Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه ی رقصان" خود را بیان میکند. چالمرز با فرض اینکه ایده ی عدم تغییر سازمانی او اشتباه است شروع می کند: اینکه عامل های با سازمان های علی یکسان می توانند تجربه های متفاوت داشته باشند. او سپس از ما می خواهد که تبدیل یک عامل به عامل دیگر، از طریق جابجایی اجزا، و در عین حال بدون تغییر سازمان علی را تصور کنیم. در این صورت تجربه ی عاملِ تحت تحول تغییر می کند اما تغییری در توپولوژی علی صورت نمی گیرد و در نتیجه عامل به هیچ صورتی نمی تواند تغییرِ در تجربه را تشخیص دهد. چالمرز این ساز و کار و وضعیت را یک تعلیق به محال غیرممکن می داند و نشان می دهد که اصل "عدم تغییر سازمانی" او باید تقریبا به طور قطع درست باشد. منتقدان هشیاری و خودآگاهی مصنوعی این اعتراض را وارد می کنند که پیشنهاد چالمرز با این پیش فرض بیان می شود که همه ی کیفیات ذهنی و ارتباطات بیرونی به طور کافی توسط سازمان علی انتزاعی درک و دریافت شده اند.
آندره گره گوا دفرل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به پارما، فوجا، چزنا، ساسوئولو، رم و سمپدوریا اشاره کرد.
زمین پخشی یا پخش جغرافیایی به معنی ارسال اطلاعات از یک میزبان به تعدادی مشتری تحت یک ناحیهٔ جغرافیایی مشخص است؛ بنابراین مسئلهٔ پخش کردن جغرافیایی مانند مسئلهٔ چندپخشی است با این تفاوت که بر خلاف مسئلهٔ چند پخشی که مقاصد داده ها هیچ ربط منطقی ممکن است به یکدیگر نداشته باشند، در اینجا گیرنده های اطلاعات در یک ناحیهٔ جغرافیایی منطقی (و نه منطقه جغرافیایی فیزیکی) قرار دارند ؛ به عبارت دقیق تر مسئلهٔ پخش جغرافیایی شکلی از همان مسئلهٔ چند پخشی است با این تفاوت که میزبان ها را به شکل اعضای یک دسته جغرافیایی مشخص می کند . این مسئله علی الخصوص در شبکه سلولی و شبکه های بی سیم موردی که بنا است یک بسته داده به تمام گره های موجود در یک ناحیهٔ از پیش تعیین شدهٔ جغرافیایی ارسال شوند، کاربرد جدی و اساسی دارد. مفهوم زمین پخشی. تعدادی از کارخواه که در یک ناحیهٔ جغرافیایی منطقی قرار دارند را بر حسب شرایط مسئله در یک گروه جغرافیایی گروه بندی می کنیم. این شبکه باید تطبیق پذیر باشد؛ یعنی اگر یک مشتری سیار وارد یک ناحیهٔ جغرافیایی شد، تحت پوشش آن سرویس قرار بگیرد و زمان خروج از آن ناحیهٔ جغرافیایی از پوشش آن سرویس نیز خارج شود. نت
هٔ بسیار مهم در این مسئله این است که هر گره با روشی مانند سامانه موقعیت یاب جهانی موقعیت خود را می داند؛ به همین جهت بر خلاف قرارداد مدیریت گروه اینترنت که یک پروتکل مدیریت عضویت در گروه دارد، مدیریت عضویت و خروج از هر گروه به خود گره ها واگذار شده است. آدرس گروه پخش جغرافیایی. نواحی خاصی را بنا بر شرایط جغرافیایی از قبیل کوه، دریا و … یا به دلایل سیاسی یا به دلائل اقتصادی در یک ناحیهٔ پخش جغرافیایی قرار می دهیم.این نواحی تشکیل یک گروه زمین پخشی می دهند . هنگام آدرس دهی برای تمییز قائل شدن بین بسته های مختلف داده که بنا است به مقاصد متفاوتی برسند ، هر پیامی که باید به اعضای این گروه برسد، در قسمت سرآیندش آدرس این ناحیهٔ پخش جغرافیایی درج می شود. نواحی زمین پخشی. یک ناحیهٔ پخش جغرافیایی می تواند ساختاری به یکی از شکل های زیر داشته باشد: ۱. نقطه: یعنی تنها یک گیرندهٔ خاص که وظیفهٔ سرویس دهی در آن ناحیه را دارد، داده ها را دریافت می کند، سپس با پروتکل های دیگری آن بسته های دریافتی را بین گره های حت پوشش تقسیم می کند. ۲. دایره: مشابه قبل یک گیرنده بسته ها را از سرویس پخش جغرافیایی دریافت می کند و با روشی مانند پخ
