Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آرمالکولیت (/ ˌɑ:rˈmɑ:lkəlaɪt /) ماده معدنی غنی از تیتانیوم با فرمول شیمیایی (Mg, Fe2 +) Ti2O5 است. اولین بار در پایگاه Tranquility در ماه در سال ۱۹۶۹ و در جریان مأموریت آپولو ۱۱ یافت شد و نام آن بر اساس اسم آرمسترانگ، آلدرین و کالینز، سه فضانورد آپولو ۱۱ است. این ماده به همراه tranquillityite و pyroxferroite یکی از سه ماده معدنی جدید است که در ماه کشف شده است. بعداً آرمالکولایت در مکان های مختلف زمین شناسایی شد و در آزمایشگاه سنتز شده است. (Tranquillityite و pyroxferroite نیز بعداً در مکان های مختلف روی زمین یافت شدند). سنتز این ماده معدنی نیاز به فشارهای کم، دمای بالا و کوئنچ سریع از حدود ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد تا دمای محیط دارد. آرمالکولیت در دمای زیر ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد به مخلوط ایلمنیت غنی از منیزیم و روتیل تجزیه می شود، اما با خنک شدن تبدیل آن کند می شود. به دلیل این نیاز به کوئنچ کردن، آرمالکولایت نسبتاً نادر است و معمولاً در بین سایر مواد معدنی در ارتباط با ایلمنیت و روتیل یافت می شود. محل کشف. آرمالکولیت در اصل در ماه، در دریای آرامش در پایگاه آرامش و همچنین در دره لیترو-تاروس و ارتفاعات دکارت یافت شد.
بیشترین میزان این ماده توسط مأموریت های آپولو ۱۱ و ۱۷ تأمین شد. بعداً بر روی زمین از نمونه های زیر آب لامپرویت و شاخه های گرفته شده در اسموکی بات، منطقه گارفیلد، مونتانا، ایالات متحده شناسایی شد. روی زمین، همچنین در آلمان (دهانه برخورد Nlinrdlinger Ries در بایرن)، گرینلند (جزیره دیسکو)، مکزیک (مخروط سیلندر ال تورو، سان لوئیس پوتسی)، آفریقای جنوبی (معادن کیمبرلایت Jagersfontein , Bultfontein و Dutoitspan)، اسپانیا (استان آلباسیته و جومیلا، مورسیا)، اوکراین (پریپیات سول)، ایالات متحده (معدن نیپا، شهرستان اووالده، تگزاس و اسموکی بات، اردن، مونتانا) و زیمبابوه (منطقه مویینزی). همچنین آرمالکولیت در شهاب سنگ های ماه مانند Dhofar 925 و ۹۶۰ که در عمان یافت شده است، شناسایی شد. آرمالکولیت یک ماده معدنی جزئی است که در سنگهای بازالت غنی از تیتانیوم، گدازه آتشفشانی و گاهی پگماتیت گرانیت، سنگهای اولترا مافیک، لامپرویت ها و کیمبرلیت ها یافت می شود. این ماده با انواع اکسیدهای آهن - تیتانیوم مخلوط، گرافیت، آنالایم، دیوپسید، ایلمنیت، فلوگوپیت و روتیل همراه است. این بلورهای کشیده تا طول تقریباً ۰/۱–۳/۳ میلی متر را که در یک مات
ریس بازالت جاسازی شده تشکیل می دهد. تجزیه و تحلیل پتروگرافی نشان می دهد که آرمالکولیت به طور معمول در فشارهای کم و دمای بالا تشکیل می شود. سنتز. بلورهای آرمالکولیت تا طول چندین میلی متر را می توان با مخلوط کردن پودرهای آهن، اکسیدهای تیتانیوم و منیزیم به نسبت صحیح، ذوب شدن آنها در کوره در حدود ۱۴۰۰ درجه سانتیگراد، اجازه داد تا ذوب برای چند روز در حدود ۱۲۰۰ درجه سانتی گراد متبلور شود. و سپس بلورها را به دمای محیط خاموش کنید. برای جلوگیری از تبدیل آرمالکولیت به مخلوط ایلمنیت غنی از منیزیم (Mg-FeTiO3) و روتیل (TiO2) در دمای زیر ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد، مرحله کوئنچ مورد نیاز است. این دمای آستانه تبدیل با فشار افزایش می یابد و در نهایت از نقطه ذوب عبور می کند، به این معنی که ماده معدنی نمی تواند در فشارهای کافی بالا تشکیل شود. به دلیل این تبدیل به ایلمنیت، آرمالکولیت فراوانی نسبتاً کمی دارد و با ایلمنیت و روتیل ترکیب است. در نتیجه، مقدار نسبی ایلمنیت و آرمالکولیت می تواند به عنوان شاخص سرعت کوونچ یک ماده معدنی در طول دوره تشکیل آن استفاده شود. خواص. آرمالکولیت یک فرمول شیمیایی عمومیMg,Fe2+)Ti2O5) دارد. این ماده، توده ه
