Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سی بزرگی را به وجود می آورند با افزایش اندازه مولکول ها تعداد الکترون ها π افزایش می یابد در نتیجه ناهماهنگی بیشتر می گردد. گذار الکترونی انجام شده توسط این نوع از الکترون ها بسیار بیشتر از الکترون های σ می باشد این خاصیت از دیگر خواصی که سبب تحرک الکترون های π ایجاد می شود و به علت گذار الکترونی که از الکترون های π به الکترون های غیرپیوندیπ^* صورت می گیرد بالاترین و قوی ترین جذب در طیف مرئی قابل مشاهده است. در حالت جامد نیروهای بین مولکولی (مولکول های پلاریزه شونده) بیشتر از نیروهای جاذبه پراکنده (که به طورقوی جهت دار نیستند) ونیروهای کوتاه برد هستند. همانطور که در بلورهای بس مولکولی این امر منجر به وقوع پلی مرفیزم (چند ریختی) می شود، چندین ترتیب توده مولکولی متفاوت برای انرزی شبکه سراسری ممکن خواهد بود. فتالوسیانین های صفحه ای دو شکل پلی مرفیک به نام های αوβ دارند. فرق اصلی این دو فاز در زاویه بین محورهای توده و صفحه عمود بر مولکول می باشد. فتالوسیانین ها به راحتی در سیستم های با خلا بالا تصعید شده و منجر به ساخت فیلم های نازک با خلوص بالا می گردد. از ویژگی های الکتریکی این ترکیبات این است که بسیار به حضور
اکسیژن حساس اند ومشخص شده که اکسیژن به عنوان مراکز پذیرنده در بیشتر فتالوسیانین ها عمل می کند و بنابراین رسانندگی آن ها را افزایش می دهد. برای بررسی اثر اکسیژن ابتدا آزمایش را در مکانی تحت خلا کامل به منظور حذف اثر جذب اکسیژن انجام داده و سپس به بررسی اثر تزریق اکسیژن می پردازیم. علاوه بر این رسانندگی الکتریکی در فتالوسیانین ها به شدت وابسته به ماهیت تماس دهنده فلزی به کار گرفته شده است طلا به عنوان تماس دهنده شناخته شده در حالی که آلومینیوم و سرب در ترکیب با خیلی از فتالوسیانین ها به عنوان تماس دهنده بلوکه کننده ویکسوکننده شناخته می شوند. فتالوسیانین ها در ساخت وسایل وابزاری که در زیر نام بردیم کاربرد دارد. دیودهای نورگسیل– سلول های خورشیدی– ترانزیستورهای اثرمیدانی– قطعات اپتیک غیرخطی – فیلترهای رنگی و غیره می توان از آن استفاده نمود. از ترکیبات فتالوسیانین نیز در صنعت استفاده هایی می گردد که چند موردازآن هارا دراینجا نام می بریم. مثلاً از فتالوسیانین مس آبی رنگ به شکل بلوری، به عنوان رنگ در پلاستیک ها، پوشش ها و رنگ های نساجی و روغنی درغیاب حلال های آروماتیک کلردار استفاده می شود. در رنگ های چاپ، لعاب و نقا
شی کاربرد دارد. گریس های مورد استفاده در دماهایی بالا از رنگدانه های فتالوسیانین مس که بر روی ورقه نازکی از سیلیکون مایع قرار می گیرد تهیه شود. برای رنگ آمیزی آلومینیوم از سولفات فتالوسیانین استفاده می شود. سدیم سولفات مس در فرایندهای فتوگرافی کاربرد دارد.
