Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ها شورشی را به راه انداختند که برای آن ۹ ماه آماده بودند. اعتصاب عمومی توسط (UGT (Glucuronosyltransferase و حزب کارگران سوسیالیست اسپانیا به نام اتحاد کارگران انجام شد. مسئله این بود که جمهوری خواهان چپ جمهوری را نه با دموکراسی یا قانون اساسی بلکه با مجموعه خاصی از سیاست ها و سیاستمداران چپ می شناختند و هرگونه انحراف، حتی اگر دموکراتیک باشد، خیانت آمیز تلقی می شد. گنجاندن سه وزیر CEDA در دولتی که از ۱ اکتبر ۱۹۳۴ کار خود را آغاز کرد، به یک شورش در کل کشور منجر شد. در «ایالت کاتالونیا» شورش توسط رهبر ملی گرای کاتالان، لوئیس کمپانیز اعلام شد، اما فقط ده ساعت به طول انجامید. علیرغم تلاش برای اعتصابات عمومی در مادرید، اعتصابات دوام نیاوردند. این امر باعث شد تا اعتصاب کنندگان آستوریاس به تنها بمانند. معدنچیان در آستوریاس، اوبیدو مرکز ایالت را اشغال کردند و مقامات و روحانیون را به قتل رساندند. ۵۸ ساختمان مذهبی شامل کلیساها، صومعه ها و بخشی از دانشگاه در اوییدو سوزانده و تخریب شدند. معدنچیان اقدام به اشغال چندین شهر دیگر، به ویژه مرکز بزرگ صنعتی لا فلگوئرا کردند و مجامع شهرها یا «کمیته های انقلابی» را برای اداره شهر
های تحت کنترل خود راه اندازی کردند. طی ده روز سی هزار کارگر برای نبرد بسیج شدند. شورشیان در مناطق اشغالی رسماً انقلاب پرولتری را اعلام کردند و پول ملی را لغو کردند. شوراهای انقلابی تأسیس شده توسط معدنچیان سعی در برقراری نظم بر مناطق تحت کنترل خود داشتند و رهبری میانه رو سوسیالیست رامون گونزالس پنیا و بلارمینو توماس اقداماتی را برای جلوگیری از خشونت انجام دادند. با این حال، تعدادی از کشیش ها، بازرگانان و نگهبانان دستگیر شده و توسط انقلابیون در میرس و سما اعدام شدند. این شورش به مدت دو هفته ادامه داشت تا اینکه توسط ارتش، به رهبری ژنرال ادواردو لوپز اوچوآ، در هم شکسته شد. این عمل به لوپز اوچوآ لقب «قصاب آستوریاس» را بخشید. شورشی دیگر توسط دولت خودمختار کاتالونیا، به رهبری رئیس جمهور آن، لوئیس کمپانیز، نیز سرکوب شد و به دنبال آن دستگیری ها و محاکمه های گسترده صورت گرفت. با این شورش علیه اقتدار مشروع سیاسی مستقر، سوسیالیست ها انکار یکسانی از سیستم نهادی نماینده را نشان دادند که آنارشیست ها اعمال کرده بودند. سالوادور دو ماداریاگا، مورخ اسپانیایی، هوادار آزانیا، و مخالف سرسخت تبعیدی فرانسیسکو فرانکو، نویسنده یک بازت
اب انتقادی شدید علیه مشارکت چپ در شورش است: "قیام ۱۹۳۴ قابل بخشش نیست. استدلال اینکه آقای گیل روبلس سعی در از بین بردن قانون اساسی برای ایجاد فاشیسم داشت، بلافاصله ریاکارانه و دروغ بود. با شورش ۱۹۳۴، چپ اسپانیایی حتی سایه اقتدار اخلاقی را برای محکوم کردن شورش ۱۹۳۶ از دست داد " تعلیق اصلاحات ارضی که توسط دولت قبلی انجام شده بود، و شکست قیام معدنچیان آستوریاس، منجر به چرخش رادیکال تری از سوی احزاب چپ شد، به ویژه در PSOE (حزب سوسیالیست)، جایی که ایندالسیو پریتو معتدل جایش را به فرانسیسکو لارگو کابالیرو که طرفدار انقلاب سوسیالیستی بود، داد. در همان زمان، دخالت حزب دولت میانه رو در رسوایی استراپرلو آن را به شدت تضعیف کرد و اختلافات سیاسی راست و چپ را بیش از پیش دو قطبی کرد. این اختلافات در انتخابات ۱۹۳۶ آشکار شد. انتخابات ۱۹۳۶. در ۷ ژانویه ۱۹۳۶ ، انتخابات جدید فراخوانده شد. علی رغم رقابت ها و اختلاف نظرهای قابل توجه، سوسیالیست ها، کمونیست ها و جمهوری خواهان چپ گرای مستقر در کاتالان و مادرید تصمیم گرفتند با هم تحت عنوان جبهه مردمی همکاری کنند. جبهه مردمی در انتخابات ۱۶ فوریه با ۲۶۳ نماینده در برابر ۱۵۶ نماینده راست