ای مات را تشکیل می دهد که در انعکاس به نظر می رسد خاکستری (ارتوآرمالکولیت) تا قهوهای مایل به زرد (پارامارمالکولیت)، با بیشتر تفاوت در انواع خاکستری، به ویژه در نمونه های مصنوعی است. ساختار کریستال برای ارتو و پارآرمالکولیت یکسان است. ترکیب شیمیایی آن ها تفاوت قابل توجهی ندارد، اما تفاوت در محتوای MgO و Cr2O3 وجود دارد که به رنگ آمیزی غیر مشابه نسبت داده می شود. [۱۲] [۱۵] آرمالکولیت بخشی از گروه سودوبروکیت است که از مواد معدنی با فرمول عمومی X2YO5 تشکیل شده است. X و Y معمولاً (+Fe(2+,3 و Mg و Al و Ti هستند. اعضای نهایی عبارتند از: آرمالکولیت (Mg, Fe) Ti2O5))، سودوبروکیت (Fe2TiO5)، فروپسودوبروکیت (FeTi2O5) و «کاررویت» (MgTi2O5) می باشد. این مواد تک ساختاری هستند و همگی دارای ساختار بلورهای orthhorhombic هستند و در سنگ های قمری و زمینی وجود دارند. ترکیب شیمیایی اکثر نمونه های آرمالکولیت را می توان به صورت اکسیدهای فلزی به شرح زیر تجزیه کرد: TiO2 (غلظت ۷۱–۷۶٪)، FeO (10-17%)، MgO (5.5-9.4%)، Al2O3 (1.48-2%)، Cr2O3 (0.3-2%) و MnO (0-0.83%). در حالی که محتوای تیتانیوم نسبتاً ثابت است، نسبت منیزیم به آهن متفاوت است و
معمولاً کمتر از ۱ است. یک نوع به اصطلاح Cr-Zr-Ca از آرماکولیت که دارای محتوای بالا از Cr2O3 (4.3-11.5%)، ZrO2 (3.8-6.2%) و CaO (3-3.5%) است، از انواع دیگرمتمایز می شود. این گونه ها متمایز نیستند و ترکیبات میانی نیز یافت می شود. اصلاح آرماکولیت با فقر آهن (غنی سازی از منیزیم) همان ساختار بلوری را دارد و در پوسته زمین اتفاق می افتد که ماده معدنی به طور غیررسمی «کاررویت» نامگذاری شده است. بیشتر تیتانیوم به دلیل محیط سنتز کاهنده در آرمالکولیت در حالت ۴+ وجود دارد، اما بخش قابل توجهی از +Ti3 در نمونه های ماه وجود دارد. نسبت +Ti3 + / Ti4 در آرمالکولایت می تواند به عنوان شاخص فوگاسیته (فشار جزئی مؤثر) اکسیژن در طول تشکیل ماده معدنی باشد. همچنین به فرد اجازه می دهد تا آرمالکولیت ماه و زمین را تشخیص دهد، به عنوان Ti3 + / Ti4 + = ۰ برای مورد دوم، یعنی زمین است. ساختار بلوری آرمالکولیت نزدیک به بروکیت تحت تغییرات شکل پذیری شده است. این بنا بر اکتاهدرای تغییر شکل یافته، با یک اتم تیتانیوم در مرکز و شش اتم اکسیژن در گوشه ها است. یون های منیزیم یا آهن در محل های بینابینی قرار دارند. آنها به چارچوب شبکه ای که توسط پیوندهای
Ti-O از طریق گوشه های هشت ضلعی نگهداری می شود، کمک قابل توجهی نمی کنند. با این حال، این یون ها بر خصوصیات نوری تأثیر می گذارند، و ماده معدنی را در مقابل دی اکسید تیتانیوم شفاف TiO2 مات می کند.
چکسیراکسی ایزدبانویی، شناخته شده به عنوان مادر خورشید، در دین ساکنان بومی گوانچه از جزایر قناری است. الهه چکسیراکسی یکی از الهه های اصلی معبد بوده با ستاره سهیل همراه بوده است. پرستش. چکسیراکسی ایزد بانو اصلی دین پگانیسم مدرن غیرمسیحی کلیسای مردم گوانچه در نظر گرفته شده و مورد پرستش قرار می گرفته است.
ویلیام ال. نلسن، کشتی گیر آمریکایی دارنده نشان برنز بازی های المپیک تابستانی ۱۹۰۴ بود.
