Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نوروویروس نام یک سرده از تیره ویروس کالیسی است. نوروویروس یا ویروس نورواک که با نام ویروس استفراغ زمستان هم شناخته می شود، عامل ایجاد کننده بیماری های گوارشی مسری است و باعث التهاب معده و دیواره روده بزرگ می شود، این ویروس با اینکه شباهتی با آنفلوانزا ندارد اما چگونه افراد آن را با نام آنفلوانزای معده به خاطر دارند. ویروس ها توسط کمیته بین المللی طبقه بندی ویروس ها به تیره، سرده وگونه هایی طبقه بندی می شوند. و ویروس نورواک تنها گونه از سرده ویروس نورو است که به تیره ویروس کالی تعلق دارد. ویروس نورواک به نام شهر نورواک، اوهایو در ایالات متحده نامگذاری شده است، زیرا در نوامبر سال ۱۹۶۸ التهاب معدی روده ای ویروسی حاد در بین بچه های دبستان برانسون آن شهر شیوع پیدا کرد. نوروویروس عمدتاً برای کودکان (سنین بالا) و بزرگسالان عفونت زا می باشد. این بیماری با اسهال مسافرتی همراه بوده و آب آلوده به عنوان منشأ شناخته شده بیماری به حساب می آید. این ویروس و عواملی که وابستگی نزدیکی به آن دارند، قطری معادل ۲۸–۳۰ نانومتر داشته، در سه گروه قرار می گیرند:
آنا بیورن (؛ ۴ ژوئیه ۱۹۵۴) یک هنرپیشه، کارگردان فیلم، مربی یوگا، مانکن و طراح گرافیک اهل ایسلند است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به «"عشق و جنگ"» (۱۹۸۷) اشاره نمود. زندگی حرفه ای. در دهه های 1970 و 1980، آنا در حرفه مدلینگ موفق بود. او نماینده آژانس مدلینگ فورد در نیویورک و نینا بلانچارد در لس آنجلس بود. او در تعداد زیادی از تبلیغات تلویزیونی در اروپا و ایالات متحده ظاهر شد و قراردادهای انحصاری با Noxema و Vidal Sassoon داشت. در آن زمان او به تحصیل بازیگری در لس آنجلس پرداخت و در چندین فیلم و برنامه تلویزیونی در ایالات متحده ظاهر شد، مانند گرافیتی بیشتر آمریکایی و شمشیر و جادوگر و دیوانه شدن. زندگی شحصی. آنا با نوازنده یاکوب فریمان مگنوسون ازدواج کرد . شریک او از سال 1994 مدیر عامل تبلیغات، هالدور گودموندسون است. بوستون گلوب، در سال 2011 ادعا کرد که او اطلاعاتی را به FBI داده است که منجر به دستگیری گانگستر و فراری وایتی بولگر شده است. یک جایزه 2 میلیون دلاری برای اطلاعاتی که منجر به دستگیری او شود ارائه شده بود.
تیتو (؛ تلفظ ایسلندی: ) با نام اصلیِ سیگرون هالمتیستوتیر (؛ تلفظ ایسلندی: ) یک خواننده، ترانه سرا و هنرپیشه اهل ایسلند است.
تکنیسین تعمیر و نگهداری هواپیما (AMT) به عنوان بخشی از مشاغل نگهبان ساحلی ایالات متحده آمریکا طبقه بندی می شود. وظیفه آنها بررسی، سرویس، نگهداری، شناسایی و عیب زدایی و تعمیر موتور هواگرد، واحد قدرت کمکی، پیش ران، ملخ در هواپیما، پروانه، سیستم های انتقال قدرت، بدنه هواپیما، بال هواپیما، سطوح ثابت یا متحرک هواپیما، بدنه داخلی هواپیما، هوای کمپرس شده هواپیما (aircraft fuselages)، سیستم هیدرولیک، سیستم انتقال سوخت هواپیما و سیستم های منحصراً الکترونیکی هواپیما است. وظایف. تکنیسین تعمیر و نگهداری هواپیما در پایگاه های نگهبان ساحلی در تمام آمریکا و پورتوریکو مستقر هستند. ممکن است برای پشتیبانی از عملیات یخ شکنی از تکنیسین های مستقر در موبیل، آلاباما با عنوان «بخش عملیات قطبی» استفاده شود. این تکنیسین ها از لاکهید اچ سی-۱۳۰، داسو فالکن ۲۰، یوروکوپتر اچ اچ-۶۵ دلفین و سیکورسکی ام اچ-۶۰ جایهاوک نگهداری می کنند. آموزش. یک دوره پنج ماهه برای آموزش اصول اولیه نگهداری کافی است. دوره های پیشرفته دیگر شامل سیستم های هوایی خاص و مهارت های شناسایی و عیب زدایی می شود. برای تمام هواپیماهای لاکهید اچ سی-۱۳۰ این دوره ها در مرکز آم
وزش فنی الیزابت سیتی در فرودگاه منطقه ای الیزابت واقع در الیزبت سیتی، کارولینای شمالی برگزار می شود. همچنین گارد ساحلی، دوره های پیشرفته را با دریافت هزینه برگزار می کند. ممکن است یک تکنیسین برای «برنامه فناوری تعمیر و نگهداری هواپیما» ثبت نام کند که فارغ التحصیلان آن چگونگی پر کردن مجوزها (Billets) را یادمی گیرند. این کار نیاز به تخصص فنی زیادی دارد. صلاحیت های لازم برای دریافت مدرک. جبر، هندسه، الکترونیک و مکانیک درس های عمومی برای دریافت مدرک تکنیسین تعمیر و نگهداری هواپیما هستند. به علاوه متقاضیان باید یک آزمون پرواز عملی را قبول شده و از نظر حفاظت اطلاعات و امنیت، مشکلی نداشته باشند.
