Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سوسک های چرم خوار نام یک تیره از زیرراسته سوسک های همه چیزخوار است. حشرات این تیره به طور کلی بیضی شکل و دارای رنگ تیره و اندازه بدن متوسط یا کوچک هستند. روی بدن از موهای لطیف متراکم و گاهی نیز از فلس های رنگین پوشیده شده است. شاخک ها در انتها دارای ماسوی مشخص می باشند. لارو این حشرات از انواع مختلف فراورده های حیوانی مانند ماهی خشک، انواع پوست خز، چرم، مواد ابریشمی، پشمی و هم چنین پنیر، کشک، کلکسیون های جانوری خشک شده و غیره تغذیه می کنند. در طبیعت در دالان های حشرات چوب خوار، لانه پرندگان، زنبورها و عنکبوت ها نیز یافت می شوند که به صورت انحصاری از پوسته لاروی و شفیرگی یا از لاشه آن ها تغذیه می کنند. این حشرات از نظر رژیم غذایی بدون تردید در گذشته گوشت خوار و لاشه خوار بوده اند که در اثر گسترش فعالیت های کشاورزی و توسعه تولید مواد غذایی گیاهی توسط انسان امروزه تعدادی از گونه ها به تدریج به فراورده های گیاهی رو آورده اند. از آن جمله می توان گونه های جنس Trogoderma را نام برد که لارو آن ها از دانه های غلات و حبوبات انباری تغذیه کرده و خسارت سنگینی به بار می آورند. بدن لاروها اغلب از موهای کوتاه و بلند پرپشت پو
شیده شده است. در برخی از گونه ها موهای بلند و انبوه (دسته جارویی) در انتهای شکم دیده می شود. امروزه برای تهیه اسکلت و جمجمه جانوران و پاکیزه کردن استخوان ها از گوشت و بافت های نرم، از این نوع سوسک استفاده می کنند.
سوسک چرم خوار نام یک سرده از زیرراسته سوسک های همه چیزخوار است. در سوسک های این جنس، طول بدن حدود ۶ الی ۱۰ میلی متر و بیضی شکل است، ماسو ۳ بندی است و سطح شکم اغلب از موهای سفید رنگ متراکم پوشیده شده است. لاروها باریک و کشیده دارای موهای بلند و پر پشت خرمایی رنگ است. دو نوع موهای کوتاه و بلند در سطح بدن موجود است. لاروگونه های این جنس از روی آخرین حلقه شکم و پیوست های انتهایی (Urogomphus) آن شناخته می شوند. لاروهای جوان فاقد پیوست انتهائی می باشند.
سوسک چرم و فرش نام یک گونه از زیرراسته سوسک های همه چیزخوار است. حشره کامل آن حدود ۷ الی ۱۰ میلی متر طول داشته و قهوه ای مایل به قرمز است. روی بدن دارای موهای لطیف پرپشت زرد رنگ می باشد. این حشره توسط خار کوچک موجود در انتهای بال پوش ها و دندانه های ریزی که در راس بال پوش ها قرار دارد به راحتی از دیگر گونه ها جدا می شود. روش زندگی و خسارت. حشره کامل زمستان را در اتاقک شفیره یا در دالان های لاروی می گذراند. در بهار ظاهر شده جفت گیری نموده و دو هفته بعد تخم ریزی می کند. حشره ۲۰۰ تا ۸۰۰ تخم به صورت تک تک یا گروهی ۲ تا ۱۰ تخم در دالا لاروی موجود و روی مواد غذایی می گذارد. لاروهای خارج شده از تخم بلافاصله شروع به تغذیه از مواد غذایی می کنند. لارو کامل بطول ۱۰ تا ۱۲ میلی متر بوده و تمام سطح بدن دارای موهای کوتاه و بلند است. خمیدگی پیوست اروگومف به سمت جلو بوده و قطر آن در وسط یکدفعه کم می شود. لارو پس از رشد کامل در روی مواد چوبی، کارتنی، چوب پنبه ای و غیره دالان یا حفره ای کنده تبدیل به شفیره می شود. آفت در سال دارای یک نسل بوده و در صورت مساعد بودن شرایط می تواند دو نسل در سال ایجاد کند. این حشره از الیاف طبیعی م
انند چرم، پر، و غیره تغذیه می کند. همچنین این حشره از الیاف طبیعی مانند چرم، پر و غیره تغذیه می کند.
