Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
او اجازهٔ مسابقه دادند؛ ولی ترجیح می دادند که تحصیل خود را ادامه دهد. فینیون وارد دانشگاه ویلتانز شد تا در رشتهٔ علوم ساخت و مواد به تحصیل بپردازد. او علاقه ای به رشتهٔ تحصیلی خود نداشت و دانشجویی بی تفاوت بود. او به پدر و مادر خود گفت دانشگاه را ترک می کند که در پایان سال به ارتش بپیوندد تا خدمت سربازی خود را انجام دهد. او به گردان ژوانویل فرستاده شد که از نظر فعالیت ورزشی شهرت داشت. پس از آن، فینیون اطمینان یافت که فعالیت حرفه ای خود را دنبال کند. در سال ۱۹۸۱ فینیون در تور کرس در کنار رکابزنان حرفه ای رکاب زد. او تلاش کرد برنار اینو را که جزء برترین دوچرخه سواران حرفه ای بود دنبال کند و در بیشتر مدت مسابقه، موفق بود. چند روز بعد، سیریل گیمار او را در مسابقهٔ کشوری تایم تریل دید و در ماه مه، به او پیشنهاد داد که از سال آینده، به تیم حرفه ایش رنو-الف-ژیتان بپیوندد. فینیون در سال ۱۹۸۲ به تیم پیوست. فعالیت حرفه ای. نخستین فصل حرفه ای (۱۹۸۲). در سال ۱۹۸۲ فینیون در جیرو دیتالیا شرکت کرد. او در مرحلهٔ دوم فرار کرد و رهبر مسابقه شد؛ ولی در مرحلهٔ بعد، آن را از دست داد. البته فینیون مورداعتمادترین هم تیمی اینو در مس
یرهای کوهستانی بود. در مسابقهٔ پاریس-تور فرار کرد و فاصله ای ۴۰ ثانیه ای پدیدآورد؛ تا این که دستهٔ دوچرخه اش شکست. نخستین پیروزی در تور (۱۹۸۳). در سال ۱۹۸۳، فینیون جزء گروهی بود که به برنار اینو کمک کرد تا برندهٔ ووئلتا اسپانیای ۱۹۸۳ شود. گیمار تمایلی به فرستادن فینیون به تور دو فرانس نداشت؛ زیرا گمان می کرد دو گرند تور برای رکابزن ۲۲ ساله سنگین باشد. هنگامی که اینو اعلام کرد به دلیل مصدومیت در تور شرکت نمی کند، تیم رنو بدون رهبر ماند. فینیون به فهرست انتخابی تیم برای تور افزوده شد و هدف تیم، کسب پیروزی در مراحل و رقابت فینیون یا مارک مادیو در رده بندی رکابزن جوان بود. پس از مرحلهٔ نهم که نخستین مرحلهٔ کوهستانی بود، فینیون به رتبهٔ دوم پشت سر پاسکال سیمون رسید و اجازه یافت که رهبر تیم باشد. در مرحلهٔ دهم، سیمون زمین خورد و کتفش شکست. او شش مرحلهٔ دیگر نیز مقاومت کرد و در صدر رده بندی اصلی ماند؛ ولی در مرحلهٔ ۱۷ تسلیم شد و فینیون به رهبری مسابقه رسید. او توانست در مراحل بعدی از رهبری خود دفاع کند و با پیروزی در تایم تریل انفرادی مرحلهٔ ۲۱، فاصلهٔ خود با سایر رقیبان را افزایش داد. فینیون توانست در سن ۲۲ سالگی ب
رندهٔ تور دو فرانس شود و به جوان ترین برندهٔ تور از سال ۱۹۳۳ تبدیل شود. فینیون جزء معدود دوچرخه سوارانی بود که آزمون مدرک باکالوریا را گذرانده بود. این مزیت و نیز زدن عینک گرد، باعث شد که به او لقب پروفسور داده شود. دومین پیروزی در تور (۱۹۸۴). در سال ۱۹۸۴ اینو راهی تیم تازه تأسیس لا وی کلر شد. فینیون در تیم رنو ماند و رهبر تیم شد. در جیرو دیتالیای ۱۹۸۴ فینیون تا اواخر مسابقه، رهبر بود و فرانچسکو موزر ایتالیایی او را تعقیب می کرد. مرتفع ترین مرحلهٔ کوهستانی که می توانست به افزایش برتری فینیون کمک کند، به