Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لودویگ ویکتور (؛ – ) یک شاهزاده اهل اتریش بود. او شغل نظامی داشت، همانطور که برای دوک ها معمول بود، اما در سیاست شرکت نکرد. او آشکارا همجنس گرا بود و از ازدواج با شاهزاده خانم هایی که به دنبال او بودند خودداری کرد. او به خاطر مجموعه های هنری و حمایت هایش و همچنین فعالیت های بشردوستانه شهرت دارد.
اِریش فُن چِرماک ( – ) برزشناس و زیست شناس اهل اتریش بود.
ماکس آدلر (؛ – ) یک فیلسوف و جامعه شناس اهل اتریش بود.
فرانک میکلوشیچ (; – ) زبان شناس اهل اسلونی. زندگی اولیه. میکلوشیچ در روستای کوچک رادومرزکاک در نزدیکی شهر لیدوتروم، که بعدها بخشی از امپراتوری اتریش بود، متولد شد. او فارغ التحصیل دانشگاه گراتس با اخذ دکترای فلسفه است.
یوری وگا (؛ – ) یک ریاضی دان و فیزیک دان اهل اتریش بود.
ماری فُن ابنر-اشنباخ (زادهٔ ۱۳ سپتامبر ۱۸۳۰ – درگذشتهٔ ۱۲ مارس ۱۹۱۶) نویسندهٔ داستان کوتاه و مقاله نویس اهل اتریش بود.
پاول گولدین (؛ – ) یک ریاضی دان، و ستاره شناس اهل اتریش بود.
گئورگ یواخیم رتیکوس (؛ – ) یک دانشمند اهل اتریش بود. به عنوان یک دانشمند اهل اتریش، گئورگ یواخیم رتیکوس (Georg Joachim Rheticus) نقش مهمی در تاریخ علم و ریاضی داشت. او در تاریخ ۱۶ فوریهٔ ۱۵۱۴ در شهر فلدکیرش که در حال حاضر در اتریش قرار دارد، متولد شد. وی در تاریخ ۴ دسامبر ۱۵۷۴ در شهر کوشیتسه که در پادشاهی مجارستان واقع در اسلواکی امروزی واقع است درگذشت. تحصیلات عالی رتیکوس در دانشگاه هاله-ویتنبرگ، دانشگاه زوریخ و دانشگاه کارلف (Charles University) در پراگ ادامه یافت. وی به عنوان یک دانشمند و ریاضی دان شناخته می شود و همچنین به عنوان شاگرد و یکی از دانشجویان برجسته نیکلاس کوپرنیک، که شناخته شده به عنوان پدر نظریه سیارات مختصر، به حساب می آید. رتیکوس نیز تاثیر مهمی در فرآیند انتشار کتاب معروف کوپرنیک با عنوان "De revolutionibus orbium coelestium" ( درباره گردش اجرام آسمانی ) داشت. وی با انتشار جداگانه قسمت هایی از کتاب کوپرنیک که شامل مطالب تریگونومتری بودند، با عنوان "De lateribus et angulis triangulorum" (درباره طرف ها و زوایای مثلث ها) نیز به عنوان مساعد نسخهٔ اصلی کتاب کوپرنیک در ۱۵۴۲ منتشر کرد. وی نیز در م
طالعات خود در زمینه تریگونومتری به ایجاد جداول تریگونومتری برای استفاده در محاسبات فلکی مشغول شد و کتابی با عنوان "Canon doctrinae triangulorum" (کتاب آموزش مثلث ها) را در ۱۵۵۱ منتشر کرد که تا قرن بیستم در محاسبات فلکی به کار رفت. وی از دانشمندان واقع گرای دوران رنسانس بوده و به نظر می رسد که به توسعه نظریه کوپرنیک برای مطابقت با دین کامیاب شده است. بعد از سال ها فعالیت در زمینه علم و آموزش، گئورگ یواخیم رتیکوس در تاریخ ۴ دسامبر ۱۵۷۴ درگذشت
لوته لنیا (؛ – ) خواننده، تک گو (Diseuse) و هنرپیشه اهل اتریش بود. او بین سال های ۱۹۲۲ تا ۱۹۸۱ میلادی فعالیت می کرد و بیشتر با اجرای آثار همسرش کورت وایل شناخته می شود. از فیلم هایی که در آن نقش داشته است، می توان به "بهار رمی خانم استون" اشاره کرد که به خاطر آن نامزد جایزه اسکار شد.
لودویگ آنتسنگروبر (؛ – ) یک نمایش نامه نویس اهل اتریش بود.
