Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اودئون هِرودس آتیکوس تئاتری ساخته شده از سنگ است که در شیب جنوب غربی آکروپولیس واقع شده است. زمان های کهن. این بنا در سال ۱۶۱ پیش از میلاد توسط سرمایه دار بانفوذ آتنی، هِرودس آتیکوس به یاد همسرش آثپاثیا آنیا رگیلا ساخته شد. رخدادهای نوین. سکوهای تماشاچیان و صحنه در دههٔ ۱۹۵۰ با استفاده از سنگ مرمر بازسازی شدند. از آن زمان تا کنون این بنا مکان اصلی فستیوال آتن بوده است، که هر سال از ماه مه آغاز شده تا اکتبر ادامه دارد، و عده گوناگونی از هنرمندان تحسین شدهٔ یونانی و نیز بین المللی در آن به اجرا می پردازند.
آسلین () در مقیاس زمانی زمین شناسی، اشکوب زیرین یا نخستین عصر از ردیف سیسورالین و دوره پرمین به شمار می رود. آسلین در ستون چینه شناسی پس از اشکوب گژلین (آخرین اشکوب دوره کربنیفر) و پیش از ساکمارین جای می گیرد. اشکوب آسلین از حدود ۰٫۱۵ ± ۲۹۸٫۹ میلیون سال پیش آغاز شده و تا ۰٫۱۸ ± ۲۹۵٫۰ میلیون سال پیش ادامه یافت. نام گذاری. نام این اشکوب از رود آسل در جنوب رشته کوه اورال در قزاقستان گرفته شده است. این نام در سال ۱۹۵۴ معرفی شد.
ساکمارین () در مقیاس زمانی زمین شناسی، دومین اشکوب یا عصر از ردیف سیسورالین و دوره پرمین به شمار می رود. ساکمارین در ستون چینه شناسی پس از اشکوب آسلین و پیش از آرتینسکین جای می گیرد. اشکوب ساکمارین از حدود ۰٫۱۸ ± ۲۹۵ میلیون سال پیش آغاز شده و تا ۰٫۲۶ ± ۲۹۰٫۱ میلیون سال پیش ادامه یافت. نام گذاری. نام این اشکوب از رودخانه ساکمارا در رشته کوه اورال گرفته شده که شعبه ای از رود اورال به شمار می رود. این نام در سال ۱۸۷۴ توسط الکساندر کارپینسکی معرفی شد.
عصر جاز دوره ای در دهه ۱۹۲۰ بود که با رکود بزرگ پایان یافت. در این دوره، رقص و موسیقی جاز خصوصاً در آمریکا و البته در بریتانیا، فرانسه و برخی کشورهای دیگر بسیار محبوب شد و با تغییرات فرهنگی، اجتماعی و سیاسی نیز همراه بود. تاریخ این نوع موسیقی چنان با فرهنگ آمریکا عجین گشت که بسیاری دهه ۱۹۲۰ را عصر جاز نامیدند، و بسیاری این نوع موسیقی را نمادی از فردگرایی و هویت جامعه آمریکایی دانستند.
«عشق ما را از هم جدا خواهد کرد» نام ترانه ای از گروه پست-پانک انگلیسی جوی دیویژن می باشد. این ترانه در اوت ۱۹۷۹ نوشته شد و از معدود ترانه هایی است که در آن ایان کرتیس گیتار می نوازد. متن این ترانه عمدتاً مشکلات ایان کرتیس را با همسرش دبورا کرتیس بازگو می کند و همچنین نگاهی کلی به وقایعی دارد که بعداً منجر به خودکشی ایان کرتیس در مه ۱۹۸۰شد. عنوان ترانه به صورت طعنه آمیز به ترانهٔ «عشق ما را با هم نگه می دارد» اشاره می کند. دبورا پس از مرگ ایان کرتیس، عبارت «عشق ما را از هم جدا خواهد کرد» را بر روی سنگ یادبود او حک کرد. این ترانه برای اولین بار در ژوئن ۱۹۸۰ عرضه شد و در جدول تک آهنگ های بریتانیا رتبهٔ ۱۳ را گرفت. در همان سال در ماه اکتبر این ترانه در جدول دیسکو/دنس آمریکا رتبه ۴۲ را گرفت. یادبود. «عشق ما را از هم جدا خواهد کرد» از طرف ان ام ئی به عنوان برترین تک آهنگ تمام زمان ها در سال ۲۰۰۲ انتخاب شد. در سال ۲۰۰۴ این ترانه توسط مجلهٔ رولینگ استون در فهرست «۵۰۰ ترانه برتر تمام زمان ها» رتبهٔ ۱۷۹ را گرفت. در سال ۲۰۱۱ این رقم به ۱۸۱ رسید.
