Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۵ تا ۱۰۰ نانومتر تولید می نماید. در مقیاس تجاری شرکت نانوسروکس با داشتن مجوزی انحصاری برای LF-FSP توان تولیدی با سرعت ۴ کیلوگرم در ساعت به صورت پیوسته را داراست. به طور معمول حلال به عنوان سوخت عمل می کند؛ در نتیجه مشکلات مربوط به هزینه و حلالیت منجر به استفاده از اتانول یا سایر الکل های ارزان قیمت برای حل کردن مواد اولیه می شود. آئروسل الکل- اکسیژن در عرض چند میلی ثانیه سوخته و تمام مواد آلی را در دمای بالای ۲۰۰۰ درجه سانتی گراد اکسید می نماید و تنها اکسی آنیون های فلزی در فاز گازی باقی می مانند. این اکسی آنیون ها برای تشکیل کلاسترها هسته زایی نموده و نهایتاً ذراتی با اندازه کمتر از ۱۰۰ نانومتر تولید می نمایند.
کاتوی کوچک (; ۹۵ قبل از میلاد – ۱۲ آوریل ۴۶ قبل از میلاد) سیاست مدار، و نویسنده اهل روم باستان بود. او در اواخر دوران جمهوری می زیست، از پیروان فلسفه رواقی گری بود، و به پاکدستی (در دورانی که فساد مالی در میان سیاستمداران رومی معمول بود) شناخته می شد. کاتو سخنرانی چیره دست بود و خطابه های بسیاری در مقابله با زیاده خواهی های ژولیوس سزار ارائه داد. او را مبدع فن اطاله بررسی می دانند. کاتوی کوچک از نوادگان کاتوی بزرگ بوده است.
میه چیسواف فوگ (؛ ؛ – ) خواننده اهل لهستان بود. موفقیت و شهرت او پیش از جنگ جهانی دوم آغاز شد و تا دههٔ ۸۰ میلادی ادامه داشت. صدای باریتون وی را می توان با سبک آوازی تینو رُسی مقایسه نمود.
ماریان همار (؛ – ) نویسنده، شاعر، نمایش نامه نویس، روزنامه نگار، ترانه سرا اهل لهستان بود. او دانش اموختهٔ رشتهٔ فلسفه در دانشگاه لووف بود و پیش از جنگ جهانی دوم بیش از ۱۲۰۰ ترانه سروده بود که برخی از آنها نظیر «شاید وقتی دیگر» و «بگذار مست شویم» شهرت فراوانی داشت. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "الفبای عشق" اشاره کرد.
میرا ژیمینیسکا (؛ – ) بازیگر، خواننده و کارگردان تئاتر اهل لهستان بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "همه مجاز به عشق ورزیدن هستند" و "غیرقابل تصور" اشاره نمود.
زولا پوگوژلسکا (؛ ۱۸۹۶ – ۱۰ فوریه ۱۹۳۶) هنرپیشه کاباره و سینما، هنرمند رقص و خواننده اهل لهستان بود. او نخستین هنرمندی بود که رقص چارلستون را در لهستان معرفی کرد. زولا همسر هنرمند مشهور کاباره و سینما کنراد تم بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "دوازده صندلی"، "یکصد متر عشق" و "اسباب بازی" اشاره نمود.
کنراد تم (؛ ۹ آوریل ۱۸۸۷ – ) بازیگر، کارگردان هنری و خواننده-ترانه پرداز یهودی اهل لهستان بود. او همسر زولا پوگوژلسکا بود و ترانه ها و نمایش نامه های فراوانی به زبان لهستانی و زبان ییدیش نوشته است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "عالی جناب، شاگرد مغازه"، "راپسودی بالتیک"، "یک همسر سیاستمدار"، "خانه به دوش"، "یکصد متر عشق"، "الفبای عشق"، "شوهرم امشب چه می کند؟" و "اسباب بازی" اشاره نمود.
خانکا اُردونوونا (؛ – ) بازیگر، خواننده اهل لهستان بود. وی بین سال های ۱۹۱۸ تا ۱۹۳۹ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "عقاب کوچک" اشاره کرد.
ووادیسواف دانیوفسکی (؛ ؛ – ) آهنگساز، نوازنده پیانو، خواننده و دیپلمات لهستانی-آمریکایی بود. وی یکی از پیشگامان سبک جاز و تانگو در لهستان بود و برای نخستین فیلم صدادار لهستان، موسیقی متن نوشت و بعدها بابت فعالیت های حرفه ای اش، از رئیس جمهور وقتِ این کشور «ایگناتسی موچیتسکی»، «صلیب لیاقت» دریافت نمود. او یکی از بزرگترین ترویج دهندگان رقص و موسیقی پولکا در ایالات متحده آمریکا محسوب می شود.
