Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
، ابن حجر عسقلانی او را تضعیف کرده اند. حتی کسانی که او را تضعیف نکرده اند، او را به اشتباه در حدیث و توهمات نادرست متهم کرده اند. کتاب الفتن. کتاب الفتن از جمله کامل ترین گردآوری های احادیث در مورد حوادث آخرالزمان در اسلام است. این کتاب دایرةالمعارفی از نقل ها در زمینهٔ فتنه های آخرالزمان است و منبع بسیاری از آثار بعدی در این زمینه است. این کتاب ۷۷ باب دارد که از جملهٔ آنها مهدی موعود و نشانه های ظهورش است. نعیم بن حماد اکثر روایات را از صحابه یا تابعین نقل می کند و سند احادیث به پیامبر اسلام نمی رسد. این گونه روایات نه تنها از نظر شیعه ارزشی ندارند، از نظر اهل سنت نیز حجیت ندارند، چون موقوف اند و سند آنان به صحابی متوقف می شود. کتاب الفتن بعدها توسط بعضی از نویسندگان شیعی مانند سید بن طاووس گلچین شده (در کتابی با نام «"التشریف بالمنن فی التعریف بالفتن"») و پس از آن روایات این کتاب در منابع شیعی راه پیدا کرده و در زمان صفویان به عنوان روایات شیعی مطرح گشته اند.
در جستجوی آزادی فیلمی کمدی رمانتیک است محصول سال ۲۰۰۴ و به کارگردانی اندی کادیف است. در این فیلم بازیگرانی همچون مندی مور، متیو گود، جرمی پیون، آنابلا شورا، کارولین گودال، مارک هارمون، استارک سندز، بیتریس روزن و میریام مارگولیس ایفای نقش کرده اند. خلاصه داستان. «آنا فاستر» هجده ساله مثل خیلی از جوانهای آمریکایی یک رؤیای قلبی دارد و آن دست یافتن به آزادی مطلق است، چیزی که تمام هوش و حواس او را درگیر خود کرده است. اما آیا تنها فرزند رئیس جمهور آمریکا می تواند هر کاری که دلش می خواهد انجام دهد؟ زیرا جزئی ترین مسائل زندگی آنا توسط افرادی خبره و…
اِلیِزِر بِن-یَهودا ، (با نام اصلی الیزیر ییتزخاک پرلمن؛ ۷ ژانویه ۱۸۵۸ - ۱۶ دسامبر ۱۹۲۲) زبان شناس، فرهنگ نویس و روزنامه نگار روس-یهودی بود. او به عنوان فرهنگ نویسِ نخستین فرهنگ لغت زبان عبری، و همچنین ویرایشگر هازوی (HaZvi)، یکی از نخستین روزنامه های چاپ شده در اسرائیل، شناخته می شود. او تأثیر به سزایی در ایجاد زبان عبری داشته است.
لئوپولد سوم (زاده ۳ نوامبر ۱۹۰۱ – درگذشته ۲۵ سپتامبر ۱۹۸۳) پادشاه بلژیک بین سال های ۱۹۳۴ تا ۱۹۵۱ میلادی بود.
لیما جیبووه (زاده ۱ فوریه ۱۹۷۲) از برندگان جایزه صلح نوبل در سال 2011 برای "مبارزه بدون خشونت برای امنیت زنان و حقوق زنان در مشارکت برای ایجاد صلح" و از فعالان حقوق بشر اهل لیبریا است. او از فعالان حقوق زنان در آفریقا می باشد. زندگی نامه. لیما جیبووه به تاریخ ۱ فوریه ۱۹۷۲ در مرکز لیبریا متولد شد. در سن ۱۷ سالگی، او با پدر و مادر و دو تن از سه خواهرش در مونروویا زندگی می کرد. زمانی که اولین جنگ داخلی لیبریا در سال ۱۹۸۹ شروع شد که تا سال ۱۹۹۶ کشور را هرج و مرج فرا گرفت. وی در کتاب خاطرات خود در سال 2011 نوشته است که "پس از جنگ، او درباره برنامه یونیسف که مردم را به عنوان کارکنان اجتماعی که بعداً به افراد آسیب دیده از جنگ مشاوره می دادند، آموزش می داد، اطلاع یافت".
آزاده پورمختار (زاده ۱۳۳۳ در تهران) بازیگر، عروسک گردان و گوینده اهل ایران است. وی هم اکنون در دانشگاه در رشته تئاتر عروسکی مشغول به تدریس است.
هبریدهای بیرونی ، "جزایر غربی" یا "جزایر طویل" مجموعه ای از جزایر در شمال غربی اسکاتلند است. مساحت کل این مجموعه ۳٬۰۷۰ کیلومترمربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۳ به تعداد ۲۷/۴۰۰ نفر بود. این جزایر جزء مستعمرات پیشین نروژ بودند.
