Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کارل بنیامین بویر (زاده ۳ نوامبر ۱۹۰۶ در هلرتاون-درگذشته ۲۶ آوریل ۱۹۷۶ در نیویورک) تاریخنگار ریاضیات اهل آمریکا بود. زندگینامه و آثار. بویر در دانشگاه کلمبیا تحصیل کرد و در آنجا تا درجه فوق لیسانس ریاضی ادامه داد. همزمان در کالج بروکلین نیویورک هم کار میکرد. پس از دریافت فوق لیسانس همانجا به کار ادامه داد و در سال ۱۹۴۱ به درجه استادیاری و در سال ۱۹۴۸ به دانشیاری و در ۱۹۵۳ به استادی تمام رسید. در سالهای ۵-۱۹۵۴ دارای عضویت گوگنهایم بود. او در زمینه تاریخ آنالیز و هندسه تحلیلی پژوهشهایی کرد و کارهایی که در این زمینه در تز فوق لیسانسش انجام داد سپس بعنوان کتابی ابتدا با نام «مفاهیمی از حسابان» و سپس با نام «تاریخ حسابان و پرورش تاریخی اش» به چاپ رسید. در سالهای معاون انجمن آمریکایی پیشرفت دانش بود. وی همچنین جزو ناشران آرشیو تاریخ دانشهای دقیق و واژه نامه زندگینامه علمی بود و در آنجا مسئولیت زندگینامه ریاضیدانان را بر دوش داشت.
پیرو دوگاک (زاده ۱۲ ژوئیه ۱۹۲۶ در بوسانکا دوبیکا- درگذشته ۷ مارس ۲۰۰۰ در پاریس) تاریخنگار ریاضیات اهل یوگسلاوی سابق (بوسنی و هرزگوین فعلی) بود. او بیشتر به دلیل پژوهشهایش در زمینه آنالیز ریاضی و پیشرفت تند آن در سده نوزدهم و آغاز سده بیستم نامبردار است. دوگاک در سال ۱۹۴۵ یوگسلاوی را ترک گفت و از راه ایتالیا به فرانسه رفت. وی در ۱۹۶۶ تابعیت فرانسوی را دریافت کرد. او ابتدا ادبیات و سپس ریاضیات تحصیل کرد و در سال ۱۹۶۴ به استادیاری دانشگاه پیر و ماری کوری در پاریس رسید و تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۹۱ در همان دانشگاه ماند. در سال ۱۹۷۸ دکترای تاریخ ریاضی را با موضوع تاریخ مبانی آنالیز کوشی و بایر دریافت کرد. او مدیر سمینارهای تاریخ ریاضی در موسسه هانری پوانکاره در پاریس بود و از سال ۱۹۸۰ مجله های آنرا منتشر می کرد. او همچنین زندگینامه ای برای ژان دیودونه نوشت. دوگاک کتابی به نام «ریشار ددکیند و مبانی آنالیز نگاشته» است.
در علم اخترشناسی، عبارت ستارهٔ فشرده (بعضی وقت ها جسم فشرده) به منظور اشاره گروهی به کوتوله های سفید، ستاره های نوترونی، ستاره های غیرعادی و چگال دیگر و سیاه چاله ها استفاده می شود. بیشتر ستاره های فشرده نقطهٔ پایان فرگشت ستاره ای هستند و به همین دلیل اغلب به عنوان بقایای ستاره ای معرفی می شوند؛ شکل بقایا در مرتبهٔ نخست به جرم ستاره در زمانی که تشکیل شده است بستگی دارد. این اجسام همگی نسبت به جرم خود دارای حجم کوچکی هستند که این موضوع چگالی زیادی به آن ها می بخشد. عبارت ستارهٔ فشرده اغلب زمانی استفاده می شود که طبیعت دقیق ستاره نامعلوم است، اما شواهد نشان می دهد که این ستاره، بسیار سنگین و دارای شعاعی کوچک است، به همین خاطر یکی از دسته های مذکور در بالا را می رساند. یک ستاره فشردهٔ که یک سیاه چاله نیست، ممکن است یک ستاره نامتعارف لقب داده شود. ستاره های فشرده نقطهٔ پایان تحولات ستاره ای. پایان عادی تکامل ستاره ای تشکیل یک ستارهٔ فشرده است. اتم های هیدروژن، تحت فشار فوق العادهٔ نیروی جاذبهٔ یک ستاره، فرآیند همجوشی هسته ای را طی می کنند که باعث کاهش جرم و حجم ستاره می شود. در اقدامی برای خنک کردن خود، ستاره انر
