائم جنگی میان ص
لیبیون بود زیرا ایتالیایی ها از سهم خود ناراضی بودند و دست به شورش زدند و سرانجام شورای صلیبی تصمیم به تجدید نظر در رابطه با تقسیم غنائم گرفت؛ و مسئلهٔ سوم در مورد هدف نهایی صلیبیون برای این جنگ بود. جان برین اعتقاد داشت که باید صلیبیون استحکامات خود را تقویت کنند و با دادن اندکی استراحت به نیروهای خود، منتظر ورود امپراتور فردریش دوم بمانند و پس از آن عازم شرق شوند اما پلاجیو معتقد بود که صلیبیون باید فوراً به سمت قاهره حرکت کنند تا نیروهای ایوبی را به طور کامل منهدم سازند؛ که این بار نیز نظر پادشاه اورشلیم بر دیدگاه نماینده پاپ غالب گردید. همزمان با اختلافات داخلی در جبهه صلیبیون در مصر، مسلمانان بنابر درخواست الکامل تهاجمات خود به مراکز صلیبی را آغاز کردند تا از فشار واردآمده بر جبههٔ مصر بکاهند. در حقیقت، این حملات سبب شد تا جبههٔ صلیبیون در دمیاط از دریافت کمک امارت های صلیبی شام محروم گردیده و این خود موجب شد تا برخی از نیروهای صلیبی از دمیاط خارج شوند و به کمک امارت های صلیبی در سرزمین شام بشتابند. جان برین این حملات را دستاویزی برای ترک دمیاط به سوی عکا قرار داد. گرچه بازگشتش علل زیادی دارد که در این ز
مینه می توان به استمرار فروپاشی روابط میان او و نمایندهٔ پاپ، پلاجیو، و همچنین مشکل وراثت حکومت در ارمنستان کوچک پس از مرگ لئوی یکم در تابستان ۱۲۱۹ م اشاره کرد. پیشنهاد صلح الکامل به پلاجیو. بدین ترتیب، جان برین، پادشاه اورشلیم، در تابستان به عکا بازگشت و صلیبیون را در دمیاط تحت فرماندهی پلاجیو قرار داد. الکامل با استفاده از این رکود نظامی — که بعد از بازگشت جان برین بر صلیبیون حاکم شده بود — چندین حملهٔ زمینی و دریایی برضد ایشان ترتیب داد که نتایج نسبتاً محدودی نیز دربرداشت. این تحرکات، صلیبیون را بر آن داشت که در جزیرهٔ دمیاط، قلعه ای برای محافظت از بندر و کشتی های صلیبی بنا کنند. همچنین دژ دیگری بین دریاچه تنیس و دمیاط احداث نموده تا از میزان تحرکات کشتی های مسلمانان در داخل دریاچه بکاهند. صلیبیون در این زمان، خبرهایی از پاپ شنیدند که حکایت از آن داشت که امپراتور فردریش دوم به وی وعده داده است که پس از تاج گذاری به سوی شرق حرکت خواهد کرد. با این حال پاپ که در جدی بودن عزم امپراتور مقدس روم شک داشت، به پلاجیو توصیه نمود که هر پیشنهاد صلحی را که الکامل محمد بدهد، قبل از عرضه به خودِ او رد نکند. ظاهراً امپرات
ور مقدس روم در عزم خود جدی بود زیرا تشویق مردمانش برای شرکت در جنگ صلیبی را آغاز کرد و یک نیروی نظامی بزرگ و مجهز به فرماندهی لویی، دوک باواری، به میدان جنگ گسیل داشت و به وی توصیه نمود که از دست زدن به حملهٔ وسیع بر ضد مسلمانان تا زمان رسیدن خودش دوری ورزد. رسیدن کمک های صلیبی، نگرانی الکامل محمد را برانگیخت. در نتیجه بار دیگر پیشنهاد صلح خود را در ژوئن ۱۲۲۰ م عرضه کرد ولی نمایندهٔ پاپ همچون دفعات قبل این پیشنهاد را رد کرد، چون با رسیدن نیروهای جدید امید بیشتری به پیروزی پیدا کرده بود. پیشروی و شکست صلیبیون. نمایندهٔ پاپ پس از رسیدن نیروهای کمکی به دمیاط، بیش از پیش