Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در علوم طبیعی و علوم اجتماعی، پژوهش های کمی، تحقیقات تجربی سیستماتیک است از پدیده های قابل مشاهده از طریق روش های آماری، ریاضی یا محاسباتی است. هدف پژوهش های کمی توسعه و استخدام مدل های ریاضی، نظریه ها یا فرضیه مربوط به پدیده ها است. فرایند اندازه گیری مرکزی برای پژوهش های کمی است و دلیل آن ایجاد روابط کمی از ارتباط اساسی بین مشاهدات تجربی و عبارت ریاضی است. داده های کمی هر گونه اطلاعات در شکل عددی مانند آمار، درصد، و غیره است. محقق داده ها را با استفاده از آمار تجزیه و تحلیل می کند. محقق امید یک نتیجه بی طرفانه از اعداد دارد که به جمعیت بزرگ تر می توان تعمیم داد. تحقیق کیفی، از سوی دیگر، سؤال می پرسد گسترده و جمع آوری داده ها کلمه از پدیده یا شرکت کنندگان است. محقق به نظر می رسد از تم ها و اطلاعات موجود در تم ها و الگوهای منحصر به فرد که مجموعه ای از شرکت کنندگان را توصیف می کند. تجزیه و تحلیل جامع از ۱۲۷۴ مقاله دربیش از دو مجله جامعه شناسی آمریکا بین سال های ۱۹۳۵ و ۲۰۰۵ منتشر شده است که حدود دو سوم از این مقالات از روش های کمی استفاده کرده اند.
سازمان بین المللی حفاظت () که به اختصار CI (سی آی) نامیده می شود یک سازمان زیست محیطی غیرانتفاعی در آمریکاست. دفتر مرکزی این سازمان در آرلینگتون در ایالت ویرجینیا قرار دارد. حوزه فعالیت این سازمان در آموزش، پژوهش و همکاری زیست محیطی است. سازمان بین المللی حفاظت دارای ۱۰۰۰ کارمند است و با بیش از ۳۰ کشور رابطه دارد. این سازمان تا کنون به تأسیس ۱۲۰۰ منطقه حفاظت شده در ۷۸ کشور دنیا کمک کرده است.
کانون داغ تنوع زیستی یا کانون حساس تنوع زیستی (به انگلیسی: biodiversity hotspot)، به هر منطقه جغرافیای زیستی دارای تنوع زیستی بالا گفته می شود که در معرض تهدید از سوی انسان است. نورمن مایر دربارهٔ این موضوع دو مقاله در مجله "The Environmentalist" (1988) و ۱۹۹۰ نوشته است و در آن کانون داغ یا حساس تنوع زیستی را «بخش هایی از زمین که دارای بیشترین و در معرض خطرترین تنوع زیستی است» معرفی کرده است. برای کمّی کردن تعریف کانون داغ زیستی، مایر در نقشهٔ سال ۲۰۰۰ تنوع زیستی، کانون حساس را جایی تعریف کرده است که دو شرط را همزمان داشته باشد: (یک) منطقه باید دست کم ۰٫۵ درصد یا ۱۵۰۰ گونه از گیاهان آوندی را به عنوان فلور داشته باشد؛ و (دو) حداقل ۷۰ درصد از پوشش گیاهی اولیه اش را از دست داده باشد. در سراسر جهان، ۳۴ منطقه واجد شرایط تحت این تعریف به عنوان «کانون های حساس تنوع زیستی» شناخته شده اند و ۹ منطقه دیگر هم نامزد احتمالی هستند. این مناطق حساس، نزدیک به ۶۰ درصد از گونههای گیاهان، پرندگان، پستانداران، خزندگان و دوزیستان جهان را تشکیل می دهند که بسیاری از آنها گونه های بومی هستند. طرح های حفاظت از کانون های حساس. تنها درص
د کمی از کل مساحت نقاط مهم تنوع زیستی در حال حاضر حفاظت می شود. چندین سازمان بین المللی در حال فعالیت برای حفظ این مناطق هستند. پراکندگی کانون های داغ تنوع زیستی. آمریکای شمالی و آمریکای مرکزی کارائیب آمریکای جنوبی اروپا آفریقا آسیای مرکزی جنوب آسیا جنوب شرق آسیا و آسیا-اقیانوسیه شرق آسیا غرب آسیا
هند و برمه () یک ناحیه تنوع زیستی است که از سوی موسسه بین المللی حفاظت محیط زیست جزو کانونهای حساس تنوع زیستی جهان محسوب می شود. این منطقه حدود ۲ میلیون و ۷۰۰ هزار کیلومتر مربع از زمین های کم ارتفاع حوزه رود گنگ را شامل می شود.
