Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مسابقه داد که در این دو سال یک قهرمانی در گرندپریکس سیلوراستون برای سوزوکی کسب کرد. وی در سال ۲۰۱۷ با قراردادی دو ساله به ارزش ۲ میلیون دلار به تیم یاماها پیوست و همیتمی جدید اسطوره موتوجی پی یعنی والنتینو روسی و جایگزین خورخه لورنزو که به تیم دوکاتی پیوسته بود شد. موتوجی پی. در سپتامبر ۲۰۱۴ اعلام شد که وینالس برای فصل ۲۰۱۵ موتوجی پی به تیم سوزوکی می پیوندد و هم تیمی الکس اسپارگارو می شود. سوزوکی دومین فصل بازگشت مجدد خود به موتوجی پی را پشت سر می گذاشت و وینالس نیز برای توسعه هر چه بهتر موتور تلاش می کرد و در نهایت اولین فصلش در موتوجی پی را در مکان دوازدهم با ۹۷ امتیاز پشت سر گذاشت. او همچنین عنوان تازه کار سال موتوجی پی را از آن خود کرد. فصل ۲۰۱۶ موتوجی پی برای موتورسوار جوان اسپانیایی بسیار بهتر از سال گذشته اغاز شد و او در فرانسه با کسب رده سومی، اولین سکوی خود را بدست آورد. در مسابقه ی بریتانیا نیز وینالس دومین شگفتی فصل خود را رو کرد و اولین پیروزی خود و سوزوکی را از سال ۲۰۰۷ کسب کرد. او در نهایت با کسب دو سکوی دیگر، فصل را در مکان چهارم به پایان رساند. با رفتن خورخه لورنزو به تیم دوکاتی، تیم یاماها اع
لام کرد که ماوریک وینیالز برای فصل ۲۰۱۷ و ۱۸ موتورسوار آن ها در کنار والنتینو روسی بود. او فصل ۲۰۱۷ را بسیار طوفانی و با سه برد در مسابقه های قطر، آرژانتین و فرانسه شروع کرد و همه او را مدعی قهرمانی می دانستند اما در انتهای فصل روند نزولی پیدا کرد و با کسب ۲۳۰ امتیاز در جایگاه سوم ایستاد. پس از رونمایی از موتور ۲۰۱۸، یاماها قرارداد موتورسوار جوانش را تا ۲۰۲۰ تمدید کرد. فصل ۲۰۱۸ موتوجی پی اما برای موتورسوار یاماها مانند سال گذشته نبود و آن ها با روند توسعه موتورشان مشکل داشتند. او در انتهای فصل با پیروزی در مسابقه استرالیا در جایگاه چهارم جدول رده بندی سال قرار گرفت. وینالس در فصل ۲۰۱۹ موتوجی پی به جای استفاده از عدد همیشگی اش ۲۵، از عدد ۱۲ استفاده خواهد کرد. اخراج از یاماها. تیم یاماها در اواسط فصل در گرندپری اتریش با بررسی داده های تله متری موتور وی متوجه شد وینیالز به صورت عمدی در صدد خراب کردن موتور بوده و او را به دلیل این خرابکاری از تیم اخراج کرد . ماوریک وینیالز از مسابقه آراگون همان سال به تیم آپریلیا پیوست .
راتان کومار نهرو (; – ) خدمت گذار دولتی و دیپلمات اهل هند بود. او پسر عموی جواهر لعل نهرو و فرزند موهان لال نهرو (کسی که فرزند نندلال نهرو و برادر موتیلال نهرو بود) بود. او دبیر کل وزارت امور خارجه هند و همچنین سفیر هند در چندین کشور در سال های ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰ بود. در سال های ۱۹۵۵–۵۸ او سفیر هند در چین و از سال های ۱۹۵۸–۶۰ به عنوان سفیر هند در امارات متحده عربی مشغول به خدمت بود.
قائدی یک نام خانوادگی ست. قائدی همچنین کاربردهای زیر را دارد:
کانیفر، پنسیلوانیا () یک محدوده ثبت نشده در شهرستان جفرسون، پنسیلوانیا در ایالات متحده آمریکا است.
