Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
؛ اگر نه، پس از آن کشویی که شماره آن برابر با شماره درون کشو است را باز می کنیم. این عملیات را تا زمانی که ۵۰ کشو را انتخاب کرده باشیم ادامه می دهیم؛ اگر در حین عملیات به n برسد زندانی نجات می یابد. مثال. فرض کنید اعداد درون کشوها این گونه باشند: در استراتژی ما، هر زندانی این کارها را انجام می دهد: در مثال بالا، همه شماره خود را پیدا کردند؛ اما همیشه اینطور نیست. مثلاً فرض کنید اعداد درون کشو ها این گونه باشد: در این مثال، زندانی اول کشوهای ۱، ۳، ۷ و ۴ را باز می کند؛ اما شماره خود را در آن پیدا نمی کند. ولی زندانی شماره ۶، شماره خود را در اولین کشویی که باز می کند، می یابد. احتمال نجات یافتن همه. اعداد درون این کشو ها در واقع جایگشتی از اعداد ۱ تا ۱۰۰ است. در نتیجه عدد اولی که زندانی i انتخاب می کند، راس متصل به i در گراف جایگشت آن جایگشت است. پس اگر دوری که راس i اُم در آن است کوچکتر از ۵۰ باشد، زندانی نجات می یابد. در نتیجه اگر تمام دور های گراف طولشان کمتر از ۵۰ باشد، همه نجات می یابند؛ یا به عبارت دیگر اگر طول ماکسیمم دور گراف کمتر مساویِ ۵۰ باشد همه نجات می یابند. اگر formula_2 باشد، تعداد گراف هایی که ط
ول بزرگ ترین دور آن ۵۰ است برابر است با: formula_3 اثبات. اگر formula_4 باشد و formula_5 راس از رئوس گراف را انتخاب کنیم، طول بزرگترین دور گراف برابر formula_5 خواهد بود، چون تعداد بقیه رأس ها از ۵۰ کمتر است حال formula_5 تا از رأس ها را انتخاب می کنیم، formula_8 تا از گراف ها از formula_5 راسی که انتخاب کردیم تشکیل یک دور می دهند. formula_10 راس باقی مانده هم تشکیل یک گراف می دهند؛ پس formula_11 حالت برای بقیه رأس ها موجود است. احتمال اینکه ماکسیمم دور بزرگتر از ۵۰ باشد برابر است با formula_12 در نتیجه احتمال اینکه ماکسیمم دور کمتر مساویِ ۱۰۰ باشد برابر است با formula_13 که در آن formula_14 عدد n اُم سری هارمونیک است. پس می بینیم به طرز شگفت آوری در ۳۱٪ مواقع همه زندانی ها با این استراتژی نجات می یابند. احتمال نجات یافتن همه در حالت کلی. حالا اگر به جای ۱۰۰ عدد دلخواه 2n را بگذاریم احتمال نجات یافتن همه با استراتژی اصلی برابر است با: با استفاده از ثابت اویلر-ماسکرونی formula_16 در formula_17 معادله به این صورت ساده می شود: پس از آنجایی که معادله نزولی است به ازای هر n بیش از ۳۰٪ احتمال دارد که همه نجات یابند
. بهینگی. ما بهینگی روش گفته شده را برای سادگی برای formula_19. ثابت می کنیم و به ازای n های دیگر اثبات مشابه دارد. اول یک بازی جدید به نام بازی ۲ را این گونه تعریف می کنیم: نفر اول می آید و آنقدر کشو باز می کند تا به شماره ی ۱ برسد. سپس فردی که کوچک ترین شماره ای که نفر اول برنداشته را دارد، می آید و همین کار را انجام می دهد و این روند ادامه پیدا می کند. حالا اگر یک نفر بیش از ۵ کشو باز کند بازی را باخته ایم. حالا وقتی تمام ۱۰ کشو باز شد، ۱۰ عدد انتخاب شده تشکیل یک جایگشت از اعداد ۱ تا ۱۰ می دهند؛ مثلاً ۲٬۶٬۱٬۴٬۹٬۷٬۱۰٬۸٬۳٬۵. حالا احتمال اینکه نفر اول کشوی شامل ۲ را انتخاب کند برابر است با formula_20 و همین طور احتمال اینکه بعد آن ۱۰ را انتخاب کند برابر است با formula_21. در نتیجه احتمال اینکه هر جایگشت دلخواه انتخاب شود، برابر formula_22 است. در نتیجه پیروزی در بازی دوم مستقل از استراتژی است. حال همه اعدادی که یک نفر انتخاب کرده را در یک دسته قرار می دهیم. برای مثال ارائه شده در بالا این گونه می شود: (۵)(۴٬۹٬۷٬۱۰٬۸٬۳)(۲٬۶٬۱). حال اثبات می کنیم هر دسته بندی به این شکل را می توان با دور های یک گراف جایگشت، تنا
