Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
می کنند، اما ماشین از صحنه تصادف فرار می کند. اسکیت بازها به دنبال ماشین می روند. آن ها که پیش تر هدف اصلی را ندیده بودند، گمان می کردند این ماشین همان ماشین هدف است و از مالک ماشین که پیرزنی مکزیکی بود تقاضای پول کردند و پیرزن هم آن ها را به خانه خود برد. مک گیل که در این حین با تماس با اسکیت بازها متوجه محل آن ها می شود، خود را به محل رسانده و سعی در نجات آن ها می کند، اما توسط مردی مسلح به نام «توکو سالامانکا» (ریموند کروز) با زور به داخل خانه کشیده می شود.
هاینریش ماشکه (زادهٔ ۲۴ اکتبر ۱۸۵۳ در وروتسواف – درگذشتهٔ ۱ مارس ۱۹۰۸ در شیکاگو، ایلینوی) ریاضی دان اهل آلمان بود. زندگی و کارنامه. ماشکه فرزند یک پزشک بود و تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش وروتسواف به پایان رساند سپس به دانشگاه هایدلبرگ رفت ولی تحصیلاتش را خدمت سربازی برای یک سال قطع نمود. پس از آن به دانشگاه برلین رفت و در آنجا امتحان آموزگاری را پشت سرگذاشت. ماشکه رویای تدریس در دانشگاه داشت و برای همین به گوتینگن رفت و در سال ۱۸۷۹ درجه دکتری را به دست آورد. پس از آنکه نتوانست شغلی در دانشگاه بیابد، دوباره به تدریس در دبیرستان سرگرم شد و سپس چند باری در فاصله سالهای ۱۸۸۶ تا ۱۸۸۹ به برلین و گوتینگن نزد فلیکس کلاین رفت. او در سال ۱۸۸۷ نخستین مقاله علمی اش را به چاپ رساند. سرانجام ماشکه تصمیم به رفتن به آمریکا گرفت و از آنجا که دوستش اسکار بولتسا که پیش از آن در آمریکا شغل استادی به دست آورده بود به او گفته بود که یافتن شغل دانشگاهی در آمریکا آسان نیست، ماشکه پیش از رفتن به آمریکا به آموختن دانش الکترونیک پرداخت و سپس در سال ۱۸۹۱ به آمریکا رفت و نخست در کارخانه ای در نیویورک به شغل مهندسی برق پرداخت. در آن زمان
دانشگاه شیکاگو به تازگی بنیان نهاده شده بود و بولتسا که در آن دانشگاه کاری به دست آورده بود به ماشکه پیشنهاد آمدن بدانجا را کرد. ماشکه به شیکاگو آمد و این دو به همراه مدیر گروه ریاضی، الیاکیم مور بخش ریاضیات را با تاکید بر پژوهش استحکام بخشیدند. زمینه کاری ماشکه بیشتر جبر و نظریه نمایش بود ولی او به هندسه دیفرانسیل نیز پرداخت و مقاله های مهمی را در مجله ماتماتیشه آنالن به چاپ رساند. وی در سال ۱۹۰۷ معاون انجمن ریاضی آمریکا بود. سبک پژوهشی ماشکه چنانکه مور نیز دریافت بیشتر برگرفته از کلاین در گوتینگن بود و مور در نامه ای به کلاین به این نکته اشاره کرده است. در نظریه نمایش، قضیه ای که به نام خود او قضیه ماشکه نامیده شده است نامبردار است.
ساختمان مجلس شورای اسلامی در نزدیکی میدان بهارستان تهران قرار دارد و محل برگزاری نشست های مجلس شورای اسلامی است. بدنه این ساختمان به شکل هرم با قاعدهٔ کایت و از جنس سنگ است و از سال ۱۳۸۳ تاکنون مورد استفاده قرار می گیرد. نخستین جلسه علنی که در این ساختمان برگزار شد، نخستین جلسه دوره هفتم مجلس شورای اسلامی بود که این ساختمان را جایگزین ساختمان قدیمی کرد. این ساختمان که شامل صحن علنی، راهروها، اتاق اینترنت، اتاق ترجمه همزمان و بخشهای مختلف الکترونیکی است، در مجموع ۲۵٬۰۰۰ متر مربع وسعت دارد. معماری این ساختمان با انتقادهای متعددی روبرو بوده است. حملات ۱۳۹۶ تهران. در ۱۷ خرداد ۱۳۹۶ (۷ ژوئن ۲۰۱۷ میلادی) حملاتی تروریستی از سوی داعش به این ساختمان و آرامگاه سید روح الله خمینی انجام شد که در نتیجهٔ آن ۲۲ نفر کشته و دست کم ۵۲ نفر زخمی شدند.
