Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
می گیرند و بسته به این که این برف مرطوب باشد یا خشک، بهمن های سست مرطوب یا خشک نامیده می شوند. این بهمن ها از نقطه ای روی سطح برف شروع شده و به طور پیش رونده به شکل بادبزنی جمع شده و حجم پیدا می کنند. تفاوت آن ها با بهمن های تخته ای در این است که فاقد خط شکستگی (یا رها شدگی) از برف روی شیب هستند و معمولاً به لایه های سطحی محدود شده و مسیر انتشار نسبتاً محدود و کم عرضی دارند. در شیب های بسیار تند، به دلیل امکان کمتر برای انباشت برف، بهمن های برف سست شایع تر از بهمن های تخته ای هستند. بهمن های برف مرطوب. بهمن برف مرطوب از حرکت نسبتاً کم سرعت ترکیبی از برف و آب به وجود می آید و مسیرش محدود به سطحی است که روی آن در لغزش است. سرعت نسبتاً کم این نوع بهمن (حدود ۱۰–۴۰ کیلومتر در ساعت) به دلیل اصطکاک بین سطح لغزندهٔ مسیر و برفِ اشباعشده با آب است. بهمن های برف مرطوب به رغم سرعت کم، به دلیل جرم و چگالی زیاد قادرند نیروی مخرب قدرتمندی ایجاد کنند. تودهٔ بهمن برف مرطوب می تواند برف نرم را شخم زده و تخته سنگ، زمین، درختان و سایر گیاهان را شسته و با خود همراه کند. ردی که این نوع بهمن در مسیر خود به جامی گذارد در اغلب موارد
زمین لخت و معمولاً گل آلودی است که در معرض دید قرار گرفته. بهمن های برف مرطوب می توانند از برف شُل (سست) یا از لایه ای منسجم (تخته ای) شروع شوند و فقط در برف هایی رخ می دهند که درحالت اشباع از آب قرار دارند (تعادل دمایی در نقطهٔ ذوب برف). وقوع بهمن های برف مرطوب در عرض های جغرافیایی میانی (از جمله ایران) اغلب با پایان فصل زمستان و آغاز بهار، یعنی زمانی که هوا در طول روز به شکل قابل توجهی گرم می شود، همراه است. بهمن های برف پودری. بزرگ ترین بهمن ها جریان های معلق متلاطمی را تشکیل می دهند (نوعی از جریان گرانشی، ) که با نام یا بهمن های مخلوط شناخته می شوند. این نوع بهمن ها که از حرکت پر سرعت ابری از پودر برف روی بهمنی متراکم شکل می گیرند می توانند هر نوع برف و مکانیسم شروعی داشته باشند؛ هرچند اغلب در برف پودر خشک و تازه رخ می دهند. بهمن های برف پودری می توانند سرعتی تا ۳۰۰ کیلومتر در ساعت و جرمی بیش از ده میلیون تن پیدا کنند و به شکل توده هایی عظیم با قدرت تخریب فراوان مسافت های طولانی را رو به پایین و حتی در انتها، رو به بالا بپیمایند. عناصر سه گانه و اصلی بهمن. سه عنصر اصلی برای شکل گیری بهمن عبارتند از: [شکل
] زمین (Terrain)، آب وهوا و برف انباشته شده (Snowpack). عنصر شکل زمین، محل ها، عوارض و نقاطی را توصیف می کند که در آن ها بهمن رخ می دهد. عنصر آب وهوا به توصیف شرایط جوی ایجاد برف و تغییر و تحول در آن می پردازد و در نهایت عنصر برف انباشته شده، ویژگی های ساختاری برف را که به شکل گیری بهمن می انجامد توصیف می کند. پرواضح است برای شناخت بهمن و پرهیز از آن در کوهستان، باید دانش خوبی از این سه عنصر به دست آورد. شکل زمین. پیشتر اشاره شد که اکثر بهمن ها روی شیب هایی با زاویهٔ حدوداً ۳۰ تا ۴۵ درجه آغاز می شوند. در چنین بازه ای از زاویهٔ شیب است که از یک طرف امکان انباشت انواع مختلف برف وجود دارد (شیب بیش ازحد تند نیست که برفی روی آن انباشته نشود) و از طرف دیگر، برف انباشته شده امکان می یابد پس از شروع به حرکت، در اثر ترکیبی از شکست مکانیکی و نیروی گرانش روی آن شتاب گیرد. بااین حال در توصیفی کلی تر، که انواع متنوع تری از برف و بهمن های کم وقوع تر را هم شامل می شود، زاویهٔ شیبی که می تواند برف را در خود نگه دارد، به عوامل مختلفی مانند شکل کریستال برف و میزان رطوبت آن بستگی دارد. اشکال مختلفی از برف خشک و سرد فقط روی شیب
