Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اغلب با حمایت دانشگاه های محلی تأسیس می شدند، و خدمات طراحی متفاوتی را از قبیل خانه سازی بصرفه در همسایگی شان را فراهم می کنند. در مدارس معماری، برنامه های ساختن/ طراحی، توسعهٔ نیازهای طراحی محلی را فراهم می آورد، به ویژه در مناطق دارای درآمد پایین و محروم. یکی از اولین برنامه های ساختن/طراحی، پروژهٔ ساختمانی Vlock دانشگاه Yale در دانشکدهٔ معماری Yale در سال ۱۹۶۷ بود، که در این پروژه از دانشجویان درخواست شد خانه سازی با درآمدی پایین طراحی کنند. یکی از عمومی ترین برنامه، برنامهٔ ساختن/ طراحی استودیو روستایی دانشگاه Auburn بود، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس گردید. پروژهٔ اول این استودیو، Bryant House بود که در سال ۱۹۹۴ با هزینهٔ ۱۶٫۵۰۰ دلار به اتمام رسید. طراحی به نفع عموم از دههٔ ۱۹۹۰ تا به امروز. سهم طراحی به نفع عموم– به ویژه معماری از لحاظ اجتماعی مسئول- در طول دههٔ ۱۹۹۰ شروع به رشد کرد و تا اوایل دههٔ هزارهٔ جدید ادامه یافت. کنفرانس ها، کتاب ها و نمایشگاه هایی برای نمایش این طرح کردند، در کنار مراکز طراحی اجتماع که بعد از به اوج رسیدنشان در دههٔ هفتاد، به شدت کاهش یافتند. سازمان های غیرانتفاعی- از جمله معماری برای
بشریت، BaSic Initiative، Design Corps، Public Architecture، Project Hو MASS Design Group شروع به فراهم آوردن خدمات طراحی کردند که به بخش بیشتری از جمعیت نسبت بهطراحی سنتی سرویس دهی می کرد. بسیاری از سازمان های طراحی منفعت عمومی نیز آموزش و برنامهٔ آموزشی برای دانشجویان معماری و فارغ التحصیلان این رشته فراهم می کنند. در سال ۱۹۹۹، شرکت Rose Architectural Fellowship تأسیس گردید، که به معماران جوان موقعیت هایی برای کار بر روی طراحی های سه ساله و پروژه های توسعهٔ اجتماع در مناطق کم دارمد را ارائه داد. دیگر سازمان هایی که از طریق این سازمان اموزش های حرفه ای را ارائه می دهند شامل: Code for America, Design Corps, Design Impact, Gulf Coast Community, Design Studio, bc WORKSHOP, IDEO.org می باشند. Gulf Coast Community Design Studio, IDEO.org. دو تا از اولین برنامهٔ طراحی منفعت عمومی شامل: The Gulf Coast Design Studio در دانشگاه ایالتی می سی سی پی و Public Interest Design Summer Program در دانشگاه تگزاس بود. . در ماه فوریهٔ سال ۲۰۱۵، دانشگاه ایالتی پوتلند، اولین برنامهٔ مجوز فارغ التحصیلی طراحی منفعت عمومی را درآمریکا
راه اندازی کرد. اولین برنامهٔ آموزشی در سطح حرفه ای در ماه جولای سال ۲۰۱۱ توسط مؤسسهٔ طارحی منفعت عمومی (PIDI) برگزار شد و در دانشکدهٔ طراحی تحصیلات تکمیلی هاروارد برگزار شد. همچنین در سال ۲۰۱۱، پرسشنامهٔ مؤسسهٔ معماران آمریکا ۷۷درصداز اعضای AIA موافقت کردند که مأموریت تمرین حرفه ای طراحی منفعت عمومی می تواند به عنوان باوری تعریف شود که در ان هر شخص باید قادر باشد در اجتماعی سالم از لحاظ اقتصادی، اجتماعی و محیطی زندگی کند. نشریه ها، کنفرانس ها و نمایشگاه ها. چندین کتاب برای نمایش متخصصان و پروژه های طراحی به نفع عموم منتشر شده است. ساختارهای سالانه برای گنجاندن نمایش های پروژه های طراحی به نفع عموم از سرتاسر جهان. اولین کنفرانس، که در سال ۲۰۰۰ برگزار شد، Design for 98% without Architects نامیده شد. یکی از مؤسسان Rural Studio، Samuel Mockbee حضار را به خدمات دهی برای بخش بیشتری از جمعیت فراخواند. من باور دارم که بیشتر ما با این امر موافق هستیم که معماری آمریکایی امروز تنها در بخش کوچکی از شرایط اقتصادی و اجتماعی نخبگان وجود دارد ... در ایجاد معماری، و در نهایت اجتماع، نباید تفاوتی وجود داشته باشد که برای کدام
