Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شاه آباد، رامپور (به انگلیسی: Shahabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Rampur district واقع شده است. خصوصیات. شاه آباد ۳۲٬۰۱۵ نفر جمعیت دارد و ۱۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کاراته () گروه موسیقی ایندی راک و پست راک آمریکایی بود که سال ۱۹۹۳ در بوستون ماساچوست شکل گرفت. سبک متمایز و کمالگرایانهٔ گروه با عشق به بداهه پردازی، راک کلاسیک و نوعی پانک مسلکی دورهٔ جوانی اعضای گروه شناخته می شد؛ شیوه ای که با تلفیقِ غریب سبک های ایندی، پانک، جاز، بلوز و پست-راک، در هیچ یک از دسته بندی های مرسوم موسیقی نمی گنجید. «کاراته» سال ۲۰۰۵ در پی مشکلات شنوایی جف فارینا، از بنیانگذاران گروه، منحل شد.
قادرگنج (به انگلیسی: Qadirganj) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در اوتار پرادش واقع شده است.
کا۱ ؛ تانک اصلی میدان نبرد کره جنوبی است که توسط نیروی زرهی جمهوری کره استفاده می شود. این تانک توسط شرکت هیوندای روتم ساخته و توسعه داده شده است. طراحی این تانک تقریباً مشابه تانک ام۱ آبرامز می باشد.
نواب گنج، اونائو (به انگلیسی: Nawabganj) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Unnao district واقع شده است. خصوصیات. نواب گنج ۹٬۸۳۷ نفر جمعیت دارد و ۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
رسول آباد (به انگلیسی: Rasulabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان کانپور دیهات واقع در ایالت اوتار پرادش است. جغرافیا. رسول آباد در موقعیت جغرافیایی °٢٦٫٦٨شمالی °٧٩٫٧٨شرقی میانگین قرار گرفته. این شهر به صورت میانگین ١٣١ متر(٤٢٩پا) بالاتر از سطح دریا واقع شده است. جمعیت شناسی. براساس سرشماری سال ٢٠٠١ کشور هند، رسول آباد ٧٬٢٣۵ نفر جمعیت دارد که ۵٣٪ آنها مرد و ٤٧٪ زن هستند. رسول آباد به صورت میانگین ٤١٪ نرخ باسوادی دارد که از میانگین کلی کشور هند(۵٩٫۵٪) کمتر است؛ نرخ سواد بین مردان در رسول آباد ٤٩٪ و زنان ٣١٪ است. در رسول آباد ١٩٪ جمعیت زیر ٦ سال سن دارند. فرودگاه بین المللی رسول آباد. دولت پیشنهاد یک فرودگاه بین المللی بزرگ در نزدیکی رسول آباد با نام فرودگاه بین المللی رسول آباد را مطرح کرده برای رسیدگی به مسافران داخلی و خارجی جنوب-غربی ایالت اوتار پرادش شامل مناطق : کان پور، اتاوه، بیتهور، قنوج و جانسی است. فرودگاه همچنین قرار است به منظور پایانه باری برای صادرات انواع تولیدات صنعتی کان پور و اناو، عطرهای قنوج، وسایل پلاستیکی اورایا و سیب زمینی کمربندی فرخ آباد-اتاوه استفاده شود. فرودگاه همچنین قرار
برای مسافرت گردشگران به شهرهایی مانند : گوالیور، جانسی، کان پور، سنکسا، اورئی، اورچها، اتاوه(پارک وحش گشت اتاوه) و آگره نیز استفاده شود.
گنج مرادآباد (به انگلیسی: Ganj Muradabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Unnao district واقع شده است. خصوصیات. گنج مرادآباد ۹٬۳۷۷ نفر جمعیت دارد.
حیدرآباد، اوتار پرادش (به انگلیسی: Hyderabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Unnao district واقع شده است. خصوصیات. حیدرآباد ۶٬۹۳۷ نفر جمعیت دارد.
صفی پور (به انگلیسی: Safipur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Unnao district واقع شده است. خصوصیات. صفی پور ۲۲٬۴۰۲ نفر جمعیت دارد و ۱۲۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
محمدی، اوتار پرادش (به انگلیسی: Mohammadi) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Lakhimpur Kheri District واقع شده است. خصوصیات. محمدی ۳۸٬۴۲۷ نفر جمعیت دارد.