کاسموس آرنا () ورزشگاهی است که در سامارا، روسیه واقع شده است. این ورزشگاه یکی از محل های اختصاص داده شده برای برگزاری بازی های جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ است که در زمان برگزاری این بازی ها با نام سامارا آرنا شناخته می شود. نام این ورزشگاه Cosmos به معنی کیهان است ویژگی ورزشگاه این است که گنبد فلزی آن به شکل یک سفینه ساخته شده است.
لودویک سِـمپولینسکی (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. وی مابین سال های ۱۹۳۵ تا ۱۹۶۶ میلادی، در ۲۰ فیلم هنرنمایی کرد. از فیلم های او می توان به "همسایه ها" اشاره کرد.
تو اُستاتنیا نیجلا (؛ "معنای لغوی در زبان" ) یک ترانهٔ مشهور، نوستالژیک و خاطره انگیز لهستانی است که در سال ۱۹۳۵ میلادی بر روی شعری از زنون فریدوالت، توسط یرژی پترزبورسکی ساخته و اجرا شد. این ترانه دربارهٔ ملاقات و رویارویی یک عاشق و معشوق، پس از شکستِ عشقی و اندکی قبل از جدایی شان است که به واسطهٔ اشعار تأمل براگیزش، لقب «"تانگوی خودکشی"» گرفته و تاکنون توسط هنرمندان بی شماری بازاجرا شده است که از آن جمله می توان به میه چسواو فوگ و پیوتر فرونچوسکی اشاره نمود. علاوه بر آن، این ترانه در برخی آثار سینمایی بکار رفته است که از آن جمله می توان به این فیلم ها اشاره کرد: همچنین یک نسخهٔ بی کلام از این ترانه توسط نوازندهٔ برجستهٔ ویولن اهل لتونی، «گیدون کرمر» اجرا شده است.
تاریخ قطر از نخستین نشانه های سکونت انسان در شبه جزیره قطر مربوط به ۵۰ هزار سال پیش آغاز شده و تا تشکیل کشور امروزی قطر ادامه می یابد. در کاوش های باستان شناسی در شبه جزیره قطر، ماندگاه های انسانی و ابزارهایی متعلق به عصر سنگ یافت شده است. پاره سفال هایی که از دوره عُبید در نزدیکی ماندگاه های باستانی کرانه ای قطر یافت شده نشان می دهد که تمدن میان رودان نخستین تمدن دوران نوسنگی بوده که در این منطقه حضور داشته است. شبه جزیره قطر در سال های آغازین مسکونی شدن خود جزو قلمرو امپراتوری و تحت فرمان ایران باستان و سلسله های سلوکی و سپس شاهنشاهی اشکانی و پس از آن شاهنشاهی ساسانی قرار گرفت. در سال ۶۲۸ میلادی محمد، پیامبر اسلام، هیئتی را به فرماندار شاهنشاهی ساسانی در بخشی از منطقه جنوب خلیج فارس که شامل قطر می شد فرستاد و ساکنان قطر نیز از این راه با اسلام آشنا شدند. نام این فرماندار منذر بن ساوی بود. منطقه قطر در سده هشتم میلادی تبدیل به یکی از مراکز بازرگانی مروارید شد.در سده دهم میلادی با فتح این منطقه توسط ابوطاهر گناوه ای جزئی از قلمرو قرمطیان شد در زمان عباسیان نیز چندین روستا در شبه جزیره قطر برپا شد. پس از آن که
طایفه بنی عُتبه و چند طایفه دیگر عرب در سال ۱۷۸۳ بحرین را تسخیر کردند، خاندان آل خلیفه موفق شد حاکمیت خود را بر بحرین و خاک اصلی قطر مستقر کند. طی سده های پس از آن، قطر محل کشمکش میان وهابی های نجد و خاندان آل خلیفه بود. عثمانی ها در سال ۱۸۷۱ قلمرو خود را تا شرق شبه جزیره عربستان گسترش دادند و این وضعیت تا سال ۱۹۱۵ که عثمانی ها در آغاز جنگ جهانی اول از منطقه عقب نشینی کردند، ادامه داشت. در سال ۱۹۱۶ قطر تحت الحمایه بریتانیا شد و عبدالله بن جاسم آل ثانی پیمانی را با انگلیسی ها امضاء کرد که بر پایه آن انگلیسی ها تعهد کردند که در برابر حملات