Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مرکب یا "نادانی به نادانی" (ندانم که ندانم) گونه ای از نادانی است که "شخص به نادانیِ خود، آگاه نیست و خود را آگاه می پندارد" و از همین روی، به دنبالِ برطرف کردنِ نادانیِ خود نیز نخواهد رفت؛ زیرا که علم به نادانی است که انسان را به سوی برطرف کردنِ نادانیِ خود می کشاند. جملات زیر اشاره به همین مطلب دارند: و همچنین در شعر زیر اشاره به نادانی (دانستن به ندانستن) خود می کند: دل گرچه در این بادیه بسیار شتافت یک موی ندانست ولی موی شکافت اندر دل من هزار خورشید بتافت و آخر به کمال ذره ای راه نیافت البته ممکن است از نادانی در بالا اشتباه برداشت شود، در بالا منظور از «هیچ» یا «نادانی» آن است که آن قدر نادانسته ها بسیار است که دانسته های ما تقریباً چیزی نیست هرکس همین را بداند که نمی داند (چه قدر نمی داند، چون میل به ندانستن (کامل) دارد، چنین می آید که نمی داند) خود ارزشمند است چنان که ابن سینا می گوید با این که دل یک موی (بسیار ناچیز) را شکافت (بسیار به دانستن پرداخت) اما حتی یک موی را هم نتوانست کاملاً بداند یا خیام که می گوید با همهٔ پیگیری هایش برای یادگیری علم (گرچه دانش، علم نیست ولی علم، دانش است) هیچ چیز یادنگرف
ت. (چون مقدار دانسته هایش به صفر میل دارد، هیچ می آید)
رصدخانه مدارگرد کربن ۲ () که به اختصار OCO-2 نامیده می شود، ماهواره علوم زیست محیطی ایالات متحده آمریکا است که دوم ژوئیه ۲۰۱۴ توسط ناسا از پایگاه نیروی هوایی وندنبرگ به فضا پرتاب شد. این ماهواره جانشین رصدخانه مدارگرد کربن شد که پرتاب آن در سال ۲۰۰۹ با شکست روبه رو شده بود. ماهواره OCO-2 توسط اوربیتال ساینسز کورپوریشن ساخته شده و برای مطالعه پراکنش و غلظت کربن دی اکسید در جو زمین مورد استفاده قرار می گیرد.
رصدخانه مدارگرد کربن () که به اختصار OCO نامیده می شود، پروژه ماهواره ای ناسا به منظور پایش جهانی فضابرد کربن دی اکسید در جو زمین بود که پرتاب ماهواره اصلی در ۲۴ فوریه ۲۰۰۹ با شکست روبه رو شد. این ماهواره پس از ورود به جو زمین، در اقیانوس هند و نزدیک جنوبگان سقوط کرد. ماهواره رصدخانه مدارگرد کربن ۲ (OCO-2) به عنوان جایگزین OCO در دوم ژوئیه ۲۰۱۴ توسط راکت دلتا ۲ با موفقیت پرتاب شد و در مدار زمین قرار گرفت. ماهواره رصدخانه مدارگرد کربن ۳ (OCO-3) نیز به عنوان جانشین OCO-2 در دسامبر ۲۰۱۶ در آزمایشگاه فضایی کیبو ایستگاه فضایی بین المللی قرار خواهد گرفت.