دریاچه ناترون () یک دریاچه نمکی و قلیایی است که در استان آروشا و در شمال تانزانیا واقع است. این دریاچه نزدیک به مرز کنیا و در کافت گریگوری قرار دارد که شاخه کافت شرق آفریقا است. این دریاچه و حوضه آن جزو مناطق کنوانسیون رامسر در تانزانیا می باشد به همین دلیل از اهمیت ویژه ای برخوردار است. مشخصات. این دریاچه از نظر کربنات سدیم بسیار غنی است که از دمای گرم آب که حدود ۶۰ درجه سانتیگراد (۱۴۰ فارنهایت) است به وجود می آید. کربنات سدیم زمانی تشکیل می شود که هیدرات ها در داخل آب گرم می شوند. به همین دلیل، فرآیندی به نام آب گیری حرارتی هیدرات های کربنات سدیم باعث می شود که بیشتر چیزها به سنگ تبدیل شوند. در کمال تعجب، دانشمندانی که دریاچه را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند، از دیدن چنین غلظت بالایی با آب با pH بالای ۱۰ شگفت زده شدند. نام این دریاچه در دهه ۱۹۹۰ توسط اولین گروه از دانشمندانی که آن را تجزیه و تحلیل کردند، نامگذاری شد. Natron در واقع یک نام علمی برای مخلوط شیمیایی سدیم کربنات دیکاهیدرات Na2CO، 10H2O است. ایجاد آب بسیار غلیظ این دریاچه صدها و شاید هزاران سال طول کشید تا شکل بگیرد. از آنجایی که رودخانه به هیچ ر
ودخانه یا اقیانوسی نمی ریزد، تمام اسید باران را جذب کرده است. یکی دیگر از عوامل ایجاد آن یک آتشفشان فعال نزدیک به نام Ol Doinyo Lengai است که اجازه می دهد آب گرم شود تا واکنش شیمیایی ایجاد شود که موجودات زنده را متحجر می کند. همچنین، گدازه های ریخته شده توسط آتشفشان بسیار غنی از کربنات سدیم است، از این رو کربنات سدیم دهیدراته شده جذب می شود. نکته جالب تر در مورد دریاچه، علاوه بر رنگ قرمز آن که به دلیل غلظت زیاد آن شکل گرفته است، رازی پنهان در آن است که دانشمندان هنوز نمی توانند آن را درک کنند. در تجزیه و تحلیل دقیق تر دریاچه، گونه خاصی از ماهی در حال شنا در اطراف یافت شد. Alcolapia alcalica ماهی مشخصی است که در دریاچه ناترون کشف شده است و به نوعی می تواند در چنین آب بسیار غلیظی زنده بماند. منابع. دد
المَیتُو یا آلمَیتُو یکی از روستاهای بزرگ افغانستان واقع در جاغوری، ولایت غزنی است. مرکز المیتو «ناوه» است که دارای دو بازار کوچک می باشد. حدود ۲۵۰۰ خانوار و ۱۵۰۰۰ نفر جمعیت دارد. از جنوب به مرکز جاغوری (سنگ ماشه)، سبزچوب و چهل باغتو، از خاور با تبرغنکِ خواجه علی، الودال، سیدامد و کمرک، از شمال و غرب با ولسوالی مالستان (غیغان تو، دوره و پشین) هم مرز است. المیتو، یکی از سرچشمه های ارغنداب به شمار می آید که در تاریخ از این رودخانه با نام خردروی نیز یاد شده است. نام. بر اساس پژوهش های ریشه شناسی، واژهٔ اَلمَیتو (almaytoo) از سه بخش «اَلَه» که واژهٔ اوستایی و به معنای شاهین و عقاب است، بخش دوم «مَی» است به معنای حمله و جنگ و بخش سوم «تو» پسوند اوستایی، به معنای دارندگی است، المیتو یعنی جولانگاه عقاب. بعضی زبان شناسان همچنان نام المیتو را یک نام مغولی می دانند. پسوند «تو» که یک پسوند مغولی است، به معنی دارنده می باشد، مانند: شیمه تو، بانیرو؛ برکت تو، بابرکت، بچه تو، صاحب فرزند و… با حساب بالا، اگر «اله» و «می» به معنی عقاب باشد و «تو» به معنی دارنده، پس المیتو در زبان مغولی نیز به معنی مکان پر از عقاب می باشد. پیش