منطقه ایران-آناتولی ، ایرانی-آناتولیایییا ایران و آناتولی (Irano-Anatolian) یک منطقه تنوع زیستی در اوراسیا است که از سوی سازمان بین المللی حفاظت (Conservation International) به عنوان یکی از کانون حساس تنوع زیستی بین المللی شناخته شده است. این نقطه داغ تنوع زیستی شامل ارمنستان، جمهوری آذربایجان، گرجستان، عراق، ایران، ترکیه و ترکمنستان است. این منطقه شامل ارتفاعات مرکزی و شرقی فلات آناتولی و همچنین رشته کوه های زاگرس، البرز و کپه داغ است. بوم سارهای گنجانده شده در این کانون عبارتند از:
مجید عباسی (متولد سال ۱۳۴۴) طراح گرافیک و مدیر هنری معاصر ایرانی است. فعالیت های او بر طراحی گرافیک از جمله طراحی هویت سازمانی، بسته بندی، پوستر، کتاب و علائم راهنمائی و مسیریابی متمرکز است. در سال ۱۳۶۸ "شرکت گرافیک دید" را با همکاری یکی از دوستانش در تهران بنیاد نهاد و به فعالیت حرفه ای در زمینه های متنوعی پرداخت. وی به همراه چهار تن از هم نسلانش (رضا عابدینی، بیژن صیفوری، ساعد مشکی و علی رضا مصطفی زاده) گروه رنگ پنجم را در سال ۱۳۸۱ تأسیس کردند. همکاری این گروه که به منظور ارایه آثار و دیدگاه ها در فضای طراحی گرافیک معاصر ایران از یک سو و برقراری ارتباط با طراحان هم نسل خود در جهان از سوی دیگر بود، تا سال ۱۳۸۷ ادامه یافت. این عضو انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، از سال ۱۳۸۱ به دعوت مرتضی ممیز به تدریس پاره وقت در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران پرداخت و در پی آن در دانشگاه هنر، دانشگاه سوره و مدرسه ویـژه نیز به این فعالیت ادامه داد. او نمایشگاه های متعددی را برگزار کرده و آثارش که اغلب با تأکیدی از تایپ و به خصوص نوشتار فارسی همراه هستند در نشریات و کتاب های بین المللی در نیویورک، پاریس، میلان، مونیخ، مسکو
و غیره به چاپ رسیده اند و همچنین در مجموعه ها، موزه ها و گالری های داخل و خارج از کشور از جمله آلمان، لهستان، جمهوری چک، ژاپن، پاریس، بلژیک، چین، ایتالیا، اسلواکی و غیره به نمایش درآمده اند. او برنده ی جوایز متعدد داخلی و بین المللی ازجمله جوایز طراحی بسته بندی و آگهی های تبلیغاتی از ششمین دوسالانه ی طراحان گرافیک ایران (۱۳۷۸) و جایزه ی بزرگ اندی وارهول از مسابقه ی سه سالانه ی بین المللی پوستر ترناوا، اسلواکی (۲۰۰۶) است. کارهای او در مجموعه های گوناگون از جمله موزه ی گرافیک ایران، موزه ی اوگاکی ژاپن، مجموعه ی پوستر زوریخ و مجموعه ی پوستر دیدو نگهداری می شود. او نمایشگاه های متعددی از طراحی گرافیک ایران از جمله «پرشیانیسیمو» و «یکصد نشانه نوشته ی ایرانی» را در شهرهای مختلف جهان مدیریت و برگزار کرده است. عباسی در کتاب موقعیت (۲۰۰۳) به عنوان طراحی از ایران معرفی شده؛ و در ویرایش پنجم کتاب تاریخ طراحی گرافیک مگز نیز (۲۰۱۲) به کارهای او پرداخته شده است. مجید عباسی عضو مؤسس و هیئت تحریریه مجله طراحی گرافیک نشان از سال ۱۳۸۳ تا کنون است و سردبیری مجله را از سال ۱۳۸۹ تا کنون به عهده دارد. او از سال ۱۳۸۸ عضو انجمن بین
المللی طراحان گرافیک است؛ و در حال حاضر در استودیو دیزاین عباسی به طراحی گرافیک و مدیریت هنری پروژه های سازمان ها، کسب وکارها، برندها و خدمات مشغول است. منابع. Meggs' History of Graphic Design, 6th Edition مجله ی نشان شماره ۲۹، پاییز ۱۳۹۱، ویژه نامه ی طراحی کتاب
«باران کستمیر» () که با نام «عروسی خونین» هم شناخته می شود، نهمین قسمت از فصل سوم مجموعه تلویزیونی "بازی تاج وتخت" است که در ۲ ژوئن ۲۰۱۳ از شبکه اچ بی او پخش شد. این قسمت را دیوید بنیاف و دی. بی. وایس نوشته اند و دیوید ناتر آن را کارگردانی کرده است. در پایان این قسمت، به علت مرگ بسیاری از شخصیت های اصلی داستان، بیننده با احساسی تهی و ناامیدانه مواجه می شود. در این قسمت راب استارک، مادرش کتلین تالی، همسر راب استارک و گرگ او گری ویند کشته می شوند و سر گرگش را بر بدن وی می دوزند.