راموس شکمی عصب نخاعی شاخه ای از عصب نخاعی مرتبط با بخش کنار و جلوی بالاتنه و دستان می باشد. شاخه شکمی به طور معمول بزرگتر از راموس پشتی عصب نخاعی می باشد. شاخه شکمی در اصل شامل ۳ عصب می باشد که از عصب نخاعی در محل خروجش در سوراخ بین مهره ای شاخه می گیرند. عصب نخاعی به این دلیل که می تواند هر دو پیام حسی و حرکتی را برساند، به نام عصب آمیخته نیز شناخته می شود. شاخه های شکمی عصب نخاعی تنها در ناحیهٔ سینه که اعصاب میان دنده نامیده می شوند، از یکدیگر جدا هستند و در دیگر ناحیه ها ی شکمی و کناری بالاتنه و دستان، به شکل شبکه عصبی در می آیند که شامل ساختاری است که در آن ۳ شاخه شکمی عصب نخاعی به یکدیگر می پیوندند و سپس به شکل عصب هایی که هر یک شامل تارهای عصبی از هر سه شاخه می باشند، پخش می گردند، وجود این شبکه های عصبی سبب می شود که در صورت آسیب دیدن یکی از عصب های ریشه گرفته شده از شبکه، اندام مرتبط به طور کامل فلج نگردد. ۴ شبکه عصبی اصلی که از شاخه شکمی عصب نخاعی ریشه می گیرند شامل شبکه خاجی، شبکه بازویی، شبکه کمری و شبکه گردنی می باشند. همچنین مسئول تشکیل شبکه کمری-خاجی می باشد.
مدیریتِ نادانی یا مدیریتِ ناآگاهی گونه ای مدیریتِ دانش در سازمان ها است و ما را به درکِ مفهومِ ناآگاهی در یک سازمان هدایت می کند. توصیف. مفهومِ مدیریتِ ناآگاهی از سوی "جان اسرایلیدیس"، "راسل لاک" و "لوییس کوک" از دانشگاهِ لوییبرو اینگونه توصیف شد: مدیریت دانش. مدیریت دانش، رویکردی یکپارچه به شناسایی، کسب و استخراج، بازیابی، ارزیابی، تسهیم و خلق کلیه منابع دانش سازمان است به گونه ای که سازمان را در جهت دستیابی به اهداف سازمانی کمک نماید. هدف مدیریت دانش برقراری ارتباط بین خبرگان و افراد مجرب سازمان با افرادی است که نیاز به دانش خاصی را دارند. ایجاد چنین ارتباطی به کمک فرایندها و ابزارهای مدیریت دانش تسهیل می گردد. موفقیت در زمینهٔ مدیریت دانش نیازمند ایجاد یک محیط جدید کاری می باشد، که دانش و تجربه بتوانند به راحتی تسهیم شوند.
شبکه کمری-خاجی شامل بخش های پیشین عصب های خاجی، عصب های کمری و عصب های دنبالچه ای می باشد، که در آن عصب ۱۲ پشتی با عصب ۱ کمری به هم می پیوندند. شایع ترین آسیب های مربوط به شبکه کمری-خاجی شامل تنه ی کمری-خاجی و عصب های دنبالچه ای می شود که در اصل حاصل جابجایی استخوان های پیرامونشان در اثر ضربه هستند.
گشنسپ داد از اشراف ساسانی، و در دورهٔ شاهنشاهی بلاش و قباد یکم، کنارنگ بود. زندگی نامه. نام او نخستین بار در سال ۴۸۴ نوشته شده است و گفته شده که او از پشتیبانان بلاش بوده است. پس از نشستن بلاش به تخت شاهی، گشنسپ داد خواستار اعدام کردن قباد یکم که برادر بلاش بود، بدست اشراف ساسانی می شود. ولی اشراف ساسانی او را نمی کشند و به جای آن قباد را زندانی می کنند، که قباد بعدها از زندان گریخته و به آسیای مرکزی و دربار خشنواز شاه هپتالیان پناه می برد. در ۴۸۸ قباد با یاری هپتالیان به ایران برمی گردد و دیگر اشراف ساسانی، که زرمهر و آذرگندبد (از خویشان گشنسپ داد) هم در میان آنها بودند، به او می پیوندند. قباد سپس تیسپون را تصرف و تاج و تخت شاهنشاهی ساسانی را پس گرفته و گشنسپ داد را به دار می آویزد. پس از گشنسپ داد، آذرگندبد کنارنگ می شود.