پارشاه یونگ جو (؛ زاده ۳۱ اکتبر ۱۶۹۴ - درگذشته ۲۲ آوریل ۱۷۷۶) با نام شخصی یی گوم، بیست ویکمین پادشاه سلسله چوسان بوده است. وی که از سال ۱۷۲۴ تا ۱۷۷۶ حکومت کرده است، جانشین برادرش پادشاه گیونگ جونگ شده بود. پس از مرگش، نوه اش یی سان با نام سلطنتی جونگ جو جانشین وی شده است. تولد. یونگ جو متولد ۳۱ اکتبر ۱۶۹۴؛ بیست و یکمین پادشاه سلسله کره ای چوسان بود. او دومین پسر پادشاه سوک جونگ بود. مادر وی بانو سوک از طائفه چوی بود. قبل از رسیدن به قدرت، نام وی شاهزاده یونینگ بود. جانشینی. در سال ۱۷۲۰ چندین ماه بعد از رسیدن برادر بزرگ ترش (پادشاه گیونگ جونگ) به سلطنت به عنوان بیستمین پادشاه چوسان، یونینگ به عنوان «شاهزاده سلطنتی جانشین برادر» منصوب شد. این موضوع باعث مشاجرات سنگینی بین احزاب سیاسی شد اما با این حال چهار سال بعد که پادشاه گیونگ جونگ از دنیا رفت؛ یونگ جو به پادشاهی رسید. پادشاهی. دوران سلطنت یونگ جو ۵۲ سال طول کشید و این دوران با تلاش های سرسختانه وی برای اصلاح سیستم مالیاتی چوسان، حکمرانی بر اساس اخلاقیات مکتب کنفسیوس و کم کردن نبردهای حزبی و آشتی بین احزاب توسط سیاست «سازگاری باشکوه» خود متمایز شده است. همچن
ین دوران سلطنت وی با اعدام بسیار بحث برانگیز پسرش ولیعهد سادو در سال ۱۷۶۲ عجین شده است. فارغ از مشاجرات و دشمنی ها، دوران سلطنت یونگ جو به علت تلاش های صادقانه وی در حکمرانی بر اساس فضایل کنفسیوسی در تاریخ کره آوازه مثبتی داشته است. پادشاه یونگ جو به معنای واقعی کلمه یک پادشاه کنفسیوس بود. گفته می شود اطلاعات وی در مورد سنت حتی بیشتر از درباریانش بود. در طول دوران سلطنت یونگ جو و نوه اش جونگ جو همزمان با بهبود اوضاع اقتصادی پس از جنگ های اواخر قرن ۱۶ و اوایل قرن ۱۷؛ پیروی از مکتب کنفسیوس در اوج خود بود. فرمانروایی یونگ جو به عنوان یکی از درخشان ترین دوران سلسله چوسان نامیده می شود. شخصیت. یونگ جو عمیقاً نسبت به مردمش نگران بود. یادداشت های سالیانه سلسله چوسان اشاره می کند که روزی در چهارمین سال از سلطنت وی پادشاه یونگ جو با صدای باران اول صبح از خواب بیدار شد و به ملازمان خود گفت: ” اوه عزیزم! ما در چهار سال گذشته به خاطر عدم شایستگی من با سیل خشکسالی و قحطی روبرو شدیم. حتی امسال توسط خائنی به نام یی این جوا دچار شورش بی سابقه ای شدیم. چگونه مردم فقیر من می توانند در این مشقت معاش خود را مدیریت کنند؟ سخنی قدی
می وجود دارد «همیشه به دنبال یک سال کم حاصل جنگ به وجود می آید». اما قحطی بزرگی در طی دو سال اخیر نداشتیم و ما امیدهای زیادی برای یک برداشت خوب در این سال داریم. اما هنوز من عصبی هستم زیرا در حالی که فصل برداشت نزدیک است؛ راهی برای دانستن اینکه آیا قبل از برداشت سیل یا خشکسالی خواهیم داشت یا نه وجود ندارد. هیچ کس در مورد باران سردی که خواهد بارید و سیلی که زمین های کشاورزی در انتظار برداشت را در خواهد نوردید؛ نمی داند. فقدان صلاحیت من موجب وقوع این شرایط افتضاح بر ما شد زیرا من در جلب دلسوزی آسمان بر ملتم ناتوان بودم. چگونه می توانم دلسوزی آسمان را جلب کنم در حالی که در خود اندیشه ای نکرده ام و فقط برای خودم تلاش کردم؟ من باید با اندیشه در خود شروع کنم. یونگ جو نگران بود که باران موجب نابودی محصولات شده و باعث گرسنگی مردم بداقبال او شود. یونگ جو به درباریان خود دستور داد تا مالیات دریافتی از مردم را کم کنند و تعداد بشقاب های موجود در وعده های غذایی خود را کاهش دهند. کاهش مقدار غذایی که می خورد؛ تصمیمی بود که به علت نگرانی موجود وی در مورد مردم بد اقبالش گرفته شده بود. در صبح زود حدود ۲۰ سال بعد (۱۷۵۳) باران ه
