Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مستاد، سوئد. واترپلو. واترپلو مردان. The Greek men's water polo team qualified for the Olympics, after winning the bronze medal in the men's tournament at the 2015 FINA World Championships in قازان، روسیه. وزنه برداری. Greece has received an unused quota place from IWF to send a male weightlifter to the Olympics. کشتی. Greece has qualified one wrestler for the women's freestyle 53 kg into the Olympic competition as a result of her semifinal triumph at the initial meet of the World Qualification Tournament in اولان باتور.
اوهاتسو، اوهاتسو نو کاتا، هاتسو ، جوکو-این (زاده ۱۵۷۰ و درگذشته ۱۶۳۳ میلادی) دومین دختر دایمیوی ولایت اومی، آزای ناگاماسا و اوایچی (خواهر اودا نوبوناگا) بود. او خواهر یودو دونو و اوایو بود. او در کنار خواهرانش در روابط نزدیک خانوادگی اوهاتسو با خاندان تویوتومی و خاندان توکوگاوا به طور منحصربه فردی به عنوان کانال ارتباطی بین رقبا عمل می کرد. او تا سال ۱۶۱۵ در محاصره اوساکا به عنوان یک رابط عمل کرد، زمانی که خاندان توکوگاوا خاندان تویوتومی را حذف کرد. زندگی. اوهاتسو دومین دختر آزای ناگاماسا بود، مادرش، اوایچی، کوچک ترین خواهر اودا نوبوناگا بود. پدرش در سال ۱۵۷۳ پس از شورش علیه اودا نوبوناگا درگذشت، و برادر اوهاتسو مانپوکومارو نیز به قتل رسید. او به همراه خواهرانش و مادرش به خاندان اودا پیوست. در سال ۱۵۸۲ پس از ترور عمویش در حادثه معبد هوننو، مادرش با شیباتا کاتسوایه، ژنرالی در خدمت اودا ازدواج کرد و در سال ۱۵۸۳، تویوتومی هیده یوشی به قلعه کیتانوشو حمله کرد، قلعه ای که اوهاتسو با پدر رضاعی خود شیباتا کاتسوایه در آن زندگی می کرد. در این حمله مادرش درگذشت و تویوتومی هیده یوشی اوهاتسو و خواهرانش را تحت نظر و سرپرست
ی خود گرفت. هنگامی که او در سال ۱۵۸۷ با پسر عمویش کیوگوکو تاکاتسوگو ازدواج کرد، او یک دایمیو در ولایت اومی بود و قلعه اوتسو را برای تویوتومی هیده یوشی در ا نگه می داشت. در این مرحله او از دایمیوهای فودای (ملازم ارثی) تویوتومی با کمک هزینه سالانه ۶۰۰۰۰ ککو بود. پس از سال ۱۶۰۰، وفاداری تاکاتسوگو به توکوگاوا منتقل شد و او فیف دامنه اوباما در ولایت واکاسا و همچنین سالانه ۹۲۰۰۰ «کوکو» پاداش دریافت کرد. تغییر بخت و اقبال همسرش بر زندگی اوهاتسو تأثیر گذاشت اما او خواهرزاده خود، دختر اوایو را به فرزندی پذیرفت، که بعداً با کیوگوکو تاداتاکا، پسر کیوگوکو تاکاتسوگو ازدواج کرد. سکیگاهارا. خواهر بزرگتر اوهاتسو یودو دونو بود او زن غیر اصلی و مادر تنها فرزند هیده یوشی بود و مادر وارث او بود، او در واقع اداره خاندان تویوتومی پس از از بین رفتن قدرت گو-تایرو باعث شد ژاپن دوباره به جنگ برود. خواهر کوچکتر اوهاتسو، اوایو، همچنین به نام «اوگو»، همسر اصلی شوگون توکوگاوا هیده تادا و مادر جانشین او توکوگاوا ایه میتسو بود. خاندان کیوگوکو با توکوگاوا ایه یاسو و ارتش شرقی علیه ارتش غربی در نبرد سکیگاهارا متحد شد. ارتش غربی توسط ایشیدا می
تسوناری و سایر ملازمان وفادار به خاندان تویوتومی رهبری می شد. اوهاتسو در قلعه بود که محاصره اوتسو رخ داد. اوهاتسو در قلعه بودند که محاصره اوتسو متحدان ارتش شرقی، یودو-دونو بودند، یکی از چهره های برجسته ضد توکوگاوا (ارتش شرقی) در دوران سکیگاهارا و بعدها در دوران محاصره اوساکا بود. اوهاتسو و اوایو متحدان ارتش شرقی بودند، خواهر آنها، یودو-دونو، یکی از چهره های برجسته ضد توکوگاوا (ارتش شرقی) در دوران سکیگاهارا و بعدها در طول محاصره اوساکا بود. محاصره اوساکا. پس از مرگ شوهر اوهاتسو در سال ۱۶۰۹، او از زاهد یا راهبه شد ود در معبد جوکو-جی ، یک معبد بودایی در قلمرو اوباما (در استان فوکویی جایی که اکنون او در آن دفن شده است) زندگی می کرد و نام Joko-in (جوکو-این) را به خود گرفت. با این حال، اوهاتسو در فتنه های سیاسی زمان خود همچنان فعال بود دوباره به عنوان یک مذاکره کننده صلح عمل کرد و با خواهرش یودو دونو متحد شد اگرچه یودو دونو به دلایل شخصی از خاندان توکوگاوا متنفر بود، او پیشرو یک معاهده صلح بین تویوتومی و توکوگاوا بود. در سال ۱۶۱۵، تویوتومی و توکوگاوا دوباره وارد جنگ شدند، هنگامی که قلعه اوساکا در آتش بود و یودو دون
و و پسرش تویوتومی هیده یوری هاراکیری انجام دادند و بدین ترتیب به میراث تویوتومی پایان دادند. اوهاتسو موفق شد جان نوهیمه (دختر تویوتومی هیده یوری) را نجات دهد و او را به فرزندی پذیرفت. مرگ. در ۳۰ سپتامبر ۱۶۳۳، اوهاتسو درگذشت، اگرچه خاندان کیوگوکو یک سال پس از مرگ اوهاتسو به ایزومو-ماتسوئه نقل مکان کرد، اما قبر او مطابق میل او دست نخورده باقی ماند.
