Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در هندسه، یک منشور، یک چندوجهی است با یک قاعدهٔ n-ضلعی، انتقال یافتهٔ چندضلعی قاعده (در صفحه ای دیگر) و n وجه دیگر که لزوماً همه متوازی الأضلاع بوده و رأس های متناظر دو n-ضلعی را به هم متصل می کنند. همهٔ سطح مقطع های موازی با قاعده، یکسان هستند. منشورها با توجه به تعداد اضلاع قاعده شان نام گذاری می شوند؛ بنابراین به عنوان مثال، یک منشور با قاعدهٔ پنج ضلعی، "منشور پنج ضلعی" نامیده می شود. حجم و مساحت منشور. حجم منشور اگرsمساحت قاعده و h ارتفاع باشد،حجم آن می شود:formula_1 مساحت جانبی منشور اگرpمحیط قاعده و hارتفاع باشد بر این اساس نوشته می شود. formula_2 مساحت کل منشور اگر s مساحت قاعده باشد می توان بر اساس این فرمول نوشت formula_3 تعریف. منشور چندوجهی ای است که وجه های بالا و پایینش چندضلعی های همنهشت (مساوی) باشند که در صفحه هایی موازی هم قرار دارند. رئوس وجه های بالا و پایین یک منشور با پاره خط هایی به هم وصل می شوند. بااین حساب هر یک از وجه های جانبی منشور یک متوازی الأضلاع است و یال ایجادشده یک سطح چندوجهی است. اگر وجه های بالای منشور با خط های عمود بر صفحهٔ شامل وجه پایینی آن به وجه پایینی وصل شده باشد،
حاصل حالت خاصی از منشور موسوم به «منشور راست» است که در آن همهٔ وجه های جانبی مستطیل هستند. اگر وجوه بالا و پایین یک منشور هم مستطیل باشند منشور راست خاصی به نام مکعب مستطیل تشکیل می شود. برای ساختن یک منشور می توان از اکستروژن موازی بهره برد. در اکستروژن موازی رئوس چندضلعی B در صفحهٔ p در راستای خطوطی موازی کشیده می شوند.
میرزا محمد حسین وزیر دفتر آشتیانی پسر بزرگ میرزا هدایت الله وزیر دفتر و برادر دکتر محمد مصدق در سال ۱۲۹۶ق به نیابت وزارت دفتر (معاون وزارت دارائی) منصوب گردید. بعد از وفات پدرش لقب و منصب پدر را ناصرالدین شاه به او داد و به وزیر دفتر معروف شد و تا زمان مظفرالدین شاه و برکناری امین السلطان وزارت مالیه را اداره می کرد. میرزا حسین خان از شغل دیوانی و عرفانی بهره مند و ملجاء اهالی کشور و مرجع امانی دانشور بود. او در جوانی با دختر قوام الدوله آشتیانی ازدواج کرد و صاحب پنج پسر گردید: میرزا جواد خان معاون السلطنه (مالک صحنه کرمانشاه)، میرزا محمود دفتری عین الممالک (پدر احمد متین دفتری) عزیزالله خان عضدالملک، ارفع الملک و معتمدالممالک دفتری.
باشگاه فوتبال تیرانا یک باشگاه فوتبال در شهر تیرانا، آلبانی است. این باشگاه در سال ۱۹۲۰ میلادی تأسیس شده است و سابقه ۲۷ قهرمانی در سوپر لیگ فوتبال آلبانی و ۱۵ قهرمانی در جام حذفی فوتبال آلبانی را دارد. افتخارات. ۲۷ قهرمانی* (رکورد داخلی) – ۱۹۱۱ (غیر رسمی), ۱۹۳۰، ۱۹۳۱، ۱۹۳۲، ۱۹۳۴، ۱۹۳۶، ۱۹۳۷، ۱۹۳۹، ۱۹۴۲، ۱۹۶۴–۱۹۶۵، ۱۹۶۵–۱۹۶۶، ۱۹۶۸، ۱۹۶۹–۱۹۷۰، ۱۹۸۱–۱۹۸۲، ۱۹۸۴–۱۹۸۵، ۱۹۸۷–۱۹۸۸، ۱۹۸۸–۱۹۸۹، ۱۹۹۴–۱۹۹۵، ۱۹۹۵–۱۹۹۶، ۱۹۹۶–۱۹۹۷، ۱۹۹۸–۱۹۹۹، ۱۹۹۹–۲۰۰۰، ۲۰۰۲–۲۰۰۳، ۲۰۰۳–۲۰۰۴، ۲۰۰۴–۲۰۰۵، ۲۰۰۶–۲۰۰۷، ۲۰۰۸–۲۰۰۹ ۱۵ قهرمانی ۱۹۳۸–۳۹، ۱۹۶۳، ۱۹۷۶، ۱۹۷۷، ۱۹۸۳، ۱۹۸۴، ۱۹۸۶، ۱۹۹۴، ۱۹۹۶، ۱۹۹۹، ۲۰۰۱، ۲۰۰۲، ۲۰۰۶، ۲۰۱۱، ۲۰۱۲ ۱۰ قهرمانی (رکورد داخلی) – ۱۹۹۴، ۲۰۰۰، ۲۰۰۲، ۲۰۰۳، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷، ۲۰۰۹، ۲۰۱۱، ۲۰۱۲
از کوره دررفته فیلمی در ژانر دلهره آور، محصول سال ۲۰۱۳ آمریکا است. کارگردانی فیلم را اسکات کوپر بر عهده داشته و ستارگانی چون کریستین بیل، وودی هارلسون، کیسی افلک و فارست ویتاکر در آن به ایفای نقش پرداخته اند. داستان فیلم. داستان فیلم در خصوص دو برادر است که یکی از آنها (به نام رودنی) سرباز ارتش آمریکا بوده و دیگری (به نام راسل) در کارخانه کار می کرده. رودنی برای امرار معاش و کسب درآمد شروع به مبارزه های زیرزمینی کرده و بعد از یکی از این مسابقات او را به قتل می رسانند، حال برادرش، راس، در صدد انتقام برمی آید…
