Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تواند خوانده شود با دقت حدت بینایی در آن چشم را نشان می دهد. نمادها در یک چارت به عنوان"optotypes" شناخته می شوند. در مورد چارت اسنلن، optotypesها ظاهر حروف دارند و به عنوان حروف باید دیده و خوانده شدوند. آنها در این چارت typographer عادینیستند و در آنها و هندسه ساده ای دارند که: تنها ده حرف اسلون حروف C, D, E, F, L, N, O, P, T, Z در چارت های معمول استفاده می شوند. ادراک پنج از شش حرف (یا مشابه نسبت) Snellen کسری در نظر گرفته می شود. چارت دیواری Snellen ارزان هستند و گاهی اوقات برای ارزیابی تقریبی از دید چشم به عنوان مثال در یک اولیه-مراقبت پزشک، هر زمان که حدت باید ارزیابی شود (به عنوان در یک چشم پزشک معاینه) یا جایی که این امکان وجود دارد که کنکوری ها ممکن است تلاش برای تقلب داشته باشند (به عنوان در موتور خودرو مجوز دفتر) استفاده می شود؛ که در حال حاضر می تواند حروف در انواع الگوهای تصادفی ارائه دهد. BS 4274-1:1968(مؤسسه استاندارد بریتانیا) "مشخصات آزمون چارت برای تعیین فاصله حدت بینایی" جایگزین شد BS 4274-1:2003 " چارت آزمون بالینی برای تعیین فاصله حدت بینایی — مشخصات". آن را می گوید که "درخشندگی یکسان و ن
ه کمتر از 120 cd/m2 از باشد. هر گونه تغییرات در سراسرچارت تست نباید بیش از ۲۰ درصد باشد ." با توجه به BS 4274-1:2003 تنها حروف C, D, E, F, H, K, N, P, R, U, V و Z باید برای تست بینایی بر اساس خوانایی حروف مورد استفاده قرار گیرد. Snellen کسری. حدت بینایی = فاصله که در آن تست انجام شده است / فاصله که در آن کوچکترین optotype شناساخته شده زاویه ای برابر پنج arcminutes جدا می کند . 6/6"(m) یا "20/20"(ft) چشم انداز. Snellen تعریف " دید استاندارد" به عنوان توانایی خواندن یکی از optotypes هنگامی که آن را subtended 5 دقیقه قوس را جدا کند، است؛ بنابراین optotype تنها می تواند هنگامی شناخته شود که فرد آن را در یک الگوی مکانی از هم جدا شده توسط یک زاویه بصری از یک دقیقه قوس جدا می کند. در خارج از ایالات متحده استاندارد فاصله چارت و عادی حدت تعیین شده است "۶/۶". دیگر acuities بیان شده نسبتی از کسر از ۶ می باشند. برخی از کلینیک ها لاین ۶ متر چشم را نرارند یا یک نیم-چارت اندازه همان زاویه در را جدا می کند یا معکوس چارت پروجکت می شود و مشاهده می شود یا از یک آینه برای رسیدن به اندازه حروف دلخواه استفاده می شود. در بیشتر چارت
های آزمایش حدت Snellen، در یک فاصله استاندارد: ۶ متر قرار داده است. در این فاصله نمادها بر روی خط حدت «عادی» که یک زاویه از پنج دقیقه از قوس کمان را جدا می کند و ضخامت خطوط و فاصله بین خطوط subtends یک دقیقه قوس است، را نشان می دهد. این خط تعیین شده ۶/۶ (یا ۲۰/۲۰) کوچکترین خط است که یک فرد عادی با حدت و در فاصله ۶ متر (۲۰ فوت) می توانید بخواند. سه خط بالاتر از این حرف، حروف دو برابر ارتفاع آن حرف در ۶/۶ (یا ۲۰/۲۰ در ایالات متحده) خطرا دارتد. اگر این کوچکترین خط یک فرد می تواند به عنوان خوانده شده، فرد حدت است "۶/۱۲" ("۲۰/۴۰") به این معنی است که این فرد نیاز به نزدیک شدن به فاصله برای خواندن حرف دارد و فرد عادی می تواند حرف خوانده شده را در ۱۲ متر (۴۰ پا) بخواند. در حتی شیوه تقریبی بیشتر، این فرد می توان گفت که "نیمی"از حدت عادی از ۶/۶ را دارد. دقیقاً ۶ متر فاصله از بیمار حروف در خط ۶/۶ باید ۵ دقیقه قوس (به طوری که هر پایه از حروف subtend 1 دقیقه قوس باشد) را جدا می کند به این معنی که چارت باید به اندازه ای است که این نامه ها 8.86 mm بلند و بالاترین (6/60) "E" 88.6 میلی متر است. از نظر دیگر، چشم باید در فاصله
