Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
و در حوزه سحر و کهانت بوده است، و از آنجا که فن رایج در دوران عیسی، طبابت مطرح شده است، معجزات عیسی نیز در حوزه طب و شفای بیماران عنوان شده است. و اما در خصوص معجزات پیامبر اسلام که در حوزه بلاغت و فصاحت کلام بوده است، به جهت فن رایج زمان او بوده است که فصاحت و بلاغت در کلام مطرح شده است. معجزه در قرآن. از واژه «معجزه» در قرآن، استفاده نشده است و از معجزات پیامبران در این کتاب، با عناوین معرفتی همچون «آیه»، «برهان»، «بینه» و «سلطان» یاد شده است. در برخی موارد نیز به ماجراهای معجزه آسای پیامبران در قرآن بدون کاربرد لفظ «آیه» اشاره شده است. در منابع اسلامی، معجزات بیشتر در کتب روایی و حدیثی گزارش شده اند. بر اساس آموزه های قرآن، معجزه به اختیار پیامبر نبوده است و به اذن الهی صورت می گیرد. در این خصوص در آیه ۳۸ سوره رعد، چنین آمده است: «وَ ما کانَ لِرَسُول أَنْ یَأْتِیَ بِ آیَة إِلاّ بِإِذْنِ اللّهِ» ترجمه: «هیچ رسولی نمی تواند آیه و معجزه ای بیاورد مگر به اذن خداوند» بر اساس آیاتی از قرآن، محمد علاوه بر بزرگترین معجزه خود، یعنی قرآن، معجزات دیگری را نیز برای اثبات نبوت خویش به کار بسته است. از معجزاتی که در قرآ
ن به آنها اشاره شده است می توان به شق القمر (مورد اشاره در آیه ۱ و ۲ سوره قمر)، معراج محمد (مورد اشاره در آیه ۱ سوره اسراء) و مباهله (مورد اشاره در آیه ۶۱ آل عمران) اشاره کرد. علاوه بر آن، قرآن از بهانه جویی های قوم پیامبر اسلام یاد می کند که به انکار معجزات او می انجامید. در همین راستا، اعراب جاهلی، محمد را به سحر و جادوگری متهم می کردند. در این خصوص در آیه ۱۴ و ۱۵ سوره صافات آمده است: «هرگاه معجزه ای می دیدند، مسخره می کردند و می گفتند، این سحری آشکار است.». همین طور در آیه ۸۶ آل عمران نیز محمد دارای معجزات فراوان معرفی شده است. به عقیدهٔ فرانسیس پیترز، قرآن یکی از نشانه های معجزه آسا بود، اما مخاطبان محمد از او می خواستند که چیزی ویژه تر و ملموس تر مانند نزول فرشته، گنجی یا چشمه ای معجزه آسا بیاورد. پاسخ های محمد ثابت است: «این خداست که معجزه می کند، نه پیامبران که فانی هستند.» فهرست معجزهای محمد. راهنمای فهرست: ( ) دسته بندی های مختلفی در خصوص معجزات و کارهای خارق العاده پیامبر اسلام صورت گرفته است. برخی کارهای خارق العاده محمد را از جهت تاریخی (پیش از ولادت، پیش از نبوت، پس از نبوت) دسته بندی کرده اند و
گروهی دیگر، معجزات را بر اساس محتوا و ساختار آن تقسیم بندی کرده اند. در دسته بندی بر طبق محتوا و ساختار، شش دسته معجزه معرفی و عنوان شده اند: ۱ـ معجزات کرامتی-کمالاتی که پیامبر در تحقق آنها هیچگونه دخالتی نداشته است، همچون معجزات پیش از ولادت محمد. ۲ـ معجزات پاداشی-دعایی که به واسطه دعای پیامبر، اجابت شده اند. ۳ـ معجزات مربوط به علم غیب. ۴ـ معجزات حفاظتی که منجر به حفاظت از جان محمد شده است. ۵ـ معجزات مبارزه طلبانه و تحدی گونه. ۶ـ معجزات نفرین گونه و مجازاتی. پس از نبوت محمد، منابع اسلامی معجزات فراوانی را به عنوان گواهی برای نبوت او عنوان کرده اند. که عبارت اند از: کتاب شناسی. نگارش معجزات محمد و جمع آوری آنها از میان روایات در اثری مجزا یا بخشی از یک اثر، از زمان نگارش سیره (سیره نویسی) آغاز شد. این جمع آوری تا سده سوم ه . ق، در کنار سیره صورت می گرفت و جدای از آن محسوب نمی شد تا آنکه در سده سوم، دلائل نگاری رواج یافت. در آثار دلائل نگاری که به اثبات نبوت محمد می پرداختند، معجزات محمد از جمله شق القمر، معراج، قرآن و… مورد توجه ویژه قرار گرفتند. بعدها دلائل نگاری در سیره نویسی نیز به کار گرفته شد و مکتبی در
