Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
همایش مهم در خصوص اهمیت استراتژیک خلیج فارس، بررسی و تحلیل اسناد و مدارک بین المللی نام خلیج فارس بود که برای نظامیان آجا برگزار گردید، تا افسران و درجه داران ارتش در مأموریت های خارج از ایران بتوانند در مواجهه با نام های مجعول با استناد به مدارک معتبر، از منافع ملی ایران دفاع نمایند. این اقدام مشترک ارتش و مرکز مطالعات خلیج فارس برای صیانت از هویت ملی خلیج فارس بازتاب وسیعی در رسانه های ایران داشت. در پایان این همایش، سرتیپ دکتر حسین ولیوند، فرماندهی دافوس و جانشین وی از اعضای مرکز مطالعات خلیج فارس برای صیانت از نام خلیج فارس در عرصه بین المللی و برگزاری موفقیت آمیز این همایش تقدیر و تشکر نمود. از دیگر اقدامات مؤسسه PGSC برگزاری مشترک همایش خلیج فارس با کمیسیون حقوق بشر اسلامی است که در سال ۱۳۹۶ در شیراز برگزار شد، در این همایش اعلام شد یک شعبه از مرکز مطالعات راهبردی خلیج فارس در شیراز راه اندازی خواهد شد که رسانه های ایران آن را پوشش خبری دادند. تقدیر نامه ها. مرکز مطالعات خلیج فارس و همچنین اعضای آن به دلیل فعالیت های بین المللی مورد تقدیر تعدادی از شخصیتهای علمی و فرهنگی کشور و همچنین وزارت امور خارجه،
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، نیروی دریایی، مجلس شورای اسلامی و دیگر سازمان های مربوط قرار گرفته است. به عنوان نمونه در سومین جشنواره بین المللی خلیج فارس ۱۳۹۲ به دلیل مقابله با تحریف نام خلیج فارس این مرکز مورد تقدیر وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی قرار گرفت. برخی اعضای سازمان برای کارهای ممتازی که در خصوص معرفی ایران و در زمینه های ایران شناسی داشته اند از مقامات داخل و خارج از کشور تقدیر گرفته اند همچنین مرکز مطالعات خلیج فارس از «هووارد هیلمن» سرمایه دار متمول آمریکایی و صاحب کشتی توریستی کروز به دلیل نامگذاری کشتی خود به نام خلیج فارس، با ارسال یک تقدیرنامه تقدیر و تشکر کرد که این اقدام در مطبوعات ایران نیز منعکس شد
«۴۵» یک ترانه هارد راک از گروه شاین داون است. این آهنگ در ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۳، در آلبوم زمزمه کن منتشر شد. «۴۵» در مقام دوازدهم آهنگ های راک مدرن ایالات متحده و سپس در مقام سوم آهنگ های راک "مین استریم" قرار گرفت.
جشنوارهٔ فیلم کوتاه حسنات با محوریت گسترش فرهنگ احسان و نیکوکاری از سال ۱۳۸۹ هر سال به میزبانی اصفهان برگزار می شد. ۶ دوره از این جشنواره سپری شد که آخرین دورهآن در سال ۱۳۹۵ بود. این جشنواره توسط کانون نشر و ترویج فرهنگ اسلامی حسنات اصفهان برگزار می شد. دبیر چهار دوره از جشنواره (دوره اول تا چهارم) بر عهده زاون قوکاسیان بود.
بلک فیلد اولین آلبوم گروه موسیقی بلک فیلد می باشد. این آلبوم در فوریه ۲۰۰۴ منشر شد. این آلبوم به همراه سه آهنگ اضافی در اوت همان سال مجدداً روی سی دی منشر شد. آهنگ های " Cloudy Now " و " Scars" کاور انگلیسی آهنگی هایی هستند که قبلاً توسط آویو گفن به زبان عبری منتشر شده است. تک آهنگ های این آلبوم Hello, Pain, Blackfield و Cloudy Now هستند.
لئونارد تالمی استاد بازنشستهٔ زبان شناسی و فلسفه ی دانشگاه بوفالو در نیویورک است. او به خاطر کار پیشروانه اش در زبان شناسی شناختی شهرت دارد، به خصوص در بارهٔ ارتباط معنی شناسی و ساختارهای زبان شناختی صوری و ارتباط بین رده شناسی های معنایی و همگانی ها. او همچنین متخصص مطالعهٔ زبان ییدیش و زبان های بومی آمریکا است.
