Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شرکت های وام صنعتی (ILC) یا بانک های صنعتی مؤسساتی مالی در ایالات متحدهٔ آمریکا هستند که کارشان امانت دادن پول است و ممکن است مؤسسات غیر مالی مالک آن ها باشند. با وجود اینکه چنین بانک هایی تابع سپرده های شرکت بیمهٔ سپرده فدرال و تحت نظارت ناظرین اف دی آی سی و دولت هستند، بر سر عدم نظارت ناظرین مالی بر شرکت های مادری همچون والمارت بحث وجود دارد. «اعضای شرکت بیمهٔ سپردهٔ فدرال تابع مادهٔ ۲۳ ای و ۲۳ بی قانون سپرده گذاری فدرال هستند، مفادی که معاملات بانک ها با مؤسسات وابسته را محدود می سازد، با مؤسسات وابسته، از جمله شرکت های مادر.» (FDIC.gov) شرکت های وام صنعتی مجاز هستند تا در ایالت های متعددی شعبه داشته باشد (این امر از سوی بسیاری از ایالات به شرط اقدام متقابل پذیرفته شده است) این شعب مجوز دولتی دارند و تحت بیمهٔ شرکت بیمهٔ سپردهٔ فدرال هستند. در حال حاضر مجوز این شعب از سوی هفت ایالت صادر شده، که بیشترین تعداد آن ها در ایالت اوتا بوده است. سایر ایالت هایی که با گشایش این شعب موافقت کرده اند عبارت اند از، کالیفرنیا، کلرادو، مینه سوتا، ایدیانا، هاوایی، و نوادا. رتبه بندی ده بانک صنعتی بیمه بر اساس دارایی ها: ش
رکت های مؤسس بانک های صنعتی نیز عبارت اند از:، جنرال الکتریک، جنرال موتورز، مریل لینچ، مورگان استنلی، امریکن اکسپرس، تارگت کورپ، نارستروم، هارلی دیویدسون، فرست دیتا، گروه یونایتد هلث، بی ام دابلیو و سالی مای. در ماه می سال ۲۰۰۵، شرکت وارن بوفه در برکشایر هاتاوی از برنامهٔ راه اندازی یکی از بانک های صنعتی در یوتا برای ادارهٔ وامهای مشتریان فروشگاه های تجهیزات خانگی اش در آر. سی ویلی خبر داد. انجمن بلو کراس و بلو شیلد، شرکت فورد موتور، تعاونی کریدیان و ایستگاه خانگی که در حال تصویب است. در هر حال، دارایی هایی که توسط یکی از شرکت های وام صنعتی اداره می شوند بخشی از ماجرا هستند. توجه به میزان حقیقی ارزش دفتری وام از اهمیت بیشتری برخوردار است. ریشه های مفهوم. در سال ۱۹۱۰، آرتور جی. موریس (۱۹۷۳–۱۸۸۱)، شرکت پس اندازهای درست و قابل اعتماد را در منطقهٔ نورفولک ایالت ویرجینیا تأسیس کرد؛ شرکتی که وام های کوچکی تحت عنوان «موریس پلن» به طبقهٔ کارگر پرداخت می کرد. بر اساس این طرح، وام گیرندگان موظف بودند معرفی نامه ای از سوی دو تن از افراد هم طبقه از محل کسب درآمد خود برای اثبات اعتبارشان ارائه دهند. طبق توافق این افراد می
بایست وام پرداختی را از طریق خرید گواهی نامهٔ صرفه جویی اقساطی در اقساط هفتگی برابر با ارزش اسمی وام، با کسر هزینه های صدور و هزینه های مربوط به تحقیق پرداخت می کردند. بانک های موریس پلن در بیش از ۱۰۰ نقطهٔ ایالات متحدهٔ آمریکا گسترش داده شدند. این بانک ها در استفاده از بانکداری الکترونیک (از طریق توافق میان شرکت موریس پلن آمریکا، شرکت اصلی ادارهٔ بانک های موریس پلن، و اتحادیهٔ استودیبکر) و بیمهٔ عمر اعتباری، به واسطهٔ انجمن بیمهٔ موریس پلن پیشرو بودند. (مورد اخیر برای زمانی که وام گیرنده در دورهٔ بازپرداخت وام از دنیا می رفت، بدون آنکه چیزی از املاک وی مصادره شود، در نظر گرفته شده بود)
