Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
انگ سان ( (زادهٔ ۱۳ فوریهٔ ۱۹۱۵ - درگذشتهٔ ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۴۷) یک سیاست مدار اهل میانمار بود. او بنیانگذار ارتش نوین میانمار و از مذاکره کنندگان استقلال میانمار از انگلستان در سال ۱۹۴۷ بود. او در همان سال به دست رقیب خود کشته شد. او پدر آنگ سان سو چی فعال سیاسی و برنده جایزه صلح نوبل در سال ۱۹۹۱ بود. زمینه. برخی از ملی گرایان برمه ای که کشورشان تحت استعمار بریتانیا بود، جنگ جهانی دوم را یک فرصت می دانستند. آنها فکر می کردند که با همکاری در جنگ می توانند امتیازاتی را از، بریتانیا بگیرند. از سوی دیگر، برخی دیگر مانند ملی گرایان حزب تاکینز معتقد بودند که تحت هیچ شرایطی نباید جنگ را آغاز کرد. در اوت ۱۹۳۹، آنگ سان و دیگر اعضای تاکینز حزب کمونیست برمه را تشکیل دادند. علاوه بر این، آنگ سان حزب انقلابی خلق (که پس از جنگ به حزب سوسیالیست برمه تغییر نام داد) را تأسیس کرد و با حزب تاکینز، اتحادیه دانشجویی تمام برمه، فعالان راهبان و حزب بینوایان با با ماو اتحاد تشکیل داد و حزب بلوک آزادی تأسیس شد. پس از فراخوان حزب تاکینز برای قیام، حکم دستگیری بسیاری از رهبران از جمله آنگ سان صادر شد. آنگ سان به چین گریخت و به دنبال ارتباط
با حزب کمونیست چین بود، اما در این مدت توسط ارتش ژاپن پیدا شد و پیشنهاد حمایت از ژاپن دریافت کرد. این منجر به سازماندهی «می نامی کیکان» همراه با سرهنگ ارتش ژاپن کیجی سوزوکی به عنوان مهندس ارشد شد. محاصره جاده های برمه و قیام های مردمی در برمه اهداف اصلی «می نامی کیکان» بود. آنگ سان به طور موقت به برمه بازگشت و ۲۹ مرد جوان را برای آموزش در جزیره هاینان تحت اشغال ژاپن استخدام کرد. آنها در تاریخ استقلال برمه به سی رفیق معروف شدند. هنگامی که ارتش ژاپن بانکوک را در سال ۱۹۴۱ اشغال کرد، آنگ سان انتظار داشت ارتش ژاپن به برمه حمله کند و در سال ۱۹۴۲ تشکیل ارتش داوطلب استقلال برمه را اعلام کرد.
مرغ توفان شکم سیاه نام یک گونه از تیره مرغ توفان است.
مرغ توفان شکم سفید نام یک گونه از تیره مرغ توفان است.
بن هوگن (؛ – ) یک گلف باز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
چارلز الگرنون پارسونز (; – ) یک دانشمند اهل بریتانیا بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال کاپلی شده است.
چارلز اومان (; – ) یک تاریخ نگار اهل بریتانیا بود.
چارلز استوارت پارنل (؛ – ) یک سیاست مدار اهل ایرلند بود. او از سال ۱۸۷۵ تا ۱۸۹۱ به عنوان نماینده پارلمان خدمت کرد، همچنین به عنوان رهبر "حزب خانه قانون" از ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۲ و سپس رهبر حزب "حزب پارلمانی ایرلند" از سال ۱۸۸۲ تا ۱۸۹۱ بود. حزب او موازنه قدرت را در مجلس عوام در طول بحث های حاکمیت داخلی ۱۸۸۵ - ۱۸۸۶ حفظ کرد. او که در یک خانواده قدرتمند پروتستان انگلیسی-ایرلندی در فرمانداری ویکلو متولد شد. او یک رهبر اعتراضی برای اصلاحات ارضی و بنیانگذار "اتحادیه ملی زمین ایرلند" در سال 1879 بود. او رهبر "اتحادیه حاکمیت داخلی" شد و مستقل از حزب لیبرال عمل کرد و با ایجاد تعادل بین مسائل قانون اساسی، اقتصادی و با استفاده ماهرانه از رویه پارلمانی، نفوذ زیادی به دست آورد. او در سال 1882 در زندان "کیلمینهام"، در دابلین، زندانی شد، اما پس از انصراف از اقدامات خشونت آمیز خارج از پارلمان آزاد شد. در همان سال، او "اتحادیه قوانین داخلی" را به عنوان حزب پارلمانی ایرلند اصلاح کرد، که به عنوان اولین حزب منضبط دموکراتیک بریتانیا، آن را به طور جزئی کنترل می کرد. "حزب پارلمانی ایرلند" در سال 1890 به دنبال افشای روابط عاشقانه طولانی پارنل
، که منجر به امتناع بسیاری از لیبرال های بریتانیایی از همکاری با او شد و مخالفت شدید اسقف های کاتولیک با او را برانگیخت، منشعب شد. او تا زمان مرگش در سال 1891 ریاست یک جناح کوچک اقلیت را بر عهده داشت. پارنل به عنوان بهترین سازمان دهنده یک حزب سیاسی ایرلندی تا آن زمان و یکی از برجسته ترین چهره های تاریخ پارلمان شناخته می شود. علیرغم این استعداد برجسته برای سیاست، حرفه به یک رسوایی شخصی گرفتار شد که او در نهایت تصویر او هرگز بهبود نیافت و او هیچ وقت نتوانست هدف همیشگی خود را برای به دست آوردن "خانه قانون" تحقق بخشد.