دلیل مساعد نبودن هوا لغو شد. در تایم تریل مرحلهٔ آخر نیز بالگردهای فیلم برداری پیش روی فینیون و پشت سر موزر حرکت می کردند تا باد موافق برای موزر و باد مخالف برای فینیون ایجاد کنند. علی رغم تلاش فینیون، بالگرد از مسیر او خارج نشد و در پایان، موزر توانست زمان کافی برای رسیدن به صدر رده بندی به دست آورد و فینیون به رتبهٔ دوم سقوط کرد. تور دو فرانس ۱۹۸۴ نبردی میان فینیون و اینو بود. اینو برندهٔ پرولوگ شد؛ ولی پس از پیروزی تیم رنو در تایم تریل تیمی مرحلهٔ سوم، فینیون بالاتر از اینو قرار گرفت. یک فرار بزرگ سه نفره د
ر مرحلهٔ پنجم باعث شد که ونسان بارتو (هم تیمی فینیون) به رهبری تور برسد. در تایم تریل انفرادی مرحلهٔ هفتم فینیون پیروز شد و فاصله اش با اینو را به بیش از یک دقیقه رساند. بارتو همچنان رهبر مسابقه بود و بیش از ۱۰ دقیقه برتری نسبت به فینیون را تا مرحلهٔ ۱۵ حفظ کرد. در تایم تریل مرحلهٔ ۱۶ فینیون به پیروزی رسید و دوباره فاصلهٔ خود با اینو را افزایش داد. در سربالایی ماقبل آخر مرحلهٔ ۱۷ اینو پنج بار حمله کرد؛ ولی فینیون هر بار توانست خود را به او برساند. سپس فینیون حمله کرد و اینو را پشت سر گذاشت تا با اختلاف بیش از ۳ دقیقه با او، مرحله را در رتبهٔ دوم به پایان رساند و پیراهن طلایی را به دست آورد. او در سه مرحلهٔ دیگر نیز پیروز شد و برتری خود نسبت به اینو را به بیش از ۱۰ دقیقه رساند تا دومین قهرمانی خود در تور دو فرانس را به دست آورد. سال های مصدومیت (۱۹۸۵ و ۱۹۸۶). مصدومیت زانو باعث شد که فینیون فصل ۱۹۸۵ را از دست دهد. در فصل بعد، برندهٔ لافلش والونی شد و در تور دو فرانس ۱۹۸۶ شرکت کرد؛ ولی در تایم تریل انفرادی نخست، نتیجهٔ خوبی به دست نیاورد و در مرحلهٔ ۱۲ از ادامهٔ مسابقه انصراف داد. بازگشت به اوج (۱۹۸۷ و ۱۹۸۸). فی
نیون توانست در سال ۱۹۸۷ دوباره به اوج خود نزدیک شود. او در ووئلتا اسپانیای ۱۹۸۷ سوم شد. تور دو فرانس ۱۹۸۷ را نیز با رتبهٔ ۷ به پایان رساند و در یک مرحله پیروز شد. در سال ۱۹۸۸، برندهٔ میلان–سانرمو شد؛ ولی نتوانست تور را به پایان رساند. شکست به فاصلهٔ ۸ ثانیه (۱۹۸۹). در سال ۱۹۸۹، فینیون برندهٔ میلان–سانرمو شد. همچنین در جیرو دیتالیا رهبری مسابقه را در پایان مرحلهٔ ۱۴ به دست گرفت و آن را تا پایان حفظ کرد تا تنها قهرمانی خود در جیرو دیتالیا را به دست آورد. در تور دو فرانس ۱۹۸۹، پدرو دلگادو مدافع عنوان قهرمانی و بخت نخست بود. لوران فینیون، استیفن روچ و اریک برویکینک، سایر بخت های قهرمانی بودند. دلگادو پرولوگ را نزدیک به ۳ دقیقه دیرتر از زمان مقرر آغاز کرد و زمان زیادی را از دست داد. گرگ لوموند با تجهیزات جدید خود در تایم تریل مرحلهٔ ۵ پیروز شد و پیراهن طلایی را به تن کرد. فینیون نیز با اختلاف ۵ ثانیه دوم بود. در مرحلهٔ ۱۰ فینیون ۱۲ ثانیه زودتر از لوموند از خط پایان گذشت و با برتری ۷ ثانیه ای نسبت به او رهبر تور شد. لوموند توانست تایم تریل انفرادی مرحلهٔ ۱۵ را سریع تر از فینیون طی کند و دوباره رهبری مسابقه را با اخ
