Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مردم تبتی () یک گروه قومی است که بیش از ۷٬۸۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارند. بیشتر آنان در منطقه خودمختار تبت در چین و در هند، نپال و بوتان زندگی می کنند ولی اقلیت های قابل توجهی نیز در ایالات متحده آمریکا و کانادا و … ساکن هستند. مردم تبتی به زبان تبتی (تبت: བོད་ སྐད ་.) که یک خوشه از زبان چینی-تبتی است، تکلم دارند. مردم تبتی در سراسر یک منطقه گسترده ای از آسیای مرکزی شرق زندگی می کنند و از جمله فلات تبت و شبه قاره هند شمالی را شامل می شوند. تبتی ها دارای دین بودیسم تبتی هستند و ادبیات بودایی در آنها رایج می باشد. جمعیت شناسی. بر پایه سرشماری ۲۰۱۴ حدود ۷٫۵ میلیون نفر در منطقه خودمختار تبت، ده منطقه خودمختار چین، و شهرهای گانسو، چینگهای و سیچوآن چین تبتی هستند. زبان. زبان تبتی که از خانواده زبان های چینی-تبتی است توسط ۸ میلیون نفر صحبت می شود که اکثر آن ها مردمان تبتی هستند.
اندی گوتمانس (به عبری: אנדי גוטמנס) یک برنامه نویس و کارآفرین اسرائیلی است. او در ایجاد زبان برنامه نویسی پی اچ پی و نیز تأسیس زند تکنولوژیست مشارکت داشته است. او از فراغ التحصیلان تخنیون، از مؤسسهٔ فناوری اطلاعات حیفا است. گوتمانس و دانشجویی به نام زیو سوراسکی زبان پی اچ پی۳ را در ۱۹۹۷ ایجاد، و در ۱۹۹۹ زند اینجین، هستهٔ مرکزی زبان پی اچ پی۴ را نوشته و زند تکنولوژیست را بنیان گذاری کردند؛ نهادی که توسعهٔ پی اچ پی از قبیل پی اچ پی۵ و اخیراً پی اچ پی۷ را سرپرستی می کند. نام زند، در واقع تکواژ چندوجهی از ابتدای نام های آنها، زیو و اندی است. گوتمانس تا اکتبر ۲۰۱۵، و تا زمان تحصیل زند بوسیلهٔ راگ ویو سافت وار، سمت مدیر عامل زند تکنولوژیست را بر عهده داشت. او پیش از فوریهٔ ۲۰۰۹ که در این سمت قرا گیرد، مسئولیت بخش تحقیق و توسعهٔ زند، و توسعه محصولات زند به سوی چارچوب زند با قابلیت ویرایش و پروژه های پی اچ پی تولز دولوپمنت بود. او همچنین در تأمین منابع مالی زند و نیز برقراری رابطه با فروشندگانی از قبیل خشت، آی بی ام، مایکروسافت، و وخشور نیز فعال بود. گوتمانس همچنین برای مدتی (اکتبر ۲۰۰۵ تا اکتبر ۲۰۰۸) از اعضای هیئت م
دیره بنیاد اسکلیپس و نیز از اعضای افتخاری بنیاد نرم افزار آپاچی، و نیز از کاندیدای جوایز بنیاد نرم افزارهای آزاد در ۱۹۹۹ بود. او در سال ۲۰۰۴ کتابی را به نام "قدرت برنامه نویسی پی اچ پی۵" با همکاری استیگ باکن و دریک ریسانس منتشر کرد. گوتمانس در مقالهٔ ژوئیهٔ ۲۰۰۷ نشریهٔ کامپیوتر ورلد، جزء ۴۰ نفر مبتکر، در زمینهٔ فناوری اطلاعات زیر ۴۰ سال قرار گرفت.
