Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آراسی بالابانیان (; ؛ ۲۲ فوریهٔ ۱۹۴۰–۷ اوت ۲۰۲۳) بازیگر تله نوولا، تلویزیون و سینما ارمنی تبار اهل برزیل بود. زندگی نامه. آراکسی از والدینی ارمنی به نام های رافائل و استر بالابانیانس در کامپوگرانده در ایالت ماتوگروسو جنوبی، برزیل به دنیا آمد. پدر و مادر آراسی به دلیل گسترش نسل کشی ارمنی ها توسط ترک های عثمانی از امپراتوری عثمانی گریخته و به برزیل مهاجرت کرده بودند. آراسی در سن پانزده سالگی به همراه والدینش به سائو پائولو نقل مکان نمود و در پرورش هفت بردار کوچکترش به والدینش کمک نمود. امتحان ورودی علوم اجتماعی دانشکده هنرهای نمایشی دانشگاه سائو پائولو را با موفقیت گذراند.
پاریس پیشمیش (؛ – ) یک ستاره شناس اهل ارمنستان بود. با نام اصلی ماری سوکیاسیان () در محله اورتاکوی کنستانتینوپل به دنیا آمد. در سال ۱۹۳۷ وی نخستین بانوی است که مدرک پی اچ دی را از دانشکده علوم دانشگاه استانبول کسب نمود. وی نخستین ستاره شناس حرفه ای در کشور مکزیک بود. دختر وی الیسا نیز یک اخترفیزیک است.
سیوزانا ملیکیان (; ؛ زادهٔ ) یک بازیگر تله نوولا و بازیگر سینما ارمنی تبار اهل مکزیک است. وی از سال ۲۰۰۵ تا کنون فعالیت می کند. زندگی نامه. او در ۱۴ اوت ۱۹۸۶ در جمهوری سوسیالیستی شوروی اوکراین در شهر دونتسک در خانواده کارگر در سیرک به دنیا آمد . قبل از اینکه با خانواده اش به مکزیک برود، اولین سال های زندگی خود را در مسکو گذراند و در آنجا ژیمناستیک و باله خواند.
جاکوبو هاروتیان (; ) یک ژنرال ارمنی تبار اهل مکزیک بود که در انقلاب مکزیک شرکت نمود. وی در حلب سوریه به دنیا آمد و در جمهوری دومینیکن درگذشت.
زابل سی. بویاجیان (؛ زاده ۱۸۷۳ (۱۸۷۲؟) – درگذشته ) یک نقاش، نویسنده، و مترجم ارمنی تبار که بیشتر مدت عمر خویش را در لندن سپری نمود. زندگی نامه. زابل سی. بویاجیان در دیابکر، در ولایت دیاربکر امپراتوری عثمانی به دنیا آمد. پدرش توماس بویاجیان معاون کنسول بریتانیا در دیاربکر و خارپرت و مادرش کاترین راجرز فرزند ساموئل راجرز شاعر انگلیسی بود. پس از کشته شدن پدرش در جریان کشتار حمیدیه، در سال ۱۸۹۵ زابل به همراه مادرش و برادرش، هنری به لندن نقل مکان نمودند. وی همچنین شروع به نویسندگی نمود و تصویرگری کتاب های خویش را انجام داد. وی دوست نزدیک آن رافی، همسر رمان نویس ارمنی، رافی بود. بویاجیان به صورت دوره ای گزیده ای از رمان های رافی ترجمه و در نشریه «Ararat» به چاپ می رساند. در سال ۱۹۱۶ وی کتابشناسی «Armenian Legends and Poems» گردآوری و ترجمه نمود. در سال ۱۹۴۸ وی شعر حماسی «ابوالعلاء معری» (Abu Lala Mahari) سروده آوتیک ایساهاکیان را به زبان انگلیسی ترجمه و منتشر نمود. بویاجیان مقالاتی دربارهٔ مایکل آرلن، اوریپید، لرد بایرون، ویلیام شکسپیر، رافی، و آوتیک ایساهاکیان را به رشته تحریر درآورد. به عنوان نقاش بویاجیان، نمایش
گاه های فردی خویش را در لندن (۱۹۱۰ و ۱۹۱۲), آلمان (۱۹۲۰), مصر (۱۹۲۸), فرانسه، ایتالیا و بلژیک (۵۰–۱۹۴۵) برگزار نمود. بویاجیان در روز ۲۶ ژانویه ۱۹۵۷ در لندن درگذشت.
حزب اسلامی ترکستان در سوریه (TIP)، یک گروه جهادگرای اویغور حاضر در جنگ داخلی سوریه است. مقر اصلی این حزب در پاکستان و افغانستان می باشد. این حزب با هیئت تحریر شام (جبهه النصره سابق) پیمان همکاری، بسته است و در چین نیز به نام حزب اسلامی ترکستان فعالیت می کند.