تلاف ۴۰ ثانیه به دست آورد. فینیون در آلپ دوئز (مرحلهٔ ۱۷) لوموند را پشت سر گذاشت و دوباره در صدر قرار گرفت. پیروزی فینیون در مرحلهٔ بعد باعث شد که فاصله اش با لوموند به ۵۰ ثانیه برسد. مرحلهٔ پایانی تایم تریل انفرادی به مسافت ۲۴٫۵ کیلومتر بود و انتظار نمی رفت که لوموند بتواند فاصله اش با فینیون را جبران کند. از این رو، روزنامه های فرانسوی آمادهٔ انتشار نسخهٔ ویژهٔ خود برای قهرمانی فینیون بودند. فینیون که دچار درد زینی شده بود، نتوانست در شب پیش از این مرحله بخوابد. برخلاف انتظارات، لوموند بهترین نمایش خود را ارائه داد و مسیر را ۵۸ ثانیه سریع تر از فینیون طی کرد. لوموند توانست هشت ثانیه از فینیون پیش بیفتد و برندهٔ تور دو فرانس ۱۹۸۹ شود. سال های پایانی (۱۹۹۰–۱۹۹۳). فینیون از تور ۱۹۹۰ کناره گیری کرد؛ ولی در تور ۱۹۹۱ ششم شد. پس از آن به تیم ایتالیایی گاتوراده پیوست تا سرگروه مشترک با جانی بونو باشد. پس از جیرو دیتالیای ۱۹۹۲ که فینیون مشکل زیادی در مراحل کوهستانی داشت، در همان سال در آخرین تور خود شرکت کرد و آن را با رتبهٔ ۲۳ به پایان رساند. او توانست در مرحلهٔ ۱۱ تور ۱۹۹۲، نهمین پیروزی خود در مراحل تور دو فرانس ر
ا کسب کند. آخرین پیروزی فینیون در مسابقات حرفه ای در روتا مکزیکو در آغاز فصل ۱۹۹۳ به دست آمد. او در اواخر فصل ۱۹۹۳ بازنشسته شد. دوپینگ. در جایزه بزرگ والونی در سال ۱۹۸۷ که فینیون سوم شده بود، نمونهٔ دوپینگ او به دلیل وجود آمفتامین مثبت شد و از نتایج پایانی خارج شد. البته او در خودزندگی نامه اش ادعا کرد که مثبت شدن نمونه اش به دلیل اختلاف تجاری میان دو شرکت بلیکی بوده است. برای دومین بار، در جایزه بزرگ لیبراسیون در ۱۷ سپتامبر ۱۹۸۹ دوپینگ فینیون به دلیل مصرف آمفتامین اعلام شد. فینیون در خودزندگی نامه اش به مصرف داروهای تفریحی و محرک ها در دههٔ ۱۹۸۰ اعتراف کرد. از نظر او این کار رایج بود و اثر چندانی روی عملکرد رکابزنان نداشت. او به تغییرات رخ داده در آغاز دههٔ ۱۹۹۰ اشاره کرد که شامل استفادهٔ گسترده از هورمون رشد انسانی و اریتروپوئیتین بود. فینیون بیان کرد که او مخالف مصرف هورمون برای بهبود عملکرد بوده است. او در سال ۱۹۹۳ بازنشسته شد، زیرا باور داشت که دوچرخه سواری تغییر کرده است و او جایی در آن ندارد. پس از بازنشستگی. در سال ۱۹۹۵، سازمان لوران فینیون را بنیان گذاری کرد تا مسابقاتی از جمله پاریس–نیس (از ۲۰۰۰ تا
۲۰۰۲) را برگزار کند. فینیون یک خودزندگی نامه با عنوان «جوان و بی خیال بودیم» (Nous étions jeunes et insouciants) نوشت که در ژوئن ۲۰۰۹ منتشر شد. مرگ. فینیون در ژوئن ۲۰۰۹ ابتلای خود به متاستاز سرطان را اعلام کرد. در آوریل ۲۰۰۹ پس از یافت شدن تومورهای متاستازی در دستگاه گوارش فینیون، سرطان او تشخیص داده شد. در ژانویهٔ ۲۰۱۰ پزشکان منشأ سرطان را در ریه های او یافتند. فینیون در ۳۱ اوت ۲۰۱۰ در بیمارستان پیتی-سالپتریر درگذشت. در زمان مرگش، همسر و والدینش زنده بودند. همچنین یک پسر و یک دختر از ازدواج اول خود داشت. مراسم خاکسپاری فینیون در ۳ سپتامبر در گورستان پر-لاشز پاریس برگزار شد و پس از آن، جنازهٔ او سوزانده شد.