بابک (حسن) بادکوبه متخصص ارتباطات، تبلیغات و بازاریابی و برند سازی، سخنران و مشاور و بازیگر، مجری، نویسنده و کارگردان، تهیه کننده و سرمایه گذار سینما و تلویزیون متولد ایران است. زندگی نامه. بابک بادکوبه زاده ۹ شهریور ۱۳۵۶ در محله شهر زیبا تهران است. پدرش محمدرضا بادکوبه سابقهٔ کار در حوزه نویسندگی، کارگردانی و تهیه کنندگی در تلویزیون دارد و همچنین از مدیران سابق واحد ورزش شبکه دو تلویزیون ملی ایران بوده است. فعالیت در تلویزیون را در ۶ سالگی و بازی در پلاتوهایی به اسم بچه ها اینو شنیدید؟ شروع کرد. در سال ۴ ۱۳۶ در سریال در خانه اثر مشترک بیژن بیرنگ و مسعود رسام در نقش محسن پسر آقای خورشیدی با اکبر عبدی، شهلا ریاحی و رؤیا افشار هم بازی شد. ۲ سال بعد در سریال دیگری به نام کودکانه به کارگردانی بیژن بیرنگ و مسعود رسام بازی کرد. در سال ۱۳۶۹ در فیلم سینمایی سفر جادویی به کارگردانی ابوالحسن داوودی بازی کرد. پس از آن تا سن ۲۰ سالگی، بیشتر به عنوان مجری در برنامه های کودک و نوجوان کار کرد؛ برنامه هایی مانند تابستانه، پاییزه، سبز، سفید، قرمز و با جوانان. در ۲۰ سالگی در حین اجرا و بازیگری در تلویزیون و سینما به همراه پدرش
محمدرضا بادکوبه مؤسسه فرهنگی هنری روزگارطرفه را تأسیس کرد و به کار فرهنگی و مشاوره تبلیغات و برندینگ مشغول شد. وی در همین راستا در سال ۱۳۸۳ به عضویت هیئت شرکت رؤیای طلایی شهر درآمد. ارتباطات و بازاریابی. در سال ۱۳۷۶ بابک بادکوبه به همراه پدرش مؤسسه فرهنگی هنری روزگارطرفه را تأسیس کرد و به کار فرهنگی و مشاوره تبلیغات و برندینگ مشغول شد و از فضای اجرا و بازیگری فاصله گرفت. در سال ۱۳۹۰ شرکت تبلیغاتی راهبردهای ارتباطی خلاق بادکوبه را تأسیس و اکنون مدیرعامل این مجموعه است. وی هم اکنون مدیرمسئول فصلنامه تخصصی ارتباطات، تبلیغات و برند سازی بادکوبه و انتشارات بادکوبه است. از دیگر فعالیت های فرهنگی او می توان به ساخت بیش از ۱۵۰ آگهی تلویزیونی فرهنگی با موضوع منع خشونت علیه زنان، رعایت حق تقدم، محیط زیست، گرم شدن کره زمین، احترام به پدر و مادر و حمایت از کودکان و غیره، اشاره کرد که پس از گذشت سال ها از ساخت، برخی از آن ها هنوز در حال پخش و ترویج در تلویزیون و شبکه های اجتماعی هستند. همچنین وی تهیه کننده بیش از ۵۰۰ عنوان آگهی تلویزیونی تبلیغاتی تجاری نیز است که برخی از آن ها از آگهی های شاخص ساخته شده در ایران هستند. و
ی در طول بیش از ۲۰ سال فعالیت حرفه ای خود در زمینه ارتباطات، تبلیغات و بازاریابی، مشاور مدیران و برندهای برتر بین المللی و محلی کشور مثل ال جی، یونیلیور، هنکل، پژو و همچنین خالق برندهای بزرگی چون پفیلا، ماکارونی مک، آپ، هف هشتاد، سنجابک، ایزی پایپ، کویرتایر ،بله، شودر، شصت و فامیلا بوده است و جایگاه یابی مجدد برندهایی چون چای شهرزاد، برتر، بیمه دی، بیمه معلم، بانک ملت، هافمن، بانک ملی، مدرسان شریف، کاچیران، اسنوا، هیمالیا، خیریه زنجیره امید، کمیته امداد را در کارنامه خود دارد. او مؤسس مدرسه بادکوبه است که به آموزش تخصصی ارتباطات تبلیغات و بازاریابی و برند می پردازد. وی همچنین به عنوان سخنران حرفه ای در تد ایران و همایش ها، دانشگاه ها و سمینارهای مختلف به طور رایگان سخنرانی و تجربیاتش را در اختیار علاقه مندان قرار می دهد. سینما و تلویزیون. بابک بادکوبه از ۶ سالگی (سال ۱۳۶۱) و با بازی در برنامه تلویزیونی «بچه ها اینو شنیدید؟» فعالیت هنری خود را آغاز کرد. معروف ترین حضور تلویزیونی او بازی در سریال قدیمی و خاطره انگیز «در خانه» (سال ۱۳۶۴) اثر مشترک بیژن بیرنگ و مسعود رسام است. در این سریال اکبر عبدی، شهلا ریاحی و
