Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کی پاسخ دهند و نویز الکتریکی زیادی تولیدکنند که به عنوان طیف سنج، مفید باشد. خنک شدن تا دمای نیتروژن مایع (77K) تحریکات حرارتی الکترون های ظرفیت را کاهش می دهد، به طوری که فقط یک واکنش پرتو گاما می تواند انرژی لازم برای عبور از شکاف نواری و رسیدن به نوار رسانایی را برای الکترون تأمین کند. خنک سازی با نیتروژن مایع خوشایند نیست، زیرا آشکارساز قبل از استفاده به ساعت ها زمان نیاز دارد تا به دمای کاری برسد و نمی توان اجازه داد در حین استفاده گرم شود. کریستال های Ge(Li) هرگز نمی توانند گرم شوند، زیرا لیتیوم از کریستال خارج می شود و در روند کار آشکارساز اشکال ایجاد می کند. آشکارسازهای HPGe می توانند در صورت عدم استفاده تا دمای اتاق گرم شوند. سیستم های تجاری در دسترس قرار گرفتند که از فنون های خنک سازی پیشرفته (مثلاً یخچال پالس تیوب) برای رفع نیاز به خنک سازی نیتروژن مایع استفاده می کنند. آشکارسازهای ژرمانیوم با الکترودهای چند نواری، عمود برهم، بر روی وجوه متضاد، می توانند محل دوبعدی مسیر یونش را در یک بلور بزرگ از Ge نشان دهند. آشکارسازهایی مانند این در مأموریت های نجومی COSI بالنی استفاده شده اند (NASA، ۲۰۱۶) و در
رصدخانه مداری (NASA، ۲۰۲۵) طیف سنج و تصویرگر کامپتون (COSI) استفاده خواهند شد. آشکارسازهای تلورید کادمیوم و تلورید روی کادمیوم. آشکارسازهای تلورید کادمیوم (CdTe) و تلورید کادمیوم روی (CZT) برای استفاده در طیف سنجی پرتو ایکس و طیف سنجی گاما استفاده می شوند. چگالی بالای این مواد به این معنی است که آنها می توانند به طور مؤثر انرژی پرتوهای ایکس و گاما را با انرژی بیش از ۲۰ الکترون ولت که حسگرهای مبتنی بر سیلیکون سنتی قادر به آشکارسازی آن نیستند، کاهش دهند. همچنین، شکاف باند وسیع این مواد به این معنی است که آنها مقاومت ویژه بالایی دارند و برخلاف حسگرهای مبتنی بر ژرمانیوم می توانند در دمای اتاق یا نزدیک به آن (~295K) کار کنند. از این مواد آشکارساز می توان برای تولید حسگرهایی با ساختارهای الکترودی مختلف برای تصویربرداری و طیف سنجی با وضوح بالا استفاده کرد. با این حال، آشکارسازهای CZT به طور کلی قادر به رقابت و سنجش با وضوح آشکارسازهای ژرمانیوم نیستند، با برخی از این تفاوت ها که به انتقال ضعیف حامل بار مثبت به الکترود نسبت داده می شود. تلاش ها برای کاهش این اثر، شامل توسعه الکترودهای جدید برای رفع نیاز به جمع آوری هر
دو قطب حامل ها بوده است. آشکارش خودکار. آشکارسازهای ژرمانیوم. تشخیص خودکار برای طیف سنجی گاما در نمونه های طبیعی به طور سنتی و قدیمی تر، گران هستند؛ زیرا آنالیزورها باید در برابر پرتوهای پس زمینه محافظت شوند. با این حال، اخیراً یک نمونه برداری خودکار ارزان قیمت برای چنین تحلیل هایی معرفی شده و در حال پیشرفت هستند که می توان آن را با ابزارهای مختلف از سازندگان مختلف با استفاده از زبان برنامه نویسی AutoIt برای سیستم عامل ویندوز مایکروسافت استفاده کرد.