گرا، که در ائتلاف جبهه ملی با CEDA و سلطنت طلبان گروه بندی شده بودند، پیروز شد. احزاب میانه رو متوسط عملاً ناپدید شدند. مورخ آمریکایی استنلی جی پین فکر می کند که این روند، با نقض گسترده قوانین و قانون اساسی یک تقلب عمده در انتخابات بود. مطابق با دیدگاه پین، در سال ۲۰۱۷ دو دانشمند اسپانیایی، مانوئل آلوارز تاردیو و روبرتو ویلا گارسیا نتیجه یک تحقیق را منتشر کردند که در آن نتیجه گرفتند در انتخابات ۱۹۳۶ تقلب شده است. این دیدگاه توسط ادواردو کالجیا و فرانسیسکو پرز مورد انتقاد قرار گرفته است، آنها اتهامات بی نظمی در انتخابات را زیر سال می برند و معتقدند که جبهه مردمی حتی اگر همه اتهامات واقعیت داشته باشد، باز هم به یک اکثریت انتخاباتی ناچیز دست می یافت. در سی و شش ساعت پس از انتخابات، شانزده نفر کشته شدند (بیشتر توسط مأموران پلیس که برای برقراری نظم یا مداخله در درگیری های خشونت آمیز اقدام می کردند) و سی و نه نفر به شدت زخمی شدند، در حالی که پنجاه کلیسا و هفتاد مرکز سیاسی محافظه کار مورد حمله قرار گرفتند یا به آتش کشیده شدند. راست ها در تمام سطوح کاملاً معتقد بودند که پیروز می شوند. تقریباً بلافاصله پس از مشخص شدن
نتایج، گروهی از سلطنت طلبان از روبلز خواستند که کودتا کند اما او نپذیرفت. با این حال، او از نخست وزیر مانوئل پورتلا والادارس خواست تا قبل از حمله توده های انقلابی به خیابان ها، وضعیت جنگ را اعلام کند. فرانکو همچنین برای پیشنهاد اعلام حکومت نظامی و فراخوان از ارتش به والارداس نزدیک شد. این یک اقدام کودتایی نبود بلکه بیشتر یک «اقدام پلیس» شبیه آستوریاس بود، زیرا فرانکو معتقد بود که فضای پس از انتخابات می تواند خشونت آمیز باشد و در تلاش است که تهدید چپ را درک کند. والادارس قبل از تشکیل دولت جدیداستعفا داد، با این حال، جبهه مردمی، که اثری مؤثر در انتخابات به اثبات رسانده بود، به یک دولت جبهه مردمی تبدیل نشد. لارگو کابالیرو و سایر عناصر چپ سیاسی آماده همکاری با جمهوری خواهان نبودند، اگرچه آنها موافق حمایت از بسیاری از اصلاحات پیشنهادی بودند. مانوئل آزا دیاز برای تشکیل دولت قبل از پایان روند انتخابات فراخوانده شد و او با استفاده از یک خلاء قانون اساسی، خود را به جای زامورا را به عنوان رئیس جمهور جایگزین کرد: قانون اساسی به کورتس اجازه داد رئیس جمهور را پس از دو بار از سمت خود برکنار کند. راست ها چنان واکنش نشان دا
دند که گویی کمونیست های رادیکال علی رغم ترکیب متوسط کابینه جدید کنترل را به دست گرفته اند، آنها از بیرون آمدن توده های انقلابی به خیابانها و آزادی زندانیان شوکه شدند. جناح راست گزینه پارلمان را کنار گذاشت و شروع به توطئه کرد که چگونه جمهوری را به بهترین شکل سرنگون کند، نه اینکه کنترل آن را به دست بگیرد. فالانژ اسپانیایی با الهام از فاشیست، یک حزب ملی به رهبری خوزه آنتونیو پریمو ده ریورا، پسر دیکتاتور سابق، میگل پریمو دی ریورا، به. جود آوردند. اگرچه در انتخابات فقط ۰٫۷ درصد آرا را به دست آورد، اما تا ژوئیه ۱۹۳۶، فالانژ ۴۰ هزار عضو داشت. این کشور به سرعت به هرج و مرج کشیده شد. حتی ایندالسیو پریتو سوسیالیست سرسخت در یک میتینگ حزب در کوئنکا، در ماه مه ۱۹۳۶، شکایت کرد: "ما هرگز شاهد چنین چشم انداز تلخ یا فروپاشی بزرگی در اسپانیا در این لحظه نبوده ایم. در ژوئن ۱۹۳۶، میگوئل دو اونامونو، ناامید از گسترش وقایع، به خبرنگاری که بیانیه خود را در ال آدلانتو منتشر کرد، گفت که رئیس جمهور مانوئل آزانیا باید به عنوان یک عمل میهنی خودکشی کند. ترورهای رهبران سیاسی و آغاز جنگ. در ۱۲ ژوئیه ۱۹۳۶، ستوان خوزه کاستیلو، یکی از اعضای م
