Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در اروپا دوران پارینه سنگی مقارن است با اولین اشغال اروپا توسط موجودات انسان نما که از حدود ۷۰۰ هزار سال پیش ظهور کرده بودند. البته تمام سرزمینهای اروپا توسط موجودات شبه انسان تصرف نشده بود. اسناد باستان شناسی نشان می دهد که به دلیل شرایط آب و هوا و منابع طبیعی این سرزمین ها شاهد تخلیه شبه انسانها یا استقرار مجدد آن ها بوده است. منابع. Ancient Europe: The Stone Ages
قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 1376/05/26 قانونی است که در آن مقرراتی برای روابط متعاقدین در عقد اجاره وضع گردیده است. این قانون در دو فصل «روابط موجر و مستأجر» و «سرقفلی» تدوین شده که مجموعاً مشتمل بر ۱۳ ماده است. قانون روابط موجر و مستاجر مصوب 56 در 6فصل و 31ماده تنظیم شده است. پیوند به بیرون. متن قانون روابط موجر و مستأجر
معرفت فلاحت (دوازده باب کشاورزی) اثر ریاضی دان سده ۱۰ق عبدالعلی بیرجندی (۹۳۴ق) است. معرفت فلاحت به گفته ایرج افشار به احتمال قوی در سال ۹۲۹ق تألیف شده است.
تغییر رفتار یک هدف اصلی در مداخلات بهداشت عمومی است که بیشتر بر پیشگیری قبل از شروع بیماری تمرکز می کند. این مخصوصاً در کشورهایی با درآمد پایین و متوسط اهمیت بیشتری دارد. به دلیل اینکه کارایی هزینه های بهداشتی و منفعت ناشی از مداخلات بهداشتی به صورت دقیقی در دهه های اخیر مورد توجه قرار گرفته است. تغییر رفتار در بهداشت عمومی همچنین به صورت ارتباطات تغییر رفتار واجتماع نیز شناخته شده است. پیشینه. بسیاری از شرایط و موقعیت های بهداشتی به وسیلهٔ رفتارهای پرخطر مانند مسئله مشروبات الکلی، مصرف مواد مخدر، استعمال دخانیات، رانندگی بی دقت، پرخوری یا روابط جنسی محافظت نشده ایجاد می شود. یک سؤال کلیدی که در رفتارهای بهداشتی مطرح می شود این است که چگونه برای پیش بینی و اصلاح یا اتخاذ و پایداری رفتارهای سلامت اقدام نمود. خوشبختانه انسان ها در اصل بر روی رفتارشان کنترل دارند. رفتارهایی که سلامت را به خطر می اندازند می توانند به وسیلهٔ خود تنظیمی حذف شوند و رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت جایگزین آن ها گردد برای مثال؛ فعالیت بدنی،کنترل وزن، روش های تغذیه ای، بهداشت دهان و دندان و استفاده از کاندوم و پیشگیری از تصادفات. تغییر رفت
ار سلامت به فرایندهای انگیزشی، ارادی و کنشی اشاره دارد که سبب ترک رفتارهایی که موجب به خطر انداختن سلامتی می گردد و نیز سبب کمک به تبدیل و پایداری رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت می گردد. برنامه های تغییر رفتار که در طول زمان تکامل یافته اند شامل طیف وسیعی از فعالیت ها و رویکردهای است که بر افراد، جوامع و تأثیرات محیطی بر رفتار انسان تمرکز می کند. تغییر رفتار یک اصطلاح نسبتاً جدید در بهداشت عمومی است که نباید با مفهوم اصلاح رفتار که یک اصطلاح با معنی خاص در روانپزشکی بالینی است اشتباه شود. یک مفهوم در حال ظهور در نظام سلامت آمریکا این است که تغییرات کوچک بیشتر قابل مدیریت هستند. و ضرورت ندارد که تغییرات به صورت شدید و گسترده در سبک زندگی فرد به منظور دیدن منافع آن اعمال گردد؛ مقدار کم بهتر از هیچ است. زمینه رژیم غذایی و ورزشی به طور خاص سود تغییرات کم و متوسط را نشان می دهد. برای مثال: مراحل تغییر رفتار بیشتر شامل فعالیت های بدنی می تواند باعث بهبود، امید به زندگی،کنترل وزن و تقویت سلامت روان گردد. همچنین سبب کاهش احتمال بروز برخی بیماری ها مانند دیابت نوع دوم و بیماری های قلبی عروقی و تعدادی از سرطان ها می گردند
