Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جرالد جِی ساسمن (متولد ۸ فوریه ۱۹۴۷) استاد کرسی پاناسونیک در رشته مهندسی برق در موسسه فناوری ماساچوست (MIT) است. او مدارک کارشناسی و دکترای ریاضیات خود را در سال های ۱۹۶۸ و ۱۹۷۳ از دانشگاه MIT دریافت کرد. ساسمن از سال ۱۹۶۴ در پژوهش های هوش مصنوعی در ام آی تی شرکت داشته است. پژوهش های او عمدتاً بر صورت بندی و خودکارسازی استراتژی های حل مسئله مورد استفاده دانشمندان و مهندسان به منظور بهبود شیوه های آموزشی در علم و مهندسی متمرکز بوده است. ساسمن همچنین در زمینه های زبان های برنامه نویسی، معماری کامپیوتر و یکپارچه سازی کلان مقیاس (VLSI) فعالیت کرده است. کارهای علمی. ساسمن (همراه با هارولد ابلسن و جولی ساسمن) از نویسندگان کتاب درسی مقدماتی علوم کامپیوتر "ساختار و تفسیر برنامه های کامپیوتری" است. این کتاب برای چند دهه در مؤسسه فناوری ماساچوست تدریس شده و به چندین زبان نیز ترجمه شده است. ساسمن در جنبش نرم افزار آزاد هم فعال بوده است. از فعالیت های او در این جنبش انتشار اسکیم ام آی تی/گنو به عنوان یک نرم افزار آزاد است. او همچنین عضو هیئت مدیرهٔ بنیاد نرم افزار آزاد است. جوایز و سازمان ها. ساسمن به خاطر دستاوردهایش در
آموزش علوم رایانه جایزه کارل کارلستورم ای سی ام برای آموزگاران برجسته را در سال ۱۹۹۰ دریافت کرده است. او هم چنین برنده جایزه ۱۹۹۱ عمار بوز برای تدریس است. ساسمن، هارولد ابلسون و ریچارد استالمن تنها اعضای بنیانگذار بنیاد نرم افزار آزاد هستند که هنوز هم در هیئت مدیره این بنیاد فعال هستند.
جاستین راس (؛ زادهٔ ) یک گلف باز اهل بریتانیا است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا گلف مردان در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
لشکرکشی کیوشو بخشی از لشکرکشی های تویوتومی هیده یوشی به هدف تسلط بر تمامی ژاپن بود. این لشکرکشی در پایان دوره سن گوکو رخ داد. پس از تسلط پیدا کردن بر بیشتر نواحی هونشو پس از حمله شیکوکو (۱۵۸۵) در سال در ۱۵۸۶ میلادی هیده یوشی توجه خود را مناطق جنوبی تر جزایر اصلی ژاپن، یعنی کیوشو معطوف کرد. نبرد. جنگ های بسیاری در طی چند سال جنگ داخلی بین دایمیوهای کیوشو درگرفته بود و تا سال ۱۵۸۷ خاندان شیمازو از ولایت ساتسوما قدرت اصلی جزیره بود. در سال ۱۵۸۶، این خاندان از برنامه های تویوتومی هیده یوشی برای حمله باخبر شدند، و دست از محاصره خود، در قلعه تاچیبانا برداشته و بخش عمده ای از نیروهای خود را به ولایت هیگو برگرداندند، در حالی که بقیه در ولایت بونگو اقامت داشتند. در آنجا، آنها قلعه فونای را از خاندان اوتومو تصرف کردند و آماده حمله هیده یوشی شدند. خاندان اوتومو توسط ارتش های تحت فرماندهی سنگوکو هیده هیسا، چوسوکابه موتوچیکا و سوگو ماسایاسو، اربابان اصلی شیکوکو که سال قبل توسط هیده یوشی شکست خورده بودند و بنابراین به او پیوسته بودند، پشتیبانی می شد. اگرچه در نهایت ولایت بونگو به دست خاندان شیمازو افتاد. سنگوکو هیده هیسا و
چوسوکابه موتوچیکا این رویداد را به تأخیر انداختند، و آنها را در آماده سازی برای ورود ارتش های هیده یوشی و خاندان موری، متحد دیگر هیده یوشی، تضعیف کردند. تویوتومی هیده ناگا، برادر ناتنی هیده یوشی، در جنوب ولایت بونگو وارد شد و در سال ۱۵۸۷ به خاندان شیمازو در تاکاجو، در ساحل شرقی کیوشو حمله کرد. در همین حال، هیده یوشی نیروهای خود را به یک مسیر غربی تر برد و به قلعه گنجاکو حمله کرد. قلعه ای در ولایت چیکوزن، که توسط خاندان آکیزوکی رهبری می شد. در اواخر همان سال، دو برادر در استان زادگاه خاندان شیمازو، ولایت ساتسوما دیدار کردند تا به قلعه اصلی آنان در کاگوشیما حمله کنند. سرانجام، خود کاگوشیما مورد حمله قرار نگرفت؛ و خاندان شیمازو تسلیم شد، و هیده یوشی منطقه جنوب ژاپن را ترک کرد تا توجه خود را به خاندان هوجوی اخیر در منطقه کانتو، آخرین خاندان اصلی مخالف با خویش برگرداند. هیده یوشی دهه ۱۵۹۰ در بسیاری از حملات خود به کره (کشور) از کیوشو استفاده کرد. نبردهای لشکرکشی کیوشو. ۱۵۸۶ ۱۵۸۷
فریدریش پولاک (۲۲ مه ۱۸۹۴–۱۶ دسامبر ۱۹۷۰) فیلسوف و دانشمند علوم اجتماعی آلمانی بود. پولاک یکی از بنیانگذاران مؤسسه تحقیقات اجتماعی در فرانکفورت و از اعضای مکتب فرانکفورت و یکی از چهره های نظریه های نئو مارکسیستی به شمار می رود.
