Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مارک دوترو (؛ متولد ۶ نوامبر ۱۹۵۶ میلادی)، کارگر برق کار اهل ایکسل بلژیک و یک آدم کشی زنجیره ای است. او اقدام به سوء استفاده جنسی از کودکان، آدم ربایی، زندانی و شکنجه شش دختر ۸ تا ۱۹ ساله، طی سال های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۶ میلادی کرده، که ۴ تن از این قربانیان را به قتل رسانده است. وی همچنین مظنون به قتل هم دست سابق اش، برنارد وینستین بوده و محکوم شد. زندگی نامه. وی بزرگ ترین فرزند یک خانواده ۷ نفری بود. والدینش هر دو معلم بودند. در پانزده سالگی، دوترو پس از جدایی پدر و مادرش خانه را ترک گفت و زندگی خیابانی خود را آغاز کرد و به انجام اعمال غیراخلاقی و برقراری روابط نامشروع پرداخت تا این که در سن ۱۹ سالگی ازدواج کرد و صاحب ۲ فرزند شد. اما این پیوند چندان دوام نیاورد و پس از چند سال دوترو و همسر اولش از هم جدا شدند. سپس دوترو با همسر دوم و همدست خود یعنی میشل مارتن ازدواج کرد و از او صاحب ۳ فرزند شد. دوترو و همسرش میشل از طریق فعالیت های مجرمانه و غیرقانونی خود توانستند در مدت چند سال زندگی مشترک شان، مالکیت دست کم ۷ عمارت بزرگ ویلایی را از آن خود کنند که یکی از آن ها به محل جنایت های این زوج بدل شد. دستگیری و آزادی برای
بار اول. مارک دوترو در سال ۱۹۸۹ میلادی برای نخستین بار به جرم آدم ربایی و تعرض به ۵ کودک، به ۱۳ سال و نیم زندان محکوم و در سال ۱۹۹۲ میلادی به دلیل رفتار خوب در زندان، پیش از موعد و پس از گذراندن ۳ سال زندان، ۱۰ سال زودتر از آنچه که باید، از زندان آزاد شد؛ ولی پلیس در جستجوهای نخستین، پس از گم شدن دختران و پیش از دستگیری او هیچ مدرکی بدست نیاورده بود. مادر دوترو به محض آزادی فرزندش به رئیس وقت زندان نامه نوشت و از آزادی زودهنگام پسرش ابراز هراس و نگرانی کرد. آدم ربایی و دستگیری. چهار روز پس از گم شدن یک دختر ۱۴ ساله به نام لاتیتیا دلهِز و با دستگیری دوترو در ۱۳ اوت ۱۹۹۶ میلادی به دلیل دزدی یک خودرو، با استناد به سوابق جنایی وی، تحقیقات پلیس در خصوص وی آغاز شد. دو روز پس از آن، پلیس در بازرسی خانه های این فرد؛ لاتیتیا دلهِز و سابین داردِنِه دختر ۱۲ سالهٔ دیگر را زنده در زیرزمین یکی از خانه های او در شهری در جنوب بلژیک پیدا کردند. در ۱۷ آگوست و سپس در ۳ سپتامبر همان سال پیکر بی جان دو دختر ۸ ساله به نام های ژولی لژون و ملیسا روسو و دو دختر نوجوان هلندی زبان به نام های آن مارشال (۱۷ ساله) و افی لامبرکس (۱۹ ساله)
در خانه های دیگر این مرد پیدا شدند. جزییات قتل دو قربانی اخیر، هرگز توسط دستگاه قضایی بلژیک منتشر نشد. انتقاد از تحقیقات پلیس. دستگیری و محاکمهٔ این مرد داستان های زیادی را در بلژیک آغاز کرد که او را به سیاست مداران و پایگاه های قدرت، وصل می نمود و گفته می شد که او با کمک برخی از قدرت مداران دست به این اقدامات می زده و دختران را در اختیار آنان قرار می داده است. این ماجرا از آنجا ریشه می گرفت که چند افسر پلیس هم که با او همکاری می کردند وارد پروندهٔ او شدند. در طول سال ها، صدها هزار تن از اهالی بلژیک علیه تأخیر در محاکمه دوترو دست به تظاهرات زده و مقامات را متهم کرده بودند که به منظور حمایت و جلوگیری از افشای جنایات افراد با نفوذی که مرتکب آزار جنسی کودکان شده اند، از برگزاری محاکمه خودداری می ورزیده اند. ۳۲۰٬۰۰۰ بلژیکی در یکی از اعتراض در بروکسل دست به راهپیمایی زدند. دولت بلژیک در آن هنگام به مردم قول داد که سیستم پلیس و دادگاه های این کشور را دگرگون کند تا بتوانند با خلافکارانی اینچنینی و هم دستانشان بهتر به مبارزه بپردازند. محاکمه. هشت سال پس از دستگیری مارک دوترو، نخستین دادگاه در روز دوشنبه، ۱ مارس ۲۰۰۴