هوابند یا قفل هوا یک دستگاه تنظیم فشار هوا است که امکان عبور شخص یا هر وسیله ای را از یک مکان به مکان دیگر که از لحاظ فشار هوا هم سطح نیستند را می دهد. در واقع در محیط هایی که یک سمت فشار هوا کم و سمت دیگر هوای پرفشاری در جریان است، برای ایجاد ارتباط بین این دو محیط از هوابند استفاده می شود و این هوابند در بین این دو قرار می گیرد. هوابند یک محفظه کوچک است که از دو در مهروموم شده تشکیل شده و نمی توان هم زمان هر دو دَرِ آن را باز کرد. همچنین از هوابند می توان در بین دو میحط با گازها و ذرات مختلف استفاده کرد که این گازها و ذرات دو محیط تا جای ممکن با یکدیگر مخلوط نشوند. همچنین در زیر آب برای تأسیسات زیر آبی یا زیردریایی ها نیز که در یک سمت هوا و در سمت دیگر آب وجود دارد می توان از هوابند استفاده کرد که می توان به آن آب بند نیز گفت که از ورود آب به کِشتی، زیردریایی یا تأسیسات زیر آبی جلوگیری می کند. استفاده. مکانیزم هوابند به این شکل است که ابتدا شخص یا شی مورد نظر به داخل محفظه می رود که یک در آن بسته است سپس هر دو در بسته شده و هوابند فشار هوای دو میحط را مساوی و متعادل می کند تا شخص بدون هیچ مشکلی بتواند وارد
محیط دوم که دارای اختلاف فشار هوا است بشود. (چون بدون وجود هوابند اگر شخص از محیط پرفشار به محیط کم فشار یا بالعکس وارد شود احتمال صدمه دیدن اندام های حیاتی مثل مغز، قلب، سیستم تنفسی و … و حتی مرگ در انتظار فرد است). در داروسازی ها و سایر محیط هایی که باید عاری از هرگونه ذرات معلق باشند نیز از هوابند برای جلوگیری از نفوذ ذرات به داخل اتاق تمیز استفاده می شود تا ذرات همراه با نفرات وارد اتاق نشوند. همچنین در محیط هایی که دو سمت آن آب است از محفظه ای مانند هوابند که آب بند گفته می شود استفاده می شود تا فشار آب و ارتفاع آب بین دو محیط یکسان شود سپس بتوان وارد محیط دوم شد مانند آبراهی که بین آن دو دروازه است و در دو سمت آن آب با ارتفاع مختلف وجود دارد. انتقال فشار تدریجی هوا نوسانات هوا و دمای هوا و تنش و مه پاش و تراکم را به حداقل می رساند (همچنین قانون بویل را ببینید). و اجازه می دهد که به صورت امن بین دو محیط گذر کرد مثل هوابند ایستگاه های فضایی یا خود لباس فضانوردی. لباس آن نیز یک لباس سرتاسری و یک کلاه است که داخل لباس فشار هوا در سطح طبیعی قرار دارد و می توان با آن لباس به محیط های پرفشار یا کم فشار رفت مان
ند لباس فضانوردی. این تغییر فشار آرام هوا در غواصی بسیار حیاتی است برای مثال زمانی که غواص در عمق بیشتری از آب شنا می کند برای خروج از آب باید به آرامی از آب بیرون آید تا تغییر فشار زیادی را تحمل نکند آیت تغییر فشار زیاد در مدت زمان کم باعث تشکیل حباب در سیستم تنفسی غواص شده و می تواند غواص را وارد شوک و حتی مرگ کند و غواصانی که به هر دلیلی سریع از آب بیرون می آیند گاهی باید تا چند ساعت در یک هوابند قرار گیرند تا بدنشان به آرامی با فشار معمولی هوا هماهنگ شود (طبق جدول فشار هوا). استفاده های کاربردی. هوابندها در زمینه های مختلف ازجمله زیر استفاده می شوند:
لوسیل دومون (؛ – ) خواننده، مجری تلویزیون، و مجری رادیو اهل کانادا بود. وی بین سال های ۱۹۳۵ تا ۱۹۹۹ میلادی فعالیت می کرد.
مرکز مطالعات منطقه ای پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس در آسیای غربی و مرکزی از سازمان های تحت نظارت یونسکو است که پس از عضویت ایران در کنوانسیون پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس (کنوانسیون ۲۰۰۳) و به دنبال توافق میان ایران و یونسکو به منظور تأسیس مرکز مطالعات منطقه ای پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس در آسیای غربی و مرکزی و تصویب مجلس شورای اسلامی در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۲ به صورت رسمی افتتاح شد. مرکز میراث ناملموس تهران در ساختمان کوشک (خیابان فردوسی، خیابان کوشک) مستقر است. این مرکز چهارمین مرکزی است که پس از کشورهای ژاپن، چین و کره جنوبی در آسیا ایجاد شده است.