سیره نگاری محسوب شد. این مکتب در سده ششم به اوج خود رسید و در "دلائل النبوه بیهقی" متبلور شد. این اثر به عنوان دایرة المعارف معجزات پیامبر اسلام شناخته می شود. پیش از بیهقی، عبدالملک بن محمد خرگوشی (م ۴۰۷ ه .ق)، از دانشمندان شافعی مسلک، در کتاب "شرف النبی" که با عنوان "دلائل النبوة" نیز شناخته می شود به جمع آوری معجزات محمد در منابع روایی پرداخته بود. وی در این کتاب، هیچگونه تقسیم بندی بر روی معجزات محمد ندارد. خرگوشی در این اثر، ۱۲۰ روایت در خصوص معجزات مختلف محمد را گزارش می کند. شیخ حر عاملی نیز در کتابی با نام "اثبات الهداة بالنصوص و المعجزات"، به ذکر ۲۰ هزار روایت در خصوص معجزات محمد اکتفاء کرده است. این روایات از ۲۴ کتاب متعلق به نویسندگان سنی مذهب و ۱۴۲ کتاب از آثار متعلق به نویسندگان شیعه استخراج شده اند. به باور سبحانی، تمام احادیث این اثر صحیح نیستند و نیازمند بررسی رویی می باشند. محمدباقر مجلسی نیز در جلد ششم کتاب "بحارالانوار"، به سیره پیامبر اسلام پرداخته است و در باب دوم این اثر، به معجزات محمد پرداخته است. او معجزات مربوط به محمد را در قالب ۳۴۲ روایت تخت عنوان ۱۲ باب جمع بندی کرده است. از دیگر
کتبی که در این زمینه نگارش یافته است، می توان به "الآیات الباهرات فی معجزات النبی و الأئمة الهداة علیهم السّلام" اثری از محمّد بن الحسین بن محمّد بن محسن بن عبد الجبار بن إسماعیل بن عبد المطّلب، "الآیات البیّنات فی ذکر ما فی أعضاء رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله و سلّم من المعجزات" اثر عمر بن الحسن ابن دحیة الکلبی، "إبتسام البرق بشرح القصص الحق فی مدح و ذکر معجزات سیّد الخلق" از محمّد بن یحیی بن بهران، "ابدع ما خطّته الیراعات فی معجزات نبیّنا فی الدّعوات" از مصطفی أبی سیف الحمامی، "الأحکام فی معجزات النّبیّ علیه السلام" اثری از أبی الحسن الجیّانی محمّد بن أحمد، "أربعون حدیثا فی معجزات و کرامات سیّدنا محمّد" نوشته محمّد بن عمر بن صالح البریهی، "الأربعین" به قلم صبغة اللّه بن محمّد غوث الشافعی المدراسی، "الاعجاز المتین فی معجزات سیّد المرسلین" تألیف عبد اللّه الصدّیقی الإله آبادی‏، "اعجاز مصطفوی" از میر محمّد صالح بن میر عبد اللّه اکبرآبادی ترمذی‏، "الاعداد الربانی للرسول صلّی اللّه علیه و آله و سلّم قبل البعثة" نوشته ظاهر الموسوی و "البراهین فی معجزات النّبیّ" به کوشش محمّد بن سلیمان الکوفی اشاره کرد. پانویس.
منابع آکادمیک منابع مذهبی منابع. فارسی و عربی انگلیسی
ایان لِـفوْرْ () خواننده، گیتارنواز، ترانه سرا، تهیه کننده موسیقی، موسیقی دان و آهنگساز اهل کانادا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شوهر" و "ماجراهای نپکین من!" اشاره نمود. همچنین یکی از ترانه های او به نام «با جریانِ موج همراه شو» در مجموعه های "دختران" و "دروغ گوهای کوچک زیبا" بکار رفته است.