رؤیا افشار بازی می کردند. همکاری بابک بادکوبه با بیژن بیرنگ و مسعود رسام در سریال های «کودکانه (فیلم)|کودکانه» (۱۳۶۶) و «همسایه ها» (۱۳۶۷) ادامه پیدا کرد. فیلم سینمایی «سفر جادویی» (۱۳۶۹) اولین تجربه حرفه ای او در سینما به کارگردانی ابوالحسن داوودی است. تا سال ۱۳۷۵ به عنوان مجری در برنامه های تلویزیونی و برنامه های کودک و نوجوانی مانند تابستانه، پاییزه، سبز، سفید، قرمز، با جوانان و بام روشنایی حضور داشت و سریال تلویزیونی «جستجو گران جوان» را نوشت و کارگردانی کرد، همچنین در اواخر دهه هفتاد برنامه طنز تلویزیونی «لوسه لوسه» با نویسندگی و کارگردانی و تهیه کنندگی او از شبکه دو سراسری و برنامه علمی ۹۰ قسمتی کاوش با نویسندگی و کارگردانی او از شبکه یک پخش شد. او پس از سال ها دوری از بازیگری در سال ۱۳۸۶ در فیلم «هم خانه» به کارگردانی مهرداد فرید مجدد با اکبر عبدی هم بازی شد. در اواخر سال ۱۳۹۳ برنامه زندهٔ تلویزیونی «اینجا آینده» را که شامل چند قسمت مختلف با موضوعات اجتماعی، سیاسی، ورزشی بود؛ با تهیه کنندگی و اجرای خود بر روی آنتن شبکه یک برد. آخرین قسمت این برنامه که ویژهٔ تحویل سال ۱۳۹۴ بود و با اجرای علی ضیاء پخش ش
د؛ با پخش بیش از ۱۴ ساعت برنامه زنده، به نوعی رکورد اجرا و پخش برنامه زنده در صدا و سیما محسوب می شود. در سال ۱۳۹۶ سرمایه گذاری فیلم سینمایی «درساژ» به کارگردانی برادرش پویا را به عهده گرفت. این فیلم پرافتخارترین فیلم سال ۹۶ سینمای ایران از لحاظ دریافت جوایز داخلی و بین المللی بود. فیلم درساژ در مجموع کاندید و برنده بیش از ۲۰ جایزه ایرانی و بین المللی شد که از مهم ترین آن ها می توان به جایزه طلایی بهترین فیلم سینمایی جشنواره فیلم های شرقی ژنو ۲۰۱۹، جایزه ویژه هیئت داوران برلین ۲۰۱۸، سیمرغ بلورین بهترین فیلم اول سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر ۱۳۹۷ و جایزه بهترین بازیگر زن شانگهای ۲۰۱۸ اشاره کرد. همچنین بابک (حسن) بادکوبه سرمایه گذار و تهیه کننده فیلمهای کوتاه همسایه طبقه بالادر سال ۱۳۹۶، مریخ در سال ۱۳۹۵، بلیط به بهشت در سال ۱۴۰۰ ومسافرخانه هدایت ۱۴۰۱ بوده است. انیمیشن. از سال ۱۳۸۳ بابک بادکوبه شروع به تولید انیمیشن برای کودکان کرد و تا سال ۱۳۹۳ به تولید بیش از ۲۵۰۰ دقیقه سریال و فیلم انیمیشن با موضوعات اجتماعی، فرهنگ سازی و آموزش کودکان پرداخت.
ابوعمر یوسف بن عبدالله بن محمد بن عبدالبر ابن عاصم نَمری (۳۶۸–۴۶۳ق/ ۹۷۸–۱۰۷۱م) فقیه، محدث، تاریخ نگار و ادیب اندلسی است. زندگی. او را نمری خوانده اند چون نسبش به نمر بن قاسط ابن افصی بن دعمی بن حَدیلة بن اسد بن ربیعة بن نزاز می رسد.در قرطبه زاده شد و در همان جا رشد کرد. پدرش از فقیهان قرطبه بود و او در ۱۸ سالگی پدر را از دست داد. در قرطبه به فراگیری پرداخت. اساتید او. ابوالولید ابن فَرَضی، ابوعمر طَلْمَنَکی، قاسم بن اصبغ بیانی که نزد او حدیث خواند، ابوعمر ابن مکوی، سعید بن نصر، احمد بن فتح تاجر، احمد بن قاسم تاهرتی بزاز که کتابهای محمد بن جریر طبری را به نامهای صریح السنة، التبصیر و فضائل الجهاد، نزد او خواند، قاضی ابن صفار و ابن جسور که ذیل المذیل را نزد او خواند مذهب. ابن عبدالبر در آغاز ظاهری مذهب بود، سپس مالکی شد و گاه در پاره ای از مسائل به فقه شافعی می گرایید. او چندان به درس و پژوهش اهتمام ورزید که پس از چندی از دیگر پیشینیان اندلسی خود پیشی گرفت آثار. فقط برخی از آثار او عبارتند از: مجموعه جامع اسماء صحابه یا الاستعیاب فی معرفة الاصحاب: در این کتاب هر فردی را که حتی یک بار در زندگی خود با پیامبر اسلا
م ملاقات کرده است، فهرست کند. جامع بیان العلم و فضل.