آلن ویلسون واتس (۶ ژانویه ۱۹۱۵–۱۶ نوامبر ۱۹۷۳) فیلسوف، نویسنده و سخنران انگلیسی بود که به دلیل تفسیر و رواج فلسفه های شرقی بودیسم، تائوئیسم و هندوئیسم برای مخاطبان غربی شهرت داشت. وی در چیزلهورست، انگلستان متولد شد و در سال ۱۹۳۸ به ایالات متحده نقل مکان کرده و آموزش ذن را در نیویورک آغاز کرد. واتس مدرک کارشناسی ارشد الهیات را از حوزه علمیه سیبری-وسترن دریافت کرد و در سال ۱۹۴۵ کشیش اسقفی شد. وی در سال ۱۹۵۰ وزارت را ترک کرده و به کالیفرنیا رفت و در آنجا به عضو هیئت علمی آکادمی مطالعات آسیایی آمریکا درآمد. شهرت واتس در حین کار به عنوان یک برنامه نویس داوطلب در ایستگاه رادیویی "KPFA" در برکلی آغاز شد. وی بیش از ۲۵ کتاب و مقاله در مورد دین و فلسفه نوشت و پادفرهنگ دهه ۱۹۶۰ را به "راه ذن"، یکی از اولین کتاب های پرفروش در آیین بودا معرفی کرد. وی در کتاب "روان درمانی شرق و غرب" اظهار داشت که می توان بودیسم را نوعی روان درمانی دانست. او در مورد کتابش "طبیعت، زن و مرد" نوشت «از نظر ادبی - بهترین کتابی که من تاکنون نوشتم». وی همچنین آگاهی و روان درمانی انسان را در آثاری مانند "کیمیاگری جدید" و "کیهان شناسی شاد" کاوش کرد.
اریک بردن (انگلیسی: Eric Burden؛ با نام تولد اریک ویکتور بردن؛ زادهٔ ١١ مهٔ ١٩۴١) خواننده و ترانه نویس بریتانیایی است. او قبلا خواننده گروه راک انیمالز و وار بود. وی با صدای عمیق و قدرتمند بلوز-راک خود به عنوان یکی از متمایز ترین خوانندگان بریتانیایی شناخته می شود. او در رده بندی ۱۰۰ خواننده برتر تمام تاریخ مجله رولینگ استون قرار دارد. انیمالز. در اوایل دهه ۶٠ میلادی ، اریک بردن به همراه دیگر اعضاء گروه انیمالز فعالیت خود را در نیوکاسل شروع کردند و در ادامه به لندن نقل مکان کردند. از مهم ترین ترانه های آن ها می توان به خانه خورشید تابان، باید از اینجا برویم، این زندگی من است و مگذار بد برداشت شوم اشاره کرد. در سال ۱۹۹۴ این گروه وارد تالار مشاهیر راک اند رول شد.
کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس یا کنوانسیون برای پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس () عهدنامه ای است که در سال ۲۰۰۳ با تلاش های یونسکو توسط کشورهای دنیا به امضا رسید و از سال ۲۰۰۶ اجرایی شد. هدف این کنوانسیون پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس در دنیا است. تا ژوئن ۲۰۱۶ تعداد ۱۶۹ کشور جهان به این کنوانسیون پیوسته اند.
ماهاسوتا دوی (؛ – ) یک فعال حقوق بشر، نویسنده، شاعر، رمان نویس، و نویسندهٔ داستان کوتاه اهل هند بود.
میراث فرهنگی ناملموس () توسط یونسکو به عنوان همتای میراث جهانی یونسکو ترویج می شود و تمرکز عمده آن بر جنبه های ناملموس فرهنگ است. یونسکو در سال ۲۰۰۱ با انجام تحقیقی در میان کشورها و سازمان های مردم نهاد تلاش کرد تا توافق آنان برای ارائه تعریفی از میراث ناملموس و بستن پیمان نامه ای در این زمینه را به دست آورد که نتیجه آن کنوانسیون پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس بود که در سال ۲۰۰۳ به تصویب رسید. تعریف. میراث فرهنگی ناملموس به تولیدات و فرایندهای فرهنگی گفته می شود که با گذشت زمان و از نسل های پیشین باقی مانده اند. بخشی از دارایی های فرهنگی، محصولاتی ملموس مانند ساختمان ها یا کارهای هنری هستند. با این حال بخش های زیادی از فرهنگ به شکل ناملموس است مانند ترانه، موسیقی، رقص، درام، توانمندی، آشپزی، هنر صنایع دستی و جشنواره های گوناگون. اینها شکل هایی از فرهنگ به شمار می روند که که قابل ثبت و ضبط هستند ولی ملموس نبوده و قابلیت ذخیره در محل فیزیکی مانند موزه را ندارند ولی از طریق ابزارها و وسایلی که در آن ها به کار رفته اند قابل تجربه کردن هستند. این وسایل فرهنگی توسط سازمان ملل متحد "گنجینه های بشری" نامیده شده است.