ظر یک به یک داد. اثبات: دور های یک گراف جایگشت را در نظر بگیرید، اعداد هر دور را طوری بچرخانید که عدد مینیمم آخر قرار بگیرد و دورها را به ترتیب مینیمم هایشان مرتب کنید. این معادل یک دسته بندی از بازی ۲ می شود مثال: (۲٬۴٬۶)(۱٬۳٬۱۰٬۵)(۹٬۷٬۸) -&gt; (۸٬۹٬۷)(۴٬۶٬۲)(۳٬۱۰٬۵٬۱) = ۷ ۹ ۸ ۲ ۶ ۴ ۱ ۵ ۱۰ ۳ پس نتیجه می گیریم احتمال اینکه در بازی دوم پیروز شویم برابر با احتمال این است که گراف دور بزرگتر از ۵ نداشته باشد که احتمال آن در بالا محاسبه شده است. حال یک استراتژی در بازی اول (همان استراتژی اصلی) را در نظر بگیرید. هر کاری که یک زندانی در این استراتژی انجام می دهد را می تواند در بازی دوم هم انجام دهد و اگر نفر قبل از او یک کشو را باز کرده بود، دیگر لازم نیست او نیز همان کشو را باز کند. در هر استراتژی ای که با آن بازی اول را بتوان برد، بازی دوم را هم می توان برد. در نتیجه احتمال اینکه به ازای هر استراتژی بتوان بازی اول را برد، کمتر از احتمال بردن بازی دوم است (که مستقل از استراتژی است). در نتیجه استراتژی ای که ارائه کردیم بهترین استراتژی است.
بخش آموزش و پرورشی () به یک بخش از منطقه ای می گویند که در مدیریت یک آموزش و پرورش می باشد. ایران. در ایران مناطق آموزش و پرورش از نظر ریاست برای معلم ها و سیاست های خود استقلال داشتند ولی از نظر آموزش تمام کشور با یک خط مشی پیش می روند. ایالات متحده آمریکا. در ایالات متحده آمریکا هر بخش آموزش و پرورشی با پوشش بر منطقه خویش می تواند متفاوت باشد، در دبیرستان های آمریکا تمام دروس می تواند از آموزش و پرورش تصمیم گرفته شود و قوانین آموزش و پرورش ایالت نقش کمی را ایفا می کند.
آموزش همگانی آناکرتس () با شماره ۱۰۳. نام یک ناحیه آموزشی در شهرستان اسکاگیت، واشینگتن می باشد. این بخش شهر اناکورتز، واشینگتن را پوشش می دهد.
زویی (زاده ۱ دسامبر ۱۹۹۶) بازیگر و خواننده اتریشی است. او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۶ نماینده اتریش بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "فیلیپ" اشاره نمود.
ماکس برن دانشمندی بود که در زمینه های بسیاری کار کرد. در زیر یک لیست از چیزهایی که به افتخار او نامگذاری شده اند را مشاهده می کنیم.
شرایط بورن–وان کارمن، شرایط مرزی تناوبی هستند که محدودیت دوره ای بودن تابع موج در برخی شبکه های براوه را اعمال می کنند. (که به نام ماکس بورن و تئودور فون رابطه گذاشته شده است). این شرایط اغلب در فیزیک حالت جامد برای مدلسازی بلور کامل اعمال می شوند. این شرایط را می توان به صورت زیر عنوان کرد formula_1
سکولاریسم در ایران سیاستی است که اندکی پس از تاج گذاری رضاشاه در سال ۱۹۲۵ به عنوان سیاست دولتی تثبیت شد. وی هرگونه حضور علنی در جامعه را، با "حجاب" و "چادر" توسط زنان و گذاشتن ریش (به استثنای سبیل) را غیرقانونی اعلام کرد. مراسم مذهبی مسلمانان (مانند محرم و عاشورا) و جشن های آنان ممنوع شد، روحانیون شیعه از تبلیغ اندیشه های افراطی منع شدند. این سیاست رضاشاه، مورد انتقاد مذهبیون بود و او از سوی ناظران خارجی به عنوان فردی مستبد شناخته می شد، اما قصد داشت ایران را سکولاریزه کند و نفوذ روحانیت شیعه بر حکومت و جامعه را از بین ببرد. در طول سلطنت او، اولین نمونه های افراط گرایی و تروریسم اسلامی در ایران به عنوان واکنشی متقابل علیه سیاست های سکولاریستی او ظاهر شد. به عنوان مثال، سیاستمداران و نویسندگان سکولاریست مانند احمد کسروی توسط افراد مسلمان ترور شدند که از این افراد می توان به مجتبی نواب صفوی اشاره کرد، فردی که از سوی نظام جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک قهرمان معرفی می شود. پس از آنکه رضاشاه با حمله انگلستان و شوروی به ایران توسط نیروهای انگلیسی و روسی، خلع و به تبعید فرستاده شد، سیاست سکولاریسمی که او پیگیری می