دریایی و زمینی از قطر حمایت کنند. پیمان بعدی در سال ۱۹۳۴ به امضاء رسید که در آن بریتانیا قول حمایت های گسترده تری داد. در سال ۱۹۳۵ شرکت قطر پترولیوم امتیاز ۷۵ساله بهره برداری از نفت قطر را به دست آورد و پس از آن در سال ۱۹۴۰ در دُخان نفت با کیفیت بالا کشف شد. در خلال دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ افزایش درآمدهای نفتی، رفاه، روند پرشتاب مهاجرت و پیشرفت اجتماعی را به دنبال داشت و این روند، تاریخ معاصر قطر را رقم زد. پس از آن که در سال ۱۹۶۸، بریتانیا سیاست خود مبنی بر پایان دوره پیمان های
امضاءشده پیشین با شیخ نشین های خلیج فارس را اعلام کرد، قطر به طرح هشت شیخ نشین دیگر تحت الحمایه سابق بریتانیا برای تشکیل یک فدراسیون از امارت های عربی پیوست. در میانه های سال ۱۹۷۱ یعنی زمانی که مهلت پیمان با بریتانیا به پایان رسید، ۹ شیخ نشین هنوز بر سر شروط تشکیل اتحادیه به توافق نرسیده بودند و بدین خاطر قطر در سوم سپتامبر ۱۹۷۱ (۱۲ شهریور ۱۳۵۰) استقلال خود را اعلام کرد. در ژوئن ۱۹۹۵ ولیعهد قطر حمد بن خلیفه در یک کودتای بدون خونریزی پدر خود خلیفه بن حمد آل ثانی را از قدرت برکنار کرده و به جای او نشست. امیر جدید آزادی بیشتری به مطبوعات و انتخابات شهرداری ها داد. قانون اساسی جدید قطر در آوریل ۲۰۰۳ از طریق یک همه پرسی عمومی به تصویب رسید و از ژوئن ۲۰۰۵ قانونی شد. بنی امیه. قطر مرکز معروف پرورش اسب و شتر در دوره امویان بود. این کشور در قرن هشتم از موقعیت استراتژیک تجاری خود در خلیج فارس بهره مند شد و تبدیل به مرکز تجارت مروارید گردید. در جریان فتنه دوم، یکی از فرماندهان مشهور خوارج به نام قطری بن فجاه، که محبوب ترین، تحسین برانگیزترین و قدرتمندترین رهبر خوارج بود، ازارقه را که یکی از فرقه های فرعی از خوارج بود،
رهبری می کرد. او لقب امیرالمؤمنین را داشت و بیش از ۱۰ سال بر جریان رادیکال ازارقه حکومت کرد. او در الخویر قطر به دنیا آمد و همچنین اولین سکه های شناخته شده خوارج را ضرب کرد که قدیمی ترین آنها به سال ۶۸۸ یا ۶۸۹ بازمی گردد. خلافت اموی از اواخر قرن هفتم، تغییرات سیاسی و مذهبی زیادی را در غرب آسیا به وجود آورد. در نتیجه در پایان قرن هفتم قیام های زیادی علیه امویان به ویژه در قطر و بحرین رخ داد. ابن فجاه بیش از بیست سال قیام علیه خلفای اموی را رهبری کرد. در سال ۷۵۰، نارضایتی در خلافت به دلیل رفتار با شهروندان غیر عرب در امپراتوری بنی امیه به حد بحرانی رسیده بود. انقلاب عباسیان منجر به سرنگونی خلافت اموی و آغاز دوره عباسیان شد.
تیراندازی ۲۰۱۷ بیسبال کنگره ای تیراندازی در ویرجینیا به نماینده جمهوری خواه مجلس نمایندگان است که روز چهارشنبه ۱۴ ژوئن ۲۰۱۷ به وقوع پیوست. استیو اسکالیس، یک نماینده برجسته حزب جمهوری خواه آمریکا در مجلس نمایندگان و دستیارانش در جریان تمرین بیسبال در ایالت ویرجینیا هدف این تیراندازی قرار گرفته اند. سوزان بروکس، نماینده دیگر مجلس نمایندگان گفت که دست کم پنج نفر در این واقعه مجروح شده اند. فرد مهاجم هاجکینسون نام داشت و با تیراندازی متقابل دو پلیس محافظ اسکالیس به قتل رسید. تلفات. استیو اسکالیس ۵۱ ساله قائم مقام رهبر اکثریت جمهوریخواه مجلس نمایندگان در این تیراندازی مجروح شد و سریع به بیمارستان منتقل گردید. مقام های محلی تأیید کرده اند که سکالیس از ناحیه ران مورد اصابت گلوله قرار گرفت و یکی از مشاوران کنگره نیز از ناحیه سینه هدف قرار گرفته است. سی ان ان گفت: دو افسر پلیس کنگره نیز مورد اصابت قرار گرفتند. پزشکان اعلام کردند که وضعیت اسکالیس هنوز بحرانی است. هویت ضارب. برخی رسانه های آمریکا هویت مظنون را «جیمز تی. هاجکینسون» و اهل ایالت ایلینوی معرفی کرده اند. گفته می شود وی در حوزه بازرسی فنی ساختمان های مسکونی ف
