Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خلانربروخ (به هلندی: Glanerbrug) یک روستا در هلند است که در انسخده واقع شده است. خلانربروخ ۱۶٬۷۴۰ نفر جمعیت دارد.
اوت مارسوم (به هلندی: Ootmarsum) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در دینکل لاند واقع شده است. اوت مارسوم ۴٬۴۵۰ نفر جمعیت دارد.
استیخرفلد (به هلندی: Stegerveld) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اومن واقع شده است. استیخرفلد ۳۲۰ نفر جمعیت دارد.
استیخرن (به هلندی: Stegeren) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اومن واقع شده است. استیخرن ۱۷۰ نفر جمعیت دارد.
استین ویکرولد (به هلندی: Steenwijkerwold) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استین ویکرلاند واقع شده است. استین ویکرولد ۱٬۸۹۹ نفر جمعیت دارد.
استین ویک (به هلندی: Steenwijk) منطقه ای مسکونی در هلند است که در استین ویکرلاند واقع شده است. استین ویک ۱۸٫۶۵۵ نفر جمعیت دارد.
ساس فلد (به هلندی: Saasveld) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در دینکل لاند واقع شده است. ساس فلد ۱٬۶۸۷ نفر جمعیت دارد.
لونکر (به هلندی: Lonneker) یک روستا در هلند است که در انسخده واقع شده است. لونکر ۱٬۷۷۰ نفر جمعیت دارد.
لات تروپ (به هلندی: Lattrop) یک روستا در هلند است که در دینکل لاند واقع شده است. لات تروپ ۸۹۰ نفر جمعیت دارد.
ویت هارن (به هلندی: Witharen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اومن واقع شده است. ویت هارن ۵۴۰ نفر جمعیت دارد.
خروت آخلو (به هلندی: Groot Agelo) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در دینکل لاند واقع شده است. خروت آخلو ۳۸۰ نفر جمعیت دارد.
خاملکه (به هلندی: Gammelke) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در دینکل لاند واقع شده است. خاملکه ۲۵۰ نفر جمعیت دارد.
زیسه (به هلندی: Zeesse) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اومن واقع شده است. زیسه ۱۰۰ نفر جمعیت دارد.
سنتینل-۳ () نام یک مجموعه ماهواره دیدبانی زمین است که توسط آژانس فضایی اروپا به عنوان بخشی از برنامه کوپرنیک توسعه یافته است. برنامه کوپرنیک پروژه ای اروپایی با هدف تثبیت توانایی اروپا در دیدبانی زمین است و به منظور دسترسی مقامات اروپا و دیگر کشورهای به اطلاعات دقیق جهت مدیریت محیط، فهم و کاهش اثرات تغییر اقلیم طراحی شده است. هدف اصلی مأموریت سنتینل-۳ اندازه گیری توپوگرافی سطح اقیانوس، دمای سطح زمین و دریا، اندازه گیری رنگ سطح زمین و اقیانوس با دقت مورد نیاز جهت سامانه های پیش بینی وضعیت اقیانوس ها و پایش های زیست محیطی و اقلیمی است. سنتینل-۳ به عنوان جایگزین ماهواره های پیشرو سنجش از دور اروپا و انویست ساخته شده است. داده های تقریباً آنی این ماهواره در پیش بینی وضعیت اقیانوس، پایش وضعیت یخ های دریا و سامانه های ایمنی دریایی در سطح اقیانوس شامل پایش دمای سطحی، اکوسیستم های دریایی، کیفیت آب و آلودگی دریایی به کار خواهد رفت.
لکه قهوه ای برگ یونجه نام یک گونه از subdivision قارچ های فنجانی است.
لوکاس آمان (; – ) بازیگر اهل سوئیس بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به شیطان در شب آمد اشاره کرد.
کربن-۱۴ () یا رادیوکربن یک ایزوتوپ پرتوزای کربن است که هسته اتم آن دارای ۶ پروتون و ۸ نوترون است. وجود کربن-۱۴ در مواد ارگانیک پایه و اساس روش تاریخ گذاری رادیوکربن است که توسط ویلارد لیبای و همکارانش در سال ۱۹۴۹ جهت تعیین سن نمونه های باستان شناسی، زمین شناسی و آب زمین شناسی معرفی شد. کربن-۱۴ در ۲۷ فوریه ۱۹۴۰ توسط مارتین کامن و سم روبن در آزمایشگاه ملی لارنس برکلی در برکلی، کالیفرنیا کشف شد. وجود کربن-۱۴ در سال ۱۹۳۴ توسط فرانز کوری پیش بینی شده بود.