امیدوار شد تا از شور و احساسات نیروهای صلیبیِ تازه نفس برای حمله به قاهره استفاده کند. این گروه که در رأس آنان لویی، دوک باواریا قرار داشت، تصمیم نمایندهٔ پاپ را تأیید و خود را آمادهٔ حرکت به سمت قاهره کردند. در اواخر ژوئن ۱۲۲۱ م، پلاجیو دستور عزیمت سپاه را صادر کرد. این تصمیم در غیاب جان برین گرفته شد و به همین علت فرماندهان نظامی از اجرای آن سرباز زدند. پلاجیو مجبور گشت تا پادشاه اورشلیم را فراخوانَد؛ البته در یک نقل آمده است که نمایندگان جان د
ر دمیاط، از پی او فرستادند. پادشاه اورشلیم در ۶ ژوئیه در حالی که به این نبرد بدبین بود، به دمیاط بازگشت زیرا خبردار شده بود که امپراتور به زودی وارد خواهد شد و در عین حال زمانْ برای انجام عملیات مناسب نیست و طغیان نیل موجب خواهد شد که نیروهای صلیبی پس از ترک دمیاط، امکان ارتباط با پایگاه خود در این شهر را نداشته باشند و در این حالت حفاظت از سرزمین های که بر آن چیره خواهند شد، بسیار دشوار خواهد گردید؛ به ویژه که نیروهای صلیبی نیز مشتاق بازگشت به سرزمین خود بودند. به هر حال، سپاه صلیبی در ۱۲ ژوئیه رهسپار فارَسکور شد و سپس به شرمساح رفت و عده ای بسیار از نیروها را برای دفاع از دمیاط برجای گذاشت و وقتی الکامل محمد از حرکت صلیبیون اطلاع یافت، به سوی شرمساح رفته تا با آنان مقابله کند؛ ولی پس از آگاهی از عدهٔ بسیار زیاد نیروهای این سپاه، از این تصمیم چشم پوشی نمود. بدین گونه صلیبیون راه پیشروی خود را گشوده یافته و به شرمساح رسیدند و در ۲۴ ژوئیه بر آن چیره گشتند. جان برین از پلاجیو خواهش کرد که در همان منطقه بمانند؛ زیرا هنگام طغیان رودخانهٔ نیل فرارسیده است و از سوی دیگر، نیروهای شام به مصر نزدیک شده اند، ولی نمایند
هٔ پاپ بر ادامهٔ حمله اصرار ورزید. در این نقطه که آکنده از قنات های آب و رودهای منشعب از نیل است، الکامل محمد با کمک برادرانش، المعظم عیسی و اشرف موسی — که به تازگی به مصر رسیده بودند — توانست نیروهایی را در پشت سپاه صلیبی پیاده و خط بازگشت آن ها را قطع نماید. در این هنگام ارتباط سپاه صلیبی با دمیاط نیز قطع گردید. همچنین ایوبیان، کشتی های صیادی خود را بین مقدمه و مؤخرهٔ سپاه صلیبی، پراکنده ساختند و آن ها را از راه دریا و زمین به محاصرهٔ خود درآوردند؛ سپس سدهای آن جا را تخریب کردند. نیروهای صلیبی وقتی متوجه این موضوع شدند که آب اکثر زمین های پیرامون آن ها را دربرگرفته بود. بدین گونه همهٔ راه ها به جز یک راه بر روی صلیبیون بسته شد، یعنی نوار بسیار تنگی که با نیل مماس بود و از اردوگاه آنان تا دمیاط امتداد داشت. الکامل محمد با آگاهی از این موضوع، دستور داد تا در اشموم طناح، بر روی رود نیل پلی قرار دهند، آن گاه نیروهای ایوبی از پل عبور نمودند و بر این راه چیرگی یافتند. با این کار، نیروهای صلیبی دیگر نه راه پیش داشتند و نه راه پس. پلاجیو متوجه شد که با ترک دمیاط دچار اشتباه نظامی بزرگی شده است؛ لذا راهی پیش رو نداش
