Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پهنه فراژرف یا ناحیه فراژرف (hadal zone) یا ناحیهٔ هادوپلاژیک یا ناحیه زیرمُغاکی به عمیق ترین گودال های اقیانوس گفته می شود. نام هادل در زبان های اروپایی برگرفته از نام هادس اسطورهٔ یونانی است. این ناحیه از عمقی نزدیک به ۶۰۰۰ متر (۲۰ هزار پا) تا کف اقیانوس در نظر گرفته می شود. ناحیهٔ فراژرف جمعیت و گوناگونی زیستی کمی دارد. وضعیت. باور بر این است که زندگی در این عمق بیشتر به برف دریایی یا واکنش های شیمیایی پیرامون تهویه های گرمایی بستگی دارد. سطح پایین مواد خوراکی، فشار بسیار بالا و نبود نور خورشید باعث شده تا گونه های کمی بتوانند در این ناحیه زندگی کنند. از آنجایی که نوری به این ناحیه نمی رسد موجودات ژرف دریا بینایی بسیار ضعیفی دارند با چشمانی بسیار بزرگ تا بتوانند زیست تابی موجودات پیرامون را ببینند. فراوان ترین موجودات کف دریا عبارتند از: عروس دریایی، گرزه ماهی، کرم لوله ای بزرگ و خیار دریایی. ناحیهٔ فراژرف می تواند تا پایین تر از ۶۰۰۰ متر هم باشد. مانند عمیق ترین جای اقیانوس، درازگودال ماریانا که تا عمق ۱۰٬۹۱۱ متری کشیده شده است. در چنین عمقی مثلاً در عمق ۳۶ هزار پایی، فشار در ناحیهٔ فراژرف به بیش از ۱٬۱۰۰
اتمسفر می رسد بازدیدها. در سال ۱۹۶۰ ژک پیکارد و دان والش به کف درازگودال ماریانا، عمیق ترین نقطهٔ کرهٔ زمین رسیدند. همچنین جیمز کامرون هم در سال ۲۰۱۲ به این عمق سفر کرد.
محافظه کاری ملی به گونه ای از محافظه کاری گفته می شود که بیش از محافظه کاری متداول به منافع ملی و نیز تقویت هویت فرهنگی و بومی توجه می کند. محافظه کاران ملی در اروپا اغلب اروپاگریز به شمار می روند. احزاب محافظه کار ملی از نظر اجتماعی، سنتی، یعنی حامی خانوادهٔ سنتی و ثبات اجتماعی هستند. بر اساس دیدگاه سیگلندِ روزنبرگ، دانشمند اتریشی علوم سیاسی، «محافظه کاری ملی خانواده را به مثابه کانون و مرکز هویت، همبستگی و عاطفه می ستاید.» از این رو بسیاری از محافظه کاران ملی، محافظه کاران اجتماعی و طرفدار محدود کردن مهاجرت و وضع سیاست های نظم و قانون هستند. احزاب محافظه کار ملی در کشورهای مختلف الزاماً نگرش واحدی نسبت به سیاست اقتصادی ندارند و گستردهٔ دیدگاه-های آنها شامل حمایت از اقتصاد دستوری، اقتصاد مختلط میانه رو یا رویکرد لسه فر (اقتصاد آزاد) می شود. در مورد اول که رایج تر نیز هست، محافظه کاران ملی را باید از محافظه کاران اقتصادی/مالی که اولویت های اصلی شان سیاست های اقتصادی بازار آزاد، مقررات زدایی و محافظه کاری مالی است، متمایز کرد. برخی تحلیل گران شکاف رو به افزایشی بین محافظه کاری ملی و اقتصادی شناسایی کرده اند به
این نحو که «عمدهٔ احزاب راست گرای امروزی توسط محافظه کاران اقتصادی اداره می شوند که به مراتب گوناگون محافظه کاران اجتماعی، فرهنگی و ملی را کنار گذاشته اند.» محافظه کاری ملی همچنین با محافظه کاری سنت گرا مرتبط است.[""] بیشتر احزاب محافظه کار کشورهای اروپای مرکزی و جنوب شرقی پس از دوران کمونیزم از سال ۱۹۸۹ محافظه کار ملی قلمداد شده اند.
برگه تقلب مجموعه ای مختصر و کوچک است که بعنوان یادداشت بوده تا بعنوان مرجع سریع در آزمون استفاده شود. که به آن برگ تقلب نیز گفته می شود.
سازمان آمریکایی موسیقی دانان () با نام کاملِ سازمان آمریکایی موسیقی دانان ایالات متحده آمریکا و کانادا یک اتحادیهٔ صنفی و سازمان ۵۰۱ متعلق به موسیقی دانان کانادا و ایالات متحده آمریکا است. این سازمان که به اختصار «AFM/AFofM» نامیده می شود در سال ۱۸۹۶ میلادی در سینسیناتی پایه گذاری شد و رئیس فعلی آن «تینو گالیاردی» است. دفتر مرکزی این سازمان در شهر نیویورک واقع است و بزرگترین سازمان صنفی موسیقیدانان در جهان محسوب می شود.