ملیح آباد (به انگلیسی: Malihabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Lucknow district واقع شده است. خصوصیات. ملیح آباد ۱۵٬۸۰۶ نفر جمعیت دارد و ۱۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
دیوبند (شهر) (به انگلیسی: Deoband) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Saharanpur district واقع شده است. خصوصیات. دیوبند ۸۱٬۷۰۶ نفر جمعیت دارد و ۲۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
خلیل آباد (به انگلیسی: Khalilabad) یک شهر در هند است که در بخش سان کبیر ناگار واقع شده است. خصوصیات. خلیل آباد ۱٬۶۵۹٫۱۵ کیلومترمربع مساحت و ۴۷٬۸۴۷ نفر جمعیت دارد و ۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
نی بازار (به انگلیسی: Nai Bazar) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Sant Ravidas Nagar district واقع شده است. خصوصیات. نی بازار ۱۱٬۸۸۷ نفر جمعیت دارد.
پوران پور (به انگلیسی: Puranpur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Pilibhit district واقع شده است. خصوصیات. پوران پور ۳۷٬۱۹۳ نفر جمعیت دارد و ۱۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شهرت گره (به انگلیسی: Shohratgarh) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Siddharthnagar district واقع شده است. خصوصیات. شهرت گره ۸٬۳۳۶ نفر جمعیت دارد.
آجه و اسکارپلی () نام هنری ای است که توسط زوج فیلم نامه نویس ایتالیایی، آجنور اینکروچی (۱۹۱۴–۲۰۰۵) و فوریو اسکارپلی (۱۹۱۹–۲۰۱۰ میلادی) به کار گرفته شده است. این دو با یکدیگر فیلم نامهٔ حدود یکصد فیلمِ عمدتاً طنز کمدی، را به رشتهٔ تحریر درآوردند. شروع به کار با هم این دو نفر، با فیلم " Totò cerca casa " در سال ۱۹۴۹ میلادی آغاز شد. این همکاری در اواسط دههٔ ۱۹۸۰ میلادی به پایان رسید. آنها برای بسیاری از کارگردانان مطرح سینمای ایتالیا کار کردند همچون سرجو لئونه ("خوب، بد، زشت")، ماریو مونیچلی (از جمله کار برجستهٔ ایشان، "برانالونه")، دینو ریسی، لوئیجی کومنچینی، پیترو جرمی و اتوره اسکولا و نیز دیالوگ بسیاری از فیلم های توتو توسط آن دو نوشته شده است. در سال ۱۹۸۵ این فعالیت مشترک خاتمه پیدا کرد و از آن پس به طور جداگانه برای فیلم هایی مانند "Boom" توسط "آگه" و "" توسط "اسکارپلی" به کار ادامه دادند. از آجه و اسکارپلی اغلب به عنوان مخترعان "کمدی به سبک ایتالیایی" نام برده می شود.
نوگره (به انگلیسی: Naugarh) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Siddharthnagar district واقع شده است.
برهانی بازار (به انگلیسی: Barhani Bazar) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Siddharthnagar district واقع شده است. خصوصیات. برهانی بازار ۱۱٬۸۲۴ نفر جمعیت دارد.
بخش سلطان پور () از بخش های ایالت اوتار پرادش هند است.
دوست پور (به انگلیسی: Dostpur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان سلطان پور واقع شده است. خصوصیات. دوست پور ۱۱٬۸۷۷ نفر جمعیت دارد و ۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
عملیات حلقه ، اسم رمز عملیاتی است که از ۳۰ آوریل تا ۱۵ مه ۱۹۹۱ میلادی، نیروهای امنیت داخلی شوروی و وزارت امور داخلی جمهوری شوروی آذربایجان توسط :اومون،لشکر چهارم شوروی و گروهان ۲۳ نیروهای زرهی، که مجهز به تانک، بالگردهای نظامی و توپخانه بودند به بهانه خلع سلاح کردن نیروهای فدایی ارمنی (گروهای داوطلب ارمنی) و چک کردن پاسپورت، به شهرهای شوشی، شاهومیان، هادروت، مارتاکرت و به ۲۴ روستا حمله کردند. طی این حمله صدها غیرنظامی زخمی و کشته شدند و هزاران نفر از شهرها و روستاهای خود اخراج شدند. برخی از نویسندگان این اقدام مشترک شوروی و جمهوری سوسیالیستی شوروی آذربایجان را پاکسازی قومی نامیدند؛ که با نقص گسترده حقوق بشر همراه بوده است. تاریخ. قره باغ کوهستانی بخش های کاملاً ارمنی نشینی از نواحی شرق و جنوب منطقه، به ویژه منطقهٔ شاهومیان در دوران تاریخ متعلق به آرتساخ-قره باغ و جزئی از خاندان ملیک خاچن، ملیک های قره باغ بودند، نیز جدا و به حدود مرزی کشور آذربایجان شوروی متصل شدند. از نیمه های ۱۹۸۰ میلادی زمزمه های اصلاحات جدید نه تنها در کل اتحاد جماهیر شوروی بلکه در ارمنستان و آرتساخ نیز موجب خیزش مردم شد. نمایندگانی از سو