انجمن همبستگی آموزش و پرورش ترکستان شرقی (ETESA) یک سازمان سیاسی جدایی طلب اویغور است که دفتر آن در استانبول ترکیه است. هدف. انجمن همبستگی آموزش و پرورش ترکستان شرقی می گوید که هدف خود را پروروش و تربیت مسلمانان ترکستانی از طریق شناساندن اصول، فرهنگ و رفتار اسلامی اعلام کرده است. اتهام ها. دولت چین این سازمان به داشتن ارتباط با حزب اسلامی ترکستان (با نام پیشین: جنبش اسلامی ترکستان شرقی) متهم می کند. این انجمن اتهام را رد می کند.
لِیلی دورپ (به لاتین: Lelydorp) یک منطقهٔ مسکونی در سورینام است که در Wanica District واقع شده است. لیلی دورپ ۱۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹٬۹۱۰ نفر جمعیت دارد و ۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ناحیه وانیکا (به لاتین: Wanica District) یکی از ناحیه های کشور سورینام است. ناحیه وانیکا ۴۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۸٬۲۲۲ نفر جمعیت دارد.
موسیقیدان ژاپنی است که برای بازی های ویدئویی آهنگسازی کرده است. وی به خاطر آهنگسازی بیشتر عناوین فاینال فانتزی برای شرکت اسکوئر انیکس به شهرت رسیده است. از وی به عنوان یکی از بهترین و شناخته شده ترین آهنگسازان صنعت بازی های ویدئویی یاد می شود به طوری که از طرف بعضی از رسانه ها به وی عنوان «بتهوون بازی های ویدئویی» داده شده است. سبک موسیقایی و تأثیرات. موسیقی اوئماتسو دامنه زیادی دارد و شامل سبک های زیادی می شود. از سبک های که وی در آن کار کرده است می توان به کلاسیک، جاز، الکترونیک،نیو ایج و راک اشاره کرد. او گفته است که یکی از طرفداران بزرگ موسیقی موسیقی سلتیک و موسیقی ایرلندی هست و برخی از آثارش عناصری از این سبک های موسیقی را دارا هست. بیشتر آثار اوئماتسو به فرم ارکسترا و ملودیک هست. آهنگ هایی که وی ساخته علاوه بر اینکه راجع به شخصیت ها و مکان های خیالی هست، بیانگر حالت های روانی مثل یاس و تردید نیز می باشد.
ناحیه نیکری (به لاتین: Nickerie District) یکی از ناحیه های کشور سورینام است. ناحیه نیکری ۵٬۳۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴٬۲۳۳ نفر جمعیت دارد.
ناحیه مارووینه (به لاتین: Marowijne District) یکی از ناحیه های کشور سورینام است. ناحیه مارووینه ۴٬۶۲۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸٬۲۹۴ نفر جمعیت دارد.
ناحیه کوموینه (به لاتین: Commewijne District) یکی از ناحیه های کشور سورینام است. ناحیه کوموینه ۲٬۳۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱٫۴۲۰ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر یوگیاکارتا خواهرخواندهٔ ناحیه کوموینه هست.
ناحیه ساراماکا (به لاتین: Saramacca District) یکی از ناحیه های کشور سورینام است. ناحیه ساراماکا ۳٬۶۳۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷٬۴۸۰ نفر جمعیت دارد.
ناحیه کورونی (به لاتین: Coronie District) یکی از ناحیه های کشور سورینام است. ناحیه کورونی ۳٬۹۰۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۳۹۱ نفر جمعیت دارد.
ناحیه پارا (به لاتین: Para District) یکی از ناحیه های کشور سورینام است. ناحیه پارا ۵٬۳۹۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۴٬۷۰۰ نفر جمعیت دارد.
نیو نیکری (به لاتین: Nieuw Nickerie) یک منطقهٔ مسکونی در سورینام است که در ناحیه نیکری واقع شده است. نیو نیکری ۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۸۱۸ نفر جمعیت دارد و هم سطح دریا می باشد.
موئنگو (به لاتین: Moengo) یک منطقهٔ مسکونی در سورینام است که در ناحیه مارووینه واقع شده است. موئنگو ۱٬۱۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰٬۸۳۴ نفر جمعیت دارد و ۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
میرزگ (به لاتین: Meerzorg) یک منطقهٔ مسکونی در سورینام است که در ناحیه کوموینه واقع شده است. میرزگ ۱٬۰۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۴۰۵ نفر جمعیت دارد و ۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
دومبرخ (به لاتین: Domburg) یک منطقهٔ مسکونی در سورینام است که در ناحیه وانیکا واقع شده است. دومبرخ ۳۷ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۶۶۱ نفر جمعیت دارد و ۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
نیو آمستردام، سورینام (به لاتین: Nieuw Amsterdam) یک منطقهٔ مسکونی در سورینام است که در ناحیه کوموینه واقع شده است. نیو آمستردام ۴۸ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۶۵۰ نفر جمعیت دارد.