. نظریه ها. برنامه های تغییر رفتار تمایل دارند بر روی چندین نظریه تغییر رفتار که در دهه ۱۹۸۰ بدست آمد متمرکز شوند. این نظریه ها یک وجه مشترک مهم در تعریف اقدامات فردی را به عنوان منبعی از تغییر به اشتراک می گذارند. برنامه های تغییر رفتار که به عنوان مداخلات شناخته شده معمولاً بر روی فعالیت هایی متمرکز است تا به افراد یا جوامع برای کاهش رفتارهای پرخطر و همچنین خطر آسیب پذیری کمک کند. مثال ها عبارتند از: نظریه فرا نظری (مراحل تغییر)، الگوی تغییر رفتار، نظریه عمل منطقی، الگوی باور سلامتی، نظریه رفتار برنامه ریزی شده، انتشار نوآوری و رویکرد فرایند عمل سلامت. توسعه نظریه های تغییر رفتار سلامت از اواخر دهه ۱۹۹۰ بر روی ترکیب نظریه های مختلف تغییر رفتار سلامت و تبدیل به یک نظریه یکپارچه متمرکز شده است ابزارها. گروه های مراقبت، گروه هایی از ۱۰ تا ۱۵ داوطلب هستند، آموزش دهندگان سلامت مبتنی بر جامعه، آن هایی هستند که به طور منظم با هم ملاقات دارند. تجزیه و تحلیل موانع یک ابزار ارزیابی سریع مورد استفاده در پروژه های تغییر رفتار جهت شناسایی تعیین کننده های رفتاری است. گندزدایی کلی جامعه محور، یک ابزار تغییر رفتار مورد است
فاده در بخش گندزدایی برای مناطق روستایی در کشورهای در حال توسعه می باشد که هدف آن جلوگیری از اجابت مزاج در فضای باز است. روش مورد استفاده شرم، انزجار و فشار همسالان پس از یک فرایند تحریک اولیه منجر به ساختن فوری واستفاده طولانی مدت از توالت می شود. ارتباطات تغیر رفتار. ارتباطات تغییر رفتار یک رویکرد تغییر رفتار است که بر روی ارتباطات تمرکز دارد و به ارتباطات تغییر رفتار و اجتماع معروف است. فرضیات این است که در میان بعضی از انواع ارتباطات، افراد و جوامع به نحوی متقاعد می شوند که می توانند در مسیری که زندگیشان را امن تر و سالم تر کند رفتار کنند. ارتباطات تغییر رفتار برای اولین بار در پروژه های پیشگیری از HIV و سل به کار گرفته شد. اخیراً حوزه و دامنه آن رشد کرده و شامل هر گونه فعالیت ارتباطی است که هدف آن کمک به افراد و جوامعی است که رفتاری را انتخاب می کنند که تأثیر مثبتی در سلامتیشان دارد. مانند ایمن سازی، غربالگری سرطان گردن رحم، بکارگیری سرنگ یکبار مصرف و غیره. مثال ها. مرکز برنامه های ارتباطی جان هاپکینز که متخصص در تغییر رفتار ارتباطی مرتبط با سلامت است، برنامه ها در درجه اول در کشورهای در حال توسعه می باش
د. این برنامه ها شامل برنامه های سلامت باروری و تنظیم خانواده، مالاریا و اچ آی وی و ایدز می باشد. گسترش رسانه های بین المللی با استفاده از رسانه های جمعی باعث ترویج رفتارهای سالم در بورکینافاسو، جمهوری دموکراتیک کنگو و موزامبیک شده است. جوانان علاقه مند اطلاعاتی برای جوانان مهیا می کند به منظور کاهش شیوع اچ آی وی / ایدز در بوتسوانا
انتفاضه الکترونیک یک نشریه آنلاین مستقر در شیکاگو که منازعه فلسطین-اسراییل را پوشش می دهد. این نشریه خود را سازمان غیرانتفاعی و سازمان مردم نهاد توصیف می کند، که نقطه نظری مردم فلسطینی در خصوص منازعه ارائه می دهد. این سایت را علی ابونعمیه پسر فلسطینی آمریکایی سفیر اردن در سازمان ملل و ارجان الفسد است.