ای ممتد به یونگ جو سیل های چهارمین سال سلطنتش و زمانی که او غذای کمتری می خورد را یادآوری کرد:” اوه! به درستی سیل و خشکسالی به دلیل عدم کفایت من اتفاق می افتد. من از آن سال بسیار پیرتر شدم اما چگونه دلسوزی من برای مردم و اراده برای تلاش سخت برای آنان می تواند کمتر از گذشته باشد؟ ”. مجدداً یونگ جو دستور کاهش بشقاب ها در میز ناهارخوری خود را داد. مردم اطراف او وی را پادشاهی رک، تیزهوش، سخاوتمند و مهربان توصیف می کردند. اظهار نظرهای وی نافذ و فهم و درک وی سریع بود. سیاست و اصلاحات. یونگ جو در نیمه دوم قرن هفدهم متوجه اثرات زیان بخش نبردهای حزبی بر ادارهٔ کشور شد و بلافاصله بعد از رسیدن به پادشاهی سعی در پایان نبردهای حزبی داشت. یونگ جو دوباره قانون مالیات بر خدمت سربازی همگانی را که قبلاً عمری کوتاه داشت؛ احیا کرد. سپس او حتی به خارج از دروازه قصر رفت و با مقامات، ادیبان (اساتید)، سربازان و کشاورزان به تبادل نظر پرداخت. یونگ جو مالیات بر خدمت سربازی را به نصف کاهش داد و دستور داد اختلاف مزبور به وسیله مالیات بر شیلات، نمک، کشتی ها و مالیات بر زمین های اضافی جبران شود. یونگ جو همچنین سیستم مالیاتی عایدات و مخارج
کشور را به وسیلهٔ ایجاد یک سیستم حسابداری منظم کرد. در طی ۵۲ سال سلطنت یئونگجو؛ تعدادی اصلاحات در ابعاد مختلفی مانند سازماندهی سیاسی؛ فرهنگی و صنعتی انجام شد. او تدابیری عملی مانند اجازه پرداخت مالیات مناطق دوردست و سرد گیونگ سونگ بر طبق غلات از طریق بندرگاه های نزدیک و مناطق کوهستانی بر طبق پنبه یا معادل پولی غلات را اتخاذ کرد. در همان زمان چوسان به دلیل رشد تجارت، کشاورزی و استخراج معادن تحرک اقتصادی مناسبی را تجربه می کرد. گردش پول نیز به وسیلهٔ افزایش ضرب سکه های رایج تحریک شد. توجه یونگ جو در بهبود زندگی رعیت هایش در اشتیاق وی برای آموزش مردم از طریق توزیع کتاب های مهمی به زبان کره ای (هانگول) مخصوصاً کتاب های کشاورزی مشهود است. باران سنج ها به صورت انبوه تولید شدند و به مراکز حکومت محلی فرستاده شدند. یونگ جو مقام اجتماعی نوادگان مردم عادی را بهبود بخشید و امکان تغییر و افزایش مقام اجتماعی را برای مردم شایسته ایجاد کرد. در آن زمان پایتخت از طریق سیستم عمده فروشی و انحصار طلبی کالاها تجمیع شد. به دلیل وجود چندین مغازه کوچک؛ تقاضای روزافزون برای کالاهای عمده به وجود آمد. دولت شروع به صادر کردن جواز حق انحص
اری برای صادرکنندگان و تولیدکنندگان کرد و این موضوع برای تولیدکنندگان حق انحصاری را برای تولیداتشان ایجاد کرد. بازرگانی مجاور رودخانه ها حق انحصاری کالاهای مناطق گیونگ گی و چونگ چئونگ را گرفتند اتحادیه بازرگانان به خاطر جستجوی فرصت هایی برای تجارت کاغذ، یال اسب و موی سمور آبی فرستاده هایی به چین فرستادند. تقاضای زیاد برای مس و نقره صنعت معدن را تحریک کرد. فعالیت های عمده فروشی باعث تقاضای زیادی برای نقره و مس شد و این موضوع به نوبه خود موجب تحرک صنعت معدن شد. بسیاری از یانگبان ها (فرزندانی که از زنان صیغه ای اشراف زادگان به دنیا آمدند) برای افزایش درآمد خود در فعالیت های مربوط به بازرگانی، کشاورزی و اهدای وام شرکت کردند. «باک جی وون» و ” باک جگاً که با هیئت سیاسی چوسان از چینگ (چین) بازدید کرده بودند؛ پیشرفت سریع تجاری و صنعتی آنجا را مشاهده کردند و طرز فکر سنتی کنفسیوسی که فعالیت های اقتصادی و بازرگانی برای یانگبان ها را شرم آور و حاشیه ای می دانست؛ شروع به تغییر کرد. او همچنین فرصت های تحرک اجتماعی برای فرزندان بازرگانان را افزایش داد. تقاضا برای صنایع دستی و محصولاتی نظیر چاقو، کلاه هایی با موی اسب، میز نا
هارخوری و ظروف برنجی؛ پیوسته در حال افزایش بود. منع پوشیدن کلاه با موی اسب که نشانی برای طبقه اجتماعی یانگبان بود نیز به طور تقریبی برداشته شد. ادبیات. به دلیل گسترش رقابت بین یانگبان های ثروتمند که در کار نشر شاهکارهای ادبی گرد آوری شده اجداد مشهور شان بودند؛ حتی سرقت ادبی نیز به کاری سود آور تبدیل شد. این موضوع حتی باعث چاپ داستان های تخیلی و شعرها شد. در آن زمان خصوصاً مردم قادر به درک هجو نامه ها و نقد اجتماعی شدند. یک نمونه در این مورد «چانگ هیانگ جئون» (داستان چانگ هیانگ) بود. این کتاب در مورد وفاداری دختر یک کیسانگ (خدمتکاران قصر) بود و به طور گسترده ای در کشور خوانده شد. این هجو نامه با هدف آشکار کردن حرص و فخر فروشی مقامات دولتی منتشر شدند. فعالیت های ضد فساد. پادشاه یونگ جو همچنین به علت ارج نهادن به «پارک مون سو» که بازرس مخفی دولت و پادشاه بود؛ مشهور شد. پارک که شایستگی خود را در سرکوب شورش “یی این جاً نشان داده بود به نقاط مختلف کشور سفر کرد و افسران فاسد محلی را با نام پادشاه دستگیر کرد. مرگ ولیعهد سادو. تنها اتفاق حزن انگیز چشمگیری که در دوران سلطنت پادشاه یئونگجو رخ داد؛ مرگ پسرش ولیعهد سادو ب