ماریینبورک (به لاتین: Marienburg) یک منطقهٔ مسکونی در سورینام است که در ناحیه کوموینه واقع شده است. ماریینبورک ۴٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
واخنیگن (به لاتین: Wageningen) یک منطقهٔ مسکونی در سورینام است که در ناحیه نیکری واقع شده است. واخنیگن ۱٬۶۱۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۳۷ نفر جمعیت دارد و ۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوه زایی کالدونین () یک فاز کوه زایی است که در بخش های شمالی جزیره ایرلند و بریتانیای کبیر، رشته کوه اسکاندیناوی، سوالبارد کوه های گرینلند شرقی و بخش هایی از شمال اروپای مرکزی روی داده است. کوه زایی کالدونین (درست تر در فارسی: کالدونی) شامل رویدادهایی است که از اردویسین تا اوایل دوونین از ۴۹۰ تا ۳۹۰ میلیون سال پیش به طول انجامیده است. این کوه زایی بر اثر بسته شدن اقیانوس یاپتوس و برخورد قاره ها و نواحی لورنتیا، بالتیکا و آوالونیا پدید آمد.
در ماشین کاری، داخل تراشی، سُفته زنی یا بورینگ (به انگلیسی: Boring)، فرایند بزرگترکردن سوراخی است که پیش تر با استفاده از یک ابزار تراش تک نقطه ای (یا یک سر سفته زن که حاوی چندین ابزار از این قبیل) سوراخ شده یا در هنگام ریخته گری سوراخی بر روی آن ایجاد شده است و از لوله تفنگ و سیلندر موتور به عنوان مثالی از کاربرد این روش نام برد. از داخل تراشی برای رسیدن به دقت بیشتر قطر سوراخ استفاده می شود و می توان از آن برای جدا کردن یک سوراخ کوچک استفاده کرد. داخل تراشی را می توان به عنوان نقطه مقابل و به نوعی معادل تراشکاری، که فرآیندی است برای شکل دهی به قسمت بیرونی و قطر بیرونی قطعه، برای قطر درونی قطعه دانست. به دلیل محدودیت های موجود در طراحی که به این دلیل ایجاد شده است که در این فرایند قطعه کار ماشین و ابزار را احاطه کرده است، فرایند داخل تراشی را از نظر کاهش عمر و استحکام نگهداری ابزارها، افزایش تمیزی و ظرافت زاویه های ایجاد شده (به دلیل محدود شدن تکیه گاه هایی که می تواند به لبه تحت برش متصل و داده شود) و همچنین دشوار بودن بازرسی از سطح نهایی و ایجاد شده (از دید اندازه، شکل، زبری سطح)، نسبت به فرایند تراشکاری ب
ه طور ذاتی چالش برانگیزتر می کند. این ها دلایلی است که باعث می شود داخل تراشی موضوعی برای خود در ماشین کاری با نکات، ترفندها، چالش ها و مجموعه تخصص های مخصوص به خود شناخته شود و علی رغم شباهت هایی که با تراشکاری دارد اما موضوعی جدا از آن شود. اولین ماشین ابزار داخل تراشی در سال ۱۷۷۵ توسط جان ویلکینسون ابداع شد. داخل تراشی و تراشکاری همتایان یک دیگر در فرایند ساییدن که یکی داخلی و دیگری خارجی می باشد، هستند. هر فرایند براساس الزامات و مقادیر پارامتر یک کاربرد خاص انتخاب می شود. انواع عملیات داخل تراشی. انواع مختلفی از داخل تراشی وجود دارد. نوار داخل تراشی ممکن است در هر دو انتها پشتیبانی شود (که فقط در صورتی کار می کند که حفره موجود یک سوراخ کامل تا انتهای قطعه باشد)، یا ممکن است در یک انتها از آن پشتیبانی شود (که برای هر دو سوراخ کامل و سوراخ تا عمق مشخص یا سوراخ کور عمل می کند) که این فرایند به خط تراشی معروف است. نوع دیگری از این فرایند پشت تراشی (به انگلیسی: Backboring) نام دارد که فرآیندی است که از سوراخ موجود عبور کرده و سپس عملیات داخل تراشی را از پشت قطعه (نسبت به قسمت اصلی دستگاه) انجام می دهد. ماشین
