Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حسین علوی سبزواری، مجتهد بزرگ شهر و از مخالفان مشروطه، دادخواهی کرد. او در شکوائیه اش علت کتک خوردن را «اظهار داشتن سه فصل ایراد قانونی در انتخاب شیخ علی عرب صحاف و هاشم میرزا که به مواضعه [تبانی و تقلب] وکیل طهران شده اند» بیان کرد. بنا بر نامهٔ اعتراضی سوم که به انجمن ولایتی سبزوار نوشته شده است، اعضای انجمن، به ریاست «آقا میرزای روضه خوان»، پس از این اتفاق همگی از عضویت در انجمن ولایتی استعفا کردند و رئیس انجمن فقط وقتی با افتتاح دوباره انجمن موافقت کرد که وزیر عدلیه از آنان دلجویی کرد. بین مجلس سوم و چهارم، فترتی چند ساله پدید آمد و انتخابات دوره چهارم حداقل به مدت ۶ سال از ۱۳۳۶ تا ۱۳۴۱ قمری در جریان بود. انتخابات سبزوار در ۱۳۳۸ برگزار شد. در انتخابات مجلس هفتم، قاسم غنی، وزیر بهداری و فرهنگ و مصحح همکار دیوان حافظ در آینده، که پس از تحصیل در بیروت و پاریس به ایران بازگشته و ساکن سبزوار شده و در بیمارستان حشمتیه مشغول طبابت بود، مغلوب نمایندگان وقت سبزوار در مجلس ششم شد. گرویدن پدربزرگ مادری غنی (ملاعلی کوشکباغی سبزواری، بعداً با نام خانوادگی خضرائی) به مذهب نوظهور بهائیت، او را از گود رقابت های انتخابات
ی خارج کرد. جمعی از متشرعان و اوباش به خانهٔ میرزا حسین علوی سبزواری، مجتهد شهر، رفتند و فتوای قتل او را گرفتند. مجتهد مذکور که غنی رقیب پسرش (حسن علوی سبزواری، نمایندهٔ وقت سبزوار در مجلس ششم و نامزد انتخابات برای مجلس هفتم) در سیاست بود، همراه جماعت راهی خانهٔ غنی شد. در این هنگام، آقا میرزا حسین عربشاهی معروف به «آقای شاه»، از روحانیون و زاهدان شهر و نیز پسرعموی غنی، جلو آن ها را گرفت و بر میرزا حسین بانگ زد «سید، بنشین! دکتر قاسم خان زیر لباسش شال سبز می بندد». در نهایت بلوا خوابید و جمعیت متفرق شدند. انتخابات ادوار ششم تا سیزدهم در زمان سلطنت رضاشاه برگزار شد. در این زمان مجالس فرمایشی و انتخابات در واقع انتصابات بودند. در سندی از دایرهٔ انتخاباتِ ادارهٔ مرکز و انتخاباتِ وزارت داخله به تاریخ ۳۰ مهر ۱۳۱۱ مربوط به انتخابات دورهٔ نهم چنین آمده است: ایالت جلیلهٔ مشهد، کاندیداهای انتخابات حوزهٔ سبزوار، محمدهاشم میرزا افسر و میرزا حسن آقازاده می باشند. فوراً به حکومت محل تعلیمات دهید ترتیب و تشکیل انجمن نظار باید طوری داده شود که متناسب با انتخاب مشارالهیم باشد. در انتخابات دورهٔ چهاردهم که ایران در اشغال متفق
ین (سبزوار در اشغال شوروی) بود، محمد پروین گنابادی، از فعالان حزب تودهٔ ایران، به نمایندگی از سبزوار انتخاب شد که با توجه به تعداد انگشت شمار راه یافتگان توده ای به مجلس، نشان از فعالیت و نفوذ حزب در این شهر داشت. سبزوار از کانون های فعالیت حزب توده بود و اتحادیه های کارگری متعددی در این شهر تشکیل شده بود و دایرهٔ فعالیت حزب به روستاهای منطقه نیز می رسید. شق دیگر دخالت مستقیم نیروهای شوروی در این انتخابات است. سرکنسول شوروی از تظاهرات عده ای در سبزوار در جهت تحریک مردم علیه شوروی و جلوگیری از انتخاب نمایندگان بلشویک شکایت می کرد. کنسول شوروی مقیم سبزوار با فرمانداری دیدار کرده، خواستار دستگیری محرکان شد. پس از خاتمهٔ انتخابات در حالی که شمارش یک حوزه باقی مانده بود، ۵ نفر دستگیر و به مشهد فرستاده شدند. بنا بر گزارش ارسالی ژاندارمری سبزوار به فرمانداری شهرستان، سه نفر از اینان با عزیمت به ششتمد با توسل به درگیری مسلحانه از برگزاری انتخابات جلوگیری کردند. طبق گزارشی که حین بررسی اعتبارنامه ها در مجلس قرائت شد، آرای بخش های داورزن، ششتمد، و جغتای به دلیل جعل و تعویض آرا و اعمال نفوذ مأموران دولت (ژاندارمری) باطل