کارل آندره ، (۱۶ سپتامبر ۱۹۳۵ - ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۴) یک هنرمند مینیمالیست اهل ایالات متحده آمریکا بود که برای خلق مجسمه های منظم ایستاده و خلق اشکال شبکه ای ساده شناخته شده بود. مجسمه هایش طیف وسیعی از آثار هنری بزرگ در مکان های عمومی تا آثار کوچک تر و صمیمی تری چون کاشی هایی که در کف فضای نمایشگاه با نظم خاصی چیده و مرتب می شوند را در بر می گیرد. زندگی نامه. کارل آندره در کوئنسی، ماساچوست زاده شد. تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه دولتی کوئینسی کسب کرد و در به آموختن هنر پرداخت. وی در طی سال های ۱۹۵۳–۱۹۵۱ مدرک فوق لیسانس خود را از آن دانشگاه دریافت کرد.هنگامی که مشغول تحصیل در دانشگاه هنر بود با دوست شد دوستی که از طریق بحث های هنری خود و معرفی او به دیگر هنرمندان رویکرد بنیانی کارل آندره را نسبت به مجسمه سازی تحت تأثیر قرار داد. آندره بین سال های ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۶ در ارتش آمریکا در کارولینای شمالی خدمت و در سال ۱۹۵۶ به نیویورک سیتی نقل مکان کرد و از طریق با کنستانتین برانکوشی آشنا شد و این آشنایی منجر به آشنایی مجدد او با همکلاسی سابقش در آکادمی فیلیپس، فرانک استلا در سال ۱۹۵۸ گردید. آندره در بین سال های ۱۹۶۰–۱۹۵۸ است
ودیو هنری مشترکی با استلا داشت. او در ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۴ در سن ۸۸ سالگی در منهتن درگذشت. زندگی نامه هنری. کارهای اولیه چوبی آندره متأثر از برانکوشی بوده است؛ ولی گفتگوی او با در مورد فرم و فضا او را در مسیر دیگری قرار داد. زمانی که این دو هنرمند در استودیو مشترکی کار می کردند آندره مجموعه ای از مجسمه های چوبی خلق کرد. به نظر می رسد بعد از آنکه تکه هایی از چوب کنده شده از مجسمه ساخته شده توسط کارل آندره را دیده، به او گفته است: «کارل این هم یک مجسمه است» (اشاره به تکه های چوب بوده است). از سال ۱۹۶۴–۱۹۶۰ آندره به عنوان ترمزبان در راه آهن نیوجرسی کار کرده است. ماهیت هدایت کردن قطارهای حمل و نقل در خلق مجسمه های بعدی او و شکل گیری شخصیت هنریش تأثیرگذار بوده است ." در بین سال های ۱۹۶۵–۱۹۶۰ او بیشتر به نویسندگی پرداخته است و حاصل آن کتابی است با عنوان «دوازده مکالمه» که در سال ۱۹۸۰ چاپ شده است. در سال ۱۹۶۵ او اولین نمایشگاه فرم و ساختمان بندی را در بر پا کرده است. در سال ۱۹۷۲ گالری تیت لندن اثر "Equivalent VIII " او را که چیدمانی از آجرهای شومینه بود به نمایش گذاشت. این اثر چندین بار بدون هیچ رویداد خاصی نمایش داده شد
ولی در سال ۱۹۷۶ بعد از آنکه مجله ساندی تایمز مقاله ای در مورد آن منتشر کرد، کانون بحث های زیادی شد و سرانجام با پاشیدن رنگ بر روی آن مخدوش گردید. مشاجره بر سر آجرها یکی از مشهورترین بحث ها در زمینه هنر معاصر در انگلیس گردید.