لمبه گندم نام یک گونه از تیره سوسک های چرم خوار است. حشره کامل بطول یک و نیم تا ۳ میلیمتر و به رنگ قهوه ای مایل به قرمز است. شکل عمومی بیضی کشیده و پوشیده از موهای زرد است. شاخک ها و پاها عموماً زرد مایل به قرمز می باشد ولی دو بند اول شاخک وپنجه پاها تیره تر است. شاخک ها ۱۱ بندی و به حالت چماقی است. بال پوش ها در انتهای بدن گرد و در روی آنها غالباً لکه های نامشخص قرمز قهوه ای دیده می شود.
سوسک موزه نام یک گونه از تیره سوسک های چرم خوار است. حشره ای است بطول ۲ الی ۳ میلی متر با پیش گرده سیاهرنگ که در قسمت جلو باریک است. مهم ترین تزئینات پیش گرده عبارت از دو لکه مشخص جانبی در طرفین و یک لکه میانی در قاعده و نزدیک سپرچه می باشد. روی هر بال پوش ۳ نوار عرضی باریک نامنظم وجود دارد. ساق پا و پنجه ها حنایی است. لاروهای گونه های آنترنوس بسیار بهم شبیه هستند به طور کلی طول لاروها پس از رشد کامل به ۴ – ۵ میلی متر می رسد. رنگ عمومی بدن زرد و رنگ پیش قفس سینه و حلقه آخر مایل به قهوه ای است. بدن دارای موهای بلندی است که در تمام سطح بدن پخش شده است علاوه بر این هر حلقه بدن دارای انبوهی از موهای ردیفی عرضی است که طول آن ها در طرفین و در پشت بدن اندکی بیشتر است. در قسمت انتهایی بدن انبوهی از موهای بلند به صورت دسته های پهنی درآمده اند دیده می شود که از روی آن ها می توان این لاروها را تشخیص داد.
کنه های تارتن دروغین نام یک تیره از بالاراسته کنه شکلان است. کنه های خانواده تنویپالپیده که عموماً به نام کنه های تخت یا کنه های تارتن دروغین شناخته می شوند، دارای پراکنش جهانی هستند. همه اعضای این خانواده گیاهخوار بوده و باعث ایجاد خسارت روی گیاهان میزبان با تغذیه مستقیم از سلول های اپیدرمی ساقه، برگها و میوه می شود.
ویلیویلی گونه ای از درختان گلدار از تیره نخود، باقلاییان و بومی جزایر هاوایی است؛ و تنها گونه بومی اریترینا است. این درخت در جنگلهای نواحی خشک و گرمسیری در جزایر پایین تر از مسیر باد و سراشیبی تا ارتفاع ۶۰۰ متر (۲۰۰۰ فوت) وجود دارند. ویلیویلی در زبان مردم هاوایی به معنی «چندین بار پیچ خورده» است و به غلاف دانه که هنگام شکفتن پیچ می خورد اشاره می کند. توصیف. ویلیویلی تا ارتفاع ۴٫۵ الی ۹ متر رشد کرده و قطر تنه تنومند و پیچ خورده آن به ۰٫۳ تا ۰٫۹ متر می رسد. پوست آن نرم و اندکی شیاردار است و با خارهای خاکستری یا سیاه رنگی که بیش از ۱ سانتیمتر طول دارند پوشانده شده است. پوستی که روی تنهٔ اصلی درختان بالغ است که به دلیل پوشیده شدن با جلبک های زمینی قالب متمایز نارنجی رنگی دارد.
مگس های آشغال نام یک تیره از زیرراسته کوتاه شاخکان است.
سمندرهای زبان قارچی نام یک سرده از تیره سمندر بی شش است. سم. Bolitoglossa rostrata و B. subpalmata دو نمونه نادر از سمندرهای سمی در این تیره هستند. سم از طریق پوست آنها به عنوان مکانیزمی برای دفاع در برابر شکار شدن ترشح می شود. این ماده به ویژه برای برخی از مارها خطرناک است و باعث می شود آنها در اثر تماس اولیه توانایی حرکت را از دست بدهند و در مقابل محرک های خارجی واکنش نشان ندهند. تاکتیک دفاعی رایج این دو گونه این است که تا زمانی که مار در تماس اولیه قرار نگرفته است،بی حرکت باقی می مانند و با شروع اثر سم فلج کننده در مار ، فرار می کنند.
سمندر زبان قارچی کولاتا نام یک گونه از سرده سمندرهای زبان قارچی است.
شاپرکان چمن کاو نام یک تیره از بالاخانواده شاپرک های شاخ کمانی است.
