Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آگوستین ماتاتا پونیو (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل جمهوری دموکراتیک کنگو است. 12 فوریه 2012 زمانی که او وزیر امور مالی بود، در یک سانحه هوایی به شدت زخمی شد. در این سانحه دو مسافر و دو خدمه هواپیما کشته شدند.
الکساندر گوستافسون (زادهٔ ۱۸ ژانویه ۱۹۸۷ در اربوگا) مبارز هنرهای رزمی ترکیبی سازمان یواف سی است. او برای کسب عنوان قهرمانی نیمه سنگین وزن سازمان یواف سی ۲ بار در مقابل جان جونز، و یک بار در مقابل دانیل کورمایر مبارزه کرد که حاصل آن شکست بود.
لوئیس آلفونس کویاگیالو (؛ – ) یک سیاست مدار اهل جمهوری دموکراتیک کنگو بود.
اسپنسر کامپتون ویلمینگتون (؛ ح 1673 – ) یک سیاست مدار اهل بریتانیا و نخست وزیر آن کشور بود.
هنری پلهام (; – ) یک سیاست مدار اهل بریتانیا و نخست وزیر آن کشور بود.
توماس پلهام-هالز نیوکاسل (؛ – ) یک سیاست مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر و نخست وزیر آن کشور بود
آدولف موزیتو (؛ زادهٔ ۱۹۵۷) یک سیاست مدار اهل جمهوری دموکراتیک کنگو است.
اتین تشیسکدی (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۱ فوریه ۲۰۱۷) یک سیاست مدار اهل جمهوری دموکراتیک کنگو بود. اتین تشیسکدی در ۱ فوریه ۲۰۱۷ یک هفته بعد از بستری شدن در بیمارستانی در بروکسل در سن ۸۴ سالگی درگذشت.
هنری پونا (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل جزایر کوک است.
جیم مارورای (؛ ۹ ژوئیه ۱۹۴۷ – ۶ نوامبر ۲۰۲۰) یک سیاست مدار اهل جزایر کوک بود.
میلکا پلانینتس (؛ – ) یک سیاست مدار اهل یوگسلاوی بود.
ساوکا دابچویچ-کوچار (؛ – ) یک سیاست مدار اهل کرواسی بود.
بوهوسلاف سوبوتکا (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل جمهوری چک است.
یان فیشر (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل جمهوری چک است.
استانیسلاو گروس (؛ – ) یک سیاست مدار اهل جمهوری چک بود.
یوزف توشوفسکی (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل جمهوری چک است.
پل نیروپ راسموسن (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل دانمارک است.
پل اشلوتر (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۷ مه ۲۰۲۱) یک سیاست مدار اهل دانمارک بود. پل اشلوتر در ۲۷ مه ۲۰۲۱، در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
مارتینا برنت ، زادهٔ (۳۱ ژانویهٔ ۱۹۹۲) یک مدل برزیلی و برندهٔ عنوان دختر شایسته برزیل در سال ۲۰۱۵ است. او فارغ التحصیل رشته حقوق است و در آینده دوست دارد قاضی شود.
ویلیام کاوندیش دوونشر (؛ – ) یک سیاست مدار اهل بریتانیا و نخست وزیر آن کشور بود.
جان استوارت بوت (؛ – ) یک سیاست مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر و نخست وزیر آن کشور بود.
جورج گرینویل (; – ) یک سیاست مدار و تدوین گر اهل بریتانیا و نخست وزیر آن کشور بود.
چارلز واتسون-ونتورث راکینگهام (؛ – ) یک سیاست مدار اهل بریتانیا و نخست وزیر آن کشور بود.
اگوستوس فیتزروی گرافتون (؛ – ) یک سیاست مدار اهل بریتانیا و نخست وزیر آن کشور بود.وی یکی از معدود دوکهای ( لقب سلطنتی ) انگلیسی بود که به مقام نخست وزیری رسید.دوک گرافتون وابسته به حزب سیاسی ویگ بود که معتقد به سلطنت منطبق بر قانون اساسی بودند.
ویلیام پتی شلبورن (؛ – ) یک سیاست مدار، و افسر (ارتش) اهل پادشاهی بریتانیای کبیر و نخست وزیر آن کشور بود.