ش عمومی در اختیار هر مشترکی می گذارد که در ناحیهٔ تحت پوشش قرار گرفته است. ۳. چند وجهی: تعدادی کارخواه که با یک لینک به یکدیگر به گونه ای وصل شده اند که شکل هندسی چند وجهی را تداعی می کنند. روش ایجاد سیل در مسیریابی. روش ایجاد سیل یک روش بنیادین در الگوریتم های مسیریابی است . هر گره با دریافت بسته های تازه از طریق یک لینک ، آن را روی سایر لینک های خروجی ارسال مجدد نماید. با این روش داده ها به تمام گره ها می رسند، سپس هر گره با بررسی آدرس سرآیند آن بستهٔ داده تصمیم می گیرد که در صورتی که بستهٔ متعلق به خودش باشد آن را بپذیرد، در غیر این صورت به دور بیفکند. این روش دقت بالایی دارد اما بدیهتا سربار ارسال را زیاد می کند. پروتکل های زمین پخشی. پروتکل های موجود در مسیریابی به دستهٔ عمده تقسیم می شوند ، تفاوت این دو دسته در شیوهٔ انتقال داده از مبدأ به مقصد یا مقاصد خاص است. ۱.پروتکل های انتقال داده گرا ۲.پروتکل های ایجاد مسیریابی پروتکل های انتقال داده گرا. چند پخشی مبتنی بر موقعیت این پروتکل ها بر پایهٔ نوع خاصی از پروتکل مسیریابی در شبکه های تک پخشی به نام LAR انجام می شود . البته برای انجام مناسب مسیریابی باید ا
طلاعات مناسب و کافی از شرایط لینک های ارتباطی داشته باشیم . پروتکل های انتقال داده گرا ، با بهره بردن از اطلاعات جغرافیایی ، کارآیی مسیریابی را افزایش می دهند . این پروتکل بر پایهٔ ایجاد سیل کار می کند . چون این روش سربار زیادی به شبکه تحمیل می کند ، هدف اساسی در طراحی تمام این الگوریتم ها کاهش سربار ناشی از ارسال های رو به جلوی داده است . چند پخشی مبتنی بر موقعیت به شکل های متفاوتی انجام پذیر است : شمای اول مسئلهٔ اساسی که در روش اولیه ؛ یعنی ارسال سیل آسا مطرح می شود این است که آیا می تواند بدون فدا کردن دقت، سربار ارسال رو به جلو را کاهش داد. ایدهٔ آن بسیار آسان است: هر گره بسته ای را رو به جلو ارسال کند که گره مقصد در ناحیهٔ ارسال رو به جلویش باشد؛ یعنی نواحی جغرافیایی را به زیر ناحیه هایی تقسیم می کنیم و هر گره حق ارسال رو به جلو را تنها برای گره های مقصدی دارد که در این ناحیه قرار گرفته باشند. تعیین نواحی ارسال رو به جلو بر عهدهٔ منبع ارسال اطلاعات است. در تعیین این نواحی یک بده بستان برقرار است؛ با انتخاب نوحی کوچکتر، دقت کاهش می یابد اما با انتخاب نواحی ارسال رو به جلوی بزرگتر، سربار ارسال رو به جلو ا
فزایش می یابد. منبع ارسال اطلاعات می تواند سیاست های مختلفی را برای تعیین نواحی ارسال رو به جلو اتخاذ کند: ۱. سیاسیت های ایستا: یعنی تنها یکبار، آن هم زمان شروع ارسال و پخش جغرافیایی، منبع ناحیه بندی را انجام بدهد. این روش پیاده سازی فوق العاده آسانی دارد، اما بدیهتا با گذشت زمان و ورود و خروج مشترکین به آن ناحیهٔ جغرافیایی، سربار ارسال رو به جلو افزایش می یابد. ۲. سیاست های پویا: بر خلاف روش قبل با بازه های تناوبی مشخصی منبع اقدام به تعیین مجدد نواحی ارسال رو به جلو می کند. این روش در ازای کاهش سربار ارسال رو به جلوی اطلاعات، سربار زیادی را بر منبع ارسال اطلاعات تحمیل می کند. شمای دوم مبدا با کمک اطلاعات مربوط به وضعیت لینک ها در شبکه فاصلهٔ خودش تا مقصد را محاسبه می کند ، فرض کنید نام آن DIST(s,d) باشد . سپس آن را رو به جلو ارسال می کند . فرض کنید یک گره میانی مانند I این بستهٔ داده را دریافت کند . گره I فاصلهٔ خودش با مقصد D را می سنجد . اگر فاصلهٔ مبدأ تا مقصد حداکثر به اندازهٔ مقدار مشخصی از فاصلهٔ گره I تا مقصد بیشتر باشد ، به این معناست که که ارسال رو به جلوی داده موجب دور شدن بستهٔ داده از مقصد نمی شو