لکه زاویه ای برگ کدوئیان نام یک گونه از سرده سودومونا است.
کرم لوله ای غده ساز ریشه نام یک گونه از سرده کرم لوله ای ریشه گرهی است.
زغالک کدوئیان نام یک گونه از subdivision قارچ های فنجانی است.
زگیل سیب زمینی نام یک گونه از راسته دیگچه ای سانان است.
سوختگی یا بادزدگی سیب زمینی مولد بیماریی است که پایه و ساقه گیاه سیب زمینی را به لعابی سیاه و چسبناک مبدل می کند. این بیماری موجب قحطی ویرانگر ایرلند شد که طی آن میلیون ها نفر دچار سوءتغذیه شدند و تعداد بسیار زیادی جان باختند.
امید معماریان (متولد ۱۳۵۳) روزنامه نگار و وبلاگ نویس ایرانی تبار است. معماریان مدت ها برای موسسه سرویس خبری "اینترپرس سرویس" نوشت. پس از مدتی معماریان به سطح عمومی تر رسانه های غربی راه پیدا کرد. وی به عنوان نویسنده مستقل، مقالاتی برای نیویورک تایمز، لس آنجلس تایمز، وال استریت ژورنال، سان فرانسیسکو کرونیکل و تارنمای تایم ادامه کار داد. در مدت کوتاهی شأنیت معماریان ارتقاء پیدا کرد. معماریان در آن هنگام که مشغول به تحصیل در رشته روزنامه نگاری دانشگاه کالیفرنیا در برکلی بود با جیسون رضاییان رابطه ای صمیمی برقرار کرد. مدتی بعد معماریان موفق به دریافت بالاترین جایزه موسسه نظارت بر حقوق بشر به نام جایزه مدافع حقوق بشر در سال ۲۰۰۵ شد. معماریان با نوشتن مقاله در وبسایت روز آنلاین پس از مدتی سردبیری تارنمای روز آنلاین را بر عهده گرفت. وی پژوهشگر و فارغ التحصیل دانشکده روزنامه نگاری در سال ۱۳۸۴–۱۳۸۵ در دانشگاه برکلی بوده است. معماریان از سال ۱۳۸۶ در دوره های آموزشی برای روزنامه نگاران در مرکز بین المللی روزنامه نگاران (ICFJ) و مؤسسه گزارش جنگ و صلح و دیگر سازمان های رسانه محور تدریس کرده است. دستگیری و بازداشت. معماریا
ن در ۱۹ مهر سال ۱۳۸۳ دستگیر شد و به دستور دادستانی نهم تهران بازداشت شد. جیسون رضائیان و امید معماریان دو متهمی بودند که به اتهام جاسوسی و اقدام علیه امنیت ملی توسط دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی ایران دستگیر شدند. علت دستگیری معماریان یادداشت هایش در روزنامه های اصلاح طلب، وبلاگ خودش و همین طور یادداشت های آنلاین او شمرده شده اند و نهایتاً وی متهم به سیاه نمایی علیه وضع کشور و به طور خاص وضعیت زنان شد. معماریان تا آذرماه ۱۳۸۳ در زندان بود. دیدبان حقوق بشر می گوید که معماریان در دوران زندان خود متحمل زندان انفرادی و شکنجه شده است اما پیش از آزادی وادار به امضای اعترافاتی شده است که در آن شرایط نگهداری خود در زندان را خوب توصیف کرده است. او در مصاحبه ای با ان پی آر به توصیف شرایط زندان و پروسه ی اعتراف گیری از خود پرداخته است. در سال ۲۰۰۴ او موفق به دریافت جایزه قلم طلایی از ایران در فستیوا و در سال ۲۰۰۵ او با دریافت جایزه سازمان دیده بان حقوق بشر، بالاترین افتخار را برای خود به عنوان یک روزنامه نگار و فعال حقوق بشر کسب کرد.
سیاه خال سیب زمینی نام یک گونه از subdivision قارچ های فنجانی است.