سوسک سیاه قالی (سرده) نام یک سرده از تیره سوسک های چرم خوار است. این حشره هنگام پرواز، قاب بال های خود را باز می کند و با بال های خود پرواز می کند و قاب بال های او کاملا بی حرکت است. شاخک های این حشره، مانند شاخک های مورچه کج است. زیر قاب بال ها، بال هایی وجود دارد که می تواند با آن ها پرواز کند. این حشره با داشتن قلاب و پرز هایی روی دست و پای خود می تواند از سطح های صاف بالا برود. این سوسک هنگامی که ضربه می خورد، قاب بال های خود را باز می کند و تلاش می کند تا پرواز کند و از آن محل فرار کند و این کار جواب نمی دهد، اگر این سوسک روی زمین باشد دیگر راه فراری ندارد چون باید برای نجات دادن خود از جایی خود را پرت کند. اگر سوسک روی دیوار یا سقف باشد می تواند خودش را نجات دهد چون می تواند خودش را پرت کند و همین باعث می شود بتواند پرواز کند و آن محل را ترک کند. این سوسک در شب وقتی نور را می بیند قاب بال های خود را باز می کند و آماده برای پرواز می شود و بعد از آماده شدن برای پرواز به سمت نور پرواز می کند. این سوسک از پر و غیره تغذیه می کند. همچنین این سوسک در روز وقتی خورشید را می بیند پرواز می کند.
سپردار قرمز مرکبات نام یک گونه از تیره شپشک های سپردار است.
کنه غنچه مرکبات نام یک گونه از فراراستهُ کنه شکلان است.
اَژدَر سرنشین دار نوعی زیردریایی است که به عنوان یک سلاح محرمانه دریایی در جنگ جهانی دوم استفاده می شد. معمولاً این شناورها بایستی بر روی یک شناور دیگر (یک زیردریایی متعارف) حمل شده و در نزدیکی هدف به سوی آن شلیک شوند. معمولاً این عملیات ها در شب های غیرمهتابی انجام می شود تا ریسک شناسایی آنها توسط دشمن کمتر شود. این ایده نخستین بار توسط ایتالیایی ها در ابتدای جنگ جهانی دوم به کار گرفته شد. آنها این سلاح جدید خود را "Siluro a Lenta Corsa" (اژدر کُندرو) نامگذاری کرده بودند که به "Maiale ("خوک ها) نیز معروف بود. در پی موفقیت آن بریتانیایی ها نیز به ساخت یک کپی از این شناور اقدام کردند و آن را chariot (ارابه) نام نهادند. آلمانی ها نیز شناور مشابهی را با نام "Neger" ساختند که توانایی رفتن به زیر آب را نداشت اما سرعت بیشتری داشت. این شناور بین سال های ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ فعال بود و در نبرد نورماندی استفاده شد. ژاپنی ها نیز شناور پرسرعتی با نام "کایتن (Kaiten: لرزاننده بهشت)" را ساختند که یک سلاح انتحاری محسوب می شد.
باشگاه بسکتبال المپیاکوس () یک باشگاه یونانی بسکتبال حرفه ای، یکی از تیم های باشگاه چند ورزشی المپیاکوس، مستقر در پیره است. باشگاه بسکتبال المپیاکوس در سال ۱۹۳۱ تأسیس شد. المپیاکوس از باشگاه های موفق و پر افتخار جهان است.
سریه نجد یا راهزنی نجد، در جمادی الثانی ۳ هجری قمری یعنی نوامبر ۶۲۴ میلادی رخ داد. مکه ای ها برای تجارت فصلی، به رهبری صفوان بن امیه، مکه را به قصد سوریه ترک کردند. پس از اینکه اطلاعات درباره مسیر کاروان به محمد رسید، او دستور داد زید بن حارثه به دنبال کاروان رود و با موفقیت آن را غارت کند و ۱۰۰ هزار درهم غنیمت کسب کند. درز اطلاعات. اخبار مسیر کاروان از طریق نوعام بن مسعود اشجاعی که مست کرده بود، به بیرون درز کرد. رهبر کاروان بدون هیچ مقاومتی فرار کرد. کاروان طلا، نقره و کالا حمل می کرد. زید غنائم را گرفت، راهنمای کاروان به همراه ۲ نفر دیگر را هم اسیر کرد و به مدینه بازگرداند. برگشت به مدینه. راهنمای کاروان که فرات نامیده می شد، اسیر مسلمانان گشت. به روایت طبری، به او گفتند که اگر مسلمان شود، محمد او را نخواهد کشت. او بر خلاف میلش اسلام آورد و به روایت ابن هشام، او رها و آزاد شد.
