Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در اسکاتلند جرم نیست. اما اعمالی نظیر خود-دیگرکشی که سلح عمومی را برهم می زنند، جرم محسوب می شوند. این زمانی معنی پیدا می کند که شخصی در مکان های پر جمعیت تحدید به خودکشی کند. البته کسی که شخص دیگری را در انجام خودکشی یاری کند، ممکن است جرمش قتل در نظر گرفته شود، یا اینکه اصلاً جرمی برایش در نظر گرفته نشود و این بسته به پرونده، متفاوت است. ایالات متحده آمریکا. در طول تاریخ، ایالت های مختلف آمریکا خودکشی را در قوانین ایالتی نوعی بزه تلقی می کرده اند. در اواخر دهه ۱۹۶۰، ۱۸ ایالت این کشور دیگر هیچ قانونی ضد خودکشی نداشتند. در اواخر دهه ۱۹۸۰ این رقم به ۳۰ ایالت رسید. البته باید گفت که کمک یا تشویق به خودکشی همچنان جرم تلقی می شد. در اواخر دهه ۱۹۹۰ تنها ۲ ایالت باقی ماندند که خودکشی را جرم می دانستند؛ که آن ها هم هم اکنون دیگر آن را جرم نمی دانند. خودکشی در برخی ایالت های این کشور هم اکنون نوعی «جرم نانوشته در قانون» تلقی می شود. این یعنی اگر خانواده فرد خودکش تقاضای بیمه کنند، باید بتوانند ثابت کنند که خودکشی وی کاملاً غیر داوطلبانه و مثلاً تحت تأثیر بیماری روانی شدید بوده است. به طور مثال خانواده می تواند ادعا ک
ند که زندان یا بیمارستانی که فرد پیش از خودکشی در آن به سر می برده، به میزان مکفی به وی رسیدگی نکرده است. برخی حقوق دانان آمریکایی به مسئله خودکشی به عنوان مسئله ای مربوط به آزادی های فردی می نگرند. طبق نظر نادیه استروسن، رئیس پیشین اتحادیه آزادی های شهروندی آمریکا، «اینکه دولت نحوه مرگ شما را برایتان تعیین کند و شما را مجبور به… نوعی تنبیه غیرعادی و ظالمانه به نظر می آید و آقای جان پال استیونز در یک اظهار نظر جالب در رابطه با حق مردن در یک پرونده به خوبی این مطلب را بیان کرده است.» خودکشی کمکی توسط پزشک در برخی ایالت های آمریکا قانونی است. این عمل برای کسی که به نوعی بیماری لاعلاج دچار باشد در ایالت اورگن مجاز است. در واشینگتن هم به سال ۲۰۰۹ مجاز شد. لازم است ذکر شود که فرد می بایست توسط پزشک تأیید شود که: ۱- تنها ۶ ماه یا کم تر از عمرش باقی نمانده باشد؛ ۲- از نظر عقلی در سلامت کامل عقل و منطق باشد و ۳- تقاضای خود را شفاهی و کتبی ارائه کند و دو پزشک آن را پس از ۱۵ روز تأیید کرده باشند. پزشک می تواند یک داروی کشنده برای فرد تجویز کند اما می تواند تزریق یا خوراندن دارو به بیمار را به شخص دیگری بسپارد. در کالیف
ورنیا تمامی درمانگاه ها و بیمارستان ها موظفند به کسانی که به خودکشی فکر می کنند در جهت درمان یاری رسانند.
ورزشگاه چینو ا لیلو دل دوکا ()یک ورزشگاه چند منظوره در اسکولی پیچنو ایتالیا است؛ و تقریباً برای مسابقات فوتبال و زمین خانگی باشگاه فوتبال آسکولی استفاده می شود. این ورزشگاه در سال ۱۹۶۲ ساخته شد و گنجایش ۲۰۵۵۰ نفر را دارد.
باشگاه فوتبال سانتا گاما یک تیم فوتبال پانامایی در لیگ این کشور است.این تیم در ناحیه آرایکان در شهر پاناما واقع است و در سال 1986 تأسیس شده است. تاریخچه. این باشگاه در سال 1986 توسط پدرو سانچز ایجاد شد و و در لیگ محلی ناحیه آرایکان بازی کرد. در سال 2011 سانتا گاما به لیگ ملی پاناما وارد شد .
دونالد برن (؛ زادهٔ ) نظامی بازنشسته، کارآفرین و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که در سال ۲۰۱۵ با دارایی خالص ۱۵٬۲ میلیارد دلار از سوی مجله فوربز در رتبه ۳۰ از فهرست ثروتمندترین افراد آمریکا قرار گرفت. وی همچنین بعنوان ثروتمندترین فرد در زمینه املاک و مستغلات در ایالات متحده شناخته می شود.
