Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قابل قبولی تندروانه می دانند؛ گرچه، برخی نویسندگان دیگر دیدگاه آن را تحسین کرده اند. در پاسخ به این جنبش، برخی روزنامه نگاران و افراد دانشگاهی استدلال کرده اند که انسان ها می توانند شیوه های پایداری را برای زندگی توسعه دهند یا اینکه جمعیتشان را به سطوح پایداری کاهش دهند. برخی دیگر بر این عقیده هستند که این ایده هر مزایایی هم که داشته باشد، میل بشر به تولید مثل مانع از این می شود که انسان به طور داوطلبانه به دنبال انقراض باشد. تاریخچه. این جنبش توسط لس یو. نایت برپا شد که آموزگار موقت دبیرستان در پورتلند، اورگن است. وی در دهه هفتاد میلادی وقتی که دانشجو بود، پس از ورود به جنبش زیست محیطی بیشتر خطرات پیش روی زمین را به جمعیت فراوان انسان ها نسبت داد. وی به سازمان رشد جمعیت صفر پیوست و در سن بیست و پنج سالگی وازکتومی کرد. او بعدتر نتیجه گیری کرد که انقراض انسان بهترین راه حل برای مشکلات زیست محیطی است. وی معتقد است که در تاریخ نیز برخی به این ایده رسیده اند. در سال ۱۹۹۱ نایت شروع به انتشار خبرنامه این جنبش کرد که با نام "این دوران خروج" شناخته می شود. در این خبرنامه او از خوانندگان می خواست که به انقراض انسان با
عدم تولید مثل کمک کنند. این جنبش همچنین کارتون هایی منتشر کرده است؛ از جمله کمیک استریپی به اسم "بچه بونوبو" که در آن زنی با نگهداری از یک بونوبو از بچه دار شدن صرف نظر می کند. در سال ۱۹۹۶ نایت وبسایتی برای این جنبش ایجاد کرد که در سال ۲۰۱۰ به ۱۱ زبان در دسترس بود. لوگوی این جنبش شامل حرف V (ابتدای voluntary) و تصویری از زمین است که شمال آن در پایین قرار دارد. سازماندهی و ترویج. این جنبش بیشتر به شکل شبکه ای بدون ساماندهی و کنترل دقیق عمل می کند تا سازمانی رسمی و فهرستی از اعضای خود تهیه نمی کند. دنیل متس از دانشگاه ویلامت در سال ۱۹۹۵ اظهار کرد که فهرست پستی این جنبش تنها کمتر از ۴۰۰ مشترک دارد. شش سال بعد، فاکس نیوز گفت که این فهرست تنها ۲۳۰ مشترک دارد. نایت می گوید که هر کسی که موافق ایدئولوژی اوست، عضوی از این جنبش است و اینکه این شامل «میلیون ها نفر» می شود. نایت سخنگوی این جنبش است. وی در کنفرانس ها و گردهمایی های زیست محیطی حضور می یابد و اطلاعات موضوع رشد جمعیت را به اطلاع عموم می رساند. با این حال، پیام های این جنبش بیشتر از طریق پوشش رسانه ها پخش شده است تا گردهمایی ها و خبرنامه آن. این جنبش تی شرت
و نشان و همچنین سپرچسبان هایی می فروشد که روی آن ها نوشته «از اینکه بچه نمی آورید، متشکریم». ایدئولوژی. نایت استدلال می کند ما تنها گونه ای هستیم که آنقدری تکامل یافته که خودآگاهانه به دنبال انقراض باشد، برای مصلحت تمام حیات یا اینکه به این اتفاق احتیاج دارد. که جمعیت جهان بسیار بیشتر از آنی است که زمین توانایی تحملش را داشته باشد و بهترین چیز برای زیست کره زمین این است که انسان ها به شکل اختیاری تولید مثل نکنند. او می گوید که «انسان ها با زیست کره ناسازگار هستند» و وجود انسان ها دارد باعث آسیب به محیط زیست می شود که در نهایت منجر به انقراض انسان ها (و همچنین دیگر موجودات زنده) می شود. به گفته نایت، اکثریت وسیع جامعه های انسانی به شکل پایدار زندگی نکرده اند و تلاش برای زندگی به شیوه های سازگار با محیط زیست، این حقیقت که وجود انسان در نهایت برای محیط زیست و بسیاری از موجودات غیر انسان مخرب بوده را تغییر نمی دهد. انقراض اختیاری انسان به این دلیل ترویج داده می شود که مانع از رنج کشیدن انسان و انقراض سایر گونه ها می شود. نایت اشاره می کند که جمعیت زیاد انسان ها بسیاری از گونه ها را تهدید می کند. جیمز اورمراد، روا