الوییز مامفورد (متولد ۲۴ سپتامبر ۱۹۸۶) یک بازیگر آمریکایی است که با نقش خود در سریال تلویزیونی ستاره تنها و رودخانه معروف است. زندگی و مسیر شغلی. مامفورد فرزند میانی تام مامفورد و نانسی اسمیث است و در المپیا، واشینگتن بزرگ شده است. او یک خواهر بزرگ تر به نام آنا و یک برادر کوچکتر به نام کای دارد. مامفورد در ۷ سالگی از یک تهیه کننده محلی الهام گرفت و در نمایش های دبیرستان تئاتر اصلی المپیا بازی می کرد. او در سال ۲۰۰۹ از دانشگاه نیویورک در رشته هنر فارغ التحصیل شد. در دوران دانشگاه، مامفورد همراه با جسی ایزنبرگ در فیلم کوتاه "بعضی پسرها نمی روند" بازی کرد. در سال ۲۰۱۲ مامفورد در سریال ماورایی شبکه ای بی سی به نام "رودخانه" و در سال ۲۰۱۰ در سریال "ستاره تنها" بازی کرد. او بازیگر زن نقش اول فیلم برای "کار امن نیست" محصول یونیورسال پیکچرز بود. در فوریه ۲۰۱۲، مامفورد برای بازی در درام شبکه ای بی سی به نام "بی باک" انتخاب شد. در نوامبر همان سال، او نقش هم خانه آناستازیا استیل، کیت کوینا، در فیلم پنجاه سایه گری را گرفت.
در مناطقی از قلمرو عثمانی، دولت جایی که هیچ کاروانسرایی وجود نداشت به کسانی که در مسیر زیان مالی کردند یا مورد حمله قرار گرفتند تاوان پرداخت می کرد. در قرن ۱۲ و ۱۳ شروع به ساختن کاروانسراهای امن برای جلوگیری از این حمله ها شد. کاروانسراهای بزرگ در شهرهایی مانند آلانیا‚ آنتالیا‚ قونیه‚ آکسارای‚ کایسری‚ سیواس‚ ارزنجان و ارزروم ساخته شدند که شریان های مهم تجاری بودند. این شریان های تجاری که از ترکیه گذر عبور می کردند به سمت ایران و ترکستان می رفتند. مسافرانی که به این کاروانسرا می آمدند به عنوان مهمان در نظر گرفته می شدند و به مدت سه روز هیچ مبلغی برای خدماتی مانند خوراک و نوشیدنی و بازسازی کفش های خود و کنترل نعل اسب خود نمی پرداختند. دو تا از این کاروانسراهای بسیار مهم در آلانیا وجود دارد. این نشان می دهد که این مسیر که آلانیا را به دیگر مناطق پیوست می کرد در آن زمان بسیار مهم بود. کاروانسرای ساراپسا. این کاروانسرا در ۱۵ کیلومتری مرکز شهر آلانیا در اتوبان D-۴۰۰ قرار دارد. در یک نگاه کوتاه این کاروانسرا شیبه یک قلعه به نطر می رسد. این کاروانسرا بین سال های ۱۲۳۶ و ۱۴۲۸ توسط قیاس الدین کیخسرو پسر سلطان علاالدین ک
یقباد بر اساس یک طرح مستطیلی ساخته شد. در سمت های جنوبی و شمالی این کاروانسرا قسمت هایی با هدف حفاظت از آن وجود دارد. در لبهٔ شرقی آن یک مسجد کوچک وجود دارد. در وسط کاروانسرا دروازه ای وجود دارد که به سمت شمال باز می شود. سقف آن به سبک گهواره ای ساخته شده است. هنگامی که شما وارد کاروانسرا می شوید و به بالا نگاه می کنید چگونگی به هم متصل شدن این سنگ ها و اینکه چگونه این ساختمان بعد از گذشت ۷۶۶ سال هنوز پابرجا است را تحسین می کنید. اکنون این ساختمان توسط شخصی برای استفاده به عنوان دیسکو اجاره شده است. کاروانسرای آلارا. در بعضی از اسناد بیان شده است که کاروانسراها ساختمان هایی هستند که در فاصله ۴۰ کیلومتری (۹ ساعت با شتر) از یکدیگر ساخته می شوند. این مسئله برای این کاروانسرا درست می باشد. فاصلهٔ بین آلانیا و کاروانسرای آلارا قبل از آنکه جاده های قدیمی پر از پیچ بود و نوسازی شد ۴۰ کیلومتر بود. این کاروانسرا توسط سلطان علاالدین کیقباد در سال ۱۲۲۹ ساخته شد. در ورودی این کاروانسرا به سمت شمال است. بعد از اینکه شما از این در وارد می شوید در دیگری را می بینید. این قسمت برای مسافرانی ساخته شد که با حیوان های خود می آمد
ند. این قسمت کاملاً متفاوت نسبت به کاروانسرای ساراپسا ساخته شد و بر خلاف کاروانسرای ساراپسا که مکان های جداگانه برای مردم و حیوان ها وجود ندارد در این کاروانسرا مکان های ویژه برای مردم و حیوان ها موجود می باشد. علاوه بر این مسافران می توانند حیوان های خود را هر زمان از پنجرهٔ کوچک اتاق خود بازرسی کنند. هنوز می توان مسجد و چشمه و حمام ترکی را مشاهده نمود. این ساختمان که به مدت ۴۹ سال توسط یک تاجر کرایه شد‚ اکنون به عنوان یک رستوران استفاده می شود. مهمانخانه های کوچکتری دیگری نیز مانند این کاروانسرا موجود می باشد. یکی در شهر Kargicak و یکی در دیمچای (Dimcay) که هنوز با تمام ویژگی های آن پا برجاست. این مهمان خانه ها و کاروانسراها گواه و نشانهٔ اهمیت حمل و نقل در آلانیا است.