شرایط اجتماعی یا اقتصادی این کار انجام می شود، تا زمانی که وضع کنونی دنیای واقعی بوسیلهٔ این تصور تغییر شکل داده می شود که هارمونی صحیحی باید هم برای ثروتمندان و هم محرومان وجود داشته باشد. این کنفرانس ها اکنون وارد ۱۴ امین سال می شود، که ۲۳ تا ۲۵ ماه مارچ سال ۲۰۱۳ برگزار می شود و دانشگاه طراحی مینوسوتا میزبان ان می باشد. این کنفرانس بخشی از رخدادی بزرگتر، و در نوع خود منحصر به فرد، از هفتهٔ طراحی به نفع عموم می باشد. دیگر وقایع مکرر، مهم ترین درمیان آن ها Design Like You Give a Damn می باشد، که توسط معماری برای بشریت هماهنگی شده است و Design Access Summit که توسط معماری عمومی هماهنگی شده یود، در سال های اخیر شکل گرفته اند. در سال ۲۰۰۷، موزهٔ طراحی ملی Cooper Hewitt نمایشگاهی با عنوان Design for the other 90% به سرپرستی Cynthia Smith برگزار کرد. به دنبال موفقیتت این نمایشگاه، Smith، Design other 90 را تبدیل به یک سری ادامه دار کرد، که دومین سری ان بنام Design for the other 90% بود. شهرها: در مرکز سازمان ملل برگزار شد. در سال ۲۰۱۰، Andres Lipek از موزهٔ هنرهای مدرن در نیویورک سرپرستی این نمایشگاه را بر عهده گر
فت که small scale, big change نام گرفت: معماری های جدید از مشارکت های اجتماعی.” در سال ۲۰۱۲، عمارت کلاه فرنگی آمریکایی سیزدهمین نمایشگاه دو سالانهٔ معماری Venice به سرپرستی Cathy Lang Ho بر روی مداخلات همزمان تمرکز داشت: Design Actions for the Common Good. همچنین در سال ۲۰۱۲، Public Interest Design: Products, Places and Processes به سرپرستی John Cary و Courtney E. Martin در گالری Autodesk سانفرانسیسکو برگزار شد. شبکه های حرفه ای. یکی از قدیمی ترین شبکه هاهای حرفه ای مرتبط با طراحی به نفع عموم، سازمان حرفه ای بنام (Association for Community Design (ACD می باشد که در سال ۱۹۷۷ تأسیس شد. در سال ۲۰۰۵، اصطلاحی خلق شده توسط معمار Kimberly Dowdell، بنام طراحی محیطی اقتصادی اجتماعی (Social Economic Environmental Design Network) (SEED) که توسط گروهی از رهبران طراحی در طول جلسه ای که میزبان ان Loeb Fellowship در دانشکدهٔ طراحی تحصیلات تکمیلی هاروارد بود، تأسیس شد. شبکهٔ SEED مجموعه ای متداول از پنج اصل را ایجاد کرد، به مراه معیاری برای متخصصان طراحی به نفع عموم. ابزاری برای ارزیابی، بنام ارزیاب SEED که به طراحان و متخصص
ان در پروژه ها کمک کرده و در جهت اهداف و معیارهای SEED می باشد.
فرانسیسکو سانچز ؛ زادهٔ ۳۰ ژوئن ۱۹۷۹ میلادی در مایورکا و یک کشتی گیر آزادکار اهل اسپانیا است. او در مسابقات آزاد مردان بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ در وزن ۵۵ کیلوگرم شرکت کرد و در مرحلهٔ ۱/۸، مغلوب "کیم هیو-ساب" از کشور کره جنوبی شد.