کرد در ایران به پایان رسید. از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۵۳، سیاست دموکراسی به ایران بازگردانده شد و روحانیون شیعه به دلیل پایگاه مردمی ای که در مناطق روستایی ایران مرکزی و قشر فقیر شهری داشتند، توانستند به سطح قدرت و نفوذ قبلی خود بازگردند. پس از سال ۱۹۵۳، حکومت ایران، از دموکراسی فاصله گرفته و به طور فزاینده ای برای احیای سیاست های رضاشاه و از بین بردن نفوذ روحانیت شیعه، از حکومت و زندگی مردم تلاش کرد. در اواخر دهه ۱۹۶۰، محمدرضا پهلوی، روحانیون شیعه را مجبور به حضور در دانشگاه های دولتی کرده بود تا مانند مدارس الهیات کاتولیک و مسیحی، گواهی دینی و مجوز تبلیغ دریافت کنند. محمدرضا شاه همچنین در دهه ۱۹۷۰ اقداماتی را برای حذف روحانیون شیعه از حضور در مجلس و اعمال محدودیت هایی برای مراسم های مذهبی و اعمال مذهبی آغاز کرد. هم رضاشاه و هم محمدرضا شاه از مکاتب سیاسی فرانسوی پس از انقلاب فرانسه و کلاسیک آمریکایی الهام گرفتند که طرفدار جدایی دین و دولت بودند و هر دوی آنان انگلیسی ها را مسئول ظهور اسلام گرایی، بنیادگرایی اسلامی در ایران و خاورمیانه می دانستند. به همین دلیل ایران به شدت روابط نزدیک خود را با فرانسه و آمریکا دنبال م
ی کرد. در سال ۱۹۷۹، پس از فروپاشی دولت شاپور بختیار، در فوریهٔ همان سال، دولت موقتی به نخست وزیری مهدی بازرگان تشکیل شد که به دنبال ایجاد یک حکومت اسلامی دموکراتیک ملی گرا بود. او در نظر داشت، دولتی با سیاست اقتصادی بازار آزاد، در تقابل با خواسته های روح الله خمینی و جناح طرفدار جمهوری اسلامی او بوجود آورد. دولت بازرگان در نوامبر ۱۹۷۹ بلافاصله پس از گروگان گیری در سفارت ایالات متحده آمریکا توسط دانشجویان رادیکال استعفا داد. پایان دولت بازرگان رسماً پایان سکولاریسم دولتی در ایران بود. در فوریه ۱۹۸۰، حزب جمهوری اسلامی حکومت تئوکراتیک فعلی ایران را با آیت الله خمینی به عنوان رهبر جمهوری اسلامی ایران تأسیس کرد. اپوزیسیون سکولار حکومت اسلامی جمهوری اسلامی ایران تا سال ۱۳۶۳ در کشور فعال بودند، سپس از سوی سلسله مراتب روحانیت به عنوان بدعت گذار و مرتد شناخته شدند و در نهایت به زندان، اعدام یا تبعید محکوم شدند. یک نظرسنجی آنلاین در سال ۲۰۲۰ توسط گَمان نشان داد که ۸٫۸ درصد از ایرانیان به عنوان آتئیست و بخش بزرگی (۲۲٫۲ درصد) به عنوان پیرو یک دین سازمان یافته و تنها ۴۰ درصد خود را مسلمان معرفی می کنند. این به عنوان گذار
ایرانیان به سوی سکولاریسم مورد توجه قرار گرفته است. زمینه ها. مفهوم سکولاریسم در ایران پیچیده است و در دوره های مختلف تاریخی تکامل یافته و اغلب با جنبش های سیاسی و اجتماعی در هم آمیخته است. این یک پذیرش سرراست از الگوهای غربی نیست، بلکه یک توسعه است که توسط تجربیات منحصر به فرد ایران شکل گرفته است. رویدادهای اولیه و مواجهه با مدرنیته. با آغاز قرن نوزدهم، افزایش تماس با غرب، روشنفکران ایرانی را با ایده های سیاسی و اجتماعی جدید، از جمله مفاهیم مربوط به حکومت، قانون و آموزش سکولار آشنا کرد. ترجمه متون اروپایی و سفرهای ایرانیان به اروپا نقش مهمی در معرفی این ایده ها ایفا کرد. انقلاب مشروطه (۱۹۰۵-۱۹۱۱) شاهد مطالبه حکومت مشروطه و محدود کردن قدرت مطلق سلطنت بود. اگرچه به طور صریح سکولاریستی نبود، اما بحث های این دوره شامل گفتگوهایی درباره نقش شریعت در یک دولت مدرن و نیاز به یک چارچوب قانونی مبتنی بر عقل و عدالت بود که زمینه های اولیه ای را برای اندیشه سکولار فراهم کرد. چهره های کلیدی مانند روشنفکران مرتبط با انجمن های مخفی و روزنامه ها، از پیشرفت و اصلاحات حمایت می کردند و گاهی به طور ضمنی اقتدار مطلق روحانیون را به
