Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مسابقهٔ جایزه بزرگ شلده () یک مسابقهٔ یک روزهٔ دوچرخه سواری جاده است که به صورت سالیانه در بلژیک برگزار می شود. این مسابقه در آنتورپ آغاز و به شوتان ختم می شود و بخشی از تور اروپایی است. مسیر بیش از ۲۰۰ کیلومتری مسابقه، مسطح است و برای رکابزنان سرعتی مناسب است. نخستین دورهٔ مسابقهٔ شلده در سال ۱۹۰۷ برگزار شد و کهن ترین مسابقهٔ دوچرخه سواری جاری در فلاندر است که قدمت آن شش سال بیشتر از تور فلاندر است. مسابقه تنها در دوران جنگ های جهانی برگزار نشد و صدمین دورهٔ خود را در سال ۲۰۱۲ جشن گرفت. مارسل کیتل آلمانی بیشترین تعداد پیروزی این مسابقه را در اختیار دارد. تاریخچه. فدراسیون دوچرخه سواری بلژیک شاخهٔ آنتورپ نخستین دورهٔ جایزه بزرگ شلده را در ۸ ژوئیه ۱۹۰۷ برگزار کرد. در نخستین سال های برگزاری آغاز و پایان مسابقه در آنتورپ بود. پس از آن افتتاحیه به مرکسم و سپس به دورنه منتقل شد. در سال ۱۹۹۶ دوباره افتتاحیه به مرکز آنتورپ بازگشت. موریس لتورژی فرانسوی برندهٔ نخستین دورهٔ مسابقه شد. ۴۶ سال طول کشید تا یک غیر بلژیکی دیگر برنده شود. تا سال ۲۰۰۹ مسابقه در نیمهٔ آوریل در روز چهارشنبه پس از پاریس–روبه برگزار می شد. در سال
۲۰۱۰ زمان برگزاری مسابقه با مسابقهٔ خنت–ویووخم جابجا شد و اکنون در چهارشنبهٔ میان تور فلاندر و پاریس–روبه انجام می شود. این مسابقه پیشتر با نام جایزه بزرگ شلده شوتن و جایزه بزرگ شلده فلاندر شناخته می شد؛ ولی از سال ۲۰۱۰ جایزه بزرگ شلده نامیده می شود. مسیر. مسیر مسابقه شامل یک دور ۱۵۵ کیلومتری در محدودهٔ استان آنتورپ و پس از آن ۳ دور کوتاه تر به طول ۱۵ کیلومتر در شوتان و پیرامون آن انجام می شود. مسیر شامل هفت بخش سنگفرش به طول های ۱۳۰۰ تا ۳۰۰۰ متر است. آغاز غیررقابتی مسابقه در کرانهٔ رود شلده در مرکز آنتورپ انجام می شود. مسابقهٔ رسمی پس از طی چند کیلومتر در شوتان آغاز می شود.
در ریاضیات، رسته ی Grp دارای کلاس همهٔ گروه ها به عنوان اشیاء و همریختی های گروهی به عنوان پِیکان هاست. همین طور، این یک رسته محسوس است. مطالعه این رسته را به عنوان نظریهٔ گروه ها می شناسند. رابطه با دیگر رسته ها. دو فانکتور فراموشکار از Grp موجود است: M:Grp → Mon U:Grp → Set که در آن M دارای دو التصاق است: یکی از سمت راست؛ I:Mon→Grp یکی از سمت چپ؛ K:Mon→Grp در اینجا I:Mon→Grp فانکتوریست که هر مونوئید را به زیر-مونوئید عناصر معکوس پذیر می فرستد و K:Mon→Grp، فانکتوری که هر مونوئید را به گروه گروتندیک آن مونوئید می فرستد. فانکتور فراموشکار U:Grp → Set دارای یک التصاق چپ داده شده توسط ترکیب KF:Set→Mon→Grp است که در آن F فانتکور آزاد است. خواص رسته ای. مونومورفیزم ها در Grp همان همریختی های یک به یک، اِپی مورفیزم ها، همان همریختی های پوشا، و یکریختی ها، همان همریختی های دوسوئی اند. رستهGrp علاوه بر اینکه کامل است، هم-کامل نیز هست. ضرب ِ نظریه رسته ایِ Grp همان ضرب مسقیمگروه هاست، در حالی که همضرب نظریه رسته ای در Grp، است ضرب آزاد گروه هاست. اشیاء صفر در Grp، گروه های بدیهی هستند (متشکل از فقط یک عنصر همانی). هر
پیکانِ "f": "G" → "H "در Grp، دارای یک هسته نظریه رسته ای (که با هسته جبری ker f = {x in G | f(x) = e} داده می شود) و همچنین یک هم-هسته نظریهٔ رسته ای (داده شده توسط گروه خارج قسمتی "H "توسط بستارِ نُرمال "f"("H") از "H") است. بر خلاف رسته های آبِلی، اینطور نیست که هر مونومورفیزم در Grp، هستهِ هم-هسته اش باشد.