بهارمست از نام های خانوادگی ایرانی است. برخی افراد با این نام خانوادگی عبارتند از:
سیدعلی مقدم معاون ارتباطات مردمی دفتر رهبر جمهوری اسلامی ایران است. وی رئیس شورای عالی قرآن و رئیس «مرکز طبع و نشر قرآن جمهوری اسلامی» است. ماجرای سعید طوسی. در ماجرای سعید طوسی نام سیدعلی مقدم به عنوان کسی که در چند سال گذشته اجازه نداده پرونده به سرانجام برسد مطرح شد. حسین الله کرم در دوم آذر ۱۳۹۵ گفت که در پی انتشار این خبر «کلاس های قرآن در محله ها و مساجد با کاهش حضور نوجوانان روبروست» و خانواده ها از حضور فرزندانشان در این کلاس ها «ممانعت» می کنند. الله کرم خطاب به قوه قضائیه دو خواسته را مطرح کرده است: نخست «اگر فردی در دفتر رهبری با سوءاستفاده از دفتر به حمایت از طوسی برخواسته یا در ایام محاکمه او را در مجالسی با حضور رهبری یا در افتتاحیه مجلس کنونی شرکت داده به اتهام وهن دفتر رهبری محاکمه گردد» و دوم محاکمه «شورای عالی قرآن یا هر دستگاهی ازجمله صدا و سیما و مجلس کنونی» در صورت اطلاع آنها «از پرونده اتهام طوسی» و «اقدام به حمایت از وی» به اتهام «وهن مکتب اسلام و قرآن» است.
مؤسسه فرهنگی-هنری ماهور یک مؤسسه نشر و تولید آثار موسیقی است که در سال ۱۳۶۶ با انگیزهٔ تولید و انتشار آثار موسیقی تأسیس شد. بخش عمدهٔ تولیدات انتشارات ماهور، آثار آموزشی و پژوهشی در زمینه های مختلف موسیقی کلاسیک و موسیقی نواحی ایران است. مجموعه گنجینهٔ موسیقی ایرانی در زمینهٔ موسیقی سازی و آوازی از جمله آوازهای اقبال آذر، رضاقلی میرزا ظلی و نواخته های استادان سعید هرمزی، علی اکبر شهنازی، آقاحسینقلی، درویش خان و دیگران و ردیف های موسیقی ایرانی، در مجموعهٔ «آثار آموزشی» معتبرترین ردیف های سازی و آوازی ایران است، که از جمله آنها: ردیف میرزا عبداللَّه، ردیف آقاحسینقلی و ردیف علی اکبر شهنازی و ردیف های آوازی دوامی و کریمی و آثاری دیگر است. مؤسسه فرهنگی-هنری ماهور در سال ۱۳۶۶ توسط سید محمد موسوی ماهور به عنوان یک مؤسسه فرهنگی هنری در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به ثبت رسید. از فعالیت های این انتشارات تولید و نشر آثار موسیقی کلاسیک ایرانی به شکل شنیداری، دیداری و مکتوب است. همچنین این مؤسسه ناشر آثار آموزشی ردیف های سازی و آوازی از استادان قدیم و معاصر ایران است. در بخش تحقیقات مؤسسه ماهور مجموعه بیش از ۷۰ عنوان موسی
قی مناطق مختلف ایران را جمع آوری، طبقه بندی و منتشر نموده است. از دیگر حوزه های فعالیت نشر ماهور برای محققان و پژوهشگران انتشار نشریه تخصصی موسیقی به نام فصلنامه موسیقی ماهور است که در هر فصل مقاله های تحقیقی و توصیفی به قلم صاحب نظران موسیقی به چاپ می رسد. در زمینه ادبیات شنیداری فارسی نیز مجموعه ای گرانقدر از صدای شاعر و همچنین تفسیر آثار گنجینه ادبیات فارسی توسط این نشر در دسترس علاقه مندان قرار گرفته است. فعالیت ماهور در پژوهش، اشاعه، جمع آوری، انتشار کتاب، نشریه، نت نوشت و ضبط، گسترش دارد. جوایز و افتخارات. در آبان ماه سال ۱۴۰۱ در مراسم The Aga khan Music Awards شبکه توسعه آقاخان به پاس تلاش های سید محمد موسوی ماهور در اشاعه موسیقی تقدیر صورت گرفت و تندیس و جایزه ویژه هیئت داوران را دریافت کرد. در مراسم جشن چهاردهمین سالگرد تأسیس خانه موسیقی ایران در تالار وحدت سهم جوایز مؤسسه فرهنگی-هنری ماهور از برگزیدگان چهارمین دوسالانه کتاب برتر موسیقی در ۱۰ مهر ۱۳۹۵ به این شرح اعلام شد: از دیگر جوایز مؤسسه فرهنگی-هنری ماهور می توان به این موارد اشاره کرد: پیوند به بیرون. وب گاه رسمی نشر ماهور