د ، در این صورت بستهٔ داده را رو به جلو ارسال می کند . در غیر این صورت بستهٔ داده را دور می اندازد ؛ چرا که ارسال رو به جلوی داده موجب دور شدن هر چه بیشتر بستهٔ داده از مقصد می شود و سربار نابه جایی به شبکه وارد می کند . چند پخشی زمین-توری این روش با استفاده از اطلاعات مربوط به موقعیت جغرافیایی ، ناحیهٔ مخابرهٔ داده را با کمک دیاگرام ورونوی به ناحیه هایی محدب تقسیم می کند . به گونه ای که در هر ناحیه ، از بین تمام گره های موجود ، فقط یک گره مسئول ارسال رو به جلوی بسته های داده را برعهده دارد. این محدودیت باعث کاهش شدید سربار ارسال رو به جلوی داده می شود . به دلیل کاهش چشم گیر تعداد گره های میانی که وظیفهٔ ایجاد سیل بسته های اطلاعاتی را بر عهده دارند ، می توان با روش های مبتنی بر درخت استفاده کرد ، البته این روش های در عمل به دلیل سربار زیادی که بر بخش کنترل شبکه وارد می کنند ، استفادهٔ چندانی ندارند . این روش در عمل شبکه را به مشبکه هایی تقسیم می کند و در هر خانهاز این مشبکه ، تعداد قلیلی گره را به عنوان واسط تعامل با خانه های مجاور تعیین می کند و حق ارسال رو به جلوی داده را به شکل اختصاصی در اختیار این گره ها
ی به اصطلاح درگاه قرار می دهد . پروتکل های ایجاد مسیریابی. دو روش ژئوتورا و مسیریابی مبتنی بر مش با انجام پردازش های دقیق اما وقت گیر ، مسیر مناسبی را برای ارسال داده به مقصد تعیین می کنند . این روش های به دلیل سرباز بسیار زیادی که هنگام محاسبهٔ مسیر بهینه به شبکه تحمیل می کنند ، استفادهٔ عملی ندارند . کاربردها. حسگر شبکه بی سیم شبکه های بی سیم موردی شبکه های تحت پوشش سامانه موقعیت یاب جهانی
خانواده من () یک مجموعه تلویزیونی است که از شبکه بی بی سی وان بریتانیا پخش می شد. این مجموعه تلویزیونی از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۱ در یازده اپیزود، پخش شد.
لیندا سو پارک (؛ زادهٔ ۲۵ مارس ۱۹۶۰، اوربانا، ایلینوی) نویسندهٔ ادبیات داستانی کودکان و نوجوانان و شاعر اهل ایالات متحدهٔ آمریکا با تبار کُره ای است. او تاکنون موفق به دریافت جوایز بسیاری شده است؛ ازجمله، برای نوشتن رمان "سفال شکسته"، در سال ۲۰۰۲ برندهٔ نشان نیوبری شد، و این برای او شهرت جهانی به ارمغان آورد. زندگی نامه. لیندا سو پارک در سال ۱۹۵۰ در شهر اوربانا، ایالت ایلینوی، ایالات متحدهٔ آمریکا در خانواده ای کُره ای به دنیا آمد. پدر و مادرش در دههٔ ۱۹۵۰ از کرهٔ جنوبی، برای تحصیل در ایالات متحده، به آن کشور مهاجرت کردند. لیندا در کالج ترینیتی (ایرلند) و دانشگاه استنفورد تحصیل کرده است. او با نمرهٔ بسیار خوب در رشتهٔ زبان انگلیسی، با درجهٔ کارشناسی، از دانشگاه استنفورد دانش آموخته شد. آثار. لیندا سو پارک چندین رمان و کتاب تصویری تألیف کرده است. اغلب آثار او به فارسی ترجمه شده است. برخی کتاب های او عبارت اند از:
محمدحسن لقمان ادهم (۱۲۶۳–۱۳۳۶) معروف به حکیم الدوله پزشک و دولتمرد دوران قاجار و پهلوی و نخستین وزیر صحیه (بهداری) ایران بود. زندگی شخصی. محمدحسن لقمان ادهم به سال ١٢۶٣ در تبریز بدنیا آمد. پدرش زین العابدین ادهم ملقب به لقمان الممالک پزشک دربار ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه و بنیانگذار دبستان لقمانیه، سومین دبستان در تبریز بود. او سه برادر با نام های محمدحسین،عباس و صالح داشت که همه دارای مناصب پزشکی و سیاسی بودند. تحصیلات. محمدحسن پس از تحصیل در دبستان لقمانیه همراه با دو برادرش عباس و صالح راهی پاریس شد و پس از پایان تحصیل در رشته پزشکی به ایران بازگشت.حکیم الدوله پس از بازگشت به کار پزشکی در تبریز و سپس تدریس در مدرسه طب دارالفنون تهران پرداخت. فعالیتها. حکیم الدوله مدتی پزشک احمدشاه بود و در سال ۱۲۸۷ خورشیدی ریاست کل اطبای نظام را عهده دار شد. در سال ۱۲۸۸ عضو مجلس حفظ الصحه بود و در سال ۱۳۰۰ در دولت احمد قوام السلطنه سه ماه وزیر صحیه و امور خیریه شد اما پس از سه ماه این وزارتخانه منحل شد. در سال ۱۳۰۲ چهار ماه در دولت حسن مشیرالدوله وزیر معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه بود.با کنار رفتن دولت مشیرالدوله روی کا
ر آمدن سردارسپه مدتی از خدمات دولتی کناره گرفت و به طبابت و تدریس ادامه داد و سپس در آن دوره رئیس انجمن بلدیه (انجمن شهر) تهران و در دوره های نهم تا سیزدهم، نماینده مجلس شورای ملی بود. با تأسیس دانشگاه تهران، محمدحسن لقمان ادهم به تدریس در دانشکده پزشکی این دانشگاه پرداخت و همزمان به امور اجتماعی مشغول بود. در سال ۱۳۳۰ در دولت دکتر محمد مصدق وزیر بهداری شد و مدتی نیز به وزارت مشاور منصوب شد. لقمان ادهم در هنگامی که نمایندهٔ مجلس بود طرحی به مجلس برد که اسامی وقف کنندگان نیکوکار که زمینی را برای ساخت بیمارستان یا آموزشگاه وقف می کنند بر بنای مربوط گذاشته شود تا نام نیکشان باقی بماند. حسن ادهم از سهامداران شرکت نفت ایران و انگلیس نیز بود و سالانه بابت آن حق سهم دریافت می کرد، اما با ملی شدن نفت، او از این امتیاز محروم شد. دکتر محمدحسن لقمان ادهم در آرامگاه خانوادگی در گورستان ظهیرالدوله شمیران به خاک سپرده شد.
حزب اتحادگرای دموکراتیک بزرگ ترین حزب سیاسی اتحادگرا در ایرلند شمالی است. این حزب به دست ایان پیزلی تأسیس شد و هم اکنون توسط آرلین فاستر رهبری می شود. حزب اتحادگرای دموکراتیک از نظر ایدئولوژی سیاسی راست و از نظر مذهب، پروتستان و از نظر سیاسی اتحادیه گرا و ملی گرای بریتانیایی است. این حزب با کلیساهای پروتستان، مخصوصاً کلیسای آزاد پرسبیتری در اولستر که توسط پیزلی تأسیس شد، عمیقاً پیوند خورده است و به صورت سنتی، نسبت به دیگر احزاب اتحادگرا، به اولستر وفادارتر شناخته می شود. با این وجود، در دوران زمام داری پیتر رابینسون، از شدت این رابطه کاسته شد تا نظر مساعد غیرپروتستان ها، مخصوصاً کاتولیک هایی که از لحاظ اجتماعی محافظه کار هستند، جلب شود. این حزب ۲۸ کرسی از ۹۰ کرسی مجلس محلی ایرلند شمالی را در اختیار دارد. همچنین این حزب توانست در انتخابات ۲۰۱۷ مجلس عوام بریتانیا، ۱۰ کرسی از ۶۵۰ کرسی این مجلس را در اختیار گرفته و خود را به یکی از پنج حزب بزرگ وست مینستر تبدیل کند. در مجلس اعیان بریتانیا نیز این حزب ۴ کرسی از ۸۰۸ کرسی را در اختیار دارد. در پارلمان اروپا نیز، یک کرسی از سه کرسی ایرلند شمالی در اختیار این حزب قرار
گیاهان چین ، یک نشریه علمی است که هدف آن توصیف گیاهان بومی چین است. این پروژه تلاش علمی مشترک برای انتشار اولین بار شرحی از ۳۱۰۰۰ گونه از آوندداران چین به زبان انگلیسی مدرن است. این تعداد شامل ۸۰۰۰ گونه از گیاهان دارویی و مهم از نظر اقتصادی و حدود ۷۵۰۰ گونه از درختان و درختچه ها است. کتاب «گیاهان چین» این گونه ها را توصیف کرده و مستند می کند.