آلفرد شوتس ؛ ( – ) دانشمند اجتماعی اتریشی و بنیان گذار جامعه شناسی پدیدارشناسانه بود. نظریه شوتس به شدت انتزاعی است. زندگی نامه. شوتس در سال ۱۸۹۹ در شهر وین متولد شد. تحصیلات خود را در این شهر طی کرد و از دانشگاه وین در رشتهٔ حقوق فارغ التحصیل شد. بعد از آن به شغل بانک داری روی آورد و تا آخر عمر خویش در این حرفه فعالیت کرد. با این که شغل بانک داری از نظر اقتصادی برای او مطلوب بود اما درگیر علاقهٔ خود به کارهای نظری شد و حاصل آن جامعه شناسی پدیدارشناختی بود. شوتس در دههٔ ۱۹۲۰ با این که خود فردی دانشگاهی نبود اما به واسطهٔ دوستانش که وابسته به دانشگاه بودند در بسیاری از سخنرانی های غیررسمی و محافل بحث و نظر حضوری فعال داشت. او توجهی خاصی به نظریه های جامعه شناختی ماکس وبر پیدا کرده بود و به کار وبر دربارهٔ "کنش و نمونهٔ آرمانی" علاقه مند شده بود. با این که شوتس متأثر از وبر بود اما تلاش می کرد تا کاستی های نظرات وبر را از طریق تلفیق آن با نظریه های فیلسوفانی چون ادموند هوسرل و هانری برگسون برطرف کند. حاصل کار شوتس به انتشار کتاب "پدیدارشناسی جهان اجتماعی" در ۱۹۳۲ منجر شد. کتابی که با تأخیر در سال ۱۹۶۷ به زبان ا
نگلیسی ترجمه شد ولی بعد از آن به یکی از آثار مهم رشتهٔ جامعه شناسی تبدیل شد. شوتس با نزدیک شدن به جنگ جهانی دوم و گسترش نازیسم در اتریش و اروپا، به آمریکا مهاجرت کرد و چندین سال به عنوان مشاور حقوقی در چند بانک مشغول به کار شد و در کنار آن به نوشتن دربارهٔ جامعه شناسی پدیدارشناختی و تدریس آن در مدرسه نوین تحقیقات اجتماعی نیویورک می پرداخت. بالاخره در سال ۱۹۵۶ او از کارهای حقوقی و بانکی دست کشید و تمام وقت خود را برای آموزش و نوشتن دربارهٔ جامعه شناسی پدیدارشناختی گذاشت. با این که شوتس به دلیل فعالیت غیرعادی در جامعه شناسی در سراسر عمر در حاشیهٔ این رشته قرار داشت اما نفوذ تأثیرگذاری بر دانشجویان خود، از جمله پیتر برگر، و هارولد گارفینکل گذاشت. آرا و افکار. آلفرد شوتز بیش از هر چیز با گسترش پدیدارشناسی در حوزهٔ علوم اجتماعی شناخته می شود. او مفاهیم بنیادی ادموند هوسرل، به ویژه «زیست جهان» (*Lebenswelt*) را اخذ کرد و آن را با رهیافت تفسیری در جامعه شناسی پیوند زد. شوتز معتقد بود که جهان اجتماعی نه از طریق قوانین طبیعی، بلکه از رهگذر معانی ای که فاعلان انسانی به کنش هایشان می دهند، فهم پذیر است. زیست جهان نزد شو
تز، جهانِ بدیهی و روزمره ای است که افراد در آن زاده می شوند، عمل می کنند، و با دیگران تعامل دارند. این جهان پیشافلسفی، ساختاری از شناخت های ضمنی، سنت ها و الگوهای عمل است که به طور بین الاذهانی میان کنشگران مشترک است. دستگاه مفهومی شوتز برای تبیین این زیست جهان، بر چند مفهوم کلیدی استوار است: بدیهی انگاری (natural attitude). حالتی ذهنی که در آن، افراد جهان را به صورت بدیهی، پایدار و قابل پیش بینی تجربه می کنند. این حالت، مبنای ادراکات و تعاملات روزمره است. انبان دانش (stock of knowledge). مجموعه ای از دانش ها، تجربیات تاریخی و باورهای عمومی که فرد در طی زندگی کسب کرده و برای تفسیر جهان به کار می برد. این دانش درونی شده، ساخت اجتماعی واقعیت را ممکن می کند. نظام مربوطیت ها (system of relevances). افراد، بسته به موقعیت های زیستی و زمینه های زیست جهان خود، به جنبه هایی خاص از واقعیت توجه دارند. این اولویت بندی های ذهنی، ساختار «مربوط بودن» واقعیت را شکل می دهد. سنخ سازی (typification). فرآیند دسته بندی و ساده سازی تجربه ها و افراد از طریق قالب های کلی. ما دیگران را نه به صورت منحصر به فرد، بلکه در قالب های اجتماع
ی همچون «راننده»، «معلم» یا «مهاجر» درک می کنیم. بین الاذهانی بودن (intersubjectivity). شوتز نشان می دهد که معنا در جهان اجتماعی، از طریق اشتراک ذهنی میان فاعلان انسانی ساخته می شود. این «بین الاذهانی بودن» امکان تعامل و فهم مشترک را فراهم می کند. واقعیت های چندگانه (multiple realities). تجربه انسانی تنها محدود به واقعیت روزمره نیست. افراد میان حوزه های مختلف تجربه، مانند دنیای رویا، هنر، علم یا مذهب جابه جا می شوند. هرکدام از این «واقعیت ها» ساختاری متفاوت دارد که باید جداگانه فهمیده شود. شوتز تأکید می کند که هدف علوم اجتماعی باید «فهم کنش از منظر کنشگر» باشد. او پایه گذار نوعی معرفت شناسی تفسیری در جامعه شناسی است که بعدها بر اندیشمندان متعددی چون پیتر برگر، توماس لاکمن، یورگن هابرماس، و هارولد گارفینکل تأثیر گذاشت. برای بررسی کامل تر مفاهیم نظری او، مراجعه کنید به:
هرمان بار (؛ – ) یک نویسنده، نمایش نامه نویس، کارگردان و منتقد اهل اتریش بود.