شهرگ یا شهرک، یک نجیب زاده ایرانی در دوره ساسانیان بود. او در حمله اعراب به ایران، فرماندار پارس بود. نام او نخستین بار در سال ۶۴۴ یاد شده و گفته شده که او علاء بن الحضرمی فرمانده سپاه اعراب را در نزدیکی اصطخر شکست داده است. کمی بعد، عثمان بن ابوالعاص یک دژ نظامی در توج بنیان می نهد و اندکی پس از آن هم شهرگ را در نزدیکی ریشهر شکست داده و می کُشد. ولی منابع دیگری هم هستند که نوشته اند شهرک را برادر خودش کشته است.
پیران گشنسپ (درگذشت ۵۴۲ میلادی) که با نام تعمیدی گریگور شناخته می شود، از سرداران ایرانی دوران ساسانی، از خاندان مهران و مرزبان ویروزان و اران بود. وی اصالتاً اهل ری بود و در سال ۵۱۸ میلادی آئین زرتشتی را ترک به آئین مسیحیت گروید و نام مسیحی گریگور را برای خود برگزید. این کار مایه ای شد تا خانواده اش او را از خود برانند. در سال ۵۲۱ میلادی، پیران گشنسپ مجدداً جایگاه پیشین خود را بازیافت. سپس در جریان جنگ ایران و بیزانس که از ۵۲۷ تا ۵۳۲ میلادی به طول انجامید، فرماندهی ارتش ایران را برعهده داشت و به اسارت بیزانسی ها درآمد. در حدود سال ۵۳۳ یا ۵۳۴ میلادی، سفیر خسرو انوشیروان، پیران گشنسپ را که اسیر بود، به ایران بازگرداند و سپس به عنوان مرزبان ویروزان و اران منصوب شد، اما چون آئین مسیحیت را ترک نکرد، به درخواست موبدان از مقامش خلع و خیلی زود در سال ۵۴۲ میلادی در پیروزشاپور به گناه ارتداد به دار آویخته شد. یکی دیگر از همراهان او به نام یزد-پناه هم با او به دار آویخته شد. بنای یادبودی که به زبان سریانی توسط نویسنده ای ناشناس در مورد مرگ پیران گشنسپ وجود دارد، منبعی برای تاریخ گرجستان در قرن پنجم و ششم میلادی است.
اروند گشنسپ از نجیب زادگان ایرانی بود که از سال ۵۳۵ یا ۵۳۶ میلادی مرزبان ویروزان و اران بود. مقر او در تفلیس قرار داشت. در بهار ۵۴۲ میلادی اروند گشنسپ به ایران فراخوانده شد و وژان برزمهر به جای او به عنوان مرزبان منصوب شد و ۳ را سال در این سمت سپری کرد. در سال ۵۴۵ اروند گشنسپ مجدداً به سمت پیشین خود بازگشت و تا اواخر دهه ۴۰ بر ویروزان و اران حکومت کرد. به گفته استفان اچ. راپ، اروند گشنسپ احتمالاً یکی از اعضای دودمان مهرانی ها بوده، بنابراین شاید در اصل یک شاهزاده اشکانی باشد، یعنی این که مستقیماً از ایران به ایبری آمده است.
آرشاک دوم () پادشاه ارمنستان از سلسله اشکانی ارمنستان (آرشاکونی) بود. آرشاک دوم، پسر و جانشین تیران هفتم با شاهزاده خانمی رومی ازدواج کرده بود و در فاصله بین حدود سال های ۳۵۱ تا ۳۶۷ میلادی سلطنت کرد خویشتن را در موقعیت بسیار دشواری یافت. ارمنستان دوباره مورد حمله شاپور دوم قرار گرفت؛ واساک مامیکونیان در مقابل او مقاومت کرد، آنگاه شاپور، آرشاک و سردار ارمنی واساک را به تله انداخت، بدین معنی که پادشاه ارمنستان را به بهانه مذاکرات صلح به نزد خود دعوت کرد، و او وقتی آمد شاپور به زندانش انداخت دو چشمش را کور کرد و واساک را به قتل رساند. آنگاه شروع به تجزیه و تفرقه ارمنستان کرد و می خواست مذهب مسیحیت را از ارمنستان براندازد. آرتور کریستنسن نیز از فریب آرشاک سخن می گوید و می نویسد که شاپور با حیله و به قصد دلجویی آرشاک، پادشاه ارمنستان را به جشن صلح دعوت کرد و او را گرفت و به حبس انداخت.