پیش درآمد فُرمی ضربی در موسیقی ایرانی است که قبل از درآمد یک دستگاه یا آواز اجرا می شود و به همین دلیل پیش درآمد خوانده می شود. پیش درآمد معمولاً در ابتدای یک برنامهٔ موسیقی به عنوان اولین بخش اجرا می شود. پیش درآمد قطعه ای است سازی (بدون آواز) که به صورت گروهی اجرا می شود، تندای آهسته ای دارد و در آن به مدهای مهم دستگاه یا آوازی که قرار است اجرا شود اشاره می کنند. اگرچه واژهٔ پیش درآمد از پیش از دورهٔ میرزا عبدالله و آقا حسینقلی به کار گرفته می شده و فرم های مشابه آن در رساله های موسیقی قدیمی نظیر آثار فارابی و ابن زیله نیز یافت می شود، اما تا اواخر دورهٔ قاجار این فرم رواج نداشت، و اجرای موسیقی با تکنوازی های مختلف شروع می شد. ابداع پیش درآمد به معنای امروزی اش را به رکن الدین مختاری و درویش خان نسبت می دهند. رکن الدین خان پس از شکل گیری انجمن اخوت و رواج یافتن کنسرت های موسیقی سنتی، قطعه ای گروهی برای اجرا در ابتدای کنسرت معرفی کرد که پیش درآمد نام گرفت. درویش خان نیز پیش درآمدها مختلفی ساخت که در رواج آن بین ردیف نوازان نقش بسزایی داشت. در دورهٔ مشروطه، فرم پیش درآمد گسترش فراوان یافت و آهنگسازان دیگری نی
ز به ساختن پیش درآمدها پرداختند. پس از آن به تدریج اقبال عمومی از پیش درآمد کاهش یافت چنان که ساختن و نواختن آن در دورهٔ معاصر چندان مرسوم نیست. اهمیت دیگر پیش درآمد از آن جهت است که برخلاف دیگر فرم های رایج موسیقی سنتی ایرانی که در آن ها موسیقی نقش همراهی خواننده یا رقاصان را بر عهده دارد، پیش درآمد مشخصاً روی نوازندگان متمرکز است. پیش درآمد گاه با فرم های موسیقی غربی از جمله روندو و اورتور، و با پیش پرده در تئاتر مقایسه شده است. پیش درآمدها معمولاً تندای آهسته ای دارند، و ضرب آهنگ آن ها دارای دورهای تکرارشونده است. ضرب آهنگ های رایج در پیش درآمد عبارتند از شش چهار و شش و هشت آهسته، اگرچه رکن الدین مختاری پیش درآمدهایی سریع تر در ضرب آهنگ های دوضربی نیز ساخت که تدریجاً رواج یافتند. با این که تمرکز پیش درآمد بر مد اصلی دستگاهی است که بعداً قرار است نواخته شود، اما پرده گردانی به دیگر دستگاه ها و آوازها نیز در پیش درآمد مرسوم است. پیش درآمد همیشه قبل از اجرای درآمد دستگاه یا آواز اجرا نمی شود و گاهی پیش از اجرای گوشه های دیگر نیز پیش درآمدی مخصوص آن گوشه اجرا می شود. علاوه بر پیش درآمدهای متعددی که توسط درویش
خان و رکن الدین خان ساخته شدند، از دیگر آثار معروف در این فرم می توان به پیش درآمد اصفهان از مرتضی نی داوود و پیش درآمد اصفهان از رضا محجوبی اشاره کرد که به ترتیب الهام بخش موسیقی عنوان بندی مجموعه های تلویزیونی "هزاردستان" و "کیف انگلیسی" بوده اند. تعریف. پیش درآمد یک فرم (یا به عقیدهٔ برخی یک گونهٔ) سازی (بدون آواز)، متریک (اغلب در میزان بندی شش چهار)، و از پیش ساخته شده است و معمولاً تُندای آن از پایین ترین تنداها در موسیقی سنتی ایرانی است؛ پیش درآمد به مُدهای مهم دستگاه اشاره می کند و در آغاز یک برنامهٔ موسیقی نواخته می شود. پیش درآمد قبل از درآمد هر دستگاه یا آوازی اجرا می شود و هدف از اجرای آن آماده کردن ذهن شنونده با آن دستگاه یا آواز است. قسمت های تشکیل دهندهٔ پیش درآمد از همان دستگاه یا آواز گرفته می شوند و پیش درآمد خلاصه ای از درآمد و گوشه های مهم یک دستگاه یا آواز را در قالبی موزون ارائه می کند. تاریخچه. اگرچه پیش درآمد جزئی اصلی از موسیقی ایرانی در زمان قاجار و پیش از آن نبوده است، فرم پیش درآمد مورد بحث موسیقی دانان گذشته مانند میرزاعبدالله و میرزا حسینقلی بوده است. عبدالله دوامی از میرزا حسینقل