شد و صرفاً آرای شهر سبزوار و بخش های حومهٔ سبزوار و بام و صفی آباد و سرولایت ملحوظ گردید و اعتبارنامهٔ محمد طباطبایی فقط با ۳٬۷۲۲ رأی از ۶٬۴۷۴ رأی مأخوذه به عنوان نمایندهٔ دوم حوزه تصدیق شد. بنا بر آن گزارش، در ۱۳ مرداد ۱۳۲۲ با دعوت فرمانداری از طبقات ششگانه، اعضا انجمن نظارت انتخاب شدند و مقرر شد نشر تعرفه و اخذ آراء در ۱۴ شهریور ۱۳۲۲ انجام گیرد که به دلیل تقارن با ماه رمضان به ۹ مهر ۱۳۲۲ موکول شد. اما فرمانداری با دعوت از عده ای دیگر، با وجود مخالفت وزارت کشور، انجمن نظارت تازه ای تشکیل داد و دلیل این امر را استعفا یا استنکاف اعضای انجمن اولیه اظهار کرد، هرچند رئیس و نایب رئیس انجمن اولیه منکر موضوع شدند. حدود سه هزار نفر بابت این قضایا شکایت کردند. به گفتهٔ شاکیان، الف) انجمن ثانویه، از «عده ای بی سواد» و «محکومین جزایی» شکل گرفته و در عوض، اعضای اصلی انجمن اولیه تا پایان انتخابات زندانی شده اند؛ ب) بخشدار ششتمد که حاضر به جعل و تعویض آرا نشده بود، عزل شده و بخشدار داورزن که حاضر به تقلب بوده به جای او گماشته شده است؛ ج) انتخاب شدگان بین مردم محل معروفیت نداشته اند. عبدالقدیر آزاد و حسن متولی در این دوره
از حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار نامزد شده بودند، ولی با وجود بومی بودن و دربارهٔ شخص آزادْ داشتن تجربهٔ ۲۰ سال مبارزهٔ سیاسی و زندان و شکنجه و مشهور شدن به عنوان شخصیتی ملی و آزادی خواه در اذهان عمومی و نیز فعالیت های مطبوعاتی نتوانستند به مجلس راه یابند. در گزارشی که فرماندار سبزوار به استانداری ارسال کرد، آزاد و دوستانش عده ای مفسده جو معرفی شدند که قصد شورش و انقلاب داشتند. در انتخابات دورهٔ پانزدهم، همزمان با اعلام موجودیت حزب خران در سبزوار به سردمداری حسین مجمع الصنایع، سعید مهدوی و عیسی مشار (قائم مقامی) نامزدان مورد حمایت دولت برای مجلس بودند. در مقابل حزب خران از عبدالقدیر آزاد و ابوالحسن حائری زاده حمایت می کرد که همین دو نفر در نهایت پیروز شدند. انتخابات دورهٔ هفدهم، در سبزوار همچون بسیاری از حوزه های انتخابیهٔ دیگر به علت تشنجات سیاسی همزمان با نهضت ملی شدن نفت و ناآرامی ها و ناامنی های ناشی از آن برگزار نشد. در این دوره از ۱۳۶ کرسی مجلس فقط ۷۹ کرسی صاحب نماینده شد. فعالیت نامزدهای انتخاباتی در سبزوار از دی ۱۳۳۰ آغاز شد. در مجموع ۹ نفر نامزد نمایندگی سبزوار بودند، از جمله عبدالقدیر آزاد، حسن متولی، محمو
د رضایی، محمدابراهیم شریعتمداری، احمد نبوی، علی بزرگ نیا، و سید ابوالمعالی کاشانی، فرزند سید ابوالقاسم کاشانی. اولین تلاش برای تشکیل هیئت نظارت اول اسفند ۱۳۳۰ صورت گرفت، اما چون بیشتر اعضا از وابستگان متولی و کاشانی بودند، پس از اعتراض دیگر نامزدان فرماندار دو هفته بعد مجدداً برای تشکیل هیئت نظارت تلاش کرد. احمد نبوی و علی بزرگ نیا مردم را به ارسال تلگراف هایی به تهران و اعتراض به هیئت نظارت ترغیب کردند. همزمان خبر رشوه گیری فرماندار و یکی از بازرسان انتخابات اوضاع را متشنج کرد. در نتیجه اخذ آرا به سال بعد موکول شد. به درخواست عبدالقدیر آزاد، تهران بازرس ویژه ای به سبزوار فرستاد. چهار نفر از ۹ نفر عضو اصلی هیئت نظارت نیز تلگرافی به هیئت دولت فرستادند و اعلام کردند ۵ عضو دیگر هیئت رویهٔ جانبدارانه ای را در پیش گرفته اند و قصد دارند افراد معینی را راهی مجلس کنند. آنان انتخاباتی را که با این شرایط برگزار شود مخدوش و غیرقانونی خوانند. رئیس وقت شهربانی سبزوار نیز تلگرافی به شهربانی کل کشور ارسال کرد و نوشت طبق «شایعات مقرون به صحت» علی اکبر ملک زاده، فرماندار سبزوار، و علی اکبر مجلسی، بازرس انتخابات، مبالغ یکصد هز
