Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بازار خوبان تألیف آرش صادق بیگی است که توسط مؤسسه انتشارات نگاه در ۹ خرداد ۱۳۹۴ منتشر شد و در سی و چهارمین دوره جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، به عنوان «کتاب سال ایران» برگزیده شد. این کتاب مجموعه ای از هشت داستان است که در ظاهر مستقل هستند و هرکدام با قصه و مضمونی متفاوت از جایی شروع و در جایی پایان می یابند اما در شکل کلی تر داستان ها لایه های زیرین مشترکی دارند و خواننده می تواند رشته مشترک هر داستان با دیگری را پیدا کند؛ داستان ها یک مضمون مشترک یا تم واحد ندارند اما هر کدام با دیگری یک وجه اشتراک جداگانه ای دارد مثل عنصر مکان یا مثلاً یکی دو داستان از نظر فرمی به هم شبیه هستند.
نونوایچی، ایشکاوا (به لاتین: Nonoichi, Ishikawa) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان ایشیکاوا واقع شده است. نونوایچی ۵۱٬۹۷۶ نفر جمعیت دارد.
عثمان آخماتوویچ (; – ) شیمی دان، و استاد دانشگاه اهل لهستان بود. شهرت اصلی وی به دلیل کشف واکنش آخماتوویچ در شیمی آلی است.
نادر لطیفی (زاده ۷ بهمن ۱۳۱۷) بازیکن سابق فوتبال ایران است. وی سابقه بازی در تیم های نادر، شعاع و شاهین را دارد. وی سابقه ۵ بازی ملی و حضور در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ را در کارنامه دارد. لطیفی سرمربی فوتبال ناشنوایان ایران در المپیک ۲۰۰۱ رم و المپیک ۲۰۰۵ استرالیا ملبورن نیز بوده است.
آرش صادق بیگی (زاده ۱۳۶۱ در اصفهان)، نویسنده معاصر ایرانی و سردبیر سابق مجله داستان همشهری است. وی فارغ التحصیل کارشناسی ارشد ادبیات نمایشی از دانشگاه هنر است. از این نویسنده تاکنون دو کتاب در حوزه کودک و نوجوان با عنوان چشمان باز (فارسی و انگلیسی) و خاطرات یک سرتق با تصویرگری فهیمه فریمانه منتشر شده است و بازار خوبان نخستین مجموعه داستان او به حساب می آید؛ او در کنار نوشتن داستان کوتاه، فیلمنامه های دایره راز و چشمان باز و سریال شاید برای شما هم اتفاق بیفتد را هم نوشته است. کسب جایزه جشنواره ادبی بوشهر، رتبه دوم جایزه داستان تهران، تقدیری جایزه ادبی اصفهان، برگزیده جشنواره داستان های ایرانی و برگزیده دوسالانه ادبی دانشجویان بخشی از افتخارات این نویسنده به حساب می آید. مجموعه داستان بازار خوبان را در سال ۱۳۹۴ نگارش کرد که در سی و چهارمین دوره جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران و در نهمین دورهٔ جایزه ادبی جلال آل احمد برگزیده شد. او هم اکنون سردبیر فصلنامه داستانی سان و مدیرمسئول ماهنامه ناداستان است. قنادی ادوارد دومین مجموعه داستان او در سال ۱۳۹۷ توسط نشر مرکز منتشر شد.و پادکست ماجراهای من و خیخول در سال ۱۳۹
۹ در سایت آی قصه بارگذاری شد. صادق بیگی یکی از نویسندگان فیلم زیبا صدایم کن است که در چهل و سومین دوره جشنواره فیلم فجر نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه شد.
شهر مصدر (به عربی: مدینة مصدر) یک منطقهٔ مسکونی در امارات متحده عربی است که در ابوظبی واقع شده است. شهر مصدر ۶ کیلومترمربع مساحت دارد. معماری این شهر توسط شرکت معماری بریتانیایی فاستر و همکاران طراحی شده است، شهر وابسته به انرژی خورشیدی و دیگر منابع تجدیدپذیر است. شهر مصدر ۱۷ کیلومتری جنوب شرقی ابوظبی، مجاورت فرودگاه بین المللی ابوظبی بنا شده است. شهر مصدر مقر آژانس بین المللی انرژی های تجدیدپذیر (IRENA) است. این شهر به منظور درگاهی برای شرکتهای انرژی پاک طراحی شده است. طراحی و هدف
چوئو-کو، چیبا (به لاتین: Chūō-ku, Chiba) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در چیبا واقع شده است. چوئو-کو ۴۴٫۸۱ کیلومترمربع مساحت و ۲۰۰٬۱۵۷ نفر جمعیت دارد.