هِل این اِ سِل یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه ای می باشد که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی تهیه می شود و این دوره اش هم در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۵ در مجموعه ورزشی تامِس &amp; مَک سنتر شهر لاس وگاس ایالت نِوادا برگزار شد. این هفتمین دوره از برگزاری این رویداد بود. از نکات قابل توجه این رویداد، بازگشت ناگهانی آلبرتو دل ریو پس از اخراجش در سال ۲۰۱۴ بود؛ او پس از اینکه جان سینا در آغاز رویداد، مبارزه طلبی آزاد خود را اعلام کرد ناگهان وارد شد و طی یک مسابقه حدوداً هشت دقیقه ای و با قاطعیت بر سینا غلبه کرد و کمربند ایالات متحده را در بدو ورود ازآن خود کرد. همچنین براک لزنر و آندرتیکر هم بخش آخر از سه گانه خود را در یک مسابقه "هِل این ا سِل" برگزار کردند و لزنر سرانجام موفق به شکست آندرتیکر شد تا نامش به عنوان "فاتح"(The Conquerer) در تاریخ کمپانی جاودانه شود. زمینه سازی. "هِل این اِ سِل" شامل مسابقاتی بین دشمنی های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه های راو یا اسمک داون پخش شده بود. کشتی گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می دهد و تنش را به حد اکثر می رسان
د، نقش منفی یا قهرمان به خود می گیرند. براک لزنر با شکست آندرتیکر در رسلمانیا XXX به نوار شکست ناپذیری آندرتیکر در رسلمانیا پایان داد. ۱۶ ماه بعد و در سامراِسلم، آندرتیکر طی یک مسابقه مجدد مقابل لزنر به یک پیروزی پرحاشیه دست یافت. در شب قهرمانان، اعلام شد که این دو در رویداد بعدی طی یک مسابقه هِل این اِ سِل برای سومین و آخرین بار به مصاف هم خواهند رفت. در رزمگاه، بری وایت بعد از دخالت لوک هارپر مقابل رومن رینز به پیروزی رسید. در سامراسلم، دین امبروز و رینز مقابل وایت و هارپر به برتری رسیدند. در شب قهرمانان، وایت، هارپر و براون استرومن مقابل رینز، امبروز و کریس جریکو پیروز شدند. در قسمت ۱ اکتبر "اسمک داون"، رینز وایت را به یک مسابقه درون قفس در رویداد "هل این ا سل" طلبید که وایت آن را پذیرفت. در شب قهرمانان، بعد از اینکه سث رالینز از جان سینا شکست خورد و کمربند ایالات متحده خود را از دست داد بلافاصله پس از آن و در مسابقه بعدی از کمربند دبلیودبلیوئی سنگین وزن جهان خود مقابل استینگ با موفقیت دفاع کرد و او را از ناحیه مهره گردن مصدوم کرد، اما ناگهان شیمس وارد شد تا از این فرصت و خستگی و ناتوانی رالینز استفاده کند
؛ او یک بروگ کیک به رالینز زد و خواست که چمدانش را کَش کند اما ناگهان کین که مدتی بخاطر مصدومیت حضور نداشت دوباره با ماسک و ظاهر اهریمنی خود(Demon Kane) بازگشت و ابتدا به شیمس "چُک اسلم" زد و سپس رالینز را با یک "چُک اسلم" و یک "سنگ قبر کوب" نقش بر زمین کرد. در رویدا انحصاری شبکه دبلیودبلیوئی یعنی Live from Madison Square Garden، بعد از اینکه رالینز در یک مسابقه قفس فولادی به سینا باخت، کین بار دیگر به او حمله کرد. در "راو" ۵ اکتبر، استفنی مک ماهون اعلام کرد که تنها راه پایان دهی به مشکل بین کین مدیر اجرایی و رالینز، برگزاری مسابقه بین کین اهریمنی و رالینز در هل این ا سل بر سر کمربند دبلیودبلیوئی سنگین وزن جهان است، با این توضیح که اگر کین با ماسک (اهریمنی) مسابقه را ببازد، کین مدیر اجرایی از سِمت خود عزل خواهد شد. بازخورد منتقدین. این رویداد در مجموع با نقد مثبت منتقدین مواجه شد. لَری سانکا از وبسایت 411MANIA نمره ۷ از ۱۰ به آن داد و از مسابقه رینز/وایت و لزنر/تیکر به عنوان دو مسابقه ای نام برد که موفق شدند نشانگر خوبی برای رویداد "هِل این ا سِل" باشند.