تک پرستی یا مونولتریزم یا مونولتری (به انگلیسی: Monolatry یا Monolatrism، یونانی: μόνος (مونوس) = تک، و λατρεία (لتریا) = پرستش) اعتقاد به وجود چندین خدا است اما با پرستش متداوم تنها یک الهه یا رب النوع یا خدا. عبارت "monolatry" احتمالاً اولین بار توسط یولیوس ولهاوزن استفاده شده باشد. تک پرستی با یکتاپرستی (به انگلیسی: Monotheism)، که تنها وجود یک خدا را مدعی می شود متفاوت است؛ همچنین با هنوتئیسم (به انگلیسی: Henotheism)، باوری دینی که در آن باورمند یک خدا را می پرستد، بدون این که امکان پرستش خداهای متفاوتی با اعتبار برابر توسط دیگران را منکر شود، نیز متفاوت است. آتنیزم. فرعون مصر باستان امن هوتپ چهارم، در ابتدا آتنیزم (یا آتنیسم) را در سال ۵ سلطنتش (۱۳۴۸/۱۳۴۶ قبل از میلاد)، در دوران دودمان هجدهم مرسوم کرد [یا عرضه کرد]. او آتن (یا آتون) را، به مقام والاترین خدا ارتقاء داد، الهه خورشید مصری که مجسم کننده قرص خورشید بود. باور بر این است که سال پنجم سلطنت آمن هوتپ IV نشانه شروع ساخت و ساز برای پایتختی جدید است، به نام آختاتن ("افق آتن") در مکانی که امروزه با عنوان عمارنه شناخته می شود. آمن هوتپ IV رسما نامش را
به عنوان نشانه مورد پرستش جدیدش به آخناتن ("مورد توافق یا مطلوب آتن") تغییر داد. به علاوه ساخت پایتختی جدید به افتخار آتن، آخناتن همچنین بر ساخت بعضی از عظیم ترین مجموعه معابد در مصر باستان نظارت داشت، از جمله یکی در کرنک و یکی در تیبز (به انگلیسی: Thebes)، نزدیک معبد قدیمی آمون. در سال نهم حکومتش (1344 الی 1342 قبل از میلاد)، آخناتن نسخه ای رادیکال تر از دین جدیدش را اعلان کرد، اعلان کرد که آتن نه صرفاً بالاترین خدای مصر بلکه تنها خدای مصر است، و خود او تنها واسطه بین آن و مردم مصر. ویژگی های کلیدی آتنیزم شامل منعی بر بت ها و دیگر تصویرسازی های آتن بود، به استثنای یک دیسک خورشیدی مشعشع که در آن پرتوها (عموما به صورتی تصویر شده اند که منتهی به دست ها می شوند) به نظر می رسند دهنده روح دیده نشده آتن را مجسم می کنند. آتن در نیایش ها توسط آخناتن، مورد خطاب قرار داده می شد، مانند "سرود [روحانی] بزرگ برای آتن" (به انگلیسی: Great Hymn to the Aten). جزئیات الهیات آتنیست (به انگلیسی: Atenist) همچنان ناروشن است. طرد همه خدایان به جز یکی و ممنوعیت بت ها یک روپیچی رادیکال از سنت مصری بود، اما بیشتر پژوهشگران آخناتن را به
عنوان شاغل به تک پرستی می دانند، نه یکتاپرستی، از آن جا که با جدیت وجود دیگر خدایان را انکار نمی کرد؛ او صرفاً از پرستش هر خدایی به جز آتن اجتناب کرد. این دانسته شده است که آتنیزم تنها به آن صفت الهیت نمی داد. آخناتن آیین نیایش فرعون را ادامه، خود را اعلام کرد و مردم مصری را به پرستش خود تشویق کرد. مردم مصری باید آخناتن را پرستش می کردند؛ فقط آخناتن و نفرتیتی می توانستند آتن را مستقیما بپرستند. در دوران حکومت جانشینان آخناتن، مصر به دین سنتی خود بازگشت، و آخناتن خودش به عنوان یک مرتد یا بدعت گذار مورد ناسزا یا دشنام گویی قرار گرفت. در اسرائیل باستان. بعضی مورخان استدلال می کنند که اسرائیل باستان در اصل به شکلی از تک پرستی و یاهنوتئیسم را می پرداخته است. هم Frank Eakin, Jr. و هم John Scullion، هر دو معتقدند موسی یک تک پرست بوده، و نه یک یکتاپرست، و John Day نظر می دهد که فرشتگان چیزی هستند که، وقتی یکتاپرستی اسرائیل را فراگرفت، خدایان دیگر به آن تبدیل شدند. John McKenzie بیان می کند: "در خاور نزدیک باستان وجود موجودیت های الهی به طور گسترده بدون شک و شبهه پذیرفته شده بود... سوال این نبود که آیا فقط یک الوهیم
وجود دارد یا نه، بلکه این بود که آیا الوهیمی مانند یهوه وجود دارد یا نه."
ترایبل هاوس (به انگلیسی: Tribal house) زیرگونه ای از موسیقی هاوس است که موسیقی هاوس عرفی را با موسیقی ملل (موسیقی بومی از تمام دنیا) ترکیب می کند. در ساختار به دیپ هاوس شباهت دارد، اما عناصر سازهای کوبه ای قومی یا بومی را فراهم می آورد (معمولا طبل های کانگا (به انگلیسی: Conga) یا مشتقات سنتزشده اش). تاریخچه. از اوائل دهه 1990 میلادی موسیقی هاوس آمیختگی هایی از دیگر سبک ها را تجربه می کرد.
