Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تجاری سفارت ایران در سوییس مشغول به کار شد. پس از بازگشت به ایران در مدارس دارالفنون و علمیه و پهلوی به تدریس ادبیات فرانسوی پرداخت. در سال ۱۳۰۳ خورشیدی پس از درگذشت میرزا حسین خان صبا (کمال السلطان)، امتیاز روزنامهٔ "ستاره ایران" به وی انتقال یافت. از سال ۱۳۰۷ نام این روزنامه به "ستاره جهان" تغییر کرد و به زبان های فارسی و فرانسه منتشر شد. از چهار صفحه، سه صفحه آن فارسی و یک صفحه آن به زبان فرانسه بود. این روزنامه به طور مستمر به مدت قریب ده سال در تهران انتشار یافت. ابوالقاسم اعتصام زاده در سال ۱۳۱۴ به نمایندگی از بجنورد به مجلس شورای ملی رفت (دوره دهم). در دوره بعد نیز به نمایندگی بجنورد انتخاب شد. خدمت نظام وظیفه زنان. در دوره یازدهم، در ۲۸ فروردین ۱۳۱۷ لایحه ای جهت تصویب قانون تازه ای برای خدمت نظام وظیفه در مجلس به شور گذاشته شد که معافیت ها را محدودتر می کرد، مثلاً کسانی که یک چشم داشتند، دیگر از خدمت نظام معاف نمی شدند. نخستین نماینده ای که دربارهٔ این لایحه نطق کرد اعتصام زاده بود که پیشنهاد داد در مواقع بسیج عمومی و جنگ، زنان هم به خدمت نظام فراخوانده شوند و در دفاع از پیشنهاد خود گفت: «امروز در تحت
توجهات شاهانه طبقه بانوان از تمام مزایای حقوق اجتماعی در کشور بهره مند هستند و دوش به دوش مردان حرکت می کنند، آیا تصور نمی توان کرد که اگر خدای نخواسته به وجود فرزندان دیگر ایران هم یک وقت احتیاج باشد، از وجود بانوان هم استفاده کرد؟ طبقه بانوان هم با نهایت افتخار برای خدمتگزاری حاضر باشند. البته مقصود بنده این نیست که زن ها هم مثل مردها مشق نظامی و تیراندازی بکنند. اگر در بعضی ممالک و کشورها هم بعضی هنگ های زنانه تشکیل شده است، این یک قضیه استثنائی است که البته هیچ وقت در هیچ جای دنیا عملی نخواهد شد ولی زنان هم به سهم خودشان می توانند در بعض از قسمت های دیگر کمک کنند؛ مثلاً در فصل دهم این قانون نوشته است که دواسازان و دندانسازان و پزشکان. در این قسمت ها ممکن است شرکت بکنند و خیلی از بانوان هستند که در این قسمت اطلاعات و تحصیلاتی دارند، پزشک هستند، دواسازی می کنند، دندانساز هستند. اینها چرا نباید شرکت کنند؟ البته برای بانوان ممکن است یک خدمات دور از خطر و زحمتی را در نظر گرفت. وقتی که می گویند کر و چلاق و یک چشم معاف نیستند، در سابق مثلی بود چه مردی بود کز زنی کم بود. بنده اینجا می خواهم عرض کنم که چه زنی بود
کز شلی کم بود. این است که پیشنهاد می کنم که در مواقع بسیج عمومی و جنگ که البته امیدواریم با حسن سیاست دولت هم هرگز پیش نخواهد آمد، در آتیه از بانوان هم در بعضی از قسمت ها استفاده بشود برای طرفداری و حفظ میهن». در واکنش به پیشنهاد اعتصام زاده، اسدالله زوار نماینده کاشمر گفت: «یا گوش بنده درست نشنید یا تصور می کنم همه آقایان هم تصدیق بفرمایند که از بیانات آقای اعتصام زاده ماها که چیزی نفهمیدیم. بالاخره آقا می خواهم عرض کنم آن کسی که این مملکت را با دست توانای خودش از منجلاب بدبختی بیرون کشیده است، هیچ احتیاج به کمک ندارد و تمام اصلاحات را هم با دست توانا و فقط به اتکاء قوای شخص خودش کرده است (نمایندگان: صحیح است) و جزئیات امور را هم فوق آنچه تصور بفرمایید در نظر دارد (نمایندگان: صحیح است). بنابراین در مورد این قانون بالخصوص راجع به نظام وظیفه و عالم بانوان هیچ پیشنهادی تصور می کنم موقع قبول ذات شاهانه نباشد و در هر موقع از مواقع که این پیشنهاد شما لازم باشد، خودشان خواهند فرمود و تصور می کنم یک وکیلی باید این اندازه هوش و فکرش اجازه بدهد که در موارد اصول، حفظ نظامنامه داخلی را که وظیفه اوست بکند و در نظامنامه