ویلما الس (زادهٔ ۱۸ اکتبر ۱۹۸۶ میلادی، کلن) بازیگر، مدل و طراح لباس آلمانی است. زندگی نامه. ویلما فرزند دوم یک خانوادهٔ پنج نفره است. پدر و مادرش هر دو مهندس هستند. وی در یک مدرسهٔ دوزبانهٔ آلمانی-فرانسوی درس خوانده و با درجهٔ ۱٫۸ فارغ التحصیل شده است. ویلما اولین بار در ۱۰سالگی در نمایش نامهٔ تئاتر مدرسه بازی کرد و در آن زمان نیز کلاس های بازیگری، گیتار و رقص خود را گذراند. ویلما الس همچنین فارغ التحصیل دانشگاه کلن آلمان است. فیلم شناسی. ویلما در سال ۲۰۱۰ در روزی روزگاری نقش کارولین را بازی کرد او در مجموعه تلویزیونی رهایی نیز یکی از نقش های اصلی را داشت. گزیده فیلمشناسی. ۱۳۹۹: هولیا
تارا جاف (به کردی: تارا جاف یا Tara Caf) نوازنده و خواننده زن کرد متولد سال ۱۹۵۸ در شهر بغداد است. زندگی. تارا جاف در بغداد به دنیا آمد. در سن ده سالگی به فراگیری پیانو پرداخت. او همچنین بر روی سازهای زهی چون گیتار، ماندولین چارانگو و باغلاما کار کرد. در سال ۱۹۷۶ به انگلستان مهاجرت کرد و به تحصیل در رشته روانشناسی پرداخت و در آن زمان به بعد در آنجا ساکن شد. پس از پایان تحصیلات به روان درمانی و تعلیم آن روی آورد. بیشتر شهرت موسیقایی وی به واسطه نواختن چنگ است. لازم است ذکر شود که بیشتر دانش موسیقایی او بدون استاد و از آموزش شخصی بدست آمده است. فعالیت هنری. تارا جاف هم به صورت فردی و هم با خوانندگان سرشناسی چون عدنان کریم و آینور دوغان فعالیت هنری داشته است. عمده فعالیت های او روی موسیقی کردی و به خصوص هورامی است. آلبوم دل دیوانه نخستین آلبوم مستقل وی در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. آلبوم دیگر وی با نام گفتگوی چنگ و نی در سال ۲۰۱۲ منتشر گردید که علاوه همنوازی چنگ و نی و تنبک است. همزمان با رونمایی از این آلبوم در شهر لندن مراسمی برای تجلیل از مقام هنری تارا جاف برگزار شد. وی همچنین کنسرت هایی برای زلزله زدگان وان و علویا
ن قربانی نسل کشی ترکیه برگزار کرده است.
قلب سرکش سیزدهمین آلبوم استدیویی خواننده و ترانه نویس آمریکایی مدونا است که در توسط اینتراسکوپ رکوردز منتشر شد. مدونا در تهیه این آلبوم با هنرمندانی چون دیپلو، آویچی، کانیه وست همکاری داشته است.
شراب خانه محلی است که شراب در آن تولید می شود. در شراب خانه ها، وجود سرداب های زیر زمینی با دمای ثابت کنترل شده یک ضرورت است. تاریخچه. بقایای قدیمی ترین شراب خانه ای که تاکنون یافت شده، متعلق به حدود شش هزار سال پیش، در غاری در کوه های جنوبِ شرق ارمنستان بوده است.
ها دونگ (به لاتین: Hà Đông) یک بخش و شهرک در ویتنام است که در استان ها تای واقع شده است. چمعیت این بخش در سال ۲۰۰۹ میلادی ۱۹۸٫۶۸۷ نفر بوده است.
وین (به لاتین: Vinh) یک شهر در ویتنام است که در استان نه آن واقع شده است. خصوصیات. وین ۱۰۵ کیلومترمربع مساحت و ۳۰۳٬۷۱۴ نفر جمعیت دارد.
ها تین (به لاتین: Hà Tĩnh) یک شهر در ویتنام است که در استان ها تین واقع شده است و جمعیت آن ۱۱۷٫۵۴۶ نفر می باشد.
دونگ ها (به لاتین: Đông Hà) یک شهر در ویتنام است که در استان کوانگ تری واقع شده است. خصوصیات. دونگ ها ۷۲٫۹۶ کیلومترمربع مساحت و ۸۲٬۰۴۶ نفر جمعیت دارد.
جینگه جان ترانه ای فولکلور گیلانی است که اولین بار احمد عاشورپور آن را اجرا کرد. به غیر از عاشورپور، خوانندگان دیگری نیز این ترانه را بازخوانی و اجرا کرده اند. از جمله این بازخوانی ها، می توان به اجرای دریا دادور اشاره کرد که در هر دو آلبوم او، "اجرای زنده در برلین (۲۰۰۴)" و "اجرای زنده در تورنتو (۲۰۰۸)" منتشر شده است. دادور این ترانه را در بیشتر کنسرت های خود اجرا کرده است. شیلا نهرور هم یک نسخهٔ دیگر از این ترانه را اجرا کرده که این نسخه، در آلبوم "جاودانه های گیلان" او منتشر شده است.