ی مردم آرتساخ به مسکو رفتند و تقاضای خود را مبنی بر احیای حقوق و اختیارات خود در شورای مرکزی حزب کمونیست شوروی مطرح کردند. در مجموع با وجود کوشش های فراوان ارمنیان تغییری در وضعیت منطقه قره باغ تا پایان دهه ۱۹۸۰ میلادی پدید نیامد چرا که در اصل ۷۷ قانون اساسی شوروی مصوب ۷ اکتبر ۱۹۷۷ میلادی تصریح شده بود که سرزمین یک جمهوری متحده را بدون موافقت خود آن جمهوری نمی توان تغییر داد. با قدرت رسیدن میخائیل گورباچف در سال ۱۹۸۵ میلادی، ارمنیان درخواست های خود را دربارهٔ الحاق قره باغ به ارمنستان از سر گرفتند. نخستین اقدام مهم، ارسال نامه از طرف شخصیت های برجسته ارمنی خطاب به رهبران شوروی بود. در سپتامبر ۱۹۸۷ میلادی اتحاد برای حق تعیین سرنوشت به رهبری :بارویر هایریکیان از فعالان ارمنی ضد کمونیست به عنوان نخستین حزب سازمان یافته نسل دوم (احزاب مقطع استقلال) شکل گرفت و برنامه خود را جدایی ارمنستان از اتحاد جماهیر شوروی و کسب استقلال سیاسی برای ارمنستان اعلام نمود. در حالی که رهبران شوروی توجهی به اقدامات و کوشش های ارمنیان نشان نمی دادند، اوضاع در استپاناکرت و ایروان رو به وخامت می گذاشت. در ۱۳ فوریه سال ۱۹۸۸ میلادی تظاهرا
ت وسیعی در ایروان برپا شد که شعار اصلی تظاهرات کنندگان «یک خلق، یک جمهوری» بود. در ۲۰ فوریه، نمایندگان مجلس مردمی منطقهٔ آرتساخ طی نشستی فوق العاده به صورت یکپارچه تصمیم گرفتند: در تحولی مهم نمایندگان شورای قره باغ در ۱۲ ژوئن ۱۹۸۸ میلادی و پارلمان ارمنستان در ۱۵ ژوئن ۱۹۸۸ میلادی قره باغ را جزئی از جمهوری ارمنستان دانست. جمهوری ارمنستان این تصمیم را با استناد به ماده ۷۰ قانون اساسی اتحاد جماهیر شوروی اتخاذ نمود که حق خودمختاری ملت ها و الحاق داوطلبانه آن ها به هر کدام از جمهوری ها را مورد شناسایی قرار داده بود. واکنش جمهوری آذربایجان نیز رد تصمیم پارلمان ارمنستان بود. عدم توجه جدی مسکو به ریشه اختلافات و بی اعتنایی به خواسته ها موجب وخامت بیش از بیش اوضاع شد. درگیری های پراکنده ای که میان ارمنیان و آذربایجانی ها در استپاناکرت در ژانویه ۱۹۸۸ میلادی آغاز شده بود به سرعت گسترش پیدا کرد. در سومقاییت و گنجه فاجعه ای خونین بر اهالی ارمنی به بار آمد که از آن تحت عنوان کشتار سومقاییت و قتل عام گنجه یاد می شود. مدت زیادی از حادثه گنجه و سومقاییت نگذشته بود که بارویر هایریکیان، رهبر اتحاد برای حق تعیین سرنوشت، کمیته ای
را با اعضای ثابت ۱۱ نفره به نام (جبهه مردمی قره باغ) در مارس ۱۹۸۸ میلادی تأسیس کرد که هدف از ایجاد آن سازمان دادن به اعتراضات مردم قره باغ بود. این جبهه که اختصاراً کمیته قره باغ نامیده می شد، به سرعت قدرت گرفت و در صحنه مناقشه قره باغ حاضر شد. در ماه اوت ۱۹۸۹ میلادی کمیته قره باغ برنامه ای را برای تشکیل جنبش ملی ارمنیان تدارک دید و نخستین جنبش ملی ارمنی نیز در ۴ تا ۶ نوامبر ۱۹۸۹ میلادی در ایروان با شرکت ۱۵۰۰ نماینده تشکیل شد. در این گردهمایی شورایی متشکل از ۳۷ نفر که کلیه اعضای کمیته قره باغ را نیز شامل می شد، به عنوان شورای مرکزی جنبش انتخاب گردید و اساسنامه جنبش به تصویب رسید. از مهم ترین اصول اساسنامه جنبش ملی ارمنیان مانند: «استقلال و حاکمیت ملی در ارمنستان، تأکید بر حفظ زبان و کلیسای حواری ارمنی، وحدت ملی و الحاق قره باغ به ارمنستان و تلاش برای شناسایی نسل کشی ارمنیان» بود. در اواسط ژوئیه ۱۹۸۹ میلادی، تشکل جدیدی با عنوان جبهه خلق آذربایجان به وجود آمد که افرادی چون اسکندر حمیدوف، ابوالفضل ایلچی بیگ، «اعتبار محمدوف» و چند تن دیگر از بنیان گذاران آن به شمار می رفتند. تظاهرات و اعتصابات گسترده ای را برای ح