نشناسی که شرح این گروه را در نشریه "روانکاوی، فرهنگ و جامعه" نوشته است، اشاره می کند که «بنیادی ترین باور» این گروه این است که «انسان ها باید تولید مثل را متوقف کنند» و اینکه برخی از مردم خود را از اعضای این گروه می دانند اما در حقیقت از انقراض انسان حمایت نمی کنند. نایت در هر حال معتقد است که حتی اگر انسان ها بیش از پیش با محیط زیست سازگار شوند، می توانند دوباره به شیوه های زندگی مخرب برای محیط زیست بازگردند و بنابراین باید خود را از بین ببرند. به گفته نایت، ساکنان کشورهای جهان اول بیشترین مسئولیت را برای تغییر بر عهده دارند؛ زیرا آن ها بیشترین سهم منابع را مصرف می کنند. نایت باور دارد که ارگانیسم های غیر انسان در زمین ارزش کلی بالاتری نسبت به انسان ها و دستاوردهایشان مانند هنر دارند: «نمایشنامه های شکسپیر و کارهای اینشتین نمی توانند با یک ببر برابری کنند.» او استدلال می کند که گونه هایی که بالای زنجیره غذایی قرار دارند، نسبت به گونه های پایین اهمیت کمتری دارند. ایدئولوژی وی تا حدودی از بوم شناسی ژرف نگر منشأ گرفته است و او گاهی به زمین با عنوان گایا اشاره می کند. او ذکر می کند که انقراض انسان غیرقابل اجتناب
است و بهتر است برای جلوگیری از انقراض حیوانات دیگر زودتر منقرض شود. قابلیت تکامل دیگر موجودات زنده نیز به عنوان یکی از مزایای این اتفاق ذکر می شود. نایت خودداری از تولید مثل را انتخابی ایثارگرانه می داند — راهی برای ممانعت از زجر کشیدن غیرعمدی انسان ها — و مرگ کودکان از عوامل قابل اجتناب را به عنوان مثالی از رنج کشیدن نالازم ذکر می کند. نایت ادعا می کند که عدم تولید مثل در نهایت باعث می شود که انسان ها سبک زندگی اعلایی قابل قیاس با باغ عدن داشته باشند و باور دارد که واپسین انسان های بازمانده به دستاوردهایشان می بالند. از جمله دیگر مزایای دست کشیدن انسان از تولید مثل که او ذکر می کند، پایان یافتن سقط جنین، جنگ و گرسنگی است. نایت استدلال می کند که «زایش امروزه در واقع کودک آزاری است». او باور دارد که مصرف شدن منابع توسط جمعیتی رو به رشد و به جای اینکه صرف حل کردن مشکلات کنونی شوند، باعث می شود که استاندارد زندگی انسان کاهش یابد. او فکر می کند که اگر انسان ها تولید مثل نکنند، می توانند انرژی خود را صرف سرگرمی های دیگر کنند و فرزندپذیری و نگهداری موقت فرزند را راهکارهای پاسخ دادن به نیاز کسانی می داند که تمایل ب
ه داشتن بچه دارند. این جنبش برنامه های اجبار شده از سوی دولت برای کنترل جمعیت را نمی پذیرد و در عوض کاهش اختیاری جمعیت را توصیه می کند و تنها از پیشگیری از بارداری و نیروی اراده، برای ممانعت از تولید مثل حمایت می کند. نایت اظهار می کند که کاهش جمعیت انسان ها به طور دائمی توسط روش های اجباری نامحتمل است و به این نکته اشاره می کند که بشریت از جنگ های فجیع، قحطی ها و ویروس ها جان سالم بدر برده است. با اینکه نام خبرنامه آن ها کتاب راهنمای "خروج نهایی" را یادآور می شود، ایده خودکشی دسته جمعی را نمی پذیرند و شعار «باشد که عمری طولانی داشته باشیم و منقرض شویم» را اتخاذ کرده اند. بررسی سال ۱۹۹۵ نشان داد که عده زیادی از اعضای این جنبش وظیفه اخلاقی شدیدی برای محافظت از زمین در خود احساس می کردند؛ به توانایی رویه های سیاسی برای جلوگیری از آسیب به محیط زیست اعتقاد نداشتند و مایل به چشم پوشی از برخی حقوقشان برای آرمانشان بودند. اعضایی از این جنبش که باور داشتند که «تمدن به سوی سقوط پیش می رود»، بیشتر از همه متمایل به قبول داشتن این ایده ها بودند. با این وجود، این جنبش هیچ موضع آشکار سیاسی ای نمی گیرد. این جنبش در مقایسه ب
