Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ارتش یکم (به آلمانی:Armeeoberkommando 1 (AOK 1)) یکی از ارتش های میدانی ورماخت در جریان جنگ جهانی دوم بود که غالباً در جبهه غربی حضور داشت. تاریخچه عملیاتی. ارتش یکم ۲۶ اوت سال ۱۹۳۹، چند روز پیش از آغاز جنگ جهانی دوم، به فرماندهی ارتشبد اروین فن ویتسلیبن در منطقه نظامی شماره ۱۲ در غرب این کشور ایجاد شد. در جریان حمله آلمان به لهستان، مأموریت این ارتش به عنوان بخشی از گروه ارتش سی محافظت غیر تهاجمی از مرزهای غربی در طول خط دفاعی موسوم به دیوار غربی در موازات خط دفاعی ماژینو در مقابل متفقین بود. ارتش یکم در همین موقعیت در نبرد کوتاه مدت زار با قوای فرانسوی درگیر شد. در جریان نبرد فرانسه، این ارتش از چهاردهم ژوئن سال ۱۹۴۰ در جنوب زاربروکن در گذر نهایی از خط دفاعی ماژینو مشارکت کرد. پس از اشغال فرانسه به دست آلمانی ها، این ارتش تا ماه مه سال ۱۹۴۲ در خط مرزی جداکننده مناطق اشغالی و اراضی تحت کنترل دولت فرانسه ویشی مستقر بود و پس از آن در استحکامات خط ساحلی موسوم به دیوار آتلانتیک در جنوب غربی فرانسه در برابر تهاجمات دریایی محتمل قرار گرفت. پس از پیاده شدن موفقیت آمیز متفقین غربی در ساحل نرماندی در ماه ژوئن سال ۱۹۴
۴ و عقب نشستن این ارتش به همراه سایر واحدهای آلمانی به سمت شرق، ارتش یکم در لورن مجدداً سازماندهی شد و در طول مرز فرانسه و آلمان مقابل حمله نیروهای آمریکایی که قصد عبور از رودخانه موزل و تصرف شهر متس را داشتند، ایستاد. با شکسته شدن این خط دفاعی و ادامه یورش نیروهای آمریکایی، ارتش یکم هر چه بیشتر به سمت مناطق مرکزی آلمان عقب نشینی کرد و برای حفظ مناطق صنعتی با اهمیت زارلاند در آن حالت تدافعی به خود گرفت. در جریان عملیات تهاجمی ارتش آلمان در آردنن، ارتش یکم در نخستین روز از سال ۱۹۴۵ در عملیات نوردویند در مقابل ارتش هفتم ایالات متحده، با تحمل تلفات سنگین تنها موفق شد موقتاً اندکی دشمن را پس بزند که در حقیقت با توجه شکست در اهداف عملیاتی نوعی پیروزی شکست آمیز به حساب می آمد. با شکست در عملیات نوردویند، ارتش یکم بار دیگر به سمت شرق و این بار به مکان خط زیگفرید عقب رانده شد که با رخنه دشمن در این استحکامات، با دریافت دستور عقب نشینی به سمت رود دانوب، برای جلوگیری از افتادن در محاصره کامل، هر چه بیشتر مجبور به عقب نشینی در طول رودخانه راین شد. این ارتش نهایتاً ششم ماه مه سال ۱۹۴۵ با تسلیم کامل آلمان و پایان جنگ جهان
ی دوم در اروپا، شمال کوه های آلپ سلاح خود را بر زمین گذاشته دست از جنگ کشید.
ارتش دوم یکی از ارتش های میدانی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت. تاریخچه عملیاتی. شوروی. ارتش دوم در جریان نبرد مسکو، در منتهی الیه جناح جنوبی گروه ارتش مرکز، بیشتر ماه اکتبر سال ۱۹۴۱ را در حال حمله به سمت شهر کورسک بود. این ارتش در نهایت روز ۱ نوامبر خود را به دروازه کورسک رساند و در حال آماده سازی برای تهاجم به آن بود. این شهر پس از یک نبرد شدید خانه به خانه به تصرف درآمد. بلافاصله پس از تصرف کورسک، با وجود فرسودگی نیروها، فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان هدف بعدی را این بار وورونژ در ۲۰۰ کیلومتری شرق دانست. ارتش دوم روز ۳ نوامبر گزارش نمود هیچ جاده ای در شرق کورسک با سطحی سفت وجود ندارد و پیشروی بیشتر غیر ممکن است. ارتشبد فن وایخس خواهان قرار گرفتن نیروهایش در مواضع زمستانی بود.
