Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رهای تکی را برای ارئه به مشتریان خود قبل از شروع به ساخت پروژه ترجیح می دهند. حرفه ای ها اغلب مشتریان خود را پیدا می کنند و بدون کمک های بصری کامپیوتر در فهماندن پیچیدگی وکیفیت فضایی پروژه های بزرگ ناتوانند. انیمیشن ها و ارائه ها معمولاً توسط استودیوهای کوچک انیمیشن تولید می شوند. تاریخچه. جاناتان اینگرام در۱۹۷۴ به CSIRO پیوست و به پیشنهاد هوبارت از سازمان دادگاه های کشورهای منافع المشترک در ۱۹۷۷اولین خط پنهان انیمیشن های سه بعدی معماری را تولید کرد. این فیلم به تازگی در یک آرشیو پینهان شده، همراه با متریال های گرافیکی کشف شده است. این فیلم۲۲۵۰فریم سیاه و سفید۱۶میلی متری فیلم است تأسیس ساختمان و پیشنهاد کردن دادگاه جدید را نشان می دهد. نسخه اصلی آن را می توانید در اینجا ببینید. نسخه اصلی این فیلم در"مجموعه جاناتان اینگرام کتابخانه معماری بریتانیا، RIBA، موزه آلبرت وویکتوریا لندن باگانی است. جاناتان بیشتر برای کار مدل سازی اطلاعات ساختمان خود مشهور است. آینده. انیمیشن های معماری بدون بلندپروازی ارائه های شرکت های کامپیوتری کوچک به حساب نمی آیند، زیرا وقت کم انسان و زمان ارائه کامپیوتری مستلزم تولید تعداد زیادی
عکس های تکی است. همه استودیوها نرم افزار جمع آوری و ترکیب کردن مراحل فیلم و به ترتیب حرکت دادن آن را ندارند. برخی از شرکت های کوچکتر در کیفیت بالای رندرهای کامپیوتری صحنه های تکی تخصص دارند. انیمیشن های معماری به تیم بزرگی از هنرمندان و انیماتورهای رندرگیری نیاز دارند و همچنین به یک چارچوب زمانی طولانی برای تکمیل یک پروژه انیمیشن احتیاج دارند. با این حال بسیاری از شرکت های معماری در حال حاضر از انیمیشن معماری به دلیل جذب سرمایه گذار و مشتریان استفاده می کنند. انیمیشن معماری به آیندهای روشن بیش از آنچه که معماران و توسعه دهندگان واقعی املاک و مستغلات در برنامه های بازار یابی خود از انیمیشن کامپیوتری استفاده می کنند، توجه دارند.
سهماندپ، روستایی از توابع بخش سرباز شهرستان سرباز در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سرکور قرار دارد و جمعیت آن حدود ۲۰۰ نفر (حدود ۶۰خانوار) بوده است.
کتاب خانهٔ باتلر متعلق به انجمن اسپرانتوی انگلستان است و یکی از بزرگ ترین و مهم ترین کتاب خانه های زبان فراساخته ی اسپرانتو در سراسر جهان است. منابع صوتی اسپرانتو. یکی از مهم ترین بخش ها و اقدامات این کتاب خانه، جمع آوری و دیجیتال کردن تمامی موسیقی اسپرانتو (ترانه ها و سرودها) و سخن رانی های اسپرانتو است. یکی از طرح های در دست اقدام این کتاب خانهٔ بزرگ اسپرانتو در حال حاضر، تهیهٔ فایل کامپیوتری از تمامی صفحات گرامافون، کاست و … قدیمی است، تا مجموعهٔ کاملی در این زمینه نیز از طریق این نهاد قابل دست رسی باشد. یکی از علل این اقدام، بهبود بخشیدن به کیفیت صدای این منابع صوتی قدیمی است. از آن جا که به خاطر قدمت این منابع، کپی رایت آن ها نیز منقضی شده است، تکثیر و در اختیار همگان گذاشتن آن ها نیز منع قانونی ندارد. منابع جدید چندرسانه ای. دیگر از فعالیت های کتاب خانهٔ باتلر جمع آوری و در اختیار گذاشتن تمامی کالاهای فرهنگی چندرسانه ای اسپرانتو است: سی.دی. ها، دی.وی.دی. ها و … همچنین، تمامی مجلات و روزنامه های کاغذی و اینترنتی اسپرانتوزبان حداقل تا یک سال در این کتابخانه قابل دست رسی هستند و موارد با ارزش بالاتر، به صو
رت صحافی کرده نیز در اختیار قرار داده می شوند. تاریخ کتاب خانهٔ باتلر. از سال ۱۹۱۴ انجمن اسپرانتوی بریتانیا دارای کتاب خانهٔ خود بود، ولی تا سال ۱۹۲۲ از منابع زیادی برخوردار نبود. در این سال مونتاگو کریستی باتلر کتاب دار آن شد و مجموعهٔ شخصی خود را که بالغ بر ۳۸۰ جلد بود به این کتاب خانه اهدا کرد. از آن زمان تاکنون هرروزه بر تعداد منابع این کتابخانه افزوده گردیده است، چرا که اکثریت کتاب ها و مطبوعات جدید اسپرانتو در سراسر جهان یا برای این کتاب خانه هم ارسال می گردند، یا توسط آن خریداری می شوند. سعی باتلر این بود که این کتاب خانه حاوی تمامی کتب و مجلات مربوط به زبان اسپرانتو، جنبش زبان بین المللی، روش های تدریس زبان، فرهنگ های زبان های گوناگون و … باشد. در سال ۲۰۱۱ تعداد اقلام این کتابخانه بالغ بر ۱۳ هزار عدد بود. مجموعه ها. جدا از سه مجموعهٔ اصلی کتاب ها، مجموعه های دیگری مانند بروشورها، دست نویس ها، عکس ها، بریده های جراید، تمبرهای پستی و کارت پستال ها، و برچسب های مرتبط با زبان فراساختهٔ اسپرانتو نیز در این کتاب خانه موجود است.
کاسکاد سوان-هرازدان () مجموعه نیروگاه های برق آبی بر روی رود هرازدان می باشند. این نیروگاه ها ظرفیت ۷۰٫۵ مگاوات (۹۴٬۵۰۰ اسب بخار) نصب شده را دارند. متصدی این نیروگاه ها یک شرکت بین المللی انرژی تابع اینتر رائو می باشد.
سردخانه () یا یخدان ساختمان هایی هستند که برای نگهداری یخ در طول سال استفاده می شوند، این سازه ها معمولاً قبل از اختراع یخچال و فریزر استفاده می شدند. بعضی از آن ها انبارهایی زیرزمینی، معمولاً انسان ساخت، نزدیک به منابع طبیعی یخ زمستانی مانند دریاچه های آب شیرین بودند، اما بسیاری هم ساختمان هایی با انواع مختلف عایق بودند. در فصل زمستان، یخ و برف از دریاچه ها یا رودخانه ها، به داخل سردخانه برده می شد و با عایقهایی از جنس(اغلب ترکیب گل رس و نِی یا خاک اره) عایق می شدند. این یخ ها برای چند ماه، اغلب تا زمستان بعد، باقی می ماندند و در ماه های تابستان می توانست به عنوان منبع یخ مورد استفاده قرار گیرد. کاربرد اصلی یخدان ها ذخیره سازی غذاها بود، اما همچنین می توانست به سادگی برای خنک کردن نوشیدنی ها یا تهیهٔ دسرهای بستنی و شیرینی استفاده شود. دردوران اوج تجارت یخ، یک یخچال تجاری معمولی، ۲۷۰۰ تن (۳۰۰۰ تن کوتاه) یخ را در ۳۰ تا ۱۰۰ فوت (۹ تا ۳۰ متر) و ساختمان ۱۴ متر (۴۵ فوت) ذخیره می کرد. در ایران، نمونه هایی از یخچال های خشتی در شهرهایی مانند یزد، کرمان، نائین و کاشان وجود دارد. در ایران، یخدان های سنتی به گونه ای ساخ
ته می شدند که بتوانند یخ را تا ماه های گرم سال نگه دارند. این سازه ها معمولاً شامل یک مخزن بزرگ و گود با دیواره های ضخیم گِلی بودند که به شکل مخروطی ساخته می شد تا تبادل گرما با محیط به حداقل برسد. کنار این یخدان ها، حوض هایی وجود داشت که شب ها در آن ها آب می ریختند. در سرمای شب های زمستان، این آب یخ می زد و بعداً به داخل مخزن منتقل می شد. دیوارهای بلند اطراف یخدان، سایه ایجاد می کردند و جلوی تابش مستقیم آفتاب را می گرفتند. با کمک این روش ها و با استفاده از خاصیت تبخیر آب، یخ ها می توانستند تا تابستان سالم باقی بمانند. این یخدان ها نشان دهنده هوش و خلاقیت معماران ایرانی در استفاده از امکانات طبیعی برای سرد نگه داشتن مواد بودند. در ایران. در حالی که یخدان های اروپایی و آمریکایی از عایقسازی برای خنک نگهداشتن هوا استفاده می کنند. یخدان های سنتی ایرانی که با نام یخچال شناخته می شوند از تبخیر سطحی استفاده می کنند. سردخانه های مدرن. سردخانه های مدرن، سازه هایی مجهز به سامانه های تبرید مکانیکی، الکتریکی و الکترونیکی هستند که برای نگهداری بلندمدت مواد غذایی، دارویی، میوه، گوشت و سایر کالاهای فاسدشدنی در دماهای کنترل
شده طراحی شده اند. اجزای سردخانه مدرن. سردخانه های امروزی از اجزای زیر تشکیل شده اند: گاز آمونیاک در سردخانه ها. آمونیاک (به انگلیسی: Ammonia) با فرمول شیمیایی NH₃ یکی از پرکاربردترین گازهای مبرد در صنایع برودتی بزرگ است. ویژگی هایی همچون ظرفیت خنک کنندگی بالا، هزینه پایین، سازگاری با محیط زیست و عدم آسیب به لایه اوزون، آن را به گزینه ای مناسب برای سردخانه های صنعتی بدل کرده اند. با این حال، آمونیاک سمی، خورنده و در غلظت های بالا خطرناک برای انسان است. خطرات و نیاز به پایش. نشت گاز آمونیاک در سردخانه ها می تواند باعث: به همین دلیل، در طراحی سردخانه های مدرن، ایمنی در برابر نشت آمونیاک از اولویت های اساسی است. دتکتور گاز آمونیاک: ضرورت ایمنی در سردخانه. دتکتور گاز آمونیاک یکی از اجزای کلیدی در تأمین ایمنی سردخانه های صنعتی به شمار می رود. وظیفه اصلی این دستگاه، پایش پیوسته غلظت گاز آمونیاک در محیط سردخانه است. در صورت بروز نشتی، دتکتور به سرعت هشدار صادر می کند و به این ترتیب از وقوع حوادث خطرناک، آسیب های انسانی و خسارات مالی جلوگیری می شود.
مرکز بین فرهنگی هرتسبرگ (به اسپرانتو: Interkultura Centro Herzberg) نامی بین المللی است برای نهادی بین فرهنگی در آلمان که از سه انجمن تشکیل می گردد: مرکز بین فرهنگی هرتسبرگ که کانونی تربیتی-فرهنگی است، و دارای کتاب خانه و آرشیو بزرگی نیز هست، در شهر هرتسبرگ آم هارتس در ایالت فدراتیو نیدرزاکسن (به آلمانی: Niedersachsen) یا ساکسونی سفلی، قرار دارد. تاریخچه. پیروی تلاش های مستمر اسپرانتودانان محلی در طول چندین دهه، مرکز بین فرهنگی هرتسبرگ در روز ۲۰ نوامبر ۲۰۰۴ افتتاح گردید، و بنابر آرای مثبت کلیهٔ اعضای شورای شهر، نام «شهر اسپرانتو» (به اسپرانتو: la Esperanto-urbo) (به آلمانی: die Esperanto-Stadt) نیز برای این شهر انتخاب گردید. مسئولیت ها. مرکز بین فرهنگی هرتسبرگ به عنوان شریک رسمی هرتسبرگ آم هارتس، با هم کاری شهرداری در مورد ساخت زیرساخت اسپرانتو، و سرویس های اسپرانتوئی در این شهر، تصمیم می گیرد. به عنوان نمونه، تابلوهای راهنمائی دوزبانه (آلمانی و اسپرانتو) و انواع زئو در سراسر شهر (شامل مجسمه های دکتر زامنهوف، خالق زبان اسپرانتو، موزه و نمایش گاه اسپرانتو، ...)، تابلوی مغازه ها و منوهای دوزبانهٔ رستوران ها، بر
وشورهای توریستی به زبان اسپرانتو، وب گاه های اسپرانتوزبان شهر و ... جزو مواردی است که در این شهر به خوبی به چشم می خورد. درواقع در روند ساخت «شهر اسپرانتو»، مرکز بین فرهنگی هرتسبرگ، کانونی جهت برنامه ریزی، طراحی، ترجمه، کارهای گرافیکی، تولید و انجام پروژه های اسپرانتوئی گوناگون است. نقش تربیتی-فرهنگی این مرکز. مرکز بین فرهنگی هرتسبرگ با انجمن ها و نهادهای متفاوتی هم کاری دارد، ازجمله: همایش های اسپرانتو. مرکز بین فرهنگی هرتسبرگ هر هفته در خانهٔ اسپرانتو (به اسپرانتو: Esperanto-domo) نشست ها و همایش های اسپرانتو را در کنار دوره های آموزشی گوناگون این زبان برگزار می کند. در کتاب خانهٔ این مرکز نیز هم به روی اسپرانتودانان و هم غیراسپرانتیست ها باز است، و سخن رانی هائی نیز به زبان آلمانی در مورد ابعاد گوناگون زبان اسپرانتو در آن ایراد می گردد. فعالیت های انتشاراتی. مرکز بین فرهنگی هرتسبرگ ازجمله مسئول انتشار موارد زیر است: جوایز. مرکز بین فرهنگی هرتسبرگ جایزهٔ سال ۲۰۰۶ فامه (به اسپرانتو: FAME-premio) را از آن خود ساخت. در سال ۲۰۰۷ نیز مرکز بین فرهنگی هرزبرگ به خاطر «اقدامات برجسته» موفق به دریافت دیپلم افتخار از
سوی سازمان جهانی اسپرانتو شد.
استان مازندران ۹ حوزه برای انتخابات مجلس دارد که در مجموع ۱۲ نماینده را در بر می گیرد.
سیمون وراتسیان (؛ ۱۸۸۲ – ۲۱ مه ۱۹۶۹) یک سیاست مدار اهل ارمنستان بود. وی در اولین جمهوری ارمنستان همزمان چندین وزارت را عهده دار بود. پس از انجام تحصیلات در مدارس ارمنستان و روسیه به حزب فدراسیون انقلابی ارمنی پیوست. وی تحصیلات تکمیلی خویش را در بین سال های ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۶ در در مدرسه دینی گئورگیان در اچمیادزین انجام داد. زندگی نامه. سیمون وراتسیان در ۱۸۸۲م در روستای سالای بزرگ، از توابع نخجوان نو، در منطقهٔ ارمنی نشین شمال غربی دریای سیاه متولد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همان شهر به پایان رساند. در سال های۱۹۰۰–۱۹۰۶م در مدرسهٔ عالی گئورکیان، وابسته به کلیسای جامع اجمیادزین و سپس، در دانشکده های حقوق و علوم تربیتی سن پترزبورگ تحصیل کرد. در۱۹۰۶م، به فعالیت های انقلابی روی آورد و دست به کار تهیهٔ سلاح و ارسال آن برای جوخه های فدائیان ارمنی در ارمنستان غربی (شرق ترکیه) شد. در۱۹۰۷م، در گردهمایی چهارم حزب داشناکسوتیون در وین شرکت کرد. در ۱۹۱۰م، مجموعه مقالاتی را از نویسندگان مختلف ارمنی با عنوان هاسک[۱۵] در مسکو منتشر ساخت که پلیس تزاری کلیهٔ نسخه های آن را ضبط کرد و او برای اینکه بازداشت نشود راهی باتومی، سپس
طرابوزان و استانبول شد. در این سال ها به تدریس و سردبیری چند نشریه مختلف پرداخت. در ۱۹۱۱–۱۹۱۳م، در بوستون انتشار روزنامهٔ معتبر هایرنیک را بر عهده گرفت. در سال های جنگ جهانی اول، به تفلیس برگشت و در تشکیل گردان های رزمی داوطلب ارمنی مشارکت کرد. پس از انقلاب فوریهٔ ۱۹۱۷م در تفلیس روزنامهٔ هوریزون را منتشر ساخت. در ۱۹۱۸م، به عضویت شورای ملل ماورای قفقاز (سِیم) و سپس، در ۱۹۱۹م، به عضویت شورای مرکزی حزب داشناکسوتیون درآمد. همچنین، در ۱۹۱۸م همراه با هیئت اعزامی دولت موقت قفقاز در مذاکرات صلح بین ترکیه و ماورای قفقاز در شهر باتومی شرکت کرد. پس از اعلام استقلال ارمنستان، در ۱۹۱۸م مدیر هیئت سیاسی وابسته به ارتش داوطلبان روسیهٔ جنوبی شد. پس از آن به نمایندگی مجلس ارمنستان انتخاب شد. در دولت هامو اوهانجانیان، سومین نخست وزیر جمهوری ارمنستان، در سمت وزیر کشاورزی و وزیر کار به فعالیت پرداخت. در واپسین روزهای طوفانی اولین جمهوری مستقل ارمنستان، چهارمین نخست وزیری بود که مأمور تشکیل دولت شد. پس از اشغال جمهوری ارمنستان به دست ارتش سرخ در چهارچوب کمیتهٔ نجات میهن فعالیت های چشمگیری داشت و شورش مردمی ۱۸فوریهٔ ۱۹۲۱م را در ایر
وان رهبری کرد. وی توانست به مدت یک ماه و نیم کشور را از یوغ حکومت بلشویک ها رها سازد. پس از شکست شورش ۱۸فوریهٔ ۱۹۲۱م، در آوریل همان سال رهسپار ایران و سپس، فرانسه شد و بقیهٔ عمر خود را در فرانسه، ایالات متحده و لبنان وقف فعالیت های سیاسی کرد. در ۱۹۴۵م، در مقام رئیس شورای ملی ارمنیان، در مورد بی عدالتی تاریخی ای، که در قبال ملت ارمنی به وقوع پیوسته بود، نامه ای به کشورهای مؤسس سازمان ملل متحد در سانفرانسیسکو ارائه داد. وراتسیان از ۱۹۵۱م تا پایان عمر مدیریت کالج ارمنی نشان پالانجیان در بیروت را به عهده داشت. وی در ۱۹۶۹م در آمریکا درگذشت.
جایزهٔ فرهنگی اسپرانتوی آلن یا جایزهٔ فامه (به اسپرانتو: La Alena Esperanto-Kulturpremio aux FAME-premio) جایزه ای است که از سال ۱۹۸۸ توسط فرانتس آلوئیس مینرز (به آلمانی: Franz Alois MEINERS) برای قدردانی از اقداماتی که در جهت پیش برد تفاهم بین المللی انجام می شوند، ابداع گردید. اهدای این جایزه هم راه با اعطای ۳۰۰۰ یورو است. این جایزه نخستین بار در سال ۱۹۹۰ (برای دو بار) و سپس (عموماً) هر دو سال یک بار اهدا گردیده است. جایزهٔ فامه طی مراسم «جشن جایزهٔ فرهنگی»، که توسط بنیاد فامه، گروه اسپرانتوی آلن و شهرداری آلن (که کتاب خانهٔ اسپرانتوی آلمان نیز در آن جای دارد)، برگزار می گردد، اهدا می شود. تاریخچه. در سال ۱۹۸۸ فرانتس آلوئیس مینرز (به آلمانی: Franz Alois MEINERS) بنیاد فامه (به اسپرانتو: FAME-fondaĵo) را به منظور حمایت از «ایجاد تفاهم بین مردمان، کمک به توسعه دادن علم، پژوهش، جوانان و فرهنگ» تأسیس کرد. مشهورترین اقدام این بنیاد اهدای جایزهٔ فامه است که به صورت دوسالانه و در سطح بین المللی اهدا می گردد. شهر آلن به دلیل حمایت آن از جنبش اسپرانتو و روابط خوب مقامات آن با گروه اسپرانتوی آلن برای اهدای این جایزه
انتخاب گردید. به همین دلیل، کتاب خانهٔ اسپرانتوی آلمان نیز در سال ۱۹۸۹ به این شهر منتقل شد.
کُلایدردات کام () وبسایت فیلمی است که در ژوئیه ۲۰۰۵ توسط استیو واینتراوب تأسیس شد. این وبسایت در سال ۲۰۱۵ توسط کمپانی کامپلکس خریداری شد.
فوج سیلاخور یکی از لشکرهای نظامی ایران در دوره های مختلف تاریخی بوده است. اغلب سربازان این سپاه از قصبه سیلاخور در ولایت بروجرد بوده اند. این لشکر نقش برجسته ای در حوادث دوره قاجار و مشروطه داشته است. شجاعت و نیز قامت بلند سربازان سیلاخوری مشهور بوده است. فوج سیلاخور مورد توجه شاهان ایران بوده و در نبردهای مختلف رشادت زیادی از خود نشان داده اند. . این فوج در جریان انقلاب مشروطه حامی محمدعلی شاه بود و در زمان رضاشاه پهلوی به گارد سپه تغییر نام داد. . وابستگی. فوج سیلاخوری از مردمان دشت سیلاخور و تیره های لر گودرزی و نظامی منطقه تشکیل می شده اند. سربازان سیلاخوری با خاندان زندیه نزدیکی داشته اند.
نقد رهبری جمهوری اسلامی ایران مجموعه انتقاداتی است که نسبت به بالاترین مقام نظام جمهوری اسلامی ایران، یعنی ولی مطلقهٔ فقیه و سازمان ها و نهادهای زیر نظرِ او مطرح می شوند؛ با این حال، انتقاد از عملکرد رهبری در زمان سید روح الله خمینی و سید علی خامنه ای و نیز انتقاد از نهادهای تابعه اش همچنان یکی از خطِ قرمزهای رسانه های ایران است و نزدیک شدن به این محدوده می تواند برای صاحبان این رسانه ها خطرآفرین باشد. برای نقد رهبری باید در ابتدا از وظایف و قدرت رسمی و غیررسمی این «بلندپایه ترین مقام رسمی» کشور، اطلاع داشت. رهبر در جمهوری اسلامی ایران، براساس قانون اساسی، به عنوان «عالی ترین مقام رسمی کشور» و «ولی فقیه» بر مردم ولایت مطلق دارد. از اختیارات قانونی وی می توان به تدوین سیاست های کلیِ نظام، نظارت بر اجرای آن و همچنین نصب و عزل برخی از مسئولان بلندپایهٔ کشوری و لشکری، همچون ریاست قوه قضائیه، صدا و سیما، مجمع تشخیص مصلحت نظام، بنیاد مستضعفان و ستاد اجرایی فرمان امام و نیروهای مسلح از جمله سپاه پاسداران را نام برد؛ خود رهبر در مواجه با انتقادات انگشت شماری که بیشتر در دیدار با دانشجویان در بیت رهبری، انجام می شود،
انتخاب مدیران نهادهای حساس حکومتی را به معنای نظارت بر آن ها ندانسته و تأکید می کند که خود نیز به برخی از آن ها همانند صدا و سیما منتقد است. وی در بیشتر مواقع، از خود سلب مسئولیت می کند و انتخاب رئیس های نهادهای گوناگون را به معنای مدیریت آن ها نمی داند و از مسئولیت پذیری نسبت به عملکرد زیرمجموعه های خود، پرهیز می کند. شواهد نشان می دهد که نهادهای زیر نظر رهبری، همگی به صورت کاملاً هماهنگ با نهاد رهبری، عمل می کنند و انتقاد شخص رهبر از این نهادها (همان طور که در دیدارهای گوناگونش گفته) بیشتر دربارهٔ عملکرد مسئولان سازمان صدا و سیما است و از نظر وی، دستگاه های دیگر به ویژه سپاه پاسداران، به درستی، عمل می کنند. نقد خامنه ای به صدا و سیما نیز در اصل و به گفتهٔ خودش به دلیل نبودن «عناصر جوان و مؤمن و پُرانگیزه و انقلابی در بدنهٔ این دستگاه هاست» که باعث می شود «رسانهٔ ملی» در برخی از مواقع، خارج از مسیر اصلی «انقلاب»، حرکت کند. رهبر جمهوری اسلامی ایران در این انگشت شمار انتقاداتِ رودرروی دانشجویان در جواب به نقدهای آن ها، معمولاً می گوید که «از انتقاد استقبال می کنم» و از «گله ها و شِکوه های مردم» اطلاع دارم؛ با
این حال، برخی منتقدان و فعالان سیاسی معتقدند که در پی ابراز این انتقادها در حضور خامنه ای، عملاً اتفاق خاصی نمی افتد و رهبر بنا ندارد که وضعیت بحرانی کشور در عرصه های گوناگون را بپذیرد. خامنه ای حتی پس از این جلسات دانشجویی در پی انتقاد سحر مهرابی به عملکرد رهبری و نظام، گفت: «آن جوانی که می گوید وضع خیلی بد است، من احساسش را تأیید می کنم؛ اما حرفش را مطلقاً نه». خامنه ای از مخاطبان جوان خود می خواهد که از وضعیت کشور، «ناامید» نباشند و «صبر و حوصله انقلابی» توأم با «مشی انقلابی» در پیش گیرند؛ انقلابی گری ای که باید «فقط در بستر نظام» باشد و بدون «زیر سؤال بردن ارزش ها و بنیان های نظام». بنابراین، رهبر جمهوری اسلامی ایران همچنان به جامعه مدنی و خواسته های آن بی توجهی نشان می دهد و در سوی مقابل، از بدنه اجتماعی حامی خود، همراهی انقلابی برای رویارو شدن با شرایط سخت، طلب می کند. از دوران ریاست جمهوری حسن روحانی، خامنه ای، تقریباً به طور مستمر از وضعیت کشور به ویژه در امور اقتصادی انتقاد می کند. وی این انتقادات را بیشتر به دستگاه ها و نهادهایی می کند که توسط رأی مستقیم مردم به روی کار آمده اند. خامنه ای گاه تلویحا
ً و گاه صراحتاً مسئولان را در این خصوص، مورد نقد و سرزنش قرار می دهد؛ اما به گفتهٔ منتقدان، شاید مهم ترین عاملی که به نظر می رسد شخص خامنه ای از آن غفلت می کند، نقش خودش در بروز این مشکلات به ویژه در زمینه اقتصادی است. خامنه ای در دو عرصه سیاست داخلی و خارجی، روش هایی در پیش می گیرد که می توان گفت آثار تخریبی غیرقابل انکاری بر اقتصاد دارد. در عرصه سیاست داخلی نیز خامنه ای، نقش فراجناحی نداشته و بارها وارد جنگ قدرت بین جناح های مختلف شده و در موارد متعدد، قاطعانه به نفع محافظه کاران و مذهبی های تندرو موضع گرفته است. وی در موارد متعدد با رئیس جمهورهای وقت—که با انتخاب مستقیم مردم به قدرت رسیده اند—به مجادله پرداخته است و بر اساس شواهد موجود، اگر در برخی موارد انگشت شمار به پشتیبانی از رئیس جمهورهای وقت پرداخته، در عمل به دلیل محذوریت اش در بیان مواضع بوده است. دخالت های فراقانونی رهبر جمهوری اسلامی در سیاست های خارجی نیز همواره مورد بحث بوده است. اصطلاح هایی همانند «صدور انقلاب» یا «دیپلماسی انقلابی» مد نظر رهبر جمهوری اسلامی، توسط بسیاری از منتقدان، واژه هایی مبهم و متناقض تعبیر شده است. صحبت های انگشت شمار ره
بر جمهوری اسلامی ایران در باب مجاز بودن نقد از رهبری و نظام اکثراً در دههٔ ۱۳۹۰ شمسی، پس از عصر گسترش اینترنت همراه و آغاز دستیابی عموم مردم به اطلاعات و به وجود آمدن بحران های شدید داخلی و خارجی همانند: جنبش سبز، بحران موسسات مالی، اعتراضات دی ۱۳۹۶، اعتراضات آبان ۱۳۹۸ و اعتراضات ۱۴۰۱ اتفاق افتاده است. وی در یک سخنرانی گفت که «انتقاد مردم، فقط از دولت و مجلس و قوه قضائیه نیست» و ممکن است مردم از رهبر هم «انتقاد داشته باشند» اما این انتقاد «منافاتی با ایستادگی پای نظام ندارد». وی معتقد است مردم منتقد، اما «از اصل نظام با همه وجود دفاع می کنند». مرتضی کاظمیان، روزنامه نگار و تحلیل گر سیاسی، می گوید: «هرچند، ظاهر سخن رهبر ایران در پذیرش وجود انتقاد از شخص وی، مهم و قابل تأمل است؛ اما متأسفانه رفتار سیاسی خامنه ای در مقام شخص اول نظام، نسبت چندانی با ادعای وی برقرار نمی کند. چنان که کم نبوده اند فعالان سیاسی (مانند احمد زیدآبادی) که به خاطر نوشتن نامه سرگشاده به وی، هدف خشونت امنیتی و قضایی قرار گرفته اند … حصر رهبران جنبش سبز نیز با کم تحملی و کینه جویی شخصی خامنه ای گره خورده است. افزون بر اینها، اگرچه رهبری نظ
ام از شنیدن صدای انتقادها علیه خود می گوید، اما نشانه ای از گشایش در فضای سیاسی و مطبوعاتی نشان نمی دهد و همچنان ایران را بی نیاز از توسعه سیاسی می داند و تنها بر اقتصاد تأکید دارد». در بسیاری از موارد نقد از رهبر منجر به بازداشت یا محاکمه قضایی تحت عنوان «اجماع و تبانی علیه نظام یا تشویش اذهان عمومی و دروغ پراکنی و براندازی نظام» و صدور احکام سنگین قضایی شده است. یک نمونهٔ اخیر از این نقدها، بیانیه ۱۴ فعال سیاسی است که در خرداد ۱۳۹۸ منتشر شد و در نهایت منجر به صدور احکام طویل زندان، تبعید و ممنوعیت از هرگونه فعالیت برای برخی از امضا کنندگان شد. در تیر ۱۳۹۹، محمد موسوی خوئینی در نامه ای به خامنه ای با اشاره به مشکلات اقتصادی مردم، علت بی اعتمادی مردم را مدیریت در بالاترین سطح جمهوری اسلامی ایران دانست. به دنبال اعتراضات آبان ۱۳۹۸ که بنا به گفتهٔ رویترز منجر به کشته شدن حدود ۱٫۵۰۰ نفر شد، هیئت قضات دادگاه بین المللی مردمی آبان، دولت به خصوص ۱۳ تن از سران جمهوری اسلامی از جمله خامنه ای را به جنایت علیه بشریت محکوم کرد. به گفته بی بی سی حکم این دادگاه لازم الاجرا نیست. ایالات متحده در ژوئن ۲۰۱۹ خامنه ای و دفتر ا
و را تحریم کرد. به گفتهٔ دونالد ترامپ، رئیس جمهور وقت ایالات متحده، خامنه ای و نزدیکانش «از دسترسی به منابع مالی کلیدی و پشتیبانی محروم» خواهند شد. در ژوئیهٔ ۲۰۲۱، هفده سناتور جمهوری خواه آمریکایی به رهبری تد کروز، سناتور ایالت تگزاس، طرحی را به مجلس سنا جهت اعمال تحریم خامنه ای و ابراهیم رئیسی ارائه کردند. تد کروز دربارهٔ این تحریم ها، خامنه ای را متهم به «فساد، خشونت و دزدیدن اموال ایرانیان» کرد.به گفته محمدحسن رحیمیان و احمد مروی، از مسئولان سابق بیت رهبری زندگی شخصی خامنه ای بیشتر با استفاده از نذورات مردمی می گذرد و حقوقی دریافت نمی کند. محمد محمدی گلپایگانی، رئیس دفتر علی خامنه ای نیز سطح زندگی وی را پایین تر از حد متوسط ایران توصیف کرده است. حیدر رحیم پور ازغدی و غلامعلی حداد عادل می گویند که وی زندگی ساده ای دارد و اوایل در دهه ۶۰ کل وسایل زندگی وی در حد یک وانت بوده است و غذایشان ساده تر از حالت معمول است. کریم سجادپور، مشاور بنیاد کارنگی، نیز وی را ساده زیست توصیف کرده است. همچنین بنا بر گزارش رویترز، این خبرگزاری هیچ سندی یافت نکرده که نشان دهد علی خامنه ای از اموالی که تحت اختیار وی در بیت رهبری ق
رار دارد، برای زندگی شخصی استفاده کرده باشد.برخی خبرگزاری ها، ادعای ساده زیستی خامنه ای را رد کرده و دارایی امپراتوری مالی وی را «۲۰۰ میلیارد دلار» می دانند. در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳ خبرگزاری رویترز، پس از تحقیقات شش ماهه خود گزارش داد که علی خامنه ای، ۹۵ میلیارد دلار را در کنترل و مدیریت خود دارد. اصلی ترین کانون این دارایی «ستاد اجرایی فرمان امام» است. این کانون اقتصادی تقریباً بخش های اصلی اقتصاد ایران از صنایع نفت تا بازار پول و ارتباطات و… را در دست دارد. این ستاد سرمایه اولیه اش را از طریق ضبط و مصادرهٔ اموال مردم عادی ایران، از اعضای اقلیت های دینی گرفته تا تجار و ایرانیان خارج از کشور، تشکیل داده است. به گفته بهزاد نبوی، چهار نهاد «ستاد اجرایی فرمان امام»، «قرارگاه خاتم الانبیاء»، «آستان قدس رضوی» و «بنیاد مستضعفان» ۶۰ درصد از ثروت ایران را به خود اختصاص داده و در اختیار دارند. این چهار نهاد وابسته به دفتر رهبر جمهوری اسلامی است. سید پرویز فتاح، رئیس بنیاد مستضعفان، در روز دوشنبه ۶ مرداد ۱۳۹۹ در یک نشست خبری اعلام کرد که این بنیاد در سال ۱۳۹۸، ۳۶ هزار میلیارد تومان درآمد و ۷ هزار میلیارد تومان سود از گردش ما
لی این بنیاد داشته است. توکلی در گفتگویی با روزنامه "اعتماد" در مرداد ۹۹ با اشاره به ۳۶ هزار میلیارد تومان گردش مالی بنیاد مستضعفان در سال، گفت، برای به اجرا درآمدن طرح شفافیت مالی کشور باید از دفتر علی خامنه ای شروع شود، در حالی که این دفتر مانع تراشی کرده و نمی گذارد این طرح پیش رود. به گفته صدای آمریکا به نقل از رویترز، خرید سهام یکی از بزرگ ترین بانک های ایران در سال ۲۰۰۷ میلادی، و خرید سهام بزرگ ترین شرکت مخابراتی کشور در سال ۲۰۰۹ میلادی، یکی از اقدامات خامنه ای بود که توسط ستاد اجرایی فرمان امام اجرا شد و در نتیجه این ستاد به عنوان یکی از صندوق های بزرگ سرمایه گذاری خصوصی جهان در سال ۲۰۱۰ درآمد.در حالی که خامنه ای و سپاه پاسداران دارای امپراتوری ثروت هستند در دوران حکومت جمهوری اسلامی پدیده هایی به اسم «قبر خوابی و پشت بام خوابی» «شکار حیوانات وحشی» «افزایش حاشیه نشینی»، «کوره نشینی» «افزایش کلیه فروشی» «افزایش فحشا» «گربه خواری» «هم خانگی خانواده ها» «افزایش کودکان کار» و «اجاره دادن کودکان کار» «زباله گردی کودکان» به وجود آمده است. نقش در سرکوب اعتراضات آبان ۱۳۹۸. ناظران می گویند آمار بالای کشتار این
اعتراضات پس از سخنرانی علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی در روز ۲۶ آبان و فرمانش برای سرکوب خشن و شدید تجمعات اتفاق افتاد.او معترضان را اشرار، ضد انقلاب و دشمن خواند و از تصمیم «شورای عالی هماهنگی اقتصادی قوای سه گانه» برای افزایش قیمت بنزین حمایت کرد.به دنبال صدور فرمان کشتار از سوی خامنه ای، در دومین روز از آغاز اعتراضات سراسری اینترنت شهرهای ایران به مدت یک هفته قطع شد و سرکوب شدت گرفت کشتار کوی دانشگاه. وقتی حادثه کوی دانشگاه در ۱۸ تیرماه ۱۳۷۸ رخ داد، حکومت هنوز در تب و تاب و پس لرزهای قتل های زنجیره ای بود. وزارت اطلاعات ایران در ۱۵ دی ماه سال ۷۷ در بیانیه ای پذیرفته بود که نیروهای خودسر این وزارتخانه، داریوش و پروانه فروهر، محمد مختاری و محمدجعفر پوینده را در آذر همان سال کشته اند اما خامنه ای در نماز جمعه دی ماه آن سال قتل ها را به خارجی ها نسبت داد و گفت «من نمی توانم باور و قبول کنم که این قتل هایی که اتفاق افتاد، بدون یک سناریوی خارجی باشد؛ چنین چیزی ممکن نیست». فضای رسانه های دوم خردادی برای ما ه ها در حال و هوای قتل های زنجیره ای بود و گهگاه پرونده قتل افراد دیگری مطرح می شد تا به تابستان داغ ۷۸ رس