ی نقل می کند که: «پیش درآمد نوعی ضربی نوازی است که از سابقه ای طولانی برخوردار است و اگر نوازنده آوازها را به صورت ضربی بنوازد، یک پیش درآمد است.» همچنین در رساله های موسیقایی قدیمی، از جمله آثار فارابی و ابن زیله، به فرم های موزون بدون آوازی اشاره شده که از نظر ساختاری به پیش درآمد شبیه هستند. صفی الدین ارموی نیز از قطعه هایی با نام «طریقه» اسم برده که به عنوان مقدمه ای برای قطعات آوازی به کار می رفتند، چنان که با گذاشتن کلام روی طریقه می توانستند آن را به صوت تبدیل کنند؛ لذا ارتباط بین تصنیف و پیش درآمد در موسیقی ردیفی را می توان مانند ارتباط بین صوت (آواز) و طریقه در موسیقی قدیم ایران دانست. فرم مشابهی در موسیقی ترکی نیز به کار می رود که به آن "پیشرو" گفته می شود که احتمالاً مخفف عبارت فارسی «پیش از رفتن» است. در رساله های عبدالقادر مراغه ای نیز به «پیشرو» به عنوان قطعه ای که به عنوان مقدمه ای برای فرم آواز اجرا می شود اشاره شده است. اما ساختار پیشرو در موسیقی ترکی و پیش درآمد در موسیقی ردیفی چندان قابل قیاس با یکدیگر نیست چنان که گونه هایی از پیشرو آوازی نیز وجود داشته است. به عقیدهٔ محمدرضا لطفی اگرچه شک
ل گیری پیش درآمد در ایران به صورت مستقل و خودجوش صورت گرفته، اما با توجه به ارتباطات فرهنگی بین ایران و ترکیه این احتمال دارد که فرم پیش درآمد از پیشرو تأثیر گرفته باشد. اما ژان دورینگ پا را از این فراتر گذاشته و پیش درآمد را حاصل رونق دوبارهٔ پیشرو دانسته است، چنان که می گوید: «به مرور زمان تکنوازان اغلب اجرای خود را با یک درآمد ریتمیک آغاز کردند. همزمان با ظهور کنسرت های عمومی، قطعهٔ "پیش درآمد" نیز ابداع شد (یا بهتر بگوییم دوباره رونق گرفت، زیرا در گذشته قطعهٔ "پیشرو" همین نقش را داشت.» قدیمی ترین قطعه ها با ساختار کنونیِ پیش درآمد را احتمالاً نوازندگان دوران ناصرالدین شاه ساختند، از جمله محمدصادق خان و آقاحسینقلی. این قطعات ساختاری ساده داشتند و به صورت گروهی اجرا نمی شدند و در آن زمان به نام پیش درآمد شناخته نمی شدند. اما بعدها مهدی صلحی برخی از آن ها را به عنوان نمونه ای از پیش درآمد در ردیف خود آورده است. از روایات موجود چنین بر می آید که تا اواخر دورهٔ قاجار رسم بر این بود که وقتی گروهی از نوازندگان و خوانندگان دور هم جمع می شدند، همه با هم شروع به اجرای موسیقی نمی کردند بلکه ابتدا آن که از همه استادت
ر بود شروع به نواختن می کرد و بعد بقیهٔ نوازندگان به ترتیب به نوبهٔ خود می نواختند و تنها در انتهای اجرا بود که در قالب قطعاتی در فرمِ رِنگ یا چهارمضراب، اجرای گروهی صورت می گرفت. اما ابداع پیش درآمد به شکل امروزی اش، پس از استبداد صغیر رخ داده است. ابداع. پس از استبداد صغیر با شکل گیری انجمن اخوت، گروه های موسیقی که برای اجرای کنسرت در این انجمن گرد هم می آمدند کنسرت ها را با اجرای یک قطعهٔ ضربی سازی به طور همزمان شروع کردند. اولین بار این کار به پیشنهاد رکن الدین مختاری انجام شد و قطعه ای که ساختهٔ خود او بود را ارکستر به طور دسته جمعی نواخت؛ این قطعه را مشیر همایون شهردار «پیش درآمد» نامید چرا که پیش از آن اجرای موسیقی با درآمد آغاز می شد و این قطعه پیش از درآمد اجرا می شد. علی رغم وجود مستندات برای این ماجرا، برخی (از جمله ساسان سپنتا و مجید کیانی) شکل گرفتن پیش درآمد را به درویش خان نسبت می دهند. روح الله خالقی هم در کتاب "سرگذشت موسیقی ایران" می نویسد که «مسلم است مبتکر پیش درآمد به سبک امروز درویش خان است». او البته به وجود قطعه ای به نام «پیش درآمد محمدصادق خانی» در ردیف مهدی قلی هدایت اشاره می کند و