ژی را به شکل درخشش سطح، از خود ساطع می کند. این از دست رفتگی جرم و انرژی موجب کاهش انرژی پتانسیل گرانشی می شود. اندازهٔ ستاره کاهش می یابد و ستاره افزایش نیروی گرانشی به سمت داخل را که ابتدا موجب همجوشی هسته ای شده بود، ادامه می دهد. این چرخه تا زمانی ادامه پیدا می کند که فشار گاز بخش های داخلی دیگر توان تحمل وزن ستاره را نداشته باشد. ستاره در فرآیندی معروف به مرگ ستاره ای به حالتی بسیار چگالی تر، ستاره ای فشرده فرو می پاشد. ستاره فشرده هیچ گونه تولید داخلی انرژی ندارد، اما ممکن است تا میلیون ها سال به تابش خود با گرمای اضافی باقی حاصل از فروپاشی ادامه دهد. دورهٔ عمر. هرچند شاید ستارگان فشرده تابش هایی از خود داشته باشند، و به همین ترتیب خنک شده و انرژی از دست بدهند، اما آن ها بر خلاف ستارگان عادی وابسته به دماهای بالا برای حفظ ساختار خود نیستند. آن ها می توانند تقریباً تا ابد وجود خود را حفظ کنند مگر اینکه دچار تعرضات بیرونی و فرسودگی باریونی شوند. سیاه چاله ها اما، به طور کلی اعتقاد بر این است که نهایتاً به خاطر تابش هاوکینگ پس از تریلیون ها سال محو خواهند شد. بر طبق مدل های استاندارد کنونی مان از کیهان شنا
سی فیزیکی، تمامی ستارگان در پایان تدریجاً به ستارگان فشردهٔ سرد و تاریکی مبدل خواهند شد، تا زمانی که جهان اصطلاحا به دورهٔ منحط در آینده ای بسیار دور وارد شود. گونهٔ گسترده تر تعریف اجسام فشرده اغلب شامل اجسام جامد کوچک تر نظیر سیارات، سیارک ها، و ستاره های دنباله دار می شود. گونه های قابل توجهی از ستارگان و دیگر خوشه هایی از مواد داغ وجود دارند، اما بر طبق نظریهٔ ترمودینامیک، همهٔ اجرام جهان بایستی در نهایت به شکل هایی از جسم فشرده ختم شوند. کوتوله های سفید. ستارگان ملقب به کوتوله های منحط یا متداولا، کوتوله های سفید عمدتا از جرم منحط تشکیل یافته اند—به طور معمول هسته های کربن و اکسیژن در دریایی از الکترون های منحط. کوتوله های سفید از هسته های ستارگان رشته اصلی به وجود می آیند و به همین خاطر زمانی که ایجاد می شوند بسیار داغ هستند. آن ها در طی خنک شدن سرخ و کم نور می شوند تا زمانی که در نهایت به صورت کوتوله های سیاه در آیند. کوتوله های سفید در قرن ۱۹ ام مشاهده شدند، اما چگالی و فشار زیادی که دارا بودند تا سال ۱۹۲۰ بدون توضیح باقی ماند. معادلهٔ حالت برای جرم منحط «نرم» است، یعنی اضافه کردن جرم بیشتر مسبب جسمی
کوچکتر خواهد شد. با ادامه دادن افزودن جرم به چیزی که اکنون یک کوتولهٔ سفید است، جسم فشرده و چگالی مرکزی بسیار بیشتر می گردد، به همراه انرژی های بالای الکترون های منحط. شعاع ستاره اکنون فقط به چندهزار کیلومتر کاهش یافته است، و جرم در حال نزدیک شدن به حد نظری بالای جرم یک کوتولهٔ سفید، حد چاندراسخار، حدودا ۱٫۴ برابر جرم خورشید است (M☉). اگر ما می توانستیم از هستهٔ کوتولهٔ سفیدمان جرم برداریم و آهسته شروع به فشردن آن کنیم، ابتدا الکترون ها را می بینیم که مجبور به آمیزش با هسته ها می شوند و پروتون هایشان را توسط فرسودگی معکوس بتا به نوترون ها تبدیل می نمایند. تعادل به سمت سنگین تر، هسته های غنی تر از لحاظ نوترون انتقال می یابد که در چگالی های معمولی پایدار نیست. با افزایش چگالی، این هسته ها هنوز بزرگتر گشته و کمتر خوب پیوند یافته اند. در یک چگالی بحرانی حدود ۴·1014 kg/m³، به نام خط سرریزی نوترون، هسته اتم تمایل می یابد تا به پروتون ها و نوترون ها تفکیک شود. در نهایت ما به نقطه ای می رسیم که جرم برپایهٔ (~۲·1017 kg/m³) جرم یک هسته اتم است. در این نقطه جرم عمدتا نوترون های آزاد، با مقدار اندکی از پروتون ها و الکترو