ریچارد ولین استاد تاریخ و علوم سیاسی دانشگاه سیتی در دانشگاه نیویورک است. او لیسانس خود را در کالج رید، کارشناسی ارشد و دکتری خود را در دانشگاه یورک گرفته است. را در او تا بحال آثار متعددی از قبیل والتر بنیامین: زیبایی شناسی رستگاری، سیاست بودن: اندیشه سیاسی مارتین هایدگر، مناظره هایدگری: یک خوانش هایدگری، کارل لویت، مارتین هایدگر ونیهلیسم اروپایی، بادهایی از شرق: روشنفکران فرانسوی و… را به رشته تحریر درآورده است. ریچارد ولین[۱] (۱۹۶۱-اکنون) ازجمله منتقدان سرسخت حضور روشنفکران در سیاست است که آثار انتقادی اش طیف وسیعی از نویسندگان و متفکران غربی، از نیچه و هایدگر گرفته تا پست مدرن هایی چون میشل فوکو و ژاک دریدا را در بر می گیرد. نقدهای او به نقش چشمگیر نظریات متفکران و فیلسوفان در شکل بخشی به جنبش های سیاسی-اجتماعی جدید می پردازد و سهم عظیم تفکر آنان را در دامن زدن به حکومت های اقتدارگرای مدرن به خصوص فاشیسم -که به اعتقاد وی خطرش همچنان انسانیت را تهدید می کند- مورد واکاوی قرار می دهد؛ ولین معتقد است وجود اندیشه های این متفکران به خودی خود تهدیدی علیه بشریت و زندگی عقلانی اوست. تفکرات افرادی همچون نیچه و هاید
گر سرنوشتی جز این نداشتند که در ایدئولوژی نازیسم مستحیل شوند و لاجرم به کشتار انسان ها ختم می شدند، حتی اگر خود از دیدن این وقایع حیرت زده می ماندند. راحت است فکر کنیم (مانند برخی) که فاشیسم پدیده ای ضدفکری بود که تنها برای جانیان و قاتلان جذاب بود؛ اما امروز ما بهتر می دانیم که بسیاری از پیشروان فکری اروپا، جارزنندگان ارابه سیاسی ای بودند که حامل فاشیسم بود، بااین وجود، در پی جنگ بزرگ و رکود ۱۹۲۹، اعتبار دموکراسی عمق بیشتری یافت. اگر تعداد فیلسوفان و ادیبان جانب دار فاشیسم را بشماریم -فهرستی که شامل ارنست یونگر، گوتفرید بن، مارتین هایدگر، کارل اشمیت، لویی فردینان سلین، پل دومان، ازرا پاوند، جیوانی جنتیله، فیلیپو مارینتی و. ب ییتس و ویندام لویس می شود- مثل آیسبرگی بزرگ می نماید. به علاوه، اکنون که توضیحات مارکسیستی که روی ریشه های اقتصادی فاشیسم تمرکز می کنند، شکست خورده اند؛ مسئله ریشه های فکری سیاست جناح راست افراطی باید به صورت جدی دوباره مطرح شوند. این پیوند تاریخی میان روشنفکران و راست افراطی، گفتمان سیاسی معاصر را در جنبه های گوناگونی شکل داده است. در طول دههٔ ۱۹۹۰، احزاب راست افراطی مانند حزب آزادی اتر
یش به رهبری یورگ هایدر و جبهه ملی ژان ماری لو پن، آرای بسیاری در میان اروپاییان به دست آوردند. احزاب سیاسی با تمایلات نژادگرایانه و بومی مشابهی نیز گام های بلندی در کشورهای اسکاندیناوی، بلژیک و برخی از کشورهای اروپای شرق برداشتند؛ این موضوع باعث شده تا مفسران در مورد اینکه روح فاشیسم در حال بازگشتی قریب است به فکر فروروند. به علاوه، در کنار این ها باید به خطرات یک تفکر سحرانگیز و شبح محو و گستردهٔ آن نیز توجه کرد: پست مدرنیسم.
له یوئِن (; زاده – درگذشته ) سیاست مدار کمونیست ویتنامی بود. او در اواخر دهه ۱۹۵۰ در سلسله مراتب حزبی ترقی کرد و در سومین کنگره ملی در ۱۹۶۰ دبیرکل کمیته مرکزی حزب کمونیست ویتنام شد. او سیاست رهبری هو شی مین دسته جمعی را از طریق رهبری دسته جمعی ادامه داد. یوئن از میانهٔ دهه ۱۹۶۰ که سلامت هو رو به وخامت گذاشت تا زمان مرگش در ۱۹۸۶، او تصمیم ساز ارشد در ویتنام بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه صلح لنین شده است.