۶۸٫۷۵ بار در ارتفاع بالا (۶/۶۰) حرف قرار بگیرد. یکی دیگر از محاسبه برای ایالات متحده درمانگاه با استفاده از چارتهایی با فتصلهٔ ۲۰ فوت (کمی نزدیک تر از 6m) و با استفاده از یک 17mm مدل چشم برای محاسبات و حروفی که subtends 5 دقیقه از قوس، که ارتفاع ۲۰/۲۰ حرف به ۸٫۷۵ متر می دهد. چارت حدت بینایی مورد استفاده در انواع بسیاری از امتحانات بینایی "refracting" چشم برای تعیین بهترین عینک تجویزی، استفاده می شود. در طول این آزمایشات حدت نسبت هرگز ذکر نشده است. بزرگترین حرف در یک چارت بینایی اغلب نشان دهنده حدت از ۶/۶۰ (۲۰/۲۰۰) می باشد، که «از نظر قانونی نابینا» در ایالات متحده است. برخی از افراد با نزدیک بینی کم ممکن است قادر به خواندن حرف بزرگ بدون عینک نباشند، اما هیچ مشکلی در خواندن ۶/۶٫۰ (۲۰/۲۰) خط یا ۶/۴٫۵ (۲۰/۱۵) خط ندارند. در مقابل، نابینا ی قانونی حدت بینایی ا۶/۶۰ (۲۰/۲۰۰) یا کمتر در هنگام استفاده از بهترین اصلاحی لنز را دارند.
نانوذرات نقره (به انگلیسی: Silver Nanoparticles) یکی از مهم ترین نانوذرات فلزی هستند که به دلیل خواص فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی منحصربه فرد خود در حوزه های مختلف از جمله پزشکی، داروسازی، صنایع غذایی، تصفیه آب و صنایع نساجی کاربرد دارند. نانوذرات نقره با اندازهٔ ۱ الی ۱۰۰ نانومتر و از جنس نقره هستند. در حالی که اغلب با عنوان نقره شناخته می شوند، اما برخی از آن ها از درصد زیادی اکسید نقره تشکیل یافته و این به دلیل نسبت سطح بزرگ به میزان اتم های نقره می باشد. اشکال متعددی از نانوذرات را می توان بسته به نرم افزار در دسترس ایجاد نمود. به طور معمول نانوذرات کروی اما لوزی مورد استفاده قرار می گیرد؛ همچنین ورق های نازک و هشت ضلعی نیز محبوب می باشند. سطح بسیار بزرگ آنها، اجازهٔ هماهنگی تعداد زیادی از لیگاندها را می دهد. ویژگی های قابل اجرای نانو ذرات در درمان انسان در مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی تحت بررسی می باشد، و اثربخشی بالقوه، سمیت و هزینه های آن مورد ارزیابیست. روش های متداول سنتز نانوذرات نقره از طریق روش های مختلفی سنتز می شوند که به سه دسته کلی تقسیم می شوند: در بخش های بعدی به بعضی از روش ها به طور جزئی تر
پرداخته شده است. متدهای ترکیبی. شیمی مرطوب. رایج ترین روش ها برای ترکیب نانوذرات شیمی مرطوب یا هسته بندی ذرات در حصار محلول می باشد. هسته بندی زمانی رخ می دهد که یون های نقره مجتمع شوند، معمولاً AgNO3 یا AgCIO4 در حضور یک عامل کاهنده به نقرهٔ کلوئیدی کاهش می یابند. هنگامی که تجمع به حد کافی افزایش یابد، یون های فلز نقره محلول برای تشکیل سطحی پایدار بهم می پیوندند. هنگامی که خوشه کوچک باشد، به طور جدی نامطلوب می باشد، زیرا انرژی بدست آمده بوسیلهٔ تجمع و غلظت ذرات محلول به اندازه انرژی از دست رفته از ایجاد یک سطح جدید نمی باشد. هنگامی که خوشه به اندازه ای قطعی دست می یابد، که با عنوان شعاع بحرانی نیز شناخته می شود، تا حد زیادی مطلوب می شود و در نتیجه برای ادامه رشد به اندازهٔ کافی پایدار می گردد. این هسته پس از آن در سیستم باقی می ماند و تا جایی که اتم های نقره از طریق یک محلول منتشر شوند، رشد می کنند و به سطح متصل می گردند، هنگامی که غلظت محلول اتمی نقره به اندازهٔ کافی کاهش یابد، امکان اتصال اتم های کافی به یک دیگر جهت تشکیل یک هستهٔ پایدار وجود ندارد. در این آستانهٔ هسته بندی، نانوذرات جدید از تشکیل توقف می