میلادی در شهر آرلون برگزار شد و سرانجام مارک دوترو را به جرم آدمربایی ۶ دختر نوجوان و کشتن ۴ تن از آنها، محکوم و گناهکار شناخت. او هم اکنون به حکم دادگاه تا پایان زندگانی در زندان خواهد بود. میشل مارتن، همسر سابق این مرد، از سوی دادگاه به جرم همدستی با او به ۳۰ سال حبس محکوم شد. اما پس از گذراندن ۱۶ سال از محکومیتش به نحو مشروط، آزاد شد. او که در زمان آزادی، ۵۲ سال داشت، در سال ۲۰۰۴ میلادی به تحمل ۳۰ سال زندان محکوم شد، اما دادگاه در سال ۲۰۱۵ با تقاضای آزادی مشروط وی موافقت کرده است. درخواست آزادی. قوانین بلژیک به محکومان به حبس ابد اجازه می دهد که بعد از سپری کردن پانزده سال حبس، برای عفو دوران باقی مانده حبس درخواست کنند. بر همین اساس مارک دوترو در سال ۲۰۱۳ میلادی درخواست آزادی کرد و دادگاهی در بروکسل در ۱۸ فوریه همان سال با آزادی زودهنگام قاتل زنجیره ای کودکان خردسال مخالفت نمود.
گوتزِن بورگلوم (؛ – ) یک مجسمه ساز و نقاش دانمارکی الاصلِ اهل ایالات متحده آمریکا بود. از مشهورترین آثار او می توان به این موارد اشاره کرد: همچنین مجسمهٔ «ارتشبد فیلیپ شرایدن» در واشینگتن، دی.سی.، مجسمهٔ «هوانورد» در محوطهٔ «دانشگاه ویرجینیا» در «شارلوتزویل، ویرجینیا»، مجسمهٔ «جان ویلیام مک کی» در جلوی «دانشکدهٔ مهندسی و زمین شناسی مک کی» در «دانشگاه نوادا در رینو»، مجسمهٔ یادبود «سربازان کارولینای شمالی» در جریان «نبرد گِتیزبـِرگ» در جنوب «پنسیلوانیا» و «فواره های یادبود ناتانیل ویلر» واقع در «بریجپورت، کنتیکت» از دیگر آثار گوتزِن بورگلوم هستند. وی یکی از نویسندگانِ «پیش نویسِ اعلامیهٔ استقلال چکسلواک» بود که در واشینگتن، دی.سی. نگاشته شد و به همین دلیل، گاهی از آن با عنوانِ «اعلامیهٔ واشینگتن» یاد می شود. گوتزن بورگلوم در عین حال، یکی از اعضای برجستهٔ «کو کلاکس کلانها» بود.
لین اندرسون (؛ – ) خواننده موسیقی کانتری آمریکایی بود. وی یکی از محبوب ترین خواننده های سبک کانتری پاپ در دهه ۱۹۷۰ میلادی بود. اندرسون در طول دوران فعالیت خویش برنده جایزه گرمی، جایزه برگزیده مردم و جایزه موسیقی آمریکا شد. مجله بیلبورد به او لقب بانوی هنرمند دهه ۱۹۷۰ داده بود. اندرسن اولین خواننده زن موسیقی کانتری بود که برنده جایزه موسیقی آمریکا شد.
دورتا لورن آلگرا لپکِـس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "نارنجی مد جدید است"، "دنیای ژوراسیک"، "شب افتتاحیه" و "شما اینجایید" و فصل یازدهم سریال معروف "تئوری بیگ بنگ" اشاره نمود.
لیسا دار (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او ابتدا در رشته زیست شناسی در دانشگاه استنفورد تحصیل کرد و مدرک خود را از آنجا دریافت نمود. سپس در رشتهٔ بازیگری از دانشگاه یوسی ال ای فوق کارشناسی دریافت نمود.
لُرنا رِیور (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
جون فوبوکی (زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به جذبه، پسر کو ندارد نشان از پدر اشاره کرد.
جوزو ایتامی ؛ – ) هنرپیشه و کارگردان اهل ژاپن بود. وی بین سال های ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۹ میلادی فعالیت می کرد.
کایزو هایاشی (زادهٔ ) فیلم نامه نویس و کارگردان اهل ژاپن است.
کانکورو کودو (زادهٔ ) فیلم نامه نویس، نمایش نامه نویس، کارگردان و هنرپیشه اهل ژاپن است.