ود. هفت سال بعد از مرگ بزرگ ترین پسر پادشاه یونگ جو، شاهزاده سادو متولد شد. پادشاه فوراً تصمیم گرفت تا پسر تازه متولد شده را ولیعهد اعلام کند. او از ولیعهد فاصله گرفت و به دلیل اینکه می خواست ولیعهد پادشاه آینده باشد تربیت وی را در دربارش به دیگران سپرد. در نتیجه روابط بین پادشاه یونگ جو و پسرش کمی متفاوت بود. سادو سجا به طور مکرر از پدرش می ترسید و مورد پرخاش وی قرار می گرفت. ظاهراً این موضوع باعث بیماری ذهنی وی شده بود. هر زمان که پادشاه یونگ جو وی را سرزنش می کرد؛ سادو برای تسکین استرس خود به طرز بی هدفانه ای در قصر مردم را می کشت یا کتک می زد. همچنین وی انحراف جنسی نیز داشت. بنا بر قوانین دربار پادشاه یونگ جو نمی توانست با دستان خودش پسرش را بکشد؛ بنابراین به سادو دستور داده شد تا در یک روز گرم از ماه ژوئیه سال ۱۷۶۲ در داخل یک مخزن برنج بزرگ چوبی قرار بگیرد. بعد از هشت روز سادو بر اثر خفگی فوت کرد. در قرن نوزدهم میلادی شایعاتی وجود داشت که ولیعهد سادو بیماری ذهنی نداشت و این یک پاپوش بود که برای وی دوخته شده بود اما این شایعات به طور گسترده ای توسط همسر وی در کتاب خاطرات بانو هه گیونگ و یادداشت های سالیان
ه سلسله چوسان نقض شده است. پسر سادو (جئونگجو) در زمان مرگ پدرش ۱۱ ساله بود اما مادرش (بانو هونگ) به پسرش آموخت که علیه پدربزرگش موضع گیری نکند. کاتولیسم. یونگ جو اولین کسی بود که به فعالیت های مربوط به کلیسای کاتولیک در کشور واکنش نشان داد. در قرن هجدهم مذهب کاتولیک مخصوصاً در مناطق ” گانگ وون” و «هوانگ هه» شروع به جذب طرفدارانی کرد. در سال ۱۷۵۸ یونگ جو به طور رسمی کاتولیسم را یک فعالیت شیطانی نامید و از لحاظ قانونی ممنوع کرد.
کارل شوی (زاده ۷ آوریل ۱۸۷۷ در بیتلشیس - درگذشته ۶ دسامبر ۱۹۲۵ در فرانکفورت) تاریخ نگار و پژوهشگر تاریخ ریاضیات اهل آلمان بود. زمینه کاری شوی بیشتر ریاضیات قرون وسطی در خاورمیانه و برخی ریاضیدانان ایرانی به ویژه بیرونی بود. زندگینامه. کارل شوی در سال ۱۸۷۷ در بیتلشیس آلمان به دنیا آمد. پدرش معلمی با درآمد ناچیز بود و از همین رو در ابتدا تحصیل سطوح بالاتر برایش ممکن نشد. اما سرانجام در مدرسه تربیت معلم میرزبورگ تحصیلاتش را ادامه داد. در سال ۱۹۱۱ مدرک دکترای خود را از دانشگاه صنعتی مونیخ با تزی دربارهٔ تاریخ توسعه روشهای تعیین منحنی دوران محوری در نزد گذشتگان دریافت کرد. استادان راهنمای او زیگموند گونتر و سباستین فینستروالدر بودند. شوی که پس از درگذشت هاینریش سوتر، به عنوان جانشین او در زمینه ریاضیات و ستاره شناسی در خاورمیانه در نظر گرفته می شد، در سن ۴۹ سالگی در دسامبر ۱۹۲۵ و در حالیکه تنها چند هفته پیش از آن به استادی دانشگاه فرانکفورت منصوب شده و به فرانکفورت نقل مکان کرده بود درگذشت. آثار. شوی پژوهشهای زیادی را دربارهٔ تاریخچه مثلثات در قرون وسطی در خاورمیانه انجام داد و به ویژه در سال ۱۹۲۴ کتابی دربارهٔ ری
اضیدان ایرانی، ابوریحان بیرونی با نام «آموزه های مثلثاتی ستاره شناس ایرانی ابوریحان محمدبن احمد بیرونی بر پایه قانون مسعودی» نوشت که پس از مرگش در سال ۱۹۲۷ به وسیلهٔ یولیوس روسکا و و ویلایتنر منتشر شد. این کتاب دارای آگاهیهای فراوانی دربارهٔ دانش مثلثات در نزد بیرونی است و جرج سارتن که در جلد دهم مجله ایسیس آن را معرفی کرده است، نوشته است که این اثر کارل شوی مطالبی اساسی به معلومات ما دربارهٔ دانش مثلثات در دوره اسلامی می افزاید. شصت و سه صفحه نخست این کتاب برگردان مقاله سوم کتاب «قانون مسعودی» به زبان آلمانی است. در صفحات ۶۳ تا ۷۴ آن شوی دربارهٔ بابهای دوم، چهاردهم وهفدهم از مقاله چهارم و باب ششم از مقاله پنجم و باب یازدهم از مقاله چهارم قانون مسعودی بحث کرده است. سپس دو رساله از ثابت بن قره و ابن هیثم را به زبان آلمانی برگردانده و صفحات ۹۲ تا ۱۰۰ مشتمل بر «بقیه جدول جیب» از روی «زیج الغ بیگ» و مابقی مشتمل بر جداول ظل معکوس نیز از روی همان زیج است. کارل شوی نوشته های دیگری نیز دربارهٔ مثلثات در دوره اسلامی دارد.