مادالنا، نمرهٔ اخلاق صفر () فیلمی در ژانر کمدی-درام به کارگردانی ویتوریو دسیکا است که در سال ۱۹۴۰ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به کارلا دل پوجو، ویرا برگمان، جوزپه وارنی و ویتوریو دسیکا اشاره کرد.
نایوا نیمری اوروتیکوئچئا (؛ ؛ زادهٔ ) خواننده و بازیگر اهل اسپانیا است. زندگی حرفه ای. نخستین نقش اصلی او در فیلم "جهش به پوچی"، به کارگردانی دانیل کالپارسورو بود. فعالیت او به عنوان یک خواننده نیز با گروه های کوچک موسیقی شروع شد. در سال ۱۹۹۶، او گروه «نایواجین» را با کارلوس جین تشکیل داد. او همچنین سه آلبوم انفرادی منتشر کرده است. چندین نقش سینمایی او مورد تحسین منتقدان قرار گرفته اند؛ از جمله «آنا» در "عشاق مدار شمالگان"، «اِلِـنا» در "لوسیا و سکس" که هر دو توسط خولیو مدم کارگردانی شده است. او در کنار ادواردو نوریگا در فیلم های "چشمانت را باز کن" و "روش" نیز هنرنمایی کرده است. وی در ۳۳مین دورهٔ اهدای جوایز گویا نامزد دریافت جایزه گویای بهترین بازیگر نقش اول زن بابت ایفای نقش در فیلم "آنکه برایت خواهد خواند" شد. در سال ۲۰۲۰ وی مجدداً نقش «زولما» را در اسپین آف سریال "رو در رو" در کنار مگی سیوانتس ایفا نمود. وی همچنین نقش کارآگاه «آلیسیا سیرا» را در مجموعهٔ تلویزیونی "خانه کاغذی" بازی کرده است. نایوا نیمری صداپیشگی شخصیت «کیت لاسْـوِل» را در بازی ویدئویی "" به عهده داشته است. زندگی شخصی. او اصلیتی اُردنی دارد
. پدرش، «کَـرَم نِـمری»، اهل اردن و مادرش از اهالیِ پامپلونا در استان نابارا است. او یک برادر تنی به نام «کریم»، یک برادر ناتنی با نام «آندره» و دو خواهر ناتنی به نام های «سارا» و «نادیا» دارد. وی در دوران کودکی به شهر بیلبائو نقل مکان کرد و هم اکنون ساکن مادرید است. نایوا نیمری پیش تر همسر دانیل کالپارسورو بود.
دانیل فریره (؛ زادهٔ ۲۹ دسامبر ۱۹۶۱) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل آرژانتین است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "لوسیا و سکس" و "انگیزه های شخصی" اشاره کرد.
کاندلّا پـِنیا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. او بابت هنرنمایی هایش و پس از چندین بار نامزدی، سرانجام در سال ۲۰۰۳ میلادی، برندهٔ جایزه گویا شد. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "وقت تنگ است"، "دهان به دهان"، "کیکی، عشق بازی"، "شاهزاده ها"، "ایه رو"، "همه چیز درباره مادرم"، "سلام، تنهایی؟"، "تورِمولینوس ۷۳"، "یک تپانچه در هر دست" و "چشم هایم برای تو" اشاره کرد.
لوسیا خیمه نس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. او فعالیت هنری اش را در سینما، با بازی در یکی از فیلم های داوید تروئبا آغاز کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "هنر مردن"، "خون ماه مه"، "مادران، عشق و زندگی"، "سونات سکوت"، "پس از کلاس"، "بانو"، "۱۴ آوریل، جمهوری" و "بن هور" اشاره نمود.