دیه گو د آلماگرو (؛ ۱۴۷۵ – ۸ ژوئیه ۱۵۳۸) یک ژنرال اهل اسپانیا بود.
فرانچسکو مورازان (؛ – ) سیاست مدار اهل کاستاریکا بود. او از سال ۱۸۳۰ تا ۱۸۳۹ رئیس جمهور، جمهوری فدرال آمریکای مرکزی بود. زندگی شخصی. سال های اولیه و تحصیلات. خوزه فرانچسکو مورازان کوسادا در ۳ اکتبر ۱۷۹۲ در تگوسیگالیا (در آن زمان در قلمرو پادشاهی گواتمالا، و در حال حاضر پایتخت هندوراس) در سال های رو به زوال حکومت استعمار اسپانیا متولد شد. پدر و مادرش اوسبیو مورازان آلمان و گوادالوپه کئوسادا بورخاس، هر دو از خانواده های ثروتمند قوم کریولو و درکار تجارت و کشاورزی بودند. پدربزرگ و مادربزرگ او خوان باوتیستا مورازان (یک مهاجر کرس) و ماریا بورخاس آلوارنگا بودند. سیزده روز پس از تولدش مورازان در کلیسای سن میگوئل آرکانجل، توسط پدر خوان فرانچسکو مارکز، غسل تعمید یافت. در ۱۸۰۸ فرانچسکو مورازان و خانواده اش به موروسلی نقل مکان کردند و آنجا در زمین هایی که آقای اوزه بیو به ارث برده بود، کار کردند. علاوه بر این، خوزه فرانسیسکوی جوان نیز در کارهای اداری شهردار شهر به او کمک کرد. در سال ۱۸۱۳ خانواده مورازان به تگوسیگالپا بازگشتند. در آنجا آقای اوزه بیو فرزندش را تحت سرپرستی لئون واسکز قرار داد که به او حقوق خصوصی، آیین دادرس
ی کیفری و کارهای دفتر اسناد رسمی را آموزش داد. فرانچسکو اکنون به کتابخانه ای دسترسی داشت که از آن توانست زبان فرانسه را بیاموزد. این به نوبه خود به او امکان داد تا با آثار مونتسکیو، قرارداد اجتماعی ژان ژاک روسو، انقلاب فرانسه، تاریخ اروپا و همچنین شرح زندگی رهبران یونان و روم باستان آشنا شود. این فداکاری و روحیه پیشرفت گاه فرانچسکو را در زادگاه خود برجسته می نمود، تا آنجا که او حتی نماینده منافع برخی افراد در دادگاه های استعمار سلطنتی بود. ازدواج و خانواده. فرانچسکو مورازان در ۳۰ دسامبر ۱۸۲۵ در کلیسای جامع کومایاگوئه با ماریا جوزفا لاستیری ازدواج کرد. آنها صاحب یک دختر شدند، آدلا مورازان لاستیری، که در سال ۱۸۳۸ در سان سالوادور متولد شد. لاستیری متعلق به یکی از ثروتمندترین خانواده های استان هندوراس بود. پدر او تاجر اسپانیایی خوان میگوئل لاستیری بود که نقش مهمی در توسعه تجاری منطقه تگوسیگالپا داشت. مادرش مارگاریتا لوزانو، عضو یک خانواده قدرتمند کریولی بود. ماریا جوزفا بیوه ای بود که برای اولین بار با استبان تراویسو یک زمین دار ازدواج کرده بود، و از او صاحب ۴ فرزند بود. با مرگ او، ماریا ثروت زیادی به ارث برد. ای
ن ثروت و حلقه جدیدی از دوستان قدرتمند و با نفوذی که از این ازدواج به دست آمد، شغل و کسب و کار مورازان و در نتیجه پروژه های سیاسی و نظامی وی را تقویت کرد.
گری پلیر (؛ زادهٔ ) یک گلف باز اهل آفریقای جنوبی است.