معنای زندگی یا پاسخ به این پرسش که «هدف از زندگی چیست؟»، با اهمیت زندگی و به بیان کلی با مفهومِ وجود و هستی گره خورده است. بسیاری از پرسش های دیگر نیز به همین موضوع مربوط است: «چرا ما اینجا هستیم؟»، «اساساً زندگی یعنی چه؟» یا «هدف غائی از هستی و بودن چیست؟». بسته به زمینه های فرهنگی و اعتقادی مختلف، پاسخ های فراوان و بسیار متفاوتی به این پرسش ها داده شده است. کندوکاو در معنای زندگی، گمانه زنی های فلسفی، علمی، مذهبی و ماوراءالطبیعه ای زیادی را در طول تاریخ ایجاد کرده است. مردمان و فرهنگ های مختلف در پاسخ به این پرسش، باورهای متفاوتی دارند. معنای زندگی، آن طور که ما می پنداریم، نشأت گرفته از تأملات فلسفی و دینی و پژوهش های علمی در مفاهیمی چون «هستی»، «پیوندهای اجتماعی»، «خودآگاهی» و «خوشبختی» است. نماهای محبوب. «معنی زندگی چیست؟» پرسشی است که بسیاری از مردم در دوره ای از زندگی خود از خود می پرسند، بیشتر در زمینه «هدف زندگی چیست؟». برخی از پاسخ های رایج عبارتند از: بررسی ارتباط محیط خانوادگی کودک و معنای زندگی در بزرگسالی. یک عنصر کلیدی زندگی معنادار، ارتباط است. یک واسطه بالقوه بین محیط خانواده دوران کودکی و مع
نای زندگی در بزرگسالی، احساس تنهایی است. توانایی ایجاد روابط صمیمانه سالم و رضایت بخش در بزرگسالی به شدت تحت تأثیر محیط خانواده دوران کودکی است، که شامل کیفیت عاطفه ای است که کودک از والدین خود دریافت می کند. کسانی که در خانواده هایی بزرگ شده اند که با کمبودهای عاطفی یا بی توجهی روبرو بوده اند در بزرگسالی از مشکل تنهایی بیشتر رنج می برند. تحقیقات نشان می دهد که کودکانی که در خانه هایی بزرگ می شوند که با فرزندپروری سرد، بدرفتاری، و ناکارآمدی تعریف می شوند، به بزرگسالانی تبدیل می شوند که برای ایجاد وابستگی صمیمی به دیگران تلاش زیادی می کنند و تنهایی بیشتری را تجربه می کنند. با توجه به اهمیت روابط برای معنادار بودن، ممکن است کیفیت روابط اولیه زندگی، به ویژه در بافت خانواده، بر احساس معنا در زندگی در بزرگسالی تأثیر بگذارد. یک محیط خانوادگی گرم، ایمن و همین طور ایمن از نظر عاطفی، احساس تعلق را به کودکان می دهد، یعنی این احساس که مورد توجه، احترام و محبت قرار می گیرند و احساس تعلق باعث می شود افراد زندگی خود را در بزرگسالی معنادارتر ارزیابی کنند. تنهایی و معنای زندگی. محققان دریافته اند که تنهایی سطوح پایین تری از
معنای زندگی را موجب می شود. روانشناسان نشان داده اند که طرد شدن تهدیدی برای معنا است. طبق پژوهش های انجام شده کسانی که احساس طرد شدن و کنار گذاشته شدن از یک رویارویی اجتماعی داشتند، احتمال بیشتری دارد که بگویند زندگی به طور کلی بی معنی است. تجارب طرد شدن ممکن است باعث شود افراد احساس تنهایی کنند و این احساس تنهایی ممکن است منجر به کم رنگ شدن معنای زندگی شود. در دو مطالعه نشان داده شده است که افرادی که احساس تنهایی مزمن دارند، زندگی خود را کم معنا ارزیابی می کنند؛ بنابراین، احساس تنهایی، انزوا و طرد شدن ممکن است احساس معنای زندگی فرد را تهدید کند. بررسی ارتباط دین و معنای زندگی. نویسنده آمریکایی جان گری می نویسد، «در مسیحیت، تاریخ نمی تواند بی معنا باشد: این یک نمایش اخلاقی است که با شورش علیه خدا شروع می شود و با آخرین داوری به پایان می رسد.» برخی استدلال کرده اند که اگر جهان هدفی نداشته باشد، زندگی ما بی معنی است. دیگران فکر می کنند که هدف کیهانی کاملاً بی ربط به معنای زندگی ما خواهد بود. برخی راه میانه را پیشنهاد می کنند که زندگی ما در غیاب هدف کیهانی می تواند معنادار باشد، اما اگر هدف کیهانی وجود داشته باش