همرا در اساطیر یونانی، تجسم شخصیت روشنایی و روز، و عضو یکی از ایزدان نخستین یونانی است. او زادهٔ اربوس (تاریکی) و نوکس (شب) و خواهر و همسر آیتر به شمار می رود. از طرفی نوکس دختر خائوس (یکی از اولین مخلوقات) و خواهر اربوس بود. "همرا" هیچ وقت با خواهر و مادرش سازگار نبود و هر دو آن ها از او متنفر بودند، اما او قلبی مهربان داشت. او همچنین قادر به کنترل ابرها (همانند ایریس) و نور خورشید بود. تالاسا یا اقیانوس، دختر همرا و برادرش آیتر است. "همرا" رابطهٔ نزدیکی با هرا، ملکه آسمان ها و ائوس الههٔ سپیده دم دارد. او تا حد زیادی در اساطیر کمرنگ ظاهر می شود و نقش او به طور کامل توسط ایزدبانوی ائوس پوشش داده شده است.
مسعده ویا مسادا مجموعه ای از استحکامات و باروهای دفاعی در استان جنوبی اسرائیل است که بر روی یک تخت تپه مشرف بر دریای مرده در بیابان یهودیه قرار دارد. این قلعه جزء میراث جهانی یونسکو در اسرائیل می باشد. این مجموعه متعلق به سده اول پیش از میلاد است. مهم ترین آثار باقی مانده در این محوطه به دوران حکومت هیرود بزرگ، پادشاه یهودیه (تقریباً ۳۷ تا ۴ پیش از میلاد)، بازمی گردد؛ کسی که در آغاز سلطنت خود، مسعده (مسادا) را به یک پناهگاه مستحکم در دل بیابان تبدیل کرد. او قلهٔ این دژ را با دیواری دوجداره و برج هایی محصور کرد و انبارهای غذا، یک سامانهٔ پیشرفتهٔ ذخیره و انتقال آب، حمام های عمومی، و همچنین دو کاخ باشکوه ساخت: یکی در بخش غربی و دیگری بر روی سه تراس در صخرهٔ شمالی. این کاخ ها همچنان از برجسته ترین نمونه های معماری هیرودی به شمار می روند. شهرت اصلی مسعده (مسادا)به نقش آن در جریان نخستین جنگ های یهود و روم (۶۶ تا ۷۳ میلادی) بازمی گردد؛ زمانی که این دژ به آخرین پناهگاه شورشیان یهودی پس از ویرانی اورشلیم تبدیل شد. گروهی به نام سیکاری ها (Sicarii)، که یک فرقهٔ افراطی به رهبری العازر بن یائیر بودند، در برابر لژیون دهم
روم به فرماندهی لوسیوس فلاویوس سیلوا از این مکان دفاع کردند. رومیان با ساخت دیوار محاصره و یک رمپ عظیم خاکی، مسادا را به محاصره درآوردند. بنا بر روایت یوسف فلاوی (ژوزفوس)، هنگامی که دیوارها در سال ۷۳ یا ۷۴ میلادی شکسته شد، رومیان دریافتند که نزدیک به ۱٬۰۰۰ نفر از ساکنان با خودکشی دسته جمعی جان خود را از دست داده اند—ادعایی که همچنان میان تاریخ نگاران محل بحث است. در دوران معاصر، روایت مسعده (مسادا) به عنوان نماد قهرمانی و مقاومت تفسیر شد و نقش برجسته ای در هویت ملی اولیهٔ اسرائیل ایفا کرد. کاوش هایی که در دههٔ ۱۹۶۰ به رهبری باستان شناس اسرائیلی ایگئال یادین انجام شد، بقایای به طرز چشمگیری سالم را آشکار کرد؛ از جمله کاخ های هیرود، انبارهای غذا با بقایای خوراکی، حمام های تطهیر مذهبی (میقوه)، یک کنیسه، نمازخانه ای مسیحی، کبوترخانه ها ، طومارها و سفالینه هایی دارای نام ها—که یکی از آن ها نام «بن یائیر» را دارد و احتمالاً با روزهای پایانی مدافعان مرتبط است.آثار باقی مانده از محاصرهٔ رومیان، از جمله دیوارها و پایگاه های نظامی اطراف، همچنان قابل مشاهده اند و از بهترین نمونه های مهندسی نظامی رومی به شمار می روند. ام