رکود طولانی یک رکود اقتصادی قیمت در سراسر جهان بوده که در سال که در سال ۱۸۷۳ آغاز و در بهار ۱۸۷۹ در حال اجرا بود. این رکود اقتصادی قیمت شدیدترین رکود اقتصادی اروپا و ایالات متحده آمریکا در نوع خودش بود که رشد قوی اقتصادی سوخت توسط انقلاب صنعتی دوم در دههٔ بعد از جنگ داخلی آمریکا بود. این اتفاق در آن زمان «رکود طولانی» نام گذاری شد واین اسم را تا رکود بزرگ ۱۹۳۰ حفظ کرد. با وجود یک دوره انقباض و کاهش قیمت کلی باز در شدت پس رفت رکود عظیم تأثیر نداشت. رکود طولانی قابل توجه ترین رکود حداقل در اروپا ی غربی و آمریکا ی شمالی بود به دلیل اینکه داده های قابل اعتماد از دوره رکود طولانی در این مناطق به راحتی قابل دسترسی هستند. انگلستان اغلب به عنوان بخشی که بیشترین ضربه را خورده در نظر گرفته می شود. وقتی این اتفاق در حال وقوع بود این دیدگاه برجسته بود ک اقتصاد انگلستان از سال ۱۸۷۳ تا ۱۸۹۶ در یک رکود مداوم بوده است و بعضی از متون از این دوره با عنوان رکود بزرگ ۱۸۷۳–۹۶ یاد کردند. در ایالات متحده غالباً اقتصاددانان رکود طولانی را رکود سال های ۱۸۷۳–۱۹۷۹ در نظر می گیرند که با بحران ۱۸۷۳ آغاز شد و توسط بحران ۱۸۹۳ (پایان دورهٔ
گسترده تر رکود طولانی) ادامه پیدا کرد. اداره ملی تحقیقات اقتصادی انقباض پس از بحران را از اکتبر ۱۸۷۳ تا مارس ۱۸۷۹ مشخص کرده. در ۶۵ ماه این رکود طولانی، طولانی مدت ترین از نظر NBER بوده است. رکود بزرگ انگلستان ۴۳ ماه از این رکود است. در ایالات متحده از ۱۸٬۰۰۰ کسب کار در سال های ۱۸۷۳–۱۹۷۹ ورشکسته شدند شامل ۸۹ خط راه آهن ۱۰ ایالت صدها بانک. بیکاری در ۱۸۷۸ ب اوج خود رسید بعد از اینکه بحران از بین رفت.
«آخرین روزهای زمستان»، اپیزود دوم سه گانه ای است که مهرداد اسکویی دربارهٔ کودکان کانون اصلاح و تربیت ساخته است. این فیلم مستند داستان زندگی هفت نوجوان زیر ۱۵ سال است که در کانون اصلاح و تربیت تهران زندگی می کنند. این فیلم دومین قسمت از مستندهای سه گانه مهرداد اسکویی است. قسمت اول «روزهای بی تقویم» و قسمت سوم «رؤیاهای دم صبح» نام دارند. نقدو نظر. بخشی از نقد لوران جیان بر فیلم آخرین روزهای زمستان با ترجمه منا درانی. آنها ده تا چهارده ساله هستند، از تلویزیون فوتبال تماشا می کنند. هرکدام یک عروسک پارچه ای دارند، با این حال در این سنین یا اعتیاد داشته اند یا دزدی می کرده اند… صحنهٔ آغازین فیلم؛ یک گروه فیلمساز را نشان می دهد که مجوز دارند از یک کانون اصلاح و تربیت در تهران فیلم تهیه کنند. مهرداد اسکویی؛ کارگردان و عکاس، در قالب پلان سکانس هایی از زندگی روزمرهٔ بچه ها تصویربرداری کند. آنها به طرزی باورنکردنی، در خوابگاهشان نمایش بازی می کنند و با استفاده از لغات حقوقی دقیق جریان قضایی و محکومیت خود را با جدیت بازی می کنند. او از تک تک آنها به آرامی سؤال می پرسد و آنها با پختگی و آگاهی از وضعیت، خودشان را فاش می کن
ند، که بسیار تکان دهنده است. بخش از نقد احمد میر احسان بر فیلم آخرین روزهای زمستان. مهرداد اسکویی با روزهای بی تقویم، یک فیلم سرآمد دیجیتالی که دوستش دارم، گام مهمی در این گونه برداشته و رها از دیدگاه هایی که می کوشند برای آن سوی آب ها فیلم بسازند، با احترام به کار و تلاش مددکارانی که زندگی شان را در شرایط سخت و طاقت فرسا و بی توجهی ها، صمیمانه صرف یاددهی به کودکان آسیب دیده جامعه و گنگ ما می کنند، کوشیده بدون تعصب، بدون آنچه غلو و اغراق در سیاه نمایی نام داده اند، با ذکر همه اتفاقات واقعی موجود، ضمناً از فاجعه ای حرف بزند که اصلاً قابلیت دفاع ندارد و تا ریشه ای حل نشود، حل نخواهد شد. در همین آخرین روزهای زمستان در صحنه ای، فیلمساز از پسرک معتادی که در کانون اعتیادش را ترک کرده می پرسد اگر بیرون بروی، باز معتاد خواهی شد؟ و او صادقانه پاسخ می دهد بله و ما می بینیم که با آن همه زمینهٔ فراهم و اوضاع آشفته جامعه ای که به جای سر و سامان دادن به زندگی، آن همه نمایش و دروغ و شعار و آز قدرت و به به گویی های دل به خواهانه و نفی همکاری جدی مردمی آگاه و رفتاری که بر هر بحران سرپوش می نهد، غوغا می کند و مثل نقل و نبات مو