د، این پتانسیل وجود دارد که زندگی ما معنای بسیار بیشتری داشته باشد. بسیاری از مردم بر این باورند که خداوند یا دیگر موجودات ماوراء طبیعی برای معنادار بودن زندگی ضروری هستند، نشان می دهد که از نظر روانی، ارتباط مهمی بین ایمان دینی و احساس معنای زندگی وجود دارد. ایمان مذهبی به مردم کمک می کند تا احساس کنند که نه فقط برای دیگران، بلکه در طرح بزرگ چیزها اهمیت دارند یک توضیح ممکن مربوط به روشی است که دین تمایل دارد مانند چسب اجتماعی عمل کند و مؤمنان را به جوامع همفکر بکشاند. مردم اغلب حمایت اجتماعی و احساس تعلق را در چنین جوامعی می یابند که می تواند منبع قدرتمندی از معنای درک شده در زندگی باشد. از این رو، یک مسیر از دین به سمت احساس معنادار بودن زندگی می تواند از طریق این احساس باشد که شخص برای دیگران اهمیت دارد. می توان این توضیح را «فرضیه امر اجتماعی» نامید. احتمال دیگر این است که ایمان مذهبی به مردم کمک می کند تا احساس کنند که نه فقط برای دیگران، بلکه در طرح کلان چیزها اهمیت دارند. جهان قابل مشاهده به طرز غیرقابل تصوری وسیع و باستانی است: قطر آن تقریباً ۹۳ میلیارد سال نوری و حدود ۱۴ میلیارد سال سن دارد. با این پ
س زمینه، به راحتی می توان فهمید که چرا برخی انسانیت را کاملاً بی اهمیت می دانند. همان طور که استیون هاوکینگ زمانی بیان کرد، «علم به ما می گوید که بشر فقط یک تفاله شیمیایی در سیاره ای با اندازه متوسط است که به دور یک ستاره بسیار متوسط در حومه بیرونی یکی از صد میلیارد کهکشان می چرخد.» این یک فکر نشاط آور نیست. این جایی است که دین وارد می شود. ارنست بکر، انسان شناس فرهنگی، در "انکار مرگ" (۱۹۷۳) استدلال کرد که ایمان مذهبی مردم را از این نتیجه گیری که انسانیت از نظر کیهانی بی اهمیت است با پیوند دادن ما با موجودی نامتناهی، بازمی دارد. بسیاری از سنت های دینی با داستان هایی در مورد منشأ و هدف جهان آمده اند. این ایده در کتاب مقدس یافت می شود که عنوان می کند که با وجود جثه کوچک، انسان ها به دلیل محبت خداوند به انسان از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند. می توان این ایده که ایمان دینی با تقویت حس اهمیت کیهانی از معنای درک شده در زندگی پشتیبانی می کند - «فرضیه اهمیت کیهانی» (Cosmic Significance) نامید. این دو فرضیه برآورده شدن اهمیت اجتماعی و کیهانی توسط دین بیشتر در زمینه کشورهای غربی مطرح است، که مذهبی بودن نوعاً به معنای ا
عتقاد به خدای خالق است. آیا پرورش حس اهمیت کیهانی بدون پذیرش باورهای دینی امکان پذیر است؟ ممکن است کسی به علم کمک کند (یعنی تلاش برای درک جهان)، یا برای محافظت از زمین در برابر بحران آب و هوا یا سایر تهدیدات جهانی تلاش کند. اینها چیزهای بسیار مهم و خوبی هستند که در زندگی فرد انجام می شود. با این حال، تأثیرات چنین تلاش هایی محدود به مقیاس نسبتاً فروتنانه سیاره زمین است - که باز هم، بخش بسیار کوچکی از کیهان به طور کلی است. علاوه بر این، حتی اگر تلاش های فرد موفقیت آمیز باشد، این منابع مهم سکولار احتمالاً نیازمند مقدار زیادی کار سخت، فداکاری و فرصت هایی هستند که در دسترس همگان نیست. از این رو، دین ممکن است منبع منحصر به فردی از معنای درک شده در زندگی باشد. اگر کسی مذهبی نیست ممکن است در کنار کارل مارکس قرار بگیرید که نوشته بود «دین آه مخلوق مظلوم، قلب دنیای بی قلب و روح شرایط بی روح است. دین افیون مردم» است؛ یعنی ممکن است اینطور در نظر گرفته شود که دین با ایجاد توهم های مثبت به زندگی معنا می بخشد - یعنی تسلیت بخش است، اما چیزی بیش از یک خیال نیست. در هر صورت، یکی از مفاهیم این است که احساس یک فرد مبنی بر معنادار