«بیا باهم بمانیم» تک آهنگی از ال گرین خواننده سبک سول و ریتم اند بلوز اهل آمریکا است که سال ۱۹۷۱ میلادی منتشر و سال ۱۹۷۲ در آلبومی به همین نام گنجانده شد. ضبط و تهیه کنندگی اثر را ویلی میچل برعهده داشت. "بیا باهم بمانیم" در چارت ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد صدرنشین شد و ۱۶ هفته در چارت باقی ماند. این تک آهنگ از سوی مجله رولینگ استون به عنوان شصتمین آهنگ در فهرست «۵۰۰ ترانهٔ برتر تمامی دوران ها» برگزیده شد. همچنین در سال ۲۰۱۰ سازمان حفاظت ضبط ملی آمریکا آن را به فهرست ملی ضبط اصوات افزود. بازخوانی ها. خوانندگان پرشماری "بیا باهم بمانیم" را بازخوانی کرده اند که از میان آن ها می توان به اجراهای مارجی جوزف، ال جارئو، بیلی پل، روبرتا فلک و مایکل بولتون اشاره کرد، اما بازخوانی تینا ترنر بیش از همه مورد توجه قرار گرفت. فرهنگ عامه. از ترانهٔ «بیا باهم بمانیم» تاکنون در فیلم ها و سریال های متعددی استفاده شده که از مشهورترین آن ها می توان به پالپ فیکشن، پسرجهنمی، مونیخ، دختر جرسی و امید می روید اشاره کرد.
هنری اسمولینسکی (درگذشته ۱۹۷۳)، مخترع ماشین پرنده که در هنگام آزمایش نخستین محصول شرکتی که خود بنیان نهاده بود با عنوان ماشین پرنده ای وی ای میزار درگذشت. این ماشین را از روی فورد پینتو ساخته بود.
مسابقات جهانی لاس وگاس آمریکا مرحله اول رقابت های کسب سهمیه کشتی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ محسوب می شود که روزهای ۷ تا ۱۲ سپتامبر سال ۲۰۱۵ (شهریور ۹۴) برگزار می شود و در هر وزن مجموعاً شش نفر (نفرات اول تا پنجم) مجوز حضور در المپیک را کسب می کنند. مسابقات گزینشی در قاره آسیا روزهای ۱۸ تا ۲۰ مارس ۲۰۱۶ (۲۷ تا ۲۹ اسفند ۹۴) در قزاقستان برگزار می شود که نفرات اول و دوم هر وزن مجوز حضور در المپیک ریو را بدست می آورند. همچنین همانند مسابقات آسیایی در قاره های مختلف مسابقات گزینشی برای کشتی گیران آن قاره برگزار خواهد شد. اولین مسابقات گزینشی المپیک (برای تمامی کشورها) نیز ۲۲ تا ۲۴ آوریل سال ۲۰۱۶ (۲ تا ۴ اردیبهشت ۹۵) در اولان باتور مغولستان برگزار می شود که در هر وزن سه نفر در رشته مردان مجوز حضور در المپیک را کسب می کنند و دومین رقابت گزینشی المپیک ۶ تا ۸ می سال ۲۰۱۶ (۱۶ تا ۱۸ اردیبهشت ۹۵) در شهر استانبول ترکیه انجام خواهد شد که در هر وزن دو نفر اول رشته مردان مجوز حضور در مسابقات را بدست می آورند. در مجموع ۲۲۸ کشتی گیر مرد و ۱۰۸ کشتی گیر زن و مجموعاً ۳۳۶ کشتی گیر در رقابت های المپیک که روزهای ۵ تا ۱۸ اوت سال
۲۰۱۶ میلادی (مرداد ۹۵) در ریودوژانیرو برزیل برگزار خواهد شد، حضور دارند. رقابت های کشتی المپیک از سال ۲۰۱۶ در ۶ وزن آزاد مردان، ۶ وزن فرنگی مردان و ۶ وزن زنان برگزار خواهد شد که نسبت به سال ۲۰۱۲ در رشته آزاد و فرنگی مردان یک وزن کم شده است و به زنان ۲ وزن اضافه شده است.
هوراس لاوسون هانلی (درگذشته ۱۸۶۳ در سن ۴۰ سالگی)، مخترع و مهندس دریایی ایالات مؤتلفه آمریکا بود که نخستین زیردریایی جنگی جهان با نام سی اس اس هانلی را ساخت که او و هفت تن از کارکنان آن در حین کار با آن درگذشتند.