حمام پادرخت مربوط به دوره پهلوی است و در سبزوار، در شمال غربی میدان اسرار، واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۶۶۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اعتقاد به پیش دانی علمی در متون مقدس این باور است که متون مقدس خاصی، آگاهی ای از جهان طبیعی (پیش دانی یا علم غیب) که بعدها توسط تکنولوژی و علم کشف می شود را، مستند کرده اند. این اعتقاد شامل این باور است که متون مقدس آگاهی بالاتری از جهان طبیعی می دهند، مانند دیدگاه هایی که برخی از یهودیان ارتدوکس در مورد کتاب مقدس عبری (تنخ)، برخی از مسلمانان در مورد قرآن، برخی از مسیحیان در مورد کتاب مقدس مسیحی و هندوهای خاصی در مورد نوشته های هندو دارند. منتقدان اعلام کرده اند برخی از این تلاش ها نمونه هایی از جهت گیری تأییدی هستند. نص گرایی کتب مقدس (به انگلیسی: Scriptural literalism) - به طور مشخص آفرینش گرایی و بعضی از اشکال باستان شناسی انجیلی - یک ایدئولوژی مرتبط است، اما دقیقاً فرایند آن معکوس است، یعنی هم راستاکردن مشاهدات علمی با خوانش کتب مقدس است، نه هم راستاسازی خوانش کتب مقدس با مشاهدات علمی. انجیل. تاریخچه و طرفداری. ویلیام هاروی پزشک دکتری که در قرن ۱۷ام میلادی دستگاه گردش خون کامل را کشف کرد اعتقاد داشت این کشف اثباتی است بر پیش دانی (علم غیب) انجیل. در کار ۱۶۲۸ میلادی او تحت عنوان De motu cordis [یا تمارینی
تشریحی (یا کالبدشناختی) بر حرکت قلب و خون در موجودات زنده]، ادعایش را در On Generation با این بیان پشتیبانی کرد: «حیات، در نتیجه، در خون مستقر است (همان طور که ما در نوشته های مقدسمان مطلع شده ایم)،» که اشاره دارد به Leviticus 17:11,14 (سفر لاویان). قرآن. مسلمانان اعتقاد دارند که قرآن عین کلام خداوند است همان گونه که به پیامبر محمد از طریق فرشته بزرگ جبرئیل وحی شده است. نقد. منتقدان به علم غیب و پیش دانی های علمی نوشته های مقدس، ذکر می کنند که بخش هایی از متون مقدس مختلف ممکن است به سادگی صرفاً شامل مشاهداتی باشند راجع به دیدگاه ها و جنبه های فناوری روزگار. دانش مهندسی و علمی در فرهنگ های نخستینی مستند شده اند، که ادعای هیچ هدایت الهی ای را نداشته اند.
چپ میانه یا سیاست میانه متمایل به چپ یا (در اصطلاح آمریکایی center-left politics)، اشاره به پایبندی و پیروی از سیاست میانه گرایی ولی هواداری از دیدگاه های متمایل به جناح چپ آن دیدگاه است. در لفظ آمریکایی مفهوم "چپ میانه"؛ پایبندی به دیدگاه چپ اما نزدیک به مرکز آن دیدگاه در طیف سیاسی چپ-راست است. طرف داران "چپ میانه گرایی" به کار و فعالیت در درون نظام موجود به منظور بهبود عدالت اجتماعی باور دارند. "چپ میانه" در راه ترویج ایده های برابری اجتماعی؛ که معتقد است از طریق ترویج فرصت های برابر دست یافتنی هستند می کوشد. "چپ میانه" معتقد و خواستار ارتقای شانس مساوات طلبی است؛ «دستیابی به برابری، نیازمند داشتن مسئولیت شخصی در حوزه های در کنترل خود فرد؛ از طریق توانایی ها و استعدادهای او، و نیز وجود مسئولیت اجتماعی (از سوی جامعه) در حوزه های خارج از کنترل افراد در توانایی ها یا استعدادهای آنهاست.» "چپ میانه" مخالف با بودن یک شکاف گسترده بین غنی و فقیر است و از اقداماتی متعادل و میانه گرایانه به منظور کاهش فاصلهٔ اقتصادی از جمله؛ برقراری مالیات بر درآمد پلکانی، قوانین منع کار کودکان، قوانین حداقل دستمزد، قوانین تنظیم شرای
ط کاری، محدودیت در ساعات کار، و قوانین برای اطمینان از حق کارگران برای سازماندهی خود حمایت می کند. "چپ میانه"، برخلاف چپ تندرو معمولاً ادعا می کند که برابری کامل نتیجه ممکن نیست، اما به جای آن فرصت های برابر است که گامی در راه بهبود برابری نتیجه در جامعه است. در اروپا، "چپ میانه" شامل سوسیال دموکرات ها، لیبرال اجتماعی، سیاست های سبز، ترقی خواهی و همچنین برخی از سوسیالیست های دموکراتیک است. برخی لیبرال های اجتماعی به عنوان "چپ میانه" توصیف شده اند، و همچنین بسیاری از لیبرال های اجتماعی در مرکز طیف سیاسی قرار دارند. پیشینه. اصطلاح "چپ میانه" در طی سلطنت ژوئیه فرانسه که در دههٔ ۱۸۳۰ پدید آمد، یک دورهٔ تحول و تغییر سیاسی و تاریخی در دوران فرانسهٔ پادشاهی، زمانی که نظام حکومتی دودمان اورلئان تحت یک سیستم تقریباً پارلمانی حاکم بود.
