Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وام و سود در یهودیت موضوعی پیچیده و دارای جزئیات است. الفاظ زبان عبری کتاب مقدس برای بهره "نشخ" (), به معنای لفظی "گاز (گرفتگی)", و "مربیت/تربیت" () هستند، که مشخصاً به عواید وام دهندگان اشاره دارند؛ منظور از "نشخ" سودیست که از پول وام داده شده، پیش از اعطای آن به وام گیرنده به عنوان هزینه از آن کم می شود در حالیکه "مربیت/تربیت" به سودی اشاره دارد که به مبلغی افزوده می شود که قرار است بازپرداخته شود. واژهٔ "مربیت/تربیت", که به نوعی از سود که امروزه به کار می رود نزدیک تر است بعدها در عبری مدرن تبدیل به "ریبیت" () شد. این واژه مشابه واژه زبان عربی "ربا" است که در قرآن به کار رفته است. تورات و تلمود سفارش می کنند وام وام هایی داده شود که سود در آن درگیر نباشد؛ ولی طبق هلاخا (شریعت یهود) دادن وام های بدون سود فقط به دیگر یهودیان لازم است. مجاز است به غیر یهودیان وام های با سود پرداخت شود. سودگرفتن در کتاب حزقیال در زمرهٔ بدترینِ گناهان طبقه بندی شده، و بر اساس هلاخا ممنوع است. تلمود به محکوم کردن سود در حزقیال مشخصاً اشاره کرده، که در آن حزقیال از این کار اعلام بیزاری می کند و به طور استعاری رباخواران را همچون ک
سانی به تصویر می کشد که خون می ریزند.
دوبرکیتز (Döberkitz) یک مکان در شرق منطقه زاکسن بواتزن است و از سال ۱۹۹۹ متعلق به شهر منطقه بواتزن بوده است. جغرافیا. این محل حدود شش کیلومتری غرب مرکز شهرستان بواتزن واقع شده است. منطقه پر از تپه است و برای کشاورزی استفاده می شود. Döberkitz در دره بروک کوچک، که جریان به آب به سمت غرب بلند واقع شده است. دو قله نزدیک در هر دو طرف از دره واقع شده است. Hussitenberg با ۲۴۳ متر و شرق و Hennersberg با ۲۴۸ متر در جنوب شرقی روستا. تاریخ. در وهله اول در ۱۴۶۶ به عنوان Debreckwitz اشاره شده است.
کشاورزی ایران در دوره قاجار نام یک کتاب به زبان انگلیسی است. این کتاب اثر ویلم فلور، اهل هلند و متخصص در «رشته اقتصاد توسعه» و «جامعه شناسی غیرغربی» است. این کتاب چاپ واشینگتن، دی.سی. در ایالات متحده آمریکا می باشد. این کتاب توسط شهرام غلامی در انتشارات علمی فرهنگی به چاپ رسیده است. محتوای کتاب. در این کتاب به روش های زراعت، آبیاری و کاشت بذرها، پرورش چهارپایان، جنگلداری و ماهیگیری در دوره قاجار پرداخته می شود و تولید محصولات کشاورزی ایران در این دوره، از برنج، جو و گندم و دیگر محصولات خوراکی تا تریاک و تنباکو به تفصیل شرح داده می شوند؛ و بالاخره زندگی روستائیان از خورد و خوراک تا لباس آنها شرح داده می شود. بخش های کتاب. - فصل اول؛ آیا قاجاریه اقتصاد را رشد داده یا دچار رکود است؟ - فصل دوم؛ تغییرات ساختاری در بخش کشاورزی. - فصل سوم؛ جغرافیا، خاک و آب و هوا. - فصل چهارم؛ ارتباط شهر و روستا. - فصل پنجم؛ الگو و تغییرات در مالکیت زمین، که به انواع مالکیت زمین، سهم داشتن در محصول، اجاره ثابت، و اجاره کارگر می پردازد. - فصل ششم؛ سازمان روستا و مقام های رسمی آن؛ کدخدا، پاکار، میرآب، مباشر. - فصل هفتم؛ موقعیت دهقانان
؛ تصرف زمین، رعیت؛ خوش نشین؛ کارگر روزمزد؛ اشراف دهکده؛ کولی ها؛ خانه بدوش؛ آزاد در جابجایی؛ برده؛ جنسیت؛ بدهی. - فصل هشتم؛ جمعیت روستایی یکجانشین. - فصل نهم؛ شرایط زندگی روستایی؛ مسکن، پوشاک، خوراک، فقر. - فصل چهاردهم؛ غلات؛ گندم، جو، و دیگر دانه ها، برنج. - فصل پانزدهم؛ میوه ها و خشکبار. - فصل شانزدهم؛ سبزیجات و حبوبات. - فصل هفدهم؛ الیاف؛ ابریشم، پشم، کتان، کنف، بزرک. - فصل هجدهم؛ گیاهان با مواد افزوده؛ تریاک، تنباکو، چای. - فصل نوزدهم؛ سقز - فصل بیستم؛ گیاهان رنگرزی - فصل بیست و یکم؛ بذرهای روغنی - فصل بیست و دوم؛ ادویه ها - فصل بیست و سوم؛ گلاب. - فصل بیست و چهارم؛ چهارپایان؛ گاو، گاومیش، گوسفند، بز، اسب، قاطر، ماکیان. - فصل بیست و پنجم؛ علوفه و گیاهان مراتع - فصل بیست و ششم؛ محصولات لبنی. - فصل بیست و هفتم؛ سفالگری، حصیربافی، لوله سازی، کفاشی، ساخت الیاف، فرش بافی، رنگرزی و … - فصل بیست و هشتم؛ شیلات - فصل بیست و نهم؛ جنگلداری. دسترسی به کتاب. در کتابخانه و مرکز اسناد بنیاد ایران شناسی، این کتاب به زبان انگلیسی در دسترس همگان می باشد.