دریاچه ناامیدی () نام دریاچه ای در استرالیای غربی است. کاشف آن امید داشت که به دریاچه آب شیرین برسید ولی آب شور بود و به همین جهت آن را ناامیدی نامید.
انبه کوئینی، انبه معطر یا انبه اسپانیایی نام یک گونه از سرده انبه ایان است.
ایوان وارگیچ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به رییکا و باشگاه فوتبال لاتزیو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده است.
لاوره کالینیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است، می توان به هایدوک اسپلیت، خنت، استون ویلا و تولوز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده است.
آنته چوریچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است که برای باشگاه رم بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دینامو زاگرب، رم، آلمریا و فنلو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده است.
مارکو روگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دینامو زاگرب، ناپولی و سویا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده است.
دوردی بایراموف (معنی ترکمنی بایرام ـ «جشن» است) (زادهٔ ۱۴ آوریل سال ۱۹۳۸، بایرام علی، جمهوری ترکمنستان ـ درگذشتهٔ ۱۴ فوریه سال ۲۰۱۴ عشق آباد، ترکمنستان) نقاش، معلم و عکاس ترکمن، روسی و کانادایی بود. او عضو معتبر آکادمی هنری جمهوری قرقیزستان سال ۱۹۹۸، نقاش ملی ترکمنستان سال ۱۹۹۱، کارگر مفتخر هنر جمهوری شوروی ترکمن سال ۱۹۸۰؛ دارنده مدال ریاست جمهوری ترکمنستان برای میهن پرستی «و اتانا بولان سویگوسی اوچین» سال ۲۰۰۸، دارنده جایزهٔ کومسومول لنین جمهوری شوروی سال ۱۹۷۱ و جایزهٔ کومسومول لنین جمهوری ترکمنستان شوروی سال ۱۹۶۵ بوده است. بایراموف خالق بیش از ۵۰۰۰ آثار نقاشی، گرافیک و عکس است. زندگی نامه. دوردی بایراموف ۱۴ آوریل سال ۱۹۳۸ در شهر بایرامعلی در جمهوری ترکمنستان شوروی سابق به دنیا آمد. دوردی، در اوایل دوران کودکی یتیم شده و در پرورشگاه شهر قیزیل آروات (شهر سردار) بزرگ شد. بایرامف در سال ۱۹۵۴ وارد هنرستان نقاشی به نام شتا روستاولی در شهر عشق آباد می شود. معلمان گنادی یاکوفلویچ بروسنِتسوف و آیهان خاجیف استعداد دوردی را فوراً تشخیص دادند و طی تمام دوران آموزشی هنرمند مشتاق را در آرزوهایش حمایت می کردند. در نتیجه ب
ین بروسنِتسوف و بایراموف دوستی قوی به وجود آماد. دوردی بروسنِتسوف را به عنوان معلم اصلی اش در نظر می گرفت و در تشکیل دادن نمایشگاه های شخصی او شرکت می کرد و سه پرتره مهم استادش را کشیده بود. بایراموف همیشه به نیکی از استادش یاد کرده می گفت: «گِنادی بروسِنتسوف معلم اول من و برای من یک پدر بود." در سال ۱۹۵۹ بایراموف وارد (م.گ.آ.خ. ی) دانشکده دولتی آکادمی هنر به نام سوریکوف شهر موسکو می شود. او در کارگاه نقاش مشهور ملی شوروی د.ک. موچالسکی هنر را یادمی گیرد. بایراموف می گفت: «در مدت فراگیری من در موسکو، استاد دمتری موچالسکی آموزش خوب، حکمت و قوی در من به جا گذاشت". دوردی نقاش ترکمن و روسی شد که مدرسه نقاشی روسی را خوب یادگرفته بود تا یک روز کشور خود را مشهور کند. در حال حاضر شاهکارهای نقاش ترکمن در کنار نقاشی های معلمانش گ.یا. بروسنتسوف و د.ک. موچالسکی در گالری دولتی ترِتیاکوف قرار دارد. بعد از اتمام دانشکده به نام سوریکوف در موسکو، دوردی به شهر خودش بازگشت. نقاشی های اول بایراموف که در زمان تحصیل در هنرستان و دانشکده کشیده بود توجه بینندگان و کارشناسان را جذب کرد. به زودی او به عنوان یک نقاش حرفه ای مشهور شد: دو