گوردون گلد (; – ) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. بسیاری اختراع لیزر را به او نسبت می دهند. معروفیت او بیشتر به دلیل اختلافات حقوقی بود که او با تولیدکنندگان دستگاه لیزر داشته است. او ۳۰ سال برای ثبت اختراع و حقوق تجاری فن آوریهای مربوط به دستگاه لیزر تلاش کرد و بارها کارش به دادگاه کشیده شد. جوانی و تحصیل. گوردون گلد در نیویورک به دنیا آمد. او ۲ برادر داشت و خود پسر ارشد خانواده بود. پدرش مؤسس و سربیر مجله اسکلاستیک در شهر نیویورک بود. خانواده گوردون در یک شهرک در حومه نیویورک سکنی داشتند؛ جایی که او تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را به پایان رساند. او در کالج یونیون ادامه تحصیل داد و نخست موفق به اخذ مدرک کارشناسی در رشته فیزیک شد. سپس مدرک کارشناسی ارشد در زمینه اپتیک و طیف سنجی را از دانشگاه ییل به دست آورد. بین مارس ۱۹۴۴ و ژانویه ۱۹۴۵ م در پروژه منهتن (پروژه ای که به ساخت بمب هسته ای انجامید) مشغول بکار بود اما به دلیل عضویت در یک انجمن کمونیستی اخراج شد. در سال ۱۹۴۹ برای تحقیق و ادمه تحصیل در مقطع دکترا به دانشگاه کلمبیا رفت. استاد راهنمای او در دانشگاه کلمبیا پولیکارپ کوش، برنده جایزه نوبل سال
۱۹۵۵ در رشته فیزیک بود. گوردون گلد نظرات خود را با استادان دانشگاه کلمبیا که روی تکامل لیزر کار می کردند؛ در میان گذاشت. چارلز هارد تاونز که همچنین استاد دانشگاه کلمبیا بود و بعداً به صورت مشترک موفق به دریافت جایزه نوبل ۱۹۶۴ در رشته فیزیک شد؛ گوردون گلد را برای ثبت رسمی نظراتش در مورد اختراع لیزر راهنمایی کرد و پذیرفت که به عنوان شاهد او اقدام کند.
شاهزاده گریگوری پوتمکین (؛ (n.s.) – (n.s.)) ژنرال و یک زبان شناس اهل روسیه بود. او معشوق کاترین بزرگ بود و نخستین صاحب کاخ تاوری در سن پترزبورگ بود.
گیوم دوفه (; – ) یک آهنگساز اهل فرانسه بود. او در سال ۱۴۰۰ در شهر کمبری به دنیا آمد و از سال ۱۴۰۹ به عنوان خواننده گروه کر پسران در کلیسای کمبری تعلیم دید. از سال ۱۴۲۰ در شهرهای مختلف ایتالیا و فرانسه اقامت داشت و سفرهای زیادی می کرد. این سفرها باعث به دست آوردن اطلاعات و تجربه گسترده ای در زمینه موسیقی ملی آن دوره اروپا در وی شد. دوفایی از جمله آهنگسازان مهم موسیقی انگلیسی قرن سیزده و چهارده میلادی محسوب می شود زیرا که از جنبه های موسیقی انگلیسی در کارهای خود استفاده می کرد و جان دانستیبل از آهنگسازان مورد علاقه او به شمار می رفت. آثار او به موسیقی رنسانس شباهت بیشتری دارد تا قرون وسطا و حدود ۲۰۰ اثر از او به جا مانده است که مس های او شهرت بیشتری دارد. سبک شناسی کارهای دوفه. - کرال های چهار صدایی - استفاده از زیر ساخت های موسیقی انگلیسی - خطوط ملودی بسیار روان و غیر وابسته به ریتم - به کار گرفتن متد آهنگسازی مس کانتوس فیرموس. (مس به عنوان اثر مذهبی و پنج بخشی بسیار بزرگ) - توجه یکسان به گروه های مختلف صدایی، به صورتی که صدای تنور که تا آن زمان زیربنای آثار آوازی محسوب می شد و بقیه صداها بر اساس آن آهنگسازی م
ی شدند، اهمیت گذشته قبلی اش را از دست داد و به سطح یکسانی با صداهایی دیگر رسید.
پرنده دستان نام یک تیره از زیرراسته بال انگشتی سانان است.