یابند و نقره محلول باقی مانده توسط انتشار به درون نانوذرات در حال رشد، در محلول جذب می گردند. در رشد ذرات، سایر مولکول ها در محلول انتشار و به سطح متصل می گردند. این رویه سطح انرژی نانوذرات را تثبیت می نماید و از دستیابی یون های نقره جدید به سطح ممانعت می کند. اتصال این عوامل پایا سازی/ پوشاننده رشد نانوذرات را کند و در نهایت متوقف می نماید. رایج ترین دربندی های لیگاند سیترات تری سدیم و پلی وینیل می باشد. اما بسیاری دیگر در شرایط مختلفی برای سنتز ذرات با ابعاد، اشکال، خواص سطحی خاص مورد استفاده قرار می گیرد. روش های سنتز مرطوب گوناگونی وجود دارد، از جمله استعمال کاهش قند، کاهش سیترات، کاهش از طریق بوروهیدرید سدیم، روند پلیل، رشد دانه با میانجی گری و رشد به واسطهٔ نور. هر یک از این متدها، یا ترکیب آنها، درجات متفاوتی از کنترل بر توزیع اندازه و همچنین توزیع ترتیبات هندسی نانوذرات را ارائه می نمایند. روش امیدوارکننده و جدیدی از روش تکنیک شیمی مرطوب توسط Elsopikhe و همکارانش ارائه گردیده است. آن ها سنتز اولتراسونیک- حمایت شده سبز را توسعه دادند. تحت روش اولتراساند، نانوذرات نقره، با κ-carrageenan به عنوان یک تثبی
ت کننده طبیعی سنتز شدند. واکنش در دمای محیط به انجام رسید و نانوذرات نقره با ساختار کریستال fcc بدون ناخالصی ها تولید شدند. از غلظت κ-carrageenan برای تحت تأثیر قرار دادن توزیع سایز ذره AgNPها استفاده شده است. کاهش سیترات. روش اولیه و بسیار متداول برای سنتز نانوذرات کاهش سیترات می باشد. این روش توسط M.C Lea ابداع گردیده، وی کلوئید نقره تثبیت شده- سیترات را در سال ۱۸۸۹ با موفقیت ایجاد نموده است. کاهش سیترات، کاهش ذره منبع نقره، معمولاً AgNO3 یا AgCIO4 به نقره کلوئیدی با استفاده از تری سدیم سیترات، Na3C6H5O7 را شامل می شود. سنتز معمولاً در یک دمای بالا (۱۰۰ درجه سانتی گراد) برای به حداکثر رساندن مونودیسپرسیتی (به طور یکسان در سایز و شکل) ذرات انجام می گیرد. در این روش، یون سیترات به طور سنتی هم به عنوان عامل کاهنده و هم به عنوان لیگاند دربندی عمل می نماید و آن را به یک فرایند مفید برای تولید AgNP به دلیل سهولت نسبی و زمان واکنش کوتاه تبدیل می نماید. با این حال ذرات نقره، توزیع اندازه گسترده ای را شکل داده اند و به طور هم زمان هندسه ذرات گوناگونی را ایجاد نموده اند. افزودن عوامل کاهنده قوی به واکنش اغلب برای سنت
ز ذرات با اندازه و شکل یکنواخت مورد استفاده قرار می گیرد. کاهش از طریق بوروهیدرید سدیم. کاهش اتم های فلز، هستهٔ نانوذرات را شکل خواهد داد. در کل، این روند شبیه روش ذکر شده در بالاست که از سیترات استفاده می نماید. مزیت استفاده از بوروهیدریت سدیم، monodispersity جمعیت نهایی ذرات را افزایش داده است. دلیل اصلی برای monodispersity افزایش یافته در هنگام استفاده از NaBH4 این است که آن عامل کاهندهٔ قوی تری نسبت به سیترات می باشد. تأثیر قدرت عامل کاهنده را می توان به وسیلهٔ بازرسی نمودار لامر که هسته بندی و رشد نانوذرات را توصیف می نماید، مشاهده نمود. اگر نیترات نقره (AgNO3) توسط عامل کاهندهٔ ضعیفی مانند سیترات کاهش یابد، نرخ کاهش پایین می آید و این بدین معناست که هسته های جدید شکل می یابد و هسته های قدیمی به طور هم زمان رشد می یابند؛ و به این دلیل است که واکنش سیترات monodispersity کمی دارد. به دلیل اینکه NaBH4 عامل کاهندهٔ قوی می باشد، غلظت نیترات نقره به سرعت کاهش می یابد که منجر به کوتاه شدن زمان در طی فرایند شکل گیری هستهٔ جدید و رشد به طور هم زمان می گردد و جمعیت مونودیسپرس نانو ذرات نقره را ایجاد می نماید. ذرات