رامون بیری (زاده -درگذشته ) بازیگر آمریکایی بود. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم های "بچه فریسکو"، "گرندویو"، "سیسیلی ها" و "جاذبه آندرومدا" اشاره کرد. همچنین درفیلم خانه کوچک ایفای نقش کرده است
بازسازی رباط صلیبی قدامی به عمل جراحی ارتوپدی با استفاده از آرتروسکوپی جهت جایگزینی رباط آسیب دیده با رباط سالم در ناحیه زانو گفته می شود. علل پارگی رباط صلیبی قدامی. بلافاصله پس از ضربه شدید به زانو معمولاً بیمار تورم و درد حاد در زانو را تجربه و احساس ناپایداری در زانوی خود احساس می کند. چند ساعت پس از پارگی ACL اغلب بیماران وجود مقدار زیادی تورم در زانو همراه با از دست دادن محدوده حرکات زانو، درد مزمن و ناراحتی در راه رفتن را بیان می کنند. حدود نیمی از ضایعات لیگامان متقاطع قدامی (ACL) همراه با صدمه به منیسک ها، غضروف مفصلی و لیگامان های دیگر می باشد. ممکن است بیمار دچار صدمه به استخوان زیر غضروف مفصل زانو نیز شده باشد که این یافته را می توان در ام آرآی مشاهده نمود. بازسازی رباط صلیبی قدامی یکی از رایج ترین عمل های جراحی در ایالات متحده آمریکا می باشد. پارگی های لیگامان متقاطع قدامی با بخیه زدن بهبود نمی یابد و ترمیم نمی شوند و لازم است که بازسازی و جایگزین شود. متخصص ارتوپد بافت دیگری را که معمولاً یک لیگامان است از قسمت دیگری از بدن به ناحیه ای که لیگامان متقاطع قدامی آسیب دیده منتقل می کند تا این بافت ج
ایگزین بافت قبلی شده و داربستی برای ترمیم لیگامان باشد؛ این بافت ها را گرافت می نامند. معاینات بالینی. در عملکرد بالینی پزشک با استفاده از قضاوت بالینی، بیمار را جهت تشخیص پزشکی، درمان و پیشگیری از بیماری ارزیابی می کنند. در طی این عملکرد ترتیب خاصی از فعالیت ها وجود دارد که معمولاً رعایت می شود و شامل: شرح حال، معاینه فیزیکی، تهیه فهرست مشکلات، مشخص کردن تشخیص های افتراقی، بررسی ها (شامل آزمایش ها و تصویربرداری ام آرآی)، رسیدن به تشخیص و در آخر تصمیم گیری جهت درمان می باشد. معاینه زانوی آسیب دیده همیشه باید از سوی پزشک متخصص انجام شود. جهت وارد آمدن ضربه و مقدار نیروی وارد شده در زمان وقوع آسیب اطلاعات مهمی را برای ارزیابی نوع و شدت آسیب به پزشک می دهد. معاینه فیزیکی بیمار به تشخیص پارگی رباط، منیسک ها و دیگر رباط های مفصل زانو کمک خواهد کرد. معاینه بالینی بر روی هر دو پای بیمار جهت مقایسه از نظر آستانه حرکتی و توان عضلانی و نیز رنگ و دمای پوست انجام می گیرد. در طی معاینه در اندام تحتانی بیمار، می توان با پرتو ایکس(X-ray) دفورمیتی و دامنه حرکتی بیمار را ارزیابی نمود. در طی این ارزیابی توجه به رنگ پوست و دمای
آن مهم است چراکه می تواند نشانی از نقص خونرسانی یا التهاب را در ناحیه مفصلی بیان کند. تست های غیرتهاجمی ارزیابی کننده. برای تشخیص پارگی رباط صلیبی قدامی تست لاکمن حساس ترین تست می باشد البته از تست های بالینی دیگری مانند تست کشویی قدامی و نیز تست با استفاده از دستگاه KT-1000 و GENOUROB نیز می توان برای تشخیص استفاده نمود. تست لاکمن. این تست برای تشخیص بی ثباتی (لقی) مفصل زانو انجام می گیرد. در این مانور بیمار به حالت طاق باز قرار گرفته و زانو را در فلکسیونی ۱۰ تا ۲۰ درجه قرار می گیرد، از یک دست برای ثابت کردن فمور و با دست دیگر پروگزیمال تیبیا را گرفته و تیبیا به جلو هل داده می شود. درجه ۱ (۵ میلی متر جابجایی). در ابتدا از روش هایی جهت کاهش التهاب و درد حاد استفاده می شود (مثلاً استفاده کمپرس یخ). به تدریج تمرینات دامنه حرکتی مفصل زانو با توجه به درد مزمن انجام می گردد. سپس تمرینات تعادلی و عملکردی شروع می شوند. در نهایت تمرینات تقویت عضلات انجام می گیرد. هدف اصلی در این مسیر کاهش التهاب و ترمیم مجدد بافت آسیب دیده همراه با افزایش دامنه حرکتی، بهبود تعادل و تقویت عضلات جهت پیشگیری از آسیب مجدد است. درجه ۲ (۶