پرنده دست نام یک سرده از تیره پرنده دستان است. در کرتاسه ی دیرین، یعنی حدود ۴۰ میلیون سال پیش از آن که "کوتزلکوتلوسِ" غول پیکر در دشت های آمریکای شمالی دایناسورها را شکار کند، خزنده ی بال دار عظیم الجثه ی دیگری بر اروپا و آمریکای جنوبی فرمان روایی می کرد. "پرنده دست"، این هیولای بزرگ، را گاهی "تیرآرواره" هم می نامند که البته حالا آن را نادرست می دانیم. "پرنده دست" معمای دیرپای دیرینه شناسان است، چون آن را فقط از سنگواره های تکه تکه و پراکنده اش می شناسند. بیش از ده گونه را به سرده ی "پرنده دست" منسوب کرده اند، اما بیشتر این گونه ها را از تکه های پراکنده ی سنگواره ها می شناسیم؛ تکه هایی که مطالعه کردنشان دشوار است. با این حال، استخوان ها نشان می دهند که گستره ی بال هایش به حدود ۱۰ متر می رسید؛ تقریباً برابر با گستره ی بال "کوتزلکوتلوس"، که برای ما آشناتر است. سنگواره های فوق العاده سالم مانده ی یکی از خزندگان بال دار کوچک تر آمریکای جنوبی به نام "آنهانگووِرا"، که از خویشاوندان نزدیک "پرنده دست" بود، به دانشمندان امکان داده اند حتی جزئیات مغز قدرتمند این پرنده را هم دقیق مطالعه کنند. "آنهانگوورا" بی تردید حواس
تیزی داشت و در حفظ تعادل هم قوی بود؛ ویژگی هایی که برای فعالیتی پیچیده و خطرناک مثل پرواز ضروری اند. "پرنده دست" از اسرارآمیزترین و شکوهمندترین خزندگان بال دار بود، اما سال هاست که دیرینه شناسان را هم سردرگم کرده است. این جانور را فقط از تکه های کوچک سنگواره هایش می شناسیم، اما همین تکه ها هم نشان می دهند که "پرنده دست" از بزرگ ترین جانوران پروازگر تاریخ و تقریباً هم اندازه ی هواپیمایی کوچک بوده است.
جکی رابینسون (; – ) یک بازیکن بیس بال اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جنوب باخترآرواره نام یک سرده از تیره پیش انجامگان است.
قلمی مار (سرده) نام یک سرده از تیره قلمی ماران است.
آراسته سوسمار نام یک گونه از تیره شمال آرژانتین خزندگان است.
جیم براون (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) یک بازیکن سابق و پیشکسوت فوتبال و هنرپیشه آمریکایی بود. گزیده فیلم شناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به شورش (فیلم ۱۹۶۹)، مریخ حمله می کند!، هر یکشنبه کذایی، انگشت ها، دوازده مرد خبیث، او بازی را برد، تقسیم اشاره کرد.
آخوندک های آراسته نام یک سرده از راسته آخوندک است.
آخوندک آراسته سری لانکا نام یک گونه از سرده آخوندک های آراسته است.
جوزف لوئیس بارو (; – ) بوکسور سنگین وزن اهل ایالات متحده آمریکا ملقب به «بمب افکن قهوه ای» بود. او بین سالهای ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۹ در ۲۶ مسابقه به مدت ۱۴۰ ماه سلطان بلامنازع بوکس جهان بود و یکی از برترین بوکسورهای تمامی ادوار شناخته می شود. وی در ۲۵ مسابقه متوالی مدافع عنوان قهرمانی بود. در سال ۲۰۰۵، لوئیس توسط سازمان بین المللی تحقیقات بوکس، به عنوان بهترین بوکسور سنگین وزن در تمام دوران انتخاب شد و در رتبه شماره ۱ جهان قرار گرفت. در فهرست "۱۰۰ نفر بزرگترین و تاثیرگذارترین افراد در همه زمان ها" مجله رینگ، لوئیس طولانی ترین دوره سلطنت را به عنوان قهرمان بوکس سنگین وزن در طول تاریخ دارد. تاثیر فرهنگی لویس در خارج از رینگ محسوس بود. وی به طور گسترده ای به عنوان اولین فرد آفریقایی-آمریکایی تبار شناخته می شود که به مقام قهرمانی سراسر کشور در ایالات متحده دست یافت. او همچنین نقطه کانونی مبارزات نژاد پرستی و ضد نازی بود که به جنگ جهانی دوم و در طول جنگ جهانی منجر شد. او نقش مهمی در ادغام بازیهای گلف و شکستن سد رنگ پوست در ورزش آمریکا در رویداد PGA سال ۱۹۵۲ داشت. دوران کودکی. لوئیس متولد روستای چمبرز (ایالت آلاباما) و فرزند