بلانکا مارتینِـس سوآرِس (؛ ؛ زادهٔ ) شناخته شده با نام بلانکا سوآرِس، بازیگر اهل اسپانیا است. بلانکا از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. شهرت او بیشتر به واسطه نقش آفرینی هایش در "مدرسه شبانه روزی"، "کشتی" و "جگوار" است. او همچنین با پدرو آلمودوار در چند فیلم از جمله "پوستی که در آن زندگی می کنم" (که نامزدی جایزه گویای «بهترین بازیگر جدید زن» را برای او به ارمغان آورد) و "خیلی هیجان زده ام" همکاری داشت. او بابت هنرنمایی هایش نامزد دریافت جوایزی چون «جایزه انداس» (۲۰۱۰)، «جایزه زرین برنامه های تلویزیونی» (۲۰۱۱) و «جایزه گویا» (۲۰۱۱) بوده است. اوائل زندگی. بلانکا سوآرس در ۲۱ اکتبر ۱۹۸۸ در مادرید به دنیا آمد. پدرش معمار شهرداری و مادرش کارمند بانک بود. او تحصیلات خود را در رشتهٔ «ارتباطات سمعی و بصری» در دانشگاه پادشاه خوان کارلوس آغاز کرد اما در نهایت به دلیل بازی در سریال تلویزیونی "مدرسه شبانه روزی" آن را نیمه کاره رها کرد. حرفهٔ بازیگری. ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۲: کارهای اولیه و کسب شهرت. سوآرِس نخستین کار بازیگری خود را در سال ۲۰۰۷ با ایفای نقش جولیا مدینا در سریال "مدرسه شبانه روزی" در آنتنا ۳ انجام داد. ا
و تا پایان آن سال در این سریال حضور داشت و جایزه فوتوگراماس سیمین را در شاخهٔ «بهترین بازیگر زن» برای نقش آفرینی خود دریافت کرد و همچنین نامزد دریافت تندیس «حوری زرین» سال ۲۰۰۹ برای «بهترین بازیگر زن - سریال درام» در جشنواره تلویزیونی مونت-کارلو شد. در همین حین، سوآرِس در فیلم های بلند "لرز"، "بزدل ها"، "فرار مغزها" و "کنسول سدوم" و همچنین در فیلم های کوتاه «"کائنات"» و «"نیم کره های زمین"» ظاهر شد. در سال ۲۰۱۰، سوآرِس نخستین نقش اصلی خود را در فیلم "بدن نئونی" در کنار ماریو کاساس ایفا کرد. این فیلم در نهایت در سال ۲۰۱۱ به روی پرده رفت. سوآرِس سپس در کنار آنتونیو باندراس و النا آنایا، در فیلم "پوستی که در آن زندگی می کنم" به کارگردانی پدرو آلمودوار بازی کرد، که تحسین منتقدان را برانگیخت و بابت آن نامزد دریافت جایزه گویا در شاخهٔ «بهترین بازیگر زن جدید» شد. در همان سال، او در موزیک ویدیو «من منع شده ام» اثر «لادرونِـس» ظاهر شد. سوآرِس سپس به ایفای نقش در یکی دیگر از سریال های شبکه آنتنا ۳ به نام "کشتی" پرداخت، که بابت آن جایزهٔ فوتوگراماس سیمین بهترین بازیگر تلویزیونی، جایزه انداس بهترین بازیگر زن، و همچنین نا
مزدی جایزه زرین برنامه های تلویزیونی نقش اصلی زن آن را به دست آورد. "کشتی" از ۱۷ ژانویه ۲۰۱۱ تا ۲۱ فوریه ۲۰۱۳ پخش شد. در این بین، سوآرِس دو فیلم دیگر بازی کرد که هر دو در جشنواره فیلم مالاگا در سال ۲۰۱۲ به نمایش درآمدند: درام کمدی "موفقیت های پیاپی" در کنار دانیل برول، لوئیس امار و میگل آنخل سیلوستره و درام ایمانول اوریبه به نام "شهد پرتقال"، در کنار آنخلا مولینا و نورا ناباس. ۲۰۱۳ تا کنون: تثبیت در حرفهٔ بازیگری. سوآرِس در سال ۲۰۱۳، در فیلم "خیلی هیجان زده ام" هنرنمایی کرد، یک فیلم کمدی با جمعی از بازیگران نامدار به کارگردانی پدرو آلمودوار. او در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۳، جایزه شوپارد بهترین «هنرپیشهٔ زنِ کشف شدهٔ سال» را برای بازیگری دریافت کرد. این جایزه توسط کالین فرث به او اهدا شد. وی در سال ۲۰۱۴، نقش سفیدبرفی را در یکی از قسمت های سریال تلویزیونی "قصه ای برایم بگو" ایفا نمود. در سال ۲۰۱۵، او در مینی سریال «"متعلق به ما"» در نقش مقابل اوگو سیلبا و همچنین سریال "کارلوس، پادشاه امپراتور" بازی کرد و در فیلم های "سر در گم" در کنار یون گونسالس، (همبازی اش در سریال "مدرسه شبانه روزی")، "شب بزرگ من" به کارگردانی آل
