Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در شبکه های رایانه ای، کارخواه غنی، (Rich client) (که با نام هایی مانند کارخواه سنگین، چاق یا ضخیم نیز شناخته می شود)، به رایانه ای اطلاق می شود که در معماری کارخواه-کارساز، نقش کارخواه را دارد اما به طور معمول، قابلیت انجام پردازش های پیچیده را بدون وابستگی مداوم به کارساز مرکزی داراست. این نوع رایانه که در ابتدا تنها «کارخواه» یا «کارخواه ضخیم» نامیده می شد، در برابر کارخواه لاغر قرار دارد که به شدت وابسته به خدمات و نرم افزارهای کارساز است. کارخواه توانمند معمولاً دارای تعامل کاربری پیشرفته است. با اینکه کارخواه چاق همچنان نیاز به ارتباط دوره ای با شبکه یا کارساز مرکزی دارد، اما معمولاً قادر است بسیاری از وظایف را به صورت مستقل انجام دهد. در نقطهٔ مقابل، کارخواه لاغر تا حد ممکن از انجام پردازش محلی پرهیز می کند و برای پردازش یا اعتبارسنجی هر داده ای به کارساز مراجعه می نماید. مقدمه. طراح یک سامانهٔ کارخواه-کارساز باید تصمیم بگیرد که کدام بخش از کار در کارخواه انجام شود و کدام در کارساز. این تصمیم تأثیر زیادی بر هزینهٔ کارخواه و کارساز، امنیت و پایداری سامانه، و نیز انعطاف پذیری آن در برابر تغییر یا قابل ان
تقال سازی دارد. ویژگی های رابط کاربری معمولاً طراح را در این تصمیم گیری محدود می کنند. برای نمونه، یک نرم افزار طراحی ممکن است تنها در آغاز تصویر را از کارساز بارگیری کرده و سپس تمام ویرایش ها را به صورت محلی انجام دهد و در پایان، نسخهٔ ویرایش شده را به کارساز بازگرداند. چنین رویکردی مستلزم استفاده از کارخواه توانمند است که اگرچه زمان آغاز و پایان طولانی دارد (به دلیل انتقال حجم زیاد داده)، اما روند ویرایش در آن بسیار سریع خواهد بود. در سوی دیگر، یک کارخواه لاغر ممکن است فقط بخش های قابل مشاهدهٔ تصویر را بارگیری کرده و هر تغییر را به کارساز ارسال کند. این روش آغاز سریع تری دارد، اما فرایند ویرایش در آن به شدت کند خواهد بود. تاریخچه. کارخواه های اولیه، پایانه های متنی ساده بودند، مانند Wyse و نمایشگرهای ویدیویی (VDU)، و کارخواه های غنی تا زمانی که رایانه های شخصی رواج نیافته بودند، کاربردی نداشتند. انگیزهٔ اصلی از توسعهٔ کارخواه لاغر، کاهش هزینه ها بود، زیرا در آن دوران، پایانه ها و رایانه ها گران بودند و معماری کارخواه-کارساز لاغر امکان فراهم کردن تجربهٔ محاسبات رومیزی برای شمار زیادی از کاربران را فراهم می ک
رد. با کاهش قیمت رایانه های شخصی و کاهش هزینه های مجوز نرم افزار، معماری های کارخواه توانمند جذاب تر شدند. برای کاربران، کارخواه غنی محیطی واکنشی تر و اغلب رابط گرافیکی بهتری نسبت به کارخواه لاغر ارائه می دادند. در سال های اخیر، اگرچه رایانه های شخصی توان پردازشی بسیار بالایی دارند، اما اینترنت باعث رشد معماری کارخواه نازک شده است. اجرای متمرکز برنامه های کارخواه غنی. احتمالاً لاغرترین نوع کارخواه، برنامه های رومیزی راه دور هستند، مانند محصولات سیتریکس و خدمات رومیزی راه دور مایکروسافت که برنامه ها را در یک رایانهٔ مجازی میزبان مرکزی اجرا می کنند و تنها تصویر صفحه و فشرده کلیدها را میان رایانهٔ محلی و رایانهٔ میزبان منتقل می کنند. این کارخواه های ابرلاغر اغلب برای اجرای برنامه های سنگین یا دارای داده های زیاد به کار می روند که به صورت کارخواه چاق طراحی شده اند، اما اجرای واقعی آن ها به کارساز نزدیک است. مزایا. کاهش نیاز پردازشی کارساز: در کارخواه چاق، پردازش های اصلی بر عهدهٔ کارخواه است، بنابراین کارساز نیاز به توان پردازشی بالا ندارد و هزینهٔ آن کاهش می یابد. امکان کار آفلاین: کارخواه چاق به اتصال دائمی با
کارساز نیاز ندارد. کارایی بهتر در چندرسانه ای: برای برنامه های سنگین چندرسانه ای، کارخواه چاق عملکرد بهتری دارد، زیرا انتقال حجم بالای داده از کارساز ممکن است نیاز به پهنای باند زیادی داشته باشد (مثلاً در بازی های ویدیویی). انعطاف پذیری بیشتر: در برخی سامانه ها، برنامه هایی وجود دارد که فقط بر روی رایانهٔ شخصی با منابع محلی قابل اجرا هستند و در معماری کارخواه لاغر قابل پیاده سازی نیستند. استفاده از زیرساخت موجود: کاربران امروزی اغلب دارای رایانه های قدرتمند هستند، بنابراین اجرای کارخواه غنی هزینهٔ اضافی برایشان ندارد. افزایش ظرفیت کارساز: هرچه کار بیشتری در کارخواه انجام شود، فشار کاری بر کارساز کاهش می یابد و تعداد بیشتری از کاربران می توانند به آن متصل شوند. نیاز به منابع بیشتر در کارخواه، اما تعداد کمتر کارسازها: در نتیجه، هزینهٔ کلی ممکن است کاهش یابد.