چالش می کشیدند. تأسیس مدارس و دانشگاه های مدرن، مانند دارالفنون، با هدف معرفی موضوعات سکولار و علوم جدید انجام شد و به تدریج طبقه تحصیل کرده ای با دیدگاه هایی فراتر از آموزش سنتی مذهبی ایجاد کرد. دوره پهلوی (۱۹۲۵-۱۹۷۹) و سکولاریزاسیون دولتی. رضا شاه (۱۹۲۵-۱۹۴۱). رضا شاه سیاستی از مدرن سازی و ملت سازی را دنبال کرد که شامل یک رویکرد بالا به پایین برای سکولارسازی بود. این شامل موارد زیر بود: اصلاحات قانونی: اجرای یک قانون مدنی متحد بر اساس الگوهای اروپایی، که نقش دادگاه های شرعی را در بسیاری از زمینه های حقوقی کاهش داد. اصلاحات آموزشی: گسترش آموزش سکولار تحت کنترل دولت و به حاشیه راندن مدارس سنتی مذهبی. اصلاحات اجتماعی: اقداماتی مانند کشف حجاب زنان، اتخاذ لباس های غربی و تضعیف نفوذ سیاسی روحانیون. ناسیونالیسم و تمرکزگرایی: تأکید بر هویت ایرانی پیش از اسلام برای تقویت وحدت ملی، که گاهی به قیمت هویت مذهبی تمام می شد. محمدرضا شاه (۱۹۴۱-۱۹۷۹). محمدرضا شاه ادامه روند مدرن سازی پدرش را دنبال کرد، اغلب با تأکید بیشتر بر غربی سازی. اگرچه او صریحاً ضد مذهب نبود، اما سیاست هایش روحانیون را بیشتر به حاشیه راند و یک حوزه ع
مومی سکولارتر را ترویج کرد. این شامل موارد زیر بود: اصلاحات ارضی: تضعیف قدرت اقتصادی موقوفات مذهبی. افزایش نفوذ فرهنگی غرب: ورود فرهنگ و ارزش های غربی از نظر برخی به عنوان نوعی سکولاریزاسیون تلقی می شد. انقلاب اسلامی (۱۹۷۹) و پیامدهای آن. رد سکولاریسم: انقلاب ۱۹۷۹ به رهبری آیت الله روح الله خمینی، به صراحت روندهای سکولاریستی دوره پهلوی را رد کرد و یک جمهوری اسلامی مبتنی بر اصل ولایت فقیه را تأسیس کرد. دولت تئوکراسی: قانون اساسی جدید، سلطه قانون اسلامی و اقتدار رهبران مذهبی را در تمام جنبه های حکومت تثبیت کرد و به طور مؤثری سکولاریزاسیون دولتی دوره پهلوی را معکوس کرد. سکولاریسم و انقلاب مشروطه ایران (۱۹۰۵-۱۹۱۱). انقلاب مشروطه ایران، به عنوان یکی از نقاط عطف تاریخ مدرن ایران، بستری برای طرح ایده ها و مفاهیم نوینی در حوزه سیاست و اجتماع بود. در این دوره، برای نخستین بار مفاهیمی همچون قانون اساسی، حقوق شهروندی، تفکیک قوا و محدود کردن قدرت سلطنت مطلقه به طور جدی مطرح شدند. در دل این تحولات، بحث هایی نیز پیرامون نقش و جایگاه دین در حکومت و جامعه شکل گرفت که می توان رگه هایی از اندیشه سکولار را در آن مشاهده کرد، هرچ
ند که این اندیشه در آن زمان به صورت یک جنبش فراگیر و کاملاً تعریف شده وجود نداشت. محدودیت های سکولاریسم در دوره مشروطه. باید توجه داشت که در دوره مشروطه، ایده سکولاریسم به معنای جدایی کامل دین از دولت، یک خواست عمومی یا یک جریان فکری غالب نبود. جامعه ایران در آن زمان به شدت مذهبی بود و روحانیون از نفوذ قابل توجهی برخوردار بودند. بسیاری از رهبران و فعالان مشروطه نیز خود افراد مذهبی بودند و هدف آن ها بیشتر تحدید استبداد و برقراری عدالت و قانون در چارچوب مذهب بود، نه نفی نقش دین در جامعه. در نتیجه، هرچند انقلاب مشروطه زمینه هایی را برای طرح اندیشه های سکولار فراهم کرد و برخی روشنفکران به آن اشاره هایی داشتند، اما این ایده هنوز در مراحل ابتدایی شکل گیری بود و نتوانست به یک نیروی سیاسی و اجتماعی مسلط تبدیل شود. با این حال، بذرهای این تفکر در این دوره کاشته شد و در دهه های بعدی به تدریج رشد کرد. جنبه های دیگر نقش سکولاریسم در انقلاب مشروطه ایران. نقش علما و روحانیون. در مراحل اولیه انقلاب مشروطه ایران، علما و روحانیون نقش بسیار مهمی در رهبری و بسیج مردم علیه استبداد قاجار ایفا کردند. آن ها با استفاده از نفوذ مذهبی