های ملایم می نشینند، درحالی که برف مرطوب و گرم تر می تواند به سطوح بسیار پرشیب هم بچسبد. به طور خاص در کوه های ساحلی، مانند بخش هایی از پاتاگونیا، ضخامت زیادی از برف می تواند روی سطوح صخره ای عمودی و حتی با شیب معکوس انباشته (آویزان) شود. از آن طرف، زاویهٔ شیبی که می تواند به حرکت برف شتاب دهد به عوامل مختلفی مانند مقاومت برشی برف (که خود تابعی از شکل کریستالی برف است)، وضعیت لایه ها و اتصال بین آن ها بستگی دارد. برف انباشته شده در دامنه های رو به خورشید، به شدت تحت تأثیر تابش آفتاب است. چرخه های روزانهٔ ذوب و انجمادِ دوباره می توانند نشست برف را تسهیل کرده و آن را تثبیت کنند. درعین حال، چرخه های شدید انجماد و ذوب منجر به تشکیل پوسته های سطحی در طول شب و برف های سطحی ناپایدار در طول روز می شوند. لبهٔ شیب ها (لبهٔ یال ها و خط الرأس) یا هر مانع دیگری در مسیر باد، می تواند باعث انباشت برفِ بیشتر معمولاً در سمتی شود که رو به وزش باد نیست (اصطلاحاً سمتِ بادپناه)؛ که این خود احتمال شکل گیری برف عمیق، تخته ای شکل در امتداد جهت باد و نیز نقاب برفی را بالا می برد. همهٔ این شکل های مختلفِ انباشت برف می توانند باعث شروع
بهمن شوند. به طور کلی، عمق برف در شیب های رو به باد، اغلب بسیار کمتر از شیب های بادپناه است. برف روی شیب هایی که شکلی محدب (برجسته) دارند پایداری کمتری نسبت به شیب های مقعر (تو رفته) دارد؛ به این دلیل که مقاومت کششی لایه های برف کمتر از مقاومت فشاری آن هاست. همچنین ترکیب و ساختار بستری (زمینی) که تودهٔ برف روی آن شکل گرفته، در پایداری برف تأثیر دارد. مثلاً، بعید است در شیب های پوشیده از درختان انبوه بهمنی رخ دهد. در مقابل، تخته سنگ ها و پوشش گیاهی پراکنده به دلیل ایجاد شیب دمایی شدید در اطراف خود، می توانند مناطق ضعیفی را در اعماق برف ایجاد کرده و احتمال بهمن را افزایش دهند. در شیب هایی هم که زمین صاف است (مانند چمن یا سنگ یکپارچه)، بهمن هایی با عمق کامل شایع ترند (نگاه کنید به آخرین مورد از علائم یا خطرات پنج گانه). برف انباشته شده، ساختار و مشخصه ها. برف انباشته شده (Snowpack) در واقع از لایه های برف موازی زمین تشکیل شده است که در طول فصل بارش روی هم انباشته می شوند. هر لایه حاوی دانه های برفی است که معرف شرایط متمایز جوی در هنگام بارش و تشکیل آن لایه است. لایه ها پس از بارش به تدریج فرونشسته و با گذشت زما
ن تحت تأثیر شرایط جوی تحول و تکامل می یابند. برای وقوع بهمن لازم است بار ناشی از انباشت برف از پیوستگی برف (معمولاً بین لایه ها) بیشتر شود. بار در اینجا مستقیماً وزن برف است، اما سنجش استحکام و پیوستگی برف که مشخصه هایی ناهمگن هستند بسیار سخت تر است. این کار بستگی به جزئیات و ویژگی هایی چون مورفولوژی برف، شامل شکل دانه های آن و پیوندهای بین دانه ها و نیز اندازه، چگالی، دما و محتوای آب برف دارد. این ویژگی ها ممکن است با گذشت زمان و بسته به رطوبت محلی، شار بخار آب، دما و شار گرما دگرگون شوند. لایهٔ بالایی برف هم به شدت تحت تأثیر تابش آفتاب و هوای محلی است. از جمله اهداف تحقیقات دربارهٔ بهمن، پیشرفت و راستی آزمایی شبیه سازی کامپیوتری است تا با استفاده از آن بتوان روند تحول و تکامل برف فصلی را در طول زمان بر اساس متغیرهای واقعی آب وهوایی بررسی و پیش بینی کرد. شناخت کامل عوامل ناپایداری برف و به تبع آن تعیین دقیق احتمال وقوع بهمن کاری بسیار دشوار است که شاید تنها با بررسی های آزمایشگاهی میسر شود. بااین حال، برای کمک به ارزیابی ساختار و پایداری برف انباشته شده در شرایط عملیِ کوهستان، تست های میدانی مختلفی ابداع شده