کاکتوس ترانه ای از گروه آلترنیتیو راک آمریکایی، پیکسیز است که توسط خواننده اصلی گروه، بلک فرانسیس نوشته شده است و در آلبوم روزای موج سوار دارد و هشتمین ترک آلبوم محسوب می شود. تهیه کنندگی این ترانه را استیو آلبینی بر عهده داشته است. این ترانه تا کنون توسط خواننده های دیگری از جمله دوید بویی هم بازخوانی شده است.
میمون به بهشت رفته ترانه ای از گروه آلترنیتیو راک آمریکایی، پیکسیز است که در آلبوم دولیتل قرار دارد که در سال ۱۹۸۹ منتشر شد و هفتیمن ترک آلبوم محسوب می شود. این ترانه توسط خواننده اصلی گروه، بلک فرانسیس نوشته شده است و مشابه بقیه ترانه های آلبوم، توسط گیل نورتون تهیه شده است. اشاره هایی به محیط زیست گرایی و عددشناسی در اشعار این ترانه دیده می شود و بازتاب دهنده مضامینی است که در آلبوم دولیتل مورد بررسی قرار گرفته است. این آهنگ، اولین آهنگ از گروه پیکسیز محسوب می شود که در آن از موسیقی دانان مهمان بهره گرفته شده است. دو نوازنده چلو و دو نوازنده ویولون به صورت مهمان در تهیه این آهنگ حضور داشته اند. این ترانه به صورت تک آهنگ هم در امریکا و هم در بریتانیا منتشر شده است و از جمله محبوب ترین ترانه های پیکسیز محسوب می شود.
دُرنای شنزار با نام یک گونه از سرده درناها است. این پرنده نخستین بار در سال ۱۷۵۸ میلادی، توصیف علمی و توسط کارل لینه، نام گذاری شد.
درنای ساروس یک گونه از سردهٔ درناها است. این پرنده قدّی نزدیک به بلندیِ انسان دارد. تک همسری. در هند این پرنده به خاطر تک همسر بودنش ستایش می شود. شایع است که وقتی یکی از جفت ها می میرد جفت دیگر تا پایان عمر در سوگ او باقی می ماند. ولی واقعیت کمی متفاوت است. جفت های درنا گاهی به یک پرنده ی سوم اجازه می دهند که به آن ها بپیوندد و حتی آواز دونفره شان تبدیل به آواز سه نفره می شود. البته این رویداد نادر است و در حدود ۱٪ از این پرندگان مشاهده شده است. معمولاْ در شرایط سخت که بزرگ کردن نوزاد پرنده دشوار است این رفتار بیشتر دیده می شود و به رشد بهتر جوجه کمک می کند. پرنده ی سوم در جفت گیری دخیل نیست و ممکن است نسبت خونی با دو پرنده ی دیگر نیز نداشته باشد. بنابراین از نظر تکاملی دلیل این رفتار همچنان مورد پرسش است. یکی از حدس ها این است که پرنده ی سوم با مشارکت در این امر، بزرگ کردن جوجه برای خودش را تمرین می کند.
درناهای بانو نام یک سرده از تیره کلنگان است. واژهٔ لاتین Anthropoides، به معنی «انسان نما» است.