واکنش آخماتوویچ () که با نام بازآرایی آخماتوویچ نیز شناخته می شود، واکنشی در شیمی آلی است که طی آن یک فوران به یک دی هیدروپیران تبدیل می شود. این واکنش نخستین بار توسط شیمیدان لهستانی عثمان آخماتوویچ در سال ۱۹۷۱ کشف شد. آخماتوویچ مشاهده کرد که فورفوریل الکل در در حضور متانول با برم واکنش داده و تولید ۲٬۵-دی متوکسی-۲٬۵-دی هیدروفوران می کند و سپس این ماده درحضور محلول رقیق سولفوریک اسید بازآرایی کرده و تولید دی هیدروپیران می کند.
ایناگه-کو (به لاتین: Inage-ku) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در چیبا واقع شده است. ایناگه-کو ۲۱٫۲۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۵۶٬۸۶۰ نفر جمعیت دارد.
میدوری-کو، چیبا (به لاتین: Midori-ku, Chiba) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در چیبا واقع شده است. میدوری-کو ۶۶٫۲۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۲۷٬۳۶۸ نفر جمعیت دارد.
میهاما-کو (به لاتین: Mihama-ku) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در چیبا واقع شده است. میهاما-کو ۲۱٫۱۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۴۹٬۳۱۴ نفر جمعیت دارد.
واکابا-کو (به لاتین: Wakaba-ku) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در چیبا واقع شده است. واکابا-کو ۸۴٫۲۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۵۱٬۵۹۳ نفر جمعیت دارد.
هانامیگاوا-کو (به لاتین: Hanamigawa-ku) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در چیبا واقع شده است. هانامیگاوا-کو ۳۴٫۲۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۷۹٬۷۷۰ نفر جمعیت دارد.
نورتفیلد (به انگلیسی: Northfield) یک روستا در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کوک (ایلینوی) واقع شده است. نورتفیلد ۵٬۴۲۰ نفر جمعیت دارد.
چوئو-کو، فوکوئوکا (به لاتین: Chūō-ku, Fukuoka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در فوکوئوکا واقع شده است.
الرویس (به عربی: الرویس) یک منطقهٔ مسکونی در امارات متحده عربی است که در ابوظبی (امارت) واقع شده است.
هاکاتا-کو، فوکوئوکا (به لاتین: Hakata-ku, Fukuoka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در فوکوئوکا واقع شده است. هاکاتا-کو ۳۱٫۴۷ کیلومترمربع مساحت و ۲۱۶٬۷۲۸ نفر جمعیت دارد. هاکاتا جیئون یاماکاسا هر ساله در این منطقه برگزار می شود.
هیگاشی-کو، فوکوئوکا (به لاتین: Higashi-ku, Fukuoka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در فوکوئوکا واقع شده است. هیگاشی-کو ۶۸٫۳۶ کیلومترمربع مساحت و ۲۹۶٬۵۷۶ نفر جمعیت دارد.
جونان-کو، فوکوئوکا (به لاتین: Jōnan-ku, Fukuoka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در فوکوئوکا واقع شده است.
می نامی-کو، فوکوئوکا (به لاتین: Minami-ku, Fukuoka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در فوکوئوکا واقع شده است.
نیشی-کو، فوکوئوکا (به لاتین: Nishi-ku, Fukuoka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در فوکوئوکا واقع شده است.
ساوارا-کو، فوکوئوکا (به لاتین: Sawara-ku, Fukuoka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در فوکوئوکا واقع شده است.
منطقه هاماکیتا (به لاتین: Hamakita Ward) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در هاماماتسو واقع شده است. منطقه هاماکیتا ۶۶٫۵۱ کیلومترمربع مساحت و ۹۰٬۸۱۷ نفر جمعیت دارد.
هیگاشی-کو، هاماماتسو (به لاتین: Higashi-ku, Hamamatsu) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در هاماماتسو واقع شده است. هیگاشی-کو ۴۶٫۲۹ کیلومترمربع مساحت و ۱۲۶٬۴۹۹ نفر جمعیت دارد.
کیتا-کو، هاماماتسو (به لاتین: Kita-ku, Hamamatsu) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در هاماماتسو واقع شده است. کیتا-کو ۲۹۵٫۵۹ کیلومترمربع مساحت و ۹۴٬۳۳۴ نفر جمعیت دارد.
می نامی-کو، هاماماتسو (به لاتین: Minami-ku, Hamamatsu) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در هاماماتسو واقع شده است. می نامی-کو ۴۷٫۰۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۰۲٬۰۹۸ نفر جمعیت دارد.
ناکا-کو، هاماماتسو (به لاتین: Naka-ku, Hamamatsu) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در هاماماتسو واقع شده است. ناکا-کو ۴۴٫۲۳ کیلومترمربع مساحت و ۲۳۶٬۸۹۶ نفر جمعیت دارد.
نیشی-کو، هاماماتسو (به لاتین: Nishi-ku, Hamamatsu) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در هاماماتسو واقع شده است. نیشی-کو ۱۱۴٫۴۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۱۲٬۶۱۹ نفر جمعیت دارد.