آگوستین آلمودوار (؛ زادهٔ ۱۹۵۵) تهیه کننده فیلم و بازیگر اهل اسپانیا است. او برادر کوچکتر پدرو آلمودوار و دانش اموختهٔ رشته شیمی در دانشگاه کمپلوتنسه مادرید است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "برف در بنیدورم"، "قصه های وحشیانه"، "آغوش های گسسته"، "با او حرف بزن"، "زنان در آستانه فروپاشی عصبی"، "کفش پاشنه بلند"، "پوستی که در آن زندگی می کنم" و "قبیله" اشاره کرد.
موزه آمستردام یکی از موزه ها در آمستردام، هلند است. این موزه به تاریخ و پیشینه شهری آمستردام می پردازد. موزه آمستردام در واقع شده است.
هنری کالکی (؛ – ) یک هنرپیشه و کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به سرنیزه های استوار و سفر به قعر دریا اشاره کرد.
میگل بارگاس خیمه نِس (؛ ۱۲ فوریهٔ ۱۹۴۰–۵ مه ۱۹۹۹) با نام هنری بامبینو، خواننده اهل اسپانیا بود. او سبک منحصربه فردی در خواندن آوازهای سبک فلامنکو داشت. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "واحد ۷" (۲۰۱۲) اشاره نمود.
آلبرتو رودریگس لیبررو (؛ زادهٔ ) کارگردان و فیلم نامه نویس اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "واحد ۷" و "لجن زار" اشاره نمود. او در سال ۲۰۱۴ میلادی برندهٔ ۲ جایزه گویا شد.
آنتونیو دِ لا توره (؛ زادهٔ ) بازیگر، نویسنده و روزنامه نگار اهل اسپانیا است که بیشترین تعداد نامزدی برای جایزه گویا را دارد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "بزدل ها"، "چندی بعد"، "داستان های ناگفتنی"، "بدن نئونی"، "کارآگاهان خصوصی"، "بازگشت"، "آدم خواری"، "مدیر شب"، "واحد ۷"، "تورنته، مأمور خرفت قانون"، "عشق نه، فقط دیوانگی"، "آبی تیره تقریباً سیاه"، "خانواده بزرگ اسپانیایی"، "ابراکادابرا"، "پسرعموها"، "احساسات متحد" و "شبی دوازده ساله" اشاره کرد.
میگل دِ مولینا (؛ ۱۰ آوریل ۱۹۰۸–۴ مارس ۱۹۹۳) خواننده و بازیگر اهل اسپانیا بود.. میگل در دوران دیکتاتوری ژنرال فرانکو به اتهامِ طرفداری از نیروهای جمهوری خواه و همچنین همجنس گرایی، دستگیر و شکنجه شد و سپس به آرژانتین تبعید شد. او حتی در تبعید هم، از آزار و اذیتِ مأموران حکومتیِ فرانکو مصون نبود و در سال ۱۹۴۲ میلادی، با فشار سفارتِ اسپانیا، مجبور به ترک خاکِ آرژانتین شد و به مکزیک پناه برد و سال ها بعد، با دعوت رسمی اوا پرون مجدداً به آرژانتین بازگشت. میگل در دوران تبعید خود، تمایلی با مصاحبه با خبرنگاران کشور اسپانیا نداشت. او در سال ۱۹۹۲ میلادی، «نشان شوالیهٔ ایسابلای کاتولیک» را از دولت اسپانیا دریافت داشت.
واحد ۷ () فیلمی در ژانر اکشن به کارگردانی آلبرتو رودریگس لیبررو است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به ماریو کاساس، خولیان بیاگران و آنتونیو د لا توره اشاره کرد. این فیلم در سال ۲۰۱۲ میلادی، نامزد دریافتِ ۱۶ جایزه گویا بود که در نهایت، موفق به دریافتِ ۲ جایزهٔ آن («بهترین هنرپیشه جدید» و «بهترین هنرپیشه نقش مکمل مرد») شد. همچنین در همان سال و در جشنواره فیلم ترایبکا، این فیلم، برندهٔ «دیپلم افتخار داوران» بابت «بهترین فیلم برداری» شد.
فرناندا دِ اوتره را (؛ ۹ فوریهٔ ۱۹۲۳–۲۴ اوت ۲۰۰۶) خواننده اهل اسپانیا بود. او را یکی از بزرگترین خوانندگان سبک سولئه آی فلامنکو در تمامی اعصار می دانند.