عالیت داشته است. دونالد ترامپ رئیس جمهوری ایالات متحده اندکی بعد از حادثه در یک نطق تلویزیونی به همین مناسبت، اعلام کرد که مظنون به دلیل شدت جراحات وارده کشته شده است. هاجکینسون ۶۶ ساله تا پایان سال ۲۰۱۶ میلادی در شرکت جی تی اچ (JTH) در حوزه بازرسی فنی ساختمان های مسکونی شاغل بود. وی در دو حساب مجزا در فیسبوک، مطالبی بر ضد پرزیدنت ترامپ و همچنین هیلاری کلینتون رقیب او در انتخابات گذشته پست کرده، اما در کارزارهای انتخاباتی درونی دموکرات ها در سال ۲۰۱۶ از برنی سندرز حمایت کرده است. او در مطالب متعددی که در فیسبوک ارسال کرده بود دونالد ترامپ را خائن خوانده بود. "دیلی بیست" گزارش کرده که هاجکینسون در گروه فیسبوکی «به حزب جمهوریخواه پایان دهید» عضو بوده است. شاهدان عینی گفته اند فرد ضارب پیش از شلیک از اطرافیان پرسیده بود که آیا جمهوریخواهان یا دموکراتها در این مکان تمرین می کنند. انگیزه مهاجم هنوز مشخص نیست و تحقیقات پلیس در این زمینه همچنان ادامه دارد. گفته می شود که این حمله ای عامدانه بود و مهاجم قصد داشت هر تعداد را که می تواند به قتل برساند. اقدامات امنیتی. خیابان های منتهی به زمین بیسبال محل تیراندازی توسط
پلیس بسته شده اند و تحقیق دربارهٔ انگیزه های این تیراندازی ادامه دارد. جزئیات واقعه. خبرگزاری رویترز در جزئیات این حادثه اعلام کرد، این رخداد در حالی روی داد که برخی از اعضای جمهوریخواه برای بازی خیریه که قرار است روز پنجشنبه برگزار شود، در حال تمرین بودند. تیراندازی در شهر الکساندریا ایالت ویرجینا در چند کیلومتری شهر واشینگتن روی داد. این تیراندازی ساعت ۷:۱۵ دقیقه صبح روی داد و تا حدود ۱۰ دقیقه ادامه داشت. پلیس می گوید مهاجم بیش از ۵۰ گلوله شلیک کرده است. یکی از شاهدین می گوید که ۲۰ تا ۲۵ نماینده جمهوریخواه در زمان تیراندازی حضور داشتند. پلیس تأیید کرد که مهاجم هدف گلوله قرار گرفته است. استیو اسکالیس. استیو اسکالیس ۵۱ ساله یک جمهوریخواه است که از سال ۲۰۰۸ از منطقه یک ایالات لوئیزیانا به مجلس نمایندگان راه یافت. وی در حال حاضر قائم مقام رهبر اکثریت جمهوریخواه مجلس نمایندگان است. پیش از این، او ۱۲ سال در مجلس ایالتی عضو بود. استیو اسکالیس متولد ۱۹۶۵ در نیواورلئان است و در دانشگاه ایالتی لوئیزیانا در رشته علوم سیاسی تحصیل کرده است. اسکالیس در انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته، حامی دونالد ترامپ بود.
قصهٔ قصه ها () یا افسانهٔ افسانه ها یک فیلم به کارگردانی یوری نورشتاین است که در سال ۱۹۷۹ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به الکساندر کالیاگین اشاره کرد. این فیلم جواز متعددی را ربوده است، مورد ستایش منتقدان و انیماتورهای فراوانی بوده و در نظرسنجی های گوناگون، لقب «برترین انیمیشن تمامی اعصار» را از آنِ خود کرده است.