ار ریال از محمود رضایی و هشت هزار ریال از حسن متولی پول گرفته اند تا انتخابات را به نفع آنان خاتمه دهند. از دیگر موارد مناقشه برانگیز در این انتخابات، نامزدی ابوالقاسم کاشانی، فرزند سید ابوالقاسم کاشانی، از حوزهٔ انتخابیه سبزوار علی رغم مخالف پدرش بود. فرزندان دیگر کاشانی نیز از حوزه های دیگر نامزد شده بودند. کاشانی طی تلگرافی اعلام کرد «با آنکه از شهرستان های کاشان و سبزوار و تهران مراجعه و اصرار و ابرام نمایندگی و انتخاب فرزندان اینجانب را استقبال نموده اند، از لحاظ بی نظری که کراراً در راه ملت نشان داده ام، آن ها را وادار به انصراف از حق قانونی مشروع خود کرده و راضی نیستم کسی به فرزندان اینجانب رأی دهد.» گرچه نامزدی کاشانیِ پسر به واسطهٔ شهرت کاشانیِ پدر مورد استقبال توده های مردم قرار گرفت، غیربومی بودن او نیز واکنش های شدیدی را برانگیخت. در نهایت دولت مصدق از برگزاری انتخابات در سبزوار صرف نظر کرد. رأی گیری انتخابات دورهٔ نوزدهم در حوزهٔ انتخابیه سبزوار در ۸ اردیبهشت ۱۳۳۵ انجام شد و پس از قرائت آرا، علی بزرگ نیا و قاسم رضایی پیروز معرفی شدند. قاسم رضایی در زمان برگزاری انتخابات از طرف مؤسسهٔ علوم اداری ت
هران در آمریکا مشغول مطالعه بود. در انتخابات دورهٔ بیستم، قاسم رضایی نامزد بود و امین غنی نامزد حزب مردم. علی بزرگ نیا دیگر چهرهٔ شناخته شدهٔ حزب و فراکسیون در مجلس نوزدهم بود که در این دوره، همزمان با کاهش تعداد نماینده های حوزه از دو به یک نفر، در فهرست حزب قرار نگرفت. حسن متولی، مسئول شورای حزب مردم در سبزوار، به جریان انتخابات شدیداً اعتراض کرد. او در تلگرافی به اسدالله علم اعلام کرد ۳۶ نفری که فرمانداری سبزوار به عنوان نمایندگان طبقات ششگانه برای تشکیل انجمن نظارت بر انتخابات دعوت کرده، همگی از بستگان قاسم رضایی بوده اند و به این ترتیب آزادی انتخابات عملاً از میان رفته و هرگونه فعالیت انتخاباتی برای سایر نامزدان ناممکن شده است. او از وزیر کشور و عَلَم و روزنامهٔ اطلاعات تقاضا کرد که نمایندگانی برای نظارت بر انتخابات حوزه اعزام کنند. بعداً این انتخابات در سراسر کشور به دلیل تخلفات و تقلب گسترده ملغی شد و زمستان انتخابات مجدد به عمل آمد. در انتخابات دی، علی بزرگ نیا و قاسم رضایی نامزد حزب بودند، امین غنی، نامزد حزب مردم، و امیر علوی از منفردین. به گزارش روزنامهٔ اطلاعات، عده ای از مردم سبزوار در کمال نظم و
آرامش در تلگرافخانهٔ شهر متحصن شدند و در تلگراف هایی که به مرکز مخابره کردند خواستار انحلال انجمن نظارت بر انتخابات و معرفی نامزد محلی شدند. در نهایت، علی بزرگ نیا، نامزد حزب ، پیروز شد. از ۱۳۴۲ به بعد، انتخابات مجلس شورای ملی به صورت هماهنگ و کشوری برگزار شد؛ در نتیجه انتخابات سبزوار همزمان با سایر حوزه های ایران انجام گرفت. در انتخابات دورهٔ بیست ویکم، امین غنی از سوی «کنگرهٔ نهضت آزادزنان و آزادمردان ایران» به عنوان نامزد نمایندگی سبزوار معرفی شد به گزارش روزنامهٔ اطلاعات، از مجموع ۱۱٬۳۷۵ رأی مأخوذه، غنی ۱۰٬۷۸۳ رأی کسب کرد و نفر دوم کاظم اسکویی بود که فقط ۴۳۳ رأی داشت. در انتخابات دورهٔ بیست و دوم، امین غنی نامزد حزب ایران نوین بود و عباس شرف الدین نامزد حزب مردم. این انتخابات همزمان با طوفان شن شدیدی بود که چندین روز مناطق کویری خراسان مخصوصاً سبزوار را درگیر کرده بود. در انتخابات دورهٔ بیست و سوم، امین غنی و ضیاءالحق ناوی نامزدهای حزب ایران نوین بودند و عبدالحسین آقازادهٔ علوی، شهردار سابق سبزوار، نامزد حزب مردم. در این دو دورهٔ اخیر نامزدهای حزب ایران نوین پیروز شدند. در انتخابات دورهٔ بیست و چهارم که