رنو کاجار یا رنو کجار یا رنو قاجار خودروی شاسی بلند کمپانی رنو می باشد که این خودرو ۵ درب بوده و موتور آن در جلوی خودرو جای دارد؛ هم چنین چرخ های جلو جنبشگر است. رنو کاجار که در دسته شاسی بلندهای میان سایز جای می گیرد؛ در آف رود (جاده خاکی) به خوبی شاسی بلندهای بزرگ سایز نمی تواند مانور کند و از سنگل اخ های بزرگ به آسانی بگذرد. طراحی و توسعه: &lt;bdi&gt;Renault Kadjar&lt;/bdi&gt; از پلتفرم خانواده ماژول مشترک رنو-نیسان مانند نیسان قشقایی استفاده می کند که امکان محرک جلو و چهار چرخ را فراهم می کند. این سیستم با آخرین نسخه سیستم اطلاعات پنل سرگرمی R Link 2 رنو (کنترل صوتی، ناوبری، بلوتوث و رادیو)، استارت موتور، کمک ترمز اضطراری، هشدار خروج از خط و تشخیص علائم ترافیکی با هشدار محدودیت سرعت، سنسورهای 360 درجه، دنده عقب ارائه می شود. دوربین و سیستم پارکینگ هندزفری استفاده می کند. نسخه دیزل 1.5 لیتری 108 اسب بخاری، مقرون به صرفه ترین مدل ارائه شده است، با انتشار CO2 99g/km و مصرف سوخت 74.3mpg، اما تقریباً همان سطوح قشقایی را ارائه می دهد و 0 تا 62 مایل در ساعت (100 کیلومتر در ساعت) در 11.9 ثانیه می رسد. این خودرو د
ر سال 2018 فیس لیفت شد و تولید خودروی بازسازی شده از سال بعد شروع شد. با چهار نسخه موتور جدید برای جایگزینی موتورهای قدیمی، طراحی بیرونی و داخلی نیز به روز شده با فضای بیشتر برای اقلام اضافی، سیستم اطلاعات سرگرمی بروزتر و برخی تغییرات کوچک در پنل کنترل تهویه نیز اضافه شدند. تولید رنو کاجار در اواسط جولای 2022 متوقف شد. نامگذاری:. رنو توضیح مفصلی درباره نام Kadjar در بخش وبلاگ وب سایت شرکت خود منتشر کرد. با این حال، رابطه آن با قشقایی به ارتباط آن با قاجارها یا در لغط کادجار فرانسوی اشاره دارد. از زمان ناصرالدین شاه، شاهان قاجار ایران نام خود را به خط غربی به روش فرانسوی نوشتند: کادجار. این رابطه در چندین رسانه حرفه ای و اجتماعی به صورت غالباً خنثی، اما در موارد کمی، کمی مشتاقانه مورد توجه قرار گرفته است. طبق دو منبع ایرانی، مظفرالدین شاه قاجار، پادشاه ایران (1853-1907) در سال 1900 در بلژیک در سفر خود به اروپا، دو خودروی رنو را خرید و وارد ایران کرد. اینها اولین خودروهای ایران بودند.
ضعف فیلمی محصول سینمای آمریکاست که در سال ۲۰۰۱ در سبک تریلر روانشناسانه، با کارگردانی و بازیگری بیل پاکستون و با بازی متیو مک کانهی ساخته شده است. این اولین تجربه ی کارگردانی برای بیل پاکستون بوده است. داستان فیلم بر رابطه ی یک پدر و پسر مذهبی متعصب و متوهم که معتقدند توسط خدا برای کشتن افراد به زعم خودشان گناهکار انتخاب شده اند تمرکز دارد. داستان. در یک شهر کوچک یک سری قتل های زنجیره ای رخ داده است که قاتل طوری صحنه سازی کرده که گویا چیز دیگری مثل شیاطین در این قتل ها دست داشته اند، پلیس هم با سردرگمی به دنبال قاتل می گردد که...
انتشارات درویبه یکی از موسسات انتشارات کتاب است که در پاریس واقع شده است. انتشارات دروی در سال ۱۹۴۶ توسط ژان و مدلن رونالد Jean et Madeleine Renard تأسیس شد و به انتشار کتابهای معنوی می پردازد. نام انتشارات. نام «دروی» برگرفته از روستای محل تولد ژان رونالد، آوری لو شاتل واقع در اوب (Ervy-le-Châtel dans l'Aube) می باشد.