برناردا دِ اوتره را (؛ ۳ مارس ۱۹۲۷–۲۸ اکتبر ۲۰۰۹) خواننده اهل اسپانیا بود. او در خانواده ای اهل هنر به دنیا آمد و از دوران کودکی به همراه خواهرش فرناندا د اوتره را آموختن خوانندگی را آغاز کرد. وی بابت فعالیت های هنری اش، برنده جوایز گوناگونی شده بود که از آن جمله می توان به «نشان زرین لیاقت در هنرهای زیبا» اشاره کرد.
آناستازیا لین (؛ زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۹۰) بازیگر و فعال حقوق بشر اهل کانادا است. او قرار بود به عنوان نماینده کانادا در مسابقات دوشیزه دنیا در سال ۲۰۱۵ میلادی در پکن شرکت کند، اما مقامات دولت چین او را عنصر نامطلوب تلقی کرده و به وی ویزا ندادند. این موضوع و تلاش وی برای ورود به چین از طریق هنگ کنگ، در صدرِ اخبار بسیاری از خبرگزاری ها قرار گرفت و بر روی صفحهٔ اول روزنامهٔ نیویورک تایمز رفت و بسیاری، «شجاعت او را در ایستادگی برابر حکومت استبدادی» ستودند. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به «معلمِ پیانو» (۲۰۱۲) اشاره نمود.
اَشلی بال (؛ زادهٔ ۳۱ مارس ۱۹۸۳) یک صداپیشه و موسیقی دان اهل کانادا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "پونی کوچولو" و "دختران اکواستریا" اشاره کرد.
اولیس و سیرن ها یک نقاشی رنگ روغن از نقاش انگلیسی در عصر ویکتوریا، هربرت جیمز دراپر می باشد که در سال ۱۹۰۹ طرح گردید، ابعاد این تابلوی دراپر (۶۹/۲۵ × ۸۴) اینچ می باشد که امروزه در کینگستن هال انگلستان قرار دارد. این گالری نقاشی دراپر را در سال ۱۹۱۰ و به مبلغ ۶۰۰ پوند خریداری کرد، دراپر همچنین یک نسخهٔ بدل المثنی از این نقاشی را نیز طراحی کرد که در قرار دارد، موضوع این نقاشی یک قسمت از شعر حماسی هومر مربوط به کتاب ادیسه است که در آن اولیس به خاطر صدای سیرنها در عذاب است، در برداشت هومر از این ماجرا تنها صدای دو سیرن وجود دارد در حالی که در علفزار هستند، نقاشی اولیس را نشان می دهد در حالی که به دکل کشتی گره خورده است و تحت تأثیر صدای اغواگر سیرن ها قرار گرفته، صدای سیرن ها در هنر یونان باستان به عنوان صدایی زشت و ترسناک ترسیم گردیده، "دراپر" روح محتوای داستان را اقتباس کرده اما تمام خصوصیات را منتقل نمی نماید و در قالب کلی چنین برداشت می شود که سرین ها با چهره و صدای اغواگر به کشتی اولیس حمله ور می شوند. نظریه پرداز اجتماعی نروژی جان الستر از نام این نقاشی برای عنوان کتاب خود که در سال ۱۹۷۹ منتشر شد استفاده کرد
سپهر یک رادار کیهانی ساخت قرارگاه پدافند هوایی خاتم الانبیاء جمهوری اسلامی ایران است. به گفته امیر سرتیپ فرزاد اسماعیلی فرمانده سابق قرارگاه پدافند هوایی خاتم الانبیاء، رادار سپهر قابلیت شناسایی تمامی اهداف در ارتفاع پست، ارتفاع متوسط و ارتفاع بالا را داراست. همچنین اهداف ریزپرنده، موشک های بالستیک و نیم بالستیک و موشک های کروز به راحتی توسط این رادار قابل شناسایی هستند. مشخصات. برد رادار کیهانی سپهر بیش از ۲ هزار و ۵۰۰ کیلومتر یعنی حداقل ۸۰۰ تا حداکثر ۳ هزار کیلومتر است.
مانیکا اِشنِـیر (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، مجری تلویزیون و مدل اهل کانادا است. او دانش آموختهٔ یوسی ال ای در رشتهٔ خبرنگاری تلویزیون است.
اُنا گراوئر (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل کانادا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او در سنین کودکی به همراه خانواده اش به کانادا آمده و تباری نروژی، مجارستانی و آلمانی دارد.
کدل ایونز (؛ زادهٔ ) یک دوچرخه سوار اهل استرالیا است. وی برنده تور دو فرانس ۲۰۱۱ شده است.