در زیست شناسی، نامی که برای اولین بار برای معرفی یک گروه آرایه شناختی جدید به کار می برند و این نام بر روی این گونه باقی می ماند، حتی اگر در گونه شناسی آن تجدید نظر شود، گونه نام (هولوتیپ holotype) نامیده می شود. وقتی گیاهی برای اولین بار، نامگذاری می گردد، باید نمونه ای از آن گیاه در یکی از موسسات گیاه شناسی معتبر که بوسیله مؤلف معرفی شده، نگهداری شود که این نمونه، گونه (Type) نامیده می شود و اصطلاحاً به آن گونه نام گفته می شود. هر گاه مؤلف گیاه به جای یک نمونه، چندین نمونه از گیاه را معرفی کند، یکی از آنها با عنوان گونه نام و بقیه با عنوان پراگونه (Paratype) نامیده می شوند. به عبارت دیگر، گونه نام به نمونه ای که توصیف اصلی آن با استناد به گونه ای که توسط نویسنده به عنوان گونهٔ جدید پذیرفته شده، داده می شود. به طوری که از این تعریف بر می آید، گونه نام شامل تنها یک نمونه می باشد که فقط با انجام توصیف اصلی حاصل می شود. گونه نام یک مثال فیزیکی (یا تصویر) از یک ارگانیسم است که وقتی یک گونه (یا آرایه ای با رتبه پائین تر از گونه) به طور رسمی توضیح داده شد، برای نمایش یک مثال کامل از آن گونه ارائه می شود. این نمونه
به صورت صریح و رسمی، مثالی از نمونه توصیف شده است. بر اساس قوانین جهانی نام گذاری جانوران (ICZN) گونه نام یکی از انواع گونه های دارای نام است. در کد بین المللی نام گذاری برای جلبک ها و قارچ ها و گیاهان (ICN) و ICZN تعاریف گونه به همین شکل است. برای مثال، گونه نام برای پروانه "Lycaeides idas longinus" نمونه ای است که در موزه جانورشناسی مقایسه ای در دانشگاه هاروارد قرار دارد. نمونه یکسان یا ایزوتیپ (isotype) یک نمونه شاخص تکراری یاکپی شده و تکثیر شده است و معمولاً برای گیاهان به کار می رود که امکان گرفتن چند نمونه (مثلا چند برگ یا گل) از همان گیاه وجود دارد. یک گونه نام لزوماً یک مثال «معمولی» از یک گونه نیست هرچند ایدئال این است که باشد. گونه نام گاهی فقط یک قطعه از یک ارگانیسم است که به ویژه در مورد سنگواره ها این مطلب رایج است. برای مثال، گونه نام از "Pelorosaurus" (="Duriatitan") "humerocristatus" که یک دایناسور گیاه خوار از اوایل ژوراسیک است، فسیل استخوان پای به دست آمده از این گونه است که در موزه تاریخ طبیعی در لندن نگهداری می شود. حتی اگر نمونه های بهتری پیدا شود، گونه نام کنار گذاشته نخواهد شد. گونه ها
ی مرتبط. بر اساس قواعد ICN، وقتی که نمونه اصلی گویا نیست یا کافی نیست می توان epitype یا نمونه مکمل افزود. هرگاه مؤلف یک گیاه علاوه بر هولوتیپ، نمونه های دیگری از آن گیاه را به موسسات دیگر بفرستد، گیاهان فرستاده شده، Isotype نامیده می شوند. هر گاه مؤلف از بین نمونه های جمع آوری شده، هولوتیپ را معرفی نکند و هولوتیپ از سوی گیاه شناسان دیگر انتخاب شود، Lectotype گفته می شود. نوگونه (Neotype)، نمونه ای است که در هنگام از بین رفتن هولوتیپ و سایر نمونه های دیگر از سوی گیاه شناسان دیگر به جای هولوتیپ انتخاب می گردد.