یک مداقه و مطالعه داشته باشد که نظامنامه داخلی به او چه جور اجازه نطق می دهد و بنده تقاضا می کنم برای آتیه آقا در حافظه خودشان یک تجدیدنظری بفرمایند». زندان. در اواخر سال ۱۳۱۶ که به دنبال انتقاد روزنامه های فرانسوی از ایران، روابط ایران و فرانسه قطع شد، اعتصام زاده در بخش فرانسه روزنامه "ستاره جهان" از قطع روابط ایران و فرانسه اظهار تأسف کرد. این ابراز تأسف به توقیف روزنامهٔ به حکم شهربانی و پس از چند ماه به دستگیری اعتصام زاده انجامید اما دلیلی که برای بازداشت و پیگرد قضائی او عنوان شد چیز دیگری بود. در شانزدهم امرداد ۱۳۱۷ احمد متین دفتری وزیر عدلیه لایحه سلب مصونیت ابوالقاسم اعتصام زاده را به تصویب مجلس رساند و در توجیه پیگرد قضائی اعتصام زاده گفت که او مرتکب صدور چندین فقره چک بلامحل شده است. اعتصام زاده تا مهر ۱۳۲۰ در زندان بود و پس از آزادی دیگر به عرصه سیاسی و مطبوعاتی بازنگشت و به کارهای تحقیقی و پژوهشی پرداخت. فعالیت ادبی. اعتصام زاده در دوران تحصیل کار تألیف و ترجمه را شروع کرد. وی عضو انجمن ادبی ایران و نمایندهٔ رسمی مؤسسه بین المللی «تحصیلات عالی و صنایع مستظرفه» بود. در سال ۱۹۲۹ میلادی برابر با ۱۳
۰۸ خورشیدی در مسابقه ادبی فرانسه قطعه شعری به نام زندگی سرود که جایزهٔ ژوفلور را برای او به ارمغان آورد و در سال ۱۹۳۲میلادی برابر با ۱۳۱۱ برای ترجمهٔ رباعیات عمرخیام به زبان فرانسه به دریافت جایزه از آکادمی دولتی فرانسه نائل شد. کتاب ره آورد حسن. در کتاب "ره آورد حسن"، ۶۵ شرح حال از شماری از چهره های فرهنگی - سیاسی سال های ۱۳۱۰ تا ۱۳۴۰ به خط خود این افراد نوشته شده و اطلاعات کتاب درباره این افراد، نه از قول دیگران، بلکه از قول و قلم خود آنهاست. شرح حال خود ابوالقاسم اعتصام زاده اما از زبان سوم شخص بیان شده است. کتاب "ره آورد حسن" را کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی در بهار ۱۳۸۸ به گردآوری مرحوم حسن ره آورد منتشر کرد.
پریماورا () یا تمثیل بهار، نقاشی ساندرو بوتیچلی هنرمند پرآوازه ایتالیایی دوره نوزایی است. پریماورا با تکنیک چسب رنگ روی پنل چوبی خلق شده است. بیشتر منتقدان برآنند که پریماورا با به تصویر کشیدن الهگان در باغی پر از گل و گیاه، تمثیلی از بهار و زایش است. برخی نیز آن را نمادی از عشق نوافلاطونی دانسته اند.
استان بوشهر ۴ حوزه برای انتخابات مجلس شورای اسلامی دارد که در مجموع ۴ نماینده را در بر می گیرد. تاریخچه حوزه های انتخاباتی. تاریخچه حوزه های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی استان بوشهر در دوره های مختلف: نمایندگان ادوار مجلس شورای اسلامی. نمایندگان ادوار مختلف مجلس شورای اسلامی حوزه های انتخابی استان بوشهر: نمایندگان دوره یازدهم مجلس (استان بوشهر). نمایندگان کنونی (دوره یازدهم) مجلس شورای اسلامی (استان بوشهر): انتخابات دوره دوازدهم مجلس (استان بوشهر). در دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی از چهار حوزه انتخابی (استان بوشهر) در بررسی اولیه ۱۲۲ نفر تاییدصلاحیت شدند که از نظر بعضی رسانه ها حدود ۲۰ نفرشان کاندیدای شاخص هستند. نمایندگان خبرگان. نمایندگان خبرگان قانون اساسی. سید محمدحسن نبوی نماینده استان بوشهر در مجلس خبرگان قانون اساسی بود. نمایندگان ادوار خبرگان رهبری. استان بوشهر در کل یک حوزه با یک نماینده برای خبرگان رهبری دارد. نمایندگان دوره ها:
اوگلی نوعی میوه است که بیشتر در کشور جامائیکا می روید و طعم آن همانند گریپ فروت. نارنگی یا پرتقال است.
