Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
استرلینگ است. بی نظمی در ارتش و عدم پرداخت حقوق ارتشی ها و سربازان می نویسد «ارتش گروهی از عوام الناس اند که نه اسلحه و مهمات به دردخور دارند و نه چیزی به اسم نظم و انضباط. در کشور هیج محکمهٔ قضائی قابل اعتمادی نیست. عملاً جاده ای وحود ندارد» و بعد با شمردن خرابی های کشور، از موانع گسترش تجارت و فراوانی پول بی ارزش کشور که فقر و فلاکت و درماندگی مردم را فراهم آورده است سخن می گوید و از شورش نان. حرص و طمع و بی عرضگی و بی جرأت و جسارت بودن شاه را مطرح می کند و قدرت گرفتن روحانیون را «که انفاقا اصلاً مورد علاقهٔ ایرانیان نیستند». «ناصرالدین شاه مدتی پیش برای شکار رفته و گرفتار برف سختی شده بود، شبی در خانه محقر پای تپه ای، سر کرد و صبح، هنگام ترک خانه، از صاحبخانه پرسید که در مقابل این افتخار چه «پیشکشی» خواهید پرداخت. سرانجام صاحبخانه ۶ سکهٔ امپریال روسی پیشکش داد که شاه باخود برد. «چند هفته پیش شخصی یک صد و پنجاه لیره به شاه پرداخت و تا پایان عمرش سالیانه دویست لیره حقوق تقاعد برای او تضمین شد». … «سومین و مجبوبترین پسر شاه ظل السلطان، که فرماندهِ کل قشون است به هزینه سربازان ثروتمند می شود و آن ها را می چاپ
د». تشکیلات اداری صدراعظم در واقع یک کیف سیاه چرمی است. با همان کیف سیاه درآمدش درسال «از هفتاد هزارلیرهٔ استرلینگ تا یکصد هزار لیره استرلینگ است. … «پسر رئیس هیئت وزیران که وزیر پُست است شخصاً بسته های پستی را که با ارزش به نظر می آیند، می دزدد». … «در ایران کسی نیست که حقیقتاً وطن پرست و خواهان بهبود اوضاع باشد.» فرمانفرما اخیراً حکومت کرمان را خرید. او ۱۰۰۰۰ لیره به شاه و ۲۰۰۰ لیره به صدر اعظم و مبالغی کم تر از این به چند نفر دیگر پرداخت.
یِنگِه یا یَنگِه یا یـِنی واژه ای در زبان های ترکی به معنای نو است. همچنین زن مجرب و مسنی را گویند که در قدیم همراه عروس از خانهٔ پدر به خانهٔ شوهر می رفت تا در شبهای اول عروسی پشت حجله نشیند و حوایج برآرد و در ترتیب کارها و طرز برخوردهای او با مسائل و اشخاص، راهنمایی اش کند. این واژه در فارسی در ترکیب های زیر شناخته شده است: و در نام روستاها و اماکن مختلف نظیر: در زبان ترکی تبار قزاقی واژه ینی به صورت «ژانگا» تلفظ می شود و در جاینام های مختلف کاربرد دارد، مانند:
خواجه لی (صورت صحیح نام در فارسی برمبنای ریشه نام) یا خوجالی (شکل رایج تر در برخی منابع) که به ارمنی ایوانیان نامیده می شود، شهری در استان آسکران جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۵ میلادی، ۱۳۹۷ نفر می باشد. نام خواجه لی به معنای «محل مربوط به خواجه» است.
وارازابون (به ارمنی: Վարազաբուն) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان آسکران واقع شده است.
برکادزور () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان آسکران واقع شده است. ارمن آباد ۱۶۵ نفر جمعیت دارد و ۶۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
واردادزور سابقاً پیرجمال (به لاتین: Pircamal) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان آسکران واقع شده است.
پاروخ () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان آسکران واقع شده است.
کرکی جهان (به لاتین: Kərkicahan) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان آسکران واقع شده است. کرکی جهان ۱٬۷۶۴ نفر جمعیت دارد و ۹۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
خان آباد (به ارمنی: Խանաբադ، به لاتین: Xanabad) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان آسکران واقع شده است. خان آباد ۸۲۷ نفر جمعیت دارد.