اکمیت مستقیم جمهوری آذربایجان بر قره باغ برپا داشت. در چنین شرایطی بود که اوضاع منطقه از اوت ۱۹۸۹ میلادی رو به وخامت گذاشت. طی سیزدهم الی نوزدهم ژانویهٔ ۱۹۹۰ میلادی، «جبههٔ ملی آذربایجان ماورای ارس»، با کسب اجازه از مسئولان مملکتی، کشتار اهالی ارمنی جمهوری آذربایجان را بار دیگر تدارک دیدند. کشتار ارمنیان باکو و مصادرهٔ اموال آن ها و دیگر اقدامات جمهوری آذربایجان در مقابل چشمان نیروهای دولتی، انتظامی و ارتش شوروی و بدون دخالت و ممانعت آنان صورت پذیرفت. در ۱۵ ژانویه ۱۹۹۰ میلادی میخائیل گورباچف با استناد به بند ۱۴ ماده ۱۱۹ قانون اساسی اتحاد شوروی، طی فرمانی در جمهوری آذربایجان و قره باغ وضعیت فوق العاده اعلام کند. در پی این تحولات، حدود ۷ هزار نفر از نیروهای شوروی به فرماندهی «ژنرال ولادیسلاف سافانوف»، در قره باغ مستقر شده و اعضای شورای قره باغ بازداشت شدند. در حالی که قره باغ تحت کنترل نظامی ژنرال سافانوف و یک کادر اداری آذری بود، اما اعتراضات مردمی و اعتصابات و درگیری های پراکنده همچنان در منطقه ادامه داشت. در اوایل ۱۹۹۱ میلادی، نمایندگانی از سوی مجلس اروپا، روسیه و ارمنستان آمادگی خود را برای بازدید از مناطق
مورد مناقشه اعلام کردند ولی مسئولان باکو مانع ورود آن ها به منطقه شدند. پاکسازی قومی. حکم سکونت ساکنان جمهوری آذربایجان. در فوریهٔ ۱۹۹۱ میلادی، به دستور ایاز مطلب اف، حکم سکونت ساکنان جمهوری آذربایجان در آرتساخ صادر شد و از سوی دیگر شدت حملات آذربایجان به روستاهای آرتساخ و اسارت و انتقال اهالی آن به مناطق نامعلوم بیشتر شد. در طی ماه های آوریل و مه، نیروهای جمهوری آذربایجان با کمک نظامیان شوروی، منطقهٔ «گِتاشِن» [Getashen] و تمام نواحی آن را پس از کشتار و کوچاندن اهالی به تصرف خود درآوردند. بر اساس حکم سکونت ساکنان جمهوری آذربایجان، نام های شهرها و روستاهای ارمنی به آذری تغییر نام داده شد.(استپاناکرت به خان کندی، مارتاکرت به آغ دره، مارتونی به خوجاوند و شهرهای دیگر) در ۱۴ ژانویه همان سال ریاست شورای عالی جمهوری آذربایجان به الحاق منطقه ارمنی نشین شاهومیان به منطقه آذری نشین («قاسم اسماعیلوفسکی» [Kasum-Ismailovsky] و ایجاد منطقه واحدی به نام گورانبوی) رأی داد. هدف باکو از این اقدام، تخلیه یکی دیگر از مناطق ارمنی نشین بود. در سال ۱۹۹۱ میلادی هشتاد و دو درصد سکنه بیست هزار نفری منطقه شاهومیان را ارمنیان تشکیل می
دادند. عملیات حلقه. ایاز مطلب اف در مصاحبه ای اذعان کرده بود که طرح عملیات در اوایل سال ۱۹۸۹ میلادی پی ریزی شده بود. «ویکتور کریوپوسکوف» بعد از بازدید از قره باغ در سال ۱۹۹۰ میلادی می نویسد:در اوایل نوامبر ۱۹۹۰ میلادی یک گروه از مقامات جمهوری آذربایجان به مناطق شاهومیان و روستاهای اطراف آن بازدید کردند و در جلسه شورای عالی در فوریه ۱۹۹۱ میلادی تصمیم به اخراج ارمنی ها از آن مناطق گرفته شد. واحدی از شبه نظامی omon به نام «کلاه سیاه» که سربازان آن از نیروهای جمهوری آذربایجان تشکیل شده بود. مأموریت آنان اذیت و آزار و تخریب روستاهای ارمنی بود. ارتش به این ادعا که اهالی روستا نیروهای داوطلب ارمنی را در خانه های خود پناه داده و با آنان همکاری می کنند؛ در ۳۰ آوریل نیروهای شوروی و شبه نظامیان با تانک، زره پوش و بالگرد به مارتوناشن و گتاشن حمله کردند. اتمام حجتی با بلندگو به ساکنان صادر شد که در عرض یک ساعت همه شهروندان روستا با ارائه گذرنامه شهروندی خود را به شوروی سوسیالیستی اثبات کنند. به بهانه نگهداری نیروهای داوطلب ارمنی در منازل از مردم روستا بازجویی و طی آن مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. در زندان شهر شوشی زندانیان