این مقاله دارای فهرستی از موضوعاتی است که در یک نقطه یا نقطه ای دیگر از تاریخشان، به دست پژوهشگران و دانشگاهیان به عنوان شبه علم شناخته شده اند. علوم کاربردی. سلامت و پزشکی. شیوه های پزشکی شبه علمی اغلب تحت عنوان پزشکی دروغین شناخته می شوند. منابع. ۳۹. https://snn.ir/fa/news/898946/مغایرت-روغن-سه-کاره-اولترا-هایلی-با-استاندارد
علوم اعصاب اختیار، بخشی از فلسفه اعصاب، مطالعه در زمینه های مربوط به اختیار با استفاده از علوم اعصاب و آنالیز چگونگی تأثیر گذاری یافته ها از این مطالعات در مباحث مربوط به اختیار است. با امکان پذیر شدن مطالعه مغز انسان زنده، محققان شاهد فرایند تصمیم گیری نورون ها در حین رخ دادنشان در مغز شدند. مطالعات موارد غیرمنتظره ای در مورد اختیار، آگاهی انسان و مسئولیت اخلاقی نشان داده است. یکی از تحقیقات پیشگام در این زمینه توسط بنجامین لیبت و همکارانش در سال ۱۹۸۳ انجام شد و از آن زمان تا به حال پایه بسیاری از مطالعات بوده است. درحالی که پژوهش های دیگر تلاش کردند تا اعمال شرکت کنندگان را قبل از این که توسط آنان انجام شوند پیش بینی کنند. کشف این که (چطور می دانیم که) چگونه ما مسئول حرکات اختیاری در مقابل حرکاتمان توسط نیرو خارجی هستیم، یا نقش آگاهی در تصمیم گیری بسته به نوع تصمیمی که می خواهیم بگیریم متفاوت است. این زمینه به شدت بحث برانگیز باقی مانده است. بین محققان بحث در مورد یافته ها، معنا آنها، یا این که چه نتایجی می توان از آنها گرفت همیشه جدی بوده است. نقش دقیق آگاهی در تصمیم گیری و چگونه این نقش در انواع مختلف تصم
یم ها متفاوت بوده، مبهم باقی مانده است. فیلسوفانی مانند دنیل دنت و آلفرد میلی، زبان مورد استفاده محققان را در نظر می گیرند. آنها توضیح می دهند که اختیار، معنای متفاوتی برای افراد مختلف دارد. (به عنوان مثال، برخی از تصورات در مورد اختیار به این واقع اند که، ما به دوگانگی عزم راسخ و انعطاف پذیری نیاز داریم، و بعضی این چنین فکر نمی کنند). دنت اصرار دارد که بسیاری از وجوه مهم و مرسوم اختیار با یافته های که از علوم اعصاب به دست آمده هم خوانی دارد. مقدمه. علوم اعصاب اختیار، دو زمینه اصلی مطالعات را پوشش می دهد: اراده و اختیار. اراده، مطالعه اعمال داوطلبانه، و تعریف کردن آن سخت است. اگر اعمال انسانی را در امتداد طیف مشارکت خود در آغاز عمل در نظر بگیریم، در این صورت واکنش ها در یک طرف و اقدامات کاملاً داوطلبانه در طرف دیگر قرار دارند. این که چگونه این اعمال شروع می شوند و نقش آگاهی در به وجود آوردن آنها یک بخش عظیم در مطالعات اراده است. درون علوم اعصاب اختیار، احساس اختیار – آگاهی از شروع، انجام و کنترل کردن اعمال ارادی یک فرد – چیزی است که معمولاً مورد مطالعه قرار می گیرد. یک یافته قابل توجه از مطالعات مدرن، این است
که بنظر می رسد مغز انسان، تصمیم های معینی را قبل از این که از گرفتن آنها آگاه شود، می گیرد. محققان تاخیرهایی در حدود نیم ثانیه یا بیشتر را پیدا کرده اند. با تکنولوژی اسکن مغز، دانشمندان در سال ۲۰۰۸، با دقت ۶۰٪ پیش بینی کرده اند که ۱۲ نمونه آزمایش یه دکمه را با دست چپ یا راستشان تا ۱۰ ثانیه قبل از این که خود نمونه آزمایش از این که این تصمیم را گرفته آگاه شود، فشار می دهند. این یافته و یافته های دیگر باعث شدند دانشمندانی مانند، پاتریک هاگارد، برخی از تعاریف اختیار را رد کنند. بسیار نامحتمل بنظر می آید که یک مطالعه بتواند تمام تعاریف اختیار را رد