Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ویلای سنگی یا خانهٔ سنگی، خانه ای است در پاریس که توسط لوکوربوزیه و پییر جنرت در سال های ۱۹۲۳–۱۹۲۵ طراحی شده است. این خانه برای رائول لاروش یک بانک دار سوئیسی و گردآورندهٔ آثار هنری آوانگارد بود که اکنون این خانه بنیاد لوکوربوزیه است. تاریخچه. لاروش مأموریت ساخت این ویلا را به طوری که گالری نیز برای کلکسیونش باشد به لوکوربوزیه داد. طراحی و ساخت. خانه La Roche-Jeanneret، یک جفت خانه نیمه مستقل است که سومین کمیسیون Corbusier در پاریس بود. آنها در زاویه راست یکدیگر قرار گرفته اند. این خانه هنر کوبیسم و خلوص را به نمایش می گذارد. خانه به گونه ای طراحی شده است که از یک نقطه ثابت و منفرد قابل مشاهده باشد. مبلمان. در سال ۱۹۲۸ لوکوربوزیه و پییر ثمرهٔ اولین همکاری شان را در طراحی مبلمان مشاهده کردند. جزئیات این مبلمان شامل صندلی های ساخته شده از لولهٔ استیل با روکش کروم برای دو تا از پروژه هایش، خانهٔ سنگی در پاریس و کلیسای هنری و عمارت کلاه فرنگی باربارا می شود. موزه. خانهٔ سنگی (لاروش) اکنون یک موزه شامل حدود ۸۰۰۰ نقاشی اصل و آموخته ها و نقشه های لوکوربوزیه که با همکاری پییر در سال های ۱۹۲۲ و ۱۹۴۰ بوده است می شود و
همچنین در بر دارندهٔ حدود ۴۵۰ نقاشی، ۳۰ مینا کاری، ۲۰۰ اثر بر روی کاغذ و کلکسیون از نوشته ها و آرشیو عکس هایش در سایزهای مختلف است. این آثار، وی را توصیف می کند که وسیع ترین کلکسیون آثار، نقاشی ها، آموخته ها و نقشه های وی است.
سوزان هوگان () هنرپیشه اهل کانادا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "فرزندان" اشاره کرد.
مایکل ماگی (؛ ۱۱ اکتبر ۱۹۲۹ – ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۱) هنرپیشه اهل کانادا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به "فرزندان" اشاره کرد.
ورزشگاه ملی تاکالی ورزشگاه ملی کشور مالت و ورزشگاه خانگی تیم ملی فوتبال مالت است. گنجایش ورزشگاه ۱۸٬۰۰۰ نفر و یکی از بزرگترین ورزشگاههای این کشور می باشد. این ورزشگاه بیشترین میزبانی مسابقات لیگ برتر فوتبال مالت،جام حذفی فوتبال مالت،سوپر جام فوتبال مالت و مسابقات بین المللی را داراست.
لزلی ان استفانسون (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و مجسمه ساز اهل ایالات متحده آمریکا است.
ژوزه زونیگا (؛ زادهٔ ۱۹۶۵) هنرپیشه و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به کنستانتین، مأموریت غیرممکن ۳، هواپیمای محکومین، تفنگ خجالتی، آینده، کروکلین، شکار، خون بها، تازه، "تصادفات شاد"، "نادجا" و ایستگاه بعدی سرزمین عجایب اشاره کرد.
خانهٔ دومینو یک ساختمان یک طبقهٔ باز است که توسط لو کوربوزیه طراحی شده است. (سال ۱۹۱۴–۱۹۱۵) که یک ایدهٔ طراحی برای ساخت در سری های مختلف است که ترتیبی است که لوکوربوزیه در معماری کلاسیک کشف کرد. تاریخچه. این خانه نخستین پیشگونه و مدلی است که سکوی فیزیکی خانه سازی انبوه را در بر می گیرد. نام این خانه ترکیب و جناسی است از اشاره به کلمهٔ دوموس که در لاتین به معنای خانه و تکه های بازی دومینو است زیرا نقشهٔ طبقه شباهت زیادی به این بازی دارد و همچنین واحدها مانند قطعات بازی دومینو در کنار هم ردیفی از خانه ها را با این الگو تشکیل داده اند. طراحی. این مدل نشان دهندهٔ یک نقشهٔ طبقهٔ باز است که عبارت است از تخته سنگ های بتونی که مقدار کم و باریکی از آن ها است، تقویت کننده ستون های بتونی در اطراف لبه ها است. همراه با یک راه پله که امکان دسترسی به هر یک از قسمت ها را می دهد. چارچوب و هدف کلی این بوده که طبقه ها کاملاً مجزا و مستقل باشند و به آن ها آزادی طراحی شکل و طرح داخلی آن ها نیز داده شود. این مدل باعث حذف دیوارهای حمال و میله های نگه دارندهٔ سقف شده است. تأثیرات. این طراحی باعث به وجود آمدن پایه و اساسی برای اکثر ط
راحی های لو کوربوزیه تا ۱۰ سال بعد از آن شد.
داروهای ضد پلاکت در داروشناسی به گروهی از داروهای کاهش دهنده پلاکت گفته می شود که از تشکیل ترومبوز جلوگیری می کنند. این داروها در پیشگیری از انواع بیماری های انعقادی قلبی-عروقی و نیز مغزی نقش دارند. داروهای شناخته شده. برخی از داروهای این گروه شامل این موارد است: عوارض مسمومیت. از عوارض مسمومیت با این گروه داروها به ویژه هنگامی که چند نوع گوناگون داروی ضد پلاکت با هم مصرف شود٬ خونریزی های داخلی و به ویژه خونریزی در دستگاه هاضمه است.
معماری داخلی، طراحی ساختمانی است تحولات در معماری داخلی. اگر چه ماهیت اصلی و کلی یک ساختمان توسط اولین معمار آن مشخص می شود تکرار و بازسازی متعاقب آن در درون ساختمان چنین نیست و همان طور که اکنون نیز دیده می شود بسیاری از ساختمان ها اگرچه در زمان های بسیار قبل ساخته شده بودند اما توسط سال های مختلف و بر اساس تغییر نیازهای جامعه مجدداً بازسازی می شوند که نشان می دهد یک ساختمان هیچ گاه نمی تواند کامل و تغییرناپذیر باشد. ساختمانی که بازسازی شده باشد ممکن است از بیرون کاملاً مثل قبل بماند اما از درون ممکن است صورت کاملاً متفاوتی به خود گرفته باشد به همین دلیل یک معمار داخلی نه تنها باید روی جایگاه ساختمان و مکان آن از نظر فیزیکی و اجتماعی و سیاسی حساس باشد. باشد بلکه باید به وضعیت زمانی و مکانی ساختمان از نظر افراد و نیازهای آنان نیز دقت کند که اگر استخوان بندی ساختمان محکم باشد و ایدهٔ معمار اولیهٔ ان مناسب باشد، طی سلسله تغییرات ایمنی درونی آن، ساختمان دچار مشکل نخواهد شد و بقیه مجبور به دنبال یه روی از ان قواعد هستند. شهرها اکنون از این ساختمان ها پر است، بسیاری از بانک ها رستوران ها و شاید کارخانه های صنعتی ک
ه اکنون به ساختمان ها و آپارتمان های بلند تبدیل شده اند یا حتی ایستگاه های راه آهن که به گالری هنری شده است که البته فشارهای اقتصادی نیز در این زمینه ها بی تأثیر نبوده. و در آینده نیز ممکن است دربارهٔ قسمت درونی ساختمان ها بازنگری صورت گیرد اما برای هر تغییری از نظر تکنیکی و تکنولوژی متخصصان آن زمان تصمیم می گیرند و حکم می دهند که چه ساختمانی در چرخهٔ زندگی خود اصلاح و تعدیل شود. یک سری از سازه های مشخص بر اساس گذر زمان به دلیل حفاظت های تاریخی، غیرقابل استفاده ماندن یا محدودیت های مالی بدون تغییر باقی مانده اند. اما اکثر ساختمان ها مدت زمان معینی را پابرجا هستند همین طور داخل ساختمان ها از نظر زمانی تا مدتی معین سالم می ماند: برخی از آن ها مخصوصاً برای اینکه از نظر بصری غیرقابل تغییر ماند طراحی شده اند، برخی از آن ها به گونه ای اند که امکان سخت مجدد ساختمان را در همان محل می دهند و بالاخره برخی از آن ها برای نیازهای جدید بازسازی شده اند و طبق نیازهای روز تغییر داده شده اند. درجه های مختلفی از تغییر را دارند کمترین مقدار آن برای آن است که فضای داخلی ساختمان را طوری بر ما زند که ساخت آن برای طولانی مدت جواب بد
هد و بیشترین آن تغییر دادن نمای کلی و کل ساختمان برای ساخت ساختمانی جدید برای همگی جدید است. هر اتفاق دیگری بین این ۲ حالت به مسئولیت های یک معماری داخلی مربوط می شود. اگر مسئولیت های یک معمار محتوی علم و هنر ساختمان های جدید است پس در مورد یک معمار داخلی این مسئولیت ها مربوط به حوزه های تغییر دادن ساختمان های موجود برای استفاده های جدید است. درآمد. درآمد معماران در شرکت های معماری به دلیل تغییر شرایط کاری در نوسان است برای معماران گاهی سختی های وجود دارد که نمی توانند به منابع اقتصادی می شوند؛ که برخی از شرکت ها هستند که مخارجی را برای نیازهای کارمند را نشان می دهد. تحصیلات و اهداف. تحصیلات در معماری داخلی باید شامل معماری تاریخی و سبک های طراحی، کدهای ساختمانی و امنیتی، حفاظت و جایگزین کردن ساختمان های قدیمی، طراحی نقشه، شامل قسمت های فیزیکی و مجازی ساختمان باشد. رشتهٔ معماری داخلی نقاط مشترک بسیاری با طراحی داخلی و دکوراسیون دارد اگر چه به طور مشخص بر روی مسائل معماری و سازه ای تمرکز دارد. یادگیری طراحی مناسب و راحت، امن، فضاهای درونی مفید و سودمدن. یک معمار داخلی در مورد اهمیت هایی مانند این که کدام سبک ا
ز مبلمان و تزئینات استفاده شود، یادمی گیرد و مطالعه می کند. این مطالعات شامل اطلاعات و مسائل تکنیکی مانند مجهز کردن ساختمان های قدیمی در مقابل زلزله نیز می باشد. برنامه های تحصیلی. معماری داخلی در تقاطعی بین معماری، طراحی ساختمان و محیط و حفاظت از آن ها قرار دارد. برنامه های معماری داخلی بیشتر به جایگزینی و استفاده مجدد از ساختمان ها همراه با هدف نوآوری و ترقی دنبال می شود. برنامه های گرفتن مدرک برای معماران داخلی برنامه های است که افراد را متعهد و آماده می کند که شرط های معماری را در طراحی داخلی فضاهای مسکونی، کارآفرینیو هدف های کاری اعمال می کنند و به عنوان یک معمار داخلی حرفه ای عملکرد مفید داشته باشند. این مطالعات شامل ساخت در معماری، استانداردهای امنیت و ساخت، طراحی سیستم سازه ای، طراحی سیستم گرمایش و سرمایش، طراحی داخلی و مسئولیت های حرفه ای و استانداردها می باشد." در ایالات متحده برای گرفتن مدرک باید با سازمان های خاصی کارکرد و امتحان های مخصوصی دارد بعضی از ایالت ها این شرط ها را بیشتر کرده اند در بسیاری از کشورهای اروپایی استفاده از لقب «معماری داخلی» باید کاملاً قانونی باشد و سخت گیری های لازم برای
آن اعمال شود، و برای افرادی که تحصیلات لازم را ندارند یا کارآموز هستند استفاده از این عنوان ناممکن است مگر اینکه فرد ادامه تحصیل بدهد و برای گرفتن مدرک در این زمینه اقدام کند و به سواد لازم برسد.
اولین مجسمهٔ شناخته شده در شبه قارهٔ هند از تمدنی در درهٔ هندو است که در اطراف موهنجودارو و هاراپا، پاکستان امروزی، یافت شده است. این ها شامل "زن رقصنده" ی مشهور از جنس برنز می شوند. اگرچه این گونه اشکال در برنز و سنگ ها محدود است و بیشتر به صورت مجسمه های سفالی رنگ و چسباندن سنگ ها بوده اند، اغلب اشکال به صورت حیوانات و خدایان نمایش داده شده اند و کمتر فیگورهای انسانی در آن ها موجود بوده.. بعد از متلاشی شدن تمدن دورهٔ هندو، مدارکی کوچک از مجسمه سازی تا آغاز دورهٔ بودایی وجود دارد که جدا از اندوختهٔ فیگورهای مسی قبلی هستند . . بنابراین رسم مجسمه سازی یادبودی هندی به نظر می رسد که دیر شروع شده باشد.(همراه با سلطنت آسوکا و پایه های آشوکا در اطراف هند) او همراه با حکمرانی خود مجسمه های مشهوری از حیوانات را در بر داشته که اغلب به شکل شیر بوده اند که اکنون شش عدد از آن ها بر جای مانده است. . تعداد زیادی از مجسمه های فیگوری که اکنون آزاد هستند از سفرهای اخیر بودایی ها نجات پیدا کرده اند که شاید باعث پیشرفت رسوم استفاده از چوب شده است که همچنین آیین هندو را در بر می گرفته.. در دورهٔ اول و دوم قرون پیش از مسیحیت در د
وردست هند شمالی در آیین یونانی-بودایی که اکنون در قسمت جنوبی افغانستان و شمال پاکستان است، مجسمه و مجسمه سازی آشکارتر و صریح تر شد که قسمت های مختلف آموزه ها و زندگی بودایی را بازنمایی می کرد. اگرچه هند رسوم طولانی و زیادی در مجسمه سازی داشته و پیکرنگاری غنی و اربابی در خود گنجانده است، هیچ وقت بودا قبل از این دوره در قالب انسان ارائه نشد بلکه در قالب برخی سمبل ها و نشانه ها باز نمایی شده است. از نظر مدرسهٔ مجسمه سازی گاندهاران گفته شده است که بودا دارای موهای موّاج، پارچه های تزئینی بر روی هر دو شانه اش، کفش ها و صندل ها، و تزئیناتی از برگ اکانتاسه و... بوده است. سنگ ماسه اس هندو ، جین و مجسمهٔ بودایی ماتورا از دورهٔ اول تا سوم قرون تاریخ مسیحیت بازتاب دهندهٔ رسوم اصلی هندی ها و تأثیرات غربی در آن دوره است که به طور متاثر نشان دهندهٔ مجسمه سازی مذهبی هندی ها نیز می باشد. این شیوه پیشرفت کرد و در هند منتشر شد که به عنوان دورهٔ کلاسیک مجسمه سازی هند ثبت شده است. اگرچه غارهای "الفانتا" احتمالاً بعد از این دوره است. بعدها مجسمه ها در ابعاد بزرگ تری که انحصاراً مذهبی هم بودند به جای گذاشته شد که عموماً پیرو سنت ق
دیم بودند و مربوط به حالت های ایستاده و از رو به رو می شد. کنده کاری ها نیز اغلب با جزییات اجرا شده اند. هنر بودایی-یونانی. هنر بودایی-یونانی یک فرهنگ اعتقاد به توحید و وحدت عقاید و همتایی بین یونان کلاسیک و آیین بودایی است که در حدود هزار سال در مرکز آسیا پیشرفت کرد .(بین غلبهٔ اسکندر در قرن قبل از مسیحیت و قرن ۷ بعد از مسیحیت) این هنر باعث رو نمایی بودا برای اولین بار در قالب انسان شد که به بیان هنری و البته مجسمه سازی از آن زمان تاکنون کمک بسیاری کرده است . برخی از جنبه های هنر یونانی برگرفته از از دیگر آیین ها بوده که بعد از دورهٔ بودایی-یونانی از آن جدا نشد. به طور مشخص فیگورهای ایستاده ،اغلب با حالتی راحت و یک پای خم شده و کوپید در حال پرواز (خدای عشق به صورت کودکی برهنه) که در سرتاسر آسیا مشهور شدند. اصالت هنر بودایی-یونانی در سنت هلنی و سلطنت این دوره که جایگاه امروزی آن در افغانستان است ،شکل گرفته است. تحت سلطهٔ یونانی و هندو و بعد از آن کوشان ها، اثر متقابل یونان و هند و فرهنگ آن در منطقهٔ گاندهارا در شمال پاکستان کنونی جلوه کرد. اثر این نوع هنر همچنین در جهت شمالی به سمت مرکز آسیا نیز پخش شد و هنره
ای دیگر را با قدرت تحت تأثیر قرار داد و همچنین فیگور مجسمه ها در چین، کره و ژاپن.
دِیم جین درو (زاده ۲۵ مارچ ۱۹۱۱، در گذشت ۲۷ ژوئیه ۱۹۹۶) یک معمار و شهرساز مدرنیست انگلیسی بود. وی در «مدرسه انجمن معماری» -AA- تحصیل کرد و قبل از جنگ جهانی دوم یکی از نمایندگان برجسته «جنبش نو گرایی» در لندن تبدیل شد. در زمانی که «درو» اولین دفتر خود را با این ایده که فقط معماران زن را استخدام کند، تأسیس کرد، معماری یک حرفهٔ به شدت مردانه بود. وی در طول جنگ جهانی اول و بعد از آن در زمینهٔ طراحی مسکن دولتی و اجتماعی در انگلیس، غرب آفریقا، هند و ایران فعال بود. او همراه شوهر دوم خود، مکسوِل فرای، مدارس و دانشگاه هایی را در غرب آفریقا طراحی و همچنین با او و «پیِر ژانره» در طراحی مسکن در شهر چندیگار همکاری کرد. او ساختمان هایی را در قنا، نیجریه، ایران و سریلانکا طراحی کرد و دربارهٔ آنچه که در معماری در این کشورها آموخته بود، کتابهایی را به رشتهٔ تحریر درآورد. در لندن وی ساختمان هایی را برای مسکن اجتماعی و در جشنوارهٔ بریتانیا، طراحی کرد و نقشی هم در تأسیس «بنیاد هنرهای معاصر» داشت. بعد از بازنشستگی وی به کشورهای مختلفی برای شرکت در کنفرانس ها سفر کرد و چند مدرک افتخاری دریافت کرد. وی در ۳۰ دسامبر ۱۹۹۵ تنها ۷ ماه
قبل از مرگش. , نشان شوالیه را به خاطر خدماتی که در عرصهٔ معماری انجام داده بود دریافت کرد. اوایل زندگی ۱۹۲۸–۱۹۱۱. درو در ترونتون هیث (بخشی از منطقهٔ سِری) به نام آیریس استل رادکلیف درو متولد شد. اما چندی بعد به اسم «جویس بوِرلی درو» ثبت شد. پدرش هری گای رارکلیف درو (نوهٔ جوزف درو) طراح لوازم جراحی بود. وی همچنین در انجمن «تکنیسین های جراحی بریتانیا» را تأسیس کرد. او یک اومانیست بود «کسی که از منفعت طلبی و ستم متنفر بود». مادر جین، اِما اسپرینگ جانز Emma spring janes معلم مدرسه بود. وقتی که جین ۴ سال بیشتر نداشت در یک سانحهٔ رانندگی تا آخر عمر فلج شد. اما به خوبی توانست از ۲ دخترش مراقبت و آن ها را تشویق کند تا به علایق اصلی خود یعنی مشاهدهٔ طبیعت و درک ارزش هنر بپردازند. وی همچنین در امور اقتصادی شمِ قوی داشت. جین خواهر بزرگتری هم داشت به نام دوراتی (۱۹۵۹–۱۹۰۹) که پزشک بود و بعدها شاگرد اف.ام. الکساندر شد. جین درو در مدرسهٔ دور فورد در شرق کرویدون و بعد در دبیرستان کرویدن جایی که دختر ارشد شد، تحصیل کرد. در میان دوستانش در مدرسهٔ وود فورد بازیگرانی چون پجی آشروفت و دایانا وینیارد بودند. همچنین در دبیرستان کرو
یدون دوستانی داشت همچون باربارا جونز نقاش دیواری، تصویرگر و فعال محبوب حقوق زنان. قبل از جنگ ۱۹۳۹–۱۹۲۹. جین تحصیلات خود را در مدرسهٔ انجمن معماری-AA- (1934-1929) به پایان برد. در سال ۱۹۳۸ با همکلاسی اش جیمز توماس آلیستون ازدواج کرد. بعد از اینکه جیمز به دفتر آلیستون پیوست برنده مسابقهٔ طراحی یک بیمارستان در دِوِن شدند. خانه و دفتر کوچکشان (آلیستون و درو) در لندن بود و کار اصلی شان طراحی مسکونی در وینچستر. ثمرهٔ این ازدواج دو دختر دوقلو بود به نام های جنیفر ان شرلی(۱۹۸۶–۱۹۳۷) و سارا جین جورجینا (۲۰۱۱–۱۹۳۷). جین در ۱۹۳۹ از جیمز جدا شد. جنبش مدرن. جین درو به زودی به جنبش مدرن (سیام- CIAM) پیوست. جنبشی که رهبر معنویش معمار سوئیسی لوکوربوزیه بود. جین یکی از مؤسسین جنبش مدرن در بریتانیا تحت عنوان مارس(Mars Modern Architectural Rresearch) شاخهٔ بریتانیایی سیام بود. مارس انجمنی متشکل از معماران، نقاشان و صنعتگران بود. با شعار «استفاده از فضا برای فعالیت های بشر به جای دستکاری هنجارهای استایلیزه شده» در این گروه بود که جین لوکوربوزیه، الیزابت لیو تینز و مکسول فرای (بکی از همراهان وی در تأسیس جنبش) را ملاقات کرد. جین د
ر سال ۱۹۴۲ با مکسول فرای ازدواج کرد. چندیگار و لوکوربوزیه. بعد از مورد توجه واقع شدن پروژه های درو در غرب آفریقا، نخست وزیر هند پاندیت نرو از جین و همسرش ماکسول فرای برای طراحی پایتخت جدید پنجاب، چندیگار دعوت کرد. وی به طور هم زمان به شدت درگیر «جشنوارهٔ بریتانیا» بود و مطمئن نبود که توانایی مشارکت در این پروژه را داشته باشد. درو از جذبه و نفوذی که داشت برای متقاعد کردن معمار سوئیسی، لوکوربوزیه برای مشارکت در این پروژه استفاده کرد. لوکوربوزیه مسئول طراحی نقشه اصلی شهر و ساختمان نهادهای اصلی حکومتی شد. درو، لوکوربوزیه را برای اولین بار قبل از جنگ در کنگرهٔ سیام دیده بود. جین تحت تأثیر دانش گستردهٔ لوکوربوزیه و تجربیاتش در بیان مشکلات خانه سازی در کشورهای عقب مانده به واسطهٔ شخصیت و وضوحی که در منطق بُرنده اش داشت قرار گرفت. کار کردن با چنین شخصیت قدرتمندی دشوار و سخت به نظر می آمد و جین گاهی دچار تردیدی می شد که آیا دعوت از لوکوربوزیه کار درستی بوده است یا خیر. به نقل از خود درو، «لوکوربوزیه با تمام بزرگیش خطاهای زیادی را مرتکب شد. همان طور که هرکس دیگری که چیزی جدید را تجربه می کند و مرتکب می شود. با این وجود
دوستان بسیار صمیمی با هم شدیم» درو، پِیر ژانره (پسرعموی لوکوربوزیه) و مکسول فرای سه سال ممتد را در چندیگار گذراندند و وضعیت زندگیشان ابتدایی و گرمای آنجا طاقت فرسا بود. پاندیت نرو می خواست تا چندیگارنمونه ای از شهری باشد، پذیرای هزاران پناهنده ای که روزانه از پاکستان می رسیدند. وی نمی خواست تا از سُنت های گذشته پیروی کند بلکه در پی تجربهٔ فرم های نوینی در طراحی بود. در نتیجهٔ این سیاست، درو، فرای و لوکوربوزیه قادر بودند تا مدارس، کلینیک و استخرهای روباز و تأترهای در فضای باز را با مسکن ها ترکیب کنند. تمام خانه ها دارای امکانات بهداشتی و ذخایر آب مناسب بودند. مساکن ارزانتر به شیوهٔ تراسه بودند که به ساکنین این امکان را می داد تا از اتاق های بزرگتر و امنیت بیشتر برای اموالشان برخوردار باشند. قبل از اینکه این خانه ها به تعداد زیاد ساخته شوند، درو نمونه های اولیه را برای سکونت ، مورد نقد قرار گرفتن و بهتر شدن طرح خانه ساخت و در این مسیر متوجه شد که هندیان می توانند تا در آپارتمان های جدید ساکن شوند. فضای باز عمومی برای قشرها کم درآمد در نظر گرفته شد. اجارهٔ خانه ها جوری تنظیم شده بود که ۱۰/۱ درآمد یک مرد را به خ
ود اختصاص ندهد. از وقتی که نگهداری حیوانات مثل بوفالو و گاو منجر به گسترش بیماری های مسری شد، ورودشان به این خانه ها ممنوع گردید. بسیاری از فرم های سنتی خانه سازی در هند منسوخ شد و تمایلی برای تجربهٔ سبک جدبد زندگی به وجود آمد. طراحی فرم های جدید خانه سازی بر روی طرح های خانه ها در سراسر هند تأثیر گذاشت. در خلال جنگ ۱۹۴۵–۱۹۳۹. معماری در آن زمان یک حرفه کاملاً مردانه بود. زمانی که جین به تنهایی در سال های جنگ (۴۴–۳۹) در دفترش در لندن کار می کرد، از همان ابتدا فقط معماران زن را استخدام کرد. گرچه بهدها این رویه تغییر کرد. فعالیت های او در دورهٔ جنگ شامل موارد زیر می شود : ۱۹۴۰ کار برای "قایق های بادبانی والتون " در شهر "والتون آن تیمز" نزدیک لندن ۱۹۴۱ نمایشگاه طراحی آشپزخانه ۱۹۴۳۱۹۴۱ مشاور در "انجمن تجاری گاز بریتانیاً طراحی شده به دست زنان برای زنان . ۱۹۴۴ نمایشگاه "بازسازی بریتانیاً در گالری ملی لندن ۱۹۴۵–۱۹۴۴ دفتر موقتش در میدان بدفورد بمباران شد. ۱۹۴۵ مشاور وزیر مسکن در امور مستعمرات غرب آفریقا دوران پس از جنگ ۱۹۵۹–۱۹۴۶. بعد از جنگ وارد شراکت کاری با مکسول فرای شد و دفتر «فرای، درو و همکاران» را تأسیس کرد. ا
ز ژانویه ۱۹۴۶ فعالیتشان را در لندن آغاز کردند و در ۱۹۶۲ دومین دفتر را راه انداختند. وی تا ۱۹۷۷ به همکاری با ماکسول فرای ادامه داد . ۱۹۶۲–۱۹۴۶ تأسیس و سردبیری «کتاب سال معماران» به ابتکار پاول الکِ ناشر. ۱۹۴۶ نمایشگاه «بریتانیا می تواند» در موزهٔ ویکتوریا و آلبرت ۱۹۴۸ غنا: کالج تربیت معلم مامپانگ (همراه با مکس فرای) ۱۹۴۹ ساختمان بیمارستان برای شرکت نفت کویت ۱۹۵۰ غنا، کالج آدیس آبابا و دبیرستان ویزلی گیرلز در شهر کیپ کوست ۱۹۵۰ آپارتمان های پسفیلد، لندن (به همراه مکس فرای) ۱۹۵۰ طراحی داخلی برای مؤسسهٔ هنرهای معاصر ۱۹۵۸–۱۹۵۱ همکاری دفتر جین فرای با دریک و لیسون ۱۹۵۳–۱۹۵۱ جین فرای در همکاری با لوکوربوزیه و پیر ژانره به عنوان معماران ارشد مسئول طراحی بسیاری از خانه ها در چندیگار، پایتخت جدید قسمت غربی جدا شده هند، پنجاب شدند. جین، لوکوربوزیه را متقاعد کرد تا طرح اصلی آلبرت مِیِر را دوباره طراحی کند. دیگر کارها. ۱۹۵۳ ساختمان های ایبادان، نیجریه: ساختمان دانشگاه، بانک تعاون و سالن اجتماعات ۱۹۵۳ آپارتمان های وایت فود لین ۱۹۵۵ طراحی مسکونی در مسجد سلیمان (اولین محوطهٔ نفتی در خاورمیانه) برای کارمندان شرکت نفت، طراحی شه
ری میدان نفتی گچساران در جنوب ایران . ۱۹۵۸–۱۹۵۵ همکاری با دنیس لاسدون در طراحی مسکونی خیابان اوسک، لندن ۱۹۵۹ بانک تعاون، دفاتر و فروشگاه ها، ناگوس، نیجریه ۱۹۵۹ گلف هاوس، شرکت نفت خلیج، لندن کارهای اخیر ۱۹۷۹–۱۹۶۰. ۱۹۶۰ مرکز هنر لیونل وندت، گلومبو، سریلانکا ۱۹۶۲ افتتاح دفتر دوم «فرای، درو و همکاران» در لندن ۱۹۶۴ مرکز تربیتی، آپوا، غنا ۱۹۶۴ دفتر سرپرستی شرکت شِل در سنگاپور ۱۹۶۵ استادیوم «احمدوبلو» و استخر شنا، کارونا، نیجریه ۱۹۶۵ کالج تربیت معلم بانوان، کانو، نیجریه ۱۹۶۷ مرکز یادبود مارگارت پایک، لندن ۱۹۶۸ بیمارستان نوربای و خانه پرستاران، توکوی، دِوِن ۱۹۶۸ مدرسه برای کودکان ناشنوا، هرن هیل، لندن ۱۹۷۷–۱۹۶۹ ساختمان دانشگاه اُپن، با کینگهام شایر ۱۹۷۰ گالری هنر خانه کارلتون، لندن ۱۹۷۳ ساختمان جستتنر، استرلینگ، اسکاتلند ۱۹۷۷ انستیتو تحصیلات مایشز ۱۹۷۹ مدرسهٔ دختران سنت پل بازنشستگی ۱۹۹۶–۱۹۷۹. مکس در سال۱۹۷۳ خود را باز نشسته کرد اما جین تا ۱۹۷۹ به کار کردن ادامه داد، زمانی که هر دوی آن ها در استراحتگاهشان، "خانه دریاچه" در ساسکس ساکن شدند. جایی که معمولاً با خانواده و نزدیکان معاشرت می کردند. خانهٔ دریاچه جای بزرگی ب
ود یک سوئیت را به آن افزوده بودند تا بتوانند از منظره "دریاچه" لذت ببرند. جین مهمانی هایی به یاد ماندنی را در این خانه برگزار کرد. در ۱۹۸۲ تصمیم گرفتند تا آنجا را بفروشند و به جایی نقل مکان کنند تا راحت تر بازنشستگی را سپری کنند. در کریسمس همان سال خانه ای در "وست لاج" خریدند و به آنجا منتقل شدند. در ۱۹۸۴ جین مهمانی بزرگی به مناسبت تولد ۸۵ سالگی مکس در نزدیگی لارینگتون هال ترتیب داد. در آن مهمانی بیش از ۲۰۰ نفر از افراد خانواده و دوستان حضور داشتند. در سال بعد کتابی ۱۵۰ صفحه ای را به عنوان هدیه دریافت کرد با این عنوان "جین. پی. درو، معمار، به پاس قدردانی از طرف همکاران و دوستان به مناسبت تولد ۷۵ سالگی اش. مرگ. مکس فرای در ۱۹۸۷ فوت کرد. جین نیز به خاطر بیماری سرطان در سن ۸۵ سالگی در تاریخ ۱۹۶۶ درگذشت و در نزدیکی کلیسای رومالد مقدس در رمالد کیرک به خاک سپرده شد.
پائولو سارپی (۱۴ اوت ۱۵۵۲ – ۱۵ ژانویه ۱۶۲۳)، روحانی حقوقدان و سیاستمدار و وطن پرست، محقق، دانشمند و اصلاح طلب ایتالیایی بود. وی کمک فراوانی به اشاعه مذهب پروتستان کرد و در نظر داشت تمام پروتستان ها را با هم متحد کند تا در مقابل کلیسای رم قد علم نمایند.(کونل ص۵۱) سارپی دوست گالیله بود. گالیله در ژوئیهٔ سال ۱۶۰۹، هنگامی که چهل و پنج ساله بود، به دیدار او در ونیز شتافت. در ایامی که نزد او اقامت داشت، سارپی نقل کرد که از طریق رابطهای خارجی خود مطلع شده است که عینک سازی هلندی، به نام هانس لیپرسهای ابزاری اختراع کرده است که آن را تلسکوپ می نامد. سارپی به اختصار گفت که این ابزار با قرار دادن دو عدسی در دو سر یک لوله ساخته می شود. وقتی چنین ابزاری به طرف شیئی دور گرفته شود، با گذاشتن یک سر لوله روی چشم و تماشا کردن جسم موردنظر از پشت دو عدسی، تصویری بزرگتر از آن دیده می شود. گالیله تحریک شده که خود یکی از آنها را بسازد. سارپی رئیس جمهور ونیز را واداشت که تلسکوپ گالیله را بخرد. رئیس جمهور، تحت نفوذ سارپی، پیشنهادی مادام العمر به گالیله داد. رئیس جمهور مالک تلسکوپ می شد؛ و در عوض گالیله منصبی مادام العمر در دانشگاه پاد
ووا می گرفت و حقوقی بسیار بیشتر از آنچه تاکنون به یک استاد ریاضیات پرداخت شده بود، دریافت می کرد. منابع. ۳. لیبرالیسم راین هارد کونل
وزارت خانه های اجرایی دولت فدرال ایالات متحده آمریکا از جمله قدیمی ترین واحدهای اولیهٔ قوه مجریه دولت فدرال ایالات متحده آمریکا هستند، ادارات خارجه، جنگ، و خزانه داری همگی به فاصلهٔ چند هفته از یکدیگر در سال ۱۷۸۹ ایجاد شدند. ادارات اجرایی فدرال مشابه وزارتهای رایج در نظام های پارلمانی یا نیمه ریاستی هستند و سرانشان که دبیر خوانده می شوند معادل وزیر هستند؛ ولی به دلیل ریاستی بودن آمریکا، این ادارات تشکیل دولت (به مفهوم پارلمانیش) نمی دهند، یا تحت رهبری یک رئیس دولت جدا از رئیس کشور نیستند. رؤسای ادارات فدرال کابینه ایالات متحده آمریکا را تشکیل می دهند و به عنوان بدنه ای مشورتی در اختیار رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا عمل می کنند.
هنر مفهوم یا کانسپت آرت فرمی از تصویرسازی است که برای انتقال مفهوم و رساندن یک فکر از آن استفاده می شود و در فیلم ها، بازی های ویدیوئی، انیمیشن یا کتاب های تخیلی کمیک کاربرد دارد. هنر مفهومی همچنین به عنوان یک پیشرفت بصری یا طراحی مفهومی نیز برداشت می شود، که این واژه برای چیزهای جزئی، مجموعه ها، مد، معماری و طراحی های صنعتی نیز استفاده می شود. تاریخچه. کسی که واژهٔ «هنر مفهومی» را مشهور یا ابداع کرده، شاید برای طراحی کمی مبهم است، اگر چه در منابع می تواند یافت شود که توسط دیزنی در سال ۱۹۳۰ این واژه استفاده شده است. شاید باری طراحی خودرو در حوزهٔ خود طراهای مفهومی نیز به کار برده می شده. هنرمندان فلسفی. هنرمند مفهومی فلسفی کسی است یک طراحی بصری را برای یک شیء، یک شخصیت یا یک منطقه که هنوز وجود ندارد، تولید می کند. این ها وجود دارند اما فقط محدود به این زمینه ها نیست بلکه در زمینه های فیلم، انیمیشن و تولیدات بازی های ویدیوئی نیز کاربرد دارد. هنرمند فلسفی برای کارهای هنری مقدماتی یا بخشی از یک تیم خلاق برای رسیدن به پایان کار، باشد در حالی که لازم است مهارت های یک هنرمند در زمینهٔ مهارن های زیبا را داشته باشد و
بتواند در شرایط سخت و محدودیت های زمانی یک هنرمند گرافیک نیز فعالیت کند. یک هنرمند فلسفی ممکن است در ابتدا با هنرهای زیبا، طراحی صنعتی وانیمیشن شروع به کار کند. شرح و تفسیر یک تفکر و ایده و چگونگی فهم آن جایی است که هنرمند فلسفی و خلاقیت وی مشهود می شود که از نظر موضوعی از کنترل آن خارج است. ماده ها. در سال های اخیر هنر مفهومی استفاده از تکنولوژی دیجیتالی را در خود پذیرفته. محل تصویر گرافیکی ویراستاری برای نقاشی دیجیتالی به نیست قابل راحت تر در دسترس است همان طور که برای سخت افزازهایی مانند تبلت های گرافیکی که روش های کار بهتری را ارائه می دهد، و جود دارد؛ که مقدم بر این ها راه های مرسوم قبلی مانند نقاش روغنی، نقاشی های وابسته به اسید اکریلیک، ماژیک هاا و موادها استفاده می شده. به این دلیل بسیاری از پکیج های مدرن نقاشی تهیه شده اند که به مخلوط کردن رنگ ها شباهت داشته باشند همان طور که رنگ ها روی پردهٔ نقاشی مخلوط می شوند. مهارت در کار کردن با ابزارهای قدیمی نقاشی معمولاً باعث برتری هنرمند فلسفی نیست به مهارت او در استفاده از نرم افزاهای مدرن می شود. مضمون ها. هنر مفهومی همیشه موضوع های زیادی را پوشش داده است