ال سی وایکیکی () یک شرکت تولیدکننده پوشاک در ترکیه است. این شرکت دارای بیش از ۶۸۳ فروشگاه در ۳۲ کشور است. این مجموعه در سال ۲۰۱۳ به عنوان "تحسین برانگیزترین شرکت در عرصه پوشاک" انتخاب شد. وب سایت فروشگاه اینترنتی ال سی وایکیکی برای کشورها و زبان های مختلف همچون انگلیسی، عربی، ترکی، روسی و آلمانی در دسترس می باشد.
گستون رودریگو پریرو لوپز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است که در پست هافبک هجومی برای کالیاری در سری آ بازی می کند. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ناسیونال، پی اس وی آیندهوون و کالیاری اشاره کرد.
تاکومی مینامینو (؛ زادهٔ ) یک فوتبالیست اهل ژاپن است که در پست هافبک هجومی و وینگر برای تیم موناکو در لیگ ۱ بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به سرزو اوساکا ، ردبول سالزبورگ ، لیورپول و ساوت همپتون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ژاپن بازی کرده است. افتخارات. باشگاهی. باشگاه فوتبال لیورپول
مالکوم فیلیپه سیلوا د اولیویر یکی از بازیکنان تیم الهلال عربستان است. از باشگاه هایی که در بازی کردی آن بازی کرده است می توان به کورینتیانس، بوردو، بارسلونا و زنیت سن پترزبورگ اشاره کرد.
کایل کریستوفر لَرین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است که در پست مهاجم یا وینگر چپ برای باشگاه فوتبال مایورکا و تیم ملی فوتبال کانادا بازی می کند.
لوکا یوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است که در پست مهاجم برای باشگاه آ. ا. ک آتن و تیم ملی صربستان بازی می کند. وی فوتبالش را از ستاره سرخ بلگراد شروع کرد و به دلیل عملکرد خوبش به تیم بنفیکا پیوست. در بنفیکا بازی های خوبی را به نمایش نگذاشت و به طور قرضی به آینتراخت فرانکفورت رفت؛ او در فرانکفورت فوق العاده بود و به طور رسمی به این تیم پیوست. اما عملکرد فوق العاده او اجازه نداد که در فرانکفورت ادامه دهد و به رئال مادرید پیوست. افتخارات. سوپر لیگ فوتبال صربستان: ۲۰۱۵–۲۰۱۶ لیگ برتر فوتبال پرتغال: ۲۰۱۶–۲۰۱۷ جام حذفی فوتبال پرتغال: ۲۰۱۶–۲۰۱۷ سوپر جام فوتبال پرتغال: ۲۰۱۶ جام حذفی فوتبال آلمان: ۲۰۱۸ لالیگا: ۲۰۱۹–۲۰۲۰، ۲۰۲۱–۲۰۲۲ سوپر جام فوتبال اسپانیا: ۲۰۱۹، ۲۰۲۱ لیگ قهرمانان اروپا: ۲۰۲۱–۲۰۲۲ کوپا ایتالیا: ۲۳–۲۰۲۲ نایب قهرمان لیگ کنفرانس اروپا: ۲۳–۲۰۲۲ نایب قهرمان عملکرد ملی. لوکا یوویچ سابقه بازی در تیم های ملی زیر ۱۶ سال صربستان، زیر ۱۷ سال صربستان، زیر ۱۸ سال صربستان، زیر ۱۹ سال صربستان، زیر ۲۰ سال صربستان، زیر ۲۱ سال صربستان را دارد.
فابیان کانچلارا (؛ زادهٔ ) یک دوچرخه سوار اهل سوئیس است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برنده ۶ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
ویکتوریا پندلتون (؛ زادهٔ ) یک دوچرخه سوار اهل بریتانیا است. او در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ و بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ توانست مدال طلا بگیرد.