عمارت بهارستان، کاخ بهارستان یا دارالشورای ملی ایران نام ساختمانی تاریخی در مجموعه بهارستان تهران و مربوط به سده ۱۳ خورشیدی است. از این ساختمان برای برگزاری نشست های مجلس شورای ملی استفاده می شد. این ساختمان در سال های ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴ بخشی از کتابخانه مجلس شورای اسلامی بود. این اثر با نام "بنای مجلس شورای ملی و ساختمان های ملحق" در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۰۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. باغ بهارستان. از آنجا که باغ بهارستان از مکان های تاریخی تهران است که عمارت های مهمی چون مسجد و دانشگاه شهید مطهری، عمارت بهارستان، عمارت عزیزیه و ... در این باغ قرار دارد جا دارد که به طور مختصر توضیحاتی در خصوص این باغ داده شود. در دههٔ ۱۲۸۰ هجری قمری (۱۸۶۰ میلادی) باروی قدیم تهران معروف به باروی شاه تهماسبی تخریب و ساخت استحکامات و دروازه ها و برج و باروی جدید آغاز شد. به این باروی جدید، باروی ناصری می گفتند و تهران نیز به دارالخلافهٔ ناصری مشهور شد و زمین و باغ بهارستان در حاشیهٔ شمال شرقی شهر قرار گرفت. این بارو در زمان رضاشاه به علت افزایش جمعیت و گسترش شهر تخریب شد و بهارستان کاملاً در محدودهٔ شهر قرار گرف
ت. زمینی که مشهور به سپهسالار و بهارستان است در اوائل دورهٔ قاجاریه نام مشخصی نداشت و بخش غربی این محدوده معمولاً در دورهٔ فتحعلی شاه، «جلوخان باغ نگارستان» (میدان بهارستان کنونی) خوانده می شد. در سال ۱۲۸۵ قمری یعنی ۳۸ سال قبل از انقلاب مشروطیت، میرزا حسین خان سپهسالار قزوینی - صدراعظم معروف ناصرالدین شاه- بخشی از زمین ها و باغ محمدحسن خان سردار ایروانی معروف به باغ سردار را که متعلق به ورثهٔ پاشاخان امین الملک بود، خرید و از آن پس به نام او، «باغ سپهسالار» خوانده شد. در خصوص وجه تسمیه این باغ به بهارستان، دو نظر وجود دارد. اول اینکه که سپهسالار اولادی نداشت و ناصرالدین شاه برای فراموش شدن نام و یاد سپهسالار، نام این باغ و عمارت را بهارستان گذاشت. نظر دوم این است که باغ و عمارت مذکور از همان زمان که به دست سپهسالار ساخته شد، هم وزن نگارستان به نام بهارستان خوانده شده است. مجموعهٔ بهارستان شامل مسجد، مدرسه، آب انبار، قنات، باغ و خانه است و علاوه بر اینکه با مجموعه های سنتی برابری می کند در برخی موارد شاهکار هنری و بی نظیر به شمار می آید. کاخ بهارستان (ساختمان مشروطه). میرزا حسین خان سپهسالار قزوینی در سال ۱۲۸۹
قمری تصمیم به ساخت عمارت های بزرگ از جمله کاخ بهارستان در اراضی بهارستان گرفت. وی به فکر تغییر سیمای شهر تهران بود. مهم ترین این ساختمان ها، عمارت بهارستان یا کاخ بهارستان محل زندگی سپهسالار بود. این ساختمان را امروزه به عنوان ساختمان مشروطه یا مجلس شورای ملی می شناسیم. بخشی از این ساختمان به موزهٔ مجلس شورای اسلامی و بخشی دیگر به امور تشریفاتی و بخشی دیگر برای برگزاری همایش های مختلف اختصاص دارد. مجموعهٔ زمین هایی که در نهایت سپهسالار برای ساخت مجموعهٔ عمارت مورد