ارمنی مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و بدون ارائه مدرکی آنان را زندانی و از حق داشتن وکیل محروم بودند و اجازه ملاقات با خانواده خود را نداشتند. در واقع هدف از سیاست اخراج ارمنی ها شکسته شدن مقاومت جنبش ملی ارمنیان برای الحاق قره باغ به ارمنستان بود. اخراج ارمنیان با مقیاس بزرگتری آغاز گردید که روستائیان را با بالگرد به استپاناکرت و بعد به ارمنستان نقل مکان دادند. بعد از خالی شدن روستا از سکنه ارمنی دولت جمهوری آذربایجان شهروندان خود را جایگزین آنان کرد. در ۷ ماه مه، نیروهای جمهوری آذربایجان با تانک و زره پوش وارد شمال ارمنستان شهر ووسکپار شدند؛ به این ادعا که نیروهای فدایی ارمنی از داخل شهر ووسکپار برای حمله تدارک می بینند. نیروهای شبه نظامی «کلاه سیاه» اقدام به بازداشت خودسرانه بیست نفر در شهر ووسکپار و حمله به یک اتوبوس حامل سی پلیس ارمنستان که یازده نفر آن کشته و بقیه دستگیر شدند و غارت روستاها بود. گروهای داوطلب ارمنی. تاتول کرپیان و سیمون آچیک گیوزیان برای دفاع از مردم روستاهای «مارتوناشن» و «گتاشن» در شهر شاهومیان یک گروه داوطلب ارمنی را تشکیل دادند. تاتول کرپیان در ۳۰ آوریل ۱۹۹۱ میلادی زمانی وارد گتاشن شد
که نیروهای شبه نظامی جمهوری آذربایجان موسوم به «کلاه سیاه» اهالی روستا را به گروگان گرفته بودند و خانه های روستا تخریب و غارت شده بودند. این دو فرمانده در ۳۰ آوریل ۱۹۹۱ میلادی کشته شدند. نقض حقوق بشر. سازمان های حقوق بشر بارها از نقض جدی حقوق بشر و تخلف از قوانین حقوق بشری در طی عملیات توسط نیروهای شوروی و آذری را ثبت کرده اند. تبعید اجباری غیرنظامیان، قتل های غیرقانونی، شکنجه، آزار و اذیت، آدم ربایی، تجاوز به عنف و تخریب اموال را گزارش کردند. حدود ۱۷٬۰۰۰ نفر ارمنی از ۲۴ روستا و شهر شاهومیان اخراج شدند. بر اساس گزارش کمیته حقوق بشر ارمنی ها به زور و با تهدید در حین اخراج اسنادی را امضاء کردند به این منظور که خودشان به طور داوطلبانه روستاها و شهر را ترک کردند. کنگره ایالات متحده آمریکا (۱۷ مه ۱۹۹۱) و پارلمان اروپا (۱۴ مارس ۱۹۹۱) با قطعنامه ای این اقدام شوروی و جمهوری آذربایجان را محکوم کردند. عواقب عملیات. در ۴ ژوئیه گورباچف پایان عملیات را اعلام نمود و به ادعای او منطقه بعد از عملیات به حالت موازنه درآمده است. به عقیده «مایکل کروسانت» در هر دو شرایط یعنی از نظر نظامی و استراتژیک این عملیات شکست خورده است. عمل
یات حلقه با حضور بالگردها، خودروهای نظامی و شبه نظامیان به بهانه خلع سلاح فدائیان ارمنی (گروهای داوطلب ارمنی)، آغاز شد ولی با کشته و زخمی شدن صدها غیرنظامی به پایان رسید. به عقیده «مایکل کروسانت» عملیات حلقه باعث بیشتر شدن شکاف قومی میان ارمنی ها و آذری های و به طور حقیقت مانع همزیستی مسالمت آمیز مردم منطقه شد. «توماس دوال» می نویسد:بدیهی است ایاز مطلب اف، گورباچف را متقاعد کرده بود، به این ادعا که یک ارتش قدرتمند موسوم به فدائیان ارمنی در منطقه وجود دارد، و برای برچیدن آن نیروها عملیات را به اجرا در بیاورد. گورباچف بعدها اعتراف کرد که اجرای عملیات یک حماقت بزرگ بود. آثار سینمایی. فیلم مستندی به نام «زخم های قره باغ» در سال ۱۹۹۴ میلادی توسط :تسوتانا پاسکالوا روزنامه نگار بلغاری تهیه شد. فیلم دیگری در ماه ژوئن ۲۰۰۶ میلادی، به نام «سرنوشت» با هزینه ۳٬۸ میلیون دلار گرانترین و اولین فیلم دربارهٔ جنگ قره باغ بود درست شد و در ایروان و استپاناکرت به نمایش درآمد.