تنها حزب رستاخیز اجازهٔ فعالیت داشت، شش نامزد از جانب حزب برای سبزوار معرفی شد: کاظم اسکویی، عبدالحسین آقازاده علوی، علی قاسمی، محمد قندی، حسن متولی، و ضیاءالحق ناوی. امین غنی، نمایندهٔ سه دورهٔ پیاپی سبزوار در مجلس، در فهرست حزب قرار نگرفت. مجلس شورای اسلامی. در اولین دورهٔ انتخابات مجلس، رقابت در سبزوار بین نامزدانی از سه گرایش مختلف بود: ۱) وابستگان به حزب جمهوری اسلامی شامل علی اصغر باغانی، دبیر و مؤسس شعبهٔ حزب جمهوری اسلامی در سبزوار، و حسین هراتی، از مؤسسان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در سبزوار، که اینان مورد حمایت محمدحسین علوی، روحانی متنفذ و محرک اصلی انقلاب در سبزوار، بودند؛ ۲) عباسعلی محمودی و محمدحسین فاضل که گرایش های ملی-مذهبی داشتند و مورد حمایت سید فخرالدین افقهی، پدر سید علیرضا افقهی و از فعالان انقلاب در سبزوار، بودند؛ ۳) وابستگان به مجاهدین خلق که شامل محمد کریمی و محمد رحیمی بودند و مورد حمایت طاهر احمدزاده، اولین استاندار خراسان پس از انقلاب. در دومین دورهٔ انتخابات مجلس، علی اصغر باغانی، یکی از تنها دو نمایندهٔ معمم سبزوار بعد از انقلاب اسلامی، از راه یافتن به مجلس بازماند. سید روح الله
خمینی در ملاقات با اکبر هاشمی رفسنجانی در ۲۹ فروردین به او گفت، «در بعضی جاها که ائمه جمعه و روحانیون سرشناس دخالت کرده اند ناموفق بوده اند» و این را ناشی از استقلال فکری مردم دانست. هاشمی رفسنجانی در خاطراتش حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار را در کنار ۹ حوزهٔ دیگر مصداق این گفته دانسته است. در انتخابات دورهٔ هفتم مجلس، مرتضی خیرآبادی، نمایندهٔ اصلاح طلب سبزوار، ابتدا رد صلاحیت شد. او و شمار دیگری از نمایندگان مجلس ششم، در ۱۲ بهمن ۱۳۸۲ در اعتراض به رد صلاحیت های گسترده از نمایندگی مجلس ششم دسته جمعی استعفا دادند. اما در ۱۸ بهمن ۱۳۸۲ با حکم حکومتی سید علی خامنه ای، صلاحیت او و چند نامزد دیگر تأیید شد. او با وجود کسب رتبهٔ دوم در مرحلهٔ اول انتخابات، به حد نصاب ۲۵ درصد نرسید تا انتخابات به مرحلهٔ دوم بکشد که در آنجا مغلوب رقیب اصولگرایش شد. در انتخابات دورهٔ هشتم مجلس، صلاحیت حسن سیدآبادی، نمایندهٔ پیشین سبزوار در مجالس ششم و هفتم، تأیید نشد. علت رد صلاحیت او «فساد اخلاقی»، درگیری خانوادگی، و شلیک تیر هوایی دانسته می شود. سیدآبادی، دلیل رد صلاحیتش را سوءاستفادهٔ دو فاسق در وزارت اطلاعات از موقعیت خود عنوان کرد. به گفتهٔ
احمد بزرگیان، هزینهٔ تبلیغات انتخاباتی محمدرضا محسنی ثانی در این دوره ۵۰۰ میلیون تومان بوده است. در انتخابات دورهٔ نهم مجلس، با وجود آنکه محمدرضا محسنی ثانی، نمایندهٔ وقت سبزوار، در فهرست جبههٔ متحد اصولگرایان قرار گرفت، به دلیل نرم خویی با اصلاح طلبان و نزدیکی به علی لاریجانی، و نیز هزینه های تبلیغاتی مورد انتقاد اصولگرایان تندرو بود. اما در نهایت در رقابتی نزدیک رتبهٔ اول را کسب کرد. در انتخابات دورهٔ دهم مجلس، حسین مقصودی، شهردار پیشین سبزوار، ابتدا رد صلاحیت شد، اما یک هفته پیش از رأی گیری و در روز اول تبلیغات در نهایت تأیید صلاحیت شد. او به عنوان نماینده ای مستقل