شکل گرفته توسط کاهش بایستی دارای سطح پایدار جهت جلوگیری از تراکم ذرات نامطلوب، رشد و زمخت شدنشان، باشند. نیروی محرک برای این پدیده، کمینه کردن انرژی سطح می باشد (نانوذرات دارای سطح وسیع به نسبت حجم هستند). این تمایل به کاهش انرژی سطحی در سیستم را می توان با اضافه نمودن گونه ها که جذب سطح نانوذرات خواهند شد و باعث کاهش فعالیت سطح ذررات خواهند شد، و در نتیجه از کلوخه شدن ذرات به توجه به نظریه DLVO جلوگیری خواهند نمود و ممانعت از رشد با اشغال محل چسبندگی برای اتم های فلز خواهند کرد، خنثی نمود. گونه های شیمیایی که جذب سطح نانوذرات می شوند لیگاند نام دارند. برخی از این گونه های تثبیت سطح عبارتند از: NaBH4 در مقدار زیاد، پلی (پیرولیدین وینیل)(PVP)، سدیم دودسیل سولفات(SDS)، تیول دودکان. به محض اینکه ذرات در محلول تشکیل یافتند، بایستی جدا گشته و جمع آوری گردند. چندین روش عمومی برای حذف نانوذرات از محلول وجود دارد، از جمله فاز تبخیر حلال، یا افزودن مواد شیمیایی به حلال که باعث کاهش حلالیت نانوذرات در محلول می گردد. هر دو روش ته نشینی نانوذرات را شدت می دهد. روند پلیل. روند پلیل یک متد بسیار مفیدی می باشد، زیرا درجهٔ
بالایی از کنترل در اندازه و هندسهٔ نانو ذرات حاصل، به ثمر می رساند. در کل، سنتز پلیل با حرارت ترکیب پلیل مانند اتیلن گلیکول، پنتاندیول ۱٫۵، ۱٫۲- پروپلین گلوکل۷، شروع می گردد. گونه Ag+ و عامل دربندی افزوده شده اند (اگرچه خود پلیل نیز عامل دربندی می باشد). سپس Ag+ به نانوذرات کلوئیدی توسط پلیل کاهش می یابد. روند پلیل، به شرایط واکنشی مانند دما، محیط شیمیایی و غلظت بستر بسیار حساس می باشد. بنابراین، با تغییر این متغیرها، شکل های هندسی و اندازه های مختلف، می توانند برای شبه کره، هرم، کره ها و سیم ها انتخاب شوند. مطالعات بیشتری مکانیسمی را برای این فرایند و همچنین هندسه های منتج شده تحت شرایط واکنشی مختلف با جزئیات بیشتر تحت بررسی قرار داده اند. کاشت یون. از کاشت یون برای ایجاد نانوذرات نقره جاسازی شده در شیشه، پلی اورتان، سیلیکون، پلی اتیلن، پلی (متیل متاکریلات) استفاده شده است. ذرات با استفاده از بمباران در ولتاژهای با شتاب بالا جاسازی شده اند. در چگالی جریان ثابت پرتو یون تا یک مقدار مشخص، اندازه نانو ذرات نقره تعبیه شده به عنوان monodisperse در جمعیت یافت شد، و پس از آن تنها غلظت یون مشاهده گردید. افزایش بیشتر
در پرتو یون منجر به کاهش اندازه و تراکم نانوذرات در بستر هدف می گردد، زیرا پرتو یون در ولتاژ شتاب بالا با یک جریان به تدریج افزایشی یافته عمل می نماید که آن خود منجر به افزایش تدریجی اندازه نانوذرات می گردد. مکانیسم های رقابتی اندکی وجود دارند که ممکن است منجر به کاهش اندازهٔ نانوذرات، تخریب نانوذرات علیه تصادم، کندوپاش از سطح نمونه، همجوشی ذرات علیه گرما و تفکیک گردد. تشکیل نانوذرات تعبیه شده پیچیده است و همهٔ پارامترهای کنترلی و عوامل هنوز بررسی نشده اند. شبیه سازی کامپیوتری به این دلیل که فرایندهای انتشار و خوشه بندی را درگیر می نماید دشوار است، با این حال می توان آن را به چند زیر فرایند متفاوت ار قبیل کاشت، انتشار و رشد تقسیم نمود. یون های نقره پس از کاشت، به اعماق مختلفی در داخل بستر دست خواهند یافت که به توزیع گاوسی با میانگین متمرکز در نقطهٔ X نزدیک است. شرایط درجه حرارت بالا در طی مراحل اولیه کاشت، انتشار ناخالصی در بستر را افزایش خواهد داد و در نتیجه برخورد اشباع یون، که برای هسته نانوذرات مورد نیاز است را محدود خواهد نمود. هم دمای کاشت و هم تراکم جریان پرتو یون برای کنترل جهت دست یابی به اندازهٔ نا