ینه. المَیتو در تاریخ جاغوری و غزنی نقش برجسته ای داشته است. المیتو جایگاه فرزندان ایزدیار غزنوی است که در دوران غزنویان یکی از فرماندهان غزنوی بوده، اما در جریان جنگ غوریان و غزنویان او و علی دایه تمرد کردند و مورد خشم غزنویان قرار گرفتند. «امیر ایزدیار را سوی کوهپایه غزنِین فرستاد.». مردم المیتو در تحولات سیاسی و اجتماعی نقش مهمی داشته اند، شاهیار سلطان، عنوان سلطانی را که عنوان حکومتی مهمی بوده، پیشتر یا همزمان با صافی سلطان جاغوری دریافت کرده است. متلند، بزرگ و مهتر دستهٔ ایزدیاری را که ۷۰۰ خانوار ذکر می کند؛ «محمد تقی سلطان» را نام می برد. در جنگ حبیب الله کلکانی، مردم المیتو همگام با سایر هزاره ها از امان الله حمایت کردند که قربان علی سلطان در جنگ ترکی حضرت غزنی کشته شد. امان الله پس از پیروزی سپاس نامه ای به بزرگان ایزدیاری نوشته و از قربان علی سلطان، محمد عیسی سلطان، علی احمد سلطان و محمد رحم ارباب نام برده است. مردم. تمام باشندگان المیتو از هزاره های قوم جاغوری هستند که زیرمجموعه دای بزرگ هزاره، دای میرکشه می باشند و با زبان دری (لهجه هزارگی) سخن می گویند. حدود هفتاد درصد مردم المیتو سواد خواندن و نو
شتن دارند. باشندگان المیتو قوم میرداد و از دستهٔ ایزدیاری، یکی از چهار دستهٔ جاغوری، هستند. اقوام و تیره های سلطان، باتور، اَبغَه، خوش بَی، غَیبی، کاکَه بَی، توبری یا (دادیی)، اُونِی، شاخه، شِیخنا، سادات و… باشنده المیتو هستند. اقتصاد. کار و کسب باشندگان المَیتو بیشتر کشاورزی است و محصولاتش گندم، جو، جواری، مُشونگ، باقلا، کچالو، زردک، شلغم، بامیه، بادنجان رومی، شبدر، عشقه (یونجه) و… است. پیشترها دانه های روغنی مانند شرشم می کاستند و در گینی (gini) روغن آن را برای روشن کردن چراغ و پلته استفاده می کردند و از کنجارهٔ آن برای تغذیه گاوهای شیرده سود می بردند. درخت های میوه مانند زردآلو، سیب، توت، شفتالو، شلیل و… می کارند. انگور، بادام، چار مغز و… نیز کم و بیش وجود دارد. پیش از خشک سالی های اخیر، مردم در کنار کشت وکار، مال داری/ دامداری نیز داشتند، اکنون نیز برخی مردم در کنار کشاورزی، مال داری نیز دارند. فرهنگ. المیتو، دارای مراکز فرهنگی متعددی است، مانند مسجد جامع رسول اعظم، مدرسهٔ علمیه جعفریه، سه باب لیسهٔ پسرانه و دخترانه، سه باب مدرسه متوسطه، بیش از ده مدرسه ابتدایی، تعداد ۳۹ باب مسجد و منبر و… هنرهای خوش نویس
ی، طراحی، نجاری، زرگری، گلیم بافی، جوال بافی، نمدبافی، گل دوزی، گراف کوکی، آهنگری و… از کارهای هنری این مردم است. خمک دوزی، عرقچین دوزی و زرگری المیتو معروف بوده، ظرافت و زیبایی ویژه ای دارد. عبدالاحد نظری از خوش نویسان بنام و نادرشاه کوهزاد از طراحان بنامی است که طرح هایش در پاکستان، آمریکا، افغانستان و… در کتاب های مختلف به چاپ رسیده است. از شخصیت های برجستهٔ علمی المیتو علامه محمدعلی مدرس افغانی، استاد اعظم ادبیات عرب حوزه های علمیه نجف و قم است، دارای تألیف های ارجمند و علمی مانند المدرس الافضل (شرح مطول) ۸ جلد، مکررات مدرس ۴ جلد؛ جامع المقدمات مدرس ۲جلد و… و ده ها ساعت نوارهای درسی و… و از شخصیت های فرهنگی از شاعرانی مانند محمدشریف سعیدی، شکور نظری، محمدآصف جوادی، شوکت علی محمدی شاری و… می توان نام برد. زادگاه پدری دکتر عنایت الله قاسمی، وزیر پیشین ترانسپورت افغانستان، نیز المیتو می باشد. جغرافیا. اَلمَیتُو، یکی از دهکده های بزرگ ولسوالی جاغوری، ولایت غزنی است. در المیتو دو بازار به نام های بازار ریگ جوی و بازار نوده وجود دارد که دومی به دلیل آنکه محل تلاقی دره ها و قریه های المیتو است، رونق و مرکزیت بیش
تری دارد. حدود ۲۵۰۰ خانوار و ۱۵۰۰۰ نفر جمعیت دارد. از جنوب به مرکز جاغوری (سنگ ماشه)، سبزچوب و چهل باغتو، از خاور با تبرغنکِ خواجه علی، الودال، سیدامد و کمرک، از شمال و غرب با ولسوالی مالستان (غیغان تو، دوره و پشین) هم مرز است. المیتو، یکی از سرچشمه های ارگنداب (ارغنداب) به شمار می آید که در تاریخ از این رودخانه با نام خردروی نیز یاد شده است. قریه ها و روستاهای المیتو: تبرغنکِ میرداد، میانگه، قَرغَینَه، خربید، ناوه (چهارباغ، بلنده، کوشه، آب قرغنه شیب، شینیه، سنگ صافی، ریگجوی، سیدآباد، مومَه، زنده مُراد، چنبر، دهن بابلی، کوت خانه و…)، چهل دختران، سیاه قُل، دایره، دهن دُورَه، شاتو، کَلَک، و… البته هر یکی از این روستاها، قریه های کوچک تری را دربر می گیرند.