هم سازمان ضد فاشیست نظامی توسط افراد مسلح فالانژیست مورد اصابت گلوله قرار گرفت. در پاسخ، گروهی از گاردیا د آسالتو و سایر شبه نظامیان چپ به رهبری گارد مدنی فرناندو کوندس، پس از تأیید وزیر کشور برای دستگیری غیرقانونی لیستی از اعضای پارلمان، به منزل رهبر مخالفان جناح راست خوزه کالوو سوتلو ریختند و در ساعات اولیه ۱۳ ژوئیه در یک مأموریت انتقام جویی. سوتلو دستگیر شد و بعداً در یک کامیون پلیس به ضرب گلوله کشته شد. جسد وی را در ورودی یکی از گورستان های شهر رها کردند. طبق تمام تحقیقات بعدی، عامل قتل یک فرد مسلح سوسیالیست، لوئیس کوئنکا، بود که به عنوان محافظ ایندالسیو پریتو شناخته می شد. کالو سوتلو یکی از برجسته ترین سلطنت طلبان اسپانیایی بود که با توصیف اقدامات دولت بلشویستی و آنارشیستی، ارتش را به مداخله تشویق می کرد و اظهار داشت که اگر «سیاستمداری وجود نداشته باشد» سربازان اسپانیایی کشور را از کمونیسم نجات می دهند. راست گرایان برجسته دولت را مقصر ترور کالوو سوتلو می دانند. آنها ادعا کردند که مقامات به درستی تحقیق نکردند و افرادی را که در این قتل دست داشتند در حین سانسور و تعطیل کردن مرکز احزاب راست گرا و دستگیری اعض
ای حزب جناح راست به «اتهامات ناچیز» ارتقا دادند. این رویداد غالباً عامل اصلی دو قطبی سیاسی به وجود آمده در نظر گرفته می شود، فالانژ و سایر افراد راست گرا، از جمله خوان دو لا سیروا و افسران ارشد ارتش قبلاً برای ایجاد کودتای نظامی علیه دولت توطئه کرده بودند. هنگامی که ضد فاشیست کاستیلو و ضد سوسیالیست کالوو سوتلو در همان روز در همان قبرستان مادرید به خاک سپرده شدند، درگیری بین گارد حمله پلیس و شبه نظامیان فاشیست در خیابان های اطراف آغاز شد که منجر به چهار کشته دیگر شد. کشته شدن کالوو سوتلو با درگیری پلیس سوظن ها و واکنش های شدید راستگران مخالفان دولت را برانگیخت. اگرچه ژنرال های ملی گرا از قبل قصد قیام را داشتند، اما این رویداد یک توجیه کننده و توجیه عمومی برای کودتا بود. استنلی پین ادعا می کند که قبل از این وقایع، ایده شورش افسران ارتش علیه دولت ضعیف شده بود. مولا تخمین زده بود که تنها ۱۲٪ از افسران به طور قابل اعتماد از کودتا حمایت می کنند و در یک زمان فکر می کردند که از کشور فرار می کند زیرا او قبلاً مصالحه کرده است. با این حال، آدم ربایی و قتل سوتلو «توطئه لنگان» را به شورشی تبدیل کرد که می تواند باعث جنگ دا
خلی شود. پین به وتو احتمالی سوسیالیست های درون دولت اشاره می کند که قاتلانی را که از صفوف خود بیرون کشیده اند، محافظت کرده اند. قتل یک رهبر پارلمان توسط پلیس ایالت بی سابقه بود و این اعتقاد که دولت از بی طرفی و مؤثر بودن در وظایف خود منصرف شده است، بخشهای مهم حق پیوستن به شورش را تشویق می کند. چند ساعت پس از اطلاع از قتل و واکنش، فرانکو، که تا آن زمان درگیر توطئه ها نبوده است، تصمیم خود را در مورد شورش تغییر داده و پیامی را به مولا فرستاد تا تعهد قاطع خود را نشان دهد. سه روز بعد (۱۷ ژوئیه) کودتای کم و بیش همان طور که برنامه ریزی شده بود، با یک قیام ارتش در مراکش اسپانیا آغاز شد، و سپس به چندین منطقه از کشور گسترش یافت. این شورش به طرز چشمگیری خالی از ایدئولوژی خاصی بود. هدف اصلی خاتمه بخشیدن به بی نظمی هرج و مرج بود. برنامه مولا برای رژیم جدید به عنوان «دیکتاتوری جمهوری»، با الگوبرداری از پرتغال سالازار و به عنوان یک رژیم استبدادی نیمه کثرت گرا و نه یک دیکتاتوری فاشیست توتالیتر، تصور شد. دولت اولیه یک «دایرکتوری» کاملاً نظامی است که «یک دولت قوی و منظم» ایجاد می کند. ژنرال سانجورجو به دلیل محبوبیت و احترام زی