ن هاست. ستارگان نوترونی. در ستاره های دوتایی معینی شامل یک کوتولهٔ سفید، جرم از ستارهٔ همراه بر روی کوتولهٔ سفید انتقال می یابد و نهایتاً به سمت حد چاندراسخار می کشاند. الکترون ها به منظور ایجاد نوترون ها، با پروتون ها واکنش داده و در نتیجه دیگر فشار لازم را برای مقاومت در برابر جاذبه فراهم نمی آورند که این، فروریختن ستاره را به دنبال دارد. اگر مرکز ستاره غالبا از کربن و اکسیژن تشکیل یافته باشد آنگاه این فروریختگی گرانشی، همجوشی خارج از کنترل کربن و اکسیژن را جرقه خواهد زد و موجب پدید ابرنواختر نوع la می گردد که در آن ستاره تماما از هم منفجر می شود، قبل از این که فروریختگی غیرقابل بازگشت شود. اگر مرکز ستاره بیشتر از منیزیم یا عناصر سنگین تر تشکیل یافته باشد، فروریختگی ادامه می یابد. با افزایش بیشتر چگالی، الکترون های باقی مانده با پروتون ها واکنش داده تا نوترون های بیشتری تولید شوند. فروریختگی ادامه می یابد تا زمانی که (در چگالی بالاتر) نوترون ها منحط گردند. یک تعادل جدید پس از اینکه ستاره به میزان توان سه از پایهٔ ده، به شعاعی بین ۱۰ تا ۲۰ کیلومتر فشرده شود ممکن است. این یک "ستارهٔ نوترونی" است. هرچند اولین
ستارهٔ نوترونی تا سال ۱۹۶۷ - زمانی که اولین تپ اختر رادیویی کشف شد - مشاهده نگشت، اما ستارگان نوترونی توسط باده و زویکی در سال ۱۹۳۳ مطرح شدند، فقط یک سال پس از آنکه نوترون در سال ۱۹۳۲ کشف شد. آن ها به این پی بردند که چون ستارگان نوترونی بسیار چگال هستند، فروریختن یک ستاره معمولی به یک ستاره نوترونی مقدار عظیمی از انرژی پتانسیل گرانشی را آزاد خواهد کرد که توضیح احتمالی را برای ابرنواختر فراهم می آورد. این توضیح ابرنواخترهای نوع lc، lb و ll است. این گونه ابرنواختر زمانی که هسته آهنی یک ستاره سنگین از حد چاندراسخار بگذرد رخ می دهد و به ستاره ای نوترونی فرو می ریزد. همانند الکترون ها، نوترون ها از فرمیون ها به حساب می آیند. آن ها به همین خاطر فشار انحطاط نوترونی را فراهم می آورند تا از ستاره نوترونی در برابر فروریزش نگاهداری کنند. علاوه بر این، کنش های تدافعی نوترون – نوترون فشار اضافه فراهم می آورد. همانند حد چاندراسخار برای کوتوله های سفید، یک حد جرمی برای ستارگان نوترونی وجود دارد: حد تولمان–اپنهیمر–ولکف، که این نیروها دیگر برای پابرجا نگه داشتن ستاره کافی نیستند. به دلیل اینکه نیروهای موجود در جرم چگال هادرون
ی به خوبی شناخته نشده اند، این حد به طور دقیق نامعلوم است ولی حدس زده می شود که بین ۲ تا ۳ برابر جرم خورشید (M☉) باشد. اگر جرم بیشتری بر روی ستارهٔ نوترونی افزوده شود، نهایتاً به این حد جرمی خواهد رسانده خواهد شد. اینکه بعد از آن چه اتفاقی می افتد کاملاً واضح نیست. اجسام فشرده نسبی و اصل کلی عدم قطعیت (GUP). بر پایه اصل کلی عدم قطعیت (GUP)، که با دستیابی به جاذبهٔ کوانتومی نظیر نظریه های ریسمان و نسبیت خاص مضاعف مطرح شده است، تأثیر GUP روی ویژگی های ترمودینامیکی ستارگان فشرده با دو جزء مختلف به تازگی مورد مطالعه قرار گرفته اند. تاوفیک ات آل. متوجه شد که وجود اصلاح جاذبهٔ کوانتومی تمایل دارد بر فروریختگی ستارگان مقاومت کند اگر پارامتر GUP مقدارهای بین معیار پلنک و معیار الکتروضعیف را بگیرد. در مقایسه با دیگر روش ها، مشخص شد که شعاع ستارگان فشرده بایستی کوچکتر باشد و افزایش انرژی، شعاع ستارگان فشرده را کاهش می دهد. ستارگان بیگانه. یک ستارهٔ بیگانه ستارهٔ فشرده ایست که از چیزهایی به جز الکترون ها، پروتون ها، و نوترون ها تشکیل شده است و در برابر فروریختگی ناشی از جاذبه توسط فشار انحطاط یا ویژگی های کوانتومی دیگر