گردشگری فرهنگی (یا گردشگری فرهنگ) نوعی از گردشگری است که در رابطه با فرهنگ یک کشور یا منطقه است. توریسم فرهنگی به طور خاص بر شیوه زندگی مردم در این مناطق جغرافیایی و تاریخچه آن مردم، هنر، معماری، ادیان و دیگر عناصری که به آن ها کمک کرده تا شیوه زندگی خود را دنبال کنند تمرکز دارد. گردشگری فرهنگی شامل گردشگری در مناطق شهری به خصوص شهرهای تاریخی و بزرگ و امکانات فرهنگی این شهرها مانند موزه ها و تئاترهای آنهاست. همچنین این نوع توریسم می تواند شامل گردشگری در مناطق روستایی و نمایش سنت های بومی جوامع فرهنگی (به عنوان مثال جشنواره ها و آداب و رسوم) و ارزش ها و شیوه زندگی آنان باشد. گردشگری فرهنگی در حال حاضر محبوبیت زیادی در سراسر جهان دارد و در اخیر گزارش OECD، این نوع توریسم می تواند در توسعه منطقه ای در مناطق مختلف جهان مؤثر باشد. تعریف گردشگری فرهنگی عبارت است از «رفتن افراد به جاذبه های فرهنگی به دور از محل اقامت عادی خودشان با قصد جمع آوری اطلاعات جدید و تجربیات به منظور برآوردن نیازهای فرهنگی». این نیازهای فرهنگی می تواند درک هویت فرهنگی فرد از طریق مشاهده فرهنگ دیگران باشد. گردشگری فرهنگی دارای سابقه ای طولا
نی است و ریشه های آن در گرند تور به اوایل صنعت گردشگری می رسد. همچنین گردشگری فرهنگی از مسائلی است که سیاستگزاران برای آینده روی آن حساب باز کرده اند. سازمان گردشگری جهانی WTO، دریافت که ۳۷ درصد از گردشگری جهانی را گردشگری فرهنگی تشکیل می دهد و سالانه ۱۵ درصد رشد دارد. مقصد. یک دسته از مقصدهای گردشگری فرهنگی بازدید از کانونهای تمدن و فرهنگ است که در بیرون از محل زندگی فرد هستند. کانون های فرهنگی و هنری قوی، از مناطق جذاب برای گردشگران است.
روکه یک شاخه آمریکایی از کروکه است. این ورزش در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۰۴ در ایالات متحده آمریکا جایگزین کروکه در المپیک پیشین شد.
در شیمی سنتز یکجا یک استراتژی برای بهبود بهره وری واکنش شیمیایی است که به موجب آن یک واکنش گر ناب در فقط یک رآکتور در معرض واکنش های پی درپی قرار دارد. این بسیار مورد علاقه شیمیدانان است چون از فرایند طولانی جداسازی و تصفیه ترکیبات شیمیایی واسطه دوری کرده و با افزایش بازده در زمان و منابع صرفه جویی خواهد شد. سنتز کامل تروپینون یا سنتز ایندول گازمن مثالی از سنتز یکجا است. از سنتز متوالی یکجا می توان برای تولید حتی اهداف پیچیده تری با مراکزفضایی چندگانه مثل اوزلتامیویر، که ممکن است به طور قابل توجهی تعداد مراحل مورد نیاز کلی را کوتاهتر کرده و پیامدهای تجاری مهمی داشته باشد، استفاده کرد.
تور بزرگ یا گرند تور (Grand Tour) نوعی سنت گردشگری در اروپا بود که در سده های گذشته رواج داشت. در این نوع گردشگری، مردانی از طبقه طبقات بالای اجتماعی و نیز کسانی از طبقات پائین تر اما دارای حامی مالی به گردش در نقاط مختلف اروپا می پرداختند. این هنجار از حدود ۱۶۶۰ شروع شد و تا ظهور حمل و نقل ریلی در مقیاس وسیع در دهه ۱۸۴۰ ادامه داشت و برنامه سفر مشخصی داشت. گردشگری تور بزرگ به عنوان یک برنامه آموزشی مناسک گذر محسوب می شد. هر چند در درجه اول، تور بزرگ را طبقات اشراف و ثروتمندان بریتانیا آغاز کردند اما سفرهای مشابه توسط مردان جوان پروتستان شمال اروپا در قاره اروپا و از نیمه دوم قرن ۱۸ توسط برخی از ساکنان آمریکای جنوبی و آمریکای شمالی صورت گرفت. با گسترش حمل و نقل ریلی و کشتی بخار، سفر بسیار ساده تر شد و کسانی مانند توماس کوک که «تور کوک» را ابداع کرد، گردشگری انبوه را پایه گذاری کردند. نمونه مسیرهای گردشگری. رایج ترین مسیر در گرند تور از نسلی به نسل دیگر متفاوت بود. اما گردشگران انگلیسی معمولاً از منطقه دوور در انگلستان شروع می کردند و با عبور از کانال انگلیس به اوستند در هلند/بلژیکیا کاله یا لو هاور در فرانسه م