بزرگ ترین شومن () یک فیلم موزیکال، درام آمریکایی به کارگردانی مایکل گریسی و نویسندگی جنی بیکس و بیل کاندون محصول سال ۲۰۱۷ است. فیلم الهام گرفته از داستان راه اندازی "سیرک بارنوم و بیلی" به دست فینیاس تیلور بارنوم است. نخستین نمایش این فیلم در تاریخ ۸ دسامبر ۲۰۱۷، در کشتی آرام اس کوئین مری ۲ بود و سپس در ۲۰ دسامبر توسط فاکس قرن بیستم در سینماهای ایالات متحده اکران شد. "برترین شومن" در هفتاد و پنجمین مراسم گلدن گلوب نامزد سه جایزه در ردهٔ بهترین فیلم موزیکال یا کمدی، بهترین بازیگر مرد و برندهٔ بهترین ترانه شد، در نودمین دوره جوایز اسکار، نامزد بهترین ترانه و در شصت و یکمین مراسم جایزه گرمی برندهٔ بهترین آلبوم موسیقی فیلم شد. داستان. شومن آمریکایی پی. تی. بارنوم بنیانگر سیرکی مشهور و موفق می شود. موسیقی. ساوند ترک. آلبوم موسیقی متن شامل یازده ترانه با اجرای بازیگران فیلم است. بازخورد. منتقدان. "برترین شومن" نقدهایی دوگانه و قطبی دریافت کرد. موسیقی و بخش موزیکال فیلم و اجرای بازیگران ستوده شد؛ منتقدان به ویژه بازیگری، خوانندگی و رقصندگی هیو جکمن را ستایش کردند اما برخی به فیلم نامه و کارگردانی انتقاد و خرده هایی
وارد کردند، از جمله اختیار هنریِ فیلم و گونهٔ داستان پردازی. در راتن تومیتوز فیلم امتیاز ۵۶/۱۰۰ را بر اساس ۲۰۰ نقد دریافت کرد. در متاکریتیک نیز به طور میانگین امتیاز ۴۹ از ۱۰۰ را بر اساس دیدگاه ۴۳ منتقد دریافت کرد. در سینماسکور تماشاگران به فیلم رتبهٔ "A" دادند. منتقد تمپا بی تایمز به "برترین شومن" امتیاز ۱۰/۱۰ را داد و گفت، "'برترین شومن" فیلمی عالی، زیبا و بسیار مناسب برای فصل کریسمس و تعطیلات است.' منتقد ورایتی به فیلم امتیاز ۹/۱۰ را داد و هنرپیشگی ها، موسیقی و فضای فیلم را تحسین کرد. منقد هافینگتن پست امتیاز ۱۰ از ۱۰ را داد و گفت، 'فوران موسیقی و افسون شما را غرق خواهد کرد. فیلم هم چنین پیامی دارد که باید طنین انداز مسائل دنیای امروز دربارهٔ پذیرش و شجاعت شود.' منتقد وی لیو اینترتینمنت به فیلم ۹.۵/۱۰ امتیاز داد و بیان داشت، 'این فیلم یک شاهکار موزیکال است که باید آن را دید.' منتقد وبسایت راجر ایبرت امتیاز ۳.۵/۴ را داد و نوشت، ' "برترین شومن" یک اثر سرگرم کننده ناب ست با ترانه هایی به یادماندنی.' منتقد سی ال تور بیان داشت، "برترین شومن" بسیار تماشایی و رنگارنگ ست با ترانه هایی مسری. فیلمی خیره کننده و دلچس
ب.' منتقد پسدینا ویکلی به فیلم امتیاز A داد و آن را 'پیشگامانه و بسیار نوآورانه' خواند. منتقد سالت لیک تریبیون امتیاز ۳.۵/۴ را داد و گفت، 'تیم بازیگری قوی به این فیلمِ زندگی نامه ایِ آهنگین و فانتزی، نیرویی احساسی داده است.' مجلهٔ لیتل وایت لایز ۴ از ۵ امتیاز داد و نوشت، "'برترین شومن" سزاوار تبدیل شدن به یک کلاسیک کریسمسی است. رمانتیسم و شور و شوق شدید فیلم دارای اثری بسیار مثبت و نشاط بخش است.' منتقد ددلاین هالیوود به فیلم امتیاز ۴ از ۵ را داد و آن را 'فانتزی ای از آهنگ و رقص و اثری سرورآمیز و سرگرم کننده' توصیف کرد. منتقد ریدیو تایمز بیان کرد، ' "برترین شومن" ترکیبی دلپذیر است از زیبایی دیداری، سحرانگیزی و رقص پردازی های خوش نما.' منتقد مجلهٔ لیست امتیاز ۴/۵ داد و فیلم را 'لذت بخش، رنگارنگ و فریبنده' خواند. نیوزیلند هرالد به فیلم امتیاز ۴/۵ را داد و آن را 'موزیکالی سرزنده و درخشان' نامید.