ارتش سوم (به آلمانی:Armeeoberkommando 3 (AOK 3)) یکی از ارتش های میدانی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در مراحل آغازین جنگ جهانی دوم به خدمت پرداخت. تشکیل. ارتش سوم آموزش روز ۲۲ اوت سال ۱۹۳۹ در منطقه نظامی شماره ۱ (پروس شرقی) تشکیل شد. این یگان روز ۲۶ اوت به ارتش سوم تغییر عنوان داد. تاریخچه عملیاتی. ارتش سوم روز ۱ سپتامبر سال ۱۹۳۹ بخشی از گروه ارتش شمال شد و کارزار لهستان را با تهاجم و تسخیر قلعه گراودنتس آغاز کرد. این ارتش بار رخنه در مواضع دشمن بین مواوا و خورزله، تا رود ویستولا پیش رفت. ارتش سوم پس از گذر از رودهای نارف و بوگ، ضمن مجموعه ای از درگیری های کوچک، کارزار را در شرق لهستان به پایان رساند. این ارتش روز ۳ اکتبر به فرماندهی مرزی شمالی با شوروی بدل گشت. ارتش سوم/فرماندهی مرزی شمالی منحل و از نیروهای آن برای تشکیل ارتش شانزدهم استفاده شد.
ارتش چهارم (به آلمانی:4. Armee / Armeeoberkommando 4 (AOK 4)) یکی از ارتش های میدانی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جبهه های غربی و شرقی جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت. تشکیل. ارتش چهارم روز ۱ اوت سال ۱۹۳۹ در منطقه نظامی شماره ۱۱ از قرارگاه گروه ارتش ۶ در لایپتسیش تشکیل شد. تاریخچه عملیاتی. لهستان. ارتش چهارم در جریان تهاجم آلمان به لهستان از اول سپتامبر ۱۹۳۹ که به آغاز جنگ جهانی دوم منجر شد، به عنوان بخشی از گروه ارتش شمال، در جانب شمالی جبهه مشارکت داشت. این ارتش شامل دو سپاه ۲ و ۳ هر یک متشکل از دو لشکر پیاده نظام، سپاه ۱۹ متشکل از دو لشکر پیاده نظام موتوریزه و یک لشکر زرهی و سه لشکر دیگر از جمله دو لشکر ذخیره می شد. در این تهاجم وظیفه ارتش چهارم تصرف راه ارتباطی لهستان با دریای بالتیک موسوم به کریدور لهستان و متصل کردن پروس شرقی با بدنه اصلی آلمان بود. این ارتش توانست پس از تصرف دانتسیش در روز نخست، سه روز پس از آغاز تهاجم با ده کیلومتر پیشروی خود را برای الحاق به ارتش سوم به رودخانه ویستولا برساند و پس از پیروزی در جنگل های توخلا با چرخش به سمت جنوب به سمت ورشو پیش برود. سپاه ۱۹ این ارتش رو
ز ۱۷ سپتامبر توانست پس از سه روز مبارزه شهر برست را به تصرف خود درآورد که تنها ۵ روز بعد بر اساس پیمان مولوتوف-ریبنتروپ تحویل قوای ارتش سرخ شوروی گردید. ارتش چهارم پیش از رسیدن به ورشو در نبرد بزورا، بزرگ ترین نبرد بین آلمان و لهستان در این جنگ در غرب ورشو مشارکت کرد و در کنار ارتش هشتم و دهم با برخورداری از پشتیبانی کامل هوایی و توپخانه ای موفق شد چند لشکر از نیروهای دشمن را به منهدم کند. فرانسه. در تهاجم به کشورهای سفلی و فرانسه، ارتش چهارم به عنوان بخشی از گروه ارتش آ به جبهه غربی عازم شد و از دهم ماه مه سال ۱۹۴۰ بلژیک را از ناحیه راینلند مورد حمله قرار داد و در ردیف دیگر ارتش های آلمانی با گذر از خط دفاعی موسوم به "خط دایل" نیروهای متفقین را در شمال شرقی فرانسه به محاصره درآورد. در روزهای ۱۶ و ۱۷ مه لشکر دهم زرهی ارتش چهارم به فرماندهی اروین رومل با پیشروی برق آسا به کمک سرنیزه زرهی خطوط دشمن را شکافته و تنها با تحمل ۳۵ تن تلفات با محو کلی ارتش نهم فرانسه، ۱۰ هزار سرباز دشمن را به اسارت و ۱۰۰ تانک را به غنیمت گرفت. لشکرهای پنجم و هفتم زرهی به عنوان قوای جلودار ارتش چهارم نیز ۲۱ مه توانستند ضد حمله نیروهای