بارد کمان دار یک انسان در رمان هابیت به خط جی. آر. آر. تالکین است. بارد اهل لیک تاون (شهر دریاچه) است و نژاد او به فرمانروایان دیل بازمی گردد. او موفق می شود اسماگ را بکشد و خود پادشاه دیل می شود. شخصیت بارد احتمالاً از ویگلاف در شعر آنگلوساکسون بیوولف گرفته شده است. شخصیت و ظاهر. جد بارد، گیریون نام داشت که فرمانروای دیل بود و به دست اسماگ کشته شد. این رویداد دو سده پیش از رویدادهای رمان هابیت در دورهٔ سوم اتفاق می افتد. بارد فرماندهٔ کمانداران اسگاروت (شهر دریاچه) است. او فردی بلندقامت با موهای مشکی است. وقتی اژدها به شهر یورش می برد بارد آخرین کمانداری است که جلوی او می ایستد. در هنگام پرتاب تیر به اسماگ یک پرنده با بارد حرف می زند و نقطه ضعف زرهٔ اسماگ را که در زیر سمت چپ سینه اش قرار داشت به او نشان می دهد. بارد برای ۳۳ سال بر شهر فرمانروایی می کند و پس از او پسرش بِین در ۲۹۷۷ و پس از او نوه اش براند در ۳۰۰۷ پادشاهی را در دست می گیرند.
ولادیمیر یوگرافوویچ تاتلین (به انگلیسی: Vladimir Yevgraphovich Tatlin; ؛ – ) یک نقاش و معمار اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. او همراه با کازیمیر ماله ویچ از مهم ترین شخصیت های آوانگارد جنبش هنری اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۱۹۲۰ به شمار می رود و بعدها به مهم ترین هنرمند در جنبش ساخت گرایی یا کنستراکتیویسم تبدیل شد. او معروف ترین طراحی خود برای برج غول پیکر «یادمان انترناسیونال سوم» که بیشتر به عنوان «"برج تاتلین"» "شناخته شده" را در سال ۱۹۱۹ آغاز کرد. زندگی نامه. تاتلین در خارکف متولد شد. پدر او یک مهندس راه آهن و مادرش یک شاعر بود. مادر ولادمیر دو سال پس از تولد وی درگذشت و پدرش پس از زمان کوتاهی از مرگ همسر دوباره ازدواج کرد. ولادمیر هنگامی که بیش از ۱۸ سال نداشت از خانه فرار کرد تا دریانورد شود. او به عنوان یک تاجر دریانورد در دانشکده افسری تحصیل کرد و مدتی را در خارج از کشور گذراند. تاتلین در سال ۱۹۰۴ پس از نخستین سفر دریایی خود به مصر که تا پایان عمر از آن به نیکی یاد می کرد، به میهن بازگشت و اندکی بعد به مدرسه هنری «پنزا» وارد شد. در این مدرسه بود که او به عنوان شاگردی با استعداد و دارای معلومات شناخته شد. او
همچنین به عنوان یک خواننده در اوکراین و یک نوازنده حرفه ای باندورا در خارج از کشور کار کرد. تاتلین به سال ۱۹۱۰ به مسکو رفت و کار حرفه ای او در هنر به عنوان یک نقاش شمایل در مسکو با حضور در مدرسه نقاشی، مجسمه سازی و معماری مسکو آغاز شد. او در یک آتلیه مشترک با «الکساندر وسنین» مشغول به کار شد. یک سال بعد دلیل این که می خواست به عنوان نقاشی غیر وابسته و به صورتی انفرادی شروع به کار کند مدرسه را ترک نمود و بلافاصله بعد از آن کارهای خود را در نمایشگاه «اتحادیه هنرمندان روسیه» فرستاد. در این نمایشگاه بیشتر محصلین مدارس مسکو کارهای خود را به تماشا می گذاشتند. در سال ۱۹۱۷ به وسیله لاریونف اولین مرحله کار خود را با هنرمندان پیشرو آغاز نمود بدین ترتیب که یازده تابلو از کارهای خود را به نمایشگاه اتحادیه جوانان فرستاد. کارهای او شامل طراحی از اجسام بیجان بود که تحت تأثیری از هنرمندان قرار داشت و همچنین شامل تعدادی طرح از دریا بود. تاتلین برای طراحی "بنای یادمان انترناسیونال سوم" "که" به نام برج تاتلین نیز شناخته می شود به عنوان یک معمار به شهرت رسید. برنامه ریزی این طرح از سال ۱۹۱۹ آغاز شد. این بنای یادبود قرار بود برج