فرزاد دیباچی کارآفرین مطرح ایرانی، با تابعیت آمریکا است. او مدیر اجرایی و یکی از بنیانگذاران شرکت معروف Noribachi است. جوانی و تحصیل. فرزاد دیباچی در ایران متولد شد تا اینکه پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۹۷۹، خانواده او به ایالات متحده مهاجرت کردند. پس از آن وی در رشته مهندسی مکانیک و علوم کامپیوتر دانشگاه ایالتی سن خوزه در کالیفرنیا تحصیل نمود. فعالیت. دیباچی کار خود را در جنرال الکتریک آغاز کرد و در سال ۱۹۹۲ به شرکت اوراکل پیوست و به عنوان معاون ارشد شرکت در رسانه های نو خدمت نمود. وی اوراکل را در سال ۱۹۹۵ ترک کرد و شرکت دیبا، شرکتی میکرو الکترونیک و طراح اولیه «اطلاعات لوازم خانگی» برای وب را با برادرش فرید بنیانگذاری کرد. وی در سال۱۹۹۸ نیز شرکت نیکو را با همسرش تأسیس کرد و در ۲۰۰۶ شرکت نوریباچی تولیدکننده محصول LED روشنایی برای کاربردهای تجاری و صنعتی تأسیس شد. در سال ۲۰۱۵ این شرکت در رتبه ۲۲۴ فهرست ۵۰۰۰ شرکت قرار گرفت. زندگی شخصی. وی با همسرش روندا هنگامی که در جنرال الکتریک کار می کرد آشنا شد و در سال ۱۹۸۸ ازدواج کردند و یک پسر دارند. همسرش نیز مؤسس یک سازمان غیرانتفاعی به نام مشارکت جامعه اهدا کنندگان از
اقیانوس آرام است.
پارشینف (به لاتین: Porshinev) یک منطقهٔ مسکونی در تاجیکستان است که در ولایت مختار کوهستان بدخشان واقع شده است. خصوصیات. پارشینف ۲۸٬۳۴۸ نفر جمعیت دارد.
رائول دوفی (؛ – ) یک نقاش سبک فوویسم اهل فرانسه و همچنین برادر نقاش دیگر بود. کارهای او بسیار رنگارنگ و دارای یک سبک تزئینی که مد روز بود می باشد که بیشتر برای ساختمان های عمومی توسعه یافته، طرح های سرامیک و پارچه نیز از عمده فعالیت های وی بود. رائول دوفی اغلب برای صحنه های طراحی شده در فضای آزاد نیز شهره است، او همچنین یک طراح، چاپ دستی کتاب تصویرگر و طراح مبلمان بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) شده است. زندگی نامه. رائول دوفی متولد یک خانواده بزرگ در لو آور نرماندی بود. او در سن چهارده سالگی به کار در یک شرکت واردات قهوه مشغول گشت. در سال ۱۸۹۵ زمانی که ۱۸ سال بیشتر نداشت شروع به گرفتن کلاس های شبانه هنری در لو اور یا (شهرداری مدرسه هنر) نمود. استاد این کلاس ها چارلز لولیر بود که چهل سال قبل از آن یک دانش آموز از کلاس های آموزشی، نقاش ژان اگوست دومینیک انگر بود. دوفی موفق به ملاقات با ریموند لیکورت و اتون فریس می گردد، فریس همان کسی است که بعدها با او در یک استودیو هنری در مون مارتر همکاری داشت و تا پایان عمر به صورت دوست واقعی باقی ماندند. در طول این دوره دوفی، بیشتر نقاشی مناظر نورمن
را با آبرنگ کار می کرد. در سال ۱۹۰۰ پس از یک سال از خدمت سربازی برنده بورس تحصیلی دانشسرای عالی ملی هنرهای زیبای پاریس می شود. دوفی تا سال ۱۹۰۵ به سبک پسادریافتگری ناقص کار می کرد، اما تأثیر جنبش فوویسم به ویژه لوکس بودن، آرامش و شهوت کاریزماتیک این هنر وی را مجذوب کرد، جنبش فوویسم او را به کاربرد شکل های ساده و رنگ های روشن وادار ساخت، دوفی از آنجایی که طراح پارچه و سرامیک بود. سبکی شاد، سبک و تزئینی را پدید آورد که به خوبی برای موضوعات او از جمله گردشگاه ها، میدان های سوارکاری، کلوپ قایقرانی مناسب بود، ترفندهای فنی متعددی چون لکه های سفید (لکه های بی رنگ) را برای سایه و خطوطی سریع با روح شبه کالیگرافیک را ابداع کرد.
سکه شکسته () فیلمی در ژانر معمایی به کارگردانی فرانسیس فورد است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به ادی پولو، فرانسیس فورد، گریس کونارد، جک هولت، و جان فورد اشاره کرد.