ماهیچه کوتاه کف دستی () درست زیر پوست ناحیه کنارکف دستی (هیپوتنار) قرار داشته و پوست را چین می دهد. عصب آن شاخه سطحی اُلنا است.
ماهیچه دورکننده انگشت کوچک دست () یک ماهیچه اسکلتی است که در کناره زند زیرین کف دست واقع شده است. با انقباض این ماهیچه، انگشت کوچک از انگشت چهارم دور می شود.
ماهیچه کوتاه خم کننده انگشت کوچک دست () از انگشتان دست است. با انقباض آن انگشت کوچک از مفصل کف دستی بندانگشتی (متاکارپوفالانژیال) خم می شود.
سکینه یعقوبی بنیانگذار و مدیر عامل «مؤسسه آموزشی افغان»، متولد هرات است. در سال ۱۹۹۵ میلادی ۱۳۷۶ شمسی مؤسسه آموزشی افغان را پایه گذاری کرد. او به خاطر فعالیت هایش در زمینه حقوق کودکان و زنان شهرت دارد و در طی این سالها چند جایزه به خاطر فعالیت هایش در این زمینه ها دریافت کرده. سکینه یعقوبی در ویژه برنامه های صد زن بی بی سی فارسی هم یکی از صد زن برجسته سال ۲۰۱۵ این برنامه ها بود و به عنوان سردبیر مهمان یکی از شصت دقیقه های ویژه صد زن بود. جوایز بین المللی. در سال ۲۰۱۲ سکینه یعقوبی و مؤسسه آموزشی افغان جایزه افتخاری جهانی کودکان را از آن خود کرد. دانشگاه پرینستون آمریکا هم در سال ۲۰۱۳ میلادی به یعقوبی دکترای افتخاری اعطا کرد. در همین سال یعقوبی و مؤسسه او یک جایزه یک میلیون دلاری را نیز دریافت کردند. در سال ۲۰۱۵ جایزه وایز برای تحصیلات نیز به او اعطا شد. مؤسسه آموزشی افغان. این مؤسسه به منظور آموزش معلمان و مربیان زن و همین طور بهبود و گسترش آموزش و پرورش در افغانستان تأسیس شده است. "ما برای نیازمندترین قشرها جامعه خدمات ایجاد می کنیم. ما برای رسیدن به افغانستانی متعادل و آرام تلاش می کنیم، جایی که ارزش همه شهر
وندان با هم برابر است و همه به فرصت های آموزشی، بهداشتی و اقتصادی دسترسی دارن"د. این مؤسسه آموزش در سطوح آمادگی (قبل از دبستان) تا پایان دبیرستان را برای دانش آموزان فراهم می کند. در گذشته دوره های دانشگاهی مانند پرستاری هم در این مؤسسه برگزار می شد. مؤسسه آموزشی افغان سعی دارد به دانش آموزان حرفه هایی نیز آموزش دهد که بتوانند با استفاده از آنها برای خود کسب درآمد کنند. یکی از دوره های آموزشی که در مؤسسه آموزشی افغان برگزار می شود دوره های آموزش مدرس است. خانم یعقوبی می گوید: «هر زنی باید روی پاهای خودش بایستد و توان آن را داشته باشد که مستقل باشد؛ بنابراین این مراکز هم باید خودکفا و مستقل باشند و وقتی به این مرحله رسیدند، دین خودشان را به سازمان خودشان ادا خواهند کرد و آموزش مراکز جدیدی را که باز می شود بر عهده خواهند گرفت و به آنها کمک خواهند کرد که خودکفا و مستقل باشند و این فرایند ادامه پیدا خواهد کرد.»