خود، مردم را به اعتراضات و تظاهرات تشویق می کردند و خواستار عدالت و قانون بودند. چهره های برجسته ای مانند آیت الله سید محمد طباطبایی و آیت الله سید عبدالله بهبهانی از رهبران اصلی این جنبش بودند. هدف اولیه بسیاری از این روحانیون، برقراری عدالت و اجرای شریعت در یک چارچوب قانونی بود، نه لزوماً جدایی دین از سیاست. تأثیرات خارجی. در مجموع، انقلاب مشروطه دوره ای پر از تحولات فکری و سیاسی بود که در آن بذرهای اندیشه سکولار نیز کاشته شد. با این حال، این ایده در آن زمان هنوز در حاشیه قرار داشت و جریان غالب، تلاش برای برقراری حکومت قانون و عدالت در چارچوب مذهب بود. تعامل پیچیده میان روحانیون، روشنفکران و گروه های مختلف اجتماعی، همراه با تأثیرات خارجی، مسیر این انقلاب و شکل گیری دولت مدرن در ایران را رقم زد. سکولاریسم در دوره رضا شاه (۱۹۲۵-۱۹۴۱). رضا شاه با هدف ایجاد یک دولت مدرن و یکپارچه و کاهش نفوذ نیروهای سنتی، به ویژه روحانیون، مجموعه ای از اصلاحات را به اجرا گذاشت که به طور قابل توجهی ساختار حقوقی، آموزشی و اجتماعی ایران را تغییر داد و زمینه های سکولاریزاسیون را تقویت کرد. این سیاست ها از بالا به پایین و با تکیه بر
قدرت دولت اعمال می شد. اصلاحات و سیاست های سکولاریستی رضا شاه. اصلاحات حقوقی رضا شاه ارتباط مستقیمی با سیاست های سکولاریستی او داشتند. هدف اصلی از این اصلاحات، کاهش نفوذ نهادهای مذهبی، به ویژه روحانیون، در ساختار حقوقی و قضایی کشور و جایگزینی قوانین مذهبی با قوانین عرفی و مدرن بود. این اقدامات در راستای ایجاد یک دولت مدرن و متمرکز صورت می گرفت که در آن قانون اساسی و قوانین مدون، نه شریعت، مبنای تنظیم روابط اجتماعی و حقوقی باشند. با اجرای قانون مدنی جدید و تأسیس دادگستری نوین، قدرت قضایی روحانیون به میزان قابل توجهی کاهش یافت و نظام حقوقی کشور از یک سیستم عمدتاً مذهبی به یک سیستم سکولار تغییر جهت داد. دولت به تدریج کنترل بیشتری بر امور حقوقی و قضایی پیدا کرد و نهادهای مذهبی از این حوزه کنار گذاشته شدند. به طور خلاصه، اصلاحات حقوقی رضا شاه یکی از ابزارهای اصلی او برای پیشبرد سیاست های سکولاریستی و ایجاد یک نظام حقوقی مدرن و غیرمذهبی در ایران بود. این اصلاحات، پایه های یک جامعه با قوانین عرفی را بنا نهاد و نقش دین را در حوزه حقوق و قضاوت به حاشیه راند. محدودیت ها و پیامدهای سکولاریزاسیون در دوره رضا شاه. سیاست
های سکولاریستی رضا شاه، هرچند تغییرات مهمی در ساختار جامعه ایران ایجاد کرد، اما از جهاتی نیز محدودیت داشت. این سیاست ها عمدتاً از بالا به پایین و با توسل به زور اعمال می شد و در بسیاری از موارد با خواست و باورهای عمیق مذهبی بخش قابل توجهی از جامعه همخوانی نداشت. همچنین، تمرکز بیش از حد بر ناسیونالیسم غیرمذهبی و سرکوب نیروهای مذهبی، در بلندمدت زمینه های نارضایتی و واکنش را فراهم کرد که در دهه های بعد و به ویژه در جریان انقلاب اسلامی بروز یافت. آیا تمایل دارید به جنبه های خاص دیگری از سکولاریسم در دوره رضا شاه بپردازیم؟ مثلاً واکنش گروه های مختلف اجتماعی به این سیاست ها، تأثیر این سیاست ها بر ساختار قدرت، یا مقایسه آن با روند سکولاریزاسیون در کشورهای دیگر؟