هفتم از هشت فرزند مونرو بارو و لیلی بارو بود. او در بدو تولد ۵ کیلوگرم وزن داشت. هر دو والدین او فرزندان برده های سابق بودند. مونرو عمدتاً آفریقایی-آمریکایی با رگه هایی از اجداد سفید پوست، در حالی که لیلی نیمی از نژاد سرخپوستان قبیله سرخپوستان چروکی بود. لوئیس دوازده سال اول زندگی خود را در روستایی در آلباما گذراند، البته از کودکی وی اطلاعات چندانی در دست نیست. او در کودکی از نقص گویش رنج می برد و تا حدود شش سالگی بسیار کم حرف می زد. در حدود سال ۱۹۲۰، مادرش لوئیز با پت بروکس، پیمانکار ساختمانی محلی ازدواج کرد. پدرش مونرو بارو تا سال ۱۹۳۸ و بی خبر از شهرت پسرش زندگی کرد. در سال ۱۹۲۶ که تشکیلات سفید پوست کو کلوکس کلان باعث وحشت شده بود، خانواده لوئیس به دیترویت میشیگان نقل مکان کردند و بخشی از مهاجرت بزرگ پس از جنگ جهانی اول را تشکیل دادند. برادر جو برای شرکت Ford Ford کار کرد (جایی که جو خودش برای مدتی در کارخانه River Rouge کار می کرد) و خانواده در یک خانه در خیابان ۲۷۰۰ کاترین (اکنون مدیسون) در محله Black Bottom دیترویت مستقر شدند. لوئیس برای یادگیری کابینت سازی مدتی در دانشکده حرفه ای برونسون شرکت کرد. دور
ان بوکس آماتور. جو مدتی به گذراندن وقت خود در یک مرکز تفریحی محلی جوانان در خیابان ۶۳۷ بروستر در دیترویت کرد. مادرش تلاش کرد تا وی را به نوازندگی ویولون علاقه مند کند. طبق یک داستان روایت شده او سعی میکرد با حمل دستکش بوکس در داخل ویولن خود علاقه خود به بوکس را از مادرش پنهان کند. لوئیس در اوایل سال ۱۹۳۲ در سن ۱۷ سالگی به اولین موفقیت خود دست پیدا کرد. گفته میشود از مبارزه، لوئیس نام خود را آنقدر بزرگ نوشت که جایی برای نام خانوادگی وی وجود نداشت، و به این ترتیب نام او تا پایان حضورش در بوکس نام او "جو لوئیس" مانده و به این نام شناخته شد. به احتمال زیاد، لوئیس نام خانوادگی خود را عمداً مخفی نگه داشت تا فعالیت در بوکس را از مادرش مخفی نگه دارد. پس از این پیروزی لوئیس پیروزی های آماتور زیادی را به دست آورد و در نهایت دستکش طلایی را بدست آورد. در سال ۱۹۳۳، لوئیز به دلیل دسته بندی سبک وزن سنگین وزن، در مسابقات قهرمانی دستکش های طلایی در منطقه دیترویت، در برابر جو بیسکی پیروز شد که بعداً در مسابقات قهرمانان دستکش طلایی شیکاگو آن را از دست داد. سال بعد با رقابت در بخش اوپن دستکش های طلایی، او در رده بندی نیمه سنگین
وزن قرار گرفت، این بار نیز در مسابقات قهرمانان شیکاگو پیروز شد. با این حال، مصدومیت دست باعث شد لوئیس از مسابقات قهرمانی دسته دوم قهرمانان نیویورک / شیکاگو برای مسابقات نهایی قهرمانی دستکش طلایی غافل شود. در آوریل ۱۹۳۴، او با پیروزی در مسابقات قهرمانی ملی AAU قهرمانی آماتور ایالات متحده در سنت لوئیز میسوری شکست شیکاگو را جبران کرد. با پایان کار دوره آماتور، رکورد لوئیز ۵۰ برد و ۳ باخت بود که ۴۳ برد با ناک اوت داشت. دوران بوکس حرفه ای. جو لوئیس در ۶۹ مبارزه حرفه ای خود تنها ۳ باخت داشته است. وی با ۵۲ مورد ناک اوت عنوان قهرمانی جهان را از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۹ یدک میکشید، جو دارنده رکورد طولانی ترین دوره "عنوان وزن سنگین" در تمام طول تاریخ است. دوران جو لوئیس پس از اینکه در سال ۱۹۵۱ توسط روکی مارچیانو شکست خورد، پایان یافت و در پی بازنشستگی دیگر نتوانست عنوان قهرمانی را دوباره بدست آورد. افتخارات. جو لوئیس در رتبه بندی "100 بوکسور برتر سنگین وزن تمام دوران" مجله رینگ پس از محمد علی کلی در رتبه دوم، و در لیست برترین بوکسورهای سنگین وزن تمام دوران متعلق به سایت معتبر بوکس رک در رده اول جهان، قبل از محمد علی کلی قرار د
آخوندک آراسته تنومند نام یک گونه از سرده آخوندک های آراسته است.
