Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
«جایی که وحشی ها هستند» () یک کتاب از موریس سنداک است که توسط انتشارات هارپر منتشر شد. سنداک در سال ۱۹۶۴ نشان کالدکوت بهترین کتاب کودک را به خاطر این اثر دریافت کرد، کتاب با نام "سفر به سرزمین وحشی ها" به فارسی ترجمه شده است خلاصهٔ ماجرای کتاب و اقتباس ها. کتاب "جایی که وحشی ها هستند" یک کتاب مصور کودکان است که داستان آن هم در مورد رویاهای یک کودک بود که بدون خوردن شام به رختخواب فرستاده شده بود، طی ۴ دههٔ اخیر این کتاب مصور به عنوان یکی از بهترین و دوست داشتنی ترین کتاب های مصور کودکان در تمام دوران ها ستایش شده است، اسپایک جونز در سال ۲۰۰۹ فیلمی را از این کتاب برای پردهٔ نقره ای اقتباس کرد، از این کتاب مصور اقتباس های دیگری نیز انجام شده است که از میان آنها می توان به انیمیشن کوتاهی اشاره کرد که در سال ۱۹۷۳ ساخته شد، در سال ۱۹۸۰ هم یک اپرا بر اساس این کتاب ساخته شد، این اثر سنداک به یک اثر کلاسیک کودکان و نوجوانان در سراسر دنیا تبدیل شده که ترجمه های مختلف آن بیش از ۱۹ میلیون نسخه فروخته شده است. اقتباس سینمایی. در سال ۲۰۰۹ یک فیلم فانتزی بر اساس ماجرای این کتاب به کارگردانی اسپایک جونز و هنرپیشگان مشهوری ا
ز جمله کاترین کینر، مارک رافالو، کریس کوپر، فارست ویتاکر و کاترین اوهارا ساخته شد، این فیلم، با اینکه نقدهای مثبتی توسط منتقدان بر آن وارد شده بود اما در گیشهٔ فروش شکست خورد.
کارلینگ (به انگلیسی: Carling) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در انتاریو واقع شده است. خصوصیات. کارلینگ ۱٬۲۴۸ نفر جمعیت دارد.
بزرگراه ۴۰۰ انتاریو نام یک بزرگراه در استان انتاریو کانادا است. این بزرگراه که با نام بزرگراه تورنتو-بری نیز نامیده می شود پس از بزرگراه ۴۰۱ طولانی ترین بزرگراه استان انتاریو به شمار می رود.
نادا مال انیما (؛ زادهٔ ) مشهور به نادا خواننده اهل کشور ایتالیا است. از مشهورترین ترانه های وی می توان به «دل کولی» اشاره نمود که آن را در سال ۱۹۷۱ اجرا کرد.
رارا، شیر پر سروصدا یک مجموعهٔ پویانمایی برتانیایی ویژه کودکان است که نخستین بار در مهٔ ۲۰۱۱ میلادی پخش گردید. این مجموعه در سی بیبیز به نمایش گذاشته شده است. داستان این فیلم حکایت تعدادی از حیوان است که در جنگل جرق جوروق می کنند و ماجراها و کارهای ایشان نقل می شود، این مجموعه لورن کلی انگلیسی زبان است و تهیه کننده آن چاپمن انترتیمنت است و از قرار دو مجموعه آن که هر فصل ۲۶ قسمت دارد پخش شده است. منابع. Wikipedia contributors, "Raa Raa the Noisy Lion," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Raa_Raa_the_Noisy_Lion&amp;oldid=673681440 (accessed January 13, 2016).
آدم باش فیلمی به کارگردانی و تهیه کنندگی مجید جوانمرد و نویسندگی محمود روزبهانی محصول سال ۱۳۹۳ است. این فیلم در تاریخ ۱۶ دی ۱۳۹۴ در سینماهای ایران اکران شده است. خلاصه داستان. داستان مردی را روایت می کند که در برقراری ارتباط با آدم ها دچار مشکل است و در عوض تعامل بسیار خوبی با حیوانات دارد. او سال ها دور از ایران زندگی کرده و حالا که بازگشته احساس می کند هیچ یک از مردم را نمی شناسد.