در تعادل قرار گرفته اند. این ها شامل ستارگان عجیب (تشکیل یافته از مادهٔ عجیب) و گونه بیشتر توصیفی ستارگان پرونی (متشکل از پرون ها) است. ستارگان بیگانه تا حد زیادی بر مبنای نظری هستند، اما مشاهدات منتشر شده توسط رصدخانه اشعه ایکس چاندرا در ۱۰ آپریل ۲۰۰۲ دو نامزد برای ستارگان عجیب شناسایی کرد، به نام های آرایکس جی۱۸۵۶٫۵-۳۷۵۴ و ۳سی ۵۸، که قبلاً تصور می شد ستارگان نوترونی هستند. بر پایهٔ قوانین شناخته شده فیزیک، اولی بسیار کوچک تر و دومی بسیار سردتر از آن چیزی که باید باشند ظاهر شدند که این را می رساند که آن ها از ماده چگال تر از نوترونیم تشکیل یافته اند. اما، این مشاهدات با شک و تردید از جانب پژوهشگرانی رو به رو شد که می گفتند نتایج قاطع نبود. ستارگان کوارکی و ستارگان عجیب. اگر نوترون ها به مقدار کافی در دمایی بالا فشرده شوند، به اجزایشان، کوارک ها تجزیه خواهند شد و چیزی که به عنوان مادهٔ کوارک شناخته می شود شکل می یابد. در این حالت، ستاره بیشتر فشرده شده و چگال تر می گردد، اما به جای فروریزش تمام به یک سیاه چاله، این امکان هست که شاید ستاره خود را پایدار نگه داشته و برای مدتی تا آنجا که جرم بیشتری به آن اضافه ن
گردد در این حالت باقی بماند. چنین ستاره تا حدودی به شکل یک هسته عظیم در آمده است. یک ستاره در این حالت مفروض، یک ستارهٔ کوارکی یا به طور خاص یک ستاره عجیب نامیده می شود. تپ اخترهای آرایکس جی۱۸۵۶٫۵-۳۷۵۴ و ۳سی ۵۸ به عنوان ستارگان کوارکی احتمالی پیشنهاد شده اند. اعتقاد بر این است که بسیاری از ستارگان نوترونی هسته ای از مادهٔ کوارکی دارند، اما ثابت شده است که مشخص کردن این از طریق مشاهده، دشوار است. ستارگان پرونی. یک ستارهٔ پرونی گونه ای مفروض از ستارهٔ فشردهٔ متشکل از پرون هاست، گروهی از ذرات زیراتمی فرضی. پیش بینی می شود که ستارگان پرونی چگالی های عظیمی متجاوز از 1023 کیلوگرم بر مترمکعب دارا باشند – میانه ستارگان کوارکی و سیاه چاله ها. ستارگان پرونی می توانند از انفجارهای ابرنواختر یا انفجار بزرگ سرچشمه گرفته باشند؛ اما، مشاهدات کنونی از شتاب دهنده های ذرات، بر ضد وجود پرون ها سخن می گوید. ستارگان کیو. ستارگان کیو ستارگان نوترونی فشردهٔ فرضی و سنگین تر هستند، با ماده ای از حالتی ناشناخته که تعداد ذرات حفظ شده است. ستارگان کیو "خاکستری چاله" هم نامیده می شوند. ستارگان الکتروضعیف. یک ستارهٔ الکتروضعیف نوعی فرضی ا
ز ستارهٔ بیگانه است، به گونه ای که توسط فشار تشعشع به وجود آمده از سوزش الکتروضعیف، که انرژی آزاد شده از تبدیل کوارک ها به لپتون ها از طریق نیروی الکتروضعیف است، از فروپاشی ستاره بر اثر جاذبه جلوگیری می شود. این فرایند در حجمی در هسته ستاره تقریباً به بزرگی یک سیب رخ می دهد که جرمی به اندازه دو کره زمین را داراست. سیاه چاله ها. با انباشته شدن جرم بیشتر، تعادل در برابر فروریزش جاذبه ای به نقطهٔ شکست می رسد. فشار ستاره برای مقابله با جاذبه نارساست و فروریزشی فاجعه بار بر اثر جاذبه در چند میلی ثانیه رخ می دهد. سرعت گریز روی سطح که از قبل ۱/۳ سرعت نور بود، به زودی به سرعت نور می رسد. هیچ انرژی یا ماده ای نمی تواند فرار کند: سیاه چاله ای خلق شده است. تمامی نورها در حصار افق رویداد به دام خواهند افتاد، و نتیجتا یک سیاه چاله واقعا سیاه نمایان می شود، به جز در مورد امکان تابش هاوکینگ. به نظر می رسد فروریختن همچنان ادامه خواهد داشت. در نظریه کلاسیک نسبیت عام، یک انفراد گرانشی تشکیل خواهد شد که بیش از نقطه ای را اشغال نمی کند. شاید وقفه جدیدی در فروریزش ناگهانی در اندازه ای قابل مقایسه با طول پلانک وجود داشته باشد، اما
در چنین اندازه هایی نظریهٔ گرانشی شناخته شده ای برای پیش بینی چیزی که اتفاق خواهد افتاد وجود ندارد. اضافه کردن جرم بیشتر به سیاه چاله موجب رشد خطی شعاع افق رویداد با جرم انفراد مرکزی خواهد شد. این موجب تغییرات معینی در ویژگی های سیاه چاله خواهد بود، از قبیل کاهش فشار جزر و مدی نزدیک افق رویداد، و کاهش قدرت میدان گرانشی در افق. اما، دیگر تغییرات کیفی فراتری در ساختار، در ارتباط با افزایش جرم وجود نخواهد داشت.