طبقه بندی انرژی خانه ها (Hers) مقیاس استانداردی برای اندازه گیری اثربخشی سیستم های انرژی خانه های جدید و قدیم می باشد. این مقیاس بیشتر برای اندازه گیری و مقایسه سرمایش و گرمایش محیط داخلی می باشد. انرژی مهم ترین عامل در این قیاس می باشد. این مقیاس بیشتر برای اندازه گیری و مقایسه سرمایش و گرمایش محیط داخلی می باشد.her به مصرف کنندگان در مورد اثر بخشی انرژی اطلاع رسانی می کند و به تشویق آن ها در استفاده از این اطلاعات در تصمیم برای طراحی و ساخت یا خرید منازل می پردازد. وسایل طبقه بندی انرژی زیادی موجود است که می توان به صورت چرخه ای از انرژی در ساختمان ها مبدل شود. این وسایل اساساً با مباحث عددی یا برنامه های کامپیوتری در ارتباط اند. بنابر این her به کمک کامپیوتر به بهبود و طبقه بندی انرژی می پردازد. طرح کلی طبقه بندی انرژی خانه ها. Hers طرحی برای استانداردسازی و ارزیابی اثر بخشی انرژی و هزینه های مورد انتظار برای ان است. این طرح ارائه دهنده خطوط راهنما برای طبقه بندی انرژی است. در همه کشورها Hers دارای طیف وسیعی از ابعاد، اهداف و روش های ارزیابی می باشد اما خروجی همه آن ها به یک روش مشابه انجام می گیرد. خروجی
hers. Hers سه نوع خروجی تولید می کند: امتیاز طبقه بندی. ارزیابی امتیاز عملکرد انرژی دربارهٔ نحوه چگونگی و مقدار مصرف انرژی مؤثر در ساختمان ها نسبت به سازه های مشابه می پردازد. این ارزیابی رنج امتیاز ۰–۱۰۰ یا ۱–۵ ستاره را در بر می گیرد. امتیاز دهی با مقایسه استانداردهای ساختمان ساخته شده با بنای مرجع انجام می گیرد. امتیاز ۵۰ نشان دهنده عملکرد انرژی متوسط، و ۷۵ و بیشتر از ان حاکی بهترین عملکرد است. هر چه امتیاز بیشتر باشد اثر بخشد و کارایی بهتر است. انرژی مصرفی و هزینه پیش بینی شده برای ان. به پیش بینی انرژی و هزینه مورد نیاز مطابق با اهداف مورد نظر نظیر سیستم سرمایشی، گرمایشی و تأمین اب گرم برای واحدهای مسکونی می پردازد. خروجی ها در مقیاس مطلق خلق می شود. سبک قیاسی این خروجی ها مانند مقایسه نسبت ماشین ها با واحد لیتر بر کیلومتر می باشد. توصیه ها. hers می توانند توصیه های زیادی بر اساس تجزیه تحلیل هزینه و چرخه زندگی ارائه دهد. این توصیه ها می توانند مربوط به هر یک از موللفه های ناکارآمد ساختمان نظیر لایه عایق در دیوار کامپوزیت، دستگاه تهویه هوا و پنجره های دو جداره باشد. انواع Hers. Hers در کشورهای متفاوت با نا
م های متفاوت شناخته می شوند. توصیفات و تعاریف hers به سیاست های ملی هر کشور مرتبط است. اما به طور کلی در سه دسته طبقه بندی می شود. چشم انداز hers:فراهم آورنده حداقل استاندارد مواد تجهیزات و روش طراحی برای ساخت و ساز است. hers بر اساس محاسبه: از مدل سازی کامپیوتری برای پیش بینی عملکرد انرژی مورد نیاز می پردازد. hers مبتنی بر عملکرد: بهره وری انرژی ساختمان ها توسط مقایسه مصرف انرژی واقعی در برابر استانداردها مشخص می شود. = نیاز به Hers. افزایش جمعیت و عوامل اقتصادی برخی از فاکتورهایی هستند که بر روند افزایش مصرف انرژی تأثیرگذار بوده اند. در کشورهای توسعه یافته نرخ رشد مصرفی انرژی ۱٫۱ در صد می باشد در حالی که در کشورهای در حال توسعه این نرخ ۳ برابر بیشتر می باشد. افزایش مصرف انرژی باعث رهاسازی گازهای گل خانه ای بیشتری می شود. افزایش تقاضا انرژی، منابع محدود ان، قیمت بالا رونده سوخت و افزایش گرمای زمین از علل تشویق کننده به صرفه جویی می باشد. ساختمان ها یک سوم منابع جهان را مصرف می کنند. در حال حاضر در اغلب کشورها حدود ۴۰ درصد از منابع در سازه ها صرف می شود. مصرف گازهای گل خانه ای در مقایسه با آژانس بین المللی ان
رژی iea در حال افزایش سریع است.iea ساختمان ها را عامل اصلی تولید گاز گل خانه ای می داند. در نتیجه می توان گفت Hers نقش مهمی در ایجاد استاندارد و کاهش مصرف و تولید گاز گل خانه ای ایفا می کند. استرالیا. ۵ ستاره طرح برگزیده استرالیاست که در سال ۱۹۸۰ توسط کنگره gmi استرالیا انتخاب شد. این طرح بر سه پایه عناصر، شیشه ها، حجم و عایق سازی استوار است به علت بسیاری از محدودیت ها این سیستم در طرح توسعه ویکتوریا ۱۹۹۰ شکست خورد. در ۱۹۹۳ طرح hrs انعطاف پذیر تری روی کار آمد که مناسب با شرایط جغرافیایی آن جا بود. در حال حاضر طرحی شامل مورد استفاده است. برزیل. اولین Hers در سال ۲۰۰۳ به وجود آمد در ۲۰۰۷ گسترش یافت و در ۲۰۱۲ ساختمان های مسکونی و تجاری را شامل شد. امتیاز دهی از A-E می باشد.Aبیانگر بالاترین امتیاز و E پایین ترین است. کانادا. Hers از سال ۱۹۹۷ در کانادا وجود داشته است. ۲ برنامه دولتی HERS: هر دو این برنامه ها از HOT 2000 , HOT2XP برای امتیاز دهی استفاده کردند. R2000 شامل نمرات بین ۸۰–۸۵ است مدل ملی کانادا امتیاز ۷۰–۷۵ است بقیه پیرو سایر HERSها می باشند. چین. وزارت مسکن شهرسازی و توسعه روستایی در سال ۲۰۰۸ این مقوله
را اجرایی کرد این طرح برای ساختمان های دولتی تجاری و ساختمان های بزرگ استفاده از برچسب سبز را اجباری اکرده است. امتیاز دهی از ۱–۵ ستاره است این ایتم ها با شبیه سازی و اندازه گیری کامپیوتری به دست می آید حداقل اقلام مورد نیاز برای تهویه و سیستم گرمایشی موارد انتخابی: به انرژی اضافی سیستم مدیریت که الزامی نیست اشاره دارد استفاده از انرژی های تجدید پذیر، فناوری های انرژی کارآمد نوآورانه را تحت پوشش قرار می دهد.