درنای آبی رنگ ، نام یک گونه از سرده درناهای بانو است. "درنای آبی" همچنین به عنوان "درنای استنلی" و "درنای بهشتی" نیز شناخته شده است. "درنای بهشتی" پرندهٔ ملی آفریقای جنوبی است. این گونه توسط اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت (آی یوسی ان IUCN) در فهرست سرخ گونه های در معرض خطر به عنوان گونهٔ آسیب پذیر اعلام شده است. تغذیه. "درناهای آبی رنگ" از زمین تغذیه می کنند و به ندرت، در نزدیکی تالاب ها مشاهده می شوند. بیشتر رژیم غذایی آنها از علف های بلند و جگن تشکیل شده است، و بسیاری از گونه های این پرنده در نزدیکی لانه خود تغذیه می کنند. "درناهای آبی" همچنین به طور معمول و منظم حشره خوار هستند، و در تغذیه خود از حشرات متعدد و درشت و قابل ملاحظه ای مانند ملخ استفاده می کنند. حیوانات کوچک مانند خرچنگ ها، حلزون ها، قورباغه ها، مارمولک های کوچک و مار ها در رژیم غذایی آنها نقش مکمل را دارند. آنها اغلب با خردشدهٔ چنین مواد غذایی غنی از پروتئینی جوجه های نورسته خود را تغذیه می کنند. پیوند به بیرون. چند ویدیوی کوتاه:
درنای طناز یا درنای کوچک نام یک گونه از سرده درنا است. واژه "virgo" در لاتین به معنی دوشیزه است.
مرجان برگی نام یک گونه از راسته مرجان های سنگی است.
عقلم کجا رفته؟ ترانه ای از گروه آلترنیتیو راک امریکایی، پیکسیز است که در آلبوم روزای موج سوار قرار دارد. این ترانه توسط خواننده اصلی گروه، بلک فرانسیس نوشته شده و مشابه دیگر ترانه های آلبوم، توسط استیو آلبینی تهیه شده است. هرچند که این ترانه به صورت تک آهنگ منتشر نشد، اما از جمله معروف ترین ترانه های پیکسیز محسوب می شود و به صورت مکرر در کنسرت ها توسط گروه اجرا می شود. این ترانه بارها در فرهنگ عامه از جمله فیلم ها مورد اشاره قرار گرفته و خواننده های بسیاری آن را بازخوانی کرده اند. ایده نوشتن این ترانه وقتی که فرانسیس در دانشگاه ماساچوست در امهرست حضور داشت، به ذهنش خطور کرد و آن را با الهام گیری از تجربیات غواصی اسکوبا که در دریای کارائیب داشته، نوشته است. او بعدها گفت که «این ماهی کوچولو سعی می کنه منو دنبال کنه، نمی دونم چرا، خیلی در مورد رفتار ماهی ها چیزی نمی دونم».
غول آسا ترانه ای از گروه آلترنیتیو راک آمریکایی، پیکسیز است که در آلبوم روزای موج سوار قرار دارد و در سال ۱۹۸۸ منتشر شد. این ترانه به صورت مشترک توسط نوازنده گیتار بیس گروه، کیم دیل و خواننده اصلی گروه، بلک فرانسیس نوشته شده است. این ترانه در اسل ۱۹۸۸، به عنوان اولین تک آهنگ گروه منتشر شد. در این ترانه، کیم دیل خواننده اصلی است و یکی از موفق ترین ترانه های پیکسیز محسوب می شود که در کنسرت ها هم به شکل مکرر اجرا می شود.
بلبل زیردم سرخ نام یک گونه از سرده بلبل ها است. این پرنده مقیم شبه قاره هند از جمله سری لانکا تا برمه و بخش هایی از تبت است و توسط انسان به بسیاری از مناطق دنیا از جمله جزایر فیجی، ساموا، تونگا و هاوایی در اقیانوس آرام، دوبی، ایالات متحده، آرژانتین و نیوزیلند معرفی شده است. این پرنده به دلیل اثرات مخربی که بر محیط زیست بومی این مناطق گذاشته یکی از تنها سه پرنده ای است که در فهرست بدترین ۱۰۰ گونه مهاجم دنیا قرار گرفته است (مرغ مینا و سار معمولی دو پرنده دیگر این فهرست هستند). این پرنده از راستهٔ گنجشک سانان و تیرهٔ بلبلان است و با تاج کوتاهی که سرش را به حالت لوزی درآورده به راحتی قابل تشخیص است. آنها از میوه ها، گلبرگ و شهد گل ها، حشرات و گاهی مارمولک های کوچک تغذیه می کنند. این بلبل ها به دلیل تغذیه از میوه ها و آسیبی که به محصولات باغات وارد می کنند، یک آفت برای باغداران محسوب می شوند. آنها همچنین با پراکنده کردن بذر گیاهان غیربومی به تغییر پوشش گیاهی کمک می کند. این گونه، در ایران، نخستین بار در جزیره کیش ثبت شد و اکنون تنها جمعیت شناخته شده ایران در این جزیره است.