مانیومنت ولی یا دره بقعه () یک بازی ویدئویی مستقل به سبک معمایی است که توسط Ustwo Games توسعه یافته و منتشر شده است. بازیکن، کنترل پرنسس ایدا را در مارپیچ هایی دارای خطای دید و اشیاء غیرممکن بر عهده دارد و جهان اطراف خود را دستکاری می کند تا به پلتفرم های مختلفی برسد. "مانیومنت ولی" در اوایل ۲۰۱۳ طی ۱۰ ماه و بر پایه نقاشی های مفهومی هنرمند شرکت، کن وونگ توسعه پیدا کرد. این بازی از شاهزاده های ژاپنی، مجسمه سازی مینیمالیسم، و بازی های مستقل "ویندوسیل"، "فز"، و "شمشیر و اسلحه" الهام گرفته است و با نقاشی های منتقد موریس اشر و اکوکروم مقایسه گردید. بازی به گونه ای طراحی شده بود که هر فریم آن در نمایش عمومی مورد ستایش قرار گرفت. مانیومنت ولی پس از تست محدود نسخه بتا، در ۳ آوریل ۲۰۱۴ برای آی اواس منتشر شد و بعدها به اندروید و ویندوز فون پورت شد. بازی به طور کلی نظرهای خوبی را دریافت کرد. منتقدان طراحی تصویر و صدای بازی را ستودند، اما کوتاهی داستان و دشوار نبودن آن را خاطر نشان کردند. این بازی برنده جایزه طراحی اپل برای بهترین بازی سال ۲۰۱۴ آی پد شد و تا ژانویه ۲۰۱۵ بیش از دو میلیون نسخه از آن فروش رفت. تا مه ۲۰۱۶ می
زان فروش آن از ۲۶ میلیون فراتر رفت. دنباله ای با عنوان "مانیومنت ولی ۲" در ۵ ژوئن ۲۰۱۷ برای سیستم عامل آی اواس عرضه شد. روند بازی. در مانیومنت ولی، شخصیت بازیکن پرنسس ایدا در مارپیچ هایی دارای خطای دید و شیء غیرممکن سفر می کند که به عنوان هندسه مقدس در بازی معرفی شده، او مسافرت می کند تا برای چیزهایی مورد آمرزش قرار گیرد. بازی در تصویر ایزومتریک ارائه شده، و بازیکن با محیط برای یافتن گذرگاه های مخفی برای پیشروی ایدا به سوی نقشه خروج، تعامل می کند. هر کدام از ده مرحله مکانیک مرکزی خود را دارد. فعل و انفعالات شامل جا به جایی پلتفرم ها، ستون ها و ساخت پل ها می شود. بازیکن به طور غیرمستقیم توسط طراحی عناصر بازی مانند رنگ ها و به طور مستقیم توسط کلاغ هایی که سد راه ایدا می گردند، هدایت می شود. منتقدان سبک مجازی بازی را با نقاشی های پر جنب و جوش موریس اشر و اکوکروم مقایسه کرده اند. بازی شامل حالت دوربین نیز می شود در جایی که بازیکن می تواند در مرحله پرسه بزند تا تصاویری را بسازد. این شامل فیلترهایی می شود که مشابه آن ها در اینستاگرام وجود دارد. توسعه. مانیومنت ولی توسط Ustwo توسعه یافت، یک شرکت طراحی دیجیتال که در
سال ۲۰۰۴ تأسیس گردید و از سال ۲۰۰۷ مولد بازی های آیفون شد. بازی «دنباله نهنگ» و اپلیکیشن های دیگر آن ها شامل اپلیکیشن طراحی «گرانیماتور» و اپلیکیشن اشتراک گذاری تصاویر «رندو»، میلیون ها بار دانلود شد. مانیومنت ولی به عنوان یک بازی لمسی برای تبلت ها در نظر گرفته شده بود. توسعه آن در اوایل ۲۰۱۳ آغاز گردید، و ۱۰ ماه طول کشید. این بازی در آن زمان تحت نام «برج توهم» توسعه پیدا کرد. طراحی آن با یک نقاشی مفهومی به سبک موریس اشر شروع شد، و طراحی نهایی از آن فاصله چندانی نگرفت. مدیریت Ustwo به تیم توسعه خط داستانی و بودجه نداد، و به جای آن به آن ها گفت که بر روی «ساخت یک محصول با کیفیت بالا» تمرکز کنند. توسعه بازی ها سهم زیادی در عملکرد Ustwo ندارد، پس شرکت تمرکز خود را در توسعه بر تولید «محصولات عالی» قرار می دهد که بازتاب خوبی در کمپانی دارد، و نسبتاً سودآور است. در مورد سبک هنری، طراح بازی و هنرمند کن وونگ گفت که او آرزو کرده که هر بخش از گیم پلی بازی را شایسته نمایش عمومی طراحی کند. پروژه قبل از آن که به یک بازی تبدیل شود به عنوان نقاشی های مفهومی وونگ بود. وونگ می گوید که گیم پلی طراحی شده بود تا به بازیکن اجازه