مینای زرد بیماری مزمن و سیستماتیک گیاهی است که توسط ارگانیسمی شبیه-ویروسی به نام فیتوپلاسما ایجاد می گردد. فیتوپلاسمای مینای زرد ۳۰۰ گونه از ۳۸ تیره گیاهان علفی پهن برگ در درجه اول خانواده کاسنیان و همین طور غلات مهم مثل گندم و جو را تحت تأثیر قرار می دهد.
هوانوردی تجاری بخشی از هوانوردی غیر نظامی است که شامل خرید یا اجاره هواپیما برای جابجایی مسافر یا محموله می شود. تا پایان سال ۲۰۱۱ تعداد ۱۷،۷۲۱ هواپیمای جت مسافربری وجود داشتند که ٪۷۰ آنها در آمریکای شمالی در پرواز بودند. در سال ۲۰۱۴، ۷۲۲ هواپیماهای تجاری به ارزش ۲۲ میلیارد دلار آمریکا فروخته شده است. تاریخچه. پس از جنگ جهانی دوم با بکارگیری بسیاری از هواپیماهای نظامی برای جابجایی مسافر و بار، هوانوردی تجاری به سرعت رشد کرد. این رشد با استفاده از بدنه هواپیماهای سنگین و فوق سنگینی چون بوئینگ بی-۲۹ و آورو لانکاستر بیشتر هم شد. زیرا می شد از آنها در هواپیماهای تجاری استفاده کرد. از داگلاس دی سی-۳ نیز در هواپیماهای سبک تر یا پروازهای طولانی تر استفاده شد. نخستین هواپیمای مسافربری جت تجاری بریتانیا دی هاویلند کامت نام داشت. در سال ۱۹۵۲ هواپیمایی دولت بریتانیا به نام شرکت پروازهای خارجی بریتانیا کامت را برای خدمت برنامه ریزی شده معرفی کرد. با وجود اینکه این هواپیما یک دستاورد فنی بود، اما دارای یک سری نقص های عمومی بود. مثلاً شکل پنجره ها باعث خستگی فلز آن و ترک خوردن می شد. خستگی بر اثر چرخه فشار و کاهش فشار داخل
کابین و در نهایت باعث شکست خطرناک بدنه هواپیما می شد. پس از حل این مشکلات، جت های دیگر طراحی و به آسمان فرستاده شدند.
هوانوردی خصوصی بخشی از هوانوردی غیر نظامی است که شامل هوانوردی تجاری نمی شود. در بسیاری از کشورها هوانوردی خصوصی برابر با هوانوردی عمومی در نظر گرفته می شود. اما این مسئله در جهت عکس، درست نیست. یعنی بسیاری از پروازهای هوانوردی عمومی (مانند تبلیغ هوایی، چارتر هوایی، هواپیمای کشاورزی و غیره) تجاری هستند. زیرا در همگی آنها خلبان برای کار خود دستمزد دریافت می کند. بسیاری از خلبانان خصوصی برای تفریح شخصی خود یا همراهی با خانواده و دوستان خود پرواز می کنند. در هوانوردی خصوصی، به خلبان، پولی پرداخت نمی شود و عموماً تمام هزینه های پرواز به عهده خود او است. در بعضی اوقات ممکن است این هزینه از سوی مسافران پرداخت شود. در بسیاری از کشورها به نسبت هوانوردی تجاری، برای هوانوردی خصوصی، سختگیری کمتری برای استانداردها در نظر گرفته می شود. مثلاً در کانادا و آمریکا صاحبان هواپیما اجازه دارند بعضی کارهای تعمیر و نگهداری هواپیما (مانند تعویض روغن یا چرخ هواپیما) را انجام دهند. این افراد نیاز به داشتن سطح مهارت بالایی در آزمون های پرواز ندارند و آزمایش های پزشکی کمتری از آنها گرفته می شود. گواهینامه این افراد از نوع گواهینامه خلب
انی شخصی است.
اِدا بیورکویستوتیر (؛ ۱۳ سپتامبر ۱۹۵۲) بازیگر، کمدین، کارگردان فیلم، نویسنده و سخنران انگیزشی اهل ایسلند است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به «"دراماراما"» (۲۰۰۱) اشاره نمود.
تیتا گونلوگشتوتیر (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایسلند است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به «"یاغی"» (۱۹۸۱) و «"ایستگاه اتمی"» (۱۹۸۴) اشاره نمود.
هالا ویلهالمشتوتیر (؛ زادهٔ ) خواننده و بازیگر اهل ایسلند است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ایکس فاکتور" (۲۰۰۶) اشاره نمود.