اد در ارتش، رئیس این رژیم جدید خواهد بود، اگرچه موقعیت وی به دلیل عدم استعداد سیاسی تا حد زیادی نمادین است. قانون اساسی ۱۹۳۱ به حالت تعلیق درآمده و جایگزین آن «پارلمان موسسان» جدید خواهد شد که توسط یک منتخب تازه تصفیه شده سیاسی انتخاب می شود، که در مورد مسئله جمهوری در برابر سلطنت رأی می دهد. برخی عناصر لیبرال مانند جدایی کلیسا از دولت و همچنین آزادی دین باقی خواهد ماند. مسایل ارضی توسط کمیساران منطقه ای بر اساس مالکیت های کوچک حل می شود اما در برخی شرایط کشت جمعی مجاز است. قوانین قبل از فوریه ۱۹۳۶ مورد احترام قرار می گیرد. برای از بین بردن مخالفت با کودتا خشونت لازم است، اگرچه به نظر می رسد مولا جنایات گسترده و سرکوب را تصور نکرده است جنگ داخلی. در ۱۷ ژوئیه ۱۹۳۶، ژنرال فرانکو ارتش اسپانیا در آفریقا را از مراکش برای حمله به سرزمین اصلی هدایت کرد، در حالی که یک نیروی دیگر از شمال به فرماندهی ژنرال امیلیو مولا از ناوارا به سمت جنوب حرکت کرد. واحدهای نظامی همچنین برای در اختیار گرفتن موسسات دولتی در جای دیگری بسیج شدند. طولی نکشید که ارتش حرفه ای آفریقا مناطق جنوبی و غربی را تحت کنترل شورشیان در اختیار داشت. به
منظور تحکیم رژیم آینده فرانکو، در هر قطعه از سرزمین «ملی گرایان» تصرف شده خونین پاکسازی شد. اگرچه هر دو طرف کمک نظامی خارجی دریافت کردند، کمکهایی که ایتالیای فاشیست، آلمان نازی (به عنوان بخشی از درگیری آلمان در جنگ داخلی اسپانیا) و پرتغال همسایه به شورشیان کردند، بسیار بیشتر و موثرتر از کمکهایی بود که جمهوریخواهان از اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، مکزیک و داوطلبان تیپ های بین المللی. در حالی که قدرتهای فاشیست از صمیم قلب به مبارزات نظامی ژنرال فرانکو کمک می کردند، دولتهای فرانسه، انگلیس و دیگر قدرتهای اروپایی نگاه کردند و اجازه دادند نیروهای جمهوری خواه بمیرند، همان طور که اقدامات کمیته عدم مداخله نشان می دهد. انزوای بین المللی جمهوری اسپانیا که به نام بی طرفی تحمیل شد، در نهایت به نفع منافع قدرتهای محور آینده بود. محاصره آلکازار در تولدو در اوایل جنگ، نقطه عطفی بود که شورشیان پس از محاصره طولانی پیروز شدند. جمهوری خواهان موفق شدند در مادرید، علی رغم حمله ملی گرایان در نوامبر ۱۹۳۶، و پس از آن حملات ناامید کننده علیه پایتخت در جاراما و گوادالاخارا را در سال ۱۹۳۷ ناامید کنند. به زودی، شورشیان شروع به فرسایش قلم
رو خود کردند، مادرید را گرسنه کردند و به سرزمین های خود حمله کردند. مشرق شمال، از جمله کشور باسک، در اواخر سال ۱۹۳۷ سقوط کرد و اندکی پس از آن جبهه آراگون فرو ریخت. بمباران گرنیکا احتمالاً بدنام ترین رویداد جنگ بود و از نقاشی پیکاسو الهام گرفت. از آن به عنوان میدان آزمایش لژیون کاندور لوفت وافه آلمان استفاده شد. نبرد ابرو در ژوئیه - نوامبر ۱۹۳۸ آخرین تلاش ناامیدکننده جمهوری خواهان برای تغییر روند بود. وقتی این امر ناکام ماند و بارسلونا در اوایل سال ۱۹۳۹ به دست شورشیان افتاد، مشخص بود که جنگ به پایان رسیده است. جبهه های باقی مانده جمهوری خواه فرو ریخت و مادرید در مارس ۱۹۳۹ سقوط کرد.