کیمبرلی آن دیل که بیشتر به صورت کیم دیل شناخته می شود، خواننده، ترانه نویس و موسیقی دان امریکایی است که عمدتاً به عنوان نوازنده گیتار بیس گروه آلترنیتیو راک پیکسیز شناخته می شود. دیل همچنین خواننده اصلی و نوازندن گیتار ریتم گروه د بریدرز است. دیل در سال ۱۹۸۶ به عنوان نوازنده گیتار بیس وارد گروه پیکسیز شد و نام Mrs. John Murphy را برای خود برگزید. پس از آلبوم دولیتل و وقفه ای که ردر کار گروه پیکسیز پیش آمد، او به همراه تانیا دونلی و جوزفین ویگز گروه د بریدرز را تشکیل داد. گروه پیکسیز در سال ۱۹۹۳ منحل شد، اما در سال ۲۰۰۴ مجدداً تشکیل شد. کیم دیل در سال ۲۰۱۳ از گروه جدا شد. پس از پیکسیز، دیل تمرکز خود را بر روی بریدرز معطوف کرد و آلبومی به نام Last Splash را به همراه این گروه در سال ۱۹۹۳ منتشر کرد که از نظر میزان فروش، موفق به دریافت گواهی پلاتینی شد.
استیون رابرت هِرِک (زاده ۱۰ نوامبر ۱۹۵۸) کارگردان آمریکایی است. هِرِک در ۱۰ نوامبر ۱۹۵۸ در سن آنتونیو، ایالت تگزاس به دنیا آمده است و از دانشگاه تگزاس در آستین فارغ التحصیل شده است وی فعالیت فیلمسازی خویش را از ۱۹۸۶ آغاز کرده است.
چارلز مایکل کیتریج تامسون چهارم مشهور به بلک فرانسیس ، خواننده، ترانه نویس و گیتاریست آمریکایی است. او عمدتاً به عنوان خواننده اصلی گروه آلترنیتیو راک پیکسیز شناخته می شود. پس از اینکه گروه پیکسیز در سال ۱۹۹۳ برای مدت ۱۰ سال منحل شد، او پیشه ای انفرادی را در پیش گرفت و تحت نام فرانک بلک به فعالیت می پرداخت. پس از اینکه دو آلبوم با ناشر 4AD منتشر کرد، از این ناشر جدا شد و یک گروه موسیقی جدید تشکیل داد. در سال ۲۰۰۷ مجدداً نام بلک فرانسیس را برای خود انتخاب کرد.
پاز لنچانتین () موسیقی دان آرژانتینی-آمریکایی است. او به خاطر نواختن گیتار بیس در تعدادی گروه موسیقی از جمله پیکسیز، انترانس، ا پرفکت سیرکل و زوئن شناخته می شود. او که از تبار ارمنی و فرانسوی است و در آرژانتین متولد شده است، در چهارسالگی به همراه خانواده اش به لس آنجلس امد. پدر او، Mario Merdirossian نوازنده پیانو بود. او به زبان های انگلیسی و اسپانیایی مسلط است. در پنج سالگی شروع به نواختن پیانو کرد. سپس در هشت سالگی شروع به یادگیری ویولون کرد و در ۱۲ سالگی به صورت خودجوش نواختن گیتار را فرا گرفت.
توکانچه آبی نواری نام یک گونه از سرده توکانچه سبز است.
توکانچه نوک بلوطی نام یک گونه از سرده توکانچه سبز است.
توکانچه دمگاه زرشکی نام یک گونه از سرده توکانچه سبز است.
توکانچه نوک شیاری نام یک گونه از سرده توکانچه سبز است.
توکانچه گینه ای نام یک گونه از سرده توکانچه های دورنگی است.
توکانچه جقه گندمی نام یک گونه از سرده توکانچه های دورنگی است.
توکانچه طوق طلایی نام یک گونه از سرده توکانچه های دورنگی است.
توکانچه گولد نام یک گونه از سرده توکانچه های دورنگی است.
توکانچه نوک خال خالی نام یک گونه از سرده توکانچه های دورنگی است.
توکانچه گوش زرد نام یک گونه از سرده توکانچه های دورنگی است.