حلقهٔ گل یا تاج گل دسته ای از گل، برگ، میوه، شاخه های کوچک یا مواد دیگری است که به شکل حلقه ساخته شده است. در کشورهای انگلیسی زبان، حلقه های گل معمولاً به عنوان تزئینات خانگی و به طور عمده دکوراسیون کریسمس مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین در بیشتر فرهنگ ها در دنیا از آن ها در رویدادهای تشریفاتی استفاده می شود. حلقه های گل تاریخ و نمادی طولانی دارند. حلقه های گل معمولاً از درختان همیشه سبز درست می شوند و نماد قدرت محسوب می شوند. چرا که درختان همیشه سبز حتی در سخت ترین زمستان ها هم دوام می آورند. برای ساخت حلقه ها ممکن است برگ بو هم مورد استفاده قرار گیرد که در این صورت آن را حلقه برگ بو می نامند. تاج گل های اتروسکی باستانی تاج گلی با برگ های پیچک و توت ها، سر ساتیر در دو انتها. ورق طلا، آثار هنری اتروسکی، 400–350 قبل از میلاد. از مقبره ای در نزدیکی تارکینیا. تاج گل طرحی بود که در دوران باستان در جنوب اروپا استفاده می شد. شناخته شده ترین آنها قطعات جواهرات تمدن اتروسکی است که از طلا یا سایر فلزات گرانبها ساخته شده است. نمادهایی از اسطوره های یونانی اغلب در طرح ها ظاهر می شود که در انتهای تاج گل با فلز گرانبها
نقش بسته است. نویسندگان روم باستان به تاج های اتروسکی اشاره می کنند که تاج هایی بودند که برگ هایشان روی پس زمینه دوخته می شد.[2] این تاج گل ها شبیه یک بند است که برگ های فلزی نازکی به نوار زینتی متصل شده است.[3] تاج های گل نیز در مدال های اتروسکی مهر شده اند. گیاهان نشان داده شده در ساخت تاج گل در جواهرات اتروسکی عبارتند از پیچک، بلوط، برگ زیتون، مرت، لورل، گندم و انگور. تاج های گل توسط حاکمان اتروسک به عنوان تاج پوشیده می شد. نماد اتروسک همچنان در یونان و روم باستان استفاده می شد. قضات رومی همچنین تاج های طلایی را به عنوان تاج بر سر می گذاشتند تا نشانه ای نمادین از نسب خود به فرمانروایان اولیه اتروسک روم باشد. قضات رومی همچنین از چندین نماد برجسته اتروسکی علاوه بر تاج تاج طلایی استفاده می کردند: فاسس، صندلی کورول، توگا ارغوانی و میله عاج.[4] یونان و روم باستان همچنین ببینید: تاج گل زیتون و تاج گل لورل مجسمه نیم تنه آپولو با تاج گل لور. در دنیای یونانی-رومی، تاج گل ها به عنوان زینتی استفاده می شد که می توانست نشان دهنده شغل، رتبه، دستاوردها و موقعیت یک فرد باشد. تاج گلی که معمولاً مورد استفاده قرار می گرفت تا
ج گل لور بود. استفاده از این تاج گل از اسطوره یونانی مربوط به آپولون، پسر زئوس و خدای زندگی و نور است که عاشق پوره دافنه شد. هنگامی که او او را تعقیب کرد، فرار کرد و از خدای رودخانه پنئوس خواست تا به او کمک کند. پنئوس او را به درخت لور تبدیل کرد. از آن روز، آپولو تاج گلی بر سرش گذاشت. تاج گل های لورل با آنچه آپولو تجسم می کرد پیوند خورد. پیروزی، دستاورد و موقعیت و بعدها به یکی از رایج ترین نمادها برای پرداختن به دستاوردها در سراسر یونان و روم تبدیل شد. تاج گل های لورل برای تاج گذاری ورزشکاران پیروز در بازی های المپیک اصلی استفاده می شد[5] و هنوز در ایتالیا توسط دانشجویانی که به تازگی فارغ التحصیل شده اند استفاده می شود.[6] انواع دیگر گیاهانی که برای ساختن تاج های تاج استفاده می شد نیز معنای نمادین داشتند. به عنوان مثال، برگ های بلوط نماد خرد بود و با زئوس مرتبط بود، که طبق اساطیر یونانی تصمیمات خود را در حالی که در بیشه بلوط استراحت می کرد، می گرفت. دوازده جدول، مربوط به 450 قبل از میلاد، به تاج گل های تشییع جنازه به عنوان یک سنت دیرینه اشاره می کند.[7] تاج گل زیتون جایزه برنده بازی های المپیک باستانی بود.[8]
والیبال یکی از ورزش های بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ است که از ۷ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ برگزار شده است. این مسابقات در چهار بخش والیبال سالنی مردان و زنان (جیناسیو دو ماراکانازینیو) و والیبال ساحلی مردان و زنان (سواحل کوپاکابانا) انجام شده.