پادشاه جونگ جو () (زاده ۲۸ اکتبر ۱۷۵۲ - درگذشته ۱۸ اوت ۱۸۰۰) با نام شخصی یی سان () بیست و دومین پادشاه سلسله چوسان بوده است. وی که از سال ۱۷۷۶ تا ۱۸۰۰ حکومت کرده است، جانشین پدربزرگش پادشاه یونگ جو شده بود. پس از مرگش، فرزندش یی گونگ (پادشاه سان جو) جانشین وی شده است. او تلاش های زیادی برای بهبود و اصلاح کشور کره انجام داد. از جونگ جو به عنوان یکی از موفق ترین و بابصیرت ترین پادشاهان چوسان نام برده می شود. وی بیست و چهار سال بر چوسان سلطنت کرد. جانشینی. او با نام یی سان متولد شد و پسر شاهزاده سادو (که توسط پدر خودش پادشاه یونگ جو به مرگ محکوم شد) و بانو هه گیونگ بود. زمانی که او ولیعهد بود با «هونگ گوک یونگ» که یک سیاستمدار بحث برانگیز بود؛ ملاقات کرد. هونگ ابتدا قاطعانه از جلوس جونگ جو بر تخت سلطنت حمایت می کرد و برای بهبود قدرت پادشاه سخت کار می کرد اما در انتها به دلیل طمع به قدرت اخراج شد. مجموعه ایسان و مجموعه سرآستین قرمز به مسائل زندگی و پادشاهی او پرداخته است. پادشاهی. جونگ جو بیشتر زمان حکومتش را صرف تطهیر نام پدرش کرد. او همچنین برای پیشبرد اصلاحاتش دربار را به شهر سوون نزدیک مقبره پدرش منتقل کرد. ا
و دژ هوآسیونگ را که اکنون جزو میراث جهانی یونسکو است ساخت و در ساخت این بنا پیشرفته ترین شگردهای موجود در ساخت دیوار در زمان خود را معرفی کرد و تصمیم داشت سوون را شهری خودکفا بکند. در دوران قبل از حکومت وی به دلیل اینکه شاهزاده سادو با حکم سلطنتی پدرش کشته شده بود؛ مغشوش بود. تصمیم نهایی یونگ جو چوسان مبنی بر اعدام ولیعهد سادو به شدت توسط سیاستمدارانی که علیه ولیعهد بودند، تحت تأثیر قرار گرفته بود. بعد از فوت پادشاه یونگ جو و روزی که جونگ جو پادشاه چوسان شد؛ او در اتاق پادشاهی بر تخت نشسته و به همه نگاه کرد و گفت: «من پسر ولیعهد سادو هستم!». این پیام روشن لرزه بر اندام سیاست مدارانی انداخت که در مرگ پدرش درگیر بودند. او به دلیل اینکه به پدرش عنوان افتخاری پادشاهی و به مادرش عنوان «ملکهٔ بیوه» را داد؛ دوران های آشفته زیادی را تجربه کرد اما بر همه آن ها به کمک هونگ گوک یونگ غلبه کرد. اصلاحات. او رنسانس جدیدی را در چوسان رهبری کرد و سعی نمود با کنترل سیاست کل کشور؛ باعث بهبود روند پیشرفت کشور شود. او اصلاحات زیادی در طول سلطنت خود انجام داد که از مهم ترین آن ها می توان از تأسیس «کیو جانگ گاک» که یک کتاب خانه سلط
