Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در مورد افزایش صادرات نروژ به عمل آمد. با وجود این نشست ها سطح مبادلات تجاری بین دو کشور ایران و نروژ هیچ گاه توسعه چشمگیری نیافت که علت آن، محدود بودن امکانات صادراتی دو کشور، دسترسی آسان نروژ به بازارهای اروپا و آمریکا، بُعد مسافت ایران و نروژ، غنی بودن نفت و گاز نروژ و طبعاً بی نیازی نروژ از نفت و گاز ایران می باشد. فرهنگی. تبادل هیئت های مختلف فرهنگی، اعطاء بورس تحصیلی، تقویت کرسی زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه های نروژ، ترتیب مسابقات دوستانه ورزشی ازجمله همکاری های فرهنگی دو کشور محسوب می شود. در اردیبهشت ماه ۱۳۵۱، به منظور ادامه همکاری های فرهنگی بین دو کشور انجمن دائمی ایران و نروژ تأسیس گردید و در سال ۱۹۷۰ نمایشگاهی از آثار کودکان و دانش آموزان و نیز آثار هنری و صنایع دستی و باستانی ایران در نمایشگاه صنعتی اسلو در معرض دید گذاشته شد. در خرداد ۱۳۵۳ پروفسور مورگن استرنه (Morgen Stirne) استاد دانشگاه اسلو - ایران شناسی معروف نروژی، ضمن سفر به ایران، موفق به دریافت دکترای افتخاری از دانشگاه تهران شد. صنعتی. در سال ۱۳۹۴ سفیر نروژ در دیداری با مدیرعامل شرکت نفت فلات قاره ایران که با حضور نماینده شرکت Intsok
نروژ (شرکت فعال در حوزه صنعت نفت دریایی)انجام شد، بر عزم این کشور برای گسترش تعاملات در همه زمینه ها به ویژه پروژه های نفت و گاز ایران تأکید کرد. درسال ۱۳۹۵ شرکتی نروژی تصمیم گرفت نخستین پروژه ایران برای مایع سازی گاز در دریا را اجرا می کند. در سال ۱۳۹۶ شرکت نروژی ساگا انرژی قراردادی ۵ ساله برای سرمایه گذاری ۲.۵ میلیارد یورویی(۲۳ میلیارد کرون نروژ) با هدف ایجاد نیروگاه های خورشیدی در چند محل در اطراف کویر مرکزی ایران با شرکت ایرانی توسعه گستران انرژی امین امضاء کرد.
سیکورسکی اس اچ-۶۰/اچ اچ-۶۰اچ/ام اچ-۶۰ سیهاوک یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ سیکورسکی در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۷۹ ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
سیکورسکی وی اس-۴۴ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ سیکورسکی در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما American Export Airlines بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
سیکورسکی ایکس اچ-۳۹ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ سیکورسکی در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا بوده است.
سیکورسکی ایکس اچ جی اس یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ سیکورسکی در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
سیکورسکی ایکس اس اس یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ سیکورسکی در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۳۳ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
سیکورسکی ایکس وی-۲ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ سیکورسکی در کشور ایالات متحده آمریکا است.