کس د لا ایگلسیا (که برای آن نامزد دریافت جایزه فروس بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد) و همچنین فیلم بعدی این کارگردان به نام "بار" هنرنمایی کرد. دیگر کارها. او در سال ۲۰۱۰ در موزیک ویدئوی «من منع شده ام» اثر «لادرونِـس» و در سال ۲۰۱۴ برای نماهنگ «احساساتی» اثر دَنی مارتین ظاهر شد. سوآرس همچنین مدل مجلات معتبر مختلفی بوده است. در سال ۲۰۱۳، از جمله مدل لباس زیر زنانه ایتالیایی اینتیمیسیمی. او از فوریه ۲۰۱۴، وبلاگی برای مجلهٔ وُگ اسپانیا می نویسد. زندگی شخصی و رسانه ای. مجلهٔ "فتوگراماس" او را در سال های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۴ به عنوان پُرجست وجوترین بازیگر در اینترنت انتخاب کرد و در بیست و ششمین دوره جوایز گویا نیز به عنوان خوش پوش ترین سلبریتی انتخاب شد. در نوامبر همان سال، نسخه اسپانیایی مجلهٔ جی کیو وی را «زن سال» نامید. بلانکا سوآرس از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ با بازیگر اسپانیایی خاویر پریرا در ارتباط بود. او سپس از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ شریک زندگی همبازی خود میگل آنخل سیلوستره در فیلم "موفقیت های پیاپی" بود. در سال ۲۰۱۴، سوارس برای مدت کوتاهی با دنی مارتین، موسیقی دان پاپ راک اسپانیایی در ارتباط بود. از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷، او با «خوئل
بوسکِـد»، بازیگر اسپانیایی در ارتباط بود. کمی بعد از مارس ۲۰۱۸ تا اکتبر ۲۰۱۹، او روابط نزدیکی با ماریو کاساس آغاز کرد و سرانجام از سال ۲۰۲۰ شریک زندگی خاویر ری بوده است. بلانکا سوآرس سگی از نژاد داشهوند به نام «پسته» دارد.
جایزه اُنداس () جایزه ای است که توسط «رادیو بارسلون» (از زیرمجموعه های شبکهٔ رادیویی کادنا سر)، از سال ۱۹۵۴ میلادی تاکنون، به برترین هایِ رادیو، تلویزیون، سینما و موسیقی اسپانیا و جهان اهدا می شود. برخی برندگان پیشین ای جایزه عبارتند از: آر. ئی. ام.، یوتو، کرز، اریک کلپتون، رد هات چیلی پپرز، گلوریا استفان، میگل بسه، فیل کالینز، خواکین سابینا، «کِتاما»، «میکل برتلسن»، کلدپلی، ریکی مارتین، راجر مور، لوث کاسال و مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۴
کادِنا سِر () نام یک شبکهٔ رادیویی اسپانیایی مشهور است که قدیمی ترین و پرشنونده ترین شبکهٔ رادیویی کشور اسپانیا محسوب می شود. این شبکه رادیویی از سال ۱۹۲۶ میلادی آغاز به کار کرد و در سال ۲۰۱۵ میلادی، ۴٬۷۶۶٬۰۰۰ شنونده داشت. واژهٔ «سِر» (SER) مخفف عبارتی است که به معنایِ «بنگاه خبررسانی اسپانیا» است. این شبکهٔ رادیویی در زمینهٔ اخبار روزمره، سیاست و ورزش فعالیت دارد.
لوث کاسال (؛ ؛ زادهٔ ) ترانه سرا و خواننده موسیقی پاپ اهل اسپانیا است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت هنری و خوانندگی بوده است و از همان دههٔ هشتاد میلادی، در کارش شهرت یافت. وی تا کنون بیش از ۵ میلیون نسخه آلبوم فروخته است. او در سال ۱۹۹۲ یکی از ترانه های فیلم "کفش پاشنه بلند" به کارگردانی پدرو آلمودوار را اجرا کرد و شهرتش دوچندان شد.
خواکین سابینا (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه سرا و شاعر اهل اسپانیا است. از او تا کنون، ۱۴ آلبوم استودیویی، ۲ آلبوم زنده و ۳ آلبوم گردآوری شده منتشر شده است.
هنری جان تمپل، سومین ویسکانت پالمرستون (؛ – ) یک سیاست مدار اهل بریتانیا بود. وی بین سال های ۱۸۵۵ تا ۱۸۵۸ و ۱۸۵۹ تا ۱۸۶۵ میلادی نخست وزیر بریتانیا بود. منابع. جمله بسیار معروف این کهنه سیاستمدار تاریخ انگلیس که بر تارک و چکاد سیاست جهانی نقش بسته : بریتانیا دوست و دشمن دائمی ندارد فقط منافع دائمی دارد..