آرتاشس چهارم یا اردشیر چهارم () پادشاه ارمنستان از سلسله اشکانی ارمنستان (آرشاکونی) بود. پیشینه خانوادگی، اوایل زندگی و به سلطنت رسیدن. آرتاشس چهارم پسر ورمشاپوه بود که از سال ۳۸۹ تا ۴۱۷ به عنوان یک مرزبان ساسانی، ارمنستان شرقی را اداره می کرد. عموی آرتاشس، خسرو چهارم، قبل از ورمشاپوه (و احتمالاً بعد از آن نیز) بر ارمنستان حکومت می کرد.تبارنامه های مدرن، آرتاشس چهارم را نوه وارازدات نشان می دهند. آرتاشس چهارم، در حالی که هفده سال داشت به تخت سلطنت رسید، او حدود در سال ۴۰۵ میلادی متولد شد. هویت مادر وی مشخص نیست. او ممکن است همسر یا صیغه ورمشاپوه بوده باشد. آرتاشس چهارم در ارمنستان متولد و بزرگ شد و از زندگی وی قبل از سلطنت اطلاعات کمی در دست است. آرتاشس چهارم به احترام پادشاهان گذشته ارمنستان و ایبریا نام آرتاشیاس را انتخاب کرد. هنگامی که ورمشاپوه در سال ۴۱۷ درگذشت، آرتاشس چهارم خیلی جوان بود و نمی توانست جانشین پدرش شود پس از مرگ پدرش، ساهاک، جاثلیق ارمنی که از اقوام دور آرتاشس چهارم بود، به دربار پادشاه ساسانی یزدگرد یکم مراجعه کرد تا آزادی خسرو چهارم را بدست آورد. یزدگرد یکم رضایت داد و خسرو را از تبعید سی
اسی و زندان آزاد کرد. پس از آزادی، خسرو ممکن است از سال ۴۱۷ تا ۴۱۸ که درگذشت دوباره به عنوان پادشاه ارمنستان خدمت کرده باشد. از رابطه آرتاشس چهارم با پدر و عمویش اطلاعات کمی در دست است. تا سال ۴۲۲، ارمنستان تحت سلطه مستقیم اشراف محلی و «سلسله ساسانی» قرار داشت. «ناخارارها» درخواست کردند که حکومت ساسانی شاهزاده ای از دودمان آرشاکونی را بر تخت بگذارد. در سال ۴۲۲، آرتاشس چهارم به عنوان پادشاه ارمنستان بر تخت نشست. سلطنت. با رسیدن به سلطنت، آرتاشس چهارم خود را آرتاشیر نامید در دفاع از پادشاهان گذشته ساسانی آرتاشس چهارم به دنبال عموی و پدر خود، به عنوان سومین پادشاه ساسانی در ارمنستان شرقی خدمت می کرد و به عنوان یک پادشاه مسیحی تابع یک دولت زرتشتیان حکمرانی می کرد. به عنوان پادشاه، آرتاشس چهارم از پشتیبانی جاثلیق سلطنتی، ساهاک برخوردار بود. گرچه آرتاشس چهارم توسط «ناخارارها» به عنوان پادشاه خود شناخته شد، اما گرایش های گریز از مرکز اشراف بیش از حد قدرت او بود. اعضای برجسته اشراف خیلی زود به بهانه انزجار از رذایل پادشاه جوان، دسیسه های خود را از سر گرفتند. آرتاشس چهارم به دلیل جوانی و ضعف در شخصیت قادر به کنار آمدن