–۱۰ میلی متر جابجایی). اصول درمان همانند مرحله درجه یک آسیب است. اما به دلیل آسیب بیشتر از یک بریس یا زانوبند جهت حفاظت از بافت رباطی آسیب دیده نیز استفاده می شود. درجه ۳ (بیش از ۱۰ میلی متر جابجایی). مهم ترین نقش رباط ها در بدن، ایجاد ثبات و پایداری در مفصل است؛ در صورت تشخیص مبنی بر درجه ۳ بودن پس از ارزیابی توسط پزشک، فرد با پارگی کامل رباط صلیبی قدامی و عدم ثبات و پایداری در مفصل زانو مواجه خواهد بود. آزمون تغییر محوری. برای ارزیابی میزان بی ثباتی چرخش در مفصل بکار می رود. استفاده از دستگاه KT-1000. این دستگاه برای سنجش میزان سستی لیگامان های قدامی و خلفی زانو در سطح ساژیتال طراحی شده است. در این حالت بیمار به حالت طاق باز قرار گرفته و زانو حدود ۲۰ تا ۳۰ درجه خم می گردد و زیر حفره پُپلیته آل بیمار توسط پلت فرم نرم حمایت و ثابت می شود. متخصص از بیمار می خواهد تا آرامش خود را حفظ کرده و ریلکس باشد. دستگاه KT-1000 بر روی ساق بیمار قرار گرفته و ابتدا و انتهای آن به ساق فیکس می گردد و با به عقب کشیده شدن آن میزان سستی در رباط صلیبی قدامی مورد ارزیابی قرار می گیرد. این دستگاه جهت ارزیابی میزان سستی رباط ACL پس
از جراحی نیز می تواند کاربرد داشته باشد. استفاده از دستگاه GENOUROB در حالی که KT 1000، در زمان خود تنها دستگاه ارزیابی و لاکسیمتری زانو به حساب می آمد اکنون جای خود را به دستگاه های مدرن GENOUROB داده است، مدل های GNRB و ROTAM با روش های خودکار نوآوری متعدد اکنون تنها پاسخ مدرن به درخواست پزشکان قرن ۲۱ می باشد. از جمله تست های که با این دستگاه می توان گرفت، به موارد زیر باید اشاره کرد: - ACL Exam - Automated Lachman Test - Tibial Displacement Differential - Slope of the curves for knee stability evaluation تست های تهاجمی ارزیابی کننده. استفاده از آرتروسکوپی آرتروسکوپ یک وسیله درون بین جراحی است که پزشک متخصص ارتوپدی از آن برای دیدن فضای داخل مفصل، جهت تشخیص یا درمان بیماری استفاده می کند. مفصل زانو، مچ پا، آرنج و مچ دست از جمله مفاصلی هستند که انجام آرتروسکوپی در آن ها رایج است. آرتروسکوپی جهت ترمیم پارگی منیسک، ترمیم رباط ACL و خارج کردن قطعات پاره شده منیسک اندیکاسیون دارد. "Arthro" به معنای مفصل و "Scopy" به معنای دیدن است. قسمت دیگر یک آرتروسکوپ یک لوله فلزی توخالی به اندازه تقریبی یک نی است. در یک انتها
ی این لوله فلزی یک دوربین فیلمبرداری بسیار دقیق قرار گرفته و در درون لوله تعداد زیادی عدسی وجود دارد. جراح از طریق یک شکاف چند میلی متری این لوله را وارد فضای مفصلی کرده و سپس تصاویر تهیه شده توسط درون بین به یک مانیتور با وضوح بالا منتقل می شود تا جراح بتواند تصاویر داخل مفصل را روی مانتیتور مشاهده کند. انواع گرافت. در حال حاضر استفاده از گرافت رباط کشکک و ماهیچه همسترینگ بیشترین موارد استفاده را شامل می شود. بافت اتوگرافت. برای بازسازی لیگامان متقاطع قدامی می توان از بافت های زیر استفاده می شود: استفاده از سلول های بنیادی. امروزه استفاده از این یاخته ها جهت ترمیم بافت های آسیب دیده در حال گسترش است. در این روش، بیمار جهت بهبودی و کاهش زمان ریکاوری از سلول های بنیادی اتولوگ مزانشیمی (MSCs)) بهره می گیرد، این روش بیش تر برای ورزشکاران استفاده می شود. روش انجام جراحی. پیش از انجام جراحی، بیمار نیاز به چند جلسه فیزیوتراپی داشته و بیمارانی که دارای زانویی سفت، متورم و فاقد طیف وسیعی از حرکات باشند پس از عمل جراحی ACL ممکن است با مشکلات قابل توجهی در طیف دامنه حرکات طبیعی مفصل زانو مواجه شوند. این وقفه زمانی می ت