و بدون آنکه نامش در هیچ یک از فهرست های انتخاباتی قرار گیرد، توانست رتبهٔ اول را با بیش از ۱۰۰ هزار رأی به دست آورد و «پدیدهٔ انتخابات» نام بگیرد. او اولین نمایندهٔ سبزوار است که موفق به کسب آرای شش رقمی می شود. محمدرضا محسنی ثانی، نمایندهٔ سبزوار در ادوار نهم و هشتم مجلس، از حوزهٔ انتخابیه مشهد ثبت نام کرد ولی پس از آنکه نامش در فهرست های انتخاباتی اصولگرایان قرار نگرفت، پیش از رأی گیری انصراف داد. محمد سالاری، عضو شورای شهر تهران، از این حوزه
ثبت نام کرد، ولی رد صلاحیت شد. در انتخابات دورهٔ یازدهم مجلس شورای اسلامی، حسین مقصودی و رمضانعلی سبحانی فر، نماینده های وقت سبزوار، رد صلاحیت شدند. در این انتخابات چهره های شاخص اصلاح طلبان در حوزهٔ انتخابیه رد صلاحیت شدند و رقابت بین چهره های اصولگرا بود. برخلاف گمانه زنی ها، محمدرضا راه چمنی، نمایندهٔ اصلاح طلب سابق حوزه، که از حوزهٔ انتخابیهٔ تهران ثبت نام کرده و صلاحیتش احراز شده بود، حوزهٔ انتخابیهٔ خود را به سبزوار تغییر نداد.
جشن () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی توماس وینتربرگ است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به اولریش تامسن، توماس بو لارسن، کلاوس بوندام و ترینه دورهلم اشاره کرد.
در زمینه ی فشرده سازی داده، کدگذاری شانون، که به افتخار کشف کننده آن، آقای کلود شانون نامگذاری شده است، تکنیکی برای فشرده سازی بدون اتلاف و ساختن یک کد پیشوندی برمبنای مجموعه ای از نمادها و احتمالات آنها (تخمینی ویا اندازه گیری شده) می باشد. می توان گفت این روش غیربهینه می باشد، بدین جهت که کوتاه ترین طول ممکن پیش بینی شده کلمات را همانند کدگذاری هافمن به دست نمی دهد، و در بهترین شرایط معادل کدگذاری شانون-فانو می باشد. این روش کدگذاری منجر به رشد و توسعه ی گرایش فناوری اطلاعات شد و بدون سهم و مشارکت آن در این امر، دنیا از بسیاری از جانشینان آن همچون کدگذاری شانون-فانو، کدگذاری هافمن و کدگذاری حسابی (arithmetic coding) بی بهره می ماند. بخش عمده ای از زندگی روزمره ی ما به شکل قابل ملاحظه ای متاثر از داده ی دیجیتال می باشد و این بدون کدگذاری شانون و روند مستدام رشد و تکامل جانشینان آن در روش های کدگذاری امکان پذیر نمی بود. در کدگذاری شانون، نمادها به ترتیب از پراحتمال ترین به کم احتمال ترین مرتب می شوند و با گرفتن اولین formula_1 رقم از نمایش دودویی از احتمال تجمعی formula_2 دارای کدکلمه ای (codeword) می شوند. د
ر اینجا formula_3 بیانگر تابعی است که formula_4 را رو به بالا گرد می نماید. تاریخچه. یکی از اولین موارد کاربرد گسترده کدگذاری و فشرده سازی اطلاعات با ظهور و گسترش عمده کتاب های کد تلگراف (Telegraph Code Books) در اوایل قرن ۲۰ میلادی بود. در این زمان هزینه گزافی برای ارسال تلگرام پرداخت می کردند، به گونه ای که در یک تلگرام میان آمریکا و اروپا هزینه هر کلمه حدوداً یک دلار بود (تقریباً ۳۰ دلار با احتساب تورم تا سال ۲۰۱۵ میلادی). این امر منجر به رشد و توسعه کتاب های کد تلگراف و استانداردهای موردنظر آنها شد تا با کلماتی اندک منظور فرد ارسال کننده تلگرام منتقل شود و برخی از این کتب امروزه در اینترنت یافت می شوند، همانند کد معروف ABC Code که از ویرایش چهارم به بعد تراکم داده را به شکل قابل ملاحظه ای بالا برده بود. در همین حین، کلود شانون که از محققان پیشرو در زمینه ی کدگذاری بود نظریه ی کدگذاری بدون نویز شانون (Shannon’s noiseless coding theorem) و پس از آن نظریه آنتروپی خود (Shannon’s entropy Theorem) را ارائه نمود که علاوه بر کاربرد در این مسئله ی آن روز دنیا، پایه مناسبی برای ادامه رشد نظریه اطلاعات شد. روش کدگذا