بودن زندگی خود به درک او از اهمیت خود بستگی دارد. از این رو، کسانی که به دنبال داشتن زندگی معنادارتر هستند، بهتر است به دنبال راه هایی باشند که از طریق آن می توانند اهمیت داشته باشند - خواه این به معنای اهمیت داشتن برای افراد دیگر، برای جامعه، یا شاید حتی در طرح بزرگ جهان باشد. روی بامایستر در کتاب "معنای زندگی" بر اساس بررسی یافته های تجربی در مورد طیف وسیعی از موضوع ها از جمله عشق، کار، مذهب، فرهنگ، خودکشی و والدین به این نتیجه رسیده است که معنادار بودن زندگی توسط چهار عامل شکل می گیرد. چهار عنصر یا معیارهای یک زندگی معنادار عبارتند از: روی بامایستر می نویسد: دین یکی دیگر از منابع اصلی معنا در زندگی است، «اما ظاهراً مردم می توانند همان گونه های معنا را در جای دیگری دریافت کنند.» «مذهب ممکن است همیشه بهترین راه برای معنا بخشیدن به زندگی نباشد، اما احتمالاً مطمئن ترین راه است.» به طور بالقوه می تواند هر چهار نیاز به معنا را برآورده کند. دین با کمک به معنادار شدن چیزها، کارایی را ارضا می کند. وقتی همه چیز منطقی باشد، وقتی مردم آن را به رویدادهای مطلوب آینده مرتبط می بینند، رنج کاهش می یابد. دین به نیاز انسان
به تعلق پاسخ می دهد. افرادی که روابط قوی در درون گروه مذهبی برقرار می کنند، تمایل دارند در گروه بمانند. در واقع، روابط در گروه های مذهبی بیش از دکترین اهمیت دارند. مذاهب معمولاً قول می دهند که به مؤمنان کمک کنند تا با تأثیرگذاری بر خدا برای مداخله در دنیای طبیعی، مانند کمک به بهبود بیماری یا ارتش برای پیروزی در جنگ، کنترلی اعمال کنند. اعتقاد به این آموزش می تواند نیاز به اثربخشی را برآورده کند اما این ادعا که دین چنین تأثیری ایجاد می کند، در معرض آزمایش و رد علمی است، همان طور که در مورد این اعتقاد که دعای مسیحی برای بیماران به بهبودی آنها کمک می کند، اتفاق افتاده است. عزت نفس نیاز دیگری است که دین می تواند آن را برآورده کند. به عنوان مثال، یهودیان زمانی معتقد بودند که قوم برگزیده خدا هستند و در نتیجه برتر از بقیه بشریت هستند. بیشتر ادیان تعلیم می دهند که آنها به تنهایی حقیقت را دارند، در حالی که معتقدان به آموزه های دیگر محکوم هستند. بامایستر نوشته است افول دین ممکن است یافتن معنا را برای بسیاری دشوارتر کند. ثروت و معنای زندگی. در حالی که ساکنان کشورهای ثروتمند رضایت بیشتری از زندگی دارند، تحقیقات جدید نشان
می دهد که کسانی که در کشورهای فقیرتر زندگی می کنند، معنای بیشتری در زندگی دارند. این یافته ها که در مجله علم روان شناسی منتشر شده است، نشان می دهد که معنای زندگی ممکن است در کشورهای فقیرتر در نتیجه گسترش دینداری، بیشتر باشد. هر چه کشورها ثروتمندتر می شوند، مذهب کمتر در زندگی مردم نقش محوری پیدا می کند و آنها احساس معنایی در زندگی را از دست می دهند. در سال ۲۰۰۷، یک نظرسنجی در مقیاس بزرگ از بیش از ۱۴۰۰۰۰ شرکت کننده از ۱۳۲ کشور بررسی کردند. علاوه بر پاسخ به یک سؤال اساسی رضایت از زندگی، از شرکت کنندگان پرسیده شد: «آیا احساس می کنید زندگی شما هدف یا معنای مهمی دارد؟» و «آیا مذهب بخش مهمی از زندگی روزمره شماست؟» داده ها برخی از روندهای غیرمنتظره را نشان داد: بررسی در بسیاری از کشورها نشان می داد که مردم در کشورهای ثروتمندتر تحصیلکرده تر هستند، فرزندان کمتری دارند و نگرش های فردگرایانه تری نسبت به کشورهای فقیر نشان می دهند - اینها همه عواملی است که با رضایت بیشتر از زندگی مرتبط هستند اما آنها احساس معنادار بودن بسیار پایین تری از زندگی دارند. داده ها حاکی از آن است که دینداری ممکن است نقش مهمی داشته باشد: ساکنان کش