سارداراشن (به ارمنی: Սարդարաշեն) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان آسکران واقع شده است. سارداراشن ۱۸۱ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ناخیجوانیک () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان آسکران واقع شده است. ناخیجوانیک ۲۱۱ نفر جمعیت دارد و ۷۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تالیش (، لاتین: Talış) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که به صورت دفاکتو در منطقه مارتاکرت و دوژور در شهرستان ترتر واقع شده است. تاریخچه. تالیش از ۱۱ آوریل ۱۹۹۴ تحت کنترل نیروهای ارمنستانی است. در طی درگیری های ۲۰۱۶ جمهوری آذربایجان و ارمنستان این روستا خسارت های بسیار دید.
شاهماسور (به ارمنی: Շահմասուր) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده است. شاهماسور ۱۳۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مارگوشوان () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان مارتاکرت واقع شده است. حسن قیه ۱۵۰ نفر جمعیت دارد.
زارداخاج (به ارمنی: Զարդախաչ) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان مارتاکرت واقع شده است. زارداخاچ به معنای صلیب زرد است.
بنجامین "بن" وودبرن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ولز است که به صورت قرضی برای اکسفورد یونایتد بازی می کند. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به لیورپول، شفیلد یونایتد و آکسفورد یونایتد اشاره کرد.
مهمانه (به ارمنی: Մեհմանա) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان مارتاکرت واقع شده است. مهمانه ۲۷ نفر جمعیت دارد.
تسماکاهوغ (به ارمنی: Ծմակահող) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان مارتاکرت واقع شده است.
دره قشلاق (به لاتین: Dərəqışlaq) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده است.
چوپان قره مز () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده است و ۱٬۶۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
نارشتار () یا نارنج لر () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده است و ۱۰ نفر جمعیت دارد.
کارلوس خوئل سالسدو هرناندز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به رئال سالت لیک، گوادالاخارا، فیورنتینا و آینتراخت فرانکفورت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده است.
خون گوتله () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان مارتاکرت واقع شده است.
شاه کرم () یک منطقه مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده است.
دادیوانْک () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده است.
چمن شهر یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده است. جمعیت. چمن شهر ۲۷۵ نفر جمعیت دارد. ریشه واژه. نام درست این روستا "جامان شئیر" است. "جامان" در زبان تالشی به معنی "سرسبز" یا "زمین کشاورزی" و "شئیر" به معنی "جو" است و معنی کامل آن "مزرعه جوی سبزرنگ" است.
سم آندرئاس لارشن (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل سوئد است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به گوتبورگ، هیرنفین و فاینورد اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده است.
شهرک میان آباد در شهرستان اسلامشهر در استان تهران واقع شده است.این شهرک در سال ۱۳۸۵ نزدیک به ۲۴ هزار نفر جمعیت داشته و در پایان سال ۱۳۸۶ و ابتدای سال ۱۳۸۷، حدود ۴۵ هزار نفر در این شهرک زندگی می کردند و آخرین جمعیت رو به افزایش این منطقه در سال ۹۰ تقریباً ۶۰ هزار نفر بوده است . مناطق فرهنگی ، تفریحی ، گردشگری. امام زاده غیبی بوستان استاد شهریار فرهنگسرای استاد شهریار بوستان امام حسین(ع) بوستان شهید قاسم سلیمانی دریاچه شهید سلیمانی شهربازی شهید سلیمانی سالن ورزشی زمین چمن مصنوعی باغ زیتون اسلامشهر (در حال ساخت) رستوران هوایی (در حال ساخت) منابع. •فرمانداری اسلامشهر •شهرداری اسلامشهر مناطق فرهنگی ، تفریحی. بوستان استاد شهریار فرهنگسرای استاد شهریار دریاچه مصنوعی باغ زیتون اسلامشهر امام زاده غیبی