و تکامل پیدا کرده اند که هم اکنون ۴–۵ مورد از آنها تقریباً به شکل استاندارد درآمده اند و در دوره های معتبر شناخت بهمن آموزش داده می شوند (اصطلاحاً تست پروفایل برف) که مهم ترین آن ها عبارتند از: (عنوان انگلیسی هر تست به توضیحِ ویدئویی آن در وبسایت هشدار بهمن کانادا پیوند شده است). همواره توصیه می شود به نتیجهٔ یک تست نباید اعتماد زیادی کرد. ایمن ترین رویکرد در تفسیر نتایج این تست ها، استفاده از آن ها برای پرهیز از شیب های مستعد بهمن است و هرگز نباید به عنوان گواه یا مجوزی برای کاملاً ایمن فرض کردن یک شیب مستعد بهمن به کار برده شوند (رد کردن و نه تأیید). به علاوه، انجام و تفسیر درست آن ها مستلزم شرکت در دوره های معتبر آموزشی در زمینهٔ بهمن است. آب وهوا. طوفان برف و بارش باران از عوامل مهم افزایش خطر ریزش بهمن هستند. بارش برف هم به دلیل افزودن بار (وزن) و هم به این دلیل که برف تازه زمان کافی برای اتصال به لایه های زیرین ندارد، باعث افزایش ناپایداری در برف انباشته شده می شود. بارش برف در ارتفاعات معمولاً با وزش باد همراه است. باد بسته به شدت و جهت وزش، نقش بسیار مهمی در انباشت برف در مکان ها، لبه ها و شیب های با
دپناه دارد (از جمله انباشت برف در دهلیزها و همین طور شکل گیری نقاب برفی). بیشتر بهمن ها در طول طوفان برف یا به فاصله کوتاهی پس از آن اتفاق می افتند. باران نیز تأثیر مشابهی دارد و به ویژه در کوتاه مدت باعث ناپایداری برف می شود؛ چرا که باری اضافه به برف انباشته شده تحمیل می کند. از طرف دیگر، آب باران هنگام نفوذ در برف می تواند مانند روان کننده عمل کرده و اصطکاک طبیعی بین لایه های برف را کاهش دهد. پیشگیری، مهار و کنترل بهمن. راه های مختلفی برای جلوگیری از ریزش بهمن یا کاهش اندازه و قدرت تخریب آن وجود دارند. این روش ها را می توان به دو دستهٔ کلی تقسیم کرد: فعال (active) و غیرفعال (passive). منظور از روش های فعال، آن هایی هستند که برای تغییردادن شکل و اندازهٔ برف انباشته شده به کار می روند؛ از جمله: در مقابل، روش های غیرفعال، بر پایدارکردن برف انباشته شده در محل آن روی شیب ها تمرکز دارند، از جمله: در کنار این موارد، انواعی از سازه ها نیز برای متوقف یا منحرف کردن بهمن استفاده می شوند که معمول ترین آن ها سازه های فولادی و بتنی مستحکمی است که بر روی زیرساخت هایی که در مسیر بهمن قرار دارند ساخته می شوند؛ از جمله بهمن
گیر یا گالری بهمن (avalanche gallery) برای محافظت از جاده یا راه آهن. نوع دیگری از این موانع، تپه هایی است که با استفاده از خاک و سنگ در مسیر بهمن و برای کاستن از سرعت و برد آن ساخته می شوند. پیوست. در نروژ سامانهٔ متمرکزی برای هشدار خطر بهمن وجود دارد که از مطالب آن در این مقاله هم استفاده شده است (آدرس: https://www.varsom.no/en/avalanches/). در بین محتوای آموزشی این سامانه، خلاصه ای دو صفحه ای به نام «کارت بهمن» تدوین شده که با هدف راهنمایی اسکی بازان (و کوهنوردان) برای طراحی برنامه ای ایمن تر در دسترس عموم قرار دارد. این کارت با کسب اجازه از سایت هشدار بهمن نروژ به فارسی ترجمه و در اینجا پیوست شده است. به همهٔ افرادی که برای فعالیت های مختلف پا به کوهستان می گذارند توصیه می شود با محتوای این کارت (که عملاً خلاصه ای مختصر و مفید از این مقاله است) به عنوان حداقل اطلاعات لازم برای اجرای برنامه در شرایط برفی آشنا شوند و آن را با خود به کوه ببرند. امید است خلاصهٔ مشابهی که تناسب بهتری با شرایط مناطقی چون ایران دارد در آیندهٔ نزدیک تدوین گردد. بدیهی است اجرای هرچه ایمن تر برنامه های زمستانی مستلزم کسب تجربه، شرک
ت در دوره های معتبر آموزشی در زمینهٔ بهمن، تهیهٔ تجهیزات ضروری نجات از بهمن و تمرین و آمادگی مداوم برای استفادهٔ عملی از آن ها است.