یادت نرود داری می میری () یک فیلم درام فرانسوی به کارگردانی زاویه بووا محصول سال ۱۹۹۵ است. فیلم همان سال برندهٔ جایزه هیئت داوران جشنواره فیلم کن شد.
کنراد ولف (; – ) کارگردان فیلم اهل جمهوری دمکراتیک آلمان بود. او سال ۱۹۵۹ برای فیلم "ستاره ها" جایزه هیئت داوران جشنواره فیلم کن را گرفت.
وزارت جنگ پرتغال وزارتخانه ای دولتی بود که مسئولیت مدیریت ارتش پرتغال را بر عهده داشت. در سال ۱۹۵۰ نام آن به وزارت ارتش تغییر یافت. نام این وزارتخانه تا پیش از سال ۱۸۲۰ وزارت خارجه در امور خارجه جنگ بود و پس از با عنوان وزارت امور خارجه برای جنگ تأسیس و در سال ۱۹۷۴ منحل شد و وزارت دفاع ملی پرتغال جای آنرا گرفت.
دنیس پتریچ (؛ زادهٔ ) یک دروازه بان فوتبال اهل اسلوونی است. او هم اکنون در تیم نانت بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اوسر و آنژه اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال Slovenia U17 Slovenia U19 Serbia U21 بازی کرده است.
المپیاد جهانی علوم زمین ()(IESO) یکی از المپیادهای علمی است که به طور سالانه برای دانش آموزان دبیرستانی است برای این که بتوانند توانایی های خود را در زمینه هایی مانند زمین شناسی، هواشناسی، علوم محیط زیست، و اخترشناسی زمینی (terrestrial astronomy) مورد آزمایش قرار دهند. دانش آموزانی که برنده رقابت های ملی کشور خود می شوند دعوت به شرکت در این مسابقات می شوند و همه کشورهای علاقه مند برای شرکت کردن در این مسابقات، تشویق می شوند. این مسابقات یکی از بزرگ ترین فعالیت های سازمان بین المللی آموزش علوم زمین (International Geoscience Education Organization - IGEO) است که هدفش بالابردن علاقه دانش آموزان، افزایش آگاهی عمومی از علوم زمین و افزایش یادگیری علوم زمین دانش آموزان است
رِد رُوْد () فیلمی درام به کارگردانی آندریا آرنولد محصول سال ۲۰۰۶ است. از بازیگران آن می توان به کیت دیکی، تونی کورران و ناتالی پرس اشاره کرد. فیلم برندهٔ جایزه هیئت داوران جشنواره فیلم کن شده است.
سنگباران () فیلمی درام و کمدی به کارگردانی کن لوچ محصول سال ۱۹۹۳ است. از بازیگران آن می توان بروس جونز، جولی براون و جولی براون را نام برد. فیلم جایزه هیئت داوران جشنواره فیلم کن را گرفته است.
لینا کاچیوشیته (؛ زادهٔ ) یک ورزشکار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا و ۲ مدال برنز شده است.
زیلکه هورنر (؛ زادهٔ ) یک شناگر اهل آلمان شرقی بوده. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۲ مدال نقره و ۲ مدال برنز شده است.
المپیاد جهانی بوم شناسی (اکولوژی) یا المپیاد جهانی طرح های زیست محیطی (INEPO - International Ecology Olympiad or International Environmental Project Olympiad) یک رقابت علمی است که دانش آموزان از سراسر جهان برای ارائه طرح های مربوط به مسایل زیست محیطی دعوت می شوند. ابن المپیاد در سال ۱۹۹۳ میلادی با دانش آموزانی از ۸ کشور شروع شده است. طرح ها با اهداف سازمان ملل متحد بر اهمیت همکاری جوانان و همکاری بین المللی در علوم طبیعی وفادار است.
کیوکو ایواساکی (؛ زادهٔ ۲۱ ژوئیه ۱۹۷۸) یک شناگر اهل ژاپن است. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا و ۱ مدال برنز شده است.
ریه کانتو (؛ زادهٔ ) یک شناگر اهل ژاپن است. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده است.