سریه کرز بن جابر الفهری، در فوریه ۶۲۸ میلادی و ششمین سال هجری قمری رخ داد. شرح ماجرا. در شوال سال ششم هجری، هشت نفر از اهالی عُرَینَه به مدینه آمدند و اسلام آوردند؛ اما آب و هوای مدینه با آنها سازگار نبود و آنها دچار تب و لرز شدند. در این هنگام پیامبر اسلام دستور داد که آنها به ذوالجَدر بروند و تا زمان بهبودی در آن منطقه بمانند. آنان از پیامبر خواستند تا به آنها اجازه دهد از شیر شتران استفاده کنند. پیامبر اسلام نیز به درخواست آنان پاسخ مثبت داد. پس از آن، تازه مسلمانان به ذوالجذر رفتند و در آن مکان اقامت کردند تا بهبودی و سلامت خود را دوباره به دست آوردند؛ اما پس از بهبودی و اظهار اسلام، به کفر بازگشتند و صبح یک روز با حمله به شتران، تمامی آنان را به غارت بردند.یسار خدمتکار پیامبر اسلام که نگهداری از گله شتران بر عهده او بود، همراه مسلمانانی که در آن مکان حضور داشتند، کفار را تعقیب کردند و پس از طیّ مسافتی به آنان رسیدند. در این هنگام، میان دو گروه، درگیری روی داد و مشرکان، مسلمانان را شکست دادند و یَسار را دستگیر کردند، دست و پایش را بریدند، خار در چشم و زبانش فرو کردند و سپس همراه گله شتران گریختند. پس از و
قوع این حادثه، زنی از قبیله بَنی عَمرو بن عَوف در حالی که سوار مرکب خود بود، متوجه جسد یسار شد که زیر درختی افتاده بود. او هنگامی که متوجه شد یسار مرده است، نزد اقوام خود رفت و این خبر را به اطلاع آنان رساند. خویشان آن زن هم به سوی جنازه یسار آمدند و جسدش را به "قباء" بردند. پس از اطلاع پیامبر اسلام از وقوع این حادثه، وی بیست سوار را به فرماندهی کُرز بن جابر فُهری به سوی مشرکان فرستادند تا آنان را به سرعت دستگیر کنند و بازگردانند. کُرز بن جابر فُهری و یارانش به منظور دستگیری دشمن از مدینه خارج شدند و شب هنگام، نزدیک دشمن رسیدند و در کنار صخره ها به استراحت پرداختند تا آنکه صبح فرا رسید. هنگام صبح مسلمانان برای تعقیب و دستگیری مشرکان و اینکه به کدام طرف برای دستگیری آنان حرکت کنند، متحیر بودند. ناگهان به زنی برخورد کردند که شانه شتری را همراه خود می برد. آنان او را گرفتند و از او سؤال کردند: "در این مکان چه می کنی؟" او گفت: "از کنار افرادی می گذشتم که شتری را کشته بودند و قسمتی از آن را هم به من دادند". مسلمانان، مکان آن افراد را از او پرسیدند و او گفت: "آنان، پشت همین تپه ای که شما هستید، قرار دارند و اگر از
آن مکان بالا بروید، آنها را خواهید دید" کُرز بن جابر فُهری و یارانش حرکت کردند و هنگامی به مشرکان رسیدند مسلمانان آنان را احاطه کردند. مسلمانان نیز آنان را دستگیر و بر اسب های خود سوار کردند و به مدینه آوردند و قصاص شدند.
ایستن، کنتیکت (به انگلیسی: Easton, Connecticut) یک شهرک در ایالات متحده آمریکا است که در کنتیکت واقع شده است. خصوصیات. ایستن ۷۴٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۴۹۰ نفر جمعیت دارد و ۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
حجاب اجباری در ایران از ۱۸ مرداد ۱۳۶۲ و توسط مجلس شورای اسلامی با تصویب قانون مجازات اسلامی، برای عدم رعایت حجاب در معابر عمومی و تعیین مجازات عملی شد. برخی با ضرورت بحث حجاب مخالفند، زیرا، آن را مسئله ای فردی می دانند نه جمعی. آنان می گویند در ابتدای انقلاب ۱۳۵۷ نیز مسئله اجباری کردن حجاب محل اختلاف میان علما گردید. از نظر بعضی از مخالفان، اجبار حجاب وجه شرعی ندارد و در قرآن هم اشارهٔ روشنی به آن نشده است. پس از اینکه در تاریخ دوم مهرماه سال ۱۳۹۸، عربستان سعودی قانون حجاب اجباری را لغو و آزادی عمل زنان در پوشش را به رسمیت شناخت، جمهوری اسلامی ایران و پس از آن امارت طالبان به تنها حکومتی رسمی ای بدل شد که به حجاب اجباری معتقد است و آن را مانند قانون اجرا می کند که مجازات تخطی از آن نیز تا ۷۲ ضربه شلاق و حبس می باشد. حجاب اجباری در ایران توسط گشت ارشاد تحمیل می شود. حجاب اجباری منجر به وقایعی مثل کشته شدن مهسا امینی توسط گشت ارشاد شده که خیزش ۱۴۰۱ ایران را برانگیخت. اولین موارد اجبار حجاب. از نخستین سندهای دولتی در ایران برای حجاب اجباری، می توان اطلاعیه ای از نظمیه شیراز در دوران صدارت وثوق الدوله را برشمرد ک
ه در آن به مأموران نظمیه حق می دهد که زنان فاقد «چاقچور» و «نقاب مشکی» را به اداره نظمیه هدایت و مجازات کنند. در دوران رضاشاه، پس از سفر او به ترکیه اقداماتی برای حضور بیشتر زنان در جامعه و حمایت از زنان متجدد و شاغل در بیرون از خانه صورت گرفته و قانون کشف حجاب اجباری اجرا شد. در این دوران، جنبش زنان ایران نیز فعال بود و از این قانون حمایت کرد و تلاش های دیگری نیز برای حقوق زنان انجام داد. در ۱۲ اسفند ۱۳۴۱، حق رای به زنان ایرانی داده شد. خمینی از مهم ترین مخالفان قوانین حجاب اختیاری بود که حق رای را در امتداد این قوانین می دید؛ گفته های خمینی در محکومیت حق رای زنان، مورد حمایت بیشتر احزاب سیاسیِ مخالف پهلوی قرار گرفت. انقلاب ۱۳۵۷. با وقوع انقلاب، از همان روزهای ابتدایی اعلام حجاب اجباری در ایران، به ویژه در تظاهرات ۱۷ اسفند ۱۳۵۷، مخالفت ها و تلاش های زیادی از طرف گروه های مختلف سیاسی و برخی زنان و مردان ایرانی شکل گرفت. با این حال، علاوه بر برخی از گروه های مذهبی، حجاب اجباری، با هدف «مبارزه با امپریالیسم»، مورد تأیید و همراهی بسیاری از احزاب و گروه های چپ گرا مانند حزب توده و سازمان چریک های فدائیان خلق (اکث
ریت) قرار گرفت. لغو قانون حمایت از خانواده که در سال ۱۳۵۳ تصویب شده بود و تلاشی برای برابری حقوق زن و مرد، و محدود کردن تعدد همسر برای مردان بود، از نخستین اقدامات پس از انقلاب ۱۳۵۷ بود. با تثبیت جمهوری اسلامی، طرح مسئلهٔ حجاب اجباری در حوزه عمومی کمرنگ شد، و حتی به سال ۱۳۸۵ در کمپین یک میلیون امضا توسط کنشگران زنان، مسئله حجاب مطرح نمی شود. نخستین کارزار عمومی با شعار مشخص «نه به حجاب اجباری» در سال ۱۳۹۲ با مشارکت برخی کنشگران سیاسی و مدنی، به ویژه کنشگران حقوق زنان، شروع به فعالیت کرد که توانست در زمان کمی مورد استقبال و مشارکت عمومی قرار بگیرد. در این کارزار، برخی از زنان تصاویری از زندگی روزمره بدونِ حجاب خودشان را به اشتراک می گذاشتند. پس از دوره ای از کارزارها، حرکت دختران خیابان انقلاب در سال ۱۳۹۶ پدیدار شد. در سال ۱۴۰۱ با واقعهٔ مهسا امینی که توسط گشت ارشاد رخ داد، مبارزه و مقابله با حجاب اجباری وارد مرحله ای کاملاً جدید و عمومی تری شد. زهرا رهنورد در ۶ مرداد ۱۳۵۹ در مصاحبه ای، ضمن حمایت از مجازات بی حجاب ها، ادعا کرده بود که پیش از آغاز حجاب اجباری، چند روز پس از پیروزی انقلاب در تلویزیون ملی نظریات