اد مخدر یافت می شود، خوب چه دلیلی دارد که در این احوال فرساینده و پر از بیگاری و تبه کاری و تباه زدگی رایج، این موجود تیره بخت به جای اولش برنگردد؟
"با دیگر سقوط های اصفهان اشتباه نگیرید." محاصره و سقوط اصفهان بدستِ طغرلِ سلجوقی در "۱۸ اَمردادِ سال ۴۴۳" هجریِ قمری (۹ آگوست ۱۰۵۱) رخ داد. پیش زمینه. سلجوقیان که بر غزنویان غلبه کرده و به قدرت رسیده بودند، از آن پس سرگرمِ تصرفِ شهرها یکی پس از دیگری بودند. طغرل ۳ سال پیش از تصرفِ اصفهان، درصددِ تصرف این شهر برآمده بود که مانند یزد، کرمان و فارس در دست یک خانوادهٔ دیلمی بود. "ابومنصور فرامرز کاکویه بنیره علاء الدوله" در مقابل سلطانِ سلجوقی سخت پایداری کرد عاقبت طغرل، خطبه بخواند و از سر فتحِ اصفهان گذشت. به دیگر سخن، ۱۰ سال پیش از سقوط اصفهان گویا فرامرز که در آنزمان هنوز به شاهی نرسیده بود در نبرد دندانقان (۲۳ مه ۱۰۴۰)، همراه سلجوقیان بوده است. هنگامی که فرامرز به پادشاهی کاکویه رسید، طغرل با فرستادن باری از باج به فرامرز ، از او برای خود پیمان گرفت. ولی نه فرامرز و نه برادرش گرشاسب یکم نپذیرفتند به سوی سلجوقیان روی آورند. سال ۱۰۴۵ برای نخستین بار طغرل به اصفهان درآمد و فرامرز تسلیم شد. پس از بازگشت طغرل به خراسان و با گذشت پیرامون یک سال فرامرز خود را مستقل از سلجوقیان خواند و تسلیم بوئیان شد و این کار او ط
غرل را وادار به بازگشت به اصفهان کرد. طغرل بیک در آنجا کاکوییان را شکست داد و فرامرز را بار دیگر پیرو خود کرد. پس از ۴ سال طغرل بیک در سال ۱۰۵۰ اصفهان را محاصره کرد. مردم اصفهان در برابر سلجوقیان با بی باکی ایستادند ولی پس از یک سال سرانجام تسلیم شدند. سپاه طغرل برج و باروی اصفهان را با خاک یکسان کردند و طغرل پس از آن این شهر را پایتخت خود کرد. محاصره ای که به سقوط انجامید. طغرل چشم به اصفهان داشت و می خواست آن را مرکز حکومت خود قرار دهد. طغرل بار دیگر در محرم سال ۴۴۲ اصفهان را محاصره کرد و کسال تمال شهر را محصور نمود و مردم را در زحمت شدید انداخت. اصفهان یک سال مقاومت کرد و سرانجام در محرمِ سال ۴۴۳، حاکم اصفهان داوطلبانه تسلیم شد و دولت دیالمه کاکویه از این شهر برافتاد. گفته شده است که طغرل به حکمرانِ اصفهان که بر چند شهر دیگر حکومت داشت، وعده داده بود که اگر تسلیم شود، یزد و ابرقو را از او نخواهد گرفت که چنین شد. طغرل ۳ سال پس از تصرفِ اصفهان، بغداد را هم تصرف کرد و به قدرت دیلمیان ایرانی پایان داد. دیدگاهِ ناصر خسرو دربارهٔ اصفهانِ پس از محاصره. ناصرخسرو قبادیانی در "هشتم صفر سنه اربع و اربعین و اربعمائه"
(۴۴۴ هجری قمری)، دو سال پس از حملهٔ ویرانگرِ "طغرل سلجوقی" وارد اصفهان شد. در هنگامِ ورودِ وی به شهر، شهر دوباره ساخته شده و بهبودِ نسبی یافته بود. وی در بارهٔ اصفهان چنین می گوید:
کتاب ارواح شانزدهمین آلبوم استودیویی گروه هوی متال انگلیسی آیرن میدن است که در ۴ سپتامبر ۲۰۱۵ منتشر شد. این اولین آلبوم دوگانه این گروه و همچنین طولانی ترین آلبوم آن ها تا به امروز است که مجموعاً ۹۲ دقیقه و ۱۱ ثانیه زمان دارد. به منظور بهبودی خواننده بروس دیکینسن پس از برداشتن تومور سرطانی در اوایل سال ۲۰۱۵، پخش و برگزاری تور حمایتی این آلبوم به تعویق افتاد. همچنین این اولین آلبوم آن ها است که از زمان پایان رابطه ۳۰ ساله آن ها با ئی ام آی رکوردز، در پارلفون منتشر می شود. این آلبوم در چارت های ایتالیا، نروژ، هلند، لهستان، فنلاند، سوئد، سوئیس، پرتغال، اتریش، فلاندرز، در رتبه اول و در چارت های والونیا، فرانسه، ایرلند، استرالیا، آمریکا، دانمارک، نیوزلند، جزو ده آلبوم اول قرار گرفت.