آلات مورد استفاده. فرایند داخل تراشی می تواند با ماشین آلات متفاوتی انجام بگیرد که شامل ۱) ماشین آلات عمومی یا ماشین های یونیورسال مثل ماشین تراش (سی ان سی ها) یا ماشین فرز و ۲) ماشین آلات تخصصی طراحی شده برای داخل تراشی به عنوان عملکرد اصلی مثل ماشین الگوتراش و ماشین داخل تراشی یا فرز داخل تراشی (فرز سوراخ تراشی)، که شامل سوراخ تراشی عمودی (قطعه کار حول محوری عمودی می چرخد درحالی که میله داخل تراشی به صورت خطی حرکت می کند؛ در اصل یک دستگاه تراش عمودی می باشد) و سوراخ تراش افقی (قطعه کار بر روی یک میز قرار می گیرد در حالی که میله داخل تراشی حول یک محور افقی می چرخد؛ در اصل یک ماشین تراش مخصوص افقی می باشد) فرز داخل تراشی و ماشین فرز. ابعاد بین قطعه و بیت ابزار را می توان در حول دو محور تغییر داد تا هم به صورت عمودی و هم به صورت افقی به سطح داخلی برش داده شود. ابزار برش معمولاً یک نقطه ای است و از فولاد پرسرعت (به انگلیسی: high-speed steel) M2 و M3 یا کاربید P10 و P01 ساخته شده است. با چرخاندن سر می توان سوراخ مخروطی نیز ایجاد کرد. ماشین های داخل تراشی در اندازه و سبک های با تنوع زیاد ارائه می شوند. داخل تراشی
روی قطعه های کوچک را می توان روی ماشین تراش انجام داد در حالی که قطعه های بزرگتر روی فرز داخل تراشی تراشیده می شوند. قطعه کارها معمولاً ۱ تا ۴ متر (۳ فوت ۳ تا ۱۳ فوت ۱ اینچ) اندازه دارند، اما می توانند به اندازه ۲۰ متر (۶۶ فوت) برسند. قدرت مورد نیاز می تواند تا ۲۰۰ اسب بخار (۱۵۰ کیلووات) باشد. خنک سازی منافذ از طریق یک مجرای توخالی از طریق میله داخل تراشی انجام می شود که در آن ماده خنک کننده می تواند آزادانه جریان یابد. دیسک های آلیاژ تنگستن در میله مهر و موم می شوند تا اثرات ارتعاشات و صداها را در حین عملیات داخل تراشی خنثی کنند. سیستم های کنترل می توانند مبتنی بر رایانه باشند، امکان خودکارسازی و افزایش استحکام و ثبات را فراهم می کنند. از آنجا که منظور از داخل تراشی کاهش تلورانس در حفره هایی که از قبل در قطعه وجود دارد، است، چندین ملاحظات طراحی اعمال می شود. اول، سوراخ های با قطر بزرگ در مقایسه با طول به دلیل انحراف ابزار برش ترجیح داده نمی شوند. سپس، سوراخ هایی که از میان قطعه عبور می کنند نسبت به سوراخ های کور (سوراخ هایی که ضخامت قطعه کار را طی نمی کنند) ترجیح داده می شوند. ترجیحاً از سطوح داخلی کار قطع
شده، جایی که ابزار و سطح برش تماس ناپیوسته دارند، دوری شود. میله داخل تراشی بازوی برجسته دستگاهی است که ابزارهای برش را در خود نگه می دارد و باید بسیار سفت و محکم باشد. به دلیل عواملی که به تازگی ذکر شد، حفاری در حفره های عمیق و داخل تراشی در حفره های عمیق ذاتاً زمینه کاری چالش برانگیز هستند که ابزار و تکنیک های خاصی را می طلبند. با این وجود، فناوری هایی تولید شده اند که با دقت چشمگیر سوراخ های عمیق ایجاد می کنند. در بیشتر موارد، آنها شامل چندین نقطه برش هستند که از نظر قطری مخالف هستند و نیروهای انحراف آنها یکدیگر را خنثی می کنند. آنها معمولاً شامل تحویل مایعات برشی پمپ شده تحت فشار از طریق ابزار برای دهانه نزدیک لبه های برش هستند. حفاری اسلحه و داخل تراشی توپ نمونه های کلاسیک این موضوع است. این تکنیک های ماشین کاری که برای ساخت بشکه های سلاح گرم و توپخانه استفاده شده است، امروزه کاربرد زیادی در ساخت بسیاری از صنایع دارد. چرخه های متفاوتی برای داخل تراشی در کنترل های CNCها موجود است. این زیرروال های از پیش برنامه ریزی شده است که ابزار را از طریق عبورهای پی درپی برش، جمع کردن، پیشبرد، دوباره برش، دوباره جمع ش