نیم کره های زمین () در علوم نقشه نگاری و جغرافیا تقسیم جهان دو نیم کره گفته می شود. رایج ترین تقسیم بندی ها با نشانگر طولی و عرضی صورت می گیرد.
علیرضا فولادی، (زادهٔ ۱۳۴۵ خورشیدی در قم) شاعر، پژوهشگر، روزنامه نگار و طنزنویس ایرانی و دانشیار دانشگاه کاشان است. او دانش آموختهٔ دکترای زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران، از شاگردان مبرز دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی، برگزیدهٔ جایزهٔ کتاب سال جمهوری اسلامی و جایزه ادبی جلال آل احمد و چند جایزه معتبر دیگر و مبتکر دستگاه سه گانی در شعر معاصر فارسی است. آثار. شعر. مجموعهٔ شعر «باید سلام کرد به گسترده زیستن»، «فولاد و گل سرخ» و «زیر چترم باران» (مجموعهٔ ۱۱۱ سه ‎گانی) از اوست. پژوهش. او همچنین در زمینهٔ تحقیق و تصحیح، کتاب های «طنز در زبان عرفان»، «زبان عرفان»، «کاروند نگارش فارسی»، «تذکرهٔ شعرای معاصرین دارالایمان قم» (تصحیح)، «بوطیقای سه ‎گانی و مسائل آن» و شماری کتاب ها و مقالات دیگر را عرضه کرده است. جوایز. کتاب زبان عرفان او برگزیدهٔ بیست و هفتمین دورهٔ جایزهٔ کتاب سال شد.
ابنِ أرفع رأسه (۱۱۲۱-۱۱۹۷م) شیمی دان، ادیب و شاعر عربی اندلسی در سدهٔ ششم قمری بود. تبارنامه اش دوگانه ذکر شده است «ابوبکر محمد بن أرفع رأسه»، «ابوبکر عثمان بن عیسی بن یوسف تجیبی» و نیز «ابوالحسن علی بن موسی بن ابی القاسم علی انصاری اندلسی».در توشیحاتش هم رده با ابن عبادة القزار وصف شده است.
دُوتا گُوزِن ، تسوچیدا گُوزِن (تولد نامعلوم و درگذشته ۱۵۹۴ میلادی) همسر اصلی اودا نوبوهیده رهبر خاندان اودا و مادر اودا نوبوناگا جانشین وی بود. اودا نوبوهیده قبل از وی با دختر اودا تاتسوکاتسو (معاون فرماندار اُواری) نیز ازدواج کرده بود که به طلاق انجامیده بود. دُوتا گُوزِن همچنین مادر سه برادر کوچکتر نوبوناگا به نام های اودا نوبویوکی (۱۵۵۷–۱۵۳۶)، اودا نوبوکانه (۱۵۴۸–۱۶۱۴) و اودا هیده تاکا (مرگ ۱۵۵۵) و دو خواهر کوچکتر به نام های اواینو (مرگ ۱۵۸۲) و اوایچی (۱۵۸۳–۱۵۴۷) بود. رقابت بین دو برادر. بنابر روایت ها دُوتا گُوزِن به پسر کوچکترش اودا نوبویوکی بیشتر از نوبوناگا علاقه داشت. هنگامی که نوبویوکی برای بار نخست بر ضد برادر بزرگش نوبوناگا شورش کرد و شکست خورد. مادر وی وساطت کرده و از نوبوناگا خواست که برادر کوچکترش را ببخشید و از تقصیر وی بگذرد. نوبوناگا نیز مطابق با خواست وی عمل کرد. اما هنگامیکه دوباره به قصد غصب قدرت وی مشغول برنامه ریزی شد این بار نوبوناگا وی را با حیله به قتل رساند.