کند. تعاریف اختیار می تواند بسیار متفاوت باشد، و هرکدام باید به طور جداگانه با شواهد تجربی موجود مورد بررسی قرار بگیرد. همچنین تعدادی مسائل مربوط به مطالعات اختیار وجود دارد. به ویژه در مطالعات قبلی، تحقیقات متکی بر اقدامات خود آگاهی آگاهانه بود، اما تقریب های درون نگرانه از زمان بندی در برخی موارد نادقیق یا نادرست یافت شدند. هیچ سنجش مورد توافقی از فعالیت در زمینه آگاهانه تولید کردن اهداف ، انتخاب ها؛ تصمیم ها، وجود ندارد که باعث می شود مطالعه در زمینه آگاهی دشوار شود
. نتایج به دست آمده از واحدهای سنجشی که به وجود آمده اند قابل بحث اند. چون لزوماً واحدهای سنجش برای ما چیزی را مشخص نمی کنند، به طور مثال یک کاهش ناگهانی در مطالعه چه چیزی را نشان می دهد. این کاهش ممکن است هیچ ارتباطی با تصمیم ناخودآگاه نداشته باشد چرا که تعداد زیادی از فرایندهای ذهنی در حین انجام یک عمل درحال اجرا هستند. اگرچه مطالعات اولیه بیشتر از نوار مغزی استفاده می کرده اند مطالعات جدید تر از Fmri، ضبط های تک نورونی، و سنجش های دیگر استفاده می کنند. محقق Itzhak Fried می گوید که مطالعات حداقل نشان می دهند که آگاهی در مرحله ای دیرتر از تصمیم گیری به وجود می آید که قبلاً انتظار می رفت که ورژن هایی از اختیار را که می گویند هدف در ابتدا فرایند تصمیم رخ می دهد را به چالش می کشد. اختیار به عنوان توهم. به نظر می رسد کاملاً محتمل است که طیف وسیعی از عملکردهای شناختی، برای فشار دادن آزادانه یک دکمه ضروری باشد. تحقیقات نشان داده است که خودآگاه ما شروع کننده همه رفتارها نمی باشد. در عوض در مورد رفتار خود آگاه درحالی که قسمت های دیگر مغز و بدن آن را انجام می دهند یا برای انجام آن برنامه ریزی مکنند، هشدار داده می شود
. این یافته ها تجربه آگاه را از یک نقش تعدیل بازنمی دارد، اگرچه احتمال آن وجود دارد که شکلی از فرایند ناخودآگاه، آن چیزی باشد که باعث تغییر در پاسخ رفتاری ما می شود. نقش فرایندهای ناخداگاه، ممکن است بیشتر از آنچه باشد که تصور می شد. ممکن است، فکر کردن دربارهٔ نقش " تصمیم " ناخداگاه، کمی باعث سردرگمی ما شود، ممکن است که ما با این باور که خودآگاهی باعث حرکت بدن می شود، ارتباط را با علیت اشتباه بگیریم. این احتمال ممکن است با یافته هایی دربارهٔ تحریک های عصبی، آسیب مغزی تقویت شود اما همچنان دربارهٔ تفکرات درونی تحقیق می کنند. چنین تفکراتی نشان می دهد که، انسان به فرایند درونی دسترسی کامل ندارد. فهمیدن این که انسان اراده مصمم دارد (؟)، می تواند مسئولیت اخلاقی یا نداشتن مسئولیت اخلاقی را به همراه داشته باشد. دانشمندان علوم اعصاب و نویسنده، سم هریس، بر این باور هستند که عقیده این که قصد شروع کار است، اشتباه می کنیم. درواقع، هریس حتی دربارهٔ این که، "اختیار"، مبتنی بر درک مستقیم است انتقاد می کند: او می گوید، تفکر و تأمل دقیق، می تواند مارا دربارهٔ اختیار به شک بیندازد. هریس استدلال می کند: افکار به سادگی در مغز به و