ای ام زد تور (AMZ Tur) یا نوع بزرگ تر آن ای ام زد تور ۲، یک خودروی سبک محافظت شده جدید لهستانی است ای ام زد تور ۲، در سال ۲۰۰۸ توسط AMZ-Kutno برای واحدهای پیاده ارتش لهستان در عراق و افغانستان تولید شدTur 2 نوع بزرگتر نسبت به نسخه قبلی یعنی Tur 1 است که هیچ وقت تولید نشد این خودرو الگوبرداری شده از مدل تجاری خودروی بیابانی شرکت اویکو است. این خودرو از محافظت بالاتری نسبت به خودرهای پیشرفته نظامی پیشین ارتش لهستان دارد وظایف. نقش اصلی خودروی زرهی سبک ای ام زد تور ۲، نفوذ در پشت خطوط دشمن و وظایف گشت زنی است. نسخه های متفاوتی از این خودرو در دسترس است. برخی از آنها دارای قسمت بار باز (پوشیده شده با تارپولین) یا بسته در قسمت عقب خود هستند. نسخه پایه این خودرو محافظت شده سبک یک راننده و ۴ سرباز کاملاً مسلح را حمل می کند. زره Tur 2 در برابر گلوله های 7.62x51 میلی متری ضد زره و ترکش های توپخانه محافظت می کند. این خودرو برای مقابله در برابر مین ها و انفجار IED های طراحی شده است. مدل پایه در برابر انفجاراتی معادل ۶ کیلو تی ان تی مقاومت می کند. بالاترین مدل این خودرو که در برابر انفجار ۸ کیلو تی ان تی مقاوم است به عنو
ان یک گزینه مطرح است. این خودرو دارای یک دریچه سقفی برای مشاهده اطراف است همچنین یک پایه میله ای را به منظور استفاده مسلسل می توان نصب کرد در این خودرو می توان ایستگاه کنترل از راه دور سلاح را نصب کرد، مسلح به مسلسل ۱۲٫۷ میلی متری یا نارنجک انداز خودکار ۴۰ میلی متری است. انواع. Tur 2 WIL این خودرو به وسلیه بدنه زره پوش به طور کامل محافظت می شود Tur 3: یک خودرو ی محافظت شده ی سبک کوچکتر است. با اینکه اسامی مشابهی دارند ولی به نظر می رسد Tur 3 اشتراکات کمی با Tur 2 داشته باشد. در سال ۲۰۰۹ دو نمونه اولیه ازمایش های حرکتی را در هند گذراندند. ارتش هند به دنبال به دست آوردن ۵۰۰ خودرو زرهی سبک از این نوع است
ماروین پلاتنهارد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به هرتابرلین و نورنبرگ اشاره کرد. پلاتنهارد در جام کنفدراسیون ها ۲۰۱۷ همراه با تیم آلمان قهرمان این دوره از رقابت ها شد.
ابوالحسن عمیدی نوری (۱۲۸۲ تهران - ۱۳۵۹ تهران) نویسنده، روزنامه نگار و وکیل دادگستری، در ابتدای نهضت ملی یکی از پایه گذاران جبههٔ ملی ایران و یاران دکتر محمد مصدق بود که علیه او چرخید و پس از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به معاونت نخست وزیر و نمایندگی مجلس رسید. او پس از انقلاب محاکمه و اعدام شد. زندگی نامه. ابوالحسن عمیدی نوری فرزند محمدخان عمیدالشعرا نوری در سال ۱۳۸۲ خورشیدی در تهران متولد شد. وی در مدرسهٔ سپهر در تهران دورهٔ دبستان را گذراند، سپس در رشتهٔ ادبی در دارالفنون ادامه تحصیل پرداخت و سرانجام در سال ۱۳۰۷ از مدرسه حقوق فارغ التحصیل شد. عدلیه. پیش از آن که از مدرسه حقوق فارغ التحصیل شود، در سال ۱۳۰۶ که علی اکبر داور دست به تجدید بنای عدلیه زد و قضات قدیمی و سنتی را برکنار و قضات جوان را به کار گماشت، او را دعوت به کار کرد. عمیدی نوری به عنوان معاون مدعی العموم (دادستان) تهران مشغول به کار شد اما دوران قضاوتش دو سه سالی بیشتر به طول نینجامید. خودش ماجرای خروجش را از عدلیه چنین روابت کرده است: «محاکمهای بین مرحوم مدرس با مستأجرش در شهریار شد. ادعا این بود که املاک شهریار موقوفه است و در اختیار مرحوم مدرس است. مستأجر