ت، مگر آن که به وسیلهٔ صلح از تنگنا خارج گردد. پیشنهاد صلح پلاجیو. پلاجیو در ۲۰ اوت ۱۲۲۱ م، فرستاده ای نزد الکامل محمد روانه و درخواست صلح کرد. وی اعلام نمود که در برابر اجازهٔ خروج از این تنگنا، حاضر است دمیاط را تخلیه و به نیروهای الکامل بازگرداند؛ و همچنین این توافق ۸ سال اعتبار خواهد داشت و امپراتور آن را تأیید خواهد کرد و اسرا نیز مبادله خواهند شد. الکامل نیز تمایل داشت که پیشنهاد صلح را بپذیرد. شاید انگیزه های وی ناشی از عوامل گوناگونی باشد که عبارتند از: الکامل محمد به سبب پذیرش پیشنهاد صلح، به عنوان فردی دارای اندیشهٔ روشنِ سیاسی توصیف شده است؛ اما برادرانش، المعظم و اشرف که مصلحت را در رد این پیشنهاد صلح می دانستند، با پذیرش آن مخالف بودند. آن ها اعتقاد داشتند که باید در این دشواری بر نیروهای صلیبی پیروز شد تا برگشت همراه با سلامت آنان به شام، خطری برای سرزمین های مسلمان نشین به وجود نیاورد. سرانجام صلیبیون در ۷ سپتامبر ۱۲۲۱ م از دمیاط خارج شدند و الکامل محمد نیز روز بعد وارد شهر شد. و این چنین پنجمین حملهٔ صلیبی در حالی که انتظار می رفت با موفقیت صلیبیون همراه باشد، با شکست آنان در پیشبرد اهداف شان
پایان یافت. این نتیجه، در سایهٔ همکاری خاندان ایوبی و همبستگی آنان برای مقابله با این خطر برآورده گردید. صلیبیون فرصت به دست آوردن اورشلیم در برابر خروج از دمیاط را از دست دادند و در نهایت مجبور شدند که بدون هیچ دستاوردی دمیاط را ترک گویند. ابن اثیر که از رویدادنگاران این دوره بوده است، در این باره چنین می گوید: علل شکست حمله صلیبیون به مصر. به نوشته محمدسهیل طقوش شکست پنجمین حملهٔ صلیبی به چند عامل بازمی گردد. برخی از عوامل به مسلمانان تعلق دارد و برخی دیگر به صلیبیون و همچنین تعدادی نیز به اروپا مربوط می شود. دربارهٔ آنچه به مسلمانان بازمی گردد، می توان علل زیر را برشمرد: همچنین به گفته طقوش دربارهٔ آنچه به صلیبیون مربوط می شود، علل زیر را می توان در نظر گرفت: دربارهٔ آنچه به اروپاییان مربوط می شود، می توان به موارد زیر اشاره کرد: پیامد. پس از عقدِ قراردادِ صلح میان صلیبیون و ایوبیان، صلیبیون از راه دریا به عکا، مرکز صلیبیون در شام و سرزمین مقدس بازگشتند. در سال ۱۲۲۲ م، جان برین به قصد تحریک پاپ و پادشاهان غرب اروپا برای تدارک جنگ جدیدی با مسلمانان و نیز یافتن همسر مناسبی برای دخترش ایزابلا — که وارث تاج و
تخت اورشلیم بود — راهی اروپا گردید. وی و کاردینال پلاجیو در اواخر مهٔ ۱۲۲۲ م با پاپ ملاقات کردند و نظر مساعد وی را برای تدارک جنگ صلیبی جدید به دست آوردند. همزمان، جان برین، ایزابلا را به همسری فردریش دوم، امپراتور پُرقدرت امپراتوری مقدس روم درآورد. فردریش که در جزیره سیسیل پرورش یافته بود، به واسطه ارتباطش با مسلمانان و علاقه شخصی اش به آن ها، از جنگ با آن ها دوری می ورزید. با این حال، پس از ازدواج با ایزابلا، از نمایندگان پاپ که در ژوئیه ۱۲۲۵ م به دیدارش رفته بودند، خواست تا حمله به مشرق زمین را دو سال به تعویق بیندازند که درخواست وی با موافقت پاپ همراه شد؛ ولی پس از دو سال با اصرار پاپ، امپراتور مقدس روم — که به پادشاه اورشلیم نیز ملقب شده بود — پس از تعلل بسیار راهی شرق گردید تا جنگ صلیبی ششم علیه مسلمانان در سرزمین مقدس و با هدف بازپس گیری اورشلیم آغاز گردد. منبع شناسی. منابع اسلامی. منابع اولیه. حوادث این جنگ توسط جمعی از تاریخ نگاران مسلمان معاصر این جنگ تدوین شده است، که شامل موارد ذیل می شود: علاوه بر منابع مذکور، تاریخ های محلی عراق، موصل، جزیره، حلب، و دمشق و نیز تاریخ های عمومی و محلی مصر و در عصر