دهد در جریان کاوش، بدون راهنمایی مستقیم هدف بازی را کشف کند. بازی از رنگ ها استفاده می کند تا همانند لبه آینه نشان دهد که بازیکن کجا تعامل می کند. وونگ گیم پلی بازی را چیزی بین اسباب بازی فروشی عجیب و شیر، کمد و جادوگر و داستان بازی را به جای یک کتاب روایت کننده شبیه یک «آهنگ» نمادین می داند. بازی طراحی شده بود تا توسط تعداد زیادی از کاربران به پایان برسد که سبکی غیر رایج در میان بازی هایی است که برای مخاطب عام عرضه می شوند. این بازی در ازای یک تجربه سخت، به عنوان یک «تجربه هزینه دار» تعیین شده بود. بازی تا دسامبر ۲۰۱۳ در حالت بتا قرار داشت، که بیش از ۱۰۰۰ نفر آن را امتحان کردند و میانگین زمان به پایان بردن بازی ۹۰ دقیقه بود. همچنین این بازی به عنوان بازی اختصاصی آی پد برنامه ریزی شده بود. بازی در ابتدا در ۳ آوریل ۲۰۱۴ برای آی اواس عرضه شد، و شرکت در کمتر از دو هفته مبلغ صرف شده برای بازی را به دست آورد. یک نسخه پورت شده اندروید در دو نسخه بتا عرضه شد و بعدها در ۱۴ مه ۲۰۱۴ عرضه نهایی شد. از آوریل ۲۰۱۴ تعداد مرحله های بیشتری در دست توسعه قرار گرفت. Ustwo بیان نمود آن ها مراحل را به «دلایل هنری» اضافه می کنند م
انند ایده هایی که آن ها می خواهند امتحان کنند، اما نمی توانند با انتشار اصلی منطبقشان کنند.
در اِنه جان یا درنه جان (به فارسی: دارد می آید جان) یک آهنگ محلی مازندرانی است. این ترانه تاکنون توسط خوانندگان بسیاری بازخوانی شده است. منیر وکیلی نخستین بار یک نسخه اپرا از این ترانه را در فرانسه ضبط و در آلبومی به نام Chants Et Danses De Perse منتشر کرد. این نسخه بعدها در سال ۲۰۰۳ بازسازی و در آلبوم "بازگشت" او منتشر شد. پری زنگنه هم یک نسخه اپرای دیگر از این ترانه را ضبط و در آلبوم "فولکوریک" خود منتشر کرده است. کوروش یغمایی نیز نسخه ای دیگر از این ترانه را خوانده است. علاوه بر آن، این ترانه در "کنسرت ارکستر فیلارمونیک ایران" به رهبری علیرضا شفقی نژاد و با تنظیم گریکوریان هم اجرا شد که این کنسرت، در روزهای ۲۴، ۲۵ و ۲۶ تیر ماه ۱۳۸۹ در سالن رودکی اجرا شد. احمد پژمان هم نسخه ای دیگر از این ترانه را در آلبوم «همه شهر ایران» خوانده است. متن ترانه (به همراه ترجمه). عزیز جون دست من بر دامنته عزیز جون دست من بر گردنته چرا خون مرا کردی تو شیشه به درگاه خدا نالم همیشه دگر نشومه من بهار حموم (دیگر در بهار حمام نمی روم) دگر نکمه شیخ جلال سلوم (دیگر به شیخ جلال سلام نمی کنم) الهی شیخ جلال تینوم باوه گوم (الهی شیخ جلال