ثورا بیورگ هلگا () بازیگر اهل ایسلند است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به «"خون مردان شجاع"» (۲۰۱۴) اشاره نمود.
هرا هیلمار (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایسلند است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آنا کارنینا"، "موتورهای مرگبار"، "پلیدی های دا وینچی" و "دیدن" اشاره کرد.
ایلیمور کریشتیانستوتیر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایسلند است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "به دام افتاده" اشاره نمود.
رُسا اینگولفشتوتیر () بازیگر اهل ایسلند است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به «"پیغامی برای ساندرا"» (۱۹۸۳) اشاره نمود.
مارگرت ویلهالمشتوتیر () بازیگر و صداپیشه اهل ایسلند است. از فیلم هایی که در آن ها نقش داشته می توان به "خندهٔ مرغ دریایی" (۲۰۰۱) و "عروسی شب سپید" (۲۰۰۸) اشاره نمود.
«من یک ربات نیستم» (به انگلیسی: I Am Not a Robot) تک آهنگی از خواننده و ترانه سرای بریتانیایی مارینا و دیاموندز از اولین آلبوم استودیویی او جواهرات خانوادگی است که در منتشر شد.
ماریا الینگسن (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایسلند است. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "اسب ها و آدم ها" اشاره کرد.
سیگرون اِدا بیورنستوتیر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایسلند است. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "به دام افتاده" اشاره نمود.
سولوِی آرنارشتوتیر () بازیگر اهل ایسلند است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سپتامبر"، "کاتلا" و "به دام افتاده" اشاره نمود.
در نظریه احتمال ماتریس نرخ انتقال (همچنین شناخته شده به عنوان یک ماتریس شدت یا ماتریس مولد بی نهایت کوچک) آرایه ای از اعداد است که نرخ حرکت بین حالات زنجیره ای مارکوف زمان پیوسته را توصیف می کند. در ماتریس نرخ انتقال "Q" (گاهی اوقات A هم نوشته می شود) عنصر "q""ij" که ("i" ≠ "j") نشان دهنده نرخ خروج از حالت i و رسیدن به حالت "j "می باشد. عناصر قطر اصلی ماتریس به صورت زیر تعریف می شوند: و بنابراین مجموع هر سطر از ماتریس صفر است. تعریف. شرایط زیر در ماتریس "Q" یا ("q""ij") برقرار می باشند: این تعریف را می توان به عنوان لاپلاسین گراف وزن دار و جهت دار که راس هایش متناظر با حالت های زنجیره مارکوف هستند، تفسیر نمود. مثال. به عنوان مثال صف M/M/1 - در این مدل تعداد کارهای موجود در صف سیستم شمارش خواهند شد، که نرخ ورود کارها λ و نرخ سرویس دهی به کارها μ می باشد- دارای ماتریس نرخ انتقال زیر می باشد:
سیری استفن (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایسلند است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به «"دهیتلر"» (۱۹۶۲) اشاره نمود.
استینون الینا ثورشتِـینستوتیر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایسلند است. او در "بیوولف و گرندل"، "شن های سیاه" و "به دام افتاده" بازی کرده است.
غلام حسین ناصری (زاده سال ۱۳۳۸ در بهسود، ولایت میدان وردک) سیاستمدار و نماینده مردم میدان وردک و کابل در دوره شانزدهم و هفدهم مجلس نمایندگان افغانستان و از اعضای شورای عالی جنبش روشنایی است. زندگی نامه. غلام حسین ناصری تعلیمات ابتدایی خود را در مکتب ابتدایی بهزاد و تعلیمات دبیرستان خود در سال ۱۳۵۰ در لیسه غازی امان الله به اتمام رسانده است. مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۳۸۶ در رشته حقوق و فلسفه اسلامی اسلامی از ایران بدست آورد. وی همچنین به تحصیل در علوم دینی نیز پرداخته است. زبان مادری ایشان فارسی است. دوره شانزدهم مجلس نمایندگان. ناصری توانست در دوره شانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان به نمایندگی از مردم ولایت میدان ورک به پارلمان راه پیدا کند. دوره هفدهم مجلس نمایندگان. غلام حسین ناصری در انتخابات مجلس ۱۳۹۷ از طرف مردم کابل خود را نامزد حضور در پارلمان هفدهم کرد و توانست به دوره هفدهم مجلس نمایندگان افغانستان راه یابد.