واند تا بیش از سه هفته به طول بینجامد. پس از اطمینان از پارگی کامل رباط صلیبی قدامی، ابتدا گرافت از محل دهنده برداشته می شود و سپس توسط آرتروسکوپی داخل زانو زیر دید مستقیم تیم جراحی قرار گرفته و ابتدا باقی مانده رباط صلیبی پاره شده از داخل مفصل زانو تراشیده و خارج می شود سپس توسط دریل با ایجاد تونلی استخوانی در استخوان ران و ساق، محلی برای عبور رباط جدید به وجود می آید. با اندازه گیری طول کانال جدید، این فاصله بر روی رباط تازه استخراج شده اندازه گیری شده و مقیاس می گردد. پس از عبور گرافت پیوندی جدید از درون این تونل، ابتدا و انتهای این بافت توسط پیچ های مخصوص به استخوان تیبیا و ران متصل می گردد. پیش از تمام شدن عمل جراحی، جراح با لمس کردن گرافت جدید به کمک پروب جراحی از خوب بودن میزان کشش رباط بازسازی شده اطمینان کامل حاصل می نماید. سپس با جابجا کردن مفصل زانو میزان جابجایی و دامنه حرکتی زانو مورد ارزیابی قرار می گیرد. سپس با خروج آرتروسکوپ، محل ورود تجهیزات به مفصل زانو توسط بخیه دوخته می شود و بر روی ناحیه پانسمان قرار می گیرد. مراقبت جراحی. پیش از عمل. در اتاق عمل مانند هر عمل جراحی دیگر بیمار باید با نظر
متخصص بیهوشی تحت بیهوشی عمومی یا بی حسی نخاعی یا به ندرت بی حسی محلی قرار گیرد. بیمار باید پیش از شروع عمل ناشتا بوده و حداقل بمدت هشت ساعت چیزی نخورده و نیاشامیده باشد. بازسازی رباط صلیبی قدامی به وسیله آرتروسکوپی می تواند یک ساعت به طول بینجامد. اگر بیمار در حین عمل به طور کامل بیهوش نشده باشد، می تواند از طریق مانیتور نظاره گر آرتروسکوپی زانوی خودش باشد. پس از عمل. کاهش زمان بستری کاهش عوارض بستری تقویت ماهیچه چهارسر ران با ورزش های ایزومتریک جهت تنظیم یک برنامه درمانی منظم با توجه به شرایط بیمار در اغلب موارد پس از آرتروسکوپی بیمار با انجام فیزیوتراپی می تواند پس از چند روز به روال عادی زندگی برگردد. از مهم ترین مراحل درمان انجام نرمش های بعد از جراحی است. اگر این نرمش ها به درستی انجام نشوند نتیجه مناسبی از این عمل کسب نمی شود. با این نرمش ها دامنه حرکتی زانو به حد نرمال و طبیعی خود بازگشته و قدرت عضلانی ران تقویت می گردد. بسیار مهم است که بیمار و ورزشکار آسیب دیده تا زمانی که دامنه کامل حرکتی و قدرت عضلانی خود را در مفصل زانو به دست نیاورده است در تمرین های فعال عادی شرکت نکند. زمانی که بیمار درد و تورم
ی در زانو نداشت و دامنه حرکتی زانو و قدرت عضلانی ران و توانایی هماهنگی بین عضلات اندام تحتانی به حد نرمال رسید می تواند به فعالیت ورزشی گذشته خود برگردد. استفاده از ارتز یا بریس زانو بریس "Brace" یا ارتوز "Orthosis" نام کلی برای وسایلی است که در اطراف اندام گذاشته و پوشیده می شود تا حرکت اندام را کنترل کرده یا شکل آن را تحت تأثیر قرار دهد. اهداف بسیاری برای استفاده از زانو بند وجود دارد و این اهداف بسته به مدل و طرح زانوبند به طور گسترده ای متفاوت است. به طورکلی زانوبندها برای راحتی، پشتیبانی، محافظت و پیشگیری از آسیب دیدگی زانو استفاده می شوند. طراحی زانوبند به عملکرد آن بستگی دارد. مزایای زانوبند پزشک بسته به پارگی رباط زانو پوشیدن بریس خاصی را برای محافظت از زانو در زمان بهبودی رباط آسیب دیده توصیه می کند. زانوبند مفصلی برای افرادی که در حال مبارزه با آسیب های شدید زانو هستند و به یک تکیه گاه و ثبات اضافی نیاز دارند، یک انتخاب ایده آل است. خطرات عمل جراحی. عمل جراحی بازسازی رباط صلیبی قدامی عمدتاً از ریسک خطر بالا برخوردار نمی باشد. عوارضی که می تواند در هنگام جراحی یا در دوره بهبودی به وجود آید شامل موارد
زیر است: مصرف دارو. داروهایی که پزشک تجویز کرده، مراقبت از زخم، مراقبت از وضعیت روحی بیمار و نرمش هایی که بیمار باید انجام دهد از مهم ترین نکات هستند. در هر عمل جراحی احتمال عفونت در محل عمل وجود دارد. پس پزشک معالج تا مدتی بعد از عمل جراحی، به بیمار آنتی بیوتیک می دهد تا احتمال عفونت بعد از عمل جراحی کاهش پیدا کند. ممکن است پزشک معالج داروهای آنتی بیوتیک خوراکی برای بیمار تجویز کند تا وی بعد از مرخص شدن از بیمارستان تا مدتی از آن ها در منزل استفاده کند. بیمار باید داروها را تا آخر مصرف نموده و هر گونه افزایش در شدت درد را به پزشک معالج اطلاع دهد.
وال بیسگلیو (زادهٔ – درگذشتهٔ ) بازیگر آمریکایی بود. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم بچه فریسکو اشاره کرد.