شَدو کینگ یا شاه سایه با نام اصلی اماهل فاروق ، یک شخصیت خیالی ابرشرور در کتاب های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط مارول کامیکس است. شخصیت "شدو کینگ" توسط نویسنده کریس کلیرمونت و طراح جان بیرن خلق شده است که برای اولین بار، در شمارهٔ ۱۱۷ از مجموعه کمیک "مردان-ایکس غیرطبیعی" (ژانویه ۱۹۷۹) حضور پیدا کرد. "شدو کینگ" موجودیت و نهاد قدرتمند از انرژی خالص دورکاری ذهن است که قادر به تغذیه از نفرت و خشونت بشریت است، و توانایی تسخیر و کنترل بدن انسان ها را دارد. در ابتدا تصور می شد او یک جهش یافته است، اما هنگامی که اماهل فاروق را در اختیار گرفت، "شدو کینگ" نخستین جهش یافته بدذاتی محسوب می شد که با چارلز اگزاویه مقابله نمود. نبرد آن ها مهم ترین دلیل چارلز برای تشکیل تیم مردان ایکس بود. زندگینامه ساختگی شخصیت. خاستگاه و منشأ "شَدو کینگ" نامشخص است. او پیدایش نیمه تاریک خودآگاهی انسان در مولتیورس است که توسط نخستین کابوس ظهور پیدا کرد. وقتی توانایی های "اماهل فاروق" توسعه یافتند، او به شکل فیزیکی کسانی که در اطرافش بودند را کنترل می نمود، و از سایه های موجود در روح آن ها تغذیه می کرد تا در نهایت با "شدو کینگ" ادغام شوند (
عملی که از میزبانی به میزبان دیگر و از سرآغاز بشریت انجام داده است). در سال ۱۹۳۱، "شدو کینگ" با نام اماهل فاروق برای دو مأمور ویژه آدولف هیتلر به نام های ولفگنگ وون استارکر و گایست کار می کرد. آن ها قصد عزل پادشاه ادوارد انگلستان را داشتند تا رهبری فاشیسم را با هدف حمایت از آن ها جایگزینش کنند. هنگامی که فاروق در حال انجام تشریفات عرفانی بود، به طور تصادفی میزبان نیروی فینکس ریچل سامرز، و همتیمی اش شدوکت (کیتی پراید) را به ارمغان آورد. بدین سبب وون استارکر که از این نتیجه خشنود نبود، به توانایی های فاروق مشکوک شد. "شدو کینگ" به سرعت ریچل سامرز را تسخیر کرد و شدوکت پا به فرار گذاشت و با اَلسدِر کینراس متحد شد. شدوکت تلاش کرد توسط دورآگاهی با ریچل ارتباط برقرار کند، اما متوجه شد فاروق کنترل او را به دست گرفته است. کیتی با به زبان آوردن نام "شدو کینگ"، فاروق را شگفت زده نمود و قادر به فرار شد. فاروق کنترل کینراس را نیز بر عهده گرفت و سعی کرد هر دوی آن ها را از بین ببرد، اما کیتی به وسیلهٔ توانایی توقف تدریجی خود، سیستم عصبی کینراس را مختل کرد و او را ضربه فنی نمود. توانایی ها و قدرت ها. "شدو کینگ" یکی از قوی تری
ن جهش یافته ها با توانایی دورآگاهی در جهان است و تنها پروفسور ایکس در این زمینه بر او برتری دارد. او قادر به تسخیر و در اختیار گرفتن موجودات دیگر است و همچنین توانایی استفاده از تیرها و کاوشگرهای روحی نیرومند دارد. "شدو کینگ" همچنین مخلوقی نامیرا است و در کالبد اختری خود تنها با توانایی دورآگاهی یا با استفاده از جادوهای ویژه ای صدمه خواهد دید و در این شکل مبارزی ماهر نیز به شمار می رود. او توانایی زندگی فراتر از مرگ در بدن فیزیکی از خود نشان داده است. از زمان مرگ فیزیکی شد و کینگ، او به طور کامل به عنوان موجودی اختری وجود داشته است، اما او همچنین قادر به تسخیر یک بدن فیزیکی، و در صورت موجود حتی استفاده از قدرت های دورکاری ذهن میزبانش می باشد. او همچنین با استفاده از توانایی خود قادر به درمان آسیب های فیزیکی بر روی بدن میزبان است. در رسانه ها. "شَدو کینگ" نقش هماورد اصلی را در مجموعه تلویزیونی "لژیون" ایفا می کند. پیش از افشای هویت این شخصیت در مجموعه، دیوید هالر به او با عنوان «شیطانی با چشمان زرد» اشاره می کرد. شدو کینگ به غیر از شکل واقعی خود، چندین ظاهر متفاوت نیز به خود می گیرد، از جمله سگ دوران کودکی هال
ر، پسر عصبانی (با نقش آفرینی دوین دالتون)، دوست خوب هالر، لنی باسکر (با بازی آبری پلازا)، موجودیت شرور با بازی نوید نگهبان (فصل ۲ و ۳) و دوست دوران جوانی هالر به نام بنی.