ایوبیان نوشته شده اند و نیز فرهنگنامه های تاریخی همچون "وفیات الاعیان" ابن خلکان (۱۲۱۱ – ۱۲۸۲) نیز اطلاعات پراکنده ای در این باره دارند. منابع اروپایی. منابع اولیه. در رابطه با منابع اولیه که توسط اروپاییان در باب جنگ پنجم نوشته شدهاست، چند منبع اختصاصی برجا مانده که مهم ترین آنها عبارتند از:
بابک نجفی (؛ زادهٔ ) کارگردان و فیلم نامه نویس ایرانی تبار مقیم سوئد است. او در هالیوود دو فیلم سینمایی "سقوط لندن" (۲۰۱۶) و مری سربلند (۲۰۱۸) را کارگردانی کرده است. همچنین بابک نجفی کارگردانی بخشی از سریال بنشی را بر عهده داشته است. وی در سن یازده سالگی به سوئد پناهنده شد. او در شصتمین جشنواره فیلم برلین در سال ۲۰۱۲ برنده جایزه بهترین کارگردان فیلم نخست شد. زندگی نامه. نجفی در ایران زاده شد و در ۱۱ سالگی، زمانجنگ ایران و عراق به عنوان پناهنده به سوئد آمد. دو تن از برادرانش در تهران ماندند و ۱۱ سال طول کشید تا دوباره همدیگر را ببینند. خانواده در اوپسالا ساکن شدند، جایی که او دوران کودکی خود را گذراند. بین سال های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲، او کارگردانی مستند را در مؤسسه دراماتیکا تحصیل کرد.
عبدالمحمد رئوفی نژاد (زادهٔ ۱۳۳۵) سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷ در دولت نهم، برای مدت بیش از ۳ سال، به عنوان استاندار کرمان فعالیت می کرد. وی در فاصله سال های ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۲ نیز استاندار زنجان بود. رئوفی نژاد در دوران جنگ ایران و عراق از اعضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود و فرماندهی لشکر ۷ زرهی ولی عصر (خوزستان) را برعهده داشت و به علت خدماتش در جنگ، دو نشان فتح درجه ۲ و یک نشان فتح درجه ۳ دریافت نمود. وی هم اکنون نیز از فرماندهان ارشد سپاه پاسداران است و به عنوان معاون فرمانده قرارگاه مرکزی خاتم الانبیا فعالیت می کند.
سقوط لندن یک فیلم اکشن، سیاسی و دلهره آور آمریکایی به کارگردانی بابک نجفی است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به جرارد باتلر، آرون اکهارت، آنجلا باست، مورگان فریمن، و رادا میشل اشاره کرد. این فیلم دنباله ای بر فیلم سقوط المپیوس می باشد. تیزر فیلم در ژوئیه ۲۰۱۵ منتشر شد و برای انتشار در این تاریخ مورد انتقاد قرار گرفت زیرا تیزر فیلم همزمان با سالگرد حملات هفتم ژوئیه ۲۰۰۵ لندن رونمایی شد، حمله ای که طی آن ۵۲ نفر کشته شدند. دنباله این فیلم با عنوان "انجل سقوط کرده است" در سال ۲۰۱۹ اکران شد. داستان. پس از مرگ مشکوک نخست وزیر انگلستان، سران اکثر کشورهای جهان برای مراسم تدفین وی در لندن حضور می یابند و این زمان بسیار مناسبی برای تروریست هاست تا تمامی رهبران را یکجا از میان ببرند.