جمال رحمتی (زادهٔ ۱۳۵۱ در زنجان) کاریکاتوریست اهل ایران و برنده چندین جایزه بین المللی است. زندگی نامه. رحمتی فارغ التحصیل رشتهٔ گرافیک از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و فوق لیسانسش را هم در زمینه انیمیشن از دانشکده سینما تئاتر دانشگاه هنر اخذ کرده است. او سابقه همکاری به عنوان کاریکاتوریست با روزنامه ها و مجلات دنیای تصویر، همشهری، شرق، توانا، ایران، زن، زنان فردا، روز هفتم، عصر آزادگان، جامعه، توس و نشاط و بسیاری نشریات دیگر را دارد، و او دبیر سوریس کاریکاتور و کارتون نشریات معتبری همچون شرق، هم میهن، مجلات همشهری و… به عهده داشته و درحال حاضر هم دبیر سرویس طرح روزنامه اعتماد است. جمال رحمتی دارنده ۲۶ جایزه بین المللی ازجمله ۶ جایزه اول جهانی است. او مدرس دانشگاه است و تاکنون کارگردانی چند فیلم کوتاه داستانی را نیز تجربه کرده است. جایزه ها. رحمتی برنده چندین جایزه بین المللی مانند جایزه ویژه جشنواره بین المللی ساتریکون لهستان، دیپلم افتخار جشنواره تایجون کره جنوبی، جایزه اول جشنواره بین المللی طنز اروپا، جایزه ویژه موزه کاریکاتور ورشو در لهستان، جایزه بهترین فیلم انیمیشن باکو، جایزه اول جشنواره پیااوی
ی برزیل، جایزه سوم جشنواره بین المللی ضد مواد مخدر، جایزه دوم جشنواره هیمال هند شده است.
سابین آرنولد ون سوزوکی (زاده ۱۸۸۳ در اوکراین - درگذشته ۱۴ نوامبر ۱۹۲۸ در اورنج شرقی، نیوجرسی) مخترع نخستین رنگ شب تاب بر پایه رادیوم که به خاطر تشعشات رادیواکتیو به کم خونی آپلاستیک مبتلا شد و درگذشت.
کارِل سوچک (زاده ۱۹ آوریل ۱۹۴۷ در چکسلواکی - ۲۰ ژانویه ۱۹۸۵ در هیوستون، تگزاس)، بدل کار حرفه ای اهل کانادا بود که بشکه جاذب ضربه را اختراع کرد سوچک در هنگام نمایش با بشکه جاذب ضربه از روی سقف رلیانت استرودوم به پایین پرید که منجر به مرگش شد. وی در همیلتون، کانادا زندگی می کرد.
جرج جکسون چرچ وارد (۱۸۵۷–۱۹۳۳)، مدیر پیشین مهندسی مکانیک شرکت راه آهن بزرگ غرب. وی با قطاری تصادف کرد که با لوکوموتیو کلاس کستل GWR کشیده می شد. این لوکوموتیو را چارلز کولت بر اساس طرح های چرچ وارد ساخته بود.
سونی XEL-1 اولین تلویزیون Oled دنیا که توسط سونی در سال ۲۰۰۷ ساخته شد و در مراسم CES 2008 معرفی شد. این تلویزیون ۱۱ اینچی تحولی در صفحه نمایش تلویزین ها ایجاد کرد که نمونه ان را در حال حاضر بر روی اسمارت تی وی های شرکت هایی همچون الجی و سامسونگ مشاهده می کنیم. رزلوشن این تلویزیون 960x540 بوده و کنتراست ای معادل ۱٬۰۰۰٬۰۰۰:۱ داشته و جز خارق العاده ترین تلویزیون های ساخت بشر خوانده شد و جایزه ان را از Ces دریافت نمود. قیمت این تلویزیون ۲٬۵۰۰ دلار هست و هم اکنون اولین تلویزیون با صفحه نمایش قابل انعطاف Oled شناخته می شود
رنگ سرچشمه فیلمی آمریکایی، به نویسندگی، کارگردانی و تهیه کنندگی شین کاروث و محصول سال ۲۰۱۳ است. این فیلم دوّمین ساختهٔ "کاروث" پس از "آغازگر" می باشد. "رنگ سرچشمه"، نخستین بار در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۱۳ بر روی پرده رفت و روایت گر داستانی ست که در آن زندگی یک مرد و زن تحت تأثیر انگلی مرموز قرار می گیرد.
ترنکولایدیایت کانی از کانی های سیلیکات با فرمول شیمیایی (Fe2+)8Ti3Zr2 Si3O24 می باشد. این کانی نخستین بار در سال ۱۹۶۹ در سطح ماه و توسط فضانوردان پایگاه آسایش در خاک ماه یافت شد و بر اساس نام گودالی بزرگ بر روی سطح ماه به نام دریای آسایش نام گذاری گشت. این کانی شامل عناصری چون آهن، اکسیژن، سیلیسیم، زیرکونیم، تیتانیم و به میزان کمتری ایتریم و کلسیم می باشد. ترنکولایدیایت به همراه آرمالکولایت و پایراکسفروات کانی هایی بودند که نخستین بار بر روی سطح ماه کشف شدند. بعدها این کانی بر روی سطح زمین نخستین بار در استرالیا و در سال ۲۰۱۱ میلادی یافت شد و در آزمایشگاه به صورت خالص شده درآمد.
پایراکسفروات کانی از سیلیکات های زنجیره ای شامل عناصری چون آهن، اکسیژن، سیلیکون و به میزان کمتری کلسیم می باشد. با فرمول شیمیایی Ca0.15Fe0.85SiO3 می باشد. این کانی نخستین بار در سال ۱۹۶۹ در گودالی بزرگ بر روی سطح ماه به نام دریای آسایش توسط فضانوردان پایگاه آرامش در خاک ماه یافت شد که نخستین بار بر روی سطح ماه پا گذاشته بودند. آرمالکولایت به همراه ترنکولایدیایت و آرمالکولایت کانی هایی بودند که نخستین بار بر روی سطح ماه کشف شدند. بعدها این کانی در درون پوسته زمین یافت شد که شرایط فشار و دمای بالا و در زمان بسیار طولانی پدید آمده است. علت نامگذاری پایراکسفروات به این نام وجود آن در سنگ های آتشفشانی و به ویژه شیشه های آتشفشانی می باشد.
من مادرم را کشتم (به فرانسوی: "J'ai tué ma mère"، به انگلیسی: "I Killed My Mother") فیلم زندگینامه ای درام کانادایی، به نویسندگی و کارگردانی خاویر دولان و محصول سال ۲۰۰۹ میلادی است. این فیلم پس از دریافت سه جایزه از بخش «دو هفتهٔ کارگردانان» جشنوارهٔ فیلم کن ۲۰۰۹، توجّه جهانیان را برانگیخت و پس از اتمام نمایش آن در جشنواره، با تشویق ۸ دقیقه ای تماشاگران مواجه شد. "دولان" فیلم نامهٔ این فیلم را در ۱۶ سالگی نوشت و در ۱۹ سالگی آن را کارگردانی کرد. به گفتهٔ وی، این اثر از جهاتی نوعی خودزندگی نامه محسوب می شود. "من مادرم را کشتم"، به عنوان نمایندهٔ کانادا، در بخش «بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان» به هشتاد و دومین دوره جوایز اسکار معرّفی شد، ولی به مرحلهٔ نهایی راه نیافت.
نیروگاه العویر (امارات، در حومه شهر دبی، در نزدیکی روستای العویر)، یکی از نیروگاه های کشور امارات با ظرفیت تولید بیش از ۳۵۰۰ مگاوات است. ایستگاه H با ظرفیت ۱۸۴۶ مگاوات ساخت زیمنس و با سرمایه گذاری شرکت اماراتی DEWA (مخفف Dubai Electricity &amp; Water Authority) است.
انسان نالِدی یا هومو نالِدی با نام علمی "Homo naledi" گونه ای منقرض شده از سردهٔ انسان تباران است که برای نخستین بار در سپتامبر ۲۰۱۵ توسط انسان شناسان تعریف شد و به سردهٔ انسان امروز نسبت داده شد که بقایای ۱۵۵۰ قسمت از آن به همراه ۱۹۰ دندان در اتاق نالدی؛ یکی از اتاق های غار ستاره رو به اوج در آفریقای جنوبی در محدوده ای که گهوارهٔ نوع بشر نام گرفته پیدا شده، نالدی از سرده انسان است. هرچند ویژگی های قدمتی اسکلت (حجم جمجمه، اندازه دست وپا) در این فسیل ها، نشان از حدود دو ونیم میلیون سال قدمت داشت، در سال ۲۰۱۷ قدمت این فسیل ها ۲۵۰۰۰۰ سال تخمین زده شد. خبر کشف این فسیل ها در سپتامبر ۲۰۱۵ میلادی منتشر شد. استخوان های فسیلی در این غار شامل استخوان های ۱۵ نفر از افراد مختلف است که به نظر می رسد از نزدیکان مرتبط بوده اند. نشانه هایی از وجود تعمد در سپردن یا قرار دادن افراد در غار موجود است، که عمل مراسم دفن را که قبلاً برای گونه های انسان های اولیه مستند نشده بود نشان می دهد. کاشفان می گویند استخوان ها نشان دهندهٔ یک گونهٔ جدید در جنس انسان هستند، در حالی که سایر کارشناسان تجزیه و تحلیل بیشتری را قبل از پیشنهاد قطعی
چنین فرضیه ای پشتیبانی و توصیه می کنند. این کشف از نظر کمیت نیز در تاریخ کشف فسیل های انسانی در آفریقای جنوبی بی سابقه است. انسان نالدی را می توان حد فاصل یا پل بین انسان نماهای پیشرفته تر و نخستین های دو پا محسوب کرد. دانشمندان هومونالِدی را نزدیک ترین خویشاوند به انسان مدرن می دانند، تا جایی که آنان را گونه ای منقرض شده از انسان ها قلمداد کرده اند و تبار زوال یافته انسان مدرن دانسته اند. ریشهٔ نام گذاری. نالدی در زبان تسوانا، که یکی از زبان های محلی آفریقای جنوبی است، «ستاره» معنی می دهد. محل کشف. پژوهشگران برای دسترسی به استخوان ها ناگزیر شدند از شکافی باریک در انتهای یک غار واقع در ۵۰ کیلومتری ژوهانسبورگ عبور کنند و سپس وارد اتاقکی در ژرفای ۴۰ متری زمین شوند. از آنجا که شکاف ورودی این محل بسیار باریک بود، ناگزیر چند پژوهشگر زن باریک اندام تر وارد این محل شدند و در نور چراغ هایی که همراه آنان فرستاده شده بود به کاوش پرداختند. پس از بیست و یک روز کاوش، آنان بیش از یکهزار و پانصد قطعه استخوان متعلق به دست کم پانزده فرد از جنس مذکر و مؤنث را کشف کردند که به نظر می رسد در سنین مختلف، از نوزادی تا سالخوردگی، مر
ده اند. پیش بینی می شود که استخوان های بیشتری در این محل پیدا شود. این فسیل ها شامل جمجمه، آرواره، استخوان های قفسهٔ سینه، دندان ها، تقریباً تمام استخوان های یک پای کامل، و یک دست و گوش میانی هستند. در استخوان های یافت شده هیچ اثری از لاشخوران و درندگان دیده نمی شود و به گفتهٔ دانشمندان عوامل طبیعی مانند جانوران یا جریان آب نمی توانسته مردگان را به درون حفره های غار منتقل کرده باشد. همه چیز حاکی از آن است که مردگان را طی مراسمی در آن حفره ها قرار داده اند. بقایای اندک فسیل های دیگری که در این حفره ها پیدا شده به موش ها یا پرندگان تعلق دارد که تصادفاً وارد این حفره ها شده اند. پژوهشگران سناریوهای مختلفی را در نظر گرفته اند، برای نمونه مرگ جمعی، یا جانور درنده ای ناشناخته، یا مرگ تصادفی در یک تله مرگ بار؛ ولی همه این امکانات سپس منتفی اعلام شده و دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که مردگان تعمداً در آنجا قرار داده شده اند. ویژگی ها. آنچه که کشف این استخوان ها را جالب تر جلوه می دهد، یافت شدن آن ها در اتاقکی در عمق زمین است که دسترسی به آن آسان نبوده است. به همین جهت این احتمال مطرح شده است که محل یافت استخوان ها
شاید نوعی «حجره تدفین» یا آرامگاه برای قرار دادن اجساد مردگان بوده باشد. پیدا شدن این استخوان ها باهم می تواند وجود رفتار نمادین آنان را نشان دهد. در چنین صورتی، "انسان نالدی" قادر به اندیشیدن، درک و آفرینش نمادها بوده و نوعی رفتار مناسکی داشته است در حالی که تا کنون نظر بر این بوده که چنین ویژگی هایی تنها در طول دویست هزار سال گذشته و با تکامل انسان امروزی شکل گرفته است. با توجه به محل یافت حدس زده می شود که مردگان تعمداً در آن محل قرار داده شده اند. معنای آن این است که این انسان ها مراسمی خاص برای مردگان خود داشته اند. مراسم خاکسپاری مردگان مراسمی است که فقط انسان مدرن هومو ساپینس آن را به جا می آورده است. ویژگی های ساختاری. این گونهٔ تازه یافته شده به داشتن وزن و قامتی مانند «انسان های با اندام کوچک» ولی با حجم کم تر جمجمه نسبت داده شده اند، مانند جنوبی کپی ها و مورفولوژی با ریخت جمجمه ای شبیه به گونه های انسان اولیه. آناتومی اسکلتی آن ها ترکیبی است از ویژگی های ابتدایی جنوبی کپی آسا ها (استرالوپیتکین) با ویژگی های شناخته شده از انسانیان. ترکیب ویژگی های کالبدشناختی "انسان نالدی" آن را از همهٔ انواع انسان
هایی که تا کنون شناخته شده بود متمایز می کند. قد "انسان نالدی" یک و نیم متر بوده و وزن اش به حدود ۴۵ کیلوگرم می رسیده است. این موجود اندامی بسیار ظریف داشته و بزرگی مغز آن به اندازه یک پرتقال بوده است. جمجمه، دندانها و لگن خاصره "انسان نالدی" شبیه کهن ترین نمایندگان نوع انسان یعنی «هومو هبیلیس» است، ولی شانه هایش بیشتر به میمون های انسان نما شبیه است. اما به گفته فسیل شناسان "انسان نالدی" ویژگی های انسان امروزی زیادی نیز دارد. برای نمونه پاهای آن کاملاً به انسان های امروزی شبیه است. دست های آن نیز از کارایی برخوردار بوده و می توانسته از ابزار استفاده کند. از سوی دیگر کجی انگشتان آن نشان می دهد که این موجود می توانسته از درختان بالا برود. دست ها و پاها. در غار محل کشف تقریباً ۱۵۰ نمونه استخوان دست، از جمله دست راستِ تقریباً کامل متعلق به یک موجود بزرگسال و همچنین ۱۰۷ استخوان پا از جمله استخوان های سالمِ پای راستِ یک موجود بزرگسال یافت شد. هومو نالدی نه فقط دربرداشتن گام های راحت بر زمین، بلکه در بالا رفتن از درخت ماهر بوده است. پاهای این موجود آشکارا مخصوص پیاده روی است، درحالی که دستانش با انگشتانی قوسدار، م
ناسب گرفتن و آویختن از شاخه ها بوده اما حتی دستان این موجود هم نمایانگر درجه ای از پیشرفت و نوین شدن است که فقط در گونه های اخیرتر هومو، مثل انسان امروزی و نئاندرتال ها، مشهود است. ویژگی هایی که بخصوص در مچ می بینیم، پیشتر فقط در نئاندرتال ها و انسان امروزی دیده شده که برای استفاده از ابزار است. پاهای "انسان نالدی" هم مثل دستانش تا حدود زیادی مثل انسان امروزی دارای شکل و ظاهری کاربردی و مدرن است. به عبارت دیگر این نشان می دهد که نالدی در پیاده روی مهارت داشته، اما درست مثل دست ها، قوس بندهای انگشتان پا متفاوت از انسان است. نالدی تا حدود بسیار زیاد موجودی دو پا بوده است که روی زمین خیلی راحت گام برمی داشته است. پژوهشگران با مطالعهٔ صدها استخوان می گویند که این گونه انسانی مانند انسان های امروز استخوان شصت دست بلندی داشته که در چرخهٔ تکامل، بعدها به ابزاری مهم برای تمایز انسان ها از شامپانزه ها بدل شد. البته پاهای گرد این فسیل بسیار با پاهای انسان امروزی متفاوت است. پاهای گرد در بالارفتن و زندگی بر روی درخت کارامد داشته تا زندگی بر روی زمین.
وینر (به کره ای: 위너، به انگلیسی: Winner) یک گروه پسرانهٔ کی-پاپ است که در سال ۲۰۱۴، زیرنظر وای جی انترتینمنت شروع به کار کرد. این گروه نخستین بار در مسابقهٔ تلویزیونی «چه کسی برندهٔ بعدی است» با عنوان «تیم اِی» معرفی شد، هر دو تیم «اِی» و «بی» (آیکون فعلی) از کارآموزان "وای جی" بودند و جهت انتخاب دوّمین گروه پسرانهٔ "وای جی" (بعد از بیگ بنگ)، وارد رقابت شدند. درنهایت، عنوان «وینر» پس از پشت سر گذاشتن سه مرحله رأی گیری عمومی، به «تیم اِی» تعلّق گرفت. "وینر" در ۱۵ اوت ۲۰۱۴ در کرهٔ جنوبی و در ۱۰ سپتامبر همان سال، در ژاپن شروع به کار کرد. نخستین آلبوم گروه درصدر جدول آلبوم های ملل "بیلبورد" جای گرفت.
تام و جری و همچنین تکس اوری! بخش ۱:دهه ۱۹۵۰ آلبومی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا اسکات بردلی است. این آلبوم که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد، در واقع موسیقی و ترانه های استفاده شده در سری کارتون های تام و جری است.
پامپلین میوزیک () یک ناشر موسیقی در سبک موسیقی مسیحی بود که در سال ۱۹۹۵ توسط رابرت بی. پامپلین تأسیس شد. این ناشر در طول سال های فعالیت از لیبل های متفاوتی استفاده می کرد. در سال ۲۰۰۱ این ناشر منحل شد.
خوان خوزه سائر (; زاده – درگذشته ) یک نویسنده اهل آرژانتین بود. وی پس از مرگ خورخه لوئیس بورخس و خولیو کورتاسار یکی از نویسنده های آمریکای لاتین بود که بیشترین تحسین ها را برانگیخته بود. زندگی نامه. خوان خوزه سائر فرزند یک خانواده مهاجر سوری بود که در ۲۸ ژوئن ۱۹۳۷ در شهر کوچکی در ایالت سانتا فه آرژانتین به دنیا آمد. در دانشگاه ملی لیتورال در رشته حقوق و فلسفه تحصیل کرد و بعدها همان جا به تدریس تاریخ سینما پرداخت. در سال ۱۹۶۸ به واسطه برنده شدن یک بورس تحصیلی به پاریس نقل مکان کرد و تا آخر عمر در آن شهر ماندگار شد و در دانشگاه رن به تدریس ادبیات پرداخت. در سال ۱۹۸۷ برنده جایزه نادال (جایزه سالانه ادبیات اسپانیایی) شد. سائر در ۱۱ ژوئن ۲۰۰۵ در اثر سرطان ریه در پاریس درگذشت.
خواجه دوکوه (به لاتین: Khwaja Du Koh) یک شهر و مرکز ولسوالی خواجه دوکوه ولایت جوزجان، افغانستان است. ولسوالی خواجه دوکوه در ۳۱ کیلومتری شمال غرب شهر شبرغان موقعیت دارد. در شمال و شمال غرب، با ولسوالی های خم آب و ولسوالی خان چارباغ، در جنوب با شهر شبرغان، در شرق با ولسوالی منگجک و در غرب با ولسوالی اندخوی هم سرحد است و مردم آن همه ازبیک بوده و سر زمین پراخ و حاصلخیزی است که در افغانستان کم نظیر و زادگاه مارشال عبدالرشید دوستم می باشد.
چندهمسری در آنگولا ()، اگر چه رسماً غیرقانونی است، با وجود این تعدد زوجات عملی شناخته شده، در اجتماع گسترده ای قابل قبول و بسیار رایج در میان مردم آنگولا است. بسیاری از زنان با توجه به کمبود مردان از زمان جنگ داخلی به شیوهٔ چندهمسری زندگی می کنند. در آنگولا تحت قانون مدنی یا قوانین عرفی چند همسری به رسمیت شناخته نمی شود.
گارنیک یادگاریان ( زاده ۱۲ مهر ۱۳۳۹ – درگذشته ۲۸ خرداد ۱۳۹۴) صداگذار و متخصص امور فنی سینما ایرانی ارمنی تبار بود. وی علاوه بر صداگذاری فیلم های سینمایی، صداگذاری چند انیمیشن را نیز برعهده داشته است. زندگی نامه. وی ۱۲ مهر ۱۳۳۹ در تهران به دنیا آمد و در روز پنجشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۴ در سن ۵۴ سالگی در منزل در خیابان بهار شمالی، تهران درگذشت و در روز جمعه در آرامستان بوراستان، تهران به خاک سپرده شد فعالیت هنری. یادگاریان به دلیل علاقه اش به سینما، از ۱۳ سالگی به استودیو شهاب رفت و بعدها کارش را در استودیوهای کنکاش (با رضا اردلان)، ایران فیلم، مرکزی و توکافیلم ادامه داد و با روبیک منصوری، احمد احمدپور و حمید قدکچیان همکاری کرد. او که از بهترین صدابرداران دوبله در ایران بود، بیشتر سال های پس از انقلاب ۱۳۵۷ در استودیو ساندفیلم متعلق مصطفی مصطفی زاده کار کرد. تخصص وی صدابرداری دوبله آثار ایرانی و خارجی بود اما در چند فیلم از جمله «جدال بزرگ»، «گرگ های گرسنه» و «سرحد» کار صداگذاری و میکس را نیز انجام داد. به گفته مازیار شیخ محبوبی، یادگاریان کارش را با سیستم آنالوگ یادگرفته بود و به دلیل گران بودن مواد مربوط به صدا مجبور
بود دقیق باشد. یادگاریان یکی از صدابرداران دوبله فیلم های «بانوی زیبای من»، «روز شغال» و «محمد رسول الله» بود. او همراه با ژرژ پتروسی و غلامعلی افشاریه در سال ۱۳۸۹ داور دومین جشن سالانه تقدیر از برگزیدگان دوبله در عرصه نمایش خانگی نیز بوده است. دوبلور. یادگاریان در استودیو ساند فیلم صدابردار دوبله تعداد زیادی فیلم و سریال بوده از جمله: سریال های «مزد ترس» و «به او بگویید دوستش دارم» ساخته حمید تمجیدی با مدیریت خسرو خسروشاهی، «مهر خوبان» و «شن های کف رودخانه» ساخته یوسف سید مهدوی، فیلم های «با گرگ ها می رقصد» (مدیر دوبلاژ: محمود قنبری)، «راسپوتین»، «باغبان»، «خراج»، «چشم ها»، «گرگ»، «سرقت در ۶۰ ثانیه»، «هفت سال در تبت»، «مرد سیندرلایی»، «گنجینه ملی»، «پدر من گاندی»، «گوست داگ: مرام سامورایی»، «ک ۱۹»، «نگاهی به ریچارد سوم»، «کریمر علیه کریمر»، «استرادیواری» (بازیگر : آنتونی کویین) (مدیر دوبلاژ همگی خسرو خسروشاهی)، «افسانه های خزان»، «مردان سیاه پوش»(۱) و (۲)، «خط آتش» (بازیگر: کلینت ایستوود)، «دار و دسته نیویورکی ها»، «مکزیکی»، «سقوط شاهین سیاه»، «گران تورینو»، «دسپرادو»، «افسانه زورو» / «نقاب زورو»، «بین المل