کاتسومی یاناگیشیما (زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۵۰) فیلم بردار اهل ژاپن است.
کاتسویا ماتسومورا (زادهٔ ۱۹۶۳) فیلم نامه نویس و کارگردان اهل ژاپن است.
کازوهیکو هاسه گاوا (زادهٔ ) کارگردان، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است. وی در یکمین جشنواره فیلم یوکوهاما برندهٔ جایزهٔ بهترین کارگردانی شده است.
کازونوری ایتو (زادهٔ ) فیلم نامه نویس و بازیگر اهل ژاپن است.
کیزو کانیه ؛ – ) هنرپیشه اهل ژاپن بود که در یکمین جشنواره فیلم یوکوهاما و دوازدهمین جشنواره فیلم یوکوهاما برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. کیزو کانیه در به دلیل سرطان معده در سن ۶۹ سالگی درگذشت.
کنجی تاکاما (زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۴۹) فیلم بردار اهل ژاپن است.
کنساکو موریتا (زادهٔ ) هنرپیشه، سیاست مدار و خواننده اهل ژاپن است.
کیچیتارو نگیشی (زادهٔ ) کارگردان اهل ژاپن است که در سومین جشنواره فیلم یوکوهاما برندهٔ جایزهٔ بهترین کارگردان شد. وی از دانشگاه واسدا فارغ التحصیل شده است.
کینجی فوکاساکو ؛ ( – ) کارگردان، فیلم نامه نویس و تهیه کننده اهل ژاپن بود. وی بین سال های ۱۹۶۱ تا ۲۰۰۳ میلادی فعالیت می کرد. کینجی فوکاساکو همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم ماینیجی، جایزه آکادمی فیلم ژاپن و جشنواره فیلم یوکوهاما شده است.
جرالدین بروکس (؛ زادهٔ ) یک نویسنده، روزنامه نگار، و رمان نویس استرالیایی آمریکایی است. وی در سال ۲۰۰۵ برای رمان مارچ برنده جایزه پولیتزر برای داستان شد. وی در سال ۲۰۰۲ شهروند ایالات متحده آمریکا شد.
مگس های سرکه سرده ای از زیرراسته کوتاه شاخکان، تیرهٔ مگس های سرکه است که شامل مگس های ریزجثه ای چون مگس سرکه معمولی می شود. برای نامیدن این مگس ها، از هر دو عنوان «مگس های سرکه» و «دروسوفیلا» بهره گرفته می شود. این سرده دارای بیش از ۱۵۰۰ گونه است که تنوع بسیاری در ظاهر، رفتار، و زیستگاه دارند.
کیرین کیکی (زادهٔ ؛ مرگ ) هنرپیشه اهل ژاپن بود. وی از سال ۱۹۶۱ میلادی تا هنگام مرگ مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به تسیگوینروایزن، اعتراف ناقص، ، آریتی، خاطرات مادر من، پسر کو ندارد نشان از پدر ، پس از توفان، خواهر کوچک ما، دزدان فروشگاه اشاره کرد. در ایران، او را بیشتر در نقش «مادر هانیکو» در سریال ژاپنی «داستان زندگی» (Hanekonma) می شناسند.
کوجی واکاماتسو ؛ – ) کارگردان، فیلم نامه نویس و تهیه کننده اهل ژاپن بود که بین سال های ۱۹۶۳ تا ۲۰۱۲ میلادی فعالیت می کرد. فیلم او، "کرم پیله ساز" (۲۰۱۰) نامزد دریافت خرس طلایی در شصتمین جشنواره فیلم برلین شده بود.
کوکی میتانی (زادهٔ ) نمایش نامه نویس، فیلم نامه نویس، هنرپیشه و کارگردان اهل ژاپن است.
فرانک ریچارد جونز () یک کارگردان فیلم، تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود
پیتر لرد (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و تهیه کننده اهل بریتانیا است.
کونیتوشی ماندا (زادهٔ ۱۹۵۶)کارگردان، فیلم نامه نویس، منتقد فیلم و روزنامه نگار اهل ژاپن است.
کیوزو ناگاتسوکا (زادهٔ ) هنرپیشه اهل ژاپن است که در بیست و چهارمین جشنواره فیلم یوکوهاما برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده است.
ماسارو کونوما (زادهٔ ) کارگردان اهل ژاپن است که برای کارگردانی فیلم "ناگیسا" (۲۰۰۰) برندهٔ جایزهٔ ویژه از جشنواره فیلم یوکوهاما و جشنواره بین المللی فیلم برلین شده است.
ماساتو فوروویا ؛ – ) هنرپیشه اهل ژاپن بود که در دومین جشنواره فیلم یوکوهاما برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر مرد شده بود.