سید نصیرالدین عصار (زاده ۱۳۰۴ در تهران - درگذشته ۱۳۹۴ در مریلند)، دیپلمات و سیاستمدار اهل ایران بود. زندگی نامه. او فرزند سید محمدکاظم عصار بود و نزد او دروس اسلامی آموخت و در دانشگاه تهران به تحصیل حقوق قضایی پرداخت. در ۱۳۲۴ به خدمت وزارت امور خارجه درآمد و در مناصبی چون دبیر اول سفارت ایران در آنکارا، معاون سرکنسول در نیویورک، و مستشار سفارت در هیئت نمایندگی ایران در سازمان ملل متحد مشغول به کار بود. عصار در ۱۳۴۲ به مدیرکلی نخست وزیری رسید. در ۱۳۵۰ به دبیر کلی سازمان سنتو (پیمان بغداد) منصوب شد و تا ۱۳۵۴ در آن سمت بود. سپس تا انقلاب ۱۳۵۷ قائم مقام وزارت امور خارجه را در امور سیاسی و پارلمانی بود. پس از انقلاب ۱۳۵۷ به حومه واشینگتن نقل مکان کرد و تا پایان عمر در آنجا ماند. همسر عصار دختر سرلشکر نصرت الله معتضدی و از طریق مادر، نوه عبدالحسین میرزا فرمانفرما بود.
هویک دمیرجیان (؛ زاده ۳ ژانویه ۱۹۸۹) خواننده ارمنی تبار قبرسی است که در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۷ نماینده قبرس بود .
شعیرات (به عربی: الشعیرات) یک روستا در سوریه است که در شهرستان حمص واقع شده است. شعیرات ۱٬۴۴۳ نفر جمعیت دارد.
رابرت (؛ زادهٔ ۱۰ فوریه ۱۹۳۲ - درگذشته ۱۳ آوریل ۲۰۱۷) یک دانشمند رایانه اهل ایالات متحده آمریکا بود. او به باب تیلور، یک پیشگام آمریکایی در اینترنت معروف بود که تیم هایی را رهبری می کرد که کمک های عمده ای به رایانه شخصی و سایر فناوری های مرتبط داشتند. او مدیر دفتر تکنیک های پردازش اطلاعات دارپا از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۹، مؤسس و سپس مدیر آزمایشگاه علوم رایانه زیراکس پارک از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۳، و مؤسس و مدیر مرکز تحقیقات سیستم های شرکت دیجیتال ایکویپ منت کورپوریشن تا سال ۱۹۹۶ بود. به طور منحصر به فرد، تیلور هیچ آموزش رسمی آکادمیک یا تجربه پژوهشی در علوم رایانه نداشت. سورو اورنشتاین، تیلور را به یک«پیانیست کنسرت بدون انگشت» تشبیه کرد، برداشتی که توسط مورخ لسلی برلین تایید شد: «تیلور می توانست ملودی ضعیفی را از دور بشنود، اما خودش نمی توانست آن را بنوازد. او می دانست که برای تقریب صدا باید در مقیاس بالا یا پایین حرکت کند، می توانست تشخیص دهد که یک نت اشتباه است، اما برای ساخت موسیقی به شخص دیگری نیاز داشت.» وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ملی فناوری و نوآوری و جایزه چارلز استارک دراپر شده است. تیلور به خاطر دیدگاه سطح
بالای خود شناخته شده بود: «اینترنت در مورد فناوری نیست، بلکه در مورد ارتباطات است. اینترنت افرادی را که علایق، ایده ها و نیازهای مشترکی دارند، صرف نظر از جغرافیا، به هم متصل می کند.» اوایل زندگی. رابرت دبلیو تیلور در سال ۱۹۳۲ در دالاس، تگزاس به دنیا آمد. پدر خوانده او، کشیش ریموند تیلور، یک وزیر متدیسم بود که دارای مدرک تحصیلی از دانشگاه متدیست جنوبی، دانشگاه تگزاس در آستین و مدرسه الهی ییل بود. خانواده (از جمله مادر خوانده تیلور، آدری) در دوران کودکی تیلور بسیار دوره گرد بودند و از ناحیه ای به محله دیگر نقل مکان می کردند. او که چندین واحد درسی را به دلیل ثبت نام در مدرسه تجربی رد کرد، تحصیلات عالی خود را در دانشگاه متدیست جنوبی در سن ۱۶ سالگی در سال ۱۹۴۸ آغاز کرد. تیلور سپس در طول جنگ کره (۱۹۵۲-۱۹۵۴) در ایستگاه هوایی نیروی دریایی دالاس، قبل از بازگشت به تحصیلات خود در دانشگاه تگزاس در آستین تحت لایحه GI، در نیروی دریایی ایالات متحده خدمت کرد. او در دانشگاه UT یک "دانشجوی حرفه ای" بود و دوره هایی را گذراند. در سال ۱۹۵۷، مدرک کارشناسی روانشناسی تجربی را کسب کرد. او متعاقباً در سال ۱۹۵۹ مدرک کارشناسی ارشد خود