قانون اساسی دانمارک () یا به صورت خلاصه قانون اساسی () عالی ترین قانون در کشور پادشاهی دانمارک است که شامل دانمارک، گرینلند و جزایر فارو می شود. این قانون تعریفی از چارچوب اساسی اصول سیاسی حکومت، ساختار کلی، شیوه اجرا، قدرت و وظایف نهادهای دولتی است. در بخش های بعدی قانون اساسی حقوق بنیادی و وظایف شهروندان، از جمله آزادی بیان، آزادی ادیان و خدمت وظیفه اجباری آمده است.
آزمون های شناختی ارزیابی کنندهٔ ظرفیت های شناختی انسان ها و حیوانات هستند. آزمون هایی که بر روی انسان ها انجام می شود شامل انواع آزمون های ضریب هوشی ست. آن دسته از آزمون ها که بر روی حیوانات اجرا می شود شامل آزمون آینه (آزمونی از خودآگاهی بصری) و مارپیچ T است (که توانایی یادگیری را می آزماید). اینگونه مطالعات در تحقیقات مربوط به فلسفهٔ ذهن و روانشناسی مهم هستند، همچنین در تعیین هوش انسان و حیوان. آزمون های شناختی امروزی نشأت گرفته از فعالیت های جیمز مک کین کتل می باشد که واژهٔ «آزمون های روانی» را ابداع کرد. آن ها پیشرفت آزمون های فیزیکی و فیزیولوژیکی فرانسیس گالتون رو دنبال کردند. به عنوان مثال، گالتون قدرت چنگ و بلندی و وزن را اندازه گرفت. او در سال ۱۸۸۰ یک «آزمایشگاه تن سنجی» ایجاد کرد که مشتریان آن برای اندازه گیری ویژگی های فیزیکی و فیزیولوژیکی هزینه می پرداختند. اندازه گیری های گالتون نفوذ بسیار زیادی بر روان شناسی داشت. کتل رویکرد اندازه گیری را با اندازه گیری ساده ای از ادراک ادامه داد. آزمون های کتل، در نهایت به لطف رویکرد تست باتری آلفرد بینه رها شد.
اشک مهتاب نام یک آلبوم موسیقی با آواز عبدالحسین مختاباد که در سال ۱۳۸۲ منتشر شد. در این آلبوم آهنگسازی تمام آهنگ ها بر عهدهٔ خود مختاباد بوده است. فهرست ترانه ها. عناوین ترک های آلبوم منابع. وبگاه رسمی مختاباد و جلد آلبوم
کاتسوهیده موتوکی (تولد ۶ دسامبر ۱۹۶۳) یک کارگردان فیلم و تهیه کننده ژاپنی است. از فیلم هایی که وی کارگردانی کرده است می توان به مأموریت ناممکن سامورایی (۲۰۱۴) اشاره کرد.
آماکوسا شیرو توکی سادا فیلمی آمریکایی در ژانر تاریخی، اکشن و درام که توسط اوشیما ناگیسا کارگردانی و در سال ۱۹۶۲ اکران گردیده است. این فیلم بر پایه وقایع پیرامون رهبر شورش شیمابارا، آماکوسا شیرو توکیسادا است. در این فیلم بازیگرانی همچون هاشیزو اوکاوا و تارو اوتوموریو ایفای نقش کرده اند.
هاشیزو اوکاوا ؛ ( ۹ آوریل ۱۹۲۹ – ) یک هنرپیشه اهل ژاپن بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آکو روشی و آماکوسا شیرو توکی سادا (فیلم) اشاره کرد.