روابط اتریش و ایران به مجموعه روابط اقتصادی، علمی و فرهنگی میان ایران و اتریش گفته می شود که از حدود ۱۶۰ سال پیش تا امروز ادامه داشته و همواره کم تنش در جریان بوده است. از مهمترین رویدادهای حادث شده در روابط دوجانبه دو کشور، می توان به میزبانی اتریش برای مذاکرات هسته ای ایران اشاره داشت که به توافق نهایی برنامه هسته ای ایران انجامید. دوره صفویه. نخستین رابطه دیپلماتیک دو کشور، به سندی که از جانب شاه تهماسب یکم در سال ۱۵۵۲ (میلادی) به خاندان هابسبورگ ارسال شده، باز می گردد. بعد از تأسیس ، برخی از فارغ التحصیلان این مرکز، با سفر به خاورمیانه و ایران، اقدام به نشر دادن ادبیات و شعر ایران در مجامع ادبی اروپا نمودند. از جمله این افراد می توان به جوزف ون هامر پورگشتال اشاره کرد که نخستین فردی بود که دیوان حافظ را به زبان آلمانی ترجمه کرد که این ترجمه، بعده ها مورد الهام گوته قرار گرفت. دوره قاجار. روابط دوجانبهٔ دو کشور در زمان قاجار توسط عباس میرزا ادامه یافت. وی که به دنبال تجهیز قوای ایران در مقابل ارتش روسیه بود، نامه ای به کلمنس ونتسل فون مترنیخ ارسال کرد و درخواست خرید برخی از سلاح های اتریشی را کرد که احتمال
اً توسط فون مترنیخ رد شده است. روابط دو کشور به بهانه تأسیس دارالفنون، وارد مرحله جدیدی شد. دعوت امیرکبیر از اساتید دانشگاهی اتریش در رشته های معدن و پزشکی برای عزیمت به ایران و تدریس در دارالفنون، موجب نزدیکی بیشتر دو کشور به یکدیگر شد. از آنجا که معلمان روسی، فرانسوی و انگلیسی اعزام شده در گذشته، نتوانسته بودند که انتظارات امیرکبیر را برآورده کنند و به جای آموزش دروس تخصصی، بیشتر سعی در انتشار افکار و عقاید سیاسی دولت های متبوع خود را داشتند. در نهایت، ۹ مربی از اتریش به ایران آمد که ۷ نفر از آن ها مورد تأیید قرار گرفتند و مشغول به کار شدند. اما از آنجا که پیش از ورود این نفرات، امیرکبیر به قتل رسید، در زمان شروع فعالیت آنان، هیچ حامی در ایران نبود که در مقابل کارشکنی های روسیه و انگلیس و میرزاآقاخان نوری، از آن ها حمایت کند. در نهایت، با فوت و استعفای این مربیان، این پروژه با موفقیت ناچیزی پایان یافت. در سال های بعد، در خلال دو سفر ناصرالدین شاه به اتریش و دیدار با مقامات این کشور و بازدید از قشون آنها، چند قرار داد دوجانبه منعقد شد که مهمترین دستاورد آن ها، تبدیل چاپارخانه های کشور به یک اداره پست منسجم و
تشکیل پلیس تهران، احداث تلفنخانه از کاخ شاه به مرکز شهر و جذب چند مربی و تکنسین ماهر برای دارالفنون و کارگاه های صنعتی دانست. با اینحال، کارشکنی های روسیه و بریتانیا، باعث شد که هیچگاه موفقیت کاملی در خصوص حضور اتریشی ها در ایران، فراهم نشود بعد از این اقدام موفقیت آمیز بود که اتریش در ۱۸۷۲ (میلادی) معادل ۱۲۵۱، اقدام به تأسیس نمایندگی خود در تهران نمود؛ (کنت دوبسکی، نخستین سفیر اتریش-مجارستان در ایران بود) اقدامی که ۶ سال بعد، با تأسیس نمایندگی ایران در وین، (نریمان خان قوام السلطنه نخستین سفیر ایران در اتریش-مجارستان بود) پاسخ داده شد. دوره پهلوی. در ۲۷ خرداد ۱۳۰۷ قراردادی میان ایران و اتریش بسته شد که بنابر آن، دو کشور درباره اقامت شهروندان یکدیگر، همان رفتاری را بکنند که با شهروندان کشورهایی می کنند که با آنها رابطه «کامله الوداد» دارند. همچنین احوال شخصیه (ازدواج، طلاق، ارث و ... ) شهروندان هر یک از دو کشور در خاک دیگری، بر اساس قوانین خودشان باشد. دوره جمهوری اسلامی. بعد از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، با وجود اینکه اغلب کشورهای اروپایی اقدام به قطع روابط خود با ایران نموده بودند، اتریش مناسبات دوجانبه خود را اد
امه داد. در دوران گروگان گیری در سفارت ایالات متحده آمریکا یک نماینده از کشور اتریش به ایران سفر کرد تا اینکه بتواند نقش میانجی را ایفا کند ولی در کارش موفق نبود. همچنین سفر آروین لانس به ایران در سال ۱۹۸۴ (میلادی)، نخستین سفر یک وزیر امور خارجه اتحادیه اروپا به ایران، بعد از انقلاب بود. همچنین در تیر ۱۳۶۶، علی اکبر ولایتی، سفری ۳ روزه به اتریش داشت که نخستین سفر یک وزیر امور خارجه ایران به یک کشور غربی، بعد از انقلاب ۱۳۵۷ بود. در خلال جنگ ایران و عراق نیز با اعلام بی طرفی، و همچنین پذیرش مصدومان ایرانی حملات شیمیایی عراق، از جمله کشورهای دوست ایران در اتحادیه اروپا محسوب می شد. بعد از انقلاب، اعزام دانشجویان بورسیه و آزاد به اتریش افزایش یافت و سالانه بیش از ۱۰۰۰ دانشجوی ایران در رشته های مختلف دانشگاهی این کشور، به تحصیل می پردازند. در حالیکه تا قبل از انقلاب ۱۳۵۷، شمار ایرانیان مقیم اتریش بالغ بر ۱۷ هزار نفر بود، این آمار در سال ۱۹۹۰ (میلادی) به ۳۰ هزار نفر افزایش یافت. هم اکنون بالغ بر ۳۰٬۰۰۰ ایرانی در اتریش زندگی می کنند که غالباً فارغ التحصیلان مراکز آکادمیک این کشور می باشند. همچنین کتابخانه دانشگاه وی
ن، ۴۰ هزار نسخه خطی فارسی از کتب شعرا و دانشمندان ایرانی را در خود جای داده است. اتریش از معدود کشورهای اروپایی بود که در زمان اعمال تحریم های بین المللی علیه ایران، از پذیرش آن خودداری ورزید و روابط تجاری دوجانبه خود با ایران را ادامه داد. در سال ۱۳۹۴، تراز تجاری دو کشور اختلاف چشمگیری داشته و ارزش واردات کالایی اتریشی به ایران از جمله شیر خشک، آب پرتقال، آرد، برخی داروها، چوب اره شده، الکل چرب، انواع کاغذ و پوشاک بسیار بیشتر از صادرات ایران به اتریش بوده که اهم این صادرات را می توان سبزیجات، تنباکوی قلیان، گلاب، کارتن، سنگ مرمر، مجسمه، مبل های چوبی دانست. پس از توافق هسته ای وین که به رفع تدریجی تحریم های بین المللی علیه ایران انجامید، هاینتس فیشر، رئیس جمهور اتریش، نخستین مقام عالی رتبه یک کشور عضو اتحادیه اروپایی بود که به ایران سفر کرد. وی در این سفر، با سید علی خامنه ای و سایر مقامات بلندپایه ایرانی دیدار کرد. وی همچنین یک هیئت پرتعداد اقتصادی را جهت گشایش باب تازه ای در روابط تجاری خود با ایران، با خود همراه کرد.
کِیمِن ("Caiman") نام یک سرده از زیرتیره کیمن ها در تیرهٔ الیگاتوران است. آن ها در آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی زندگی می کنند.