ورهای ثروتمند، که دینداری در آنها پایین تر است، نسبت به کشورهای فقیرتر، معنای کمتری در زندگی گزارش کردند و نرخ خودکشی بالاتری داشتند. به گفته محققان، دین ممکن است تا حدی به زندگی معنا بدهد که به افراد کمک کند تا بر مشکلات شخصی غلبه کنند و در شرایط بد اقتصادی با مشکلات کار برای بقای خود کنار بیایند. فرزندآوری و معنای زندگی. از دیدگاه فرگشتی ژن، ژن ها جاودانه هستند و نقش ما، یعنی معنای زندگی، تداوم بخشیدن به ژن هاست. بر پایه این دیدگاه طی چند قرن، تمام آثار وجودی ما به عنوان افراد انسانی - خاطرات ما، همه دستاوردهای ما - احتمالاً از بین می رود و فراموش می شود، به جز ژن هایی که از ما که با موفقیت در طول نسل ها تکثیر شده و باقی می مانند اما به عنوان انسان، مشکل شناسایی معنای زندگی با داشتن فرزند این است که پیوند معناداری زندگی فقط با تولید کودک، توهین به کرامت انسانی، تفاوت های فردی و انتخاب شخصی به نظر می رسد. برای بسیاری از بزرگسالان، نداشتن فرزند برای خودشان، جهان، اقتصاد یا برای فرزندان احتمالی شان انتخاب درستی است. سقراط، ژولیوس سزار، لئوناردو داوینچی، جرج واشینگتن، جین آستن، فلورانس نایتینگل، جان کیتس، ونسان
ون گوگ، ولادیمیر لنین و استیون پینکر تا آنجا که مشخص شده است فرزندان بیولوژیکی نداشتند. آیا معنادار بودن زندگی آنها، تأثیر یا وجود آنها را می توان انکار کرد؟ از منظر اخلاقی اگر جان انسان برای فرزندخوانده، والدین، تولید خلاق، آموزش، کار داوطلبانه یا هر چیزی که به دیگران کمک می کند و به شادی می افزاید و دنیا را به مکانی بهتر تبدیل می کند، وقف شود، صرف سنگ هایی شده است که معنای انسانی از آن سرچشمه می گیرد. همچنین، تنها دانه نیست که محصول پرباری تولید می کند، بلکه کل باغ و تمام آنچه برای پرورش آن نیاز است هم مهم هستند. محیط زیست بخش مهمی از این معادله است. فرگشت توسط انتخاب طبیعی با بقای متفاوت و بازتولید ژن ها در یک جمعیت، در نتیجه حفاظت محیط زیست یا تعامل با محیط زیست اتفاق می افتد. خطر افزایش بیش از حد جمعیت می تواند منجر به قحطی، بیماری و فاجعه های زیست محیطی شود و شاید موفقیت فرگشتی کل گونهٔ انسانی را در آینده را به خطر بیندازد؛ بنابراین، از قضا، شاید نداشتن فرزند بهترین راه برای تضمین طول عمر ژن انسان باشد. مفاهیم مرتبط. بحران وجودی. بحران وجودی بحران های معنا هستند. آنها با این تصور به وجود می آیند که زند
گی فاقد معنا است.&lt; این تصور می تواند منجر به درگیری درونی شود، زیرا میل (روان شناسی) قوی برای یافتن نوعی معنا در زندگی وجود دارد. در ادبیات اگزیستانسیالیسم، اختلاف بین میل فرد به معنا و فقدان ظاهری آن در جهان، ابسوردیسم نامیده می شود. در حالی که این تضاد ممکن است حداقل تا حدودی افراد مختلف را تحت تأثیر قرار دهد، اما در مورد بحران های وجودی به سطح شدیدتری می رسد. این سطح منجر به تجربه های منفی مختلفی مانند استرس (زیست شناسی)، اضطراب، ناامیدی و افسردگی (حالت) می شود. در موارد جدی تر، این علائم عملکرد طبیعی فرد را در زندگی روزمره مختل می کند. یک عارضه جانبی مثبت این تجربیات منفی این است که فرد آسیب دیده را وادار می کند تا به موضوع اصلی رسیدگی کند. این فرصت ممکن است موجب رشد شخصی و بهبود روش زندگی شود. درمانگران اغلب سعی می کنند با کمک به بیماران خود در کشف معنای زندگی، بحران های وجودی را درمان کنند. یک تمایز مهم در این زمینه، تفاوت معنای شخصی و معنای کیهانی است. در مفهوم کیهانی، اصطلاح «معنای زندگی» به هدف جهان به عنوان یک کل یا چرا ما اینجا هستیم، ارتباط دارد. یکی از راه های حل بحران وجودی، یافتن پاسخی رضایت