ا اقدام بین المللی جمعیت، گروهی که معتقد است انسان ها باید جمعیتشان را کاهش دهند — نه اینکه از بین ببرند — تا از زمین محافظت کنند، ایدئولوژی افراطی تری را ترویج می دهد. با این حال، ایده این جنبش ملایم تر و جدی تر از کلیسای یوتنیژا است که از کاهش جمعیت با خودکشی و هم نوع خواری طرفداری می کند. طبق یک بررسی در سال ۱۹۹۵ مشخص شد که ۳۶ درصد خود را از اعضای اول زمین! می دانستند یا در پنج سال گذشته به گروه کمک مالی کرده بودند. واکنش ها. نایت اظهار می کند که ایدئولوژی گروهش مخالف تولدگرایی جامعه در عصر کنونی می باشد. او باور دارد که این فشار بسیاری از مردم را از حمایت یا حتی به بحث گذاشتن کنترل جمعیت بازداشته است. او قبول دارد که موفقیت گروهش نامحتمل است اما ادعایش این است که تلاش برای کاهش جمعیت زمین تنها گزینه اخلاقی است. واکنش ها به ایده نایت در رسانه های جریان اصلی متفاوت بوده است. در روزنامه "سان فرانسیسکو کرونیکل" گرگوری دیکم می نویسد که «منطقی غیرقابل انکار» پشت برهان های این جنبش هست اما او شک دارد که ایده های نایت موفقیتی در پی داشته باشند و استدلال می کند که بسیاری از مردم علاقه به داشتن فرزند دارند و نمی تو
ان آن ها را به خودداری از تولید مثل ترغیب کرد. این شکاکیت را استیون جارویس در "ایندیپندنت" بازتاب می دهد و اشاره می کند که این جنبش با دشواری بزرگی روبروست و این دشواری را مرهون میل بنیادی بشر به تولید مثل می داند. گای دمن از روزنامه "گاردین" هدف این جنبش را تحسین می کند و آن را «از بسیاری جهات ستودنی» می داند اما استدلال می کند که باور داشتن به اینکه انسان ها داوطلبانه به دنبال انقراض باشند، مسخره است. ابی اورایلی، نویسنده آزاد، می نویسد که چون به بچه داشتن اغلب به عنوان ملاکی برای موفقیت نگاه می شود، دستیابی به هدف این جنبش دشوار است. نایت در پاسخ به این استدلال ها ادعا می کند که گرچه میل جنسی چیزی طبیعی ست اما میل بشر به داشتن بچه حاصل فرهنگ آموزی است. سراسقف نشین کاتولیک رومی نیویورک از ایده نایت انتقاد کرده و استدلال می کند که وجود انسان از سوی خداوند مقدر گشته است. اورمراد ادعا می کند که نایت «مسلماً بوم شناسی ژرف نگر را حمایت نمی کند و مردم ستیزی صریح را بجایش برمی گزیند». او ذکر می کند که ادعای نایت که واپسین انسان ها در سناریوی انقراض منابع فراوانی در اختیار خواهند داشت، آرمان خود را بر اساس «افزایش
منافع انسان ها» ترویج می دهد. اورمراد چنین استدلالی را بر خلاف انتظار می بیند و استدلال می کند که این ادعا از زبان «جوامع مصرف کننده اواخر عصر مدرن» استفاده می کند. او از نایت به خاطر چیزی که آن را شکست خوردن در ارائه یک ایدئولوژی منسجم و غیرمبهم می بیند، ایراد می گیرد. "ایکانمیست" این گفته نایت که انقراض انسان صلاح است، چون منابع محدودند را «چرند مالتوسی» توصیف می کند. این روزنامه همین طور اظهار می کند که شفقت برای کره زمین لزوماً نیازمند پیگیری انقراض انسان نیست. جامعه شناسی به نام فرانک فوردی نیز این جنبش را گروهی مالتوسی می پندارد و ایشان را سازمانی زیست محیطی می داند که «بدترین [ظن] را نسبت به گونه انسان دارد». جوسی اپلتون در مجله "اسپایکت" می نویسد که این گروه بیشتر نسبت به بشریت بی تفاوت است، تا اینکه «ضد انسان» باشد. برایان بثون در "مکلینز" می نویسد که منطق نایت «همانقدر که مسخره است، همانقدر هم خدشه ناپذیر است». در هر حال، او نسبت به ادعای نایت که واپسین بازمانده های نوع بشر زندگی خوشایندی دارند، مردد است و گمان می کند که «از دست رفتن اراده برای زندگی به طور مشترک» فراگیر می شود. شلدون ریچمن، روزنامه