جان مویر (; – )، که با نام جانِ کوهستان (John of the Mountains) هم شناخته می شود، یک گیاه شناس، زمین شناس، سیاح، نویسنده، فیلسوف و از پیشگامان حفاظت طبیعت، در ایالات متحدهٔ آمریکا بود. نامه ها، مقالات و کتاب های بسیاری دربارهٔ گشت وگذارش در طبیعت (به ویژه در سیرا نوادا) نوشته است. فعالیت های او به حفظ طبیعت در دره یوسیمیتی، پارک ملی سکویا و دیگر مناطق حیات وحش، اختصاص یافته است. او همچنین کلوب سیرا (Sierra Club) را بنیان نهاد که از اولین سازمان های پیشگام حفظ محیط زیست است. وی در پایان عمرش، بیشتر زمانش را برای نگهداری از جنگل های غرب گذراند. درخواست او از کنگره ایالات متحده آمریکا برای لایحهٔ پارک های ملی در سال ۱۸۹۰ با پایه گذاری "پارک ملی یوسمیت" تصویب شد. اشتیاق او برای حفظ طبیعت در نوشته هایش نمایان است و خواننده هایش از جمله روسای جمهوری ایالات متحده و اعضای کنگره را به فعالیت به منظور حفظ محدوده های وسیع طبیعی تشویق کرده است. او را امروزه با لقب پدر پارک های ملی نیز می شناسند.
آخوندک آراسته مالزی نام یک گونه از سرده آخوندک های آراسته است.
آخوندک آراسته سرستبر نام یک گونه از سرده آخوندک های آراسته است.
آخوندک آراسته فیلیپین نام یک گونه از سرده آخوندک های آراسته است.
آخوندک آراسته آماسیده سر نام یک گونه از سرده آخوندک های آراسته است.
آراسته شاخ ها نام یک سرده از تیره سوسک های شاخ دراز است.
خوش برگان نام یک کلاد از subkingdom آوندداران است.
غلاف داران نام یک تیره از بالاخانواده شاپرک های شاخ کمانی است.
جوزف دالتون هوکر (؛ – ) یکی از بزرگترین گیاه شناسان و جهانگردان اهل بریتانیا در سده نوزدهم میلادی بود. اولین طراحی از قله اورست در رشته کوه هیمالیا توسط وی، کشیده شده بود. هوکر این اثر را در سال ۱۸۴۸ در سن ۳۰ سالگی، زمانی که وی به مدت سه سال بر روی منطقهٔ هیمالیا تحقیق می کرد خلق کرد. جوزف هوکر، دوست چارلز داروین بود که در طبقه بندی گیاهانی که از جزایر گالاپاگس جمع آوری کرده بود با داروین همکاری نمود. جوایز. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال کاپلی شده است.
موش برنج نام یک سرده از زیرخانواده سینی دندانیان است.
موش تباران برنجی نام یک تبار از زیرخانواده سینی دندانیان است.
کارل پیرسون (؛ – ) ریاضیدان اهل انگلستان بود. عمده فعالیت او در زمینه روش های تحلیل داده های آماری با ریاضیات از جمله روش تحلیل مولفه های اصلی بود.
موش های کرانه نام یک سرده از تیره همسترهای دم کوتاه است.
کنت کلارک (؛ زاده ۲۴ ژوئیه ۱۹۱۴ – درگذشته ۱ مه ۲۰۰۵) و میمی فیپس کلارک () زاده ۱۸ آوریل ۱۹۱۷ – درگذشته ۱۱ اوت ۱۹۸۳ یک زوج روان شناس آفریقایی تبار آمریکایی بودند.
پرنده کرانه نام یک سرده از راسته بادخورک سانان است.
مارگارت یکم دانمارک که به عنوان مارگارت کبیر نیز شناخته می شود (; ۱۳۵۳ – )او نخست از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۷ به عنوان نایب السلطنه پسرش اولاف دوم دانمارک به تنهایی حکومت می کرد بعد از مرگ پسرش اولاف خودش با نام مارگارت اول ملکهٔ سوئد، نروژ و دانمارک بر تخت سلطنت نشست و سلطنت کرد. او پادشاهی بود که اتحاد کالمار را با وسعتی ۳،۰۰۰،۰۰۰ کیلومتر مربع تأسیس کرد و به عنوان نخستین ملکه حاکم بزرگ تاریخ قاره اروپا شناخته می شود دوره حکومت وی عصر طلایی اتحاد کالمار بود. او را در دوران حکومتش با القاب «سمیرامیس شمال» و «خانم شاهنشاه» می شناختند.
بلوط دزدواران نام یک فراراسته از هنگ دسته ددان است.
نمدی آزیکیوه (؛ – ) یک نویسنده و سیاست مدار اهل نیجریه بود.