نظر خویش در نظر گرفته بود وسعتی در حدود ۵۳ هزار متر مربع یعنی بیش از ۵ هکتار را شامل می شد. سپهسالار برای طراحی و ساخت این عمارت و دیگر عمارت های باغ بهارستان از مهم ترین مهندسان و معماران آن زمان استاد حسن معمار و میرزا مهدی خان ممتحن الدوله شقاقی بهره جست. به احتمال خیلی زیاد در سال ۱۲۹۵ قمری ساخت کاخ بهارستان به اتمام رسید. عمارت اعیانی سپهسالار در جهت شرقی ـ غربی، در امتداد سردر، طرح تکامل یافتهٔ کاخ سازی قاجاری را با آمیختگی پنهان هُنری مغرب زمین یادآور می شد. به گونه ای که شیوهٔ هنری مغرب زمین تحت تأثیر سلیقهٔ معماران ایرانی در این بنا، با طر
ح ایرانی در آمیخت و حتی مغلوب آن شد. این عمارت ۳ بار دچار خشم آذر شد و در آتش سوخت و یک بار هم هدف توپ جنگی قرار گرفت: پس از درگذشت سپهسالار، ناصرالدین شاه آن را بی هیچ گونه تشریفات قانونی و شرعی، تصرف و آن باغ و عمارت (ساختمان مشروطهٔ کنونی) را ملکِ خالصهٔ (دولتی) خود کرد و در بخشی از عمارت نیز تا سال ۱۳۰۹ ق. قمرالسلطنه همسر سپهسالار (دختر فتحعلی شاه و عمهٔ ناصرالدین شاه) در خانه و باغ بهارستان زندگی و در آنجا مراسم تعزیه خوانی زنانه برگزار می کرد. از این زمان بود که این باغ و عمارت جنبهٔ دولتی پیدا کرد و در آنجا مراسم دولتی و مراسم پذیرایی از مهمانان داخلی و خارجی برگزار می شد. از زمان پیروزی انقلاب مشروطه، کاخ بهارستان برای مجلس در نظر گرفته شد. طی حکم میرزا نصرالله خان مشیرالدوله ـ صدراعظم ـ به محقق السلطنه (محقق الدوله) ـ رئیس بیوتات دولتی ـ مورخ ۲۵ جمادی الثانی ۱۳۲۴(۲۳ مرداد ۱۲۸۵)، مقرر می گردد که عمارت بزرگ باغ بهارستان (ساختمان مشروطه) در روز جمعه برای مجلس مهیا باشد. اما به علت دوری از مرکز شهر و عدم دسترسی عموم مردم به آن و بدون رضایت و اجازهٔ ورثهٔ سپهسالار نمی توان مجلس را در عمارت بهارستان تشکیل
داد. به خاطر همین موقتاً در مدرسهٔ نظامیه (اتاق نظام) برای برقراری جلسات مجلس انتخاب شد. در طی دوره ای که نظامنامهٔ انتخاباتی در حال تدوین بود و انتخابات بر اساس آن انجام می گرفت، صحبت ها و نامه نگاری ها برای تعیین عمارت بهارستان به عنوان ساختمان آیندهٔ مجلس شورای ملی نیز ادامه داشت. در ۲۷ شعبان ۱۳۲۴(۲۲ مهر ۱۲۸۵) نامه هایی از مجلس به مشیرالدوله ارسال شد که اعضای مجلس اظهار کرده بودند که عمارت مدرسهٔ نظام برای برگزاری مجلس مناسب نیست و «کلاً بالاتفاق عمارت بهارستان را که به هیچ وجه امروزه محل حاجت دولت نیست، از برای مجلس شورای ملی می خواهند...» با توجه به مخالفت های پیشین رهبران انقلاب، اکنون به تحقیق مسلم شده بود که ساختمان دیگری نمی توان در نقش بهارستان را برای مجلس ایفا کند. از این رو صدر اعظم پس از تبادل نظر با شاه در ۲۹ شعبان ۱۳۲۴(۲۴ مهر ۱۲۸۵) به نمایندگان اعلام کرد که فعلاً عمارت بهارستان برای جلسات مجلس شورای ملی در نظر گرفته شود. در همان روز بنا به دستور مظفرالدین شاه، مشیرالدوله نیز اجازه داد که مجلس در بهارستان برگزار شود و مسئلهٔ خرید ملک برای مجلس و وقف شرعی آن به آینده موکول شد. سر در مجلس شورای م