نگار آمریکایی، در پاسخ به ایده نایت استدلال می کند که انسان ها «عوامل فعالی» هستند و می توانند رفتارشان را تغییر دهند. او معتقد است که انسان ها قادر به حل مشکلات پیش روی زمین هستند. آلن وایزمن، نویسنده کتاب "جهان بدون ما"، محدود کردن تعداد بچه به یکی در هر خانواده را جایگزینی مرجح برای خودداری از تولید مثل پیشنهاد می کند. کاترین میشکوفسکی از وبسایت سلان پیشنهاد می کند که کسانی که فرزند ندارند، وقتی با «سوالات کاوشگرانه» در مورد بچه نداشتنشان مواجه می شوند، استدلال های این جنبش را برمی گزینند. کارمن دل اورسانو در "مجله مطالعه حیوانات انتقادی" ذکر می کند که این جنبش به دنبال دوری جستن از بچه ها به عنوان سمبلی از پیشرفت مداوم بشر است. او این جنبش را نوعی «سیاست اوپوزیسیون همجنس گرایانه» می بیند؛ چون مخالف تولید مثل مستدام به عنوان نوعی انگیزه است. او استدلال می کند که این جنبش به دنبال رسیدن به تعریفی جدید از «نظام مدنی» است؛ همان طور که لی ادلمن پیشنهاد کرد که نظریه کوئیر باید این کار را بکند. دل اورسانو اعتقاد دارد که این جنبش به اختیار ادلمن دست می یابد؛ زیرا آن ها به جای ایده هایی که روی بازآفرینی گذشته تمر
کز می کنند، رانه مرگ را ارائه می دهند. با اینکه سازمان نایت در کتابی با عنوان "خل وضع ها: راهنمایی به محدوده های بیرونی باور انسان" جای دارد، روزنامه نگار "گاردین"، الیور برکمن، اشاره می کند که در یک مکالمه تلفنی نایت فردی «در عوض معقول و فروتن» به نظر می رسد. وایزمن این عقیده را بازگو می کند و نایت را «بافکر، دارای صدایی ملایم، بلیغ و کاملاً جدی» توصیف می کند. استیون بست و داگلاس کلنر که فیلسوف هستند، موضع این جنبش را افراطی می دانند اما ذکر می کنند که این جنبش در پاسخ به موضع های افراطی «انسان گرایی مدرن» شکل گرفته است. در فرهنگ عامه. در سال ۱۹۷۳ دی. کیث مانو رمانی علمی تخیلی با عنوان "پل" را به چاپ رساند که در آن نوع بشر به این نتیجه رسیده بود که وجودش از لحاظ زیست محیطی غیرقابل تحمل است و اینکه انسان ها باید بمیرند.
ایر ایتالیا یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا I9 است که در تاریخ ۲۰۰۵ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی ایر ایتالیا در گالاراته، ایتالیا واقع شده است.
فلیکس سوآرز ( متولد ۱۹۶۱ میلادی در ایالت مکزیک) شاعر، مقاله نویس و ویراستار اهل مکزیک است. وی از دانشگاه آناواک فارغ التحصیل شده است. سوارز بنیان گذار مجله «کاستالیدا» (Castálida) می باشد وی آن را به مدت ۱۰ سرپرستی نمود. سوآرز همچنین با چندین مجله مکزیکی و غیرمکزیکی همکاری نموده است. جوایز. برخی از جوایزی که وی کسب نموده است عبارتنداز:
ولفگانگ ریم (؛ ؛ زادهٔ ۱۳ مارس ۱۹۵۲ - درگذشتهٔ ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۴) آهنگساز و مدرس موسیقی اهل آلمان بود. او رئیس «دانشگاه موسیقی کارلسروهه» و یکی از آهنگسازان دائمی «جشنواره لوسرن» و «جشنواره زالتسبورگ» بود. ولفگانگ ریم در سال ۲۰۰۱ میلادی موفق به دریافت «نشان لیاقت هنر و ادبیات» فرانسه شد و در سال ۲۰۱۵ میلادی نیز دانشگاه لویی ویل، «جایزهٔ گرامایر» را به او اهدا کرد.