فرشاد فداییان، متولد ۱۳۲۶ بابل، مستندساز و عکاس ایرانی است. او دانش آموخته رشته فلسفه از دانشگاه تبریز است و از سال ۱۳۶۷ مستند سازی را با فیلم “سنگ، مادر خاموش” آغاز کرد و تا امروز نزدیک به ۸۰ فیلم کوتاه و بلند با موضوعات مختلف ساخته است. فیلم شناسی. فرشاد فدائیان بیش از ۷۰ عنوان مستند را طراحی، نویسندگی، تهیه کنندگی و کارگردانی کرده است:
ماشین کاری سایشی یک فرایند ماشین کاری است که در آن مواد با استفاده از انبوهی از ذرات ساینده کوچک از قطعه کار برداشته می شود. نمونه های متداول آن شامل سنگ زنی، سنگ کِشی (هونینگ) و پرداخت و پولیشکاری است. فرآیندهای سایشی معمولاً گران هستند، اما نسبت به سایر فرآیندهای ماشینکاری قادر به تولید تلرانس های دقیق تر و اتمام سطح بهتری هستند. براده های تولید شده شبیه براده هایی است که توسط فرایندهای دیگر ماشین کاری تولید می شوند. با این فرایند می توان از نرم ترین و صاف ترین سطوح قابل تحصیل طی هر نوع فرایند ماشین کاری با برداشتن مقدار بسیار کمی براده تا سطوح خشن و زبر با آهنگ براده برداری زیاد ایجاد کرد. ذرات ساینده ممکن است به یکی از سه صورت باشند: آزاد، همراه با چسب روی یک نوار (به نام محصول ورقه ای)، و متداول ترین صورت به شکل فشرده به صورت سنگ یا چرخ که در آن ها مواد ساینده به کمک مادهٔ چسباننده در کنار یکدیگر نگه داشته می شوند (به نام محصول چسبی یا چرخ سمباده). فرایند برداشتن فلز در همهٔ فرایندهای ماشین کاری سایشی یکی است و تفاوت مهم آن ها در فاصلهٔ عمل دانه ها و صلبیت و درجهٔ استحکام چسب دانه هاست. در مقایسه با ماشی
ن کاری، فرایند "ماشین کاری سایشی" سه مشخصهٔ منحصر به فرد دارد: اول: اینکه لبهٔ برندهٔ بسیار کوچکی دارد و تعداد زیادی از این لبه ها به طور هم زمان می توانند عمل تراش را صورت دهند و در صورتی که ماشین مناسبی به کار گرفته شود، تراشکاری بسیار ظریف امکان پذیر است و می توان سطوح صاف و با کنترل ابعاد دقیق ایجاد کرد. دوم: به علت استفاده از سنگ های سایندهٔ فوق العاده سخت، از جمله الماس می توان سطوح بسیار سخت همچون فولاد سخت شده، شیشه، کاربید و سرامیک را به راحتی ماشین کاری کرد. در نتیجه فرایندهای ماشین کاری سایشی نه تنها فرایندهای ساخت مهمی هستند، بلکه اساساً از فرایندهای ضروری به شمار می آیند. بسیاری از قطعات محصولات مدرن امروزی از قبیل ماشین های ابزار مدرن، اتومبیل ها، سفینه های فضایی و هواپیماها را نمی توان بدون کمک این فرایندها ساخت. سوم: اینکه در سنگ زنی، هیچ کنترلی بر شکل واقعی ابزار یا دیگر متغیرهای تراش وجود ندارد. به دلیل وجود این متغیرها، سنگ زنی فرایند پیچیده ای است. اصول. صافی سطح یک قطعه به دلایل فنی و اقتصادی بسیار مهم است؛ مثلاً سطوح صاف، خواص فیزیکی و مکانیکی را بهبود می بخشند یا سطوح درگیر با هم، باید
به خوبی پرداخت شده باشند تا از اتلاف انرژی و سایش به علت اصطکاک جلوگیری شود؛ بنابراین در روند تولید قطعات صنعتی، پرداخت کاری و صیقل کاری سطح، به عنوان یک عملیات نهایی جایگاه خاص و مهمی دارند. این عملیات اغلب با محدودیت ها و مشکلاتی همراه است، مثلاً بیشترین زمان کاربری در چرخهٔ تولید قطعه را به خود اختصاص می دهد یا کمترین کنترل را می توان روی آن داشت. با رشد روزافزون فناوری و نیاز به ساخت قطعات دقیق تر در صنایع مختلف، انواع روش های ساخت نیز پیشرفت چشم گیری داشته اند. یکی از انواع روش های ساخت که در این زمره