انجمن عکاسی آمریکا (PSA) یکی از بزرگ ترین انجمن های غیرانتفاعی عکاسی در جهان است. این انجمن بر خلاف اسمش، سازمانی بین المللی است که در سال ۱۹۳۴ تأسیس شد و از بیش از ۷۰ کشور عضو دارد.
باشگاه فیتنس یا باشگاه سلامت به سالن های ورزشی گفته می شود که مردم باهدف هایی همچون رسیدن به تناسب بدنی، کم کردن وزن اضافی یا پس از یک عمل جراحی تلاش برای برگرداندن عضلات آسیب دیده به حالت طبیعی یا فقط گذران اوقات فراغت همراه با انجام فعالیت منظم جسمانی بدان جا می روند. در سال های گذشته، شمار خدمت دهندگان فیتنس و سلامت افزایش یافته است و این، هواداران این باشگاه ها را در میان مردم گسترش داده است. امروزه باشگاه های فیتنس و تناسب اندام مرجعی برای خدمات بهداشتی و درمانی شده اند که باعث افزایش پایبندی به انجام فعالیت بدنی می شوند. ویژگی های باشگاه ورزشی مناسب. یک سالن ورزشی مناسب می بایست نیازهای شخصی فرد را برآورده کند.
ادوارد تیونز (؛ زادهٔ ) یک دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره تور دوچرخه سواری اروپا در سال ۲۰۱۵ اشاره کرد.
آرش کریمی (متولد ۱۳۵۶) عکاس ایرانی است. فعالیت ها. کریمی فعالیت حرفه ای عکاسی را از سال ۱۳۷۴ آغاز کرده و چندین نمایشگاه را در شهرهای مختلف ایران برگزار کرده است. او در مؤسسات مختلف به تدریس عکاسی می پردازد. کریمی در سال ۱۳۹۰ در یک مسابقه بین المللی عکاسی در بلگراد، برنده مدال طلای انجمن عکاسی آمریکا شد و در سال ۱۳۹۲، دیپلم افتخار جشنواره عکس ایرانشناسی را کسب کرد.
دیمیتری کلس (؛ زادهٔ ) یک دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره تور دوچرخه سواری اروپا در سال ۲۰۱۵ اشاره کرد.
یاکوب مارچکو (؛ زادهٔ ) یک دوچرخه سوار اهل ایتالیا است. از افتخارات او می توان به کسب مدال نقره تور دوچرخه سواری آسیا در سال ۲۰۱۵ اشاره کرد. پیوند به بیرون. سرعت
نایرو کینتانا (؛ زادهٔ ) یک دوچرخه سوار اهل کلمبیا است. او توانست در سال ۲۰۱۴ برندهٔ جیرو دیتالیا و در سال ۲۰۱۶ برندهٔ ووئلتا اسپانیا شود. کینتانا متخصص مسیرهای کوهستانی است و به توانایی انجام حملات پیاپی در شیب های زیاد، توان خروجی بالا و استقامت زیاد برای واکنش به حملات رکابزنان دیگر شهرت دارد. آغاز زندگی. کینتانا در کومبیتا در نزدیکی تونخا در خانواده ای کشاورز زاده شد. خانوادهٔ او با وجود زندگی محقر خود توانستند یک دوچرخهٔ کوهستان دست دوم برای نایرو بخرند تا مسیر ۱۶ کیلومتری مدرسه را در میان دامنه های شرقی آند بپیماید و برای فروش میوه و سبزی از روستایی به روستای دیگر برود. همچنین از ۱۶ سالگی با تاکسی پدر خود کار می کرد. کینتانا اکنون در کومبیتا زندگی می کند. او دو خواهر و دو برادر دارد. او در ۱۵ سالگی هنگام دوچرخه سواری با تاکسی تصادف کرد و ۵ روز در کما بود. علی رغم این حادثه، پدرش که هوادار دوچرخه سواری بود، توانایی نایرو را پذیرفته بود و ۳۰۰ هزار پزو برای خرید دوچرخهٔ مسابقه ای هزینه کرد تا پسرش بتواند در مسابقات شرکت کند. فعالیت حرفه ای. کینتانا در سال ۲۰۰۹ فعالیت حرفه ای خود را آغاز کرد و در سال ۲۰۱۰ ب