جرمی نورثام (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل کشور بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
شرناز پاتل هنرپیشه اهل کشور هند است. وی در فیلم های هندی و انگلیسی زبان بازی می کند و از سال ۱۹۸۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ناندانا سن (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، فیلمنامه نویس، نویسندهٔ کتاب کودکان و فعال حقوق کودکان اهل کشورهند است.
هیمانی شیوپوری (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل کشور هند است. وی از سال ۱۹۸۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. این بازیگر معمولاً ایفاگر نقش های فرعی در فیلم هاست.
درن نزبیت (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل کشور بریتانیا است. وی از سال ۱۹۵۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی شخصی. وی تاکنون چهار بار ازدواج نموده و پنج فرزند دارد.
جیمز هایتر (؛ – ) هنرپیشه اهل کشور بریتانیا بود. وی در همند متولد شد، در اسکاتلند زندگی کرد و در اسپانیا در گذشت. این هنرمند بین سال های ۱۹۳۶ تا ۱۹۸۰ میلادی فعالیت می کرد.
ورنون سیول (؛ ۴ ژوئیه ۱۹۰۳ – ۲۱ ژوئن ۲۰۰۱) کارگردان، فیلمنامه نویس، تهیه کننده و هنرپیشه اهل کشور بریتانیا بود. ای کارگردان در طول زندگی اش، بیش از سی فیلم را کارگردانی کرد. ورنن سیول در سال ۲۰۰۱ و در کشور آفریقای جنوبی درگذشت.
پاول اسپراکمن (زادهٔ ۲۶ مهٔ ۱۹۴۷ در نیویورک) دانشیار ادبیات و زبان فارسی در دانشگاه راتگرز ایالت نیوجرسی آمریکا و نایب رئیس مرکز مطالعات خاورمیانه در ایالات متحدهٔ آمریکا است. وی در روستایی در ایالت نیوجرسی آمریکا با نام «هایلند پارک» زندگی می کند. تحصیلات. پاول اسپراکمن تحصیلاتش در زمینه زبان بوده است. وی لیسانس خود را در استونی بروک نیویورک در رشته زبان کلاسیک انگلیسی گرفت و دو فوق لیسانس از دانشگاه های شیکاگو و راتگرز در رشته های زبان عربی و تدریس زبان دارد. مدتی را نیز در دانشگاه تهران زبان فارسی خواند. در سال ۱۹۸۱ دکتری زبان و ادبیات فارسی را از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد. به علاوه فرصت های مطالعاتی در تونس برای آموختن زبان عربی و در افغانستان برای آموختن زبان فارسی داشته است. به زبان های فارسی، عربی، لاتین، آلمانی، هندی، اردو، فرانسوی، ترکی و روسی مسلط است. تدریس. اسپراکمن در سالهای ۱۹۸۸ تا ۲۰۱۴ در دانشگاه راتگرز نیوجرسی تدریس زبان و ادبیات فارسی را به عهده داشت. همچمین درسِ «درآمدی بر آموزش انگلیسی به عنوان زبان دوم» را تدریس می کرد و مشاور دانشگاهی انجمن علامه اقبال بود. نیز تدریس درس «زبان و ادبیات ان
گلیسی» در دانشگاه اصفهان (در سال های ۱۹۷۵–۱۹۷۹) را در کارنامه دارد. اسپراکمن ویراستاری بخش انگلیسی مجله ایران شناسی را به عهده داشت. ترجمه ها. اسپراکمن کتاب هایی را به زبان انگلیسی ترجمه کرده است: این مترجم، ترجمهٔ داستان «کباب غاز» محمدعلی جمال زاده، ترجمهٔ داستان «سفر عصمت» ابراهیم گلستان، ترجمهٔ داستان «یکی بود یکی نبود» جمالزاده (با همکاری حشمت مؤید) ترجمهٔ "غربزدگی" جلال آل احمد و مقالات متعدد دربارهٔ طنز و هجو فارسی از جمله دربارهٔ عبید زاکانی، ایرج میرزا، حاجی بابای اصفهانی و "گنج و درهٔ جنی" ابراهیم گلستان را نیز در کارنامهٔ خود دارد. پیوند به بیرون. گفتگو: جنگ و بیگ بنگ! مصاحبه با اسپراکمن، مترجم کتاب "سفر به گرای ۲۷۰ درجه"