نوذرات monodisperse و توزیع عمقی بسیار ضرروی می باشد. چگالی جریان کم ممکن است برای مقابله با تحریک حرارتی از پرتو یون و تجمع بار سطحی مورد استفاده قرار گیرد. پس از کاشت در سطح، از آنجایی که هدایت سطحی افزایش خواهد یافت، ممکن است جریان پرتو مطرح گردد. سرعتی که در آن ناخالصی قطره ها را سریعاً پس از شکل گیری نانوذرات منتشر می نماید مانند تله یونی همراه عمل می نماید. این نشان می دهد که آغاز روند کاشت برای کنترل فاصله و عمق نانوذرات حاصل، بسیار حیاتی می باشد و همچنین کنترل درجه حرارت بستر و چگالی پرتو یون نیز مهم می باشد. حضور و ماهیت این ذرات را می توان با استفاده از طیف سنجی های متعدد و ابزار آلات میکروسکوپی تحلیل نمود. همان طور که توسط نوارهای جذب خصوصیات مشهود است نانوذرات سنتز شده رزونانس پلاسمون سطح را ارائه می نمایند؛ این ویژگی ها دست خوش طیفی از تغییرات بسته به اندازه نانو ذره و نامطبوعی سطح می باشد، با این حال خواص نوری به شدت بستگی به مواد بستر کامپوزیت دارد. کاربرد. صنایع نساجی. نانوذرات نقره در تولید پارچه های ضدباکتری و ضدبو استفاده می شوند که کاربرد گسترده ای در تولید لباس های ورزشی و پزشکی دارند. کا
تالیز. در سال های اخیر استفاده از نانو ذرات نقره برای کاتالیز مورد توجه قرار گرفته است. گرچه بسیاری از کاربردهای آن در زمینه های دارویی و ضد باکتری می باشند، نانو ذرات نقره برای نشان دادن خواص ردوکس کاتالیزوری برای رنگ، بنزن، مونو اکسید کربن، و ترکیبات شبیه دیگر اثبات شده است. نکته: این پاراگراف تشریحی کلی از خواص نانوذرات برای کاتالیز می باشد و تنها منحصر به نانوذرات نقره نیست. اندازهٔ نانو ذرات تا حد زیادی تعیین کنندهٔ خواصی هست که به سبب اثرات کوانتومی مختلف ارائه می شوند. علاوه بر این، محیط شیمیایی نانوذرات نقش مهمی در خواص کاتالیزوری ایفا می نماید. با این ذهنیت، بایستی خاطرنشان کرد که کاتالیزهای ناهمگن با جذب گونه های واکنش دهنده به بستر کاتالیزوری، رخ می دهد. در هنگام استفاده از پلیمرها، لیگاندهای پیچیده یا سورفاکتانت برای جلوگیری از ادغام نانوذرات، قابلیت کاتالیزوری را به دلیل قابلیت جذب کاهش یافته، متوقف می کند. با این حال، این ترکیبات را می توان به گونه ای که محیط شیمیایی توانایی کاتالیزوری را افزایش دهد، استفاده نمود. پشتیبانی در حوزه های سیلیکا، کاهش رنگ. نانوذرات نقره در حمایت از حوزه های سیلیس بی
اثر، سنتز شده است. حمایت عملاً هیچ نقشی در توانایی کاتالیزوری بازی نمی کند و به عنوان متدی از روش های پیشگیری انعقادی از نانوذرات نقره در محلول کلوئیدی فراهم می نماید؛ بنابراین، نانوذرات نقره تثبیت شد و اثبات توانایی آن ها در خدمت گزاری به عنوان باز پخش کننده الکترون برای کاهش رنگ ها به وسیلهٔ سدیم بروهیدرید ممکن بود. بدون کاتالیزور نانوذرات نقره، عملاً هیچ نوع واکنشی در بین بروهیدرید سدیم و رنگ های مختلف صورت نمی گیرد: آبی متیلن (متمایل به سبز)، ائوزین، رز بنگال. تحقیقات بیولوژیکی. محققان کاربرد نانوذرات نقره را به عنوان حامل هایی برای توزیع محموله های مختلف از قبیل مولکول های دارویی کوچک یا مولکول های زیستی بزرگ برای اهداف خاص مورد بررسی قرار داده اند. اگر AgNP زمان کافی برای رسیدن به هدف خویش داشته باشد، انتشار محموله ها به طور بالقوه ای می تواند توسط محرک های داخلی یا خارجی تحریک شود. هدف گزاری و تجمیع نانوذرات غلظت محمولهٔ بالایی را در جایگاه های هدف خاصی فراهم می نماید و همچنین می تواند عوارض جانبی را به حداقل برساند. شیمی درمانی. انتظار می رود معرفی فناوری نانو در پزشکی منجر به پیشبرد تصویربرداری تشخی