چارلز گریفس (؛ ؛ – ) یک موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۹ میلادی فعالیت می کرد. او دانش آموختهٔ «هنرستان موسیقی اِسترن» و از شاگردان «ارنست یدلیچکا» و «انگلبرت هومپردینک» بود و مشهورترین آهنگساز امپرسیونیست آمریکا محسوب می شود. چارلز گریفس در سن ۳۵ سالگی، بر اثر ابتلا به بیماری آنفلوانزا در جریان همه گیری جهانی این بیماری درگذشت و در «گورستان بلومفیلد» واقع در بلومفیلد، نیوجرسی به خاک سپرده شد.
مارک کولیر (؛ زادهٔ ۱۹۶۴) یک چهره پرداز اهل بریتانیا است. جوایز. وی به همراه فرانسیس هانن برنده جایزه اسکار بهترین چهره پردازی و آرایش مو در دوره ۸۷ام بخاطر فیلم "هتل بزرگ بوداپست" شده است. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه امی، جایزه اسکار بهترین چهره پردازی و آرایش مو نیز شده است.
فرانسیس هانن () یک چهره پرداز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی به همراه مارک کولیر برنده جایزه اسکار بهترین چهره پردازی و آرایش مو در دوره ۸۷ام بخاطر فیلم "هتل بزرگ بوداپست" شده است.
گرگ کینم () یک هنرمند جلوه های ویژه چهره پردازی سینمای هالیوود می باشد که تا کنون نه مرتبه نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین چهره پردازی و آرایش مو شده است که سه مرتبه این جایزه را دریافت نموده است. کینم هفت مرتبه نیز نامزد دریافت جایزه ساترن شده است که تنها یکبار موفق به دریافت این جایزه شده است.
امیر حداد (؛ زادهٔ ) یک موسیقی دان اهل فرانسه است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی نماینده فرانسه در یوروویژن ۲۰۱۶ است.
بیمارستان اعصاب و روان می تواند به موارد زیر اشاره کند:
کتابخانه موسیقی کرال با مالکیت عمومی () یا «CPDL» یک بایگانی نت های موسیقی با تأکید بر موسیقی کُرال و موسیقی آوازی است که در مالکیت عمومی بوده و برای دانلود یا اجرا آزاد هستند. برخی از دانشکده ها و دانشگاه های موسیقی، CPDL را به عنوان یک منبع، توصیه می کنند که برخی از آنها عبارتند از: «دانشگاه ایالتی کنت»، «دانشگاه ایلینوی شمالی»، «دانشگاه اورگن»، «دانشگاه وسترن انتاریو»، کتابخانهٔ اینترنتی عمومیِ «دانشگاه میشیگان»، «دانشگاه ایالتی نیویورک در آلبانی»، کتابخانهٔ موسیقیِ «دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس»، بیشتر کتابخانه های دانشگاه بوستون و «دانشگاه استنفورد»
چارلز مارتین لفلر (؛ ۳۰ ژانویه ۱۸۶۱ – ۱۹ مه ۱۹۳۵) یک آهنگساز آلمانی الاصل اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در پاریس درس خوانده بود اما در سال ۱۸۸۱ میلادی به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و نخستین اجرای حرفه ای اش در سال ۱۸۹۱ در «ارکستر سمفونیک بوستون» بود.