محاصره یا شهربندان تلاش برای قطع منابع کالای غیرمجاز، مواد جنگی یا ارتباطات از یک منطقه خاص توسط زور، در بخشی وسیع یا به طور کامل است. محاصره نباید با تحریم اقتصادی یا تحریم بین المللی که موانع قانونی برای تجارت هستند، اشتباه گرفته شود. شهربندان همچنین از محاصره نظامی که معمولاً محاصره یک قلعه یا شهر است، متمایز است و به کل یک کشور یا منطقه اشاره دارد.
اسکات کوپر (متولد: ۱۹۷۰) بازیگر، نویسنده، کارگردان و تهیه کننده آمریکایی است. وی را برای کارگردانی دو فیلمش، یعنی دل دیوانه و خارج از کوره می شناسند که در هردوی این فیلم ها از بازیگران سرشناسی استفاده کرده است. وی زاده شهر ابینگدان در ایالت ویرجینیا است و فعالیتش در عرصه سینما را از سال ۱۹۹۸ شروع کرده است. کوپر هم اکنون به همراه همسر و دو دخترش در شهر لس آنجلس سکونت دارد.
باشگاه فوتبال فرنتس واروش باشگاه فوتبالی است که در ناحیه فرنتس واروش شهر بوداپست در مجارستان واقع شده است و در لیگ دسته اول فوتبال مجارستان بازی می کند. این باشگاه در تاریخ ۳ مه ۱۸۹۹ تأسیس شده است.
۹۳ نام سومین آلبوم بنیامین بهادری است که در سال ۱۳۹۲، توسط آوای هنر پخش شده است. در پوستر آلبوم، بارانا، دختر بنیامین به تصویر کشیده شده است. در تاریخ چهاردهم اسفند ۱۳۹۲، سومین اثر بنیامین که شامل ۱۲ ترانه است، منتشر شد. وی برای اولین بار، عکس دخترش، «بارانا» را که قرار بود به صورت سورپرایز برای طرفدارانش رونمایی کند، بر روی جلد آلبوم خود قرار داد. یک عکس یادگاری نیز درون آلبوم قرار دارد. اشعار این آلبوم را سید فرید احمدی سروده و تنظیم تمام قطعات را نیز نیما وارسته انجام داده است. همچنین این آلبوم دراستودیو اولین خانه هنر (نیما وارسته) ضبط، میکس و مسترینگ شده است. آلبوم توسط مؤسسهٔ «هنر اول» و «آوای هنر» در سراسر ایران منتشر شده است. این آلبوم در عرض ده روز در تمام کشور تمام شد و به تیراژ دوم رسید. بنیامین در توضیحات اثر نوشته: «تقدیم به نسیم جان، با عشق و امید» همچنین در بخشی از آلبومش این شعر را نوشته: «هزار و یک شب یلدا چو شهرزاد نخوابم، هزار قصه بخوانم که قصه گوی تو باشم …» و در قسمتی دیگر از این آلبوم نیز جمله: «تمام این ترانه ها دلتنگ تواند، مثل خود من که بیشتر از همیشه دلم برایت تنگ شده است»، درج کرده
است که همین جملات نیز استقبال زیادی را همراه داشته است. وی همچون آلبوم های قبلی، نام «۹۳» را برای آلبومش انتخاب کرده و در توضیحات اثر نوشته: «تقدیم به نسیم جان، با عشق و امید». برای نخستین بار بنیامین در پوستر آلبومش از تصویر دختر کوچک اش، «بارانا» استفاده کرده است که همین انتخاب باعث شده پوستر این آلبوم، خاص و ویژه شود. عوامل آلبوم. در این آلبوم «فرید احمدی» و «نیما وارسته» و «علی منصوری» با بنیامین همکاری داشته اند. ترانه های آلبوم، سروده «فرید احمدی» و «نیما وارسته» نیز تنظیم آثار را بر عهده داشته است. بنیامین خودش ملودی های آلبومش را ساخته است. همچنین این آلبوم دراستودیو اولین خانه هنر (نیما وارسته)، ضبط، میکس ومسترینگ شده است. بنیامین در بخش دیگری از آلبومش، این شعر را نوشته است: «هزار و یک شب یلدا چو شهرزاد نخوابم، هزار قصه بخوانم که قصه گوی تو باشم...». همچنین در قسمتی دیگر از این آلبوم نیز جمله: «تمام این ترانه ها دلتنگ تواند، مثل خود من که بیشتر از همیشه دلم برایت تنگ شده است»، درج شده است.