به این که آقا حسینقلی هم بعد از محمدصادق خان پیش درآمدی به وزن در دستگاه ماهور ساخته نیز می پردازد، اما این پیش درآمدها را قطعاتی مستقل نمی داند و آن ها را جزئی از ردیف تلقی می کند. پس از مختاری، درویش خان نیز در قالب پیش درآمد قطعاتی ساخت که اولین آن ها یک پیش درآمد ابوعطا بود. درویش خان همچنین در کلاس موسیقی خودش به طور شفاهی پیش درآمد را به هنرآموزان آموزش می داد و در ترویج آن نقش داشت؛ از همین رو از او در کنار رکن الدین خان به عنوان پایه گذاران پیش درآمد یادشده است. برخی نیز ساخت پیش درآمد را فقط به درویش خان نسبت می دهند، و ریشهٔ آن را قطعه های ضربی کوتاهی می دانند که آقاحسینقلی و سماع حضور در ابتدای درآمد آواز اجرا می کردند و از درویش خان (که آموزش موسیقی غربی هم دیده بود) به عنوان کسی که به این قطعه ها استقلال بخشید و نام پیش درآمد را رویشان گذاشت یاد می کنند. ارشد تهماسبی نیز در مصاحبه ای با سیدعلیرضا میرعلینقی این گمان را مطرح می کند که میرزاعبدالله خود این فرم پیش درآمد را از درویش خان که شاگردش بود فرا گرفته و در مکتب موسیقی خود به شاگردان دیگرش آموزش داده است. پس از این دوره ساختن پیش درآمد در دست
گاه های مختلف رواج یافت، چنان که مهدیقلی هدایت در "مجمع الادوار" (چاپ ۱۳۱۷ ه .خ) نوشته که «اخیراً پیش درآمدی برای هر دستگاه یا آواز ساخته اند.» در این دوره مرسوم بود که برای هر پیش درآمد یک رنگ هم می ساختند که از نظر مد و ملودی به آن شبیه بود. به عقیدهٔ هرمز فرهت، در دورهٔ قاجار با افزایش مواجههٔ موسیقی دانان ایرانی به موسیقی اروپا، علاقه به گروه نوازی بیشتر شد اما قطعات موسیقی سنتی ایرانی که معمولاً به بداهه نوازی یک نوازنده یا خواننده استوار بودند برای این منظور مناسب نبودند و ابداع فرم پیش درآمد پاسخی به بود به نیاز موسیقی دانان قاجار به قطعات آهنگسازی شده که مناسب اجرای گروهی باشند. از همین رو در اجراهای انفرادی دستگاه، اجرای پیش درآمد متداول نیست و در اجراهای گروهی است که پیش درآمد قبل از هر چیز نواخته می شود. گسترش و افول. به گفتهٔ روح الله خالقی پیش درآمد پس از ابداعش به سرعت گسترش یافت و حتی در شهرستان ها هم پیش درآمدهای رکن الدین خان و درویش خان را می نواختند. این پیش درآمدهای اولیه عبارت بودند از پیش درآمد ابوعطا، افشاری، ماهور و سه گاه از درویش خان، و پیش درآمد شور، بیات ترک، دشتی، چهارگاه، ماهور،
همایون و اصفهان از رکن الدین خان. بیشتر این پیش درآمدها شش ضربی بودند، اما پیش درآمد سه گاه درویش خان دوضربی و پیش درآمد ماهور رکن الدین خان دارای ضرب های مختلف بود (اول چهار ضرب، بعد دو ضرب، و بعد سه ضرب، و در انتها دو ضربیِ تند). سپس تر در دورهٔ مشروطه، عارف قزوینی در تالاری در منطقهٔ لاله زار تهران (به نام سالن گراند هتل) شروع به اجرای کنسرت هایی کرد که شامل تصنیف های خودش بود و مضامین سیاسی و اجتماعی داشتند. پیش از هر قسمت کنسرت، یک پیش درآمد از ساخته های درویش خان یا رکن الدین خان اجرا می شد. از دیگر پیش درآمدسازان این دوره می توان به علی اکبر شهنازی (که بیشتر پیش درآمدهایش دو ضرب بود) و رضا محجوبی (که پیش درآمدهایش به تقلید از رکن الدین خان شش ضربی بود) اشاره کرد. یکی از دلایلی اهمیت پیش درآمد در موسیقی سنتی ایرانی آن است که برخلاف دیگر فرم های موسیقی سنتی ایرانی همچون آواز و تصنیف که همراه با شعر اجرا می شوند و رنگ که برای رقص ساخته شده است، پیش درآمد اولین فرم موسیقایی بود که فقط مختص موسیقی است و به رقص و آواز ربطی ندارد. از این رو، جا افتادن فرم پیش درآمد و گسترش اجرای موسیقی سنتی به صورت «کنسرت» هر