وو یی فان (به چینی: 吴亦凡؛ به انگلیسی: Wu Yifan) (زادهٔ ۶ نوامبر ۱۹۹۰) که با عنوان هنری کریس (به کره ای: 크리스؛ به انگلیسی: Kris) نیز شناخته می شود، خواننده-ترانه سرا و بازیگر چینی است. او عضو سابق گروه اکسو و لیدر زیرگروه اکسو-ام بود وی در ۱۴ مه ۲۰۱۴، دادخواستی را علیه اس ام اینترتینمنت ترتیب داد و گروه را ترک کرد. ابتدای زندگی. کریس با نام اصلی لی جاهنگ در گوانگ ژو، گوانگ دونگ، چین به دنیا آمد. وقتی که او بزرگ شد به دلایل شخصی نام خود را به وویی فان تغییر داد. در ۱۰سالگی به همراه مادرش به ونکوور نقل مکان کرد. او در ۱۵ سالگی به چین بازگشت و در دبیرستان گوانگ ژو برای مدت کوتاهی حضور داشت. او به دنبال مادر خود به ونکوور رفت. در ۱۴ اکتبر ۲۰۰۷ کریس در آزمون های ورودی اس. ام. اینترتینمنت که در ونکوور برگزار شده بود شرکت کرد و پس از عبور از آزمون، در ژانویه ۲۰۰۸ به کره جنوبی رفت و کارآموز اس.ام. اینترتینمنت شد. پس از دو سال فعالیت در اکسو و اس ام اینترتیمنت به دلیل داشتن بیماری قلبی و شرایط سخت از گروه اکسو خارج شد و به دادگاه خصوصی علیه اس ام رفت. اس ام برنده این دادگاه شد و تا سال ۲۰۲۰ نصف درآمد کریس برای اس ام فرست
اده می شد. حرفه. ۲۰۱۲–۲۰۱۴. وویی فَن در ۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۲ به عنوان یازدهمین عضو اکسو و لیدر اکسو معرفی شد. او یکی از چهار عضو چینی از دوازده عضو اکسو بود. او به زبان های کانتونی، کره ای و انگلیسی مسلط است. ۲۰۱۴–۲۰۱۶. وویی فن "times boil the rain" را به عنوان بخشی از موسیقی متن برنامه چینی tiny times 3 در ژانویه ۲۰۱۴ منتشر کرد. در آن سال او جوانترین چهرهٔ مشهوری شد که موفق به دریافت تندیس مومی Madame Tussauds Shanghai شده بود و توسط مجلهٔ Esquire China به عنوان "تازه کار سال" معرفی شد. وویی فن اولین بازی خود را در فیلم "جایی که فقط ما می شناسیم" به کارگردانی شو جینگ لی انجام داد. این فیلم در فوریه ۲۰۱۵ اکران شد و شش روز پس از اکران ۳۷٫۸۱ میلیون دلار بدست آورد. او در سومین جشنواره بین المللی فیلم چین در لندن به دلیل عملکرد خود "جایزه بهترین تازه کار" را بدست آورد. دومین فیلم او Mr.six بود که بیش از ۱۳۷ میلیون دلار درآمد داشت و به یکی از پر درآمدترین فیلم های چین تبدیل شد. در همان سال او در فیلم های So Young 2: Never Gone و romance melodrama Sweet Sixteen همراه با لیو ییفئی بازی کرد. او در جشنواره فیلم شانگهای عنوا
ن "تازه کاری که بیشترین توجه رسانه ها را جلب کرد" را بدست آورد. او همچنین در فیلم فانتزی L.O.R.D نیز ایفای نقش کرد. ۲۰۱۷-اکنون. در سال ۲۰۱۷ نقش متفاوتی در فیلم Journey to the West: The Demons Strike Back بازی کرد. وویی فن اولین فیلم کانادایی خود را همراه با وین دیزل و روبی رز بازی کرد و پس از آن تک آهنگ juice را به همراه وین دیزل منتشر کرد. در فوریه ۲۰۱۷ وو نماینده چین در جشنوارهٔ سالانه Grammy در لس آنجلس بود. در سال ۲۰۱۷ در فوربز لیست شامل سی فرد با نفوذ زیر ۳۰ سال که در زمینه های خود تأثیر چشمگیری داشته اند شد. در ژانویه ۲۰۱۷ او در فیلم علمی-تخیلی