روزه، مسعده (مسادا) به عنوان یک میراث جهانی یونسکو شناخته می شود و یکی از محبوب ترین جاذبه های گردشگری اسرائیل است، که سالانه حدود ۷۵۰٬۰۰۰ بازدیدکننده را به خود جذب می کند. جغرافیا. از نظر زمین شناسی، صخرهٔ مسعده (مسادا) یک هورست محسوب می شود—یعنی یک بخش بلندشده از پوستهٔ زمین که در میان گسل ها بالا آمده است. این فلات به طور ناگهانی به پرتگاه هایی ختم می شود که در شرق حدود ۴۰۰ متر و در غرب حدود ۹۰ متر ارتفاع دارند؛ به همین دلیل، مسیرهای طبیعی دسترسی به این دژ بسیار دشوار و پرپیچ وخم هستند. سقف این فلات که شبیه به یک میز سنگی مسطح و به شکل لوزی است، ابعادی در حدود ۵۵۰ متر در ۲۷۰ متر دارد. هیرود بزرگ دیواری به ارتفاع ۴ متر و به طول ۱۳۰۰ متر به صورت دوجداره (casemate) در اطراف فلات ساخت و آن را با برج های فراوان تقویت کرد. درون این دژ، انبارهای ذخیرهٔ مواد غذایی، سربازخانه ها، زرادخانه، کاخ سلطنتی و مجموعه ای از مخازن آب قرار داشتند که ظرفیت آن ها حدود ۴۰٬۰۰۰ متر مکعب بود. این مخازن با آب باران پر می شدند و گفته می شود که رواناب حاصل از تنها یک روز بارندگی می توانست آب کافی برای بیش از ۱٬۰۰۰ نفر به مدت ۲ تا ۳ سا
ل تأمین کند. سه مسیر باریک و پرپیچ وخم از دامنه ها به بالا منتهی می شدند که هر یک به دروازه هایی مستحکم ختم می شدند. تاریخچه. تقریباً تمام اطلاعات تاریخی موجود دربارهٔ مسعده (مسادا) از نوشته های یوسف فلاوی (ژوزفوس)، مورخ یهودی-رومی سدهٔ اول میلادی، به دست آمده است. همچنین، در اسناد کشف شده از صحرای یهودیه نیز به مسعده اشاره شده است. دژ حسمونی. یوسف فلاوی (ژوزفوس) می نویسد که این محل نخستین بار توسط اسکندر یانایوس، یکی از فرمانروایان حسمونی، در سدهٔ نخست پیش از میلاد مستحکم سازی شد. با این حال، تاکنون هیچ گونه بقایای معماری مربوط به دورهٔ حسمونی در جریان کاوش های باستان شناسی در مسعده شناسایی نشده است. یوسف فلاوی (ژوزفوس) همچنین می نویسد که هیرود بزرگ در جریان نبرد قدرت پس از مرگ پدرش آنتیپاتر در سال ۴۳ پیش از میلاد، مسعده (مسادا) را به تصرف خود درآورد. این دژ توانست در برابر محاصرهٔ آنتیگونوس دوم متیاس، آخرین پادشاه حسمونی که با حمایت اشکانیان حکومت می کرد، مقاومت کند. دژ-کاخ هیرودی. بنابر نوشتهٔ یوسف فلاوی (ژوزفوس) ، در فاصلهٔ سال های ۳۷ تا ۳۱ پیش از میلاد، هیرود بزرگ دژی بزرگ بر فراز فلات مسعده (مسادا) ساخت
تا در صورت وقوع شورش، به عنوان پناهگاهی شخصی از آن استفاده کند. او همچنین دو کاخ باشکوه در آنجا بنا کرد و انبارهایی با ذخیرهٔ غذایی فراوان و پایدار فراهم آورد تا بتواند برای مدت طولانی در برابر هرگونه محاصره یا تهدیدی مقاومت کند. نخستین جنگ یهود-روم. در سال ۶۶ میلادی، گروهی از شورشیان یهودی به نام سیکاری ها با استفاده از نیرنگ، پادگان رومی مستقر در مسعده (مسادا) را شکست دادند. بر اساس گزارش یوسف فلاوی (ژوزفوس)، سیکاری ها یک گروه افراطی و منشعب یهودی بودند که با گروه بزرگ تری از یهودیان به نام زیلوت ها(Zealots) — که بار اصلی شورش را به دوش می کشیدند — دشمنی داشتند. یوسف فلاوی (ژوزفوس) گفته است که سیکاری ها به روستاهای یهودی اطراف، از جمله عین گدی، حمله کرده و ۷۰۰ زن و کودک را قتل عام کردند. در سال ۷۳ میلادی، لوسیوس فلاویوس سیلوا، فرماندار رومی یهودیه، با فرماندهی لژیون دهم رومی (X Fretensis)، مسعده (مسادا) را به محاصره درآورد. منبعی دیگر زمان این محاصره را ۷۳ یا ۷۴ میلادی ذکر کرده است. لژیون رومی اطراف مسعده (مسادا) را محاصره کرده و دیواری برای محاصره کامل (circumvallation wall) ساخت، سپس رمپ محاصره ای عظیمی