مشترک بریتانیایی و فرانسوی را برای شکستن محاصره ناکام بگذارند. فن کلوگه پس از مشورت با آدولف هیتلر، پیشوای آلمان و فرماندهی گروه ارتش آ، روز ۲۴ مه به یگان های زرهی خود دستور توقف عملیات در ۱۶ کیلومتری دانکرک را صادر کرد تا راه گریز نیروهای بریتانیایی از خاک فرانسه باز شود. تعلل دو روزه آلمانی ها به بریتانیایی ها این اجازه را داد تا با سازماندهی مجدد نیروهای خود در دانکرک شرایط برای تخلیه آن ها را فراهم کنند. پنجم ژوئیه در دومین مرحله عملیات، نیروهای ارتش چهارم نقش نخستین خط شکن را در منطقه آمین ایفا نمودند و تا دهم ژوئیه خود را به رود سن رساندند. شوروی. ارتش چهارم بزرگ ترین ارتش از مجموع ۱۱ ارتش میدانی به کارگرفته شده ورماخت در هنگام آغاز عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، بود. این ارتش به فرماندهی فیلدمارشال گونتر فن کلوگه، مجموعاً ۲۰۵ هزار نفر در قالب دوازده لشکر در چهار سپاه در اختیار داشت. از این مقدار ۹ لشکر در خط نخست و ۳ لشکر در پشت آن قرار گرفتند. ارتش چهارم با خط مقدمی ۱۰۰ کیلومتری در طول رود بوگ از برست-لیتوقسک تا مجاورت ارتش نهم، هنگام آغاز عملیات در جناح راست گروه ارتش مرکز قرار داشت. قرارگا
ه این ارتش برای این عملیات در میندسیژتس پودلاسکی در ۱۰۰ کیلومتری جنوب شرقی ورشو مستقر شد. گروه زرهی ۲ هاینتس گودریان در ابتدا تحت هدایت عملیاتی ارتش چهارم بود. طبق دستور روز ۳۱ ژانویه فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان مأموریت ارتش چهارم به شرح زیر بود: با آغاز عملیات از روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱، ارتش چهارم در نبرد بیاویستوک-مینسک مشارکت نمود و روز ۲۸ ژوئن توانست به کمک سایر نیروهای آلمانی صدها هزار نفر از نیروهای دشمن را بین این دو شهر در دو ناحیه جداگانه به محاصره دربیاورد و تا ۸ ژوئیه با پاکسازی این دو ناحیه قریب به ۲۸۰ هزار نفر را به اسارت بگیرد. ارتش چهارم در روزهای پایانی نبرد اسمولنسک، بین روزهای ۱۷ تا ۲۱ اوت در حال دفاع از گذرگاه رود دسنا در برآمدگی یلنیا زیر ضد حمله شدید ارتش بیست و چهارم شوروی قرار گرفت و توانست با وارد آوردن تلفات سنگین به دشمن، آن را دفع کند. تا روز ۱۵ سپتامبر ارتش چهارم در جریان عملیات بارباروسا متحمل ۳۸ هزار نفر تلفات شده بود. در جریان عملیات "تایفون" برای تصرف مسکو، پایتخت شوروی، در حالیکه ارتش دوم زرهی از جنوب و گروه های زرهی ۳ و ۴ از شمال وظیفه قطع ارتباط این شهر با سایر مناطق و به
محاصره درآوردن آن را از طریق یک عملیات گازانبری داشتند، ارتش چهارم پیشروی خود را از سمت غرب به سوی شهر ادامه داد. فرماندهی عالی ورماخت ۳۱ اکتبر عملیات را به جهت مشکلات مختلف متوقف کرد. این مسئله فرصت مناسبی برای ارتش سرخ فراهم نمود تا دست به ضد حمله بزند. با وجود این که بیشتر این ضد حمله ها کار به جایی نبرد اما در یک مورد حمله قوای سرخ به نیروهای ارتش چهارم تلفات سنگینی به آن وارد نمود چرا که ارتش چهارم از قابلیت کافی برای مقابله با تانک های جدید دشمن برخوردار نبود. فرمان از سرگیری عملیات از ۱۵ نوامبر صادر گردید. با ادامه حرکت نیروهای زرهی برای به محاصره درآوردن پایتخت، ارتش چهارم وظیفه تهاجم مستقیم به شهر و درگیر نگاه داشتن مدافعان را بر عهده گرفت. استحکامات فراوان و قدرتمند و مقاومت شدید ارتش سرخ مانع از پیشروی آن ها گردید به شکلی تنها چهار روز بعد با آغاز ضد حمله های مجدد مدافعان و قرار گرفتن در خطر محاصره، ارتش چهارم دست به عقب نشینی زد. روز ۱۴ دسامبر فن کگوله بدون دریافت تأیید از هیلتر، با عقب نشینی محدود، نیروهای خود را به جانب غربی رود اوکا منتقل کرد. هیتلر با اطلاع از این اقدام، این فرمان را لغو کرد و