داگلاس آر. اوبرهلمن (زاده ۲۵ فوریه ۱۹۵۳) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که اکنون به عنوان مدیر عامل اجرایی و رئیس هیئت مدیره کاترپیلار فعالیت می نماید. وی همچنین از اعضای هیئت مدیره شرکت های امیرن، استر سیلز، نیچر کانسرونسی و الای لیلی اند کامپنی می باشد.
آزمون کوتاه وضعیت ذهنی به اختصار MMSE، آزمونی است برای ارزیابی کیفیت هوشیاری با تشخیص و غربالگری زوال عقل که حداکثر نمرات آن ۳۰ می باشد. همچنین برای تخمین شدت و پیشرفت اختلالات شناختی و پیگیری روند تغییرات و مهارت های شناختی در طول زمان استفاده می شود و این تغییرات را به عنوان روشی مؤثر برای مستندسازی پاسخ فرد به درمان تبدیل می کند. هدف MMSE به تنهایی ارائه یک تشخیص برای یک موجودیت خاص نبوده است. اجرای آزمون بین ۵ تا ۱۰ دقیقه طول می کشد و عملکردهایی از جمله ثبت نام (تکرار اعلان های نامگذاری شده)، توجه و محاسبه، یادآوری، زبان، توانایی پیروی از دستورات ساده و جهت گیری تفکر را بررسی می کند. این آزمون در اصل توسط فولشتاین و همکاران در سال ۱۹۷۵، به منظور تفکیک بیماری های روانی انتسابی و اکتسابی معرفی شد. اما بسیاری شبیه آزمایش های که قبل از ابداع شدن آن استفاده می شد، بود که بسیاری از این آزمون ها بعدها مستقیماً در آن گنجانده شد. این تست یک بررسی وضعیت روانی نیست. فرم استاندارد MMSE که در حال حاضر توسط منابع ارزیابی روانشناختی بر اساس مفهوم اولیه آن و اندکی تغییرات جزئی که توسط متخصصان در سال ۱۹۷۵ صورت پذیرفته، من
تشر شده است. از مزایای MMSE می توان به عدم نیاز به تجهیزات یا آموزش تخصصی برای تجویز، اعتبار برای تشخیص و ارزیابی میزان بیماری آلزایمر اشاره کرد. با توجه به دوره زمانی کوتاه و سهولت استفاده، برای ارزیابی شناختی در فضای مطب پزشک یا کنار بالین مفید است. معایب استفاده از MMSE این است که تحت تأثیر عوامل جمعیتی قرار می گیرد. سن و تحصیلات بیشترین تأثیر را دارند. مهم ترین نقطه ضعف آزمون کوتاه وضعیت ذهن مربوط به عدم حساسیت آن به اختلالات شناختی خفیف و ناتوانی آن در تشخیص کافی بیماران مبتلا به بیماری آلزایمر خفیف از بیماران عادی است. MMSE همچنین با توجه به عدم حساسیت آن نسبت به تغییرات پیشرونده ای که با بیماری آلزایمر شدید اتفاق می افتد، انتقاداتی دریافت کرده است. محتوای این آزمون بسیار شفاهی است، فاقد آیتم های کافی برای اندازه گیری مناسب پراکسیس فضایی یا ساختاری است. از این رو کاربرد آن در تشخیص اختلالات ناشی از ضایعات کانونی نامشخص است. روش انجام. این آزمون از ۳ آیتم ۵ امتیازی، هر آیتم آن ۵ سؤال یک امتیازی است، ۳ آیتم ۳ امتیازی، یک آیتم دو امتیازی و چهار آیتم ۱ امتیازی تشکیل شده است. آیتم های ۵ امتیازی آن شامل: جهت
گیری مکان و سریال سِوِر می باشد. آیتم های سه امتیازی آن شامل: اجرای دستور سه مرحله ای (مانند بلند شو، راه برو، بشین) حافظهٔ اخیر و حافظهٔ فوری است. آیتم دو امتیازی آن نامیدن دو شی است که هر شی یک امتیاز را دربردارد. آیتم های یک امتیازی آن نیز شامل خواندن، نوشتن، تکرار و شکل است. حداقل امتیاز برای افراد دارای تحصیلات عالی ۲۹ می باشد. حداقل امتیاز برای افراد دارای تحصیلات متوسطه ۲۷ می باشد. حداقل امتیاز برای افراد دارای تحصیلات ابتدایی ۲۵ می باشد. حداقل نمره برای افراد بی سواد ۱۹ می باشد. نواقص. این آزمون با وجود کاربرد زیادش نواقص قابل توجه ای مانند عدم حساسیت به آسیب های قطعهٔ پیشانی، عدم حساسیت به آسیب های نیمکره راست، وابستگی شدید به سطح سواد و فرهنگ فرد دارد.