هوسوکاوا تاما یا هوسوکاوا گاراشا (۱۵۶۲ – ۲۵ اوت ۱۶۰۰) یک زن اشرافی در دوره سنگوکو و دختر آکچی میتسوهیده و تسوماکی هیروکو و همچنین همسر اصلی هوسوکاوا تادائوکی بود. تاما به دین مسیحیت درآمد. در سال ۱۶۰۰ (سال پنجم دوره کیچو)، نبرد سکیگاهارا آغاز شد. به عنوان بخشی از این تلاش، ایشیدا میتسوناری، که در واقع ارتش غرب را رهبری می کرد، برای گروگان گرفتن همسران فرماندهان نظامی در اوساکا که در کنار توکوگاوا ایه یاسو بودند، اقدام کرد. گاراشا بیشتر به خاطر نقش خود در نبرد سکیگاهارا به عنوان یک گروگان سیاسی ارتش غربی به رهبری ایشیدا میتسوناری شناخته می شود. خانواده. هوسوکاوا گاراشا در سال ۱۵۶۳ (سال ششم از دوره ایروکو) به عنوان سومین دختر آکچی میتسوهیده و همسرش تسوماکی هیروکو در ولایت اچیزن (در شمال استان فوکوئی فعلی) متولد شد و «تاما» نام گرفت. ازدواج. در سال ۱۵۷۸، در سن ۱۵ سالگی، به توصیه اودا نوبوناگا، ارباب پدرش، آکچی میتسوهیده، با هوسوکاوا تادائوکی، پسر ارشد هوسوکاوا فوجیتاکا ازدواج کرد. اولین دختر آنها در سال ۱۵۷۹ (سال هفتم تنشو) و اولین پسر آنها هوسوکاوا تاداتاکا در سال ۱۵۸۰ (سال هشتم تنشو) به دنیا آمد. تادائوکی و گا
راشا زوج زیبایی بودند و آنقدر با هم هماهنگ بودند که اودا نوبوناگا آنها را «زوج زیبا مثل عروسک» خطاب کرد. به نظر می رسید ازدواج آنها خوب پیش می رود، اما چهار سال پس از ازدواج این زوج همه چیز کاملاً تغییر کرد. نقطه عطف اول، حادثه معبد هوننو. در ژوئن ۱۵۸۲ (سال دهم تنشو)، حادثه معبد هوننو رخ داد، که در آن پدرش، آکچی میتسوهیده، علیه ارباب خود اودا نوبوناگا کودتا کرد. پس از حادثه معبد هوننو، آکچی میتسوهیده از پدر دامادش هوسوکاوا فوجیتاکا و هوسوکاوا تادائوکی درخواست حمایت کرد، اما آنها پاسخی ندادند. پس از آن، آکچی میتسوهیده در نبرد یامازاکی در برابر تویوتومی هیده یوشی شکست خورد و خواهران هوسوکاوا گاراشا در قلعه ساکاموتو خودکشی کردند. به این ترتیب موقعیت اجتماعی هوسوکاوا گاراشا تغییر کرد و تبدیل به «دختر یک ملازم خیانتکار» شد. هوسوکاوا گاراشا، به عنوان دختر یک ملازم خیانتکار، در ابتدا در موقعیتی قرار داشت که شایسته طلاق از خاندان هوسوکاوا بود و سه ماه پس از حادثه معبد هوننو، هوسوکاوا تادائوکی تصمیم گرفت که گاراشا هوسوکاوا را طلاق بدهد تا از بدنامی و مشکوک بودن خاندان هوسوکاوا جلوگیری کند و از تلاش اعضای سابق خاندان ا
ودا برای کشتن خود جلوگیری کند. با این حال، این فقط یک اقدام سطحی بود؛ در واقعیت، هوسوکاوا گاراشا، که جایی برای بازگشت نداشت، مجبور شد در عمارتی در میدونو، ولایت تانگو (استان کیوتو کنونی) در انزوا زندگی کند. به این ترتیب، هوسوکاوا گاراشا عملاً توسط خانواده هوسوکاوا محافظت شد و به مدت دو سال در این منطقه زندگی آرامی داشت. هوسوکاوا گاراشا در «مجیرو» «قلعه آجیتونو» به عنوان یک زن ترد شده زندگی می کرد. محل زندگی او جای خلوتی بود که فقط چند خانه در اطرافش بود. گفته می شود زمانی که او در گوشه نشینی بود، توسط یک خدمتکار به نام کوجیجو که از خانه پدری او را همراهی کرده بود و «کیوهارا ماریا» از خاندان کیوهارا، که با خانواده هوسوکاوا مرتبط بودند، حمایت می شد. در سال ۱۵۸۴ (تنشو ۱۲)، وقتی تویوتومی هیده یوشی شنید که هوسوکاوا تادائوکی و هوسوکاوا گاراشا جداگانه زندگی می کنند، هوسوکاوا گاراشا را بخشید و به هوسوکاوا تادائوکی گفت که او را به خاندان هوسوکاوا بازگرداند. به این ترتیب، هوسوکاوا گاراشا سرانجام توانست نزد خانواده هوسوکاوا بازگردد. با این حال، او نمی توانست برچسب دختر یک ملازم خائن بودن را از بین ببرد و مجبور شد در حبس