از نیروها خواست از هر ذره از زمین تحت سلطه خود دفاع کنند. پس از شکست ورماخت در نبرد مسکو، فیلدمارشال فدر فن بک روز ۱۸ دسامبر از مقام خود در فرماندهی گروه ارتش مرکز عزل و فن کلوگه در این منصب جانشین او شد تا ارتشبد لودویگ کوبلر به فرماندهی ارتش چهارم برسد. با توجه به نارضایتی او از تصمیمات هیلتر مبنی بر عدم عقب نشینی، کوبلر نیز تنها یک ماه بعد از این منصب برکنار و ارتشبد گتهارت هاینریکی جانشین او شد. با آغاز عملیات موسوم به مورد آبی، ارتش چهارم در کنار سایر یگان های گروه ارتش مرکز دست به اقدام خاصی نزدند چرا که این عملیات بیشتر به سمت جنوب متمرکز شده بود. از سال ۱۹۴۳ ارتش چهارم به همراه گروه ارتش مرکز غالباً حالت عقب نشینی به خود گرفته بود. در همین مدت ارتش سرخ موفق شد در عملیات سووروف (معروف به نبرد بزرگراه ها) در فصل پاییز، با وجود آماده سازی های آلمانی ها و مقاومت شدید آن ها، با غلبه بر ارتش چهارم، اسمولنسک را مجدداً به سلطه خود درآورد و ارتش چهارم را تا اورشا عقب براند و خطر ورماخت را از حومه مسکو به کلی دور سازد. اقدام چند باره نیروهای جبهه غربی ارتش سرخ بین ماه های اکتبر و دسامبر سال ۱۹۴۳ برای تصرف مجدد
اورشا با مقاومت سخت نیروهای ارتش چهارم با وجود نبردهای بسیار سنگین به نتیجه ای نرسید. سال ۱۹۴۴ ارتش چهارم همچنان موقعیت دفاعی خود را در شرق شهرهای اورشا و موگیلف در منطقه ای به وسعت تقریبی ۵۲۰۰ کیلومتر مربع در شرق رود دنیپر حفظ نموده بود. عملیات تابستانی ارتش سرخ در همین سال تحت عنوان عملیات باگراتیون که از ۲۲ ژوئن آغاز شد، برای نیروهای آلمانی در جبهه شرقی از جمله ارتش چهارم فاجعه آفرین بود. با وجود اصرار ارتشبد هاینریکی بر عقب نشینی ارتش چهارم، هیتلر با این درخواست موافقت نکرد و در عوض هاینریکی در مقام خود توسط ارتشبد کورت فن تیپلسکیرش جایگزین گردید. فن تیپلسکیرش نیز درخواست عقب نشینی کرد اما تأیید این مسئله به موقع انجام نگرفت تا با وجود این که ارتش چهارم از شهر موگیلف عقب نشست اما پس از سقوط ویتبسک، در طی ادامه عملیات دشمن از اورشا نیز بیرون رانده شد و روز نخست ماه ژوئیه در شرق مینسک به محاصره درآمد. با وجود دستور به مقاومت در همان موضع، تعداد اندکی از یگان های ارتش چهارم موفق شدند به سمت غرب عقب نشینی کرده و در نهایت از محاصره خارج شوند. خود فن تیپلسکیرش در همین هنگام خارج از محاصره بود و از اسارت گریخت.
به همین جهت وینسنتس مولر، فرمانده سپاه ۱۲ که خود با یگانش در محاصره قرار گرفته بود، به فرماندهی میدانی ۱۰۰ هزار نفر نیروی گرفتار در محاصره ارتش چهارم برگزیده شد. بیشتر نیروهای تحت محاصره تنها یک هفته بعد از آغاز محاصره در حالیکه بیش از ۱۰۰ کیلومتر با خطوط مقدم قوای خودی فاصله گرفته بودند، با وجود دریافت پیام های رادیویی مبنی بر رسیدن قریب الوقوع نیروی کمکی، مجبور به تسلیم شدند و قریب به ۱۳۰ هزار نفر از آن ها به اسارت دشمن درآمدند. مولر نیز هنگامی که قصد داشت از محاصره بگریزد توسط ارتش سرخ اسیر گرفته شد. شرق پروس. در طول مابقی فصل تابستان ارتش چهارم که تقریباً نابود شده بود، مشغول بازسازی خود گردید. در دو سال پایانی جنگ ارتش چهارم به فرماندهی فریدریش هوسباخ مأموریت دفاع از مرزهای پروس شرقی را بر عهده داشت. ارتش چهارم به همراه ارتش سوم زرهی موفق شد در ماه اکتبر رخنه ارتش سرخ در طی "عملیات گومبینن" را با شکست مواجه کرده و با دریافت نیروی کمکی دشمن را موقتاً از پروس شرقی بیرون براند. با آغاز موج جدید تهاجم ارتش سرخ به پروس شرقی از ۱۳ ژانویه سال ۱۹۴۵، ارتش دوم متداوما به سوی دریای بالتیک عقب رانده شد و ارتش چهارم