ماساتوشی ناگاسه (زادهٔ ) هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم هایی که وی در آن ها ایفای نقش کرده است می توان به "گناه نخستین" و "لاسیدن" و و "شمشیر پنهان"، "پترسون"، "درخشندگی"، "تب سرد" و "مهمانخانه ماه نو" اشاره کرد.
ماسایوکی سوئو (زادهٔ ) کارگردان و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است که دو بار برندهٔ جایزه آکادمی فیلم ژاپن شده است.
میئکو هارادا (زادهٔ ) هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دورورو"، "رؤیاها"، "لئونی" و "آشوب" اشاره کرد.
میکاکو ایچیکاوا (زادهٔ ) هنرپیشه و مانکن اهل ژاپن است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آبی" اشاره نمود.
مترجم دردها () مجموعه ای از نُه داستان نوشته جومپا لاهیری نویسنده هندی آمریکایی است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. مترجم دردها در سال ۲۰۰۰ برنده جایزه های پولیتزر و پن-همینگوی شد. تاکنون بیش از ۱۵ میلیون نسخه از این کتاب در سراسر جهان به فروش رسیده است. مترجم دردها به عنوان بهترین کتاب اول توسط مجله نیویورکر معرفی شد. داستان های این مجموعه دربارهٔ زندگی هندی ها و هندی-امریکایی هایی است که میان دو فرهنگ هندی و فرهنگ دنیای مدرن گرفتار آمده اند. این مجموعه داستان دو بار تحت عنوان های مترجم دردها و ترجمان دردها به ترتیب توسط امیرمهدی حقیقت و مژده دقیقی به فارسی ترجمه شده است.
میتسو یاناگیماچی (زادهٔ ) کارگردان و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است.
نائو اوموری (زادهٔ ) هنرپیشه اهل ژاپن است که برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم یوکوهاما شده است.
نائوتو تاکناکا (زادهٔ ) هنرپیشه، کمدین، کارگردان و خواننده اهل ژاپن است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "پسران قرن بیستم"، '، "حادثه شینجوکو"، "جنگ بزرگ یوکای" و ' اشاره کرد.
نِنِه اوتسوکا (زادهٔ ) هنرپیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
بنجامین فرانکلین "فرانک" نوریس جونیور (; – ) نویسنده، رمان نویس، و روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی کتابی به نام هشت پا (The Octopus) نوشت که در ترجمه ی فارسی نام آن به (حماسه گندم) تغییر یافت. برتراند راسل فیلسوف انگلیسی هنگامی که کتاب آزادی و سازمان را می نوشت به این کتاب توجه کرد. آثار اواغلب شامل ترسیم رنج ناشی از انحصار شرکتهای فاسد در اوایل قرن است. در هشت پا، راه آهن اقیانوس آرام که به جنوب غربی ایالت می رود، در رنج و مرگ تعداد زیادی از دامداران کالیفرنیای جنوبی نقش دارد.
نوبو ناکاگاوا ؛ – ) کارگردان، رمان نویس، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن بود.
ریکو کوسامورا (زادهٔ ) هنرپیشه اهل ژاپن است که در هجدهمین جشنواره فیلم یوکوهاما برندهٔ بهترین جایزهٔ بازیگر نقش مکمل زن شده است.
رن اوسوگی (ژاپنی 大杉漣، انگلیسی Ren Osugi) (زاده ۲۷ سپتامبر ۱۹۵۱) بازیگر ژاپنی بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "جذبه"، "آزمون بازیگری"، "یاکوزای تمام فلزی"، "مرده یا زنده" و "اوزوماکی" اشاره کرد. او در ۲۱ فوریه ۲۰۱۸ بر اثر نارسایی قلبی در سن ۶۶ سالگی درگذشت. منابع. آخرین بازبینی ۲۷ ژوئن ۲۰۱۸
رییسا ناکا (زادهٔ ) هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "دختری که در زمان پرش می کرد" اشاره کرد.
الیور استیپلتون (؛ زادهٔ ) یک فیلم بردار اهل انگلستان است. زندگی و شغل. او فارغ التحصیل دانشگاه کیپ تاون است.
روکورو موچیزوکی (زادهٔ ) کارگردان و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است که در نوزدهمین جشنواره فیلم یوکوهاما برندهٔ جایزهٔ بهترین کارگردان شده است.
ریویچی کیمیزوکا (زادهٔ ۲۱ آوریل ۱۹۵۸) کارگردان و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است.
ریودو اوزاکی (زادهٔ ) بازیگر، خواننده و ترانه سرا اهل ژاپن است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "رانمن (مجموعه تلویزیونی)" اشاره کرد.