خود را راجع به پوشش اسلامی توضیح داده و چندی بعد طرحی را برای اجبار حداقلی از پوشش به شورای انقلاب ارائه کرده است. او در مصاحبه ۲۸ تیرماه ۱۳۵۹ به انتقاد از اعمال خشونت برای اجبار حجاب پرداخته بود. تا سال ۱۳۶۲ قانونی در زمینه لزوم رعایت حجاب اسلامی وجود نداشت. اولین قانونی که در خصوص پوشش زنان به تصویب رسید، ماده ۱۰۲ قانون تعزیرات بود که بعدها به صورت تبصره ای به ماده ۱۴۱ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۵ الحاق شد. به موجب ماده ۱۴۱ قانون مجازات اسلامی، «هر کس عملاً در انظار، اماکن عمومی و معابر تظاهر به عمل حرامی کند علاوه بر کیفر عمل به حبس از ۱۰ روز تا دو ماه یا ۷۴ ضربه شلاق جریمه می شود و اگر مرتکب عملی شود که نفس آن عمل دارای کیفر نباشد ولی عفت عمومی را جریحه دار کند فقط به حبس از ۱۰ روز تا دو ماه یا ۷۴ ضربه شلاق محکوم می شود.» و در تبصره آمده است: «زنانی که بدون حجاب شرعی در معابر و انظار عمومی ظاهر شوند به حبس از ۱۰ روز تا دوماه یا از ۵۰ هزار تا پانصد هزار ریال جزای نقدی محکوم خواهند شد.» بعد از این احکام و بخش نامه هاست که موجی از فضای رسانه ای برای تببین و تبلیغ حجاب شروع به فعالیت و فرهنگ سازی می کنند. در
شانزدهم اسفند ۱۳۵۷ سید روح الله خمینی در جمع طلاب قم اعلام کرد: «زنان اسلامی باید با حجاب اسلامی بیرون بیایند. نه این که خودشان را بزک کنند. زن ها هنوز در ادارات با وضع پیشین کار می کنند. زن ها باید وضع خودشان را عوض کنند … به من گزارش داده اند که در وزارت خانه های ما زن ها لخت هستند و این خلاف شرع است. زن ها می توانند در کارهای اجتماعی شرکت کنند ولی با حجاب اسلامی.» روایت ابوالحسن بنی صدر. در خیابان ها ریختند و زن های بی حجاب را اذیت و آزار کردند که باید حجاب سرکنند و معروف شد به «یا روسری، یا توسری». من رفتم قم و با ایشان صحبت کردم و گفتم: «شما در نوفل لوشاتو گفتید زن ها در پوشش خود آزادند». ایشان گفت که من در فرانسه صحبت هایی کردم اما هیچ تعهدی نسبت به آن ها ندارم و لازم بشود، خلاف آن ها را می گویم. من به او گفتم «ماکیاولی» هم نگفت که شما در تظاهر هم ضد آن چیزی را که گفتید، عمل کنید. می گفت باید به گونه ای وانمود کنی انگار سر قولت مانده ای ولی خب، دیگران تخلف می کنند اما الان خود شما دارید تصدی می کنید. او هم تخفیف داد و قرار شد که اذیت و آزار را متوقف کنند. اعتراضات و رخدادها. سخنان سید روح الله خمینی در
بارهٔ حجاب به سرعت با تظاهرات اعتراض آمیز جمعی از زنان در مناطق شمال، مرکز و غرب تهران مواجه شد، به طوری که عکس این تظاهرات در کنار تیتر یک روزنامه های ۱۷ اسفند قرار گرفت. «خواست امام این است که حجاب اسلامی در مملکت باید رعایت شود.» شعار زنان معترض این بود که حجاب، پاکی نمی آورد و حجاب هر کس در نهاد اوست. سخنران مراسم نیز معتقد بود از آن جا که زنان و مردان هر دو برای پیروزی این انقلاب تلاش کرده اند، پس هر دو باید آزاد باشند. این مخالفت ها در روزهای بعد نیز ادامه پیدا کرد. دختران و زنان در بعضی مدارس تهران تظاهرات کردند. کارکنان زن هواپیمایی ملی ایران به این فرمان معترض بودند. جمعی از زنان کارمند در تهران و برخی شهرهای بزرگ نیز به این اعتراضات پیوستند. البته این حرکت های معترضانه از سوی جمعی از موافقان فرمان امام نیز بی پاسخ نماند و درگیری های لفظی در برخی مواقع بین دو گروه شدت می گرفت و گاه تندروی هایی نیز از سوی نیروهای انقلابی گزارش می شد. شعار «یا روسری، یا توسری» در همین مقطع زمانی مطرح شده بود و در روزنامه ها نیز بازتاب داشت. حسن روحانی روند اجباری شدن حجاب در ادارات را چنین بیان می کند: نخستین تظاهرات ع