بُداغ برفی (نام علمی:Viburnum opulus L.var Sterile) درختچه ای خزان پذیر است. درختچهٔ بداغ در اوایل بهار گل می دهد و حداکثر دمای ۱۵ درجه زیر صفر را تحمل می کند. این گیاه به عنوان تک درختچه زینتی کاشته می شود. ارتفاع این درختچه به ۴ متر می رسد. برگ های آن پهن و زرد رنگ است که در پاییز زرد و قرمز می شود. میوهٔ این درختچه کروی زرد و قرمز بوده که در پاییز می رسند. مکان مناسب رشد برای این گیاه در محل های آفتابی یا نیم سایه است. این گیاه همچنین به صورت قلمه در تابستان و کاشت بذر در پاییز تکثیر می شود.
هنر یونان باستان ترکیبی از سه عنصر انسان، طبیعت و عقل است و یونانیان نخستین هنر طبیعت گرا را در تاریخ عرضه داشتند. از مهم ترین هنرهای قابل بررسی و مستند می توان به سفالگری، مجسمه سازی، معماری، ادبیات، موسیقی، زیورآلات، ضرب سکه و نقاشی اشاره کرد. علاوه بر آن یونانیان از اولین تمدن هایی بودند که فلسفه دربارهٔ زیباشناسی و هنر را مطرح کردند. گرچه هنر یونان بنیاد سنت هنری اروپای غربی را شکل می دهد اما اروپاییان تا میانه سده هجدهم مستقیماً دربارهٔ آن چیزی نمی دانستند. ازجمله پژوهندگانی که به تحقیق و جستجو در هنر یونان و روم پرداخت وینکلمان بود. مردم و سرزمین یونان. نخستین قوم شناخته شده ای که وارد یونان شدند میسنی ها بودند. بعدها مردمانی از شمال یونان که زبان اصلیشان نیز یونانی بود وارد خاک یونان شدند و به تدریج بر جزیره های دریای اژه و سرزمین آسیای صغیر تسلط پیدا کردند. جوامع کوچکی چون آتن، کورنَت و اسپارت با افزایش جمعیت به دولت شهرها تبدیل شدند. این اقوام یونانی همانند فنیقی ها، دریانوردان و تُجاری کار آزموده بودند و در اندک زمانی مستعمرات خود را در سراسر دریای مدیترانه و دریای سیاه بنا نهادند. این اقوام یونانی
هیچگاه ملتی واحد نشدند و به صورت ائتلاف ضعیفی از دولت شهرهای کاملاً مستقل باقی ماندند. فرهنگ و زبان مشترکشان تنها عامل وحدت بخش آنان بود. دوریسی ها و اِیونی ها دو قوم مشهور یونانی بودند. سفالگری. سفال های یونانی یکی از مهم ترین هنرهای یونان به حساب می آید چراکه بخش قابل توجهی از فرهنگ و تاریخ یونان از طریق نقاشی های روی کوزه ها به دست آمده است همچنین ویژگی های گرافیکی هنر یونان را می توان با نگاهی به طرح گلدان سرامیک آن ها درک کرد. اکثر سفال ها در گورها و مقابر یونانی به دست آمده که کاربرد مذهبی در مراسم تدفینی داشتند و معمولاً داخل آن ها خاکستر جسد و غذای ذخیره شده بوده است. کف این کوزه ها در ناحیه پایه دارای سوراخ های متعددی است و درون این ظروف، مشروب یا روغن می ریختند و آن را بر روی قبر متوفی قرار می دادند تا در جهان مرگ از آن تغذیه کند. از مهم ترین نوع این سفال ها می توان به کوزه های آمفورا، کشف شده در دیپولون یا دیپلون اشاره کرد. یونانیان از لعاب استفاده نمی کردند ولی به مدد تکنیک و روش خاصشان در تولید و آماده سازی گِل، محصول نهایی براق و درخشنده می شد. به طور کلی نقاشی های روی سفال در یونان تلفیق نامحسو
سی از انتزاع و نقوش پیکرنمای دوبعدی است. در اواخر هنر یونان نقاشی ها به واقع گرایی و عمق نمایی حرکت می کند. نقاشی گلدان های یونانی را می توان به چهار دوره تقسیم کرد: دوره ای بین میسنی میانه و هنر آغازین سرزمین یونان را شامل می شود. در این دوره برای نقش مایه های روی سفال از الگوهای سادهٔ خشک هندسی و انتزاعی بهره می گرفتند از این رو نام این دوره را هندسی نامیده اند. این سفال ها در اوایل به سبک میسنی با دست ترسیم می شدند و معمولاً کم نقش و اشکال بسیار ساده دایره مانند بودند. این سبک معمولاً برای کوزه های منسوب به آمفورا که کاربرد روزمره داشتند استفاده می شد. کم کم اشکال هندسی به جای دست با وسایل دقیق تری مثل پرگار رسم می شد. در اواخر این دوره فضای روی سفال ها پر از نقوش متراکم هندسی و زنجیره یونانی شد به طوری که حتی زمینه هم قابل تشخیص نبود. سفال های نقاشی شده توسط استاد دیپولون از مشهورترین های این نمونه است. دیپولون و دیگر سفال گران هم دوره اش که در اواخر دوره هندسی می زیستند انسان ها و حیوانات (خصوصاً اسب) را به صورت یک فرم انتزاعی و ساده ترسیم می کردند. با افزایش جمعیت و گسترش ارتباط یونان با تمدن های مصر و