گذر عطارد یا گذر تیر به پدیده عبور سیاره عطارد از مقابل قرص خورشید (از دید زمین) گفته می شود. سیاره عطارد (سیاره تیر) نیز مانند سیاره زهره از سیارات داخلی مدار زمین است و بین زمین و خورشید قرار گرفته و از دید ناظر زمینی موجب گذر آن از برابر قرص خورشید می گردد. عبور عطارد فقط در اردیبهشت ماه (ماه مه) یا آبان ماه (ماه نوامبر) روی می دهد؛ و علت ندرت این عبورها (که در هر قرن تا ۱۳ بار روی می دهند) به این علت است که زاویه میل مدار آن با مدار زمین (۷ درجه) سبب می شود که سیاره معمولاً یا از شمال یا از جنوب خورشید بگذرد. قطر زاویه ای عطارد ۲۰ ثانیه قوسی و خورشید حدود ۳۰ دقیقه (نیم درجه) قوسی است. در گذر، عطارد به اندازه یک لکه گرد و سیاه بر قرص خورشید نمایان می شود در حالیکه قرص ۱۵۰ برابر بزرگتر از عطارد در زاویه دید قرار دارد. اولین گذر عطارد ثبت شده مربوط به سال ۱۶۳۱ میلادی است. در گذرهایی که در اردیبهشت رخ می دهد، به دلیل نزدیکتر بودن عطارد به زمین نسبت به گذرهای آبان ماه، اندازه ظاهری عطارد نسبتاً بزرگتر است. از زمان سنجی و ثبت دقیق گذر برای تعیین دقیقتر مدار عطارد و فاصله این سیاره از زمین و همچنین برای محاسبه د
وره تناوب حرکت وضعی زمین استفاده می شود. تعیین اندازه لکه یا زبانه ها از دیگر مواردی است که از داد ه های رصدی قابل محاسبه است. تهیه و ارسال گزارش دقیق نیز اهمیت ویژ ه ای دارد. در دوران معاصر گذرهای عطارد با چند روز فاصله از ۱۸ اردیبهشت و ۱۹ آبان رخ می دهند. گذرهای آبان (نوامبر) در فواصل ۷، ۱۳ و ۳۳ سال و گذرهای اردیبهشت (ماه مه) در فواصل ۱۳ و ۳۳ سال رخ می دهند. زمان تماس ها برحسب مختصات زمین مرکزی محاسبه شده، فقط برای ناظر ساکن در مرکز زمین دقیق است. زمان تماس ها برای نقاط مختلف زمین می تواند تا ۲ دقیقه با این زمان ها متفاوت است. دلیل این موضوع اختلاف منظر است زیرا قرص عطارد با قطر ۱۰ ثانیه کمانی می تواند تا ۱۳ ثانیه کمانی از محل مختصات دقیق زمین مرکزی اش جابجا شود. وسیله رصد. مشاهده گذر عطارد تنها با استفاده از وسایل اپتیکی (دوربین دوچشمی مناسب یا تلسکوپ) مجهز به فیلتر ایمن مخصوص صورت می گیرد. به هیچ وجه نباید با چشم غیرمسلح به خورشید نگاه کرد، چون شدت نور خورشید و همچنین پرتوی فرابنفش آن آسیب جدی به چشم انسان وارد می کند. همچنین استفاده از وسایل اپتیکی تنها باید با فیلتر مخصوص صورت بگیرد در غیر این صورت موجب
کوری فوری و کلی می شود. به هیچ عنوان نباید از عینک های آفتابی معمولی برای رصد خورشید استفاده کرد. گذرها. گذرهای تاریخی عطارد: گذر ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۵. گذر سیاره عطارد دوشنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۵ (۹ مه ۲۰۱۶) که از ساعت ۱۵:۴۱ تا ۲۳:۱۰ به وقت تهران رخ داد. در این پدیده گذر سایه عطارد از برابر قرص خورشید به کمک وسایل اپتیکی مجهز به فیلتر مخصوص تضعیف شدت نور و ضد اشعه مضر خورشید در ساعات روز قابل رویت بود. این گذر در بیشتر نقاط دنیا به صورت کامل یا نیمه دیده شد و فقط از استرالیا و جنوب شرقی ترین نقاط آسیا قابل مشاهده نبود. گذر ۲۰ آبان ۱۳۹۸. گذر اخیر دوشنبه ۲۰ آبان ۱۳۹۸ (۱۱ نوامبر ۲۰۱۹) رخ داد. گذر از ساعت ۱۶:۰۵ الی ۲۱:۳۴ بوقت ایران رخ داد. در ایران پس از آغاز گذر تنها تا غروب خورشید فرصت مشاهده آن وجود داشت و در مناطق غربی مدت بیشتری برای رصد وجود داشت. گذر از اغلب مناطق زمین شامل آمریکای شمالی و جنوبی، اقیانوس اطلس و آرام، اروپا، آفریقا، نیوزلند و غرب آسیا قابل مشاهده بود. اما از آسیای میانه و شرقی، ژاپن، استرالیا و اندونزی مشاهده نشد.