جادوی سیاه به استفاده از قدرتهای مافوق طبیعی برای مقاصد شیطانی گفته می شود و ممکن است به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
بارون اس.ک. استپانیان یا استپان استپانیان (؛ ؛ زاده ۱۸۶۸ یا ۱۸۷۰ میلادی - درگذشته ۱۹۱۵)، عکاس اهل ارمنستان بود که تصاویر فراوانی را از دوران جنبش مشروطه ایران در تبریز ثبت کرده است. استپانیان را می توان «اولین عکاس خبری ایران» برشمرد؛ چرا که علاوه بر عکاسی از حوادث نهضت مشروطیت در ایران، عکس های بی شماری نیز از دیگر جنگ ها و وقایع تاریخ زمان خود در امپراتوری روسیه، ارمنستان و امپراتوری عثمانی تهیه کرده است. هم اکنون بعضی از آثار او به ویژه عکس هایی که از نویسنده شهیر روسی آنتوان چخوف گرفته است، در موزه ارمیتاژ روسیه نگهداری می شوند. زندگی نامه. استپانیان در سال ۱۸۶۸ میلادی (۱۲۸۵ قمری) یا ۱۸۷۰ میلادی (۱۲۴۹ خورشیدی) در روستائی بنام «نورک» در حومه شهر ایروان به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتی را در آموزشگاه های ایروان به انجام رسانیده، برای ادامه تحصیل وارد آموزشگاه علوم انسانی و مذهبی کلیسای جامع اچمیادزین گردید. پس از آن برای فراگرفتن فن عکاسی رهسپار تفلیس پایتخت گرجستان شد. وی در سال ۱۸۹۰ میلادی (۱۳۰۸ قمری) تحت تأثیر اندیشه های انقلابی زمان خود، در گروه مسلح «گوگونیان» درآمد و هنگام گذشتن از مرز امپراتوری روسیه-امپ
راتوری عثمانی با همرزمان خود، از سوی مرزداران روس، دستگیر و پس از یک محاکمه کوتاه و سریع به حبس ابد با اعمال شاقه و تبعید به جزیره ساخالین محکوم گردید. در دوره تبعید به علت مسلط بودن به فن عکاسی، از سوی هیئت علمی که در آن هنگام مأمور بررسی های دانشی در جزیره ساخالین بود، به کار گماشته شد و همه عکس های مورد نیاز هیئت علمی را شخصاً تهیه کرده، مجموعه نفیسی فراهم آورد که سپس به زبان روسی زیر عنوان ساخالین در همان زمان به چاپ رسید. فرار از ساخالین. استپانیان در تبعید، دو بار اقدام به فرار کرد ولی موفق نشد. تا اینکه پس از تحمل ده سال تبعید، بار سوم با گروهی از یاران خود، اقدام به تهیه قایق چوبی نموده با گردآوری مقداری خوراک، همه آنان با این قایق از راه اقیانوس آرام، دست به فرار زدند. از این فراریان، تنها سه تن که عبارت بودند از استپان استپانیان و یپرم خان و هوسپ مُوسسیان زنده ماندند. او در ابتدا به ایالات متحده آمریکا و از آنجا به استانبول و باکو رفت و سرانجام به سال ۱۸۹۹ میلادی (۱۳۱۷ قمری) خود را به تبریز رساند. حضور در تبریز. استپانیان در کوچه پستخانه واقع در ناحیه ۷ تبریز، اتاقی اجاره کرده، عکاسخانه خود را دائر
کرد و در مدت زمان بسیار کوتاهی، در کار خود موفقیت شایانی به دست آورد و به سبب داشتن خوئی نرم و مردم داری و به علت اینکه با هر کس با عبارت «بالام جان» برخورد می نمود، عکاسخانه و شخص او به نام «بالام جان» معروف اهل تبریز شد. او همه وسائل عکاسی خود را از تفلیس وارد می کرده است. استپان بعد از چند سال، با «دوشیزه وارینکا» که از ارمنی های تبریز بود، زناشوئی کرده دارای چهار فرزند می شود و به علت موفقیت در کار عکاسی، در اندک زمان زندگانی مرفهٔ یافته، حتی یک خانه باغچه ای در کوچه «قره دام داش» تبریز، خریداری کرده، عکاسخانه خود را به آنجا منتقل می کند. وی در جنبش مشروطه، به علت علاقه فراوانی که به آزادی و آزادیخواهان داشته به دسته مجاهدان تبریز و مشروطه خواهان می پیوندد. عکاسی از جنبش مشروطه. وی در جهت ثبت وقایع مشروطه در تبریز تلاش های زیادی کرد و اکثر عکس های موجود از جنگ های تبریز و مجاهدان در دوران مشروطه توسط وی تهیه شده است که تعدادی از آن ها نیز در کتاب تاریخ هجده ساله آذربایجان به چاپ رسیده اند. همچنین بخش عمده ای از عکس های موجود از گروه های انقلابی مشروطه و بخصوص عکس های یپرم خان و باقرخان از جمله کارهای استپ