بخش برای این سؤال است. این اغلب به شکل یک توضیح دین است که شامل یک موجود الهی است که جهان را برای هدف خاصی خلق کرده است. رویکرد دیگر برای حل بحران های وجودی این است که معنا را نه در کیهان، بلکه در مورد شخصیت جستجو کنیم. این روش معمولاً شکل سکولارتری به خود می گیرد: درمانگر به فرد کمک می کند تا بفهمد چه چیزی برایش مهم است یا چرا زندگی اش ارزش زیستن دارد. در این رابطه، آنها ممکن است کشف کنند که چگونه زندگی شخصی آنها می تواند معنادار باشد، مثلاً با وقف خود به خانواده یا حرفه خود. این رویکرد ممکن است یک بحران وجودی را کاهش دهد یا حل کند، حتی اگر فرد هنوز پاسخی به سؤال بزرگتر دربارهٔ معنای عمیق تر پشت همه چیز نداشته باشد. اهمیت. فیلسوف آلمانی فردریش نیچه گفته است «کسی که دلیلی برای زندگی کردن دارد، تقریباً می تواند هر ناملایمی را تحمل کند.» پرسش از معنای زندگی با این پرسش که چه چیزی اهمیت دارد، ارتباط تنگاتنگی دارد. این امر در این واقعیت منعکس می شود که یافتن معنا در زندگی اغلب با وقف خود به نوعی هدف عالی همراه است که اهمیت ویژه ای دارد. با این وجود، برخی از نظریه پردازان استدلال کرده اند که این دو مفهوم یکسان نی
ستند. این تمایز اغلب ناشی از مشاهده این که جستجوی معنای زندگی معمولاً به عنوان یک هدف تحسین برانگیز مرتبط با خود تعالی در نظر گرفته می شود. نظریه پردازان مختلف استدلال کرده اند که مهم بودن به معنای تأثیرگذاری بر جهان یا ایجاد تغییر است. برخی فقط نیاز دارند که این تأثیر عالی به اندازه کافی بزرگ باشد. برخی دیگر به عنوان یک عنصر اضافی شامل این هستند که تفاوت مورد نظر باید بر ارزش جهان تأثیر بگذارد. این اغلب با اشاره به بهزیستی تفسیر می شود: درجه اهمیت یک چیز به میزان تأثیر آن بر رفاه موجودات ذی شعور مشخص می شود. با این حال، ارتباط داشتن با یک هدف معمولاً برای اهمیت لازم نیست. در این راستا، ممکن است برخی از امور به طور تصادفی مهم باشد، بدون این که هدفی بالاتر هدایت شود؛ مثلاً ممکن است شخصی به طور اتفاقی به چیزی برخورد کند و در نتیجه ناخواسته باعث ایجاد اثر پروانه ای در نسبت های شدید شود. در چنین حالتی زندگی فرد به دلیل عواقبی که به بار آورده اهمیت بالایی پیدا کرده است. با این وجود، این به معنای آن نیست که به نوعی معنای عمیق تر یا هدف بالاتری نیز دست یافته است. تفاوت دیگر این است که جستجو و پی بردن به معنای زندگی
معمولاً توسط نظریه پردازان به عنوان یک اقدام مثبت و ارزشمند دیده می شود. با این حال، بسته به نوع تفاوت ارزش، اهمیت می تواند مثبت یا منفی باشد. برای نمونه، الکساندر فلمینگ است. از آنجایی که کشف پنی سیلین توسط او به بسیاری از افراد کمک کرد تا باکتری بیماری زاهای خود را درمان کنند. آدولف هیتلر، از سوی دیگر، به معنای منفی مهم بود، زیرا سیاست های او باعث رنج گسترده مردم بی شماری شد.
زنبور رتیل خوار نوعی زنبور وحشی عنکبوتی است که رتیل شکار می کند. طول بدن آن ها تا ۵ سانتی متر می رسد و بنابراین از درازجثه ترین زنبورهای وحشی هستند. دلیل اینکه این زنبور را رتیل خوار نامیده اند این است که زنبور با نیش خود رتیل را فلج کرده و در درون بدن رتیل تخم گذاری میکند . درحالی که رتیل زنده است نوزاد های زنبور از آن زنده زنده تغذیه میکنند و رشد میکنند .
نینا برگر یک بازیکن زن فوتبال اهل کشور اتریش است. پست تخصصی او مهاجم است. باشگاهی کنونی او اس سی زنت است و در بوندس لیگا بازی می کند. نینا برگر پیش از پیوستنش به این تیم برای اس وی نویلینکباخ و در بوندس لیگای اتریش بازی می کرد.او همچین در فصل ۲۰۱۴ برای تیم هیوستون دش و در لیگ ملی فوتبال زنان آمریکا بازی کرده است. او برای پنج فصل متوالی از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ به عنوان بهترین گلزن لیگ برتر فوتبال زنان اتریش شناخته شد.برگر یکی از اعضای تیم ملی فوتبال زنان اتریش نیز است.