کسب وکار اجتماعی نخستین بار توسط پروفسور محمد یونس، اقتصاددان بنگلادشی و برنده جایزه صلح نوبل سال ۲۰۰۶، به کار گرفته شد. کسب و کار اجتماعی، کسب و کاری است که هدف اصلی تأسیس آن، اجتماعی بوده است؛ به عبارت دیگر یک کسب و کار اجتماعی ایجاد می شود تا یک یا چند مشکل اجتماعی نظیر: فقر، اعتیاد، بیکاری، طلاق، کار کودکان، مشکلات فرهنگی، مشکلات محیط زیستی و … را برطرف کند. ویژگی های کسب و کار اجتماعی. هر کسب و کار برای آنکه یک کسب و کار اجتماعی محسوب شود باید سه ویژگی که توسط محمد یونس معرفی شده را داشته باشد. سه ویژگی لازم کسب و کار اجتماعی عبارتند از: می توان در جمع بندی بیان کرد که کسب و کار اجتماعی، کسب و کاری است که هدف اصلی تأسیس آن اجتماعی است و ضرر ده نیست؛ به این معنا که سود حاصل از فعالیت های آن برابر یا بیشتر از صفر است و سودی بین سهامداران تقسیم نمی کند. کسب و کارهای اجتماعی دو نوع دارند که در زیر، خصوصیات و تفاوت های این دو بیان می شود. کسب و کار اجتماعی نوع اول. کسب و کاری که مالکیت آن را افرادی داشته باشند که فقیر نیستند، زمانی یک کسب و کار اجتماعی محسوب می شود که هر سه خصوصیت ذکر شده در بالا را دارا باشد
. در اینجا تأکید بر عدم تقسیم سود میان سهامداران است. در این نوع از کسب و کار اجتماعی هر یک از سهامداران می تواند هر زمان که خواست اصل سرمایه خود را دریافت کند و هیچ سودی به او تعلق نمی گیرد. کسب و کار اجتماعی نوع دوم. کسب و کاری که فقرا، مالک آن هستند در صورت تقسیم سود میان صاحبانش که همگی افرادی فقیر هستند یک کسب و کار اجتماعی محسوب می شود یعنی شرط سوم تنها برای کسب و کارهایی که مالکیت آنها را فقرا دارند قابل اغماض است و با تقسیم سود میان صاحبانش، از دامنه کسب و کارهای اجتماعی خارج نمی شود؛ دلیل این موضوع این است که تقسیم سود در این حالت فقر را برطرف می کند که یکی از مشکلات اجتماعی است. می توان گفت کسب و کارهایی که مالکان آن، فقرا هستند در صورتیکه از لحاظ اقتصادی خودگردان باشد، کسب و کاری اجتماعی محسوب می شوند زیرا هدف اجتماعی که برطرف کردن فقر است در ذات آنها نهفته است. در واقع می توان گفت یک کسب و کار اجتماعی از کسب و کارهای تجاری و سازمان های خیریه متمایز است؛ زیرا بر خلاف کسب و کارهای تجاری که هدف اصلی آنها کسب سود اقتصادی حداکثری برای صاحبانشان است یک کسب و کار اجتماعی دارای هدف اصلی اجتماعی است و بر خ
لاف سازمان های خیریه که برای ادامه حیات خود و ارائه خدمات اجتماعی به کمک ها و هدایای دیگران وابسته هستند، یک کسب و کار اجتماعی از لحاظ اقتصادی خودگردان است و باید از طریق تجارت (فروش محصولات/خدمات) حداقل تمامی هزینه های خود را پوشش دهد. اصول کسب و کار اجتماعی. طبق آنچه که محمد یونس معرفی کرده است، کسب و کارهای اجتماعی باید به هفت اصل پایبند باشند. هفت اصل کسب و کارهای اجتماعی عبارتند از: ۷- انجام کسب و کار اجتماعی باید با لذت همراه باشد. بنگاه اجتماعی یکی از اقسام کارآفرینی اجتماعی محسوب می شود و کسب و کارهای اجتماعی را می توان نوعی خاص از بنگاه اجتماعی در نظر گرفت. بنگاه اجتماعی، کسب و کاری است که هدف اصلی تأسیس آن برطرف کردن یک یا چند مشکل اجتماعی بوده است و می تواند بخشی از سود حاصل شده را میان سهامداران خود تقسیم کند. موسسات مختلف، تعاریف نسبتاً متفاوتی از بنگاه اجتماعی ارائه کرده اند اما در همه این تعاریف، اجتماعی بودن هدف اصلی مشترک است؛ لذا کسب و کارهای اجتماعی یکی از اقسام بنگاه اجتماعی محسوب می شوند که دارای ویژگی و اصول معینی هستند که توسط بنیانگذار این مفهوم یعنی پروفسور محمد یونس معرفی شده اند. در
کسب و کارهای اجتماعی، تجارت (فروش محصولات/خدمات) هدف اصلی نیست بلکه صرفاً ابزاری برای تضمین پایداری سازمان و تحقق بهتر و گسترده تر مأموریت اجتماعی آن است. پروفسور محمد یونس، در کتاب «کسب و کارهای اجتماعی: شیوه جدیدی از کسب و کار در دنیای سرمایه داری که منجر به تأمین نیازهای حیاتی بشر خواهد شد» به تبیین مفهوم کسب و کار اجتماعی می پردازد. او در این کتاب علاوه بر بیان مفاهیم نظری، مثال هایی الهام بخش از کسب و کارهای اجتماعی که حاصل تجربیات اوست را بیان کرده است.