ردی را در سال ۱۹۶۵به اتحادیه نقاشان اتحاد جماهیر شوروی پذیرفته شد. او در نمایشگاه های نقاشی در سر تا سر کشور که در شهرهای عشق آباد و موسکو برگزار می شدند شرکت می کرد و در هنرستانی که تحصیل کرده بود تدریس می کرد. بایراموف در سال ۱۹۶۶ با دنیاقزل (قزل) ایلیاسوفا ازدواج کرده بود و دنیاقزل تنها همراه زندگی دوردی شد. بایراموف می گفت: «من از خانوم خودم قزل سپاسگزاری می کنم چون برای من چهار دختر زیبا به نامهای بهار، جمال کیئک و سولگون را اهدا کرد و از اینکه بهترین دوستم و پشتیبانم بود تشکر می کنم». دوردی یک سری نقاشی «قزل» که از ۵۳ پرتره گرافیک و ۴ نقاشی گلدار عبارت است به او احتصاص داد. از سال ۱۹۶۸نقاش به دور دنیا سفر می کرد و تحت تأثیر تصورات دریافت شده در ذهن دوردی ایده های وسبک های جدید وخلاقیت های به وجود آمد. بایراموف می نوشت: «من تمام عمرم تحت تأثیر شدید عالی ترین استادهای نقاش مثل تیتسیان، اِل گرِکو، سورباران، رمبرانت هستم». من به طور مداومدر حال سفر می باشم، در موزه ها شاهکارهای استادان عالی را مطالعه می کنم و از همکاران مستعد و خوش ذوق تکمیل کردن مهارت نقاشی خودم را یادمی گیرم. طی ۵۵ سال فعالیت خلاق، نقاشی
های بایراموف در بیش از ۱۰۰ نمایشگاه شخصی و گروهی در سراسر جهان به نمایش گذاشته شد. اولین نمایشکاه های شخصی وی در سال ۱۹۸۱در جمهوری دموکراتیک آلمان، که در حال حاضر آلمان (برلین)است و در سال ۱۹۸۶ در بوداپشت، مجارستان او را نه تنها در اتحاد جماهیر شوروی بلکه در کشورهای اروپا هم مشهور کرد. در سال ۲۰۱۲ بایراموف به کانادا آمد و همان جا یک سری نقاشی به نام «پاییز کانادا» به وجود آورد. دوردی بایراموف در روز۱۴ فوریه ۲۰۱۴ در سن ۷۶ سالگی وفات یافت. امروز نژاد بایراموف را وارث های اوـ چهار دختر و هفت نوه اش ادامه می داهند. ژانر اصلی خلاقیت دوردی بایراموف پرتره روانی شد، که در ترکیب آن بهترین سنت آموزشگاه ترکمن و درس های رئالیسم کلاسیک استادان، نوآوری امپرسیونیست ها بود. نقاش، فلسفه ای که چندین فرهنگ را می پیوست در نظر می گرفت و توانست شخصیت هرانسان را در پرتره ها منعکس کند. اوج مهارت پرتره های بایراموف «سری پرتره های کارگران برجسته فرهنگ و شخصیت های تاریخی ترکمنستان» شد و این سری در جهان منحصر به فرد است. شامل آن ۱۵۰ پرتره معاصران او و نماینده گان روشنفکران ترکمن پایان قرن ۲۰ـ آغاز قرن ۲۱ هستند. غیر از پرتره ها نقاشی های
مناظر و اشیاء بی جان که رنگ های ملی فرهنگ ترکمن و ثروت طبیعی سرزمین ترکمن را منعکس می کنند شایان توجه می باشند. همین طور نقاش کشیدن گل های وحشی که در دامن کوه کوپت داغ رشد می کنند و میوه ها در پس زمینه فرش ها و قلیم های ترکمن را محصوصاً دوست می داشت. تصویر «سرمزمین صلح آمیز» (۱۹۶۹) به عنوان مثا ل کلاسیک نقاشی چشم اندازترکمن به رسمیت شناخته شد. در همان زمان طی مسافرت های خلاق خود، نقاش فرهنگ های کشورهای روسیه، هلند، بلژیک، آلمان، کانادا، هندوستان، ژاپن، تایلند، ترکیه مالدیو و امارات متحد عربی را در نقاشی های خود ابراز کرده است. بایراموف خودرا درهنرعکس نیز به وضوح نشان داد. اما هرگز خودش را به عنوان یک عکاس حرفه ای احساس نمی کرد و هدف او نشان دادن عکس هایش به مردم نبود. تنها پس از درگذشت وی از طرف بنیاد هنری دوردی بایراموف با حمایت سکوشیابانک در چهارچوب کونتاکت فوتوگرافی فستیوال نمایشگاه عکاسی تحت عنوان «از دیدگاه دوردی بایراموف: زندگی در روستاهای ترکمن در سالهای ۱۹۸۰–۱۹۶۰» تشکیل داده شد. در ماه مه سال ۲۰۱۵ بازدیدکنندگان بیش از ۸۰ عکس بایراموف برای اولین بار تماشا کردند. به مناسبت نمایش این کاتالوگ عین عکس ها