قرار می گیرد ماشین کاری است. انواع مختلف روش های ماشین کاری نوین و فوق دقیق در سال های اخیر ابداع شده و پیشرفت کرده اند. فرایندهای پرداخت سطوح نیز از جمله فرایندهای زیر شاخهٔ ماشین کاری هستند که در صنایع مختلف کاربردهای فراوانی دارند. روش های پرداخت سطح در صنایع مختلفی از جمله الکترونیک، کامپیوتر، اپتیک، هوا و فضا و… بسیار کاربردی هستند. به همین دلیل در سال های اخیر روش های نوینی برای پرداخت سطح به وجود آمده اند. این روش ها که با عنوان فرایندهای ماشین کاری سایشی شناخته می شوند در گذشته با ابزارهای جامد مانن
د سنگ و سمباده و… انجام می شده اند. برای غلبه بر محدودیت های مختلف موجود در فرایندهای پرداخت سنتی، فرایندهای پیشرفتهٔ پرداخت به وجود آمده اند. امروزه و بنابر نیاز در صنایع، روش هایی برای انجام ماشین کاری سایشی بدون نیاز به ابزار جامد شکل گرفته و رونق فراوانی یافته اند. در این روش ذرات ساینده درون محیط سیال به صورت شناور قرار می گیرند و همراه با جریان سیال به سطح برخورد کرده و فرایند پرداخت را انجام می دهند. تاریخچه. فرایند ماشین کاری سایشی قدیمی ترین فرایند ماشین کاری است. در موزه ها نمونه های فراوانی از دست افزار، وسایل آشپز خانه و جنگ افزارهایی که توسط مردم باستان تهیه شده است مشاهده می گردد. در آن زمان با سایش مواد نرم روی سنگ های سخت و از بین بردن قسمت های ناخواسته آن را به شکل دلخواه درمی آوردند. تا قرن ها فقط مواد سایندهٔ طبیعی در دسترس بود و فرایندهای ماشین کاری اساسی جدید تر با استفاده از مواد تراشهٔ برتر توسعه یافته اند. با ظهور انقلاب صنعتی، در بسیاری از صنایع به تدریج کار دستی جای خود را به ماشین ها داد و این روند به گونه ای توسعه یافت که در حال حاضر بسیاری از قطعات صنعتی از مراحل ابتدایی تولید گرف
ته تا مراحل آخر آن مثل پرداخت کاری و صیقل کاری به وسیلهٔ ماشین ها به وجود می آیند؛ ولی هنوز با توجه به نکاتی مثل افزایش نیاز به قطعات ریز با پرداخت سطح عالی یا کار کردن روی چند قطعه یا چند ناحیه از یک قطعه به صورت همزمان، عملیات پیچیده ای مورد نیاز بود که سامانه های معمول مکانیکی ما در مورد آن ها کاملاً خام و ناکارآمد بودند از این رو طراحان و مهندسین حوزه های مختلف صنعت تلاش کردند تا براساس نیاز خود، روش ها و دستگاه های بهتری را برای این منظور طراحی و تولید کنند. با وجود تمام این تلاش ها حتی اکنون بسیاری از ابزارها و قالب های صنعتی یا بسیاری از سطوح پیچیده در قطعات صنعتی، اغلب به صورت دستی صیقل کاری و پرداخت می شوند. پرداخت کاری و صیقل کاری ماشینی سطوح نیز با روش های معمول و سنتی، برای تمام قطعات یا امکان پذیر نیست یا وقت گیر بوده یا کنترل بالایی روی کیفیت سطح به دست آمده نمی توان داشت. به منظور کاهش زمان پرداخت و کاهش هزینهٔ پرداخت عالی سطح، روش های پیشرفتهٔ ماشین کاری بدون دخالت دست به وجود آمد. اولین بار در دههٔ ۱۹۶۰ فرایندهای پرداخت پیشرفته به وسیلهٔ ذرات ساینده مطرح شد. این گونه روش ها نسبت به روش های سن