محمّد توکلی طَرقی (زادهٔ ۱۳۳۶ در تهران -)، از ایران شناسان و مورخ مطرح در عرصه بین المللی است. او ساکن کانادا است. وی در سال ۱۹۸۰ مدرک کارشناسی خود را در رشته علوم سیاسی و در سال ۱۹۸۱ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته تاریخ از دانشگاه آیووا دریافت کرد و در دسامبر ۱۹۸۸ با مدرک دکترا در رشته تاریخ از دانشگاه شیکاگو فارغ التحصیل شد. او از سال ۱۹۸۹ ابتدا به عنوان استادیار و سپس دانشیار، به تدریس در زمینه تاریخ و فرهنگ خاورمیانه، تمدن اسلامی، تاریخ معاصر کشورهای خاورمیانه (ایران)، انقلاب مشروطه ایران، انقلاب اسلامی ایران، اسلام و مدرنیته، ترکیه و ایران در سده بیستم، فلسفه تاریخ، شرق شناسی و غرب شناسی در دانشگاه ایلینوی پرداخته است. وی استاد تاریخ و تمدن های خاور نزدیک و خاورمیانه در دانشگاه تورنتو و رئیس گروه مطالعات تاریخی دانشگاه تورنتو است. طرقی از سال ۲۰۰۲ سر دبیر مجله «مطالعات تطبیقی جنوب آسیا، آفریقا و خاورمیانه» در دانشگاه دوک و عضو هیئت تحریریه «مطالعات ایرانی است. وی علاوه بر زبان انگلیسی با زبان های عربی، آلمانی و اردو آشنایی دارد. دیدگاه نو دربارهٔ مدرنیته. وی در کتابهای خود به ارائه نظرات جدیدی دربارهٔ
تجدد و مدرنیته پرداخته است. بر خلاف ماکس وبر که جریان مدرنیته را حاصل تفکر غربی و جریانی یکسویه تعبیر می نمود، دکتر توکلی مدرنیته را برآیند نیروهای مختلف تاریخی و حاصل عملکرد فرهنگها و تمدنهای متنوع می شمارد که در یک مقطع خاص تاریخی به تجدد منجر شده است. به بیان دیگر فرایند تجدد یک جریان خطی نیست که از غرب به شرق جاری شده باشد، بلکه همه فرهنگهای بشری در آن سهمی داشته اند. تحصیلات. حوزه های مطالعاتی: جوایز بین المللی. توکلی، برنده جایزه پژوهش های نو در سال ۱۹۹۲ شده و بورسیه کالج سنت آنتونی، دانشگاه آکسفورد (۱۹۹۸)، بورسیه مرکز مطالعات تاریخی دانشگاه جواهر لعل نهرو (دهلی نو، ۹۳–۱۹۹۲) و بورسیه دانشگاه هاروارد (۹۲–۱۹۹۱) را دریافت نموده است. کتاب «تجدد بومی و بازاندیشی تاریخ» از او برای خوانندگان فارسی آشناست. او تحقیقات جالبی بر روی شرایط فرهنگی و اجتماعی ایران به هنگام ورود تجدد و در زمانه ای که «وبا» کشور را فراگرفته بود انجام داده است و کتاب «ایران آرایی» او که به زبان انگلیسی منتشر شده نیز روایتی خواندنی در نقد تاریخ نگاری شرق شناسانه ارائه کرده است. محمد توکلی طرقی در تاریخ نگاری خود رویکردی زبان شناسانه را
در تلفیق با رویکرد اجتماعی و فرهنگی به کار برده است و نتیجه کار او نیز تصویری متفاوت از تاریخ معاصر ماست. او توضیح می دهد که چگونه «وبا» در ایران در گفتمان سیاسی و فکری و نحوه مواجهه ما با تجدد تأثیر گذاشته است. او از مدیران سابق انجمن بین المللی ایران شناسی (۲۰۰۹–۲۰۱۰) و از اعضاء فعال این انجمن می باشند.
ورزشگاه نفت و گاز اروندان خرمشهر یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر خرمشهر ایران است. این ورزشگاه که در مهر ۱۳۹۰ ساخت آن شروع شده بود در ۳ خرداد ۱۳۹۵ افتتاح شد و تابحال فینالهای جام حذفی ۹۵–۱۳۹۴، ۹۶–۱۳۹۵ و ۹۷–۱۳۹۶ در آن برگزار شده است. ورزشگاه نفت و گاز خرمشهر که توسط شرکت نفت و گاز اروندان و منطقه آزاد اروند ساخته شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۵ به اداره ورزش و جوانان استان خوزستان تحویل داده شد. در سال ۱۳۹۷ نیز اداره وزش و جوانان استان خوزستان طی تفاهم نامه ای با سازمان منطقه آزاد اروند ورزشگاه اروندان را به این سازمان سپرد.
بیشو (به لاتین: Bhisho) یک شهرک در آفریقای جنوبی است که در Buffalo City Metropolitan Municipality واقع شده است. بیشو ۴۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شش ماهی مرمری نام یک گونه از سرده شش ماهی های آفریقایی است.