از طرف بنیاد بایراموف و با کمک بخش تاریخ فرهنگ آسیا دانشکده اسمیتسون در واشینگتن در آمریکا منتشر شد. میراث. بایراموف، برای آموزش و پرورش نسل نقاشان جوان زمان زیادی صرف کرده است. او در هنرستان تدریس می کرد و به دانشجویانی که مشکلات مالی داشتند کمک می کرد. بایراموف مشتاق آموزش هنر بود، به خصوص برای نسل جوان که هدفشان وقف کردن زندگی خود به هنر بود. در سال ۲۰۱۵ یکی از دختران نقاش بایراموف به اسم کیئک، به منظور حفظ میراث پدر(۱۴)خود، سازمان اجتماعی، غیرانتفاعی را که بنیاد هنری به نام دوردی بایراموف است، تشکیل داد. امروز این بنیاد، در موزه دوردی بایراموف یک سری از برنامه های آموزشی ماننده سخنرانی ها و سمینارها و رویدادهای فرهنگی را توسعه و پیاده می کند. همچنین به نقاشان با استعداد کمک مالی می نماید و در برگزاری نمیشگاه هایشان حمایت می کند. علاوه بر این به مجموعه ای از آثار نقاش، کتابخانه ای با بیش از ۶۰۰۰ جلد کتاب در رابطه با هنر موجود است که از طرف خود دوردی بایراموف جمع آوری شده. این کتاب ها به اواخر قرن ۱۹ و آغاز قرن۲۰ تعلق دارند. در حال حاضر آثار دوردی بایراموف در مجموعه های خصوصی سراسر جهان و در سازمان های فرهن
گی و موزه های زیر نگهداری می شوند: ـ موزه دوردی بایراموف، تورونتو، کاناد ـ موزه هنرهای نقاشی، عشق آباد، ترکمنستان ـ گالری دولتی ترتیاکوف، موسکو، روسیه ـ وزارت فرهنگی روسیه، شهر موسکو ـ گالری شهردرسدن، آلمان موزه هنرهای نقاشی شهر بالکان آباد، ترکمنستان ـ موزه هنرهای نقاشی شهر مرو، ترکمنستان ـ موزه هنرهای نقاشی شهر ترکمن آباد، ترکمنستان ـ موزه هنرهای نقاشی جمهوری کارلی، پتروزاودسک، روسیه ـ آکادمیه ملی نقاشی جمهوریه قرقیزستان به نام ت. صادیکوف، شهر بیشکک، قرقیزستان ـ موزه هنرهای نقاشی کومسومولسک بر آمور، روسیه ادبیات. ۱- بایراموف دوردی. نقاشی در نیمه دوم قرن ۲۰، موسکو، گالری ترتیاکوف سال ۲۰۱۳. چاپ۷، کتاب ۷ تعداد صفحات ۲- Durdybayramov.com سایت رسمی دوردی بایراموف. ۳- بایراموفا ک. پونتسیودن ر. بالایوا ج. از دیدگاه دوردی بایراموف: زندگی روستاهای ترکمن، سال های ۱۹۶–۱۹۸۰. تورونتو، انتاریو، بنیاد هنری دوردی بایراموف و وشینگتون، د.ک. برنامه تریخ فرهنگ آسیا، دانشکده اسمیتسونیان -۱۲۷ص. - آی سی بی ان ۴-۱-۹۷۸۰۹۹۳۹۴۴۳ ۴- اوغول آباد م. آغالیف ک. کاتالوگ آثار تصویری و گرافیک برای نمایشگاه سالگرد تولد نقاش ملی ترکمنستان دوردی
بایراموف: ۷۰سالگی نقاش. دبی. سال ۲۰۰۸- تعداد صفحات
کارل فیلیپ موریتس (هاملن، سپتامبر ۱۵, ۱۷۵۶ – برلین، ۲۶ ژوئن ۱۷۹۳) نویسنده و سردبیر و مقاله نویس "Sturm und Drang بود، "اواخر روشنگری و دوره های کلاسیک گرایی و به همان میزان متأثر از اوایل، رمانتیسم. او به عنوان یک شاگرد کلاهدوز، معلم، روزنامه نگار و منتقد ادبی و استاد هنر و زبانشناسی و عضو هر دو آکادمی برلین زندگی کرد. زندگینامه. موریتز در سال ۱۷۵۶در شرایط فقیرانه ای در هاملن به دنیا آمد. او پس از گذراندن تحصیلات اندک، نزد یک کلاه ساز شاگرد شد. پس از تلاش های سخت برای امرار معاش، توجه یکی از حامیان را در هانوفر جلب کرد و وارد یک ژیمنازیوم شد. با این حال، او به زودی پیشنهادی به عنوان بازیگر زیر نظر اکوف در گوتا را پذیرفت، در حالی که در آن شکست خورد و برای تحصیل (۱۷۷۶) به ارفورت بازگشت. اما دوباره خسته کننده به هرنوتر (کلیسای موراویا) در باربی پیوست و در ویتنبرگ الهیات خواند (۱۷۷۷). سپس به تدریس بشردوستی در یتیم خانه نظامی پوتسدام پرداخت و به زودی دوباره خانه به دوش شد. او با تدریس در برلین، به عنوان نویسنده، واعظ و شاعر شهرت یافت و به انگلستان رفت. سپس در ژیمنازیوم برلین (به آلمانی: Köllnisches Gymnasium) استا