ص سرطان و استانداردهای لازم برای دارو درمانی گردد. فناوری نانو بینشی دقیق در مورد ساختار، عملکرد و سطح سازمانی بیوسیستم در مقیاس نانو را ارائه می کند. نانوذرات نقره می توانند دستخوش تکنیک های پوششی از یک سطح پوششی و عامل دار که بتوان بسترهایی را اضافه نمود، شوند. هنگامی که نانو ذرات پوشانده می شوند در سطحی همانند اسید سیلیسیک در سیلیکا به وجود می آید. بسترها را می توان از طریق اتر ثابت و ارتباطات استر که به سرعت توسط آنزیم های متابولیک تجزیه نشده اند، اضافه نمود. کاربردهای شیمی درمانی اخیر منجر به طراحی داروهای ضد سرطان با یک ارتباط دهندهٔ عکس از قبیل ortho-nitrobenzyl bridge و اتصال آن به بستر در سطح نانو ذرات شده است. مجموعه نانو ذرات با مقدار سمیت پایین می تواند تحت سوخت و ساز بدن برای زمان لازم جهت توزیع از طریق سیستم بدن دوام بیاورد. اگر یک تومور سرطانی جهت درمان مورد هدف قرار بگیرد، نور فرابنفش را می توان در منطقهٔ توموری نهاد. انرژی الکترومغناطیسی نور منجر به ارتباط دهندهٔ پاسخگوی عکس برای شکستن در بین دارو و بستر نانوذرات می گردد. در حال حاضر، این دارو در شکل فعال برای عمل در تومورهای سرطانی شکسته و ا
نتشار می یابد. مزایای پیش بینی شده برای این متد، این است که دارو بدون ترکیبات بسیار سمی توزیع می شود، داروها بدون اشعهٔ مضر منتشر می شوند، یا متکی بر واکنش شیمیایی جهت رخ دادن می باشد یا دارو می تواند به صورت انتخابی در یک بافت هدف منتشر شود. رویکرد دوم، ضمیمهٔ یک داروی شیمی درمانی به طور مستقیم به سطح عاملدار نانوذرات نقره ترکیب شده با یک گونه نوکلئوفیلیک برای انجام یک واکنش شیمیایی می باشد. برای مثال، اگر مجموعه داروی نانوذرات وارد شود یا در مجاورت بافت هدف یا سلول قرار بگیرد، glutathione monoester را می توان به موقعیت اضافه نمود. اکسیژن استر هسته، به سطح عاملدار نانوذرات از طریق ارتباط دهندهٔ استر جدید در زمانی که دارو به محیط اطراف خود منتشر می شود، ضمیمه خواهد گردید. در حال حاضر دارو فعال می باشد و می تواند عملکرد بیولوژیکی در سلول ها را به محیط اطراف با تعاملات نامطلوب به سایر بافت ها اعمال نماید. صنایع غذایی. افزودن نانوذرات نقره به بسته بندی های مواد غذایی می تواند ماندگاری مواد را افزایش داده و از رشد میکروارگانیسم های بیماری زا جلوگیری کند. مقاومت چند دارویی. عامل اصلی ناکارامدی شیمی درمانی های فعلی
، مقاومت چند دارویی می باشد که می تواند برآمده از چند مکانیسم باشد. نانوذرات می توانند ابزاری را برای مقابله با MDR فراهم نمایند. به طور کلی در هنگام استفاده از عامل هدف برای توزیع نانوذرات به سلول های سرطانی، ضرروی هست که عامل ها با گزینش بالا به مولکول هایی که منحصر به فرد در سطح سلول بیان شده است، متصل شوند. از این رو می توان نانوذرات را با پروتئین طراحی کرد که به طور ویژه ای سلول های مقاوم در برابر دارو را با حامل های پروتئینی در سطح آن ها شناسایی می کند. یکی از اشکالات غیر منتطره سیستم های توزیع نانو داروی متداول، داروهای آزاد منتشر شده از طریق نانو حامل ها به سیتوزل می باشند و نشانگر ناقل های MDR هستند و صادر شده اند. برای رفع این مشکل، ذرات نانو کریستالی نقره ۸ نانومتری با افزودن فعال کننده رونویسی فعال سازی- ترانس (TAT)، مشتق شده از ویروس HIV- 1 که همانند پپیتید نافذ سلول(CPP) عمل می کند، هست. به طور کلی، تأثیر AgNP به خاطر عدم جذب سلولی کارامد، محدود گردیده است؛ با این حال، اصلاح CPP- تبدیل به یکی از کارامدترین متدها برای بهبود توزیع داخل سلولی نانوذرات گردیده است. پس از مصرف براساس حذف سایز، صادر کر