میرزا آقا امامی (۱۲۶۰ – ۱۳۳۴) نقاش، نگارگر و هنرمند سوخت نگاری بود. وی روحانی بود. میرزا آقا امامی در شاخه های مختلف نگارگری و نیز ساخت جلد و تابلوی سوخت فعالیت داشته است. او احیاگر هنر سوخت معرق دوره صفوی بشمار می رود و در حوزه نگارگری یا نقاشی سنتی ایرانی نیز با آثاری ماندگار شناخته می شود. زندگی. میرزا آقا امامی در شهر اصفهان به سال ۱۲۶۰ خورشیدی به دنیا آمد. او از سلسله سادات امامی اصفهانی بود. پدرش سید محمد حسین، نقاش شیوه گل و مرغ بود و جدش میرزا نصرالله امامی نقاش باشی نام داشت که در دورهٔ ناصری، نقاش باشی عصر خود بوده است. میرزا آقا پس از مدتی به تهران رفت و در مجمع الصنایع دولتی که زیر نظر میرزا رضی صنیع همایون اداره می شد، به تحصیل پرداخت و کلیهٔ رموز و فنون علم تصویر و تذهیب را فرا گرفت. سپس رهسپار زادگاه خود شد و در آنجا، کارگاهی در سرای سنگ تراشان ملک تهیه کرد و عمده آثارش را در این کارگاه مصوّر ساخت، ولی در اواخر عمر انزوا گزید و در منزل مسکونی خود، به خلق آثار هنری پرداخت. شیوه. او در چهره پردازی و جانورسازی و گل و مرغ، نماسازی و طراحی نقوش قالی، کارهای روغنی، تذهیب و تشعیر و سایر رشته های نقاشی
سنتی مهارت داشت و هنرمندی ذوفنون به شمار می آمد. میرزاآقا در رشتهٔ تخصصی هنر سوخت که یکی از شیوه های بسیار دشوار تصاویر چرمی به شمار می آید، استادی پیشرو بود و احیا کنندهٔ این هنر به شمار می رود. به غیر از هنر سوخت، در قلمدان و جلدسازی به شیوهٔ روغنی نیز دست داشته است. او علاوه بر هنر سوخت برای نقاشی به شیوه مینیاتور، تذهیب و تشعیر، مکتب نقاشی ایرانی سازی، گل و بوته سازی، درب سازی به سبک صفوی و طراحی نقش قالیهای نفیس شهرت دارد. آثار. میرزا آقا امامی در زمینه های مختلفی از جمله مینیاتور، تک نگاره های آبرنگ ایرانی، چهره سازی، جانورسازی، گل و مرغ، گل و بوته، فندق نگاری، نما سازی، نقشه قالی، تذهیب، تشعیر، زر افشانی، نقشه فرش، خوش نویسی، کتیبه نگاری، طرح ونقش به صورت جلد، قلمدان، تابلوی سوخت معرق، جلدهای روغنی یا زیرلاکی، قاب آیینه، انواع جعبه در اشکال چهار گوش وچند ضلعی، درب به سبک دوره صفوی، کاشی، طرح پارچه، دستبندهای عاج منقوش، طرح روی قلیان، طلاکوبی و غیره فعالیت می کرد. درب های ساخته شده از چهار دربی معروفی که وی ساخته است می توان به درب های ورودی تالار تختگاه (چهلستون) قرار داشت اشاره کرد این درب ها رو به ا
تاق های خصوصی و تالار بازگشوده می شد. این درب ها به نقاشی های زیبایی آراسته شده که یکی از آنها در حال حاضر در موزه ویکتور یا و آلبرت لندن و دیگری در موزه متروپولیتن نیویورک نگه داری می شود. در مقابل این دو درب که متضمن تصاویر انسان و جانوران هستند، دو درب دیگر به نقش گل های افسانه ای و پرندگان اختصاص دارند. این گل ها هرگز در روی زمین نشکفته اند محصول خیالی پخته و ظریف و متکی به سوابق قدیم است. پرندگان کاملاً طبیعی واز جهت تصویر، به جز آثار نقاشان متخصص پرنده در خاور دور، هم شان و رقیبی ندارند. آثار دیگر: یک جفت درب روغنی که از شاهکارهای وی است، با رقم: «میرزاآقا امامی»؛ قاب آینهٔ نفیسی که به تقلید از شیوهٔ صفویه عمل آورده. بدون رقم است؛ مینیاتور ارزنده ای به تقلید از آثار استاد محمدی که تصویر دو دلداده است و بدون رقم و طراحی از مدل زنده و شبیه سازی از روی عکس از جمله طراحی چهره کنت لاو (خبرنگار نیویورک تایمز) در سال ۱۳۳۲ شمسی. آثار کلی میرزا آقا امامی از نظر تکنیک تجلیل. گواهی اعطای نشان درجه یک علمی به میرزا آقا امامی از طرف دولت شاهنشاهی ایران شاگردان. از شاگردان او، حسین اسلامیان، حسین خطائی و محمود فرشچیا
ن اشاره کرد. درگذشت. میرزا آقا به سال ۱۳۳۴ در اصفهان درگذشت و در همان جا به خاک سپرده شد.