را در رشته روانشناسی از تگزاس دریافت کرد. او با پیشینه خود در روانشناسی تجربی و ریاضیات، تحقیقات خود را در علوم اعصاب، روان آکوستیک و سیستم عصبی شنوایی دانشجوی کارشناسی ارشد به پایان رساند. به گفته تیلور،«من در دپارتمان دستیاری تدریس داشتم، و آنها از من می خواستند دکترا بگیرم، اما برای گرفتن دکترای روانشناسی در آن روزها، شاید هنوز امروز، باید واجد شرایط باشید و دوره هایی را در روانشناسی غیرعادی، روانشناسی اجتماعی، روانشناسی بالینی، روانشناسی کودک بگذرانید، که به هیچ کدام از آنها علاقمند نبودم.» پس از ترک تگزاس، تیلور به مدت یک سال در آکادمی هاوی، یک مدرسه آمادگی مشترک در فلوریدا، به تدریس ریاضی و مربیگری بسکتبال پرداخت. تیلور در شرکت های هواپیماسازی با دستمزدهای بهتر به شغل مهندسی مشغول شد. او در طراحی MGM-31 Pershing به عنوان یک مهندس ارشد سیستم برای پیمانکار دفاعی مارتین ماریتا (۱۹۶۰-۱۹۶۱) در اورلاندو، فلوریدا مشارکت کرد. در سال ۱۹۶۲، پس از ارائه یک پیشنهاد تحقیقاتی برای یک نمایشگر شبیه سازی کنترل پرواز، از او برای پیوستن به دفتر تحقیقات و فناوری پیشرفته ناسا به عنوان مدیر برنامه منصوب به بخش کنترل پرواز و
نمایش خدمه دعوت شد. بازنشستگی و مرگ. تیلور در سال ۱۹۹۶ از DEC بازنشسته شد. پس از طلاق (مصادف با خروج او از زیراکس)، او در خانه ای منزوی در وودساید، کالیفرنیا زندگی می کرد. در ۱۳ آوریل ۲۰۱۷، او در خانه خود در وودساید، کالیفرنیا درگذشت. پسرش گفت که از بیماری پارکینسون و سایر مشکلات سلامتی رنج می برد.
یک جت گاز خنثی که ذرات ساینده بسیار ریز تشکیل شده با سرعت بالا (معمولان بین ۲۰۰–۴۰۰ متر بر ثانیه) به سطح قطعه کار برخورد کرده و باعث برداشت ماده از طریق عملیات براده برداری-فرسایشی می شود. این عمل فرسایشی برای بریدن، تمیز کردن، کنده کاری یا حکاکی، صیقلی کردن و پلیسه گیری به کار گرفته می شود. این روش برداشت ماده بر روی مواد سخت یا شکنده بسیار مؤثر است ولی برای مواد نرم مؤثر نمی باشد. از این روش می توان جزیات ریز و پیچیده را بر روی قطعات ترد ایجاد کرد. تاریخچه. این تکنولوژی نوین اولین بر توسط فرانز برای بریدن لوله های کاغذی در سال ۱۹۶۸ استفاده و در سال ۱۹۸۳ به صورت تجاری معرفی شد. در دهه ۱۹۸۰ ساینده ای از جنس لعل به جریان آب اضافه کردند که با این کار ماشین کاری با جت سایده به وجود آمد. در اوایل ۱۹۹۰ آقای جان اولسن، پیشگام تکنولوژی واتر جت، در صدد کشف راهی برای برش به وسیله جت ساینده به عنوان روشی همانند روش های سنتی برآمد. او با حذف نویز، گردوخاک و تخصص اپراتور توانست سیستمی را توسعه دهد که امروز به آن ماشین جت ساینده گویند. اجزا دستگاه ماشینکاری با جت ساینده. سیستم رانش گاز. سیستم رانش گاز، گاز خشک و تمیزی برا
ی حرکت ذرات ساینده ایجاد می کند. این گاز معمولاً هوا، نیتروژن یا دی اکسید کربن می باشد. روش تولید این گاز از طریق یک سیلندر یا کمپرسور می باشد. در کمپرسور به منظور جلوگیری از آلودگی پودر ساینده توسط آب یا روغن از یک فیلتر هوا به همراه خشک کن استفاده می شود. گاز به کار رفته باید ارزان، غیر سمی و به راحتی در دسترس باشد و همچنین به هنگام خروج از نازل در محیط بیش از اندازه پخش و واگرا نشود. از گاز اکسیژن به دلیل خطر آتش سوزی استفاده نمی شود. تغذیه کننده مواد ساینده. مقدار ذرات ساینده مورد نیاز توسط تغذیه کننده ذرات ساینده تأمین می شود. مقدار ذرات ساینده در این دستگاه با ایجاد ارتعاش در سیستم تغذیه کننده کنترل می شود. ذرات توسط گاز حامل به محفظه مخلوط کننده رانده شده و سپس مخلوط هوا و ذرات ساینده به طرف نازل می روند. نازل، صورت مخلوط را که به طرف قطعه کار هدایت شده به مقدار بسیار بالای می رساند. برخورد جت مخلوط هوا و ذرات ساینده به سطح قطعه کار، سبب برداشت ماده بر اثر پدیده سایش می شود. نسبت پودر به وسیله تغییر گستره دامنه ارتعاشات قابل تنظیم می باشد. محفظه ماشین کاری. محفظه ماشین کاری باید به خوبی بسته شود تا تجم