انیان است. گذشته از عکس ها، استپانیان با همکاری علی وکیلی، کارت پستالهایی از حوادث مشروطه به خارجه سفارش داده بود که هم اکنون آن کارت پستالها در دست است و از اسناد و مدارک تاریخی به شمار می آیند. در بخشی از کتاب تاریخ هیجده ساله آذربایجان، دربارهٔ عکاسی استپانیان از مشروطه طلبان تبریز، چنین آمده است: فرار از تبریز با ورود روسها. در سال ۱۹۱۱ میلادی (۱۳۳۰ قمری) که ارتش روس برای تعقیب آزادیخواهان وارد تبریز شده، شروع به گرفتن و بند کردن آنان می کند، استپان استپانیان با جامه مبدل به شکل یک «قاطرچی» از شهر بیرون رفته به ارزروم در امپراتوری عثمانی پناهنده می شود و در آنجا نیز عکاسخانه ای دائر کرده و مشغول کار می گردد. در سال ۱۹۱۴ میلادی (۱۳۳۳ قمری) استپانیان خانواده خود را از تبریز به ارزروم می برد، اما با آغاز جنگ جهانی اول و طرح نسل کشی ارمنی ها از سوی دولت وقت عثمانی، وی که جزو نخستین دستگیرشدگان بود، محرمانه در سال ۱۹۱۵ میلادی (۱۲۹۴ خورشیدی) اعدام می گردد. از خانواده او تنها پسر کوچکش از مرگ رهائی یافته که اکنون در تبریز است و صاحب مغازه «عینک سازی ایران» در پاساژ تبریز می باشد. استپانیان عکاس ماهری بوده و آثار
او از جنبه هنری عاری نبوده است. او به سال ۱۳۲۹ قمری عکس اجزاء و مستخدمان اداره نظمیه مرکزی تبریز را در میدان سربازخانه قدیم برداشته است که با وجود موجود نبودن وسائل کافی و دقیق در آن زمان، نمونه بسیار خوبی از عکس پانوراماست.
حسینعلی خان مهندس گوران، یا حسینعلی خان هندسی گوران (۱۲۵۰ در کرمانشاه - ۱۰ مرداد ۱۳۱۱ در ؟ )، مهندس معمار دانش آموخته دارالفنون و بنیانگذار آموزش و پرورش نوین در کرمانشاه بود. وی نخستین مدرسه مدرن را در شهر کرمانشاه بنیان گذاشت. زندگی. حسینعلی خان هندسی گوران در سال ۱۲۵۰ خورشیدی (۱۸۷۱ میلادی) در شهر کرمانشاه به دنیا آمد. نام پدرش محمدعلی خان گوران بود. منزل پدری وی در محله شترگلو در شهر کرمانشاه و خانه ای به شماره ۴۱۵۳ قرار داشت، اما محمدعلی خان دارای املاکی در روستای سیمینه در دو فرسنگی کرمانشاه و در منطقه قلعه زنجیر گوران بود که درآمدش از کشاورزی و دامداری در آنجا تأمین می شد. خواهر محمدعلی خان به نام جمیله خانم همسری تهرانی داشت و در محله سرپولک تهران ساکن بود. حسینعلی در سن ۷ سالگی به تهران و نزد عمه خود فرستاده شد و تحت سرپرستی او در آمده و در یکی از مدارس تهران به تحصیل پرداخت. او همزمان در یک آموزشگاه خصوصی به فراگیری زبان فرانسه مشغول شد و در سن ۱۶ سالگی زبان و ادبیات فارسی و فرانسه را آموخته بود. حسینعلی هندسی گوران در سال ۱۲۶۶ (۱۸۸۷ میلادی) به همراه شش جوان دیگر با هدف تحصیل در سفری زمینی از تهران ب
ه فرانسه رفت و در آنجا در دانشگاه سوربن به تحصیل معماری و مهندسی ساختمان پرداخت. به گفته ایرج هندسی، وی تنها ۲ سال در فرانسه ماند و به دلیل عدم تطابق روحیاتش با فرهنگ آن جامعه و نیز به دلیل فراهم بودن امکان تحصیل زیر نظر اساتید اروپایی در دارالفنون در سال ۱۲۶۸ (۱۸۸۹ میلادی) به همراه دو نفر دیگر از هیئت هفت نفره به تهران بازگشت و تحصیلات خود را از ابتدا در دارالفنون آغاز کرد و در سال ۱۲۷۳ (۱۸۹۴ میلادی) به عنوان مهندس راه و ساختمان از این مدرسه دانش آموخته شد. به گفته محمدعلی سلطانی وی در دارالفنون تهران در رشته های مهندسی و نقاشی و زیر نظر استادانی مانند کمال الملک و مصورالممالک به تحصیل پرداخته است. حسینعلی هندسی گوران پس از پایان تحصیلاتش در دارالفنون تهران به کرمانشاه بازگشت و چندی بعد در اوایل خرداد ۱۲۷۸ خورشیدی (۱۸۹۹ میلادی) در منزل شخصی خود که در کوچه هندسی واقع در در محله چنانی کرمانشاه بود، مجلس درسی دایر کرد که پس از مدتی تبدیل به مدرسه ای به نام محتشمیه شد که نقطه آغازی برای آموزش و پرورش مدرن در شهر کرمانشاه به شمار می آید. حسینعلی خان هندسی گوران در سال ۱۳۱۱ خورشیدی (۱۹۳۲ میلادی) درگذشت. بنیانگذاری