در ضلع غربی فلات ایجاد کرد. بر اساس پژوهش های زمین شناسی انجام شده توسط دن گیل در اوایل دههٔ ۱۹۹۰، تأیید شد که بخش عمده ای از رمپ ۱۱۴ متری که برای یورش استفاده شد، از یک زبانهٔ طبیعی سنگ بستر تشکیل شده بود که رومیان آن را تقویت و کامل کرده بودند. رمپ در بهار سال ۷۳ میلادی، پس از احتمالاً دو تا سه ماه محاصره، تکمیل شد و به رومیان این امکان را داد تا در ۱۶ آوریل با استفاده از یک دژکوب، دیوار دژ را شکسته و نفوذ کنند. رومیان در این عملیات از لژیون دهم (X Fretensis)، چندین یگان کمکی و همچنین اسیران جنگی یهودی استفاده کردند—در مجموع حدود ۱۵٬۰۰۰ نفر، که از این میان تخمین زده می شود ۸٬۰۰۰ تا ۹٬۰۰۰ نفر نیروی جنگی فعال بودند، تا مقاومت یهودیان در مسعده را سرکوب کنند. برجی عظیم برای محاصره همراه با دژکوب ساخته شد و با زحمت فراوان از رمپ تکمیل شده به سوی دژ بالا کشیده شد. به نوشتهٔ یوسف فلاوی (ژوزفوس)، هنگامی که نیروهای رومی وارد دژ شدند، دریافتند که مدافعان آن تمام ساختمان ها را—جز انبارهای مواد غذایی—به آتش کشیده و سپس دست به خودکشی دسته جمعی زده یا یکدیگر را کشته اند؛ در مجموع ۹۶۰ مرد، زن و کودک جان خود را از دست داده
بودند. یوسف فلاوی (ژوزفوس) از دو سخنرانی پرشور به نقل از رهبر سیکاری ها یاد می کند که برای قانع کردن یارانش به مرگ خودخواسته ایراد شده بود. تنها دو زن و پنج کودک زنده یافت شدند. یوسف فلاوی (ژوزفوس) احتمالاً روایت خود را بر اساس گزارش های میدانی فرماندهان رومی که به آن ها دسترسی داشته، تنظیم کرده است. یوسف فلاوی (ژوزفوس) تنها به یکی از دو کاخی اشاره می کند که امروزه در جریان کاوش ها کشف شده اند، و فقط از یک مورد آتش سوزی یاد می کند، در حالی که بسیاری از ساختمان ها آثار سوختگی نشان می دهند. او همچنین ادعا می کند که ۹۶۰ نفر کشته شدند، در حالی که تا کنون بقایای حداکثر ۲۸ نفر در محل یافت شده است. با این حال، برخی جزئیاتی که یوسف فلاوی (ژوزفوس) ارائه داده صحیح بوده اند—برای نمونه، او به حمام هایی که در آنجا ساخته شده اند اشاره می کند، همچنین ذکر می کند که کف برخی ساختمان ها با سنگ هایی به رنگ های مختلف فرش شده بودند و اینکه چاله های زیادی در دل سنگ بستر برای استفاده به عنوان مخزن آب (سیسترن) حفر شده بودند. ایگئال یادین، باستان شناس معروف، در جریان کاوش ها، کف پوش های موزائیکی نیمه سالمی یافت که با این توصیف ها مطا
بقت دارند. کاوش میدانی. شناسایی و کاوش های اولیه. محوطهٔ مسعده (مسادا) در سال ۱۸۳۸ توسط دو آمریکایی، ادوارد رابینسون و الی اسمیت، شناسایی شد. در سال ۱۸۴۲، ساموئل و. وولکات (مبلّغ آمریکایی) و دبلیو. تیپینگ (نقاش انگلیسی) نخستین افراد مدرن بودند که به قلهٔ مسعده (مسادا) صعود کردند. در دهه های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰، شماریا گوتمن چندین بار از این محوطه بازدید کرد و در سال ۱۹۵۹ نخستین کاوش مقدماتی را در مسعده (مسادا) انجام داد. هیئت کاوش ایگئال یادین. مسعده (مسادا) در فاصلهٔ سال های ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۵ به طور گسترده ای مورد کاوش باستان شناسی قرار گرفت؛ این کاوش ها به رهبری ایگئال یادین، باستان شناس برجستهٔ اسرائیلی و رئیس پیشین ستاد کل ارتش اسرائیل انجام شد. به دلیل دور بودن از سکونتگاه های انسانی و قرار داشتن در اقلیمی خشک و بیابانی، محوطهٔ مسعده (مسادا) تا مدت نزدیک به دو هزار سال تقریباً دست نخورده باقی ماند و از تأثیرات مخرب انسانی یا طبیعی در امان بود. بسیاری از ساختمان های باستانی در مسادا بر پایهٔ بقایای باقی مانده شان مرمت و بازسازی شده اند، از جمله نقاشی های دیواری دو کاخ اصلی هیرود و همچنین حمام های عمومی به سبک رومی که