منطقه تنریو (به لاتین: Tenryū Ward) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در هاماماتسو واقع شده است. منطقه تنریو ۹۴۴ کیلومترمربع مساحت و ۳۴٬۸۸۸ نفر جمعیت دارد.
رابطه بین زیست شناسی و گرایش جنسی موضوعی است که مورد تحقیق های علمی فراوان قرار گرفته است. تاکنون با قطعیت علتی ساده و منحصربه فرد به عنوان عامل تعیین کنندهٔ گرایش جنسی در انسان شناسایی نشده است. مطالعات مختلف به عواملی متفاوت اشاره می کنند، اما دانشمندان حدس می زنند که مخلوطی از عوامل ژنتیکی، هورمونی، و محیطی در شکل گیری گرایش جنسی تأثیرگذار است. در این میان، نظریه هایی که مبتنی بر اثر عوامل زیستی بر گرایش جنسی هستند از مقبولیت بیشتری برخوردارند. این نظریات ترکیب پیچیده ای از برهم کنش عوامل ژنتیکی، محیط ابتدایی رحم در زمان جنینی، و ساختار مغز را در شکل گیری گرایش جنسی دخیل می دانند و منجر می شوند که در نهایت یک انسان دگرجنس گرا، همجنس گرا، یا دوجنس گرا باشد. گرایش های جنسی و مطالعات علمی مربوط به آن. گرایش جنسی را به صورت «تمایل نسبتاً پایدار شخص به جنس مخالف (دگرجنس گرایی)، به جنس موافق (هم جنس گرایی)، به هر دو جنس (دوجنس گرایی) یا به هیچ کدام از جنس ها (بی جنس گرایی) تعریف می کنند. هر چند تمایل و برانگیختگی جنسی نسبت به جنس مخالف یا موافق را می توان به عنوان مهم ترین عامل در تعیین گرایش جنسی اشخاص در نظر گ
رفت اما به دلایل عمل گرایانه، در تحقیقات علمی معمولاً معیارهای دیگری مانند هویت فردی (هویت جنسی شخص) یا رفتار جنسی (یعنی مقایسه میزان تجربه شخص در برقراری رابطه جنسی با جنس مخالف یا موافق) اندازه گیری می شود. در مواردی فراوان، این سه معیار (تمایل جنسی، هویت جنسی، و رفتار جنسی) با یکدیگر همسو هستند یا مشابهت هایی دارند ولی در مواردی نیز امکان دارد هویت یا رفتار جنسی شخص با گرایش واقعی او متفاوت باشد. این تفاوت به دلایل مختلفی (مثل علل اجتماعی، سیاسی، یا فرهنگی) می تواند رخ بدهد و منجر به عدم هماهنگی میان گرایش جنسی شخص با رفتار یا هویت جنسی او گردد. مطالعات علمی فراوانی بر این تأکید می کنند که شکل گیری گرایش جنسی و انواع آن منشأ زیستی (و نه تربیتی) دارد. همان طور که بالاتر ذکر شد، در مطالعات زیادی به علل روش شناسانه از اندازه گیری معیارهایی غیر از تمایل و برانگیختگی جنسی استفاده شده است و بعضی مطالعات قدیمی تر نیز حاوی ایراداتی در انتخاب جامعه نمونه بوده اند. قسمت بزرگی از مطالعات موجود بر گرایش جنسی، روی اشخاصی انجام شده است که هم جنس گرا یا دگرجنس گرای انحصاری بوده اند. تحقیق های انجام شده روی دوجنس گرایان ی
ا بی جنس گرایان تاکنون بسیار اندک بوده است، زیرا این دو گروه در طول تاریخ نسبت به دگرجنس گرایان یا همجنس گرایان کمتر معرض توجه جامعه قرار گرفته اند و از طرف دیگر، چگونگی تعریف این دو گروه در یک چهارچوب مشخص از نظر گرایش جنسی همچنان مورد اجماع قرار نگرفته است. مطالعات در مورد گرایش های جنسی در زنان و مردان نیز حاوی تفاوت هایی است و لزوماً نمی توان یافته ها در مورد یک جنس را به جنس دیگر نیز تعمیم داد (مثل مطالعاتی که نشان می دهند سیالیت جنسی در زنان بیشتر از مردان است). همچنین، بیشتر تحقیقات گرایش جنسی بر روی اشخاص همسوجنس (و نه تراجنسی) انجام شده است یا تحقیقات مزبور به جزئیات کوچکی که ممکن است در جنسیت اشخاص مورد بررسی وجود داشته باشند نپرداخته اند. تفاوت در مغز. ساختار هستهٔ دوگانهٔ جنسی در ناحیهٔ پری اپتیک از هیپوتالاموس قدامی (SDN-POA) در بعضی پستانداران (مانند گوسفند/قوچ، موش سوری، موش صحرایی) تفاوت هایی بین دو جنس نشان می دهد. همچنین شواهدی وجود دارد که هستهٔ دوگانه یا نواحی اطراف آن در رفتارهای دوگانهٔ مربوط به جفت گیری در پستاندارانی مانند گوسفندان نقش دارند. هر چند استفاده از این یافته ها و تسری دادن