ریویچی هیروکی (زادهٔ ) کارگردان، تدوین گر، و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است.
ریچارد هالزی (؛ زادهٔ ۱۹۴۰) یک تدوین گر اهل ایالات متحده آمریکا است.
لمور قهوه ای سنفورد نام یک گونه از تیره لموریان است.
لمور قهوه ای طوق دار نام یک گونه از تیره لموریان است.
تورتیا د پاتاتاس (در اسپانیایی: tortilla de patatas) یا تورتیا اسپانیولا (در اسپانیایی: tortilla española) یکی از غذاهای اصیل و سنتی اسپانیایی است که به عنوان املت اسپانیایی هم شناخته میوشد، به دلیل سادگی و همچنین طعم خوشش هم در خانه ها و هم در بارها و رستوران ها به فراوانی تهیه و دمای سرو می گردد. تورتیای اسپانیایی را می توان در رستوران ها به عنوان پیش غذا یا به صورت ساندویچ سفارش داد و از غذاهای پرطرفدار برای پیک نیک نیز به شمار می رود. این غذا هم به صورت گرم و هم سرد دمای سرو می شود و شباهت زیادی به کوکو سیب زمینی در آشپزی ایرانی دارد. شایان ذکر است که با وجود شباهت اسمی، این غذا با تورتیا که نوعی نان نازک مکزیکی از آرد سفید یا آرد ذرت است، ارتباطی ندارد. طرز تهیهٔ تورتیا د پاتاتاس. مواد اصلی تورتیا د پاتاتاس یا «تورتیای سیب زمینی» همچنان که از اسمش پیداست سیب زمینی، تخم مرغ و روغن زیتون هستند، اما مواد دیگری همچون پیاز، فلفل دلمه ای و چوریزو (نوعی سوسیس گوشت خوک) نیز ممکن است در تهیهٔ آن به کار روند. طرز تهیهٔ آن بسته به سلیقهٔ آشپز متفاوت است، ولی به طور کلی به این صورت فراهم می شود: سیب زمینی ها را پوست
کنده و خرد می کنند، سپس نمک زده و در روغن با حرارت زیاد سرخ می کنند. تخم مرغ ها را در ظرف دیگری می زنند و وقتی سیب زمینی ها خوب سرخ شدند، آنها را به ماهیتابهٔ سیب زمینی ها اضافه می کنند. وقتی یک روی مایه خوب پخته شد، آن را زیر و رو می کنند تا هر دوسوی تورتیا خوب پخته شود.
لمور سیاه چشم آبی نام یک گونه از تیره لموریان است.
لمور ورزشکار شانه سرخ نام یک گونه از سرده لمورهای ورزشکار است.
لمور ورزشکار پشت خاکستری نام یک گونه از سرده لمورهای ورزشکار است.
هچر هیوز (؛ – ) یک نمایش نامه نویس، و پدیدآور اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۱۸ تا ۱۹۳۴ میلادی فعالیت می کرد.
آخرین شکارچی جادوگر یک فیلم اکشن و فانتزی تاریک آمریکایی به کارگردانی برک آیسنر است. در این فیلم بازیگرانی همچون وین دیزل در نقش یک شکارچی جادوگر نامیرا، رز لزلی، الیجاه وود و مایکل کین ایفای نقش می کنند. "آخرین شکارچی جادوگر" در تاریخ ۲۳ اکتبر ۲۰۱۵ توسط سامیت اینترتینمنت اکران شد. داستان. داستان مربوط به زمان بسیار گذشته است زمانی که عده ای از مردان یک قبیله بعد از اینکه جادوگر تمامی خانه، خانواده و زندگیشان را نابود کرده تصمیم به نابودی آن می گیرند در این بین کولدر (وین دیزل) که بعد از مرگ همسر و دخترش دیگر چیزی برایش اهمیتی ندارد و فقط به مرگ جادو گر فکر می کند با او رو به رو شده و سعی میکند شمشیر آتشین خود را در قلب جادوگر فرو کند(تنها راه کشتن جادوگر نابودی قلبش به وسیله فلز و آتش است) اما جادوگر در هنگام مرگ خود او را که دیگر دلیلی برای زنده ماندن ندارد محکوم به جاودانگی می کند و بین کولدر در طی قرن های آینده به شکار جادوگران باقی مانده می پردازد... بازیگران. وین دیزل در نقش کولدر رز لزلی در نقش کلویی الیجاه وود در نقش دولان ۳۷ام مایکل کین در نقش دولان ۳۶ام
اوون گولد دیویس سینیور (؛ – ) یک پدیدآور اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بزن بکوب!" و "نه و چهل و پنج دقیقه" اشاره نمود.