پدیده شکست زنر یا شکست زنری نوعی از شکست الکتریکی است که در بایاس معکوس اتفاق می افتد. در بایاس معکوس، جریان ناچیزی به نام «جریان اشباع معکوس» یا جریان نشتی از دیود عبور می کند. اگر ولتاژ معکوس از حد معینی بیشتر شود، شدت میدان الکتریکی به حدی می رسد که باعث تونل زدن الکترون ها از درون لایه سد (جهش الکترون از باند ظرفیت به باند هدایت) می شود و به تبع آن تعداد زیادی از حامل های اقلیت سبب افزایش ناگهانی جریان معکوس می شود که به این پدیده شکست زنری گفته می شود. از این خاصیت در دیود زنر استفاده می شود. مکانیزم. در بایاس معکوس، با وسیعتر شدن ناحیه سد عملاً جریان بسیار کمی در دیود از کاتد به سمت آند (جهت معکوس) جاری می شود. اما با افزایش بیشتر ولتاژ معکوس و عبور آن از یک مقدار آستانه (ولتاژ شکست زنر)، شدت میدان الکتریکی که در ناحیه سد قرار گرفته است به حدی زیاد می شود که باعث می شود الکترون ها از لایه سد تونل زده و شدت جریان به طور ناگهانی و در جهت معکوس افزایش یابد. ارتباط با شکست بهمنی. در شکست بهمنی ولتاژ معکوسی که در دو سر دیود قرار دارد هنگامی که از یک حد آستانه بیشتر شود سبب می شود که سرعت حرکت و شتاب الکترون
ها به شدت افزایش یابد به طوری که اگر الکترونی با یکی از پیوندهای کووالانسی مابین اتم های نیمه هادی برخورد کند موجب شکستن پیوند و به وجود آمدن یک زوج الکترون حفره شده و این الکترون جدید هم دوباره سرعت گرفته و چرخه اشاره شده بار دیگر تکرار می شود و ادامه این روند باعث افزایش ناگهانی جریان معکوس دیود می شود. در دیودهای زنری که ولتاژ شکست آنها بیشتر از ۵ ولت است پدیده شکست بهمنی باعث افزایش جریان معکوس می شود اما در دیودهایی که ولتاژ شکست آنها کمتر از ۵ ولت است شکست زنری باعث افزایش جریان می شود. دیودهای دارای ولتاژ شکست ۵ ولت هر دو این پدیده ها را تجربه می کنند. شکست زنری در نیمه هادی هایی با ناخالصی بالا و شکست بهمنی در نیمه هادی با ناخالصی کم اتفاق می افتد.
امریکن ایگل برند شرکت هواپیمایی امریکن ایرلاینز است که در تاریخ ۱۹۸۴ میلادی تأسیس شد. دفتر مرکزی امریکن ایگل در فورت وورث، تگزاس واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین المللی دالاس-فورت ورث قرار دارد و به ۲۴۲ مقصد، پرواز مستقیم انجام می دهد.
نیپون کارگو ایرلاینز یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا KZ است که در تاریخ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی نیپون کارگو ایرلاینز در فرودگاه بین المللی ناریتا واقع شده است و به ۲۰ مقصد، پرواز مستقیم انجام می دهد.
سنگاپور ایرلاینز کارگو یک شرکت هواپیمایی باری با کد یاتا SQ است که در تاریخ ۲۰۰۱ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی سنگاپور ایرلاینز کارگو در سنگاپور واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه چانگی سنگاپور قرار دارد و به ۲۴ مقصد، پرواز مستقیم انجام می دهد.
سیلک ایر یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا MI است که در تاریخ ۱۹۷۶ میلادی تأسیس شده و در تاریخ ۱۹۹۲ فعالیتش را آغاز کرده است. دفتر مرکزی سیلک ایر در سنگاپور واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه چانگی سنگاپور قرار دارد و به ۵۱ مقصد، پرواز مستقیم انجام می دهد.
ژرمی رنیر (زاده ۶ ژانویه ۱۹۸۱) بازیگر بلژیکی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم در بروژ، عاشق دوگانه، ابدیت و نوامبر اشاره کرد.