آن به انسان ها چندان بی نقص نیست اما تا حد زیادی قابل قبول است. ناحیه نسبتاً مشابهی در هیپوتالاموس قدامی انسان به نام هستهٔ سوم بین شبکه ای (INAH-3) نیز وجود دارد که مشخص شده دارای تفاوت هایی بین دو جنس است و همچنین اندازه و تعداد سلول های آن بین مردان دگرجنس گرا و مردان هم جنس گرا متفاوت از هم است. تحقیقات دیگری نشان گر این بوده اند که بعضی نواحی هیپوتالاموس قدامی در انسان ها می توانند توسط استروئیدهای هورمون مانندی (مثل فرومون ها) تحریک شوند و این تحریک شدن بسته به جنس یا گرایش جنسی در زنان و مردان متفاوت است. بنابراین می توان نتیجه گرفت که ناحیه هایی مشابه هستهٔ دوگانهٔ جنسی در مغز ممکن است تا حدی وظیفهٔ پردازش محرک های جنسی ای را بر عهده داشته باشند که منجر به جاذبه و کشش جنسی اولیه به دیگران می گردد. نواحی دیگری (به جز هستهٔ دوگانهٔ جنسی) از مغز انسان شناسایی شده اند که با گرایش جنسی در انسان مرتبط دانسته شده اند (مانند هستهٔ فرا چلیپای نوری) ولی بعید است که این نواحی به طور مستقیم بر میل جنسی به زن یا مرد مؤثر باشند زیرا رابطه ای بین این نواحی و گرایش جنسی یافت نشده است. هورمون های جنینی و متغیرهای وابس
تهٔ جسمی/رفتاری. شواهد مبتنی بر تأثیر هورمون های دوران جنینی بر گرایش جنسی انسان، هم به صورت مستقیم و هم غیرمستقیم یافت شده اند. از جمله شواهد مستقیم، می توان به نقش هورمون های دوران جنینی (مانند آندروژن ها) و تأثیرگذاری آن ها بر نقاط تعیین کننده ای در مغز جنین (مانند INAH-3) در زمان تمایز جنسی جنین تأکید نمود. تحقیق در پستانداران (مانند موش های صحرایی، موش سوری، گوسفندان) نشان داده است که شکل گیری هستهٔ دوگانهٔ جنسی (SDN-POA) در زمان جنینی، تا حد زیادی تحت تأثیر هورمون ها قرار دارد. به علاوه، مدارک غیرمستقیمی نیز از اثرگذاری هورمون های دورهٔ جنینی بر گرایش جنسی فرزند وجود دارد. بسیاری از مشخصه های جسمی و رفتاری که بین دو جنس متفاوت هستند و همچنین تفاوت بین گرایش های جنسی مختلف، تحت تأثیر هورمون های دوران جنینی قرار دارند. از این مشخصه ها می توان به تفاوت در نسبت درازی انگشت ها بین همجنس گرایان و دگرجنس گرایان، ظرافت یا زمختی صورت، گسیل های صوتی گوش، بلندی قد، و رفتارهای مبتنی بر نقش جنسیتی اشاره کرد که تمامی آن ها تحت تاثیر هورمون های جنینی قرار دارند. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد مردان و زنانی که میل جنس
ی به همجنس خود دارند، در مورد خصوصیات یاد شده، به جنس مخالف خود شباهت هایی دارند؛ بنابراین می توان نتیجه گرفت که مردان همجنس گرا در زمان جنینی کمتر از مردان دگرجنس گرا در معرض آندروژن قرار گرفته اند و زنان همجنس گرا نیز در دوران جنینی بیشتر از زنان دگرجنس گرا در معرض آندروژن قرار داشته اند. با این حال به نظر می رسد تأثیر هورمون های جنینی بر شکل گیری گرایش همجنس گرایانه در زنان بیشتر از مردان است چون ارتباط یافت شده بین گرایش جنسی با بعضی متغیرهای فیزیکی که بیشترین گواهِ قرارگیری در معرض هورمون های آندروژنی جنینی هستند (مثل نسبت انگشتان دست یا گسیل های صوتی گوش) در زنان بیشتر از مردان بوده است. مشخصهٔ جسمی دیگری که ریشه در دوران جنینی دارد دست برتری است. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد راست دستی در مردان و زنانی که میل جنسی به همجنس خود دارند نسبت به دگرجنس گرایان کمتر است. این اثر در زنان شدیدتر است. کمتر بودن احتمال راست دستی در اشخاصی که میل جنسی به همجنس خود دارند ناشی از روندهای تمایزی در دوران جنینی دانسته شده است و این مسئله که این ارتباط در زنان همجنس گرا شدیدتر است نیز شاهدی بر این مدعاست؛ زیرا هر چه