خانگی زندگی کند، و حرکات او دائماً محدود و تحت نظارت بود. نقطه عطف دوم: گرویدن به مسیحیت. با ادامه این زندگی، هوسوکاوا گاراشا شروع به جستجوی نجات خود در گرویدن به مسیحیت کرد. با این حال، در آن زمان، گسترش مسیحیت ممنوع شده بود، بنابراین هوسوکاوا گاراشا در ابتدا این حقیقت را که مسیحی شده است حتی از شوهرش تادائوکی هوسوکاوا پنهان کرد. گفته می شود که آشنایی گاراشا هوسوکاوا با مسیحیت گفتگوی او با همسرش تادائوکی هوسوکاوا بود. هنگامی که هوسوکاوا تادائوکی داستانی در مورد آیین کاتولیک گفت که از دایمیوی مسیحی، تاکایاما شیگه تومو شنیده بود، هوسوکاوا گاراشا، که گفته می شد در آن زمان ایمان به آیین بودایی ذن داشت، به مسیحیت علاقه مند شد. در سال ۱۵۸۷ (۱۵ تنشو)، شوهرش تادائوکی هوسوکاوا به کیوشو رفت. گاراشا هوسوکاوا با استفاده از غیبت شوهرش خود را با چندین خدمتکار محاصره کرد و مخفیانه به کلیسا رفت. در آن زمان خطبه عید پاک در کلیسا برگزار می شد. هوسوکاوا گاراشا از راهب مسیحی سوال های مختلفی پرسید. بعداً گفته می شود که آن راهب مسیحی گفته است: «من هرگز با یک زن ژاپنی که در قضاوتش اینقدر واضح و قاطع باشد صحبت نکرده بودم.» در این
زمان، هوسوکاوا گاراشا می خواست بلافاصله غسل تعمید بگیرد. با این حال، علاوه بر این واقعیت که هویت واقعی هوسوکاوا گاراشا ناشناخته بود، کلیسا بر اساس ظاهر و عوامل دیگر او را زنی با از اشراف و موقعیت بالا فرض کرد و غسل تعمید به تعویق افتاد. در همین حال، در خانواده هوسوکاوا، رفتن هوسوکاوا گاراشا به کلیسا آشکار شد. در نتیجه، «نظارت» بر هوسوکاوا گاراشا شدیدتر شد. هوسوکاوا گاراشا نمی توانست بیرون برود و نمی توانست غسل تعمید بگیرد، اما از طریق خدمتکارش با کلیسا ارتباط برقرار کرد، کتاب خواند و ایمان خود را تقویت کرد. در این مدت، هوسوکاوا گاراشا خدمتکاران خود از جمله ماریا کیوهارا را به کلیسا فرستاد و آنها را غسل تعمید داد. هوسوکاوا گاراشا در همان زمانی غسل تعمید گرفت که تویوتومی هیده یوشی، که در کیوشو اقامت داشت و فرمان اخراج مبلغان مسیحی از ژاپن (۱۵۸۷) را صادر کرد. از آنجایی که هوسوکاوا گاراشا قادر به بیرون رفتن نبود، غسل تعمید توسط ماریا کیوهارا، که از یک کشیش یسوعی که در آن زمان در اوساکا اقامت داشت، اجازه گرفت و ماریا آن را انجام شد. نام غسل تعمید «گاراشا» در لاتین به معنای «فیض خدا» است. به این ترتیب «هوسوکاوا تام
ا» زندگی خود را به عنوان «هوسوکاوا گاراشا» آغاز کرد. محاکمه برای مسیحی بودن. از زمان صدور فرمان اخراج مبلغان مسیحی از ژاپن در سال ۱۵۸۷، گاراشا هوسوکاوا همچنان این حقیقت را که مسیحی شده است پنهان کرده بود. با این حال، او به شوهرش، تادائوکی هوسوکاوا، اعتراف کرد که مسیحی شده است. وقتی تادائوکی هوسوکاوا این موضوع را شنید، عصبانی شد. زندگی زناشویی خوشبخت آنها به کلی تغییر کرد. پس از غسل تعمید گاراشا هوسوکاوا، فرزندانی او و خدمتکارانش نیز شروع به ایمان آوردن به مسیحیت کردند. وقتی تادائوکی هوسوکاوا از کیوشو بازگشت، متوجه شد که همسر و خدمتکارانش به مسیحیت تعمید داده اند. تادائوکی هوسوکاوا که خشمگین شده بود، دست به اقدام خشونت آمیزی زد و بینی و گوش خدمتکارانی که در خانه خود تغییر دین داده بودند را برید و آنها را بیرون کرد. با این حال، این اقدام هیچ تأثیری نداشت و هوسوکاوا گاراشا در نهایت ایمان خود را عمیق تر کرد. در بین مردم روشن نبود که هوسوکاوا گاراشا یک مسیحی باشد. با این حال، تادائوکی هوسوکاوا شروع به برخورد سخت با او کرد و به او گفت که پنج زن غیراصلی دیگر گرفته است. هوسوکاوا گاراشا که خانه عاطفی خود را از دست داد