خانات دربند () یکی از خانات قفقاز بود که در زمان افشاریان تأسیس شد. جایگاه این خانات با جنوب داغستان و مرکزیت شهر دربند مطابقت دارد و شامل قبایل شمالی لزگی ها می شد. حکومت این خانات از اواخر زمان صفویه تا نادرشاه بین ایران و روسیه درجابه جایی بود که سرانجام برپایه پیمان گنجه از طرف روسیه به نادرشاه تحویل داده شدند ولی سرانجام در زمان قاجار و در نتیجه جنگ های ایران و روسیه برپایه پیمان گلستان در تاریخ ۳ آبان ۱۱۹۲ خورشیدی از ایران جدا شد. تاریخچه. از قرن ۱۶ بخش های بزرگی از داغستان بخشی از امپراتوری صفوی بود. در آغاز قرن ۱۸ در پی فروپاشی دولت صفوی، در قفقاز شمالی در برابر حکومت ایران شورش هایی به وجود آمد. روسیه و امپراتوری عثمانی که هر دو از رقیبان ایران بودند از این موقعیت به وجود آمده استفاده کردند. در ۱۷۲۲، پتر کبیر به ایران اعلام جنگ نمود و این آغاز جنگ ایران و روس (۱۷۲۲–۱۷۲۳) گشت. این اولین لشکرکشی روس ها برای به چنگ آوردن دربند و فراتر از آن قفقاز بود. پیش و در هنگام لشکرکشی پتر کبیر برای به چنگ آوردن دربند، امام قلی خان حاکم این شهر همانند بقیه امپراتوری صفوی یک شیعه بود. او کلید دروازه های شهر را به ام
پراتور روسیه پیشنهاد کرد. پتر کبیر، امام قلی خان به عنوان حاکم دربند گماشت و نیروهای بومی را با واگذار کردن رتبه سرلشکر زیر فرماندهی او قرار داد. در سپتامبر ۱۷۲۳ پس از جنگ در در پی پیمان سنت پترزبورگ شاه سلطان حسین، شاه ایران که دچار نابسامانی کارها و فساد گسترده در کشور بود، ناگزیر به واگذاردن دربند در کنار بسیاری دیگر از سرزمین های ایران در قفقاز به روسیه شد. اما چند سال بعد در پی تیرگی شدید روابط روسیه و عثمانی و پیروزی های درخشان نظامی به فرماندهی نادر شاه و گسترش قلمرو ایران، روسیه خود را زیر فشار دید و در مارس ۱۷۳۵ در پیمان گنجه به منظور جلوگیری از ایجاد یک جنگ پرهزینه با ایران و همچنین برای ساخت یک اتحاد علیه دشمن مشترک عثمانی مجبور شد از تمام سرزمین های تسخیر شده ایران چشم پوشی کند و همچنین بر حق فرمانروایی ایران بر بسیاری از سرزمین هایی که در پیمان نامه رشت در ۱۷۳۲ به همان دلایل به ایران برگشت داده شده بود دوباره تأکید شد. پس از مرگ نادر شاه در سال ۱۷۴۷ امپراتوری بزرگ او از هم پاشید و از مناطق تحت کنترل ایران در قفقاز، تعداد زیادی خانات نیمه مستقل و شبه مستقل به وجود آمد که یکی از آنها در دربند تشکیل
شد. با ایجاد این این خانات در سال ۱۷۴۷، محمدحسن (و یا محمد حسین) پسر امام قلی خان به اولین خان این خانات بدل شد. به عنوان بخشی از خانات قوبا. در سال ۱۷۶۵ فتحعلی خان، خان قوبا با کمک شمخال و قاضی تبسران و چند تن دیگر، دربند و خانات دربند را فتح و به حکومت خود اضافه کرد. پس از فرمان بردار کردن خانات، حاکم محمد حسین خان دربندی را کور و ابتدا در قوبا و پس از آن باکو زندانی کرد. پس از مدتی محمد حسین خان در باکو درگذشت. پس از مرگ فتحعلی خان، حکومت کوتاه شبه مستقل او فرو ریخت. جانشین او احمد خان حکومت تنها دو سال حکومت کرد و مارس ۱۷۹۱ درگذشت و پس از آن برادرش شیخ علی خان، خان جدید قوبا گشت. در نتیجه نارضایتی از سیاست های شیخ علی خان، دربند دوباره تبدیل به یک خانات مستقل شد و جوانترین پسر فتحعلی خان به نام حسن آقا در ماه مه ۱۷۹۹ خان جدید دربند گشت. در سال ۱۸۰۲ حسن خان درگذشت و شیخ علی خان اختیار دربند را به دست گرفت و آن را دوباره زیر حکومت قوبا درآورد. دورهٔ قاجاریان و پایان خانات. در سال ۱۸۰۶ م. در جریان دورهٔ اول جنگ های ایران و روسیه این خانات توسط نیروهای روسی اشغال شد. با توجه به معاهدهٔ گلستان که در ۱۲ اکتبر
۱۸۱۳ در روستای گلستان (در قره باغ) به امضا رسید ایران بود مجبور به صرف نظر کردن از خانات دربند و واگذاری آن به روسیهٔ تزاری گشت. افزون بر دربند با توجه به شرایط سنگین معاهدهٔ ایران مجبور شد از باکو، قره باغ، گنجه، شیروان، شکی، کوبان، گرجستان و مناطق وسیعی از داغستان که مناطقی جدایی ناپذیر از ایران بودند صرف نظر کند. زمین، جغرافیا و مردم. سمیون میخایلوویچ بورنفسکی تاریخ دان روسی که در پایان سدهٔ ۱۸ م. از قفقاز بازدید نموده در مورد دربند نوشت:
لودمیلا استفانووا پتروشفسکایا (؛ زادهٔ ) نمایشنامه نویس، نویسنده، و فیلم نامه نویس اهل اتحاد جماهیر شوروی/روسیه است. او فعالیت ادبی خود را با نوشتن داستان های کوتاه و نمایشنامه آغاز کرد، اما بسیاری از آثارش در دوران شوروی با سانسور روبرو شدند. پس از دوران پرسترویکا، چندین اثر منثور برجسته منتشر کرد که با استقبال روبه رو شدند. او بیشتر با نمایشنامه ها، رمان ها (به ویژه "به وقت شب") و مجموعه داستان های کوتاهش، به ویژه "روزی روزگاری زنی بود که می خواست بچه همسایه را بکشد" شناخته می شود. در سال ۲۰۱۷، خاطرات خود را با عنوان دختری از "هتل متروپل" منتشر کرد. پتروشفسکایا یکی از برجسته ترین چهره های ادبی زنده در روسیه به شمار می آید؛ سبک نوشتاری اش را با آنتون چخوف مقایسه کرده اند و تأثیرگذاری اش را هم سنگ الکساندر سولژنیتسین دانسته اند. آثار او جوایز متعددی را از آن خود کرده اند، از جمله جایزه بوکر روسی، جایزه پوشکین، و جایزه جهانی فانتزی. علایق و دستاوردهای هنری او بسیار گسترده اند؛ او همچنین خواننده است و در زمینه انیمیشن، فیلمنامه نویسی و نقاشی نیز فعالیت داشته است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ه
ا نقش داشته است، می توان به "قصه قصه ها" و "شنل" اشاره نمود.