اورنگ آباد بنگر (به انگلیسی: Aurangabad Bangar) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Mathura district واقع شده است. خصوصیات. اورنگ آباد بنگر ۸٬۸۱۹ نفر جمعیت دارد.
خیرآباد، سیتاپور (به انگلیسی: Khairabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش سیتاپور واقع شده است. خصوصیات. خیرآباد ۴۸٬۴۹۰ نفر جمعیت دارد و ۱۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
راجه سلطان پور (به انگلیسی: Rajesultanpur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در اوتار پرادش واقع شده است. خصوصیات. راجه سلطان پور ۸ کیلومترمربع مساحت دارد ۱۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جلال پور، اوتار پرادش (به انگلیسی: Jalalpur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Ambedkar Nagar district واقع شده است. خصوصیات. جلال پور ۲۹٬۶۳۴ نفر جمعیت دارد و ۱۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شرمین عبید چنائی (؛ زادهٔ ) یک روزنامه نگار، کنشگر، کارگردان و تهیه کننده اهل پاکستان است. وی دو بار برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین فیلم مستند کوتاه؛ برای مستند "نجات چهره" (۲۰۱۲) و "" (۲۰۱۵)؛ و یک بار جایزهٔ امی "برنامه های خبری و مستند برای بهترین مستند"، شده است. وی همچنین نامزد جایزهٔ امی "برنامه های خبری و مستند برای بهترین تحقیق" بوده است.
خوان خوزه آریولا زونیگا(زاده ۲۱ سپتامبر ۱۹۱۸ - درگذشته ۳ دسامبر ۲۰۰۱) یک نویسنده، و استاد دانشگاه اهل مکزیک بود. از او به عنوان نخستین نویسنده تجربی و نوآور داستان کوتاه در قرن بیستم یاد کرده اند. آریولا به عنوان یکی از اولین نویسندگان آمریکای لاتین به خاطر گذشتن از رئالیسم شناخته شده است؛ او از عناصر فانتزی برای تأکید به ایده های اگزیستانسیالیست و پوچگرایانه در کارهایش استفاده کرده است. هر چند او در کشورهای اسپانیایی زبان کمتر شناخته شده است. آریولا به عنوان یک الهام بخش ادبی برای گروهی از نویسندگان مکزیکی که به دنبال تبدیل سنت ادبی واقعی کشورشان توسط معرفی عناصر رئالیسم جادویی، طنز، و تمثیل بوده اند، خدمت کرده است. در کنار خورخه لوئیس بورخس، او به عنوان یکی از استادان ترکیب فرعی داستان مقاله شناخته شده است. از او تنها یک رمان به نام نمایشگاه در سال ۱۹۶۳ چاپ شده است.