نیز در خطر محاصره قرار گرفت. ارتش چهارم به دستور سپهبد هوسباخ در هماهنگی با گئورگ هانس راینهارت، فرمانده گروه ارتش مرکز، برای رها کردن خود از محاصره آغاز به حمله به سمت شهر البینگ در غرب پروس شرقی کرد که با شکست در آن نهایتاً دوباره به محاصره قوای دشمن درآمد. به جهت زیر پا گذاشتن فرمان هیلتر مبنی بر عدم عقب نشینی و مبارزه در مواضع اولیه تا آخرین نفس، هوسباخ و راینهارت با دست زدن به این اقدام از مقام خود در فرماندهی عزل شدند. پس از هوسباخ سپهبد فردریش ویلهلم مولر جایگاه فرماندهی ارتش چهارم را بر عهده گرفت. تا ۱۳ فوریه نیروهای جبهه سوم بلاروس ارتش سرخ قوای ارتش چهارم آلمان را از بیشتر مواضع خود در پروس شرقی عقب رانده و تا ۱۳ مارس موقعیت آن ها را به ناحیه ای به طول ۱۵ کیلومتر و عرض سه کیلومتر در کرانه دریای بالتیک در غرب شهر هیلینگنبایل محدود کردند تا نهایتاً در ۲۹ مارس هیتلر با صدور فرمانی به مابقی نیروهای ارتش چهارم اجازه عقب نشینی از طریق باریکه تالاب ویستولا در غرب پروس شرقی را صادر نمود. مولر به عنوان آخرین فرمانده ارتش چهارم پیش از آن که بتواند از محاصره خارج شود توسط قوای ارتش سرخ اسیر شد. با سقوط کونیگس
برگ، با ادغام ارتش های دوم و چهارم، گروه ارتش های پروس شرقی تشکیل گشت. در روزهای آخر جنگ ارتش چهارم به ارتش بیست و یکم تغییر نام داد.
لشکر پنجم ورماخت (به آلمانی:Armeeoberkommando 5 (AOK 5)) یکی از ارتش های ورماخت در جنگ جهانی دوم بود. این لشارتش کر در ۲۵ اوت ۱۹۳۹ به فرماندهی کورت لیبمان تشکیل شد. ابتدا در جریان دفاع از خط زیگفرید خدمت کرد و سپس به لهستان فرستاده شد. پس از تسلیم لهستان در جنگ جهانی دوم این لشکر منحل شد.
ماریو باتالی (؛ زادهٔ ) یک سرآشپز، رستوران دار، نویسنده، و چهره رسانه ای اهل ایالات متحده آمریکا است. او در زمینه تاریخ آشپزی ایتالیایی تخصص دارد و تخصص او شامل شیوه های منطقه ای و محلی نیز می شود. رستوران های مختلفی در شهرهای نیویورک، لاس وگاس، لس آنجلس، سنگاپور، هنگ کنگ و وستپورت در مالکیت مشترک او هستند.
مرسدس-بنز کلاس-جی ال ای () یک کراس اوور کامپکت کوچک لوکس از شرکت مرسدس-بنز است که در دو نسل مختلف عرضه شده است. این خودرو نسخهٔ شاسی بلند مرسدس-بنز کلاس-آ و کوچک ترین شاسی بلند مرسدس-بنز است. شرکت مرسدس-بنز با هدف رقابت با محصولاتی نظیر ب ام و ایکس۱ و آئودی کیو۳ این محصول را در سال ۲۰۱۳ طراحی و سال بعد در نمایشگاه شانگهای گونهٔ مفهومی (کانسپت) آن را به نمایش گذاشت. در همان سال و در نمایشگاه فرانکفورت نمونهٔ اصلی این خودرو رونمایی شد و برای عرضه وارد بازارهای جهانی شد. جی ال ای با موتورهای بنزینی و دیزل چهارسیلندر خطی و با محور محرک جلو یا چهار چرخ ۴ماتیک عرضه می شود. نام «جی ال ای» برگرفته از روش تجدیدنظر شدهٔ نامگذاری گونه های مختلف مرسدس-بنز است. مرسدس-بنز خودروهای شاسی بلند خود را با حرف جی ال نامگذاری کرده است. حرف جی مخفف کلمه «geländewagen» است که در زبان آلمانی به معنای آف-رود است؛ حرف ال نیز رابط میان دو حرف چپ و راست خود است و حرف اِی برای نامگذاری خودروهای سگمنت سی مرسدس-بنز به کار می رود. نسل اول. ویژگی های فنی. جی ال ای۴۵ و جی ال ای۲۵۰. بنز جی ال ای، همانند بیشتر خودروهای تولیدی شرکت مرسدس بنز، جز