میگفت در اختیار من است. قرار تحقیق محلی صادر شد. بنده به سمت مدعی العموم محکمه، آقای علی بهزادی که یکی از قضاتند به سمت عضو علیالبدل، آقای عباس شعری رئیس محکمه جنایی بودند به سمت منشی رفتیم. منتهی تحقیقات محلی متأسفانه بر علیه مرحوم مدرس بود. مرحوم مدرس دید که در عدلیه جدید حیثیتش میرود، ما هم نمیتوانستیم که به مرحوم مدرس کمکی بکنیم، تشریف آوردند در تهران و رفتند خدمت مرحوم داور و فرمودند که قضات عدلیه ماه رمضان روزه خوردند. این نسبتی بود که به ما دادند که در سفر ماه رمضان روزه خوردیم. شاید جناب آقای شادمان که آن وقت در دادگستری تشریف داشتند، میدانند جناب آقای نورالدین امامی هم میدانند و این معروف شد آن وقت در عدلیه که سه نفر قاضی که روزه خوردهاند و باید منتظر خدمت شوند و مرحوم داور هم مقاومت کردند و گفتند این حرف ها چیست؟ منتهی یک کمیسیون داشتند که کارهایی داشتند و مجبور بودند آن کارها را بگذارنند. بعد از فروردین آن سال برای این که ما از بین نرویم یعنی اساس استقلال این سه قاضی به هم نخورد، حکم انتظار خدمت برای سه نفر صادر کردند یکیش هم بنده بودم. بعد هم بلافاصله هر سه نفر ما را دعوت کردند به کار. بنده قبول ن
کردم. بنده به خود مرحوم داور گفتم عدلیهای که شما وزیرش هستید، یک روز برای خاطر مرحوم مدرس ابلاغ انتظار خدمت میدهید، یک روز هم میگویید بیا با رتبه هفت مدعی العموم فارس بشود، بنده نمیشوم». روزنامه نگاری. عمیدی نوری از آن پس به وکالت دادگستری پرداخت. پس از شهریور ۱۳۲۰ و باز شدن فضای مطبوعات به روزنامه نگاری روی آورد و مقالاتش ابتدا در روزنامهٔ های "طوفان" و "ستارهٔ ایران" چاپ می شد. سپس خودش روزنامه ای به نام "داد" را منتشر کرد و مقالات تندی علیه رضا شاه نوشت. روزنامهٔ "داد" به خصوص به علت مقالات عمیدی نوری با نام «پشت پردهٔ سیاست و زیرپردهٔ سیاست» خوانندگان بسیاری پیدا کرد. عمیدی نوری کتابی نیز به نام "آذربایجان دمکرات" نوشت که در آن اقدامات فرقه دموکرات را در آذربایجان ستود. این کتاب بعدها از بازار جمع شد. در سال ۱۳۲۵ نیز همراه هیئتی بود که با قوام السلطنه برای مذاکره بر سر آذربایجان با استالین به مسکو رفت. عمیدی نوری همزمان در انتشار روزنامه های "نوروز ایران" و "پرورش" نیز شرکت داشت. او را از مؤسسان اتحادیه مطبوعات ایران می دانند. او در دوران نخست وزیری مصدق ابتدا جزو پشتیبانان مصدق بود اما پس از مدتی به صف م
خالفان پیوست. چندین بار روزنامه اش توقیف و خودش زندانی شد. پس از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ در دولت زاهدی به معاونت سیاسی نخست وزیر رسید و همزمان ریاست ادارهٔ کل انتشارات و تبلیغات را عهده دار شد. سال بعد به عنوان نمایندهٔ بابل به مجلس شورای ملی رفت و علیه همه اعضای دولت مصدق به اتهام دخالت در انتخابات مجلس هفدهم اعلام جرم کرد. او دو دوره نماینده بابل بود (دوره های هجدهم و نوزدهم). عمیدی صاحب ثروت بسیاری در مازندران شده بود، چرا که پس از ۱۳۲۰ وکالت زارعینی را به عهده گرفت که اراضی شان را رضا شاه غصب کرده بود و بابت حق الوکاله صاحب زمین های بسیاری شد. اعدام. عمیدی نوری در سال ۱۳۵۹ شمسی با حکم دادگاه انقلاب جمهوری اسلامی ایران به مرگ محکوم و اعدام شد.
لارس ادی اشتیندل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال پیشن اهل آلمان است که در پست مهاجم بازی می کرد. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به بروسیا مونشن گلادباخ، باشگاه فوتبال کارلسروهه و هانوفر ۹۶ اشاره کرد. تیم ملی. اشتیندل در سال ۲۰۱۷ موفق به کسب کفش نقره و عنوان آقای گلی در رقابت های جام کنفدرانسیون ها شد. وی در فینال جام کنفدرانسیون های سال ۲۰۱۷ برابر شیلی، توانست تک گل مسابقه و گل قهرمانی آلمان را روی پاس تیمو ورنر به ثمر برساند.
دیگو دمه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که برای باشگاه هرتابرلین بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آرمینیا بیله فلد، پادربورن، لایپزیگ و ناپولی اشاره کرد.