یوهان نِپوموک هومِل (زادهٔ ۱۴ نوامبر ۱۷۷۸ - درگذشتهٔ ۱۷ اکتبر ۱۸۳۷) آهنگساز، رهبر ارکستر، و نوازندهٔ پیانو اهل اتریش بود. سبک موسیقی هومل منعکس کنندهٔ دوران انتقالیِ موسیقی کلاسیک به رومانتیک است.
فرانتس ورانیتسکی (آلمانی: Franz Vranitzky؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل اتریش است. ورانیتسکی در حال حاضر ۸۲ سال دارد. او یکی از اعضای حزب سوسیال دموکرات اتریش (SPÖ) واز سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۷ صدراعظم اتریش بوده است.وی پس از فرد زینواتس به این سمت رسید.
فلیکس زالتن (؛ – ) رمان نویس، روزنامه نگار و فیلم نامه نویس اتریشی بود. رمان کودکان بامبی، یک زندگی در جنگل از آثار مشهور او است. وی همچنین خالق داستان شهوانی پرفروش یوزفین موتسن باخر دانسته می شود. زندگی نامه. فلیکس زالتن در خانواده ای یهودی متولد شد. یک ماه بعد از تولدش خانواده اش به وین رفتند و ابتدا در محله ای اعیان نشین آلزرگروند ساکن شدند و سپس به محله ورینگ نقل مکان کردند. فلیکس در سن ۱۶ سالگی مدرسه را ترک کرد و در یک کمپانی بیمه شروع به کار کرد.
آرتور اشنابل (؛ ۱۷ آوریل ۱۸۸۲ – ۱۵ اوت ۱۹۵۱) نوازندهٔ پیانو و آهنگساز اهل اتریش با اصالتِ لهستانی بود. او از برجسته ترین نوازندگان پیانو در سدهٔ بیستم به شمار می رود و بیشتر به خاطر تفسیرهایش از آثار بتهوون و شوبرت مشهور است.
ناجی طالب (؛ زاده ۳۰ ژوئن ۱۹۱۷ – درگذشته ) یک سیاست مدار اهل عراق بود. وی ۵۲مین نخست وزیر این کشور بود.
عارف عبدالرزاق (؛ ۱۹۲۱ – ۲۰۰۷) یک سیاست مدار اهل عراق بود.
طاهر یحیی (؛ ۱۹۱۶ – ۱۹۸۶) یک سیاست مدار اهل عراق بود.
عبدالرزاق نائف (؛ ۱۹۳۳ – ۱۹۷۸) یک سیاست مدار اهل عراق بود.
بریو علامتی است به شکل ˘ یا نیمهٔ پایینی یک دایره و با شباهت ظاهری به هفتک. ĕŭĭŏăğ ĔŬĬŎĂĞ کاربردها. بریو بر عکس ماکرون نشان دهندهٔ واکه های کوتاه است. این کارکرد در رساله های مربوط به زبان یونانی باستان، لاتینی و طوارقی و چند زبان دیگر رعایت می شود. منابع. Wikipedia contributors, "Breve," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Breve&amp;oldid=614153175 (accessed June 30, 2014).
دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه ساری به ریاست جناب آقای دکتر روانبخش اسماعیلی زیر نظر دانشگاه علوم پزشکی مازندران در ساری فعالیت می کند. تاریخچه. این مؤسسه آموزشی در سال ۱۳۵۴ با نام آموزشکده مامایی و با پذیرش اولیه ۲۰ دانشجو در مقطع کاردانی مامایی تأسیس شده از بدو شروع به فعالیت تا شروع انقلاب فرهنگی و بازگشایی دانشگاه ها جمعاً تعداد ۱۰۴ دانشجو در ۵ دوره در مقطع کاردانی مامایی از این مرکز فارغ التحصیل شدند. بعد از انقلاب فرهنگی در اردیبهشت ۱۳۵۹ آموزشکده نو گشایی شده تا اینکه در سال ۱۳۶۴ با تأسیس دانشگاه علوم پزشکی مازندران، آموزشکده مامایی تحت پوشش آن قرار گرفت، در سال ۱۳۶۷ با ارتقاء مقطع پذیرش دانشجو به کارشناسی، آموزشکده مامایی تحت عنوان دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه و با پذیرش ۸۰ دانشجو در دو نیم سال به فعالیت خود ادامه دادند. در سال ۱۳۶۹ در اولین دوره دانشجویان مقطع ناپیوسته مامایی شروع به پذیرش ۳۰ نفر دانشجو نمود. در سال ۱۳۷۰، پذیرش ۴۰ دانشجو در مقطع کارشناسی پیوسته پرستاری شروع و در سال۱۳۷۴ نیز پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی ناپیوسته پرستاری با ۳۰ دانشجو شروع شد. از سال ۱۳۷۰ پذیرش دانشجو در مقاطع مختلف پ
یوسته و ناپیوسته پرستاری و ناپیوسته مامایی و کاردانی مامایی با ۳۰ دانشجو در دوره شبانه شروع شد که بتدریج در سال ۱۳۷۵ مقطع پذیرش دانشجو در دوره مامایی نیز از کاردانی به کارشناسی ارتقاء یافت. پس از پیگیری های انجام شده در سال ۱۳۸۷ امکان تأسیس دوره کارشناسی ارشد پرستاری ویژه به دانشکده اهدا گردید. جستارهای وابسته. فهرست دانشکده های پرستاری و مامایی ایران
شهرستان مور، کارولینای شمالی (به انگلیسی: Moore County, North Carolina) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کارولینای شمالی واقع شده است. خصوصیات. شهرستان مور ۱٬۸۲۸٫۵۴ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان مور، تنسی (به انگلیسی: Moore County, Tennessee) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در تنسی واقع شده است. خصوصیات. شهرستان مور ۳۳۸ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان نوادا، آرکانزاس (به انگلیسی: Nevada County, Arkansas) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در آرکانزاس واقع شده است. خصوصیات. شهرستان نوادا ۱٬۶۰۸٫۳۹ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان اتاوا، میشیگان (به انگلیسی: Ottawa County, Michigan) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در میشیگان واقع شده است. طبق آمار اعلامی در سال ۲۰۱۰ جمعیت این شهرستان ۲۶۳۸۰۱ نفر بوده است.
شهرستان اتاوا، اکلاهما (به انگلیسی: Ottawa County, Oklahoma) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در اکلاهما واقع شده است. خصوصیات. شهرستان اتاوا ۱٬۲۵۶٫۱۵ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان پوپ، آرکانزاس (به انگلیسی: Pope County, Arkansas) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در آرکانزاس واقع شده است. خصوصیات. شهرستان پوپ ۲٬۱۵۲٫۲۹ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان پوپ، مینه سوتا (به انگلیسی: Pope County, Minnesota) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در مینه سوتا واقع شده است.
شهرستان رندولف، آلاباما (به انگلیسی: Randolph County, Alabama) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در آلاباما واقع شده است. خصوصیات. شهرستان رندولف ۱٬۵۱۲٫۵۶ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان رندولف، آرکانزاس (به انگلیسی: Randolph County, Arkansas) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در آرکانزاس واقع شده است. خصوصیات. شهرستان رندولف ۱٬۶۹۹٫۰۴ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان رندولف، ایندیانا (به انگلیسی: Randolph County, Indiana) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در ایندیانا واقع شده است.
شهرستان رندولف، میزوری (به انگلیسی: Randolph County, Missouri) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در میزوری واقع شده است.
شهرستان رندولف، کارولینای شمالی (به انگلیسی: Randolph County, North Carolina) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کارولینای شمالی واقع شده است. خصوصیات. شهرستان رندولف ۲٬۰۴۶٫۱ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان رندولف، ویرجینیای غربی (به انگلیسی: Randolph County, West Virginia) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ویرجینیای غربی واقع شده است. خصوصیات. شهرستان رندولف ۲٬۶۹۳٫۶ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان اسمیت، میسیسیپی (به انگلیسی: Smith County, Mississippi) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایالت میسیسیپی واقع شده است.