شینسنگومی به معنی «گروه تازه انتخاب شده»، یک گروه شبه نظامی و نیروی امنیتی ویژه بود که توسط شوگون سالاری توکوگاوا در پایان دوره ادو (باکوماتسو) از طریق استخدام سازماندهی شد و تا سال ۱۸۶۹ فعالیت داشت. گشودگی اجباری اما مداوم ژاپن در دهه ۱۸۶۰، که با ورود دریادار آمریکایی متیو سی. پری آغاز شد، جنجال زیادی را در میان مردم ایجاد کرد. این امر باعث جنبش های نظامی مختلفی شد که ناآرامی های بزرگی را در کشور به راه انداختند. یک گروه برای گشودگی ژاپن و حفظ قدرت توسط شوگون سالاری توکوگاوا جنگیدند. گروهی دیگر خود را با شعار سوننو جوئی (به معنی احترام به امپراتور، اخراج بربرها /خارجیان) معرفی کردند و خواستار بازگرداندن قدرت از شوگون به امپراتور ژاپن شدند و بدین ترتیب با نفوذ غرب مخالفت کردند. شینسنگومی به ویژه در سرکوب اعضای جناح سوننو جوئی نقش داشت. در ابتدا این گروه با نام روشیگومی، با رهبری هاچیرو کیوکاوا، به منظور محافظت از نمایندگان شوگون در سفر شوگون چهاردهم توکوگاوا ایه موچی به کیوتو ایجاد شد اما در واقع رهبر روشیگومی از طرفداران امپراتور بود و قبل از رسیدن شوگون چهاردهم نیت واقعی خود را برای حمایت از امپراتور اعلام
کرد و همراه گروهی از روشیگومی ها به ادو بازگشت اما برخی دیگر از اعضای روشیگومی از جمله ایسامی کوندو که طرفدار شوگون سالاری بودند در کیوتو باقی ماندند و گروهی به نام میبو روشیگومی را تشکیل دادند. در ۱۸ اوت ۱۸۶۳، ماتسودایرا کاتاموری، رئیس گروه محافظان کیوتو دامنهٔ مأموریت میبو روشیگومی را از حفاظت از شوگون سالاری، به گشت زنی در خیابان های کیوتو و برقراری نظم در این شهر تغییر داد و نام آن را «شینسنگومی» گذاشت. شینسنگومی در زمان تأسیس، دارای ۱۳ عضو اصلی بود و گفته می شود در اوج خود حدود ۳۰۰ عضو داشته است. نیروهای مخالفِ شینسنگومی، خاندان موری از قلمرو چوشو و خاندان شیمازو از قلمرو ساتسوما بودند. شینسنگومی یک سازمان نامنظم تحت سرپرستی قلمرو آیزو بود، اما در ژوئن ۱۸۶۷، به یک ارکان رسمی شوگون سالاری تبدیل شد. شینسنگومی ۵ اصل اصلی مشابه بوشیدو داشت و اگر هر عضوی از این قوانین پیروی نمی کرد، باید سپوکو (خودکشی آیینی) انجام می داد. در ۱۸ مه ۱۸۶۹، نیروهای شوگون سالاری سابق در طول جنگ بوشین تسلیم شدند و این سپاه عملاً منحل شد. در حالی که اکثر مردم تحت تأثیر شور و اشتیاق و روحیه گروهی شینسنگومی قرار گرفته اند، طبق گزارش ه
ا، آنها از شکنجه استفاده کرده و تعدادی از افراد بی گناه را کشته اند. شینسنگومی، توسط نویسندگان تحسین شدهٔ تاریخ ژاپن و توسط نویسندگان سابق شینسنگومی سپاهیان. آنها همچنین به طور گسترده در رمان های متعدد، فیلم های تاریخی و اخیراً در کتاب های مصور و انیمیشن به تصویر کشیده شده اند و جنبهٔ رمانتیک به خود گرفته اند. مردم ژاپن نسبت به میراث شینسنگومی احساسات متفاوتی دارند. وضعیت زمانه. پس از نبرد سکیگاهارا، سرزمین های قلمروهای بازنده مصادره شد. این قلمروها، عمدتاً، قلمرو چوشو، قلمرو ساتسوما و قلمرو توسا بودند که قرن ها کینه خود را نسبت به شوگون سالاری توکوگاوا که پیروز شده بود، حفظ کردند. در دورانی که چهاردهمین شوگون از شوگون سالاری توکوگاوا، توکوگاوا ایه موچی در قدرت بود، ژاپن پس از ورود دریاسالار پری از آمریکا در سال ۱۸۵۳، تحت فشار بود تا درهای خود را به روی جهان بگشاید. شوگون نمی توانست خارجی ها را اخراج کند، رژیم او و در واقع ژاپن به طور کلی، فاقد ابزار نظامی برای انجام این کار بود. در نتیجه، دولت شوگون سالاری مسیر خود را از سیاست انزواطلبانه قبلی تغییر داد و شروع به اجرای سیاست هایی برای گشودن کشور کرد. با این