تانر ال اشنایدر (متولد ۳ ژوئیه ۱۹۸۹)، که به طور حرفه ای با نام هنری ال کینگ شناخته می شود، خواننده، ترانه سرا، موسیقی دان و بازیگر آمریکایی است. سبک موسیقی او متأثر از موسیقی کانتری، راک و بلوز است. او اولین آلبوم خود را با نام جنس عشق (Love Stuff) در سال ۲۰۱۵ منتشر کرد. این آلبوم ده تک آهنگ برتر ایالات متحده "Ex's &amp; Oh's" را تولید کرد که دو نامزدی جایزه گرمی را برای او به ارمغان آورد. او دختر بازیگر و کمدین راب اشنایدر و مدل سابق لندن کینگ است. کینگ از نام خانوادگی مادرش استفاده می کند تا شغل و هویت خود را از نام خانوادگی پدرش متمایز کند. او به ای بی سی نیوز گفت: «مردم می دانند پدر من کیست، اما من فکر می کنم که صدای من و موسیقی من برای خودش صحبت می کند: اینکه من شخص خودم هستم.» کینگ چهار بار نامزد جوایز گرمی شده است که هر کدام دو بار در رده های راک و کانتری، و جوایز انجمن موسیقی کانتری و جوایز آکادمی موسیقی کانتری را دریافت کرده است. زندگی خصوصی. کینگ در ژانویه ۲۰۱۶ با اندرو فرگوسن آشنا شد. این زوج در لابی هتل در لندن با هم آشنا شدند و ۱۲ روز بعد در یک سفر قایقرانی در اطراف خلیج سانفرانسیسکو نامزد کردند.
آنها در ۱۴ فوریه ۲۰۱۶ ازدواج کردند و در ۱۵ می ۲۰۱۷ قصد خود را برای طلاق تأیید کردند. در ۲۳ آوریل ۲۰۱۷، فرگوسن پس از اینکه گلوی کینگ را گرفته و تهدید به قتل او کرده بود، دستگیر و به جرم خشونت خانگی متهم شد. اتهام بعداً حذف شد. کینگ و فرگوسن برای مدت کوتاهی در اواخر سال ۲۰۱۷ آشتی کردند. از اکتبر ۲۰۱۸، کینگ در یک رابطه جدید است. در سال ۲۰۲۱، مشخص شد که او اولین فرزند خود را از هنرمند خالکوبی دن توکر باردار بود. در ۱ سپتامبر ۲۰۲۱، او یک نوزاد پسر به دنیا آورد. کینگ چندین خالکوبی دارد و در یک شرکت خالکوبی به نام East Side Ink کار می کرد.
اِسما رِجـِپووا (؛ ؛ زاده ۸ اوت ۱۹۴۳) موسیقی دان و خواننده-ترانه پرداز اهل مقدونیه شمالی بود. او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۳ به همراه ولاتکو لوزانسکی نماینده مقدونیه بود.
کُنراد بومر (؛ ۲۴ مه ۱۹۴۱ – ۴ اکتبر ۲۰۱۴) آهنگساز، نویسنده و مدرس موسیقی اهل آلمان و هلند بود. بومر در برلین متولد شد. او که خود را عضوی از «مکتب دارمشتات» می دانست،[۱] آهنگسازی را در کلن نزد کارل هاینز اشتوکهاوزن و گوتفرید میشائل کوینیش آموخت. در دانشگاه کلن فلسفه، جامعه شناسی و موسیقی شناسی خواند و در سال ۱۹۶۶ مدرک پی اچ دی گرفت. سپس در آمستردام اقامت گزید و تا سال ۱۹۶۸ در مؤسسه صداشناسی دانشگاه اوترخت مشغول به کار شد. در سال ۱۹۷۲، به عنوان استاد تاریخ و تئوری موسیقی در کنسرواتوار سلطنتی لاهه منصوب شد.