ه بود، به طلاق از هوسوکاوا تادائوکی فکر کرد و با یک مبلغ مشورت کرد. با این حال، مبلغ گاراشا را متقاعد کرد که از طلاق خودداری کند و به او گفت: «تو نباید تسلیم وسوسه شوی» و «شما فقط با مواجهه با سختی ها می توانید فضیلت خود را بهبود بخشید.» زیرا مسیحیت (کاتولیک) اصولاً طلاق را مجاز نمی داند. در سال ۱۵۹۵ جان شوهرش تادائوکی به دلیل دوستی او با خواهرزاده هیده یوشی، تویوتومی هیده تسوگو در خطر افتاده بود و او به گاراشا گفت که اگر بمیرد او نیز باید خود را بکشد. گاراشا با ارسال نامه دربارهٔ این موضوع از کشیش های مسیحی نظرخواهی کرد، آنها به او خودکشی در ادیان را اطلاع دادند. او از خودکشی خودداری کرد (هاراکیری) به دلیل ایمان کاتولیک، قوانین رفتاری تحمیل شده بر زنان طبقه سامورایی را قبول نکرد. اما خطر گذشت و شوهرش زنده ماند. مرگ. مرگ هیده یوشی در سال ۱۵۹۸ خلاء قدرت را با دو جناح رقیب ایجاد کرد: توکوگاوا ایه یاسو در شرق و ایشیدا میتسوناری در غرب. هنگامی که ایه یاسو در سال ۱۶۰۰ ارتش بزرگی از جمله هوسوکاوا تادائوکی را رهبری کرد و لشکرکشی انجام داد. رقیب او ایشیدا، شهر تسخیرناپذیر قلعه اوساکا را تصرف کرد، شهری که خانواده های
بسیاری از ژنرال های هیده یوشی در آن زندگی می کردند. ایشیدا نقشه ای برای گروگان گرفتن اعضای خانواده اندیشید، به این روش او می خواست ژنرال های رقیب را مجبور کند یا با او متحد شوند یا حداقل به او حمله نکنند. ایشیدا میتسوناری یک پیام به خانه گاراشا فرستاد و از او خواست که به قلعه اوساکا به عنوان گروگان نقل مکان کند اما گاراشا از رفتن به قلعه امتناع کرد. پس از پاسخ منفی گاراشا برای رفتن به قلعه اوساکا، ایشیدا میتسوناری روز بعد عمارت خود را با سربازان محاصره کرد. گاراشا هوسوکاوا پس از محاصره، کمی دعا می کند و تمام خدمتکاران را در عمارت جمع می کند. سپس به او گفت: «می خواهم به دستور شوهرم تنها بمیرم» و کنیزان و زنان را به بیرون فرستاد. در مسیحیت، گرفتن جان خود یک گناه کبیره است؛ بنابراین، روایت است که هوسوکاوا گاراشا از ملازم ارشد خود، اوگاساوارا شوسای، خواست که با نیزه به سینه او ضربه بزند. اوگاساوارا شوسای نیز که در این عمارت نقش داشت، مواد منفجره را در عمارت کار گذاشته، آن را به آتش کشید و همراه با دیگر رعایا خودکشی کرد تا جسد هوسوکاوا گاراشا جا نماند. وی در سن ۳۷ سالگی دار فانی را وداع گفت. خشم در مورد مرگ گاراشا
به حدی بود که ایشیدا مجبور به ترک خانه شد. بیشتر گزارش های ژاپنی بیان می کنند که این ایده خود گاراشا بوده که به اوگاساوارا دستور دهد او را بکشد. با این حال، این گزارش ها چندین دهه پس از مرگ واقعی گاراشا نوشته شده است. در روایت اولیه یسوعی که اندکی پس از مرگ او نوشته شده است، به جای آن آمده است که تادائوکی به خدمتکار خانه اوگاساوارا شوسای دستور داده بود که اگر ناموس و آبروی گاراشا در خطر بود، او را بکشد. در روز حادثه اوگاساوارا شوسای وقتی اقدام حمله کنندگان به عمارت را برای آدم ربایی مشاهده کرد، به این دستور عمل کرد. تأثیر بر نبرد سکیگاهارا. در ژاپن، مرگ گاراشا بر هر دو ارتش غربی و شرقی در طی نبرد سکیگاهارا (۱۶۰۰) تأثیر گذاشت. مرگ هوسوکاوا گاراشا تأثیر زیادی بر ایشیدا میتسوناری گذاشت و او را مجبور کرد که از استراتژی خود در گروگان گرفتن زنان و فرزندان فئودال های مختلف دست بردارد. این حادثه به شهرت ایشیدا میتسوناری لطمه زیادی زد، که شانس او را برای به خدمت گرفتن متحدان بیشتر، که برخی از آنها مخفیانه مسیحی نیز بودند، بسیار کاهش داد و در نهایت منجر به تشکیل شوگون سالاری توکوگاوا شد. حوادث پس از مرگ گاراشا. وقتی ک