حال، در کیوتو، جایی که دربار امپراتوری مستقر بود، تهدید حملهٔ کشورهای خارجی به اندازه ادو آشکار نبود و دربار امپراتوری همچنان موضع جوئی (اخراج بربرها) را اتخاذ می کرد و به سیاست انزواطلبانه خود مبنی بر عدم اجازه ورود بیگانگان به کشور ادامه می داد؛ بنابراین، رابطه بین شوگون سالاری و دربار امپراتوری به دلیل تفاوت در دیدگاه هایشان در مورد دیپلماسی به تدریج رو به وخامت گذاشت. علاوه بر این، در سال ۱۸۵۸، ای نائوسوکه، عهدنامه دوستی و تجارت بین ایالات متحده آمریکا و ژاپن را امضا کرد که پیمانی نابرابر برای ژاپن بود که بدون کسب مجوز امپراتوری و در پاسخ به درخواست ایالات متحده منعقد شده بود. در حالی که دربار امپراتوری فشار خود را برای اخراج خارجی ها افزایش می داد، فشار خارجی برای باز کردن درهای ژاپن بر روی خارج نیز رو به افزایش بود. در دوره پایانی ادو سه گروه زیر بازیگران اصلیِ حکومت ژاپن بودند: در سال های ۱۸۶۰ تا ۱۸۶۳ ولایت های ژاپن با فعالیت تروریستی و انتقام جویانه مخالفان علیه خارجیان و مقام های شوگون سالاری در ادو پر آشوب بود. این افراد ناراضی خود را آماده کرده بودند تا شمشیر را در راه هدف به کار گیرند و ژاپنیان آن
ان را شیشی می خواندند. کارآمدترین این افراد برای تعلیم از ولایت های ژاپن به ادو فرستاده شده یا به خرج خود به ادو می آمدند تا در مدارس شمشیرزنی آموزش ببینند. همین افراد بودند که نائوسوکه ای مشاور ارشد شوگون را ترور کردند و بسیاری از خارجیان را به پای مرگ انداختند. روشیگومی. مقاله اصلی: روشیگومی باز شدن اجباری ژاپن به غرب در سال ۱۸۵۴، که به آن نیاز داشت که ژاپن یا سواحل خود را برای تجارت باز کند یا با درگیری نظامی روبرو شود، بی ثباتی سیاسی داخلی را تشدید کرد. طرفداران سوننو جوئی (به معنی «احترام به امپراتور، اخراج بربرها») به ویژه طرفداران قلمرو چوشو) در کیوتو شروع به شورش کردند. از آنجا که قرار بود یک شوگون برای اولین بار پس از ۲۳۰ سال به کیوتو سفر کند، شوگون سالاری شمشیرزنان را با شعار «وفاداری و میهن پرستی» استخدام کرد. مأموریت روشیگومی محافظت از توکوگاوا ایه موچی، چهاردهمین شوگون، در طی سفر به کیوتو بود که به منظور ملاقات با امپراتور کُومِی (۱۸۶۷–۱۸۴۶) و بحث و گفتگو در مورد اخراج خارجی ها و رهبری مشترک دربار و شوگون سالاری انجام می شد. ورود ایه موچی به کیوتو در روز ۲۲ آوریل بود. گرچه بودجه روشیگومی توسط شوگ
ون سالاری توکوگاوا تأمین می شد، اما رهبر آن هاچیرو کیوکاوا وفاداری شدیدی به امپراتور داشت. روشیگومی در ۲۳ فوریه ۱۸۶۳، وارد کیوتو شد. کیوکاوا که روشیگومی هایی را که به کیوتو رسیده بودند آنها را در معبد شینتوکو جمع کرد و برایشان سخنرانی کرد. او در مقابل همه اعلام کرد که هدف واقعی او خدمت به شوگون سالاری نیست، بلکه خدمت به امپراتور است. در ۳ مارس، کیوکاوا موفق شد از دربار امپراتوری دستوری مبنی بر بازگشت روشیگومی به ادو و آماده شدن برای جنگ با کشورهای خارجی صادر کند. حدود ۲۳۰ نفر از اعضای روشیگومی شگفت زده شدند، اما بیشتر آنها تحت تأثیر فصاحت و بلاغت ماهرانه کیوکاوا قرار گرفتند و تصمیم گرفتند به ادو بازگردند. بازگشت نیروی اصلی به ادو در روز ۱۳ مارس انجام شد. پس از بازگشت به ادو از آنجا که اهداف او در تضاد کامل با شوگون سالاری بود، در ۱۳ آوریل ۱۸۶۳، توسط شوگون سالاری ترور شد. شینچوگومی. پس از ترورهاچیرو کیوکاوا، رفقایش یکی پس از دیگری دستگیر شدند، بنابراین روشیگومی هدف خود را به عنوان یک سازمان از دست داد و شوگون سالاری آن را به عنوان شینچوگومی سازماندهی مجدد کرد. دفتر مرکزی آن در ادو بود و تاکاهاشی دیشو و یامائوک