نامت از جهان گم شود) هاکردمه امضا بیمه پشیمون (امضا کردم و پشیمان شدم) درنه جان درنه جان درنه (دارد می آید جان دارد می آید) خدا خدا مه فاطمه جان درنه (خدایا فاطمه جانم دارد می آید) عزیز جون درمه شومه الوداع کن …… آخ مه الوداع کن (عزیزجان دارم می روم الوداع کن (خداحافظی کن)) (آخ مرا الوداع کن) سر راهم نشین ته گریه هاکن …… آخ ته گریه هاکن (سر راهم نشین تو، گریه کن) (آخ تو گریه کن) اگر خواهی که من زودتر بیایم …… آخ آخ زودتر بیایم نماز صبح و شب مرا دعا کن …… آخ آخ مرا دعا کن سر راهم نشین ته گریه هاکن …… آخ ته گریه هاکن ستاره آسمون اشمارم امشو …… آخ اشمارم امشو (ستاره آسمان می شمارم امشب) (آخ می شمارم امشب) بورین یار باویین بیمارم امشو …… آخ بیمارم امشو (بروید به یار بگویید بیمارم امشب) (آخ بیمارم امشب) بورین یار باویین امشو ره نیه …… آخ آخ امشو ره نیه (بروید به یار بگویید امشب را نیاید) (آخ آخ امشب را نیاید) تمام دشمنان بیدارن امشو …… آخ آخ بیدارن امشو (همه دشمنان بیدارند امشب) (آخ آخ بیدارند امشب) بورین یار باویین بیمارم امشو …… آخ بیمارم امشو (بروید به یار بگویید بیمارم امشب) (آخ بیمارم امشب)
«زندگی کردن برای عشق» ترانه ای است ضبط شده توسط خواننده آمریکایی مدونا برای سیزدهمین آلبوم استودیویی وی قلب سرکش (۲۰۱۵). ترانه توسط مدونا، دیپلو، آریل ریچ شید، مورین مک دونالد و توبی گد تهیه و سروده شده است. در اصل در نظر گرفته شده بود ترانه در روز ولنتاین ۲۰۱۵ منتشر شود، بعد از فاش شدن نسخه نمایشی (Demo) ضبط شده ترانه در اینترنت، ترانه به صورت عجله ای به عنوان اولین تک آهنگ از آلبوم در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۴، توسط اینتراسکوپ رکوردز منتشر شد. نماهنگ. در دسامبر ۲۰۱۴، گای ازیری مدیر مدونا اعلام کرد برنامه ریزی شده است که یک نماهنگ در اوایل فوریه ۲۰۱۵ منتشر شود. نماهنگ توسط دو فرانسوی ژولین شوکاخ و کامیل هیریگوین، شناخته شده با یک دیگر به عنوان جی.ای.سی.کی. (J.A.C.K.) کارگردانی شد. نماهنگ توسط "دنی بی تول" تدوین و توسط "بی. آکرلند" طراحی لباس و توسط "مگان لاسن" طراحی رقص شد. اجراهای زنده. مدونا اولین بار ترانه «زندگی کردن برای عشق» را در ۵۷مین مراسم جایزه گرمی در ۸ فوریه ۲۰۱۵ اجرا کرد. همچنین مدونا ترانه را در جایزه بریت ۲۰۱۵ در ۲۵ فوریه اجرا کرد.
باک گیانگ (به لاتین: Bắc Giang) یک شهر در ویتنام است که در استان باک گیانگ واقع شده است. خصوصیات. باک گیانگ ۳۲٫۲۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۲۶٬۸۱۰ نفر جمعیت دارد.
باک کان (به لاتین: Bắc Kạn) یک شهر در ویتنام است که در استان باک کان واقع شده است. خصوصیات. باک کان ۱۳۱٫۹۵ کیلومترمربع مساحت و ۲۹٬۲۲۷ نفر جمعیت دارد.
شرح: دراکورکسیس هاگوارتسیا که با نام دراکورکس شناخته میشود یک گیاه خوار از خانواده ی پکیسفالوسار ها است و بخاطر شاخ های بزرگشان و برامدگی استخوانشان قابل توجه هستند. در حقیقت، ظاهر این دایناسور سرنخی از نام آن می دهد. ترجمه ی انگلیسی دراکورکس پادشاه اژدها است. وزن آن 1300 پوند است، طول آن 3.5 متر است و ارتفاع آن 1.5 متر است. و با جمجمه خود در برابر غارتگران میتواند از خودش دفاع کنند. کشف: اولین بقایای دراکورکس در سازند نهر جهنمی داکوتای جنوبی در سال 2004 کشف شد، زمانی که سه دیرینه شناس آماتور یک جمجمه جزئی و سایر قطعات کوچک استخوان را بیرون آوردند. این سه نفر فسیل ها را به موزه ی کودکان ایندیاناپولیس اهدا کردند، به طور رسمی نامگذاری شد. دیرینه ی اکولوژی: دراکورکس در اواخر دوره کرتاسه تقریبا 65 تا 70 میلیون سال پیش در کنار سایر گونه های دایناسور از جمله آنکیلوساروس، ادمونتوساروس و پکیسفالوساروس در آمریکای شمالی زندگی میکرد.
ها جیانگ (listenیک شهر است که در کنار رود لُو در شمال شرقی ویتنام واقع شده است. این شهر مرکز استان هاآ گیانگ است. مساحت شهر ۱۳۵.۳۳ کیلومتر مربع است و طبق سرشماری ۲۰۱۹، جمعیت آن ۵۵,۵۵۹ نفر بود.[۱] جمعیت این منطقه از ۲۲ قوم مختلف تشکیل شده است که ۵۵.۷٪ آن ها مردم ویتنامی (کین) و تائی هستند. این منطقه به عنوان "زیباترین مکان در تمام ویتنام" شناخته شده است.[۲] این شهر نقطه شروع محبوبی برای دور زدن حلقه ها جیانگ است، مسیری در امتداد QL4C که معمولاً با موتورسیکلت از آن عبور می کند و شامل ، ، ، و است. تاریخ. تا قرن نوزدهم، سکونتگاه '، که در جنوب ها گیانگ قرار داشت (چو هان: 河楊)، بازار اصلی و بزرگترین سکونتگاه در این منطقه بود. در دوران سلطنت دودمان (۱۸۰۲–۱۹۴۵)، شهر ها گیانگ، که اکنون در شهرستان ' قرار دارد، شروع به رشد کرد. در سال ۱۸۴۲، این شهر به استان سابق الحاق شد. در سال ۱۸۴۲، ها گیانگ به استان جدید تویِن کوانگ ملحق شد که در آن زمان به شمال تا مرز چین امتداد داشت. پس از فتح این منطقه توسط فرانسه در سال ۱۸۸۶، ها گیانگ به یک پایگاه نظامی مهم استعماری فرانسه تبدیل شد. در ۱۲ اوت ۱۹۹۱، استان ها گیانگ دوباره تأسیس شد و
از استان تویِن کوانگ جدا گردید. هنگام جدا شدن، استان ها گیانگ شامل ۱۰ واحد اداری بود و شهر ها گیانگ به عنوان مرکز استان ها گیانگ تبدیل شد. در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۰، شهر ها گیانگ به طور رسمی به یک شهر استانی ارتقا یافت. در مارس ۲۰۱۴، پروژه توسعه شهری نوع II توسط نخست وزیر در تصمیم شماره ۱۹۰ تصویب شد که شامل استان های وین فوک، ها گیانگ و هوا تِین–هوی است، به لطف بسته کمک غیرقابل بازگشت از بانک توسعه آسیایی (ADB). در خصوص استان ها گیانگ، این پروژه شامل ارتقاء جاده ها، ساخت دو پل جدید و ارتقاء سیستم فاضلاب است. اداره. واحدهای اداری زیر به عنوان بخشی از شهر ها جیانگ شناخته می شوند: اقتصاد. استان ها گیانگ یک منطقه کوهستانی است. بخش زیادی از این استان برای کشاورزی مناسب نیست و بیشتر اراضی آن پوشیده از جنگل است. فلات مرکزی ها گیانگ برای کشت آلو، هلو و خرمالو مناسب است که این محصولات به خارج از کشور صادر می شوند. چای نیز در این منطقه کشت می شود. استان ها گیانگ یکی از فقیرترین استان های ویتنام است. به طور سنتی، بخش عظیمی از فعالیت های اقتصادی این استان به کشاورزی و جنگلداری مربوط می شد، اما در سال های اخیر تلاش هایی برای را
ه اندازی صنعت تولیدی صورت گرفته است. زیرساخت ها در ها گیانگ بهبود یافته اند، اما همچنان در مقایسه با بسیاری از دیگر مناطق ویتنام ضعیف باقی مانده اند – جاده ها، مدارس و خدمات بهداشتی در این استان نسبت به دیگر مناطق کمتر توسعه یافته اند. از زمان تعیین پارک ژئوپارک فلات کارست (دونگ وان) در سال ۲۰۱۰، صنعت گردشگری در این استان در حال رشد است. خصوصیات. ها گیانگ ۱۳۵٫۳۳ کیلومترمربع مساحت و ۷۱٬۶۸۹ نفر جمعیت دارد.