فردریک نورث (؛ – ) یک سیاست مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر و نخست وزیر آن کشور بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان بند جوراب شده است.
ویلیام چاتهام (؛ ۱۴ آوریل ۱۷۳۸ – ۳۰ اکتبر ۱۸۰۹) یک سیاست مدار اهل بریتانیا و نخست وزیر آن کشور بود.
ویلیام پیت، ارل یکم چتم (؛ – ) یک سیاست مدار اهل بریتانیا و نخست وزیر آن کشور بود. شهر پیتسبرگ، پنسیلوانیا به نام او نامیده شده است.
انکر یورگنسن (؛ – ) یک سیاست مدار و دیپلمات اهل دانمارک بود. وی دو مرتبه از ۵ اکتبر ۱۹۷۲ تا ۱۹ دسامبر ۱۹۷۳ و از ۱۳ فوریه ۱۹۷۵ تا ۱۰ سپتامبر ۱۹۸۲ نخست وزیر این کشور بود. انکر یورگنسن در ۲۰ مارس ۲۰۱۶، در سن ۹۳ سالگی درگذشت.
پل هارتلینگ (؛ – ) یک سیاست مدار و دیپلمات اهل دانمارک بود.
قاتلان خون آشام های لزبین () فیلمی در ژانر کمدی ترسناک است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به جیمز کوردن، می آنا بورینگ، پل مک گان و سوزی ایمی اشاره کرد. این فیلم به طور گسترده ای با نقدهای منفی از سوی منتقدان مواجه شد.
ژاکوس باروت (؛ – ) یک سیاست مدار اهل فرانسه بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون لژیون دونور (افسر) شده است.
هانس کریستین هانسن () یک سیاست مدار اهل دانمارک بود.
آدام ویلهلم ملتک (; – ) یک دیپلمات، سیاست مدار، و قاضی اهل دانمارک بود.
کریستین آبرشت بلهم (؛ ۲۷ دسامبر ۱۷۹۴ – ۱۶ دسامبر ۱۸۶۶) یک سیاست مدار، دیپلمات، و قاضی اهل دانمارک بود.
آندرس سند اورستد (؛ – ) یک سیاست مدار، و قاضی اهل دانمارک بود.
پیتر گئورگ بنگ (; – ) یک سیاست مدار، استاد دانشگاه، و قاضی اهل دانمارک بود.
کارل ادوارد روتویت (; – ) یک سیاست مدار اهل دانمارک بود.
کنود کریستنسن (; – ) یک سیاست مدار اهل دانمارک بود.
ویلهلم بول (؛ – ) یک دیپلمات و سیاست مدار اهل دانمارک بود.
اریک اسکاونیوس (؛ – ) یک دیپلمات و سیاست مدار اهل دانمارک بود.
توروالد استاونینگ (؛ – ) یک سیاست مدار اهل دانمارک بود. او اولین نخست وزیر از حزب سوشیال دموکرات بود که در ۱۹۲۴ کابینه تشکیل داد. به خاطر تلاش هایش برای ایجاد نظام رفاهی و بهبود شرایط کارگران به یک شخصیت کلیدی در سیاست دانمارک تبدیل شد. او همچنین نقش مهمی در مهار بحران قانون اساسی عید پاک در سال ۱۹۲۰ ایفا کرد، طوری که توانسط طی مذاکراتی با شاه به این توافق برسد که نقش سلطنت صرفاً نمادین است و از هرگونه دخالت آینده در عملکرد دموکراسی پارلمانی اجتناب کرد.
کلاوس برنتسن (؛ – ) یک سیاست مدار اهل دانمارک بود.
لودویگ هولشتاین-لدربورگ (؛ – ) یک سیاست مدار اهل دانمارک بود.
نیلز نیرگارد (; – ) یک سیاست مدار، تاریخ نگار، و روزنامه نگار اهل دانمارک بود.
کارل تئودور زاهل (; زاده – درگذشته ) یک سیاست مدار و وکیل اهل دانمارک بود.
ینس مسیحی کریستنسن (; – ) یک سیاست مدار اهل دانمارک بود.
اوتو لیبه (؛ – ) یک سیاست مدار و وکیل اهل دانمارک بود.
یوهان هنریک دنتزر (؛ – ) یک دیپلمات، سیاست مدار، و قاضی اهل دانمارک بود.
هوگو اگمونت هورینگ (؛ – ) یک سیاست مدار اهل دانمارک بود.
هانیبال سهستد (؛ ۱۶ نوامبر ۱۸۴۲ – ۱۹ سپتامبر ۱۹۲۴) یک سیاست مدار، و دیپلمات اهل دانمارک بود.
تاگ ریدتز-تات (؛ – ) یک سیاست مدار، و دیپلمات اهل دانمارک بود.
یاکوب برونام (؛ – ) یک سیاست مدار اهل دانمارک بود.
کریستن آندریاس فونیسبچ (; – ) یک سیاست مدار اهل دانمارک بود.
لودویگ هولشتاین (؛ – ) یک سیاست مدار اهل دانمارک بود. او از ۲۸ مه ۱۸۷۰ تا ۱۴ ژوئیه ۱۸۷۴، نخست وزیر دانمارک بود.
کریتسین امیل کارگ (؛ – ) یک دیپلمات، و سیاست مدار اهل دانمارک بود.
مایکل پدرسن فریس (؛ – ) یک سیاست مدار اهل دانمارک بود.
توماس مدسن-میگدال (؛ – ) یک سیاست مدار اهل دانمارک بود.
کیم کیلسن (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل گرینلند است.
آلکا هاموند (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل گرینلند است.
لارس امیل جوهانسن (؛ زادهٔ ۲۴ سپتامبر ۱۹۴۶) یک سیاست مدار اهل گرینلند است.
جاناتان متزفلدت (؛ ۲۵ سپتامبر ۱۹۳۸ – ۲۸ اکتبر ۲۰۱۰) یک سیاست مدار اهل گرینلند بود.
کوپیک کلایست (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل گرینلند است.
هانس انوکسن (؛-۱۷ سپتامبر ۲۰۲۵) یک سیاست مدار اهل گرینلند بود.
ویلیام بارسونز، ارل راس سوم (؛ – ) یک دانشمند انگلیسی-ایرلندی بود که در زمینه اخترشناسی و ساخت چندین تلسکوپ شهرت دارد. تلسکوپ ۷۲ اینچی که ویلیام بارسونز در سال ۱۸۴۵ ساخت از نظر اندازه دیافراگم، تا اوایل قرن بیست بزرگترین تلسکوپ جهان بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال پادشاهی شده است.
عبدالقادر کمیل محمد (؛ زادهٔ ۱ ژوئیه ۱۹۵۱) سیاست مدار اهل جیبوتی و نخست وزیر این کشور از تاریخ ۱ آوریل ۲۰۱۳ است.
روزولت اسکریت (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل دومینیکا است. نخست وزیر:. روزولت اسکریت پس از مرگ پیر چارلز در ژانویه ۲۰۰۴ نخست وزیر شد. در زمان مرگ پیر چارلز، اسکریت نماینده مجلس در حوزه انتخابیه ویل کیس بود، سمتی که وی از زمان انتخابش در فوریه ۲۰۰۰ به عهده داشت. علاوه بر عنوان نخست وزیری، همچنین به عنوان وزیر دارایی و وزیر امور خارجه خدمت کرده و رهبر سیاسی حزب کارگر دومنیکا است. اسکریت با به قدرت رسیدن جوان ترین رئیس دولت جهان شد و از جوزف کابیلا از جمهوری دموکراتیک کنگو پیشی گرفت. اسکرریت با پیروزی حزب خود در انتخابات مه ۲۰۰۵، به اولین رهبر ملی منتخب دموکراتیک در جهان که متولد دهه ۱۹۷۰ است تبدیل شد. از دسامبر ۲۰۱۰ جوان ترین رئیس دولت در نیمکره غربی و سومین نخست وزیر جوان در جهان باقی ماند. تنها اندی روژلینا از ماداگاسکار و ایگور لوستسیک از مونته نگرو از او پیشی گرفتند.
چارلز ساوارین (؛ زادهٔ ۲ اکتبر ۱۹۴۳) یک سیاست مدار اهل دومینیکا است.