کورکور صفیرکش یا کوکور سوت زن، پرنده شکاری بومی استرالیا، نیو کالدونیا و گینه نو است. این پرنده به "عقاب صفیرکش" نیز شهرت دارد و دلیل این نام گذاری صدای بلند صفیرمانند آن است که معمولاً در هنگام پرواز سر می دهد. طول بدن این پرنده ۵۰ تا ۶۰ سانتیمتر، فاصلهٔ دو سر بال آن ۱۲۳ تا ۱۴۶ سانتیمتر و وزن آن بین ۳۸۰ تا ۱۰۵۰ گرم است. ماده ها کمی بزرگتر از نرهایند. کورکور صفیرکش پرنده ای پرسروصداست و در هنگام پرواز و هنگام نشستن و حتی در آشیانه مرتب آواز می خواند. یک تحقیق میدانی که فیونا رندال برای دانشگاه ادینبرا در پارک ملی تاونتون ساینتفیک انجام داده به یک نتیجه بسیار عجیب رسیده است. در این تحقیق مشاهده شده که مرغان آلاچیق ساز خال دار (Chlamydera maculata) به طور منظم صدای کورکور صفیرکش را تقلید می کنند و دفعات این تقلید صدا در فصل جفتگیری بیشتر می شود. کاربرد این تقلید صدا برای آنها نامشخص است. کورکور صفیرکش از هر طعمه ای که بتواند استفاده می کند و از پستانداران کوچک، پرندگان، ماهی ها، خزندگان، دوزیستان، سخت پوستان، حشرات و لاشه ها تغذیه می کند. در استرالیا آنها بیشتر شکار زنده می خورند اما در گینه نو عمدتاً لاشه خوار
ند. آنها طعمه خود را روی زمین یا سطح آب شکار می کنند اما حشرات را گاهی در هوا می گیرند. آنها همچنین به زورگیری از پرندگان شکاری دیگر و حواصیلها و اکراسها و پرندگان آبی اقدام می کنند و معمولاً در اطراف جاده ها در جستجوی کشته های تصادف پرسه می زنند و هنگام آتش سوزی به کنار شعله ها می آیند تا طعمه های در حال فرار از آتش را شکار کنند. این پرنده شکاری بر روی یک درخت بلند (معمولاً اوکالیپتوس یا کاج) لانه بزرگی می سازد و معمولاً هر سال از همان لانه قبلی استفاده کرده و آن را بزرگتر می کند. کورکور ماده ۲ یا ۳ تخم می گذارد ۳۵ تا ۴۰ روی روی تخم می خوابد. جوجه ها ۴۴ تا ۵۴ روز در لانه می مانند و پس از آن هم ۶ تا ۸ هفته دیگر به والدین وابسته هستند.