با اشراف ارمنی نبود. ساهاک در زمان های مختلف به «ناخارارها» متوسل می شد که به عالی ترین مقام یعنی پادشاه احترام بگذارند، با او همکاری کنند و متحد او باشند، اما این درخواست ها نادیده گرفته شد. اعتماد به سلطنت ارمنستان از طرف «ناخارارها» کاهش یافت و مشخص شد که حکومت مستقیم توسط ایران بر سلطنت ارجح است. به درخواست «ناخارارها»، آرتاشس چهارم توسط بهرام پنجم در سال ۴۲۸ از سلطنت برکنار شد. ارمنستان به شاهنشاهی ساسانی ضمیمه شد و به یک ساتراپی این شاهنشاهی تبدیل شد. ساسانیان وه مهر شاپور را به عنوان مرزبان ارمنستان ساسانی منصوب کردند. سرنوشت بعدی آرتاشس چهارم ناشناخته است. با برکناری آرتاشس چهارم، حکومت بر ارمنستان توسط خاندان آرشاکونی و تقریباً بعد از هزار سال پایان یافت.
تیگران ششم ( زاده پیش از ۲۵ میلادی - درگذشته پس از ۶۸ میلادی) پادشاه ارمنستان از دودمان هرودیان بود. او از حاکمان دست نشانده روم در منطقه ارمنستان بود. او فرزند اسکندر از همسری ناشناس بود. او هم نام عموی پدری اش تیگران پنجم بود که به عنوان پادشاه قبلی ارمنستان در دوران سلطنت آگوستوس خدمت می کرد. به نظر می رسد تیگران تنها نوه ای است که از طرف پدربزرگ و مادربزرگ پدری اش به دنیا آمده است. اطلاعات کمی در مورد زندگی تیگران قبل از پادشاهی ارمنستان وجود دارد. تیگران در رم بزرگ شد. اقامت طولانی مدت او در رم او را به حاکمی گوش به فرمان تبدیل کرد. تیگران با زنی اشرافی از آناتولی مرکزی به نام اوپگالی ازدواج کرد. در بهار سال ۵۸ ژنرال رومی گنائوس دومیتیوس کوربولو با ارتش خود از کاپادوکیه وارد ارمنستان شد و به سمت آرتاشات پیشروی کرد، در حالی که فراسمان اول حاکم ایبریا از شمال و آنتیوخوس چهارم (کوماژن) از جنوب غربی به تیرداد یکم ارمنستان حمله کردند. تیرداد از پایتخت خود فرار کرد و کوربولو آن را آتش زد. در تابستان همان سال، کوربولو به سمت تیگراناکرت پیشروی کرد، تنها یک دژ مقاومت کرد. اکثریت ارامنه مقاومت را کنار گذاشته بودند
و شاهزاده ای را که روم داده بود پذیرفته بودند. پس از این حمله موفق نرون امپراتور روم، تیگران را به عنوان پادشاه ارمنستان در روم تاج گذاری کرد. نرون یک گارد متشکل از ۱۰۰۰ سرباز لژیونر، سه گروه کمکی و دو سواره نظام به تیگران داده بود تا از ارمنستان محافظت کند. تیگران پس از به حکومت رسیدن به یک ایالت کوچک همسایه تحت الحمایه پارت ها به نام آدیابن حمله کرد و پادشاه مونوباز را خلع کرد. بلاش یکم این را اقدامی تجاوزکارانه از سوی روم می دانست. او به ارمنستان حمله کرد و تیگراناکرت را محاصره کرد. سرانجام، اشکانیان با کوربولو قراردادی امضا کردند که تیرداد یکم ارمنستان را تا زمانی که به روم می رفت تا توسط نرون تاجگذاری کند، به عنوان پادشاه ارمنستان منصوب کنند. در سال ۶۳ تیگران مجبور شد تاج و تخت خود را کنار بگذارد. شواهد تاریخی و سکه شناسی نشان می دهد که نرون قصد داشت تیگران را به تاج و تخت ارمنستان بازگرداند، اما نقشه نرون برای تیگران و ارمنستان با شروع نخستین جنگ یهود-روم در سال ۶۶ عملی نشد. از سرنوشت او پس از خلع از حکومت اطلاعی در دست نیست.