ایان رمزی (زاده ۲۷ فوریه ۱۹۸۸) یک بازیکن فوتبال استرالیایی - فیلیپینی است. او در پست هافبک چپ بازی می کند و سابقه حضور در باشگاه های ملبورن سیتی، سیدنی اف سی، سیدنی المپیک و آدلاید اسپرت را دارد. رمزی در تابستان ۲۰۱۵ با عقد قراردادی به تراکتورسازی تبریز پیوست. این بازیکن برای تیم ملی فیلیپین به میدان می رود. وی در ۹ بازی از لیگ قهرمانان آسیا به میدان رفته است. آیان رمزی فصل بسیار ناموفقی را در تراکتور پشت سر گذاشت و از این رو فرصت زیادی برای بازی نداشت. دوران حرفه ای. ایان رامسی در ۲۷ فوریه ۱۹۹۸ در شهر پرت استرالیا دیده به جهان گشود ولی ملیتی استرالیایی – فیلیپینی دارد و سابقه حضور در ترکیب تیم ملی فیلیپین را نیز در کارنامه دارد. این بازیکن ۲۷ ساله در پست دفاع چپ بازی می کند و علاوه بر آن توانایی ایفای نقش در پست های وینگ چپ و هافبک چپ را هم دارد. وی آخرین بار در تیم ملبورن سیتی در سری آ لیگ استرالیا در پست هافبک چپ بازی کرده است. رامسی پیش از حضور در تیم تراکتورسازی برای تیم های اف سی سیدنی، سیدنی المپیک و آدلاید یونایتد به میدان رفته است. او فوتبال حرفه ای خود را از تیم سیدنی المپیک آغاز کرد و ابتدا برای تی
م جوانان این باشگاه به میدان رفت و سپس به تیم بزرگ سالان منتقل شد. در ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۰ رامسی با عقد قراردادی یک ساله به تیم آدلاید یونایتد پیوست و در ۲۰ اوت ۲۰۱۰ وی در دیدار تیمش مقابل ملبورن سیتی موفق به زدن ۲ گل شد تا تیمش برابر رقیب خود به پیروزی برسد. شاید این دیدار را بتوان مقدمه ای برای حضور وی در تیم ملبورن سیتی در آینده ای نزدیک دانست. اما او یک گل دیگر هم به ثمر رساند و این بار مقابل تیم سابق خود در حالی موفق به گلزنی شد که آدلاید یونایتد و سیدنی المپیک تا وقت های اضافی با تساوی همراه بودند که این بازیکن موفق به گلزنی شد تا تیمش ۳ امتیاز این دیدار را کسب کند. ۸ آوریل ۲۰۱۳ باشگاه ملبورن سیتی اعلام کرد که رامسی برای فصل ۲۰۱۴–۲۰۱۳ به این تیم پیوسته است. ۱۳ مه ۲۰۱۵ این باشگاه اعلام کرد که رامسی از این تیم جداشده است. رامسی در فصل ۲۰۱۰/۲۰۱۱ برای تیم آدلاندا یونایتد ۱۴۹۲ دقیقه به میدان رفت که در طول فصل در ۳۱ بازی این تیم در زمین مسابقه حضورداشته و ۴ گل زده و ۲ کارت زرد در کارنامه اش ثبت شد. فصل بعد این بازیکن در همین تیم فقط ۲۴ دیدار در زمین مسابقه بود ولی در این تعداد بازی ۱۶۱۳ دقیقه به میدان رفته و این بار
۲ گل زده، ۲ کارت زرد و یک کارت قرمز را برای خود ثبت کرد. در فصل ۲۰۱۲/۲۰۱۳ او باز هم با پیراهن آدلاندا یونایتد به میدان رفت و در طول ۲۷ بازی ۱۷۱۶ دقیقه بازی کرد و ۵ بار گلزنی کرده و ۲ کارت زرد نیز از داور دریافت کرد. او با درخششی که در این فصل داشت توانست توجه مسئولان باشگاه ملبورن سیتی را به خود جلب کند و به خواست این باشگاه بپیوندد. ملبورن سیتی با جذب بازیکنانی چون داوید ویا که سابقه پوشیدن پیراهن تیم هایی چون بارسلونا را در کارنامه دارد توانست خود را به یکی از قدرت های برتر استرالیا تبدیل کند و به طور حتم حضور در این تیم دوران اوجیان رامسی را شکل داد. وی در اولین سال حضورش در این تیم بیشترین دقایق حضور در زمین مسابقه را با ۱۷۲۶ دقیقه به ثبت رساند و در ۲۶ دیداری که برای تیمش بازی کرد یک گل زده و ۶ کارت زرد را به خود اختصاص داد. فصل ۲۰۱۴/۲۰۱۵ رامسی فقط ۱۰۹۰ دقیقه در طول ۲۰ بازی به میدان رفت ولی در طول این دیدارها هم ۲ گل به ثمر رساند و یک کارت زرد نیز دریافت کرد. وی با جدایی از این تیم با تراکتورسازی به توافق رسید و امسال را در این تیم پرهوادار بازی می کند. رده ملی: رامسی باوجود متولد شدن در کشور استرالیا به
خاطر اینکه پدرش اهل ادینبورگ پایتخت اسکاتلند بود می توانست در تیم ملی این کشور حضور پیدا کند و علاوه بر آن از طرف مادرش نیز فیلیپینی تبار بود و قادر به بازی در تیم ملی این کشور هم بود. باوجوداین ۲ گزینه حضور در تیم ملی استرالیا برای وی یک گزینه عالی محسوب می شد ولی با توجه به شرایط سخت بازی کردن در این تیم وی ترجیح داد برای تیم ملی فیلیپین به میدان برود و در مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه در ترکیب این تیم به مصاف تیم های بحرین و یمن رفته و مقابل تیم یمن گلزنی کرد.