الکس ادمندسون (؛ زادهٔ ) یک دوچرخه سوار اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برنده ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
امیر قاسمی مُنجِزی (زاده ۱۳۶۶ در مسجدسلیمان) کشتی گیر فرنگی کار در وزن ۱۳۰ کیلوگرم تیم ملی ایران و دارنده مدال طلای قهرمانی آسیا در سنگین وزن کشتی فرنگی است.او توانست در مسابقات انتخابی المپیک ۲۰۱۶، سهمیه المپیک را در وزن ۱۳۰ کیلوگرم کسب کند، اما بنابر تصمیم کادر فنی تیم ملی کشتی و شخص محمد بنا، سرمربی تیم، از ترکیب تیم برای اعزام به المپیک خط خورد و بشیر باباجان زاده جانشین او شد.&lt; وی در مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۱۹ در وزن ۱۳۰ کیلوگرم قهرمان آسیا شد. کسب سهمیه المپیک. ۲۰۱۶. امیر قاسمی منجزی، توانست در رقابت های جهانی گزینشی المپیک ۲۰۱۶ در اولان باتور (مغولستان)، مدال طلا را به دست بیاورد و سهمیه المپیک را کسب کند. ۲۰۲۰. امیر قاسمی منجزی در مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹ در وزن ۱۳۰ کیلوگرم پنجم شد و سهمیه المپیک را کسب کرد. فعالیت حرفه ای ورزشی. قهرمانی آسیا ۲۰۱۶. امیر قاسمی منجزی پس از استراحت در دور مقدماتی موفق شده بود حریفانی از ازبکستان و قزاقستان را شکست دهد. منجزی در دیدار فینال کشتی فرنگی قهرمانی آسیا به مصاف مرات رامانوف از قرقیزستان رفت و با ضربه فنی پیروز شد و به قهرمانی رسید. قهرمانی آسیا ۲۰۱
۹. قاسمی منجزی در دور اول با نتیجه ۲ بر ۱ مورات رامونوف دارنده مدال نقره آسیا از قرقیزستان را مغلوب کرد. وی در دور بعد و در مرحله نیمه نهایی با نتیجه ۸ بر صفر مین سئوک کیم دارنده مدال برنز جهان و بازی های آسیایی از کره جنوبی را از پیش رو برداشت و به دیدار فینال راه یافت. منجزی در دیدار فینال وزن ۱۳۰ کیلوگرم در مقابل مومن جان عبدالله یف قهرمان بازی های آسیایی ۲۰۱۸ از ازبکستان قرار گرفت و با نتیجه ۳ بر ۲ به پیروزی رسید. قهرمانی جهان ۲۰۱۹. در وزن ۱۳۰ کیلوگرم امیر قاسمی منجزی در دور نخست با نتیجه ۳ بر یک از سد استفان دیوید از چک گذشت وی در دور بعد مقابل سرگی سمینوف قهرمان جهان و دارنده مدال برنز المپیک از روسیه با نتیجه ۶ بر ۴ به پیروزی دست یافت. وی در دور سوم و در مرحله یک چهارم نهایی مومن جان عبدالله یف قهرمان بازی های آسیایی از ازبکستان را با نتیجه ۳ بر یک مغلوب کرد و ضمن کسب سهمیه المپیک به مرحله نیمه نهایی راه یافت. قاسمی در این مرحله مقابل اسکار پینو دارنده مدال برنز جهان از کوبا با نتیجه ۶ بر ۲ مغلوب شد و به دیدار رده بندی رفت. قاسمی منجزی در این دیدار مقابل هیکی نابی از استونی دارنده مدال های نقره المپیک
و طلا، نقره و برنز جهان قرار گرفت و با نتیجه ۸ بر صفر سه اخطاره شد و به عنوان پنجم رسید.
شرایط انسانی یا وضع بشر (به انگلیسی: the human condition) ویژگی های کلیدی حوادث و موقعیت هایی است که برای موجودیت انسان الزامی هستند مانند تولد، رشد، عواطف، آرمان ها، مناقشات و مرگ. موضوع شرایط انسانی بسیار گسترده است و در ادامه به تجزیه و تحلیل دیدگاه های بسیاری منتهی می شود از جمله دیدگاه هایی در دین، فلسفه، تاریخ، هنر، ادبیات، انسان شناسی، جامعه شناسی، روان شناسی و زیست شناسی. شرایط انسانی به عنوان یک اصطلاح ادبی به طور معمول در زمینه های پرابهامی چون معنای زندگی یا نگرانی های اخلاقی استفاده می شود. استفاده از واژه. استفاده قابل توجه از واژه «شرایط انسانی» (به انگلیسی: the human condition) را می توان در عنوان رمان شرایط انسانی اثر آندره مالرو، نقاشی شرایط انسانی اثر رنه ماگریت، کتاب شرایط انسانی اثر هانا آرنت در زمینه فلسفه سیاسی و فیلم سه گانه شرایط انسانی اثر ماساکی کوبایاشی مشاهده کرد.