لی. پس از استقرار و آغاز به کار مجلس شورای ملی و هم زمان با انتقال ساختمان مجلس به عمارت بهارستان، دو تندیس برنزی «شیر و خورشید» به همراه لوح فلزی عدل مظفر بر روی سر در مجلس نصب شد و به عنوان یکی از نمادهای پارلمان ایران در آمد. لوح عدل مظفر در تاریخ در ۲۳ شوال ۱۳۲۴ (برابر با ۱۸ آذر ۱۲۸۵) بر سر در مجلسی با نام دارالشورای ملی ایران بر جای خود نهاده شد. براساس اسناد موجود این لوحه فلزی را سید عبدالرزاق از شهدای مشروطه با خط محمدرضا کلهر ساخت. این لوح در درگیری های پس از مشروطه و جریان به توپ بستن مجلس آسیبی ندید و به تدریج مهم ترین عامل مشخصهٔ مجلس شناخته شد. در دوره پهلوی اول به دلیل تضادی که رضاخان با قاجاریه داشت، عدل مظفر را از سر در مجلس به زیر آوردند. اما در ۱۹ آبان ۱۳۲۰ به جای نخست خود بازگشت، تا شاهد زنده حوادثی باشد که تا سال ۱۳۵۷ بر مجلس رفت. پس از انقلاب ۱۳۵۷ لوح مظفر را همراه دو شیر از سر در مجلس پایین آورده شد و پشت مجلس رها شد. در هنگام یک آتش سوزی در ساختمان قدیمی مجلس شورای ملی این دو تندیس شیر و خورشید موقتاً به پایین منتقل شدند، با این حال پس از بازسازی و مرمت ساختمان، بار دیگر بر روی سر در با
زنگشتند. عبدالحسین حایری نخستین رئیس کتابخانه پس از انقلاب دربارهٔ پیدا شدن این پلاک گفت: پس از راه اندازی موزه مجلس این پلاک به عنوان یکی از یادگارهای مشروطه بازسازی شد و تکه های آن پس از ترمیم در یک قاب کنار هم جای گرفتند.
سروایور سریز یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه ای می باشد که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی تهیه می شود و این دوره اش هم در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۵ در مجموعه ورزشی فیلیپس ارینا شهر آتلانتا ایالت جورجیا (برای اولین بار) برگزار شد و بیست و نهمین سروایور سریز و دوازدهمین رویداد سالانه دبلیودبلیوئی می باشد. این رویداد بیست و پنجمین سالگرد آغاز به کار آندرتیکر در دبلیودبلیوئی بود و قهرمان جدید کمربند دبلیودبلیوئی سنگین وزن جهان هم در آن مشخص شد؛ رومن رینز در مسابقه نهایی موفق به شکست دین امبروز شد و برای لحظاتی کوتاه قهرمان شد، چرا که بلافاصله شیمس وارد شد و با دو "بروگ کِک" و نقد کردن چمدان مانی این د بنک خود، قهرمان جدید کمربند دبلیودبلیوئی سنگین وزن جهان شد تا جای سث رالینز را بین رووسا(The Authority) پُر کند. زمینه سازی. "سروایور سریز" شامل مسابقاتی بین دشمنی های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه های راو یا اسمک داون پخش شده بود. کشتی گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می دهد و تنش را به حد اکثر می رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می گیرند. در هِل این