واترپلو یکی از ورزش های بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ است که از ۶ تا ۲۰ اوت ۲۰۱۶ برگزار شده است. این مسابقات در ۲ بخش مردان و زنان در مرکز ورزش های آبی ماریا لنک انجام می شود.
وزنه برداری یکی از ورزش های بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ است که از ۶ تا ۱۶ اوت ۲۰۱۶ برگزار شده است. این مسابقات در دو بخش زنان و مردان در ورزشگاه ریوسنترو – سالن ۶ شده.
مردیت مانک (؛ زادهٔ ) یک موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۶۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی همچنین برنده جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
کشتی یکی از ورزش های بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ است که از ۱۴ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ برگزار شده است. این مسابقات در سه بخش کشتی آزاد و فرنگی مردان و آزاد زنان در کاریوکا آرنا ۲ انجام شده. داوران رسمی. در زیر لیست اسامی داوران رسمی مسابقات کشتی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ را مشاهده می کنید:
شرکت فاف شرکت آلمانی تولید کننده چرخ خیاطی است که توسط جرج مایکل فاف در سال ۱۸۶۲ میلادی تأسیس گردید. دفتر مرکزی این شرکت در کایزرسلاوترن کشور آلمان قرار دارد. این شرکت هم اکنون تحت مالکیت گروه SGSB Co. Ltd قرار دارد.
پدرو آریاس داویلا (پدرو واویلا) (سگوبیا، کاستایل ۱۴۶۸-لئون ۶ مارس ۱۵۳۱، در سن ۶۳ سالگی)، مدیر دولتی مستعمراتی اسپانیایی بود. او اولین اکتشافات اسپانیایی ها را در بر جدید رهبری نمود.
شرکت ژانومه شرکت ژاپنی تولید کننده چرخ خیاطی است که در سال ۱۹۲۱ میلادی در توکیو کشور ژاپن تأسیس گردید. دفتر مرکزی این شرکت در هاچی اوجی، توکیو، ژاپن قرار دارد و همچنین کارخانه های تولیدی آن در کشورهای ژاپن، تایوان و تایلند مستقر است. این شرکت همچنین مالک برند Elna نیز است. بازار ایران. چرخ خیاطی های ژانومه از بیش از ۵۰ سال پیش وارد ایران شده اند. این چرخ خیاطی ها، مونتاژ سه کشور تایوان ، تایلند و ژاپن در بازار ایران موجود هستند. .ولیکن چرخ خیاطی های اصل ژاپن حتی قدیمی کیفیت بسیار بالاتری دارند.
دسته گُل مجموعه ای از گل ها است که به روش خلاقانه ای کنار هم چیده شده است. از دسته گل می توان برای تزئین خانه یا ساختمان ها استفاده کرده یا آن را در دست گرفت. دسته گل هایی که در دست گرفته می شوند به چندین شکل و سبک شامل:گل دسته، دسته گل هلالی شکل و آبشاری شکل طبقه بندی می شوند. در موقعیت های ویژه مانند روزهای تولد یا سال گردها دسته گل هدیه داده می شود. آن ها به شکل گسترده ای در عروسی ها هم مورد استفاده قرار می گیرند. دسته گل ها را در گلدان می چینند یا می توان برای تزئین خانه به روش های سنتی یا امروزی استفاده کرد. براساس فرهنگ جامعه ممکن است نمادهایی را به انواع گل ها ضمیمه کرد. دسته گل عروس. از رسومات قدیمی مراسم عروسی در عموم کشورها است که عروس باید دسته گلی همراه با خود داشته باشد که در آخر مراسم عروسی آنرا به سمت جمعیت پرت می کند، این دسته گل عموماً از گل های فصل انتخاب می شود یا گلی به خصوص است که عروس و داماد خاطرهٔ ویژه ای با آن دارند. و از مهمترین نمادهای عروسی است. نوع چیدمان گل ها، رنگ ها و حتی انتخاب گل می تواند حاوی پیامی باشد، که شما احتمالاً از آن بی خبرید. این که گل ها تنها موجودات زنده در میان
عناصر مختلف عروسی هستند؛ می تواند نشان دهندهٔ اهمیت آن باشد. گل ها می توانند به راحتی احساسات ما را نشان دهند، می توانند منتقل کنندهٔ عشق، احساس و عاطفه باشند. پس نباید بی تفاوت از کنار انتخاب آنها بگذریم.