در نظریه بازی ها، بازی بهنجار توصیف اولیه از یک بازی است. برخلاف بازی گسترده، شکل نمایشی این نوع بازی، گرافیکی نیست اما با استفاده از یک ماتریس نمایش داده می شود. این نمایش ماتریسی برای به دست آوردن استراتژی تحت سلطه و تعادل نش بهتر است ولی در مقایسه با نمایش بازی گسترده اطلاعات کمتری از آن به دست می آوریم. در نمایش ماتریس استراتژی های ممکن و بازده آن ها برای هر بازیکن نمایش داده می شود. تعریف. برای بررسی بازی بهنجار باید موارد زیر را در نظر بگیریم: ۱. این بازی شامل تعداد متناهی از بازیکنان است.{D={1,2... ,n ما بیشتر ۲ بازیکن را در نظرمی گیریم. برای مثال دو نفر را در نظر بگیرید، که می خواهند به شهر A بروند. ۲. هر بازیکن i می تواند از بین مجموعه استراتژی های ممکن یکی را برگزیند. مثلاً در مثالی که ذکر شد، هر فرد می تواند بین دو مکان a,b در شهرA یکی را برگزیند. پس :{S = S = {a,b ۳. نتیجه بازی با استفاده از استراتژی کل بازی که شامل استراتژی تک تک بازیکنان است بیان می شود. در مثال بیان شده ۴نتیجه ممکن وجود داشت، که هر دو فرد a را انتخاب کنند یا هر دو b را یا فرد اول aو دوم b یا فرد اول b و دومی a را انتخاب کند. به
طور ریاضی مجموعه استراتژیک ها(نتیجه های بازی)، با S = S × S بیان می شود. ۴. بازیکنان براساس نتایج بازی برتری می یابند. می توان این را فهمید که برتری بازیکنان فقط به انتخاب و اقدام های خودشان بستگی ندارد. در یک بازی سود و بازده یک فرد به اقدام طرف مقابل نیز بستگی دارد. در مثال بالا، هدف هر دو فرد ملاقات یکدیگر است و به این توجه نمی کنند که در a همدیگر را ببینند یا در b. در این مثال ما دو نتیجه برای هر اقدام افراد به دست می آوریم و می توانیم برتری را براساس نتیجه توسط تابع بازدهی یا مطلوبیت بیان کنیم: u = S → R در این مثال اگر هر دو بازیکن انتخاب یکسانی داشته باشند u = ۱ و در غیر این صورت ۰ خواهدبود. تعریف ریاضی. یک بازی بهنجار تشکیل شده است از: ۱. مجموعه ایی متناهی از بازیکنان، i = 1, 2...n ۲. مجموعه ای از استراتژیک های ممکن برای هر بازیکن، S ۳. اختصاص یک نتیجه به هر ترکیب ممکن از استراتژیک ها (تابع نتیجه). g: S × S × ... × S → X ۴. اختصاص تابع بازده برای هربازیکن که بازده را به نتیجه نسبت می دهد. u: X → R توجه کنید که قوانینی که از هر بازی می دانیم در واقع استراتژیک های ممکن و تابع نتیجه(g)اند. مثال هایی از
بازی بهنجار. معمای زندانی. دو نفر که در ارتکاب جرمی همدست بودند دستگیر می شوند. دادستان برای گرفتن اقرار ار این دو نفر، آن ها را از هم جدا می کند و این انتخاب را پیش رویشان می گذارد: اگر هر دو سکوت کنند و هیچ کدام اقرار نکند فقط به یک سال زندان محکوم می شوید. اگر هر دو اقرار کنند، هر دو به ۵سال زندان محکوم می شوند. اگر یکی به جرم اقرار کند و همدستش را لو بدهد، اگر همدستش اقرار نکرده باشد، او از زندان آزاد و همدستش به ۱۵سال زندان محکوم می شود. در نگاه اول جواب مسئله ساده به نظر می رسد، هر دو سکوت کنند و یک سال حبس بکشند. اما ممکن است یکی از زندانی ها به فکر بیفتد که چون همدستش نیز همین را انتخاب می کند و سکوت می کند او می تواند با اقرار خود آزادی را برای خود بخرد. اما دیگری نیز با همین استدلال اقرار می کند و هر دو به ۵سال حبس محکوم می شوند. اگر هر دو به اصطلاح عاقلانه عمل کنند، یعنی در صدد به حداقل رساندن مدت محکومیت خود باشند، محکومیت بیشتری نصیبشان می شود، یعنی هر دو ضرر می کنند. سکه های جفت. دو بازیکن میان شیر یا خط یکی را انتخاب می کنند. اگر انتخاب آن ها متفاوت باشد، بازیکن ۱ به بازیکن شماره ۲یک دلار خواهد
دادو در صورتی که انتخابشان مشابه باشد بازیکن شماره ۲ به بازیکن اول یک دلار پرداخت خواهد کرد. هر بازیکن نیز تنها به پول دریافتی از بازی می اندیشد. چنین بازیی، که در آن منافع بازیگران به صورت قطری متضاد باشد، اکیداً رقابتی می گویند. باز و کبوتر. دو حیوان شکارچی بر سر یک طعمه مبارزه می نمایند. هر کدام می تواند رفتار باز یا کبوتر گونه از خود نشان دهد. بهترین بازده برای هر یک زمانی است که رفتارش شبیه کبوتر بوده و در همان حال دیگری رفتاری کبوتر گونه داشته یاشد. بدترین بازده زمانی است که هر دو بازگونه رفتار نمایند. برای هر کدام رفتار بازگونه در شرایطی که دیگری رفتار کبوتر گونه داشته باشد، اولویت دارد.