ری شانون یکی از اولین ها در نوع خود بود، که برای اثبات نظریه ی کدگذاری بدون نویز شانون (Shannon’s noiseless coding theorem) در مقاله ی سال ۱۹۴۸ میلادی وی تحت عنوان "یک تئوری ریاضی برای ارتباطات" به کارگرفته شد، و لذا یک عنصر مهم در عصر اطلاعات می باشد. یک مثال. در جدول زیر نمونه ای از تولید کد برای نمادهای a1-6 آمده است که در آن li بیانگر توان منفی ای از ۲ می باشد که کوچکتر یا مساوی احتمال کنونی است. ستون پنجم نیز نمایش مجموع به صورت دودویی می باشد و آخرین ستون بیت کد هر نماد می باشد.
کسل (نام شخصیت نویسنده داستان) یک مجموعه تلویزیونی کمدی-درام جنایی آمریکایی است به کارگردانی اندرو دبلیو مارلو است که برای اولین بار در ۹ مارس ۲۰۰۹ از شبکه تلویزیونی ABC پخش شد. این سری به طور مشترک توسط فانوس دریایی تصاویر و ای بی سی استودیو تولید می شود. این سریال در مجموع دارای ۸ فصل می باشد. این مجموعه چندین بار نامزد و یا برنده سریال محبوب و بازیگران نقش اول مرد و زن محبوب خود گردیده است.
دانشگاه بازل یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در بازل واقع در شمال سوئیس است که در سال ۱۴۶۰ میلادی بنیان نهاده شده است. در سال ۲۰۱۲، رده بندی دانشگاهی جهان کیو اس (QS) این دانشگاه را در مجموع در رتبهٔ ۱۲۱اُم بهترین دانشگاه های جهان قرار داد؛ این در حالی است که دو سال پیش از آن، در رده بندی دانشگاهی جهان متعلق به روسیه در رتبه ۹۶–۹۸اُم قرار گرفته بود. همچنین در سال ۲۰۱۲، در رتبه بندی دانشگاه های جهان (ARWU) در رتبهٔ ۸۵اُم بهترین دانشگاه های جهان قرار گرفت. در فهرست رتبه بندی دانشگاه های جهان نیز که مجله Times Higher Education برای سال ۱۶–۲۰۱۵ منتشر کرد، دانشگاه بازل در رده ۱۰۱اُم قرار گرفت. تاریخ. این دانشگاه قدیمی ترین دانشگاه سوئیس به شمار می رود و در سال ۱۴۶۰ میلادی تأسیس شده است. در حال حاضر حدود ۱۳۰۰۰ دانشجو در دانشگاه بازل مشغول به تحصیل می باشند که ۳ هزار نفر از آنها را دانشجویان خارجی تشکیل میدهند. دانشجویان خارجی ۶۲٪ در مقطع تحصیلات تکمیلی و ۳۸٪ در مقطع کارشناسی مشغول به تحصیل می باشند. از افراد مشهوری که در تاریخ با این دانشگاه در ارتباط بوده اند، می توان به اراسموس، فریدریش نیچه، یاکوب بورکهارت، لئونارد او
یلر، کارل بارت، کارل یونگ و سعید کریمیان اشاره کرد. این دانشگاه به واسطه شورای بازل تأسیس گردید. تأسیس این دانشگاه با توقیع پاپ پیوس دوم در ۱۲ نوامبر ۱۴۵۲ انجام پذیرفت و آیین گشایش رسمی آن در ۴ آوریل ۱۴۶۰ برگزار شد. رتبه بندی. در رتبه بندی دانشگاهٔ جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه بازل در رتبه ۱۵۱دنیا و ششم سوئیس قرار گرفته است. همچنین بر اساس رتبه بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه در رتبه ۹۴دانشگاه های جهان قرار دارد. دانشکده ها. دانشکده های دانشگاه بازل عبارتند از: پیوند به بیرون. وبسایت رسمی دانشگاه بازل
واینِل () مجموعه تلویزیونی ده قسمتی ساختهٔ مارتین اسکورسیزی، ترنس وینتر، میک جگر و ریچ کوئن است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. این سریال که در سبک جنایی برای اچ بی او ساخته شده، در مورد مدیریت و ضبط موسیقی، عمدتاً موسیقی راک در دههٔ ۷۰ میلادی در آمریکاست. پایلوتِ ۱۱۳دقیقه ایِ این مجموعه را، مارتین اسکورسیزی کارگردانی کرده است.