ناهنجاری های جنینی ناشی از الکل یا آثار جنینی الکل (FASD) یا سندرم جنینی الکل به نارسایی هایی گفته می شود که در فردی که مادرش در دوران بارداری، الکل مصرف کرده است، دیده می شود. برخی از این نارسایی ها عبارتند از: ظاهر غیرطبیعی فرد، کوتاهی قد، وزن کم، سر کوچک، ناموزونی و ناهماهنگی اعضای بدن، کم هوشی، مشکلات رفتاری، و نارسایی های شنوایی و بینایی. افرادی که دچار این گونه نارسایی هایند معمولاً در مدرسه دچار مشکل می شوند، با اجبارهای قانونی مشکل دارند، اغلب به زندان می افتند، به شدت درگیر رفتارهای پرخطر جنسی اند و مشکل الکل یا دیگر مواد مخدر دارند. شدیدترین حالت این نارسایی سندرم جنینی الکل (FAS) نام دارد. دیگر انواع این نارسایی عبارتند از سندرم جنینی جزئی ناشی از الکل (pFAS)، نارسایی های هنگام تولد مرتبط با الکل (ARBD) و نارسایی های تکامل سیستم عصبی مرتبط با الکل (alcohol-related neurodevelopmental disorder یا ARND) این نارسایی مربوط به نوشیدن الکل در دوران بارداری است، پژوهشی در آمریکا نشان داده است که ۱۰٪ زنان باردار در ماه آخر الکل نوشیده اند و ۲۰ تا ۳۰٪ زنان باردار در بخشی از دوران بارداری الکل نوشیده اند. نزد
یک به ۴٪ از زنان هم مصرف بیش از اندازهٔ الکل دارند (اعتیاد به الکل). از جمله دیگر فاکتورهای خطر برای این نارسایی می توان به: مادران با سن بالا، سیگار کشیدن و مادرانی که تغذیهٔ ضعیف دارند اشاره کرد. در هیچ بخشی از دوران بارداری نمی توان گفت که نوشیدن الکل اشکال ندارد همچنین هیچ سر حد و مینیمم اندازه ای هم برای نوشیدن الکل وجود ندارد که گفته شود اگر این مقدار نوشیده شود بی خطر است. ممکن است نوشیدن مقدار اندک الکل برای کودک ظاهر غیرطبیعی ایجاد نکند اما می تواند باعث بروز اختلالات رفتاری شود. الکل از سد خونی مغزی رد می شود و به طور مستقیم یا غیرمستقیم بر نوزاد در حال رشد اثر می گذارد. روش درمان بسته به نشانه ها و مشکلات فرد متفاوت خواهد بود. با پرهیز از الکل در دوران بارداری می توان از اختلال طیف الکل در جنین پیشگیری کرد. سازمان های پزشکی توصیه می کنند که در دوران بارداری به هیچ وجه الکل نوشیده نشود. اگر چنین نارسایی در نوزاد ایجاد شد باید به روش های درمانی روی آورد مشکل همیشگی خواهد بود اما با درمان می توان آن را بهبود بخشید از جمله روش های درمانی می توان به روان درمانی اندرکنش پدر و مادر با کودک، تلاش در جهت اص
لاح رفتار و احتمالاً مصرف دارو اشاره کرد. برآورد می شود که حدود ۲ تا ۵ درصد از مردم آمریکا و غرب اروپا به نوعی دچار یکی از انواع اختلال طیف الکل در جنینی (FASD) باشند. از هر ۱۰۰۰ تولد زنده در آمریکا، ۰٫۲ تا ۹ مورد دچار نوع شدید سندرم اختلال الکل (FAS) اند. این رقم در برخی جوامع آفریقایی تا ۹٪ می رسد. آثار منفی مصرف الکل از گذشته تا امروز همیشه گوش زد شده است؛ در سال ۲۰۰۲ برآورد شده است که فردی که دچار اختلال شدید طیف الکل در جنینی (FAS) بوده است نزدیک به دو میلیون دلار آمریکا برای جامعه هزینه دارد. عبارت "سندرم جنینی الکل" ("fetal alcohol syndrome") نخستین بار در سال ۱۹۷۳ استفاده شده است.
اسماعیل پوررضا (زادهٔ ۱۳۲۸، قصر شیرین) بازیگر سینما و تئاتر اهل ایران است. فعالیت حرفه ای. اسماعیل پوررضا در سال ۱۳۲۸ در قصر شیرین به دنیا آمد. وی بازی در تئاتر را از سال ۱۳۵۴ آغاز کرد. نخستین بازی وی نیز در سینما در سال ۱۳۵۴ بود که برای بازی در فیلم غریبه و مه مورد توجه و انتخاب بهرام بیضایی قرار گرفت.