شاپور رازی از افسران ارتش ایران از خاندان مهران در دوران ساسانیان بود که مدت کوتاهی از ۴۸۳ تا ۴۸۴ مرزبان ارمنستان ساسانی بود. شاهنامه فردوسی وی را از نوادگان مهرک نوش زاد برمی شمارد. در شاهنامه فردوسی از شاپور رازی به عنوان یکی از پهلوانان ایرانی از شهر ری در دوره قباد یکم یاد می کند، که پس از این که سوفزای به خاطر خردسالی قباد یکم همه امور را در سیطره خود داشت، قباد یکم وی را فراخواند تا با سوفزای مقابله کند. منابع. فهرست شخصیت های شاهنامه
تری بیشاب (؛ ۱۹۱۲-۱۹۸۱) یک فیلم نامه نویس، و کارگردان اهل بریتانیا بود. فیلم او سحرگاه در اودی در ۱۹۴۹ برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده است.
در خدمت و خیانت روشنفکران کتابی از جلال آل احمد است که در سال ۱۳۴۳ خورشیدی نوشته شد و نخستین بار در سال ۱۳۴۷ خورشیدی منتشر گردید. آل احمد در این کتاب به بررسی مفهوم روشن فکری، پایگاه های طبقاتی آن در ایران، و بررسی عملکرد روشنفکران ایرانی پرداخته است. جلال آل احمد در این کتاب به ذکر مصادیق روشنفکری از لحاظ خودش نیز پرداخته است. وی در این راستا، ابتدا پیامبران را در سرلوحه لیست روشنفکران قرار می دهد و در مراتب بعدی، از کسانی همچون سیاوش، شخصیت اساطیری ایران که خونش بیگناه ریخته شد، گئومات، زرتشت، مانی، مزدک، بزرگمهر و خاندان برمکی نام می برد و بعد در دورهٔ اسلامی هم به شخصیت هایی مثل فردوسی، ابوریحان بیرونی، ابوعلی سینا، ناصرخسرو، خیام، حسن صباح و مولوی اشاره می کند و این لیست را ادامه می دهد تا برسد به سید جمال اسدآبادی، قائم مقام فراهانی و میرزا تقی خان امیرکبیر. البته آل احمد افرادی مثل سعدی، عنصری، فرخی و قاآنی را هم مستعد روشنفکر شدن می داند، ولی معتقد است که آن ها از برخی از صفات لازم برخوردار نبوده اند و در نتیجه، نمی توانند در لیست مربوطه جایی داشته باشند. در این لیست، اسامی شخصیت های غیرایرانی مثل ژان
پل سارتر، برتراند راسل، آندره ژید، آنتونیو گرامشی و ریمون آرون هم دیده می شود. علاوه بر این، شخصیت هایی مثل ملک المتکلمین، کسروی، ملک الشعرای بهار، دهخدا، دکتر مصدق، نیما و خلیل ملکی هم در لیست روشنفکران ایرانی جلال آل احمد قرار دارند. پیشینه. آل احمد در این کتاب به نقل سخنرانی از خمینی در سال ۱۳۴۳ پرداخته است و پس از اشاره به این موضوع که هرگاه روشنفکر و روحانی همراه هم بوده اند به پیروزی دست یافته اند، انگیزهٔ اصلی نوشتن کتاب را ادای دین به خونی که در ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ از مردم تهران ریخته شد دانسته است. به گفتهٔ حسین شیخ رضایی، "در خدمت و خیانت روشنفکران" پس از "سه مقاله دیگر" و "غرب زدگی"، سومین کتاب نظری آل احمد است که از دو اثر پیشین مفصل تر است.