موش پولینزی یا موش اقیانوسیه سومین گونه رایج موش صحرایی در دنیا پس از موش قهوه ای و موش سیاه است. این جونده در اصل بومی جنوب شرق آسیاست اما مثل دو خویشاوند خود همراه با انسان به نقاط دیگر دنیا یعنی بیشتر جزایر پولینزی، فیجی، جزیره ایستر، هاوایی و نیوزیلند وارد شده است. او هم مثل موش صحرایی قهوه ای و سیاه انطباق پذیری بالایی با محیط های گوناگون از جمله علفزارها و جنگل ها دارد و برای دسترسی به غذا بسیار وابسته به انسان است. پراکندگی و گسترش. موش صحرایی پولینزی به خوبی در جزایر مختلف جنوب شرق آسیا و اقیانوسیه پراکنده شده و چون توانایی شنا کردن در مسیرهای طولانی را ندارد بی تردید همراه با انسان ها به این سفرها رفته است. انسان هایی که به صورت آگاهانه یا ناآگاهانه او را همراه خود به جزایر مختلف برده اند. در نتیجه بررسی سابقه حضور این موش صحرایی در یک جزیره معرف زمان حضور انسان در این جزایر است و کمک شایانی به ترسیم تاریخ می کند. موش صحرایی پولینزی از دیرباز در برخی جزایر به عنوان حیوان دست آموز نگهداری می شده است. برخی هم آن را غذایی لذیذ می دانند و از پوست آن نیز برای بافت پوشاک استفاده می کنند. این حیوان مسئول ان
قراض بسیاری از پرندگان و حشرات جزیره نشین است. گونه هایی که بدون حضور پستانداران تکامل یافته بودند و قادر نبودند از خود یا جوجه ها و تخم هایشان در مقابل این جانور دفاع کنند. وی همچنین در نابودی کامل جنگل های جزیره ایستر نقش داشته است. آنها با خوردن دانه های درخت های نخل از رشد مجدد جنگل جلوگیری کرده و به نابودی کامل محیط زیست این جزیره کمک کردند. به همین دلیل یکی از برنامه های سازمان محیط زیست نیوزیلند از بین بردن کامل موش های صحرایی (و شکارچیان دیگر همچون قاقم و گربه) در جزایر کوچک بوده است. این موش های صحرایی مسئول انقراض و کاهش جمعیت بسیاری از پرندگان بدون پرواز، مارمولک ها، سوسمار پل دماغی، حلزون ها، سقنقرها، قورباغه ها و حشرات و تخریب بسیاری از گیاهان محسوب می شوند و در هر جزیره ای که نسل موش های صحرایی برافتاده بلافاصله افزایش قابل توجهی در جمعیت پرندگان زمین زی و گروهی از پرندگان دریایی مشاهده شده است. با این وجود در سال ۲۰۱۰ دو جزیره از این برنامه مستثنی شدند چون قبیله ساکن این دو جزیره بر این باورند که این موش های صحرایی یادگار سفر نیاکان آنها در اقیانوس هستند و آنها بایستی از این حیوان حفاظت کنند. و
یژگی ها. خصوصیات ظاهری موش صحرایی پولینزی همان ویژگی های تیپیکال موش های صحرایی ست. آنها بدن لاغر و باریک، پوزه برآمده، گوش های بزرگ و گرد، موهای مشکی/قهوه ای و پاهایی کوچک دارند. طول ایشان از پوزه تا آغاز دم به ۱۵ سانتیمتر می رسد و کمی کوچکتر از موش صحرایی قهوه ای و سیاه است و آن هایی که در جزایر کوچکتر زندگی می کنند معمولاً کوچکتر هم هستند. موش صحرایی پولینزی مثل بیشتر جوندگان شب گرد است. مثل رات سیاه به خوبی از درخت بالا می رود و معمولاً روی درختان لانه می کند. دوره بارداری ایشان ۲۱ تا ۲۴ روز است و تعداد بچه های هر زایمان بستگی به وضعیت تغذیه مادر بین ۶ تا ۱۱ متغیر است. دوره شیردهی ۲۸ روز است و برخلاف موش های صحرایی دیگر در تمام طول سال مشغول زادوولد نیستند و فقط بهار و تابستان بارور هستند. موش صحرایی پولینزی مثل موش های صحرایی دیگر همه چیزخوار است و از دانه گیاهان، میوه ها، برگ ها، پوست درختان، حشرات، کرم خاکی، عنکبوت، مارمولک، تخم پرندگان و جوجه ها تغذیه می کنند.
عقابیان یک زیرخانواده از عقاب ها در خانواده بازان است. نام عمومی که برای اعضای این زیرخانواده استفاده می شود «عقاب چکمه ای» (به معنی پاها پردار) است، اگرچه این نام، نام رایج برای گونهٔ عقاب پرپا یکی از اعضای این زیرخانواده نیز است. در یک نقطه، این زیرخانواده شامل سارگپه ایان (معمولاً به عنوان سارگپه یا بازهای سارگپه ای شناخته می شود) که احتمالاً بر اساس برخی ویژگی های ریخت شناسی مشترک در نظر گرفته شد. با این حال، تحقیقات روی دی ان ای عقاب های چکمه دار نشان داده است که آنها یک گروه تک تباری هستند که احتمالاً میلیون ها سال از دیگر شکل های موجود بازسانان جدا شده اند. رده بندی. زیرخانوادهٔ عقابیان
تومیس کنستانتا () یک باشگاه والیبال رومانی مستقر در شهر کنستانتا است. تومیس که زیر نظر شهرداری کنستانتا قرار دارد تا به حال شش بار در سال های ۲۰۰۷، ۲۰۰۸، ۲۰۰۹، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ به قهرمانی لیگ رومانی دست پیدا کرده است.