دختر مقدس (، ) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی لوکرسیا مارتل است که در سال ۲۰۰۴ میلادی توسط لیتا استانتیک تهیه و تولید شد. سینمای آرژانتین در سال های اولیهٔ دههٔ ۲۰۱۰ میلادی محبوبیت و رونق جدیدی در سطح جشنواره های جهانی پیدا کرد و لوکرسیا مارتل با دو فیلم، باتلاق (۲۰۰۲ میلادی) و دختر مقدس به عنوان کارگردانی شاخص از این سینما، مطرح شد. هر دو فیلم در زادگاه او، شهر سالتا در شمال غربی آرژانتین، در دامنهٔ کوه های آند و در حاشیهٔ جنگل های بارانی می گذرند. در دختر مقدس همه کس چیزی، احساسی و رازی برای پنهان کردن دارد. خلاصه داستان. دختر نوجوانی که رفته رفته پا به دوران بلوغ می گذارد، در هتل بزرگی زندگی می کند که به مادر مطلقه اش و عمویش تعلق دارد و توسط آن دو اداره می شود. این دختر و بهترین دوستش، کنجکاوی های دوران بلوغ شان را پیدا کرده اند. اما تربیت کاتولیکی دوستش و مایل نبودن او به صحبت دربارهٔ چنین مسائلی، باعث شده خیال پردازی های شان دربارهٔ این گونه مسائل، فراتر از دانش و اطلاعات واقعی شان برود. همایش پزشکان که در آن هتل برگزار می شود، تعدادی دکتر را به آن جا می کشاند. شیطنت های یکی از پزشکان باعث می شود که در
نهایت... جایزه. این فیلم همچنین در جشنواره های مختلف نمایش داده شد، از جمله: جشنواره فیلم کارلووی واری، جشنواره بین المللی فیلم تورنتو، جشنواره فیلم لندن، جشنواره فیلم هنگ کنگ.
وسیله پرتاب یا پرتابگر () یا حامل پرتاب، نوعی راکت است که در پرواز فضایی جهت حمل فضاپیما یا دیگر تجهیزات فضایی از سطح زمین به فضای بیرونی استفاده می شود. سامانه پرتاب شامل وسیله پرتاب، سکوی پرتاب و سایر زیرساخت هاست. گرچه وسیله ای که راکت حمل می کند اغلب یک ماهواره است که در مدار زمین جای می گیرد، برخی پروازهای فضایی مانند راکت های صوتی به شکل زیرمداری هستند، در حالی که دیگر راکت ها سرعت گریز فضاپیما از مدار زمین را فراهم می سازند. وسیله های پرتاب مدار زمین مرکزی معمولاً در دو و گاهی چهار مرحله یا بیشتر پرتاب می شوند.
روز ورود به بزرگسالی در ژاپن معاصر جشن ۲۰ سالگی، نام یکی از جشن های ملی در کشور ژاپن و در تقویم رسمی آن کشور، تعطیل عمومی است. در ژاپن معاصر جشن ۲۰ سالگی، روزی است که ورود جوانان ژاپنی به سن قانونی (۲۰ سالگی) در هرسال، در دومین دوشنبه ماه میلادی ژانویه جشن گرفته می شود.
سونیا بالاسانیان-آمیریان (؛ زاده ۱۳۲۱ خورشیدی) یک نقاش ایرانی ارمنی تبار است. او سال هاست که در نیویورک و ارمنستان زندگی می کند. زندگی نامه. وی در ۱۹۴۲ میلادی (۱۳۲۱ خورشیدی) در اراک به دنیا آمد. پس از تحصیلات اولیه از ۱۹۶۷ (۱۳۴۶) تا ۱۹۷۰ (۱۳۴۹) در آکادمی هنرهای زیبای فیلادلفیای آمریکا با درجهٔ لیسانس فارغ التحصیل گردید. در سال های ۱۹۷۲–۱۹۷۱ (۱۳۵۱–۱۳۵۰) به تحصیل آزاد در موزهٔ هنرهای زیبای نیویورک پرداخت. او همچنین دارای ده جایزه از موزه ها و دانشگاه فیلادلفیا و نیویورک طی سال های ۱۹۷۲–۱۹۶۷ (۱۳۵۱–۱۳۴۶) می باشد. در ۱۹۷۵ (۱۳۵۴) و ۱۹۷۹ (۱۳۵۸) در «گالری زروان» (Zarvan)، «سامان» (Saman) تهران، «آکزیت آرت» (Exit Art)، «لوتوس گالریم (Gallery Loutos)، «فرانکلین فرنس» (Franklin Furance) نیویورک، «پارت انستیتو» (Part Institute) بروکلین بیش از ۲۰ نمایشگاه گروهی برپا داشته است. سونیا بالاسانیان پس از استقلال ارمنستان سفرهایی به ارمنستان داشته و با نقاشان جوان نمایشگاه هایی برپا نموده است. فعالیت هنری سال های اخیر وی را می توان به صورت زیر خلاصه کرد: وی دانش آموختهٔ دانشگاه هنرهای زیبای فیلادلفیا است. از جمله فعالیت های او
می توان به پایه گذاری مرکز هنرهای تجربی ارمنستان، شرکت در بیش از بیست نمایشگاه در شهرهای مختلف از جمله نگارخانه های زروان تهران، سامان تهران، اگزیت آرت نیویورک، گالری لوتوس نیویورک، فرانکلین فرنس نیویورک، پارت انستیتو بروکلین، دوسالانهٔ ونیز و نمایشگاه گروهی نیویورک اشاره کرد. بالاسانیان دارای ده جایزهٔ بین المللی از موزه ها و دانشگاه های فیلادلفیا و نیویورک طی ۱۹۶۸–۱۹۷۳م است. آثار وی هم اکنون در موزهٔ هنرهای معاصر ایران و موزهٔ مرکز هنرهای معاصر ارمنستان و شماری از مجموعه های شخصی در سطح جهان نگهداری می شود. بالاسانیان دو مجموعه کتاب به زبان ارمنی دارد به نام های «شاید قلبی دیوانه بوده باشد» و «عرضه رویاهای احساس به باران پرهیاهو» که در سال ۲۰۰۶ در یک جلد مشترک در ایروان چاپ شد. در سال ۱۹۸۳ کتاب پرتره های این هنرمند که به زنان قربانی آشفتگی های سیاسی اهدا شده بود منتشر شد. چاپ دوم این کتاب به مناسبت آغاز نمایشگاه کلاژهای آن در نگارخانه آریا که بعد از قریب ۳۰ سال غیبت وی از ایران برگزار شد منتشر شد. سونیا بالاسانیان، از جمله نخستین هنرمندانی بود که توجه مخاطبان غربی را به چادر جلب کرد. در مجموعه «روزهای سیاهِ
سیاه»، وی زنانی را به تصویر می کشد که چهره هایشان در فضایی از ترس و وحشت با حجاب مخدوش و سانسور شده است. ارائه این کارها در هنگامی که جنگ ایران و عراق به تازگی به پایان رسیده بود، توجه بسیاری را به شرایط اجتماعی ایران جلب کرد.