بین النهرین، خاورمآبی و شرق گرایی رواج پیدا می کند. اشکال روی سفال آزادتر و خلاقانه تر ترسیم می شوند و نقش های اسطوره ای شرقی مثل شیر، گریفین و حیوانات تلفیقی موضوع اکثر سفال ها است. علاوه بر نقاشی، فلزکاری نیز بر روی سفال رواج پیدا می کند. نقش لوتوس، برگ نخل و طرح های طوماری از دیگر نقوش در این سبک هستند. سبک سفال شرقی در شهر کورنت رواج داشت. در این دوره شاهد ابداع سفالهای سیاهگون هستیم. سفال های سیاهگون، سفال هایی به رنگ سرخ بودند که نقوش سیاه روی آن رسم می شد و جزئیاتی با رنگ سفید و ارغوانی به آن اضافه می کردند. شیوه سیاهگون ابتدا در آتن و سپس در آتیکا به اوج خود رسید اما مشکل این سبک ناتوانی در نشان دادن وقار و آرامش پیکره ها بود. هرچند که اکسکیاس استاد معروف سبک سیاهگون توانست این مشکل را تا حدودی برطرف کند، اما بعدها یکی از شاگردانش سبک جدیدی را تحت عنوان سرخگون ابداع کرد که توانایی کاملی در بروز آرامش و وقار داشت. این سبک دقیقاً برعکس سبک سیاهگون بود؛ یعنی زمینه به رنگ سیاه و نقوش به رنگ سرخ کشیده می شد. در سبک سرخگون جزئیات و پرداختها بیشتر بود. هم چنین در این سبک از سیم های نازک مفتولی برای دورگیری ا
ستفاده می کردند. در این دوره برای اولین بار کالبد و فیگور بدن انسان مورد مطالعه قرار می گیرد اما نوع ترکیب بندی و حالت فیگورها شبیه نقاشی دیواری های مصری است. در این دوره شاهد ظهور آتن به منزلهٔ مرکز تولید و صدور گلدان های سرخگون و سیاهگون با سرعت بیشتری هستیم. نقوش این سفال ها شامل موضوعات اسطوره ای و داستان های افسانه ای هومر و هسیود هستند. هرچند که هنرمند جایگاه بلند مرتبه ای همانند افراد مرفه و ثروتمند جامعه نداشت اما با وجود امضاهای هنرمندان بر روی سفال ها به گونه ای می توان به آزادی هنرمند در فردیت پی برد. هنرمندان یونانی به دلایل نامشخص پرسپکتیو را نمی شناختند اما بر اساس مشاهده خود از کوتاه نمایی و عمق نمایی جزئی در بدن انسان ها استفاده می کردند که احتمالاً پلوگنتوس از اولین افرادی بود که از عمق نمایی در نقاشی دیواری های خود استفاده کرد و این یک انقلاب بزرگ در ترسیم تصویری به حساب می آمد. نمایش اندام و پیکره ها مثل نقش برجسته ها به جای نیم رخ از زاویه های مختلف کشیده می شد و سفالینه نگار علاوه بر کنش پیکره ها بر حس آن ها نیز توجه می کرد. در این دوره سبک سفیدگون در آتن ابداع شد یه صورتی که زمینه سفال س
فید و فیگورها به رنگ سیاه و معمولاً بر روی سفال های بلند و لاغر کشیده می شدند. خطها در این سبک نسبت به سبکهای گذشته از نرمی بیشتری برخوردار بود. از شاخص ترین هنرمندان سفیدگون گزنوکلسِ نقاش است. با روی کار آمدن اسکندر مقدونی نظام مستقل شهرهای یونانی از بین رفت و نظام سلطنتی جای آن را گرفت. اسکندر با گسترش سلطنت خود تا ایران و مصر هنر یونان را بر کشورهای زیر سلطه خود تزریق کرد. در شهرهای زیرسلطه هنرپروری خصوصی و فردی رخ داد و جمع آوری و نسخه برداری از آثار کلاسیک یونان رواج پیدا کرد. به همین دلیل می توان گفت هنر دوره هلنیستی در هر جنبه یکپارچه نبود. در این دوره سبک سرخگون کلاسیک ادامه پیدا کرد اما کم کم هنر سفالگری رو به افول رفت. ائوفرینوس و بروگس استادانی در اوایل سده ۵ پ. م بودند که سبک سرخگون را به حد اعلای خود رساندند. سبک سفیدگون نیز در این دوره ادامه پیدا کرد اما بسیار مبالغه آمیز و از لحاظ فنی بی کیفیت تر بود. گرچه گلدان سازی تا بعد از سال ۴۷۵ پیش از میلاد ادامه یافت، اما دوره نقاشی گلدانی با نقش پیکرهای سرخ و سیاه به سر رسید. مجسمه سازی. مرمر و مفرغ مهم ترین ماده تشکیل دهنده مجسمه های یونانی است و با ت