جود می آیند. آنها چه کار دیگری می توانند انجام دهند؟ حقیقت دربارهٔ ما از آنچه که تصور می کنیم هم عجیب تر است: توهم دربارهٔ اختیار خودش هم یک توهم است. والتر جکسون فریمن III، دانشمند علوم اعصاب، هنوز دربارهٔ قدرت سیستم ناخودآگاه و اقدامات برای تغییر جهان با توجه به اهداف ما صحبت می کند. او می نویسد: "کارهای عمدی ما، به طور مداوم در جهان جریان دارد، و جهان و روابط بدنی ما با آن تغییر می کند. این سیستم دینامیکی، در هرکدام از ما خود ما است، این اختیار است که مسئول است نه آگاهی ما که دائماً در تلاش است که با آنچه انجام می دهیم، همگام باشد. برای فریمن، قدرت قصد و عمل می تواند مستقل از آگاهی باشد. یک تفاوت مهم، تفاوتی میان تصمیم نزدیک (proximal) و دور است. تصمیم نزدیک، لحظه ای هستند چرا که دربارهٔ رفتارهای حال حاضر اند، برای مثال، تصمیم برای الان بلند کردن دست یا الان فشار دادن دکمه نوعی از آزمایش لیبت است. تصمیم دور، با تأخیر رخ می دهند چرا که دربارهٔ رفتار در زمانی دورتر هستند. برای مثال، تصمیم گرفتن برای بعداً به فروشگاه رفتن. تحقیقات بیشتر روی تصمیم های نزدیک متمرکز است، اگرچه مشخص نیست یافته تا چه اندازه ای از
یک نوع تصمیم به تصمیم دیگر تعمیم داده می شود. ارتباط تحقیقات علمی. برخی از متفکران علوم اعصاب و فیلسوفان مانند، آدینا راسکیس فکر می کنند که این مطالعات هنوز می تواند به مطابق با انتظار، نشان دهد که فاکتورهای فیزیکی در مغز، قبل از تصمیم گیری درگیر هستند. هاگارد در نقطه مقابل، معتقد است که " ما احساس می کنیم که انتخاب می کنیم، درحالی که نمی کنیم ". محقق جان دیلان هاینز، افزود: " چطور می توانم، یک تصمیم را مال خود بنامم، درحالی که حتی نمی دانم چه زمانی و برای چه کاری گرفته شده است ؟". فیلسوفان، والتر گلانون و آلفر میلی، معتقدند که برخی دانشمندان در مسیر درستی تحقیق می کنند، اما جلوه بدی از فیلسوفان مدرن به نمایش می گذارند. دلیل آن بخاطر این است که "اختیار" می تواند معناهای مختلفی داشته باشد: وقتی یک نفر می گوید " اختیار وجود ندارد، مشخص نیست که دقیقا منظورش از آن چیست ". میلی وگلانون می گویند که تحقیقات در دسترس، مدارک بیشتری بر علیه نظریه های دوگانگی اختیار را شامل اند – اما رد کردن آن برای دانشمندان علوم اعصاب کار آسانی است – میلی می گوید که بیشتر مباحث اختیار بیشتر در فرم های مادی گرایانه است. در این موارد، "
اختیار" بیشتر به معنای "اجباری نبودن " یا این که " شخص در آن لحظه کار دیگری می توانست انجام دهد " است. وجود این انواع اختیار قابل بحث است. هرچند میلی قبول دارد که علم، با نشان دادن جزئیات بحرانی درمورد این که موقع تصمیم گیری چه اتفاقاتی در مغز رخ میده ادامه می دهد. این مسئله ممکن است، به دلایل خوبی بحث برانگیز باشد: شواهدی موجود است که نشان می دهد، مردم معمولاً باور به اختیار را با قابلیت تأثیری گذاری در زندگی مرتبط می دانند. فیلسوف دنیل دنت و نویسنده elbow room، و حامی نظریه اراده مصمم، بر این باور است که دانشمندان ریسک اشتباهی جدی کردن را می کنند. او می گود که انواعی از اختیار وجود دارد که با علم مدرن ناسازگار است .، اما او می گوید که این انواع اختیار ارزش خواستن را ندارد. انواع دیگر «اختیار» در احساس مسئولیت هدف افراد نقش محوری دارند، و بسیاری از این انواع اختیار با علم مدرن سازگاری دارند. تحقیقات دیگری که در زیر دربارهٔ آنها توضیح داده شده، تازه شروع به روشن کردن نقشی که خودآگاهی در اعمال بازی می کنند، کرده اند و برای نتیجه گیری قاطع، در مورد گونه های معینی از اختیار بسیار زود است. شایان ذکر است، چنین آزم