ی رفتند. از آنجا توریستی معمولاً به همراه یک راهنما و احتمالاً اگر ثروتمند بودند با گروهی از خدمتکاران و راهنمای سفر ادامه می دادند. بخشی از سفر در رشته کوه های آلپ بود و از آنجا به سن، پاریس یا تا راین و بازل ادامه می یافت. با توجه به رایج بودن زبان فرانسوی در اروپا، استخدام راهنمای فرانسوی زبان و سفر به پاریس در قرنهای ۱۷ و ۱۸ رایج بود. در پاریس ممکن بود فرد گردشگر زبان فرانسوی بیاموزد یا در کلاسهای رقص، شمشیربازی و سوارکاری شرکت کند. پیچیدگی زبان فرانسه و رفتار سطح بالای جامعه فرانسوی از جمله داشتن وقار در رفتار و مد باعث تشویق جوانان برای رفتن به پاریس می شد. این خدمت به منظور آماده سازی مرد جوان برای یک موقعیت رهبری در شهر خود که اغلب در دولت یا دستگاه دیپلماسی بود مناسب بود. گردشگر گرند تور معمولاً از پاریس به شهری در سوئیس می رفت که اغلب ژنو (مهد پروتستان) یا لوزان بود. کوهنوردی آلپی یا آلپ نوردی ("Alpinism" یا کوهنوردی در قرن ۱۹ رواج یافت. از آنجا مسافر با تحمل دشواری سفر با عبور از رشته کوه های آلپ به شمال ایتالیا و می رسید. در ایتالیا، توریست ها به تورین (و گاه میلان) می رفتند و سپس ممکن بود چند ماه
ی را در فلورانس بگذرانند که تعداد زیادی جوامع ایتالیایی-انگلیسی در آنجا وجود داشت. پیزا، پادوا، بولونیا و ونیز مقصدهای دیگر بودند که به ویژه ونیز برای انگلیسی ها یک شهر مظهر ایتالیا بود. از ونیز مسافر به رم و دیدن خرابه های روم باستان و شاهکارهای نقاشی، مجسمه سازی و معماری روم در اوایل مسیحیت، رنسانس و دوران باروک می رفت. ناپل برای درک موسیقی و هرکولانیوم و پمپئی برای باستان شناسی انتخاب می شدند و گاه با قایق تا سیسیل (سایت خرابه های یونانی) و مالت یا حتی یونان هم پیس می رفتند. اما معمولاً ناپل نقطه پایان بود. از اینجا مسافر با طی کردن آلپ سمت شمال، از طریق مناطق آلمانی زبان به سمت خانه بازمی گشت. گردشگر ممکن بود در اینسبروک، وین، درسدن، برلین، پوتسدام، مونیخ یا هایدلبرگ توقف کند. مقصد بعدی هلند و فلاندر برای دیدن آثار هنری در گالری ها بود و سپس مسافر از طریق کانال انگلیس به کشورش بازمی گشت. حساب های منتشر شده. سفرنامه های منتشر شده (و اغلب جلا داده شده) گردشگران گرند تور حاوی اطلاعات مفصلی از مناطق و مردمان اروپاست.
وقفه تحصیلی ، دوری از تحصیل، فاصله تحصیلی یا سال های بدون تحصیلبه مدت زمانی گفته می شود که فرد به هر دلیل مشغول به تحصیل نیست. یک نمونه از آن در ایران سال های پشت کنکور است که شامل مدت زمان بین خاتمه دوره آموزش متوسطه و رفتن به دانشگاه می شود. یا بین خاتمه دوره کارشناسی (فارغ التحصیلی لیسانس) و رفتن به دوره تحصیلات تکمیلی). فرصت مطالعاتی (sabbatical) نیز نوع دیگری از وقفه زمانی در کار یا تحصیل است. در طول وقفه تحصیلی ممکن است فرد در دوره های آمادگی برای ورود به دانشگاه شرکت کند یا به کار، مسافرت، ورزش و هنر بپردازد. وقفه تحصیلی گاهی به عنوان یک راه برای تبدیل شدن دانش آموزان به افرادی مستقل و یادگیری مسئولیت پذیری پیش از درگیر شدن در زندگی دانشگاهی محسوب می شوند. تاریخچه. در سال ۱۹۶۷ نیکلاس مک لین-بریستول در یک پروژه خیریه، سه داوطلب را به آدیس آبابا در اتیوپی فرستاد. در سال ۱۹۷۲ پروژه فعالیت های دوره فاصله در انگلستان آغاز شد که بعدها در سال ۲۰۰۸ به "Lattitude Global Volunteering" تغییر نام داد. در ایالات متحده ایده سال های معوق توسط کورنلیوس بال در سال ۱۹۸۰ ارائه شد. سال های انتظار بر پایه کشور. استرالیا و