تیم ملی ایران و تیم ملی آذربایجان تاکنون ۳ بار در مقابل یکدیگر قرار گرفته اند. حاصل این بازیها، ۲ پیروزی برای تیم ایران و ۱ تساوی بوده است. در این بازیها جمعاً ۶ گل به ثمر رسیده است که سهم تیم ایران ۴ گل و سهم تیم آذربایجان ۲ گل می باشد. تمام بازی های دو تیم به صورت دوستانه بوده است. اولین بازی. اولین بازی بین این دو تیم در تاریخ نوزدهم مرداد ۱۳۸۱ در یک بازی دوستانه در ورزشگاه آزادی تهران برگزار شد و با نتیجه ۱ بر ۱ به پایان رسید.
تیم ملی ایران و تیم ملی بنگلادش تاکنون ۶ بار در مقابل یکدیگر قرار گرفته اند. حاصل این بازیها، ۶ پیروزی برای ایران بوده است در این بازیها جمعا ۲۹ گل به ثمر رسیده است که سهم ایران ۲۸ گل و سهم بنگلادش ۱ گل میباشد اولین بازی. اولین بازی بین این دو تیم در تاریخ ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ از سری مسابقات جام ملت های آسیا ۱۹۸۰ برگزار شد که با نتیجه ۷ بر ۰ به سود تیم ملی ایران تمام شد. در این بازی بهتاش فریبا موفق به زدن چهار گل و ثبت اولین پوکر در جام ملتهای آسیا شد بهترین برد. بهترین برد تیم ملی ایران در برابر تیم ملی بنگلادش کسب نتیجه ۹ بر ۰ میباشد که در سال ۱۳۶۰ حاصل شده است گلزنان. کلا ۱۶ بازیکن ایرانی با پیراهن تیم ملی ایران موفق به زدن گل به تیم تیم ملی بنگلادش شده اند که بهترین گلزنان ایرانی در این بازیها ناصر محمدخانی و بهتاش فریبا با زدن چهار گل میباشند این دو بازیکن هر چهار گل خود را در یک بازی زده و موفق به ثبت پوکر (۴ گل در یک بازی) شده اند گلزنان بنگلادش. تنها گل تیم ملی بنگلادش در بازیهایش در برابر تیم ملی ایران توسط اَسلام محمد به ثمر رسیده است
آوای وحش () یک فیلم ماجرایی آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی «فرد جکمن» و تهیه کنندگی هال روچ است که در سال ۱۹۲۳ منتشر شد. فیلمنامهٔ این فیلم بر پایهٔ رمان آوای وحش اثر جک لندن نگاشته شده بود.
تیم ملی ایران و تیم ملی بلاروس تاکنون ۳ بار در مقابل یکدیگر قرار گرفته اند. حاصل این بازیها، ۲ مساوی و یک برد برای تیم ملی بلاروس بوده است در این بازیها جمعاً ۷ گل به ثمر رسیده است که ۳ گل سهم تیم ایران و ۴ گل سهم تیم بلاروس می باشد هر سه دیدار بین این دو تیم بازی دوستانه بوده و این دو تیم هیچگاه در یک بازی رسمی به مصاف هم نرفته اند اولین بازی. اولین بازی بین این دو تیم در تاریخ ۲۹ مرداد ۱۳۸۲ در یک بازی دوستانه در شهر مینسک به مصاف هم رفتند که تیم ملی بلاروس با نتیجه ۲ بر ۱ برنده از زمین خارج شد بهترین برد. بهترین و تنها برد تیم ملی بلاروس در برابر ایران با نتیجه ۲ بر ۱ در یک بازی دوستانه به دست آمده است گلزنان. کلا ۳ بازیکن ایرانی و ۳ بازیکن از بلاروس در مصافهای رو در روی این دو تیم موفق به گلزنی شده اند و هلِب ویاچسلاو بازیکنی است که در بازی دوم این دو تیم موفق به زدن دو گل در یک بازی شده است
آوای وحش () یک فیلم ماجراجویی به کارگردانی ویلیام ولمن است که در سال ۱۹۳۵ منتشر شد. این فیلم بر پایهٔ رمان "آوای وحش" اثرِ جک لندن ساخته شده است؛ هرچند همهٔ بخش های کتاب را شامل نمی شود و فقط یک خط داستانی را پی می گیرد. سگ سنت برنارد این فیلم را توسط کارل اسپیتز تربیت کرده بود. حواشی تولید فیلم. هنگام ساخت این فیلم، کلارک گیبل (که در آن هنگام متأهل بود) و لرتا یونگ با یکدیگر روابط عاشقانه ای داشتند که منجر به حاملگی ناخواستهٔ لرتا یونگ گردید و حاصلش دختری به نام «جودی لوئیس» (۲۰۱۱–۱۹۳۵) بود.