اِ سِل، سث رالینز با شکست کین موفق به حفظ کمربند دبلیودبلیوئی سنگین وزن جهان خود شد. شب بعد در "راو"، رومن رینز طی مسابقه ای از نوع مرگبار چهارجانبه توانست مقابل دالف زیگلر، کِوین اُوِنز و آلبرتو دل ریو پیروز میدان شده و شانس مبارزه با رالینز را در سروایور سریز بیابد. با این حال، در چهارم نوامبر، رالینز در یک رویداد دبلیودبلیوئی در شهر دابلین ایرلند هنگامیکه قصد داشت تا روی کین حرکت پاور بام بزند و او را به درون میز بکوبد، از چند ناحیه در زانوی خود دچار آسیب دیدگی شد: رباط متقاطع جلویی، رباط طرفی داخلی و منیسک؛ به همین دلیل، کمربند رالینز به حالت بدون صاحب درآمد؛ او بمدت شش تا نه ماه از میادین دور خواهد بود. همچنین قرار شد تورنمنتی در سروایور سریز برگزار شود تا قهرمان جدید در این رویداد مشخص شود. این تورنمنمت از "راو" ۹ نوامبر شروع شد و در آن ۱۶ سوپراستار باید با هم به رقابت می پرداختند تا دو نفر باقی مانده در پایان تورنمنت، در مسابقه اصلی سروایور سریز با هم مبارزه کنند. در دور اول، رومن رینز که از پیشنهاد تریپل اچ مبنی بر خودفروشی(Sell Out_کاری که رالینز با خیانت به شیلد کرد) به رووسا و جایگزین شدنش با رالین
ز سر باز زد مجبور به شرکت در تورنمنت شد و مقابل بیگ شو قرار گرفت که البته بیگ شو را شکست داد. سِزارو مقابل شیمس پیروز شد. کِوین اُوِنز مقابل تایتِس اونیل، دالف زیگلر مقابل د میز و دین امبروز هم مقابل تایلر بریز، همگی با پین کردن، به پیروزی رسیدند. در ادامه دور اول که در اسمک داون برگزار شد، آلبرتو دل ریو مقابل استارداست، کالیستو مقابل رایبک و نِویل هم مقابل کینگ بَرِت، همگی با پین کردن، به پیروزی رسیدند و به دور دوم این تورنمنت راه یافتند. در "راو" ۱۹ نوامبر، رینز، امبروز، اُوِنز و دل ریو بترتیب مقابل حریفان خود یعنی سِزارو، زیگلر، نِویل و کالیستو به برتری رسیدند. بدین ترتیب قرار شد در "سروایور سریز"، رینز مقابل دل ریو و امبروز مقابل اُونز قرار بگیرند و برنده دو مسابقه در پایان همان شب برای کمربند با هم مبارزه کنند. در قسمت ۲ نوامبر "راو"،پِیج در یک مسابقه مرگبار چهارجانبه مقابل بکی لینچ، بری بِلا و ساشا بنکس به برتری رسید تا شانس مسابقه برابر قهرمان کمربند دیواز یعنی شارلوت را در سروایور سریز بدست آورد. در هِل این اِ سِل، خانواده وایت بعد از اینکه آندرتیکر از براک لزنر در یک مسابقه هل این ا سل شکست خورد، وار
د رینگ شدند و به آندرتیکر حمله کرده و او را بر روی دستان خود از میدان خارج کردند. شب بعد در "راو"، کین سعی کرد به خانواده وایت حمله ور شود که آن ها همین کار را با او هم کردند. در "راو" ۹ نوامبر، آندرتیکر و کین بار دیگر تحت عنوان برادران ویرانی وارد رینگ شده و به خانواده وایت حمله کردند. در اسمک داون ۱۲ نوامبر هم بری وایت این دو را به یک مبارزه تگ تیم در "سروایور سریز" مقابل دو تن از یاران خانواده وایت طلبید که آن ها پذیرفتند. بازخورد منتقدین. جیمز کادوِل از PWTorch مسابقه اول را بهترین مسابقه رویداد دانست و در مجموع به رویداد سه و نیم ستاره از پنج داد. جیمز پاوِل از Prowrestling.net گفت: «رویداد با دو مسابقه نیمه نهایی به شکلی قوی آغاز شد و بخش سالروز فعالیت آندرتیکر هم خوب بود ولی جو حاکم بر تماشاگران جوی بی نظم و ناهماهنگ بود» و مسابقه نهایی هم «واقعاً ناامیدکننده» بود.