دو به عنوان مصداقی از نوگرایی در موسیقی سنتی ایرانی دانسته می شوند چون به اهمیت موسیقی به عنوان «اتفاق اصلی» می افزایند و از نقش آواز و رقص در این راستا می کاهند. با این حال، به تدریج ساختن و نواختن پیش درآمد از رسم افتاد و بین آهنگسازان جدید چندان مرسوم نیست. ساختار. ضرب پیش درآمد معمولاً آهسته است، اگرچه برخی از پیش درآمدهای علی اکبر شهنازی و رکن الدین مختاری ضرب آهنگ تندتری نسبت به دیگر پیش درآمدها دارند. پیش درآمد در ضرب های گوناگون ساخته می شود؛ ضرب های ساده شامل دو ضربی، چهار ضربی، سه ضربی، و ضرب های ترکیبی شامل دو ضربی، سه ضربی و حتی ترکیبی از ضرب های ساده و ترکیبی که در میان آن ضرب های غیرمتقارن لَنگ، خودنمایی می کند. هر پیش درآمد دور ریتمیکی دارد که به آن پایه می گویند و پایه، همان ادوار ریتمیک است که صفی الدین ارموی و عبدالقادر مراغه ای به آن اشاره کرده اند. به گفتهٔ هومان اسعدی، ضرب آهنگ های رایج در پیش درآمد عبارتند از شش هشت آهسته ()، یا شش چهار (). اما فرهاد فخرالدینی وزن های و را هم رایج می داند و وزن را دارای بیشترین عمومیت می نامد. به گفتهٔ فرامرز پایور، اولین بار رکن الدین مختاری (که خود پی
شینهٔ آشنایی با موسیقی نظامی داشت) بود که وزن دو ضربی () را با ساختن پیش درآمدی در دستگاه چهارگاه معمول و متداول کرد. از آنجا که این ضرب آهنگ نشاط آور بود و تند بودن آن باعث نمایان شدن قدرت و تکنیک نوازنده نیز می شد، اجرای پیش درآمدهایی از این دست معمول شد. اما چه در این شکل تازه و چه در شکل پیشین، پیش درآمد اگرچه وزن ثابت دارد ولی برخلاف سایر بخش های موزون موسیقی ردیفی، از وزن های عروضی پیروزی نمی کند. از سوی دیگر، برخی از پیش درآمدهای درویش خان و رکن الدین خان به دلیل ضرب آهنگ پیچیده و غیر متقارنی که دارند مورد ستایش قرار گرفته اند و اجرای آن ها برای نوازندگان تازه کار دشوار توصیف شده است. خالقی ساختار پیش درآمد را (با یک ضرب آهنگ پایه که شش ضربی است) به این شکل توضیح داده است: شروع با یک قطعهٔ پایه که یک میزان (شش ضرب) است، و تقلید آن توسط تنبک در میزان بعدی، سپس اجرای یک ملودی که چهار میزان است، بعد اجرای جواب این ملودی با نت های بمتر و پرورش آن با تغییرات مختصر و رفتن به گوشه های دیگر ولی با ملودی مشابه. رفتن به گوشه های اصلی، خروج به موقع و درهم آمیختن ریتم از مهم ترین مشخصات پیش درآمد است. پرده گردانی
به گوشه های مهم ردیف، نکته ای بسیار مهم در پیش درآمد است. این پرده گردانی بایستی با ظرافت انجام شود تا با منطق پرده گردانی ردیف در تضاد نباشد و نیز گوش شنونده را آزار ندهد. همچنین، اگرچه پیش درآمد معمولاً در ابتدای اجرای یک دستگاه یا آواز اجرا می شود اما این یک ضرورت نیست و می توان پیش درآمدهایی ساخت که پیش از گوشه ای به جز درآمد دستگاه یا آواز قرار بگیرند (مثلاً پیش از مخالف سه گاه یا پیش از گوشهٔ دلکش دستگاه ماهور). برونو نتل ساختار پیش درآمد و چهارمضراب در موسیقی ایرانی را با ساختار روندو در موسیقی غربی مقایسه می کند که در آن یک تم اصلی تکرار می شود و ملودی های کوتاه و مرتبطی بین این تکرارها نواخته می شوند. تم اصلی معمولاً بر اساس درآمد دستگاهی که پیش درآمد (یا چهارمضراب) در آن نواخته می شوند شکل می گیرد، در حالی که ملودی های لابه لا، معمولاً بر اساس دیگر گوشه های آن دستگاه هستند. در مقابل، برخی پیش درآمد را با اورتور در موسیقی غربی شبیه می دانند. پیش درآمد همچنین با فرم پیش پرده در تئاتر نیز مشابه دانسته شده است. جمله های تشکیل دهندهٔ پیش درآمد معمولاً ساده هستند و اغلب از فرازهایی تشکیل می شوند که هر کدا