توکان کوهی سینه خاکستری نام یک گونه رو به انقراض از از سرده توکان کوهی در خانواده توکان است. این پرنده در کشورهای کلمبیا، اکوادور و پرو یافت می شود. رده بندی و رده شناسی. توکان کوهی سینه خاکستری در ابتدا در جنس "پرزبان" توصیف شد. دو زیرگونه از این پرنده شناسایی شده است: توصیف. توکان کوهی سینه خاکستری بین طول دارد و وزن آن بین است. نر و ماده در هر دو زیرگونه پرهای یکسانی دارند، و هر دو زیرگونه الگوی یکسانی در منقار دارند، اگرچه منقار ماده کوتاه تر است. پایه منقار زرد تا سبز مایل به زرد است و یک نوار سیاه نزدیک به پایه آن دیده می شود. قسمت بیرونی دوسوم فک بالا قرمز است که به صورت مورب با بخش زرد تلاقی می کند. نیمی از بیرونی فک پایین سیاه است. هر دو زیرگونه دارای کلاهی سیاه، صورت و پس گردنی سیاه، نواری خاکستری-آبی در پشت گردن، پشت قهوه ای مایل به سبز و زیرتنه ای خاکستری تا خاکستری-آبی هستند. دم سیاه رنگ است و دو یا سه جفت پر مرکزی آن نوک بلوطی دارند. زیرگونه نامزد دارای کفل زرد روشن، پهلوهای خاکستری-آبی کم رنگ، ران های بلوطی و پوش پر قرمز زیر دم است. چشم این پرنده قهوه ای است و پوستی آبی رنگ دور آن را احاطه کرده
است. زیرگونه "A. h. lateralis" کفل زرد کمرنگ تری نسبت به زیرگونه نامزد دارد، پهلوهای زرد کم رنگ تا خاکستری-سفید و چشمانی زرد تا سبز دارد. گستره پراکندگی و زیستگاه. زیرگونه نامزد توکان کوهی سینه خاکستری در مناطق مرکزی و جنوبی کلمبیا و شرق اکوادور پراکندگی دارد. "A. h. lateralis" در شرق اکوادور و بخش های وسیعی از پرو دیده می شود. این پرنده در بوم سازگان کوهستانی مرطوب از جمله جنگل ابری، جنگل الفین و جنگل رشد دوم زندگی می کند. از نظر ارتفاعی، معمولاً بین دیده می شود، اما در پرو تا ارتفاع و در اکوادور تا پایین می آید. رفتار. حرکت. هیچ الگوی مشخصی برای جابه جایی توکان کوهی سینه خاکستری شناخته نشده است. تغذیه. این پرنده از نزدیکی زمین تا تاج درختان جنگل به دنبال غذا می گردد و معمولاً به تنهایی، جفتی یا در گروه های کوچک خانوادگی دیده می شود. همچنین ممکن است به گله غذایابی چندگونه ای بپیوندد. رژیم غذایی آن شامل میوه و انواع توت ها است و احتمالاً برخی مهره داران را نیز می خورد. زادآوری. فصل زادآوری این پرنده در کلمبیا از دسامبر تا فوریه و در اکوادور و پرو از ژوئن یا ژوئیه تا نوامبر ادامه دارد. اطلاعات بیشتری دربارهٔ
زیست شناسی زادآوری آن در دسترس نیست. آواها و صداهای غیرآوایی. آوای توکان کوهی سینه خاکستری یک ""گوییییییت" کم صدا است. نواهای آن شامل نت های "وک" است که به صورت تکی یا در مجموعه ای ادا می شود و همچنین نت های "کک"" که در زمان هشدار یا رفتار تهاجمی شنیده می شود. این پرنده همچنین ممکن است هنگام آوازخوانی یا فراخوانی از ضربات نوک استفاده کند. وضعیت حفاظتی. اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت وضعیت توکان کوهی سینه خاکستری را به عنوان گونه نزدیک تهدید طبقه بندی کرده است. اندازه جمعیت آن ناشناخته است، اما احتمالاً در حال کاهش است. تهدید اصلی برای این گونه جنگل زدایی به دلیل گسترش کشاورزی، معدن کاوی و بهره برداری از چوب است. هرچند این پرنده در برخی مناطق حفاظت شده یافت می شود و به صورت محلی رایج به نظر می رسد، اما «قطعه قطعه شدن جمعیت و هم خونی ممکن است از مشکلات آن باشد».
توکان کوهی سرپوش دار نام یک گونه از سرده توکان کوهی است.
توکان کوهی نوک تخت نام یک گونه از سرده توکان کوهی است.
توکان کوهی نوک سیاه نام یک گونه از سرده توکان کوهی است. آن ها در کلمبیا، اکوادور، پرو و ونزوئلا یافت می شوند.
توکان زیرنوک بلوطی نام یک زیرگونه از سرده توکان است.