راننده موریان نام یک زیرخانواده از تیره مورچه است.
اودا نوری نوبو ، نام دیگر اودا جوشو ; (زمان تولد و مرگ نامشخص) یک سامورایی در دوره موروماچی از اهالی ژاپن بود. نخستین شوگودای (معاون فرماندار) از خاندان ایواکورا اودا (ایسه نو کامی) بود که بر چهار بخش بالایی ولایت اُواری تسلط داشتند. در برخی از منابع اودا نوری نوبو با اودا جوشو (طرز نوشتن کانجی با اودا جوشو 織田常松 یکسان نیست ولی تلفظ همان است) یکسان دانسته شده است. وی پدر اودا نوری ناگا و احتمالاً برادر بزرگتر اودا جوچیکو (نسل وی بر چهار بخش پایینی ولایت اُواری تسلط داشت) بود. وی از طریق فوجیوارا نو توشی هیتو وابسته به خاندان فوجیوارا دانسته می شود. کانجی «نوری» (教) در نام کوچک وی از فرماندار ولایت اُواری و ششمین رهبر خاندان شیبا بنام شیبا یوشی نوری گرفته شده است. در شجره نامه ای که در کتاب تاریخی شینچو کوکی برای اودا نوبوناگا تدوین شده، ادعا می شود که وی از نسل اودا جوشو است و اودا جوشو نهمین نسل از تایرا نو چیکازانه ذکر شده است. بنابراین روایت پدر چیکازانه تایرا نو سوکه موری نام داشت. سوکه موری پس از شکست خاندان تایرا در نبرد دان نو اورا به همراه برادر کوچکترش هاراکیری کرد. بنا بر روایت ها همسر وی که در این ز
مان باردار بود پس از مرگ وی، پسری بنام تایرا نو چیکازانه/ اودا چیکازانه را در ولایت اومی، بخش تسودا، به دنیا آورده و خود در این ولایت ازدواج مجدد کرده است و پس از مدتی چیکازانه به نحوی به فرزندخواندگی کاهن یک معبد در ولایت اچیزن در آمده است. اودا جوشو کاهن معبد تسوروگی/ معبد اودا در ولایت اچیزن (شمال استان فوکوئی کنونی) بود که به فرماندار (شوگو) این ولایت، شیبا یوشی نوری نام دیگر «شیبا یوشی شیگه» خدمت می کرد. هنگامیکه شیبا یوشی شیگه به سمت فرمانداری ولایت اواری منصوب شد، اودا جوشو را نیز به عنوان معاون فرماندار (شوگودای) انتخاب کرد و اودا جوشو به همراه خانواده خود به ولایت اُواری رفتند و در این ولایت ساکن شدند.
روستامورها () یک سرده منقرض شده از مورچه های زیرخانواده روستاموریان است.
شیبا یوشی شیگه ، وی بعدها نام خود را به شیبا یوشی نوری تغییر داد; (زمان تولد ۱۳۷۱ و مرگ ۱۴۱۸) یک شوگودایمیو در دوره موروماچی و یک کانری (معاون شوگون) در شوگون سالاری آشیکاگا و یک شوگو در ولایت اچیزن، ولایت اواری، ولایت توتومی، ولایت کاگا و ولایت شینانو در ژاپن بود. وی پسر شیبا یوشی یوکی و همچنین ششمین رهبر خاندان شیبا بود. وی به همراه پدرش به شوگون آشیکاگا یوشی میتسو خدمت می کرد.
شیبا یوشی یوکی ;( – ) یک کانری (معاون شوگون) از ۱۳۷۹ تا ۱۳۹۷ و پنجمین رهبر خاندان شیبا و پسر شیبا تاکاتسونه در ژاپن بود. وی شوگوی ولایت اچیزن، ولایت اتچو و ولایت شینانو بود.
د کابل () (به معنای کابْل) لقب گروهی از پنج فوتبالیست سیه چرده ی هلندی با اصلیت سورینامی بود که زمانی در باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام و تیم ملی فوتبال هلند بازی می کردند. اعضای این گروه عبارتند از: این نام زمانی که ادگار داویدس، پاتریک کلایورت و کلارنس سیدورف در حال مصاحبه در یک برنامهٔ تلویزیونی بودند به وجود آمد. این نام برای توصیف دوستی میان آن سه بود. هنگام جام ملت های اروپا ۱۹۹۶ این نام برای توصیف پنج نفر یادشده به کار گرفته می شد.