مشان چهار میزان هستند. جمله های اول معمولاً در مایهٔ درآمد دستگاه یا آواز هستند، اما جمله های بعد به گوشه های دیگر آن دستگاه یا آواز ورود می کنند. ترتیب گوشه هایی که در پیش درآمد اجرا می شوند، در گذشته با ترتیب گوشه های ردیف آن دستگاه یا آواز مطابقت داشت؛ این ویژگی به خصوص در پیش درآمدهایی که رکن الدین خان و درویش خان ساخته بودند برقرار بود و پیش درآمدهای آن ها در واقع خلاصه ای ردیف دستگاه یا آواز مربوط را شامل می شد. اما در پیش درآمدهای جدیدتر، این نکته لزوماً رعایت نمی شود. نمونه ها. برخی از پیش درآمدهای معروف عبارتند از پیش درآمد اصفهان اثر مرتضی نی داوود (که مرتضی حنانه آن را در ر مینور تنظیم کرد تا برای موسیقی عنوان بندی مجموعهٔ تلویزیونی "هزاردستان" به کار گرفته شود)، پیش درآمد اصفهان اثر رضا محجوبی (که بعداً فرهاد فخرالدینی موسیقی عنوان بندی مجموعهٔ "کیف انگلیسی" را بر اساس آن درست کرد) و پیش درآمد سه گاه ساختهٔ درویش خان. همچنین علی اکبر شهنازی در اواخر دههٔ ۱۳۱۰ یا اوایل دههٔ ۱۳۲۰ ه .خ یک پیش درآمد در دستگاه شور ساخت که حسین تهرانی در آن وی را با تنبک همراهی می کرد؛ این اثر یکی از پیش درآمدهای بدیع و
ماندگار دانسته می شود و در آن توجه زیادی به ضربی نوازی شده و بزرگی و بلندی ضربات مضراب (در مقایسه با شیوهٔ تارنوازی پیش از شهنازی) در این اثر مشهود است. اجراهای فراوانی از این اثر صورت گرفته که از آن جمله می توان به اجرای محمدرضا لطفی به همراه گروه شیدا در برنامهٔ گلچین هفته شمارهٔ ۶۸ اشاره کرد.
جف راولی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به هری پاتر و جام آتش اشاره کرد.
جو دینیکول (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل کانادا است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به خاطرات مردگان، مرداب و کماندار اشاره کرد.
مت کیزلار (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال های ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۰ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "تلماسه فرانک هربرت"، جیغ ۳، محرمانه مدرسه هنر، آخرین روزهای دیسکو، گذرگاه امن، رنجرهای تگزاس، پنجره باز و مهمانی ساحل روانی اشاره کرد.
بیرزه فلد (به هلندی: Beerzerveld) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اومن واقع شده است. بیرزه فلد ۴۰۳ نفر جمعیت دارد.
برخنت هیم (به هلندی: Bergentheim) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در Hardenberg واقع شده است. برخنت هیم ۳٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
بلت-اسخوت اسلوت (به هلندی: Belt-Schutsloot) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استین ویکرلاند واقع شده است.
نیفردال (به هلندی: Nijverdal) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در هلن دورن واقع شده است. نیفردال ۳۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
دارلرفین (به هلندی: Daarlerveen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در هلن دورن واقع شده است.