بیاتک () نام یک فرد و احتمالاً یک شاه بود که بر روی سکه سلتیک در براتیسلاوا (پایتخت اسلواکی) در قرن ۱ قبل از میلاد نوشته و ضرب شد. سکه نمونه از جنس نقره و قطر ۲۵ میلی متر، وزن ۱۶٫۵–۱۷ گرم است. کلمه Biatec (یا Biatex) نیز به عنوان نام آن سکه ها استفاده می شد.
خُضدار () یکی از شهرستان های ایالت بلوچستان، پاکستان می باشد. شهرهای مشهور این شهرستان عبارت از خضدار و نال می باشند، جمعیت این شهرستان در سال ۲۰۰۵ (میلادی) تقریباً ۵۲۵۰۰۰ نفر بوده است. نام. این منطقه یک زمانی توران نام داشته است و نام این منطقه از قزدار به خضدر تبدبل شده باشد.
کامپیوتر گیمینگ ورلد یک مجله آمریکایی در مورد بازی های رایانه ای بود که طی سال های ۱۹۸۱ الی ۲۰۰۶ منتشر می شد. تاریخچه. در سال ۱۹۷۹ «راسل سایپ» از کنوانسیون بپتیست جنوبی جدا شد. او که یکی از طرفداران بازی های ویدئویی بود، متوجه شد که هیچ مجله تخصصی در مورد بازی های ویدئویی وجود ندارد. او با وجود اینکه هیچ تجربه ای در زمینه نشریات نداشت در ماه ژوئن همان سال اقدام به تأسیس انتشارات «گلدن امپایر» کرد و نام «"کامپیوتر گیمینگ ورلد"» را برای مجله انتخاب کرد به این امید که هم بازی های رایانه ای را مورد نقد قرار دهد و هم به عنوان یک ناشر در زمینه صنایع فعالیت کند. اولین شماره در ماه نوامبر ۱۹۸۱ و تقریباً همزمان با دو مجله «الکترونیک گیمز» و «سافت تاک» منتشر شد. (با توجه به پس زمینه مذهبی «سایپ»، می توان نشانه های آن را در هر شماره پیدا کرد. جانشین او «جانی ویلسون» به عنوان ویرایشگر نیز یکی از اعضای مسیحیت انجیلی بود) اوایل، شماره های مجله به صورت نامنظم و شکل و شمایل روزنامه ای با ۴۰ الی ۵۰ صفحه منتشر می شد که شامل یادداشت هایی از طراحان بازی مانند «دان بونتن» (اوزارک سافت ویر) و «کریس کرافورد» بود. در شماره های اولیه
غالباً طرح روی جلد (آثار تیم فینکاس گرافیست مجله) ارتباط چندانی با محتویات آن شماره نداشت. در ژانویه/فوریه ۱۹۸۶ شماره های منتشر شده مجله به ۹ شماره در سال رسید که با نوشته هایی از نویسندگان معروف مانند «اسکورپیا»، «چارلز آردای» و «ایوان بروکز» همراه بود. کامپیوتر گیمینگ ورلد از رکود بی سابقه بازار بازی های ویدئویی در سال ۱۹۸۳ نجات پیدا کرد، در تابستان ۱۹۸۵ این مجله تنها بازمانده از بین ۱۸ مجله بازی های ویدئویی بود که در سال ۱۹۸۳ منتشر می شد. در پاییز ۱۹۸۷ و در زمان هایی که این مجله منتشر نمی شد، اقدام به چاپ خبرنامه ای با عنوان «Computer Game Forum» نمود که البته به دلیل عدم مقبولیت پس از دو شماره چاپ آن متوقف شد. البته بعضی از مطالب این نشریه خبری بعداً جزو مطالب مجله کامپیوتر گیمینگ ورلد درآمد. این مجله از سال ۱۹۹۱ گسترش قابل توجهی پیدا کرد و تعداد صفحات مجله در شماره ۱۰۰ خود در نوامبر ۱۹۹۲ به ۱۹۶ صفحه رسید. در سال ۱۹۹۳ «راسل سایپ» مجله را به انتشارات «» فروخت اما همچنان به عنوان ناشر تا سال ۱۹۹۵ کار خود را با این مجله ادامه داد. در دهه ۹۰ میلادی این مجله همچنان به گسترش خود ادامه داد به طوری که در دسامبر