موقعیت جغرافیایی. شهر بندری Iotap به تاریخ ۴۰ سال قبل از میلاد بر می گردد و توسط همسر شاه آنتیوخوس نام‎گذاری شد. امروزه جادهٔ اصلی بین آلانیا و قاضی پاشا از بین خرابه های این شهر می گذرد و منطقه به دو قسمت تقسیم می شود. تاریخچه شهر. این شهر توسط آنتیوخوس چهارم تأسیس شد و به افتخار خواهر کوچک همسرش به نام Iotapa نام گذاری شد. ویژگی ها. از بالای قلعهٔ Iotap تصویری فوق العاده از منطقه وهمچنین باقیمانده های شهر مانند خانه ها، کلیسا و حمام های بخار دیده می شود. از دیگر قسمت های دیدنی این شهر بندرطبیعی با آب بسیار شفاف آن است که حدود ۱۰۰ متر عمق و ۵۰ متر عرض دارد. این شهر برای شنا کردن در غارهای طبیعی و شنا و استفاده از ساحل و بازدید از خرابه های باستانی مشهور است. هیچ سند باستانی مبنی بر سکونت مردم در این شهر قبل از قرن اول وجود ندارد. آنتیوخوس این قسمت را برای ساخت شهر انتخاب نمود زیرا در این قسمت دو خلیج نزدیک به یکدیگر وجود دارد و شکل یک بندر طبیعی را با فلاتی بالاتر از دریا برای حفاظت شهر از هر حمله تهاجمی از سمت دریا دارد. شبه جزیره بین دو خلیج در یک تپهٔ بلند قرار گرفته است. در شبه جزیره خرابه های یک دژ وجود
دارد. دیوارهای عظیم اطراف دژ برای حفاظت از بنای آن ساخته شد. در شرق دژ یک کلیسا به شکل مستطیل با ۳ تالار وجود دارد. در این شهر ضرابخانه هایی برای ضرب سکه به افتخار ژولیوس پسر آنتیوخوس وجود داشت که بعد از مرگ Iotapa سکه ها به افتخار او ضرب می شد. Iotap در زمان امپراطوری روم به شهر مرکزی ضرب سکه تبدیل شد و از دورهٔ تراژان (۹۸-۱۱۷) تا دورهٔ Valerian) (253-260) سکه ها در Iotap ضرب می شد. در این شهر خرابه های فاضلاب های رومی وجود دارد که به خوبی حفاظت شده است. علاوه بر این حمام های رومی در خیابان آن و نیز مجسمه هایی که روی آنها کتیبه هایی با نوشته هایی دربارهٔ ورزشکاران و مردم محلی مزین شده است به چشم می خورد. در شمال شهر یک گورستان شامل مقبره های یادبود با آرامگاه های کوچک وجود دارد که با گنبدهایی پوشش داده شده است.
تی ال سی: میزها، نردبان ها و صندلی ها یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه ای می باشد که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی تهیه می شود و این دوره اش هم در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۵ در مجموعه ورزشی تی دی گاردن شهر بوستون ایالت ماساچوست برگزار شد. این هفتمین رویداد تحت عنوان تی ال سی: میزها، نردبان ها و صندلی ها بود. هشت مسابقه در این رویداد برگزار شد که اولین آن در بخش آغازین (پیش نمایش) بود. در مسابقه اصلی این رویداد هم طی یک مسابقه "تی ال سی"، رومن رینز مقابل شیمس قرار گرفت که باز هم دستش از کمربند دبلیودبلیوئی سنگین وزن جهان کوتاه ماند و شیمس همچنان قهرمان باقی ماند. لحظاتی پس از پایان مسابقه و با ورود تریپل اچ، رینز به او حمله کرد و به شدت او را مورد ضرب و شتم قرار داد. زمینه سازی. "تی ال سی" شامل مسابقاتی بین دشمنی های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه های راو یا اسمک داون پخش شده بود. کشتی گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می دهد و تنش را به حد اکثر می رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می گیرند. در سروایور سریز، رومن رینز طی یک مسابقه نهایی تورنمنت مقابل
دین امبروز پیروز شد تا صاحب کمربند بی صاحب دبلیودبلیوئی سنگین وزن جهان شود، ولی پس از آن بلافاصله شیمس با کَش کردن چمدان قرارداد مانی این د بنک خود رینز را شکست داد تا قهرمان جدید کمربند شود. شب بعد در "راو"، اعلام شد که شیمس باید از کمربند در تی ال سی مقابل رینز و طی یک مسابقه تی ال سی دفاع کند. در "راو" ۳۰ نوامبر، شیمس با تقلید از شعار معروف آستین ۳:۱۶، شعار جدیدی ساخت و گفت: «در شیمس ۵:۱۵ می گوید من همین چند لحظه پیش، تو را لت و پار کردم». او گروهی جدید با نام "اتحادیه ملل" را ایجاد کرد که متشکل از کینگ بَرِت، آلبرتو دل ریو و روسِف بود. در آن شب قرار شد شیمس از کمربندش مقابل رومن رینز دفاع کند؛ البته رینز باید در زمانی کمتر از ۵ دقیقه و ۱۵ ثانیه او را شکست می داد تا موفق به کسب کمربند شود. رینز موفق به کسب کمربند نشد ولی بخاطر دخالت تیم "اتحادیه ملت ها" با سلب صلاحیت، برنده مسابقه اعلام شد تا مسابقه اش با شیمس در رویداد تی ال سی پابرجا بماند. در "اسمک داون" ۲۶ نوامبر، دین امبروز طی یک مسابقه "تریپل ترت" مقابل تایلر بریز و دالف زیگلر پیروز شد تا فرصت مسابقه برای کمربند قهرمانی بین قاره ای مقابل کِوین اُوِن