نیکون (به ؛ زاده ۷ مه ۱۶۰۵ – درگذشت ۱۷ اوت ۱۶۸۱) هفتمین پاتریارک مسکو و تمام روسیه در کلیسای ارتدکس روسی بود که به طور رسمی از سال ۱۶۵۲ تا ۱۶۶۶ میلادی فعالیت کرد. او به دلیل قدرت سخنوری، انرژی، تقوا و روابط نزدیک خود با تزار الکسی یکم مشهور بود. نیکون اصلاحات زیادی ازجمله اصلاحات مذهبی انجام داد که در میان محافظه کاران روسی محبوبیت نداشت. این تقسیمات در نهایت منجر به انشعابی ماندگار شد که به نام راسکول در کلیسای ارتدکس روسیه شناخته می شود. اوایل زندگی. نیکون با نام "نیکیتا مینین" به عنوان پسر یک کشاورز موردوین به نام مینا، در ۷ مه ۱۶۰۵ در روستای ولدمانوو در ۶۰ مایلی نیژنی نووگورود متولد شد. مادرش بلافاصله پس از تولد او فوت کرد و پدرش دوباره ازدواج کرد. نامادری تازه اش با او خوش رفتار نبود. نیکون خواندن و نوشتن را نزد کشیش محله اش آموخت و در سن ۱۲ سالگی از خانه به صومعه ماکاریف فرار کرد که تا سال ۱۶۲۴ به عنوان یک تازه کار در آنجا ماند. سپس، به اصرار پدر و مادرش به خانه بازگشت، ازدواج کرد و در روستای مجاور کشیش محل شد. توانایی نیکون در سخنوری توجه برخی از بازرگانان مسکو را که به دلیل یک نمایشگاه تجاری معروف در
محوطه صومعه ماکاریف به آن منطقه می آمدند، جلب کرد. آنها از نیکون دعوت کردند تا به عنوان کشیش در یک محله پرجمعیت در پایتخت خدمت کند. نیکون نیز حدود ده سال در آنجا خدمت کرد. در سال ۱۶۳۵، سه فرزند کوچک وی ناگهان مردند. او آن را نشانه مشیت الهی دید و تصمیم گرفت راهب شود. نیکون ابتدا همسرش را متقاعد کرد که حجاب کند و سپس خود را به آرامگاهی متروک در جزیره آنزرسکی در دریای سفید کشید. او پس از راهب شدن بود که نام «نیکون» را برای خود برگزید. در سال ۱۶۳۹، او با کشیش مافوق خود نزاع کرد و با قایق از صومعه گریخت. طوفانی در گرفت و قایق او به ساحل جزیره کیی برده شد؛ جایی که او بعداً یک صومعه بزرگ را در آنجا تأسیس کرد. نیکون سرانجام به صومعه کوژئوزرسکی، در اسقف نشین نووگورود رسید که در آن راهب شد. ملاقات با تزار و مقام مطران. نیکون در مقام رسمی خود در سال ۱۶۴۶ از مسکو دیدن کرد و طبق رسوم آن زمان به تزار جوان الکسی یکم ادای احترام کرد. الکسی که نسبتاً وارسته بود، کاملاً تحت تأثیر نیکون قرار گرفت و او را به عنوان ارشماندریت صومعه مهم نووسپاسکی در مسکو منصوب کرد. این صومعه به ویژه با خاندان رومانوف مرتبط بود. نیکون درحالی که در
صومعه نووسپاسکی خدمت می کرد به عضویت انجمن زیلوت های تقوا درآمد. آنان گروهی از افراد کلیسایی و سکولار بودند که در اواخر دهه ۱۶۳۰، شروع به جمع شدن در اطراف استفان وونیفاتیف، رهبر روحانی تزار الکسی کردند. به دنبال عصر مشکلات، اعضای انجمن بر این باور بودند که مشکلات آن زمان مظهری از خدای خشمگین از بی دینی مردم روسیه بود. این گروه خواستار تولد دوباره مذهب ارتدوکس روسیه و تجدید تقوای مذهبی توده ها بودند. در سال ۱۶۴۹، نیکون مطران ولیکی نووگورود شد. در آنجا امتیازات خاصی به او داده شد. در دوران تصدی او، شورش در نووگورود شروع شد و نیکون توسط اوباش به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت. با این وجود، او با رهبری یک راهپیمایی مذهبی علیه آشوبگران، توانست مسائل را به صورت مسالمت آمیز حل کند. مقام پاتریارک و فعالیت ها. در ۱ اوت سال ۱۶۵۲، نیکون به عنوان پدرسالار یا پاتریارک مسکو انتخاب شد. نیکون می دانست که در میان اشراف آن چنان محبوب نیست و از این رو، چندین بار این پیشنهاد را رد کرد. نیکون به دشواری و تنها پس از آن که بویارها و خود تزار در مقابلش به زانو افتادند این مقام را پذیرفت. هنگامی که نیکون منصوب شد، اصلاحات کلیسایی از ق