ماجرای ماتئی () فیلمی ایتالیایی به کارگردانی فرانچسکو رزی محصول سال ۱۹۷۲ است که زندگی و مرگ مرموز انریکو ماتئی را به تصویر می کشد. از بازیگران آن می توان به جان ماریا ولونته، پیتر بالدوین و فرانچسکو رزی اشاره کرد. این فیلم به طور مشترک با فیلم "طبقه کارگر به بهشت می رود" در جشنواره فیلم کن ۱۹۷۲ برندهٔ جایزهٔ نخل طلایی شد.
زنبورخوار ریش قرمز نام یک گونه از تیره زنبورخواران است که در هند و مالایا در جنوب شرق آسیا یافت می شوند.
دانی رادریک (؛ زادهٔ ) اقتصاددان ترک و استاد آلبرت هرشمن علوم اجتماعی در مؤسسه مطالعات پیشرفته در پرینستون، نیوجرسی است. او پیشتر عضو هیئت علمی مدرسه کندی هاروارد در دانشگاه هاروارد بود. او در زمینه های اقتصاد بین الملل، توسعه اقتصادی، و اقتصاد سیاسی انتشارات گسترده ای داشته است. تحقیق او متمرکز بر این پرسش است که چه چیز سیاست اقتصاد خوب را تشکیل می دهد و چرا بعضی دولت ها در تطبیق خود با آن از بقیه موفقترند. او در حال حاضر رئیس انجمن بین المللی اقتصاد است. آخرین کتاب رادریک "رک گویی دربارهٔ تجارت: ایده هایی برای اقتصاد جهانی معقول" نام دارد.
رناتو رومانو (زاده ۲۰ فوریه ۱۹۴۰ در ایسکیا) بازیگر و فیلم نامه نویس ایتالیایی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دانشجو"، "باکره کوچک" و "کسب وکار ایتالیایی" اشاره کرد.
داستان های شهر جنگی مجموعه ای از هشت داستان کوتاه از حبیب احمدزاده است که توسط انتشارات سوره مهر به چاپ رسیده است. این کتاب بارها تجدید چاپ شده است. موضوع. کتاب در هر داستان از جنبه و دیدی متفاوت به جنگ ایران و عراق پرداخته است. انتشار در آمریکا. کتاب در سال ۲۰۱۰ به زبان انگلیسی و توسط پال اسپراکمن استاد دانشگاه راتگرز با عنوان A City Under Siege: Tales of the Iran-Iraq War منتشر شده است. این کتاب را انتشارات مزدا منتشر کرده است. انتشار در فرانسه. این کتاب توسط کریستف بالایی به فرانسوی ترجمه شده است. جوایز. کتاب برنده جایزه بهترین کتاب داستان کوتاه دفاع مقدس در سال ۱۳۷۸ شده است. همچنین این کتاب جز برترین های جشنواره بیست سال داستان نویسی دفاع مقدس در سال ۱۳۷۹ شده است.
تونی موسانته (; – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۵۶ تا ۲۰۱۳ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به "توما، کارآگاه"، "سرباز حرفه ای"، "دام"، "شب مال ماست"، "اندوهی به وسعت اقیانوس" و "محوطه" اشاره کرد.
امیلی فیتزروی (؛ – ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به عشق، بانو، زن دو چهره، پل سن لوئیس ری، اسرار، خفاش، دن خوان، دن کیشوت، ماه نو و جمع اضداد محال است اشاره کرد.
ادوارد فرانز (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به جانی تفنگش را برداشت، هاتاری!، فرانسیس آسیزی، مادام بوواری، ده فرمان، یانکی باشکوه، پرده آهنین، نوعی لبخند، گرداب، خواننده جاز اشاره کرد. مرگ. فرانز، آخرین حضور سینمایی خود را در بخشی از فیلم "" انجام داد. او پنج ماه قبل از اکران فیلم درگذشت.