والرین و شهر هزار سیاره بازی کرد. کریس وو همچنین در فیلم مهاجمان اروپا نقش آفرینی کرد. از آوریل سال ۲۰۱۸ موزیک آینده وو در سطح بین المللی منتشر شد. اولین آلبوم وو با نام Antares با تک آهنگ های like that و freedom در نوامبر ۲۰۱۸ منتشر شد. محکومیت به دنبال سوءاستفادهٔ جنسی. در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، دو میجو که یک دختر ۱۹ سالهٔ چینی و دانشجوی کالج بود، ادعاهایی را به صورت آن لاین منتشر کرد و وو را به مجموعه ای از سوءاستفاده های جنسی از چندین زن متهم کرد؛ درحالی که برخی از ا
ین افراد در زمان تجاوز، زیر سن قانونی، ناهوشیار و تحت تأثیر الکل بودند. دو در رسانهٔ اجتماعی چینی ویبو اعلام کرد، زمانی که ۱۷ ساله و مست بود، توسط وو مورد تجاوز قرار گرفت و همچنین از حداقل هفت قربانی دیگر نام برد که دو نفر از آن ها در حین ارتکاب جرم زیر سن قانونی بودند. این اتهامات از سمت وو رد شد و سپس توسط دفتر امنیت عمومی پکن و دیگر سازمان ها، تحت تحقیق و بررسی قرار گرفت. در پی اتهامات و شکایت ۲۴ زن از او، برندهای بولگاری و پورشه قطع همکاری خود را با او اعلام کردند. همچنین از برند لویی ویتون نیز درخواست شده که همکاری خود را با وو قطع کند. در ادامه لویی ویتون نیز به همکاری خود با وو پایان داد. کریس وو در ۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، به طور موقت و در ۱۶ اوت ۲۰۲۱، به طور رسمی به خاطر اتهام تجاوز توسط پلیس در پکن بازداشت شد. در ۲۵ نوامبر ۲۰۲۲، دادگاه مردمی منطقهٔ چائویانگ در پکن، وو را به جرم تجاوز و فحشای گروهی، در مجموع به ۱۳ سال زندان و پس از آن اخراج از چین محکوم کرد. وو همچنین به خاطر فرار مالیاتی، محکوم به پرداخت جریمهٔ ۶۰۰ میلیون یوآنی (۸۴ میلیون دلار) شد.
فوجی کی ام-۲ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ صنایع سنگین فوجی در کشور ژاپن است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
پرواز شماره ۲۹۱ هواپیمایی ایران ایر یک پرواز تجاری با هواپیمای مسافربری بویینگ ۷۲۷ متعلق به شرکت هواپیمایی ایران ایر بود که در تاریخ ۱ بهمن ۱۳۵۸ از فرودگاه مشهد به مقصد تهران پرواز کرد اما در ۳۰ کیلومتری شمال شرق فرودگاه مهرآباد با کوه های لشکرک برخورد کرد. در این حادثه تمامی ۱۲۸ سرنشین این پرواز کشته شدند و هواپیما به کلی از بین رفت. شرح حادثه. هواپیمای بویینگ ۷۲۷ مدل ۱۰۰ با علامت ثبت EP-IRD متعلق به شرکت هواپیمایی ملی ایران در ساعت ۱۷ و ۴۰ دقیقه محلی روز ۱ بهمن ۱۳۵۸ با ۱۲۸ سرنشین شامل ۸ کادر پرواز و ۱۲۰ مسافر از فرودگاه مشهد به مقصد تهران، فرودگاه مهرآباد شروع به پرواز کرد و در ساعت ۱۸ و ۵۲ دقیقه محلی خلبان ضمن تماس با مرکز کنترل تقرب پرواز برای طرح تقرب ILS 1 مجاز می شود. با این وجود ۱۹ دقیقه بعد هواپیما در حدود ۳۰ کیلومتری شمال شرق فرودگاه مهرآباد در ارتفاع ۲۶۵۱ متری از سطح دریا به ارتفاعات ورجین از کوه های لشکرک برخورد می کند. قطعات این هواپیما در محیطی به شعاع یک کیلومتر پراکنده و متلاشی می شود و تمامی ۱۲۸ سرنشین آن جان باختند. بررسی حادثه. پس از این سانحه کمیسیونی از متخصصان سازمان هواپیمایی کشوری، هما