طاق تاژ که چهاربخشی یا چارتَرْکی یا چارطاقی هم گفته می شود یکی از ساختارهای طاقی در معماری سنتی است. "طاق تاژ" در یک دیسه کلی چلیپایی ست که از تقاطع دو "طاق آهنگ" در یک مقطع چهار گوش مربعی یا مستطیلی پدید آمده است. در بیانی ساده تر «طاق تاژ» گویی دو طاق آهنگ است که با زاویه ۹۰ درجه از نقطه وسط به هم دوخته شده اند، ازینرو این طاق به جای دو دهانه در "طاق آهنگ"، چهار دهانه را می پوشاند. پیشینه. این طاق که زیبایی خاص خود را دارد در معماری جهان کاربردهای گسترده ای داشته است. در معماری غربی شناخته شده ترین نمونه های کهن این طاق را در «معماری روم باستان» می توان جست. با این توصیف که ساخت «طاق تاژ» در آن دوره با چَفد مازه دار همراه بوده است. ادامه کاربرد «طاق تاژ» در معماری غربی در معماری گوتیک سده های میانه است که برای نخستین بار پیاده سازی آن با چَفد تیزه دار پا به عرصه گذاشت. از دگرگونی های رخ داده در روش گوتیکی اجرای «طاق تاژ» در کارشیو (پلان) مستطیلی است. چه از آنجا که «طاق تاژ» در روش روم باستان تنها با چفد مازه دار ساخته می شد، پیاده کردن طاق در مقطع مستطیل نیازمند این بود که دو دهانه ایکه در درازای مقطع مستطی
لی قرار می گرفتند یا از چفد «نیم دایره» ای به چفد «بیز» تغییر شکل می دادند یا در صورت پافشاری به حفظ شکل نیم دایره مرسوم خود از بلندای خود به نسبت بلندای دو دهانه دیگر که در پهنا قرار دارند می کاستند. پیداست که هیچ یک از این روش ها در روم باستان شدنی نبود زیرا نخستین روش نیازمند کاربرد چفدهای با مقاطع بیضی به جای دایره بود که در روم باستان بنا به دلایل مختلف که شاید یکی از آنها سنت کاربرد آجر گوه ای برای ساخت چفد بوده است کاربرد چفد بیضی به جای دایره هنوز در انتظار نوآوری تازه ای بود که حتی در دوره گوتیک نیز به واقعیت نپیوست. دومین روش نیز به ناهمترازی بلندای چهار دهانه می انجامید، اینگونه که دهانه های در درازا کوتاهتر و دهانه های در پهنا بلندتر می شدند و آشکار است که این ساختار سازه را با بغرنج روبرو می کرد، بویژه زمانی که نیاز بود اُشکوب روی آن ساخته شود. نوآوری اجرای «طاق تاژ» با چفد تیزه دار در دوره گوتیک که جانشین مستقیم دوره رومی ست همانا پاسخ مناسبی بود به محدودیت ساخت آن به سبک مازه دار در مقطع مستطیلی. چَفد تیزه دار همزمان توانست با حفظ همگونی پهنای هر چهار دهانه تنها با تیزتر کردن دهانه های در درازا
بلندای چفدهای آن را به بلندای چفدهای در پهنا برساند. در معماری سنتی ایران «طاق تاژ» با نام پر بسامدتر «چارطاقی» کمابیش در کنار طاق های دیگر مانند طاق آهنگ، طاق کُلَنبو و طاق و تویزه به کار گرفته شده است. بیشترین کاربرد «طاق تاژ» در ایران با چفد تیزه دار بوده است ازینرو اجرای آن در مقاطع مستطیلی نیز بی هیچ محدودیتی انجام می شده است، هرچند مقطع مربع بیشترین مقطع کاربرد آن بوده است. نوآوری ای که در «طاق تاژ» ایرانی می بینیم اجرای نه فقط «چاربخشی» که حتی «هشت بخشی» آن است. به این معنا که طاق می تواند به جای چهار دهانه دارای هشت دهانه باشد. ساخت «طاق تاژ» در ایران از آنجا که «طاق کلنبو» کاربرد فراوانتر و شاید توان پایداری بیشتری به تجربه داشته است بیشتر متمرکز در سازه هاییست که نیاز به ساخت «اُشکوب» روی آنها بوده است، چه «طاق کُلَنبو» برجستگی گنبدسانی پدیدمی آورد که برای تسطیح و در اصطلاح کُنوشکنی به قصد ساخت «اُشکوب» آوار زیادی را بر طاق سربار می کند که این دشواری هنگامی که خواسته شود سازه را با پایه های سبک اشکوب دار کنند تنها با «طاق تاژ» چاره می شود. از نمونه های برجسته «طاق تاژ» در ایران می توان به مسجد جامع
ورامین، آرامگاه شیخ جام، گنبد علویان و زمستان نشین مسجد جامع اصفهان نام به میان آورد، سازوکار و اجرا. «طاق تاژ» از آنجا که دست کم چهار دهانه را می پوشاند همانند «طاق کُلنبو» این برتری را دارد که نقاط تکیه گاهش بسیار کوچک باشد، ازینرو برخلاف «طاق آهنگ» که به خاطر ساختار گهواره ای می باید روی دو دیوار باربر تکیه دهد «طاق تاژ» می تواند به جای دیوار ستبر جرزدار از ستون برای تکیه گاه بهره ببرد. این ویژگی همزمان با حفظ توانایی باربری طاق و پایداری اش، صرفه جویی شایانی در کاربرد ساختمایه ها به همراه خواهد آورد. گذشته ازینکه امکان گرفتن روشنایی از همه سو را برای سازه فراهم می کند. از برتری های «طاق تاژ» بر «طاق کلنبو» اجرای آن در زمینه های مستطیل است که این ویژگی برای طاق کلنبو با محدودیت فراوانی همراه است. هرچند هنگامی که قدرت «طاق» اولویت باشد «طاق کلنبو» به تجربه دست پیش دارد. «طاق تاژ» از نگاه بافتار آجری در بیشتر موارد هِره یا «رومی» چیده شده است گو اینکه با سبک آجرچینی پُر نیز اجرا می شود که در این صورت در چهاردهانه خود نیاز به تویزه دارد. همچنین از آنجا که نقاط تکیه گاه در «طاق تاژ» بسنده به چهار کنج طاق است
بنابراین دیوارهایی که بار طاق روی آنها نیست و تنها جنبه «اِسپر» یا «تیغه» پیدا می کنند می باید بسیار سبک ساخته شوند تا بواسطه نشستی که تکیه گاه ها دارند دچار شکست نشوند. اجرای «طاق تاژ» با چفد مازه دار نیز در معماری سنتی ایران از موارد کاربرد جوراجور آن بوده است که پوششی که به این شیوه به دست می آید با نام گنبد تَرَکی شناخته می شود. چنان که در اجرای مازه ای «طاق تاژ» رفت ساخت مرسوم «گنبد تَرَکی» تنها در مقطع چهار گوش مربع شدنی است و شاید به همین خاطر است که به آن نام «گنبد» گفته می شود.