ع ذرات ساینده در اطراف محل ماشین کاری به حد مضر نرسد. این محفظه، مجهز به یک سیستم گرد گیر با ایجاد خلأ می باشد که در صورت ماشین کاری مواد سمی مانند بریلیم باید توجه ویژه ای به این سیستم معطوف نمود. وظیفه دیگر این سیستم نیز حفظ سلامتی اپراتور می باشد. نازل. جنس نازل معمولاً از کاربید تنگستن یا یاقوت کبود می باشد (با عمر معمولاً ۳۰۰ ساعت) است که مقاومت بالای در برابر سایش دارند و با مقطع مربعی یا دایره ای ساخته می شوند. این قسمت به گونه ای طراحی می شود که افت فشار ناشی از وجود خم ها و اصطکاک به کمترین حد ممکن برسد. فشار نازل عموماً بین ۲–۸٫۵ کیلوگرم نیرو بر سانتی متر مربع می باشد که این مقدار بسته به جنس قطعه کار و ویژگی های مورد نیاز سطح ماشین کاری شده تغییر می کند. با افزایش سایش نازل، واگرایی جریان جت افزایش یافته که نتیجه برش کاری پراکنده (نخواسته) بیشتر شده و دقت نیز به طور قابل توجهی کاهش می یابد. برش های نخواسته را می توان با استفاده از روکش هایی از جنس مواد نرم مانند لاستیک (برای کارهای با دقت کم یا لبه های نامشخص)، یا فلزات (برای کارهای دقیق یا با لبه های مشخص و تیز) کنترل کرد. این روکش ها فقط قسمت های
از کار را که ماشین کاری آن ها مورد نظر نیست می پوشانند. ساینده ها. آلومینیوم اکسید(Al2O3)، سیلیسیم کاربید SiC، دانه های شیشه، خرده شیشه، بی کربنات سدیم نمونه ای از ساینده های مورد استفاده در این فرایند می باشد. انتخاب ساینده ها با توجه به جنس قطعه کار، نرخ برداشت ماده(MRR)و دقت ماشین کاری مورد نظر صورت می گیرد. از اکسید آلومینیم برای تمیز کاری، برش کاری و پلیسه گیری استفاده می شود. از سیلیسیم کاربید هم برای کاربردهای مشابه اما برای قتیتی با جنس سخت تر استفاده می شود. برای پرداخت سطحی مات و بی جلا، دانه های شیشه مناسب است درحالیکه خرده شیشه برای به دست آوردن لبه های تیزتر بهتر می باشد. با این وجود تمیز کاری، پلیسه گیری و بریدن مواد نرم توسط بی کربنات سدیم بهتر انجام می شود. در مورد بی کربنات سدیم این نکته ضروری است که این ماده جاذب رطوبت است و اگر تا دمعی بیش از ۴۹ درجه سانتیگراد گرم شود تجزیه می شود. اندازه ذرات ساینده بین ۱۰–۵۰ میکرون می باشد. اندازه های کوچکتر برای پرداخت سطح و تمیز کاری استفاده می شود در حالیکه دانه های درشت تر برای جوش کاری و کوبش (حذف عیوب سطحی) و برش کاری مناسب است. دانه های ریز از نظر
شکل هندسی، بی نظمی کمتری دارند از این رو توانی آن ها برای برش کاری کمتر است. ذرات ساینده باید اشکال تیز و نه منظمی داشته و به اندازه کافی کوچک باشند تا در گاز حامل به صورت معلق باقی بمانند. استفاده مجدد از ساینده ها به دو دلیل پیشنهاد نمی شود جستارهای وابسته. آلومینیوم اکسید سیلیسیم کاربید بی کربنات سدیم کمپرسور
مائوریتسیو پولینی (؛ زادهٔ – درگذشته ) پیانونواز و رهبر ارکستر اهل ایتالیا بود که بیشتر به خاطر تفسیرهایش از آثار باخ، بتهوون، شوبرت، شومان، برامس، و نیز آثار آهنگسازان موسیقی مدرن شناخته می شود. پولینی در جوانی به دلیل وفاداری زیادش به نت های موسیقی، عموماً مورد خطاب منتقدان بود. سویاتوسلاو ریختر اجراهای پولینی از شوپن را سرد، بی روح و فلزی می دانست. او در حالی نفر اول رقابت بین المللی نوازندگی پیانو شوپن سال ۱۹۶۰ شد که فقط ۱۸ سال داشت. آرتور روبینشتاین که در آن سال جزو داوران رقابت بود گفت: «فاصلهٔ او با نفرات دوم و سوم بسیار زیاد بود، او از تمام هیئت داوران نیز بهتر می نوازد.» جوایز. مائوریتسیو پولینی برندهٔ جوایزی همچون پرمیوم ایمپریاله و رقابت بین المللی نوازندگی پیانو شوپن شده است.