هومر کالوین داونپورت (زادهٔ ۸ مارس ۱۸۶۷ – درگذشته ۲ مارس ۱۹۱۲) کاریکاتوریست سیاسی و نویسنده اهل ایالات متحده بود. او به خاطر نقاشی هایش شناخته شده است که چهرهٔ عصر ترقی خواهی، Gilded Age و مهمترین سناتور اوهایو مارک هانا را به سخره می گیرد. با این که داونپورت هیچ آموزش هنری رسمی ندیده بود، به یکی از پُردرآمدترین کارتونیست های سیاسی جهان بدل شد. داونپورت همچنین یکی از اولین پرورش دهندگان بزرگ آمریکایی اسب عربی و یکی از بنیان گذاران کلوپ اسب عربی آمریکا بود.
در نظریه گراف، دور گرافی است که تعداد برابری از یال و رأس دارد، به طوری که رئوس می توانند روی یک دایره قرار بگیرند و هر دو رأس این گراف مجاورند، اگر و تنها اگر روی دایره به صورت متوالی قرار گرفته باشند. به عبارت دقیق تر، در یک گراف با مجموعه رئوس "V" و مجموعه یال های "E"، یک دور عبارت است از دنباله ای به شکل formula_1 (formula_2 و formula_3) که formula_4 و به جز این دورِ رأس در دنباله همه رئوس و همه یال ها غیرتکراری باشند. تشخیص دور. پیدا کردن دور یا تشخیص وجود آن در گراف بدونِ جهت و گراف جهت دار به وسیله جستجوی عمق اول امکان پذیر است. یال برگشت به یالی مانند e گفته می شود که از رأس u - که در مرحله کنونی اجرای الگوریتم در آن مشغول جستجو هستیم - به رأسی مانند v باشد، در حالی که که v یکی از اجداد u است. حال اگر جستجوی عمقِ اوّل در حین اجراء به یک یال برگشت و برخورد، نشان دهنده این است که گراف شامل حداقّل یک دور است. در صورتی هم که هیچ یال برگشتی وجود نداشته باشد، گراف فاقد دور است. در گراف هم بند بدون جهت با مجموعه رئوس V زمانِ اجرای این الگوریتم برای پیدا کردن دور از formula_5 است زیرا حداکثر formula_6 یال از
این گراف می توانند متعلق به یک درخت باشند و اگر بیش از این تعداد یال وجود داشته باشد، گراف دور دارد. روشِ دیگر برای تشخیص دور در گرافِ ساده استفاده از داده ساختار مجموعه های مجزا یا همان داده ساختار ادغام-جستجو است که به اِزای هر یال e که بین دو راس u و v قرار گرفته است، اگر نتیجهٔ "جستجو" u و v یکسان بود؛ یعنی از قبل در مؤلفه یکسانی بودند و e یک دور ایجاد خواهد کرد و دور پیدا شده است، در غیر این صورت مؤلفه دو رأس را با هم "ادغام" می کنیم. دور منفی. همچنین، در گراف وزن دار "دور منفی" به دوری گفته می شود که مجموع وزن یال های تشکیل دهندهٔ آن عددی منفی شود. وجود دور منفی اهمیّت زیادی در مسائل یافتن کوتاهترین مسیر دارد زیرا اگر در گراف وزن داری دور منفی وجود داشته باشد، می توان هزینه رسیدن از رأسی به رأس دیگر را با انجام یک پیمایش بیشتر کاهش داد. در چنین حالتی، پیدا کردن جواب مسئله کوتاه ترین مسیر در زمان چندجمله ایی راه حلی ندارد. دلیل آن هم این است که می توان به هر یالِ یک گراف G، وزن ۱- نسبت داد و گراف 'G را به دست آورد که در این صورت پیدا کردن کوتاه ترین مسیر در گراف 'G (که ممکن است دور منفی داشته باشد) هم ار
ز پیدا کردن طولانی ترین مسیر در گراف G است و می دانیم که "پیدا کردن طولانی ترین مسیر" یک مسئله NP-Hard است. در نتیجه، مسئلهٔ پیدا کردن کوتاه ترین مسیر در گرافی با دورِ منفی راه حلّ چندجمله ایی ندارد، مگر آن که ثابت شود. (P=NP) با توجه به مشکلاتی که وجود دور منفی را برای پیدا کردن کوتاه ترین مسیر در گراف ایجاد می کند، برخی از الگوریتم های این مسئله مانند الگوریتم بلمن-فورد یا الگوریتم فلوید-وارشال می توانند وجود دور منفی در گراف را تشخیص دهند. هم چنین، در برخی از کاربردها، وجود یک دور منفی معادلِ وجود یک بن بست در سیستم است که تشخیص وجود آن اهمیّت دارد.