۱۹۹۷ تعداد صفحات مجله به ۵۰۰ رسید. در سال ۱۹۹۹ و در دورانی که مجله های چاپی به خاطر رشد شدید اینترنت بین مردم مشکلات فراوانی متحمل شده بودند، ویلسون (سردبیر) از مجله جدا و «جورج جونز» به عنوان سردبیر جایگزین او شد. در سال ۲۰۰۲ نیز «جف گرین» جایگزین جونز گردید. در ۲ اوت ۲۰۰۶ انتشارات «زیف دیویس» و شرکت مایکروسافت توافقنامه ای به امضا رساندند و طی آن مجله «کامپیوتر گیمینگ ورلد» به «مجله رسمی بازی های ویندوز» تغییر نام و ساختار داد. آخرین شماره مجله کامپیوتر گیمینگ ورلد در نوامبر ۲۰۰۶ و با شماره ۲۶۸ منتشر شد. همزمان با انتشار آخرین شماره مجله، زیف دیویس اقدام به عرضه آرشیو کاملی از ۱۰۰ شماره اول این مجله به همراه ۲ شماره نشریه خبری Computer Game Forum (در مجموع ۷۴۳۸ صفحه از ۱۱ سال چاپ مطالب در مورد بازی های ویدئویی) نمود. این مجموعه توسط «موزه کامپیوتر گیمینگ ورلد» و در قالب پی دی اف در دسترس می باشد. تمامی شماره های این مجله به وسیله تکنولوژی OCR آرشیوبندی گردید که بالغ بر ۳ میلیون کلمه را شامل می شود. با وجود اینکه زیف دیویس سایت آرشیو مجله را از دسترس خارج کرد، با این حال نسخه های آرشیوی این مجله را می توان ا
ز سایت Computer Gaming World Museum دریافت نمود. در ۸ آوریل ۲۰۰۸، انتشارات زیف دیویس اعلام کرد که انتشار نسخه های چاپی «مجله رسمی بازی های ویندوز» متوقف و از این تاریخ مطالب این مجله به صورت آنلاین منتشر می شود. محتویات مجله. مطالب مجله کامپیوتر گیمینگ ورلد شامل نقدها، پیش نمایش بازی ها، اخبار، نامه های خوانندگان، راهبردها و راهنمایی ها و بخش خریدوفروش بازی های رایانه ای بود. در سال ۲۰۰۶ معروف ترین بخش های مجله عبارت بودند از Greenspeak (به قلم سردبیر جف گرین) و یک بخش ویژه به نام Tom vs. Bruce که در آن Tom Chick و Bruce Geryk با انجام یک بازی با هم به رقابت می پرداختند. برای سال ها، مجله به هیچ کدام از نقدهای بازی امتیاز نمی داد و امتیازدهی را به خوانندگان خود واگذار کرده بود تا از طریق نظرسنجی ماهیانه رای خود را اعلام کنند. بالاخره در سال ۱۹۹۴ سیستم امتیازدهی این مجله به راه افتاد. ساختار این سیستم عبارت از پنج ستاره بود که اگر به طور کامل اعطا می شد نشان دهنده برجسته و با کیفیت بودن بازی و در ضعیف ترین حالت فقط یک ستاره به بازی مورد نظر داده می شد. در طول تاریخ انتشار مجله سه بازی «پوستال ۲»، Mistmare و «ا
ربابان سیاهچال» از نویسندگان و منتقدین مجله، پایین ترین نمره و صفر ستاره دریافت کردند. تیراژ. بر طبق گزارش Media Distribution Services، تیراژ مجله کامپیوتر گیمینگ ورلد مقداری بیش از ۳۰۰٬۰۰۰ نسخه در سال ۲۰۰۶ میلادی بود. بازتاب ها. روزنامه نیویورک تایمز بارها مجله کامپیوتر گیمینگ ورلد را تحسین کرد و آن را به عنوان یکی از اصلی ترین انتشارات دنیای بازی های رایانه ای در زمان خود نامید. این روزنامه در سال ۱۹۹۷ آن را «پیشرو مجله های بازی های رایانه ای»، در ۱۹۹۹ با عنوان «کتاب مقدس صنعت بازی های رایانه ای» و در سال ۲۰۰۵ آن را به عنوان «یکی از برترین مجله های بازی های رایانه ای» معرفی کرد.