مهندسی رودخانه () یکی از گرایش های مهندسی عمران است که به مطالعه و شناسایی هرچه عمیق تر مسائل فرسایش و رسوب در رودخانه، کنترل سیلاب و سامان دهی رودخانه می پردازد. این رشته علمی در مورد کلیه مراحل مطالعه و برنامه ریزی، طراحی، اجرا و بهره برداری جهت بهبود یا تغییر وضعیت موجود یک رودخانه به منظور برآورد نیازهای عمرانی بحث می کند. همه رودخانه ها در معرض تغییر و تحول قرار دارند و کارهای مهندسی رودخانه در راستای بررسی تغییر بده، مطالعه بده رسوبی، مسیر رودخانه، عمق آبراهه، پهنه سیل گیر و کیفیت آب مورد نیاز است. روش های معمول در راه رسیدن به این اهداف استفاده از سازه های مختلف به تنهایی یا ترکیبی از آن ها مثل سد، سیل بند خاکی یا بتنی، پوشش بدنه، آب شکن یا به کار گرفتن راه حل های قدیمی مثل لایروبی می باشد. از جمله مباحث مهم در مهندسی رودخانه شناخت شکل رودخانه (مرفولوژی)، تثبیت، سواحل و بستر رودخانه، کانالیزه کردن و کنترل سیلاب است. اهداف. هدف مهندسی رودخانه حفاظت رودخانه ها در مقابل تعرض به حریم و بستر آنها، کاهش خسارات سیلاب، بهبود وضع زندگی ساکنان حاشیه رودخانه ها و هدایت پتانسیل های موجود در منطقه به سوی توسعه پاید
ار است. به طور خلاصه این اهداف را می توان به صورت زیر برشمرد:
توفال خورشیدی که همچنین توفال فتوولتائیک نامیده می شوند، سلول های خورشیدی طراحی شده ایی هستند که شبیه تخته سنگ معمولی یا لایه های قیروگونی به نظر می رسند. گونه های مختلفی از توفال خورشیدی وجود دارد، از جمله پانل های جامد پوششی که در جای تعدادی از توفال های معمولی در یک نوار قرار می گیرد، طرح های نیمه سخت که حاوی چندین سلول های خورشیدی سیلیکونی که شبیه توفال معمولی می باشند و سیتم های جدیدتری که از فناوری نوارهای نازک فیلم سلول های خورشیدی استفاده می کنند که همانند توفال معمولی هر دو در حجم و انعطاف پذیری با یکدیگر مطابقت دارند. توفال های خورشیدی توسط چندین شرکت ساخته می شوند اما دو مورد از مهم ترین سازنده های توفال سقف خورشیدی داو و سرتن تید می باشند. تاریخچه. تبلیغات توفال خورشیدی برای اولین بار در سال ۲۰۰۵ شکل گرفت. در مصاحبه سال ۲۰۰۹ با رویترز یک سخنگوی شرکت شیمیایی داو تخمین زده است که با ورود آن ها به بازار پوشش خورشیدی، ۵ میلیارد دلار درآمد در سال ۲۰۱۵ دارند و ۱۰ میلیارد تا سال 2020. اولین توفال خورشیدی داو در ماه اکتبر سال ۲۰۱۱ در کلرادو در دسترس قرار گرفت. توضیحات. توفال خورشیدی سلول های فتوولتالیک هس
تند که کار آن ها گرفتن نور خورشید و تبدیل آن به برق است. اغلب توفال های خورشیدی بین ۱۲ تا ۸۶ اینچ می باشد (متوسط ۳۰۰ تا ۲۱۸۰ میلی متر) که می تواند به طور مستقیم به پارچه بام استاپلد تبدیل شود. هنگامی که درعمل به طور متوسط بین ۵ تا۸۶ اینچ درنوار سطح قرار می گیرند. نصب مدل های مختلف توفال متفاوت است. برخی را می توان به طور مستقیم بر روی بام با قیرگونی مخلوط به طور منظم ساخت در حالیکه مدل های دیگر ممکن است به نصب ویژه ای نیاز داشته باشند. سقف خورشیدی یک رنگ تیره عمیق متمایل به رنگ ارغوانی آبی رنگ دارد. در نتیجه شبیه به سایر سقف ها می باشد. امکان اینکه صاحب خانه ها توفال خورشیدی را ترجیح دهند بیشتر است زیرا آن ها از داشتن پانل های بزرگ در سقف خانه های خود جلوگیری می کنند. هزینه. طرح پوشش های خورشیدی قدیمی از لحاظ نصب نسبت به پانل های سنتی PV گرانتر هستند. اما طرح های جدید مانند فیلم نازک اندیم ماکسیم کارآمدتر هستند و زودتر از ۱۰ ساعت نصب می شوند در مقایسه با ۲۲ تا ۳۰ ساعت که برای نصب پانل های سنتی مورد نیاز است. هر چقدر که هزینه نصب پایین تر باشد هزینه پیاده سازی انرژی خورشیدی به طور چشم گیری کاهش می یابد. بیشتر