او ساخته بود. افزون بر این، کنیسه، انبارهای مواد غذایی، و خانه های شورشیان یهودی نیز شناسایی و بازسازی شده اند. مخازن آب (سیسترن ها) که در حدود دو سوم ارتفاع صخره قرار دارند، با استفاده از یک سامانهٔ پیچیده از کانال ها، آب وادی های اطراف را جمع آوری می کردند. این سیستم مهندسی پیشرفته توضیح می دهد که چگونه شورشیان توانستند برای مدت طولانی آب کافی ذخیره و حفظ کنند. رمپ حملهٔ رومیان هنوز در سوی غربی مسعده (مسادا) پابرجاست و امروزه می توان آن را به صورت پیاده بالا رفت. دیوار محاصره ای به ارتفاع حدود یک متر که رومیان به دور مسعده (مسادا) کشیدند، همچنان قابل مشاهده است و در بیرون این دیوار، هشت اردوگاه محاصرهٔ رومی نیز دیده می شود. تأسیسات محاصرهٔ رومیان در مسعده (مسادا)—به ویژه رمپ حمله—از بهترین و سالم ترین نمونه های باقی ماندهٔ مهندسی نظامی رومی در جهان باستان به شمار می روند و همین موضوع از دلایل اصلی ثبت مسعده (مسادا)در فهرست میراث جهانی یونسکو بوده است. یافته های کتیبه ای. در داخل کنیسه، قطعه ای سفال نوشته با عبارت "מעשר כוהן" (ma'aser cohen، ده یک برای کاهن) یافت شد، همچنین قطعاتی از دو طومار: بخش هایی از کت
اب تثنیه و کتاب حزقیال، از جمله رؤیای «استخوان های خشک شده» (تثنیه ۳۳–۳۴ و حزقیال ۳۵–۳۸)، که در گودال هایی پنهان شده در زیر کف اتاقی کوچک درون کنیسه کشف شدند. در مکان های دیگر، قطعاتی از کتاب های پیدایش، لاویان، مزامیر، و حکمت یشوع بن سیراخ، همچنین سرودهای قربانی های شبات نیز یافت شد. در محوطه ای در مقابل کاخ شمالی، ۱۱ قطعه سفال نوشتهٔ کوچککشف شد که هر یک نامی منفرد را بر خود داشتند. یکی از آن ها عبارت "בן יאיר" (بن یائیر) را نشان می دهد که احتمالاً مخفف نام العازر بن یائیر، فرمانده دژ، بوده است. ده نام دیگر ممکن است متعلق به افرادی باشند که به قید قرعه برگزیده شدند تا دیگران را بکشند و سپس خود نیز خودکشی کنند—چنان که در روایت یوسف فلاوی (ژوزفوس) آمده است. بقایای انسانی. بقایای اسکلت های مربوط به حداکثر ۲۸ نفر در محوطهٔ مسادا کشف شده است؛ که با احتساب یک جنین، این تعداد ممکن است به ۲۹ نفر برسد. از این میان، بقایای ۲۵ فرد در غاری در بیرون و پایین تر از دیوار جنوبی دژ یافت شدند. همچنین، بقایای دو مرد و یک زن در حمام کاخ شمالی کشف شده اند.
برطبق قانون اساسی، قوه قضائیه در اتریش از استقلال کامل برخوردار است تا بتواند عدالت اجتماعی را اجراء کند. آزادی عمل قضاوت را قانون اساسی تعیین می کند. مطابق قانون هر یک از قضات استقلال رأی و عمل دارند و هیچ یک از آنها را نمی توان برکنار نمود. انتخاب قضات نیز برطبق روش خاصی، توسط شورای عالی قضائی انجام می گیرد. مردم نیز با توجه به شرکت در هیئت منصفه در شیوه قضاوت نظارت و دخالت دارند. هیئت منصفه فقط در مورد جرایم مهم تشکیل می شود و اعضاء هیئت با قضات دادگاه مشترکاً تصمیم می گیرند. آراء صادره قابل فرجام خواهی بوده و تا زمانی که آخرین مرحله دادرسی طی نگردد، رأی صادره به اجراء در نمی آید. آخرین مرجع رسیدگی شورای عالی قضایی است.
رشته کوه اسکاندیناوی رشته کوه ای است ۱۷۰۰ کیلومتری، کشیده شده در شبه جزیره اسکاندیناوی. مرتفع ترین قله آن ۲٬۴۶۹ متر است. این کوهستان در کشورهای نروژ، سوئد و فنلاند است.
مایون آتشفشانی است در آلبای فیلیپین. این قله که ۲٬۴۶۳ ارتفاع دارد از اوت ۲۰۱۴ تاکنون در حال گدازه پراکنی می باشد.