نتی بود نام برد. هدف از تأسیس این کتاب خانه بهبود نگرش سیاسی و فرهنگی چوسان و به خدمت درآوردن افسران با استعداد برای کمک در اداره کشور بود. جونگ جو همچنین رهبری جنبش های اجتماعی نظیر باز کردن درب های مناصب دولتی به روی افرادی که قبلاً به دلیل جایگاه اجتماعی شان از آن مناصب محروم شده بودند را بر عهده داشت. او بر اهمیت یادگیری زبان چینی و سایر زبان های خارجی تأکید می کرد و حتی سیستمی جهت یادگیری و آزمون زبان های خارجی دایر کرد. او یک کشتزار شخصی ساخت، برای آبرسانی یک قنات حفر کرد و روش های جدید و پیشرفته کشاورزی را در آن امتحان کرد. جونگ جو همچنین از استادان «انجمن سیلهاک» نظیر “جونگ یاک یونگ“ (معمار کاخ هواسئونگ) که از قدرت سلطنتی جونگ جو حمایت می کردند؛ پشتیبانی کرد. علی رغم جایگاه سیاسی بالا در چوسان؛ پادشاه جونگ جو به عنوان شخصی نو آور شناخته می شود. مرگ. وی در سال ۱۸۰۰ و در سن چهل و هشت سالگی بدون دیدن آرزوهای عمرش که بعدها توسط پسرش سانجو منتشر شد؛ در شرایطی راز آلود در گذشت. کتاب های زیادی در مورد علت مرگ وی نوشته شده و هم اکنون این موضوع کانون بحث تاریخ دانان می باشد. او به همراه همسرش ”ملکه هیویی” در ش
هر هواسونگ در مقبره سلطنتی به خاک سپرده شد. وی بیست و چهار سال بر چوسان سلطنت کرد. خانواده. همسرها و فرزندان:
مراحل ترمیم DNA در سه مکانیسم ترمیم بد تطابق، ترمیم برداشت بازی و ترمیم برداشت نوکلئوتیدی صورت می گیرد. ترمیم بد تطابق. این ترمیم برای حذف خطاهای همانند سازی به دلیل توتومریسم می باشد. کمپلکس Muts-MutL مسئول شناسایی ضایعه بوده و MutH به عنوان اندونوکلئاز ایجاد برش می کند. سپس با همکاری اگزونوکلئاز، SSB، آنزیم DNA پلیمراز سه و DNA لیگاز مراحل برداشت، سنتز مجدد و دوختن انجام می شوند. سرطان غیر پولیپی ارثی کولون یا سندروم لینچ حاصل نقص در ترمیم بد تطابق می باشد. ترمیم برداشت بازی. این ترمیم برداشت بازهای تغییریافته نظیر یوراسیل حاصل از دآمیناسیون سیتوزین می باشد. برداشت باز با هیدرولیز پیوند بتا-N-گلیکوزیدی توسط DNA گلیکوزیلاز اختصاصی صورت می گیرد. حاصل یک جایگاه آپورینی یا آپیریمیدینی (جایگاهAP) است که توسط یک AP اندونوکلئاز و هیدرولیز پیوند فسفودی استری، ریبوز آن نیز برداشت و شکاف ایجاد می گردد. DNA پلیمراز یک، شکاف را پر نموده و DNA لیگاز برش را حذف می کند. ترمیم برداشت نوکلئوتیدی. این ترمیم برای جایگزینی نواحی DNA آسیب دیده تا طول سی باز، در اثر اشعه UV، اشعه یونیزان، عوامل شیمی درمانی، و آفلاتوکسین می باشد.
در اینجا هر دو سمت محل ضایعه توسط یک اندونوکلئاز اختصاصی به نام اکسی نوکلئاز یا نوکلئاز برداشتی برش داده می شود. این آنزیم کمپلکسی متشکل از سه زیرواحد (ABC اکسی نوکلئاز) می باشد. 1) UvrA مسئول شناسایی ضایعه، 2)UvrB برای ایجاد برش در سمت ۳ʼ و 3)UvrC برای ایجاد برش در سمت ۵ʼ. در اینجا قطعه آسیب دیده توسط هلیکاز برداشته شده و نیازی به اگرونوکلئاز نمی باشد. DNA پلیمراز یک و DNA لیگاز مسئول سنتز مجدد و حذف برش می باشند. برداشت دایمرهای تیمینی در انسان از طریق مکانیسم برداشت نوکلئوتیدی است. گزرودرما پیگمنتوزوم ناشی از اختلال در این سیستم ترمیمی می باشد.