تی مانند سنگ زنی، لپینگ و هونینگ دقت بالاتری دارند. ابتدایی ترین روش پیشنهاد شده برای ماشین کاری سایشی، روش AFM است. این روش برای پرداخت سطوح داخلی مناسب است. روش MAF برای پرداخت سطوح داخلی و روش MRF برای پرداخت سطوح تخت نیز بعدها مطرح شد. در دههٔ ۱۹۸۰ روش دیگری از انواع فرایندهای پرداخت پیشرفته به نام MFP (پرداخت سطح به وسیلهٔ ذرات سایندهٔ شناور در سیال مغناطیسی) مطرح شده که برای پرداخت سطوح ساچمه های سرامیکی به کار می رود. مواد ساینده. مادهٔ ساینده مادهٔ سختی است که قابلیت بریدن یا ساییدن مواد دیگر را داشته باشد. مردم باستان از سنگ های ماسه ای برای تیز کردن ابزار و جنگ افزار خود استفاده می کردند. چرخ های سمبادهٔ اولیه را از قطعات بزرگ سنگ های ماسه ای می بریده اند؛ ولی از آنجا که سختی قسمت های مختلف این چرخ ها یکنواخت نبوده اند، فرسایش آن ها نامنظم و نتایج حاصله غیر یکنواخت بوده است. سمباده مخلوطی از اکسید آلومینیوم و اکسید مغناطیسی آهن است که به عنوان سایندهٔ طبیعی دیگری به صورت روکشی روی پارچه یا کاغذ کشیده می شود. سنگ سمباده و الماس از دیگر مواد سایندهٔ طبیعی هستند. امروزه کوارتز، ماسه، لعل و الماس تنها س
اینده های طبیعی هستند که هنوز اهمیت تجاری دارند. به عنوان نمونه در درجهٔ اول از ماسهٔ کوارتز به عنوان مادهٔ ساینده در ورقه های ساینده و در فرایند پاشیدن ذرات به کمک هوا استفاده می شود، ولی مواد سایندهٔ مصنوعی نیز در این زمینه جای خود را باز کرده اند. گسترش ساخت مواد سایندهٔ مصنوعی با خواص یکنواخت این امکان را به وجود آورده اند که فرایندهای ماشین کاری سایشی در ردیف اول ماشین کاری دقیق قرار بگیرند. سختی ویژگی کلیدی یک مادهٔ ساینده است. دانه ها باید در دمای بالا قابلیت از هم پاشیدگی داشته باشند. دو خاصیت دیگر در دانه های ساینده مهم است: ساییدگی و تردی. ساییدگی به عمل سایش مالشی دانه ها گفته می شود که در اثر آن لبه های تازهٔ آن کند شده و دانه ها پهن و چرخ براق می شود. دوم تردی که به شکست دانه مربوط می شود و در نقطهٔ مقابل چقرمگی قرار دارد. در سنگ زنی قابلیت شکست دانه ها و ایجاد لبه های تیز تازه اهمیت دارد. سنگ کاری پرداخت. نوعی فرایند براده برداری است که طی آن با استفاده سنگ های سمبادهٔ ظریف مقدار بسیار کمی فلز برداشته می شود. سرعت تراش در این فرایند به مراتب کمتر از سنگ زنی است. این فرایند به منظور پرداخت سوراخ
های تراشکاری شده، برداشتن خراش های معمولی ناشی از سوراخ تراشی (شیب، تموج و اثر ابزار) یا از بین بردن اثرات باقی مانده از سنگ زنی استفاده می شود. مقدار فلز برداشته شده معمولاً حدود ۰٫۱۲ میلی متر (۰٫۰۰۵ اینچ) یا کمتر است. هر چند سنگ کاری پرداخت گاهی با دست انجام می گیرد، ولی معمولاً از تجهیزات ویژه استفاد می شود. بیشتر سنگ کاری های پرداخت روی سطوح استوانه ای داخلی نظیر دیوارهٔ سیلندر موتور اتومبیل انجام می شود. معمولاً سنگ های پرداخت را در یک سرسنگ بسته و با فشار کم و کنترل شده با سطح پرداخت کردنی در تماس قرار می دهند. سرسنگ از خارج هدایت نمی شود، ولی در عوض با غوطه ور شدن در سوراخ، به وسیلهٔ سطح کار هدایت می شود. به منظور پرهیز از تکرار مسیر یک دانه روی سطح کار، به سنگ پرداخت حرکت مرکب می دهند (مثلاً چرخش همراه با حرکت نوسانی محوری). برای پرداخت سطوح خارجی و تخت حرکت های نوسانی متناوب به کار می روند. طول مسیر این حرکت ها باید به گونه ای باشد که در انتهای هر مسیر سنگ قدری از سطح کار بگذرد. تقریباً در تمام سنگ کاری های پرداخت واقعی از سیال تراشکاری استفاده می شود. تقریباً تمام عملیات سنگ کاری پرداخت به وسیلهٔ سن