رندهٔ تور آونیر شد تا آیندهٔ روشنی را برای دوچرخه سواری کلمبیا ترسیم کند. در سال ۲۰۱۲ به اروپا رفت تا به تیم اسپانیایی بپیوندد. او برندهٔ تور مورسیا شد و یک پیروزی در کریتریوم دوفینه به دست آورد. سپس برندهٔ مسابقهٔ روت دو سود شد و نخستین حضور خود در گرند تورها را با شرکت در ووئلتا اسپانیا به ثبت رساند. در آن مسابقه یکی از خادمین اصلی آلخاندرو والورده در سربالایی ها بود. در ماه اکتبر نیز برندهٔ تور امیلیا شد. در آغاز سال ۲۰۱۳ برندهٔ یک مرحلهٔ تور کاتالونیا شد و یک ماه بعد، با پیروزی در یک مرحله و دوم شدن در تایم تریل مرحلهٔ آخر، قهرمانی تور باسک را کسب کرد.
برنامهٔ اگزومارس یا دگرزیست شناسی مریخ یک مأموریت گستردهٔ شناسایی مریخ برای جستجو پیرامون وضعیت زیستی در مریخ و بن مایه های زندگی و زندگی مریخی، در گذشته یا حال است. این مأموریت اخترزیست شناسی توسط آژانس فضایی اروپا (ESA ایسا) با همکاری سازمان فضایی فدرال روسیه (روس کاسموس) در حال اجراست. این برنامه شامل فرستادن چندین گونه فضاپیما و فضاافزار است که با به راه اندازی دو پرتاب به سیارهٔ مریخ فرستاده می شوند. مدارگرد ردیاب گاز اگزومارس (TGO تی جی اُ) و "فرودگر-کاوشگر ثابت شیاپارلی" (EDMای دی ام) در ۱۴ ماه مارس سال ۲۰۱۶ با پرتاب نخست راه اندازی شدند. "مدارگرد ردیاب اگزومارس" بردن "کاوشگر ثابت شیاپارلی" را به مریخ بر عهده دارد. شیاپارلی را آژانس فضایی اروپا در ایتالیا ساخته است. پس از آن، اگزومارس به گردآوری نقشهٔ منبع های گاز متان و سایر گازها در جوّ مریخ می پردازد و با انجام این کار، به یافتن محلی مناسب برای فرود "مریخ نورد اگزومارس" در سال ۲۰۱۸ که یک سکوی خودرو پرتاب سنگین روسی پروتون را به مریخ می برد کمک می کند. "مدارگرد اگزومارس" (تی جی اُ) دارای چهار ابزار ویژه است و نیز خود به عنوان یک "ماهوارهٔ رله" برای پ
یگیری ارتباط زمین با "مریخ نورد" عمل می کند. در سال ۲۰۱۸ فرودگری که روس کاسموس آن را ساخته قرار است مریخ نورد ساخت آژانس فضایی اروپا ESA را در سطح مریخ پیاده کند. این مریخ نورد خود دارای برخی ابزار ساخته شده توسط روس کاسموس است. در کل حدود دو سوم این پروژه بر عهدهٔ روس کاموس و کمتر از یک سوم آنرا سازمان همکاری فضایی اروپا تکمیل می کند، تعهدات مالی فنی کشورهای تامین کننده بارها دست خوش دگرگونی بوده است.
الکساندر کریستوف (؛ زادهٔ ) یک دوچرخه سوار اهل نروژ است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز دوچرخه سواری جاده در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ اشاره کرد.
فابیو آرو (؛ زادهٔ ) یک دوچرخه سوار اهل ایتالیا است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره جیرو دیتالیا ۲۰۱۵ اشاره کرد.