و نیروی هوایی زیر نظر بازرسی وزارت دفاع ملی و به سرپرستی مصطفی چمران، وزیر وقت دفاع ملی، تشکیل شد. نتایج بررسی های این کمیسیون یک ماه بعد از حادثه و در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۵۸ اعلام شد. علت حادثه. کمیتهٔ بررسی به صورت این سانحه غیرفعال بودن ILS (تجهیزات ارسال سیگنال به هواپیما جهت فرود مناسب) و رادار زمینی اعلام شد. جستارهای وابسته. فهرست سوانح هوایی ایران
دروازه های تاریخی تبریز، به دروازه های هشتگانه ای گفته می شود که در گذشته به منظور حفظ امنیت شهر و کنترل ورود و خروج به شهر تبریز ایجاد شده بودند. به گفته محققان، بیش از ۲۴۰۰ سال پیش، تبریز توسط هشت دروازه و حصار و باروهایی حفاظت می شد و همسایگان خارجی و تاجران و مسافران با عبور از این هشت در تبریز ارتباط برقرار می کردند. اسناد تاریخی گاه از ۸ و گاه از ۹ دروازه در تبریز سخن گفته اند که عبارتند از: اکنون از دروازه های هشتگانه تبریز به جز «درب خیابان» و یک لنگه از «درب باغمیشه»، اثری از دروازه ای دیگر شهر باقی نمانده است. در حال حاضر تعدادی از این دروازه های تاریخی، در حال احیاء و بازسازی است. پیشینه. به گفته بهروز خاماچی، در گذشته حفظ امنیت و آرامش شهر تبریز ایجاب می کرد، باروهایی در اطراف شهر و دروازه هایی با فاصله های مناسب در مرکز شهر تعبیه شود تا مردم به سهولت از امکانات شهری بهره مند شوند. در آن زمان شهربانی تبریز پشت تیمچه کره نی خانه (یکی از تیمچه های معروف بازار بزرگ تبریز) واقع شده بود و عصرها به هنگام اذان مغرب، دروازه ها با صدای کره نی که نوعی عمل اطلاع رسانی را انجام می داد بسته می شد و صبح ها به ه
نگام اذان صبح و باز با شنیدن صدای کره نی شروع به کار می کرد و تردد دوباره به داخل شهر آغاز می شد. در اواخر حکومت کریم خان زند پس از زلزله ای که در تبریز روی داد، بیشترین قسمت شهر ویران گشت. در این زمان خاندان دُنبلی بر تبریز حکومت داشتند. نجفقلی خان دنبلی که بیگلربیگی تبریز بود در سال ۱۱۹۴ هجری، حصاری استوار بر گرد شهر کشید و هشت دروازه یا درب بر حصار تبریز نهاد و هر یک را جز «دروازهٔ استانبول» به اسم محله ای نامید که عبارتند از: بر طرفین هر دروازه دو مناره بلند از کاشی بنا کرده و در برج های آن نیز کتیبه هایی از کاشی بود و بالای سر درب هر دروازه بر صفحه ای از سنگ رخام این اشعار نوشته شده بود که مصرع آخرین، ماده تاریخ اتمام دروازه هاست و آن ابیات این است: پس از اتمام ساخت قلعهٔ شهر نجفقلی خان در گذشت و فرزندش خداداد خان از جانب احمدخان دنبلی به منصب بیگلربیگی دست یافت و خندق شهر را حفر کرد. از آن به بعد محوطهٔ داخل حصار را «قلعه تبریز» یا «قلعه» می گفتند. از سال ۴۲۴ هجری قمری نزدیک به هزار سال پیش، شهر تبریز در داخل باروئی قرار گرفته بود و شهر همیشه حالت قلعه ای داشت و حتی عقیده مورخان چنین است که نام «تاوری»
