Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پیتر کری (؛ زادهٔ ) نویسنده، پدیدآور و رمان نویس اهل استرالیا است. وی دو بار در سال های ۱۹۸۸ و ۲۰۰۱ برندهٔ جایزه ادبی من بوکر شده است. وی هم چنین عضو برگزیده انجمن پادشاهی ادبیات انگلستان (۱۹۸۹)، عضو افتخاری آکادمی علوم انسانی استرالیا (۲۰۰۱) و عضو آکادمی علوم و هنر آمریکا (۲۰۰۳) است.
ماکس ورتهایمر (; زادهٔ – درگذشته ) یک روان شناس اهل اتریش-مجارستان بود. وی به همراه وولفگانگ کهلر و کورت کافکا یکی از بنیانگذاران مکتب گشتالت بود. این مکتب پس از انتشار مقاله وی دربارهٔ حرکت آشکار "Experimental studies on the seeing of motion" در ۱۹۱۲ شکل گرفت.
جَریر بن عبداللَّه بن جابر بَجَلی از اصحاب محمد و علی بن ابیطالب است که به «ابوعمرو» و نیز «ابوعبداللَّه» کنیه داشت. وی در ماه رمضان سال دهم هجری به حضور محمد بن عبدالله آمد و اسلام را پذیرفت و با او بیعت کرد. جریر مردی زیبا چهره و سفیدرو بود و محمد دربارهٔ او گفته است: «کأنّ علی وجهه مَسحةَ ملک؛ گویی فرشته بر چهره اش دست کشیده است.» وی که از جانب عثمان بر همدان حاکم بود در ابتدای خلافت علی بن ابیطالب اطاعت و فرمان برداری خود را اعلام کرد و در مقر فرمانداریش همدان مردم را به اطاعت و بیعت از علی فرا خواند، و پس از جنگ جمل، علی او را عزل کرد و به کوفه فراخواند و نامه علی را برای معاویه به شام برد، اما عاقبت از علی و نیز از معاویه کناره گرفت و در جزیره و نواحی آن مقیم شد تا آن که در شرات به سال ۵۴ هجری به روزگار حکومت ضحاک بن قیس بر کوفه درگذشت. محققان و علماء شیعه او را متهم می دانند زیرا که علی را ترک کرد و از او حمایت ننمود. در برخی کتب جریر را از دوستداران عثمان و هوادار بنی امیه معرفی می کند و مسجد او در کوفه از جمله مساجد ملعونه است. نام او را در ردیف مغضوبین علی بن ابیطالب نام بردند و گفته شده در آخر عمر
دیوانه شده بود. معرفی. جریر بن عبدالله بجلی که از صحابه محمد بن عبدالله به شمار می رود، کنیه وی ابوعمرو بود و در یمن به دنیا آمد. دربارهٔ نسب او در کتاب زندگی محمد بن عبدالله به نقل از ابن اسحاق آمده است: دو قبیله خثعم و بجیلة نسبشان بأنمار می رسد، و جریر بن عبدالله بجلی که بزرگ قبیله بجیله است، این معنی را در شعر خویش بیان کرده و این جریر همان کسی است که درباره اش گفته اند: لولا جریر هلکت بجیلة نعم الفتی و بئست القبیلة و قبیله بجیله خود را به قبایل یمن ملحق ساختند و از این رو آنان را یمانی می خوانند. در مورد خصوصیات ظاهری او آمده است که وی دارای قد بلندی بود به صورتی که بر بالای کوهان شتر می نشست و مردی بود، زیبا و دارای کمالات که او را یوسف امت می گفتند. جریر بجلی در دوران پیامبر. وی از یاران محمد بود که در رمضان سال دهم به حضور محمد بن عبدالله آمد و دین اسلام را پذیرا شد. محمد بن عمر اسلمی از عبدالحمید بن جعفر، از پدرش نقل می کند که می گفته است، جریر بن عبدالله بجلی در سال دهم هجرت همراه یک صد و پنجاه نفر از قوم خود به مدینه آمد. پیش از آمدن او محمد بن عبدالله گفت، از این در بهترین شخص یمن پیش شما خواهد آم