توکان توکو نام یک گونه از سرده توکان است. فیلیپ لودویگ استیوس مولر جانورشناس آلمانی در سال ۱۷۷۶ برای نخستین مرتبه این پرنده را توصیف کرد. مشخصات ظاهری. پرهای بدن این پرنده سیاه است که عمدتاً در قسمت گلو تبدیل به رنگ سفید می شود. طول اغلب گونه ها در حدود است و وزن آنها نیز میان متغیر است. به استثنای اختلاف اندازه هیچ تفاوت خارجی دیگری میان دو جنس نر و ماده وجود ندارد. قابل توجه ترین ویژگی در این پرنده منقار بسیار بزرگ است. طول این منقار از در نوسان است که شامل رنگ های متفاوتی از زرد و نارنجی است و در قسمت تحتانی به طیف هایی از نارنجی مایل به قرمز آتشین ختم می شود در حالی که در نوک منقار، یک لکه بزرگ تیره رنگ هم وجود دارد. این منقار به نظر سنگین می رسد اما همانند سایر گونه توکان ها نسبتاً سبک است زیرا قسمت داخلی آن تا حد زیادی توخالی است. توکان توکو در زمره بزرگترین گونه از خانوادهٔ دارکوب سانان طبقه بندی می شود. در حقیقت بزرگی و تمایز ویژه این منقار در این است که در حدود ۳۰ تا ۵۰٪ از کل سطح بدن این پرنده را منقار تشکیل می دهد هر چند، در این زمینه رکورددار نیست و مرغ مگس نوک شمشیری در این تفاضلِ اختلاف پیشتاز ا
ست. تحقیقات جامع نشان داده است که مهمترین کاربرد این منقار، یک نوع عملکرد به عنوان سطح مبادلهٔ گرما است. این منقار در تغییر جریان خون و تنظیم توزیع گرمای بدن پرنده نقش عمده دارد و مشخص شده که توکان توکو از منقار بزرگ خود به عنوان رادیاتور حرارتی برای انتقال گرما استفاده می کند.
سربه راه باش نام فیلم درام موزیکالی محصول ایالات متحدهٔ آمریکا است که در سال ۲۰۰۵ به کارگردانی جیمز منگولد ساخته شد. این فیلم موفق شد در رشتهٔ بهترین بازیگر نقش اول زن برای بازیِ ریس ویترسپون برندهٔ جایزه اسکار شود. همچنین، در رشته های بهترین بازیگر نقش اول مرد برای بازیِ واکین فینیکس و بهترین طراحی لباس نامزد جایزه اسکار شد. خلاصهٔ داستان. "سربه راه باش" زندگیِ جانی کش، ستارهٔ موسیقی کانتری، و عشق میان او و جون کارتر را روایت می کند. عبارتِ انگلیسیِ Walk the line، که نامِ یکی از آهنگ های موفقِ جانی کش است، به حرکت کردن در چارچوبِ عرف و قانون اشاره می کند.
پرزبان زیرنوک قهوه ای نام یک گونه از سرده پرزبان است.
پرزبان نوک نواری یا پرزبان نوک خط خطی نام یک گونه از سرده پرزبان است.
پرزبان زیرنوک روشن نام یک گونه از سرده پرزبان است.
جِربیل هندی نام یک گونه از زیرخانواده جربیل است. جربیل هندی یکی از جوندگان کوچک جثه ی ایران است که بیش تر در مناطق بیابانی و خشک زندگی می کند. این جونده ی کوچک هم از مواد گیاهی و هم از جانوران تغذیه می کند و عمق لانه ی خود را با توجه به فصل،تغییر می دهد. ظاهر. طول بدن جربیل هندی ۱۳۵ تا ۱۹۰ میلی متر، دمش یک و نیم برابر طول بدن و وزنش ۱۰۰ تا ۲۲۵ گرم است. بدن جربیل هندی با خزهای کلفت پوشیده شده است. دم جربیل هندی بلند و پوشیده شده از موهای نازک است، اما یک دسته موی سیاه رنگ در انتهای دمش دارد. کف پایش بدون موست و رنگ دانه دارد. گوش های این پستاندار بدون مو و کشیده و بدنش به رنگ قرمز آجری تا حنایی است. زیست. پراکنش و زیست گاه. جربیل هندی در هندوستان، سریلانکا، پاکستان، سوریه، افغانستان و نپال پراکنده است. در ایران، در خراسان، سیستان و بلوچستان، هرمزگان، کرمان، فارس، اصفهان و خوزستان زندگی می کند. جربیل ها جایی زندگی می کنند که بتوانند در خاک آن، تونل های زیرزمینی حفر کنند؛ زمین های شنی، علف زارها، زمین های کشاورزی و مناطق خشک. اما در مناطق به شدت خشک یا مناطقی با دما و بارش سالانه ی کم دیده نمی شوند. لانه. جربیل