ژوان مانوئل سرات (؛ ؛ زادهٔ ) موسیقی دان، خواننده و ترانه سرا اهل اسپانیا است. وی از سال ۱۹۶۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی را یکی از مهمترین چهره های موسیقی مدرن و عامه پسندِ کاتالان و اسپانیولی می دانند. اشعار ترانه های او، متأثر از شعرهای بزرگانی چون «ماریو بندتی»، «آنتونیو ماچادو»، «میگل ارناندس»، «رافائل آلبرتی»، «فدریکو گارسیا لورکا»، «پابلو نرودا» و «لیون فلیپه» بوده است. ژوان سرات، تعدادی از ترانه های «ویکتور خارا» و «ویولتا پارا» را نیز بازخوانی کرده است. او بابت فعالیت های هنری اش، برندهٔ نشان شوالیهٔ لژیون دونور شده است. او از چندین دانشگاه از جمله دانشگاه کمپلوتنسه مادرید، دانشگاه ملی کوردوبا و دانشگاه مستقل ملی مکزیک مدرک دکترای افتخاری دریافت کرده است و برنده نشان ها و جوایز فراوان دیگری همچون جایزه گرمی لاتین، جایزه انداس، نشان غیرنظامی آلفونسوی دهم و جایزهٔ شاهدخت آستوریاس شده است.
میگل اِرناندس (؛ – ) شاعر، نمایشنامه نویس و نویسنده اهل اسپانیا بود. او یکی از اعضای جنبش های ادبی موسوم به «نسل ۲۷» و «نسل ۳۶» بود.
آنتونیو ماچادو (؛ – ) یک شاعر، نویسنده، و نمایشنامه نویس اهل اسپانیا بود. وی یکی از شاخص ترین چهره های جنبش ادبی موسوم به «نسل ۹۸» محسوب می شود. آثار او که در ابتدا نوگرایانه بودند، به سمت شکلی صمیمی از نمادگرایی با ویژگی های رمانتیسم تکامل یافتند. او به تدریج سبکی را توسعه داد که از یک سو با تعامل با بشریت و از سوی دیگر با تأملی تقریباً تائوئیستی در باب هستی مشخص می شد، ترکیبی که به گفته خودش، کهن ترین حکمت عامیانه را منعکس می کرد. به گفته خراردو دیگو، ماچادو «به شعر سخن می گفت و در شعر زندگی می کرد». وقتی جنگ داخلی اسپانیا در ژوئیه ۱۹۳۶ آغاز شد، ماچادو در مادرید بود. جنگ او را برای همیشه از برادرش مانوئل که در منطقه ملی گراها (فرانکویست ها) گرفتار شده بود و از شاعر پسامدرنیست پیلار د بالدراما که در پرتغال بود، جدا کرد. ماچادو به همراه مادر پیر و عمویش به والنسیا و سپس در سال ۱۹۳۸ به بارسلون منتقل شد. سرانجام، هنگامی که فرانکو به آخرین سنگرهای جمهوری خواهان نزدیک می شد، آنها مجبور شدند از مرز فرانسه به کولیور نقل مکان کنند. در اینجا، در ۲۲ فوریه ۱۹۳۹، آنتونیو ماچادو، تنها سه روز قبل از مادرش، درگذشت. در جیب
او آخرین شعرش، "این روزهای آبی و این خورشید کودکی" پیدا شد. ماچادو در کولیور به خاک سپرده شد؛ لئونور در سوریا به خاک سپرده شد. او در دسامبر ۱۹۳۸ در مسیر خود به کولیور نوشت: «برای استراتژیست ها، برای سیاستمداران، برای مورخان، همه چیز روشن خواهد شد: ما جنگ را باختیم. اما در سطح انسانی مطمئن نیستم: شاید ما پیروز شدیم.»
مجسمه نیم تنه لویی چهاردهم () یک پرتره از سنگ مرمر است که توسط هنرمند ایتالیایی جیان لورنزو برنینی در سال ۱۶۶۵ در طی سفرش به پاریس ساخته شده است. این مجسمه به شکل نیم تنه از لویی چهاردهم فرانسه است که به نام «بزرگترین قطعه از پرتره به سبک باروک» در کاخ ورسای، سالن د دایان، در آپارتمان بزرگ شاه به نمایش گذاشته شده است.
عروس () یک فیلم به کارگردانی پائولا اورتیز است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. داستان. اقتباسی از نمایشنامه مشهور «عروسی خون» فدریکو گارسیا لورکا که روایتگر داستان دو مردی است که همزمان عاشق یک زن می شوند و این زن در دوراهی سختی قرار می گیرد.