قدرت فتوولتائیک در قالب جریان مستقیم یا DC تولید می شود. استاندارد در خانه ها جریان متناوب است، بنابراین بخشی از هزینه نصب و راه اندازی توفال خورشیدی جهت یک اینورتر جریان DC به AC مصرف می شود. گرانترین راه برای نصب توفال خورشیدی استفاده از یک شبکه به عنوان یک منبع تهیه و پشتیبانی از برق است. ذخیره سازی و پشتیبان گیری به شکل باتری گران است، و همچنین نصب و راه اندازی را پیچیده می کند و در مقیاس بزرگ نیز غیر اقتصادی می باشد. واحد پشتیبانی باتری نیاز به آرایه ای از سخت افزار اضافی دارد؛ که شامل باتری ها، باتری یدکی، کنترل کننده شارژ باتری و پانل های جداگانه برای مدارهای بار بحرانی می باشد. با این حال قدرت شبکه تنها به عنوان یک سیستم پشتیبان گیری بسیارمفید است هنگامی که انرژی خورشیدی در دسترس نباشد. دسترسی. شرکت هایی که در ایالات متحده آمریکا توفال خورشیدی تولید می کنند عبارتند از: داو، سرتن تید، شرکت مهندسی سان انرژی، آتلانتیس انرژی سیستم (سیستم های آسفالت و سنگ لوح)، سایت OkSolar.comm،و مجتمع فناوری خورشیدی (سیستم سقف خورشیدی SunTegra) از دیگر شرکت ها می توان به شرکت یونی سولار (که در سال ۲۰۱۲ اعلام ورشکستگی کرد
) و شرکت Pfleiderer-Dachziegelwerke اشاره کرد.
سوخت کربن خنثی سوختی است که هیچ گونه انتشار گازهای گلخانه ای خالص یا ردپای کربن تولید نمی کند. در عمل، این معمولاً به معنای سوخت هایی است که با استفاده از دی اکسید کربن (CO2) به عنوان مادهٔ اولیه تولید می شوند. سوخت های پیشنهادی بدون کربن را می توان به طور کلی به سوخت های مصنوعی، که با هیدروژنه کردن شیمیایی دی اکسید کربن ساخته می شوند، و زیست سوخت ها، که با استفاده از فرآیندهای مصرف کننده CO2 طبیعی مانند فتوسنتز تولید می شوند، دسته بندی کرد. تولیدات. "سوخت کربن خنثی"، هیدروکربن مصنوعی است. آن ها می تواند در واکنش های شیمیایی بین کربن دی اکسید تولید شود، که می تواند از نیروگاه یا هوا و هیدروژن به دام بیفتد است که توسط الکترولیز آب و با استفاده از انرژی های تجدید پذیر ایجاد می شود. این قبیل سوخت ها اغلب به عنوان سوخت های الکتریکی اطلاق می شود که انرژی استفاده شده در تولید هیدروژن را ذخیره می کند. زغال سنگ همچنین برای تولید هیدروژن هم استفاده می شود اما این می تواند یک منبع کربن خنثی نباشد. کربن دی اکسید می تواند به منظور تولید سوخت فسیلی کربن خنثی بدام انداخته شود یا دفن شود هرچند تجدید پذیر ناست. کربن بدام افت
اده از گازهای خروجی می تواند سوخت های کربن خنثی تولید کند. دیگر هیدروکربن ها می توان برای تولید هیدروژن و دی اکسید کربن شکسته شود که پس از آن می تواند در حالی که هیدروژن برای انرژی یا سوخت استفاده می شود، ذخیره می شود که این هم می تواند یک سوخت کربنی خنثی باشد. بیشترین سوخت انرژی کارآمد برای تولید متانول است، که از واکنش شیمیایی یک اتم کربن دی اکسید و سه اتم هیدروژن برای تولید متانول و آب ایجاد می شود. انرژی ذخیره شده را می توان با سوزاندن متانول در یک موتور احتراق با آزاد کردن کربن دی اکسید، آب و گرما، بازیافت کرد. متان در