کُن-تیکی () فیلمی مستند به کارگردانی تور هایردال است که در سال ۱۹۵۰ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به تور هایردال و سول لسر اشاره کرد.
کبیر بدی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل کشور هند است. وی از سال ۱۹۷۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به اختاپوسی اشاره کرد؛ و فیلم صادق خان و دل آشنا فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که کبیر بدی در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
اسی اسوالدا (؛ – ) یک هنرپیشه اهل آلمان بود. وی از سال ۱۹۱۶ تا سال ۱۹۳۳ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "عروسک" اشاره کرد.
گوغتانیک (به ارمنی: Գողթանիկ) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. گوغتانیک ۲۰۹ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
یلپین (به ارمنی: Ելփին) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. یلپین ۱٬۴۱۸ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
سرس، ارمنستان (به ارمنی: Սերս) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. سرس ۲۳۸ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
پور (به ارمنی: Փոռ) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. پور ۱۵۰ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
گندِواز (به ارمنی: Գնդեվազ) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. گندِواز ۱٬۰۰۸ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
کِچوت (به ارمنی: Կեչուտ) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. کِچوت ۱٬۰۸۳ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آگاراکادزور (به ارمنی: Ագարակաձոր) یک روستا است که در استان وایوتس جور ارمنستان واقع شده است. آگاراکادزور در ۳ کیلومتری جنوبشرق یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. آگاراکادزور ۱٬۲۹۸ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۱۶۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آرِنی (به ارمنی: Արենի) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. آرِنی ۱٬۸۶۵ نفر جمعیت دارد و ۹۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آرتابوینک (به ارمنی: Արտաբույնք) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. آرتابوینک ۱٬۱۳۵ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آرپی (به ارمنی: Արփի) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. آرپی ۱٬۱۴۴ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
گِتاپ (به ارمنی: Գետափ) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. گِتاپ ۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
گنیشیک (به ارمنی: Գնիշիկ) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. گنیشیک ۳۹ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
زِدِا (به ارمنی: Զեդեա) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. زدا ۱۶۷ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آرین (به ارمنی: Արին) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. آرین ۲۶۴ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آرتاوان (به ارمنی: Արտավան) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. آرتاوان ۳۷۹ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
باردزرونی (به ارمنی: Բարձրունի) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. باردزرونی ۴۳۷ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
گِتیکوانک (به ارمنی: Գետիկվանք) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. گتیکوانک نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
گومک (به ارمنی: Գոմք) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. گومک ۲۳۲ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
زاریتاپ (به ارمنی: Զառիթափ) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. زاریتاپ ۱٬۴۳۷ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
خندزوروت (به ارمنی: Խնձորուտ) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است در کنار این روستا روستای متروکهٔ هورادیس است که در ان روستا کلیسایی از سال ۱۶۶۸ وجود دارد. خصوصیات. خندزوروت ۵۲۶ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