راه آهن های لندن و قاره ای () یک شرکت توسعه املاک و مستغلات متعلق به دولت بریتانیا است. این شرکت که در سال ۱۹۹۴ تأسیس شده در ابتدا به عنوان یک کنسرسیوم خصوصی برای ساخت خط ۱ قطار تندرو بریتانیا و خدمات مسافری ریلی تحت قرارداد با دولت بریتانیا ایجاد شد اما پس از ساخت پروژه های مختلف و مشکلات مالی به وجود آمده برای شرکت به مالکیت دپارتمان حمل و نقل بریتانیا در آمد.
درهٔ ترکمن () دره ای هزاره نشین در افغانستان است که در ولسوالی سرخ پارسا، ولایت پروان قرار دارد. جمعیت شناسی. جمعیت درهٔ ترکمن را هزاره ها تشکیل می دهند که مربوط به قبیلهٔ دای کلان هزاره می شوند و از جمله قبایل تاریخی و اصیل هزاره ها به شمار می رد، طوریکه بابر، بنیانگذار امپراتوری گورکانی هند در اوایل قرن شانزدهم (میلادی) در بابرنامه، از این هزاره ها به عنوان «هزاره های ترکمن» نام برده است. زبان. هزاره های درهٔ ترکمن، به زبان فارسی با گویش های هزارگی و دری صحبت می کنند.
امیرا هاس یا عمیرا هاس به (عبری: עמירה הס‎؛ زادهٔ ۲۸ ژوئن ۱۹۵۶)، روزنامه نگار و مؤلف اهل اسرائیل است.
امید جهانبخش (زادهٔ ۱۱ اسفند ۱۳۷۲ در تهران) یک بازیکن فوتبال اهل ایران است و هم اکنون در پست هافبک برای باشگاه گل ریحان در لیگ آزادگان بازی می کند. وی سابقه عضویت در تیم هایی همچون مقاومت تهران و صبای قم و گسترش فولاد را در کارنامه دارد.
سپاه ۴ یکی سپاه های نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جبهه های غربی و شرقی جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت. این سپاه در ۱ اکتبر ۱۹۳۴ در درسدن به وجود آمد. در جریان نبرد استالینگراد در ۳۱ ژانویه ۱۹۴۳ منهدم شد و دوباره تا ۲۰ ژوئیه همان سال توانست خود را بازسازی کند.
عملیات "هایفیش" اسم رمز عملیات فریب آلمان برای پوشش آماده سازی برای عملیات بارباروسا، تهاجم به شوروی بود. طراحی این عملیات در آوریل ۱۹۴۱ توسط ویلهلم کایتل آغاز شد. این عملیات شامل حمله به چهار مکان مختلف (جایی میان فوکستون و وورتینگ) در ساحل جنوبی انگلستان می شد.