تِنگری باوری یا شَمَن باوری زرد، یک مذهب کهن در میان اقوام ترک و مغول بود که اساس آن بر پرستش آسمان بی کران به نام تنگری استوار بود. در این باور، تنگری نیروی برتر، خالق و نگهبان جهان دانسته می شد و سرنوشت انسان ها و رویدادهای طبیعی به ارادهٔ او وابسته بود. در کنار تنگری، طبیعت و نیروهای کیهانی جایگاه ویژه ای داشتند. کوه ها، رودها، درختان و دیگر عناصر طبیعی مقدس شمرده می شدند و باور بر این بود که هر کدام روح دارند و باید با احترام با آن ها رفتار شود. نقش شمن ها در این دین مهم بود. آنان واسطه میان جهان انسان ها و ارواح به شمار می رفتند و با اجرای آیین ها و نیایش ها، از ارواح یاری می خواستند، بیماری ها را درمان می کردند و برای قبیله راهنمایی معنوی می آوردند. تنگری باوری به معنای امروزی یک دین یکتاپرست نبود، اما در مرکز آن یک خدای برتر قرار داشت که در کنار او ارواح و نیروهای فرودست وجود داشتند. این دین از یک سو به یکتاپرستی گرایش داشت و از سوی دیگر برخی ویژگی های چندخدایی را حفظ کرده بود. پیوند عمیق آن با زندگی کوچ نشینی، چرخه های طبیعی و آسمان سبب شد تا جهان بینی ویژه ای در میان ترک ها و مغول ها شکل بگیرد. با گس
ترش اسلام، مسیحیت و آیین بودا در آسیای میانه، تنگری باوری یا با این ادیان درآمیخت یا به حاشیه رفت، اما اثرات آن همچنان در سنت ها، فرهنگ و باورهای مردمان آسیای میانه باقی مانده است. توصیف. تنگری باوری یک مذهب التقاطی در آسیای میانه است که ترکیبی از شمن باوری، روح باوری، توتم پرستی، چندخدایی، یکتاپرستی را در خود دارد. این دین ترکی-مغولی می باشد و ریشه آن را می توان در منطقه جغرافیایی استپ اوراسیا یافت. تنگری باوری مذهب غالب قدیم ترک ها، مغول ها، مجارها و هون ها بود. آثاری از آن در زبان و باور ترک تبارها باقی است. بنیاد اصلی این دین بر الهه آسمانی بنام تنگری می گردد. به عقیده بسیاری از منابع دانشگاهی، تنگریسم مذهبی عمدتاً چندخداپرستی مبتنی بر مفهوم شمنیستی جاندارانگاری بود و در دوره امپراتوری، به ویژه در قرن ۱۲ تا ۱۳، تنگریسم بیشتر به یکتاپرستی تبدیل شده بود. عبدالقادر اینان استدلال می کند که یاقوت ها و مردم آلتای شمنیسم کاملاً برابر با مذهب ترکی باستان نیستند. این اصطلاح همچنین به چندین آموزه و جنبش دینی معاصر بومی ترک-مغولی جنبش های مذهبی را توصیف می کند. همه طرفداران مدرن تنگریسم «سیاسی» یکتاپرست هستند. تنگری
سم در محافل روشنفکری فهرست سرزمین های ترک نشین آسیای مرکزی (قرقیزستان با قزاقستان) و روسیه (تاتارستان، باشقیرستان) از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در طول دهه ۱۹۹۰. هنوز در بوریاتیا، یاقوتستان، خاکاس ها، مردم طوایی و سایر ملل ترک در سیبری احیا شده است. مردم آلتای بورخانیسم و مردم چوواش واتیسن یالی جنبش هایی شبیه به تنگریسم هستند. اصطلاح «تنگری» یا می تواند به خدای آسمان اشاره کند یا به خدایان دیگر نیز اشاره کند (این را با مفهوم کامی در شینتومقایسه کنید). تنگریسم شامل پرستش «تنگری» (خدایان)، با «تنگری» (بهشت، خدای بهشت) است. در حالی که خدایان دیگر، مانند اولگن یا کایرا، خدایان تجسمی هستند، تنگری یک «پدیده انتزاعی» است. در آیین عامیانه مغولی، چنگیز خان اگر نگوییم تجسم اصلی اراده تنگری یکی از تجسم ها به شمار می رود.
جزایر سمیل () چهار جزیره کوچک واقع در جنوب آلبانی هستند. جزایر دور هستند و تنها با قایق قابل دسترسی است. روستای سمیل، در شرق جزایر واقع شده است. این جزایر بخش بزرگی از پارک ملی باترینت را تشکیل می دهند.
زیگفرید بوش (زاده ۲۹ سپتامبر ۱۹۴۴ در ووپرتال) ریاضیدان اهل آلمان است. زمینه کاری بوش بیشتر نظریه اعداد میباشد. وی در سال ۱۹۶۷ در دانشگاه گوتینگن با پایان نامه ای به نام "همریختی های تحلیلی متناهی" درجه دکتری را به دست آورد. سپس در سال ۱۹۷۲ درجه شایستگی را کسب نمود و از سال ۱۹۷۴ استاد تمام دانشگاه مونستر است. بوش نویسنده چند کتاب در ریاضیات بوده است که از آن جمله میتوان همکاری در نوشتن کتاب "مدلهای نرون" را برشمرد.