دن، بازگشت به موقعیت اولیه و … حرکت می دهد. این موارد با استفاده از جی-کدها مانند G76، G85، G86، G87، G88، G89 نامیده می شوند. ماشین تراش. تراشکاری داخل تراشی یک عملیات برشکاری است که با استفاده از یک ابزار برش تک نقطه ای یا یک سر داخل تراشی با بزرگ کردن دهانه موجود در یک قطعه کار، سطوح مخروطی یا استوانه ای تولیدمی کند. برای سوراخ های غیر مخروطی، ابزار برش موازی با محور چرخش حرکت می کند. برای سوراخ های مخروطی، ابزار برش با یک زاویه نسبت به محور چرخش حرکت می کند. هندسه های متفاوتی از بسیار ساده تا بسیار پیچیده با قطرهای مختلف را می توان با استفاده از کاربردهای داخل تراشی تولید کرد. سفته زنی یکی از اساسی ترین کارهای ماشین تراش در کنار تراشکاری و حفاری و سوراخکاری است. تراشکاری داخل تراشی معمولاً نیاز به نگه داشتن قطعه کار در نظام های دستگاه و چرخش آن دارد. همان طور که قطعه کار چرخانده می شود، یک میله داخل تراشی با درج متصل به نوک میله به یک سوراخ موجود وارد می شود. هنگامی که ابزار برش قطعه کار را درگیر می کند، یک تراشه تشکیل می شود. بسته به نوع ابزار مورد استفاده، مواد و سرعت ابزار نسبت به قطعه مورد تراش، تولید
تراشه می توان به صورت پیوسته یا منقطع و مرحله ای باشد. هندسه تولید شده توسط تراشکاری داخل تراشی معمولاً بر دو نوع است: سوراخ های مستقیم و سوراخ های مخروطی. در صورت نیاز می توان به هر شکل سوراخ چندین قطر اضافه کرد. برای تولید سوراخ مخروطی، ممکن است ابزار با زاویه نسبت به محور چرخش تجهیز و اضافه شود یا هر دوی حرکت ابزاری که اضافه شده و حرکت محوری همزمان باشند. سوراخ های مستقیم و سوراخ های استوانه ای خزینه دار شده با حرکت ابزار به صورت موازی با محور چرخش قطعه کار تولید می شوند. چهار ابزار و دستگاه معمول که برای نگهداری قطعه کار استفاده می شوند عبارتند از: سه نظام، چهار نظام، میله گیر ، صفحه گیره . سه نظام معمولاً برای نگه داری قطعه کارهای گرد یا با مقطع شش ضلعی استفاده می شود چرا که قطعه کار به طور خودکار در مرکز قرار می گیرد. در سه نظام ها عدم دقت در چرخش بر روی محور چرخش با محدودیت هایی روبه رو می باشد؛ در مدل های اخیر CNC، اگر همه شرایط عالی باشد، می تواند این عدم دقت بسیار کم باشد، اما به طور سنتی معمولاً حداقل ۰٫۰۰۱-۰٫۰۰۳ اینچ (۰٫۰۲۵–۰٫۰۷۵ میلی متر) است. از چهار نظام برای نگه داشتن اشکال نامنتظم یا نگه داش
تن اجسام گرد یا دارای مقطع شش ضلعی استفاده می شود. صفحه گیره نیز برای نگه داشتن اجسام غیرعادی و نامنتظم استفاده می شود. میله گیرها مانند سه نظام و چهار نظام قطعه کار را به طور خودکار در مرکز قرار می دهند با عدم دقت کم تر اما هزینه بیشتری هم دارند. برای بیشتر کاربردهای سفته زنی، تلرانس در حدود ۰٫۰۱ اینچ (۰٫۲۵ میلی متر) به راحتی نگهداری می شود. تلورانس از مقدار معمول تا ۰٫۰۰۵ اینچ (۰٫۱۳ میلی متر) معمولاً بدون مشکل یا هزینه خاص، حتی در حفره های عمیق انجام می شود. تلورانس بین ۰٫۰۰۴ اینچ (۰٫۱ میلی متر) و ۰٫۰۰۱ اینچ (۰٫۰۲۵ میلی متر) جایی است که چالش ها آغاز به افزایش می کنند. در حفره های عمیق با این تلورانس، محدودیت اندازه و قطر سوراخ به اندازه محدودیت های هندسی عامل محدود کننده می باشند. محدودیت های داخل تراشی از نظر دقت هندسی (شکل، موقعیت) و سختی قطعه کار در دهه های اخیر با پیشرفت فناوری ماشین کاری در حال کاهش است. به عنوان مثال، گریدهای جدید درزهای برش کاربید و سرامیک دقت و کیفیت سطح قابل دستیابی بدون سنگ زنی را افزایش داده و دامنه مقادیر سختی قطعه کار را که قابل اجرا هستند، افزایش داده اند. با این حال، کار با ت