خراف هورست (به هلندی: Grafhorst) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در Kampen واقع شده است. خراف هورست ۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
ویهه (به هلندی: Wijhe) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در الست-ویهه واقع شده است.
فارسن (به هلندی: Varsen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اومن واقع شده است. فارسن ۴۶۰ نفر جمعیت دارد.
بورنربروک (به هلندی: Bornerbroek) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آلملو واقع شده است. بورنربروک ۱٬۷۹۷ نفر جمعیت دارد.
نیولئوسن (به هلندی: Nieuwleusen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در دالفسن واقع شده است. نیولئوسن ۵٬۹۳۰ نفر جمعیت دارد.
هاربرینک هوک (به هلندی: Harbrinkhoek) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در توبرخن واقع شده است. هاربرینک هوک ۱٬۵۴۳ نفر جمعیت دارد.
بلیس ویک (به هلندی: Bleiswijk) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در لانسینگرلاند واقع شده است. بلیس ویک ۱۰٫۳۶۹ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر درای آیش خواهرخواندهٔ بلیس ویک هست.
برخسن هوک (به هلندی: Bergschenhoek) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در لانسینگرلاند واقع شده است. برخسن هوک ۱۶٫۶۳۴ نفر جمعیت دارد.
باتنورد (به هلندی: Battenoord) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در خوری-افرفلاکی واقع شده است.
کیزرس دیک (به هلندی: Keizersdijk) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استرین واقع شده است.
بنت هایزن (به هلندی: Benthuizen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آلفن آن درین واقع شده است. بنت هایزن ۳٬۴۰۹ نفر جمعیت دارد.
بنیدن هئول (به هلندی: Benedenheul) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در کریمپنروارد واقع شده است.
کراینینگرخورس (به هلندی: Kruiningergors) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در وست فورنه واقع شده است. کراینینگرخورس ۱۷۰ نفر جمعیت دارد.
بلسکنس خراف (به هلندی: Bleskensgraaf) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در مولن وارد واقع شده است. بلسکنس خراف ۱۲٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۷۸۸ نفر جمعیت دارد.
مینس هیرن لاند (به هلندی: Mijnsheerenland) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در بینن ماس واقع شده است. مینس هیرن لاند ۴٬۴۳۵ نفر جمعیت دارد.
میدل اسلایس (به هلندی: Middelsluis) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در کرومسترین واقع شده است.
مولنارس خراف (به هلندی: Molenaarsgraaf) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در مولن وارد واقع شده است. مولنارس خراف ۱٬۰۸۶ نفر جمعیت دارد.
دری بروخن (به هلندی: Driebruggen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در بوده خرافن-ریوویک واقع شده است. دری بروخن ۱٬۷۵۶ نفر جمعیت دارد.
موردرخت (به هلندی: Moordrecht) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در زایدپلاس واقع شده است.
محمد دحمان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. وی به همراه تیم ملی فوتبال سوریه در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ شرکت کرده است.
مروان مدراتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به الجیش سوریه اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال سوریه در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ شرکت کرده است.
خویدسخالکس ارد (به هلندی: Goidschalxoord) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در بینن ماس واقع شده است.
نالدویک (به هلندی: Naaldwijk) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در وستلاند واقع شده است. نالدویک ۱۸٬۸۵۸ نفر جمعیت دارد.
خنپ هوک (به هلندی: Gnephoek) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آلفن آن درین واقع شده است. خنپ هوک ۲۴۰ نفر جمعیت دارد.
خائودس وارد (به هلندی: Goudswaard) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در کورن دیک واقع شده است. خائودس وارد ۰٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۵۶ نفر جمعیت دارد.
محمد السویدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر است. وی به همراه تیم ملی فوتبال قطر در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ شرکت کرده است.
نومانس دورپ (به هلندی: Numansdorp) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در کرومسترین واقع شده است. نومانس دورپ ۸٬۷۱۶ نفر جمعیت دارد.
التخنس پلات (به هلندی: Ooltgensplaat) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در خوری-افرفلاکی واقع شده است. التخنس پلات c نفر جمعیت دارد.
هاس ترخت (به هلندی: Haastrecht) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در کریمپنروارد واقع شده است. هاس ترخت ۴٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
هافن هوفد (به هلندی: Havenhoofd) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در خوری-افرفلاکی واقع شده است. هافن هوفد c نفر جمعیت دارد.
هیکلینگن (به هلندی: Hekelingen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در Nissewaard واقع شده است. هیکلینگن ۱٬۶۸۰ نفر جمعیت دارد.