وجه به مستندات گِل و چوب کمتر در مجسمه ها مورد استفاده قرار می گرفت. یونانیان معمولاً قسمت های خاصی از مجسمه را نقاشی و رنگ می کردند تا مجسمه به نوعی جاندار شود. هم چنین در قسمت هایی از مجسمه های مفرغی از طلا و فلزهای گرانبها استفاده می کردند. در اوایل، مجسمه های مفرغی توپر بودند و با چکش کاری شکل می گرفتند اما بعد از کشف اسلوب ریخته گری مجسمه های مفرغی درون تهی و سبک شدند. مجسمه های این دوره کوچک و جنبه نمادین و مذهبی دارد. بیشتر مجسمه ها در فرم جانوری مثل گاو و اسب یا فرم های انسانی با ماهیت چکیده نگاری مجسم شده اند. رایج ترین مصالح مورد استفاده مفرغ، گل و چوب است. نخستین مجسمه های شاخص یونانی در دوره کهن بارز است. هنرمند یونانی در این دوره با نگاهی به مجسمه های مصری تلاش بر افزایش تجربه و مهارت خود می کند به همین دلیل می توان نام این دوره را، دوره آزمون و خطا نامید از مهم ترین آثار این دوره می توان به مجسمه های کوره (مجسمه دختر پوشیده) و کوروس (مجسمه پسر عریان) اشاره کرد که حالتی ایستاده و خشک در اندازه طبیعی داشتند و دارای لبخندی کهن وش و گونه برجسته بودند. هدف این مجسمه ها برای پیشکش یا هدیه به معابد و ق
رار دادن بروی سنگ قبرها بود. در مجسمه مردان همانند مجسمه های مصری پای چپ اندکی به جلو آمده و پای زنان به هم چسبیده است. از مجسمه های حیوانی برای تزئین ساختمان و معماری استفاده می شد. هنرمندان یونانی در این دوره اسلوب واقع گرایی را به طور کامل پایه ریزی کردند. هدف هنرمند به گونه ای تصرف کامل آرمانگرایی هم در صورت و هم در محتوا بود. هم چنین حرکت و انتقال وزن بر روی یک پا در مجسمه ها از ویژگی های جدیدی بود که به آن دست یافتند. از هنرمندان شاخص این دوره می توان به فیدیاس و پلوکلتوس اشاره کرد. از مهم ترین موضوعات مجسمه داستانهای حماسی و اسطوره ای و ملی بود. در اواخر دوره کلاسیک آرمانگرایی و خردگرایی از مجسمه ها دور شد و مضامین ملی و اسطوره ای کمرنگ تر شدند و اکثر هنرمندان به شیوه شخصی خود و بر اساس سفارشها مجسمه تولید می کردند. برای مثال مجسمه های اسکپاس چشمانی گود و لبهایی بازداشتند و از نظر عاطفی و احساسی بسیار قوی بودند و از طرفی پراکسی تلس مجسمه هایی با ملایمت و لطافت همراه با یک آرمانگرایی شخصی و طبیعی می ساخت. دوره هلنی همانند هنر سفالگری تلفیقی از هنر شرق و غرب بود و جزئیات پردازی و واقع گرایی شدت بیشتری پی
دا کرد و جنبه آرمانگرایی مجسمه ها کم شد. حالت مجسمه ها در اکثر مواقع رنج و اندوه خاصی را نمایان می کند. سیر تحول دوره هلنی مشخص نیست و احتمال می رود که سبکهای گوناگون در یک زمان کار می شده است. ادبیات. یونانی ها زبان نوشتاری خود را در حوزه هایی فراتر از تجارت نیز به کار گرفتند. آنان نخستین مجموعه ای درخشان از نوشته ها را در زمینه فلسفه، پزشکی، علم، قانون، تاریخ و ادبیات به تمدن غرب ارزانی داشتند. از جمله این آثار می توان به حماسه های ایلیاد و ادیسه هومر، نوشته های فلسفی سقراط، افلاطون و ارسطو، تراژدی های سوفوکل، اوریپیدس و آشیل، کمدی های آریستوفان و مناندروس و اشعار ساپفو و پینداروس اشاره کرد. نقاشی. با مطالعهٔ طرح گلدان ها و نیز موزائیک های کف ساختمان ها و دیوارنگارهای رومی بازیابی شده از شهر سوختهٔ پومپئی، می توان تصوری از نقاشی های از دست رفتهٔ یونان به دست آورد.