دن AgNP ممنوع شده است. مفهوم خیلی ساده است: نانوذات برای توزیع به وسیلهٔ ناقل های MDR بسیار بزرگ می باشند، زیرا تابع جریان به شدت تحت کنترل اندازهٔ بسترها می باشد، و به طور کلی در محدودهٔ 300- 2000 Da قرار دارند. در نتیجه نانوذرات نسبت به جریان مستعد باقی نمی مانند و همچنین ابزاری را برای تجمع در غلظت های بالا فراهم می نمایند. تصفیه آب. استفاده از نانوذرات نقره در فیلترهای آب به کاهش آلودگی های میکروبی و حذف باکتری های بیماری زا کمک می کند. داروی ضد میکروبی. معرفی نقره در درون سلول های باکتریایی درجه بالایی از تغییرات ساختاری و مورفولوژی که منجر به مرگ سلولی می شوند را القا می کند. از آنجایی که نانوذرات نقره با باکتری در ارتباط هستند، به دیوارهٔ سلولی و غشای سلولی چسبیده اند. اگر محدود گردند، برخی از ذرات نقره به داخل عبور می کنند و با ترکیبات حاوی فسفات همانند DNAو RNA تعامل می کنند، در حالیکه پروتئین دیگری به پروتئین های حاوی گوگرد در غشا، می چسبند. فعل و انفعالات نقره- گوگرد در غشا باعث دیوارهٔ سلولی به تغییرات ساختاری می گردد، همانند تشکیل حفره و منفذها. از طریق این منافذ، با توجه به تفاوت اسمزی، اجزای سل
ولی به مایع خارج سلولی منتشر می گردد. در داخل سلول، ادغام نقره، منطقه ای با وزن مولوکلی کم ایجاد می نماید که در آن DNA متراکم می گردد. داشتن DNA در حالت تغلیظ شده باعث مهار پروتئین های تکثیر شده سلول در ارتباط با DNA می گردد؛ بنابراین معرفی نانوذرات نقره باعث مهار تکثیر می گردد و برای منجر شدن به مرگ سلول، کافیست. زمانی که نقره با مایعات در ارتباط هست، متمایل به یونیزه نانوذرات می باشد که فعالیت ضد باکتریایی نانوذرات را افزایش می دهد. این امر با سرکوب آنزیم در ارتباط هست و تجلی پروتئین ها که به توانایی سلول ها برای تولید ATP مربوط هست را مهار می نماید. گرچه آن برای هر سلول پیشنهادی، متفاوت هست، اما از آنجایی که ترکیب غشای سلولی آن ها تا حد زیادی متفاوت هست، دیده شده است که نانوذرات نقره با اندازهٔ میانگین ۱۰ نانومتر یا کمتر تأثیرات الکترونیکی را نشان می دهد که تا حد زیادی فعالیت ضد باکتریایی آن ها را افزایش می دهد. شایان ذکر هست که معرفی نانوذرات نقره نشان داد که دارای فعالیت های هم افزایی با آنتی بیوتیک های رایجی که امروزه استفاده می شوند از قبیل پنی سیلین جی، آمپی سیلین، اریترومایسین، کلیندامایسین، وانکومای
سن ضد E.coli و استافیلوکوکوس اورئوس هستند. نانوذرات نقره می توانند مانع رشد باکتری ها بر روی سطح یا چسبیده به سطح شوند. این امرمی تواند در روند جراحی مفید باشد، زیرا در جراحی بایستی تمامی سطوح در ارتباط با بیمار استریل شود. جالب توجه هست که می توان نانوذرات نقره را در انواع متنوعی از سطوح از قبیل فلزات، پلاستیک و شیشه گنجاند. در تجهیزات پزشکی، نانو ذرات نقره در مقایسه با تکنیک های قدیمی، تعداد باکتری های موجود بر روی دستگاه ها را کاهش می دهند. با این حال مشکل زمانی رخ می دهد که پروسه ای به پایان برسد و پروسه ای جدید بایستی صورت گیرد. در روند شست وشوی ابزار، بخش بزرگی از نانو ذرات نقره اثربخشی خود را به دلیل از دست دادن یون های نقره، ازدست می دهند. از آن ها معمولاً در پیوند پوست برای قربانیان سوختگی استفاده می شود، زیرا نانوذرات نقره تعبیه شده با پیوند، فعالیت ضد میکروبی بهتری را به ثمر می رساند و جای زخم کمتری را در بیمار باقی می گزارد. این کاربردهای جدید، نسخه های مستقیمی از شیوه های قدیمی تری می باشند که از نیترات نقره برای درمان بیماری هایی مانند زخم های پوستی استفاده می کردند. در حال حاضر، نانو ذرات نقره
در باند و چسب های زخم برای کمک به التیام سوختگی و زخم استفاده می شود. آن ها همچنین برنامه ای امیدوارکننده از روش آب درمانی برای ایجاد آب آشامیدنی پاک نشان می دهند. هر چند تأثیر زیادی ندارد ولی آب حاوی بیماری های متعددی می باشد و برخی از نقاط جهان از نعمت آب تمیز بهره مند نیستند یا اصلاً ندارند. استفاده از نقره برای حدف میکروب ها موضوع جدیدی نیست اما در این آزمایش از کربنات در آب استفاده شده تا میکرب ها در برابر نقره آسیب پذیر باشند. نخست دانشمندان این آزمایش از نانوذرات برای حذف آفت کش هایی از آب که در صورت بلع توسط مردم کشنده خواهند بود، استفاده نمودند. چندین آزمایش دیگر نیز نشان دادند که نانوذرات نقره قادربه حذف یون های موجود در آب مانند آهن، سرب و آرسنیک بودند. اما این تنها دلیل جذابیت نانو ذرات نقره نمی باشد، آن ها نیازمند هیچ نیروی خارجی برای رویداد واکنش نمی باشند. کالاهای مصرفی. کاربردهای خانگی. مواردی وجود دارد که در آن نانوذرات نقره و نقره کلوئیدی در کالاهای مصرفی استفاده شده است. سامسونگ و الجی دو شرکت بزرگ فناوری می باشند که برای استفاده ازخواص ضد باکتری نانوذرات نقره در بسیاری از لوازم خانگی از قب
یل کولر، ماشین لباس شویی و یخچال برنامه ریزی نموده اند. برای مثال هر دو شرکت ادعا می کنند که استفاده از نانوذرات نقره در ماشین لباسشویی به استریل کردن لباس و آب در طول شستشو و آب کشی کمک می نماید و منجر به تمیزی لباس ها بدون نیاز به آب گرم می شود. در این لوازم، نانو ذرات با استفاده از الکترولیز سنتز می شوند. از طریق عمل الکترولیز، نقره از صفحات فلزی استخراج و سپس توسط یک عامل کاهنده به نانوذرات تبدیل می گردند. این متد از فرایندهای خشک کردن، تمیز کردن و پراکندگی مجدد اجتناب می نماید که به طور کلی با روش های سنتز کلوئیدی جایگزین مورد نیاز هست. استراتژی الکترولیز هزینه تولید نانوذرات نقره را کاهش می دهد و این نوع ماشین لباس شویی ها را برای تولید مقرون به صرفه می نماید. سامسونگ سیستم را بدین گونه تشریح کرده است: دستگاهی به اندازهٔ گریپ فروت در کنار تیوب (واشر)، از جریان های الکتریکی در دو صفحهٔ نقره ای به اندازهٔ چوب های آدامس بزرگ استفاده می نماید. در نتیجه یون های نقره – اتم های نقره به لگن درطی فرایند شست وشو اضافه می شود. شایان ذکر هست که بیانات شرکت سامسونگ از روند تولید نانو ذرات در تضاد با تبلیغات آن از نا
نوذرات نقره می باشد. در عوض، بیانیه چرخهٔ شست وشو را تشریح می کند. هنگامی که شست وشوی لباس ها از طریق چرخه شروع می شود، حالت در نظر گرفته شده از اقدام این است که باکتری های موجود در آب با حضور نقره در لگن ششتشو و در تقابل با آن ها استریلیزه می شوند. در نتیجه، این نوع ماشین های لباس شویی می توانند دارای مزایای ضد باکتری و ضدعفونی نسبت به ماشین های لباسشویی معمولی باشند. سامسونگ همچنین اظهار داشت این نوع ماشین های لباس شویی که حاوی نقره می باشند، دارای طول عمر بالایی هستند. در هر چرخهٔ شست وشو، الکترولیز نقره بیش از ۴۰۰ میلیارد یون نقره تولید می نماید. با توجه به اندازهٔ منبع نقره، سامسونگ تخمین می زند این صفحات پس از ۳۰۰ چرخه شست وشو به پایان برسند. این برنامه هایی که توسط شرکت های سامسونگ و الجی ارائه شده اند، توسط آژانس های نظارتی نادیده گرفته نمی شوند. آژانس هایی که به بررسی استفاده از نانوذرات الجی می پردازند، شامل موارد زیر می باشد اما الزاماً محدود به آن ها نمی باشند: سازمان FDA آمریکا، EPA، مؤسسه آزمایش و پژوهش صنایع شیمیایی کره و مؤسسه آزمایش و پژوهش FITI. این سازمان های مختلف برای تنظیم نانوذرات نقره