امیر حسن اکبرنژاد بائی، در سال ۱۳۶۵، در شهرستان بابل در استان مازندران، متولد شده است. اکبرنژاد، از همان دوران کودکی فعالیت خود را در رشته های مختلف ورزشی آغاز کرد و در طول دوران ورزشی در رشته های متعددی از جمله؛ شنا، تیراندازی تراپس- تکواندو - دفاع شخصی و زیبایی اندام، فعالیت داشته و سابقه قهرمانی در رشته های شنا در بخش کرال سینه و تکواندو، در رده سنی نوجوانان را در کارنامه دارد. حسن اکبرنژاد، پس از علاقه مندی به رشته اتومبیلرانی، در سال ۱۳۸۳ به این رشته مهیج روی آورد. وی در همان سال های ابتدایی فعالیت در این رشته ورزشی، جوان ترین ورزشکار در بخش آفرود لقب گرفت که به رقابت با قهرمانان و با تجربه های این رشته (آفرود) پرداخته بود. اکبرنژاد، در کنار فعالیت های حرفه ای در رشته های مختلف اتومبیلرانی، به عنوان مسئول کمیته آفرود و مربی تیم آفرود هیئت موتور سواری و اتومبیلرانی استان مازندران، مشغول به فعالیت است. زندگی نامه. امیر حسن اکبرنژاد بائی سال ۱۳۶۵ در بابل متولد و سومین فرزند یک خانواده ۶ نفری است. وی هم اکنون ساکن تهران و دانشجوی دکترای مهندسی عمران است. اتومبیل رانی. از کودکی علاقه شدیدی به اتومبیل های مساب
قه ای داشته ام و از افتخاراتم این است که رانندگی را از هیچ کس یادنگرفته و با دیدن حرکات رانندگی پدرم آموخته ام و در زمان هایی که در حال استراحت بودند توأم با شیطنت های کودکی با خودروی پدررانندگی می کردم. در سال های اولیه ورزش اتومبیلرانی خود جوان ترین ورزشکار این رشته بود که زیاد مورد استقبال رقبای خود قرار نگرفته است. اما به علت علاقه بسیار به ورزشهای موتوری سر سخنانه ادامه داد و موفق به کسب عناوین بسیار در این رشته ورزشی شد. وی فعالیت حرفه ای خود را از سال ۱۳۸۵ آغاز کرد؛ و هنگامی که برای نخستین بار زمزمه های برگزاری مسابقه رالی خاورمیانه در ایران به گوش می رسید. او در مسابقات "رالی کاندیداتوری رالی خاورمیانه" از رشته آفرود وارد رشته رالی شده است. رانندگی جسورانه «امیر حسن». حسن اکبر نژاد اتومبیلران تیم بیمه رازی شرکت کننده در مسابقات رالی خاورمیانه در شیراز، پس از این که "لاستیک خودرو او ترکید ۱۸ کیلومتر از مسافت این رقابت ها را بدون لاستیک (تایر) و بر روی رینگ خودرو طی کرد". پیشتازی اکبرنژاد در نخستین روز از مسابقات رالی قهرمانی کشور. تیم «یوتاپ میتسوبیشی» به رانندگی لاله صدیق و امیر "حسن اکبر نژاد" تنها "
تیم ایرانی" حاضر در رنکینگ "رالی خاورمیانه" است. به گفته کامران طالبی فرد، سرپرست بازاریابی آرین موتور، خودروهای مذکور مشابه خودروهای لنسر ۱۶۰۰ سی سی تیپ ۲ هستند که توسط شرکت آرین موتور به بازار داخلی عرضه شده است، نمایندگی رسمی میتسوبیشی موتورز ژاپن، در اختیار این تیم قرار داده است. گفته رضا مزینانی، مدیر بازاریابی و فروش شرکت آرین موتور، این شرکت در راستای اهداف عالی سازمانی خود و در جهت عمل به تعهدات اجتماعی بر خود مفروض دارد که از فعالیت های ورزشکاران ایرانی بخصوص در رشته اتومبیلرانی حمایت کند. به گفته وی تیم یوتاپ میتسوبیشی علاوه بر رالی بین المللی خاورمیانه در شیراز در ۵ مسابقه رالی دیگر سال ۹۴ طبق تقویم مسابقات رالی فدراسیون اتومبیل رانی ایران شرکت خواهد کرد که البته قطعاً رالی خاورمیانه اولین و مهمترین این مسابقات خواهد بود. مزینانی اظهار امیدواری کرد که خانم لاله صدیق و هم تیمی ایشان آقای اکبر نژاد بتوانند در این رقابت بین المللی که در داخل کشور برگزار می شود، مقام مناسبی را کسب نمایند و از توانمندی ورزشکاران ایرانی در عرصه بین المللی دفاع کنند. مرحله نخست مسابقات رالی قهرمانی کشور با برتری حسن اکبرن