یا «تاروئی» یا تبریز اولیه در زمان سارگن دوم پادشاه آشور در ۷۱۴ قبل از میلاد، به شهری گفته می شد که در داخل قلعه های تو در تو قرار داشت. محمدرضا طباطبائی در کتاب تاریخ «اولاد اطهار» می نویسد که نجفقلی خان دنبلی پس از زمستانی که آن زلزله مهیب در تبریز اتفاق افتاد، ساخت قلعه تبریز را آغاز کرد و در عرض دو سال، دیوار وسیع الفضا مشتمل بر درب و دروازه (هشت دروازه) و بروج مشیّده را به اتمام رسانید و مجموع اهالی آن شهر ویران شده را در میان آن قلعه جای و عمارت و خانه داد. طباطبائی در تاریخ اولاد اطهار می نویسد که در زلزله های سال ۱۱۹۳ قمری اثری از آثار عمارت های عالیه و ابنیه مستحکم بر روی زمین تبریز باقی نماند و از آن قصور بی قرین مانند قصرشیرین جز اسمی و چون طاق کسری از آن غیر از افسانه و رسمی چیزی باقی نماند، مانند گنبد شام غازان، رشیدیه، دمشقیه، علائیه، لولوئیه، مرجانیه، مظفریه، مقصودیه، نصیریه، جلالیه، اسکندریه، سلیمانیه و عمارت شیخ اویسی، کاخ هشت بهشت، تکیه حیدر و سید مفتول بند، مسجد جامع و مدارسی بزرگ، طاق مسجد علیشاه، مسجد کبود جهانشاه، مسجد استاد شاگرد، مسجد حسن پادشاه و غیره. در این زلزله بالمره از سطح زمین
نیست و نابود گردید و صد هزار نفر در زیر خاک ماندند و تا بیست فرسخ از توابع و نواحی آن خراب گشت.» طبق گفته حمدالله مستوفی، دور باروی تبریز پیش از غازان خان ایلخانی در دورهٔ روادیان، شش هزار گام بوده و ۱۰ دروازه به شرح زیر داشته است: به قول صاحب تاریخ وصاف، غازان خان در سال ۷۰۲ هجری قمری، قلعهٔ تبریز را تعمیر کرده، بارو و دیواری به طول ۵۴ هزار گام که قریب پنج فرسنگ (۳۰ کیلومتر) بود برآورد. اساس آن دیوار را چنان ریختند که بر چرنداب و سرخاب و ولیانکوه (بیلانکی) و همه بستان ها و باغ ها محیط باشد و پنج دروازه در اطراف آن باز کرد و هر یک به سمت ملکی و مملکتی چون بغداد، عراق (اراک -استان مرکزی)، خراسان، ارّان (قفقاز و آذربایجان شمالی)، ری و هشت دروازه کوچک دیگر ما بین آن ها تا خروج و دخول آسان تر باشد و فرمان شد که هر کسی خواهد می تواند داخل دایره بارو، خانه بسازد یا باغ و بستان غرس کند. حدود شهر تبریز بنا به وصفی که در تاریخ وصاف و نزهةالقلوب آمده در عصر غازان خان از طرف مشرق بیلانکوه (بیلانکی = ولیانکوه) و باغمیشه، از طرف شمال سرخاب و سنجاران، از طرف جنوب چرنداب و از طرف جنوب غربی گزران (گازران) و از طرف مغرب محله
کوچه باغ در داخل باروی شهر بوده است. نام دروازه ها در دو کتاب «تاریخ وصاف» و «نزهةالقلوب» به این شرح آمده است: ۱- بغداد، ۲- عراق، ۳-خراسان، ۴- ارّان (قفقاز)، ۵- روم. حمدالله مستوفی نام آنها را بدین قرار آورده است: ۱- اوجان، ۲- اهر، ۳- شیروان، ۴- سردرود، ۵- شام، ۶-سراو (سراب).
جادهٔ یونگاس معروف به جادهٔ مرگ جاده ای ۶۹ کیلومتریِ میان لاپاز و می باشد که در ۵۶ کیلومتری شمال خاوری لاپاز و در منطقهٔ یونگاس بولیوی جای دارد. خاستگاه آوازهٔ این جاده، خطرناک بودنش است به گونه ای که در سال ۱۹۹۵ یونگاس را خطرناک ترین جادهٔ جهان نام نهاد. برآوردی در سال ۲۰۰۶ نشان داد سالانه ۲۰۰ تا ۳۰۰ نفر در این جاده جان خود را از دست می دهند. یک جادهٔ یونگاس جنوبی هم هست که لاپاز را به می پیوندد و از آن با نام جاده ای که در خطرناک بودن دست کمی از یونگاس شمالی ندارد یاد می شود.