رکن یمانی یا رکن جنوبی در زاویه جنوبی خانه کعبه قرار دارد و تقریباً مقابل کشور «یمن» و قبل از رکن حجرالاسود می باشد. فاصله آن تا رکن اسود ۵۲/ ۱۱ متر است. مغایر بودن رنگ. علت مغایر بودن رنگ این قسمت با بقیه خانه کعبه اینست که، در کتاب تاریخی: التاریخ القویم لمکة و بیت الله الکریم آمده که ساختن سنگ قسمت رکن یمانی برمیگردد به زمان عبدالله ابن زبیر و تا امروز باقیمانده، و هر کسی که ساختن کعبه را بازسازی می کرده این قسمت را دست نزده باقی گذاشته، و در سال ۱۰۴۰ هجری در زمان سلطان مراد چهارم که خانه کعبه را بازسازی کرد، گوشه ای از این رکن یمانی (که از قدیم تا آن زمان دست نخورده بوده) شکست، لذا آن قسمت را برای جلوگیری از ریزش و از بین رفتن با سرب گداخته پر کرد، و در زمان فاطمیین آن قسمت با میخ کاری مستحکمتر شد. پس این رنگ مختلفی که در رکن یمانی هست در واقع فلز سرب می باشد که با مسح زیاد مردم و با تغییرات آب و هوا دچار تغییر شده اهمیت رکن یمانی. روایات زیادی از شیعه و اهل سنت دربارهٔ فضیلت و اهمیت این رکن نقل شده است. به گفته رسول جعفریان، بنابر مشهور محلی که برای فاطمه بنت اسد شکافته شد تا به درون کعبه رود و فرزندش ام
یرالمؤمنین مولا علی ابن ابی طالب حیدر کرار را به دنیا آورد، کنار رکن یمانی بوده است. این یکی از اعجازهای ولادت علی ابن ابی طالب است که مورد تایید شیعیان است.
ژان-لوئی ریشار (; – ) یک هنرپیشه، کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل فرانسه بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به ازنفس افتاده، سوان عاشق، حرفه ای، آخرین مترو، طعمه، شوک، فورت ساگان و یادت نرود داری می میری اشاره کرد.
آلساندرو پتاکی (زادهٔ ۳ ژانویهٔ ۱۹۷۴ در لا اسپتزیا، لیگوریا) رکابزن حرفه ای سابق ایتالیایی است که در رشتهٔ دوچرخه سواری جاده فعالیت می کرد. او متخصص مسابقات سرعتی بود و در ۴۸ مرحله از گرند تورها به پیروزی رسید. همچنین پیراهن امتیازی جیرو دیتالیای ۲۰۰۴، ووئلتا اسپانیای ۲۰۰۵ و تور دو فرانس ۲۰۱۰ را به دست آورد. او در سال ۲۰۰۵ برندهٔ میلان–سانرمو و در سال ۲۰۰۷ برندهٔ پاریس–تور شد. پتاکی در مجموع ۱۸ سال فعالیت حرفه ای خود ۱۸۳ پیروزی به دست آورد. در سال ۲۰۰۷ پتاکی به دلیل دوپینگ از دوچرخه سواری محروم شد و عنوان هایش پس گرفته شد. مدتی بعد دادگاه اعلام کرد که پتاکی تقلب نکرده است؛ ولی در مصرف داروی مجاز برای درمان آسم دقت کافی نداشته است. او در ۲۳ آوریل ۲۰۱۳ بازنشستگی خود را اعلام کرد؛ ولی در اوت همان سال به مسابقات بازگشت. فعالیت حرفه ای. پتاکی در سال ۱۹۹۶ حرفه ای شد و برای چند تیم مسابقه داد. در سال ۲۰۰۶ پس از انحلال تیم فاسا بورتولو همراه با اریک زابل به تیم میلرام پیوست. سرعت انفجاری پتاکی پیروزی هایی در هر سه گرند تور برای او به ارمغان آورد. در جیرو دیتالیای ۲۰۰۴ در ۹ مرحله پیروز شد و رکورد تازه ای به ثبت رساند.