تامیرات تولا (؛ زادهٔ ۱۱ اوت ۱۹۹۱) یک دونده دو استقامت اهل اتیوپی است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال دو ۱۰۰۰۰ متر در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کردو
وضع بشر ؛ معمولاً به دو تابلوی نقاشی رنگ روغن مشابه اشاره می کند که اثر رنه ماگریت نقاش سورئالیست بلژیکی هستند. یکی در سال ۱۹۳۳ به پایان رسید که در مجموعه گالری ملی هنر در واشینگتن، دی.سی. نگهداری می شود و دومی در سال ۱۹۳۵ تکمیل شد و اکنون بخشی از مجموعه سیمون سپریر در ژنو سوئیس است. تعدادی طراحی نیز به همین نام وجود دارد که یکی از آن ها که در موزه هنر کلیولند نگهداری می شود.
دیوید سامانز اوکامپو (؛ ۱۸۶۶ – ۱۳ ژوئیه ۱۹۴۷) یک سیاست مدار اهل پرو و از مارس تا دسامبر ۱۹۳۱ رئیس جمهور این کشور بود.
آوگوستو لگوئیا (؛ – ) یک سیاست مدار اهل پرو و از سپتامبر ۱۹۰۸ تا سپتامبر ۱۹۱۲ و دوباره از ژوئیه ۱۹۱۹ تا اوت ۱۹۳۰ رئیس جمهور این کشور بود.
گیلرمو بیلینگورست (؛ ۲۷ ژوئیه ۱۸۵۱ – ۲۸ ژوئن ۱۹۱۵) یک سیاست مدار اهل پرو و از سپتامبر ۱۹۱۲ تا فوریه ۱۹۱۴ رئیس جمهور این کشور بود.
خوزه پاردو باردا (؛ – ) یک سیاست مدار اهل پرو و از سپتامبر ۱۹۰۴ تا سپتامبر ۱۹۰۸ و دوباره از اوت ۱۹۱۵ تا ژوئیه ۱۹۱۹ رئیس جمهور این کشور بود.
مانوئل کاندامو (؛ – ) یک سیاست مدار اهل پرو و از سپتامبر ۱۹۰۳ تا مه ۱۹۰۴ رئیس جمهور این کشور بود.
ادواردو لوپز دی رومانیا (؛ ۱۹ مارس ۱۸۴۷ – ۲۶ مه ۱۹۱۲) یک سیاست مدار اهل پرو و از سپتامبر ۱۸۹۹ تا سپتامبر ۱۹۰۳ رئیس جمهور این کشور بود.
نیکولاس دی پیرولا (؛ – ) یک سیاست مدار اهل پرو و از سپتامبر ۱۸۹۵ تا سپتامبر ۱۸۹۹ رئیس جمهور این کشور بود.
آندرس آولینو کاسرس (؛ – ) یک سیاست مدار اهل پرو و در سه دوره از اکتبر ۱۸۸۳ تا دسامبر ۱۸۸۵، از ژوئن ۱۸۸۶ تا اوت ۱۸۹۰ و از اوت ۱۸۹۴ تا مارس ۱۸۹۵ رئیس جمهور این کشور بود.
خوستینیانو بورگونیو (؛ ۵ سپتامبر ۱۸۳۶ – ) یک سیاست مدار اهل پرو و از آوریل تا اوت ۱۸۹۴ رئیس جمهور این کشور بود.
رمیگیو مورالس برمودز (؛ ۳۰ سپتامبر ۱۸۳۶ – ۱ آوریل ۱۸۹۴) یک سیاست مدار اهل پرو و از اوت ۱۸۹۰ تا آوریل ۱۸۹۴ رئیس جمهور این کشور بود.
لیزاردو مونترو فلورس (؛ زاده ۲۷ مه ۱۸۳۲ – درگذشته ۵ فوریه ۱۹۰۵) یک سیاست مدار اهل پرو و از سپتامبر ۱۸۸۱ تا اکتبر ۱۸۸۳ رئیس جمهور این کشور بود.
مُنیر بعلبکی (۱۹۱۸–۱۹۹۹) دانشنامه نویس، زبان شناس، روزنامه نگار، مترجم، ناشر و دانشگاهی لبنانی پُراثر بود. برجسته ترین اثر او دانشنامهٔ المَورِد است که با شمارگان بالایی بازچاپ شده است.
سالوادور لورل (؛ – ) یک سیاست مدار اهل فیلیپین و از فوریه تا مارس ۱۹۸۶ نخست وزیر این کشور بود.
مانوئل روخاس (; – ) یک سیاست مدار اهل فیلیپین و از مه ۱۹۴۶ تا آوریل ۱۹۴۸ رئیس جمهور این کشور بود.
مانوئل کوئزون (؛ – ) یک سیاست مدار اهل فیلیپین و از نوامبر ۱۹۳۵ تا اوت ۱۹۴۴ رئیس جمهور این کشور بود.
سرجیو اوسمنیا (؛ – ) یک سیاست مدار اهل فیلیپین و از اوت ۱۹۴۴ تا مه ۱۹۴۶ رئیس جمهور این کشور بود.