ساب ۱۰۵ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گروه ساب در کشور سوئد است که در سال ۱۹۶۳–۷۲ ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی سوئد بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ساب ۱۷ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گروه ساب در کشور سوئد است که در سال ۱۹۴۱-۱۹۴۴ ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی سوئد بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ساب ۲۰۰۰ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گروه ساب در کشور سوئد است که در سال ۱۹۹۲–۹۹ ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما براتنس رجیونال بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ساب ۲۱ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گروه ساب در کشور سوئد است که در سال ۱۹۴۵ ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی سوئد بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ساب ۱۸ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گروه ساب در کشور سوئد است که در سال ۱۹۴۴–۱۹۴۸ ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی سوئد بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ساب ۲۱آر یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گروه ساب در کشور سوئد است که در سال ۱۹۵۰ ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی سوئد بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ساب ۲۹ تونان یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گروه ساب در کشور سوئد است که در سال ۱۹۵۰ ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی سوئد بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ساب ۳۲ لانسن (به معنای نیزه)) یک هواپیمای نظامی دو سرنشینه تراصوتی ساختِ کارخانهٔ گروه ساب در کشور سوئد است که در سال ۱۹۵۴ ساخته شد. توسعه لانسن در اواخر پاییز ۱۹۴۶ به عنوان جانشین هواپیمای تهاجمی ساب بی۱۸/اس۱۸ آغاز شد، اگرچه قرارداد اولیه برای طراحی و مدل طرح پیشنهادی ساب پی ۱۱۵۰ تا دسامبر ۱۹۴۸ صادر نشد. برنامه های استفاده از موتور توربوجت بومی STAL Dovern به دلیل مشکلات فنی کنار گذاشته شد و از موتور توربوجت رولزرویس اون که تحت امتیاز در سوئد تولید می شد در این هواپیما استفاده شد. در ۳ نوامبر ۱۹۵۲، نمونه اولیه این هواپیماپرواز اولیه خود را انجام داد. پس از انجام آزمایش های پروازی و اصلاحات متعدد، تولید انبوه این هواپیما در سال بعد آغاز شد. تحویل لانسن به نیروی هوایی سوئد (Flygvapnet) بین سال های ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۰ انجام شد. این هواپیما اولین هواپیمای جت دو سرنشینه آن نیرو و همچنین اولین هواپیمای نیروی هوایی سوئد بود که مجهز به رادار جستجوی یکپارچه بود. سه گونه اصلی از لانسن تولید شد که به ماموریت های آفندی (ای ۳۲ای)، جنگنده (جِی۳۲بی) و شناسایی (اس۳۲سی) اختصاص داده شده بودند. هواپیماهایی که بعداً ساخته شدند به گونه
های قدرتمندتری از موتور اون و تجهیزات الکترونیکی با قابلیت فزاینده مجهز بودند. لانسن در طول عمر عملیاتی طولانی خود، در ماموریت های مختلفی از جمله پلت فرم جنگ الکترونیک، یدک کش هدف و هواپیمای تحقیقاتی نیز ایفای نقش نمود. اکثر این هواپیماها در طول دهه ۱۹۹۰ پس از پایان جنگ سرد بازنشسته شدند. توسعه. در پاییز ۱۹۴۶، شرکت ساب مطالعات داخلی را با هدف توسعه یک هواپیمای جایگزین برای ساب بی۱۸/اس۱۸ به عنوان هواپیمای آفندی استاندارد سوئد آغاز نمود.در طول سال ۱۹۴۸، دولت سوئد به طور رسمی با ساب تماس گرفت و درخواست تحقیق در مورد توسعه یک هواپیمای آفندی با موتور توربوجت برای جایگزینی یک سری از هواپیماهای تهاجمی، شناسایی و جنگنده شبانه قدیمی دهه ۱۹۴۰ را در نیروی هوایی سوئد Flygvapnet از جمله بی۱۸/اس۱۸، جی-۲۱آر/ای۲۱آر و جی-۳۰ (دی هاویلند موسکیتو) داشت. چندین مطالعه طراحی متفاوت انجام شده، از جمله یک هواپیمای دو موتوره که قرار بود با یک جفت موتور توربوجت دی هاویلند گاوست نیرو بگیرد، درنهایت طرح پیشنهادی ساب یک هواپیمای تک موتوره بود که در ابتدا پی ۱۱۵۰ نامگذاری شد. طراحی اولیه این هواپیما همچنین بر اساس داده ها و نقشه های مختلف
ی که از سوئیس به دست آمده بود، از جمله نقشه های پروژه های مسراشمبت پی. ۱۱۰۱، پی۱۱۱۰، پی ۱۱۱۱ و پی ۱۱۱۲ بود. مدیر پروژه ساب فرید وَنستروم ، این اسناد محرمانه را در سال ۱۹۴۵ از سوئیس به سوئد بازیابی و ارسال نمود. این اسناد از مهندسین مسرشمیت که در پایان جنگ جهانی دوم به سوئیس گریختند، نشات گرفته بود. در میان این افراد مهند و متخصص آیرودینامیک، هرمان بِربوم بود که به عنوان بخشی از هسته تیم ساب در ساب ۲۹ تونان و انواع هواپیماهای آینده مانند ساب ۳۲ لانسن و ساب ۳۵ دراکن حضور داشت.