گ هایی صورت می گیرد که از به هم چسبانیدن دانه های سایندهٔ مصنوعی ظریف ساخته شده اند. تفاوت سنگ های پرداخت با چرخ های سمباده، وجود مواد اضافی نظیر گوگرد، چسب پلاستیکی یا موم، در مادهٔ چسبانندهٔ آن هاست که غالباً برای اصلاح عمل تراش به کار می روند. اندازهٔ دانه های ساینده بین ۸۰ تا۶۰۰ است. معمولاً این سنگ ها به صورت ابزارهای محیطی ساخته می شوند. ماشین های سنگ کاری پرداخت تک یا چند محوره در هر دو نوع افقی و عمودی وجود دارند. پاره ای از این ماشین ها به وسایل اندازه گیری ویژهٔ حساسی مجهز هستند که پس از رسیدن اندازهٔ قطعه به حد مطلوب سرسنگ را خم می کنند تا از کار جدا شود. غالباً برای پرداخت سطح داخلی یک استوانهٔ کوچک، آن را با دست نگه می دارند و با ایجاد حرکت رفت وآمدی در مقابل سنگ چرخان پرداخت می کنند. اگر حجم کار زیاد باشد، سنگ کاری پرداخت فرایند نسبتاً کم هزینه ای است. دورهٔ کامل عمل پرداخت به انضمام بازکردن و بستن قطعه کار، غالباً کمتر از یک دقیقه است. سنگ کاری فوق پرداخت. فوق پرداخت نوعی سنگ کاری پرداخت است که معمولاً بر روی سطوح تخت انجام می شود و در عوامل زیر به کار گرفته می شود: عمل فوق پرداخت بر اساس این پ
دیده است که اگر مقدار سیال با گرانروی مشخص بین دو سطح جفت شونده که نیروی بینشان از حد بحرانی معمولی تجاوز نکرده است و ناصافی سطح آن ها از اندازهٔ معینی بیشتر نیست، قرار گیرد، لایهٔ نازک بین دو سطح پایدار و در آنجا با همان ضخامت باقی می ماند. در نتیجه پس از آنکه ناصافی های نوک تیز سطح به وسیلهٔ سنگ پرداخت با فشار کنترل شده برداشته شدند و صافی سطح به حد معینی رسید، مادهٔ سیال لایهٔ پیوسته ای بین سنگ و قطعه کار به وجود می آورد و عمل تراش دیگر انجام نمی شود؛ بنابراین با استفاده از روان ساز، سنگ و فشار مشخص، می توان تمام قطعات را با درجهٔ صافی یکسان پرداخت کرد. فوق پرداخت برای هر دو نوع سطح استوانه ای و تخت به کار می برند. با استفاده از مقادیر فراوان روانساز سردکننده، دمای قطعه کار یکنواخت می ماند و تمام ذرات فلز ساییده شده، شسته و از محیط دور می شوند تا از خراشیده شدن سطح جلوگیری کند. صیقل کاری. صیقل کاری پرداخت سایشی سطح به وسیلهٔ دانه های ساینده ای است که در سطح یک مادهٔ نرم به نام چرخ صیقل غوطه ور شده اند. مادهٔ سطح چرخ صیقل ممکن است به نرمی پارچه تا سختی چدن یا مس باشد، ولی در هر صورت از مادهٔ پرداخت کردنی نر
م تر است و فقط به عنوان نگهدارندهٔ دانه های سایندهٔ سخت عمل می کند. صیقل کاری در مورد فلزات و غیر فلزات هر دو به کار می رود. در اثر مالیدن چرخ صیقل دانه دار شده بر روی یک سطح، دانه های ساینده مقدار مختصری از ماده سطح سخت تر را برمی دارند. در نتیجه، عمل تراش بوسیلهٔ ذرات ساینده صورت می گیرد و صفحهٔ نگهدارندهٔ نرم تر فرسوده نمی شود، زیرا دانه های ساینده در صفحهٔ نگهدارنده می نشینند و در عرض آن حرکت نمی کنند. این عمل همیشه به همین صورت اتفاق می افتد، یعنی اگر دو قطعه که بین آن ها دانه های سایندهٔ ظریف قرار گرفته است به هم مالیده شوند، دانه های ساینده در مادهٔ نرم تر فرومی روند و سطح سخت را می سایند. در صیقل کاری معمولاً دانه های ساینده به وسیلهٔ یک رسانه نظیر گریس، روغن یا آب بین چرخ صیقل و سطح کار نگه داشته می شود. اندازه دانه ها از ۱۲۰ تا ظریفترین اندازه پودری است، در نتیجه مقدار بسیار کمی فلز برداشته می شود. از آنجا که این فرایند از نظر آهنگ برداشتن فلز بسیار کند است، فقط برای از بین بردن آثار و خراش حاصل از سنگ زنی یا سنگ کاری پرداخت بکار می رود یا برای ایجاد سطوح فوق العاده صاف و تخت نظیر سطوح مورد نیاز در