نیوزیلند. جوانان در استرالیا و زلاند نو سنت سفر تنها و مستقل به خارج از کشور در دوره جوانی را را تجربه می کنند که به آن تجربه خارج از کشور (Overseas experience یا به اختصار OE) می گویند. در استرالیا برنامه تبادل برای ایجاد تجربه از طریق سفر وجود دارد. ژاپن. در ژاپن زمان فاصله معمولاً با برنامه های استخدام اولیه (آموزشی) تازه فارغ التحصیلان برای جذب آنان به بازار کار همراه است. بریتانیا. در بریتانیا یک سال دور بودن از آموزش، انتخاب مشترک پیش از دانشگاه برای جوانان است که معمولاً با سفر و کارهای داوطلبانه همراه است. ایالات متحده آمریکا. در ایالات متحده عمل یک «سال وقفه» استثنا است اما در حال گسترش است. بسیاری از کالج ها دانش آموزان را به حضور در برنامه های آموزشی کوتاه و بلند دعوت می کنند که سال وقفه را پر می کند. یمن. در یمن یک سال وقفه بین دبیرستان و دانشگاه اجباری است. فرد باید پیش از اقدام برای دانشگاه یک سال صبر کند؛ مگر این که یک دانشگاه خصوصی را برگزیند.
شینچوکو کی، نوبوناگا کوکی یک کتاب در مورد وقایع در ارتباط با اودا نوبوناگا است، این کتاب در دوره ادو توسط اوتا گیوایچی (۱۵۲۷–۱۶۱۳)، یک جنگجوی در خدمت اودا نوبوناگا نوشته شده است. در اواخر عمر اوتا گیوایچی نویسنده دیگری به نام اوزه هوآن در سال ۱۶۱۱ با منشأ گرفتن از این کتاب و افزودن حکایت های ساختگی دیگر کتابی به همین نام نوشت. این کتاب در سال ۱۶۲۲ منتشر شد. امروزه برای افتراق دادن این دو کتاب از یکدیگر کتاب اوزه هوآن بنام شینچو کی یا هوآن شینچو کوکی خوانده می شود.
فروگنال (به انگلیسی: Frognal) یک ناحیه در لندن است که در منطقه کمدن لندن واقع شده است.
ایشین سودن یا کونچی این سودن یک راهب ذن، رینزایی-ذن بود. او مشاور توکوگاوا ایه یاسو بعد توکوگاوا هیده تادا و توکوگاوا ایه میتسو در مسائل دینی و امور خارجه بود.
آندری الکساندروویچ سیلنوف (؛ زادهٔ ) یک ورزشکار دو و میدانی رشتهٔ پرش ارتفاع اهل روسیه است که در ۲۰۰۸ میلادی قهرمان المپیک شد. سیلنوف در شاختی، استان روستوف به دنیا آمد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است. در سال ۲۰۱۴ میلادی سیلنوف به عضویت مجلس قانونگذاری استان روستوف انتخاب شد.
گاسپل اوک (به انگلیسی: Gospel Oak) یک ناحیه در لندن است که در منطقه کمدن لندن واقع شده است.
ماتسودایرا تاداآکی (؛ ۱۵۸۳ – ۱ مه ۱۶۴۴) یک سیاست مدار اهل ژاپن بود.
پایگاه تمام متن ؛ پایگاه داده ای است که حاوی متن کامل کتاب ها، پایان نامه ها، مجلات، نشریات، روزنامه ها و سایر مدارک متنی است. این پایگاه برخلاف پایگاه های کتابشناختی (که فقط اطلاعات کتابشناختی و در صورت امکان چکیده های مدارک را ارائه می دهد و می توان از آن به عنوان بخشی از یک پایگاه تمام متن یاد کرد) و پایگاه داده های غیرکتابشناختی (به عنوان مثال کتاب راهنما یا پایگاه داده عددی) است. یکی از اولین سیستم ها، IBM SRAIRS بود که در سال ۱۹۷۳ معرفی شد. پایگاه تمام متن حدود سال ۱۹۹۰ رایج شد، زمانی که فناوری ذخیره سازی کامپیوتری آن را از نظر اقتصادی و فنی ممکن ساخت. دو نوع پایگاه تمام متن اصلی وجود دارد: توسعه پایگاه داده های کتابشناختی به پایگاه تمام متن (به عنوان مثال میزبان هایی مثل BRS, Dialog, LexisNexis و Westlaw) و پایگاه های تمام متن مبتنی بر اینترنت (مبتنی بر موتورهای جستجو یا XML). نمونه های قابل توجه: طبقه بندی اصلی: پایگاه های تمام متن
هومرتن (به انگلیسی: Homerton، تلفظ: ) یک ناحیه در بریتانیا است که در منطقه هکنی لندن واقع شده است.