سلام، اسم من دوریس است () یک فیلم رشد شخصیت محصول سال ۲۰۱۵ آمریکاست در ژانر کمدی رمانتیک به کارگردانی مایکل شوالتر و با فیلم نامه ای از لورا تروزو و شوالتر. داستان دربارهٔ زنی در دههٔ شصت زندگی اش است که سعی دارد احساسات عاشقانه اش نسبت به یک همکار جوان تر را دنبال کند. نقش اصلی را سالی فیلد بازی می کند و مکس گرینفیلد، بث برس، وندی مک لندن-کاوی، استیون روت، الیزابت ریسر، ناتاشا لیون و تاین دالی نیز در این فیلم حضور دارند. این فیلم برای نخستین بار در جشنوارهٔ فیلم SXSW در ۱۴ مارس ۲۰۱۵ به نمایش درآمد و در ۱۱ مارس ۲۰۱۶ توسط Roadside Attractions به صورت محدود اکران شد. داستان. «دوریس میلر» زنی خجالتی و عجیب وغریب در دههٔ شصت زندگی اش است که پس از درگذشت مادرش تنها زندگی می کند؛ مادری که دوریس تمام عمر با او زندگی کرده بود. در مراسم خاکسپاری، برادرش «تاد» و همسرش «سیندیا» از او می خواهند خانه و وسایلی را که طی دهه ها انباشته کرده بفروشد. دوریس سال ها از مادرش مراقبت کرده و در این مدت از زندگی اجتماعی و رشد فردی خود غافل مانده است. به همین دلیل، منزوی و از جریان های اجتماعی روز بی اطلاع است. او بیشتر وقتش را با دوس
ت صمیمی اش «راز» و نوهٔ نوجوان او «ویویان» می گذراند. دوریس در مسیر رفتن به محل کارش در منهتن—جایی که سال هاست در بخش ورود داده ها کار می کند—با همکار جدید جوانش «جان» آشنا می شود و بلافاصله مجذوب او می گردد. با انگیزه گرفتن از نوارهای خودیاری، دوریس تصمیم می گیرد وارد رابطه ای عاشقانه با جان شود. او راه هایی برای جلب توجه جان پیدا می کند که اغلب با خیال پردازی های عاشقانه همراه است. با کمک ویویان، دوریس یک حساب کاربری جعلی در شبکه های اجتماعی می سازد تا دربارهٔ جان اطلاعات جمع آوری کند و درمی یابد که او به یک گروه الکتروپاپ علاقه دارد که به زودی در منطقه کنسرت برگزار می کنند. دوریس یکی از آلبوم های گروه را می خرد که توجه جان را جلب می کند، و به کنسرت می رود. آن ها در آنجا با هم وقت می گذرانند. گروه به دوریس علاقه مند می شود و او را پشت صحنه دعوت می کند. آن شب را با گروهی از هنرمندان جوان به خوشی می گذرانند. جان به دوریس می گوید که به تازگی با دوست دخترش از طریق پیامک قطع رابطه کرده و دربارهٔ زندگی عاشقانهٔ دوریس سؤال می پرسد. دوریس فاش می کند که در گذشته نامزد بوده اما برای مراقبت از مادرش آن رابطه را رها کر
ده است. جان شب بخیر را با بوسه ای دوستانه به پایان می رساند، اما دوریس عاشق او می شود. جان در هفتهٔ بعد ذهنش درگیر است و دوریس متوجه می شود که او دوست دختری به نام «بروکلین» دارد. اگرچه بروکلین با او مهربان است، اما دوریس به شدت ناراحت می شود. همان شب با نوشیدن شراب، در قالب هویت جعلی اش، کامنتی احساسی روی دیوار جان می نویسد، طوری که انگار زنی فریب خورده است. صبح روز بعد، تاد به همراه درمان گر دوریس به خانه می آید تا فرایند پاک سازی خانه را آغاز کند، اما زمانی که سیندیا می خواهد مدادی را که دوریس از جان دزدیده بیرون بیندازد، دوریس خشمگین می شود و هر دو را از خانه بیرون می کند. در محل کار، بروکلین با جان دعوا می کند و از او جدا می شود. بعدتر به دوریس می گوید که کامنت روی دیوار را دیده و جان را متهم به خیانت کرده، چون قبلاً نیز قربانی خیانت بوده است. جان این ماجرا را با دوریس در میان می گذارد و او را به مهمانی شام شب شکرگزاری دعوت می کند. وقتی می پرسد که آیا دوریس مایل است با مردی جوان تر وارد رابطه شود، دوریس بسیار خوشحال می شود. دوریس با ظاهری آراسته به مهمانی می رود و با عموی جان آشنا می شود که به وضوح به او
علاقه دارد. در طول مهمانی، دوریس جان را به اتاقش می برد و به او ابراز علاقه می کند و اعتراف می کند که کامنت جنجالی را او نوشته بوده است. جان که عصبانی شده، او را پس می زند. وقتی دوریس با سردرگمی می پرسد منظور جان از سؤال دربارهٔ مردان جوان تر چه بود، جان توضیح می دهد که قصد داشته او را با عمویش آشنا کند—کسی که ده سال از دوریس کوچک تر است. دوریس که دل شکسته شده، مهمانی را ترک می کند و راز را برای دلداری دعوت می کند. سپس، دوریس دوباره از درمان گرش دعوت می کند و بالاخره موفق می شود خانه اش را از وسایل اضافی پاک سازی کند. او کارش را ترک می کند و با جان خداحافظی می کند. در خیال، جان او را می بوسد و پیشنهاد می دهد با هم باشند. اما در واقعیت، دوریس سوار آسانسور می شود تا برود. در آخرین لحظه، جان او را صدا می زند و به سویش می دود، و دوریس لبخند می زند، در حالی که درهای آسانسور بسته می شود.