مایکل پولانی (؛ – ) همه چیزدان مجاری-بریتانیایی بود که مشارکت های نظری مهمی در شیمی فیزیک، اقتصاد و فلسفه انجام داد. او استدلال کرد که اثبات گرایی شرح نادرستی از دانستن را به دست می دهد، که اگر جدی گرفته شود عالی ترین دستاوردهای ما به عنوان بشریت را تضعیف می کند. پژوهش گسترده او در شیمی فیزیک شامل کینتیک شیمیایی، اشعه ایکس و گازها بود. او به آلمان مهاجرت کرد، در ۱۹۲۶ استاد شیمی در انجمن قیصر ویلهلم برلین شد و سپس به بریتانیا مهاجرت کرد و در ابتدا استاد شیمی و سپس استاد علوم اجتماعی در دانشگاه منچستر شد. دو تن از شاگردان و پسر او جایزه نوبل شیمی بردند. او در ۱۹۴۴ به عضویت در انجمن سلطنتی برگزیده شد. مشارکت های او به علوم اجتماعی، مثلاً توضیح او در خصوص استفاده از مفهوم نظم خودجوش چندمرکزی در زمینه جستجوی فکری، در چارچوب ضدیت او با برنامه ریزی مرکزی توسعه یافتند.
برنامه ریزی اقتصادی سازوکار تخصیص منابعی است که در تضاد با سازوکار بازار قرار دارد. برنامه ریزی مرکزی، به عنوان سازوکاری هماهنگ کننده برای سوسیالیسم، جایگزین بازار عاملی می شود و به عنوان نوعی تخصیص منابع "مستقیم" تعریف می شود؛ این در تضاد با تخصیص "غیرمستقیم" منابع توسط بازار قرار می گیرد. گونه های متنوعی از رویه های برنامه ریزی و اشکال برنامه ریزی می تواند به وقوع بپیوندد.
اهل السنه و الجماعه یک گروه شبه نظامی مستقر در سومالی است که از صوفیان میانه روی مخالف گروه های اسلام گرای رادیکالی مانند الشباب تشکیل شده. این گروه برای جلوگیری از تحمیل شریعت و وهابیت سفت و سخت، و محافظت از سنت های بومی سنی-صوفی و دیدگاه های مذهبی عموماً میانه رو مبارزه می کند.