سر تامس هیر (به انگلیسی: Sir Thomas Hare؛ ۲۸ مارس ۱۸۰۶ – ۶ مهٔ ۱۸۹۱) وکیل انگلیسی و طرفدار تغییر نظام انتخاباتی بود. دیدگاه ها. به نوشتهٔ "فرهنگ زندگی نامهٔ ملی" بریتانیا، تمام تلاش های هیر معطوف ابداع نظامی شده بود که نمایندگی تناسبی را برای همهٔ اقشار جامعهٔ بریتانیا، من جمله اقلیت های مجلس عوام و سایر مجالس تضمین کند. در ایده های اولیهٔ او برای این نظام انتخاباتی، کل بریتانیا، یک حوزهٔ انتخابیهٔ بزرگ در نظر گرفته می شد و هر رأی دهنده پای رأیش امضا می کرد، گرچه بعداً تغییر عقیده داد و از ۷۰۰ تا ۸۰۰ حوزهٔ انتخابیه و رأی دهی مخفی حمایت کرد. در نظام هیر، حد نصاب از تقسیم تعداد آرا بر تعداد کرسی ها به دست می آمد و آرای سرریز به صورت تصادفی توزیع می شد. "دم و دستگاه نمایندگی"، اثر مشهور و کلاسیک هیر، در سال ۱۸۵۷ در دو ویراست منتشر شد. ویراست های متعددی از اثر مشهور دیگر او "رسالهٔ انتخاب نمایندگان: پارلمان و شورای شهر" طی سال های ۱۸۵۹ تا ۱۸۷۳ منتشر شد. در پیش گفتار ویراست چهارم همین کتاب، هیر نوشت نمایندگی تناسبی «. . . به خبائث فساد، نارضایتی شدید، و قدرت محدود رأی دهندگان برای انتخاب پایان خواهد داد». افراد زی
ادی دربارهٔ این ایدهٔ او نوشتند و چندین انجمن در نقاط مختلف جهان برای اتخاذ و ترویج این ایده شکل گرفتند. اما هیر خود به روشنی گفت که مراد او از این طرح «نمایندگی برای اقلیت» نبوده و نباید از چنین نامی استفاده شود. علاوه بر این، در پیش گفتار ویراست سوم همان کتاب مطلبی نوشت که به یکی از ویژگی های سیاست در تاسمانی مبدل گشت: به راستی آیا می توان باور کرد که به محض دادن آزادی انتخاب به رأی دهندگان، آنان فوراً به نامزدی دور رأی دهند که با او آشنایی ندارند و نامزدی را رها کنند که او را می شناسند، که به او نزدیکند، که سخنرانی هایش را با گوش خود شنیده اند، که برای خیر و سعادت شهر یا محله توصیه شده اند. هیر به کمک اندیشمندان معاصر خویش، چون جان استوارت میل و کاترین هلن اسپنس، به ترویج ایدهٔ نمایندگی تناسبی در سرتاسر جهان پرداخت. قدردانی جاودانه از نام او در نظام تاسمانی بجا و مناسب به نظر می رسد حتی اگر امروز از ایده های ابداعی او تنها اندکی در این نظام باقی مانده باشد. او در سال ۱۸۹۱ درگذشت، تنها ۶ سال قبل از آنکه برای اولین بار در تاریخ از نظام نمایندگی تناسبی در تاسمانی استفاده شود. مقر انجمن اصلاحات انتخاباتی در لن
دن، به افتخار او نامگذاری شده است. امروزه اغلب هیر را مبدع تک رأی انتقال پذیر می دانند، هرچند کارل آندره، ریاضی دان و سیاستمدار دانمارکی، دو سال زودتر از انتشار اثر "دم و دستگاه نمایندگی" توسط هیر، یعنی در سال ۱۸۵۵، روش رأی انتقال پذیر را پیش نهاده بود. این دو دانشمند مستقل از هم می کردند و از کار یکدیگر خبر نداشتند.
شیلین دایان وودلی (؛ زادهٔ ۱۵ نوامبر ۱۹۹۱) بازیگر و کنشگر آمریکایی است. او در سن برناردینو، کالیفرنیا به دنیا آمد و در سیمی ولی، کالیفرنیا بزرگ شد. وودلی مدلینگ را در چهار سالگی آغاز کرد و سپس به طور حرفه ای در نقش های کوتاه تلویزیون ایفای نقش کرد. او برای ایفای نقش مجموعهٔ درام "زندگی مخفی نوجوان آمریکایی" (۲۰۰۸–۲۰۱۳) به شهرت رسید. نخستین تجربه ایفای نقش سینمایی وودلی در فیلم "زادگان" (۲۰۱۱) و سپس برای ایفای نقش در فیلم ژانر بلوغ "اکنون شگفت انگیز" (۲۰۱۳) یکی از بازیگران برجسته شد. او برای "زادگان" برندهٔ جایزه شوپارد و نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد و برای "اکنون شگفت انگیز" برندهٔ جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم ساندنس شد. او برای بازی در نقش نوجوان مبتلا به سرطان در درام عاشقانه "بخت پریشان" (۲۰۱۴) و بئاتریس پریور در سه گانهٔ علمی تخیلی "مجموعه سنت شکن" (۲۰۱۴–۲۰۱۶) به شهرت بیشتری دست یافت. وودلی از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ نقش قربانی تجاوز جنسی را در مجموعه درام "دروغ های کوچک بزرگ" از شبکهٔ اچ بی او را ایفا کرد که برایش نامزد دریافت جایزه امی ساعات پربیننده و گلدن گلوب شد. او در سال ۲۰۲۱
در فیلم های درام "موریتانی" و "فال اوت" ایفای نقش کرد که با تحسین منتقدان همراه بودند. وودلی همچنین یک فعال محیط زیست است و به عنوان عضو هیئت مدیره کمیته اقدامات سیاسی انقلاب ما فعالیت کرده است. اوایل زندگی. شیلین وودلی در سیمی ولی، کالیفرنیا بزرگ شد. هر دو والدین او روانشناس هستند. مادرش، لوری (با نام خانوادگی ویکتور)، یک مشاور مدرسه راهنمایی است و پدرش، لونی، یک مدیر مدرسه سابق و خانواده درمانگر است. شیلین یک برادر کوچک تر به نام تَنِر دارد. والدین او زمانی که او ۱۴ سال داشت از هم جدا شدند. شیلین وودلی توسط یک کارگزار در حالی کشف شد که در یک کلاس تئاتر محلی شرکت می کرد، که بخشی از یک برنامه ۷۰۰ دلاری بود که او از والدینش درخواست کرده بود تا او را در آن ثبت نام کنند، پس از این که پسرعمویش را به یک کلاس تئاتر در زادگاهش همراهی کرده بود. در سن پنج سالگی، او شروع به کار در تبلیغات تجاری کرد، از جمله تبلیغات برای لیپ فروگ، هرتز و یک مینی ون هوندا، و در بیش از شصت تبلیغ تلویزیونی قبل از یازده سالگی ظاهر شد. او به "هالیوود ریپورتر" گفت که والدینش تنها در صورتی موافقت کردند که او به صورت حرفه ای کار کند که او قول د
هد سه قانون را رعایت کند: «باید همان فردی بمانم که آن ها می شناختند؛ از کارم لذت ببرم؛ و در مدرسه خوب عمل کنم». وودلی یک دانش آموز ممتاز با معدل ۴٫۰ بود که در کلاس های پیشرفته (AP) شرکت می کرد و از دبیرستان سیمی ولی فارغ التحصیل شد. او برای این که بتواند هم زمان با بازی در یک سریال تلویزیونی ای بی سی فمیلی، که در میانه سال سوم دبیرستانش آن را دریافت کرده بود، با کلاس خود فارغ التحصیل شود، یک معلم هفته ای یک بار به خانه اش می آمد و تمام تکالیف مدرسه ای که او از دست داده بود را به او می داد، که او آن ها را در خانه یا در تریلر خود در بین فیلم برداری انجام می داد. او به فکر تحصیل در رشته طراحی داخلی در دانشگاه نیویورک بود، اما هرگز فرصت این کار را پیدا نکرد، زیرا حرفه بازیگری او پس از این که در سریال "زندگی پنهان یک نوجوان آمریکایی" بازی کرد، پررنگ تر شد. در طول یک وقفه از سریال تلویزیونی اش، وودلی در آمریکن اپارل در نیویورک مشغول به کار شد. دو روز پس از شروع کار جدید، او تماسی برای ملاقات با کارگردان الکساندر پین دریافت کرد و پس از دو ماه، مجبور شد کارش را ترک کند تا در فیلم "بازماندگان" بازی کند. او همچنین در ک
لاس های بازیگری آنتونی مایندل شرکت کرد. در سن پانزده سالگی، او مبتلا به اسکولیوز تشخیص داده شد و به مدت دو سال از یک بریس پلاستیکی از قفسه سینه تا باسن استفاده کرد. وودلی به "آس ویکلی" گفت: «مثل این است که ۱۸ ساعت در روز یک کرست پلاستیکی زشت و ناخوشایند بپوشی. در ابتدا، خوردن یا نفس کشیدن سخت بود. و من مجبور شدم دویدن در طبیعت را کنار بگذارم. اما برای تنظیم مجدد ستون فقراتم به آن نیاز داشتم». این وضعیت بر کار او در صحنه های فیلم برداری تأثیری نداشت، زیرا او «فقط بریس را در زمان فیلم برداری درمی آورد و در زمان استراحت دوباره می پوشید». فعالیت حرفه ای. ۱۹۹۹–۲۰۱۰: آغاز فعالیت حرفه ای. وودلی فعالیت بازیگری خود را در سال ۱۹۹۹ با نقشی کوتاه در فیلم تلویزیونی "پدر جایگزین" آغاز کرد. او سپس در نقشهای فرعی سریالهایی مانند "ناحیه" و "عبور از اردن" ظاهر شد (در سریال اخیر، او نسخهٔ ۱۰ سالهٔ شخصیت اصلی جیل هنسی را بازی کرد). پس از آن، او نقش اصلی فیلم تلویزیونی "A Place Called Home" (۲۰۰۴) را در قالب کالیفرنیا فورد ایفا کرد که برایش نامزدی جایزهٔ هنرمند جوان در بخش بهترین بازیگر جوان زن در فیلم تلویزیونی، مینی سریال یا وی
ژه برنامه به ارمغان آورد. او همچنین در ابتدا نقش کیتلین کوپر جوان را در "او.سی" بازی میکرد. او در فیلم تلویزیونی ' (۲۰۰۵) در نقش شخصیت اصلی فلیسیتی مریماَن ظاهر شد. این عملکردش نامزدی دیگری برای جایزهٔ هنرمند جوان در بخش بهترین اجرا در فیلم تلویزیونی، مینی سریال یا ویژه برنامه (کمدی یا درام) را برای او به همراه داشت. پس از آن، وودلی در نقشهای میهمان سریالهای مختلفی از جمله "همه ریموند را دوست دارند"، "اسم من ارل است"، '، "نزدیک به خانه" و "پرونده سرد" ایفای نقش کرد. وودلی در سریال شبکه اِی بی سی فمیلی با عنوان "زندگی پنهانی نوجوان آمریکایی" (۲۰۰۸–۲۰۱۳) در نقش شخصیت اصلی، اِیمی یورگِنز، بازی کرد. این سریال دربارهٔ یک دختر ۱۵ ساله است که متوجه بارداری خود می شود و تأثیر این موضوع بر خانواده، دوستان و خودش، همچنین زندگی در دبیرستان گرانت را بررسی میکند. کن تاکر از "انتِرتِینمِنت ویکلی" عملکرد او را ستود و نوشت: «این نقش، یک نمایش پراشکال اما جسورانه و خوش نیت را یک پله بالاتر میکشد.» این سریال که نزد مخاطبان محبوبیت داشت، در طول پنج فصل و ۱۲۱ قسمت، به یکی از پربیننده ترین برنامه های اِی بی سی فمیلی تبدیل شد. ۲۰۱
۱–۲۰۱۴: آغاز فعالیت سینمایی و موفقیت چشمگیر. در سال ۲۰۱۱، وودلی اولین حضور سینمایی خود را در فیلم "بازماندگان" ساختهٔ الکساندر پین تجربه کرد. او در این فیلم نقش الکس، دختر بزرگ مشکل دار مت کینگ (با بازی جورج کلونی) را ایفا کرد. عملکرد او نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد. اِی. اُ. اسکات از "نیویورک تایمز" نوشت: «خانم وودلی یکی از قویترین، باهوشترین و باورپذیرترین بازیهای نوجوانانه را در سالهای اخیر ارائه کرده است.» پیتر دبروژ از "ورایتی" نیز گفت که عملکرد او «یک کشف بزرگ» است و «در نقش الکس، او هم لبه و هم عمق مورد نیاز نقش را نشان میدهد.» پس از تحسینهای فراوان برای عملکردش، وودلی نامزدی گلدن گلوب در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل زن – فیلم سینمایی را دریافت کرد و برندهٔ جایزهٔ اسپیریت بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. در نتیجه، او در سال ۲۰۱۲ جایزهٔ تروفه شوپار را در جشنواره فیلم کن دریافت کرد و جایزهٔ Virtuoso Award را در جشنواره بینالمللی فیلم سانتا باربارا کسب کرد. مجلهٔ "پیپل" او را به عنوان یکی از «زیباترین افراد در هر سنی» در سال ۲۰۱۲ معرفی کرد. وودلی همچنین به عنوان یکی از ۵۵ چهرهٔ آینده ساز در شمارهٔ «ه
الیوود جوان» مجلهٔ "نایلون" معرفی شد. او همچنین جایزهٔ Emerging Star Spotlight Award را در بیستمین مراسم سالانهٔ "اِل" با عنوان «زنان در هالیوود» دریافت کرد. وودلی در اقتباس سینمایی رمان تیم تارپ با عنوان "اکنون شگفت انگیز" در نقش ایمی فینکی، یک نوجوان معصوم و کتابخوان، بازی کرد که با ساتر کیلی (با بازی مایلز تلر)، یک دانش آموز خوش مشرب و آزاد، رابطهٔ عاشقانه برقرار میکند. این فیلم در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۳ در جشنواره ساندنس به نمایش درآمد. بازی او در نقش ایمی تحسینهای زیادی را برانگیخت؛ بتسی شارکی از "لس آنجلس تایمز" گفت که وودلی و تلر «چهرهای اصیل از اعتماد به نفس و پرسش، بی تفاوتی و نیاز، درد و انکار، دوستی و عشق اول را به نمایش میگذارند»، در حالی که منتقد دیگری از "گاردین" گفت که آنها «بازیهای فوق العاده قوی» ارائه کردند که «عمق احساساتی را نشان میدهد که در سادگی و صداقت خود نفسگیر است.» علاوه بر این، وودلی همراه با تلر، جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران برای بازیگری را در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۱۳ دریافت کرد و نامزد جایزهٔ اسپیریت بهترین بازیگر نقش اول زن شد. در اکتبر ۲۰۱۲، به وودلی نقش مری جین واتسون در "شگفت انگیز: مرد
عنکبوتی ۲" پیشنهاد شد. اما در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۳، او از فیلم حذف شد. مارک وب، کارگردان فیلم، به "هالیوود ریپورتر" گفت که این حذف «یک تصمیم خلاقانه برای ساده سازی داستان و تمرکز بر رابطهٔ پیتر و گوین بود» و افزود که همه از همکاری با وودلی لذت بردند. او همچنین برای بازی در فیلم "پرنده سفید در طوفان" به کارگردانی گرگ آراکی انتخاب شده بود. اگرچه فیلمبرداری در اکتبر ۲۰۱۲ انجام شد، اما این فیلم تا ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴ در جشنواره فیلم ساندنس اکران نشد و سپس در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۴ به صورت گسترده اکران شد که نقدهای متفاوتی دریافت کرد. در این فیلم، او نقش کاترینا "کت" کانرز، نوجوانی را بازی میکند که زندگیاش پس از ناپدید شدن مادرش دچار آشفتگی میشود. منتقد مویرا مکدونالد از او تقدیر کرد و گفت: «بازی وودلی در نقش کت آرام، طبیعی و کاملاً بدون تأثیر است؛ همانطور که در هر نقشی، او شخصیت را با صدای خشن و نگاه ثابت خود مال خود میکند.» در سال ۲۰۱۴، وودلی در نقش بئاتریس "تریس" پریور در فیلم "واگرا"، اقتباسی از رمان پرفروش جوانان ورونیکا راث با همین نام، بازی کرد. این فیلم اولین قسمت از مجموعهٔ "واگرا" بود. وودلی اولین و تنها بازیگری بود که برای ن
قش تریس در نظر گرفته شد. برای آماده سازی این نقش، وودلی سه تا پنج روز در هفته و به مدت چهار هفته در شیکاگو تمرین کرد. او جلسات تمرین مبارزه، تمرین اسلحه و تمرین چاقو را با گارت وارن، هماهنگ کنندهٔ بدلکاری انجام داد. این فیلم که در یک دیستوپیا و پساآخرالزمانی در شیکاگو اتفاق میافتد، نقدهای متفاوتی دریافت کرد، اما بازی وودلی در نقش تریس با استقبال مثبتی روبرو شد؛ سام آلارد از "اورلاندو ویکلی" گفت: «با بازی او در نقش تریس پریور در 'واگرا'، وودلی فیلمی را که میتوانست یک فاجعه باشد نجات داد و حتی آن را ارتقا داد.» "واگرا" در هفتهٔ اول اکران خود به رتبهٔ اول باکس آفیس رسید و یک موفقیت مالی بود. وودلی جایزهٔ ستارهٔ زن فردای سینما را در سینمکون ۲۰۱۴ دریافت کرد. همچنین در سال ۲۰۱۴، وودلی در نقش هیزل گریس لنکستر در فیلم "خطای ستارگان بخت ما"، اقتباسی از رمان جان گرین با همین نام، بازی کرد. او نقش یک بیمار سرطانی ۱۶ ساله را بازی کرد که با آگوستوس واترز (با بازی آنزل الگورت، که در مجموعهٔ "واگرا" نیز برادرش را بازی میکرد)، یک نوجوان مبتلا به سرطان از گروه حمایتی خود، آشنا میشود و عاشق او میشود. گرین در توییتر دربارهٔ وود