د شد. سپس سعی کرد روزنامه Vossische Zeitung را ویرایش کند تا آن را پرولتاریایی کند، اما شکست خورد. بعداً به ایتالیا سفر کرد (۱۷۸۶) جایی که گوته را ملاقات کرد و در بازگشت به آلمان به عنوان مهمان گوته در وایمار اقامت گزید. دوک کارل آگوست به او کمک کرد تا به آکادمی علوم برلین بپیوندد و در سال ۱۷۸۹ موریتز استاد آثار باستانی در آکادمی سلطنتی هنرهای زیبا در برلین شد. از شاگردان او می توان به لودویگ تیک، ویلهلم هاینریش واکنرودر و الکساندر فون هومبولت اشاره کرد. او از ستایشگران مشتاق ژان پل بود و با موزس مندلسون و آسموس یاکوب کارستنز دوست شد. آثار. او علاوه بر یک رمان زندگی نامه ای چهار قسمتی، آنتون رایزر، و دو رمان تخیلی آندریاس هارتکنوپف، تعدادی نوشته های نظری نیز در مورد زیبایی شناسی نوشت، به ویژه «درباره تقلید شکل دهنده زیبایی» که گوته در سفر ایتالیایی اش گزیده ای از آن را برداشت. مجله روانشناسی تجربی موریتز، به عنوان کتابخوانی برای محققان و افراد غیر روحانی یکی از اولین مجلات آلمانی زبان روانشناسی بود. آثار او عبارتند از:
مارکو پیاتسا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل کرواسی است که به طور قرضی برای باشگاه امپولی بازی می کند.
دویه چوپ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به هایدوک اسپلیت، دیپورتیوو ناسیونال، دینامو زاگرب، کالیاری، مالاگا، اسپورتینگ خیخون، استاندارد لیژ، رئال وایادولید و دینامو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده است.
انگور برمه نام یک گونه از راسته مالپیگی سانان است.
انگور تاهیتی نام یک گونه از راسته مالپیگی سانان است.
بوری تگین یا پیری تگین یکی از غلامان آلپ تگین و حاکم غزنه از ۳۶۴ تا ۳۶۶ قمری بود. حکومت. بوری تگین جزء غلامان ترک آلپ تگین بود و پس از مرگ بلگاتگین در ۳۶۴ قمری/۹۷۵ میلادی به حکومت غزنه رسید. بوری تگین مانند اسلافش خود را والی سامانیان می دانست. نحوهٔ حکومت او باعث شد مردم از لویک برای حکومت بر غزنه دعوت کنند. ولی سبکتگین وی را دفع کرد. در ۲۷ شعبان ۳۶۶ قمری/۹۷۷ میلادی سربازان ترک، بوری تگین را برکنار کردند و سبک تگین را به جای وی در مسند حکومت غزنه نشاندند.
جشنواره فیلم های اسپانیایی مالاگا () که با عنوان جشنواره فیلم مالاگا هم شناخته می شود، نام یک جشنوارهٔ سینمایی در کشور اسپانیاست که به تولیدات سینمایی در این کشور اختصاص دارد و به منظور اعتلای آن، بنیان نهاده شده است. این جشنواره از سال ۱۹۹۸ آغاز به کار کرد و همه ساله، با تمرکز بر تولیدات سینمایی سال گذشتهٔ میلادی، جوایزی را در شاخه های گوناگون به برگزیدگان اهدا می کند.
نیل تیلور (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ولز است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رکسهام، باشگاه فوتبال سوانزی سیتی اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ولز بازی کرده است.
کریس گونتر (به ؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ولز است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کاردیف سیتی، ریدینگ، تاتنهام هاتسپر و ناتینگهام فارست اشاره کرد. وی در تیم ملی فوتبال ولز نیز سابقه عضویت دارد.
اندرو فلیپ کینگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ولز است که در باشگاه لون بازی می کند. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به لستر سیتی، سوانزی سیتی، دربی کانتی، رنجرز و هادرزفیلد تاون اشاره کرد. این بازیکن به همراه لستر سیتی در فصل ۱۶–۲۰۱۵ قهرمان لیگ برتر انگلستان شد. تیم ملی. وی سابقه عضویت در تیم ملی فوتبال ولز را دارد و با این تیم در جام ملت های اروپا ۲۰۱۶ به مقام سوم رسید.