شهرستان اسمیت، تنسی (به انگلیسی: Smith County, Tennessee) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در تنسی واقع شده است. خصوصیات. شهرستان اسمیت ۸۴۱٫۷۵ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان وینه بگو، آیووا (به انگلیسی: Winnebago County, Iowa) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در آیووا واقع شده است.
پاتریشیا مایر آخلایتنر (؛ زادهٔ ) یک تنیس باز اهل اتریش است.
شهرستان ورت، آیووا (به انگلیسی: Worth County, Iowa) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در آیووا واقع شده است.
شهرستان ورت، میزوری (به انگلیسی: Worth County, Missouri) یک شهرستان در ایالات متحده آمریکا است که در میزوری واقع شده است.
شعله جاوید از مهم ترین جریانات سیاسی و ایدئولوژیک دهه ۴۰ هجری خورشیدی در افغانستان بود که تا هنوز برخی از سازمان های فعالی از جمله تشکیلات مائوئیست های افغانستان، سازمان رهایی افغانستان، حزب کمونیست (مائوئیست خط چینی) افغانستان، سازمان کارگران افغانستان (م.ل. م)، جنبش انقلابی جوانان افغانستان و هسته کارگری مبارز افغانستان بر ایدئولوژی آن پا می فشارند و طیف وسیعی از هواخواهان آن در داخل و خارج کشور وجود دارند. پس از آنکه حزب دموکراتیک خلق افغانستان در ۱۳۴۳ خورشیدی، بر بستر تزهای ریویزیونیستی خروشچف ساخته شد و در مخالفت با رژیم پوسیدهٔ شاهی قبیلوی، راه رسیدن به قدرت را پارلمانتاریزم قرار داد، روشنفکران ناراضی با این برآمد، جلب این حزب شدند، اما در آن زمان بنا بر اندیشه های مائو و رهبران دیگر حزب کمونیست چین که بر انقلاب قهری تأکید داشتند و با نشر «نه تفسیر» تزهای خروشچف را ریویزیونیستی و ضدانقلابی ارزیابی کردند و به این صورت اردوگاه سوسیالیستی شق عمیقی خورد و در افغانستان محافلی به وجود آمدند که به محافل محمودی، یاری و باختری نامیده شدند و بالاخره در سوم عقرب ۱۳۴۴ خورشیدی، این محافل «سازمان جوانان مترقی افغانست
ان» را بنیان گذاشتند. بعد محافل رستاخیز (گروه مبارزین نجات افغانستان) و انجنیر عثمان نیز به این سازمان پیوستند. رهبری این سازمان را اکرم یاری که از هزاره های جاغوری و فارغ فاکولتهٔ ساینس دانشگاه کابل بود، به عهده داشت. سازمان جوانان مترقی و جریان تحت رهبری آن (شعله جاوید) با شعار انقلاب قهری و رد پارلمانتاریزم به زودی در میان روشنفکران ریشه گرفت و به یک جریان نیرومند سرتاسری در افغانستان مبدل گشت. این سازمان که باور به مارکسیسم، لنینیسم، اندیشه مائو بود؛ در آن زمان، افغانستان را جامعه نیمه فیودالی و نیمه سرمایه داری ارزیابی کرده و برای کسب قدرت، استراتژی مبارزه مسلحانه محاصره شهرها از طریق دهات و رسیدن به جامعه دموکراتیک نوین را برنامه حداقل خود قبول کرد. سازمان جوانان، در ۱۳۴۷ خورشیدی جواز نشر رسمی شعله جاوید (ناشر اندیشه های دموکراتیک نوین) را به مدیریت دکتر رحیم محمودی از دولت گرفت و بعد از نشر یازده شماره، بند شد. نشریه شعله جاوید که بیشتر مقالات آن از قلم دانشمند بی همتای جنبش انقلابی افغانستان، اکرم یاری می تراوید، بیشتر بر رد تزهای خروشچف و پارلمانتاریزم حزب دموکرتیک خلق می چرخید و انقلاب قهری را تبلیغ