جی کاکس (؛ زادهٔ ) یک منتقد فیلم و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از کالج کنیون فارغ التحصیل شده است.
دوروتی کامینگ (؛ ۱۸۹۴ – ) یک هنرپیشه اهل استرالیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به سفیدبرفی، بانوی الهی، قتل شبه عمد، شاه شاهان، باد، یک بوسه برای سیندرلا، تقلب اشاره کرد.
یانسن گرایی () یک جنبش خداشناسی کاتولیک بود. عمدتاً در فرانسه که تأکید بر گناه نخستین. تباهی کامل لزوم فضل الهی و قضا و قدر دارد که به وسیله کورنلیوس یانسن هلندی پایه گذاری شد.
فلوریندا بولکن (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل برزیل است. وی از سال ۱۹۶۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به "یک کارآگاه"، "آب نبات"، "دام"، "بعضی دخترها" و "فصلی در دوزخ" اشاره کرد.
دونالد مک آلپاین (به ؛ زادهٔ ) یک فیلم بردار اهل استرالیا است.
تباهی کامل () از اصول دین مسیحیت است که از نخستین گناه منشأ گرفته و بیانگر مقصر بودن خود انسان (آدم و حوا) در تباهی و از دست دادن همه چیز (همان خدا یا بهشت) با انجام گناه بود.
ارمنی های آمریکا () به شهروندان و دارندگان اقامت دائم ایالت متحده آمریکا با پس زمینه قومی ارمنی گفته می شود. آن ها دومین جامعه دیاسپورای ارمنی پس از ارمنی های روسیه می باشند. هزاران تن از ارمنیان به دنبال کشتار حمیدیه (میانه دهه ۱۸۹۰) و نسل کشی ارمنی ها (۱۹۱۵) در امپراتوری عثمانی در ایالات متحده ساکن شدند. پیشینه مهاجرت مردم ارمنی به آمریکا را کشورهای ارمنستان، ایران، سوریه، عراق و لبنان تشکیل می دهند. طبق ۲۰۰۰ جمعیت ارمنی های آمریکا ۳۸۵٬۴۸۸ نفر بود. در سرشماری ۲۰۱۱ میلادی جمعیت ارمنی های اهل ایالات متحده آمریکا با ۴۰ درصد رشد به ۴۸۳٬۳۶۶ نفر رسیده است. بالاترین درصد تراکم ارمنی های آمریکا در منطقه لس آنجلس بزرگ می باشد. شبکه های تلویزیونی AABC, USArmenia TV و روزنامه «آسبارز» Asbarez.com از جمله رسانه های سمعی و بصری معروف ارمنی های آمریکا می باشد. پیشگامان ارمنی. اولین ارمنی معروفی که به آمریکا مهاجرت کرده شخصی موسوم به «مارتین ارمنی» (Martin the Armenian) بود. او در سال ۱۶۱۸ میلادی هنگامی که شهر جیمزتاون، ویرجینیا تنها مستعمره ای یازده ساله بود به آنجا رسید. چند ارمنی نیز گزارش شده که در سده های هفدهم و هجد
هم به آمریکا آمدند اما آنها عمدتاً به عنوان فرد، وارد آمریکا شدند و نه شکلی از جامعه ولی تعدادی از ارمنیان داوطلبانه در ارتش آمریکا در طی جنگ داخلی این کشور شرکت نمودند. سه دکتر ارمنی به نام های «سیمون میناسیان»، «کاراپت گالستیان» و «بارونیک ماتِووسیان» در بیمارستانهای ارتشی در فیلادلفیا، پنسیلوانیا خدمت نموده و تلاشهای آنها در نشریات ارمنی در امپراتوری های عثمانی و روسیه گزارش شده است. اولین موج مهاجرت. در سال ۱۸۷۰ تعداد ارمنیان ساکن ایالات متحده تنها ۶۹ نفر بوده است. اولین ارمنیانی که در قرن نوزدهم به ایالات متحده آمدند دانش آموزانی از ارمنستان غربی بودند که در پی تحصیلات عالیه به این کشور آمده بودند. پیش گام این حرکت «خاچاطور وسکانیان» یاد شده است که در ایالات متحده مانده و بعداً رئیس «پرس کلوب نیویورک» شد. موج دوم مهاجرت. تعدادی از مهاجرت های ارمنیان به ایالات متحده در دهه های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ صورت گرفت که در آنها به طور قابل ملاحظه ای زندانیان سیاسی شوروی در جنگ بودند که بعد از آزادی از اردوگاه آلمان نازی (به عنوان پناهنده) به ایالات متحده مهاجرت نمودند؛ ولی موج واقعی دوم مهاجرت تا زمان آغاز اصلاحات مهاجرت در