د که بر چهره اش نشان پادشاهی است و در آن موقع جریر در حالی که سوار بر شتر خود بود، همراه قوم خویش آمد و همگی مسلمان شدند و بیعت کردند. این گفته محمد بن عبدالله را ذوالرمه به صورت شعر درآورد و چنین گفت: علی وجه منّ مسحه من ملاحة و تحت الثیاب الشین لو کان بادی در همان سال به دستور محمد بن عبدالله به تباله رفت و بعد از کشتن بسیاری از آنان، بتکده معروف برخی از قبایل عرب که در آن جا واقع بود و به «ذوالخلصه» معروف بود، را خراب کرد. تباله منطقه ای بین مکه و مدینه است که در تعیین دقیق محل آن اختلاف است؛ اما قدر مسلم آن است که در جنوب جزیرةالعرب، میان جنوب عربستان سعودی و نواحی یمن شمالی واقع است. جریر بن عبدالله بجلی پیش فروة بن عمرو بیاضی منزل کرد و محمد بن عبدالله از او در مورد اخبار قوم خودش سؤال می کرد، و او می گفت خداوند متعال اسلام را آشکار ساخته و در مسجدهای ایشان اذان گفته می شود و قبایل بت هایی را که می پرستیده اند، شکسته و بتخانه ها را ویران کرده اند. در همین سال، که سال وفات محمد بن عبدالله بود، وی از طرف محمد مأموریت یافت تا به اسود برود و مردم این منطقه را به اسلام دعوت کند، وی نیز چنین کرد؛ اما مردم اسو
د اجابت نکرده و همچنان بر کفر خود باقی ماندند. همچنین در مورد یکی از مأموریتهای وی از سوی محمد بن عبدالله، در الطبقاتالکبری آمده است: محمد بن عبدالله جریر بن عبدالله بجلی را پیش ذوالکلاع بن ناکور بن حبیب بن مالک بن حسان بن تبّع و پیش ذو عمرو فرستاد و آن دو را به اسلام دعوت فرمود که هر دو مسلمان شدند. ضریبة دختر ابرهة بن صباح که همسر ذوالکلاع بود نیز مسلمان شد و هنگامی که محمد بن عبدالله مرد، جریر بن عبدالله همچنان پیش آن دو بود و ذو عمر و خبر فوت محمد بن عبدالله را به او داد. جریر بجلی در دوران خلفاء. بعد از مرگ محمد بن عبدالله نیز در خدمت خلفا بود. در زمان خلافت ابوبکر، طبق دستور خلیفه، به کمک مسلمانان قبیله خود رفت و با مزاحمان آنها که برخی از مرتدان عرب بودند، به جنگ پرداخت و با پیروزی این جنگ را به پایان برد. بعد از آن به طرف قبیله خثعم رفت و با کسانی که ذی خلصه را یار کردند، نبرد نمود و طبق دستوری که خلیفه داده بود، انجام داد، البته کسی در مقابل او نایستاد به جزء عده کمی که همه را به هلاکت رساند. در دوره خلافت عمر بن خطاب به سرپرستی قبیله بجلیه برگزیده شد و به عنوان رئیس آنان انجام وظیفه نمود، زیرا وی اف
راد این قبیله را که بین سایر قبایل پراکنده بودند، یک جا جمع نمود و لذا ریاست آنان را برعهده گرفت. او در جنگ هایی که در دوره عمر بن خطاب روی داد، حضور مستمر داشت و در برخی از این جنگ ها فرماندهی سپاه را بر عهده داشت. در ماه رمضان سال سیزدهم که عمر مردم را برای فتح عراق به این منطقه فرستاد تا از سپاه مثنی حمایت کنند، از جریر بجلی نیز درخواست کرد که با قبیله خود به کمک مثنی بود، و چون شمار مردم زیاد شد، عمر رایت فرماندهی را برای جریر بن عبدالله بجلی بست، جریر با مردم حرکت کرد و چون به ثعلبیه رسید مثنی با همراهان خود به او پیوست و بسوی حیره حرکت کردند و با فرماندهی جریر، عراق تسلیم مسلمانان شد. طبری در تاریخ خود در مورد این نبرد این طور می گوید: جریر سوی پل رفت و در بجیله با مهران پسر باذان که از بزرگان پارسی بود رو به رو شد که پل را بریده بود و جنگی سخت میان آنها روی داد و منذر بن حسان بن ضرار ضبی به مهران حمله برد و ضربتی به او زد که از اسب بیفتاد و جریر بر او تاخت و سرش را ببرید، و دربارهٔ سلاح و جامه اش اختلاف کردند، آنگاه صلح کردند و جریر سلاح او را بر گرفت و حسان کمربند او را گرفت. جریر و حسان در این که کدا