ایشهایی تا به حال فقط با تصمیمات اختیاری که در زمانی کوتاه (ثانیه ای) گرفته می شدند، مربوط بوده اند و ممکن است تأثیر مستقیمی روی تصمیمات اختیاری گرفته شده توسط نمونه در طی مدت چندین ثانیه، دقیقه، ساعت و بیشتر نداشته باشد. دانشمندان همچنین تا به حال تحقیقاتی درمورد رفتارهای بسیار ساده داشتند (مثل تکان دادن انگشت). آدینا راسکیس به پنج زمینه تحقیقات علوم اعصاب اشاره می کند: ۱-شروع شدن عمل ۲- قصد ۳-تصمیم ۴- مهار و کنترل ۵- پدیده شناسی اختیار، و راسکیس برای هرکدام از این زمینه ها نتیجه می گیرد که این علم ممکن است به درک ما از اراده یا "اختیار" توسعه دهد، اما همچنان هیچی برای توسعه " آزاد" از بحث "اراده آزاد " ارائه نمی دهد. همچنین مسئله تأثیر اینگونه برداشت ها از رفتار افراد وجود دارد. در سال ۲۰۰۸، روانشناسان، کاتلین واس و جاناتان اسکولر یک مطالعه و تحقیق روی چگونگی رفتار افراد وقتی که مجبور می شوند که فکر کنند مصمم بودن درست است منتشر کردند. آنها از نمونه هایشان درخواست کردند که یکی از دو متن زیر را بخوانند: یکی نشان می دهد که رفتار، به فاکتورهای محیطی یا ژنتیکی که تحت کنترل خودمان نیست خلاصه می شود، دیگری درباره
ٔ آنچه که رفتار را تحت تأثیر قرار می دهد چیزی نمی گوید. سپس شرکت کنندگان چند مسئله ریاضی را روی کامپیوتر حل کردند. اما دقیقاً قبل از شروع آزمایش، به آنها اطلاع داده شد که، به علت نقص فنی در کامپیوتر، گاهی برخی از جواب ها تصادفاً نمایش داده می شوند. اگر چنین اتفاقی افتاد، آنها باید بدون نگاه کردن به آن، از آن بگذرند. کسانی که پیام قطعی را خواندند بیشتر از آنها انتظار می رفت که در امتحان تقلب کنند. واس و اسکولر پیشنهاد دادند که "شاید، انکار کردن اختیار بهانه ای برای هر طور رفتار کردن ایجاد کند "، هرچند، اگرچه مطالعات اولیه حاکی از آن بودند که باور به اختیار آزاد مربوط به رفتارهای قابل تشویق از لحاظ اخلاقی هستند، برخی مطالعات جدید یافته های متناقضی را گزارش کرده اند. آزمایش های قابل توجه. آزمایش لیبت. یک آزمایش پیشگام در این زمینه توسط بنجامین لیبت در سال ۱۹۸۰ ارایه شد که در آن از نمونه ها درخواست می کرد زمانی تصادفی را برای تکان دادن مچ دستشان انتخاب کنند و او همزمان فعالیت مربوط در مغزشان را اندازه گیری کند (در واقع به وجود آمدن سیگنالهای الکتریکی که توسط کورنهابر و دیک در سال ۱۹۶۵ کشف وپتانسیل پایه نام گذاری
شد). اگرچه از گذشته می دانستند که پتانسیل پایه (Bereitschaftspotential) زودتر از فعالیت فیزیکی رخ می دهد پرسش لیبت این بود که چگونه به احساس قصد برای حرکت کردن مربوط می شود. برای اینکه تعیین کند چه موقع نمونه قصد برای حرکت کردن را احساس می کند او از آنها خواست که موقعی که قصد برای حرکت را آگاهانه احساس کردند به عقربهٔ بزرگ ساعت نگاه کنند و موقعیت آن را گزارش دهند. لیبت متوجه شد که فعالیت ناخودآگاه مغز که در ادامه به تصمیم آگاه برای حرکت مچ می رسد در حدود نیم ثانیه قبل از اینکه نمونه آگاهانه متوجه شود باید مچش را حرکت دهد شروع می شود. یافته های لیبت نشان از آن دارند که تصمیمات گرفته شده توسط نمونه اول در حدود ناخودآگاه ایجاد و سپس به یک تصمیم آگاه تبدیل می شوند و باور نمونه به اینکه این اتفاق به درخواست ارادهٔ آنها رخ داد به دلیل دید گذشته نگرانهٔ آنها نسبت به این اتفاق بود. دنیل دنت از تفسیر این یافته ها به دلیل آنکه افراد باید توجه خود را از قصد خود به ساعت تغییر دهند و اینکه این باعث می شود که تطابق زمانی میان زمانی که فرد اراده را احساس می کند و زمانی که موقعیت عقربه ساعت را درک می کند از بین رود، انتقاد ک