هندی شب گرد است و معمولاً از لانه ی زیرزمینی خود زیاد دور نمی شود. جربیل های هندی زندگی گروهی منسجمی ندارند و هر جربیل هندی به تنهایی در یک لانه زندگی می کند، مگر آنکه فرزندانی داشته باشد و در حال مراقبت از آن ها باشد. این حیوان از تونل های زیرزمینی برای استراحت، ذخیره ی مواد غذایی و خواب استفاده می کند. عمق این لانه ها به نوع و بافت خاک و فصل بستگی دارد. شکل ظاهری لانه ی جربیل هندی ساده و به شکل Y است. یعنی در بالا دو در ورودی روی سطح زمین دارد و بعد یک راهرو در عمق زمین حفر می شود. این حیوان عمق لانه ی خود را با توجه به فصل تغییر می دهد. در زمستان ها، در عمق حدود ۳۵ سانتی متری زمین زندگی می کند و در فصل تابستان، عمق آن را ۴۵ تا ۵۰ سانتی متر افزایش می دهد تا از سطح زمین دورتر باشد و خود را از گرمای سطح زمین حفظ کند. تغذیه. جربیل هندی از گیاهان علفی، برگ، دانه ها و ریشه های گیاهان، لارو و خود حشره ها و جوجه ی پرندگانی که روی خاک آشیانه دارند، تغذیه می کند. زادآوری. جربیل های هندی در سراسر سال، به خصوص در ماه های بهمن، تیر، مرداد و آبان بچه می زایند. دوره ی بارداری جربیل هندی ماده ۲۱ تا ۳۰ روز است و در هر بار
زایمان می تواند ۱ تا ۱۰ فرزند به دنیا بیاورد. اما به طور معمول تعداد فرزندانش ۵ تا ۶ عدد است. نوزادان در هنگام تولد چشم هایشان بسته است و فقط ۳ گرم وزن دارند. مادر وظیفه ی مراقبت از فرزندان را تا زمانی که به استقلال برسند، به عهده دارد. نقش جربیل هندی در طبیعت. جربیل هندی با تغذیه از دانه های گیاهان و دفع آن ها در مناطق دیگر، به پراکنش بذر این گیاهان کمک می کند. این حیوان غذای بسیاری از حیوانات مانند جغد، شغال، روباه، مار، بزمجه، پرندگان شکاری و گربه های وحشی است.
جربیل بین النهرین نام یک گونه از زیرخانواده جربیل است.
ول حفار افغانی نام یک گونه از زیرخانواده ولیان است که در افغانستان، مناطقی از ایران، پاکستان و ترکمنستان پیدا می شود.
همستر ترکیه ای نام یک گونه از زیرخانواده همستر است.
در رمزنگاری یک کانال امن یک راه مقابله با شُنود و دستکاری داده است. یک کانال محرمانه راهی برای انتقال داده است که در برابر شُنودگرایی مقاوم است (به عنوان مثال: خواندن محتوا)، اما لزوماً در برابر دستکاری داده مقاوم نیست. یک کانال معتبر راهی برای انتقال داده است که در برابر دستکاری مقاوم است، اما لزوماً در برابر شُنودگرایی مقاوم نیست. در رمزنگاری یک کانال امن یک راه مقابله با شنود و دستکاری داده است. یک کانال محرمانه راهی برای انتقال داده است که در برابر شُنودگرایی مقاوم است (به عنوان مثال: خواندن محتوا)، اما لزوماً در برابر دستکاری داده مقاوم نیست. یک کانال معتبر راهی برای انتقال داده است که در برابر دستکاری مقاوم است، اما لزوماً در برابر شنودگرایی مقاوم نیست. کانال امن در دنیای واقعی. یک کانال صد در صد امن در دنیای واقعی وجود ندارد. در بهترین حالت تنها راه حل های برای ناامن کردن کانال وجود دارد (مانند، پیک، diplomatic bags, homing pigeons) در سال ۱۹۷۶ دو محقق به تکنولوژی تعویض کلید دست یافتند (بعد از آن ها اینطور نامیده شد) (پروتکل تبادل کلید دیفی-هلمن) این پروتکل به جفت ها اجازه می دهد که یک key تولید کنند ک