لیه حجاب اجباری در ۱۷ اسفند ۱۳۵۷. تظاهرات زنان در روز ۸ مارس (برابر با ۱۷ اسفند) سال ۱۳۵۷ و پنج روزِ پس از آن، از مهم ترین روزهای تاریخ جنبش زنان در ایران و حوادث سرنوشت ساز انقلاب ۱۳۵۷ ایران بود. ۸ مارس روز بزرگداشت روز جهانی زنان است. دو هفته پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ دفتر خمینی تصمیم به لغو قانون حمایت خانواده و اجباری شدن حجاب اسلامی گرفت. همچنین یک روز پیش از برگزاری مراسم بزرگداشت روز جهانی زنان، سید روح الله خمینی در سخنرانی مدرسهٔ رفاه اعلام کرد زنان کارمند اداره های دولتی باید حجاب اسلامی را برای حفظ آبرویشان رعایت کنند. روز بعد زنان کارمند بدون حجاب اجازهٔ ورود به محل کارشان را نیافتند. تعداد زیادی از زنان کارمند از رفتن به سر کار سر باز زدند و زنانی که کارمند وزارت امور خارجه بودند، بیرون وزارتخانه دست به تظاهرات زدند. حدود ۵٬۰۰۰ تا ۸٬۰۰۰ زن در دانشگاه تهران تجمع کرده و شعار دادند. همچنین تعداد زیادی از دانش آموزان مدرسه های دخترانه به تظاهرات زنان در تهران پیوستند. به نوشتهٔ روزنامه کیهان چاپ ۱۷ اسفند، «گروه ها و دسته های مختلف زنان از صبح امروز در خیابان های شمالی و مرکزی تهران به مناسبت روز جهانی
زن و به خاطر ابراز نظریات خود دربارهٔ حجاب زنان دست به راهپیمایی زدند. در راهپیمایی های امروز زنان، تعداد زیادی از دانش آموزان مدارس دخترانه نیز شرکت داشتند. آنها ضمناً علیه کسانی که به زنان بی حجاب در روزهای اخیر حمله کرده اند، شعار می دادند … راهپیمایی امروز در حالی انجام شد که ریزش برف بی وقفه از نخستین ساعات بامداد آغاز شده است.» به گواه اسناد و مدارک و مقالات منتشرشده در روزنامه های سال ۱۳۵۷ اولین جرقه های حجاب اجباری در اسفند سال ۱۳۵۷ یعنی کمتر از یک ماه پس از پیروزی انقلاب زده شد. یک روز پیش از هشتم مارس، روز جهانی زن، در حالی که گروه های مختلف سیاسی در تدارک برگزاری اولین مراسم روز جهانی زن در ایران بودند، روزنامه کیهان با این تیتر منتشر شد: «زنان باید با حجاب به ادارات بروند». در صفحه اول این روزنامه به نقل از روح الله خمینی نوشته شده بود: «در وزارتخانه اسلامی نباید معصیت بشود. در وزارتخانه های اسلامی نباید زن های لخت بیایند. زن ها بروند اما باحجاب باشند. مانعی ندارد بروند کار کنند لیکن با حجاب شرعی باشند.» البته شب پیش از آن نیز شبکهٔ تلویزیون که ریاست آن را صادق قطب زاده بر عهده داشت اعلام کرده بو
د که روز هشت مارس یک سنت غربی است و به زودی روز زن اسلامی اعلام می شود. این گونه بود که تظاهرات روز جهانی زن به یک تظاهرات ضد حجاب اجباری بدل شد. گروه های مختلف زنان از دانش آموز و دانشجو گرفته تا کارمند و فعال سیاسی و اجتماعی در این تظاهرات شرکت کردند. روزنامه کیهان در بخشی از گزارش مفصل خود دربارهٔ تظاهرات زنان می نویسد: «۱۵هزار زن که در دانشکده فنی دانشگاه تهران جلسه سخنرانی داشتند به دنبال یک رأی گیری تصمیم گرفتند دست به راهپیمایی بزنند. آنها در حالی که گروهی از مردان همراهشان بودند به طرف نخست وزیری حرکت کردند. زنها شعار می دادند: «ما با استبداد مخالفیم»، «چادر اجباری نمی خواهیم». پیش از ظهر آنروز خبرنگار کیهان از دانشگاه تهران گزارش داد که یک گروه از مردان تندرو با شعار «مرگ بر ارثیه رضا کچل» وارد دانشگاه تهران شدند و به نفع چادر و حجاب دست به تظاهرات زدند». تجمع در برابر کاخ دادگستری. روز شنبه ۱۹ اسفند تجمعی از زنان معترض در مقابل دادگستری تهران تشکیل شد، اما این بار، موافقان فرمان سید روح الله خمینی که طی روزهای گذشته به طور پراکنده علیه معترضان شعار می دادند، حضور پررنگ تری داشتند؛ به طوری که نیروهای