بل در حال اجرا بود. تعدادی از بزرگان کلیسایی که به حزب پروتوپاپ ها معروف هستند، مسئولیت بازنگری کتاب های کلیسایی را ​​که توسط پدرسالار فقید جوزف تنظیم شده بود و چند اصلاح جزئی دیگر در برخی از مراسم باستانی را در دست داشتند؛ اما آن ها کم جرئت تر از آن بودند که واقعاً کار مؤثری انجام دهند. ولی نیکون اصلاحات جسورانه ای را آغاز کرد. او با دانشمندترین روحانیون یونانی در خارج از کشور گفت و گو و آنها را به یک مناظره در مسکو دعوت کرد و سرانجام دانشمندان قسطنطنیه و کیف، نیکون را متقاعد کردند که کتاب های خدمات مسکووی هترودوکسی هستند و تمثال هایی که واقعاً مورد استفاده قرار می گرفتند، بسیار از مدل های باستانی قسطنطنیه دور شده اند و عمدتاً با تأثیرات باروک فرانک و لهستانی (اروپا غربی) آغشته بودند. نیکون استفاده از این تمثال های جدید را به شدت مورد انتقاد قرار داد. او دستور داد تا خانه به خانه مردم را جستجو کنند و سربازان و خادمانش چشمان بدعت گذاران گمراه را درآورند و سپس آنها را به تمسخر در شهر بگردانند. او همچنین یک فرمان دولتی صادر کرد و تمام کسانی را که جرأت ساختن یا استفاده از چنین تمثال هایی در آینده را در سر داشتند
با شدیدترین مجازات ها تهدید کرد. ماموریت بعدی این بود که مشخص شود کتاب های دینی مسکووی به اعتباری متفاوت از آثاری در زمان نیکون توسط یونانیان استفاده می شد تعلق دارند و کتاب های مسکووی اصلاح نشده در واقع قدیمی تر و قابل احترام تر از کتاب های یونانی ای بودند که در طول قرن ها مورد دست برد های متعددی قرار گرفته بودند، و جدیدتر و دارای نوآوری بودند. در سال ۱۶۵۴، نیکون مجمعی را برای بررسی مجدد کتاب های خدماتی که توسط پاتریارک جوزف مسکو اصلاح شده بود فراخواند و اکثریت مجمع تصمیم گرفتند که «باید از سنت یونانیان پیروی کرد تا از سنن خودمان». شورای دومی که در سال ۱۶۵۶ در مسکو برگزار شد، تجدید نظر در کتب دینی را طبق پیشنهاد شورای نخست تأیید کرد و اقلیت مخالف را که شامل حزب پروتوپاپ ها و اسقف پاول بود، مورد تحقیر قرار داد. این اصلاحات با طاعون بزرگ در سال ۱۶۵۴ مصادف شد. ساخت کلیساهای خیمه مانند (که کلیسای جامع سنت باسیل نمونه بارزی از آن است) به شدت ممنوع گشت و بسیاری از کلیساهای قدیمی غیر متعارف تخریب شدند تا راه را برای کلیساهای جدید باز کنند که به سبک «بیزانسی قدیم» طراحی شده بودند. این بی رحمی تا حد زیادی توضیح می د
هد که چرا از آن زمان کینه ای غیرقابل جبران در میان گروهی که بعدها باورمندان کهن نام گرفتند، نیکون و همه آثارش را در بر گرفت. پاتریارک نیکون صومعه های بزرگ بسیاری تأسیس کرد که از میان آنها، می توان به صومعه والدی ایورسکی، صومعه اورشلیم جدید و صومعه جزیره کیی اشاره کرد. او صومعه های باشکوهی را که ساخته بود با کتابخانه هایی ارزشمند غنی کرد. فرستادگان او مسکووی و مشرق زمین را برای یافتن دست نوشته های گرانبهای یونانی و اسلاوونی، اعم از مقدس یا نامقدس جست و جو کردند. قدرت سیاسی. از سال ۱۶۵۲ تا ۱۶۵۸، نیکون نه در حد وزیر بلکه در واقع همکار تزار بود. او هم در اسناد عمومی و هم در نامه های خصوصی مجاز به استفاده از عنوان سلطنتی بود؛ این امر به ویژه در طول جنگ روسیه با دولت مشترک المنافع لهستان–لیتوانی در خلال سال های ۱۶۵۴–۱۶۶۷، زمانی که تزار با ارتش خود از پایتخت دور بود آشکار است. در سال ۱۶۵۴، تزار درحالی که لشکرکشی بزرگش را آغاز می کرد، نیکون را به عنوان حاکم موقت اصلی منسوب کرد. بدیهی است که این امر باعث ایجاد نارضایتی قابل توجهی در بین بویارهای سطح بالا شد. نیکون ماموریت خود را برای حذف کلیسا از قدرت سکولار و جدا کرد