مایکل اوهرلیهی (؛ – ) کارگردان فیلم و تهیه کننده تلویزیونی اهل ایرلند بود. او برادرِ کوچک ترِ هنرپیشهٔ ایرلندی دن اوهرلیهی بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دود اسلحه"، "ماوریک"، "هاوایی فایو-او" و "آقای نواک" اشاره نمود.
کارول سوبیسکی (؛ ۱۶ مارس ۱۹۳۹ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۶۴ تا ۱۹۹۰ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "آقای نواک" و "گوجه فرنگی های سبز سرخ شده" اشاره نمود.
به آتش کشیدن واشینگتن () در سال ۱۸۱۴ میلادی اتفاق افتاد که یکی از حملات مربوط به جنگ های ۱۸۱۲ بین نیروهای پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند و آمریکایی ها در ۲۴ اوت سال ۱۸۱۴ می باشد، پس از شکست آمریکایی ها در نیروی بریتانیا تحت فرماندهی ژنرال اقدام به اشغال واشینگتن و به آتش کشیدن بسیاری از مکان های عمومی آن نمود، از جمله مکان هایی که دچار حریق شدند می توان به کاخ سفید (که در آن زمان به عمارت ریاست جمهوری مشهور بود) و ساختمان کنگره و همین طور سایر مکان ها و زیرساخت های دیگر دولت ایالات متحده اشاره داشت
قلم چرخانی (به انگلیسی:Pen spinning) نوعی تردستی با شیٔ است که شامل فندهای چرخاندن قلم می شود. هرچند که این کار به عنوان سرگرمی شخصی تلقی می شود گاهی مسابقاتی در سطح محلی و حتی بین المللی برگزار می شود. در عین آنکه خاستگاه قلم چرخانی نامعلوم است اما این پدیده از دههٔ ۵۰ شمسی و با شروع فعالیت های «انجمن قلم چرخانی ژاپن» آغاز و با ظهور شبکه های اجتماعی به مشهور شد.
زالمن کینگ (؛ – ) بازیگر، کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، تهیه کننده فیلم و فیلم بردار یهودی اهل ایالات متحده آمریکا بود. فیلم های او به خاطر دربرگرفتن مسائل جنسی شناخته می شوند و اغلب در دسته فیلم های اروتیک قرار می گیرند. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "وکلای جوان"، "برخی آنرا عشق می نامند" و "دفترچه خاطرات کفش قرمز" اشاره کرد.
اولگای مقدس (به زبان اسلاوی کلیسایی باستان: Ольга) حاکم و نایب السلطنه روس کیف که تا زمانی که پسرش، سویاتوسلاو یکم به سلطنت برسد (سال های 960–945) 15 سال حکومت کرد ، وی همچنین بعد از کناره گیری از سلطنت تبدیل به مشاور اصلی پسرش شد و عملاً همواره قدرت سیاسی داشت.او برای نابودی «دِرِولانز»، قبیله ای که شوهرش ایگور کی یف را کشته بود و همچنین تلاش های خود برای گسترش مسیحیت از طریق روس شناخته شده است. اولگا به عنوان یک قدیس در کلیسای ارتودکس شناخته می شود و با وجود اینکه تاریخ تولد او ناشناخته است ولی آن را می توان به اوایل سال ۸۹۰ میلادی و در اواخر ۵ ژوئن ۹۲۵ نسبت داد. زندگی اولیه. اولگا زنی اهل پسکوف، روسیه بود که در سال ۹۰۳ با ایگور کی یف، پادشاه آینده کی یف ازدواج کرد. (برخی مورخان ازدواج آن ها را سال ۹۰۱–۹۰۲ نیز دانسته اند) کتاب تاریخچه اولیه نشان می دهد که نسبت دادن تاریخ تولد او به سال ۸۷۹ میلادی بعید است زیرا تولد تنها پسرش تقریباً ۶۵ سال پس از آن تاریخ داده شده است. پس از مرگ ایگور، اولگا به عنوان نایب السلطنه کی یفان روس و به نمایندگی از پسرش سویاتوسلاو به حکومت پرداخت. وی را شاهدخت اعظم کی یف می نامیدند