در همان مسابقه، عنوان نخست رده بندی امتیازی نیز به او رسید. نخستین پیروزی پتاکی در کلاسیک ها در سال ۲۰۰۵ در مسابقهٔ میلان–سانرمو به دست آمد. او توانست در خط پایان گروهی، بهتر از دانیلو هوندو، تور هوشاود، استوارت اوگریدی و اسکار فریره عمل کند. پتاکی در مرحلهٔ سوم جیرو دیتالیای ۲۰۰۶ به دلیل تصادف کناره گیری کرد. او مرحله را با کشکک شکسته به پایان رساند. پتاکی در ۵ مرحلهٔ جیروی ۲۰۰۷ برنده شد و تعداد پیروزی های خود در پروتور را به ۲۱ رساند. در آن سال او توانسته بود برندهٔ مسابقهٔ کلاسیک پاریس–تور شود. پتاکی با حمایت اریک زابل از رقیبان خود پیشی گرفت و قهرمانی را به دست آورد. پتاکی در دو مرحلهٔ تور دو فرانس ۲۰۱۰ به پیروزی رسید و پیراهن امتیازی آن مسابقه را به دست آورد. به این ترتیب پتاکی توانست برندهٔ رده بندی امتیازی هر سه گرند تور شود. اتهام دوپینگ. پس از مثبت شدن نتیجهٔ آزمایش نمونهٔ پتاکی برای سالبوتامول که داروی آسم است، او در وضعیت غیرفعال قرار گرفت و تور دو فرانس ۲۰۰۷ را از دست داد. فدراسیون دوچرخه سواری ایتالیا مصرف بیش از اندازهٔ سالبوتامول را خطای انسانی توصیف کرد و پتاکی را تبرئه کرد. در ۶ مهٔ ۲۰۰۸ داد
گاه حکمیت ورزش پتاکی را تا پایان اوت تعلیق کرد. نتایج پتاکی از ۳۱ اکتبر ۲۰۰۷ به بعد، از جمله ۵ پیروزی مرحله ای او در جیرو دیتالیا، حذف شد. دادگاه اعلام کرد که پتاکی به دنبال تقلب نبوده است و به نظر می رسد که سهواً داروی بیش از حد مصرف کرده است. پرونده بحث برانگیز بود؛ زیرا پتاکی را از حضور در تور دو فرانس محروم کرد و دادگاه علی رغم علم به دوپینگ نکردن پتاکی، او را تعلیق کرد. پتاکی همچنان اعتقاد داشت هیچ اشتباهی نکرده است. این محرومیت منجر به اخراج پتاکی از تیم میلرام در ۱۶ مهٔ ۲۰۰۸ شد. او پس از پایان محرومیت خود به تیم ال پی آر بریکس–بالان پیوست. ال پی آر بریکس و پس از آن. پس از چند پیروزی کوچک در سال ۲۰۰۸ پتاکی سال ۲۰۰۹ را پرقدرت آغاز کرد و فاتح مسابقهٔ نیمه کلاسیک جایزه بزرگ شلده شد. پتاکی برای حضور در جیرو دیتالیای ۲۰۰۹ انتخاب شد و مرحلهٔ دوم و سوم را با پیروزی پشت سر گذاشت تا در پایان مرحلهٔ سوم پیراهن صورتی را به تن کند. پتاکی برای فصل ۲۰۱۰ به تیم لامپره–فارنسه وینی پیوست. او پس از پاریس–روبهٔ ۲۰۱۳ بازنشستگی خود را به دلیل نداشتن انگیزه برای رقابت اعلام کرد. البته پس از مدتی تمایل خود به عضویت در تیم امگ
ا فارما–کوییک استپ و حمایت از مارک کاوندیش را اعلام کرد. اتحادیه جهانی، قرارداد را به دلیل منع انتقال رکابزنان در میانهٔ فصل، مسدود کرد. در ژوئیه ۲۰۱۳ پاتریک لفور اعلام کرد پتاکی از آغاز اوت به امگا فارما–کوییک استپ می پیوندد. او نخستین پیروزی خود در تیم تازه را در ۱۲ آوریل ۲۰۱۴ در جایزه بزرگ پینو سرامی به دست آورد. در ژانویهٔ ۲۰۱۵ به تیم ساوت ایست پرو سایکلینگ پیوست و در جیرو شرکت کرد. او وادار شد به دلیل ابتلا به ویروس در مرحلهٔ ماقبل آخر از جیرو کناره گیری کند و بازنشستگی خود را در ژوئن ۲۰۱۵ اعلام کرد.
مراب نینیدزه (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل گرجستان است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "هیچ کجا در آفریقا"، "پل جاسوس ها"، "دختر زمستان" و "قمر مشتری" اشاره کرد.
ارنست-آنتون فن کروسیک (۵ مارس ۱۸۹۸ – ۳ مارس ۱۹۴۵) یک نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که فرماندهی یگان های مختلفی را در جنگ جهانی دوم بر عهده داشت. ترفیع درجه وی در ۱۶ ماه مارس سال ۱۹۴۵ در جریان حمله هوایی ارتش سرخ در منطقه تحت محاصره کورلند کشته شد.
کوین بریگاد (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به مون پلیه اشاره کرد.
یوان آندرو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سن-اتین و آنژه اشاره کرد.
هادی شهر (هادیشهر) ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
هوشنگ پورنگ (زاده ۱۳۱۱ سده اصفهان– درگذشته ۲۰ شهریور ۱۳۹۵)، روزنامه نگار، نویسنده و از برنامه سازان قدیمی رادیو و تلویزیون ملی ایران بود. وی با نشریات و مجله های مختلفی از جمله «جوانان» و «اطلاعات» همکاری داشت و مقالات و مصاحبه های خود در این مجلات انتشار می داد. همکاری وی با رادیو و تلویزیون ملی ایران باعث شد در آن سالها پوشش خبری مسابقه بوکس محمدعلی کلی که در میان ایرانیان بسیار مشهور بود به وی سپرده شود. فعالیت های پس از انقلاب. پس از انقلاب ایران وی ساکن لوس آنجلس شد فعالیتهای رسانه ای خود را در آمریکا ادامه داد و با ایجاد نخستین رسانه های فارسی زبان در شهر لس آنجلس برنامه های طنز کوتاه ارائه می داد و این برنامه ها خانوادگی، طنزآمیز و سرگرم کننده بود. به دلیل اینکه در برنامه هایش به مشکلات زندگی ایرانیان مهاجر می پرداخت و این رابطه گرم و صمیمی با مخاطبین او را به «عمو پورنگ» معروف کرد. وی بعد از مدتها بیماری روز جمعه ۹ سپتامبر ۲۰۱۶ در اثر سکته قلبی در سن ۸۴ سالگی در جنوب کالیفرنیا درگذشت. ترانه چادر نماز گل گلی از ساخته های وی میباشد که با صدای ستار اجرا شده است .مهرانگیز کار حقوقدان خواهر وی بود.
متئو پاولوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به وردر برمن، باشگاه فوتبال فرنتس واروش، و وردر برمن اشاره کرد. او همچنین در تیم های ملی فوتبال Bosnia and Herzegovina U17 Croatia U19 Croatia U20 Croatia U21 بازی کرده است.
آب های آزاد () یک فیلم بقا، ترسناک و دلهره آور آمریکایی به کارگردانی و نویسندگی کریس کنتیس که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. داستان فیلم در مورد زوجی آمریکایی است که در تعطیلات در کارائیب وقتی به دنبال غواصی اسکوبا می روند، پس از اینکه خدمه کشتی به طور اتفاقی آن ها را جا می گذارند، خود را مایل ها دور از ساحل محصور در آب های پر از کوسه می یابند. این فیلم بر اساس داستان واقعی تام و ایلین لونرگان است که در سال ۱۹۹۸ با یک گروه غواصی به نام اوتر اج دایو کامپنی (Outer Edge Dive Company) بر روی سد بزرگ مرجانی رفتند و به طور تصادفی جا ماندند.
بیرون یک فیلم درام به کارگردانی گئورگی کریستوف محصول سینمای اسلواکی که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. این فیلم برای رقابت در بخش نوعی نگاه هفتادمین جشنواره فیلم کن انتخاب شده است. فیلم دربارهٔ یک مرد خانواده ۵۰ ساله بنام آگوستون (با بازی ساندور ترهس) است که در شرق اروپا سرگردان است. آگوستون پس از از دست دادن شغل مادام العمر خود در نیروگاه برق یک روستای کوچک در اسلواکی، به عنوان جوشکار در کارخانه کشتی سازی در لتونی استخدام می شود، سفر به امید یک شغل جدید در واقعیت تبدیل به گردبادی شتاب دهنده از رویدادهای پوچ که تمام دارایی های آگوستون و همه چیزهایی را که زمانی معتقد بود تمام زندگی اش کم می کند. با این حال آگوستون از جستجوی درآمد خود دست نمی کشد و تصمیم می گیرد رؤیای خود را برای صید یک ماهی بزرگ دریایی دنبال کند.
توماس مانگانی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹، باشگاه فوتبال نانسی، موناکو، آژاکسیو، باشگاه فوتبال نانسی، کیه وو ورونا، آنژه، و آنژه، اشاره کرد.
گرگوری بارلیون (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به رن، باشگاه فوتبال لوریان، پاری سن ژرمن، استاد رنس، آنژه، تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فرانسه، و آنژه اشاره کرد.
ویلهلم اوکسنیوس (; – ) یک نظامی آلمانی در جنگ جهانی دوم بود. اوکسنیوس از دستیاران آلفرد یودل، رئیس ستاد عملیات های فرماندهی عالی ورماخت در زمان جنگ جهانی دوم بود. وی در زمان امضای تسلیم آلمان در رنس در فرانسه در ۷ مه ۱۹۴۵ به عنوان مترجم در هیئت آلمانی شرکت کرد. پس از اتمام جنگ دستگیر و در ۳ ژانویه ۱۹۴۸ آزاد شد.
کارل توکو اکامبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کامرون است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کامرون بازی کرده است.
اسماعیل ترائوره (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ساحل عاج است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به سدان، باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹، آنژه، تیم ملی فوتبال ساحل عاج، و باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹ اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تیم ملی فوتبال ساحل عاج بازی کرده است.
در انتظار چلچله ها یا تا بازگشت پرنده ها فیلمی در ژانر درام به کارگردانی کریم موساوی است که سال ۲۰۱۷ منتشر شد و برای رقابت در بخش نوعی نگاه هفتادمین جشنواره فیلم کن به نمایش در آمد.
فمارا دادیو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل سنگال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به سوشو، آنژه و بریستول سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سنگال بازی کرده است.
هرمان رکناگل (; – ) یک ژنرال آلمانی در جنگ جهانی دوم و از فرماندهان لشکر ۱۱۱ام پیاده نظام ورماخت بود.
ژیل سونو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آرسنال، باشگاه فوتبال لوریان، و دربی کانتی، باشگاه فوتبال لوریان، و آنژه، تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فرانسه، دربی کانتی، باشگاه فوتبال لوریان، و باشگاه فوتبال لوریان، اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال France U17 France U18 France U19 France U20 France U21 بازی کرده است.
دیکسون نکیم (؛ زادهٔ ) یک فوتبالیست اهل نیجریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آنژه اشاره کرد.
«بینهایت» تک آهنگی از وان دایرکشن است. این تک آهنگ در آلبوم ساخته شده در بامداد قرار داشت. این تک آهنگ در چارت های جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
بیلی کتکیوفومفون (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به استراسبورگ، سیون، و آنژه، سیون، و استراسبورگ اشاره کرد.
«چه احساسی» تک آهنگی از وان دایرکشن است. این تک آهنگ در آلبوم ساخته شده در بامداد قرار داشت.
پیریک کپل (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آنژه اشاره کرد.
ماکس زاخسنهایمر (; – ) یک ژنرال آلمانی در جنگ جهانی دوم بود.وی از فرماندهان لشکر هفدهم پیاده نظام ورماخت بود.
شیخ اندوایی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سنگال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اف سی نور و بیرمنگام سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایرین بازی کرده است.
لِرد (به معنی ته نشستِ شراب یا گاهی دیگر مایعات) فیلمی سینمایی به نویسندگی، تهیه کنندگی کارگردانی محمد رسول اف محصول سال ۱۳۹۵ است.این فیلم ششمین فیلم سینمایی محمد رسول اف است و از تولیدات رسمی سینمای ایران، زمستان ۱۳۹۵ با دریافت پروانه ساخت، مقابل دوربین رفت، اما از سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر کنار گذاشته شد. لرد توانست در هفتادمین جشنواره فیلم کن جایزه اصلی بخش نوعی نگاه را به دست آورد. داستان. رضا با دوری جستن از شهر، در گیلان در مزرعه خود مشغول به کار است. او به همراه خانواده در دامن طبیعت زندگی آرامی دارد. اداره مزرعه با مشکلاتی روبه رو شده است. رضا می کوشد این مشکلات را با دوری از زنجیره روابط فاسد محلی پشت سر بگذارد.
باپتیست سانتاماریا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال France U20 ۱۷ اوت ۲۰۱۶ (UTC) بازی کرده است.
نیکولاس پپه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ساحل عاج است که در پست وینگر و مهاجم برای باشگاه فوتبال ویارئال در لالیگا بازی می کند. سبک بازی. نیکولاس پپه به عنوان یک وینگر هجومی سریع و ماهر شناخته می شود که در هر دو جناح بازی میکند . او همچنین توسط سرمربی سابق لیل، مارچلو بیلسا، از بازی در پست های گسترده به بازی در پست مهاجم نوک تبدیل شد.
والتر هایتس (۸ دسامبر ۱۸۷۸ – ۹ فوریه ۱۹۴۴) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که فرماندهی یگان هایی بزرگی را در نیروی زمینی در جریان جنگ جهانی دوم بر عهده داشت. سال های اولیه. والتر هایتس روز ۸ دسامبر در برلین زاده شد. روز ۱۸ اوت سال ۱۸۹۹ به عنوان افسر دانشجو در هنگ ۳۶ توپخانه صحرایی (۲ پروس غربی) "هواخ مایستر"، به نیروی زمینی امپراتوری آلمان پیوست. پس از آن که با درجه ستوان دوم به سلک افسران درآمد، سال ۱۹۰۹ آجودان گردان شد. هنگامی که آجودان هنگ خود بود سال ۱۹۱۳ به درجه سروان ترفیع گرفت. جنگ جهانی اول. هایتس در طول جنگ جهانی اول در هنگ ۳۶ توپخانه صحرایی باقی ماند. در این مدت یک آتشبار و یک گردان را فرماندهی کرد و در پروس شرقی (۱۹۱۴)، جبهه روسیه (۱۹۱۵–۱۹۱۴) و جبهه غربی (پاییز ۱۹۱۵ تا پایان جنگ) به رزم پرداخت. رایشسور. هایتس پس از جنگ برای خدمت در رایشسور انتخاب شد. از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۲ در ستاد دانشکده توپخانه در یوتربورگ و از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۷ در بازرسی توپخانه وزارت دفاع خدمت کرد. سپس از سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۲۹ هنگ ۴ توپخانه زاکسن در درسدن، از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۰ ناحیه رزمایش نیرو در یوتربورگ و از سال ۱۹۳۰ تا ۱۹۳
۱ دانشکده توپخانه را فرماندهی کرد. اواخر سال ۱۹۳۱ فرمانده دژ کونیگسبرگ شد. در این مدت سال ۱۹۲۲ به درجه سرگرد، سال ۱۹۲۷ به درجه سرهنگ دوم و سال ۱۹۳۰ به درجه سرهنگ ترفیع گرفت. ورماخت. هایتس فرمانده منطقه نظامی کونیگسبرگ بود که حزب ناسیونال سوسیالیست در آلمان به قدرت رسید. با داشتن عقاید راست سال ۱۹۳۶ به عنوان قاضی دادگاه نظامی رایش برگزیده شد. او پیشرفت سریعی در این دوران داشت و سال ۱۹۳۳ به درجه سرتیپ، سال ۱۹۳۴ به درجه سرلشکر و روز ۱ آوریل سال ۱۹۳۷ به درجه سپهبد (ژنرال توپخانه) ترفیع گرفت. جنگ جهانی دوم. ترفیع درجات: در پی آغاز جنگ جهانی دوم و تسخیر لهستان، هایتس روز ۱۴ سپتامبر سال ۱۹۳۹ در جایگاه فرماندهی منطقه نظامی دانتسیش قرار گرفت. روز ۱۵ اکتبر همان سال فرماندهی سپاه ۸ به او سپرده شد. با این سپاه در نبرد فرانسه در سال ۱۹۴۰ و تهاجم به شوروی در سال ۱۹۴۱ مشارکت داشت. سپاه او پاییز سال برای محافظت از مناطق تصرف شده به فرانسه منقل شد. بهار سال ۱۹۴۲ با یگان خود به جبهه شرقی بازگشت و از ماه آوریل تحت امر ارتش ششم فریدریش پائولوس بود. نبرد استالینگراد. در پی افتادن ارتش ششم به محاصره دشمن در ماه نوامبر در جریان نبر
د استالینگراد، هایتس هم نظر با اغلب فرماندهان ارشد، برخلاف فرمان صریح هیتلر مبنی بر پایداری در محل، خواهان اقدام بلافاصله این ارتش برای خروج از محاصره، بدون در نظر گرفتن میزان تلفات، بود. در پی وخامت اوضاع درون محاصره، پائولوس در واکنش به اقدام سپهبد والتر فون زایدلیتس-کورتسباخ، فرمانده سپاه ۵۱ در دادن دستور به نیروهایش برای تسلیم شدن به دشمن در صورت اقتضا، سپاه ۵۱ را تحت امر سپاه ۸ هایتس قرار داد. هایتس برای این که زایدلیتس را زیر نظر بگیرد و اجازه اقدامات بدون مجوز را به او ندهد، قرارگاه هر دو سپاه را به یک پناهگاه مشترک منتقل کرد. او با دستور فرمانی هر گونه تسلیم شدن را ممنوع خواند و خاطیان را به اعدام در محل تهدید کرد. به هر صورت هایتس به همراه شش ژنرال دیگر، مدت کوتاهی پیش از تسلیم نهایی پائولوس، روز ۳۰ ژانویه سال ۱۹۴۳ در قرارگاه خود به اسارت دشمن درآمد. هایتس پیش از این، برخلاف پائولوس، قصد خودکشی داشت که سرهنگ فریدریش شیلتکنشت، رئیس ستادش مانع از او شد. هایتس همانند پائولوس، همان روز ۳۰ ژانویه ترفیع ویژه ای از جانب هیتلر به درجه ارتشبد گرفت. بدین شکل هایتس در مرتبه دوم افراد عالی رتبه به اسارت درآمده د
ر استالینگراد (پس از فیلدمارشال پائولوس) و در مرتبه سوم تمامی اسرای در دست متفقین تا آن زمان (پس از پائولوس و رودلف هس) بود. دوره اسارت. هایتس در دوران اسارت همکاری برخی آلمانی ها، از جمله والتر فون زایدلیتس-کورتسباخ، با شوروی را تقبیح می کرد. هایتس برخلاف عده ای دیگر همچون پائولوس، با داشتن عقاید ضدکمونیستی در دوره اسارت هیچگاه تن به همکاری یا شوروی نداد. او همانند اکثریت کسانی که در استالینگراد اسیر شدند، در دوران اسارت جان باخت. ارتشبد والتر هایتس روز ۹ فوریه سال ۱۹۴۴ به علت نامشخصی در مسکو درگذشت. او را در کراسنوگورسک دفن کردند.