ژاد از استان تهران با میانگین سرعت ۸۱/۳۶کیلومتر به پایان رسید. با این تفاصیل حسن اکبرنژاد از ادامه مسابقه بعلت حواشی نا داوری انصراف داد که راننده ایرانی حذف شده از مسابقات رالی خاورمیانه با بیان اینکه تخلفی از سوی وی صورت نگرفته است، گفت: فدراسیون جی پی اس و دوربین خودروهای ما را کنترل کند تا ثابت شود که تخلفی صورت نگرفته است. واژگونی خودرو امیر حسن اکبرنژاد در روز اول رالی / انتقال راننده به بیمارستان. نقل قول :روز اول راند اول رالی سال ۹۵ در شیراز را به خوبی می گذراندیم و نسبت به دیگر رقیبان برتری داشتیم که متأسفانه در استیج سوم مسابقه از سمت چرخ جلوی راننده به مانع سنگی برخورد کردیم و ۴ کیلومتر باقی مانده رو به سختی طی کردیم ولی خوشبختانه باز هم زمان خوبی را ثبت کردیم بعد از پایان تست به همراه نقشه خوانم دکتر غلامی مشکل را تا حدی بر طرف کردیم و خودمان را به پارک سرویس رساندیم تیم فنی بسیار خوبی داشتیم اما تعداد کافی نبودند و در ۳۰ دقیقه طبق آسیب دیده را تعویض کردیم و با تأیید مدیر فنی به سمت ادامه مسابقه رفتیم. استیج چهارم را نیز با بهترین زمان ثبت کردیم و در استیج پنجم در دریاچه نمکی ارسنجان سرعت حدود ۱۸
۰ کیلومتر بر ساعت در حال حرکت بودیم که متأسفانه ناگهان خودرو به سمت چپ منحرف شد و شروع به پشتک های پیاپی زد که با توجه به فرمایش شاهدان عینی حدود ۱۰ الی ۱۱ بار چرخیدیم. بسیار سخت و ناگهانی بود اما خداروشکر به دلیل رعایت ایمنی کامل و استفاده از تجهیزات بین المللی هیچ گونه آسیب جدی به بنده و نقشه خوانم آقای دکتر غلامی وارد نشد، مطابق فرمایش مسئولین فنی کمیته رالی نقص فنی خودور در قسمت چرخ سمت راست جلو اعلام گردیده که در حال حاضر در حال بررسی جدی و ریزبینانه کارشناسان است. منابع. http://u-top.ir/index.php/content-category-2/211-hassan-akbarnejhad http://www.ewrc-results.com/profile.php?p=81552&amp;t=Hassan-Akbar-Nejad
مریوان حلبچه ای ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مریوان حلبچه ای (۱۳۵۸ در حلبچه - )، مترجم، نویسنده و روزنامه نگار کرد عراقی است که آثار بسیاری را از فارسی به کردی و کردی به فارسی ترجمه کرده است. بیشتر ترجمه های او در حوزه ادبیات معاصر است. زندگی. مریوان رحیم با نام مریوان حلبچه ای گاه با نویسنده دیگری به همین نام اشتباه گرفته می شود. مریوان حلبچه ای متولد شهر حلبچه در کردستان عراق است. در همان ایام کودکی و در پی بمباران شیمیایی حلبچه، دچار عارضه شیمیایی شد و به همراه خانواده خود به ایران آمد. او چندین سال در ایران زندگی کرده و به زبان فارسی تسلط دارد. ترجمه فارسی به کردی. برخی از ترجمه های فارسی به کردی وی عبارتند از: منابع. شفقنا؛ گفتگو با مریوان حلبچه ای گفتگو با مریوان حلبچه ای
کلارا راکمور (؛ ۹ مارس ۱۹۱۱ – )، موسوم به کلارا رایزنبرگ (Reisenberg)؛ یک موسیقی دان و هنرمند نوازندهٔ ترمین، ساز موسیقی الکترونیک، اهل لیتوانی بود. زندگی. کلارا در ۹ مارس ۱۹۱۱ میلادی در خانواده ای از یهودیان لیتوانی، در شهر ویلنیوس واقع در امپراتوری روسیه به دنیا آمد. او نابغه ویلن نوازی بود و از چهار سالگی به کنسرواتوار سنت پیترزبورگ راه یافت و تحت آموزش ویولونیست برجستهٔ مجاری، لئوپولد آئوور مشغول شد. پس از مهاجرت به آمریکا در سال ۱۹۲۱ میلادی در انیستیتو موسیقی کورتیس ثبت نام کرد. بر اثر سوءتغذیه دوران کودکی، متوجه ابتلا به بیماری آرتروز دست شده، مجبور شد نوازندگی ویلن را کنار بگذارد. با این حال، پس از ملاقات با لئون ترمین، مخترع نخستین ساز الکترونیکی، و آشنایی با ترمین، شروع به یادگیری آن کرد و به بهترین نوازنده آن تبدیل شد. ترمین نخستین ساز الکترونیکی دنیا است و نخستین سازی است که می توان بدون لمس کردن آن را نواخت. با وجود اینکه لئون ترمین چندین بار به کلارا پیشنهاد ازدواج داد اما کلارا آن را نپذیرفت و با رابرت راکمور که وکیل بود ازدواج کرد. تاثیر گذاری. تا زمانی که کلارا راکمور در کنسرت و اجرای های بزرگ