دستورکار ۲۱ یک برنامهٔ کار داوطلبانه و غیر الزام آور است که از سوی سازمان ملل و در رابطه با توسعهٔ پایدار ارائه شده است. این دستور کار حاصل کنفرانس سازمان ملل در بارهٔ محیط زیست و توسعه (اوج زمین) است که در سال ۱۹۹۲ در ریو دوژانیرو برگزار شد. این برنامه، دستور کاری برای سازمان ملل، دیگر سازمان های چند جانبه و دولت های سراسر جهان است که می تواند در سطح محلی، ملی و جهانی اجرا شود. عدد "۲۱" در عبارت دستور کار ۲۱ به قرن بیست و یکم اشاره دارد. این دستور کار در کنفرانس های بعدی سازمان ملل مورد تأیید و اصلاح قرار گرفت. هدف از دستور کار ۲۱، کمک به محیط زیست است و در اجلاسی که در سال ۱۹۹۲ در ریو در بارهٔ زمین برگزار شد، مورد توافق واقع شد. ساختار و محتوا. دستور کار ۲۱ سندی ۳۰۰ صفحه ای دارای چهل فصل است که به صورت چهار بخش دسته بندی شده است: = گسترش و تکامل = متن کامل دستور کار ۲۱ در کنفرانس سازمان ملل متحد در بارهٔ محیط زیست و توسعه (اجلاس زمین) که در ریودو ژانیرو در ۱۳ ژوئن سال ۱۹۹۲، برگزار شد و در آن ۱۷۸ دولت رأی به اتخاذ برنامه دادند، انتشار یافت. متن نهایی نتیجهٔ تهیهٔ پیش نویس، مشاوره، و مذاکره بود که از سال ۱۹۸۹
آغاز شده بود و در این کنفرانس دو هفته ای به نقطهٔ اوج خود رسید. ریو+۵ (۱۹۹۷). در سال ۱۹۹۷، مجمع عمومی سازمان ملل جلسهٔ ویژه را برای ارزیابی وضعیت دستور کار ۲۱ (ریو +۵) برگزار کرد. در این مجمع، پیشرفت در این زمینه «ناهموار» دانسته شد و روندهای کلیدی از جمله افزایش جهانی شدن، گسترش نابرابری در درآمد و بدتر شدن مستمر محیط زیست جهان، مشخص شد. در قطعنامهٔ جدید مجمع عمومی (S-19/2) وعدهٔ عمل بیشتر در این زمینه داده شده است. ریو+۱۰ (۲۰۰۲). در طرح اجرایی ژوهانسبورگ (بیانیه ۴ سپتامبر ژوهانسبورگ) که در اجلاس جهانی توسعهٔ پایدار مورد تأیید قرار گرفت، تعهد سازمان ملل متحد به «اجرای کامل» دستور کار ۲۱، در کنار دستیابی به اهداف توسعهٔ هزاره و دیگر موافقت نامه های بین المللی مورد تأکید قرار گرفت. دستور کار ۲۱ برای فرهنگ (۲۰۰۲) (چون قرار بود در قرن ۲۱ اجرا شود). ایدهٔ ایجاد دستورکارهایی برای سیاست های فرهنگی محلی، چیزی که می توان آن را با دستور کار ۲۱ برای محیط زیست مقایسه کرد، در اولین جلسه عمومی جهانی در بارهٔ فرهنگ که در سال ۲۰۰۲ در پورتو آلگره برزیل برگزار شد، مطرح شد. این دستورکارها باید در زیر بخش های مختلف دستور کار ۲
۱ گنجانده شوند و از طریق طیف گسترده ای از زیر برنامه ها که از کشورهای گروه هشت شروع می شود، اجرا شوند. ریو+۲۰ (۲۰۱۲) (چون ۲۰ سال بعد از ۱۹۹۲ به اجرا درآمد ریو +۲۰ نامگذاری شده است). در سال ۲۰۱۲، اعضای شرکت کننده در کنفرانس سازمان ملل متحد برای توسعهٔ پایدار، دوباره بر تعهد خود نسبت به دستور کار ۲۱ در سند نهایی با نام «آینده ای که ما می خواهیم»، تأکید کردند. ۱۸۰ نفر از سران کشورها در این کنفرانس شرکت کردندو هدف آن ها بکار بردن سیاست هایی بود که مانع از رسیدن به توسعه پایدار می شوند. پیاده سازی. کمیسیون توسعهٔ پایدار در نقش یک انجمن سطح بالا در بارهٔ توسعهٔ پایدار عمل می کند و به عنوان کمیته ای مقدماتی برای نشست ها و جلسه های مربوط به اجرای دستور کار ۲۱ عمل کرده است. بخش توسعهٔ پایدار سازمان ملل متحد، به عنوان دبیرخانهٔ کمیسیون انجام وظیفه و «در زمینه» دستور کار ۲۱ کار می کند. پیاده سازی این دستورکار توسط کشورهای عضو، داوطلبانه باقی می ماند و پذیرش آن از سوی دولت ها باهم فرق می کند. سطح محلی. هدف این بود که پیاده سازی دستور کار ۲۱ در سطح بین المللی، ملی، منطقه ای و محلی انجام گیرد. برخی از دولت های ملی و ایالتی