خوزه لورل (؛ – ) یک سیاست مدار اهل فیلیپین و از اکتبر ۱۹۴۳ تا اوت ۱۹۴۵ رئیس جمهور این کشور بود.
الپیدیو کوئیرینو (؛ – ) یک سیاست مدار با گرایش لیبرال اهل فیلیپین و از آوریل ۱۹۴۸ تا دسامبر ۱۹۵۳ رئیس جمهور این کشور (جمهوری سوم فیلیپین) بود. وی در ۲۹ فوریه ۱۹۵۶ بر اثر حمله قلبی در کزون سیتی فیلیپین درگذشت.
رامون مگسیسی (؛ – ) یک سیاست مدار اهل فیلیپین و از دسامبر ۱۹۵۳ تا هنگام مرگش بر اثر سانحه هوایی در ۱۷ مارس ۱۹۵۷ رئیس جمهور جمهوری سوم فیلیپین بود. وی اولین رئیس جمهور این کشور است که در قرن بیستم متولد شده است.
کارلوس گارسیا (; – ) یک سیاست مدار، معلم، سخنور، شاعر و وکیل اهل فیلیپین و از مارس ۱۹۵۷ تا دسامبر ۱۹۶۱ رئیس جمهور جمهوری سوم فیلیپین بود.
جشنوارهٔ بین المللی ادینبرو ، جشنوارهٔ سالانهٔ هنرهای نمایشی در ادینبرو، اسکاتلند است که در مدت بیش از سه هفته در ماه اوت همه ساله در این شهر برگزار می شود. با دعوتی که از سوی مدیر جشنواره صورت می گیرد، این جشنواره بین المللی: نوازندگان رده های بالای موسیقی (به ویژه موسیقی کلاسیک)، تئاتر، اپرا و رقص را از سراسر جهان برای اجرای هنرهایشان در این شهر گرد هم جمع می کند. این جشنواره همچنین میزبان یک سری از هنرهای تجسمی نمایشگاه ها، گفتگوها، و کارگاه های آموزشی-هنری است. پیشینه. ایدهٔ بنیادگذاری یک جشنواره با هدف «ارائهٔ جایگاهی برای شکوفاسازی روح انسان» و غنی سازی زندگی فرهنگیِ اسکاتلند، بریتانیا و اروپا، در پی پایان جنگ جهانی دوم ریشه گرفت. ایدهٔ ایجاد یک جشنواره بین المللی در انگلستان برای اولین بار توسط رودولف بینگ، مدیر کل جشنوارهٔ اپرای گلَیندبُرن، و آدری مَیلدمِی (همسر جان کریستی) در اثنای یک تور زمان جنگ و اجرای اپرای گدا؛ محصولی که در مقیاس کوچکی توسط گلَیندبُرن تولید شده بود، متصور شد. تمرکز اولین جشنواره بیشتر به موسیقی کلاسیک قرار داشت، و حضور برجستهٔ کنسرت ارکستر فیلارمونیک وین، و پیوستن مجدد این ارکست
ر با رهبر پیشین خود برونو والتر در این جشنواره بود که پس از اشغال میهنش توسط نازی ها اروپا را ترک کرده بود. تمایل ارتش بریتانیا به حضور خود در طول دوره جشنواره و به نمایش گذاشتن توانایی های نمایشی منجر به اجرای مستقل اولین «تاتوی نظامی ادینبورگ» شد که شامل صحنه های نمایش نواختن نی انبان و رقص، در سال ۱۹۵۰ بود. این رویداد اکنون به صورت سالانه درآمده و به عنوان بخشی جدایی ناپذیر و رسمی این جشنواره در نظر گرفته می شود، هر چند که همچنان به طور جداگانه و مستقل برگزار شود. سالن های جشنواره. سالن های اصلی جشنواره عبارتند از: ادینبورو پِلی هاوس با گنجایش ۳۰۵۹ نفر اشر هاوس با گنجایش ۲۳۰۰ نفر فستیوال تئاتر با گنجایش ۱۸۰۰ نفر کینگز تئاتر با گنجایش ۱۳۰۰ نفر کوینز هال با گنجایش ۹۲۰ نفر رویال لیسیوم تئاتر با گنجایش ۶۵۰ نفر هاب با گنجایش ۴۲۰ نفر پیوند به بیرون. http://www.eif.co.uk/ وبگاه اینترنتی جشن وارهٔ بین المللی ادینبرو http://www.edinburghfestivalcity.com/ راهنمای همهٔ ۱۲ جشنواره ای که در ادینبورو برپا می شود Official Festivals Guide to all 12 festivals that take place in Edinburgh
بلا روزنفلد شاگال ( زاده: ۱۸۹۵ ویتبسک – درگذشت: ۲ سپتامبر ۱۹۴۴ در ایالت نیویورک) همسر مارک شاگال و یک نویسنده است. او موضوع بسیاری از نقاشی های شاگال از جمله «"بلا با یقه سفید"» در سال ۱۹۱۷ است.