یک واکنش مشابه تولید می شود. از انرژی بیشتر می توان برای ترکیب متانول یا متان به مولکول های سوخت هیدروکربنی بزرگتر استفاده می شود. محققان همچنین تولید دی متیل اتر با استفاده از متان را پیشنهاد کرده اند. این سوخت می تواند به عنوان یک جایگزین مناسب برای سوخت دیزل به دلیل توانایی احتراق خود به خود تحت آتش فشار و دمای بالا استفاده شود. در حال حاضر در برخی از مناطق برای گرمایش و تولید انرژی مورد استفاده قرار می گیرد. این سوخت غیر سمی است اما باید تحت فشار ذخیره شود. اکتان و اتانول همچنین می توا
نید از دی اکسید کربن و هیدروژن تولید شود. همه هیدروکربن مصنوعی به طور کلی در دمای ۲۰۰–۳۰۰ درجه سانتی گراد، و در فشار ۲۰ تا ۵۰ بار تولید می شوند. کاتالیزورها معمولاً برای بهبود بهره وری از واکنش و ایجاد نوع مورد نظر را از سوخت هیدروکربنی. مورد استفاده قرارمی گیرند. چنین واکنش هایی گرمازایی دارند و از حدود ۳ مول هیدروژن در هر مول از دی اکسید کربن درگیر در واکنش استفاده می کند. آن ها همچنین مقادیر زیادی از آب به عنوان یک محصول جانبی تولید می کنند. منابع کربن برای بازیافت. مقرون به صرفه ترین منبع از کربن برای بازیافت به سوخت حذف گازهای گلخانه ای حاصل از احتراق گاز سوخت فسیلی است که به ازای هر تن آن حدوداً ۷٫۵۰$دلار آمریکا به دست می آید. ضبط گاز خروجی خودرو نیز به عنوان مقرون به صرفه دیده می شود اما نیاز به طراحی گسترده تغییرات یا مقاوم سازی دارد. از آنجا که کربن اسید در آب دریا در تعادل شیمیایی با کربن دی اکسید موجود در جو است استخراج کربن از آب دریا مورد مطالعه قرار گرفته است. محققان هزینه استخراج کربن از آب دریا را حدود ۵۰ دلار در هر تن تخمین زده اند. جذب کربن از هوای محیط پر هزینه تر است، بین ۶۰۰ $ و ۱۰۰۰ $ در
هر تن است و برای سنتز سوخت یا ترسیب کربن غیر عملی در نظر گرفته می شود. ضبط مستقیم هوا از روش های دیگر کمتر توسعه یافته است. پیشنهادها برای این روش شامل استفاده از یک ماده شیمیایی سوزاننده برای واکنش با دی اکسید کربن در هوا برای تولید کربنات است. پس از آن می تواند شکسته شود و آب کافی داده شود تا گاز CO2 خالص را آزاد کرده و مواد شیمیایی سوزاننده بازسازی کند. این فرایند نیاز به انرژی بیشتری نسبت به روش های دیگر دارد به دلیل دی اکسید کربن در غلظت های بسیار پایین تر در جو از منابع دیگر است. محققان همچنین استفاده از زیست توده را به عنوان یک منبع کربن برای تولید سوخت پیشنهاد کرده اند. اضافه کردن هیدروژن به زیست توده کربن خود را برای تولید سوخت کاهش می دهد. این روش استفاده مزیت استفاده از ماده گیاهی برای ارزان گرفتن دی اکسید کربن را دار است. گیاهان نیز مقداری از انرژی شیمیایی حاصل از مولکول های زیستی را به سوخت اضافه می کنند. این ممکن است یک استفاده کارآمد تر از زیست توده نسبت به سوخت های زیستی متداول باشد به دلیل آنکه از کربن و انرژی مواد شیمیایی بسیاری از زیست توده به جای آزاد کردن به اندازه انرژی و کربن استفاده م