کمیته های انقلاب دستور داشتند از زنان معترض در مقابل مردم خشمگینی که خواستار رعایت حجاب در جامعه بودند، مراقبت کنند. دفتر رهبر انقلاب اطلاعیه ای صادر کرد که با مزاحمان بانوان به شدت برخورد خواهد شد. در تجمع زنان مقابل کاخ دادگستری، هما ناطق تاریخ شناس معاصر به سخنرانی پرداخت و گفت ما مخالف حجاب نیستیم بلکه مخالف تحمیل آن هستیم. در همین روز کیهان با شهاب الدین اشراقی، داماد سید روح الله خمینی مصاحبه ای انجام داده بود. وی در این مصاحبه گفته بود: گروه های مختلف زنان در روزهای بعد در مناطق مختلف تهران به صورت خودجوش دست به تظاهرات زدند. حدود ۱۵ هزار زن نیز به گزارش روزنامه کیهان، مقابل دفتر مهدی بازرگان، نخست وزیر دولت موقت دست به اجتماع زدند. اعتراض ها در دیگر شهرهای کشور. غیر از تهران در چندین شهر دیگر از جمله سنندج، اصفهان، ارومیه، کرمانشاه و بندرعباس نیز گزارش هایی از تظاهرات زنان در اعتراض به حجاب اجباری منتشر می شد. در مقابل زنان معترض عده ای نیز بودند که به مخالفت با زنان و حمایت از حجاب اجباری به زنان حمله کردند. به گزارش روزنامه کیهان برخی از این افراد گلوله های برفی را که داخل آن سنگ گذاشته بودند به طر
ف زنان تظاهرکننده پرتاب می کردند. در برخی از ادارات و شرکت ها نیز زنان در اعتراض به اجباری شدن حجاب دست از کار کشیدند. زنان کارمند بیمارستان های به آور و هزار تختخوابی، مخابرات ۱۱۸ و ۱۲۴ و نیز کارکنان زن قسمت فروش هواپیمایی ملی ایران از جمله این زنان بودند. در روز بیستم اسفندماه روزنامه کیهان گزارش مفصلی از راهپیمایی پنج هزار نفر از معلمان، دانش آموزان دختر، کارمندان وزارت خارجه و برخی هنرپیشگان تئاتر در مخالفت با حجاب اجباری منتشر کرد. شرکت زنان در همه پرسی. زنان باحجاب و بی حجاب یک ماه بعد از این تنش ها، در همه پرسی جمهوری اسلامی به پای صندوق های رأی رفتند. اما درست در نخستین ماه استقرار جمهوری اسلامی، سید روح الله خمینی در پیامی روز ۸ مارس را به عنوان روز زن بی اعتبار اعلام کرد و روز تولد دختر پیامبر اسلام، روز زن نام گرفت. مخالفت محمود طالقانی. با گسترش اعتراضات زنان روحانیون وارد عمل شدند و هرگونه اجبار و خشونت را در امر حجاب غیرمجاز دانستند که از جمله آن ها می توان از سید محمود طالقانی و فضل الله محلاتی نام برد. دادستان تهران نیز در اطلاعیه ای اعلام کرد که هرکس مزاحم بانوان شود به شدت مجازات خواهدشد. رو
زنامه اطلاعات در تاریخ ۲۰ اسفند مصاحبه مفصلی با سید محمود طالقانی در مورد مسئله حجاب انجام داد. «در مورد حجاب، اجبار در کار نیست» در بیستم اسفند مصاحبه با سید محمود طالقانی دربارهٔ حجاب زنان، تیتر یک روزنامه ها شد: سید محمود طالقانی، پس از مصاحبه رهبر انقلاب در مورد لزوم رعایت حجاب در ادارات، به موضع گیری در این مورد پرداخت. سخنان وی آن چنان که در روزنامه اطلاعات، مورخ ۲۰ اسفند ۱۳۵۷ آمده است بدین قرار است: «حتی برای زن های مسلمان هم در حجاب اجباری نیست چه برسد به اقلیت های مذهبی… ما نمی گوییم زن ها به ادارات نروند و هیچ کس هم نمی گوید… زنان عضو فعال اجتماع ما هستند… اسلام و قرآن و مراجع دین می خواهند شخصیت زن حفظ شود. هیچ اجباری هم در کار نیست. مگر در دهات ما از صدر اسلام تا کنون زنان ما چگونه زندگی می کردند؟ مگر چادر می پوشیدند؟... کی در این راهپیمایی ها زنان ما را مجبور کرده که با حجاب یا بی حجاب بیایند؟ این ها خودشان احساس مسئولیت کردند، اما، حالا این که روسری سر کنند یا نکنند باز هم هیچ کس در آن اجباری نکرده است» ما اسلام قران و مراجع دینی می خواهند زنان ما شخصیتشان حفظ بشود اصل مسئله این است. هیچ اجباری