رد. مطابق با این گفته تحقیقات مختلفی نشان می دهند که بسته به توجه اعداد دقیق، تغییر می کنند. با وجود تفاوت های عددی موجود اما یافتهٔ اصلی استوار بوده. فیلسوف آلفرد میلی به دلایلی دیگر از این آزمایش انتقاد می کند. او که خود در این آزمایش شرکت کرده می گوید "آگاهی از قصد برای حرکت" در بهترین حالت احساسی مبهم است. به همین دلیل او نسبت به تفاسیر گزارش های زمانی نمونه ها برای مقایسه با "پتانسیل پایه(Bereitschaftspotential)" آنها مشکوک باقی ماند. انتقادات. در آزمایشی مشابه هاگارد و آیمر درخواست کردند که نه تنها نمونه زمان تکان دادن دستش را انتخاب کند بلکه همچنین از او خواستند که انتخاب کند کدام دستش را تکان دهد. در این حالت احساس قصد بسیار بیشتر با "پتانسیل آماده سازی جانبی(lateralized readiness potential) همخوانی داشت. یک پتانسیل مربوط به اتفاقی که تفاوت فعالیت نیم کرهٔ چپ و راست را اندازه می گیرد. هاگارد و آیمر می گویند احساس ارادهٔ آگاه باید بعد از تصمیم برای تکان دادن کدام دست اتفاق بیافتد چرا که LRP (laterized readiness potential) تصمیم برای تکان دادن دست انخابی را بازتاب می دهد. یک آزمایش مستقیم تر از رابطه می
ان پتانسیل آمادگی و " آگاهی از قصد حرکت " توسط بنک و آیشام در سال ۲۰۰۹ ارائه شد. در مطالعات آنها، یک نمونه مشابه آزمایش لیبت که روی شرکت کنندگان انجام می شد، در آن بعد از شنیدن یک صدا با تأخیر و بعد از آن فشار دادن یک دکمه را به دنبال داشت. در نتیجه آن، شرکت کنندگان تحقیق زمان قصدشان برای عمل را نشان دادند (برای مثال w لیبت). اگر w در زمان ۰ در حالت پتانسیل آمادگی قرار داشته باشد، w تحت تأثیر اطلاعات بعد از عمل قرار نمی گیرد. هرچند یافته ها از این مطالعه نشان می دهند که w درواقع سیستماتیک با زمان پخش صدا تغییر می کند، که نشان می دهد حداقل بخشی از w گذشته نگرانه بازسازی می شود، نه این که از قبل توسط پتانسیل آمادگی معین شود. یک مطالعه که توسط جف میلر و جودی ترونا که درسال ۲۰۰۹ ارائه شد، نشان از آن دارد که سیگنال پتانسیل آمادگی در آزمایش لیبت یک تصمیم برای حرکت را نمایش نمی دهد. بلکه این فقط نشانه ای از توجه مغز است. در این آزمایش، آزمایش لیبت کلاسیک توسط پخش یک صدا که برای داوطلبان نشان از آن داشت که کلید را فشار دهند یا ندهد، بهبود داده شد. محققان دریافتند که در هردو حالت سیگنال (rp) یکسان بود. صرف نظر از این
که داوطلبان انتخاب کرده اند فشار دهند یا ندهند. که نشان از آن داشت که سیگنال rp بیانگر آن نیست که تصمیمی گرفته شده باشد. در آزمایش دوم، محققان از داوطلبان خواستند که دست چپ یا راست را برای فشار دادن کلید انتخاب کنند درحالی که خودشان سیگنال های مغزی آنها را بررسی می کردند، و آنها هیچ تطابقی میان سیگنال ها و دست انتخابی پیدا نکردند. این انتقاد توسط محقق اختیار پاتریک هاگارد، مورد انتقاد قرار گرفت، که با اشاره به ادبیات که دو جریان مختلف در مغز که به عمل منتهی می شود را جدا می کند: یک جریان "پاسخ محرک " و جریان "داوطلبانه ". طبق گفته های هاگارد، محققانی که محرک های خارجی استفاده می کنند ممکن است که جریان داوطلبانه پیشنهادی و همچنین فرضیات لیبت در مورد عمل های خودجوش درونی را مورد آزمایش قرار ندهند. تفاسیر لیبت از بالا رفتن فعالیت مغزی مقدم بر گزارش آگاهانه " اراده " انتقادهای شدیدی را برمی انگیزد. تحقیقات از قابلیت شرکت کنندگان برای گزارش زمان "اراده" سؤال کرده. نویسندگان متوجه شده اند که فعالیت های قبل از قشر حرکتی مغز(preSMA)، توسط توجه تعدیل می شود (توجه ۱۰۰ میلی ثانیه قبل از سیگنال حرکت رخ می دهد)، و فعالیت