گل پامچال نام ترانه ای گیلکی در آواز دشتی است که حدود سال ۱۳۳۰ توسط سید جعفر مهرداد سروده شده است. نخستین بار این تصنیف توسط یکی از محصلین دبیرستان شاهپور (رشت) در جشن «حزب ایران» اجرا شد. این جشن به مناسبت «تأیید ملی شدن نفت در سراسر کشور از طرف مجلسین شورا و سنا » در آستانه نوروز ۱۳۳۰ برگزار شده بود.آهنگ ترانه گل پامچال هم آهنگ «تصنیف جنگل» است که به دست فراموشی سپرده شده بود، این آهنگ متاثر از زمزمه هایی بود که اهالی گیلان به خصوص روستائیان زمینه بسیار پذیرایی از گوشه های آن داشتند. استقبال گسترده از ترانه گل پامچال موجب برآورده شدن نیت سراینده آن آقای جعفر مهرداد در زنده نگاه داشتن «تصنیف جنگل» شد. سرگذشت این ترانه گیلکی در مجموعه «مقالات گیلان شناسی» نوشته شده است. چند ماه پس از اولین اجرای این ترانه در جشن ملی شدن صنعت نفت، این ترانه توسط اسماعیل گلشنی به رادیو ایران راه یافت. در سال ۱۳۵۵ ه.ش. به مناسبت سی و هفتمین سال رادیو، نوارهایی از طرف این سازمان با قید نام ترانه، آهنگساز، شاعر، و خواننده هر نوار انتشار یافت. در مورد ترانه گل پامچال آهنگساز (محلی)، شاعر (ایرج دهقان)، خواننده (روح بخش) اعلام شده بو
د.احتمالا اشتباه در اعلام نام (ایرج دهقان) از آنجا ناشی شده بود که خواننده ترانه یک بار در دنبال اجرای آن چند بیت شعر از ایشان را به آواز خوانده بود. متن شعر. متن ترانهٔ سید جعفر مهرداد که در تصنیف خوانده می شود، این است: این ترانه بارها از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش و تاکنون توسط خواننده های بسیاری بازخوانی شده است. دریا دادور یک نسخهٔ اپرا از این ترانه را خوانده است. شیلا نهرور هم نسخه ای از این ترانه را در آلبوم "جاودانه های گیلان" منتشر کرده است. پری زنگنه هم نسخه ای اپرا از این ترانه را در آلبوم "گل افشان" خود منتشر کرده است. بیژن بیژنی از جمله دیگر خواننده هایی است که این ترانه را خوانده است. احمد پژمان هم تنظیمی متفاوت از این اثر ارائه داده است.
کائو بانگ (به لاتین: Cao Bằng) یک شهر در ویتنام است که در استان کائو بانگ واقع شده است. این شهر در سال ۲۰۱۲ میلادی ۸۴٬۴۲۱ نفر جمعیت دارد.
ویت تری (به لاتین: Việt Trì) یک شهر در ویتنام است که در استان فو تو واقع شده است. خصوصیات. ویت تری ۱۱۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۶۰٬۲۸۸ نفر جمعیت دارد.
لانگ سون (به لاتین: Lạng Sơn) یک شهر در ویتنام است که در استان لانگ سون واقع شده است. خصوصیات. لانگ سون ۷۹ کیلومترمربع مساحت و ۱۴۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
ها لونگ (به لاتین: Hạ Long) () یک شهر در ویتنام است که در استان کوانگ نین واقع شده است. این شهر در امتداد ساحل خلیج ها لونگ قرار دارد و در حدود ۱۷۸ کیلومتری شرق هانوی پایتخت کشور ویتنام واقع شده است. خصوصیات. ها لونگ ۲۷۱٫۹۵ کیلومترمربع مساحت و ۲۲۱٬۵۸۰ نفر جمعیت دارد. شهرهای خواهر خوانده. شهر آکاپولکو، گوئررو خواهرخوانده ها لونگ هست.
تای گوین (به لاتین: Thái Nguyên) یک شهر در ویتنام است که در استان تای گوین واقع شده است. خصوصیات. تای گوین ۱۸۹٫۷۰۵ کیلومترمربع مساحت و ۳۳۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر Salo خواهرخواندهٔ تای نگوین هست.
توین کوانگ (به لاتین: Tuyên Quang) یک شهر در ویتنام است که در استان توین کوانگ واقع شده است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۰ میلادی ۱۱۰٫۱۱۹ نفر بوده است.
لای چو (به لاتین: Lai Châu) یک شهر در ویتنام است که در استان لای چو واقع شده است. این شهر در سال ۲۰۱۳ میلادی ۵۲٫۵۵۷ نفر جمعیت داشته است.