هارو پرسنل (زاده -درگذشته )، بازیگر آمریکایی بود. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم پچ آدامز، مرد خانواده، تمام جهان پهناور و جولیان پو اشاره کرد.
دانیل لندن (زاده ۱۹۷۳)، بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم پچ آدامز، چهار سگ در حال بازی پوکر، عزیز دل یک سرباز، اجاره و ضربه مغزی اشاره کرد.
ریچارد ایستون (زاده )، بازیگر کانادایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم مرگ دوباره اشاره کرد.
سنت شفاهی () و فرهنگی شفاهی، ماده ای فرهنگی، و سنتی ست که شفاهاً از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود. پیام ها یا شواهد، در گفتارها و آواها به صورت شفاهی منتقل می شوند، و ممکن است، برای مثال، به صورت های افسانه ها، مَثَل ها، تصنیف ها، آهنگ ها، یا سرودها دربیایند. بدین ترتیب، این برای یک جامعه امکان پذیر است که واجد تاریخ شفاهی، ادبیات شفاهی، حقوق شفاهی و دیگر دانش های میان نسلی باشد، بدون این که هیچ خط نوشتاری داشته باشد. گاه یک تعریف مضیق تر از سنت شفاهی مناسب است. جامعه شناسان ممکن است تأکید کنند که برای تمایز میان سنت شفاهی، و شواهد یا تاریخ شفاهی، لازم است ماده ای فرهنگی، میان گروهی از مردم، در طول نسل های متوالی، به طور مشترک باقی بماند. در یک مفهوم کلی، «سنت شفاهی»، به انتقال مواد فرهنگی از طریق سخنان شفاهی اشاره می کند، و آن قدر مدت طولانی ای وجود داشته است، که توصیف کنندهٔ کلیدی فولکلور باشد (این معیاری ست که دیگر توسط همهٔ پژوهش گران فولکلور چندان جدی گرفته نمی شود). به عنوان یک رشتهٔ دانش گاهی، سنت شفاهی به مجموعه ای از موضوعات تحت مطالعه و روشی اشاره می کند که آن موضوعات با آن مورد مطالعه قرار می گیرند
ــ روش این رشته ممکن است به طور جداگانه «نظریهٔ سنت شفاهی»، «نظریهٔ ترکیب شفاهی ـ مَثَلی»، و «نظریهٔ پَری ـ لُرد» (دو تن از بنیان گذاران آن) خوانده شود. مطالعهٔ سنت شفاهی از رشتهٔ دانش گاهی تاریخ شفاهی متمایز است، که این دومی، به ثبت وضبط خاطرات شخصی کسانی می پردازد که دوره ها یا روی دادهای تاریخی را تجربه کرده اند. سنت شفاهی هم چنین از مطالعهٔ شفاهی بودن متمایز است، که می تواند به عنوان اندیشه و بیان شفاهی اش در جوامعی تعریف شود، که در آن ها، فناوری های باسوادی (به ویژه نگارش و چاپ) برای بیش ترینهٔ جمعیت ناآشناست.
شونجی ایوای (زادهٔ ) فیلم نامه نویس و کارگردان اهل ژاپن است. و فارغ التحصیل از دانشگاه یوکوهاما2 در سال 1987 است. در 1988 کار خود را در صنعت سرگرمی ژاپن با کارگردانی دراماهای تلویزیونی3 و ساخت موزیک ویدیو شروع کرد. سپس، در 1993 درامای او به نام "آتش بازی4" مورد تمجید قرار گرفت و برای نمایشی در شهر lioka موفق به دریافت جایزهٔ کارگردان تازه کار5، از اتحادیهٔ کارگردانان ژاپن شد. در 1995 به صورت جدی به ساخت فیلم پرداخت و و با فیلم "نامه عاشقانه6" شروع کرد،که در آن از Miho Nakayama ی خواننده در دو نقش استفاده کرد. ایوای همچنین با Noboru Shinoda ی فیلمبردار برای ساخت یک فیلم همکاری کرد که بخاطر فیلمبرداری زمستانه اش ستایش شد. "نامه عاشقانه" ایوای همچنین در دیگر کشورهای آسیای شرقی تأثیرگذار واقع شد. به ویژه در کرهٔ جنوبی که موفقیت فیلم موانع به وجود آمده برای پخش فیلم های ژاپنی پس از جنگ جهانی دوم را شکست. در1996 موفقیت تجاری وی از فیلم Swallowtail Butterfly حاصل شد. داستانی چندمنظوره از شهر خیالی Yen. شهر مهاجرانی در جستجوی امید و زندگی بهتر با سه کارکتر اصلی: Ageha یک دختر نوجوان یتیم Glico فاحشه ای که ستارهٔ پاپ
شد Feihong مهاجری که مدیر برنامه های glico است و کلوب شهر Yen را اداره می کند در 1998 Fine line features فیلم"نامه عاشقانه" را در آمریکا به شکل تئاتر و به اسم "هنگامی که چشمانم را می بندم7" اجرا کرد. این اولین فیلمی بود که به کارگردانی ایوای در آمریکا به شکل تئاتر در می آمد. ایوای که از موفقیت بدست آمدهٔ این فیلم بسیار خرسند شده بود تصمیم گرفت با Takashi Kobayashi تیمی برای ساخت موسیقی فیلم تشکیل دهد، که پاپ استار آن Chara بود. گروه آن ها "Yen town band" تبدیل به یک موفقیت تجاری در ژاپن شد. در سال 2001 ایوای دوباره تصمیم گرفت که تیم را با Kobayashi برای ساخت فیلم درامای "همه چیز درباره ی لیلی چوچو8" در رده سنی دبیرستانی تشکیل دهد. لیلی چوچو پاپ استاری نجیب زاده بود که آلبوم آن با صدایSalyu خواننده ژاپنی پر شد. در2002 فیلم کوتاه "آریتا9" را منتشر کرد که برای اولین بار موسیقی متن آن را خود تنظیم کرده بود. در سال 2004 نیز "هانا و آلیس10" اولین فیلم در ژانر کمدی اش را ساخت که برای دومین بار موسیقی متن آن را خود تنظیم کرده بود. در اکتبر 2006 ایوای تهیه کنندگی فیلم "ترانه ی رنگین کمان11" را بر عهده گرفت. فیلم به کا
رگردانی Naoto Kumazawa بود که اولین همکاری آنان به حساب می آمد. این فیلم باعث درخشش بازیگران قبلی ایوای Hayato Ichihara, Yu Aoi and Shoko Aida شد. از کارهای جدیدتر وی می توان به فیلم "بانداژ12" اشاره کرد که پایهٔ داستان بر سبک موسیقی ژاپنی indie rock پایدار است. این فیلم در 16 ژانویهٔ سال 2010 منتشر شد. در سال 2015 انیمهٔ "پروندهٔ قتل هانا و آلیس13"را ساخت که مورد توجه بسیار قرار گرفت. این انیمیشن با سبک انیمت و داستانپردازی متفاوت خود توانست موفقیتی دیگر در کارنامهٔ شونجی ایوای شود. کارگردانی و نویسندگی آن را ایوای برعهده داشت. 1. Shunji Iwai 2. Yokohama 3. TV Dramas 4. Fireworks 5. New directors 6. Love letter 7. When I close my eyes 8. All about Lili Chou-chou 9. ARITA 10. Hana &amp; Alice 11. Rainbow song 12. Bandage 13. The murder case of Hana &amp; Alice
تای تاکا ؛ – ) کارگردان و فیلم نامه نویس اهل ژاپن بود.
تاکاشی ساسانو (زادهٔ ) هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "" اشاره کرد.
سیب زرین عنصری است که در افسانه های متفاوت ملی و فولکلور یا داستان های پریان ظاهر می شود. موضوع های تکراری قهرمانی را توصیف می کند (مثلاً هرکول یا پسر زیبا) سیب های زرین یا دزدیده شده توسط یک هیولای دشمن را دوباره بدست می آورد. سیب در افسانه های اسکاندیناوی به طور متناوب به عنوان غذای الهی و منبع جاودانگی توصیف شده است.در افسانه اساطیری ایران به نام : ملک جمشید و دیو. ملک جمشید سه شب فرصت دارد تا سیب طلایی را بچیند و عمر دیو به پایان برسد. اساطیر یونانی. آتالانته. اولین سرگذشت مربوط به زن صیادی به نام آتلانته است که با خواستگاری به نام ملانیون مسابقهٔ دو داد. ملانیون برای پرت کردن حواس آتلانته از سیب استفاده کرده و بنابراین توانست مسابقه را ببرد. گرچه در کودکی پدرش او را طرد کرد، ولی آتلانته شکارچی ماهری شد و به خاطر نقشش در شکار گراز کالیدونیان تحسین شد. پدرش او را به عنوان دخترش پذیرفت و می خواست او ازدواج کند. بهر حال، آتلانته به خاطر پیشگویی که می گفت ازدواج موجب سقوط او خواهد شد، میلی به ازدواج نداشت. به خاطر زیبایی اش، او خواستگارانی پیدا کرد و راضی به ازدواج شد، اما شرط کرد که خواستگارش بایددر مسابقهٔ
دو او را شکست دهد. رقبایی که از او شکست می خوردند باید می مردند. از آنجایی که آتلانته می توانست خیلی سریع بدود، تمام خواستگارانش مردند. ملانیون که می دانست در مسابقهٔ عادلانه نمی تواند آتلانته را ببرد، از آفرودیته تقاضای کمک کرد. الهه به او سه سیب زرین داد و گفت هر دفعه برای پرت کردن حواس اتلانته یکی از سیب ها را بیندازد. آتلانته چون اطمینان کامل داشت که می تواند جبران کند، برای گرفتن هر سه سیب توقف کرد. او هر سه سیب را گرفته و با تمام سرعت دوید، اما سرانجام ملانیون موفق شد، مسابقه را برده و با آتلانته ازدواج کند. سرانجام آن ها صاحب فرزند پسری به نام پارثِنوپایوس شدند، که یکی از هفت کسی بود که علیه تبس جنگید. ازدواج آن ها پایان خوشی نداشت و به خاطر سرپیچی از خدایان به شیر تبدیل شدند. (که به عقیدهٔ یونانیان قادر به رابطه با نوع خود نیستند و فقط با پلنگ می توانند رابطه برقرار کنند.) باغ هسپریدس. باغ هسپریدس، دختران اطلس، باغ هرا در یک نقطهٔ غربی و دوردست از جهان واقع شده بود. جایی که در آن تنها یک درخت یا درختستانی که میوه شان سیب جاودانگی بود کاشته شده بودند. هرا اژدهای صدسری به نام لادون را که هرگز نمی خوابید
به عنوان نگهبان اضافی باغ گماشته بود. یازدهمین خوان هرکول دزدیدن سیب های طلایی از باغ بود. او از اطلس خواست در عوض نگه داشتن آسمان به جای او سیب ها را بدزدد. بعد از چیدن سیب ها هرکول از اطلس خواست به جای او آسمان را نگهدارد. در حالیکه پوست شیر پوشیده بود. او هرگز به کار نگه داشتن آسمان برنگشته و فرار کرد. داوری پاریس. زئوس ضیافتی برای جشن ازدواج پلئوس و ثتیس برگزار کرد. اریس، الههٔ نفاق و کشمکش، به خاطر طبیعت مشکل سازش دعوت نشد، و او پس از مشخص شدن عدم دعوتش، سیب زرینی به داخل مهمانی پرت کرد که روی آن نوشته شده بود: برای زیباترین زن. سه الهه: هرا، آتنا و آفرودیته، هر سه مدعی مالکیت سیب شدند. آن ها از زئوس خواستند داوری کند. زئوس که نمی خواست دخالت کند، پاریس اهل تروا را به عنوان داور انتخاب کرد. پاریس قبلاً منصف بودن اش را زمانی که بی درنگ، بعد از اینکه خدایی در شکل گاو نر، ادعای مالکیت جایزه را کرده بود، جایزه را به آرس داد، به نمایش گذاشته بود. زئوس سیب را به هرمس داده و از او خواست آن را به پاریس داده و به او بگوید که الهه ها بدون هیچ بحثی نظر او را خواهند پذیرفت. چون هر سه الهه می خواستند صاحب سیب باشند،
هر سه لباس خود را درآورده و بدن برهنهٔ خود را به پاریس نشان دادند. هر سه هم به او در ازای مالکیت سیب پیشنهاد رشوه دادند. هرا به او پیشنهاد پادشاهی اروپا و آسیا را داد، آتنا به او پیشنهاد خرد و مهارت در نبرد را داد، و آفرودیته پیشنهاد همسر منالئوس زیباترین زن دنیا هلن اسپارت (که بعدها لقب هلن تروا را گرفت) داد. پاریس آفرودیته را برگزید، تصمیمی که در نهایت موجب شروع جنگ تروا شد. پاریس با برادرش برای شرکت در جشن ازدواج هلن و منلائوس رفت. آن ها شب را در آنجا گذراندند؛ و آگاممنون برادر منلائوس او را صدا کرد، و بنابراین هلن و پاریس تنها ماندند. در همین زمان آن ها با هم رابطه برقرار کردند، و هلن منلائوس را برای رفتن با کشتی به همراه پاریس ترک کرد، و همین موجب آغاز جنگ تروا شد. افسانه های اسکاندیناوی. در اساطیر اسکاندیناوی سیب های طلایی منبع جاودانگی خدایان و جوانی دائمی آن ها است. قابل مقایسه با آمبروزیا در اساطیر یونانی است. سیب ها اغلب توسط الهه ایدون کاشته می شد و به او مربوط بود. در اسطوره. در کتاب اسکالدزکاپارمال، ایدون در اولین فصل (شماره ۵۵) به عنوان یکی از هشت آسیر الهه ای ترسیم شده است، که روی تخت خود در ض