لی نوشت: «بازیگران فوق العاده ای برای نقش هیزل تست دادند، اما عشق شیلین به کتاب و درکش از هیزل من را شگفت زده کرد.» این فیلم یک موفقیت بزرگ بود و بیش از ۳۰۷ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد. بازی وودلی تحسین منتقدان را برانگیخت؛ پیتر تراورز در "رولینگ استون" او را «یک بازیگر فوق العاده با رزومه ای که تقریباً ثابت میکند او قادر به انجام هیچ حرکت اشتباهی در مقابل دوربین نیست» نامید، و ریچارد روپر از "شیکاگو سان-تایمز" بازی او در نقش هیزل را شایستهٔ اسکار دانست و افزود: «او به یادماندنی است». در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۴، او جایزهٔ جایزهٔ هالیوود برای بهترین عملکرد بریک آوت زن را برای بازی در نقش هیزل دریافت کرد. با توجه به موفقیت چشمگیر او و ادامهٔ پیشرفتهایش از زمان اولین حضور سینمایی اش، وودلی در سال ۲۰۱۵ نامزد جایزهٔ ستارهٔ نوظهور بفتا شد. ۲۰۱۵–۲۰۱۹: وقفه و نقش های پخته تر. در سال ۲۰۱۵، وودلی نقش تریس را در '، دومین قسمت از مجموعهٔ "واگرا"، تکرار کرد. عملکرد او بار دیگر مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و دانیل ام. کیمل از "نیو انگلند موویز ویکلی" نوشت: «وودلی در اینجا مانند سایر کارهایش عملکردی محکم دارد و همچنان کسی است
که باید مراقبش بود.» با وجود استقبال انتقادی منفی تر نسبت به فیلم قبلی، "شورشیان" از نظر تجاری موفق بود و در اولین اکران جهانی خود نزدیک به ۱۰۰ میلیون دلار فروش کرد و در مجموع ۲۹۵٫۲ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت. او همچنین نقش خود را در فیلم ماقبل آخر این مجموعه، ' (۲۰۱۶)، تکرار کرد. با این حال، این فیلم نقدهای ضعیفی از سوی منتقدان دریافت کرد و یک شکست تجاری بود. لاینزگیت قصد داشت آخرین فیلم این مجموعه با نام "صعودکننده" را برای تلویزیون بسازد، اما وودلی اعلام کرد که در آن حضور نخواهد داشت. وودلی در مصاحبه ای با "ام تی وی" توضیح داد که قصد داشته در آخرین قسمت "واگرا" بازی کند، اما می خواست پایان درست آن را ببیند و از نظر او، این به معنای به پایان رساندن کاری بود که او، بازیگران و تیم تولید از ابتدا قصد انجامش را داشتند و آن ساخت "صعودکننده" به عنوان یک فیلم سینمایی کامل بود. او افزود: «من می خواهم به همه کسانی که به شخصیت تریس اعتقاد دارند، همان طور که من به این شخصیت اعتقاد دارم، عدالت کنم». او در ادامه در کنار جوزف گوردون-لویت در فیلم زندگینامه ای و مهیج "اسنودن" (۲۰۱۶) به کارگردانی الیور استون بازی
کرد، که در آن گوردون-لویت نقش ادوارد اسنودن و وودلی نقش لیندسی میلز، دوست دختر اسنودن را بازی کردند. این فیلم در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمد. اوون گلیبرمن در نقد خود نوشت که وودلی «اجرایی نفس گیر ارائه می دهد: با پیشرفت فیلم، او لیندسی را هم حمایت گر و هم خودخواه، هم عاشق و هم مضطرب نشان می دهد.» از سال ۲۰۱۵، وودلی تقریباً یک سال از فیلم سازی فاصله گرفت و حتی به ترک بازیگری فکر کرد. او در مصاحبه ای بعدی گفت که «به دیواری در بازیگری برخورد کرده بود» و «احساس می کرد وقت آن است که کار متفاوتی انجام دهد». اما در نهایت از طریق "دروغ های کوچک بزرگ" دوباره عاشق بازیگری شد. در سال ۲۰۱۷، وودلی در نقش یک بازمانده از تجاوز جنسی، در کنار نیکول کیدمن و ریس ویترسپون، در مجموعه درام تحسین شدهٔ اچ بی او با عنوان "دروغ های کوچک بزرگ" به کارگردانی ژان-مارک واله بازی کرد. سارا رنس از "اسکوئر" عملکرد وودلی را «کم تقدیرشده» خواند و گفت که او «پیچیدگی آرامی» به نقش آورد و افزود که «او واقع بینانه ترین شخصیت بود» و «رفتار آرام او که با فوران های ناگهانی و کوتاه قطع می شد، برای هر کسی که بیشتر از حرف زدن فکر می کند