گاتفریت میشائل کونیش (؛ ؛ زادهٔ ۵ اکتبر ۱۹۲۶) آهنگساز و مدرس موسیقی اهل آلمان و هلند است. او اصول موسیقی کلیسایی را در شهر براونشوایگ، آهنگسازی، نوازندگی پیانو، آنالیز و صوت شناسی را در شهر دتمولد، تکنیک های ارائه موسیقی را در شهر کلن و روش های رایانه ای ساختِ موسیقی را در بن فرا گرفت و تا مدت ها استاد دانشگاه اوترخت بود.
هربرت آیمرت (؛ ۸ آوریل ۱۸۹۷ – ۱۵ دسامبر ۱۹۷۲) یک نظریه پرداز موسیقی، موسیقی شناس، آهنگساز، روزنامه نگار، ویراستار، منتقد موسیقی و تهیه کنندهٔ رادیویی اهل آلمان بود. او دانش آموختهٔ دانشگاه کلن و از شاگردان هرمان آبندرت، ماکس شلر و نیکلای هارتمان بود.
جمعیت امداد دانشجویی مردمی امام علی یک سازمان غیردولتی در ایران بود که در سال ۱۳۷۸ بنیان گذاشته شد. عمده فعالیت های این نهاد، رسیدگی به کودکان و زنان آسیب دیده بود. جمعیت امام علی از سال ۲۰۱۰ در شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد، به عنوان مقام مشورتی عام عضویت دارد. این سازمان را شارمین میمندی نژاد تأسیس کرد. طبق ادعای وبگاه جمعیت امام علی، ده هزار عضو داوطلب در این نهاد فعالیت می کردند. این سازمان اسفندماه ۱۳۹۹ با دادخواست وزارت کشور و رای قطعی دادگاه پس از تجدیدنظر خواهی وکلای جمعیت منحل شد. فعالیت ها و طرح ها. جمعیت امداد دانشجویی مردمی امام علی از همان آغاز تأسیس خود، کنش های گوناگونی را برای کاهش معضلات اجتماعی در برنامه های خود قرار داد. در طی سالیان همواره راهبرد جمعیت برای انجام کنش های اجتماعی خود، نوآوری در استفاده از آیین ها و سنت های ملی و مذهبی موجود در جامعه و سازگاری آنها با نیازهای روز جامعه برای کاهش معضلات اجتماعی بوده است. به این معنی که یک آیین ملی و مذهبی در جامعه وجود دارد و به دلیل گذر زمان این آیین کارکرد خود را از دست داده و به نوعی روزمرگی تبدیل شده و حتی در بسیاری از موارد بجا
ی اینکه به جامعه سود برساند، ضرر وارد کرده است. در مرامنامه اخلاقی جمعیت امام علی آمده که به حقوق بشر، برابری، صلح و آزادی ادیان احترام می گذارد. نقدها و نظرات. آیت الله سید علی خامنه ای، در سال ۱۳۹۵، برخی برنامه های این جمعیت را، بدون نام بردن از آن، «ارزنده» و «بزرگ» دانسته است. کوچه گردان عاشق. «کوچه گردان عاشق» نخستین و قدیمی ترین طرح جمعیت مستقل امداد دانشجویی مردمی امام علی است که از سال ۱۳۷۸ تاکنون بی وقفه برگزار شده است. در این طرح، کیسه های نیازهای یک ماهه هزاران خانواده محروم در شب های قدر توسط دانشجویان و مردم، تهیه و به درِ خانه های آنان برده می شود؛ و این حرکت در واقع به پیروی از کوچه گردی های امام علی در یتیم نوازی و مهر به همنوع، انجام می شود. این آیین در بسیاری از شهرهای ایران اجرا شده است. همچنین پس از دریافت مقام مشورتی سازمان ملل متحد در سال ۱۳۸۹ برای نخستین بار به شکل بین المللی در کشورهای پاکستان و عراق نیز برگزار شد. کعبه کریمان. در این آیین اعضای جمعیت پس از شناسایی کودکان محروم، بازمانده از تحصیل، کودکان کار و کودکان بیمار به جمع آوری آرزوهای آنها می پردازند. کعبه های مقوایی، در مراسم