ساب ۳۴۰ ای ئی دبلیو&amp;سی یک هواگرد آواکس ساختِ کارخانهٔ گروه ساب در کشور سوئد است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی سوئد بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۹۴ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ساب ۹۰ اسکاندیا یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گروه ساب در کشور سوئد است که در سال ۱۹۴۶–۱۹۵۴ ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما VASP بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ساب ۹۱ سفیر یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گروه ساب در کشور سوئد است که در سال ۱۹۴۶-۱۹۶۶ ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی سوئد بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
گلف استریم امریکن جی ای-۷ کوگر یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گلف استریم اروسپیس در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۷۸–۱۹۷۹ ساخته شد. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
گلف استریم امریکن هاستلر یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گلف استریم اروسپیس در کشور ایالات متحده آمریکا است . این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
گلف استریم جی۱۰۰ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گلف استریم اروسپیس در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۲۰۰۲ ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده است.
گلف استریم جی۲۰۰ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گلف استریم اروسپیس در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۹۷–۲۰۱۱ ساخته شد. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
گلف استریم جی۲۸۰ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گلف استریم اروسپیس در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۲۰۰۹ ساخته شد. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
گلف استریم جی۵۵۰ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گلف استریم اروسپیس در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۲۰۰۳ ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده است.
گلف استریم جی۶۵۰ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گلف استریم اروسپیس در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۲۰۰۸ ساخته شد. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
گلف استریم ۳ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گلف استریم اروسپیس در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۷۹–۱۹۸۶ ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما ایالات متحده آمریکا بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
گلف استریم ۴ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گلف استریم اروسپیس در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۸۵ ساخته شد. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده است.
ب اف و ام.۲۰ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است . نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما دویچه لوفت هانزا بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
مسرشمیت ب اف ۱۰۸ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی آلمان نازی بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۳۴ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
مسرشمیت ب اف ۱۰۹تی ال یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی آلمان نازی بوده است.
مسرشمیت ب اف ۱۶۲ یک هواگرد تک باله دو موتوره برای نقش بمب افکن سبک ساخت شرکت مسرشمیت در آلمان بود که نخستین بار سال ۱۹۳۷ به پرواز درآمد اما از مرحله پیش نمونه فرا تر نرفت. طراحی و توسعه. طراحی هواگرد ب اف ۱۶۲ برگرفته از هواگرد پیشین و موفق ب اف ۱۱۰ بود. کار بر روی آن همزمان با مسرشمیت ب اف ۱۶۱ صورت گرفت و ساخت این دو هواگرد جز در شکل دماغه تفاوت دیگری نداشت. قرار بود ب اف ۱۶۲ یک بمب افکن سبک پرسرعت و هواگرد تهاجمی باشد. نیرومحرکه آن با دو موتور دایملر-بنتس دی ۶۰۱آ با توان ۹۸۶ اسب بخار تأمین می شد. پیش نمونه نخستین بار سال ۱۹۳۷ به پرواز درآمد. تا سال بعد دو پیش نمونه دیگر هم برای آزمایش تولید شد. به هر حال کار بر روی ب اف ۱۶۲، همانند ب اف ۱۶۱، متوقف شد چرا که وزارت هوانوردی رایش ترجیح داد یونکرس یو ۸۸ را برگزیند و فشار تولید را بر شرکت مسرشمیت که پیش درگیر تولید ب اف ۱۰۹ و ب اف ۱۱۰ بود، افزایش ندهد.
مسرشمیت بی اف ۱۶۵ پروژه ای برای یک بمب افکن راهبردی برد بلند از طرف شرکت مسرشمیت در آلمان بود.
مسرشمیت ام ۱۸ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است . نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما Nordbayerische Verkehrsflug بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۲۶ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
مسرشمیت ام ئی ۱۶۳ کومت یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی آلمان نازی بوده است.