م یک از این دو قاتل مهران بودند، نیز اختلاف داشتند. پایان این نبرد در سال چهاردهم بوده است. شرکت در حمله به امپراتوری ساسانی. جریر بجلی در حمله اعراب به ایران نیز حضوری پررنگ داشت. در فتح تستر او از طرف عمار مأموریت یافت تا به کمک سپاه ابوموسی رود. در حالی که وی مأمور فتح میمنه بود و بعد از فتح آن به ابوموسی پیوست. از جمله فتوحات وی در زمان عمر، فتح بواریج انبار بود که به فرماندهی وی گشوده شد و مردم آن شهر در قبال ادای چهارصد هزار درهم و هزار عبای قطوانی در هر سال نسبت به نواحی خود با جریر صلح کردند. او در جنگ نهاوند در رکاب نعمان جنگید. بعد از فتح جلولاء، عمرو بن مالک وی را همراه با چهار هزار سوار در جلولاء باقی گذاشت تا پایگاهی باشد که از نفوذ ایرانیان به نواحی عراق جلوگیری کند. لازم است ذکر شود که وی در جنگ قادسیه، از فرماندهان سپاه اسلام بود. تاریخ نگارانی مانند احمدبن یحیی بلاذری و خلیفه بن خیاط و شمس الدین ذهبی در ذکر فتح منطقه جنوب کردستان شامل استان های کنونی دیاله در عراق و کرمانشاهان در ایران توسط سپاه اعراب مسلمان، از جریر بن عبدالله بجلی و هاشم بن عتبه به عنوان فرماندهان سپاه مسلمانان یاد کرده اند
. در زمان خلافت عثمان وی به کار خود ادامه داد و در این دوره در ادامه حمله اعراب به ایران به اروینیه رفت و آن جا را نیز فتح نمود. در سال بیست و سوم هجری، مغیرة بن شعبه که عامل کوفه بعد از عمار شده بود، جریر را به همدان فرستاد و این شهر نیز به دست وی فتح گردید. در این جنگ، تیری به چشم جریر برخورد کرد و او یکی از چشمانش را از دست داد. بعد از این حادثه او گفت: آن را پیشکش درگاه خدایم کردم که چهره ام را بدان آراست و چیزها را برایم بدان روشن ساخت، سپس آن را از من بازگرفت. عثمان جریر را به عنوان والی همدان، بر این شهر گماشت. و وی تا آخر خلافت عثمان بر همین پست باقی بود. جریر بجلی در دوران علی بن ابیطالب. زمانی که علی بن ابیطالب به خلافت رسید نامه ای به جریر بن عبدالله بجلی نوشت و او را به بیعت با خود دعوت کرد. جریر پذیرفت و از مردم هم برای علی بیعت گرفت، ابتدا علی وی را بر پست خود که همان ولایت همدان بود باقی گذاشت. در سال سی و ششم هجری، علی به کوفه آمد و پس از اتمام جنگ جمل، با نامه علی وی از سمتش عزل شد و راهی کوفه شد. عزل او در ماه رجب همین سال اتفاق افتاد. قصیده ای از جریر نقل شده که این ماجرا را بیان می کند: ات
انا کتاب علیّ فلم نردّ الکتاب بارض العجم … نامه علی برای ما آمد و ما آن نامه را در سرزمین عجم (می پذیریم) و رد نمی کنیم، و چون (آن نامه) به ما رسید از آنچه دران آمده سر نمی پیچیم و هرگز نکوهش سرزنش نمی کنیم. او را از رجالیون معروف عصر علی بن ابیطالب معرفی می کنند در کتاب البدء و التاریخ در تقسیم بندی شیعه در دوران علی بن ابیطالب، نام جریر در کنار نام عمار یاسر، سلمان، مقداد، ابوذر غفاری و عبدالله بن عباس ذکر گردیده و جزء گروه ویژه و دوست داران علی معرفی گشته است. بعد از آن به عنوان نماینده علی بن ابیطالب با وجود مخالفت مالک اشتر، نزد معاویه رفت تا او را برای بیعت با علی بن ابیطالب وادارد. پس جریر به نزد معاویه رفت و او نشسته و مردم پیرامون وی بودند، آنگاه نامه علی را به او داد تا آن را خواند سپس جریر برخاست و گفت: ای مردم شام همانا کسی که کم او را سود ندهد، بسیار هم به او سودی نرساند، اندکی پیش در بصره جنگی بود که اگر دیگر بار چنان بلایی پیش آید اسلامی نماند، از خدا بترسید ای مردم شام و دربارهٔ علی و معاویه نیک بنگرید، پس صلاح خویش را ببینید و البته برای شما از خودتان دلسوزتر نیست. سپس خاموش شد و معاویه نیز خ