اعتکاف بین معتکفین توزیع می شود تا توسط عموم مردم و خیرین برآورده شود. هدف آیین کعبه کریمان ترویج سیره عملی زندگی مولا علی با تمرکز بر بعد اجتماعی عبادت و اعلام این نکته است که همه افراد جامعه در قبال هم نوع خود مسئول هستند. طفلان مسلم. آیین طفلان مسلم از سال ۱۳۸۵ هرساله از آغاز محرم تا اربعین با هدف نجات نوجوانان محکوم به اعدام اجرا می شود. این طرح کودکانی را در کانون توجه قرار می دهد که بیشتر در درگیری های کودکانه مرتکب قتل شده و در انتظار حکم قصاص به سر می برند؛ کودکانی که بیشتر ساکن محلات محروم ایران هستند و از دوران کودکی در معرضِ آسیب های اجتماعی بوده اند. جمعیت امام علی در همه ایام سال و به ویژه در بازه زمانی محرم تا اربعین تلاش می کند با حضور مداوم در کنار طرفین هر پرونده، در مسیر گرفتن رضایت قدم بردارد تا علاوه بر گسترش فرهنگ بخشش، فرصتی دوباره برای فردی ایجاد کند که از سرِ ناآگاهی و کودکی مرتکب اشتباه بزرگی همچون قتل شده است. یلدا در کوچه های فقر. با فرارسیدن شب یلدا، جمعیت امام علی در قالب طرح «یلدا در کوچه های فقر» و با برگزاری جشنی به مناسبت این سنت کهن ایرانی، بر آن است تا به کودکان محروم حاشیه
شهرها بنشاند. همچنین تلاش می شود تا با انعکاس نیاز این مناطق، به مردم و سازمان های مسئول، راهی برای فراهم کردن تسهیلات اجتماعی برابر و مناسب ایجاد شود. هدف این طرح بودن در کنار کودکانی است که به دلیل کار کردن، فقر یا عدم اولویت فرهنگی از گرامیداشت این جشن در فضای خانواده محروم هستند. همچنین راهی برای ورود به محلات و معرفی آن است. شام عیاران. جمعیت امام علی در روز عاشورا و همزمان با شام غریبان، آیین «شام عیاران» را با شعار «ایران بدون اعتیاد» برگزار می کند. در این آیین با تأکید بر واقعه عاشورا و نجات انسانها و عنصر اصلی فرهنگ ایرانی یعنی عیاری و جوانمردی، کوشش می شود قدمی استوار در راه بریدن دست شوم اعتیاد از میهنمان برداشته شود. هفت سین برکت. جمعیت امام علی، از سال ۱۳۸۹ با طراحی طرح «هفت سین برکت»، مراسم تحویل سال نو را در کنار کودکان آسیب دیده، کودکان کار، محروم و بازمانده از تحصیل و… برگزار می کند. هدف از اجرای آیین های ملی مانند این آیین، حضور مردم در کنار کودکان آسیب دیده و توجه ویژه به کودکان ساکن در محلات حاشیه شهرها است. آیین صفای سعی. طرح «صفای سعی» جمعیت امام علی هرساله همزمان با موسم حج برگزار می شو
د، تا حاجیان در میان انجام مناسک حج به یاد تلاش های مادران تنهای شهر خود و هاجرهای معاصر باشند. این طرح، بر پایه سعی میان صفا و مروه که آئینی است به یاد هروله های بی امان هاجر برای نجات فرزندش، در ایام حج به سرزمین نور، دفترچه های حاوی اعمال مناسک حج، به همراه شرح وضعیت زنان سرپرست خانوار که می توان به عنوان هاجرهای معاصر از آن ها یاد کرد را در اختیار حجاج قرار دهند تا در میان انجام مناسک حج به یاد تلاش های مادران تنهای شهر خود باشند و بخشی از هزینه های مربوط به مراسم بازگشت خویش را برای زنان سرپرست خانوار در نظر بگیرند.» بوی عیدی. نمایشگاه بوی عیدی یکی از طرح های جمعیت امام علی است که هرساله در میانه اسفند در ایران برگزار می شود. در این بازارچه محصولات کارآفرینی های ایجاد شده توسط مادران سرپرست خانوار محله های محروم و حاشیه به فروش می رسد. لیگ پرشین. این لیگ که از سال ۱۳۹۴ توسط جمعیت امام علی راه اندازی شده، بزرگترین رخداد ورزشی ویژه مناطق حاشیه نشین ایران است و بسیاری از بازیکنان حاضر در این لیگ، نان آوران کوچک خانواده های خود هستند و در زندگی، با سختی های بسیاری دست به گریبانند. از جمله مهمترین اهداف لیگ پ