. او همچنین به نام «هلگا» (به زبان نورس باستان :heilagr و ترکیبی از Holy و Olga) به معنای «مبارک» و «مقدس» نیز شناخته شده است. حکومت نایب السلطنه. در ۹۴۵، شاهزاده خانم اولگا یک اکسپدیشن تنبیهی علیه نخبگان قبیله ای بین لوگا و رودخانه مستا راه اندازی کرد.به دنبال این کمپین موفق، تعدادی قلعه به دستور اولگا برپا شد. یکی از آن ها به نظر می رسد که قلعه مستحکمی متعلق به اواسط قرن دهم در گورودتس منطقه لوگا باشد.به دلیل محل جدا شده آن، گورودتس به نظر نمی رسد هیچ وجه ارتباطی با الگوی استقرار از پیش موجود داشته باشد. علاوه بر این، نمونه دیگری قلعه از فریم الوار چوب مربعی شکل برای تحکیم حصار که در ریوریکوو ،گورودیشچه تولید شده است. این روش ساختمان سازی تا یک قرن بعد در استحکامات برج های نووگورود مورد استفاده بود. اولگا با حمایت از ارتش و مردم حاکم السلطنه کی یفان روس باقی ماند. او در اولین اصلاحات قانونی سیستم جمع آوری ادای احترام (پولیودی) ثبت شده در اروپای شرقی را تغییر داد. وی تا آخر عمر به طفره رفتن و رد طرح های پیشنهادی ازدواج ادامه داد، از شهر در طول محاصره کی یف در ۹۶۸ دفاع کرد و قدرت تاج و تخت را برای پسرش نجات د
کانه کورسو نام نژادی از سگ های اهلی ایتالیا است که نامش از ترکیب دو واژه ایتالیایی کانه (به معنی سگ) و کورسو (به معنی حیاط یا گارد) گرفته شده که همچنین به عنوان نژاد ماستیف ایتالیایی شناخته می شود. کانه کورسو نژادی در ایتالیا باارزش است که سال ها به عنوان نگهبان، هَمدم و به منظور همراهی در شکار پرورش یافته است. کانه کورسو دارای بدنی عضلانی بوده ارتفاع آن بین ۶۲ تا ۷۰ سانتیمتر برای نرها و ۵۸ تا ۶۶ برای جنس ماده متغیر است.پوزه تقریباً صاف است. وزن بین ۴۵ تا ۵۰ کیلوگرم برای جنس نر و از ۴۰ تا ۴۵ کیلوگرم برای جنس ماده می باشد و طول عمر آن به ۱۰ تا ۱۲ سال می رسد. در اثر عملیات اصلاح نژاد، دُم خود را تا حدودی از دست داده و دُم نهایتاً تا چهار مهره دارد. نیاز به نگهداری کمی داشته ولی برای انجام وظایف خاص باید بسیار خوب آموزش ببیند.
جانگ ییشینگ (چینی: 张艺兴؛ انگلیسی: Zhang Yixing؛ زادهٔ ۷ اکتبر ۱۹۹۱)، که با نام هنری لِی (به هانگول: 레이؛ به انگلیسی: Lay) شناخته می شود، یک خواننده، ترانه سرا، نویسنده، رقصنده، تهیه کننده، آهنگساز و بازیگر اهل چین است. او رقصندهٔ گروه چینی-کره ای اکسو و زیرگروه اکسو-ام می باشد. او اولین بار پس از شرکت در نمایش استعدادهای درخشان تلویزیون چینی، به عنوان ستاره آکادمی در سال ۲۰۰۵ شناخته شد. اوایل زندگی. او با نام جانگ جیاشوآی متولد شد و بعداً نام حقوقی خود را به جانگ ییشینگ تغییر داد. اولین نقش بازیگری او در شش سالگی بود و در نقش هوان هوان در درام تلویزیونی چینی ما مردم در سال ۱۹۹۸ بازی کرد. در سال ۲۰۰۰، در نه سالگی، جانگ به عنوان یکی از طرفداران باشگاه خواننده و بازیگر تایوانی جیمی لین در یک برنامه تلویزیونی چینی شرکت کرد و اولین ارتباط او با صنعت سرگرمی رقم خورد. در سال ۲۰۰۸، جانگ در آزمون جهانی شرکت اس ام انترتینمنت در شعبه چانگشا شرکت کرد. در زمان آزمون، او ۱۶ ساله بود و در دبیرستان متصل به دانشگاه عادی هونان تحصیل می کرد، و در آنجا به عنوان یک دانش آموز ممتاز به خاطر موفقیت های خود شناخته شده بود. پس از قبولی