جنگ داخلی سومالی () یک جنگ داخلی در حال وقوع در سومالی است. این نبرد از مقاومت در برابر دیکتاتوری نظامی که توسط زیادباره از دهه ۱۹۸۰ رهبری می شد، پا گرفت. از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰، نیروهای مسلح سومالی با گروه های مختلف شورشی مسلح، از جمله جبهه دموکراتیک نجات سومالی در شمال شرق، جنبش ملی سومالی در شمال غرب، کنگره متحد سومالی و سومالی متحد در جنوب وارد مبارزه شدند. گروه های مخالف مسلح طایفه ای، دولت باره را در سال ۱۹۹۱ سرنگون کردند. جناح های مختلف مسلح برای نفوذ در خلاء قدرت و آشفتگی های پس از آن، به ویژه در جنوب، شروع به رقابت کردند. در سال های ۱۹۹۰–۱۹۹۲، قوانین عرفی به طور موقت به دلیل جنگ از بین رفت. این امر ورود ناظران نظامی UNOSOM I سازمان ملل متحد در ژوئیه ۱۹۹۲ و به دنبال آن نیروهای حافظ صلح را سبب شد. درگیری های جناحی در جنوب ادامه یافت. در غیاب دولت مرکزی، سومالی به یک " دولت درمانده " تبدیل شد. سازمان ملل در سال ۱۹۹۵ با متحمل شدن تلفات سنگین کنار رفت و نیروی پاسدار ایجاد شده توسط سازمان ملل از هم پاشید. پس از فروپاشی دولت مرکزی، اکثر به قوانین عرفی و دینی بازگشتند. در سال های ۱۹۹۱ و ۱۹۹۸ دو دولت منطقه ای خو
دمختار نیز در بخش شمالی کشور تأسیس شد. این رویداد منجر به کاهش نسبی شدت جنگ گردید، به طوری که موسسه تحقیقات صلح بین المللی استکهلم سومالی را از فهرست اصلی درگیری های مسلحانه خود برای سال های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ خارج کرد. در سال ۲۰۰۰، دولت ملی انتقالی و پس از آن دولت فدرال انتقالی (TFG) به سال ۲۰۰۴ تأسیس شد. روند کاهش درگیری ها ازسال ۲۰۰۵ متوقف شد و درگیری پایدار و ویرانگر در سال ۲۰۰۵–۲۰۰۷ در جنوب رخ داد، اما نبرد از لحاظ مقیاس و شدت بسیار کوچکتر از اوایل دهه ۱۹۹۰ بود. در سال ۲۰۰۶، سربازان اتیوپی بخش اعظم قلمرو سرزمینی در جنوب را از اتحادیه محاکم شریعت اسلامی (ICU) پس گرفتند. سپس ICU به گروه های رادیکال تر، به ویژه الشباب، تقسیم شد که از آن زمان با دولت سومالی و نیروهای حافظ صلح AMISOM تحت فرمان اتحادیه آفریقا برای دست گرفتن کنترل کشور مبارزه می کنند. سومالی به مدت شش سال از سال ۲۰۰۸ تا سال ۲۰۱۳ در صدر فهرست سالانه شاخص آسیب پذیری کشورها بود. در اکتبر ۲۰۱۱، در پی جلسات مقدماتی، نیروهای کنیایی برای مبارزه با الشباب و ایجاد یک منطقه حائل در داخل سومالی وارد جنوب سومالی (" عملیات لیندا نچی ") شدند. نیروهای کنیایی در فوری
ه ۲۰۱۲ به طور رسمی در نیروهای چند ملیتی ادغام شدند دولت فدرال سومالی در اوت ۲۰۱۲ تأسیس شد و اولین دولت مرکزی دائمی این کشور از زمان آغاز جنگ داخلی تشکیل داد. ذینفعان و تحلیلگران بین المللی سومالی را به عنوان یک " دولت شکننده " توصیف کردند که در حال گام برداشتن به سوی ثبات است. USC/SSA (1995–2000). پس از خروج UNOSOM II در مارس ۱۹۹۵، درگیری های نظامی بین جناح های محلی، عموماً شدیدتر و محلی تر شد. ابتکارات صلح و آشتی محلی که بین سالهای ۱۹۹۳ و ۱۹۹۵ در بخش جنوب مرکزی کشور انجام شده بود نیز عموماً تأثیر مثبتی داشت. عیدید متعاقباً در ۱۵ ژوئن ۱۹۹۵ خود را رئیس جمهور سومالی اعلام کرد. با این حال، اعلامیه وی به رسمیت شناخته نشد زیرا رقیب او علی مهدی محمد قبلاً در کنفرانسی در جیبوتی به عنوان رئیس جمهور موقت انتخاب شده بود و جامعه بین المللی آن را به رسمیت می شناخت. در نتیجه، جناح عیدید به تلاش خود برای اعمال هژمونی بر جنوب ادامه داد. در سپتامبر ۱۹۹۵، نیروهای شبه نظامی وفادار به او به شهر بایدوآ حمله و آن را اشغال کردند. نیروهای عیدید از سپتامبر ۱۹۹۵ تا حداقل ژانویه ۱۹۹۶ کنترل بایدوا را حفظ کردند، در حالی که شبه نظامیان م
حلی ارتش مقاومت رهانوین به درگیری با نیروهای وی در اطراف شهر ادامه دادند. نبردها در نیمه آخر سال ۱۹۹۵ در جنوب کیسمایو و دره جوبا و همچنین جنوب غربی و مرکزی سومالی ادامه یافت. با این حال، علی رغم این مناقشات، مناطق جدو و شبل میانه و بخش های شمال غربی کشور نسبتاً آرام باقی ماندند. تعدادی از ادارات منطقه ای و ولسوالی که در چند سال گذشته به صورت محلی ایجاد شده بودند به فعالیت خود در این مناطق ادامه دادند. در سال های ۱۹۹۴–۱۹۹۵، جناح هایی که برای قدرت در منطقه تازه اعلام شده سومالی لند رقابت می کردند، شامل جبهه متحد سومالی، جبهه دموکراتیک سومالی، جنبش ملی سومالی و حزب متحد سومالی بودند. در مارس ۱۹۹۶، علی مهدی به عنوان رئیس کنگره متحد سومالی/ اتحاد نجات سومالی (USC/SSA) مستقر در شمال موگادیشو انتخاب شد. در بخش جنوبی شهر، نیروهای عیدید برای کنترل بندر مرکا و همچنین مناطق استراتژیک در موگادیشو با نیروهای عثمان آتو جنگیدند. نبرد در مرکا سرانجام پس از مداخله بزرگان پایان یافت، اما در موگادیشو ادامه یافت. در اوت ۱۹۹۶، عیدید بر اثر جراحات وارده در جریان نبرد در منطقه مدینه جان باخت. در سال ۱۹۹۸، یک کنفرانس قانون اساسی داخ
لی در شهر گاروه در شمال شرقی کشور طی یک دوره سه ماهه برگزار شد. نخبگان سیاسی منطقه، بزرگان سنتی ("ایسیم")، اعضای جامعه تجاری، روشنفکران و دیگر نمایندگان جامعه مدنی در آن حضور داشتند. ایالت پونتلند سومالی نیز متعاقباً تأسیس شد. در سال ۱۹۹۹، ادعا شد که اریتره از نیروهای اتحاد ملی سومالی به رهبری حسین فرح عیدید، پسر محمد عیدید حمایت می کند. فرزند عیدید این ادعاها را رد کرد و گفت که ملس زناوی، نخست وزیر اتیوپی از وی خواسته است که بین اتیوپی و اریتره در درگیری جداگانه آنها میانجیگری کند. با این حال، مؤسسه بین المللی مطالعات استراتژیک به طور جداگانه گزارش داد که خود حسین عیدید حمایت اریتره و اوگاندا را تأیید کرده است. نیروهای عیدید هدور و بیدوا را اشغال کردند. با این حال، آنها توسط ارتش مقاومت رهانوین در ژوئن ۱۹۹۹ بیرون رانده شدند. تا پایان سال، ارتش مقاومت رهانوین کنترل استان های خلیج و باکول را به دست گرفت. رهبر RRA، حسن محمد نور شاتیگاود، متعاقباً اداره منطقه ایالت جنوب غربی سومالی را دست گرفت. در سال ۲۰۰۰، علی مهدی در کنفرانس دیگری در جیبوتی شرکت کرد. او در انتخابات مجدد در آنجا به عبدالقاسم سالاد حسن، وزیر کشو
ر سابق بار، شکست خورد.
نزاع بر سر پوزیتیویسم یک نزاع معروف سیاسی-فلسفی بین خردگرایی انتقادی (کارل پوپر، هانس آلبرت) و مکتب فرانکفورت (تئودور آدورنو، یورگن هابرماس) در ۱۹۶۱، دربارهٔ متدولوژی علوم اجتماعی است. این نزاع از بحث گسترده ای درون جامعه شناسی آلمان از ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۹ نشأت گرفت. لفظ نزاع بر سر پوزیتیویسم خود مجادله برانگیز است زیرا حامیان مکتب فرانکفورت خردگرایان منطقی را متهم به پوزیتیویست بودن و می کردند و آن ها خود را مخالف پوزیتیویسم می دانستند. در سطح سیاسی، این نزاع بین حامیان «چپگرای» مکتب فرانکفورت حامی انقلاب، و خردگرایان انتقادی متهم به «بورژوا» بودن حامی اصلاح به عنوان روش برتر تغییر جامعه بود.
هانس آلبرت () (زاده ۸ فوریه ۱۹۲۱ – درگذشته ۲۴ اکتبر ۲۰۲۳) یک فیلسوف آلمانی بود. او متولد کلن بود و در هایدلبرگ زندگی می کرد. وی استاد علوم اجتماعی در دانشگاه مانهایم بود. حوزه های پژوهشی او علوم اجتمالی و مطالعات عمومی روش ها هستند. او در شمارِ عقل گرایان انتقادی (critical rationalist) بود، و توجه ویژه ای به اکتشاف عقل گرایانه دارد. او از منتقدین شدید سنت هرمنوتیک قاره ای نشأت گرفته از مارتین هایدگر و هانس-گئورگ گادامر بود. هانس آلبرت در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۳، در سن ۱۰۲ سالگی درگذشت.
پاوِربال () یک بازی بخت آزمایی آمریکایی است که در ۴۴ ایالت، واشینگتن، دی.سی., پورتوریکو و جزایر ویرجین ایالات متحده آمریکا عرضه می شود. یک انجمن لاتاری چندایالتی، که یک سازمان ناسودبر متشکل از توافق بین بخت آزمایی های آمریکاست آن را سازمان دهی می کند. پاوربال یک بازی بخت آزمایی آمریکایی است که توسط ۴۵ ایالت، ناحیه کلمبیا، پورتوریکو و جزایر ویرجین ایالات متحده ارائه می شود و تحت نظارت انجمن بخت آزمایی چند ایالتی (MUSL) قرار دارد، که بازی های جایزه بزرگ دیگری مانند مگا میلیونز را نیز مدیریت می کند. قرعه کشی ها سه بار در هفته در روزهای دوشنبه، چهارشنبه و شنبه ساعت ۱۰:۵۹ شب به وقت شرق آمریکا، در دفتر مرکزی لاتاری فلوریدا در تالاهاسی برگزار می شوند. اعداد برنده از پنج «توپ سفید» از ماتریس ۶۹ و یک «پاوربال» از ماتریس ۲۶ تشکیل شده اند که احتمال برنده شدن جایزه بزرگ در هر بازی ۱ در ۲۹۲٬۲۰۱٬۳۳۸ است. هزینه هر بازی دو دلار است، اما بازیکنان در برخی ایالت ها می توانند پاور پلی را اضافه کنند که به بازیکنان اجازه می دهد پرداخت اعداد برنده خود را افزایش دهند، یا دابل پلی، که به بازیکنان اجازه می دهد از اعداد خود در یک قرعه
کشی دوم و همزمان با مجموعه جوایز متفاوت استفاده کنند، که هر کدام یک دلار اضافی هزینه دارند. مهلت رسمی فروش بلیط ساعت ۱۰:۰۰ شب به وقت شرق آمریکا است؛ برخی از لاتاری ها فروش را زودتر متوقف می کنند. حداقل جایزه بزرگ پاوربال با ۲۰ میلیون دلار به صورت مستمری آغاز می شود. برندگان جایزه بزرگ پاوربال می توانند بین دریافت جایزه به صورت مستمری یا مبلغ نقدی یکجا یکی را انتخاب کنند. جایزه مستمری در ۳۰ قسط تدریجی طی ۲۹ سال پرداخت می شود و هر پرداخت مستمری سالانه ۵٪ افزایش می یابد، در حالی که پرداخت نقدی یکجا، با ارزش نقدی حدود نیمی از جایزه بزرگ تبلیغ شده، به طور یکجا پرداخت می شود. پاوربال به دلیل تولید برخی از بزرگ ترین جوایز بزرگ بخت آزمایی در تاریخ شناخته شده است، از جمله جایزه بزرگ رکوردشکن ۲٫۱ میلیارد دلاری که در سال ۲۰۲۲ توسط بلیطی خریداری شده در آلتادنا، کالیفرنیا برنده شد. تاریخچه. پیش زمینه ۱۹۸۸: لوتو آمریکا. پیشینهٔ پاوربال به سال ۱۹۸۸ بازمی گردد؛ این بازی چند ایالتی با نام لوتو آمریکا شناخته می شد. این بازی و نام آن در ۱۹ آوریل ۱۹۹۲ به پاوربال تغییر یافت؛ اولین قرعه کشی آن در ۲۲ آوریل برگزار شد. دکتر ادوارد جی
. استانک رئیس لاتاری آیووا بود و به همراه استیو کاپوتو، بازی پاوربال را ابداع کرد. ۱۹۹۲: آغاز پاوربال. پاوربال با راه اندازی در سال ۱۹۹۲، اولین بازی ای بود که از دو دستگاه قرعه کشی استفاده می کرد. استفاده از دو دستگاه برای انتخاب اعداد، امکان دستکاری بیشتری را فراهم می کند و به طور همزمان شانس کم جایزه بزرگ، سطوح جوایز متعدد و شانس کلی بالای برنده شدن را ممکن می سازد (همان طور که بعداً توضیح داده می شود، یک بلیط می تواند تنها با تطبیق یک عدد برنده شود). ایده استفاده از دو دستگاه قرعه کشی توسط استیو کاپوتو از لاتاری اورگان پیشنهاد شد. این مفهوم دو دستگاهی از آن زمان توسط «بازی بزرگ» (اکنون مگا میلیونز) در ایالات متحده، پاوربال استرالیا، تاندربال در بریتانیا، یوروجکپات و یورومیلیونز نیز مورد استفاده قرار گرفته است. تا سال ۲۰۰۸، قرعه کشی های پاوربال معمولاً در استودیوهای اسکرین اسکیپ در وست دس موینس، آیووا برگزار می شد. مجری این قرعه کشی ها، شخصیت رادیویی قدیمی آیووا، مایک پیس بود که از زمان آغاز لوتو آمریکا در سال ۱۹۸۸، مجری قرعه کشی های MUSL بوده است. در سال ۱۹۹۶، پاوربال برای اولین بار «به جاده زد» و پنج قرعه
کشی از راه دور را در بازی های المپیک تابستانی آتلانتا برگزار کرد. چند هفته بعد، جورجیا تنها حوزهٔ قضایی بود که پاوربال را ترک کرد (مین، که در سال ۱۹۹۰ به MUSL پیوسته بود، با آغاز پاوربال از آن خارج شد). در اوت ۱۹۹۶، جورجیا به «بازی بزرگ»، که در آن زمان دیگر گروه بزرگ لاتاری ایالات متحده بود، پیوست. این ایالت قصد داشت تا پایان سال ۱۹۹۶ بلیط های هر دو بازی را بفروشد؛ اما ظرف چند روز، جورجیا از MUSL اخراج شد و تا زمان گسترش فروش متقابل در سال ۲۰۱۰ بازنگشت. در ۲ نوامبر ۱۹۹۷، پرداخت مستمری از ۲۰ به ۲۵ پرداخت سالانه تغییر یافت؛ گزینه نقدی نیز اضافه شد. در سال ۱۹۹۸، دولت فلوریدا به آن اجازه شرکت در یک بازی چند ایالتی را داد. قرار بود این ایالت پاوربال را ارائه دهد؛ اما در اوایل سال ۱۹۹۹، فرماندار جدید، جب بوش، از پیوستن فلوریدا جلوگیری کرد زیرا معتقد بود پاوربال به بازی های موجود لاتاری فلوریدا آسیب می رساند. در سال ۲۰۰۸، فرماندار چارلی کریست به فلوریدا اجازه داد تا در ۴ ژانویه ۲۰۰۹ به MUSL بپیوندد. ۲۰۰۱: معرفی پاور پلی. در ۷ مارس ۲۰۰۱، یک ضریب اختیاری (به نام پاور پلی) اضافه شد که به بازیکنان اجازه می داد با پرداخ
ت ۱ دلار اضافی برای هر بازی، بردهای غیر-جایزه بزرگ خود را تا پنج برابر افزایش دهند. یک چرخ برای انتخاب ضریب پاور پلی برای هر قرعه کشی معرفی شد (سال بعد، ضریب 1x از چرخ پاور پلی حذف شد). ۲۰۰۹: انتقال به فلوریدا. با آغاز فروش پاوربال در فلوریدا در ۴ ژانویه ۲۰۰۹ (با اولین قرعه کشی آن در ۷ ژانویه)، ماتریس ها به ۵/۵۹ + ۱/۳۹ تغییر یافتند (چهار عدد توپ سفید اضافه و سه توپ قرمز حذف شدند). این تغییر احتمال برنده شدن جایزه بزرگ را از ۱:۱۴۶ میلیون به ۱:۱۹۵ میلیون تغییر داد؛ احتمال کلی ۱:۳۵ شد. بر اساس پیش بینی های آماری، میانگین برد جایزه بزرگ از ۹۵ میلیون دلار به ۱۴۱ میلیون دلار افزایش یافت. انتظار می رفت سالانه بیش از ۳٫۵ میلیون جایزه اضافی به دلیل تغییر در احتمال برنده شود. جایزه بزرگ اولیه به ۲۰ میلیون دلار افزایش یافت و حداقل افزایش های بعدی ۵ میلیون دلار تعیین شد. سهم جایزه بزرگ از کل فروش از ۳۰٫۳٪ به ۳۲٫۵٪ افزایش یافت. گزینه پاور پلی اصلاح شد؛ جایزه رده دوم، که معمولاً ۲۰۰٬۰۰۰ دلار بود، یک ضریب خودکار 5x دریافت کرد و جایزه ۵+۰ به ۱ میلیون دلار نقد رسید. جایزه دوم اضافی در صورتی که جایزه بزرگ از رکورد قبلی خود ۲۵
میلیون دلار فراتر می رفت، که تنها دو بار رخ داده بود، با تغییر فرمت در سال ۲۰۱۲ حذف شد. شرایط پیوستن فلوریدا به پاوربال شامل انتقال قرعه کشی های زنده از آیووا به استودیوهای یونیورسال در اورلاندو بود. سه مجری که به طور چرخشی وظایف اعلام نتایج را از استودیوهای یونیورسال بر عهده داشتند، تریسی ویو، الیزابت هارت و اسکات آدامز بودند (دفتر مرکزی MUSL در آیووا باقی ماند، جایی که سایر قرعه کشی های آن برگزار می شود). چرخی که برای تعیین ضریب پاور پلی استفاده می شد، با انتقال قرعه کشی ها به فلوریدا بازنشسته شد؛ تا زمان تغییر فرمت در سال ۲۰۱۲ از یک مولد اعداد تصادفی (RNG) استفاده می شد. آرکانزاس در ۳۱ اکتبر ۲۰۰۹، سی و سومین عضو MUSL شد، آخرین ایالتی که قبل از گسترش فروش متقابل در سال ۲۰۱۰ به آن پیوست. لاتاری اوهایو در ۱۶ آوریل ۲۰۱۰ پاوربال را اضافه کرد؛ این ایالت سال ها قبل، زمانی که «بازی بزرگ» نام «مگا میلیونز» را به خود اضافه کرد، به همراه نیویورک به مگا میلیونز پیوسته بود.
هفت دلاور فیلمی آمریکایی در ژانر وسترن و اکشن به کارگردانی آنتوان فوکوآ و نویسندگی نیک پیزولاتو و ریچارد ونک است که به عنوان نسخه بازخلق شدهٔ فیلمی به همین نام محصول سال ۱۹۶۰ به شمار می رود که خود آن نیز نسخه بازخلق شده فیلم ژاپنی "هفت سامورایی" در سال ۱۹۵۴ به حساب می آید. در این فیلم بازیگرانی همچون دنزل واشینگتن، کریس پرت، ایثن هاک، هیلی بنت، مت بامر، وینسنت دن آفریو، لی بیونگ هون، و پیتر سارسگارد ایفای نقش می کنند. نخستین نمایش این اثر در ۸ سپتامبر ۲۰۱۶ در طی جشنواره بین المللی فیلم تورنتو بود و در نهایت توسط کلمبیا پیکچرز در ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۶ در ایالات متحده اکران شد. "هفت دلاور" ۱۶۲ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد در حالی که ۹۰ میلیون دلار بودجه ساخت آن بوده است. خلاصه داستان. شهر رز کریک در محاصره کارخانه داری بی رحم به نام برتولما بوگو قرار گرفته است. اهالی شهر برای محافظت از خود، هفت مزدور را به رهبری سم چیزم اجیر می کنند. این هفت نفر خود را آماده مواجه ای خشونت آمیز می کنند اما پس از ملاقات مردم شهر، روحیه آنها به کلی تغییر می کند و برای چیزی بیش تر از پول آماده جنگ می شوند… تولید. تصویربرداری اصلی
این فیلم ۹۲ روز، از ۱۸ می تا ۱۸ اوت ۲۰۱۵، در بتن روژ، لوئیزیانا به طول انجامید.
فروشنده فیلمی درام محصول ۲۰۱۶ به نویسندگی و کارگردانی اصغر فرهادی است. در این فیلم شهاب حسینی و ترانه علیدوستی ایفای نقش می کنند. این هفتمین فیلم بلند فرهادی است که ابتدا "برسد به دست آهو" نام داشت اما در اواسط فیلم برداری نامش تغییر کرد و با عنوان "فروشنده" اکران شد. در مراسم اختتامیه جشنواره کن، جایزه بهترین فیلم نامه به اصغر فرهادی اهدا و شهاب حسینی هم برندهٔ جایزه بهترین بازیگر مرد شد. "فروشنده" به عنوان نماینده ایران در اسکار ۲۰۱۷ به آکادمی اسکار معرفی شد و سرانجام در تاریخ نهم اسفند ماه سال ۱۳۹۵، موفق شد جایزه بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان را به دست آورد. خلاصه داستان. عماد و رعنا، یک زوج بازیگر تئاتر، در نمایشی از «مرگ فروشنده» نقش آفرینی می کنند؛ عماد نقش ویلی لوما و رعنا نقش همسر او، لیندا را بازی می کند. عماد علاوه بر بازیگری، معلم محبوبی هم هست و شاگردانش به شوخی او را «فروشنده» صدا می زنند. یک شب، وقتی ساختمان آپارتمان شان ناگهان در حال فرو ریختن است، مجبور می شوند همراه دیگر ساکنان فرار کنند. برای اینکه جای جدیدی پیدا کنند، دوست و هم بازی شان بابک آپارتمانی را پیدا می کند که قبلاً زنی در آن زندگی م
ی کرده اما به سرعت رفته و وسایل زیادی را جا گذاشته است. آن ها به آنجا نقل مکان می کنند و وسایل صاحب قبلی را بیرون می گذارند. یک شب که رعنا تنهاست، در حال حمام کردن است که ناگهان ناپدید می شود و حمام پر از خون می شود. عماد وقتی به خانه برمی گردد، با این صحنه روبرو می شود و فوراً او را به بیمارستان می رساند. آنجا می فهمد که رعنا توسط یک فرد غریبه مورد حمله قرار گرفته، کسی که رعنا در را برایش باز کرده چون فکر می کرد عماد برگشته است. از همسایه ها می شنود که صاحب قبلی این آپارتمان زن فاحشه ای بوده که با مشتریانش مشکلاتی داشته است. رعنا بعد از مدتی به خانه بازمی گردد اما از ترس و ضربه روانی، نمی تواند به حمام برود و در میانه اجرا در تئاتر از شدت فشار عصبی گریه می کند و صحنه را ترک می کند. عماد وقتی کلیدهای ماشین مهاجم را پیدا می کند، سرنخ هایی به دست می آورد؛ مهاجم گوشی و پولی هم جا گذاشته که رعنا فکر می کرد از طرف عماد است. عماد از بابک که حقیقت درباره مستأجر قبلی را پنهان کرده ناراحت می شود. در یکی از اجراها، عماد از عصبانیت وسط نمایش بابک را به باد انتقاد می گیرد، حتی اگر این حرف ها در متن نمایش نباشد. عماد از ی