ورلدکت () (فهرستگان جهان) یک فهرست جامع و گسترده است که محتویات کتابخانه ها را در ۱۷۰ کشور و ناحیه جهان، جزء به جزء فهرست کرده و ارائه می دهد و در مشارکت جهانی مرکز کتابخانه رایانه ای پیوسته (OCLC) شرکت دارد. اعضای این وبگاهٔ به طور مستمر محتویات آن را به روزرسانی می کنند.
گیاهان علفی آنلاین جهان ،پایگاه داده ای مبتنی بر وب از گیاهان است که توسط باغ های گیاه شناسی پادشاهی، کیو اداره می شود. نویسندگی آن به عهدهٔ دابلیو.دی. کلایتون،ام.اس.ورونتسوا،کی.تی. هارمن و ایچ.ویلیامسون است.
جعفر کوش آبادی (۱۳۲۰–۱۳۸۸) شاعر نوگرای معاصر بود. او به خصوص در دههٔ چهل، از چهره های شاخص نیمایی و شعر معترض و اجتماعی معاصر ایران بود. زبان شعر او ساده و به زبان کوچه و بازار نزدیک است، او شاعری متعهد به بیان مفاهیم اجتماعی-سیاسی در ساحت شعر است و در دهه های چهل و پنجاه شمسی مورد حمایت روشنفکران چپگرا بوده است. کوش آبادی پیش از انقلاب به خاطر همسویی با مارکسیست ها و درون مایه اعتراضی اشعارش زندانی شد. او با شعرهایی چون منظومهٔ حماسی «برخیز کوچک خان!» به شهرت رسید. در سال 1383 دفتر نخست کتاب «شعر متعهد ایران، چهره های شعر سلاح» نوشته مهدی خطیبی به شعرهای او اختصاص یافت. در این کتاب مصاحبه ای درازدامن با او به نام «جعفر کوش آبادی به روایت جعفر کوش آبادی» هم دیده می شود. ناشر این کتاب انتشارات آفرینش است. کوش آبادی که متولد تهران بود، بر اثر بیماری سرطان در سال ۱۳۸۸ در همین شهر درگذشت. او دو دختر و یک پسر دارد. جستارهای وابسته. شخصیت مستقل شعر جعفر کوش آبادی
اگرچه میان عربستان سعودی و قطر، وجوهِ مشترکِ هویتی، سیاسی و مذهبی وجود دارد، اما ازنظر تاریخی، روابط قطر و عربستان سعودی بر «بی اعتمادی دوجانبه» استوار است. پیش از استقلال قطر در سال ۱۹۷۱، ارتباطات خانوادگیِ پادشاهی سعودی با تجار، اعضای خانواده حاکم و قبایل قطری، سبب نفوذ ریاض در امور داخلیِ قطر شده بود. عربستان سعودی انتظار داشت این نفوذ در سال های پس از استقلال نیز حفظ شود، اما به خصوص از دهه ۱۹۹۰ به بعد نفوذ ریاض در امور داخلی دوحه کاهش یافت. تاریخچه. اختلاف های مرزی میان دو کشور موجب شد بر روابط طرفین، بی اعتمادی حاکم شود. کشته شدنِ دو نظامی قطر، در مرز این کشور با عربستان سعودی در سال ۱۹۹۲ سبب تقویت این بی اعتمادی شد. درعین حال، کودتای بدون خونریزی سال ۱۹۹۵ شیخ حمد بن خلیفه آل ثانی علیه پدرش که به قدرت رسیدن شیخ حمد را در پی داشت نیز با نارضایتیِ عربستان مواجه شد. بحران روابط سیاسی ۲۰۱۷. روز پنجم ژوئن ۲۰۱۷ سه عضو شورای همکاریِ خلیج فارس، شامل عربستان سعودی، امارات، بحرین به همراه مصر، روابط خود با دولت قطر را قطع کردند. پس ازاین اقدام، در سناریویی که شبیهِ سناریوی به کارگرفته شده علیه جمهوری اسلامی در او
اخر سال ۲۰۱۵ میلادی بود، شماری از کشورهای کوچک عربی روابط خود با قطر را قطع کردند. درعین حال، کشورهای همسایه قطر ازجمله عربستان سعودی و امارات، تمامی مسیرهای زمینی، دریایی و هوایی با قطر را مسدود کردند که بسته شدنِ مرز زمینی عربستان با قطر به دلیل آنکه حدود ۴۰ درصد واردات غذاییِ قطر از این مرز انجام می شد، سبب شد فشارها بر دوحه، افزایشِ قابل ملاحظه ای داشته باشد.