سپاه ۱۵ کوهستان () از سپاهیان وابسته به ارتش آلمان نازی در جنگ جهانی دوم بود. این سپاه در ۱۲ اوت ۱۹۴۳ در بالکان و برای مبارزه با پارتیزان های یوگسلاو در دولت مستقل کرواسی در جنگ جهانی دوم به وجود آمد. این سپاه در نهایت در ۸ مه ۱۹۴۵ تسلیم پارتیزان ها شد و بسیاری از فرماندهان و سربازان این سپاه بعدها توسط مقامات یوگسلاو اعدام شدند. فرماندهان سپاه ۱۵ کوهستان. -از زمان تأسیس تا ۱ نوامبر ۱۹۴۳: ژنرال پیاده نظام رودلف لوترز&lt;/br&gt;-از ۱ نوامبر ۱۹۴۳ تا ژوئیه ۱۹۴۴: ژنرال پیاده نظام ارنست فون لایزر&lt;/br&gt;-از اگوست ۱۹۴۴ تا پایان جنگ: ژنرال نیروی زرهی گوستاو فن عملیات مهم. در مه ۱۹۴۴، سپاه ۱۵ کوهستان مسئول اجرای عملیات «Rösselsprung» بود که هدف آن ترور رهبر پارتیزان های یوگسلاوی، یوسیپ بروز تیتو، بود. سرنوشت سپاه. سپاه در عملیات پارتیزانی لیکا-پریمورجه نابود شد. بازماندگان سپاه در ۸ مه ۱۹۴۵ به نیروهای پارتیزان تسلیم شدند. فرمانده و بسیاری از اعضای باقیمانده توسط مقامات یوگسلاوی اعدام شدند.&lt;/br&gt;این سپاه یکی از نیروهای مهم آلمانی در نبردهای بالکان بود که نقش کلیدی در سرکوب مقاومت پارتیزان ها ایفا کرد ولی در نه
ایت با فشار و عملیات گسترده پارتیزان ها از بین رفت. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/XV_Mountain_Corps_(Wehrmacht)
آزاده یاسمن نبی زاده (زاده ۷ آذرماه سال ۱۳۵۷ – تهران) طراح پارچه و لباس اهل ایران است. وی در سال ۱۳۹۵ لوح تقدیر و مدال سرو زرین را از جشنواره فجر دریافت کرد. زندگی نامه. در سال ۱۳۷۶ دیپلم گرافیک و در سال ۱۳۸۱ از دانشگاه هنر لیسانس طراحی پارچه و لباس را دریافت کرد. سال ها قبل از بافتن، نقاشی می کرد. در نه سالگی به کلاس خیاطی رفت. مادرش برای او لباس می دوخت، او برای عروسک هایش! اولین استاد آقای محمود جوادی پور شناختن رنگ را از ۱۲ سالگی به وی یاد دادند. از آن زمان رنگ دغدغه همیشگی اش شد. اولین نمایشگاه لباس هایش را در شانزده سالگی برگزار کرد. از استاد لی لا ثمری بافتن را آموخت. دستگاه بافت وسیله تازه ای برای بیان نقش هایش بود. بوم هایش را می بافت و به جای دیوار بر تن می زد. جدا از جذابیت های این کار، قدمت آن برایش مقدسش می کرد. از استاد نسرین کیهان تاریخ و اسطوره بافتن را آموخت. نخست، بافتن برایش قدم زدن در جهان خیال و رؤیا بود. اما با یادگیری پیشینه آن، مانند به جا آوردن مراسم آیینی، جهانی از اسطوره ها و ریشه ها را به رویش گشود. او در دوران تحصیل با دستگاه آموزشی که از روی نمونه فرانسوی ساخته شده ساخته شده، پار
چه هایی را بافت که سبک شخصی او در طراحی بود و مورد استقبال و توجه قرار گرفت. او پس از اتمام دانشگاه در سال ۱۳۸۱ اولین نمایشگاه بافته هایش را برگزار کرد. در این نمایشگاه پارچه هایی را بافت از گل ها و گیاهان، سیم، سنگ، پشم و نخ و ابریشم که سبک شخصی او در طراحی مورد توجه و استقبال قرار گرفت. بعدها طراحان و برندهای دیگری فعالیت خود را بر اساس برند آزاده یاسمن شروع کردند و جریانی هنری در در طراحی پارچه و لباس به وجود آمد. بافتن برایش تجربه های رنگینی بود و هدفی جز لذت بردن و کشف و شگفتی نداشت. همراهی علی خطیب شهیدی، هدفی جدی تر به کار بخشید. تصمیم و اراده آن ها احیای شبکه پارچه بافی سنتی شد. آن ها سفر می کردند، از دیدن مردمی که گذشته خود را نه قبول و نه به یاد داشتند، در خود می رفتند و برمی گشتند… کنار پارچه هایش که پرصدا و شلوغ و جوان بودند، آرزوی پارچه هایی داشت که ریشه در تاریخ و جغرافیای ایران داشته باشند. پارچه های سنتی کیفیت پایینی داشتند، کارگاه های بافت اغلب خراب بودند و بافنده ها بی انگیزه، خسته و پیر. در سال ۱۳۸۴ با ابریشم بافی کاشان آشنا شد که فقط نامی از آن به جا مانده بود، بافنده ها حاضر به تغییر در ن