بوستان شهری که با نام های دیگری مانند بوستان شهر، بوستان شهرداری، بوستان عمومی و باغ شهری هم شناخته می شود، هر نوع بوستان است که در شهرها و دیگر مناطق شهرداری ساخته می شود تا امکانات تفریحی و فضای سبز برای ساکنان و بازدید کنندگان آن شهر یا منطقه فراهم کند. ساخت و نگهداری بوستان های عمومی با دولت است و معمولاً دولت محلی عهده دار این کار است؛ اما گاه طبق قرارداد، امور فوق به شرکت های خصوصی سپرده می شود. مشخصات و امکانات مشترک بوستان های عمومی شامل زمین های بازی، باغ، مسیرهای پیاده روی، امکانات ورزشی، امکانات بدن سازی، رستوران، محوطه، آبنما، سرویس بهداشتی، دریاچه، قایق، اسکله، حوض، امکانات پیک نیک و مانند آن است. تاریخچه. چمن به طور معمول کوتاه می شود تا حشرات و آفات زیاد نشوند و نیز امکان پیک نیک و ورزش فراهم شود. درختان نیز باعث ایجاد زیبایی و سایه می شوند. از بوستان های قدیمی می توان به بوستان La Alameda de Hércules, در شهر سویا اشاره کرد که در سال ۱۵۷۴ ساخته شده است. بوستان شهر بوداپست مجارستان نیز نمونه دیگری است. بوستان پرنس در لیورپول از بوستان های قدیمی و خصوصی است که توسط ژوزف پاکستون در سال ۱۸۴۲ ساخته
شد و یک سال بعد افتتاح شد. یکی دیگر از بوستان های عمومی اولیه Peel Park در سالفورد انگلیس است که در سال ۱۸۴۶ گشایش یافته است. کاربردهای بوستان های عمومی. فضای بوستان ها به دو قسمت فعال و منفعل از نظر کاربرد تفریحی تقسیم می شوند. بخش های فعال نیازمند صرف هزینه و نگهداری هستند و عمدتاً برای کارهای گروهی مناسب هستند. زمین بازی، زمین های ورزشی، امکانات اسکیت، استخر شنا و سالن بدنسازی نمونه های آن است. تفریحات منفعلانه یا کم تراکم بیشتر به فضای باز و درختان اشاره دارند. بوستان های کوچک محلی امروزه کم کم در حال دریافت توجه و استقبال بیشتر هستند و به خصوص از سوی ساکنان محله مورد استقبال قرار می گیرند. یک بوستان طولی بیشتر برای ایجاد فضای سبز در کنار خیابانها درست می شود و طول آن خیلی بیش از عرض آن است. بوستان های به هم پیوسته ممکن است شبکه ای ایجاد کنند که به آن ها کمربند سبز گفته می شود.
پیمان نجات فضانوردان، بازگرداندن فضانوردان و بازگرداندن اجسام پرتاب شده به فضای بیرونی جو زمین با نام معمول پیمان نجات یک توافق بین المللی است که حقوق و الزاماتی را برای کشورهای عضو دربارهٔ نجات فضانوردان در فضا ایجاد می کند. متن این توافق در ۱۹ دسامبر ۱۹۶۷ با اجماع عمومی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد طی قطع نامه ۲۳۴۵ پذیرفته و در ۳ دسامبر ۱۹۶۸ اجرایی شد. مفاد این پیمان، بیان دقیقی از بند پنجم پیمان فضایی ماورای جو است. اما با وجود بیان دقیق تر با جزئیات بیشتر از بند پنجم پیمان فضای بیرونی، این پیمان هنوز دارای نکات مبهم بسیاری است که بیان تفسیرهای گوناگون را ممکن می سازد. نظارت بر اجرای این پیمان بر عهده کمیته سازمان ملل در امور استفاده صلح آمیز از فضا است. تاریخچه. مجمع عمومی سازمان ملل در ۱۹ دسامبر ۱۹۶۷ طی قطع نامه ۲۳۴۵ متن پیمان نجات را به رسمیت شناخت. این قطع نامه در ۲۲ آوریل ۱۹۶۸ به امضا گذاشته و در ۳ دسامبر ۱۹۶۸ اجرایی شد. تا ماه مه ۲۰۱۳، ۹۲ کشور آن را تصویب، ۲۴ کشور آن را امضا کرده ولی در داخل کشور خود تصویب نکرده و ۲ سازمان دولتی بین المللی آژانس فضایی اروپا و سازمان اروپایی بهره برداری از ماهواره ها