بلندی از آهن، شیشه و فولاد باشد که به مراتب بلندتر از برج ایفل در پاریس ساخته شود. این برج بنا بود با ۱۳۰۰ فوت ارتفاع (تقریباً معادل ۴۰۰ متر) یک سوم از ایفل بلندتر باشد. در این طرح یک جفت ساختار آهنی و فولادی مارپیچی، سه بلوک ساختمان را با پنجره های شیشه ای که در سرعت های مختلف می چرخیدند را در بر می گیرند این سه ساختار متحرک یکی به شکل یک مکعب با یک بار گردش در سال؛ دومین به شکل یک هرم یک بار در ماه؛ و سومین یک استوانه یک بار در روز پیش بینی شده بود. به دلیل مشکلات مالی و اجرایی این برج هرگز ساخته نشد. تاتلین همچنین به عنوان پدر هنر ساخت گرایی در اتحاد جماهیر شوروی پس از انقلاب شناخته می شود. آثار "ضد برجسته"، سازه های سه بعدی ساخته شده از چوب و فلز برخی آثار قرار داده شده در گوشه ("گوشه ضد برجسته") و دیگر آثار بیشتر معرف این جنبه کاری اوست. مجسمههای تاتلین به منظور زیر سؤال بردن ایده های سنتی هنر بود، هر چند او به عنوان یک ساخت گرا توجه خود را به اعتراض به بسیاری از جنبش و ایده های هنری معطوف کرد. هنرمندان زیادی تحت تأثیر ساخت گرایی برجسته او بودند نظیر: ورورا ستپنووا، الکساندر رودچنکو، با مانوئل رودن سمینا
رو، خواکین تورس گارسیا، لاسلو موهولی ناگی، آنتوان پوزنر و نائوم گابو. اگرچه تاتلین و مالویچ در آغاز فعالیت حرفه ای خود همکار بودند اما در زمان «نمایشگاه ۰/۰۱» در سال ۱۹۱۵ (بسیار پیش از پدید آمدن سبک ساخت گرایی)، و همچنین نمایشگاهی به نام «آخرین نمایشگاه فوتوریست» اختلاف هایی شدید و آشکار داشتند، ظاهراً مالویچ در آنجا کارهایی بیش از آثار والاگرایی به نمایش گذاشت. این منجر شد تا مالویچ ایده های خود را در شهر ویتبسک توسعه بیشتری بدهد، جایی که مدرسه ای به نام UNOVIS (قهرمانان هنر نو) را بنیاد نهاد؛ و ابتدا در سمت استادیاری و سپس استادی به تدریس پرداخت. تاتلین همچنین وقت خود را به مطالعاتی در زمینه لباس، اشیاء، مبلمان و موضوعات دیگر اختصاص می داد. او در واپسین سال های عمرش، تحقیق دربارهٔ پرواز پرندگان را آغاز کرد و تصمیم داشت پرواز را به عنوان یکی از بزرگترین رویاهای انسان را دنبال کند. او شروع به طراحی هواپیمای بی موتور کرد. این هواپیما به نام «لتاتلین» (که ترکیبی بود از اسم تاتلین و پرواز) خوانده شد. نمونه یا مدل ساخته شده از این هواپیما به وسیله تاتلین کلاً از چوب بود و نزدیکی زیادی به فرم های طبیعی داشت. تاتلی
ن برای پیشرفت کار خود حشرات را در جعبه هایی پرورش می داد و هنگامی که به اندازه کافی رشد کرده بودند. آنها را در معرض باد قرار می داد و واکنش آنها را نسبت به وزش باد و گشودن بالهایشان و پروازشان را بررسی و مطالعه می نمود. مدل ساخته شده هواپیمای بی موتور او دقیقاً منطبق با ساختمان بدن یک حشره در حال پرواز است. این تجربه جدیدی بود که در هنر روسیه انجام گرفت. تاتلین در ۳۱ مه ۱۹۵۳ در مسکو درگذشت و در گورستان نووودویچی به خاک سپرده شد.
ویگلاف (در زبان انگلیسی باستان، Wīġlāf، با تلفظ: "ویلاف") نام یک شخصیت در حماسهٔ انگلوساکسون بیوولف است. او فردی است که به خدمت شاه، بیوولف در می آید. فیلم بئوولف در رابطه با همین شخصیت ساخته شده است. منابع. ویکی انگلیسی
یعقوب دانشدوست ( – ) معمار، مرمت گر بناها و محوطه های تاریخی، پژوهشگر، نویسنده، و کارشناس باغ ایرانی بود. زندگی نامه. یعقوب دانشدوست در سال ۱۳۱۷ در شهر تبریز زاده شد و از سه سالگی با خانواده اش در شهر مشهد ساکن شد. او تحصیلات دانشگاهی را در دانشگاه تهران با کارشناسی ارشد معماری و دکترای شهرسازی به پایان رساند. یعقوب دانشدوست با معماری سنتی ایران و باغ های ایرانی آشنا بود و کوشش می کرد با استفاده از آن ارزش ها یک «معماری مدرن ایرانی» پدیدآورد. مرمت بناها و سایت های تاریخی. در آغاز کار، دانشدوست بخش های مهمی از مجموعه گنج علی خان در کرمان و سپس تَرَک های گنبد طلای حرم امام رضا را مرمت نمود. سپس نظارت بر مرمت بناهای تاریخی استان خراسان را بر عهده گرفت که مرمت کلیه آثار تاریخی مهم استان خراسان از کوشش های اوست. از آن جمله مدرسه خرگرد، رباط شرف، مسجد گوهرشاد، مسجد شاه مشهد، مدرسه دو در، مدرسه پریزاد، مدرسه میرزا جعفر، مصلی پایین خیابان مشهد، گنبد سبز مشهد، کاخ خورشید کلات، مسجد کبود گنبد کلات، مزار شیخ احمد جام، مزار مولانا زین الدین ابوبکر تایبادی، میل اخنجان، مسجد ملک زوزن، مسجد جامع فردوس، مرمت آرامگاه عطار واح
یای باغ آن، مسجد جامع نیشابور، قدمگاه، امامزاده محروق نیشابور، هارونیه، مقبره و منار ایاز، مزار خواجه ربیع، مقبره بابا لقمان سرخس، مسجد جامع گناباد، میل رادکان، منار خسروگرد سبزوار، مسجد جامع قاین هستند. وی تا سال چهارم انقلاب اسلامی به عنوان رئیس دفتر فنی سازمان ملی حفاظت آثار باستانی دراستان خراسان مشغول کار بود و پس از آن همکاری با سازمان میراث فرهنگی و نظارت عالیه بر بناها را ادامه داد. دانشدوست سال ها عضو ایکوموس بود و در کنگره های متعدد معماری و باغ سازی در ایران و خارج از کشور حضور فعال داشت. آثار معماری. یعقوب دانشدوست همراه با مرمت بناهای تاریخی، بناهای متعدد مدرن با کوشش برای این که سبک معماری مدرن ایرانی داشته باشند، طراحی و اجرا نموده است که مهم ترین آن ها بیمارستان آریا، بنای یادمان میدان آزادی (به سوی نور)، بنای یادمان میدان راه آهن (همیشه به سوی او)، بنای یادمان همای رحمت، بنای یادمان والفجر، تهیه نقشه های معماری و اجرایی خانه علم و کیهان نمای شهر مشهد هستند. وی همچنین بناهای مسکونی بسیاری در مشهد طراحی واجرا نموده است. طراحی و اجرای باغ آرامگاه فردوسی با طرح باغ ایرانی و آرامگاه کلنل محمدتقی پ
سیان در مجموعه آرامگاه نادر از دیگر کارهای اوست. نوشته ها. دانشدوست به کار پژوهش و نوشتن کتاب نیز مشغول بود که حاصل آن سه کتاب با نام کلی "طبس شهری که بود" با زیر عنوان های: "باغ های طبس"، "بناهای تاریخی طبس" (برگزیده بهترین کتاب معماری سال ۱۳۷۹) و "شهرسازی و معماری طبس" و کتاب های "ارزش های فرهنگی طوس و آرامگاه فردوسی" و "پیدایش باغ آسمانی ایران" در سال ۱۳۹۴ (به فارسی و انگلیسی) می باشد. نوشتار فیلمی در مورد هنر کاشی کاری ایرانی (با سرمایه اداره اوقاف خراسان) از جمله کارهای دیگر اوست. مقالات بسیاری هم توسط ایشان نگارش شده است که از آن میان می توان به مجموعه مقالات «معماری ایرانی در سخن چهار نسل از معماران صاحب نظر» در مجله آبادی اشاره کرد. جوایز و تقدیرات. یعقوب دانشدوست در سال ۱۳۹۲ لوح و تندیس تقدیر از رئیس جمهور دریافت نمود. او در ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۴ به خاطر کوشش های فرهنگی بسیار، مفتخر به دریافت لوح و نشان فردوسی از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی شد. در سال ۱۳۹۷ به عنوان یکی از چهره های ماندگار ایران، کاشی ماندگار دریافت کرد. وی در خرداد سال ۱۴۰۲ نیز به عنوان یکی از چهره های برتر مفاخر ماندگار میراث فرهنگی تقدیر
گشته و لوح تقدیر از وزیر میراث فرهنگی دریافت نمود.
میدان نفتی تایبر () از میدان های نفتی ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۲۰۰۹ در خلیج مکزیک کشف شد. این میدان به طور مشترک متعلق به بی پی، پتروبراس و کونوکو فیلیپس می باشد.
تاریخچه مالی-مالیاتی ایران از صفویه تا پایان قاجاریه کتابی است به قلم ویلم فلور و با برگردان مرتضی کاظمی یزدی، که توسط نشر تاریخ ایران، در سال ۱۳۹۴ منتشر شده است. وضع مداخل و مخارج قریب به ۴۲۵ سال از تاریخ ایران در این کتاب مورد بررسی قرارگرفته است؛ از سال ۱۳۴۴ – ۹۰۶ق/۱۹۲۵–۱۵۰۰م دوران صفویه، افشاریه، زندیه و قاجاریه می پردازد. مقدمه و فصل های کتاب. احسان یارشاطر در مقدمه کتاب اشاره نموده است که ویلم فلور با دقت و روشن بینی وضعیت اقتصادی ایران را شرح داده و تحلیل کرده است.کتاب در ده فصل درباره مدیریت زمین در روستاها، مدیریت اراضی وقفی، خالصه و موات و نیز مالیات و باج از سوی حکومت مرکزی سخن می گوید.
سفت مهره ریختان () نام یک کلاد از بریده مهرگان است. این کلاد شامل بالاخانواده پایه گذارخزنده واران است و گروه متنوع تر سفت مهرگان را نیز دربر می گیرد.
ابوسهل خجندی وزیر غزنویان در سده پنجم هجری / یازدهم میلادی بود. او در پیشگاه سلطان ابراهیم بن مسعود (۴۵۱–۴۹۲ هجری/ ۱۰۵۹–۱۰۹۹ میلادی) به عنوان وزیر دوم خدمت می کرد و جانشین ابوبکر بن ابی صالح شد که احتمالاً در بخش آغازین حکومت خدمت کرده بود. همهٔ آن چه از پیشینهٔ او می دانیم این است که از زمان سلطان مسعود یکم غزنوی منشی دیوان بوده است. او از زمانی نامعین از لطف پادشاه افتاد و دستگیر شد و به دستور سلطان کور گردید.
دیوید جان مایلر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال پیشین اهل جمهوری ایرلند است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به کورک سیتی، ساندرلند، هال سیتی، ردینگ و کاونتری سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده است.
دریل مایکل مورفی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به لوتون تاون، هارو بورو، ساندرلند، شفیلد ونزدی، ایپسویچ تاون، سلتیک، نیوکاسل یونایتد، ناتینگهام فارست و بولتون واندررز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده است.
استیون جود کوین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به سنت پاتریک اتلتیک، شفیلد یونایتد، میلتون کینز دونز، روترهام یونایتد، هال سیتی، ردینگ، برتون آلبیون و منزفیلد تاون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده است.
درن ادوارد اندرو رندولف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به چارلتون اتلتیک، ولینگ یونایتد، و آکرینگتون استنلی، جیلینگام، بری، هرفورد یونایتد، مادرول، بیرمنگام سیتی، وستهام یونایتد و میدلزبرو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده است.
ریچارد جان کیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به استوک سیتی، بریستول سیتی، وایکام واندررز، هادرسفیلد تاون، کارلایل یونایتد، چلتنهام تاون، کاونتری سیتی، دربی کانتی و میلتون کینز دونز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده است.
ماری مورو (زاده ۱۸ فوریه ۱۹۷۴) بازیگر و مدل آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به فیلم چیره دستی اشاره کرد. زندگی و حرفه. کودکی. ماری مورو در شهر میامی ایالت فلوریدا زاده شد. او در کودکی بازیگری در تئاتر را با هدف جمع آوری پول برای دانش آموزان فقیر آغاز کرد. مورو با تحصیل در مدرسه هنر تیش وابسته به دانشگاه نیویورک٬ تخصص خود در زمینه رقص و تئاتر را کسب کرد. زندگی حرفه ای. ماری مورو برای اولین بار در سال ۱۹۹۲ با بازی در نقش "وندی مالو" در برنامه تلویزیونی معروفی به نام بی واچ در تلویزیون ظاهر شد. او همچنین در فیلم های و امنیت ملی ایفای نقش کرده است. زندگی شخصی. مورو در سال ۱۹۹۴ با تاجری به نام "کارل جانسون" ازدواج کرد ولی در سال ۱۹۹۷ از او جدا شد. او دارای ۲ فرزند پسر است. ماری علاوه بر بازیگری٬ به عنوان مشاور املاک در لس آنجلس٬ کالیفرنیا مشغول به کار است.
جایزه های نوبل جوایزی هستند که سالانه توسط فرهنگستان پادشاهی علوم سوئد، آکادمی سوئد، مؤسسهٔ کارولینْسکا، و کمیتهٔ نوبل نروژ به افرادی که مشارکت های مهمی در شیمی، فیزیک، ادبیات، فیزیولوژی و پزشکی و اقتصاد داشته باشند اهدا می شوند. جایزهٔ نوبل اقتصاد در سال ۱۸۹۵ توسط آلفرد نوبل بنیان گذاری شد. او در وصیت نامه اش ذکر کرد که این جایزه توسط بنیاد نوبل داده شود. جایزهٔ نوبل اقتصاد یا «جایزهٔ بانک مرکزی سوئد» برای یادبود آلفرد نوبل در ۱۹۶۸ توسط بانک مرکزی سوئد برای مشارکت های قابل توجه در امر اقتصاد بنا نهاده شد. هر جایزه را کمیتهٔ خاصی اهدا می کند: فرهنگستان پادشاهی علوم سوئد جایزه های فیزیک و شیمی و اقتصاد، آکادمی سوئد جایزهٔ ادبیات، مؤسسهٔ کارولینْسکا جایزهٔ نوبل فیزیولوژی و پزشکی، و کمیتهٔ نوبل نروژ جایزهٔ صلح را اهدا می کنند. هر برنده، یک مدال، دیپلم افتخار و مقداری جایزهٔ نقدی ـ که میزان آن هر ساله متفاوت است ـ دریافت می کند. تا سال ۲۰۱۵، جایزهٔ نوبل به ۸۲۲ مرد، ۴۸ زن و ۲۶ سازمان رسید. از میان زنان، ۱۷ تن جایزهٔ صلح، ۱۴ زن جایزهٔ ادبیات ۱۲ تن جایزهٔ فیزیولوژی و پزشکی، ۴ زن جایزهٔ شیمی، ۳ زن جایزهٔ فیزیک، و یک
زن جایزهٔ اقتصاد را دریافت کرده اند. نخستین زنی که جایزهٔ نوبل را دریافت کرد ماری کوری بود که موفق شد به همراه همسرش پیر کوری و آنری بکرل در سال ۱۹۰۳ جایزهٔ نوبل فیزیک را دریافت کند. ماری کوری در سال ۱۹۱۱ نیز جایزهٔ شیمی نوبل را دریافت کرد و به تنها زنی تبدیل شد که برندهٔ ۲ جایزهٔ نوبل شده است. ایرن ژولیو-کوری، دختر ماری کوری، نیز در ۱۹۳۵ جایزهٔ نوبل شیمی را برد و این دو تنها مادر و دختری هستند که جایزهٔ نوبل را دریافت کرده اند. سال ۲۰۰۹ سالی بود که بیشترین جایزهٔ نوبل را برای زنان به ارمغان آورد، به طوری که در آن سال ۵ زن موفق به کسب این جایزه شدند. دانا استریکلند و فرانسیس آرنولد و نادیا مراد آخرین زنانی هستند که جایزهٔ نوبل را دریافت کرده اند. منابع. عمومی اختصاصی
مایکل بافر (زاده ۲ فوریه ۱۹۴۴) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به "چیره دستی" و "" اشاره کرد.
کاترینا ایمونز کورکووا (؛ زادهٔ ۱۷ نوامبر ۱۹۸۳) تیرانداز اهل جمهوری چک است که تاکنون سه مدال المپیک کسب کرده است. او در المپیک ۲۰۰۴ آتن مدال برنز و در المپیک ۲۰۰۸ پکن مدال طلای تفنگ بادی ۱۰ متر را به دست آورد. او در المپیک پکن توانست مدال نقرهٔ تفنگ سه وضعیت را نیز کسب کند. افزون بر مدال های المپیک، ایمونز مدال طلای مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۰۲ و مدال نقرهٔ ۲۰۰۶ را نیز در تفنگ بادی به دست آورد. فعالیت حرفه ای. بازی های المپیک. ایمونز در سال ۲۰۰۴ در المپیک آتن در دو مادهٔ تفنگ بادی ۱۰ متر و سه وضعیت ۵۰ متر شرکت کرد. در تفنگ بادی، در مرحلهٔ مقدماتی سوم شد و به فینال راه یافت. در فینال نیز به مقام سوم رسید و مدال برنز را به دست آورد. در تفنگ سه وضعیت، در مرحلهٔ مقدماتی رتبهٔ ۲۷ را کسب کرد و به فینال نرسید. در المپیک پکن در سال ۲۰۰۸ نیز ایمونز در دو ماده حضور داشت. در مرحلهٔ مقدماتی تفنگ بادی، امتیاز ۴۰۰ را به دست آورد و در صدر ایستاد. همچنین با این امتیاز، رکورد المپیک را شکست و با رکورد جهان برابری کرد. در فینال نیز با امتیاز ۵۰۳٫۵ رکورد تازه ای برای فینال المپیک ثبت کرد و نخستین مدال طلای المپیک پکن را به گردن آو
یخت. در تفنگ سه وضعیت نیز با ششم شدن در مرحلهٔ مقدماتی به فینال راه یافت و در نهایت، مدال نقره را کسب کرد. ایمونز در المپیک ۲۰۱۲ لندن نیز شرکت کرد؛ ولی موفقیتی به دست نیاورد. در تفنگ بادی در مرحلهٔ مقدماتی هشتم شد و در فینال، به مقام چهارم رسید. در تفنگ سه وضعیت نیز در مرحلهٔ مقدماتی رتبهٔ ۳۲ را کسب کرد. مسابقات قهرمانی جهان. در مسابقات قهرمانی جهان نیز ایمونز توانست دو مدال در تفنگ بادی به دست آورد. در سال ۲۰۰۲ در لاختی به مدال طلا دست یافت و در سال ۲۰۰۶ در زاگرب مدال نقره را به گردن آویخت. زندگی شخصی. کاترینا با متیو ایمونز تیرانداز المپیکی آمریکایی ازدواج کرده است. آنان در المپیک ۲۰۰۴ آتن با یکدیگر آشنا شدند و در ۳۰ ژوئن ۲۰۰۷ در پلزن ازدواج کردند. آنان در مرکز تمرین المپیکی کلرادو اسپرینگز زندگی و تمرین می کنند. جولی نخستین دختر آن ها در سال ۲۰۰۹ به دنیا آمد. آنان دو فرزند دیگر به نام های مارتین هنری و اما دارند.
سپاه فانوس سبز یک سازمان خیالی نظامی/پلیسی بین کهکشانی در سری کمیک های منتشر شده توسط دی سی کامیکس است. آن ها به عنوان نژادی نامیرا، در سیارهٔ اُوآ ساکن هستند و در دوردست ترین مناطق دنیای دی سی به نگهبانی و گشت زنی می پردازند. قدمت "سپاه فانوس سبز" به سه میلیارد سال می رسد، و آن ها در طی قرن ها از درگیری های متعدد داخلی و خارجی جان سالم به در بردند. در حال حاضر عملیات آن ها به طور مساوی در میان ۳۶۰۰ ناحیه در جهان تقسیم شده است، و ۷۲۰۲ عضو دارد که اغلب به عنوان گرین لانترن شناخته می شوند، یعنی دو فانوس برای هر ناحیه به غیر از بخش ۲۸۱۴ که از چهار عضو تشکیل شده است. تمام اعضای فانوس سبز دارای حلقهٔ قدرت هستند، سلاحی که به آن ها اعطا شده و با استفاده از آن و بر اساس خودلگامی، به صاحب حلقه توانایی های باورنکردنی داده می شود.
کمیته نوبل نروژ () کمیته ای است که هر ساله به نمایندگی از آلفرد نوبل و بنا به وصیت وی، برندهٔ جایزه نوبل صلح را مشخص می کنند.
شیطان در لباس آبی فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی کارل فرانکلین است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنزل واشینگتن، تام سایزمور، جنیفر بیلز، دان چیدل، مائوری چایکین، آلبر هال، لیزا نیکول کارسون و ال اسکات کالدول ایفای نقش کرده اند.
در ریاضیات مجموع یابی (با نماد یونانی سیگما: Σ) جمعی از دنباله اعداد است.
همسر واعظ فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی پنی مارشال است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنزل واشینگتن، ویتنی هیوستون، کورتنی بی. ونس، گرگوری هاینز، جنیفر لوئیس، لرتا دیواین، لایونل ریچی، سیسی هیوستون و آدام آلکسی-ماله ایفای نقش کرده اند.
آلوی ژاپنی یا آلوی چینی ، که عموماً آلو نامیده می شود، درختی کوچک و برگریز و بومی کشور چین است. این درخت الان در باغهای میوه کشور کره، ژاپن، ایالات متحده و استرالیا هم رشد می کند. آلوی ژاپنی نباید با پرونوس مومه، گونه ای آلو که در چین، ژاپن، کره و ویتنام پرورش داده می شود، اشتباه گرفته شود. درخت دیگری، بوته گیلاس شرقی، هم علی رغم مشابهت نام لاتین اش به آلوی ژاپنی گونهٔ جداگانه ای است. پرورش دهنده گیاه لوتر بوربانک برای آمیزش این گونه ها با آلوی ژاپنی خیلی کار کرد و چندین رقم بدست آورد. توصیف. آلوی ژاپنی تا ارتفاع ده متر رشد می کند، و جوانه های قهوه ای رنگ متمایل به قرمز دارد. برگها ۶ الی ۱۲ سانتیمتر طول و ۲ تا ۲٫۵ سانتیمتر پهنا و حاشیه دندانه دار دارند. گل ها اوایل بهار تولید می شوند و ۲ سانتیمتر قطر و ۵ گلبرگ سفید دارند. میوه شفتی است که ۴ الی ۷ سانتیمتر قطر و گوشت صورتی متمایل به زردی دارد. آنرا می توان تابستان برداشت کرد. زمانی که کاملاً رسید می توان آن را به صورت خام خورد. استفاده. غذایی. در چین غذاهای قندی هم که با شکر، نمک و شیرین بیان طعم دار شده اند به صورت بسته بندی شده به فروش می رسند. در ژاپن از آن
برای طعم دار کردن لیکور و نیمه رسیده استفاده می شود؛ و آن را sumomo shu/すもも酒 می نامند. در چین لیکوری هست که از میوه ها ساخته می شود. برای دیگر استفاده های این میوه و گونه های مشابه را ببینید. پزشکی. میوه ها هم در طب سنتی چین مورد استفاده قرار می گیرد. ریشه شناسی کلمه. نام این گونه ها از کلمه لاتین به معنی بید گرفته شده است. کاشت. انواع مختلفی از گونه آلوی ژاپنی که تعدادی از آنها گونه های ترکیبی هستند در کشور چین کاشته می شوند. آلوی ژاپنی در ژاپن و کره هم به صورت گسترده ای کاشته می شود. آلوی Tam Hoa مشهورترین گونه این آلو در ویتنام است که در شهر Bắc Hà در استان لائو کای کاشته می شود. در نیمه پایانی قرن نوزدهم ارقام زیادی از گونه ها در ژاپن تولید شده و به ایالات متحده معرفی شدند؛ و در آنجا پرورش دهندگان ارقام بسیار زیادی را تولید کردند که میوه های بزرگتری داشتند. بسیاری از این گونه های آمریکایی به کشورهای دیگر صادر شدند، از جمله به خود ژاپن منشأ اجدادی شان بازگشتند. بیشتر آلوهای تازه ای که در سوپرمارکت های کشورهای آمریکای شمالی فروخته می شوند از ارقام آلوی ژاپنی هستند. آنها در مقیاس های وسیعی در کشورهای دیگر ک
اشته می شوند، برای مثال، آنها بر صنعت میوه شفت استرالیای غربی تسلط دارند.
بوسه فرانسوی به بوسه ای که در آن زبان بوسه کننده زبان یا لب شخص دیگر را لمس می کند گفته می شود. بوسه فرانسوی همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
او بازی را برد فیلمی محصول سال ۱۹۹۸ و به کارگردانی اسپایک لی است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنزل واشینگتن، ری آلن، میلا یوویچ، جان تورتورو، جیم براون، هیل هارپر، زلدا هریس، ند بیتی، بیل نون، لونت مک کی، کیم دایرکتور، لئونارد رابرتس ایفای نقش کرده اند.
فیلیپ جیمز ادوین «جیم» پیبلس (; متولد ۲۵ آوریل ۱۹۳۵) یک فیزیکدان نظری و کیهان شناس آمریکایی-کانادایی است. او اکنون استاد بازنشسته علوم پایه در دانشگاه پرینستون است. او به عنوان یکی از کیهان شناسان نظری پیشرو در جهان از سال ۱۹۷۰ محسوب می شود. پیبلس سهم بزرگی در زمینه هایی مانند هسته زایی، ماده تاریک، تابش زمینه کیهانی و تشکیل ساختار داشته است. او همچنان نویسنده سه کتاب درسی استاندار و معتبر فیزیک کیهان شناسی، ۱۹۷۱(به انگلیسی:Physical Cosmology)؛ ساختار مقیاس بزرگ از جهان، ۱۹۸۰(به انگلیسی:Large Scale Structure of the Universe)؛ اصول فیزیک کیهان شناسی، ۱۹۹۳(به انگلیسی:Principles of Physical Cosmology) می باشد. در سال ۲۰۱۹ بخاطر کشف های نظری در کیهان شناسی فیزیکی (physical cosmology) موفق به دریافت نیمی از جایزه نوبل فیزیک گردید.
موزه هنر استونی () مجموعه ای از پنج موزه در تالین، استونی است. این موزه ها شامل کاخ کادریورگ، موزه کومو، موزه میکل، کلیسای سنت نیکولا و موزه آدامسون-اریک می شود. موزه هنر استونی در سال ۱۹۱۹ میلادی در کاخ کادریورگ تأسیس شده و در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ گسترش پیدا کرده است.