شیش مسیحی پدر نیوکی سولدو اورگانتینو از مرگ هوسوکاوا گاراشا مطلع شد، به خرابه های سوخته عمارت هوسوکاوا رفت، استخوان های هوسوکاوا گاراشا را برداشت و در قبرستان مسیحیان در ساکای دفن کرد. علاوه بر این، تادائوکی هوسوکاوا از مرگ همسرش بسیار اندوهگین شد و از نیوکی سولدو اورگانتینودرخواست کرد که مراسم خاکسپاری کلیسا را برگزار کند. حتی با وجود اینکه مسیحیان ریاست مراسم تشییع جنازه کلیسا را بر عهده داشتند، تادائوکی هوسوکاوا نیز در آن شرکت کرد. بقایای هوسوکاوا گاراشا در معبد سوزنجی در اوساکا دفن شد. مرگ گراسیا هوسوکاوا به موضوع نزاع جانشینی خانواده هوسوکاوا منجر شد. وقتی هوسوکاوا گاراشا درگذشت، یکی از زنانی که از عمارت او گریخت، چیو، همسر قانونی هوسوکاوا تاداتاکا، پسر بزرگ خانواده هوسوکاوا بود. با شنیدن این موضوع، تادائوکی هوسوکاوا عصبانی شد و به تاداتاکا هوسوکاوا دستور داد که از چیو طلاق بگیرد. از آنجا که تاداتاکا هوسوکاوا مقاومت کرد، تادائوکی هوسوکاوا او را از ارث محروم کرد. سومین پسر، هوسوکاوا تاداتوشی، که با خاندان توکوگاوا ارتباط داشت، سرپرستی خانواده را بر عهده گرفت. پسر دوم هوسوکاوا، هوسوکاوا اوکی آکی، علیه این
امر قیام کرد و در طی محاصره زمستانی و تابستانی اوساکا طرف خاندان تویوتومی را گرفت و به دشمن پدرش تبدیل شد. پسر دوم، هوسوکاوا اوکی آکی، از محاصره زمستانی و تابستانی اوساکا جان سالم به در برد، اما عصبانیت پدرش هوسوکاوا تادائوکی فروکش نکرد و به او دستور داد که سپپوکو انجام دهد. به این ترتیب مرگ گاراشا هوسوکاوا به آشوب خانوادگی منجر شد. در داستان های تاریخی. گاراشا اغلب به عنوان یک شخصیت در داستان های تاریخی ژاپنی، هم در رمان ها و هم درام ها ظاهر می شود. یک وب سایت او را به عنوان شخصیتی در بیش از ۴۰ درام صحنه ای، فیلم، درام تلویزیونی و غیره از سال ۱۸۸۷ تا ۲۰۰۶ فهرست می کند. همچنین در نوشته های عامه پسند یا گفت وگوهایی دربارهٔ تاریخ آن دوره به طور مکرر از او نام برده می شود. اثری که به انگلیسی ترجمه شده است، رمانی نوشته شده توسط آیاکو میئورا، به نام «هوسوکاوا گاراشا فوجین» (عنوان انگلیسی: «بانو گاراشا: عشق، نزاع و ایمان همسر سامورایی») است، که تاریخ را از نزدیک دنبال می کند.
آزای هیساماسا (۱۵۲۴ – ۲۳ سپتامبر، ۱۵۷۳) پسر آزای سوکه ماسا دومین رهبر خاندان آزای بود. او در سال ۱۵۴۲ بعد از مرگ پدر به رهبری خاندان رسید ولی برخلاف پدر قدرتمند نبود. او پدر آزای ناگاماسا و کیوگوکو ماریا بود.
کیوگوکو ماریا ، یوفوکو-این او دومین دختر آزای هیساماسا و خواهر بزرگتر آزای ناگاماسا و مادر کیوگوکو تاکاتسوگو، کیوگوکو تاکاموتو و کیوگوکو تاتسوکو بود . او پس از اینکه به دین مسیحیت درآمد نام ماریا را بر خود گذاشت. وی همچنین خاله یودو-دونو همسر غیراصلی تویوتومی هیده یوشی بود.
کاسوگا نو تسوبونه ، سایتو فوکو (۱۵۷۹ – ۲۶ اکتبر، ۱۶۴۳)، او دختر سایتو توشی میتسو از ملازمان پرقدرت آکچی میتسوهیده بود. او دایهٔ توکوگاوا ایه میتسو (نوهٔ توکوگاوا ایه یاسو)، در اوایل دوره ادو بود. فوکو اواوکو (نوعی حرمسرا به سبک ژاپنی) را در قلعه ادو ایجاد کرد. کودکی. سایتو توشی میتسو، پدر فوکو یکی از اعضای خاندان سایتو، خانواده ای سرشناس از ولایت مینو و یکی از ملازمان ارشد آکچی میتسوهیده بود. مادر او «اوآن»، دختر اینابا یوشیمیچی، یا «اوآمو» دختر، خواهر بزرگتر یوشیمیچی بود. خاندان سایتو یک خاندان معتبر سامورایی بود که برای نسل ها در منصب شوگودای (فرماندار) ولایت مینو خدمت می کرد. خانوادهٔ فوکو، نیز یک شاخه از خاندان سایتو بود. هنگامی که خاندان شوگودای سایتو سقوط کرد، خاندان سایتو شروع به خدمت به خاندان آکچی ملازم ارشد اودا نوبوناگا کردند. فوکو در قلعه کوروی در ولایت تانبا (اکنون استان هیوگو)، جایی که پدرش سایتو توشی میتسو دارای املاک بود، به دنیا آمد. ولایت تانبا قلمرو میتسوهیده بود و میتسوهیده به عنوان ملازم به پدر فوکو قلمرویی در ولایت تانبا داده بود. سایتو توشی میتسو به مهارت نظامی اش معروف بود و توانایی ها