ماشین های دو دیفرانسیل یا اِی دابلیو دی(AWD) است؛ که در مدل جی ال ای۴۵، علاوه بر دو دیفرانسیل بودن، مجهز به کنترل هوشمند و محدودکننده لغزش است و در مدل جی ال ای۲۵۰ تنها یک دو دیفرانسیل ساده است. این ماشین در مدل ۴۵ مجهز به ۷ دنده اتومات دوکلاچه اسپید شیفت می باشد که در مدل ۲۵۰، این تجهیزات به ۷ دنده دوکلاچه تغییر کرده است. این ماشین در هر دو مدل خود از گیربکس اتومات تیپ ترونیک استفاده می کند که این نوع از گیربکس، به راننده این امکان را می دهد که از دسته ای که برای دنده قرار داده شده است و در پشت غریبلک فرمان قرار دارد، با استفاده از دکمه های مثبت منفی، دنده را کم و زیاد کند و این امر موجب به سرعت سریعتر خودرو و گشتاور آن می شود. این ماشین، به دلیل نوع شاسی آن و عدم فضای کافی در کابین، تنها مجهز به فضا برای ۴ نفر شده است. این ماشین که در سال ۲۰۱۴ تولید شد، در مدل جی ال ای۴۵ از پیشرانه سوپرشارژ ۴ سیلندر آام جی و در مدل جی ال ای۲۵۰ از ۴ سیلندری سوپرشارژ استفاده می کند که حدود ۵۰ درصد از توان موتور و ۳۰ درصد از گشتاور خروجی آن افزایش می یابد. در بخش موتور این بنز، این ماشین، ۱۹۹۱ سی سی حجم موتور دارد و از این جه
ت خوب است؛ همچنین این ماشین دارای ۴ سیلندر و ۱۶ سوپاپ در هر دو مدل است؛ قدرت و نیروی مرسدس بنز مدل جی ال ای۴۵، ۳۷۵ اسب بخار در ۶۰۰۰ دور در دقیقه و گشتاور آن، که یکی از مهم ترین بخش های سرعتی ماشین است، ۴۷۵ نیوتن متر در ۶۵۰۰ در دقیقه می باشد که به همین امر، موجب شده شتاب صفر تا صد این مدل از این ماشین، در ۴٫۴ ثانیه اتفاق بیفتد؛ که در مدل جی ال ای۲۵۰ که یک سال قبلتر از ۴۵ تولید شده، مجهز به ۲۰۸ اسب بخار و ۳۵۰ نیوتن متر در ۶۰۰۰ و ۶۵۰۰ در دقیقه می باشد. به همین خاطر، هر دو مدل این ماشین بین سال های ۲۰۱۴–۲۰۱۶ حداکثر می تواند تا سرعت ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت را برود. مصرف سوخت (ترکیبی) این ماشین، ۷٫۴ لیتر در صد کیلومتر می باشد و ظرفیت باک آن نیز ۵۶ لیتر است. همچنین شتاب ۰ تا صد این خودرو، در ۴٫۴ ثانیه انجام می گیرد. مشخصات اندازه. این ماشین، در دسته شاسی بلندها و کلاس کامپکت ها قرار می گیرد؛ البته از نظر حرفه ای تر، این ماشین یک کراس اور جذاب است؛ نسل مرسدس بنز GLA، فعلاً در نسل اول قرار دارد که با نام دوم X156 یا ایکس۱۵۶ شناخته می شود. طول این ماشین ۴۴۱۷ میلی متر، عرض آن ۱۸۰۴ میلی متر می باشد که مناسب و عادی می باشد؛ ا
رتفاع این ماشین نیز ۱۴۹۴ میلی متر است؛ فاصله بین محورها نیز ۲۶۹۹ میلی متر است و وزن این مرسدس نیز ۱۵۸۵ کیلوگرم می باشد. ابعاد، نام و کد تایرهای این ماشین، با 235/45ZR19 مشخص می شود؛ که در تایرها، این کد و سایز، به معنی این است که پهنای این تایر، ۲۳۵ میلی متر، درصد فاق تایرهای این ماشین، ۴۵ درصد و در نهایت سایز رینگ ها ۱۹ اینچ است؛ این در حالی است که خودروهای شهری با رینگ سایز ۱۳ تردد می کنند؛ بنابرین، سایز رینگ این خودرو کاملاً خوب و هم سطح بقیه خودروهای مرسدس است. تعلیق و ترمز. این ماشین دارای سیستم نیروی کمکی فرمان از نوع برقی می باشد که از مزایای آن می توان به نیروی کمکی فرمان در هنگام خاموش بودن موتور، نیروی کمکی بالا در سرعت های پایین و در نهایت نیروی کمکی کم در سرعت های بالاتر اشاره کرد. همچنین این ماشین دارنده ترمز ضد قفل(ABS)، سیستم برقی توزیع نیروی ترمز(EDD)، ترمز کمکی(EBA or BAS)، ترمز پارک برقی(EPB)و سیستم کنترل ترمز در پیچ(CBC or ATC) می باشد که با وجود این سیستم ها و آپشن ها، این ماشین ایمنی خوبی در پیچ ها و ترمز دارد. روشنایی. این ماشین، مجهز به دیلایت و سنسور نور است و مه شکن های عقب و جلو ندار
د که این نکته اصلاً نکته خوبی نیست و همچنین فاقد برف پاک کن چراغ های جلو است که عادی بنظر می رسد، و سیستم گردش چراغ در پیچ(AFS) ندارد. طراحی. در درون کابین متریال بسیار با کیفیتی به کار رفته و کابین این بنز فضای زیادی دارد؛ همچنین به دلیل مجهز بودن صندلی ها به روکش چرمی و تزئینات عالی در داخل کابین، باعث شده است که این ماشین تقریباً لوکس شمرده شود. همچنین در این خودرو طراحی کلیدها به صورت لمسی است و قطعات کروم فراوانی در آن به کار رفته اند. همچنین این خودرو از درون به دروبین دید عقب مجهز شده که باعث دید بهتر راننده نسبت به عقب می شود. همچنین صندلی های جلو به صورت برقی تنظیم می شوند و سیستم مسیریابی یا لوکیشن این ماشین به صورت اتوماتیک است. در داخل این ماشین، به طور همزمان، لوکسی، مدرنی و خوش ساختی را می توان مشاهده کرد و همچنین طراحان این ماشین از فیبرکربنی در بعضی از قسمت ها همانند کنار صندلی ها استفاده کرده اند؛ همچنین با وجود اندکی خشک بودن صندلی ها، این صندلی ها به گونه ای طراحی شده اند که ایمنی و راحتی سرنشینان کاملاً تضمین شود. کیفیت کابین نیز تضمین شده است؛ البته برخی از بخش ها از جنس پلاستیک خشک هستند
و این نکته جالبی نمی باشد؛ اما بیشتر بخش ها، به ویژه قسمت هایی که در دایره دید قرار دارند، وضع شایسته ای دارد. همچنین در بخش فضاسازی نیز، این مرسدس بنز عالی ظاهر شده و علاوه بر یک کراس اوور جمع وجور و راحت، فضای سرنشینان و کابین و همچنین فضای جادار صندوق عقب بسیار خوبی نیز دارد. همچنین با توجه به طول این خودرو، فاصله بین محورها، بسیار خوب است. اما از آنجایی که این بنز جی ال ای یک خودروی کامپکت شمرده می شود، فضای سرنشینان عقب به راحتی فضای سرنشینان جلو نمی باشد و این یکی از نکات منفی این ماشین است؛ البته از خودرویی کامپکت، نمی شود فضای عقبی بیشتر از اینی انتظار داشت. اصالت این خودرو، در دسته دنده (دسته ای که با آن دنده را تغییر می دهند) و نشانگر و علامت های پشت آمپر که طراحی بسیار زیبایی دارند، به همراه فرم ویژه کنسول میانی و دریچه کولرهای سنتی معلوم می شود. نمایشگر این خودرو، فرم خیلی خوبی ندارد چرا که با داشبورد آن اصلاً هم خوانی ندارد؛ اما به دلیل کیفیت و رزولوشن بسیار بالای آن، این بخش نیز خوب ظاهر شده است. اما اگرچه کابین این خودرو زیبایی و کیفیت بالایی دارد، اما کارایی خوبی ندارد. ایمنی. یورو ان کپ. در
سال ۲۰۱۴ و اولین مدل این خودرو، یعنی مرسدس بنز جی ال ای۲۵۰، در آن مقطع به تازگی مورد تولید قرار گرفته و هنوز به بازار خودرو وارد نشده بود، در تست و بررسی سازمان یوروان کپ شرکت کرد و از جلو، کاپوت، کنار، در راننده، عقب خودرو، از گوشه و پنجره مورد ضربه قرار گرفت که از ویدئوهای این سازمان، می توان ایمنی فوق العاده این ماشین را دید. این ماشین در کل ۵ ستاره گرفته است که اندکی از ماشین های تولیدی می توانند این امتیاز را دریافت کنند؛ و چارچوب این ماشین در هرگونه برخورد، جابجا نمی شود و تا حد امکان از سرنشینان محافظت می کند؛ در برخورد جلو، جلو بندی ماشین تنها تا اوایل کاپوت فرومی رود و هیچ آسیبی به راننده و شاگرد نمی رساند. همچنین پس از آزمایش های مختلف شدت و سرعت تصادف، این ماشین در بخش ایمنی کودکان، ۸۸ درصد ایمنی دریافت کرده که این یعنی در این بخش حدود ۴٫۵ ستاره از ۵ ستاره دریافت کرده است؛ این خودرو همچنین در بخش ایمنی بزرگسالان (+۱۳)، ۹۶ درصد ایمنی از ۱۰۰ درصد ایمنی را دریافت کرده است و حدود ۵ ستاره نیز در این بخش دریافت کرده است؛ بنابرین، این خودرو را از نظر ایمنی جز برترین خودروهای جهان دانست.
تاپاس (، جمع کلمهٔ «tapa») یا پیش غذای اسپانیایی به انواع خوراک های کوچک حاضری گفته می شود که می توانند به عنوان مزه در کنار نوشیدنی صرف شوند یا این که مجموع آن ها به عنوان یک ناهار یا شام کامل خورده شود. تاپاها ممکن است سرد باشند (مثل زیتون، پنیر یا موتوماهی) یا به صورت گرم سرو شوند (مثل ماهی مرکب یا امپانادا). خوراک های شبیه به تاپاس را در آمریکای مرکزی بوکاس و در مکزیک بوتاناس می نامند. تاپاس به شکل سنتی در بارهای اسپانیا به عنوان مزه و پیش غذا در کنار شراب، آبجو و شری سرو می شود. در برخی از نقاط اسپانیا (به ویژه در اندلس و مناطق مرکزی) با خرید یک نوشیدنی الکلی پیشخدمت ها بشقاب کوچکی از تاپا را هم سرو می کنند. امروزه تاپاها در اسپانیا انواع گوناگون و متنوعی پیدا کرده و تخصصی شده اند، به طوری که یک رشته آشپزی جداگانه را به خود اختصاص می دهند.
جاسوس () فیلمی در ژانر جاسوسی، کمدی و اکشن به کارگردانی و نویسندگی پال فیگ محصول سال ۲۰۱۵ است. در این فیلم ملیسا مک کارتی، جیسون استاتهام، رز بیرن، بابی کاناوله، آلیسون جانی و جود لا بازی کرده اند. فیلمبرداری فیلم "جاسوس" در تاریخ ۳۱ مارس ۲۰۱۴ در شهر بوداپست آغاز شد. شرکت های تولیدکننده این فیلم فیگکو انترتینمنت و چرنین انترتینمنت بودند اما توسط فاکس قرن بیستم توزیع شد. خلاصه فیلم. یک میزگرد محدود از تحلیلگران سازمان سیا (CIA) تشکیل می شود تا داوطلبان نفوذ مخفیانه به تشکیلات یک فروشنده سلاح های مرگبار را بررسی کنند و با یافتن گزینه مناسب، از وقوع یک فاجعه جهانی جلوگیری کنند…
دانشگاه لوئیزیانا می تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
ویلیام ادوارد بارکلی (به انگلیسی :William Edward Barclay) (زاده ۱۴ ژوئن ۱۸۵۷– درگذشت ۳۰ ژانویه ۱۹۱۷) نخستین سرمربی باشگاه فوتبال اورتون و سپس هم چنین نخستین سرمربی تاریخ باشگاه لیورپول بود که به همراه جان مک کنا هدایت این تیم را برعهده داشت. او تنها در ۲۲ بازی، هدایت تیم اورتون را بر عهده داشت که پس از نقل مکان این باشگاه از آنفیلد به گودیسون پارک و تأسیس باشگاه لیورپول به عنوان سرمربی لیورپول انتخاب شد. لیورپول تحت هدایت بارکلی در نخستین فصل حضور او بر روی نیمکت، با ایستادن در انتهای جدول رده بندی لیگ، به لیگ دسته دوم سقوط کرد.
جزیره ارگ در اروندرود از جزیره های کوچک درون شهر آبادان است. منابع. سایت باشگاه مادران
دایناسور ۱۳ () فیلمی آمریکایی در سبک مستند است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. موضوع مستند. روایتگر بزرگترین کشف استخوانهای یک دایناسور می باشد که دردسرهایی برای کاشف خود به همراه داشت. اهمیت این کشف به دلیل سالم بودن ۸۰ درصد استخوان های این دایناسور به نام تیرکسو ابعاد این استخوان ها بود که بزرگترین نمونه کشف شده در طول تاریخ باستان شناسی می باشد ولی این باستان شناس برای حفظ و معرفی این کشف بزرگ، دچار دردسرهای بسیار بزرگی شد.
مراکش یا موفرفری زشت (به معنی غریبه زشت) فیلمی درام به کارگردانی گیلیز مک کینون، محصول سال ۱۹۹۸ است. فیلم براساس رمانی به همین نام از استر فروید ساخته شده است؛ که داستان آن دربارهٔ مادر جوان انگلیسی (کیت وینسلت) است که همراه دو دختر جوانش از لندن به مراکش نقل مکان می کند. موسیقی متن فیلم شامل ترانه های گروه کند هیت، ریچی هونز و گروه اینکردبل استرینگ است. نام این فیلم از کلمه رمزی بین خواهرها گرفته شده است.