نخستین مدرسه در کرمانشاه. حسینعلی خان گوران در اواخر مهر ۱۲۷۸ خورشیدی (۱۸۹۹ میلادی) نخستین مدرسه مدرن در کرمانشاه را به نام مدرسه محتشمیه دایر کرد. این مدرسه در سال اول تأسیس خود، ۵۰ نفر دانش آموز داشت. دانش آموزان با لباس یک شکل در مدرسه حاضر می شدند و مدرسه دارای برنامه مدون درسی و نیز امکانات مدرن آموزشی مانند میز و نیمکت و تخته سیاه بود. مدرسه محتشمیه ۴ سال برقرار بود و در سال ۱۲۸۱ خورشیدی (۱۹۰۲ میلادی) توسط فرمانفرما تعطیل و ویران شده و حسینعلی خان گوران نیز بنا بر دلایل نامشخص تحت تعقیب قرار گرفت. فعالیت های سیاسی. همزمان با تعطیلی مدرسه محتشمیه و ممانعت فرمانفرما از ادامه فعالیت های حسینعلی خان هندسی گوران، دوره ای از مبارزات علیه حکومت مستبد مرکزی و حاکمان کرمانشاه آغاز شد که یارمحمدخان کرمانشاهی رهبری آن را در دست داشت. حسینعلی خان در دو جبهه فرهنگی و سیاسی با این مبارزات همراه شد. عکس معروفی از مهندس گوران وجود دارد که او را در کنار حبیب الله خان بیگلربیگی و دیگر آزادیخواهان کرمانشاه در مقابل طاق بزرگ طاق بستان نشان می دهد. معماری. حسینعلی خان مهندس گوران یکی از نخستین معماران تحصیل کرده شهر کرمانش
اه بود. او در سال ۱۲۸۱ (۱۹۰۲ میلادی) به دلیل تسلطی که به زبان فرانسوی پیدا کرده بود در گمرک کرمانشاه به کار گرفته شد و علیرغم تمایلش به ریاست انبارهای گمرک منصوب شد. او همچنین با روی کار آمدن حکومت پهلوی و اهمیت پیدا کردن گمرکات برای این حکومت مسئول عمران مرزی شد. مهندس گوران به عنوان معمار در کرمانشاه چند ساختمان شاخص بنا کرد. ساختمان مدرسه محتشمیه (که در سال ۱۲۸۱ تخریب شد)، ساختمان گمرک قصر شیرین و نیز بیمارستان قرنطینه در قصر شیرین (که در جنگ ایران و عراق در سال ۱۳۵۹ تخریب شد) از جمله آثار شاخص وی در منطقه کرمانشاه هستند. بیمارستان قرنطینه قصر شیرین نخستین ساختمان اسکلت فلزی و طاق ضربی در غرب ایران بود و همچنین نخستین ساختمان ایران بود که از لوله کشی آب استفاده می کرد. علاوه بر این ساختمان اداره گمرک و پل رودخانه الوند از آثار وی در قصر شیرین بود که هر دو در زمان جنگ ایران و عراق تخریب شد. او همچنین نهر شاویار آبراه تاریخی قصر شیرین را که در دوران ساسانیان ساخته شده و آب را از روستای سید ایاز به کاخ شیرین می رساند ترمیم کرد که امکان دسترسی مردم قصر شیرین به آب آشامیدنی را فراهم کرد. حسینعلی خان هندسی گوران
همچنین در راه سازی و جاده سازی در منطقه غرب ایران کارهای مهمی انجام داد. جاده های ایلام به دهلران و شمال خوزستان، و نیز دسترسی شهرهای مختلفی مناطق کردنشین غرب ایران از اقدامات وی در راه سازی به شمار می روند. مرگ. حسینعلی خان هندسی گوران سال های میان ۱۳۰۰ تا ۱۳۱۱ را به عنوان مهندس ساختمان و معمار مشغول فعالیت بود. او تمام این دوران را در منطقه گرمسیر و آب و هوای سخت قصر شیرین و ایلام گذراند. این شرایط سخت و فعالیت طاقت فرسا توان بدنی او را تحلیل برد و در نهایت منجر به مرگ او در روز ۱۰ مرداد ۱۳۱۱ شد. جسد حسینعلی خان توسط برادرش علی آقا گوران به نجف در عراق برده شد و در گورستان وادی السلام به خاک سپرده شد.