زاکینتوس (به لاتین: Zakynthos) یک جزیره در یونان است که در شهرستان زاکینتوس واقع شده است. خصوصیات. زاکینتوس ۴۰۷٫۵۸ کیلومترمربع مساحت و ۴۰٬۷۵۹ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای سولمونا، پاویا و ریپاترانسونه خواهرخوانده های زاکینتوس هستند.
ایوان بُرنی یُن (۶ ژوئیه ۱۹۷۱) جهانگرد و ناخدای سویسی فرانسوی زادهٔ لشُ دُ فُند است. بُرنی یُن رکوردهای گونه گونی در زمینهٔ دریانوردی و مسابقاتِ مربوط به آن دارد. دریانوردیِ انفرادی. وی از اکتبر ۲۰۱۳ تا ژوئنِ ۲۰۱۵ تلاش کرد تا جهان را به شکلِ ماجراجویانه و بدونِ جی پی اِس و هیچ ابزارِ مدرنِ دیگری، با قایقی کوچک و به شکلِ سنتی بپیماید اما پس از گذر از اقیانوسِ اطلس و اقیانوسِ آرام درحالیکه از بالی گذشته بود و بسوی سریلانکا می راند، شرایطِ دریا رو به وخامت گذاشت و در تاریخ "یکمِ اوت" در پیِ خواب آلودگی قایق اش را به صخره ها کوبید که در نتیجهٔ آن، قایق غرق شد اما خودش زنده ماند. زندگی. وقتی وی تنها هشت سال داشت، با پدر و مادرِ خود به یک تورِ جهانیِ دریانوردی رفت که نزدیک به چهار سال به درازا کشید. پس از آن هم بهمراهِ خانواده و برادرش به لوآر آتلانتیک برای زندگی رفتند.
حکمرانی هسن-کاسل (به آلمانی: Landgrafschaft Hessen-Kassel) یک دولت در آلمان است که در آلمان واقع شده است. در اغلب متون تاریخی با نام هسن-کاسل شناخته شده و در حقیقت یک نوع حکمرانی ایجاد شدهٔ متعلق به دوران قرون وسطای آلمان و یک دولت در امپراتوری مقدس روم بشمار می رفت که به طور مستقیم تابع امپراتور بود، پس از مرگ فیلیپ یکم، حکمران هسن در سال ۱۵۶۷ حکمرانی هسه تقسیم شد. فرزند ارشد او ویلیام نیمهٔ شمالی به پایتختی کاسل را به ارث برد و فرزندان دیگر هر کدام تعدادی حکمرانی و بخش های مشتقات این سرزمین ها را دریافت کردند
عدسک، لنز درون چشمی یا لنز داخل چشمی گونه ای عدسی است که در داخل چشم انسان به طور دائمی کاشته می شود تا بیماری هایی نظیر آب مروارید، نزدیک بینی یا دوربینی را اصلاح کند. رایج ترین نوع عدسک داخل چشمی آن هایی هستند که به جای عدسی طبیعی چشم که به نوعی دچار اختلال است، قرار داده می شوند. در اصطلاح پزشکی به این نوع لنزها "سودوفاکیک=pseudophakic IOL" گفته می شود. عموماً این گونه لنزها در جریان عمل آب مروارید و پس از آنکه عدسی تار شده (به اصطلاح کاتاراکت) برداشته شد، به جای لنز طبیعی چشم بیمار قرار داده می شوند. نوع دیگر عدسک داخلی در اصطلاح "فاکیک=phakic IOL یا PIOL" گفته می شود. این گونه لنزها روی عدسی طبیعی چشم قرار داده می شوند و برای درمان عیوب انکساری چشم نظیر نزدیک بینی مناسب هستند. این گونه عدسک های داخل چشمی عموماً از جنس پلاستیک هستند و دو گیره به اصطلاح چسبنده دارند که در اتاقک چشم به راحتی لنز را نگاه داری می کنند. در گذشته، لنزهای داخل چشمی از مواد غیرقابل انعطاف ساخته می شدند؛ موادی همچون متیل متاکریلات. اما امروزه از مواد انعطاف پذیر درست می شوند. بیشتر لنزهای داخل چشمی که امروز استفاده می شوند، تک کان