شیرین بیان، مک نام یک سرده از زیرخانواده باقالی ها است.
ویلیام آلبرت آکمن (متولد ۱۱ مارس ۱۹۶۶), ملقب به بیل اکمن یک سرمایه گذار آمریکایی و مؤسس شرکت Pershing Square Capital Management می باشد . او خود را یک فعال سرمایه گذار می داند. وی بنیانگذار شرکت پرشینگ اسکوئر می باشد. نیکوکاری. بیل اکمن به مراکز خیریه کمک های فراوانی کرده است. دیدگاه های شخصی. حمایت از اسرائیل. بیل اکمن از اقدامات اسرائیل در جنگ غزه به طور علنی حمایت کرده است. در ۸ اکتبر ۲۰۲۳، پس از حمله حماس در ۷ اکتبر به اسرائیل، چندین گروه دانشجویی مقطع کارشناسی در هاروارد نامه ای امضا کردند که در آن، اظهارات مقامات اسرائیلی درباره «گشودن دروازه های جهنم» در نوار غزه محکوم شده بود. این نامه سیاست های آپارتاید اسرائیل را عامل جنگ دانسته و غزه را «زندان روباز» خوانده بود. در این نامه از دانشگاه هاروارد خواسته شده بود برای توقف نسل کشی در غزه اقدام کند. در پاسخ، اکمن خواستار انتشار نام امضاکنندگان این نامه شد تا از استخدام ناخواسته آن ها توسط شرکت خود و دیگر شرکت ها جلوگیری کند. او نوشت: «نباید بتوان پشت سپر یک شرکت پنهان شد و از اقدامات تروریستی حمایت کرد. این اسامی باید علنی شوند تا دیدگاه هایشان برای عموم
روشن باشد.» موضع اکمن با حمایت دیگر مدیران عامل مانند جاناتان نیمن روبه رو شد. با این حال، رئیس پیشین هاروارد، لارنس سامرز، درخواست اکمن را «مک کارتیسم» خواند. اکمن عضو یک گروه چت واتساپی متشکل از رهبران نظامی اسرائیل و مدیران برجسته آمریکایی بود که هدف آن «تغییر روایت» به نفع اسرائیل با نمایش «جنایت های حماس» و کمک به اسرائیل برای پیروزی در جنگ تبلیغاتی در آمریکا بود. روزنامه واشینگتن پست در ۱۶ مه ۲۰۲۴ این موضوع را گزارش داد. اعضای گروه، گزارش کردند که جلسات خصوصی با مقامات اسرائیلی از جمله نفتالی بنت، بنی گانتز و مایکل هرتزوگ داشتند. اکمن در همکاری با دولت اسرائیل، در برگزاری نمایش مستندی با عنوان «شهادت بر کشتار ۷ اکتبر» نقش داشت که شامل فیلم هایی از اقدامات حماس در آن روز بود. این فیلم در نیویورک و با کمک اکمن در دانشگاه هاروارد نیز نمایش داده شد. اعضای همان گروه در آوریل ۲۰۲۴ با اریک آدامز، شهردار نیویورک، تماس ویدئویی داشتند تا طبق گزارش «واشینگتن پست»، «برای ورود پلیس به دانشگاه کلمبیا جهت سرکوب اعتراضات طرفدار فلسطین در دانشگاه کلمبیا ۲۰۲۴» فشار بیاورند. همچنین دربارهٔ کمک مالی سیاسی به آدامز بحث شد.