اسناد پاناما () مجموعه ای از ۱۱٫۵ میلیون سند محرمانه از دفتر وکالت موساک فونسکا (یکی از پنهان کارترین شرکت های اقتصادی جهان) است که توسط منبعی ناشناس به روزنامه آلمانی زبان زوددویچه تسایتونگ رسیدند. این اسناد که دوره ای ۴۰ ساله را پوشش می دهند، شامل ۲۱۴٬۰۰۰ صفحه سند در ارتباط با پولشویی، فرار مالیاتی و دور زدن تحریم های بین المللی هستند. اسناد پاناما حاوی نام شرکت ها و هویت اصلی مالکین و مدیران تراست ها است. اسناد یادشده نشان می دهند که چگونه این شرکت به مشتریان خود کمک می کرده تا پولشویی کنند، تحریم ها را دور بزنند و مالیات نپردازند. از مجموع این ۱۱٫۵ میلیون سند، حدود ۴٫۸ میلیون مورد از آن ها را ایمیل، ۳ میلیون مورد را اسنادی با فرمت پایگاه های داده، ۲ میلیون مورد را پی دی اف، یک میلیون مورد را عکس و ۳۲۰ هزار مورد را متن تشکیل می دهد. از این افشاگری به عنوان «بزرگترین افشای فساد مالی سیاستمداران جهان» و «بزرگترین نشت اطلاعاتی تاریخ» یاد شده است. نام افرادی نیز در این اسناد دیده می شود که با کشورهای تحت تحریم همچون کره شمالی، روسیه، سوریه و زیمبابوه معامله داشته اند. نحوه انتشار اسناد. در حدود یک سال پیش، یکی
از کارمندان شرکت موساک فونسکا با روزنامه آلمانی زوددویچه تسایتونگ تماس می گیرد و پیشنهاد می کند بدون هیچ پاداش یا پولی اسنادی را در اختیار این روزنامه قرار خواهد داد و تنها در قبال این کار از این روزنامه اطمینان می گیرد که هویت و نام وی افشا نشود. انگیزه این افشاگر علنی کردن این جرایم بود. بعد از آن روزنامه آلمانی اقدام به در اختیار گذاشتن این اسناد با روزنامه نگاران و همچنین کنسرسیوم بین المللی روزنامه نگاران تحقیقی می کند. تحقیق بر روی اسناد و استخراج محتوی آن ها در ژوئن سال ۲۰۱۵ آغاز شد و ۹ ماه به طول می انجامد. محتوای افشاگری ها. محتوای اسناد افشا شده در ارتباط با فعالیت ۴۰ سال اخیر شرکت موساک فونسکا (Mossack Fonseca) است که در این مدت به مشتری های خود برای پولشویی و فرار مالیاتی از طریق ۲۱۴ هزار مؤسسه در دنیا کمک می کرده است. این اسناد در شامل اطلاعاتی دقیق در مورد چهره های سیاسی فعلی و سابق و برخی شخصیت های شناخته شده از جمله ورزشی و تلاش های آن ها برای مخفی نگاه داشتن دارایی ها یا پولشویی است. قدیمی ترین اطلاعات موجود در این اسناد به سال ۱۹۷۷ برمی گردد و تا دسامبر سال ۲۰۱۵ را شامل می شود. بخش عمده ای
از اسناد منتشر شده ایمیل است، اما در میان آن ها تصویر قرارداد و گذرنامه هم دیده می شود. حجم اطلاعات افشا شده. منبعی که این اسناد را در اختیار روزنامه آلمانی قرار داده در مورد حجم آن گفته است: بیش از آنچه تا به حال دیده اید وی از پایگاه داده بین المللی موساک فونسکا بیش از ۱۱٫۵ میلیون سند به حجم ۲٫۶ ترابایت را استخراج و افشا نموده که بسیار بزرگ تر از افشاگری سال ۲۰۱۰ و ۲۰۱۳ در مورد جاسوسی های گسترده ایالات متحده است. (برای مقایسه: ویکی لیکس ۷ / ۱ گیگا بایت سند بود). اسناد مربوط به تأسیس ۲۱۴ هزار شرکت فرامرزی از سال ۱۹۷۷ تا ۲۰۱۵ توسط فردی ناشناس فاش شده اند. این شرکت ها در دفتر وکالت موساک فونسکا در پاناما به ثبت رسیده اند. حجم اسناد افشاشده به اندازه ای زیاد است که روزنامه زوددویچه تسایتونگ از «کنسرسیوم بین المللی روزنامه نگاران تحقیقی» برای بررسی اسناد کمک خواسته است. در حال حاضر ۴۰۰ روزنامه نگار از ۱۰۰ روزنامه و شبکه رسانه ای از ۸۰ کشور جهان در حال بررسی اسناد پاناما هستند که نتایج آن به مرور منتشر خواهد شد. افشاگر اسناد. منبع افشای اسناد پاناما که ناشناخته مانده، برای نخستین بار سکوتش را در ۷ می ۲۰۱۶ شکست و