باشگاه فوتبال میوندالن () یک باشگاه فوتبال در کشور نروژ است. که در لیگ دسته اول نروژ بازی می کند . این باشگاه که در سال ۱۹۱۰ تأسیس شده است سابقه ۳ قهرمانی در جام حذفی فوتبال نروژ را در کارنامه دارد. از بازیکنان ایرانی که در این باشگاه بازی کرده اند می توان به سوشا مکانی اشاره کرد.
موسی () یک مجسمه ساخته شده از سنگ مرمر توسط هنرمند ایتالیایی و مشهور رنسانس، میکل آنژ بوناروتی است. این اثر هنرمند امروزه در کلیسای در شهر رم قرار دارد. مجسمه در سال ۱۵۰۵ و برای آرامگاه پاپ ژولیوس دوم ساخته شد که نشانگر موسی به همراه کتاب مقدس و دو شاخی است که بر روی سر وی قرار دارد. این شاخ ها، نمادی برگرفته از اشارهٔ فصل ۳۴ از کتاب سفر خروج در لاتین قدیمی می باشد. برخی از پژوهشگران بر این باورند که استفاده از شاخ در مجسمه موسی، می تواند در نتیجه یهودی ستیزی باشد، در حالی که دیگران آن را صرفاً نتیجه خطای ترجمه ای از یک متن می دانند. برداشت های زیگموند فروید از این مجسمه (۱۹۱۶)، به ویژه مشهور هستند. در برخی از تفسیرها (از جمله فروید)، این مجسمه نه تنها نمایانگر نیروی مردمی و زمینی است، بلکه دارای چهره ای زیبا و بینهایت عاطفی است و مخصوصا هنگامی که کلام خدا آشکار می شود. ظرافت این مجسمه در مورد جزئیاتی همچون موی روان و جاری موسی، یک دستاورد تکنیکی شگفت انگیز شمرده می شود. با این حال، فروید استدلال می کند که میکل آنژ، فراتر از مهارت صرف عمل کرده و کنجکاوی تماشاگر را برمی انگیزد: چرا موسی با ریش خود بازی می کند؟
و چرا با ریشی روان و شاخ هایی بر سر به تصویر کشیده شده است؟ سفارش و تاریخچه آن. پاپ ژولیوس دوم، در سال ۱۵۰۵، میکل آنژ را مأمور ساخت مقبره اش کرد و این کار در نهایت، در سال ۱۵۴۵ تکمیل شد؛ یولیوس دوم در ۱۵۱۳ درگذشت. طرح اولیه ی میکل آنژ بسیار عظیم بود و بیش از ۴۰ مجسمه در آن پیش بینی شده بود. مجسمه موسی قرار بود در طبقه ای به ارتفاع حدود ۳.۷۴ متر (۱۲ فوت و ۳ اینچ) در برابر پیکره ی سنت پل جای گیرد. در طرح نهایی، مجسمه موسی در مرکز طبقه ی پایین قرار داده شد. توصیف. جورجیو وازاری در کتاب «زندگی میکل آنژ» نوشت: «میکل آنژ مجسمه موسی را از مرمر کامل ساخت؛ این تندیس، به ارتفاع پنج braccia (واحد ایتالیایی) بود که هیچ اثر باستانی یا مدرن دیگری به پای آن نمی رسد. او در حالت نشسته و با حالتی بسیار جدی است: یک دست او بر الواح تکیه داده شده و دست دیگرش، ریش بلند و براقش را نگاه داشته است. موهایی که تراشیدنشان در سنگ دشوار است، چنان نرم و پرپشت درآمده که گویی قلم آهنی به قلم موی نرمی بدل شده است. چهره زیبا، مانند قدیسی یا شاهزاده ای مقتدر، چنان می درخشد که انگار نیازمند پوششی برای نهفتن است. هنرمند سازنده این اثر، به بهترین
