Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
غار پرستوها غاری به شکل گودال (غارچال) در ایالت سن لوئیس پوتوسی کشور مکزیک است. دهانهٔ بیضوی غار به ابعاد ۴۹ در ۶۲ متر است و حداکثر سطح مقطع آن به ۱۰۵ در ۳۰۳ متر می رسد. عمق آن از یک طرف ۳۳۳ متر و از طرف دیگر ۳۷۰ متر است. غار پرستوها بزرگ ترین غار چاهی در جهان و به ترتیب دومین و یازدهمین گودال عمیق در مکزیک و جهان است. وجه تسمیهٔ آن پرندگان فراوانی است که در دیوارهٔ غار لانه کرده اند.
سی. گراهام بیکر (؛ – ) یک فیلم نامه نویس، تهیه کننده و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی نویسنده فیلم هایی همچون شانگهای و تهیه کننده "مردان کوچک"، "نقاب سرنوشت" و "فریب کاران و دیوانگان" بوده است.
ویلیام بلک استون (; – ) یک قاضی، استاد دانشگاه، وکیل، و سیاست مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود.
جین تاون (؛ – ) یک فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی فیلم نامه نویس فیلم هایی همچون "نیزه ماهی مبارز"، "تاریخ شب ها ساخته می شود"، "خوش اخلاق باش بانو"، "شانگهای" و "شب بانوان در حمام" بوده است.
اولیانا ویاچِسلاوُونا لوپاتْکینا (زادهٔ ) رقص پرداز و بالرین اوکراینی ـ روسی است. او هم اکنون، به عنوان بالرین اول، در بالهٔ مارینْسکی در سن پترزبورگ اشتغال دارد. او برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی روسیه شده است. اجراها و رپرتوار. لوپاتکینا در نقش های کلاسیک و دراماتیک عالی است. او نمونه ای کامل از مکتب روسی (کیروف) با اندام های کشیده، قدرت زیاد و خلوص کلاسیک خط و همچنین موسیقیایی برجسته است. رپرتوار او شامل موارد زیر است: زندگی شخصی. [ ویرایش منبع ] لوپاتکینا تا زمان طلاقشان در سال ۲۰۱۰ با معمار و نویسنده ولادیمیر کورنف ازدواج کرده بود. آنها یک دختر به نام ماشا دارند که در سال ۲۰۰۲ متولد شده است. لوپاتکینا در مصاحبه ای با "روزنامه ساندی تایمز" در سال ۲۰۰۵ جزئیاتی از زندگی روزمره خود را فاش کرد. او بین ساعت ۹ تا ۱۰ صبح از خواب بیدار می شود. در کیروف، او ابتدا در کلاسی با دیگر رقصندگان شرکت می کند و پس از آن، تا زمان مرگ نینل کورگاپکینا ، به صورت شخصی با او تمرین می کند. پس از مدتی استراحت، لوپاتکینا تمرینات بیشتری انجام می دهد یا به آموزش رقصندگان جوان تر کمک می کند. لوپاتکینا یک بالرین قدبلند است: قد او 1.7
5 متر (5 فوت و 9 اینچ) است و کفش هایی با سایز 10.5 آمریکا (8 بریتانیا) می پوشد. لوپاتکینا در هر اجرا از دو جفت کفش که مخصوص او ساخته شده اند استفاده می کند.
رود اسلیو رودی در کشور کانادا است. این رود که از استان آلبرتا سرچشمه میگیرد پس طی ۴۳۴ کیلومتر به دریاچه گریت اسلیو می ریزد.
رود فینلی رودی در کشور کانادا است. این رود که از دریاچه توتاد سرچشمه می گیرد پس از طی ۴۲۰ کیلومتر به به دریاچه ویلیستون می ریزد.
در ریاضیات و برنامه نویسی رایانه ای، اولویت عملگرها (تقدم یا ترتیب عملیات) () مجموعه ای از قوانین است که مشخص می کند هنگام ارزیابی عبارت ریاضی کدام عملگر باید زودتر انجام شود. در محاسبات ریاضی طبق قانون Pemdas ابتدا ضرب باید محاسبه شود، در اولویت بعدی جمع توان و سپس پرانتز دارای اولویت یکسانی هستند که از چپ به راست هرکدام زودتر ظاهر شده باشند محاسبه می شوند و در اولویت آخر هم توان از چپ به راست هرکدام زودتر ظاهر شده باشند. بعنوان مثال، در ریاضیات و بسیاری از زبان های رایانگری (کامپیوتری)، اولویت جمع کمتر از ضرب است؛ بنابراین،عبارت ۴ × ۳ + ۲ برابر است با ۱۴، نه ۲۰. این قرارداد وجود دارد برای از بین بردن ابهام، درحالیکه اجازه می دهد تا جای ممکن از نمادها و عبارت های کوتاه استفاده کرد؛ که در آن برای نادیده گرفتن اولویت یا حتی برای سادگی فهم و یا تأکید از پرانتز () (گاهی اوقات برای خوانایی بیشتر از کروشه [ ] یا آکلاد { }) استفاده می شود). (۲ + ۳) × ۴ برابر است با ۲۰ و ۲ + (۳ × ۴) برابر است با ۱۴ (اگر پرانتزی وجود نداشت باید این تفسیر برداشت میشد). از زمان ابداع نماد جبری نوین، ضرب مقدم بر جمع در نظر گرفته شده است
. در نتیجه ۲۳ = ۳ + ۵ =× ۴ = ۵ × ۴ + ۳. هنگامی که توان برای اولین بار در قرن ۱۶ و ۱۷ میلادی معرفی شد، توان مقدم بر جمع و ضرب شد. در نتیجه ۲۸ = ۲ ۵ + ۳ و ۷۵ = ۲ ۵ × ۳. برای تغییر اولویت از یک خط بالا (یک خط رو یا خط زیر) استفاده می شد. اما امروز از پرانتز یا کروشه استفاده می شود و بصراحت دلالت بر اولویت عبارت داخل پرانتز برای ارزیابی دارد. در نتیجه ۲۰ = ۴ × (۳ + ۲) که به اجبار الویت جمع بیشتر از ضرب شده با ۶۴ = ۲(۵ + ۳) که به اجبار الویت جمع بیشتر از توان شده است. تعریف. الویت عملگرهای مورد استفاده در سراسر ریاضیات، علم و فناوری و بسیاری از زبان های برنامه نویسی رایانه ای عبارت است از: این بدان معناست که اگر یک عبارت ریاضی از چند عمل دوتایی تشکیل شده باشد آن عملگری زودتر انجام می شود که در این لیست بالاتر قرار گرفته است. و عملگرهایی که در یک ردیف قرار دارند اولویت یکسانی دارند و اولویت با عملگری است که سمت چپ قرار گرفته باشد. خاصیت جابه جایی و خاصیتشرکت پذیری در جمع و ضرب استانداردی ایجاد می کند تا عملگرها و عملوندها با ترتیب اما به صورت مخلوط شکل بگیرند و دارای جواب منحصر به فرد باشند. مثال ː انیمیشن های مقاب
ل به طور ساده مفهوم تقدم اعمال ریاضی را نشان می دهند.
استیپه ارچگ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آلمان است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "اصل لذت"، ناشناس، گره بادر ماینهوف، مربیان و دوزخ اشاره کرد.
میدو حماده (؛ زادهٔ ) یک بازیگر سینما اهل مصر است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به ناشناس و تک تیرانداز آمریکایی اشاره کرد.
ارطغرل یا ارطغرل غازی (; ؛ درگذشته ۱۲۸۰/۱۲۸۱م) پسر سلیمان شاه و پدر عثمان یکم بنیان گذار امپراتوری عثمانی بود. در مورد زندگی او که در قرن سیزدهم اوچ بیگ (مرزبان) بود اطلاعات کمی وجود دارد. طبق فرهنگ عثمانی، او رهبر قبیله کای (ادعایی که مورد انتقاد بسیاری از مورخان قرار گرفته) ترک های اوغوز (که در آن زمان به تُرکمان معروف بودند) بود. ترکمان ها پس از فتوحات مغول از غرب آسیای مرکزی به آناتولی گریختند. در نام پدر ارطغرل شک وجود دارد که نامش سلیمان شاه یا غندوز آلپ است. ارطغرل و پیروانش پس از مرگ پدرش به خدمت سلجوقیان روم درآمدند و بر شهر سوگوت در مرز امپراتوری بیزانس تسلط یافتند. این در نهایت به تأسیس امپراتوری عثمانی منجر شد. زندگی. اطلاعات تاریخی موثقی در مورد وی موجود نیست جز اینکه وی پدر عثمان یکم است؛ بنابراین مورخان به داستان هایی استناد میکنند که عثمانی ها بیش از یک قرن بعد دربارهٔ او نوشته اند و دقت کافی ندارند. طبق آنچه ۱۰۰ تا ۱۵۰ سال پس از تأسیس دولت عثمانی، نوشته شده نسب ارطغرل از طریق اغوز خان به نوح می رسد. شکرالله، مورخ عثمانی و سفیر قره قویونلوها، می گوید که نسب ارطغرل به گوک آلپ، پسر اغوز خان می ر
سد. نویسنده بیان می کند که این اطلاعات در دربار جهانشاه، در کتابی به خط مغولی نوشته شده است. متن «ضرب شده توسط عثمان پسر ارطغرل» روی یک سکه بدون تاریخ مربوط به زمان عثمان نشان می دهد که ارطغرل شخصیتی تاریخی بوده است.روی سکه دیگری «عثمان بن ارطغرل بن غندوز آلپ» نوشته شده است، اگرچه ارطغرل به طور سنتی پسر سلیمان شاه در نظر گرفته می شود. در کتاب "دستورنامه" انوری (۱۴۶۵) دربارهٔ تاریخ عثمانیان به زبان ترکی عثمانی و وقایع نگاری محمدپاشا قرمانی (قبل از ۱۴۸۱)، غندوز آلپ به عنوان پدر ارطغرل درج شد. پس از وقایع نگاری عاشق پاشازاده به نام "تاریخ آل عثمان" (قرن ۱۵)، رسماً سلیمان شاه به عنوان پدر ارطغرل درج شده است. به گفته بسیاری از منابع ترکی، ارطغرل سه برادر به نام های سنغرتکین، گون دوغدو و دوندار داشت. ارطغرل پس از مرگ پدرش به همراه مادرش هایمه خاتون، دوندار و پیروانش از قبیله قایی به آناتولی در غرب مهاجرت کرد و به سلطنت سلجوقیان روم وارد شد. دو برادر دیگرش قبیله های خود را به سمت شرق بردند. به این ترتیب قبیله قایی به دو قسمت تقسیم شد. بر اساس روایات، ارطغرل رئیس قبیله خود بود. سلطان سلجوقی علاءالدین کیقباد به پاس تق
دیر از کمک ارطغرل به سلجوقیان در نبرد با صلیبیون بیزانس، زمین هایی را در قرجه داغ، منطقه ای کوهستانی بین دیاربکر و اورفه، اهدا کرد با این هدف که با دفاع از زمینهای خود تهاجم دشمنان را دفع کند. بعد از فتوحات و موفقیت ارطغرل، کیقباد، وی را حاکم بر مناطق دومانیچ، سوگوت و اطراف آن می کند. ارطغرل بعدها در سوگوت درگذشت. به فرمان پسرش عثمان اول سوگوت پایتخت عثمانی شد. در روایاتی مادرش را حلیمه خاتون ذکر کرده اند. قبری در خارج از مقبره ارطغرل غازی وجود دارد که این نام را بر خود دارد، اما اینکه وی مادر ارطغرل باشد مورد مناقشه است. در منابع متعددی ادعا شده که او علاوه بر عثمان اول دو پسر دیگر داشت: ساروباتو (ساوچی) بیگ و غندوز بیگ. از ارطغرل و پسرش عثمان و نوادگانشان به عنوان غازی یاد می شود، غازی به معنای جنگجوی مبارز قهرمان برای آرمان اسلام پسوند اصلی حکام عثمانی بوده است. میراث. مقبره و مسجدی توسط عثمان اول به یاد ارطغرل وقف و در سوغوت ساخته شده، اما به دلیل بازسازی نمی توان دربارهٔ منشأ این سازه ها نظر قطعی داد. مقبره کنونی توسط سلطان عبدالحمید دوم ( ۱۸۶۷–۱۹۰۹) در اواخر قرن نوزدهم ساخته شد. مراسم یادبود ارطغرل غازی
و یادبود بنیانگذاران اولیه عثمانی سالانه در آرامگاهش برگزار می شود. در سال ۱۸۲۶، هنگ سواره نظام ارطغرل ارتش عثمانی به افتخار او نامگذاری شد. ناوچه عثمانی Ertuğrul که در سال ۱۸۶۳ به آب انداخته شد، به نام او نامگذاری شد. عبدالحمید دوم نیز قایق تفریحی به همین نام داشت. مسجد ارطغرل تکه (اواخر قرن نوزدهم) در استانبول و مسجد ارطغرل غازی در عشق آباد (تکمیل شده در ۱۹۹۸) نیز به افتخار او نامگذاری شده است. این مسجد توسط دولت ترکیه به عنوان نماد پیوند بین ترکیه و ترکمنستان تأسیس شد. مجسمه ارطغرل در کنار سایر مجسمه ها در اطراف بنای یادبود استقلال در عشق آباد قرار دارد. این مجسمه ها تندیس افرادی است که در "روح نامه" (راهنمای معنوی) نوشته شده توسط رئیس جمهور ترکمنستان، صفرمرات نیازوف، مورد ستایش قرار گرفته اند. همچنین مجسمه ارطغرل بر روی یک سکه یادبود سال ۲۰۰۱ نقش بسته است. دو مجسمه ارطغرل سوار بر اسب با الهام از مجموعه تلویزیونی "قیام ارطغرل" (۲۰۱۴) در مکانی در لاهور در سال۲۰۲۰ نصب شدند. یک سردیس ارطغرل در اردو (ترکیه) در سال ۲۰۲۰ پس از اینکه ادعا شد شبیه به بازیگر سریال تلویزیونی است و نه شخصیت تاریخی، توسط مقامات محلی
برچیده شد.
اغوزهان اوزیاکوپ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آرسنال، بشیکتاش و فاینورد اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده است.
برونو فرناندس داس دورس د سوزا (؛ زادهٔ ) که با نام برونو شناخته می شود، بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اتلتیکو مینیرو، کورینتیانس و فلامینگو اشاره کرد. او در سال ۲۰۱۰ به تجاوز، شکنجه و قتل دوست دختر و مادر جوان ترین فرزندش متهم شد. او در سال ۲۰۱۳ به دلیل قتل و مخفی کردن جسدش به ۲۲ سال حبس محکوم شد اما در فوریه ۲۰۱۷ پس از درخواست تجدید نظر دوباره آزاد شد. در آوریل ۲۰۱۷ دوباره بازداشت شد.
فیروزالدین فیروز (متولد ۱۳۴۶ در ولایت پنجشیر) سیاستمدار افغانستانی و وزیر وزیر صحت عامهٔ افغانستان است. تحصیلات و سوابق. فیروز فارغ التحصیل دانشکدهٔ طب دانشگاه کابل است. او در سال ۱۳۶۸ دکتر مرکز صحی ولسوالی نهرین ولایت بغلان، در سال ۱۳۷۵ رئیس صحت عامه ولایت کاپیسا، و در جدی ۱۳۸۰ وارد وزارت صحت عامه شد. از سال ۱۳۸۳ تا ۱۳۹۳ مشاور بانک جهانی و دفتر انکشافی ایالات متحده آمریکا در افغانستان، ایالت راجستان هند و سودان جنوبی بود. فیروز متخصص رشته جراحی عمومی است و افزون بر آن، یک دیپلوم مدیریت صحی از دانشگاه لندن و دو ماستری در رشته های مدیریت صحی از دانشگاه های هندوستان و انگلستان اخذ کرده است. او به زبان های دری، پشتو و انگلیسی مسلط است. فیروز در جدی ۱۳۹۳ از سوی دولت اشرف غنی به عنوان نامزد وزارت صحت عامهٔ افغانستان به مجلس شورای ملی افغانستان معرفی شد و در ۸ دلو همان سال با اخذ ۱۷۰ رأی موافق نمایندگان به آن سمت انتخاب شد.
ادریسا گانا گی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سنگال است که برای باشگاه اورتون بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به لیل، استون ویلا، اورتون و پاری سن ژرمن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی سنگال بازی کرده است.
کلمبیای بزرگ یا گرن کلمبیا (به ) نام امروزی حکومتی است که از ۱۸۱۹ تا ۱۸۳۱ بر شمال و جنوب آمریکا و بخش هایی از جنوب آمریکای مرکزی حکومت داشته که امروزه بنام کلمبیا، ونزوئلا، اکوادور، پاناما، شمال پرو، غرب و شمال غربی گویان و برزیل شناخته می شود. کلمبیا، ونزوئلا، اکوادور سه ایالت جانشین، در خلال انحلال کلمبیای بزرگ بودند. کلمبیا در سال ۱۹۰۳ از کلمبیای بزرگ جدا شد. در آن زمان قلمرو کلمبیای بزرگ کمابیش با قلمرو نایب الملک نشین گرانادای جدید برابر بود. این درحالی است که ادعای مالکیت سواحل کارائیب نیکاراگوئه و را نیز مطرح می کرد. درآن زمان بین حامیان وجود یک حکومت مرکزی (حامیان قانون اساسی کوکوتا و حامیان حکومتی غیر متمرکز و فدرال برخوردهایی صورت می گرفت. طرفداران حکومت مشروطه گرد و طرفداران یک حکومت جمهوری با ساختاری قدرت مند گرد رئیس جمهور سیمون بولیوار جمع شدند. دو متحد در جنگ با اسپانیا که عمومی شدن اختلاف هایشان در سال ۱۸۲۵ بی ثباتی فراوانی را به دنبال داشت. ریشه شناسی. نام رسمی کشور در آن روزگار کلمبیا بود، اما نامی که مورخان برای این سرزمین به کار برده اند کلمبیای بزرگ است. این نام برای کشور کنونی کلمبیا از
سال ۱۸۶۳ استفاده می شود. نام که گاهی باعث سردرگمی نیز به دنبال دارد. نام کلمبیا برگرفته از نام کریستوف کلمب در نسخ اسپانیایی به جامانده از قرن هجده میلادی است. فرانسیسکو د میراندا انقلابی پیشین در آرشیو خود در تشریح اقدامات انقلابی اش، اصطلاحی شبه یونانی برای وصف نام کلمبیا "Colombeia" به منظور یاد کردن از سرزمین های تحت سیطره اسپانیا در قاره آمریکا بکار گرفته است. سیمون بولیوار و دیگر انقلابی های اسپانیایی نیز نام کلمبیا را به مفهوم قاره استفاده کرده اند. کلمبیا به معنای یک ملت با یک جغرافیای سیاسی و اقلیمی مشخص در سال ۱۸۱۹ توسط ایجاد شد. جغرافیا. در چارچوب اصل قانونی ، جمهوری کلمبیا کمابیش در محدوده قلمرو نایب الملک نشین گرانادای جدید (۱۷۳۹ تا ۱۷۷۷) قرار داشت. سرزمینی متحد با ، ، و که تا سال ۱۸۲۱ به عنوان مستعمره اسپانیا شناخته می شد. حکومت. قبل از تصویب قانون اساسی توسط ، سیمون بولیوار را به عنوان روئیس جمهور و سانتاندر را به عنوان معاون او منصوب کرد. براساس قانون اساسی کنگره کوکوتا، برای عدم تداخل قدرت، کشور صورت مباشر، در قالب دوازه گروه و سی و شش استان، تحت فرمان یک فرماندار اداره می شد. امور نظامی نیز
به صورت مباشر، زیر نظر یک ژنرال فرمانده کنترل می شد که همه این افراد توسط حکومت مرکزی تعیین می شدند. حکومت مرکزی نیز شامل یک رئیس جمهور، یک کنگره با دو مجلس و یک دادگاه عالی موسوم به "the Alta Corte" به صورت موقت در بوگوتا مستقر بودند. رئیس جمهور به عنوان رئیس قوه مجریه دولت مرکزی و دولت محلی اختیار فراوانی در جبهه های نظامی، مخصوصاً منطقه اکوادور داشت. معاون او نیز در صورت مرگ رئیس جمهور، تنزل رتبه، یا بیماری اختیار و مسئولیت های او را بر عهده می گرفت. در سال های ابتدایی به دلیل عدم حضور رئیس جمهور بولیوار، معاون او سانتاندر مسئولیت های وی را بر عهده گرفته بود. رای های انتخابات ریاست جمهوری نیز به صورت غیر مستقیم از افرادی اخذ شد که در زمین های تحت مالکیت خود، معادل یکصد پزو سرمایه داشته یا درآمد آن ها برابر با درآمد یک حرفه بود. تاریخ. بلافاصله پس از پیروزی غیرمنتظره بولیوار، کشور "New Granada" اعلام موجودیت کرده و دولت موقت آن در قالب یک جمهوری فدرال، متشکل از سه بخش و با ریاست جمهوری بولیوار معاونت سانتاندر آغاز به کار کرد. پایتخت در سه شهرستان بوگوتا (بخش کوندینامارکا)، کاراکاس (بخش ونزوئلا) و کیتو (بخش
کیتو) که در آن زمان کماکان مناطقی آزاد بودند قرار داشت. قانون اساسی در سال ۱۸۲۱ به تصویب رسید و بر اساس آن بولیوار به عنوان رئیس جمهور و سانتاندر به عنوان معاون او انتخاب شدند. هواداران فدرالیسم در آن روزگار به دلیل جلوگیری از قدرت گرفتن سلطنت طلبان در مواضع خود ملایم تر شده و از سانتاندر پشتیبانی کردند. در سال ۱۸۲۴ و پس از تسلط دولت مرکزی بر مناطق مختلف، ونزوئلا، کوندینمارکا و کیتور به مناطقی کوچکتر تقسیم و تحت نظارت حکومت مباشر قرار گرفتند. اما به دلیل وجود سلطنت طلبان در منطقه کوکوتا، کنگره تصمیم به تنظیم قانون اساسی تازه با چشم اندازی ده ساله گرفت. در سال اول، کلمبیا و باقی مناطق در جنگ با اسپانیا آزاد شدند. ونزوئلا، به جز پورتو کابلو نیز در نبرد کارابوبو آزاد شد. پانامادر نوامبر سال ۱۸۲۱، کیتو و گوایاکیول در سال ۱۸۲۲ به فدراسیون پیوستند. استقلال پاناما در سال ۱۸۲۴ توسط ارتش کلمبیای بزرگ تثبیت شد و بولیوار و سانتاندر نیز در سال ۱۸۲۶ بار دیگر انتخاب شدند. فدرالیسم و جدایی طلبان. یک نقشه از کلمبیای بزرگ نشان می دهد که در سال ۱۸۲۴ دوازده گروه در مناقشه بین کشورهای تازه تأسیس همسایه یکدیگر ایجاد شد که با اسپا
نیا در حال جنگ بود. در پایان جنگ در اواسط ۱۸۲۰، احساسات فدرال سرکوب شده مردم دوباره سر برآورده و درخلال مشکلات اقتصادی و مناسبات منطقه ای تبدیل به یک خواسته برای اصلاحات سیاسی شد. در پایان قرن هجدهم، اکوادور به عنوان یکی از دارندگان صنعت نساجی و چرم با مقوله واردات منسوجات ارزان قمیت رو برو بود. پس از استقلال، کلمبیای بزرگ سیاست کم تعرفه ای را بر مناطق کشاورزی اعمال کرد که ونزوئلا را نیز شامل می شد. در آن زمان اولویت بولیوار جنگ با سلطنت طلبان در پرو بود، نه حل مشکلات اقتصادی اکوادور. او در خلال سال های ۱۸۲۰ تا ۱۸۲۵ با توسل به قدرت فراوانی که در اختیار داشت، سیاست رؤیا رویی با سلطنت طلبان را به پیش برده و موارد دیگر را از دستور کار خارج کرد. پس از یکپارچه شدن کلمبیای بزرگ، نقش اکوادور در حوزه های مختلف، ازجمله دولت مرکزی کمتر شد. اما ارتش و پست های فرماندهی ارتش کلمبیای بزرگ، و حتی دفاتر سیاسی محلی کماکان از آن ونزوئلا و "New Granadans" بود. در سویی دیگر، جنبش های جدایی طلبانه ای در اکوادور شکل گرفت که در خلال چشم انداز ده ساله تعیین شده فروکش نکرد. قوی ترین آرایش سیاسی فدرال در میان نیروهای لیبرالی بود که در
جنگ استقلال حضور داشته و با وجود حمایت از لیبرالیسم اسپانیایی در دهه گذشته، با فرماندار کل ونزوئلا علیه دولت مرکزی متحد شدند. در سال ۱۸۲۶ ونزوئلا بیش از هر زمانی به جدایی از کلمبیای بزرگ نزدیک تر شد. قصد کنگره استیضاح خوزه آنتونیو پائز بود، اما او خود در ۲۸ آوریل استعفایش را اعلام کرد. پائز دو روز بعد، مخالفت خود را با دولت مرکزی آغاز و دست به شورشی زد که در ونزوئلا با عنوان "Cosiata" (در زبان محاوره اسپانیایی به معنای چیز ناچیز) از آن یاد می شود. پشتیبانی طیف های سیاسی سراسر ونزوئلا، اقدام پائز را به یک تهدید جدی علیه وحدت ملی تبدیل کرد. در ماه ژوئیه و اوت، دولت های منطقه گوایاکیول و کیتو ضمن اعلام حکومت نظامی، بیانیه هایی را در حمایت از خوزه آنتونیو پائز صادر کردند. بولیوار با استفاده این این تحولات، به ترویج قانون اساسی محافظه کارانه ای پرداخت که برای بولیوی تنظیم شده و حمایت محافظه کاران اکوادور و مقام های نظامی ونزوئلا را نیز به همراه خود داشت. در این میان، نقش سانتاندر، معاون رئیس جمهور در تحولات آینده بسیار چشمگیر بود. پیامدهای بعدی. با انحلال کلمبیای بزرگ، جمهوری ونزوئلا، اکوادور و جمهوری گرانادای جد
ید جایگزین آن شد. وضعیتی که از دید بولیوار یک شکست محسوب می شد. گروه سابق کوندینمرکا که در سال ۱۸۱۹ در "Angostura" تأسیس شده بود، کشور جمهوری گرانادای جدید را تشکیل داد. در سال ۱۸۵۸ نام جمهوری گرانادای جدید به تغییر یافته و در سال ۱۸۶۳ این نام نیز به ایالات متحده کلمبیا تغییر کرد. تا سرانجام در ۱۸۸۶ نام امروزی آن یعنی کلمبیا را به خود گرفت. پاناما، به طور داوطلبانه تا ۱۸۲۱ بخشی از کلمبیای بزرگ باقی ماند. یک گروه از جمهوری کلمبیا نیز تا سال ۱۹۰۳، زمان جنگ هزار روزه (۱۸۹۹ تا ۱۹۰۲) در بخشی بزرگ از این منطقه حضور داشتند. که با فشار شدید آمریکا مستقل شدند. هدف آمریکا حقوق ارضی کانال پاناما و منطقه در آینده بود. خواسته که کلمبیا با آن مخالف بود. کشورهای ایجاد شده در هفت دهه پس از استقلال، به جز پاناما پرچم هایی دارند که یادآور پرچم کلمبیا بزرگ است: اتحاد مجدد. از سال ۱۹۰۳، زمان جدایی پاناما از کلمبیا، در بین مردم بحث هایی از یکپارچگی مجدد این کشورها "unionistas" مطرح بود. در سال ۲۰۰۸ خبرگزاری بولیواری از تمایل هوگو چاوز، رئیس جمهور فقید ونزوئلا مبنی بر ترمیم سیاسی کلمبیای بزرگ، تحت عنوان انقلاب بولیواری خبر داده بو
د، واقعیتی که امروزه در پی بحران ونزوئلا طرفداران زیادی پیدا کرده است.
نصف النهار ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پام الکساندرا کِلمنتیف (؛ ; زاده ۳ مه ۱۹۸۶) بازیگر و مدل فرانسوی است. از فیلم هایی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "اولدبوی"، "اینگرید به فنا می رود" و ایفای نقش شخصیت مانتیس در فیلم های دنیای سینمایی مارول شامل "نگهبانان کهکشان بخش ۲" (۲۰۱۷)، ' (۲۰۱۸) و دنباله آن ' (۲۰۱۹)، "" (۲۰۲۲) و "نگهبانان کهکشان بخش ۳" (۲۰۲۳) اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی که پام کلمنتیف در آن ها به ایفای نقش پرداخته است.
خاندان کلانتری از خاندان های مهم در دوره قاجار در کشور بودند. خانواده کلانتر پشت در پشت کدخدای مناطقی در ایران بودند و از اعیان و ملاکان ایران به شمار می رفتند. به سبب ازدواج دختر میرزا صادق کلانتر با عباس میرزا این خانواده با فامیل فرمانفرمائیان نیز نسبت خویشاندی داشتند. حکومت قاجار به دلیل اعتمادی که به خاندان کلانتری داشت به بسیاری از آنان مقام و منصب در کشور داد، در دوره پهلوی و پس از اجباری شدن داشتن نام خانوادگی، نوادگان خاندان کلانتر، نام های خانوادگی «کلانتری» و «امیرکبیریان» را انتخاب کردند. تاریخچه. جد اعلای خانواده کلانتر، حاجی نجف صوفی از معاصران شاه سلیمان صفوی بوده است. پسر او حاجی آقابابا و پسر حاجی آقابابا، حاجی محمدصادق نام داشت. این خاندان از دیرزمان عارف و صوفی مسلک بودند و در بیرون از قلعه ی تبریز در کوی باغمیشه که از نواحی سرسبز بیشه زار سمت شرقی شهر بود، زندگی می کردند و در آنجا خانه های مفصل و باغ های بزرگ ساخته بودند. حاجی صادق کلانتر. حاجی محمدصادق پسر حاجی آقابابا که همچون پدر خود از بزرگان تبریز شمرده می شد و پس از پدر کدخدای باغمیشه شد، مردی توانگر و مورد احترام اهالی شهر بود. هرگا
ه فتحعلی شاه به تبریز می آمد، رسم بر این بود که منجمان «ساعت سعد» ورود شاه را به شهر تعیین کنند و شاه تا رسیدن آن زمان، بیرون شهر در خانه ی حاجی صادق مهمان می شد. حاجی صادق در اواخر عمر از دارایی ها و املاک خود دست کشید و در کربلا معتکف شد و در همانجا درگذشت. از او پنج فرزند، سه پسر و دو دختر باقی ماند، پسرانش محمدحسن خان یوزباشی، حاجی محمدخان سرکشیکی چی باشی و علیقلی خان کلانتر بودند. یکی از دخترانش به نام «عزت نساء خانم» با عباس میرزا ولیعهد ازدواج کرد و دختر دیگرش به ازدواج میرزا حسن خان مستوفی الممالک درآمد. محمدحسن خان در جنگ های ایران و روسیه شرکت کرده بود و به سبب فداکاری های خود از عباس میرزا لقب «خان» گرفت. او علاوه بر جنگاوری، در ادبیات و شعر نیز تبحر داشت و با تخلص «سرهنگ» شعر می سرود. رضاقلی خان هدایت از او در کتاب مجمع الفصحاء نام برده است و شماری از اشعارش را نقل کرده است. حاجی محمدخان نیز در جنگ های ایران و روسیه شرکت داشت و مورد توجه عباس میرزا قرار گرفت و لقب «خان» دریافت کرد. پس از مدتی به ریاست قراولان عباس میرزا رسید و به «کشیک چی باشی» ملقب شد. در زمان ولیعهدی محمدشاه، او را در سفر خراسان
همراهی کرد و در جنگ هرات که در دوران سلطنت محمدشاه اتفاق افتاد، شرکت جست. او علاوه بر اینکه منصب سرهنگی داشت، در جمادی الثانی ۱۲۶۴ قمری از سوی ولیعهد ناصرالدین میرزا به شغل «وکالت وظایف و مستمریات آذربایجان» منصوب شد. در متن این فرمان از فداکاری های حاجی محمدخان در دوران ولیعهدی عباس میرزا، چنین سخن رفته است:«حاجی محمدخان باغمیشه ای که از اعیان نجبای دارالسلطنه تبریز است و خود نیز در مراسم خدمت از قدیمی چاکران این دولت قوی شوکت می باشد، در رکاب غفران مآب نایب السلطنه مرحوم ... به صداقت و درستی خدمت کرده و در سفر همدان از مال و عیال خود گذشته و با عیال نایب السلطنه مرحوم مهاجرت کرده.» عبدالعلی خان ادیب الملک در سفرنامه به آذربایجان (۱۲۷۳ قمری) از وضع زندگی پسران حاجی محمدخان و باغ ها و عمارت هایی که به دستور آن ها ساخته شده بود، به تفصیل سخن گفته است. پسر دوم حاجی صادق، حاجی میرزا علی نقی خان است که به عنوان مستوفی وارد دستگاه دیوانی تبریز شد و از این رو به «میرزا» شهرت یافت. او نیز مردی عارف منش و آبادگر بود و چندین باغ و قنات و آسیاب در باغمیشه احداث کرده بود که همه به نام او خوانده می شد. حاجی علی نقی در س
ال ۱۲۶۹ قمری کلانتر تبریز شد و در سال ۱۲۷۴ قمری، بیگلربیگی و سال بعد (۱۲۷۵ قمری) در کربلا از دنیا رفت. «عزت نساء خانم»، دختر حاجی صادق، با عباس میرزا پسر فتحعلی شاه ازدواج کرده بود و معروف است که زن مورد علاقه ی عباس میرزا بود. او صاحب دو پسر به نام های جعفرقلی میرزا و فیروز میرزا و یک دختر شد. فیروز میرزا لقب فرمانفرما داشت و از شاهزادگان مقتدر قاجار در دوره ناصرالدین شاه بود که در ایالت های کرمان و فارس حکمرانی کرده بود. فرزندان و نوادگان او نیز همگی افرادی برجسته بودند، از جمله عبدالحسین میرزا فرمانفرما حکمران و سیاستمدار معروف دوره قاجار، نجم السلطنه که مادر محمد مصدق (نخست وزیر ملی گرای ایرانی) بود و دختر دیگرش سرورالسلطنه همسر مظفرالدین شاه. دختر دیگر حاجی صادق با میرزا حسن مستوفی الممالک که در زمان عباس میرزا در دستگاه قائم مقام فراهانی در تبریز کار می کرد، ازدواج کرد و صاحب سه دختر و یک پسر شد. پسرش میرزا یوسف آشتیانی پس از میرزا حسن خان، مستوفی الممالک ایران و سپس صدراعظم ناصرالدین شاه شد. میرزا یوسف پدر حسن مستوفی، سیاستمدار معروف دوران مشروطه است که بارها در دوران سلطنت احمدشاه قاجار و سپس رضاشاه،
نخست وزیر بود. حاجی میرزا مهدی خان کلانتر. حاجی میرزا مهدی، پسر حاجی میرزا علی نقی خان در سال ۱۲۲۹ قمری به دنیا آمد و در سال ۱۲۷۴ قمری، پس از آنکه پدرش بیگلربیگی تبریز شد، بجای او به کلانتری تبریز منصوب شد و از آن زمان به «حاجی کلانتر» شهرت یافت. حاجی کلانتر مردی تحصیل کرده، عالم، ادیب، شاعر و درویش مسلک بود و زندگانی بسیار ساده‎ای داشت. او در کوی ششگلان و باغمیشه گرمابه، آب انبار، بازارچه، میدان، مسجد و دکان های متعدد ساخت و زمین های بایر بسیاری را آباد کرد و قناتی به نام «مهدی آباد» یا «قنات کلانتر» برای محله های باغ میشه و ششگلان جاری ساخت. در سال ۱۳۰۶ قمری بیگلربیگی تبریز شد و در ۱۳۱۱ قمری در هشتاد و دوسالگی درگذشت. او از ازدواج با دختر حاجی میرزا هاشم وزیر از خاندان سادات قاضی طباطبایی تبریزی یک دختر و پنج پسر داشت:
تلسکوپ اپتیکی یا تلسکوپ نوری، تلسکوپی است که نور را متمرکز کرده و تصاویر اجسام را بزرگ می سازد. این تلسکوپ، تصویری در چشمی تولید می کند که توسط یک اخترشناس قابل رؤیت بوده یا با دروبین عکاسی ، قابل ثبت باشد. این نوع تلسکوپ سه وظیفه عمده در مشاهدات نجومی بر عهده دارد: جمع آوری نور در یک سطح وسیع، افزایش قطر زاویه ه ای ظاهری جسم و به دنبال آن ارتقاء تفکیک پذیری و استفاده در اندازه گیری و تعیین موقعیت اجسام. در تلسکوپ، سطح جمع آوری کنندگ ی نور ، عدسی یا آینه است؛ بر این پایه، تلسکوپ های اپتیکی به سه دسته تقسیم می شوند: مردم از تلسکوپ ها و دوربین های دوچشمی برای فعالیت هایی مانند اخترشناسی رصدی، پرنده شناسی، عملیات شناسایی یا تماشای ورزش استفاده می کنند.