لرانس های در حدود تنها چند میکرومتر (چند دهم)، فرآیندهای تولید را مجبور می کند با این واقعیت روبرو شوند که هیچ قطعه کار واقعی در حالت ایدئال نبوده و در حین انجام عملیات سفت و سخت و بی حرکت نیست. هر بار که یک برش، هرچقدر کوچک، برداشته شود، یا تغییر دمای چند صد درجه ای، هرچقدر موقتی باشد، اتفاق بیفتد، قطعه کار یا بخشی از آن احتمالاً به شکل جدیدی شکل می گیرد، حتی اگر حرکت بسیار کوچک باشد. عواملی از این دست است که گاهی در داخل تراشی و تراشکاری مانع تراش استوانه ای داخلی و خارجی می شوند. در نهایت، هر میزان از بی عیب بودن ماشین کاری یا سنگ زنی ممکن است کافی نباشد چرا که با وجود اینکه قطعه هنگام ساخت در حد تلرانس مَدنظر است، در روزها یا ماه های بعدی از حد تلرانس خارج می شود. هنگامی که مهندسان با چنین موردی روبه رو می شوند، تلاش برای یافتن سایر مواد قطعه کار یا طراحی ای متناوب را که از اعتماد زیاد به عدم تحرک ویژگی های قطعه در مقیاس های میکرو یا نانو جلوگیری می کند، انجام می دهند.
فلاخن داوود یا دیویدز اسلینگ سیستم پدافند هوایی اسرائیلی است که با مشارکت شرکت اسرائیلی رافائل و شرکت آمریکایی ریتیون طراحی شده است. شروع پروژه این سیستم از سال ۲۰۰۵ آغاز شده و از سال ۲۰۱۶ عملیاتی شد. فلاخن داوود برای رهگیری موشک های بالستیک تاکتیکی، راکت های میان برد و دوربرد و موشک های کروز طراحی شده است. فلاخن داوود قرار است جایگزین سیستم های پدافندی هاوک و پاتریوت شود و به عنوان لایه دوم دفاع هوایی موشکی اسرائیل (دفاع موشکی کوتاه برد) پایینتر از سیستم ضدبالستیک ختس (پیکان) و بالاتر از سیستم ضد راکت گنبد آهنین فعالیت می کند. نام این سیستم از سلاحی که داوود، پهلوان اسرائیل، در نبرد با جالوت، پهلوان فلیسطی، استفاده کرد گرفته شده است.
پرداخت کاری یا لیسه کاری یا لیسه زنی یک فرایند تکمیل کاری یا پرداخت سطح سایشی است که در آن ذرات ریز ساینده بر روی یک ماده نرم، به نام پوشش (Lap)، نشانده یا ریخته می شوند. جنس لپ می تواند از پارچه تا چدن یا مس متغیر باشد، اما همیشه باید از ماده ای که قرار است پرداخت شود نرم تر بوده و فقط به عنوان نگهدارنده ذرات ساینده سخت عمل کند. از فرایند پرداخت کاری هم برای پرداخت فلزات و هم پرداخت غیر فلزات استفاده می شود. با مالش لیسه شارژ شده با ذرات ساینده بر روی سطح، ذرات ساینده مقادیر بسیار کمی از ماده ای که قرار است صیقل داده شود را برمی دارند. در نتیجه ذرات ساینده عمل برش را انجام داده و سطح لپ خورده نمی شود، چرا که ذرات ساینده به جای حرکت بر روی سطح آن به داخل آن فرومی روند. این پدیده در هر کجایی که دو سطح در حضور یک ماده ساینده ریز به هم مالش داده شوند، اتفاق می افتد؛ ماده نرم تر لپ را تشکیل داده و ماده سخت تر دچار سایش می شود. مزایا و معایب. با این فرایند می توان قطعاتی که قبلاً سنگ خورده اند را برای پرداخت نهایی از ۵ تا ۲۰ میکرون براده برداری کرد و سطح بسیار صیقلی به دست آورد. در این روش، تنش های سطحی قطعه از بی