می کرد، به این خاطر به زودی کشش و جاذبه ای باور نکردنی در میان طیف ها و طبقات مختلف جامعه، بویژه روشنفکران انقلابی پیدا کرد و به زودی از همه جریانات سیاسی و ایدئولوژیک آن زمان پیشی گرفت و در انتخابات اتحادیه محصلان در ۱۳۴۸ خورشیدی از ۴۳ نماینده، ۲۲ نماینده را به این اتحادیه فرستاد که از مجموع نمایندگان تمام جریان های سیاسی آن زمان پیشی گرفت. سازمان جوانان مترقی که سیاست هایش را بر کار علنی، قانونی و شهری گذاشته بود، بعد از آنکه شعله جاوید بند شد و دیرتر که حاکمیت استبدادی در کشور حاکم گشت، سازمان جوانان مترقی، چون برای چنین شرایطی آمادگی نداشت، عملاً نابکار ماند و به این خاطر تضادهای نهفته در درون سازمان و جریان به زودی سر بلند کردند و همان بود که در ۱۳۴۹ خورشیدی، انجنیر عثمان دست به انشعاب زد. وی «پس منظر تاریخی» را نوشت و به «گروه پس منظر» معروف گشت. این گروه تمام اشتباهات را به رهبری سازمان جوانان محدود کرد و نقش افراد را عمده ساخت و به این صورت با غلتیدن به اندویدوالیزم، از یک ارزیابی علمی به دور ماند و نتوانست در میان شعله ای ها راه باز کند و به زودی نابود گشت و قادر به ایفای نقشی در جنبش شعله ای نشد. ب
ه دنبال آن در ۱۳۵۱ خورشیدی، دکتر فیض احمد و عده ای از کادرهای سازمان جوانان با فرموله کردن اشتباهات سازمان جوانان، بالاخره نوشته «با طرد اپورتونیزم در راه انقلاب سرخ به پیش» را نوشت و تا حدی اشتباهات سازمان جوانان را جمعبندی نمود که «انتقادگران» تحت رهبری داکتر فیض احمد بعداً «گروه انقلابی خلقهای افغانستان» (که بعداً به «سازمان رهایی افغانستان» تغییر نام داد) را ایجاد کردند. سازمان جوانان مترقی که در آنارشی و پراکندگی خاصی به سر می برد و اکرم یاری، پیشوای سازمان نیز به ببماری شدیدی مبتلا شده بود، رهبران دیگر آن در ۱۳۵۴ خورشیدی، تصمیم گرفتند تا از کار و اشتباهات گذشته، جمع بندی و به بازسازی سازمان دست بزنند، اما در این نشست که از هر ولایت دو نماینده خواسته شده بود، نه تنها قادر به جمعبندی اشتباهات سازمان جوانان مترقی نشدند بلکه با طرح انتقادات جدید، سازمان و جریان عملاً از هم پاشیدند. گروه انقلابی خلقهای افغانستان، بر اشتباهات «سازمان جوانان مترقی» انگشت گذاشته رهبر آن، دکتر فیض احمد، اثر (با طرد اپورتونیسم…) خویش را در رد سازمان جوانان مترقی و جریان شعله جاوید نوشت. این گروه، در اولین روزهای ایجادش، در برابر
باآنچه اشتباهات سازمان جوانان مترقی می خواند، شعار رفتن به دهات را سر داد. گروه انقلابی در ۱۳۵۴ خورشیدی، تصمیم گرفت تا کارش را جمعبندی کند، اما تعدادی از اعضای آن به رهبری انجنیر توریالی و دکتر عاکف، گروه را متهم به برخورد اکونومیستی و برخورد نادرست به اخلاقیات کمونیستی نموده و «ایدئولوژی چیست؟» را منتشر کردند و با انشعاب خود «سازمان تدارک و مبارزه برای ایجاد حزب کمونیست» را ساختند و نشریه اخگر را منتشر کردند که بعد به گروه اخگر شهرت یافتند. این سازمان که بیشتر اعضای آن رهسپار خارج شدند، نتوانست به تشکیلات نیرومندی مبدل گردد، اخگر بعدها به اندیشه مائو هم پشت کرد و نظرات انورخوجه رهبر حزب کار آلبانی را پذیرفت. تلاش های انجنیر توریالی در ۱۳۶۲ خورشیدی، برای بازسازی این سازمان در کنر به خاطری به جایی نرسید که پرتاب گلوله ای ناگهانی از یکی از پوسته های دولتی بر پیشانی او اصابت کرد و در دم جان باخت و بالاخره اخگر نیز از میان رفت و اعضای باقیماندهٔ آن به سازمان های دیگر پیوستند. مجید کلکانی که با عده ای از رفقایش قبلاً در شمالی «محفل شمالی» را ساخته بود، در ۱۳۵۳ خورشیدی، به گروه انقلابی خلقهای افغانستان پیوست. صادق