دیوسدادو ماکاپاگال (؛ – ) یک اقتصاددان اهل فیلیپین و از دسامبر ۱۹۶۱ تا دسامبر ۱۹۶۵ رئیس جمهور جمهوری سوم فیلیپین بود. وی پدر گلوریا آرویو، سیاست مدار فیلیپینی است که از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۰ رئیس جمهور این کشور بود.
سانه ویفرس (؛ زادهٔ ) یک ژیمناست اهل هلند است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا چوب موازنه در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
نَضر بن شُمَیل مازِنی (۷۴۰-۸۱۹) نحوی و محدث عربی ایرانی مروی بود. نزد خلیل فراهیدی در بصره نحو آموخت، با مأمون در مرو همنشین بود. زندگی. زادهٔ ۷۴۰/ ۱۲۲ق در مرو است. نحو را نزد خلیل بن احمد در بصره فراگرفت. با مأمون در مرو همنشین بود و حکایت ها و نکته هایی از این رابطه بیان کرده است. در ۸۱۹/ ۲۰۳ق در مرو درگذشت.
صباح شریعتی (زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۹۸۹ در سنندج) کشتی گیر بازنشسته ایرانی تبارِ جمهوری آذربایجان است که در دستهٔ فوق سنگین کشتی فرنگی مسابقه می داد. او برندهٔ مدال برنز المپیک ۲۰۱۶ ریو و نیز دارندهٔ دو مدال نقره و برنز در بازی های اروپایی ۲۰۱۵ و ۲۰۱۹ است. او در دسته ۱۳۰ کیلوگرم بازی های المپیک ۲۰۱۶ با حضور بزرگانی چون میخایین لوپز کوبایی و رضا کایالپ ترکیه ای مدال برنز را کسب کرد. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد. فعالیت حرفه ای. المپیک ۲۰۱۶ ریو. شریعتی در سال ۲۰۱۶ میلادی در المپیک ۲۰۱۶ ریو در وزن ۱۳۰ کیلو حاضر بود که در مسابقه اول رابی اسمیت از آمریکا را شکست داد اما در دور بعد از رضا کایالپ کشتی گیر ترکیه شکست خورد و با توجه به حضور این کشتی گیر در فینال، به دیدار شانس مجدد رفت. او در اولین مسابقه شانس مجدد اروین کارابالو از ونزوئلا را شکست داد و به دیدار رده بندی راه یافت. وی در دیدار رده بندی ادوارد پوپ کشتی گیر آلمانی را شکست داد و مدال برنز را به دست آورد. المپیک ۲۰۲۴ پاریس. شریعتی در وزن ۱۳۰ کیلوگرم کشتی فرنگی المپیک ۲۰۲۴ پاریس حاضر بود که با شکست هیکی نابی از استونی و علیم خان سیزدیکوف از قزاقستا
ن به مرحله نیمه نهایی رسید اما در این مرحله مقابل میخایین لوپز از کوبا شکست خورد و به دیدار رده بندی رفت. او در این مرحله نیز مقابل امین میرزازاده از ایران بازی را واگذار کرد و پنجم شد. پس از آن وی از دنیای کشتی خداحافظی کرد. امین میرزازاده و مربیان ایرانی به رسم قدرشناسی و یادبود او را در آغوش گرفتند و بر دوش خود دور تشک گرداندند. منابع. صفحه اینستاگرام صباح شریعتی ( http://www.instagram.com/irani.lion/)
مصطفی غَلایینی (۱۸۸۶–۱۹۴۴) ادیب و زبان شناس عربی، نویسنده و شاعر لبنانی بود که چندی نیز به قضاوت و روزنامه نگاری پرداخت. زندگی. در بیروت تحصیلات خود را آغاز نمود و سپس در مصر شاگرد شیخ محمد عبده (سال ۱۳۲۰ هجری) گردید؛ و به مدت ۲ سال مجله نبراس را در بیروت منتشر کرد و سپس بعنوان استاد عربی در در مدرسه سلطانیه استخدام گردید؛ و بعنوان مدرس ارتش چهارم عثمانی در جنگ جهانی اول انتخاب شد. سپس به بیروت برگشت و بعنوان معلم به کار خود ادامه داد. بعد از جنگ مدتی در دمشق اقامت داشت و بعنوان سرباز در ارتش عربی وارد شد. بعد از بازگشت به بیروت به اتهام شرکت در قتل (اسعد بیک) مدیری در وزارت کشور وقت (۱۹۲۲) بازداشت شد. بعد از آزادی به شرق اردن عزیمت کرد در آنجا امیر اردن (شریف عبدالله) وی را جهت آموزش فرزندانش گماشت. بعد از مدتی منصرف و به بیروت بازگشت و در آنجا به عنوان رئیس مجلس اسلامی و قاضی شرع منصوب گردید. آثار. از کتاب های وی می توان به:
احمد سامح خالدی (۱۸۹۵ -۱۹۵۱) ادیب و آموزشگر لبنانی فلسطینی اصل بود. در دانشگاه آمریکایی بیروت، داروسازی، اقتصاد و پرورش درس داد و در ۱۹۲۵ مدیر دانشکدهٔ عربی قدس منصوب شد. او را پدر آموزش نوین فلسطین می دانند.