مدرسهٔ محتشمیه (یا مدرسه مبارکه ملت) نخستین مدرسه در شهر کرمانشاه به سبک مدرن و همچنین یکی از نخستین مدارس مدرن در سراسر ایران بود. این مدرسه در اواخر مهر سال ۱۲۷۸ خورشیدی (۱۸۹۹ میلادی) توسط حسینعلی خان هندسی گوران تأسیس شد. همچنین تاریخ تأسیس این مدرسه ۱۳۱۷ قمری (۱۲۷۷ خورشیدی و ۱۸۹۸ میلادی) و تاریخ انحلال آن ۱۳۲۱ قمری (۱۲۸۰ خورشیدی و ۱۹۰۱ میلادی) نیز ذکر شده است. تاریخچه. حسینعلی خان هندسی گوران که از دانش آموختگان دارالفنون بود و مدتی را نیز در فرانسه به تحصیل معماری گذرانده بود، در بازگشت از فرانسه و تهران در اوایل خرداد ۱۲۷۸ خورشیدی (۱۸۹۹ میلادی) در منزل پدری خود، خانه شماره ۴۱۵۳ در کوچهٔ هندسی واقع در محله شترگلو در چنانی کرمانشاه، مجلس درسی دایر کرد که در ابتدا مدرسه مبارکه ملت نام داشت. تأسیس این مدرسه با استقبال گسترده مردم کرمانشاه مواجه می شود، اما حاکم وقت کرمانشاه میرزا محمدخان اقبال الدوله کاشانی با تأُسیس آن به مخالفت پرداخت. اما هندسی گوران موفق شد نظر مساعد شاهزاده جلال الدین میرزا (ملقب به محتشم الدوله، یا سردار محترم) را جلب کرده و او نیز به شرط این که نام مدرسه به نام وی به مدرسه محتشمیه تغ
ییر یابد از ادامه کار آن حمایت کرد. در نهایت مجلس درس در اواخر مهر ۱۲۷۸ خورشیدی (۱۸۹۹ میلادی) با مساعدت شاهزاده جلال الدین میرزا محتشم الدوله با نام مدرسه محتشمیه به کار خود ادامه داد که نقطهٔ آغازی برای آموزش و پرورش مدرن در شهر کرمانشاه به شمار می آید. مدرسهٔ محتشمیه در سال اول تأسیس خود، ۵۰ نفر دانش آموز داشت. برای درس خواندن در این مدرسه شرط سنی وجود نداشت و برخی از دانش آموزان مردانی بودند که همسر و فرزند داشتند. مدیریت مدرسه با خود حسینعلی خان هندسی گوران بود. دانش آموزان با لباس یک شکل در مدرسه حاضر می شدند و مدرسه دارای برنامهٔ مدون درسی و نیز امکانات مدرن آموزشی مانند میز و نیمکت و تخته سیاه بود. برنامهٔ درسی مدرسهٔ محتشمیه عبارت بود از فارسی، فرانسوی، حساب و مشق خط. علاوه بر جلال الدین میرزا، فرزند وی به نام جمال الدین میرزا (ملقب به امیر افتخار) نیز از پشتیبانان این مدرسه به شمار می آمد. علاءالدوله نیز که یک سال پس از تأسیس مدرسه به حکمرانی کرمانشاه رسید، آن را مورد پشتیبانی قرار داده و از حق تولیت خود از مسجد عمادالدوله، سالیانه مبلغ دویست تومان به مدرسهٔ حشمتیه اختصاص داد. علاءالدوله دستور داد تا
دانش آموزان لباس پیاده نظام بپوشند و آموزش نظامی در برنامهٔ درسی مدرسه قرار بگیرد. بر این اساس برای دانش آموزان تفنگ های ورندل تهیه شد و مدیر مدرسه بر اساس قواعد نظامی اتریش، به دانش آموزان مشق تفنگ و حرکات پیاده نظام آموزش می داد. این تمرین ها گاهی در میدان توپخانه و گاهی خارج از شهر انجام می شد. علاءالدوله همچنین دستور داد تا امتحانات مدرسه در حضور وی و در مقر حکومتی انجام شود. مقامات حکومتی به دفعات برای ادامه فعالیت مدرسه مزاحمت ایجاد کرده و دو سه بار به مدرسه هجوم آوردند. در برابر این حمله ها حسینعلی مهندس گوران از شیرمحمدخان صمصام الممالک سنجابی، جهانبخش خان ضرغام السلطنه دانیالی گوران و نیز قمرسلطان اسپری، سران عشایر سنجابی، گوران و قلخانی کمک گرفت، و این افراد نیز تعدادی تفنگ چی را برای حفاظت از مدرسه در اختیار مهندس گوران گذاشتند. علیرغم این تدابیر مدرسه محتشمیه در نهایت در اسفند سال ۱۲۸۱ خورشیدی (۱۹۰۲ خورشیدی) توسط فرمانفرما حاکم جدید کرمانشاه مورد حمله قرار گرفت، و تعطیل و ویران شده و حسینعلی خان گوران نیز بنا بر دلایل نامشخص تحت تعقیب و منزل وی نیز مورد هجوم مأموران فرمانفرما قرار گرفت. مدرسهٔ مح