یاری با همیاری عده ای از کادرهای شعله جاوید در ۱۳۵۶ خورشیدی، سازمان رهایی بخش خلقهای افغانستان یا «سرخا» را ایجاد کرد. سرخا بعد از کودتای ثور اولین سازمانی بود که اعلامیه محکومیت کودتا که آن را جزئی از سیاست نفوذی سوسیال امپریالیزم شوروی در افغانستان ارزیابی کرده و از خیزش های فوری توده ها در برابر این کودتا خبر داده بود، پخش کرد و بعد از چند روز رهبری آن با خیانت یکی از اعضایش به دست «اگسا» افتاد و تمام رهبران آن به شمول اکرم یاری بی مکثی اعدام شدند و این سازمان نو پا نیز ضربه نابود شونده ای چشید و صفوف آن به سازمان های دیگر انقلابی پیوستند. در ۱۳۵۸ خورشیدی، حزب دموکراتیک، تانکها را از غزنی به جاغوری فرستاد و اکرم یاری که به شدت بیمار و از نظر سیاسی فعالیتی نداشت، دستگیر و به کابل آورد و تیرباران کرد. اکرم یاری بعد از آنکه به جاغوری رفت و زمین های پدر ملاکش را میان دهقانان فقیر جاغوری قسمت نمود و خود با دختر دهقانی ازدواج کرد، به مریضی لاعلاج عصبی مبتلا شد و خلقی های پشتون تبار او را از بستر مریضی به قتلگاه بردند. مجید کلکانی در ۱۳۵۷ خورشیدی از گروه انقلابی خلق های افغانستان، روی سه اختلاف (مشی چریکی، وحدت ش
عله ای ها و تیوری سه جهان) جدا شد و با گروه هادی محمودی و نادرعلی دهاتی، سازمان آزادیبخش مردم افغانستان (ساما) و جبهه متحد ملی را ساخت. در ۱۳۵۸ خورشیدی، عده ای از کادرهای شعله جاوید «سازمان پیکار برای نجات افغانستان» را ساختند که در دستگیری های وسیع ۱۳۶۰ خاد برهبری دوکتور نجیب، ضربه کاری خورد. حکیم توانا که به خاد پیوست، بسیاری از افراد این سازمان را به خاد معرفی که به زودی دستگیر و اعدام شدند. در ۱۳۵۸ خورشیدی، گروه انقلابی به سازمان رهایی تغییر نام داد و ارگان سیاسی – تیوریک خود به نام «مشعل رهایی» را منتشر ساخت. مجید در اواخر ۱۳۵۸ خورشیدی در کابل دستگیر شد و بعد در جوزای ۱۳۵۹ خورشیدی، با گروپی از «امینی» ها اعدام گردید. مجید قبل از اعدامش از جلادان خواسته بود که او را دورتر از افراد «امین» اعدام کنند تا خون او با خون اینان یکجا جریان نیابد. مجید که از سال ها در شمالی مخفیانه زندگی می کرد، فقط به دهقانان زحمتکش و تاکداران شمالی و کل زحمتکشان افغانستان می اندیشید و تا هنوز جانش را در این راه نباخته بود که او را «چه گوارای» افغانستان لقب داده و در قلب توده های آن دیار راه باز کرده بود. توده های شمالی و تمام مر
دم افغانستان تا حال از این انقلابی جانباخته به عنوان یک قهرمان دلیر تجلیل می کنند. پس از اعدام مجید، ساما دچار انشعاب شد. هادی محمودی از آن جدا و «سازمان وطنپرستان واقعی» یا ساوو را ایجاد کرد که چون پنج تن از رهبران «ساوو» (بشیر بهمن، لطیف محمودی، مسجدی و دو تن دیگر) در ۱۳۶۰ خورشیدی به وسیله خاد در کابل دستگیر و بعد از آنکه از ایدئولوژی و نظرات سازمان شان علناً دفاع کردند، پلچرخی اعدام شدند، این سازمان عملاً از تحرک افتاد و هادی محمودی به آلمان رفت. در ۱۳۶۰ خورشیدی نادر علی دهاتی یکی دیگر از رهبران ساما نیز در کابل دستگیر و اعدام شد. در سال ۱۳۶۵ خورشیدی، دکتر فیض احمد با یک توطئه درونی، در پیشاور به دام حزب اسلامی برهبری گلبدین پشتون تبار (از جمله بی رحمترین و خونخوارترین رهبر اسلامگرایان و دهشت افگنان ساخت cia بود) افتاد و با چند تن از یارانش قتل عام شد. دکتر فیض احمد از دانش قوی برخوردار و سازمانده زبردستی بود و بسیاری به این باورند که در جنبش شعله ای از نظر سازماندهی و برخی خصوصیات دیگر کسی به پای او نمی رسید. چون فردی که دکتر فیض را به حزب اسلامی تحویل داده بود، بر طبق اسناد این سازمان، انجنیر خان محمد نا