دههٔ ۱۹۵۰ که به آنها اجازه مهاجرت را داد آغاز نشد که بر اساس این اصلاحات، ارمنیان یک بار دیگر و به عنوان بار دوم از بخش های گوناگون دیاسپورای قدیمیشان در جهان و نیز از جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی به ایالات متحده مهاجرت کردند. توزیع جمعیتی. اکثر ارمنی های آمریکا در مناطق شهری اصلی، به ویژه در کالیفرنیا و شمال شرقی و تا حد کمی در غرب میانه متمرکز شده اند. بیشترین تجمع آمریکایی های ارمنی تبار در لس آنجلس، نیویورک و بوستون است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰، ایالات با بیشترین جمعیت ارمنی عبارت بودند از کالیفرنیا (۲۰۴٬۶۳۱)، ماساچوست (۲۸٬۵۹۵)، نیویورک (۲۴٬۴۶۰)، نیوجرسی (۱۷٬۰۹۴)، میشیگان (۱۵٬۷۴۶)، فلوریدا (۹٬۲۲۶)، پنسیلوانیا (۸٬۲۲۰)، ایلینوی (۷٬۹۵۸)، رود آیلند (۶٬۶۷۷) و تگزاس (۴٬۹۴۱). کالیفرنیا دارای وسیع ترین جمعیت ارمنی و ایرانی آمریکا است. اولین ارمنی که به کالیفرنیا رسید «روبن میناسیان» بود که به نام (نورمارت- Normart) به زبان ارمنی به معنی «مرد جدید» هم در ارمنستان شناخته می شد. او در ۱۸۷۴ در شهرستان فرسنو، کالیفرنیا اقامت گزید. اولین ارمنی ای که به قصد اقامت به آمریکا آمدند خانواده «سِروبیان» بودند که در سال
۱۸۸۱ به فرسنو آمدند. با وجود این بعد از گذشت شانزده سال در سال ۱۸۹۷ تعداد ارمنی های در شهر فرسنو به ۳۲۹ نفر رسید در سال ۱۹۲۰ ارمنیان شروع به حرکت از مناطق روستائی به شهرهایی نظیر لس آنجلس نمودند در ۱۹۳۰ ارمنیان در کالیفرنیا بیشترین جمعیت را داشتند. عمده ترین تمرکز جمعیتی ارمنی های آمریکا در شهر گلندیل (کالیفرنیا) است که ۲۶/۲٪ از ساکنین خود از لحاظ هویتی در آمار سال ۲۰۰۰ آمریکا خود را ارمنی معرفی کردند. اولین ارمنی در سال ۱۸۷۶ به فرسنو رسید او در خاطراتش نوشته بود که انتظار دیدن یک بهشت را داشت اما او بیابان بکر و گرمی را دید که بیشتر شبیه به جهنم بود. او دو سال بعد به فیلادلفیا بازگشت با وجود این او اولین ارمنی بود که پا به کالیفرنیا گذاشت نام واقعی او «ماردیروس یانیکیان» بود، اما احتمالاً او به بازرس (Ellis Island) می گفت «نور مارت اِم» یعنی «نام من نورمارت» است بنا براین او می شد فرانک نورمارت. به حساب «هاگوپ نیشیکیان» در ۱۸۹۷ حدود ۳۲۹ ارمنی در فرسنو بوده اند. میزان جمعیت. مهاجرت ارامنه آمریکا زودتر از قرون هجدهم و نوزدهم نبوده است. ایالات متحده کوشید که ملت ها و نژادهای گوناگون را به یک تابعیت واحد درآورد
در طی قرن اخیر به نظر می رسد که ارامنه دارای امنیت و زندگی بهتری در ایالات متحده بوده اند. جامعه ارمنی آمریکا دومین جامعه پرجمعیت ارمنی بعد از روسیه و ثروتمندترین و تحصیل کرده ترین جامعه ارمنی در خارج از مرزهای کنونی ارمنستان است. این جامعه یک شریک عمده در نوسازی کشور ارمنستان محسوب می گردد. با وجود اینکه مارتین ارمنی (Martin the Armenian) خود تجارت تنباکو را در ۱۶۱۸ در ویرجینیا تأسیس نمود و جورج ارمنی (George the Armenian) که دارای اصلیت ایرانی بود در سال ۱۶۵۰ کشت ابریشم را در برخی از مستعمرات رواج داد مع ذالک اولین گروه از ارامنه در اواسط قرن هجدهم تحت الهام از مسیونرهای مذهبی پروتستان در پی تحصیلات در سطوح عالی تر در دانشگاه های نیوانگلند به آمریکا آمدند. تعداد آنها در سال ۱۸۹۰ به طور تصاعدی بر اثر کشتارهای ضد ارمنی سلطان عبدالحمید افزایش یافت. در سال ۱۹۰۰ پانزده هزار ارمنی به ایالات متحده رسیدند. آنهایی که مورد تعقیب بودند همیشه افراد درمانده تری بوده اند که در پی سرزمینی بوده اند که در آن جا از امنیت فردی بهره مند گردند. با اعمال قتل عام طرح ریزی شده ارامنه توسط دولت ترکیه در ۱۹۱۵ این مهاجرت ها ادامه یاف