در این زمینه قانون وضع کرده یا توصیه نموده اند که مقامات محلی برای اجرای این طرح به صورت محلی، مشارکت داشته باشند همان طور که در فصل ۲۸ این سند توصیه شده است. این برنامه اغلب به نام "دستور کار محلی ۲۱" یا "LA21" معروف هستند. به عنوان نمونه، در فیلیپین، نام این طرح "دستور کار ۲۱ فیلیپین" است (PA21). گروه ICLEI (شورای بین المللی برای طرح های زیست محیطی محلی) یا دولت های محلی برای پایداری، در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد؛ امروزه، اعضای این گروه از بیشتر از ۱۰۰۰ شهرستان، شهر و بخش در ۸۸ کشور هستند و به طور گسترده ای به عنوان نمونه ای کامل از پیاده سازی دستور کار ۲۱ به حساب می آید. در کشورهای دیگر، مخالفت با ایده های مطرح در دستور کار ۲۱ به میزان متفاوتی مشهود است. در پاره ای از موارد، این مخالفت به شکل وضع قانون در چندین ایالت صورت گرفته که مشارکت یا پشتیبانی مالی از فعالیت های حکومت محلی در حمایت از دستور کار ۲۱ را محدود یا ممنوع می سازد. مشخص شده که اروپا قاره ای است که LA21 به بهترین وجهی در آن مورد پذیرش واقع شده و بیشتر از هرجا پیاده شده است. به عنوان نمونه، در سوئد همهٔ دولت های محلی پیشگام اجرای دستور کار محلی ۲۱ بو
ده اند. سطح ملی. دپارتمان امور اقتصادی و بخش امور اجتماعی سازمان ملل برای توسعهٔ پایدار، رشد پذیرش دستور کار ۲۱ را، در میان ملت ها یک به یک رصد می کند و مورد ارزیابی قرار می دهد و گزارش های مربوطه را در وب سایت خود در دسترس عموم قرار می دهد. استرالیا، به عنوان مثال، از امضا کنندگان دستور کار ۲۱ و ۸۸ شهرداری این کشور، مشترک ICLEI هستند، سازمانی که مروج دستور کار ۲۱ در سطح جهان است. عضویت استرالیا تنها بعد از ایالات متحده و در رتبهٔ دوم است. کشورهای اروپایی به طور کلی به لحاظ سند دستور کار ۲۱ وضعیت خوبی دارند. فرانسه، که دولت ملی، همراه با ۱۴ شهرستان آن، از امضا کنندگان است، به داشتن برنامه هایی در سراسر کشور برای حمایت از دستور کار ۲۱ به خود می بالد. گروه فعالان فرانسه نیروی موج نو در مارس ۲۰۱۲ اعلام کرد که از نظر آن ها دستور کار ۲۱، «دروغین» است. در آفریقا، حمایت ملی از دستور کار ۲۱ شدید است و اغلب کشورها از امضا کنندگان این برنامه هستند. با اینحال، این حمایت اغلب به نحو تنگاتنگی با چالش های زیست محیطی که خاص هریک از این کشورهاست، در هم تنیده است؛ مثلاً در سال ۲۰۰۲، سام نجوما که در آن زمان رئیس جمهور نامیبیا
بود، در مورد اهمیت پیوستن به دستور کار ۲۱ در اجلاس زمین در سال ۲۰۰۲ سخن گفت و خاطر نشان کرد که نامیبیا به عنوان کشوری نیمه خشک، به کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد مبارزه با بیابان زایی (UNCCD)، امید زیادی دارد. افزون بر این، در رسانه های داخلی در سطح محلی خبر زیادی در مورد دستور کار ۲۱ به چشم نمی خورد. تنها شهرداری های بزرگ در کشورهای آفریقایی جنوب صحرا، عضو ICLEI هستند. مشارکت در اجرای دستور کار ۲۱ در شمال آفریقا شبیه وضعیت کشورهای خاورمیانه است که در آن اغلب کشورها از امضا کنندگان این برنامه هستند و با وجود این در سطح دولت محلی، پذیرش آن بسیار کم بوده یا اساساً مورد پذیرش قرار نگرفته است. به طور کلی گزارش کشورهای آفریقایی جنوب صحرا، و شمال آفریقا از وضعیت دستور کار ۲۱، از حیث مستند بودن ضعیف است. برعکس، مشارکت آفریقای جنوبی در اجرای دستور کار ۲۱ شبیه به وضعیت اروپای جدید است، با ۲۱ شهر که عضو ICLEI هستند و از دستور کار ۲۱ به وسیلهٔ دولت در سطح ملی حمایت می کنند. کشورهای خاص. ایالات متحده. فوکال پوینت ملی در ایالات متحده، رئیس بخش توسعهٔ پایدار و امور چند جانبه، دفتر سیاست محیط زیست، دفتر اقیانوس ها و امور