تشمیه ۴ سال برقرار بود و تعطیلی و تخریب آن در زمانی انجام شد که حسینعلی مهندس گوران در تاریخ ۱۱ جمادی الثانی ۱۳۲۱ (۱۳ مرداد ۱۲۸۲ و ۵ اوت ۱۹۰۳) زمینی به مساحت ۲۹۰۹ ذرع (۳۰۲۵/۳۶ مترمربع) خریداری کرده بود تا ساختمان جدید و بزرگ تری برای مدرسه بسازد و حتی سند این ملک را نزد آقا رحیم امام جمعه کرمانشاه برده بود و مشروعیت معامله خود را به تأیید وی نیز رسانده بود. معلمان. از جمله معلمانی که در مدرسه محتشمیه تدریس کرده اند، به جز خود حسینعلی خان هندسی گوران که آموزش ریاضیات، هندسه و نقاشی را بر عهده داشت، می توان به میرزا محمد مهدی صباح (معتمد التجار) شاعر و مدیر روزنامه صباح معلم زبان فارسی، و میرزا آقا مهدوی معروف به آقا مدیر پدر مرتضی مهدوی روزنامه نگار کرمانشاهی معلم قرآن و شرعیات اشاره کرد. همچنین میرزا مهدی خان فرهپور (صدیق دفتر) دبیر تاریخ و جغرافیا، مترجم السلطان از صاحب منصبان گمرکات معلم زبان خارجه و سلطان شاهپورخان معلم عملیات ورزشی و نظامی بوده اند.
شویا ناکاجیما (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است که در پست وینگر برای باشگاه فوتبال اوراوا رد دیاموندز بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به توکیو وردی، توکیو، پورتیموننزه و الدحیل اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی زیر ۲۳ سال ژاپن در مسابقات فوتبال زیر ۲۳ سال آسیا ۲۰۱۶ حضور داشت.
گروه توسعه جنگاوری ویژه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا () مشهور به تیم شش، یک نیروی عملیات ویژه و نمایندهٔ نیروی دریایی در ستاد فرماندهی مشترک عملیات ویژه است. در ستاد فرماندهی مشترک عملیات ویژه، این نیرو با نام «نیروی رزمی آبی» شناخته می شود. پشتیبانی اداری این نیرو با ستاد فرماندهی جنگاوری ویژه نیروی دریایی و فرماندهی عملیاتی این گروه بر عهدهٔ فرماندهی ستاد فرماندهی مشترک عملیات ویژه است. بیشتر اطلاعات مربوط به این گروه محرمانه است و جزئیات فعالیت های این گروه معمولاً توسط کاخ سفید و وزارت دفاع آمریکا فاش نمی شود. این گروه و همتای آن در نیروی زمینی (نیروی دلتا) و نیروی هوایی (اسکادران ۲۴ تاکتیک های ویژه) تیم های اصلی ماموریت ویژه نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا برای انجام عملیات های پیچیده، خطرناک و محرمانه به دستور مرجع فرماندهی ملی (تا سال ۲۰۰۲)، رئیس جمهور و وزیر دفاع ایالات محده آمریکا هستند. گروه توسعه جنگاوری ویژه، ماموریت های تخصصی مختلفی مانند مبارزه با تروریسم، رهایی گروگان، شناسایی ویژه و اقدام مستقیم (حملات کوتاه مدت یا اقدامات تهاجمی در مقیاس کوچک) را اغلب علیه اهداف باارزش انجام می دهد. تاری