محمود جوادی پور (زاده ۱۳ شهریور ۱۲۹۹ – درگذشت ۵ آذر ۱۳۹۱) نقاش، گرافیست و از پیشگامان هنر نوگرای ایران بود، او در تهران متولد شد و در سن ۹۲ سالگی درگذشت. وی در رشته های گرافیک، نقاشی، تصویرسازی، چاپ دستی و طراحی صنعتی فعالیت داشت و در دانشگاه تهران و هنرستان هنرهای زیبا تدریس می کرد. از جوادی پور به عنوان یکی از نخستین پایه گذاران جنبش نقاشی نوگرای ایران تجلیل شده است و به همین سبب از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نشان عالی دریافت کرد. از وی به عنوان پدر گرافیک نوین ایران نیز یاد شده است و او همچنین در سال ۱۳۸۴ به عنوان یکی از چهره های ماندگار ایران در نقاشی ایران انتخاب شد. آثار این هنرمند در برخی موزه های ایران و آمریکا نگهداری می شوند. زندگی. دوران اولیه زندگی. محمود جوادی پور در ۱۳ شهریور سال ۱۲۹۹ در محله امیریه تهران متولد شد، او دومین فرزند علی نقی جوادی پور (ملقب به حمیدالممالک) و شایسته ابراهیمی بود، پدرشان علی نقی جوادی پور در 15 سالگی از کرمان به تهران آمده بود و در یکی از وزارتخانه ها کار می کرد و اوقات آزادش را به طراحی نقوش قالی می گذراند، حدود سال ۱۳۱۷ که به عنوان ناظر هزینه معادن انارک در نائین ان
جام وظیفه می نمود، اوقات آزادش را با استفاده از سنگ های معدنی، خاک ها، رسوبات معدن و انواع مواد طبیعی دیگر به ساختن کلاژ نقاشی می پرداخت که از نظر هنری بسیار باارزش و زیبا بودند و مادرشان نیز بانویی هنرمند، هنردوست، کاردان و مهربان بود، وی فارغ التحصیل مدرسه ژاندارک بود به همین دلیل با زبان فرانسه آشنایی داشت، به موسیقی علاقه ای خاص داشت و اوقات آزادش را به گلدوزی، خیاطی و مطالعه می پرداخت. محمود جوادی پور ابتدا در دبستان سلطانی و سپس در دبستان علامه تحصیل کرد. وی از کودکی به موسیقی، نقاشی و کارهای دستی علاقه ی خاصی داشت. پدرشان از علاقه او به موسیقی آگاه بود و بارها به او پیشنهاد کرد که ساز موردعلاقه اش را بخرد و او را نزد استادی بفرستد ولی او نمیخواست زیرا هدفش نواختن یک ساز نبود بلکه میخواست آهنگساز بشود ولی متأسفانه در آن زمان مدرسه ای برای آموزش موسیقی وجود نداشت، وی پس از ناامید شدن از فراگیری موسیقی به نقاشی روی آورد زیرا نقاشی به او این امکان را می داد که پیش خود تمرین کند و ذهنیاتش را به همان صورت بچگانه روی کاغذ بیاورد. آنقدر مشتاق بود که در هر فرصتی نقاشی می کرد حتی در اغلب ساعات درس در حالی که ظاه
را گوش به درس می داد، زیر نیمکت طراحی می کرد. چهره معلمانی که حالت ویژه ای داشتند، بهترین سوژه برای نقاشی او بود، آنها را کاریکاتوروار طراحی میکرد. سینما نیز یکی از بهترین تفریحات او بود هر هفته به اتفاق برادرش دو یا سه فیلم را می دیدند و پس از دیدن هر فیلم به محض رسیدن به خانه شروع به طراحی قسمت هایی از فیلم که خوشش آمده بود می کرد. بیشتر روزها قبل از آمدن معلم به کلاس، چند نفر از بچه ها که دوستدار نقاشی و سینما بودند هر کدام به او برگه کاغذی می دادند و موضوع مورد علاقه شان را هم می گفتند تا نقاشی اش را برایشان بکشد . بیشتر سوژه ها در ارتباط با فیلم های سینمایی بود که دوست داشتند. سرانجام پس از شش سال دوران دبستان را به پایان رساندند و به اخذ گواهینامه شش ساله ابتدایی نائل شدند، تصمیم گرفتند که در هنرستان صنعتی ایران و آلمان نام نویسی کنند اما در آخرین هفته تابستان به سختی بیمار شدند و از نام نویسی در هنرستان بازماندند و به کمک برادرشان موفق به ثبت نام در کلاس اول دبیرستان شدند اما دبیرستان و کلاس فضای ناراحت کننده ای براشان داشت و نتوانستند شاگردان عجیب و غریبش را تحمل کنند. لذا سومین روز از دبیرستان انصراف