ن می رود ولی احتمال نفوذ مواد ساینده در سطح قطعه وجود دارد. انواع روش های پرداخت کاری. اصول اجرای عملیات پرداخت کاری به این ترتیب است که ابتدا روی قطعه کار و صفحهٔ گرد دواری که صفحه پرداخت کاری نامیده می شود را آب مواد ساینده، با دانه بندی خیلی ظریف (ذرات نمره ۲۰۰ تا ۶۰۰) به همراه روغن یا نفت یا مواد متناسب دیگر قبل از شروع کار به وسیلهٔ قلم مو مالیده یا ریخته می شود. در پرداخت کاری تخت یک طرفه، قطعه کار روی سنگ گردان قرار داده می شود و برای تأمین فشار وزنه ای روی آن قرار می گیرد. برای آنک قطعه به همراه سنگ نچرخد قطعه کار را درون حلقه هایی مهار می کنند. این حلقه ها که به آن ها قفسه می گویند، حرکت دورانی خارج از مرکز داشته و قطعه را در راستای شعاعی روی سنگ حرکت می دهد. این ماشین می تواند چند قطعه را به طور همزمان پرداخت کاری کند. دوغاب هم به همراه ذرات سایندهٔ موجود در آن، به صورت قشری مایع بین سطوح کار و ابزار پرداخت کاری قرار گرفته و به تدریج براده های ریزی از قطعه کار برمی دارد، در اثر تغییر جهت مداوم حرکت لغزشی ذرات، از حرکت غلطکی یکنواخت دانه ها ممانعت بعمل آمده و در نتیجهٔ جلوگیری کردن از چرخش ذرات مزبور
، از دو طرف سطوح لغزشی عملی مشابه شابر زنی را اجرا می کنند. نیروی فشاری مورد نیاز بین سطوح تماس نیز بوسیلهٔ یک وزنه تأمین می شود که البته ممکن است بجای وزنه از سیلندرهای اعمال فشار نیز استفاده شود. سرعت محیطی مناسب پرداخت کاری در حدود ۱۰ تا ۲۰ متر بر دقیقه می باشد که برای حصول پرداخت بسیار عالیتر لازم است از مقدار سرعت محیطی کاسته شود. در پرداخت کاری دوطرفه موازی، قطعه کار بین دو صفحهٔ یک فیکسچر مخصوص قرار گرفته و به کمک یک دیسک کوچک در مرکز فیکسچر تنظیم می شود. در پرداخت کاری قطعات استوانه ای، قطعه کار می چرخد و رینگ مخصوص در طول آن جابه جا می شود مواد ساینده و مواد حمل کنندهٔ آن. مواد پرداخت کاری با توجه به جنس و نوع سطحی از قطعه کار که باید پرداخت شود، انتخاب می گردد. برای پیش پرداخت فولادهای آبداده شده یا بدون آب و همچنین چُدن ها و برنزها، پودر کروند یا اکسید آلومینیوم (آلومینا) با دانه های بسیار ریز و برای آخرین پرداخت از اکسید کروم (با رنگی متمایل به سبز) استفاده می شود. چنانچه سطوح کار فوق العاده سخت باشد، گرد الماس برای اینگونه موارد کاربرد خواهد داشت. از سیلیکون کارباید برای پرداخت کاری ابزارها و قال
ب ها و پرداخت کاری خشن فولادهای ابزار استفاده می شود. از کروندوم برای پرداخت کاری خشن و ظریف فولادهای نرم، از لعل برای پرداخت کاری ظریف برنج و برنز، از فریک اسید برای صیقل کاری فلزات نرم، از اکسید آلومینیوم برای پرداخت کاری ظریف فولاد نرم و فلزات غیر آهنی و از الماس برای پرداخت کاری مواد سخت استفاده می شود. در عملیات پرداخت کاری، اندازهٔ دانه های ساینده معمولاً از ۲۰۰ (تعداد در هر اینچ مربع) تا ۱۰۰۰ تغییر می کند. برای مواد سخت تر، از دانه های ریزتر استفاده می شود تا پرداخت سطحی بهتری بدست آید. سیال حمل کنندهٔ ذرات ساینده از اصطکاک فلزی بین ابزار پرداخت کاری و قطعه کار جلوگیری کرده و در عین حال عاملی برای خنک کاری و روغن کاری دانه های ساینده محسوب می شود. در ضمن، دانه های فرسوده و مواد ساییده شده را از سطوح کار تمیز می کنند. مواد حمل کننده ای که بیشتر از همه در عملیات پرداخت کاری از آن ها بهره گیری می شود عبارتند از: نفت سفید، روغن، تربانتین، تالک، بنزن، بنزول، آب سود دار، الکل و .. . سیالات غلیظ قشر ضخیمی را به وجود می آورند؛ که در چنین شرایطی دانه های ساینده بدون داشتن خاصیت برشی، غوطه ور خواهند ماند و از کا