کارمراشِن (به ارمنی: Կարմրաշեն) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. کارمراشِن ۳۱۸ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
هِرهِر (به ارمنی: Հերհեր) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. هرهر ۷۴۵ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
نور آزنابِرد (به ارمنی: Նոր Ազնաբերդ) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. نور آزنابرد ۱۸۲ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
ساراوان (به ارمنی: Սարավան) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. ساراوان ۳۴۰ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آزاتِک (به ارمنی: Ազատեկ) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. آزاتک در ۲۴ کیلومتری جنوب شرق یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. ساکنین آزاتِک در سال ۱۸۲۸ از شهر سلماس به این منطقه مهاجرت کردند. خصوصیات. آزاتک ۶۰۰ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۶۲۵ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
مارتیروس (به ارمنی: Մարտիրոս) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. مارتیروس ۶۶۲ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
عیسی ناصری () نام یک مینی سریال محصول کشورهای ایتالیا و بریتانیا و به کارگردانی فرانکو زفیرلی است. این اثر که فیلمنامه اش را آنتونی برجس و سوزو چکی دامیکو به همراه فرانکو زفیرلی نوشتند، داستان تولد، زندگی، رسالت، تصلیب و رستاخیز عیسی مسیح را روایت می کند. بازیگران. "اصلی" "بازیگران مهمان"
عشق بی پایان () یک فیلم رمانتیک و درام آمریکایی به کارگردانی فرانکو زفیرلی است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد. فیلمنامه این فیلم بر اساس رمان اسکات اسپنسر به همین نام در سال ۱۹۷۹ توسط جودیت راسکو نوشته شده است. موسیقی اصلی توسط جاناتان تانیک ساخته شده است. اگرچه داستان رمان در تابستان ۱۹۶۹ اتفاق می افتد، فیلم اتفاقات را به اوایل دهه ۱۹۸۰ منتقل می کند. این فیلم همچنین ساختار غیر زمان شناسی رمان را کنار گذاشته و همه وقایع را به ترتیب زمانی بیان می کند. منتقدان فیلم را با رمانی مقایسه کردند که خطرات عشق وسواسی را به نمایش گذاشت. علیرغم نقدهای ضعیف، آهنگ تم همنام آن، که توسط دایانا راس و لیونل ریچی اجرا شد، به موفقیت شماره ۱ در بیلبورد هات ۱۰۰ تبدیل شد. این آهنگ ۹ هفته در رتبه اول ماند و نامزد جایزه اسکار و گلدن گلوب برای «بهترین نسخه اصلی» شد. آهنگ، همراه با پنج نامزدی جوایز گرمی. داستان. در حومه شیکاگو، جید باترفیلد و دیوید اکسلرود پس از معرفی توسط برادر بزرگتر جید، کیت، عاشق یکدیگر می شوند. سبک زندگی غیرعادی باترفیلدز، که به خاطر آن در جامعه خود به خوبی شناخته شده اند، به جید و دیوید اجازه می دهد تا یک رابطه همه جانب
ه و پرشور ایجاد کنند، از جمله اجازه دادن به آنها برای داشتن رابطه جنسی در اتاق جید. جایی که خانواده او باز هستند، زندگی خانگی دیوید کسل کننده است. والدین او فعالان سیاسی لیبرال ثروتمندی هستند که علاقه چندانی به زندگی او ندارند و … بازخوردها. تا نوامبر ۲۰۲۱، این فیلم بر اساس ۱۹ بررسی، امتیاز ۲۶٪ را در راتن تومیتوز دارد. اکران و گیشه. اولین نمایش فیلم عشق بی پایان در ۱۶ ژوئیه ۱۹۸۱ در تئاتر Ziegfeld در شهر نیویورک انجام شد. فیلم روز بعد اکران شد. با وجود استقبال ضعیف منتقدان، این فیلم در گیشه موفق بود. این فیلم در آخر هفته افتتاحیه خود ۴٫۱۶۳٫۶۲۳ دلار به دست آورد و در مجموع به ۳۱٫۱۸۴٫۰۲۴ دلار رسید و بیست و دومین فیلم پردرآمد داخلی در سال ۱۹۸۱ شد. در سطح بین المللی، این فیلم ۱٫۳۰۸٫۶۵۰ دلار دیگر به دست آورد و مجموع فروش جهانی خود را به ۳۲٫۴۹۲٫۶۷۴ دلار رساند.
اوغِدزور (به ارمنی: Ուղեձոր) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. اوغِدزور ۱۳۳ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
سواژایر (به ارمنی: Սևաժայռ) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. سواژایر ۱۹ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
موزروف (به ارمنی: Մոզրով) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس جور واقع شده است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس جور واقع شده است. خصوصیات. موزروف ۱۰۲ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.