گفت که اگر به او مصونیت قضایی داده شود، حاضر است با نهادهای قضایی همکاری کند تا متخلفان پی گرد شوند. این فرد با نام مستعار جان دو در یک بیانیه ۱۸۰۰ واژه ای توضیح داده است که هیچ گاه برای دستگاه های جاسوسی یا دیگر نهادهای دولتی کار نکرده است و «نابرابری در درآمد» از انگیزه های او برای این افشاگری بوده است. نویسنده این بیانیه با عنوان «انقلاب، دیجیتالی می شود»، نوشته است: «بانک ها، وضع کنندگان مقررات مالی و دستگاه های مالیاتی، کم گذاشته اند. تصمیم هایی گرفته شده است که چشم بر ثروتمندان می بندد و به جای آن، مو از ماست شهروندانی کشیده است که درآمد کم یا متوسط دارند. مبتنی بر این مدارک، می توان هزاران پرونده قضایی به راه انداخت به شرطی که نهادهای قانونی بتوانند به اصل این مدارک دست پیدا کنند و آن ها را ارزیابی کنند.» با این حال او افزوده است که «کنسرسیوم بین المللی روزنامه نگاری تحقیقی و رسانه هایی که در این باره همکاری کردند، به درستی گفته اند که اصل این مدارک را به نهادهای قانونی نمی دهند. با این حال من حاضرم تا جایی که می توانم با نهادهای قانونی همکاری کنم. افشاگران مشروع که خطاهای غیرقابل انکاری را فاش می کنند
، چه از درون حکومت ها باشند و چه از بیرون، سزاوار مصونیت از مجازات هستند. دیدگاه من، کاملاً از خودم است و تصمیم من برای این که اسناد پاناما را در اختیار رسانه ها بگذارم، نه به خاطر یک قصد سیاسی بلکه به این خاطر بود که به حجم بی عدالتی روایت شده در این مدارک پی بردم.» بیانیه شرکت موساک فونسکا. «با این که ما قربانی یک نقص در سیستم ذخیره اطلاعاتمان شده ایم اما چیزی که از این نقص حاصل شده است (اسناد پاناما) نشان نمی دهد که ما مرتکب کاری غیرقانونی شده ایم.» ارتباط با ایران. روزنامه آلمانی زوددویچه تسایتونگ مدعی شده است شرکت های ایرانی ذکر شده در اسناد پاناما متعلق به دولت ایران بوده اند. بیشتر این معاملات مربوط به قراردادهای نفتی بوده است. در این اسناد تنها نام شرکت پتروپارس (از شرکت های تابعه وزارت نفت ایران) ذکر شده است، که با شرکت موساک فونسکا ارتباط داشته است. شرکت های ثبت شده. در رتبه نخست کشورها و شهرهایی که شهروندانشان در پاناما، سرمایه گذاری کرده اند، نام هنگ کنگ قرار دارد. ۲۲۱۲ شرکت از این منطقه در پاناما فعال بوده اند، از انگلستان ۱۲۲۳ شرکت و از آمریکا ۶۱۷ شرکت در فهرست اسناد نشت یافته از شرکت موساک فونس
کا قرار دارند، از پاناما نام ۵۵۸ شرکت در میان اسناد وجود دارد، ۴۴۴ شرکت از گوآتمالا، ۴۰۵ شرکت از لوکزامبورگ، ۴۰۳ شرکت از برزیل، ۳۲۴ شرکت از اکوادور و ۲۹۸ شرکت از اروگوئه هم هستند. با راه اندازی این شرکت ها که خیلی هایشان تنها روی کاغذ وجود دارند و فقط با وجود یک آپارتمان و چند صد دلار ناقابل تأسیس شده اند، امکان جابه جایی پول به صورت گسترده فراهم می شود تا کسی به منشأ پول ها شک نکند و امکان پنهان کردن این که این پول ها در واقع از راه چه تجارتی حاصل شده اند فراهم شود. واکنش ها. جهان در شوک افشاگری اخیر از صدها پرونده پولشویی و فرار مالیاتی است. با افشای اوراق پاناما، بسیاری از دولت های جهان روز دوشنبه (۴ آوریل/ ۱۶ فروردین) فوراً خبر دادند که تحقیقات دربارهٔ تخلفات مالی احتمالی سیاستمداران، چهره ها و افراد ثروتمند کشورهای خود را آغاز کرده اند. بخشی از کشورهای جهان نیز واکنش منفی به گزارش های منتشر شده نشان داده اند. چهره های سرشناس متهم. این سندها اطلاعاتی دقیق از دارایی های مخفی ۷۲ سیاستمدار فعلی و سابق یا وابستگان آن ها را شامل می شود که نشان می دهد این افراد، چگونه از شرکت های جعلی برای مخفی سازی این دارایی
ها استفاده نموده اند. نخست وزیر پاکستان نواز شریف، رئیس جمهور اوکراین پترو پروشنکو، پادشاه عربستان سعودی، وابستگان بشار اسد، نخست وزیر ایسلند و نزدیکان ولادیمیر پوتین افراد سرشناس این فهرست است. در مجموع گفته می شود که نام ۱۲۸ سیاستمدار و چهره برجسته غیر سیاسی در این اسناد وجود دارد. سیگموندور گونلاگسون نخست وزیر ایسلند در ۵ آوریل ۲۰۱۶ پس از افشای این اسناد از سمت خود استعفا داد. از دیگر چهره های سرشناسی که درین بین مشاهده می شوند لیونل مسی و پدرش هستند. مسی پرونده ای نیز راجع به فرار مالیاتی در دادگاه اسپانیا دارد.