اموش ماند و سخن نراند، پس گفت: ای جریر اندکی مرا مجال ده. معاویه مدتها جریر را در شام نگه داشت و پاسخ را به امروز و فردا موکول نمود تا این که عمرو عاص آمد و با وی مشورت کرد و سرانجام جریر بن عبدالله بجلی بدون کاری شام را ترک کرد. این مأموریت بی نتیجه ماند و به مشاجره لفظی با مالک اشتر منجر شد. از این رو جریر از علی بن ابیطالب کناره گرفت و از کوفه خارج شد و به شهر قرقیسا، از شهرهای مرزی شام بر ساحل فرات، پناه برد و در آنجا اقامت گزید. هر چند جریر در جنگ صفین از هیچ یک از طرفین حمایت نکرد، احتمالاً گرایش او به علی بن ابیطالب در روی آوردن بجلیان به تشیع بی تأثیر نبوده است. او عموی مادر عبدالله بن حسن الحسن از سادات علوی است که از این طریق با اهل بیت نسبت پیدا کرده است. با این حال محققان و علماء شیعه او را متهم می دانند زیرا که علی را ترک کرد و از او حمایت ننمود. در برخی کتب جریر را از دوستداران عثمان و هوادار بنی امیه معرفی می کند و مسجد او در کوفه از جمله مساجد ملعونه است. نام او را در ردیف مغضوبین علی بن ابیطالب نام بردند و گفته شده در آخر عمر دیوانه شده بود. سرانجام. در نهایت وی در سال ۵۱ یا ۵۴ در قرقیساء در
سعید بن عمر حرشی اهل شام و نسبتش به حریش بن کعب بن ربیعه میرسد. وی یکی از امرای بزرگ اموی و از فاتحان نظامی آنان به شمار میآید. سعید در سال ۱۰۳ هجری توسط یزید بن عبدالملک به امارت بصره منصوب گردید. پس از آن وقتی عمرو بن هبیره والی عراق شد، به دستور یزید بن عبدالملک وی را به جای سعید بن خذینه به امارت خراسان منصوب نمود. امارت بر خراسان. سعید وقتی با امر امارت به خراسان رسید که مسلمانان سرگرم جهاد با کفار آن سوی مرزهای شرقی سرزمین اسلامی بودند. آنان هر چند در ابتدا با آمدن سعید در کار خود مردد ماندند؛ اما با تشویقهای سعید بن عمرو به کار جهاد پرداختند. اندکی قبل از آن و در ایام زمامداری خذینه تعدادی از بزرگان سغد از آن جهت که ترکان را در مقابل مسلمانان یاری داده بودند، از آمدن سعید به خراسان بر خود بیمناک شدند. هر چند پادشاه آنان به این بزرگان پیشنهاد داده بودند که برای جلوگیری از جنگ و خونریزی در منطقه خراجهای گذشته را نزد سعید برده و خراجهای آینده را نیز بر عهده گیرند و در فتوحات به وی یاری رسانند و حتی برای تضمین و جلوگیری حمله سعید گروگانهایی را نیز نزد فرمانده جدید بگذارند، اما آنان از بیم جانشان به سوی خجن
د فرار کرده و به امیر فرغانه پناهنده شدند. سعید نیز به آنان حمله کرده و تعداد زیادی از آنان را به قتل رساند. وی اموال و اسرای زیادی در این حمله به غنیمت گرفت و در نهایت با آنان صلح نمود. سعید پس از تصرف سغد به کش حمله برد؛ ولی با مردم آن در مقابل ده هزار برده صلح نمود و نصر بن سیار را به گرفتن اسیران مأمور نمود، سپس سلیمان بن ابی السری را بر کش و نسف فرمانروایی داد. سعید پس از موفقیت در کار فتوحات، خبر این پیروزیها را طی گزارش هایی به اطلاع یزید بن عبدالملک رساند. درحالی که برای ابن هبیره گزارشی نفرستاده و وی را در جریان فتوحات و پیروزیهای خود قرار نداده بود. این کار سعید برای فرمانده عراقین گران آمده و سبب شد تا ابن هبیره کینه وی را به دل گیرد، به همین جهت وی را از حکومت خراسان معزول نمود و در مقابل این قدر نشناسی زیردستش علاوه بر این که اموال زیادی از او گرفت، ابتدا امر به قتل او نمود؛ اما در هر صورت از او گذشت نمود؛ ولی به شدت مورد شکنجه و آزار و اذیت قرار داده به حدی که به وی صد ضربه تازیانه زده و سپس زندانی نمود. پس از آن ابن هبیره مسلم بن سعید بن اسلم بن زرعه کلابی را به جای وی به امارت خراسان منصوب نمو
د. اما پس از مدتی باز هم یزید بن عبدالملک، سعید بن عمرو حرشی را به امارت خراسان باز پس فرستاد. پس از مدتی که ابن هبیره از حکومت عراق عزل شد، خالد بن عبدالله قسری به جای وی منصوب گردید. ابن هبیره از عراق متواری گردید. خالد، سعید بن عمرو را مأمور دستگیری وی نمود. سعید نیز ابن هبیره را زمانی که در حال خروج از عراق بود، دستگیر و زندانی نمود. امارت بر آذربایجان. در سال ۱۱۰ هجری وقتی سپاهیان اسلام به رهبری جراح در جنگ آذربایجان و ارمنستان شکست خوردند و جراح کشته شد، این بار هشام، سعید بن عمرو را به امارت آذربایجان منصوب و مأمور فتح آذربایجان و نبرد با خزریان نمود. سعید در این فتوحات موفقیتهای بزرگی به دست آورد و غنایم بسیاری از این ناحیه به دست مسلمانان افتاد. پس از پیروزیها و فتوحات سعید و برقراری آرامش نسبی در ناحیه آذربایجان، هشام بن عبدالملک در سال ۱۱۳(ه. ق) سعید را از حکومت آنجا برداشته و به نزد خود فرا خواند و به جای وی برادرش مسلمه را به امارت آنجا برگزید. وی از سعید خواست تا امور آنجا را به مسلمه واگذارد. مسلمه پس از رسیدن به آذربایجان به خاطر حسادت به پیروزیهای سعید بر وی خشم گرفت و ضمن بدرفتاری و اهانت به
وی، او را زندانی نمود. اما هشام پس از وصول این خبر، مسلمه را به خاطر سوء رفتارش با سعید مورد بازخواست و توبیخ قرار داده و دستور آزادی سعید را صادر نمود. مسلمه نیز سعید را آزاد و مورد احترام و اکرام قرار داد و اقطاعات و صلههای فراوانی به وی عطا نمود. سرانجام. سعید پس از آن با معزول شدن مروان بن محمد از حکومت شام توسط هشام به جای وی به امارت آنجا گماشته و مأمور گسترش فتوحات در این ناحیه گردید. وی نیز پس از وصول به شام رفت و بیشتر وقتش را صرف فتوحات دراین ناحیه نمود تا این که بینایی خود را از دست داد. به همین سبب باز هم از حکومت آنجا برداشته شد و دوباره مروان بن محمد جای وی را گرفت. سعید بن عمرو یکی از عوامل اصلی سرکوب فتنه خوارج در زمان بنی امیه بود، چنان که وقتی فتنه شؤذب خارجی اوج گرفت، مسلمه بن عبدالملک وی را مأمور سرکوبی او کرد، سعید نیز موفق به قتل شؤذب و پراکندن خوارج شد.
طوطی دریایی شاخ دار نام یک گونه از سرده طوطی دریایی است.
طوطی دریایی کاکل دار نام یک گونه از سرده طوطی دریایی است.
ماهی گیرکیان لوکاس نام یک زیرخانواده از راسته سلیم سانان است.
گوش خراش ها یا قدقدی ها نام یک سرده از زیرخانواده شب خروش است.
شب خروش های اصلی نام یک سرده از تیره گوش خراشان است.
شب خروش غبغبکی نام یک گونه از زیرخانواده شب خروش است.
شب خروش نی لبک زن نام یک سرده از تیره گوش خراشان است.
شب خروش های زمینی نام یک سرده از زیرخانواده شب خروش است.
قارچ کرک دار نام یک گونه از راسته قارچ های تیغک دار است.
فنجانی قارچان نام یک تیره از subdivision قارچ های فنجانی است.
قارچ فنجانی زرد نام یک گونه از subdivision قارچ های فنجانی است.
گئورگ اچ. اشنل (؛ – ) یک هنرپیشه اهل آلمان بود. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
جان استوارت (؛ ۱۸ ژوئیه ۱۸۹۸ – ) یک هنرپیشه اهل اسکاتلند بود. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
ویکتور ساویل (؛ – ) یک کارگردان، تهیه کننده، و فیلم نامه نویس اهل بریتانیا بود.
انرژی الکتریکی در کانادا از قرن نوزدهم میلادی تا کنون نقش مهمی در اقتصاد و سیاست کشور کانادا ایفا کرده است. سازماندهی و مدیریت این بخش توسط استان ها و قلمروهای کانادا انجام می گیرد. در بیشتر استان ها، شرکت های بزرگ دولتی یکپارچه شده با شرکتهای خدمات عمومی، وظیفه تولید، انتقال و توزیع انرژی الکتریکی را بر عهده دارند. در سال های گذشته استان های انتاریو و آلبرتا به منظور افزایش بهره وری اقتصادی و ایجاد رقابت و سرمایه گذاری اقدام به ایجاد بازار برق کرده اند. کانادا پس از چین بزرگترین تولیدکننده نیروی برق آبی در جهان است، سهم نیروی برق آبی در سال ۲۰۰۷ میلادی حدود ۵۸٪ کل تولید برق این کشور بود. از سال ۱۹۶۰، اجرای پروژه های عظیم برق آبی به ویژه در کبک، بریتیش کلمبیا، منیبا و نیوفاندلند و لابرادور ظرفیت تولید انرژی الکتریکی کانادا را به چشمگیری افزایش داده است. کانادا هم چنین ششمین کشور تولیدکننده برق از انرژی هسته ای است، در سال ۲۰۱۳ حدود ۹۷ میلیارد کیلووات ساعت میزان تولید برق هسته ای در کشور کانادا بوده است. در آوریل ۲۰۱۴، استان انتاریو به عنوان اولین منطقه در آمریکای شمالی مصرف زغال سنگ را به طور کامل از چرخه تول
ید برق حذف کرد. مشترکان خانگی، اداری و صنعتی بیشترین سهم مصرف نیروی برق در کانادا را دارا هستند. در سال ۲۰۰۷ مصرف سرانه برق در کانادا با میانگین ۱۶٬۹۹۵ کیلووات ساعت در سال بیشترین مصرف سرانه در جهان بود. تاریخچه. توسعه صنعت برق در اوایل قرن بیستم میلادی تأثیر عمیقی بر اقتصاد و سیاست کانادا گذاشت و به نوعی نماد گذار از صنعت قدیمی قرن نوزدهم به صنعت مدرن و متنوع کانادا تبدیل شد. در سال ۱۸۹۰ میلادی ۳ شرکت به منظور ایجاد شبکه انرژی بخش کانادایی آبشار نیاگارا شروع به رقابت کردند که در نهایت با چند سال تأخیر در سال ۱۹۰۴ به بهره برداری رسید. پس از جنگ جهانی اول نیز شرکت های خدمات شهری در استان ها ایجاد شد.نیکلا تسلا طراح اصلی تولید الکتریسیته از آبشار نیاگارا بود. ساختار. صنعت برق کانادا اساساً بر پایه مسئولیت استانی، قلمرویی است به این گونه که تمامی استان ها و قلمروها به طور مستقل در تعیین هیئت مدیره های شرکت های خدمات شهری و تنظیم نرخ تبادل انرژی در بخش های انتقال و توزیع اقدام می کنند. فرایند مقررات زدایی که از دهه ۱۹۹۰ میلادی که به منظور ترویج بازار عمده فروشی آغاز شد برخی از مفاهیم چون تمرکز زدایی از تولید، انت
قال و توزیع را تغییر داد. تولید. در سال ۲۰۱۰ کانادا به میزان ۵۶۶٫۸ تترا وات ساعت نیروی الکتریکی تولید کرد، به طور تقریبی حدود ۸۲۲ واحد تولید برق با ظرفیت نامی ۱۳۰٬۵۴۳ مگاوات ساعت در حدفاصل اقیانوس اطلس تا اقیانوس آرام قرار دارد. ظرفیت نصب شده تولید برق کانادا در سال ۲۰۰۰ میلادی برابر ۱۱۱٬۰۰۰ مگاوات بود. در سال ۲۰۱۰، نیروی برق آبی ۶۳٫۷٪، هسته ای ۱۵٪، زغال سنگ ۱۳٫۱٪، گاز طبیعی ۶٫۲٪، نیروی باد ۰٫۶٪، نفت سیاه ۰٫۵٪ و چوب ۰٫۴٪ تولید انرژی الکتریکی در کانادا را تشکیل می دادند. با این حال باید توجه داشت که این آمار در استان ها و قلمروها بر اساس موقعیت جغرافیایی و منابع در دسترس تفاوت می کند. به عنوان مثال در استان آلبرتا یا نووا اسکوشیا استفاده از زغال سنگ به ترتیب با ۶۶٫۹٪ و ۵۸٫۲٪ بیشترین سهم در تولید برق را داراست و در استان های با منابع آبی غنی مانند منیبا و کبک نیروی برق آبی به ترتیب با ۹۹٫۵٪ و ۹۷٫۲٪ بیشترین سهم در تولید را به عهده دارد. در انتاریو پرجمعیت ترین استان کشور، شرکت "انتاریو هایدرو" (متولی تولید و توزیع برق) بین سال های ۱۹۶۶ تا ۱۹۹۳ میلادی ۱۸ راکتور کاندو و با ظرفیت ۱۱٬۹۹۰ مگاوات در سه محل متفاوت: پیک
رینگ، دارلینگتون و براوس احداث کرده است. در سال ۲۰۰۹ تولید برق در کانادا به ازای هر نفر، ۱۸٬۵۶۶ کیلووات ساعت بود. انتقال. شبکه انتقال برق در کانادا بیش از ۱۶۰٬۰۰۰ کیلومتر است. به خاطر این که شهرهای پرجمعیت در جنوب و نزدیک مرز با آمریکا و نیروگاه های بزرگ برق آبی و هسته ای در شمال هستند، شبکه های انتقال عموماً در محور شمال-جنوب کشور احداث شده اند. شبکه های انتقال کانادا با شبکه قاره ای متصلند، از همین رو، شرکت های انتقال برق در استان هایی که با آمریکا مرز مشترک وجود دارد، با شرکت های مشابه آمریکایی جهت پایداری و قابلیت اطمینان شبکه مشارکت دارند.
تونی آمادونی بازیگر شاخص تئاتری ارمنی تبار اهل ایران بود زندگی نامه. در سال ۱۹۲۱ میلادی (۱۳۰۰ خورشیدی) با نام هاروتیون توروسیان در نهر العمر عراق زاده شد. به دنبال نسل کشی ارمنی ها در ترکیه، والدینش به عراق رفتند و پس از تولد تونی به ایران آمدند و ساکن آبادان شدند. از سال ۱۹۳۴ (۱۳۱۳) در نمایش هایی که کارگردانان ارمنی در آبادان به روی صحنه می بردند بازی می کرد. پس از آن و طی سال های بعد در شهرهای مختلف ایران و عراق نمایش هایی را اجرا کرد. پس از آن که به تهران آمد یک گروه تئاتری تشکیل داد و علاوه بر کارگردانی در آن ها بازی هم می کرد. اولین فیلمش «"قاصد بهشت"» نام داشت که توسط ساموئل خاچیکیان کارگردانی شد و در سال ۱۹۵۸ (۱۳۳۷) به نمایش درآمد. در دومین تجربهٔ بازیگریش در سینما باز هم با خاچیکیان همکاری کرد و در فیلم «"فریاد نیمه شب"» (۱۳۴۰) حضور یافت. در ۱۹۹۱ (۱۳۷۰) یا ۱۹۸۹ در تهران درگذشت.
فرانتس ویکتور وِرفِل (; زاده – درگذشته ) یک نویسنده، شاعر، پدیدآور، و نمایش نامه نویس اتریشی-آمریکایی بود. زندگی نامه. فرانتس ورفل یک از بزرگترین نویسندگان آلمانی زبان قرن بیستم است. وی بود در سال ۱۸۹۰ در پراگ در خانواده ای یهودی متولد گردید و در فاصله جنگ دو جهانی، وی و توماس مان و اشتفان تسوایگ کانون ادبی معروفی داشتند که از مهمترین مراکز ادبی آلمان بشمار می رفت و آثاری که مرود قبول این کانون قرار می گرفت در همه آلمان با استقبال مواجه می شد. در آغاز جنگ جهانی دوم، ورفل از راه فرانسه به آمریکا رفت و تا پایان جنگ در آمریکا ماند و در کالیفرنیا در سال ۱۹۴۵ درگذشت. اثر معروف وی «آواز برنادت» است که فیلمی به همین نام تهیه و به نمایش گذاشته شده است. آثار این نویسنده در زبان آلمانی ارج و ارزش فراوانی دارد مخصوصاً آواز برنادت از مفاخر ادبی آلمان به شمار می رود که به اکثر زبان های دنیا ترجمه شده
برش () فیلمی در ژانر درام تاریخی است به کارگردانی فاتح آکین فیلمساز و کارگردان ترک تبار ساکن آلمان که در سال ۲۰۱۴ به اکران عمومی درآمد. این فیلم در پنجمین روز هفتاد و یکمین جشنواره فیلم ونیز، نمایش درآمد. این فیلم در مکان های مختلف و در پنج کشور، با بودجه ای نزدیک به ۲۰ میلیون دلار و با دوربین های سینمااسکوپ فیلم ۳۵ میلی متری فیلم برداری شده است. فیلم «برش»، به زمان گذشته، سال ۱۹۱۵ بازمی گردد تا صحنه هایی از پردردترین و بحث انگیزترین فصل تاریخ ترکیه، یعنی نسل کشی ارمنی ها را به تصویر بکشد. طاهر رحیم، نقش یک «نعلبند ارمنی» را بازی می کند که در جستجوی دو دخترش به دور دنیا سفر می کند، از حلب تا هاوانا و از آنجا به ایالت داکوتای شمالی. در شروع خشونت سازمان یافته ای (نسل کشی ارمنی ها) که نهایتاً جان قریب به یک و نیم میلیون نفر ارمنی را گرفت ارتباط وی با دخترانش قطع شد. منتقدان، این فیلم را بازخوانی امروزی تاریخ و هشداری به تمامیت خواهی حکومت کنونی ترکیه ارزیابی کرده اند.
سوفی تاکر (; – ) یک هنرپیشه تئاتر و سینما، کمدین و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا و اوکراینی الاصل بود. وی بین سال های ۱۹۰۳ تا ۱۹۶۵ میلادی فعالیت می کرد.
دبورا آن ول یک هنرپیشه آمریکایی است که بیشتر برای ایفای نقش شخصیت جسیکا هامبلی در مجموعه تلویزیونی شبکهٔ اچ بی او تحت عنوان "خون حقیقی" و همچنین کارن پیج در سریال های مارول کامیکس نتفلیکس شامل "دردویل"، "مدافعان" و "پانیشر" شناخته شده است. از دیگر فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به "روز مادر" (۲۰۱۰)، "گرفتن .۴۴" (۲۰۱۱)، و "اتاق فرار" (۲۰۱۹) اشاره کرد. زندگی شخصی. ول از دسامبر ۲۰۰۷ با ای. جی. اسکات وارد رابطه شد. آن دو در دسامبر ۲۰۱۸ ازدواج کردند. اسکات به بیماری نادر کوروایدرمیا مبتلا است که در نهایت به نابینایی منجر می شود. ول از جایگاه خود برای آگاهی بخشی دربارهٔ این بیماری استفاده کرده است. او گفته است که نگرش اسکات به ناتوانی خود، الهام بخش شجاعت او در مبارزه با بیماری سلیاک بوده است؛ هرچند که این بیماری به اندازهٔ نابینایی تأثیرگذار نیست.
حزب ملی حزبی سیاسی در سوریه بین سال های ۱۹۴۷ تا ۱۹۶۳ است که در پی منحل شدن تشکل ملی سوریه و استقلال سوریه از استعمار فرانسه توسط هاشم الاتاسی بنیان گذاری شد.
سید عبدالمجید خویی متولد ۶ اوت ۱۹۶۲ در نجف بود که در تاریخ ۱۰ آوریل ۲۰۰۳ در حرم علی بن ابی طالب به قتل رسید. او فرزند سید ابوالقاسم خویی از مراجع تقلید شیعه بود. او پیش از قتل سال ها در لندن اقامت داشت و بنیاد الخویی را اداره می کرد. کتاب بعد از ظهر سوزان به نقش مقتدی صدر در قتل عبدالمجید خویی اشاره می کند.
مؤسسه خیریه امام خویی یک مؤسسه بین المللی مذهبی خیریه در عراق بود که توسط سید ابوالقاسم خویی ایجاد شده بود.
میکا بورم (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
نمایشگاه جهانگیر و بین المللی ۱۹۶۷ یا به اکسپو ۶۷ یک نمایشگاه بین المللی همگانی بود که در سال ۱۹۶۷ در مونترال در استان کبک کانادا برگزار شد. این نمایشگاه به عنوان کامیاب ترین و موفق ترین نمایشگاه جهانی سده بیستم شناخته می شود که بیشترین شمار بازدید کننده تا آن تاریخ و ۶۲ کشور مشارکت کننده را در بر می گرفت. این نمایشگاه همچنین با شمار ۵۶۹٬۵۰۰ بازدیدکننده در روز سوم رکورد تازه ای در این زمینه بر جای گذاشت. اکسپو ۶۷ جشن اصلی کشور کانادا در یکصدمین سالگرد بنیادگذاریش بود. در آغاز قرار بود که نمایشگاه در مسکو برگزار شود تا برای سالگرد پنجاه سالگی انقلاب روسیه به اتحاد شوروی یاری رساند؛ با این همه بر پایه دلایلی چند شوروی از برگزاری این نمایشگاه کناره گیری کرد و کانادا توانست برگزاری آن را از آن خود کند. پروژه نمایشگاه جهانی در آغاز پشتیبانی همه سویه در کانادا را به همراه نداشت. اراده و خواست شهردار مونترال، ژان دراپو و گروهی از مدیران بود که این پروژه را راهبری کرد و برآوردها واکاوی های رایانه ای مبنی بر شکست پروژه را با ناکامی روبرو کردند. پس از آنکه اکسپو ۶۷ در اکتبر ۱۹۶۷ به پایان رسید، جایگاه نمایشگاه و بیشتر غ
رفه ها تا سال ۱۹۸۴ دست نخورده بر جای ماندند تا در ماه های تابستان پذیرای بازدیدکنندگان باشند. از آنجا که بیشتر ساختمان ها که برای کاربری درازمدت طراحی و ساخته نشده بودند، بسیاری از آنها دچار ویرانی شدند و از این رو در سال ۱۹۸۴ برچیده شدند. امروز جزیره میزبان این نمایشگاه به عنوان یک بوستان و جایگاه تفریحی بهره برداری می شود و تنها شمار بسیار اندکی از سازه های اکسپو ۶۷ در آن بر جای مانده است.