ا تتسوتارو مسئول نظارت بر آن بودند. مأموریت شینچوگومی ها حفظ صلح در ادو بود. در ۱۵ فوریه ۱۸۶۸، شینچوگومی ها از وظایف خود در ادو برکنار شدند. تشکیل میبو روشیگومی. پس از بازگشت کیوکاوا به ادو، کسانی که طرفدار شوگون سالاری بودند و با اخراج خارجی ها مخالف بودند، از جمله ایسامی کوندو و حدود ۲۰ نفر دیگر گفتند که هنوز به هدف اصلی خود یعنی محافظت از شوگون نرسیده اند و تصمیم گرفتند روشیگومی را ترک کنند و در کیوتو باقی ماندند و میبو روشیگومی را تشکیل دادند. حدود ۲۰ نفر ار گروه روشیگومی با آرمان یکسان محافظت از شوگون در کیوتو باقی ماندند. در ۱۰ مارس، آنها به ماتسودایرا کاتاموری، ارباب آیزو و شوگوشوکوی کیوتو (محافظ کیوتو) خدمت می کرد، مراجعه کردند و اجازه ماندن در کیوتو را خواستند. دو روز بعد یعنی ۱۲ مارس، درخواست آنها پذیرفته شد و به ۱۳ عضو از جناح های کوندو و سریزاوا، جایگاه قانونی و بودجه برای حفظ نظم در کیوتو داده شد. بنابر این تاریخ رسمی تشکیل میتو روشیگومی ۱۲ مارس ۱۸۶۳ در نظر گرفته می شود. ابتدا این گروه به سه جناح تقسیم شد که به زودی جناح تونوئوچی یوشیئو پس از ترور او در ۱۲ مه ۱۸۶۳، منحل شدند. بعد از آن، گروه باقی
مانده به دو جناح تقسیم شد که به ترتیب حول دو محور سریزاوا و کوندو جمع شدند. از سیزده عضو اصلی، هشت نفر به جناح کوندو و پنج نفر به جناح سریزاوا تعلق داشتند. حداکثر تعداد شینسنگومی ها به حدود ۳۰۰ نفر رسید. این دو گروه به دلیل ایجاد پادگان هایی در روستای میبو و فعالیت در آنها، به عنوان «میبو روشیگومی» شناخته شدند. آنها هرچند آرمانی مشترک داشتند اما کسانی که از یک مکان به کیوتو آمده بودند، بیشتر احساس دوستی نزدیک داشتند و حتی در داخل روستای میبو، آنها به جناح سریزاوا و جناح کوندو تقسیم شده بودند و پادگان های آنها نیز به دو مکان تقسیم شده بود، جناح سریزاوا در اقامتگاه یاگی در روستای میبو و جناح کوندو در اقامتگاه مائه کاوا سکونت داشتند. فرماندهان. شینسنگومی در ابتدا سه فرمانده داشت. در کنار کوندو و سریزاوا، متحد نزدیک سریزاوا به نام نی ایمی نیشیکی قرار داشت. اما نی ایمی یک فرمانده اسمی بود نه واقعی. نقش توشیزو هیجیکاتا، یکی از دو معاون فرمانده شینسنگومی، که طبیعت جنگجوی او لقب «فرمانده اهریمنی» را برایش به ارمغان آورد، در تاریخ ژاپن بسیار مهم تر بود. فرماندهی ۱۳ نفرهٔ شینسنگومی در سال ۱۸۶۳: تشکیل شینسنگومی. در ۳۰ س
پتامبر ۱۸۶۳، ماتسودایرا کاتاموری، وظیفهٔ برقراری نظم در کیوتو را به میبو روشیگومی سپرد و نام آن را به «شینسنگومی» تغییر داد. آغاز پاکسازی ها. نزاع داخلی به زودی در درون گروه ایجاد شد، تونوئوچی یوشیئو توسط ایسامی کوندو در پل شیجو ترور شد، سریزاوا کامو به ایه ساتو تسوگوئو عضو جناح تونوئوچی یوشیئو، دستور داد که به دلیل فرار هاراکیری مرتکب شود. گفته می شود سریزاوا که از یک خانواده سامورایی ثروتمند بود، مردی فاسد و خودبزرگ بین بود، در حالی که کوندو از یک خانواده دهقانی آمده بود. سرانجام رفتارهای نابسامان و اخلالگرانه سریزاوا در کیوتو منجر به این شد که کاتاموری ماتسودایرا، به شینسنگومی دستور ترور سریزاوا و گروهش را بدهد. در ۳۰ اکتبر (یا ۲۸ اکتبر) ۱۸۶۳، چند نفر از اعضای منتخب شینسنگومی به رهبری هیجیکاتا وارد اقامتگاه یاگی شدند و سریزاوا، معشوقه اش و هیرایاما گورو را ترور کردند. عملیات. کودتای بونکیو. در ۳۰ سپتامبر ۱۸۶۳، به دستور امپراتور کومی، خاندان های ساتسوما و آیزو، طرفداران تندروی قلمرو چوشو که در حال انجام توطئه برای سرنگونی شوگون سالاری بودند را در طی کودتای بونکیو از کیوتو راندند و قدرت واقعی در کیوتو را به