ی کند. نقطه ضعف اصلی این روش، همانند تولید اتانول معمولی، آن است که با تولید مواد غذایی رقابت می کند. انرژی های تجدید پذیر و هزینه انرژی هسته ای. قدرت باد در شب مقرون به صرفه ترین شکل از قدرت الکتریکی که برای سنتز سوخت، در نظر گرفته شده است. به این دلیل که منحنی بار برای برق به شدت در طول گرم ترین ساعت روز اوج می گیرد، اما احتمال وزش ملایم باد در شب نسبت به ساعات روز بیشتر است؛ بنابراین، قیمت نیروی باد در شب اغلب بسیار کم هزینه تر از هر جایگزین دیگریست. قیمت خارج از اوج قدرت باد در مناطق نفوذ باد بالا در ایالات متحده به طور متوسط ۱٫۶۴ سنت در هر کیلووات ساعت در سال ۲۰۰۹، بوده است. اما تنها ۰٫۷۱ سنت / کیلووات ساعت در طول حداقل هزینه شش ساعت از روز به طور معمول، هزینه های برق عمده فروشی ۲ تا ۵ سنت / کیلووات ساعت در طول روز. شرکت های سنتز سوخت تجاری نشان می دهد آن ها می توانند بنزین کمتر از سوخت های نفتی تولید کنند زمانی که هزینه نفت بیش از ۵۵ دلار در هر بشکه برسد. نیروی دریایی ایالات متحده تخمین می زند که ۱۰۰ مگاوات برق می توانید ۴۱٬۰۰۰ گالن سوخت جت در هر روز تولید کند و تولید دریایی از انرژی هسته ای هزینه حدود
۶ دلار در هر گالن است. در حالی که این دو برابر هزینه سوخت نفتی در سال ۲۰۱۰، آن بود. انتظار می رود که بسیار کمتر از قیمت بازار در کمتر از پنج سال باشد اگر روند اخیر ادامه داشته باشد. علاوه بر این، از آنجا که تحویل سوخت به گروه نبرد حامل حدود ۸ دلار در هر گالن هزینه دارد، تولید دریایی در حال حاضر بسیار کمتر هزینه تر است. اصلاح گازهای گلخانه ای. "سوخت کربن خنثی" ممکن است به اصلاح گاز گلخانه ای منجر شود چرا که گاز دی اکسید کربن می تواند برای تولید سوخت به جای این که به اتمسفر آزاد شود، مورد استفاده مجدد قرار بگیرد. ضبط کربن دی اکسید در انتشار دود از نیروگاه های انرژی می تواند کاهش نشر گازهای گلخانه ای را به دنبال داشته باشد. هرچند مصرف سوخت در خودروها همان کربن را آزاد می کند چرا که هیچ روش مقرون به صرفه ای برای ضبط چنین نشری وجود ندارد. این روش می تواند نشر خالص کربن دی اکسید را نزدیک به ۵۰٪ کاهش دهد. اگر در تمام نیروگاه های سوخت فسیلی استفاده شود. پیش بینی شده است بیشتر نیروگاه های زغال سنگ و گاز طبیعی با اسکرابرهای کربن دی اکسید در ضبط کربن به منظور بازیافت دودهای خارج شده یا به منظور ترسیب کربن به لحاظ اقتصاد
ی بهبود می یابند. درچنین بازیافتی نه تنها انتظار می رود هزینهٔ کمتری نسبت به اثرات اقتصادی ناشی از تغییرات آب و هوایی اگر آن را انجام نداده بودند، در بر داشته باشد بلکه همزمان با رشد تقاضای سوخت جهانی هزینه خودش را جبران کرده و کمبودهای اوج نفت افزایش قیمت نفت و گاز طبیعی قابل مبادله را بدنبال دارد. گرفتن کربن دی اکسید به طور مستقیم از هوا یا استخراج کربن اسید از آب دریا نیز مقدار دی اکسید کربن در محیط زیست را کاهش می دهد و یک چرخه بسته از کربن برای از بین بردن نشر دی اکسید کربن جدید ایجاد می کند. استفاده از این روش ها را نیاز به سوخت های فسیلی به طور کامل حذف می کند، با فرض این که به اندازه کافی انرژی تجدید پذیر می تواند برای تولید سوخت ایجاد شود. استفاده از هیدروکربن های مصنوعی برای تولید مواد مصنوعی مانند پلاستیک می تواند منجر به جداسازی دائمی کربن از جو شود. سوخت های سنتی یا متانول. برخی از مقامات تولید متانول به جای سوخت های حمل و نقل سنتی را توصیه کرده اند. متانول در دمای معمولی مایع است و در صورت بلع می تواند سمی باشد. متانول سطح اکتان بالاتری نسبت به بنزین دارد اما چگالی انرژی پایین تر دارد و می تواند