هوا بین (به لاتین: Hòa Bình) یک شهر در ویتنام است که در استان هوا بین واقع شده است. این شهر در سال ۲۰۰۹ میلادی ۹۳٫۴۰۹ نفر جمعیت داشته است.
ین بای (به لاتین: Yên Bái) یک شهر در ویتنام است که در استان ین بای واقع شده است. خصوصیات. ین بای ۵۸ کیلومترمربع مساحت و ۷۸٬۰۱۶ نفر جمعیت دارد.
لائو کای (به لاتین: Lào Cai) یک شهر در ویتنام است که در استان لائو کای واقع شده است. خصوصیات. لائو کای ۲۲۱٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۹۴٬۱۹۲ نفر جمعیت دارد.
سون لا (به لاتین: Sơn La) یک شهر در ویتنام است که در استان سون لا واقع شده است. این شهر در سال ۲۰۰۹ میلادی ۹۱٫۷۲۰ نفر جمعیت داشته است.
کاستلتو درو (به ایتالیایی: Castelletto d'Erro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. کاستلتو درو ۴٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۱۴۶ نفر جمعیت دارد.
کاساسکو (به ایتالیایی: Casasco) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. کاساسکو ۹٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۴۱ نفر جمعیت دارد و ۳۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
باسالوتسو (به ایتالیایی: Basaluzzo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. باسالوتسو ۱۵٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۹۳۵ نفر جمعیت دارد و ۱۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ویگوتسولو (به ایتالیایی: Viguzzolo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. ویگوتسولو ۱۸٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۹۶۴ نفر جمعیت دارد و ۱۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اسپینتو اسکریویا (به ایتالیایی: Spineto Scrivia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. اسپینتو اسکریویا ۴٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۳۷۹ نفر جمعیت دارد و ۲۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اسپینیو مونفراتو () یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. اسپینیو مونفراتو ۱۶٫۷۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۱۷۴ نفر جمعیت دارد و ۲۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سان سالواتوره مونفراتو (به ایتالیایی: San Salvatore Monferrato) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. سان سالواتوره مونفراتو ۳۱٫۶۵ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۵۸۷ نفر جمعیت دارد و ۲۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ترویله (به ایتالیایی: Treville) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. ترویله ۴٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۲۶۷ نفر جمعیت دارد و ۳۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تیچینتو (به ایتالیایی: Ticineto) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. تیچینتو ۸٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۳۹۷ نفر جمعیت دارد و ۱۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ترتسو (پیدمونت) (به ایتالیایی: Terzo, Piedmont) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. ترتسو ۸٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۸۷۴ نفر جمعیت دارد و ۲۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تروجیا (به ایتالیایی: Terruggia) ، یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. تروجیا ۷٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۸۲۵ نفر جمعیت دارد و ۱۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تاسارولو (به ایتالیایی: Tassarolo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. تاسارولو ۷٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۵۹۸ نفر جمعیت دارد و ۲۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بالتسولا (به ایتالیایی: Balzola) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. بالتسولا ۱۶٫۷۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۴۷ نفر جمعیت دارد و ۱۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مونتجوکو (به ایتالیایی: Montegioco) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. مونتجوکو ۵٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۳۱۵ نفر جمعیت دارد و ۴۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مومبلو مونفراتو (به ایتالیایی: Mombello Monferrato) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. مومبلو مونفراتو ۱۹٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۱۰ نفر جمعیت دارد و ۲۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
گروندونا (پیدمونت) (به ایتالیایی: Grondona, Piedmont) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. گروندونا ۲۵٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۵۴۸ نفر جمعیت دارد و ۳۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کونیوله (به ایتالیایی: Coniolo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. کونیوله ۱۰٫۳۵ کیلومترمربع مساحت و ۴۴۴ نفر جمعیت دارد و ۲۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کونزانو (به ایتالیایی: Conzano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. کونزانو ۱۱٫۶۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۰۴ نفر جمعیت دارد و ۲۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوستا وسکوواتو (به ایتالیایی: Costa Vescovato) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. کوستا وسکوواتو ۷٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۳۶۹ نفر جمعیت دارد و ۳۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مولینو دی تورتی () یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. مولینو دی تورتی ۲٬۷ کیلومترمربع مساحت و ۶۸۵ نفر جمعیت دارد.
مولاره () یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. مولاره ۳۲٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۲۱۰۱ نفر جمعیت دارد.
مونته کاستلو () یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. مونته کاستلو ۷٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۳۳۹ نفر جمعیت دارد و ۱۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.