هرمان بورهاوه ( (۱۶۶۸-۱۷۳۸) گیاه شناس، انسان گرا و پزشک هلندی بود. زندگی نامه. بورهاوه فرزند کشیشی روستایی و فقیر بود و خود او نیز می خواست شغل پدر را در زندگی پیشه سازد. او ابتدا در شهر «لیدن» به عنوان دانشجوی الهیات شروع به تحصیل کرد اما به زودی دریافت ریاضیات و شیمی و گیاه شناسی به مراتب بیش از الهیات به ذوق و سلیقهٔ او نزدیک است و پس از اندیشهٔ بسیار سرانجام تصمیم گرفت خود را به دانشکدهٔ پزشکی منتقل سازد ولی چون نمی خواست این تغییر تصمیم توجه دیگران را جلب کند به دانشگاه دیگری رفت و دیپلم پزشکی خود را از دانشگاه هاردویک گرفت و سپس به لیدن بازگشت و به عنوان طبیب در این شهر مستقر گردید. از آن جا که در آغاز کار بیماران چندانی به سراغ او نمی آمدند فرصت کافی داشت که به مطالعات بیشتری خاصه در ریاضیات بپردازد. در سال ۱۷۰۱ به سمت مدرس طب نظری در دانشگاه لیدن معین گردید و به قدری در کار خود توفیق حاصل کرد که دو سال بعد دعوتی به منظور استخدام از دانشگاه خرونینگن دریافت کرد؛ ولی دانشگاه لیدن نمی خواست او را از دست دهد بنابراین حقوق او را افزایش داد و متعهد شد که اولین کرسی بلاتصدی دانشگاه را به او تفویض کند. چون در
آن اوقات هم استادان دانشگاه عمر طویل داشتند، بوئرهاو ناچار شش سال در انتظار این ترفیع مقام ماند. وقتی پتر هوتون (Peter Hotton) در سال ۱۷۰۹ درگذشت، بوئرهاو به جای او کرسی استادی گیاه شناسی را صاحب شد و این منصب برای او تصدی باغ های گیاه شناسی را نیز به همراه داشت. وی چنان با سعی و کوشش به کار پرداخت که با وجود زمستان شدید سال ۱۷۰۹ توانست در سال ۱۷۱۰ فهرستی از گیاهان باغ ها تهیه کند که از هر حیث مافوق فهرست های همهٔ متقدمان بود. هر روز صبح برای دانشجویان به نمایش و تعریف گیاهان می پرداخت و صدها گیاه به آنان نشان می داد که در میان آن ها اسامی تازه و مکرر وجود داشت بی آن که از یادداشتی استفاده کند. دیری نگذشت که باغ های نباتات لیدن در شمار بهترین باغ های جهان شد. جالب ترین جنبهٔ کار بورهاوه آن بود که در باغ های نباتی وی همه چیز چنان با نظم و دقت مرتب شده بود که هر شخص خارجی فقط با در دست داشتن فهرست بوته ها می توانست هر گیاهی را به وسیلهٔ ترتیب تقسیم بندی آن ها و شماره های مخصوصی که به آن ها نصب شده بود بشناسد. آنچه بورهاوه به واقع در آن نظیر و تالی نداشت حوزهٔ تعلیمات بالینی بود زیرا در سال ۱۷۱۴ پس از درگذشت بید
لو (Govert Bidloo) تصدی کرسی بالینی را برعهده گرفت. در کنار بستر بیمار گویی تمام نیروی شخصیت وی یک جا آشکار می شد. وی با دانش و نظر تیزبین پزشکی حاذق و قادر به تشخیص بیماری ها به بالین بیماران نزدیک می شد. نه فقط به ایشان دوا و نصایح مفید می داد، بلکه با نهایت لطف و محبت رفتار می کرد و هنگامی که به تدریس و استدلال مسایل پزشکی می پرداخت دقت بیان و قدرت منطق او حاضران را به کلی مجذوب می کرد! در بیمارستان او دو اتاق بود که هر کدام از آن ها شش تختخواب داشت. این دو اتاق به منزلهٔ دو کلینیک خصوصی، یکی زنانه و یکی مردانه، به کار می رفت و از آن ها به منظور تعلیم پزشکی عملی بهره برداری می شد. می توان گفت که نیمی از پزشکان اروپا در کنار این ۱۲ تختخواب تعلیمات بالینی آموختند. هر روز چند بار بوئرهاو به بیماران سرکشی می کرد و حالات بیماری آنان را برای شاگردان شرح می داد و از شاگردان ارشد می خواست در هر مورد نظرات عملی بدهند. در نظر بورهاوه، از معاصران او توماس سیدنهام (Thomas Sydenham) از همه معتبرتر و پرارزش تر بود و دربارهٔ او می گفت: «هر بار نام این مرد را بدون مدح و ستایش بر زبان آورم باید از خجالت سرخ شوم.» حقیقت این