وسیلهٔ پرتاب ماهوارهٔ قطبی یا پرتابگر ماهوارهٔ قطبی ، که معمولاً بنام مخفف آن: (پی اس ال وی PSLV) شناخته شده، یک سامانه یک بارمصرف پرتاب است که توسط سازمان پژوهش های فضایی هند (آی اس آراُ ISRO) ساخته شده و اداره می شود. توسعهٔ این وسیله پرتاب اجازه می دهد تا هند در راه اندازی و پرتاب ماهواره های سنجش از دور هند (آی آراس IRS) به مدار خورشیدآهنگ؛ خدماتی که در سال های پیش، تا پیدایش و توسعهٔ (پی اس ال وی PSLV)، تنها به صورت تجاری و از سوی سازمان فضایی روسیه در دسترس بود از آن استفاده کند. (پی اس ال وی) همچنین می تواند ماهواره های با اندازه های کوچک را برای قرارگرفتن در مدار زمین ثابت انتقال (جی تی اُ GTO) راه اندازی کند. در سال ۲۰۱۵ هند با موفقیت پرتاب ۱۷ ماهوارهٔ خارجی متعلق به کانادا، اندونزی، سنگاپور، انگلستان و ایالات متحده را راه اندازی کرد. برخی محموله های قابل توجه راه اندازی شده توسط (پی اس ال وی) شامل اولین کاوشگر هند چاندریان-۱؛ نخستین مأموریت بین سیاره ای هند، مانگالیان (مدارگرد مریخ) و اولین رصدخانه فضایی هند، استروسات بوده است. .
دم پرچمی خالدار نام یک گونه از سرده دم پرچمی هاوایی است.
جراح ماهی دوخط نام یک گونه از سرده جراح ماهی است. جراح ماهی دوخط جزو طبقهٔ ماهیان آب شور و پرتوبالگان است که در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری هند و اقیانوسیه یافت می شود. طول این ماهی در حدود می باشد. این ماهی گاهی به واسطهٔ صید انبوه یا برای استفاده های تجاری و تزیینی مثل آکواریوم ها گرفتار می گردد. بزرگترین تهدید این گونه تخریب صخره ها و آب سنگ های مرجانی است که زیستگاه عمده اش را شکل می دهند. هر چند، در چندین منطقهٔ حفاظت شدهٔ دریایی به وفور یافت می شود. اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت، "جراح ماهی دوخط" را در ردیف گونه های دارای کمترین نگرانی طبقه بندی نموده است. توصیف. ظاهر این ماهی به شکل بیضی است و حداکثر طول آن است. هر چند طول معمولی آنها غالباً در حدود است. رنگ این ماهی متغیر و دارای رنگی از طیف نارنجی، پوست زیتونی یا خاکستری است اما می تواند یک لایهٔ محو قهوه ای را با نورهای متغیر و مختلط قرمز و بنفش در هنگام استرس روشن نماید. بالهٔ عقب این ماهی هلالی شکل است. این باله همزمان با افزایش سن ماهی رشد کرده و کشیده تر می شود. بالهٔ انتهایی دارای حاشیه هایی به رنگ آبی یا آبی ملایم است. این گونه از ماهی ها
به طور گسترده در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری هند و اقیانوسیه وجود دارند که دامنهٔ پراکنش آنها از شرق آفریقا و ماداگاسکار تا جنوب هند و سریلانکا، مالزی، تایلند و اندونزی امتداد دارد. محل اجتماع آنها معمولاً در میان صخره ها، دامنهٔ صخره ها، کانال ها و آبراهه های میان صخره و همین طور آبسنگ های مرجانی در عمق حدود است.
قانون تابعیت اوکراین است وضعیت یک فرد به رسمیت شناخته شده تحت قانون اساسی به عنوان یک حقوقی عضو از اوکراین. تابعیت اوکراین قانون شده است به تصویب رسید و پس مجلس انتخابات در ۲۶ ژوئیه سال ۱۹۹۰ همراه با اعلامیه حاکمیت دولتاست. تعریف تابعیت اوکراین. شهروندان اوکراین هستند در حداقل یکی از مقوله های زیر است: کسب تابعیت. تولد در خاک اوکراین به معنای اخذ تابعیت این کشور نمی باشد. از دست دادن تابعیت. اوکراین تابعیت قوانین در نیروی کار را فراهم نیست برای این روش از چشم پوشی از اوکراین تابعیت بنابراین اخذ تابعیت خارجی توسط یک شهروند از اوکراین در زمینه خود چشم پوشی از اوکراین تابعیت نمی توان قانونی زمین برای فسخ تابعیت اوکراین. این می تواند ایجاد مشکلات برای مثال برای اتباع اوکراین به دنبال به دست آوردن، یا سرزمین اصلی چین شهروندی پس از نه شرقی کشور به طور کلی مجوز اتباع خود به حفظ تابعیت خارجی خود را. این تصمیم در غیرارادی فسخ تابعیت اوکراین باید گرفته شده توسط رئیس جمهور اوکراین. تابعیت دوگانه. قانون اوکراین در حال حاضر نمی شناسند تابعیت دوگانهاست. وجود دارد شهروندان اوکراین که تابعیت دوگانه است. قانون اوکراین آمده اس