دادند و به کمک دوستشان توانستند در کارخانه ای مشغول به کار شوند. دوران کاری و تحصیلی. برای این که بتوانند خود را برای نام نویسی در هنرستان صنعتی آماده کنند کار در کارخانه را ادامه ندادند و در رشته آهنگری ثبت نام کردند.توصیف استاد جوادی پور از هنرستان:برای رفتن به هنرستان از خوشحالی سر از پا نمی شناختم محیط شاد، تمیز و نیمه اروپایی هنرستان برخورد مهربان و مؤدبانه گردانندگان آن از کارمند گرفته تا استادان و رئیس آنقدر تأثیر خوب و مثبتی در من گذاشت که قابل توصیف آن نیستم. دیگر از نوشتن مشق، بستن صف و بسیاری از گرفتاری های دبستان علامه خبری نبود اینجا محیطی بود که در آن مردمانی با فرهنگ و شخصیتهای والا و آزادمنش فعال بودند و این همان فضایی بود که من ناخودآگاه به آن می اندیشیدم و آرزویش را داشتم. معلمان به دو دسته تقسیم شدند؛ معلمان دروس نظری که هم ایرانی و هم آلمانی بودند و معلمان دروس فنی که همه آلمانی بودند. افرادی با شخصیت مانند بزرگ علوی نویسنده و فیلسوف؛ نیما یوشیج، شاعر نوپرداز؛ علی اکبر دیهیم نقاش و شاعر و افراد ممتاز دیگری که کادر آموزشی هنرسرا و هنرستان را تشکیل می دادند.محمود جوادی پور در سال ۱۳۱۲ گواهی
نامه ششم هنرستان صنعتی ایران و آلمان در تهران در رشته آهنگری و ماشین سازی دریافت کرد. با توجه به عملکرد عالی استاد جوادی پور در هنرستان با مصوبه شورای عالی مدرسه صحبت از این شد که ایشان را برای ادامه تحصیل در رشته فنی به ویژه نقشه کشی فنی به آلمان بفرستند تا پس از بازگشت به عنوان معلم ترسیم فنی مشغول کار شوند که با ورود متفقین به ایران و اشغال موقت ایران همه چیز به هم خورد.آلمانی های مقیم ایران یا فرار کردند یا به اسارت درآمدند راه آهن سرتاسری ایران نیز به دست متفقین افتاد و آن ها برای تقویت و توسعه راه آهن به استخدام افراد فنی تحصیل کرده نیاز داشتند. تقریباً همه هم دوره ای های ایشان که فارغ التحصیل شده بودند با سمت های خوب به استخدام راه آهن ایران درآمدند و وی نیز تصمیم به ملحق شدن در راه آهن گرفتند که توسط دوست شان از تاسیس دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران مطلع شدند و همان فردا اقدام به ثبت نام کردند و به راحتی از آزمون با داورانی همچون آندره گدار، رئیس موزه ایران باستان و همچنین رئیس هیئت حفاران فرانسوی ایران و رئیس دانشکده هنرهای زیبا، خانم امین فر ، که او را مادام آشوب می نامیدند و استاد نقاشی بودند، آق
ای هوشنگ سیحون، آقای علی محمد حیدریان، استاد رشته نقاشی، گذر کردند و در رشته نقاشی قبول شدند. در زمان تحصیل شان در دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران ریاست دانشکده را آقای آندره گدار عهده دار بودند و استادان رشته نقاشی از جمله آقای علی محمد حیدریان و خانم دکتر امین فر بودند که او را مادام آشوب نیز خطاب می کردند آقای استاد ابوالحسن صدیقی استاد رشته مجسمه سازی بودند ولی هنوز آن رشته فعالیتی نداشت. در رشته معماری نیز دو استاد فرانسوی به نام های سیرو و دوبرول و یک استاد ایرانی به نام آقای مهندس آفتاندلیانس تدریس می کردند و درس تاریخ هنر را آقای دکتر محسن مقدم به عهده داشتند و همچنین مسؤلیت اداره کتابخانه دانشکده را آقای صادق هدایت و خانم نیر کیا به عهده داشتند.و همچنین در آن دوره با احمد اسفندیاری، عبدالله عامری، حسین کاظمی، جلیل ضیاء پور، شکوه ریاضی، منوچهر یکتابی، لیلی تقی پور، جواد حمیدی ، مهدی ویشکایی و فخری عنقا هم دوره ای بودند. اولین چاپ چهار رنگ در چاپخانه بانک ملی ایران. در سال ۱۳۲۲ جوادی پور به عنوان نقاش چاپخانه در بانک ملی ایران به صورت نیمه وقت استخدام شد و با مطالعه و تلاش در زمینه راه های عملی چاپ ر