ونی هستند؛ به این معنی که یا برای تمرکز دید دور یا دید نزدیک کارایی دارند. با این حال گونه های دیگری چون لنزهای چندکانونی برای دید دور، میانه و نزدیک به طور هم زمان و لنزهای تطابقی نیز در دسترس هستند. در واقع جراحی کاشت لنز داخل چشمی پس از برداشتن کاتاراکت، یکی از شایع ترین اعمال جراحی چشم به حساب می آید. جراحان چشم، سالیانه بیش از ۶ میلیون جراحی کاشت لنز داخل چشمی انجام می دهند. عمل با بیحسی موضعی صورت می گیرد و بیمار در جریان عمل کاملاً هشیار است. بهره گیری از مواد انعطاف پذیر، این امکان را می دهد که جراح با یک برش بسیار کوچک، لنز را داخل چشم قرار دهد و این باعث می شود دیگر نیازی به بخیه زدن نباشد. این عمل معمولاً چنانچه توسط یک چشم پزشک ماهر صورت گیرد، کم تر از ۳۰ دقیقه زمان می برد و دوره نقاحت نیز ۲ تا ۳ هفته است. پس از عمل، بیمار می بایست از هر گونه فعالیت ورزشی یا غیر ورزشی که فشار خون را بالا می برد، دوری کند. همچنین بیمار می بایست در فواصل گوناگون پس از عمل توسط پزشک معالج مورد معاینه (چک آپ یا پست آپ) قرار گیرد تا از نحوه پیشرفت عمل اطمینان حاصل گردد. جراحی لنز داخل چشمی، همچون دیگر جراحی ها، ممکن اس
ت با خطراتی همراه باشد که از آن جمله می توان به عفونت چشم و در نتیجه تخلیه چشم، شل شدن لنز، چرخیدن و جابه جایی لنز، تورم چشم، دیدن حاله دور منابع نور در شب و … اشاره کرد. با این حال طی پژوهش های نظام مند مشخص شده که این نوع جراحی از جراحی چشم با لیزر بسیار امن تر است. با وجود آنکه لنزهای داخل چشمی برای برخی بیماران جایگزین عینک می شوند، اما بسیاری از بیماران برای انجام برخی کارها همچون خواندن، پس از عمل لنز داخل چشمی باز هم به عینک نیاز خواهند داشت.
استل باله (؛ – ) یک اسنوبرد سواری اهل سوئیس بود. برنده تور جهانی دوچرخه سواری آزاد در بخش «اسنوبورد» بانوان به ترتیب در سال های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ قهرمان جهان شد. باله در سال ۱۹۹۴ در سوئیس به دنیا آمد. وی در کوه های آلپ رشد کرد. وی از کودکی با اسکی آشنا شد. استل باله ورزش «اسنوبورد» را از سن ۱۰ سالگی آغاز نمود و با حضور در رقابت های «اسنوبورد» نوجوانان و قهرمانی در این رقابت، استعداد خود را در این ورزش به همگان ثابت کرد. او عضو تیم «ساعت سازی سواچ» (watchmaker Swatch) بود. درگذشت. باله اوایل صبح روز سه شنبه ۱۹ آوریل ۲۰۱۶، پس از اینکه چند دور روی شیب های سنگی و صخره های کوه ها اسکی کرد، گرفتار بهمن شد و نتوانست خودش را نجات دهد. وی در حال تهیه ساخت فیلمی از ورزش اسنوبورد بود که در در حین فیلم برداری بر فراز کوه های منطقه «اورسیر» در نزدیکی مرز جنوبی سوئیس با فرانسه و ایتالیا بود. وی در هنگام مرگ ۲۱ سال سن داشت. پلیس ایالت وله، در بیانیه ای گفت که امدادگران قادر بودند وی را نجات دهند چرا که او لباس مجهز و مخصوصی به تن کرده بود. پلیس می گوید که رسیدگی به حادثه مرگ وی را آغاز و تأکید کرده است که وی با وجود تلاش های فراو
ان تیم های نجات وی زنده نمانده و در صحنه درگذشت. بر اساس این گزارش وی تجهیزات ایمنی از جمله یک دستگاه به منظور کمک برای شناسایی محل وی در صورت وقوع بهمن به تن داشت. وی همچنین یک کلاه ایمنی و کیسه هوا که برای افزایش شانس زنده ماندن در صورت گرفتار آمدن در توده برف طراحی شده است پوشیده بود اما تمام این تجهیزات نتوانست مانع از مرگ وی شود.