م داشت و با فضل الحق مجاهد یکی از رهبران حزب اسلامی در جلال آباد و پیشاور کار می کرد، هر دو (خان محمد و فضل الحق) در سال ۱۳۷۲ خورشیدی در حیات آباد پیشاور یکجا به قتل رسیدند. در آن زمان در پیشاور شایعه شد که اینان را پیروان دکتر فیض به خونخواهی رهبر شان به قتل رسانده اند، اما خود حزب اسلامی در این زمینه اظهار نظری نکرد. در ۱۳۶۶ خورشیدی، لیلا فیض که رهبر جمعیت انقلابی زنان افغانستان (راوا) بود و در آن زمان راوا یک سازمان فعال زنان به حساب می آمد، در کویته در اثر توطئه خاد با چند تن از همکارانش به قتل رسید و دو قاتلش به وسیله دولت پاکستان دستگیر و بعد از اعتراف سال ها بعد اعدام شدند. بعد از جان باختن مجید، برادرش عبدالقیوم رهبر به رهبری ساما رسید، اما در سال ۱۳۶۲ خورشیدی، ساما طی کنفرانسی که از کارش جمعبندی می کرد، با انشعاب رو به رو شد و گروپی که از آن جدا گردید، بعدها حزب کمونیست (مائوئیست) افغانستان را ساخت (این حزب اکنون نشریه اینترنتی شعله جاوید را منتشر می سازد و آدرس ارتباطی خارج را دارد). «رهبر» بعد در پیشاور توسط افراد ناشناسی به قتل رسید. گرچه سخنگوی ساما در مصاحبه با بی بی سی در آن زمان قتل «رهبر» را
کار دشمنان مردم افغانستان خواند، اما باز هم در پیشاور شایع شد که این قتل توسط حزب اسلامی صورت گرفته و باز هم حزب اسلامی در این مورد اظهار نظری نکرد. سازمان ساما (ی بعد از مجید کلکانی و سازمان رهایی که بعد از کودتای ثور و پشتیبانی نظامی شوروی به افغانستان در مبارزه مسلحانه شرکت داشتند و این جنگ را رهایی بخش ارزیابی نمودند و تا سرنگونی دولت نجیب از این مبارزه دست نکشیدند. اما، تلاش این سازمانها، به ثمر ننشست. این دو سازمان در آن زمان جمهوری اسلامی را در سیاست شان پذیرفته و در جریان این چند سال حدود هفت - هشت صد تن از اعضای این دو سازمان در این جنگ به قتل رسیدند و در نقاطی از کشور نیروهای حزب اسلامی و جمعیت اسلامی هردوساخت CIA با نیروهای این دو سازمان درگیر شده؛ در هرات، شمالی و رباط جنگهای خونینی را پشت سر گذاشتند و تلفات بسیاری از سوی این دو تنظیم بر نیروهای ساما و رهایی وارد شد. اعضای این دو سازمان در پیشاور نیز زیر تهدید حزب اسلامی و آی.اس. آی پاکستان قرار داشتند که بالاخره قتل رهبران هر دو سازمان در پیشاور به این تنظیم (حزب اسلامی) که مورد حمایت بیشتر آی اس آی قرار داشت، نسبت داده شد. بعد از جان باختن دکتر
فیض احمد، در سازمان رهایی چند بار جدایی هایی رخ داد که ابتدا برخی جدا شدگان چپ رادیکال و بعد سازمان سوسیالیستی کارگری را ساختند و آخرین آن در ۱۳۸۵ خورشیدی، انشعاب «سازمان انقلابی افغانستان» بود که این گروه های بعدی نیز عملاً موجودیت خارجی ندارند. با اینکه برخی از این سازمان ها اکنون فعال و برخی نیمه فعال اند. سازمان هایی که از بقایای شعله جاوید اند و بر همان راه و رسم با تفاوت هایی پافشاری می کنند، از آن جمله، سازمان رهایی افغانستان هنوز هم مخفیانه در افغانستان به فعالیت های شان ادامه می دهند.
شهرستان اچیسون، میزوری (به انگلیسی: Atchison County, Missouri) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در میزوری واقع شده است.
شهرستان برین، میشیگان (به انگلیسی: Berrien County, Michigan) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در میشیگان واقع شده است.
شهرستان کمرون، پنسیلوانیا (به انگلیسی: Cameron County, Pennsylvania) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در پنسیلوانیا واقع شده است. خصوصیات. شهرستان کمرون ۱٬۰۳۰٫۸۲ کیلومترمربع مساحت دارد.
یوزف کلاوس (آلمانی: Josef Klaus؛ – ) یک سیاست مدار اهل اتریش بود. یوزف کلاوس در ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۱ در سن ۹۰ سالگی درگذشت.
شهرستان کمرون، لوئیزیانا (به انگلیسی: Cameron Parish, Louisiana) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در لوئیزیانا واقع شده است. خصوصیات. شهرستان کمرون ۵٬۰۰۳ کیلومترمربع مساحت دارد.