جنین بیشتر در معرض اندروژن قرار گیرد، غلبهٔ نیم کرهٔ چپ مغز کمتر می شود و احتمال راست دست نشدن شخص بالاتر می رود. در زنان و مردان دوجنس گرا و بی جنس گرا نیز احتمال راست دست نبودن بالاست و این نشان می دهد که احتمالاً تمام گرایش های جنسی مختلف، تحت تأثیر مکانیسم جنینی مشترکی قرار دارند. از متقاعدکننده ترین یافته های علمی که تأثیر تمایز مغز در دوران جنینی (مثلاً از طریق هورمون) بر گرایش جنسی را تأیید می کنند، می توان به مطالعاتی اشاره کرد که روی پسرانی انجام شده است که هرچند در دوران جنینی تحت تأثیر سطوح عادی آندروژن قرار گرفته اند، ولی هنگام تولد یا ابتدای نوزادی به جنس مؤنث تغییر جنسیت داده اند. این تغییر جنسیت ممکن است در اثر حادثه جراحی (بریده شدن آلت تناسلی مردانه) یا بیماری اکستروفی کلواک (بیماری ای که در آن آلت تناسلی دچار ناهنجاری ساختاری می شود) رخ داده باشد. در تمام موارد تحقیقاتی، این پسران علیرغم اینکه از ابتدای تولد یا نوزادی به عنوان دختر بزرگ شده بودند، در بزرگسالی میل جنسی شدیدی به جنس مؤنث داشتند. این مسئله نشان گر این است که ساختار مغزی ایجاد کننده گرایش جنسی در آن ها پیش از تولد ایجاد شده بود.
ژنتیک. برای بررسی تأثیر ژنتیک بر گرایش جنسی، از دو نوع پژوهش بسیار متفاوت استفاده می شود: مطالعه بر روی دوقلوها و مطالعه بر ژنتیک مولکولی. هدف از تحقیق بر دوقلوها، برآورد کلّی اهمیت اثر ژنتیک نسبت به اثرات محیطی بر روی گرایش جنسی است. مطالعات ژنتیک مولکولی نیز تلاش می کنند ژن های مخصوصی را که بر گرایش جنسی اثر می گذارند بیابند. مطالعه بر دوقلوها. مطالعه بر روی دوقلوها، میزان اثر ژنتیک را نسبت به محیط به صورت کمّی بیان می کند. سرراست ترین نوع از این مطالعه، دوقلوهای همسانی (مونوزیگوت، MZ) را مورد مطالعه قرار می دهد که کمی بعد از تولد از هم جدا شده باشند و در محیط های جداگانه و نامرتبط رشد کرده باشند. هر تشابهی بین دوقلوهای جداشده باید به علت یکسان بودن ژن های آن ها و اشتراک محیط رحم و هر تفاوتی در آن ها باید به علت اختلاف در محیط خارج از رحم باشد. مسئله اینجاست که دوقلوهای همسانی که از تولد جدا شده باشند بسیار کمیابند، و دوقلوهای همسان جدا شده ای که حداقل یک نفر از آن ها همجنس گرا باشد حتی کمیاب تر است، بنابراین دانش ما دربارهٔ گرایش جنسی در دوقلوهای جداشده به چند گزارش موردی محدود شده است که منجر می شود نتوا
نیم نتیجهٔ قابل اتکایی از آن به دست آوریم. بنا به دلایل ذکر شده مطالعات کلاسیک بر دوقلوها، بر آن هایی انجام شده است که با هم بزرگ شده اند (چون تعداد بالاتری دارند). در این مطالعات، دوقلوها به دودستهٔ همسان (مونوزیگوت، MZ) یا ناهمسان (دی زیگوت، DZ) تقسیم می شوند. دوقلوهای همسان از نظر ژنتیکی یکسان هستند، و دوقلوهای ناهمسان در نیمی از ژن ها با هم مشترکند. مطالعات کلاسیک بر دوقلوها به ما امکان اندازه گیری چند متغیر را می دهد: تأثیر ژنتیک، تأثیر محیط مشترک، و تأثیر محیط غیرمشترک. در دوقلوهایی که با هم بزرگ شوند، محیط مشترک منجر به شباهت و محیط غیرمشترک منجر به تفاوت آن ها می شود. هر کدام از این عوامل مقداری بین صفر و یک برآورد می شوند و جمع مقادیر آن ها با هم، مساوی ۱ خواهد بود. مقداری که در هر کدام از این سه عامل تخمین زده شود، به عنوان نسبتی از تاثیرش در اختلافات مشاهده شده در جزئیات آن صفت (در اینجا، گرایش جنسی) در نظر گرفته می شود. برای تخمین صحیح، لازم است رابطه مشترک بین متغیرها به طور جداگانه برای دوقلوهای همسان و غیرهمسان به دست آورده شود. ذکر این نکته ضروری است که در تمام تحقیقات موجود بر روی دوقلوها، بر
ای گزارش گرایش جنسی آن ها از پاسخ های خود آنان استفاده شده است. در این روش احتمال غلط بودن پاسخ نامهٔ بعضی از دوقلوها وجود دارد و بسیاری از آنان ممکن است علایق همجنس گرایانهٔ خود را انکار کنند، بنابراین ممکن است که ناسازگاری واقعی بین گرایش جنسی دوقلوهای همسان کمتر از چیزی باشد که گزارش می شود. تحقیقات علمی پیرامون اینکه میزان واقعی ناسازگاری گرایش جنسی بین دوقلوها چقدر است (دوقلوهایی که در پاسخ نامه اعلام کنند گرایش جنسی متفاوتی از هم دارند در حالی که واقعاً اینطور نیست) در حال حاضر انجام نشده است؛ در حالی که می تواند بسیار مفید باشد. در مردان، میزان حقیقی ناسازگاری جنسی دوقلوها را می توان از طریق استفاده از دستگاه پلیتزموگراف و مقایسهٔ میزان تحریک آلت تناسلی آن ها در مقابل محرک های جنسی مذکر یا مؤنث به دست آورد. در زنان، مقایسهٔ میزان خیره شدن به محرک جنسی مذکر یا مؤنث می تواند معیار نسبتاً بی طرفانه ای برای اندازه گیری تمایل جنسی واقعی محسوب شود. جدول زیر نتایج میزان هماهنگی گرایش جنسی دوقلوها را در بعضی از تحقیقات مهم انجام شده نشان می دهد. پژوهش های انجام شده بر روی دوقلوها را از نظر روش نمونه گیری می تو
ان به دو دستهٔ کلی تقسیم کرد: آن هایی که نمونه گیری را هدفمند انجام داده اند و آن ها که از بایگانی های ثبت دوقلوها یا نمونه گیری احتمالی (مثلاً از طریق تماس تلفنی تصادفی با اشخاص) استفاده کرده اند. در نمونه گیری هدفمند، دوقلوهای غیردگرجنس گرا از طریق مثلاً آگهی یا خبررسانی دهان به دهان، به طور خاص شناسایی و به منظور پژوهش انتخاب می شوند. در این روش احتمال زیادی وجود دارد که مجموعهٔ نمونه ها جهت دار بوده و نمایانگر جامعهٔ واقعی نباشند، زیرا ابتدا باید دوقلوهای همجنس گرا از برگزاری چنین تحقیقی باخبر شوند و سپس تصمیم بگیرند که در پژوهش شرکت کنند یا نه. ممکن است که دوقلوها پیش از ورود به پژوهش از موضوع آن (یعنی بررسی میزان هماهنگی گرایش جنسی بین دو قل) باخبر شوند. هر کدام از این مراحل می تواند در جامعهٔ نمونهٔ پژوهش تأثیر بگذارد. به عنوان مثال هر قل ممکن است هنگام تصمیم گیری در خصوص شرکت یا عدم شرکت در تحقیق، گرایش جنسی قل دیگرش را نیز در نظر بگیرد: اگر فقط یکی از قل ها همجنس گرا باشد و نخواهد قل دیگر به گرایش جنسی اش پی ببرد، احتمال بالایی وجود دارد که از شرکت در پژوهش خودداری کند تا از تنش خانوادگی جلوگیری شود؛
بنابراین در این نوع نمونه گیری ها، نسبت دوقلوهایی که گرایش جنسی ناهماهنگ دارند کمتر از حد واقعی در جامعه دیده می شود. برعکس آن نیز صادق است: در چنین پژوهش های نسبت دوقلوهایی که گرایش جنسی شان هماهنگ است به طور اغراق شده ای بیشتر از میزان واقعی دیده می شود. همچنین، جفت های همسانی که در گرایش جنسی هماهنگ هستند احتمال بیشتری دارد که خبر انجام چنین پژوهش هایی به گوششان برسد و در آن ها شرکت کنند؛ بنابراین تورش (سوگیری) دیگری نیز به نفع دوقلوهای همسان با گرایش جنسی هماهنگ نسبت به دوقلوهای غیرهمسان با گرایش جنسی هماهنگ ایجاد می شود و در نتیجه میزان ارث پذیری یا ژنتیکی بودن گرایش جنسی بیش از میزان واقعی محاسبه می گردد. پژوهش هایی که از بایگانی ثبت دوقلوها یا روش نمونه گیری احتمالی استفاده می کنند، کمتر دچار سوگیری در نمونه ها می شوند زیرا جامعهٔ آماری مورد نظر بدون در نظر گرفتن گرایش جنسی اشخاص جمع آوری شده است. مقایسه نتایج پژوهش هایی که در جدول فوق ذکر شده اند نیز احتمال افزایش سوگیری در نمونه گیری هدفمند را تأیید می کند. به طور کلی در تمام این مطالعات (که از روش نمونه گیری بهتری استفاده کرده اند)، تعداد نمونه ها
از هر جنس کمتر از حدی است که بتوان به طور جداگانه تجزیه و تحلیل مناسبی ارائه کرد، ولی با در نظر گرفتن تمام نمونه ها (مرد، زن، و مخلوط) می توان نتیجه گرفت که حدود یک سوم از دگرش ها (واریاسیون) در گرایش های جنسی به دلیل تفاوت در ژن هاست و بنابراین گرایش جنسی در انسان نسبتاً ارثی است. با همین محاسبات میزان تأثیر محیط غیرمشترک ۰٫۴۳، و میزان تأثیر محیط مشترک نیز مقدار باقی مانده یعنی ۰٫۲۵ است. مطالعات ژنتیک مولکولی. همان گونه که مطالعه بر دوقلوها به طور کلی مشخص می کند که مجموعهٔ ژن ها چقدر بر بروز یک مشخصه تأثیر دارند، مطالعات ژنتیک مولکولی نیز توانایی این را دارند که ژن های خاصی که مسئول ایجاد این مشخصه هستند و همچنین مسیری که از ژن به صفت ختم می شود را شناسایی کنند. یکی از مشهورترین مطالعات برای یافتن علت همجنس گرایی، یک تحقیق پیوستگی ژنتیکی در سال ۱۹۹۳ است که بر روی برادران همجنس گرا انجام شد و ناحیه ای را به نام Xq28 روی نوک کروموزوم ایکس به عنوان ناحیهٔ مسئول در ایجاد گرایش جنسی در مردان شناسایی کرد. نکته قابل توجه دیگر در این مقاله وجود شواهدی بود که نشان می داد مردان همجنس گرا احتمال اینکه از سمت مادری خوی
شاوندان مذکر همجنس گرا داشته باشند بیشتر از سمت پدری است، و چنین یافته ای با قرار داشتن ژن مربوط به این صفت روی کروموزوم ایکس همخوانی داشت. یافته های این تحقیق پیوستگی ژنتیکی تا حدی بحث برانگیز بوده اند، زیرا در این تحقیق تنها ۴۰ جفت برادر مورد مطالعه قرار گرفته بودند. هرچند بعضی مطالعات با تعداد نمونه های بیشتر توانستند نتایج این تحقیق را تأیید کنند، اما این یافته نتوانست در بعضی دیگر از مطالعات تکرار شود. مطالعات ژنتیک مولکولی بر کروموزوم های اتوزومال نیز بعضی از نواحی ژنی را در گرایش جنسی مؤثر دانسته اند. به عنوان مثال در مطالعه ای، نواحی خاصی در کروموزوم های ۷، ۸، و ۱۰ شناسایی شدند که با گرایش جنسی در مردان مرتبط هستند. همچنین در مطالعه دیگری با مطالعه بر ژنوم سراسری برادران همجنس گرا، علاوه بر مؤثر بودن ناحیه Xq28 بخش مشابهی از کروموزوم ۸ (ناحیه نزدیک به سانترومر) نیز نشان از پیوستگی ژنتیکی با گرایش جنسی در مردان داشت. بعضی مطالعات هم خوانی سراسر ژنوم، مکان بعضی اختلافات ژنتیکی به نام اسنیپ (یا چندریختی تک-نوکلئوتید) و ارتباط آن ها با گرایش جنسی در مردان را بررسی کرده اند. در یکی از این مطالعات نیز ناحیه
ٔ نزدیک به سانترومر در کروموزوم ۸، و همچنین بعضی نواحی در کروموزوم های ۱۳ و ۱۴ با نوع گرایش جنسی در مردان ارتباط داشتند. به طور کلی، یافته های به دست آمده از مطالعات ژنتیک مولکولی چندان تکرارپذیر نبوده اند. یکی از دلایل آن پدیده ای ژنتیکی به نام هتروژنیتی (یا ناهمگنی) است، به این معنا که ژن های متفاوت می توانند در نهایت اثر یکسانی ایجاد کنند. به همین علت، تحقیقات ژنتیک مولکولی از ساختار پیوستگی ژنتیکی (که در آن الگوهای ژنتیکی مشترک در خانواده ها شناسایی می شود) به سمت تحقیقات هم خوانی سراسر ژنوم (که در آن DNA اشخاص بدون در نظر گرفتن دارا بودن یا دارا نبودن صفت مورد مطالعه مورد مقایسه قرار می گیرد) تغییر جهت داده اند. در یکی از جدیدترین و گسترده ترین تحقیق های هم خوانی سراسر ژنوم که تاکنون انجام شده (با جامعه نمونه بیش از ۴۵۰ هزار نفر زن و مرد)، شواهد زیادی یافت شد که به احتمال زیاد گرایش جنسی مشخصه ای پلی ژنی (تحت تأثیر چندین ژن) است. این مطالعه ۵ ناحیهٔ اسنیپ را در ۵ کروموزوم (۴، ۷، ۱۱، ۱۲ و ۱۵) شناسایی کرد که با نوع گرایش جنسی اشخاص مرتبط بودند. به عنوان مثال، مردانی که رفتارهای همجنس گرایانه نشان می دادند
احتمال بیشتری داشت که اسنیپ هایی نزدیک به ژن های تنظیم کننده حس بویایی در کروموزوم ۱۱ داشته باشند. این یافته همچنین از این نظر جالب توجه است که تحقیق هایی پیش از این ارتباطاتی را بین حس بویایی و لذت جنسی در مردان و زنان یا ارتباط حس بویایی با گرایش جنسی پیدا کرده بودند. یکی دیگر از نواحی اسنیپ یافت شده که با رفتار همجنس گرایانه در مردان مرتبط است، نزدیک به ژن هایی یافت شد که به طور مستقیم تر مسئول تنظیم و شکل دادن به روند تولیدمثل هستند؛ مانند ژن های تنظیم کننده تستوسترون و استرادیول، و همچنین SRY (یا ژن عامل ایجاد بیضه). این یکی از معدود تحقیقات ژنتیکی است که در نمونه های خود زنان را نیز مورد بررسی قرار داده است، با این حال حتی در آن تحقیق نیز هیچ سازوکاری برای توضیح احتمالی روند شکل گیری گرایش جنسی در زنان پیشنهاد نشد و تنها به ذکر ارتباطات ژنتیکی یافته شده بسنده شد. هر چند این تحقیق از قابل اتکاترین مطالعات انجام شده بر روی ژنوم سراسری و ارتباط آن با گرایش جنسی در انسان است، اما یکی از ایرادات آن نیز این است که برای تعیین گرایش جنسیِ نمونه ها، تنها میزان بروز رفتار همجنس گرایانه توسط اشخاص مورد اندازه گیری
قرار گرفت (و نه میزان تمایل درونی همجنس گرایانه آن ها)، در حالی که همان طور که بالاتر توضیح داده شد، تمایل جنسی معیار مهم و تعیین کننده ای در گرایش جنسی است و اشخاص زیادی ممکن است علیرغم دارا بودن تمایلات همجنس گرایانه، به دلایل مختلفی (مانند دلایل مذهبی یا فرهنگی یا قوانین اجتماعی) از بروز دادن رفتارهای همجنس گرایانه خودداری کنند.
شهرستان نیشی کاتسوگی، آیچی یک منطقه واقع در استان آیچی، ژاپن است. واقع در مرکز ولایت اواری (از تاریخ ۱ مارس ۲۰۰۷) جمعیت آن ۲۲٬۱۹۴ نفر و مساحت کل ۱۰٫۲۰ کیلومتر مربع است. شهر تویویاما، آیچی در این بخش قرار دارد.
تویویاما، آیچی (به لاتین: Toyoyama, Aichi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان آیچی واقع شده است. تویویاما ۶٫۱۸ کیلومترمربع مساحت و ۱۵٬۱۶۷ نفر جمعیت دارد.
سنتز ایندیگو بایر–دروسان () واکنشی شیمیایی است که طی آن ایندیگو (رنگ نیل) از واکنش ۲-نیتروبنزآلدهید و استون ایجاد می شود. این واکنش از نوع تراکم آلدولی است و سازوکار آن به شکل زیر است:
کوتا، آیچی (به لاتین: Kōta, Aichi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در بخش نوکاتا، آیچی واقع شده است. کوتا ۵۶٫۷۲ کیلومترمربع مساحت و ۳۹٬۷۷۶ نفر جمعیت دارد.
درسنامه طب خواب تألیف میرفرهاد قلعه بندی است که توسط انتشارات ارجمند در سال ۱۷ فروردین ۱۳۹۵ منتشر شد. این کتاب در سی و چهارمین دوره جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، به عنوان «کتاب سال ایران» برگزیده شد. این کتاب از مباحث پایه از جمله چرخه خواب، بیداری و شناخت خواب آغاز و تا طبقه بندی اختلالات خواب، همه گیرشناسی اختلالات خواب و تبعات اقتصادی و اجتماعی ناشی از مشکلات خواب بر جوامع را در برمی گیرد؛ مبحثی نیز به موضوع پزشکی قانونی و اختلالات خواب اختصاص دارد.