انیماک () با نام کاملِ جشنوارهٔ بین المللی فیلم های انیمیشینی کاتالونیا () نام یک جشنواره سینمایی است که از سال ۱۹۹۶ میلادی توسط «شهرداری شهر لریدا» و «دولت کاتالونیا» برپاشده است. این جشنواره، غیررقابتی است و صرفاً به نمایش گلچینی از بهترین فیلم های کارتونی از سرتاسر جهان می پردازد.
کانادا یکی از بزرگترین تولیدکنندگان و صادر کنندگان محصولات کشاورزی در جهان است. با توجه به اینکه در طول قرن بیستم در دیگر کشورهای توسعه یافته به نسبت توسعه جمعیت و تولید ناخالص داخلی، بخش اختصاص داده شده به کشاورزی به طور چشمگیری کاهش یافت؛ اما این بخش به عنوان یک عنصر مهم اقتصاد کانادا همچنان حفظ شده است. محصولات عمده کشاورزی. تولید محصولات کشاورزی در کانادا شامل پنج بخش اصلی به منظور مصارف داخلی و صادرات است. عوامل مؤثر در کشاورزی کانادا. عوامل مختلفی از ویژگی های اجتماعی و اقتصادی کشاورزی کانادا را تحت تأثیر قرار می دهند. دام و طیور در کانادا. تولید دام، طیور و آبزیان در کانادا از عناصر مهم اقتصادی است. تعداد مزارع در استان/منطقه. کشاورزی در همه استان ها و قلمروهای کانادا وجود دارد. تعداد مزارع در استان ها یا قلمروهای کانادا در سال ۲۰۰۱ به این شرح بوده اند:
جشنوارهٔ بین المللی فیلم لاس پالماس، با عنوانِ کاملِ جشنوارهٔ بین المللی فیلم لاس پالماس در گران کاناریا () نام یک جشنوارهٔ بین المللی فیلم است که هر سال در شهر لاس پالماس واقع در جزیرهٔ گران کاناریا از مجمع الجزایر قناری برگزار می شود. این جشنواره در سال ۲۰۰۰ میلادی بنیان نهاده شد.
جشنواره بین المللی فیلم ماربیا () نام یک جشنوارهٔ سینمایی است که از سال ۲۰۰۶ تا کنون و توسط سازمان غیرانتفاعی «نیو وُرلد تراست» برگزار می شود. محل برگزاری این جشنواره، شهرِ ماربیا در بخش خودمختار اندلس در کشور اسپانیاست.
دیوید وون (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ولز است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به بلکپول، ناتینگهام فارست، و کرو آلکساندرا ، باشگاه فوتبال رئال سوسیداد و ساندرلند اشاره کرد.
برگ بوی مکزیکی نام یک گونه از تیره برگ بوئیان است.
بادام هندی وحشی نام یک گونه از تیره پسته ایان است.
کریزوبالاناسه نام یک تیره از راسته مالپیگی سانان است.
داجات "تاجات" بوقوسیان "بوغوسیان" (؛ ؛ (۱۹۰۵–۱۹۸۰) روزنامه نگار، محقق و کنشگر ادبی ارمنی تبار اهل ایران بود. وی سردبیر روزنامهٔ ارمنی زبان "آلیک"، چاپ تهران و همچنین مؤلف "تقویم های دیواری و جیبی رافی" است. زندگی نامه. وی در سال ۱۹۰۵ میلادی (۱۲۸۴ خورشیدی) در روستای هفتوان، سلماس به دنیا آمد. پدرش از معلمان مشهور سلماس بود که بعدها به کسوت روحانیت درآمد. وی تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش به پایان رساند و سپس جهت تحصیل در دانشکده علوم الهی گئورگیان («حوزهٔ دینی اچمیادزین») عازم اچمیادزین (واغارشاپات کنونی) گردید. لیکن به دلیل وقوع جنگ جهانی اول وی از این موهبت محروم گشت و پس از بازگشت به ایران تحصیلات خویش را در «مدرسهٔ مرکزی ارمنیان تبریز» به پایان رساند. وی سال های طولانی به تدریس در مدارس روستای هفتوان، «مدرسهٔ ادونتیست های تبریز»، «مدرسه کانانیان» اصفهان و «مدرسه کوشش داوتیان» تهران پرداخته و در طی سال های ۱۹۶۶–۱۹۵۶ (۱۳۴۵–۱۳۳۵) مؤسس و مدیر مدرسهٔ «"هور"» بوده است. داجات بوقوسیان همچنین کتاب های درسی زبان و تاریخ ارمنی را برای کلاس های پنجم تا دوازدهم به چاپ رسانده است. در کنار تدریس در مدارس وی به فعالیت مطب