ژاناتان بامبا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به سن-اتین، ترویدنس، آنژه و لیل اشاره کرد.
جمال ساحی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به مون پلیه، تیم ملی فوتبال تونس، و مون پلیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال Tunisia بازی کرده است.
رودخانه ویند یک فیلم جنایی در سبک وسترن آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی تیلور شریدان است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شده است. در این فیلم جرمی رنر، الیزابت اولسن، جان برنثال و کلسی چو ایفای نقش می کنند. این فیلم برای رقابت در بخش نوعی نگاه هفتادمین جشنواره فیلم کن انتخاب شده بود. نخستین نمایش "رودخانه ویند" در طی جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۱۷ بود و همچنین توسط واینستین کمپانی در تاریخ ۴ اوت ۲۰۱۷ اکران شد. نمایشنامه. زمستان در منطقه اختصاصی سرخپوستی ویند ریور در وایومینگ شروع شده است. کوری لامبرت جسد یخ زده ناتالی هانسن ۱۸ ساله را پیدا می کند که بدون کفش یا لباس مناسب زمستانی و با رانی خون آلود افتاده است. مأمور ویژه اف بی آی، جین بنر، برای تشخیص و تأیید وقوع قتل وارد ماجرا می شود. روز بعد جین از طریق مصاحبه با پدر ناتالی در می یابد که او در حال ملاقات با دوست پسر جدیدی بود ولی او از نام و نشان مرد جدید بی خبر است. نتیجه تشریح جسد حکایت از ترومای غیرنافذ، تجاوز جنسی دارد و نظریه کوری مبنی بر مرگ در اثر در معرض قرار گرفتن و به ویژه تنفس سریع هوای زیر صفر مورد تأیید قرار می گیرد. با این حال پزشکی قانونی از تأیید یا تکذیب ق
تل سر باز می زند که این کار مانع از آن می شود تا جین درخواست بازرس بیشتر از اف بی آی نماید. روز بعد جسد دیگری متعلق به مردی بدون لباس که توسط حیوانات وحشی در حال از بین برده شدن است پیدا می شود. در همین حال کوری در می یابد اسم دوست پسر ناتالی مت است که به عنوان نگهبان در منطقه حفاری نفت در همان نزدیکی کار می کند. کوری در این زمان داستان مرگ دخترش را در سه سال پیشتر برای جین بازگو می کند که زمانی که او و همسرش در بیرون از شهر بودند جسد دخترش بعد از یک پارتی در خانه اش در میان برف پیدا شده بود. جین، با همراهی کلانتر بن و مأموران اضافی، از سایت حفاری بازدید می کنند که در این حین با چند تن از مأموران حراست سایت و نگهبانی سایت برخورد می کنند که به جین می گویند که از زمان فروکش کردن طوفان در چند روز پیش مت که با ناتالی بگو مگو داشت را ندیده اند. هنگامی که گروه مأموران همراه جین تا مکان خوابگاه سایت حفاری به پیش می روند، کوری رد مسیری را که به جسد مت ختم می شود را پیدا می کند که تا سایت حفاری امتداد پیدا کرده اشت. کوری سعی می کند تا بن را از طریق بیسیم مطلع کند. وقتی جین هدف خود از بازررسی را واکاوی گم شدن مت اعلام