تپانچه برقی یا تِیزِر اسلحه ای دستی است که با پرتاب دو سوزن به سوی فرد روبرویی و اعمال شوک الکتریکی موجب فلج ماهیچه ای او می شود. این اسلحه به عنوان سلاح غیرکشنده در نیروهای پلیس بسیاری از کشورها برای دستگیری مظنونین استفاده می شود. با این حال گزارش های متعددی از مرگ بر اثر ایست قلبی ناشی از تپانچه برقی خبرساز شده اند.
وَدیع بُستانی (۱۸۸۶-۱۹۵۴) ادیب، شاعر و مترجم لبنانی بود. بسیار سفر می کرد؛ به مصر، بریتانیا، هند و یمن رفت. بیشتر در فلسطین اقامت داشت.
بهاءالدین زُهَیْر (۲۶ فوریه ۱۱۸۶، مکه - ۱ نوامبر ۱۲۵۸، قاهره) نثرنویس و شاعر عربی در نیمهٔ اول سدهٔ هفتم هجری بود. زندگی. نسب او «ابوالفضل زهیر بن محمد بن علی یحیی مُهَلَّبی» ذکر شده. در ۲۶ فوریه ۱۱۸۶/ ۵ ذی الحجه ۵۸۱ در نخله، نزدیکی مکه زاده شد. سپس همراه خانواده اش به قوص، مصر کوچیدند. آنجا علوم حدیث، فقه و ادبیات خواند. بهاءالدین در قوص، زندگی ادبی و علمی را خود را با کسب معاش از شعر آغاز کرد. در سال ۱۲۲۴/ ۶۲۱ به قاهره رفت و به دربار ایوبی پیوست. در نابلس نیز بماند. اما در ۶۳۹ به مصر بازگشت و لقب «الصاحب» از ملک صالح گرفت. پس از درگذشت ملک صالح در ۶۴۷ احوال او دگرگون شد و در خانه اش عزلت گزید. بهاءالدین زهیر در قحطی بزرگ مصر که از ۲۴ شوال ۶۵۶ آغاز شد و تا مدت ها پیوسته بود، بیمار شد. سپس در ۴ ذی القعده ۶۵۶ درگذشت.
جعفر روح بخش عینی (۱۳۱۷ مشهد - ۸ اردیبهشت ۱۳۷۵) از نقاشان مکتب سقاخانه در نقاشی معاصر ایران بود. زندگی. جعفر روح بخش عینی در مشهد متولد شد. پدرش از مهاجران ولایت خوارزم در کشور ازبکستان بود که بعد از انقلاب بلشویکی به ایران آمده بود و در ضمن نسبتی هم با خاندان صدرالدین عینی داشت که از نام خانوادگی اش هم برمی آید. روح بخش از همان دوران نوجوانی علاقه خود را به هنر نشان داد و پس از گرفتن دیپلم از هنرستان، وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و در رشته نقاشی تزئینی و معماری داخلی در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد تحصیل کرد. پیش از آغاز فعالیت جدی خود در زمینه نقاشی، مینیاتور را تجربه کرد. این موضوع سال ها بعد در کارهای این هنرمند نمود داشت. او از شاگردان حسین بهزاد بود. آشنایی او با هنر سنتی ایران و مینیاتور تأثیر خود را در طول عمر هنری این هنرمند گذاشت و باعث شد کارهای او از حال و هوای هنر اصیل ایرانی برخوردار باشند. در اوایل دهه ۵۰ برای سه سال به فرانسه رفت تا به تجربیاتش در زمینه هنرهای تزئینی بیفزاید. کارهای او در فرانسه نیز مورد استقبال بسیاری از هنرمندان و هنر دوستان قرار گرفت، به طوری که یک سرمایه دار
هنری به نام مک، در منطقه سن پل دو وانس، در نزدیکی شهر نیس، رسماً از او دعوت کرد تا در این مرکز به کار بپردازد. روح بخش در این مرکز به کارهایی چون حجاری، چاپ دستی و گراورسازی نیز پرداخت و با هنرمندانی مشهور چون خوآن میرو، مارک شاگال و ژرژ براک، که در همین مکان سکونت داشتند، آشنا شد. جعفر روح بخش با شروع انقلاب به ایران برگشت و در شمال کشور ساکن شد. حضور او در طبیعت زیبای این منطقه بر نقاشی های روحبخش تأثیرگذار بود. او در دهه ۶۰ در دانشگاه به تدریس چاپ های دستی برای رشته های گرافیک و نقاشی پرداخت. از آثار این هنرمند نمایشگاه های بسیاری برگزار شده است. برگزاری نمایشگاه های متعدد در گالری بروجنی، گالری نگار، گالری مس، موزهٔ ایران باستان، گالری لوترک و گالری تهران، گالری گراند پاریس، انتشارات کتاب سرا و موزه هنرهای معاصر از فعالیت های این هنرمند به شمار می رود. ویژگی هنری. جعفر روحبخش را یکی از چهره های شاخص مکتب سقاخانه می دانند. ویژگی بارز این هنرمند فعالیت در هنر سنتی و انتزاعی بود. به گفته بسیاری از کارشناسان هنری تجربه او از هنر سنتی و اصیل ایرانی در جوانی باعث شده بود حتی کارهای انتزاعی و آبستره این هنرمند