ه فقط خودشان می دانند، که از نظر محاسباتیغیرممکن یا به عبارت دیگرفرض دیفی-هیلمن یک چالش ریاضی است. یعنی خیلی خیلی سخت برای حل کردن است. این اهمیت دارد که بدانیم هر تکنولوژی رمزنگاری قابل شکستن است اگر کلید آن به طور امن تغییر نکند. فرصت های آینده. محققان به منظور ایجاد یک کانال امن پیشنهاد رمزنگاری کوانتومی را مطرح کردند. درک فعلی از این موضوع فیزیک کوانتوم کافی است که بدانیم مکانیسم آن به رابطهٔ عدم قطعیت مرتبط است. روشن نیست که آیا شرایط خاصی که تحت آن می توان به کار در دنیای واقعی از سر و صدا، گرد و خاک، و نقص است که در آن همه چیز نیازمند تابع است. تا کنون، اجرای واقعی از این روش کاملأ پیچیده شیک و گران قیمت و محدود کردن آن به برنامه های کاربردی هدف بسیار خاص است. همچنین ممکن است دچار حملات آسیب پذیر به پیاده سازی خاص و عیوب در قطعات نوری که از تجهیزات رمز نگاری کوانتومی ساخته شده است شود. این در حالی است که برخلاف الگوریتم های رمز نگاری کلاسیک در سراسر جهان، تنها مقدار محدودی از تحقیقات عمومی در ارزیابی امنیتی از پیاده سازی های امروزی از رمزنگاری کوانتومی انجام شده است، عمدتاً دلیل آن در عدم استفاده گسترد
ه از آن ها در ۲۰۱۴ نیست. طراحی یک کانال امن. تعریف امنیت برای یک کانال امن را در نظر بگیرید خواص مدل آن از نمونه آن مستقل نیست. کانال تصدیق جهانی را می توان با استفاده از امضای دیجیتال و زیرساخت های کلید عمومی به وجود آورد. کانال های محرمانه را می توان با فرض سختی محاسبات بر اساس رمزنگاری ترکیبی و زیرساخت کلید عمومی به وجود آورد.
زیباموش البرزی یا هامستر دم دراز البرزی نام یک گونه از سرده هامسترهای دم دراز است.
زیباموش ایرانی یا هامستر دم دراز ایرانی نام یک گونه از سرده هامسترهای دم دراز است.
شین یانگ جی-۸ هواپیمای رهگیر با سرعت بسیار زیاد و ارتفاع پرواز بالا و تک سرنشینه، ساخت کشور چین است. این جنگنده یک توسعه بر روی جنگنده جی-۷ چینی بود و در دو مدل ۱ و ۲ تولید شد. مدل یک دارای ورودی هوا بر روی دماغه است ولی مدل دوم دو ورودی هوا در دو طرف دارد. در مجموع ۳۸۰ فروند از این جنگنده تولید شد
سنجابک دم موشی ایرانی نام یک گونه از تیره موش زمستان خواب است.
سنجابک دم موشی نام یک گونه از تیره موش زمستان خواب است.
موش زمستان خواب درختی یا سنجابک درختی نام یک گونه از تیره موش زمستان خواب است.
سنجاب زمینی پیراحمد نام یک گونه از سرده دانه دوست ها است.
سنجاب زمینی پنجه دراز نام یک گونه از تیره سنجاب است.
حشره خوار دندان سفید بزرگ نام یک گونه از سرده حشره خوارهای دندان سفید است.
کمیته مشترک پخش آمریکایی-یهودی (انگلیسِی:American Jewish Joint Distribution Committee) که به طور اختصار JDC نامیده می شود یک سازمان بین المللی یهودی است که در نیویورک واقع شده است. این سازمان در سال ۱۹۱۴ میلادی تأسیس شد و در بیشتر از ۷۰ کشور فعال است. این سازمان به یهودیان نیازمند در سراسر دنیا کمک مالی و اجتماعی می کند. همچنین این سازمان در زمان حوادث به گروههای غیریهودی نیز کمک می کند. برنامه ها. در زمان شوروی کمونیست این سازمان به یهودیان فقیر اروپای شرقی کمکهای زیادی می کرد. همچنین این سازمان به یهودیان آمریکای جنوبی، آفریقا و آسیا کمکهای بیشماری کرده است. در اسرائیل نیز این سازمان به کودکان و جوانان و سالمندان یهودی کمک می کند. این سازمان بر اساس جمله معروف یهودی "تیکون اولم" که به وظیفه یهودیان برای درست کردن دنیا اشاره دارد به بازماندگان بسیاری حوادث طبیعی نظیر سونامی آسیا در سال ۲۰۰۴، گردباد میانمار در سال ۲۰۰۸ و کشتار دارفور کمک کرده است. سازمان هدفهای خود را در چهار محور بیان می کند: تاریخچه. اولین فعالیتهای سازمان در زمان مهاجرت یهودیان عثمانی به سرزمین فلسطین در حدود سال ۱۹۱۴ میلادی آغاز شد. یهودی