یش توسط میتسوهیده بسیار ستوده شده بود و او به عنوان ملازم اصلی خاندان آکچی منصوب شد، گویی از پدربزرگ مادری فوکو، اینابا یوشیمیچی که قبلاً به او خدمت کرده بود، جدا شده بود. گفته می شود که بین میتسوهیده و اودا نوبوناگا بر سر این انتقال ملازم دعوا وجود داشته که یکی از دلایل حادثه معبد هوننو بوده است. خواهر کوچکتر سایتو توشی میتسو همچنین همسر قانونی چوسوکابه موتوچیکا، قهرمان شیکوکو بود. به همین دلیل تصور می شد که میتسوهیده مسئول فتح شیکوکو خواهد بود، اما نوبوناگا نیز او را از این سمت برکنار کرد و نارضایتی میتسوهیده بیشتر شد. زمانی که میتسوهیده طرح کودتای علیه اودا نوبوناگا را برای سایتو توشی میتسو فاش کرد، به نظر می رسد که او به شدت با طرح حادثه معبد هوننوجی مخالفت کرده است، اما او نتوانست نظر میتسوهیده را تغییر دهد و مجبور شد به عنوان یکی از مغز متفکران در این کودتا شرکت کند. پس از حادثه معبد هوننو. در ژوئن ۱۵۸۲، آکچی میتسوهیده باعث حادثه معبد هوننو شد و اودا نوبوناگا درگذشت. پدرش که ملازم ارشد میتسوهیده بود به یکی از سردمداران این کودتا تبدیل شد. پدربزرگ مادری او اینابا یوشی میچی از مردم ولایت مینو در این جریان
قصد داشت در برابر آکچی میتسوهیده استقلال خود را حفظ کند. پس از حادثه معبد هوننو تویوتومی هیده یوشی که در جنوب ژاپن علیه خاندان موری می جنگید، تصمیم گرفت با این خاندان صلح کند و توانست آکچی میتسوهیده را در حدود ۱۰ روز دیگر شکست دهد. میتسوهیده به سرعت در نبرد یامازاکی شکست خورد و پدر فوکو پس از شکست در نبرد یامازاکی گریخت اما به زودی اسیر اعدام شد و فوکو در چهار سالگی پدرش را از دست داد. فوکو برای فرار از دست تعقیب کنندگان نیروهای تویوتومی به همراه دیگر خواهر و برادرش فرار کرد و خانواده اش از هم جدا شدند. در ابتدا، فوکو به دوست پدرش کایهو یوشو، ملازم سابق خاندان آزای، که با پدرشو، رابطه خوبی داشت، تکیه کرد تا به طور موقت از او محافظت کند. با این حال، وقتی محل اختفای او برای رژیم تویوتومی مشخص شد، به بستگان مادری خود، شاهزاده سانجونیشی سانه ئدا روی آورد و دختر خوانده او شد. شاهزاده سانجونیشی سانه ئدا برادرزاده همسر پدربزرگ مادری فوکو، اینابا یوشی میچی بود که یک اشراف درباری بود، بنابراین فوکو فرهنگ و آموزش یک اشراف درباری را در نزد او آموخت و به طیف وسیعی از آموزش مانند خوشنویسی و شعر دست پیدا کرد. آنچه بعداً ا
تفاق افتاد ناشناخته است، اما فوکو توسط خانواده مادرش، خاندان اینابا، در ولایت مینو پذیرفته شد. فوکو دختر خوانده دایی خود، اینابا شیگه میچی شد و به «ایبانا فوکو» معروف شد. ازدواج. اینابا شیگه میچی اینابا فرزند خوانده ای به نام اینابا ماساناری داشت که با دختر خود ازدواج کرده بود، اما همسر اینابا ماساناری چند سال پس از ازدواج آنها فوت کرد. آنها دو فرزند داشتند بنابراین فوکو به عنوان همسر به او داده شد و فوکو همسر دوم اینابا ماساناری شد. شوهرش، اینابا ماساناری، هنگام اعزام نیرو به کره به نتایج مطلوبی نرسید و توسط تویوتومی هیده یوشی مورد توبیخ قرار گرفت، اما گفته می شود که توکوگاوا ایه یاسو از او حمایت کرد. این موضوع بعداً تأثیر زیادی بر گرایش شوهرش به خاندان توکوگاوا داشت. شوهرش اینابا ماساناری ملازم کوبایاکاوا هیده آکی، یکی از اعضای ارتش غربی در نبرد سکیگاهارا و به خاندان تویوتومی خدمت می کرد. اگرچه نظریه های مختلفی در مورد روند خیانت او به خاندان تویوتومی وجود دارد، اما واقعیت تاریخی این است که او از توکوگاوا و ارتش شرقی طرفداری کرد. گفته می شود که در نتیجه این خیانت ارتش غربی منهدم شده است. اگرچه نظریه های مخت