وجه، قداستی را که خداوند به این چهره عطا کرده، در سنگ مرمر آشکار ساخته است. چین های جامه ها دلپذیرند، ماهیچه های بازو و استخوان های دست ها به همان اندازه زیبا و کاملند که پاها و زانوهای این مجسمه. کفش ها نیز عالی تراشیده شده اند. از این رو، موسی بیش از هر زمان دیگری می تواند «دوست خدا» خوانده شود، زیرا که خدا خواسته است بدن او پیش از دیگران، به دست میکل آنژ برای رستاخیز آماده شود. یهودیان هنوز هر شنبه گروه گروه می آیند تا آن را چون چیزی الهی و نه انسانی زیارت کنند.» ترجمه انگلیسی از اثر زیگموند فروید، «موسی میکل آنژ»، نیز، شرح کلی از مجسمه به دست می دهد: «موسی میکل آنژ نشسته است؛ بدن او رو به جلو و سرش با ریشی انبوه به سمت چپ چرخیده؛ پای راستش بر زمین استوار است و پای چپ او، تنها با انگشتان پا زمین را لمس می کند. دست راستش، الواح شریعت را با چیزی شبیه کتاب و بخشی از ریشش نگه داشته؛ دست چپ روی ران قرار دارد.» جاناتان جونز از روزنامه انگلیسی گاردین نیز چنین توصیف می کند: دست راست موسی، الواح ده فرمان را محافظت می کند؛ دست چپ او، با رگ هایی برآمده و ماهیچه هایی پرتنش، گویی آماده است تا جلوی کنشی خشونت آمیز را ب
گیرد. وقتی موسی از کوه سینا پایین آمد، دید قومش گوساله سامری، بت ساختگی خود را می پرستند. خشم او محدودیت های سنگ و هنر مجسمه ساز را در هم می شکند. کمتر کسی می تواند در برابر حس زنده بودن ذهن و عاطفه در این پیکره مقاومت کند، پیکره ای که از صندلی مرمری اش زل می زند. امروز نیز به تماشاگرانی که کلیسای سن پیترو این وینکولی را پر می کنند می نگرد، همان طور که زمانی به فروید مینگریست؛ فرویدی که سه هفته در ۱۹۱۳ کوشید راز اثر عاطفی آن را دریابد. إحساس زنده بودن مجسمه موسی، این اثر را از سده شانزدهم محبوب کرده است. وازاری می نویسد که جامعه یهودی رم، این مجسمه را از آنِ خود میداند. قدرت آن بی تردید با نمایش چیزهایی پیوند دارد که عادی نیستند تا در سنگ تصویر شوند؛ به ویژه ریش او که همچون طناب های پیچان و دودآلود، حیاتی مارگونه و شگفت انگیز به خود گرفته است. در جایی که ما بمهارت تکنیکی او خیره شده ایم، میکل آنژ فراتر می رود؛ او ما را از شگفتی فرمی به شگفتی فکری رهنمون می شود: چرا موسی ریش خود را لمس می کند؟ و چرا میکل آنژ این رود جاری مو را، همراه با شاخ هایی که از ویژگی های قراردادی موسی بودند، به او داده است تا ظاهری غیرا
نسانی و شیطانی باو ببخشد؟. تفسیرها. زیگموند فروید در مقالهٔ خود با عنوان «موسیِ میکل آنژ» (۱۹۱۴)ُ، لحظه ای از روایت کتاب مقدس را که موسی نخستین بار با الواح از کوه فرود می آید و قوم عبرانی را در حال پرستش گوسالهٔ زرین می یابد، همان گونه که در سفر خروج باب ۳۲ توصیف شده است. فروید موسی را در این وضعیت، با تندیس پیوند می دهد. فروید در یک روان شناختی پیچیده، چنین شرح می دهد: اینک، باور دارم که می توانیم ثمرهٔ کوشش های خود را برداشت کنیم. دیدیم که بسیاری از کسانی که زیر تأثیر این تندیس قرار گرفته اند، ناچار شده اند آن را چنین تفسیر کنند که موسی پس از دیدن قومش که از فیض ساقط شده و به دور بتی می رقصند، برآشفته است. اما این تفسیر باید رها می شد، زیرا ما را وادار می کرد انتظار داشته باشیم که او در لحظهٔ بعدی از جا برخیزد، الواح را بشکند و کار انتقام را به پایان رساند. چنین برداشتی، با هدف طراحی تندیسی که همراه سه (یا پنج) پیکرهٔ نشستهٔ دیگر، بخشی از مقبرهٔ یولیوس دوم باشد، سازگار نبود. اکنون می توانیم تفسیر رهاشده را دوباره برگیریم، زیرا این موسیِ بازسازی شدهٔ ما، نه خواهد جهید و نه الواح را به کناری خواهد افکند. آنچ