تند. در سال ۱۹۲۴ وقتی که ایالات متحده نظام سهمیه ای مهاجرت را تنظیم کرد ۱۰۰٬۰۰۰ ارمنی به ایالات متحده مهاجرت کردند که از این میان ۹۵٪ از آنها از ترکیه بودند. بعد از جنگ جهانی دوم، موج دوم مهاجرت که وسیع تر بود اتفاق افتاد که شامل پناهندگان بعد از جنگ و افرادی که از اوضاع نابسامان ممالک خاورمیانه و رشد ناسیونالیسم افراطی در ترکیه، سوریه، عراق و ایران به ایالات متحده آمده بودند و ارامنه رومانی و لبنان و نیز مهاجران سیاسی از اتحاد جماهیر شوروی بودند. امروزه بین ۸۰۰٬۰۰۰ تا ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ ارمنی در ایالات متحده وجود دارد. مراکز عمده تاریخی آنها عبارتتد از ورسستر نیویورک، بوستون، واترتاون فیلادلفیا، دیترویت، شیکاگو، فرزنو و سان فرانسیسکو و بویژه لس آنجلس که خود یک چهارم از یک میلیون ارمنی را در خود در نقاطی مثل هالیوود، گلندیل، پاسادنا، میلواکی و ویسکانسین (که دارای میزان قابل توجهی از ارامنه با یک کلیسای ارتدکس ارمنی است) جای داده است. در سال ۲۰۰۶ جمعیت ارمنی ایالات متحده حدود ۱٬۲۷۰٬۰۰۰ نفر برآورد شده است. در ایالات متحده برای زبان ارمنی مدارسی خصوصی البته عمدتاً مدارس شنبه یا یکشنبه وجود دارد که به تدریس هر دو لهجه ارم
نی شرقی و ارمنی غربی می پردازند همچنین در حال حاضر ارامنه آمریکا به چهار دسته ارامنه ارمنستان، نوادگان بازمانده از قتل عام ترکیه، ارامنه ای که از ممالک عربی آمده اند و ارامنه ایران تقسیم می شوند.
پیر پائولو کاپونی (؛ زاده ) هنرپیشه و فیلم نامه نویس ایتالیایی بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشت می توان به "راهبه دیر کاسترو"، "فصلی در دوزخ"، "خرابکاران"، "زیبایی زنان"، "والری، ظاهر و باطن"، "الماس های آغشته به خون"، "فصلی از زندگی بزرگان" و "تکاور" اشاره کرد.
موشک سجیل یک موشک هوابه هوای هدایت نیمه فعال راداری ساخت ایران است، که نسخه تغییر کاربری داده شده موشک زمین به هوای ام آی ام-۲۳ هاوک محسوب می شود. موشک هاوک در دوران حکومت قبلی محمدرضا پهلوی از آمریکا خریداری و به خدمت گرفته شد. در سال ۱۳۶۵ در پی فرسایشی شدن جنگ ایران و عراق و کمبود قطعات و تسلیحات مورد نیاز اف ۱۴ تامکت مانند باتری های موشک فینیکس و خود این موشک، نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران با به کارگیری یکی از خلبانان با تجربه تامکت خود به نام سروان خلبان فریدون علی مازندرانی به عنوان خلبان آزمایشگر طرح و بهره گیری از طرح کارشناسان جهاد خودکفایی نیروی هوایی خود موفق به انجام این امر شد، که بتواند این موشک را با رادار ای ان/ای دابلیوجی-۹ هماهنگ کرده و از پلتفرم تامکت شلیک کند. در روایتی دیگر، برای اولین بار این موشک در آسمان تهران یک میگ ۲۵ را هدف قرارداد که به دلیل کم کردن وزن کلاهک آسیب وارده به میگ جزئی بود. پس از هدف قرارگرفتن میگ ۲۵ به پرواز ادامه داده و در نهایت در اطراف کرمانشاه سقوط کرد. در نخستین کاربرد رزمی این موشک و توسط سروان مازندرانی، یک فروند سوپراتاندارد فرانسوی در اجاره عراق بر روی خلیج