با سوخت های دیگر مخلوط شده یا به تنهایی استفاده شود. متانول ممکن است در تولید هیدروکربن پیچیده تر و پلیمر مورد استفاده قرار گیرد. سلول های سوختی مستقیم متانول توسط آزمایشگاه رانش جت کلتک برای تبدیل متانول و اکسیژن به برق بهبود یافت می یابد. ممکن است متانول تبدیل به بنزین، سوخت جت یا هیدروکربن های دیگر شود، اما نیاز به انرژی اضافی و امکانات تولیدی پیچیده تر دارد. متانول کمی بیش از سوخت های سنتی خورنده است. که نیاز به تغییرات خودرو به میزان صد دلار آمریکا بازای استفاده از هر خودرو است. تاریخچه. بررسی "سوخت های کربن خنثی" برای دهه های متوالیست که ادامه دارد. گزارش ۱۹۶۵ سنتز متانول از دی اکسید کربن در هوا با استفاده از انرژی هسته ای به عنوان انبار سوخت سیار پیشنهاد داده است. تولید کشتی با استفاده از سوخت مصنوعی انرژی هسته ای در سال ۱۹۷۷ و ۱۹۹۵ مورد مطالعه قرار گرفت. گزارش ۱۹۸۴ بازیابی دی اکسید کربن از گیاهان سوخت های فسیلی مورد مطالعه قرار داد. گزارش سال ۱۹۹۵ تبدیل ناوگان خودرو برای استفاده از کربن خنثی متانول با سنتز بیشتر بنزین را مقایسه کرد.
چوب گواهی شده و محصولات کاغذی از جنگل هایی می آید که به صورت مسئولیت پذیر مدیریت شده اند که توسط یک استاندارد خاص تعریف شده است. یک سازمان مستقل با تصدیق جنگل حزب ثالث، استانداردهای مربوط به مدیریت قابل قبول جنگل را توسعه داده و بازرسان مستقل استانداردهای مدیریت قابل قبول جنگل را برای عملیات جنگلی که مطابق با این استانداردها باشد، صادر می کنند. نیازمندی ها. برنامه های گواهی جنگل نوعاً نیازمند اقدامات مدیریت جنگلی هستند که با قوانین موجود مطابقت داشته باشد. دیگر نیازمندی های پایه یا ویژگی های برنامه گواهی جنگل شامل موارد زیر هستند: برنامه ها. امروزه در سرتاسر جهان بیش از ۵۰ برنامه تأیید صلاحیت وجود دارد که انواع بسیار زیاد جنگل ها و تصرفات را در سرتاسر جهان بیان می کند. بزرگ ترین برنامه های تأیید صلاحیت جنگل ها عبارتنداز: هیئت نظارت جنگل ها و برنامه تأیید صلاحیت جنگل بزرگ ترین چارچوب تأیید صلاحیت در قالب ناحیه جنگلی با حدود دو سوم از کل ناحیه تأیید صلاحیت شده بوده و برنامه با سرعت در حال رشد است. تأیید صلاحیت جنگل توسط حزب ثالث در اوایل دهه ۱۹۹۰ توسط پیشتاز بود که یک کار مشارکتی بین های محیط زیست، شرکت های محص
ولات جنگلی و فواید اجتماعی بود. به سرعت سیستم های رقابتی در سرتاسر دنیا ظهور کردند. بعضی از مفسران شامل پیشنهاد کردند که بسیاری از استانداردهای در حال رقابت، در حال پایه گذاری توسط شرکت های نمودارگیری هستند که به طور خاص دارای هدف گیج کردن مشتریان با استانداردهایی هستند که دارای جبر کم اهمیت تر بوده اما به صورت مشابه نام گذاری شده اند. ایالات متحده و کانادا. در ایالات متحده و کانادا، تعدادی از برنامه های تأیید صلاحیت جنگل وجود دارد. سه تا از این برنامه ها توسط تأیید شده است که عبارتند از: سیستم پرورش درخت آمریکایی ، استاندارد مدیریت قابل تحمل جنگل هیئت استاندارد کانادا و برنامه اقدامات ابتکاری جنگلداری .فقط در ایالات متحده قابل کاربرد است، استاندارد هیئت استاندارد کانادا فقط در کانادا قابل کاربرد است.هم در ایالات متحده و هم در کانادا قابل کاربرد است. برنامه در سر تا سرآمریکای شمالی قابل کاربرد است. بزرگ ترین برنامه منطقه ای تأیید صلاحیت جنگل در قالب کل منطقه تأیید شده جنگلی است. انجمن ملی جنگل داران ایالتی ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۰۸ رایی را صادر کرد که از تمام سیستم های تأیید صلاحیت جنگل ها که در ایالات