نام ایرانی شامل یک نام داده شده و نام خانوادگی و گاهی بیش از یک نام و نام خانوادگی است. سازمان ثبت احوال ایران وظیفه اجرای قوانین و نظارت در خصوص هر گونه ثبت، حذف و تغییر نام افراد با تابعیت ایرانی و صدور مدارک هویتی مانند شناسنامه و کارت ملی را بر عهده دارد. نامگذاری. از زمان فتح ایران توسط اعراب مسلمان، بیشتر نام های در ایران از عربی گرفته شده اگر چه امروزه نسل جدید ایرانیان با توجه به حس ایرانی ، نام های ایرانی برمی گزینند مانند: سام ، کاوه . مسیحیان و اقلیت های مذهبی ایرانی نیز نام های مشتق از زبان عربی غیرقابل تشخیص از همسایگان مسلمان خود یا نام های یونانی، آشوری، ارمنی یا از نام به خصوص استفاده می کنند. بسیاری از ایرانیان مسیحی، ایرانی ارمنی هستند. بسیاری از نام های ایرانی از کتاب بزرگ ادبیات فارسی، شاهنامه (حماسه پادشاهان) آمده است؛ که توسط فردوسی آورده شده است و توسط بسیاری شاهکار ادبیات فارسی شناخته شده است و توسط همه ایرانیان ارزشمند است. حدود ۱۰٪ -۱۵٪ از همه نام های ایرانی از شاهنامه هستند. نام خانوادگی. قبل از سال ۱۹۱۹، در ایران از نام خانوادگی استفاده نمی شد. استفاده از نام خانوادگی در سال ۱۲۹۷ ش
مسی (۱۹۱۹) توسط دولت حسن وثوق پیشنهاد و تا حدودی اجرایی شد و در زمان سلطنت رضاشاه (۱۳۱۹–۱۳۰۳) با صدور شناسنامه برای تمام ایرانیان گسترش یافت. قبل از آن، نام یک فرد اغلب با ترکیبی از نام، لقب، عنوان، سمت، شغل و محل تولد با پیشوند و پسوند، مشخص می شد. از زمان تصویب نام خانوادگی، محمدی، حسینی، احمدی، به محبوب ترین گزینش در ایران تبدیل شده است. در بسیاری از موارد نام خانوادگی افراد در ایران با نام منطقه، شهرستان، شهر، یا حتی روستا و محل زندگی ترکیب شد، مانند: نوری، خراسانی، مازندرانی، لرستانی، کردستانی، تهرانی، اصفهانی، تبریزی، همدانی، شیرازی و... و نمونه هایی از نام خانوادگی مشترک در ایران با مناطقی از قفقاز که از طریق عهدنامه گلستان (۱۸۱۳) و عهدنامه ترکمانچای (۱۸۲۸) به امپراطوری روسیه واگذار شد: داغستانی، قره باغی، شیروانی، ایروانی، لنکرانی در اصلاحات سکولاریزاسیون و مدرنیزاسیون در زمان رضا شاه استفاده از نام خانوادگی اجباری شد، الگوهای مشابه معاصر آن در ترکیه توسط مصطفی کمال آتاتورک، و بعد از آن در مصر تحت جمال عبدالناصر اجرا شد.
مدرک یک فیلم ترسناک و جنایی به کارگردانی اولاتیونده اوسانسانمی با هنرمندی کیتلین استیزی، توری دویتو و استیون مویر، محصول سال ۲۰۱۳ آمریکا است. داستان. یک اتوبوس عازم لس آنجلس در یک ایستگاه گاز متروکه خراب شده و قتل عامی وحشیانه رخ داده است. دو کاراگاه برکز (رادا میشل) و ریس (استیون مویر) در پی شکار قاتل با استفاده از فیلم هایی هستند که قربانیان از پیش از وقوع حادثه و درحین آن گرفته اند.
داوید بیسبال (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه سرا و بازیگر اهل اسپانیا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی فرزند قهرمان بوکس اسپانیا خوزه بیسبال است. او تا کنون ۵ آلبوم موسیقی منتشر کرده است که همگی بر صدر جدول بهترین آلبوم های موسیقی اسپانیا ایستادند. وی ۲ مرتبه در سال های ۲۰۰۳ و ۲۰۱۲ میلادی، برندهٔ جایزه گرمی لاتین شده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "" و "بیمارستان مرکزی" اشاره نمود.