تیم ملی ایران و تیم ملی بوسنی و هرزگوین تاکنون ۸ بار در مقابل یکدیگر قرار گرفته اند. حاصل این بازیها، ۵ برد برای تیم ملی ایران و ۲ برد برای تیم ملی بوسنی و هرزگوین و ۱ تساوی بوده است در این بازی ها جمعاً ۳۳ گل به ثمر رسیده است که ۲۰ گل سهم تیم ایران و ۱۳ گل سهم تیم بوسنی و هرزگوین می باشد در تنها دیدار رسمی بین این دو تیم در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل ایران با نتیجه ۳ بر ۱ مغلوب بوسنی شده است دو بار ایران در خاک بوسنی موفق به شکست دادن این تیم شده است و تیم بوسنی نیز یکبار موفق به شکست دادن ایران در ورزشگاه آزادی تهران شده است اولین بازی. اولین بار این دو تیم در تاریخ ۲۱ شهریور ۱۳۷۲ در یک بازی دوستانه به مصاف هم رفتند که تیم ملی بوسنی و هرزگوین با نتیجه ۳ بر ۱ برنده از زمین خارج شد بهترین برد. بهترین برد ایران در برابر بوسنی و هرزگووین با نتیجه ۴ بر صفر در یک بازی دوستانه به دست آمده است و بهترین برد بوسنی و هرزگوین در برابر ایران دو نتیجه مشابه ۳ بر ۱ بوده است. فاصله بین بردها. تیم ملی ایران تجربه کسب برد در ۴ بازی متوالی در برابر تیم ملی بوسنی و هرزگوین را دارد بیشترین فاصله ای که بین دو برد تیم ملی بوسنی و هرزگو
ین افتاده است پنج بازی می باشد. بیشترین فاصله ای که بین دو برد تیم ملی ایران افتاده است دو بازی می باشد که تیم ایران در دو بازی اول موفق به شکست دادن تیم ملی بوسنی و هرزگوین نشده است.
پیچ اشتباه یا چرخش اشتباه عنوان یک مجموعه فیلم اسلشر در گونهٔ وحشت است. همهٔ شش فیلم، چندین خانوادهٔ آدم خوار که از لحاظ ژنتیکی معیوب هستند را دنبال می کند که گروهی از مردم ایالت ویرجینیای غربی را شکار می کنند و معمولاً آن ها را به شکل فجیعی با استفاده از دام ها و تله هایی که مخلوطی از چندین سلاح هستند می کُشند. سه شخصیتی که به ترتیب در همهٔ قسمت ها حضور دارند عبارت اند از: سه انگشتی، دندان اره ای و یک چشم. فیلم ها. پیچ اشتباه (۲۰۰۳). در نخستین فیلم، یک گروه متشکل از شش دوست، به طور پنهانی، توسط سه انگشتی، دندان اره ای و یک چشم تعقیب می شوند. کریس فلین (دزموند هرینگتون) مجبور به انتخاب یک راه انحرافی می شود که بر اثر نشت مواد شیمیایی در جاده ای که او در آن سفر می کند بسته شده است. او سپس پیچی اشتباه را می رود و با یک خودرو که تازه در دام یکی از تله های جاده ای این خانواده افتاده است روبه رو می شود. گروه در حال جستجو برای کمک، کلبهٔ متعلق به سه عضو خانوادهٔ درون زا را کشف می کند. گروه متعاقباً به دام می افتد و افراد آن یک به یک کشته می شوند. پیچ اشتباه ۲: بن بست (۲۰۰۷). دومین فیلم یک خانواده بزرگ درون زا را مع
رفی می کند: ما، پا، برادر و خواهر. سه انگشتی و پیرمرد تنها شخصیت هایی هستند که از اولین فیلم که در این قسمت هم حضور دارند. این بار، این خانواده یک گروه نمایش واقع گرا را که در یک نمایش واقع گرای نجات شرکت می کنند را به دام می اندازند. پیرمرد اولین قسمت فیلم نقش چیره تری را در این قسمت بازی می کند و کشف می شود که او در واقع وابسته به یک خانواده درون زا است که کاملاً معنای نقشش را در اولین فیلم تغییر می دهد. پیچ اشتباه ۳: تنها در برابر مرگ (۲۰۰۹). در اول فیلم یک گروه قایق سواری در جنگل هستند که ناگهان به آن ها توسط سه انگشتی و ؟ حمله می شود و یک عضو از آن ها فرار می کند و دو روز بعد یک گروه زندانی که کامیون آن ها توسط ماشین این فامیل چپ می شود و بعد هم مرگ سه انگشتی جوان توسط زندانی ها و در اخر انتقام سه انگشتی بزرگ از زندانی ها و مرگ همه به جز دختر قایق سوار پیچ اشتباه ۴: آغاز خونین (۲۰۱۱). چهارمین فیلم همراه با پیش درآمدی به فیلم اول است. فیلم دربارهٔ یک گروه نه نفره نوجوان است که پیچ اشتباهی را با برف روهای خود برای یافتن کلبه خود در پیش می گیرند. آن ها سر از یک تیمارستان متروک قدیمی درمی آورند که هنوز توسط