رایی آن ها به میزان زیادی کاسته می شود. ماده هایی که از همه بیشتر کاربرد دارد مخلوطی است از نفت و یک نوع روغن خاص به نام گلایتون. هنگامی که نفت از حد معمول بیشتر باشد، برش تیز بوده و در مواردی که میزان روغن زیاد تر باشد، برش ظریفتر انجام گرفته و خراش های بجا مانده کاهش می یابد. امروزه برای پرداخت کاری موادی مانند آلومینیوم، برنج و مس از ترکیبات محلول در آب و برای چدن و فولاد از ترکیبات حاوی روغن غلیظ یا گریس استفاده می کنند. ابزار پرداخت کاری. وظیفه اصلی ابزار پرداخت کاری فشردن دانه های ساینده به قطعه کارها بوده و می بایست آن ها را طوری هدایت کنند که فرم دقیق ابزار بر سطح مورد نظر منتقل شود. ابزارهای پرداخت کاری خیلی ساده هستند یعنی ابزار از صفحه گردان که با ذرات ساینده پوشیده شده است، یک حلقه کنترل یا همان قفس پرداخت کاری و یک وزنه که قطعه کار را با فشار خاصی روی ابزار نگهدارد، تشکیل شده است. لازم است که چنین ابزارهایی حتی الامکان نسبت به قطعه کار نرم تر انتخاب گردند تا به هنگام اعمال فشارهای کم، گیرایی کاملاً دقیق ابزار ساینده عاید شود؛ ولی این نرمیت نباید به حدی باشد که به سرعت فرم اصلی خود را از دست بدهد؛
و در ضمن نباید خلل و فرجی در سطوح ابزار دیده شود؛ زیرا وجود آن ها موجب چسبیدن براده های بسیار ظریف به طور محکم به صفحه پرداخت کاری شده و در نتیجه کیفیت سطح مطلوب حاصل نخواهد گردید. چدن های خاکستری پرلیتی ویژه ای که در عین حال از تراکم خوبی برخوردار هستند، می توانند ماده مناسبی برای ساختن ابزارهای پرداخت کاری سطوح صاف، گلویی های مختلف، درن ها و غیره محسوب شوند که درجه سختی آن ها در حدود ۱۴۰ تا ۲۰۰ برینل می باشد. معمولاً قطعاتی با فرم های استوانه ای، کروی و تخت را می توان با عملیات پرداخت کاری صیقل کاری نمود. ابعاد قطعه کار بستگی به ابعاد و قابلیت های ماشین پرداخت کاری دارد. عموماً قطعاتی با طول ۵۰ تا ۲۰۰ میلی متر و قطر ۶ تا ۵۰۰ میلی متر را با ماشین های پرداخت کاری معمولی می توان صیقل داد. برای پرداخت کاری سطوح موازی دو طرف یک قطعه کار، قطعه کار بین دو صفحهٔ یک فیکسچر مخصوص قرار گرفته و به کمک یک دیسک کوچک در مرکز فیکسچر تنظیم می شود. قطعات تحت زاویه کوچکی نسبت به محور قرار می گیرند تا براده برداری به صورت یکنواخت انجام شود. تأثیرات پرداخت کاری بر روی جنس قطعه کار. قابلیت پرداخت کاری مواد سخت، مانند چدن، فولاد
نرم، فولاد زنگ نزن و فولادهای ابزار در حد خوب و عالی است. پرداخت کاری مواد نرم نظیر برنج و آلومینیوم نیز نتایج رضایت بخشی دارد. پرداخت کاری اثرات اندکی نیز بر روی خواص مواد می گذارد. یکی از مزایای پرداخت کاری، آزاد کردن تنش های سطحی قطعه کار است. در عملیات پرداخت کاری مواد نرم ممکن است ذرات ساینده به داخل سطح قطعه نفوذ کنند که این پدیده نیز یک عیب محسوب می شود. همچنین پرداخت کاری اثری بر خوص فیزیکی و شیمیایی ماده ندارد. عوامل مؤثر در فرایند پرداخت کاری. عوامل مؤثر در فرایند به طور خلاصه عبارتند از: دانه بندی ذرات ساینده، جنس صفحه پرداخت کاری، سرعت گردشی سنگ و قطعه کار، فشار روی قطعه کار، جنس قطعه کار، سختی قطعه کار، تعداد قطعاتی که همزمان پرداخت کاری می شوند، زمان پرداخت کاری، تمیزی محیط کار، فشار و سرعت و توان پرداخت کاری در پرداخت کاری سطوح دو طرف قطعه کار، فشار اعمالی به قطعه کار برای مواد نرم ۹٫۶ تا ۲۰ کیلو پاسکال و برای مواد سخت ۲۰ الی ۷۰ کیلو پاسکال باید باشد. سرعت پرداخت کاری نیز باید بین ۹۰ تا ۲۴۰ دور بر دقیقه در نظر گرفته شود. توان مورد نیاز در این عملیات پایین است. این توان به جنس قطعه کار، فشار اع