سخنگوی اکمن گفت که او از ۱۰ ژانویه ۲۰۲۴ دیگر در گروه فعال نبوده و هرچند که «آدامز را دوست دارد و از او حمایت می کند»، ولی هرگز دربارهٔ اعتراضات کلمبیا با او گفت وگو یا به کارزارش کمک مالی نکرده است. در نوامبر ۲۰۲۳، اکمن از ایلان ماسک دفاع کرد؛ پس از آنکه ماسک پست های یهودستیزانه یک کاربر ایکس را تأیید کرده بود که ادعا کرده بود «جوامع یهودی» از «هجوم اقلیت ها» و «نفرت دیالکتیکی علیه سفیدپوستان» حمایت کرده اند. اکمن این را «اظهار نظری احساسی» توصیف کرد. همان ماه، اکمن کارزاری برای برکناری کلودین گی، رئیس دانشگاه هاروارد، به راه انداخت و پاسخ او به یهودستیزی را «ناکافی» دانست و او را به سرقت علمی نیز متهم کرد. در ۳ ژانویه ۲۰۲۴، رسانهٔ بیزینس اینسایدر گزارش داد که نری آکسمن، همسر اکمن، بخش هایی از رساله دکتری خود را کپی کرده است. یک روز بعد، آکسمن بابت «خطاهای ارجاع دهی» عذرخواهی کرد. در پاسخ، اکمن وعده داد که بررسی سرقت علمی برای تمام استادان ام آی تی، از جمله سالی کورنبلات، رئیس این دانشگاه را آغاز خواهد کرد؛ کسی که همراه با گی در جلسه استماع کنگره درباره یهودستیزی در دانشگاه ها (۲۰۲۳) حاضر شده بود. در ۱۴ ژوئن
۲۰۲۵، اکمن در شبکه اجتماعی ایکس خواستار آن شد که ایالات متحده به حملات ژوئن ۲۰۲۵ اسرائیل علیه ایران بپیوندد. او نوشت که «فرصت مناسبی برای نابود کردن توان هسته ای ایران» فراهم شده است و آمریکا باید به اسرائیل کمک کند این مأموریت را بدون اعزام نیروی زمینی به پایان برساند. سیاست در ایالات متحده. اکمن از حامیان دیرین حزب دموکرات (ایالات متحده) است و به نامزدها و نهادهای آن از جمله ریچارد بلومنتال، چاک شومر، رابرت منندز، کمیته ملی حزب دموکرات و کمیته کارزار سنای دموکرات ها کمک مالی کرده است. او از مایکل بلومبرگ در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده (۲۰۱۶) حمایت کرد. با این حال، در همان انتخابات به دونالد ترامپ رأی داد. در سال ۲۰۲۴، اکمن از دین فیلیپس برای نامزدی دموکرات ها در انتخابات ریاست جمهوری حمایت کرد. در ۱۵ ژانویه، فیلیپس احتمال انتصاب اکمن یا ایلان ماسک در دولت آینده را مطرح کرد. پس از کنار رفتن فیلیپس، اکمن به کارزار رابرت اف. کندی جونیور کمک مالی کرد. در آوریل ۲۰۲۴، اکمن اعلام کرد که دیگر از جو بایدن حمایت نمی کند و به دلیل «حمایت ناکافی بایدن از اسرائیل»، ممکن است به ترامپ رأی بدهد. در ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۴، اک
من در پی تلاش برای ترور دونالد ترامپ در پنسیلوانیا، به طور رسمی از ترامپ حمایت کرد. در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۴، در مصاحبه ای با شبکه سی ان بی سی، اکمن اعلام کرد که دیگر نمی خواهد عضو حزب دموکرات باشد و ترجیح می دهد به هیچ حزبی وابسته نباشد. در ژوئیه ۲۰۲۵، در جریان برنامه ای از Turning Point USA با حضور تاکر کارلسن، مجری پیشین فاکس نیوز، دربارهٔ ثروت اکمن و مشارکت او در جامعه صحبت شد. اکمن با چندین پست در شبکه های اجتماعی به این اظهارات پاسخ داد و دربارهٔ پیشینه و مسیر موفقیت خود توضیح داد.
مولانا ابوبکر طهرانی، از دیوان سالاران و مورخان دربار ترکمانان آق قویونلو و قره قویونلو در قرن ۹ هجری(۱۵ میلادی) بوده است. او در ابتدای کتاب دیار بکریه، خود را «ابوبکر الطهرانی الاصفهانی» خوانده است. علاوه بر این اشعاری نیز از وی به جا مانده است. تاریخ دیار بکریه. وی مؤلف تاریخ دیار بکریه می باشد. تاریخ دیار بکریه، تنها منبعی است که به صورت مستقل دربارهٔ ترکمانان قرا قویونلو و آق قویونلو وجود دارد. حبیب السیر. خواندمیر که چند دهه پس از او می زیست در تاریخ حبیب السیر خود به ویژه در بخش مربوط به ترکمانان از وی نام برده است: «از اهل تصنیف و تألیف، مولانا ابوبکر طهرانی معاصر امیرحسن بیگ بود و در ایام دولتش تاریخ و وقایع و احوال او را انشاء نمود.» تاریخ عالم آرای عباسی. اسکندر بیگ ترکمان مورخ عصر صفویه، می نویسد: " و امیر حسن بیگ به نوعی که مولانا ابوبکر طهرانی-مؤلف تاریخ احوال سلاطین ترکمان- به تفصیل نوشته، تخت سلطنت را وداع نمود. احسن التواریخ. حسن بیگ روملو در اثر خود احسن التواریخ، بیش از هر کس دیگر از کتاب خواجه ابوبکر طهرانی سود برده است.