نیکولا مورو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که به عنوان دفاع چپ بازی می کند و در حال حاضر عضو تیم باشگاهی نیست. دوران باشگاهی. نیکولا مورو کار خود را در تیم زادگاهش، کالیاری آغاز کرد. در ماه ژوئیه سال ۲۰۱۱ او به ترکیب اصلی کالیاری راه یافت و اولین مسابقه خود را به عنوان یک حرفه ای در تاریخ ۲۰ دسامبر، در خانه انجام داد که از نیمه دوم وارد زمین شد و کالیاری در مقابل میلان ۰–۲ شکست خورد. نیکولا مورو تنها در یک بازی در طول فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۱ سری آ بر نیمکت ظاهر شد، که نتیجهٔ آن بازی یک تساوی ۰–۰ در مقابل فیورنتینا بود. در سال ۲۰۱۲، پس از انتقال الساندرو آگوستینی به تورینو، او به عنوان بازیکن تعویضی به جای دنیلو آولار (Danilo Avelar) عمل کرد. در سال بعد نیکولا مارو به عنوان انتخاب اول در ترکیب اصلی از آولار سبقت گرفت. در ۸ اکتبر سال ۲۰۱۳ او قرارداد خود را تا سال ۲۰۱۷ تمدید کرد. او در ۱ ژوئیه ۲۰۱۷ به سمپدوریا پیوست. دوران ملی. پس از حضور با تیم های زیر ۱۷، زیر ۱۸ و زیر ۱۹ ایتالیا، مورو نخستین بازی خود را با تیم زیر ۲۱ سال ایتالیا در ۵ مارس ۲۰۱۴، در بازی های مقدماتی برابر ایرلند شمالی انجام داد. در ژوئن ۲۰۱۷ وی
توسط لوئیجی دی بیاجو به تیم زیر ۲۱ سال ایتالیا برای شرکت در جام ملت های اروپا زیر ۲۱ سال اروپا ۲۰۱۷ دعوت شد.
مانوئل پانگیلینان () (زاده ۱۹۴۶) کارآفرین، اقتصاددان، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی فیلیپینی است، که در حال حاضر به عنوان رییس هیئت مدیره شرکت تلفن راه دور فیلیپین و شرکت توسعه ای بی سی فعالیت می نماید.
یونیوندایل (به انگلیسی: Uniondale) یک شهرک در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ناساو، نیویورک واقع شده است. خصوصیات. یونیوندایل ۶٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۲۴٬۷۵۹ نفر جمعیت دارد و ۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جان گوکونگوی (؛ زادهٔ - ۹ نوامبر ۲۰۱۹) بازرگان، سرمایه دار، کارآفرین و مدیر ارشد اجرایی فیلیپینی بود. وی مدتی به عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت های یونیورسال روبینا و هواپیمایی سبو پسیفیک فعالیت می نمود. گوکونگوی در ماه مارس سال ۲۰۱۵ با دارایی خالص ۵٫۸ میلیارد دلار، از سوی مجله فوربز، پس از هنری سای، در جایگاه دوم از فهرست ثروتمندترین افراد فیلیپین و در رتبه ۲۵۴ از ثروتمندترین افراد جهان قرار گرفت.
«سفر به دهلی» () انیمیشن ساخت کشور هند است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به گوویندا، سونیل شتی، بومان ایرانی و اورمیلا ماتوندکار اشاره کرد. موضوع انیمیشن. گروهی از حیوانات جنگل تصمیم می گیرند برای اینکه محیط زندگی خود را حفظ کنند به دهلی سفر کنند و از مسئولین پارلمان بپرسند که چرا محل زندگی آن ها در آستانه نابودی قرار گرفته است.
«آتش» () فیلمی هندی در سبک اکشن است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به گوویندا و شیلپا شتی اشاره کرد.
راجا بابو () فیلمی هندی به کارگردانی دیوید داوان است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به گوویندا و کاریسما کاپور اشاره کرد.
کریس بیسن (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به شرق شرق است اشاره کرد.
پراکاش راج (؛ زادهٔ ۲۶ مارس ۱۹۶۵) هنرپیشه، تهیه کننده، کارگردان و مجری اهل کشور هند است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به سینگهام اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که پراکاش راج در آنها به ایفای نقش پرداخته است: