Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ford University Press. . Tushnet, Mark (2008). I dissent: Great Opposing Opinions in Landmark Supreme Court Cases. Boston: Beacon Press. pp. 69–80. . Brook, Thomas (1997). Plessy v. Ferguson: A Brief History with Documents. Boston: Bedford Books. Fireside, Harvey (2004). Separate and Unequal: Homer Plessy and the Supreme Court Decision That Legalized Racism. New York: Carroll &amp; Graf. . Lofgren, Charles A. (1987). The Plessy Case: A Legal-Historical Interpretation.. New York: Oxford University Press. Medley, Keith Weldon (2003). We As Freemen: Plessy v. Ferguson. Gretna, LA: Pelican. p. 252. . Review Chin, Gabriel J. (1996). "The Plessy Myth: Justice Harlan and the Chinese Cases". Iowa Law Review 82: 151. SSRN 1121505.
اراذل و اوباش () یک فیلم درام و ماجراجوییِ سیاه و سفید به کارگردانی تد تتزلف است که در سال ۱۹۴۷ منتشر شد. برخی "اراذل و اوباش" را، یک فیلم نوآر ملایم در سبک ماجراجویی می دانند. تد تتزلف کارگردان این فیلم، فیلمبردارِ بیش از ۱۰۰ فیلم سینمایی از جمله، فیلمِ دلهره آورِ "بدنام"، اثرِ آلفرد هیچکاک بود.
توری پاندولفینی (; – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به ۱۸۶۰، رم، شهر بی دفاع، ماه نو، دبیرستان، یک روز در دادگاه، لازارلا، رها، "در پاسگاه پلیس رخ داد" و "پاهای طلایی" اشاره کرد.
گرلاندو «لاندو» بوتسانکا (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۸ دسامبر ۲۰۲۲) که در ایران با نام لاندو بوزانکا هم شناخته می شود، بازیگر اهل ایتالیا بود. وی از سال ۱۹۵۹ میلادی تا ۲۰۲۱ میلادی مشغول فعالیت بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "عشق بازان"، "زنت را به من قرض بده"، "بدهی زناشویی"، "برده نازنینم"، "گربه مامان"، "مرد سال"، "سیه پر نر"، "تن کامه"، "طلاق به سبک ایتالیایی"، "دختری از پارما"، "ساخت ایتالیا"، "کشیش متأهل"، "عشق و ازدواج"، "قصر لذت"، "کلافه و ملول از محبت خانواده"، "نخستین شیره زفاف" و "من و پسرم – ماجراهای جدید برای کمیسر ویوالدی" اشاره کرد. مرگ. بوزانکا در پلی کلینیک دانشگاه آگوستینو جملی در رم درگذشت، جایی که چند روز قبل به دلیل زمین خوردن، بهبود یافته بود.
https://s8.uupload.ir/files/۲۰۲۴۰۳۲۹_۱۸۲۸۱۸_a9y.jpg جعفر کربلائی زاده (زادهٔ ۹ شهریور ۱۳۵۸ در اهر، آذربایجان شرقی) کشتی گیر و مربی ایرانی است. او دارای مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد مهندسی برق قدرت و دارای گواهینامهٔ دیپلم افتخار کشتی از انستیتو بین المللی است. وی در سال ۱۳۹۲ مربی تیم ملی کشتی آزاد نوجوانان ایران بود. پیوند به بیرون. ادارهٔ ورزش و جوانان اهر-جعفر کربلایی زاده تجلیل استاندار آذربایجان شرقی از جعفر کربلایی زاده تبریز باغشمال-کشتی پهلوانی یادوارهٔ علیرضا سلیمانی گزارش تصویری تجلیل مردم اهر از جعفر کربلایی زاده باشگاه خبرنگاران جوان؛ جعفر کربلایی زاده
النا وارتسی (؛ – ) هنرپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "همیشه بهار است" اشاره نمود.
امتحان عملی ست که در یک دورهٔ آموزشی با هدف ارزیابی صورت می گیرد. امتحان همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رناتو ترا (؛ – ) یک هنرپیشه، و پدیدآور اهل ایتالیا بود. او در سینما به عنوان بازیگر در بیش از ۸۰ فیلم سینمایی ظاهر شده است. در سال ۱۹۷۷ بازنشسته و به شعر رو آورد و شاعر شد. در دوران جوانی، او در مرکز تجربی فیلمبرداری در رم حضور یافت. در طول دوران حرفه ای خود از نام مستعار رایان ارت پیک استفاده کرد. او در حین فیلمبرداری در یک فیلم از روی اسب افتاد و بینی اش شکست و به همین دلیل از بازیگری دست کشید و شاعر شد. بخشی از فیلم شناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
کوستا گرکو (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به بی نوایان، صدای سکوت اشاره کرد.
آرتو طریان ( زاده - درگذشته ) بازیگر و کارگردان تئاتر ارمنی تبار اهل ایران بود. آرتو طریان مؤسس گروه های تئاتری بسیاری در تهران بود و در نقش های متعددی روی صحنه آمده است. وی نقش بسزایی در پیشرفت تئاتر ایران داشت و نمایش نامه های چندی را به زبان های ارمنی و فارسی ترجمه نموده است. زندگی نامه. در پنجشنبه ۱۵ سپتامبر ۱۸۹۲ (۲۵ شهریور ۱۲۷۱) در محله ارمنیان واقع در دروازه قزوین (نزدیک میدان وحدت اسلامی کنونی) دیده به جهان گشود. او در مدرسه هایگازیان، مدرسه ارمنیان تهران تحصیل کرد، طریان در دوره تحصیل به زبان های فارسی، ارمنی و فرانسه تسلط کامل پیدا کرد سپس به آموختن زبان روسی پرداخت. این زوج هنرمند از ۱۹۱۴ فعالیت رسمی هنری خود را شروع کردند و در این مدت به دو هنرمند اصلی صحنه های نمایش ارمنیان تهران تبدیل شدند. از ۱۹۱۶ میلادی زوج هنرمند وارتو و آرتو طریان بر روی صحنه های نمایش ارمنیان تهران ظاهر شدند. از ۱۹۳۲ تا ۱۹۲۳ میلادی تئاتر ارمنیان تهران فعالیت خود را با گروه های بسیاری ادامه داد. در این میان استودیو دراماتیک که آرتو طریان آن را اداره می کرد، جایگاه خاصی در بین جوانان تهرانی داشت. وی با تشویق همسرش برای ادامه ت
حصیل در سال ۱۹۱۷ (۱۲۹۶) به روسیه و ضمن تحصیل در مسکو به مطالعه و کسب تجربه در هنر تئاتر پرداخت. چون به تهران بازگشت با هنرمندان «انجمن دوستداران تئاتر» همکاری کرد. زوج طریان در سال (۱۳۰۰) نمایشنامه «"حکایت"» و سپس درام «"عشق و وطن"» نوشته علی اکبرخان سیاسی را اجرا کردند. آنان مجدداً نمایشنامه «پریچهر و پریزاد» را در ۱۹۲۱ (ماه قوس ۱۳۰۰) در سالن گراند هتل تهران نمایش دادند. حسن مقدم متخلص به علی نوروز در سال ۱۹۲۱ (۱۳۰۰) نمایشنامه «"جعفرخان از فرنگ آمده"» را نوشت و آرتو طریان با همکاری همسرش لالا و اعضای «گروه تئاتر کانون ایران جوان» در شب (۸حمل ۱۳۰۱) در سالن گراند هتل تهران این نمایشنامه کمدی را به روی صحنه آورد. آرتو طریان نمایشنامه «ناپلئون» را که برای براساس زندگی ناپلئون بناپارت امپراتور فرانسه تنظیم کرده بود اجرا کرد. همکاری آرتو طریان و همسرش با «کانون ایران جوان» تا سال ۱۹۳۰ (۱۳۰۹) ادامه داشت. به مناسبت پنجاهمین سال تأسیس مدرسهٔ مختلط هایگازیان (مدرسه ارمنیان تهران) در روز ۱۹۲۵ (۹ آبان ۱۳۰۴)، نمایشنامه «غریزه» اثر هانری کیست ماکلر و ترجمه هایک گاراکاش درام در چهار پرده به کارگردانی آرتور طریان در سال مدر
سه هایگازیان اجرا گردید، نقش آفرینان نمایشنامه عبارت بودند از: وارتو طریان (لالا)، د. گوورگیان، برسابه هوسپیان، هایک گاراگاش، ب. آقاسیان، آرا هاروتیونیان، آرا در-هوهانسیان، گ. هاروتیونیان. هنرمندان «استودیو تئاتر» به سرپرستی و کارگردانی آرتو طریان، روز ۲۵ فوریه ۱۹۲۶ (۵ اسفند ۱۳۰۴) نمایشنامه «برای خوشبختی» نوشته س. بشی بشووسگی ترجمه آرتو طریان را بر روی صحنه آوردند. آرتو طریان در سال ۱۹۲۶ (۱۳۰۵) سه نمایشنامه در تالار مدرسه هایگازیان به روی روس صحنه آورد. ... در بهار سال ۱۹۲۸ (۱۳۰۷) آرتو طریان و همسرش رهسپار رشت شدند. ره آورد آنان برای هنردوستان رشت، نمایشنامه کمدی «مجسمه مرمری» یا «نیوبه» ترجمه ورویر بود. دومین نمایشنامه ای که آرتو طریان به روی صحنه آرود. نمایشنامه «عشق و خیانت» اثر فریدریش شیلر نویسنده نامدار آلمانی بود. سومین نمایشنامه، نمایشنامه در اوایل سال ۱۹۲۹ (۱۳۰۸) آرتو طریان، آرداشس قازاریان و افلاطون کیخسرو شاهرخ، در سالن تئاتر زرتشتیان تهران، تئاتر سیروس را بنیان نهادند و برای آموزش هنرهای دراماتیک، «استودیو تئاتر» را در محل تئاتر سیروس دایر کردند و برای جلب علاقه مندان اعلامیه ای منتشر ساختند. آرتو
طریان روز پنجشنبه (۱۹ دی ۱۳۰۸) نمایشنامه های «شرافت» درام در یک پرده نوشته هرمان زودرمان (آلمانی) و «زن گنگ» کمدی در دو پرده تصنیف آناتول فرانس را به روی صحنه آورد. در پائیز ۱۳۰۹ آرتو طریان نمایشنامه «شب هزار و یکم» اثر رضاکمال شهرزاد و دو تابلو از اپرای «آنوش» اثر هوهانس تومانیان را به روی صحنه آورد. تالار تئاتر زرتشتیان تئاتر سیروس در سال ۱۹۲۹ (۱۳۰۸) توسط آرتو طریان، آرداش قازاریان و افلاطون کیخسرو بنیانگذاری شد. آرتو طریان افسر ارتش بود و آخرین درجه ای که اخذ کرده بود درجه سرتیپی بود. آرتو طریان طبع شعر داشت و اشعاری که به زبان ارمنی می سرود با نام «آ. آریزاد» در جراید ارمنی زبان سراسر جهان منتشر می گردید. چهار جلد کتاب از آرتو طریان به یادگار مانده است. یکی از دیوان های اشعار او در شهر ونیز ایتالیا به چاپ رسیده است. آرتو طریان در سال ۱۹۵۴ میلادی (۱۳۳۳ خورشیدی) بدرود حیات گفت. زندگی خصوصی. این زوج هنری (وارتو و آرتو) در سال (۱۲۹۹ خورشیدی) صاحب دختری به نام آلنوش شدند که سال ها بعد به «مادر نجوم» و «بانوی اختر فیزیک ایران» ملقب گردید.
نقش نگار فیلمی به کارگردانی و تهیه کنندگی علی عطشانی و نویسندگی مهران کاشانی محصول سال ۱۳۹۲ ایران است. خلاصه داستان. فرزاد بدون هماهنگی پدرش قصد ازدواج با نگار دارد. رضایت موقت پدر همه چیز را برای مراسم خواستگاری مهیّا می کند اما گذشته نگار همه شرایط را دچار تغییر می کند.
روابط آلمان و اتحاد شوروی از اواخر جنگ جهانی اول پدیدار گشت. عهدنامه برست-لیتوفسک منجر به پایان خصومت آلمان و روسیه شوروی در ۳ مارس ۱۹۱۸ شد. چند ماه بعد، سفیر آلمان در مسکو توسط حزب چپ سوسیالیست با هدف برهم زدن رابطه بین دو طرف کشته شد. بعد از این حادثه سفیر شوروی در آلمان به سبب حمایت جنبش های غیرقانونی کمونیستی از آلمان اخراج شد. روابط دو کشور در سال ۱۹۳۳ با به قدرت رسیدن آدولف هیتلر و پایه گذاری رایش سوم به پایان رسید. آلمان بعد از شکست در جنگ جهانی اول، تحت فشار مفاد پیمان ورسای قرار داشت. جنگ داخلی روسیه، آلمان و شوروی را به طردشدگان بین المللی تبدیل کرد. همین زمان، پویایی روابط دو کشور به سبب عدم اعتماد به طرف مقابل و ترس از خروج آن از انزوای دیپلماتیک و روی آوردن به فرانسه شکل گرفت. روابط اقتصادی دو طرف در سال ۱۹۳۳، زمانی که آدولف هیتلر به قدرت رسید، کاهش یافت. با این حال، روابط اواخر دهه ۱۹۳۰ از سر گرفته شد و با پیمان مولوتوف-ریبنتروپ در سال ۱۹۳۹ با اخذ چندین قرارداد تجاری به اوج خود رسید. جمهوری وایمار و روسیه شوروی. انقلاب، پایان جنگ جهانی اول و پیمان راپالو. نتیجه جنگ جهانی اول برای آلمان و روسیه ش
وروی فاجعه بار بود. در طول جنگ، ولادیمیر لنین هیچ وادار به به رسمیت شناختن استقلال فنلاند، استونی، لتونی، لیتوانی و لهستان شد. علاوه بر این، در برابر پیشروی نظامی آلمان، روسیه شوروی مجبور شد بر اساس پیمان برست-لیتوفسک بخش های بزرگی از قلمرو غربی روسیه را به امپراتوری آلمان واگذار کند. روز ۱۱ نوامبر سال ۱۹۱۸، آلمان پیمان آتش بس با متفقین را به امضا رساند که منجر به پایان جنگ جهانی اول در جبهه غرب شد. پس از شکست آلمان، سربازان بریتانیایی، فرانسوی و ژاپنی شروع به دخالت در جنگ داخلی روسیه کردند. در ابتدا، شوروی نسبت به وقوع یک انقلاب سوسیالیستی در آلمان به عنوان بخشی از «انقلاب جهانی» امیدوار بود. بلشویک ها در جنگ شوروی و لهستان بین سال های ۱۹۱۹ و ۱۹۲۰ درگیر شدند. از آنجایی که لهستان یک دشمن سنتی آلمان بود و از طرفی دولت شوروی نیز بین کشورهای دیگر منزوی شده بود، شروع به ایجاد یک رابطه نزدیک تر با آلمان و اتخاذ یک نگرش بسیار نرم تر نسبت به این کشور کرد. رایش سوم و شوروی. پیمان مولوتوف-ریبنتروپ و آغاز جنگ جهانی دوم. بدون امنیت راهبردی که برای آلمان پس از امضای پیمان مولوتوف-ریبنتروپ در شرق ایجاد شد و پشتیبانی اقتصا
دی که شوروی برای آن فراهم آورد، این کشور احتمالاً نمی توانست پس از آغاز جنگ جهانی دوم، شرایط را مدیریت کند. اگر مسکو به محاصره اقتصادی بریتانیا علیه آلمان می پیوست اقتصاد جنگی آلمان احتمالاً در مدت زمانی کوتاهی فلج می شد. در ابتدای جنگ آلمان به منابع خارجی برای تأمین ۸۰ درصد از لاستیک، ۶۵ درصد از قلع، ۷۰ درصد از مس، ۵۰ درصد از سرب و ۲۵ درصد از روی مورد نیاز خود، به عنوان مهم ترین مواد اولیه، وابسته بود. در این وضعیت آلمان حتی برای واردات این مواد از کشورهای منطقه بالتیک هم تا حدودی به پیش نیازهای سیاسی در رابطه با شوروی احتیاج داشت. بالاتر از همه پیمان با شوروی موقعیت جغرافیایی نامطلوب آلمان را خنثی کرد و به این کشور اجازه داد پس از مغلوب کردن سریع لهستان، توان نظامی خود را بر مرزهای غربی متمرکز کند. تا هنگامی که شوروی رابطه خوبی با آلمان داشت خطر جنگ دو جبهه ای فشاری بر آلمان متحمل نمی ساخت. تلاش برای دستیابی به توافق سیاسی. درحالیکه که رهبران شوروی خود را به عنوان نخستین حاکمیت سوسیالیستی، در محاصره قدرت های سرمایه داری می دیدند و جنگ با این قدرت ها را غیرقابل اجتناب می پنداشتند، مسکو به منظور خریدن زمان جه
ت تکمیل آماده سازی خود برای این جنگ، مایل به ادامه همکاری ها با آلمانِ ناسیونال سوسیالیستی بود. در همین حال نگرانی و بی اعتمادی از رویکرد آلمان نسبت به «منافع امنیتی شوروی» در ناحیه بالتیک و بالکان وجود داشت؛ چرا که حضور آلمان در فنلاند و رومانی برای شوروی تهدیدآمیز تلقی می شد. شوروی با آگاهی از سیاست های ضد-شوروی طرف دیگر، به دنبال «مشخص سازی بلند مدت حدود منافع متقابل» بود. با وجود آغاز آماده سازی ها برای یک درگیری نظامی با شوروی، در سفر ماه نوامبر سال ۱۹۴۰ ویاچسلاو مولوتوف، وزیرخارجه شوروی به برلین، هیتلر نیز از امید خود برای حفظ صلح بین دو طرف سخن گفت. یواخیم فن ریبنتروپ، وزیرخارجه آلمان ابراز می دارد هیتلر تا این زمان همچنان امیدوار به رسیدن به یک توافق پایدار با شوروی بود. در ملاقات روز ۱۳ نوامبر هیتلر و مولوتوف به مذاکره در ارتباط حوزه نفوذ خود در نقاط مختلف جهان پرداختند. یکی از مسائل مورد اختلاف استقلال فنلاند بود که آلمان اصرار بر حفظ وضع موجود تا پایان جنگ با بریتانیا داشت اما شوروی خواهان خروج نیروهای آلمانی از آن و ضمیمه شدن فنلاند به خاک خود بود. آلمان و شوروی همچنین بر سر منطقه بالکان اختلاف نظ
ر داشتند. شوروی تضمین استقلال رومانی توسط آلمان را علیه منافع خود می دید. آلمان این مسئله را برای مدتی ضروری و پس گرفتن آن را غیرممکن می دانست. در مقابل تضمین استقلال بلغارستان توسط شوروی و حضور نیروهای آن در این کشور مطرح شد که موجب رنجش هیتلر و ترک جلسه توسط او بدون پاسخ گشت. به هر صورت ملاقات بین وزرای خارجه دو طرف ادامه یافت. فن ریبنتروپ به مولوتوف پیشنهاد کرد شوروی به جای غرب رو به جنوب آورد و به پیمان سه جانبه ملحق شود. بدین شکل آلمان عملا از شوروی می خواست جهت حفظ صلح، به جای فنلاند و بالکان بر ایران و عراق مسلط گردد. مولوتوف به مسکو بازگشت تا در این رابطه با استالین مشورت کند. پاسخ روز ۲۵ نوامبر شوروی آن چیزی نبود که آلمان انتظار داشت. شوروی پیشنهاد کرد به پیمان سه جانبه بپیوندد و رو به جنوب آورد به شرط آن که: ۱- نیروهای آلمانی از فنلاند عقب کشیده شوند. ۲- دست شوروی برای حمله به ترکیه جهت تسلط بر تنگه های داردانل و بسفر، باز گذاشته شود. ۳- بلغارستان یک پیمان یاری دو طرفه با شوروی امضا و پایگاه های نظامی در طول ساحل دریای سیاه به آن اعطا کند. آلمان هیچگاه رسماً به این پیشنهاد شوروی پاسخی نداد تا روابط
بین آن ها هر چه بیشتر رو به وخامت بگذارد. طرح ریزی آلمان برای تهاجم به شوروی. پیش از این هیتلر در دیدار روز ۴ نوامبر با سران فرماندهی عالی ورماخت و فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان، شوروی را «مشکل عظیم اروپا» خواند و خواهان آماده سازی برای هنگام بروز تقابل شد. او همچنین در فرمان شماره ۱۸ پیشوا در روز ۱۲ نوامبر، دستور به ادامه آماده سازی بدون توجه به نتیجه مذاکرات سیاسی با شوروی داد. تلاش شوروی برای محقق ساختن حداکثری منافع خود، در نزد آلمانی ها گونه ای از «اخاذی» دیده می شد که تهدیدی بلندمدت برای منافع رایش بود؛ تهدیدی که می بایست از میان می رفت. هیتلر دیگر یک راه حل سیاسی برای منافع متناقض آلمان و شوروی در اروپا را غیرممکن می پنداشت. با افزوده شدن مجارستان، اسلواکی و رومانی به اردوی آلمان، این کشور تا پایان ماه نوامبر عملاً یک ائتلاف علیه شوروی به وجود آورد. کلیات طرح ریزی آلمان برای تهاجم به شوروی که از ماه ژوئیه آغاز شده بود، روز ۵ دسامبر به تأیید هیتلر رسید. هیتلر با صدور فرمان شماره ۲۱ پیشوا روز ۱۸ دسامبر عملیات بارباروسا را ورماخت را موظف به اجرای آن کرد. بر این مبنی ورماخت سعی می کرد شوروی را در یک تهاج
م سریع درهم بشکند. هدف عملیاتی آلمان انهدام نیروی انسانی ارتش سرخ شوروی بود. فنلاند و رومانی متحدان آلمان در این عملیات به حساب می آمدند. بدین طریق آلمان علاوه بر رسیدن به هژمونی در اروپا، یکی از متحدان احتمالی بریتانیا را نیز از میان برمی داشت و با سلطه بر منابع شوروی در مقابل هر گونه محاصره و تهاجم شکست ناپذیر می شد. به زعم رهبران آلمان این عمل می بایست در سال ۱۹۴۱ صورت می گرفت چرا که پس از آن ایالات متحده به موقعیتی دست میافت که می توانست در این امر مداخله کند. در این حال در طرف مقابل استالین نیز حاضر نبود دست از «منافع امنیتی» خود بکشد. او می پنداشت با وجود باقی ماندن بریتانیا در حالت جنگ با آن، آلمان با تهاجم به شوروی یک جبهه دیگر در جنگ برای خود نخواهد گشود. بدین شکل تصور می شد وابستگی اقتصادی آلمان به شوروی همچنان دوام یابد. انعقاد پیمان دوستی و عدم تخاصم شوروی و یوگسلاوی در روز ۵ آوریل سال ۱۹۴۱ بی اعتمادی هیتلر نسبت به شوروی را افزایش داد. به هر صورت اتمام سریع کارزار بالکان برای آلمان و تسلط آن بر این منطقه موجب تغییر رویکرد شوروی شد. شوروی سعی داشت با نشان دادن سیاست فعالانه بی طرفی و تحویل فوری موا
د اولیه، آلمان را آرام نگاه دارد و سبب بازگشت روابط حسنه پیشین شود. با این حال، به منظور در موضع ضعف جلوه ندادن شوروی، تلاشی جهت صورت گرفتن مذاکرات دیپلماتیک مستقیم انجام نپذیرفت. با تجمع نیروهای آلمانی در مرزهای غربی شوروی از بهار سال ۱۹۴۱، استالین با نادیده گرفتن هشدار عوامل اطلاعاتی خود و همچنین کشورهای غربی مبنی بر تهاجم قریب الوقوع، آن را صرفاً «با اهداف سیاسی» می دانست. رهبران شوروی جنگ با آلمان را غیرقابل اجتناب می دیدند اما در تلاش بودند آن را دست کم تا سال ۱۹۴۲ که تصور می شد شرایط بیشتر به نفع آن ها است، به تعویق بیندازند. از این رو برای ندان بهانه به آلمان، شوروی از اقداماتی که نشان گر نزدیک شدن آن به بریتانیا بود، با وجود ابراز علاقه فراوان طرف بریتانیایی، اجتناب می کرد. نشانه دیگری این رویکرد شوروی در قبال آلمان اخراج نمایندگان دیپلماتیک کشورهایی بود که به اشغال آن درآمده بودند. شوروی تا آخرین لحظه پیش از تهاجم آلمان دست از این تلاش نکشید. توافقنامه مرزی و تجاری. منظور عادی جلوه دادن شرایط، آلمان و شوروی روز ۱۰ ژانویه سال ۱۹۴۱ توافقنامه در ارتباط با مسائل مرزی و تجاری با یکدیگر به امضا رسادند. با
این وجود تنها یک ماه بعد، در روز ۳ فوریه، هیتلر متن تنهایی عملیات بارباروسا را تأیید کرد.
آیا میاما (زادهٔ ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۸۵ در شهر اوماشیروساتو، ناحیهٔ سنبو در استان چیبا، ژاپن) هافبک تیم ملی فوتبال زنان ژاپن است. وی از سال ۲۰۰۳ برای این تیم بازی می کند و از سال ۲۰۱۲ بازوبند کاپیتانی این تیم را بر بازو دارد.او از سال ۲۰۰۳ تا کنون در تمامی دوره های جام جهانی فوتبال زنان حضور داشته است و یکی از اعضای تیم ملی زنان ژاپن بود که همراه با این تیم به عنوان قهرمانی جام جهانی زنان رسید.وی همچنین رهبری این تیم را به عنوان کاپیتان در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن در دست داشت که موفق به دریافت مدال نقره در این مسابقات شدند. او به همراه تیم باشگاهی اوکایاما یانگو بل در ال لیگ بازی میکند.آیا میاما برنده جایزهٔ بهترین بازیکن سال فیفا در بخش زنان شد. او همچنین عنوان بهترین بازیکن زن فوتبال آسیا را در سال ۲۰۱۵ به خود به خود اختصاص داد.
خبر خاصی نیست فیلمی به کارگردانی مصطفی شایسته، تهیه کنندگی مرتضی شایسته و نویسندگی نازنین لیقوانی محصول سال ۱۳۹۳ است. خلاصه داستان. این فیلم داستان قصهٔ دو خواهر است که همراه با دختران تحصیلکرده و در شرف ازدواج شان، زندگی آرامی را می گذرانند اما برگزاری یک مهمانی خانوادگی و حضور مردی جوان و غریبه به عنوان مهمان ناخوانده، زندگی این دو خانواده را دست خوش چالش و بحرانی جدی می کند.
سرژ آواکیان (زاده - درگذشته )، گرافیست و نقاش ارمنی تبار اهل ایران و پایه گذار زیر مجموعه های جدید رشتهٔ گرافیک در ایران، مانند طراحی حروف گرافیک تلویزیونی و چاپ گرافیک بود. زندگی. سرژ آواکیان در ۱۹۳۸ (۱۳۱۷) در تبریز به دنیا آمد. وی دانش آموختهٔ «دانشگاه هنرهای زیبای کرویدون» لندن، در رشتهٔ هنرهای تجسمی و دانشگاه لندن در رشتهٔ نقاشی است. او پس از بازگشت به ایران آتلیه خود را در خیابان طالقانی راه اندازی می کند و به کار گرافیک مشغول می شود. یکی از شناخته شده ترین آثار سرژ آواکیان طراحی بسته بندی پفک نمکی است. در دهه ۱۹۷۰ (میلادی) وقتی در گروه صنعتی مینو تصمیم به تولید پفک می گیرند بسته بندی این محصول را به سرژ سفارش می دهند، او می گوید: درگذشت. سرژ آواکیان، شامگاه سه شنبه ۸ سپتامبر ۲۰۲۰ (۱۸ شهریور ۱۳۹۹) در سن ۸۲ سالگی بر اثر ایست قلبی-ریوی در تهران در گذشت.
موریسیو کاگل ، (زاده ۲۴ دسامبر ۱۹۳۱ – درگذشته ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۸) آهنگساز آلمانی-آرژانتینی بود. او به خاطر علاقه اش برای گسترش جنبه تئاتری اجراهای موسیقی شناخته شده است. زندگی نامه. کاگل در بوئنوس آیرس، آرژانتین در خانواده ای یهودی که در دهه۱۹۲۵ از روسیه فرار کرده بودند به دنیا آمد. در بوئنوس آیرس او در رشته موسیقی، تاریخ ادبیات و فلسفه تحصیل کرد در سال ۱۹۵۷ به عنوان یک پژوهشگر به کلن آمده و تا آخر عمر در آنجا زندگی کرد. از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۶ و ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۶ در مدرسه بین المللی تابستانی دارمشتات تدریس کرد. او از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۵ به عنوان استاد تئوری موسیقی در دانشگاه ایالتی نیویورک در بوفالو و به عنوان سخنران مدعو در آکادمی فیلم و تلویزیون برلین تدریس کرد. او به عنوان کارگردان رشته های جدید موسیقی در گوتنبرگ و کلن خدمت کرد. از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۷ استاد موسیقی جدید تئاتر در کنسرواتوری کلن بود. در سال ۱۹۹۱ با دعوت والتر فینک، او دومین آهنگ ساز برجسته ای شد که در فستیوال موسیقی راین گو شرکت کرده بود. کاگل در سال ۱۹۹۸ جایزه اراسموس و در سال ۲۰۰۰ جایزه موسیقی ارنست فان زیمنس را دریافت کرد. او در ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۸ بعد از یک ب
یماری طولانی در سن ۷۶ سالگی در شهر کلن از دنیا رفت.
«بوی مرموز» () یک فیلم به کارگردانی جک کاردیف است که در سال ۱۹۶۰ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به دنهلم الیوت، پیتر لوری و الیزابت تیلور اشاره کرد.
ویلیام ریچرت (؛ زادهٔ ۱۹۴۲–۱۹ ژوئیه ۲۰۲۲) یک کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی کارگردان فیلم هایی همچون کشته های زمستان بوده است.
«کشته های زمستان» () یک فیلم به کارگردانی ویلیام ریچرت در سبک تریلر سیاسی است که در سال ۱۹۷۹ منتشر شد.
تظاهرات ۱۹۶۵ ایروان ( ) در ۲۴ آوریل ۱۹۶۵، مصادف با پنجاهمین سالگرد نسل کشی ارمنی ها، در مقابل چشمان ناباور دولتمردان مسکو، مردم ایروان و بسیاری از شهرهای ارمنستان طی برپایی تظاهراتی اعتراض آمیز با کل ارمنیان جهان همصدا شدند و خواستار به رسمیت شناختن این فاجعهٔ انسانی از طرف حکومت اتحاد جماهیر شوروی و جوامع بین المللی و همچنین اجازهٔ برپایی بنای یادبود برای قربانیان شدند. دولت مرکزی شوروی به ناچار تسلیم خواستهٔ مردم ارمنستان شد و اجازهٔ برپایی بنای یادبود را داد.
اسکار آندریانی (به ؛ – ) بازیگر و نمایشنامه نویس اهل ایتالیا بود. او در بیش از پنجاه فیلم از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۶۹ بازی کرد.
کشور زنگ ها () یک فیلم به کارگردانی ژان بوایه است که در سال ۱۹۵۴ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به کارلو داپورتو، سوفیا لورن، ماریو ریوا، رزیتا پیزانو، آلدا مانجینی، فائوستو گوئرتسونی، آکیله تولیانی، ماریو فِرِرا و نینو وینجلی اشاره کرد.
وینچنسو موسلینو (؛ – ) یک هنرپیشه، کارگردان، فیلم نامه نویس، و تهیه کننده اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به دو زن، دو شاهی امید، احساس مالکیت اشاره کرد.
آرولدو تیری (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "عشق است که مرا پیش می برد"، "میلیاردر میلان"، "هرج و مرج بزرگ"، "مسالینا"، "شادی زندگی"، "این دنیای دیوانهٔ دیوانهٔ ترانه"، "مانون لسکو" و "ترانه بهار" اشاره کرد.
نیکو پپه (؛ – ) هنرپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "توتو تارزان"، "تهران" و "دون پاسکواله" اشاره کرد.
ارنستو کالیندری (؛ – ) هنرپیشه سینما و تئاتر اهل ایتالیا بود. از فیلم های او می توان به "ببر هفت دریا" اشاره کرد.
بیچه والوری (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم های او می توان به "پزشک بیمه سلامت"، "ریتا پشه"، "مردان خشن" و "۱۶ ساله ها" اشاره کرد.
فروچو تاگیاوینی (؛ – ) یک خواننده اپرا، هنرپیشه، و خواننده اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آرایشگر شهر سویل اشاره کرد.
لئوناردو کورته سه (؛ – ) کارگردان، بازیگر و فیلم نامه نویس اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کنت آکوئیلا"، "بیوه"، "نخستین عشق"، "شهبانوی ناوارا" و "ترانه بهار" اشاره کرد.
کارلو کامپانینی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "زیباترین روزها"، "خاطرات دخترمدرسه ای"، "راهزنی"، "نامزد شده"، "هتل لونا، اتاق ۳۴"، "دورا نلسون"، "زنجیرهای ناپیدا"، "داستان عشق"، "خداحافظ جوانی" و "یک توپ و یازده مرد" اشاره کرد.
ویل کمپ (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به فیلم ون هلسینگ (۲۰۰۴ میلادی)، میگل و ویلیام (۲۰۰۷ میلادی) و مجموعه های تلویزیونی "نیکیتا" (۲۰۱۱ میلادی) و "۹۰۲۱۰" (۲۰۱۲ میلادی) اشاره کرد.
چزاره پولاکو (؛ – ) یک بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "عقاب سیاه"، "زن زناکار" و "مانون لسکو" اشاره کرد.
دوره سوم مجلس خبرگان رهبری (۱۳۷۷–۱۳۸۵) در ۴ اسفند ۱۳۷۷ آغاز به کار کرد. این دوره با حضور ۸۶ نماینده خبره طی ۱۶ جلسه فعالیت داشت. انتخابات دوره سوم خبرگان. انتخابات آن در ۱ آبان ۱۳۷۷ برگزار شد. از میان ۳۹۶ نفر ثبت نام کننده اولیه، ۱۶۷ نفر تأیید شدند، ۲۱۴ نفر تأیید نشدند، ۱۳ نفر انصراف دادند و از ۱۸۷ نفر دعوت شدگان به امتحان ۶۰ نفر در امتحان شرکت نکردند. در انتخابات این دوره ۸۶ نفر با مشارکت ۴۶٬۳ درصد مردم انتخاب شدند. فهرست نمایندگان دور سوم خبرگان. برخی نمایندگان این دوره:
میگل و ویلیام (, ) یک فیلم رمانتیک-کمدی محصول ۲۰۰۷ میلادی سینمای اسپانیا به کارگردانی اینس پاریس () است. در این فیلم ویل کمپ در نقش ویلیام شکسپیر و النا آنایا در نقش لئونور به ایفای نقش پرداخته اند. فیلم یک ملاقات ساختگی مابین ویلیام شکسپیر و میگل د سروانتس را در اوایل قرن هفدهم به تصویر می کشد. گفتگوها در این فیلم، مخلوطی از اسپانیایی و انگلیسی است.
خوان لوئیس گالیاردو (؛ – ) بازیگر اهل اسپانیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "همگی به سوی زندان"، "آوای وحش"، "آنتونیوس و کلئوپاترا"، "تانگو"، "و در سال سوم، او دوباره برخاست"، "هنر زندگی"، "برای شانس نگهش دار" و "سفید، قرمز و..." اشاره کرد.
دکتر استرنج () یک فیلم ابرقهرمانی آمریکایی بر پایهٔ شخصیتی به همین نام از مارول کامیکس است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. این چهاردهمین فیلم در دنیای سینمایی مارول است و تولید آن بر عهدهٔ مارول استودیوز و توزیع بر عهدهٔ استودیو سینمایی والت دیزنی بوده است. این فیلم به کارگردانی اسکات دریکسون از فیلم نامه ای است که دریکسون با جان اسپیتز و رابرت کرگیل نوشته اسپ. بندیکت کامبربچ در نقش جراح مغز و اعصاب استیون استرنج، در کنار چیویتل اجیوفور، ریچل مک آدامز، بندیکت وانگ، مایکل استولبارگ، بنجامین برت، اسکات ادکینز، مس میکلسن و تیلدا سوینتن ایفای نقش می کند. در این فیلم، استرنج پس از تصادف با اتومبیل که منجر به پایان حرفهٔ پزشکی اش شد، به جایی به نام کامارتاج می رود و هنرهای عرفانی می آموزد. از اواسط دههٔ ۱۹۸۰ تجسم های گوناگونی از اقتباس فیلمی دکتر استرنج در حال توسعه بود تا اینکه پارامونت پیکچرز در آوریل ۲۰۰۵ حق انتشار فیلم را از مارول استودیوز به دست آورد. توماس دین دانلی و جاشوا اوپنهایمر در ژوئن ۲۰۱۰ برای نوشتن فیلم نامه ای به هیئت اجرایی فیلم پیوستند. اسکات دریکسون در ژوئن ۲۰۱۴ به عنوان کارگردان فیلم استخدام شد و جان ا