است که در آغاز قرن هجدهم بوئرهاو بر تمام پزشکان جوان و دانشجویان پزشکی نفوذ و جاذبه ای اعمال می کرد که نظیر آن هرگز مشاهده نشده بود. تعداد مراجعان او سال به سال افزایش می یافت و طبق نوشتهٔ هالر هر روز از ساعت ۱۰ صبح تا ۱۲ در محکمهٔ او از بیمارانی که قصد دیدن او را داشتند ازدحامی بود. زیرا فشار کار دیگر اجازه نمی داد که وی در خانهٔ بیماران به عیادت رود. غالباً هنگام صبح پذیرایی از بیماران بیش از وقت مقرر به طول می انجامید، به طوری که ساعت تدریس فرا می رسید بی آن که وی فرصتی برای غذا خوردن داشته باشد. در ساعت سه بعدازظهر بیماران دیگری به محکمه می آمدند. نام بوئرهاو آن چنان مشهور و زبانزد خاص و عام شد که دانشجویان از سراسر دنیا برای استفاده از محضر وی به لیدن می آمدند. یک بار فنلون، سفیر فرانسه در هلند، بر سر راه او در انتظار ایستاد تا هنگام خروج وی از کلاس درس او را ملاقات کند! در نتیجهٔ درخشش تعلیمات وی، دانشگاه لیدن که وی در آن جا مقام استادی داشت، به کانون زندگی و فعالیت پزشکی مبدل شد. در سال ۱۷۲۵ مبتلا به درد مفاصل شد و چنان از التهاب مفاصل رنج می برد که خواب و آرام نداشت. حملات نقرس آن چنان شدید و پی درپی
شد که ناچار از قسمتی از کار خود دست کشید و در سال ۱۷۲۹ از تدریس شیمی و گیاه شناسی کناره گرفت تا این که در سال ۱۷۳۸ که هفتادمین سال زندگی وی بود رنج های او پایان یافت. مقبرهٔ او در کلیسای سنت پیترزکرک (Saint Pieterskerek) در شهر لیدن قرار دارد و هر بار که کنگره ای پزشکی در آن شهر برگزار می شود بنای یادبود او را با گل می آرایند. تالیفات. از هرمان بورهاوه دو کتاب به نام های «مفردات پزشکی» (Institutiones medicae) در سال ۱۷۰۸ و «جملات قصار دانشمندان و پزشکان معالج بیماری ها» در سال ۱۷۰۹ منتشر شد. نظر به شهرت نویسندهٔ مزبور، این دو کتاب بارها به چاپ رسیدند.
یان سوامردام (۱۶۸۰-۱۶۳۷) یک جانورشناس اهل هلند بود زندگی نامه. در آمستردام زاده شد و فرزند عطاری بود که در خانه خود موزه ای از نمونه های جانورشناسی داشت. فضای خانه ذوق به طبیعت را در او بیدار نگه داشت. از نوجوانی به عصبیت، سخت کوشی و تسلیم ناپذیری شهرت داشت. در نیمه سال های بیست سالگی به دانشگاه لیدن وارد شد و در رشته پزشکی به درس خواندن پرداخت، مطالعات وی در پاریس ادامه یافت و در آنجا به سال ۱۶۶۷ به درجه پزشکی رسید. آن قدر به زیست شناسی علاقه مند بود که بلافاصله به طبابت مشغول نشد بلکه خود را وقف تحقیق و زیست شناسی کرد. در ۱۶۶۹ سوامردام نتیجه مطالعه کلاسیک خود در مورد دگردیسی حشرات را منتشر ساخت. از آن پس ویژگی های دگردیسی مبنای رده بندی حشرات در سه دسته زیر واقع شد: سوامردام از رشد پشه ها و سنجاقک ها توصیف های درخشانی به دست داده است و مراحل رشد قورباغه را روشن کرده است. در ۱۶۵۸ در جریان مطالعات خود در مورد قورباغه ذرات موجود در خون را احتمالاً برای نخستین بار مشاهده و توصیف کرد. سوامردام از آن نظر به مشاهدات ارزشمند دست یافت که در تشریح بدن جانوران و تعبیر وضع قطعات بدن آن ها مهارت داشت. وی برای حل مسائل خ
اص راه حل های نوی یافت، به عنوان مثال به هنگام مطالعه دستگاه گردش خون برای متوقف ساختن جریان خون در زمان کالبد شکافی مقداری موم در رگ های جانور تزریق می کرد. با این تدبیر مشاهده دریچه های ظریف دستگاه لنفی میسر می شد. برای پرهیز از پاره شدن و ضایع شدن نسوج ظریف و شکننده آن ها را در زیر آب تشریح می کرد. هرگاه لایه های چربی مانع دسترسی به ساخت های مورد نظر می شد با تربانتین چربی ها را آب می کرد. برای تزریق مواد یا باد کردن اجسام در زیر میکروسکوپ از پیپت های ظریف استفاده می کرد. با کاربرد این تمهیدات توانست تنفس و انقباض ماهیچه های جانوران و نمونه های زنده را مطالعه کند و برغنای دانش فیزیولوژی بیفزاید. وضع سلامتی سوامردام در نوجوانی رضایت بخش نبود و ابتلای وی به بیماری مالاریا هم وضع را خرابتر کرده بود. پیش از آغاز کارهای اصلی نشانه هایی ازعدم ثبات روانی در او دیده می شد که گذشت زمان آن ها را بارزتر می ساخت. به همین دلیل پدر وی که از وضعیت مالی خوبی نیز برخوردار بود حاضر به پرداخت هزینه های پسری که به حد بلوغ رسیده و قادر به تأمین معاش خود نبود، نمی شد. سرانجام میان او و پدر توافقی حاصل شد که بر اساس آن با کمک ما
لی محدود پدر، وی بتواند به روستا برود تا ضمن بهبود سلامت خود به کار پزشکی بپردازد. اما وی پس از دور شدن از خانه روزها و شب های دراز را در کار تحقیق گذراند. به روایت نوشته هایی که از آن ایام برجای مانده است وی «مانند دیوانگان کار می کرد» و سلامتش به مخاطره افتاد. یان کالبد شناسی کلاسیک پشه یک روزه را در ۱۶۷۵ به انجام رسانید. در این پژوهش درخشان ساختمان های داخلی بسیار ظریف بدن پشه یک روزه با دقت و تفصیل فراوان توضیح داده شده است و سرمشقی است از کاربرد جامع و دقیق میکروسکوپ به دست پژوهشگر و طراحی زبر دست. پدر یان پس از مرگ زندگی مرفهی را برای او برجای گذاشت، اما در این هنگام حادثه دیگری روال کار علمی او را بر آشفت. خواندن آثار یک مذهبی متحجر به نام آنتوانت بورنیون او را به تأملات و ایثارگری های راهبانه کشاند و ازعالم کامیابی های علمی به دور انداخت. پژوهش در علوم طبیعی را کاری دنیوی شمرد و به ذکر و تسبیح بسنده کرد. شش سال آخر زندگی را این گونه با دوری از علم سپری کرد و در ۱۶۸۰ در ۴۳ سالگی جهان را بدرود گفت. هرمان بوئرهاو بیشتر کارهای او را در ۱۷۳۷ تحت عنوان «انجیل طبیعت» منتشر ساخت. این اثر بخش بسیار شایسته ای د
ربارهٔ کالبدشناسی درونی زنبور عسل دارد. سوامردام با ساخت هایی سروکار داشت که بارها از آنچه که مارچلو مالپیگی به آن ها می پرداخت ریزتر و ظریف تر بود و تصویرهایی که او ارائه می کرد بسیار بالاتر از آن مالپیگی بود. انجیل طبیعت بهترین مجموعه مشاهدات میکروسکوپی است که به وسیله یک فرد صورت گرفته است.
ایزدان نخستین یونان (پروتوس به معنی "نخستین" و گنوس به معنی "زاده")، در اساطیر یونانی، اجزای اصلی تشکیل دهنده جهان و نخستین مخلوقاتی که در جهان ظهور کرده و به وجود آمدند. این ایزدان اولیه، گروهی از خدایان بودند که تمامی ایزدان و ایزدبانوهای دیگر را پدید آوردند. آن ها شامل زمین، هوا، آسمان، دریا، آب گوارا، دنیای زیرین، تاریکی، شب، روز و روشنایی بودند، اما مهم ترین آن ها اورانوس (پدر آسمان ها) و گایا (مادر زمین) بودند، که بعدها از ازدواج آنها تیتان ها به وجود آوردند. هزیود. بر طبق نسب نامهٔ خدایان اثر هزیود:
تری مک مین بازیگر آمریکایی است که برای بازی در نقش پم در "کشتار با اره برقی در تگزاس" و دخترخاله سارا شناخته شده است. زندگی و حرفه. تری مک مین در هیوستون تگزاس متولد و بزرگ شد و از کودکی به هنر علاقه نشان می داد. وی به دانشگاه تگزاس در آستین و دانشگاه سنت ادواردز رفت. توبی هوپر و کیم هنکل کارگردان و تهیه کننده فیلم "کشتار با اره برقی در تگزاس" پس از دیدن مقاله ای در مورد تری در یک روزنامهٔ محلی متوجه او شده و پس از یک تست بازیگری بازی در نقش «پم» در این فیلم را به او پیشنهاد دادند.
دادگاه عالی قزاقستان بالاترین مرجع قضائی کشور است و بعد از آن دادستان کل قرار دارد. دادگاه قانون اساسی نیز وظیفه حراست و نظارت بر قانون اساسی کشور را برعهده دارد. این دادگاه در فوریه ۱۹۹۵ نتیجهٔ انتخابات ۱۹۹۴ را باطل اعلام کرد و در نتیجهٔ رأی به انحلال پارلمان داد.