نیز رگه هایی از نقاشی سنتی ایران را دارا باشند. او همچنین در کارهایش از نقوش پارچه های قدیمی الهام می گرفت. خود او دربارهٔ هنرش گفته است: «من در نقاشی به آنچه می آفرینم، هرگز نمی اندیشم. نمی دانم القای اندیشه به وسیله رنگ و بوم یعنی چه! من از نقاشی لذت می برم. در نقاشی تولد می یابم. در کار خود به نتیجه نمی اندیشم. حاصل کار نتیجه را نشان می دهد. برخی از بینندگان آثارم می گویند: تابلوها خیلی زیبا هستند، آرامش می دهند؛ در این شرایطی که بعضی از ماشینیسم و سایر مظاهر تمدن امروزی دم می زنند، آدم در این تابلوها یک نوع امیدوار بودن و پویایی حس می کند؛ خوب، رسیدن به یک نوع زیبایی، که از نظر تکنیک و هماهنگی با تحولات سبکی تا آن حد موفق باشد و بتواند بیننده امروز را این چنین برانگیزاند، می تواند هدف آفرینش هنری باشد.» روح بخش حدفاصل دو طبع متفاوت در نقاشی ایران می باشد، پلی میان نقاشی سقاخانه و انتزاع. در هر زمانی و در هر مکانی می توانست ابزار کار خود را فراهم کند. گاهی رنگ و قلم مو دوستان صمیمی اش بودند گاهی رنگ های چاپ و کاغذ گلاسه و گاهی مس های سرخ. شاید چیزی که روح بخش را از دیگر هنرمندان هم دوره اش متمایز می کند ای
ن است که او با جسارت کامل در عمل و سخن، تاثیرپذیری خود را می پذیرفت و ابراز می کرد. وی در تمام طول عمرش اذعان داشت که از همه چیز و همه کس متأثر است و خود را در آن تاثیرپذیری حل می کرد. کاری که خیلی از هنرمندان همچون پیکاسو انجام می دادند؛ تأثیر می پذیرفتند اما مغلوب نمی شدند. او نیز در یک دوره، تاثیرپذیری را آغاز می کند و آن زمانی است که به یک پختگی در مورد کار خود می رسد. درگذشت. روحبخش در آغاز دهه ۷۰ چشمانش را که در معرض نابینایی بودند به عمل جراحی پیوند قرنیه سپرد. در آن سال ها با وجود آسیب دیدن چشم هایش باز هم به مطالعه و خلق آثار هنری می پرداخت. جعفر روحبخش در هشتم اردیبهشت ماه سال ۱۳۷۵ درگذشت.
آرتم هاروتیونیان ( زاده ۱۳ اوت ۱۹۹۰) یک بوکسور ارمنی تبار اهل آلمان است که در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ به رقابت پرداخت.
ولادیمیر مارگاریان ()یک بوکسور اهل ارمنستان می باشد که در رویداد در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ به رقابت پرداخت.
سیمون مارتیروسیان (; زاده در هایکاشن) وزنه بردار اهل ارمنستان است مارتیروسیان در بازی های المپیک تابستانی جوانان ۲۰۱۴ برنده مدال طلا شد. وی قهرمانی وزنه برداری اروپا در سال های ۲۰۱۹ در باتومی، گرجستان و ۲۰۱۷ در اسپلیت، کرواسی برنده مدال طلا و در سال ۲۰۱۶ برنده مدال برنز شد. مارتیروسیان نماینده ارمنستان در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در وزن ۱۰۵ کیلوگرم بود. وی در حرکت یک ضرب ۱۹۰ و در دوضرب ۲۲۷ کیلوگرم در مجموع ۴۱۷ وزنه را بالای سر برد و برنده مدال نقره شد. وی هم اکنون رکورددار مجموع جهان در وزن ۱۰۹ کیلوگرم است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال نقره در المپیک توکیو ۲۰۲۰ اشاره نمود. نتایج مهم. ۲۰۱۲ بخارست (۹۴) ۲۰۱۳ لیتوانی + ۹۴ کیلوگرم ۲۰۱۴ لیماسول ۱۰۵ کیلوگرم