معماران ایرانی تلاش میکردند مواد اولیه مورد نیاز خود را از نزدیکترین مکانها بدست آورند و چنان ساختمان سازی میکردند که نیازمند به مواد اولیه مکانهای دیگر نباشد و خود بسند باشند.بدین گونه کار ساخت با شتاب بیشتری انجام میگرفت و ساختمان با طبیعت پیرامون خود "سازگارتر" می شده است و هنگام نوسازی آن نیز همیشه مصالح اولیه آن در دسترس بوده است. معماران ایرانی بر این باور بودند که مصالح اولیه باید "بوم آورد" یا محلی باشد. به گفته دیگر فرآورده (محصول)از همان محل باشد که ساختمان ساخته می شود و تا آنجا که امکانپذیر است از امکانات محلی بهرهگیری شود. برای نمونه در ساخت تخت جمشید، بهترین سنگ را از یک معدن در نزدیکی دشت مرغاب به دست میآورند و با ارابههای چوبی به تخت جمشید میرساندند. این سنگ را بیشتر برای روکش دیوارهای ستبر خشتی بکار میبردند.فرآوردن خشت نیز کار بسیار ساده بوده است. معماران ایرانی تا آنجا که امکانپذیر بود تلاش داشتند مصالح اولیه مرغوب بکار برند و با بهترین گونه خاک،گچ،آهک و سنگ کار میکردند.اگر فرآوردن و آماده ساختن آن از همان جا امکانپذیر نبود،از جای دورتر بهره میگرفتند.برای نمونه چون خاک پیرامون شیراز، "ریگ بو
م" بود، به کار آجر ساختن نمیخورد، پس خاک رس بهتر را از لار یا از خان خوره (آبادی میان راه اصفهان) بدست میآوردند.یا در کناره کویر،چون خاک شوره دار بود،آجر خوبی بدست نمیآمد.پس هنگام کار این آجرها را میان چند رج خشت میچیدند و برای از میان بردن شوره آنها،دوغابی به نام "فرش آهک" بکار میبردند که با ماسه نرم درست میشد.
نیروگاه گازی ری (جاده قدیم قم – باقرشهر، کیلومتر ۷ شهر ری در نزدیکی پالایشگاه تهران، بهره برداری ۱۳۵۶)، یکی از نیروگاه های ایران از نوع گازی با ظرفیت تولید ۹۷۹٫۴ مگاوات در زمینی به مساحت ۵۲٫۵ هکتار است. این نیروگاه شامل ۲۹ واحد توربین گازی در دو تیپ وستینگهاوس (۱۲ واحد) و جنرال الکتریک (۱۱ واحد) است که توسط شرکت های آسک بلژیک (۶ واحد ۳۲ مگاواتی)، هیتاچی ژاپن (۱۱ واحد ۲۳٫۷ مگاواتی)، فیات ایتالیا (۳ واحد ۳۲ مگاواتی) و میتسوبیشی (۳ واحد ۸۵ مگاواتی) ساخته و نصب شده است. قدرت عملی نیروگاه در زمستان ۶۳۰ مگاوات و در تابستان ۵۵۰ مگاوات است. سوخت واحدها گاز طبیعی و گازوئیل است که گازوئیل در ۷ مخزن، مجموعاً به ظرفیت ۱۰۰ میلیون لیتر ذخیره سازی می شود. مشخصات فنی واحدها. ظرفیت تولید این نیروگاه در ابتدا، ۱۱۷۱ مگاوات بود که به تدریج واحدهای آن (به جز واحدهای میتسوبیشی) دمونتاژ و به نیروگاه های مختلف فرستاده شد یا به دلیل فرسودگی از مدار حذف شدند. همچنین واحد شماره ۱۸ هیتاچی در آبان ۱۳۸۳ به دلیل فرسودگی در اثر انفجار تخریب شد. طبق اطلاعات شرکت توانیر، مشخصات واحدهای موجود نیروگاه گازی ری تا پایان سال ۱۳۹۱ به صورت زیر است:
روند ساخت واحدهای نیروگاه ری. واحدهای نیروگاه ری بین سال های ۱۳۵۶ تا ۱۳۵۷ به بهره برداری رسیدند و قسمتی از واحدهای هیتاچی در سال ۱۳۸۶ راه اندازی شدند. ۶ واحد هیتاچی بین سال های ۱۳۵۶ تا ۱۳۵۷ و ۱۰ واحد هیتاچی دیگر در سال ۱۳۸۶ نصب شد. انتقال واحدهای نیروگاه به سایر شهرها. در سال ۱۳۶۰ تعداد ۴ واحد از نوع آ.ا. گ به شیروان انتقال یافت و در سال ۱۳۸۰ تعداد ۲ واحد از نوع هیتاچی این نیروگاه به منطقه بندرعباس انتقال داده شد و به ترتیب در سال های ۱۳۸۲ یک واحد و در سال ۱۳۸۴ یک واحد دیگر از نوع به نیروگاه جزیره کیش انتقال یافت. در سال ۱۳۸۵، ۴ واحد جدید هیتاچی به زاهدان منتقل شد. در سال ۱۳۸۸، دو واحد به نیروگاه گازی نوشهر انتقال یافت. طبق اطلاعات موجود، در مورد ظرفیت فعلی نیروگاه ری، تناقضاتی در حدود چند مگاوات وجود دارد که به علت عدم به روزرسانی سایت های مرتبط است و ظرفیت فعلی نیروگاه تا پایان سال ۱۳۹۱ در حدود ۹۷۹٫۴ مگاوات است. آمار تولید برق و مصرف سوخت نیروگاه در سال ۱۳۹۱. طبق آمار سال ۱۳۹۱، مصرف گازوئیل نیروگاه ری [در سال ۱۳۹۱] ۳۰۷۱۱ هزار لیتر و مصرف گاز ۴۴۸۳۹۷ هزار مترمکعب، راندمان ۲۳٫۳ درصد و کارکرد نیروگاه در سال ۲۱۷
۰ ساعت که کارکرد نیروگاه در سال طبق درصد ۲۴٫۷ درصد بوده است.
«مردی که دنیا را فروخت» ترانه ای از موسیقی دان انگلیسی دیوید بویی است. این ترانه در آلبوم سوم بویی که به همین نام بود، قرار دارد و در نوامبر ۱۹۷۰ در ایالات متحده و در آوریل ۱۹۷۱ در بریتانیا توسط مرکوری رکوردز منتشر شد. این ترانه در جلسات پایانی آلبوم ضبط شد و تونی ویسکانتی تهیه کنندگی آن را بر عهده داشت. این ترانه توسط خواننده های دیگر هم بازخوانی شده است که از جمله قابل توجه ترین آن ها می توان به اجرای لولو و نیروانا و همچنین ترانه ای به همین نام توسط اشاره کرد. نسخه نیروانا. کورت کوبین، خواننده و گیتاریست گروه نیروانا در فهرست ۵۰ آلبوم موسیقی برترش، آلبوم "مردی که دنیا را فروخت" را در جایگاه ۴۵ قرار داده است. یک نسخه زنده از این ترانه در سال ۱۹۹۳ ضبط شد و سال بعد در آلبوم "آنپلاگد ام تی وی در نیویورک" منتشر شد. همچنین این ترانه به صورت یک تک آهنگ تبلیغاتی برای آلبوم هم منتشر شد و به صورت گسترده توسط ایستگاه های رادیویی آلترنیتیو راک پخش شد. بازخوانی این ترانه توسط نیروانا مورد توجه و استقبال رسانه ها و طرفداران قرار گرفت. بویی بازخوانی را خالصانه توصیف کرد و گفت «تا قبل از این [بازخوانی]، به ذهنم خطور نکرده
بود که بخشی از چشم انداز موسیقی آمریکا هستم.» به دنبالِ انتشار آن، بویی از این واقعیت ابراز تاسف کرد که وقتی خودش این ترانه را اجرا می کرد، با «بچه هایی روبرو می شد که می آیند و می گویند: 'خیلی خوبه که داری آهنگ نیروانا رو اجرا می کنی'». "رولینگ استون" افزود: «اگر نشانه یک بازخوانی خوب این است که مردم حتی متوجه بازخوانی بودن آن نمی شوند، نیروانا قطعاً کار خوبی انجام داده است» و اینکه «این ترانه پس از مرگ کوبین نیز معنای جدیدی پیدا کرد.» نسخهٔ نیروانا در جایگاه نخست نظرسنجی خوانندگان این مجله از بهترین ترانه های بازخوانی شدهٔ زنده رتبه بندی شد. نسخه میج اوره. از این نسخه از ترانه در بازی "" استفاده شده است.