اینگرید آرنت-براویر () یک سیاست مدار اهل آلمان است.
دوریس بارنت (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل آلمان است.
روی ماریا دی آرویو (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل تیمور شرقی است.
استانیسلاو دا سیلوا (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل تیمور شرقی است.
دریدنوت گونهٔ غالب نبردناو در اوایل سده بیستم بود. اچ ام اس "دریدنوت"، نخستین از این نوع که سال ۱۹۰۶ به آب انداخته شد، آن چنان تأثیری بر پیشرفت کشتی های جنگی داشت که نبردناوهای مشابه پس از آن «دریدنوت» و نبردناوهای قبل از آن «پیش دریدنوت» نام گرفتند. طراحی دریدنوت از دو جهت انقلاب محسوب می شد: «تماماً بزرگ توپ» با تعداد بی سابقه ای توپ با کالیبر بالا و استفاده از پیش ران توربین بخار. با تبدیل شدن دریدنوت ها به نمادی از قدرت ملی، پدیداری این نبردناوها مسابقه تسلیحاتی بین بریتانیا و آلمان را تجدید کرد. با به آب انداخته شدن هر دریدنوت، توازن قوای دریایی، به صورت آنی تغییر می کرد. در نتیجه، در سراسر جهان، رقابت بر سر دریدنوت ها تا اوایل جنگ جهانی اول ادامه یافت. طراحی های متوالی به سرعت، دریدنوت ها را از لحاظ اندازه، تجهیزات، تسلیحات و نیروی پیش ران ارتقا می دادند. پس از پنج سال، نبردناوهای جدید خود دریدنوت را منسوخ نمودند. این ناوهای قدرتمندتر، «فرا دریدنوت» نامیده شدند. پس از جنگ جهانی اول، اغلب دریدنوت های اولیه بر اساس مواد پیمان دریایی واشینگتن کنار گذاشته و اوراق شدند. اوایل قرن بیستم، منابع بسیار زیادی صرف
تولید دریدنوت ها گردید، اما تنها یک نبرد بین ناوگان های بزرگی از دریدنوت رخ داده است. در نبرد یوتلاند در ۱۹۱۶، نیروی دریایی بریتانیا و آلمان در جنگی بدون نتیجه ای مشخص، با یکدیگر جنگیدند. به تدریج، پس از جنگ جهانی دوم، زمانی که نبردناوهای دیگر، ویژگی های دریدنوت را به ارث بردند و به طور خاص پس از معاهدهٔ نیروی دریایی واشینگتن، اصطلاح دریدنوت به کنار گذاشته شد. این اصطلاح برای رزم ناو حاصل از انقلاب دریدنوت نیز بکار گرفته می شود. پیش زمینه. پیشرفت عظیم فناورانه حاصل از انقلاب صنعتی در سده نوزدهم در زمینه ساخت وساز کشتی ها امکان به کارگیری توپ های بزرگ تر و بهتر، زره قوی تر و سنگین تر و موتور بخار سریع تر و پرتوان تر را فراهم آورد. در نتیجه در طول نیمه دوم این سده قدرت های دریایی مختلف نبردناوهای بزرگ تر، بهتر و قدرتمندتری با زره سنگین تر و توپ های هر چه بزرگ تر با قابلیت شلیک تا مسافت های طولانی تر، ساختند. تیراندازی برد بلند. دهه ۱۸۹۰ شناورهای ناوگان دریایی بریتانیا در انواع و اندازه های مختلف برای انجام رساندن وظایف آن منسوخ و آسیب پذیر به حساب می آمدند. نیروی دریایی بریتانیا نتوانسته بود به خوبی خود را با
انقلاب صنعتی هماهنگ نگاه دارد. آخرین نوآوری در این نیرو جایگزین کردن بادبان با پیش ران بخار در حدود ۲۵ سال پیش بود. از آن زمان، با وجود پیشرفت های فناورانه در زمینه های مختلف، طراحی نبردناوهای بریتانیایی تقریباً بدون تغییر باقی مانده بود. تسلیحات یکی از مشکلات عمده کشتی های جنگی بریتانیایی بود. در این زمان نبردناوهای نیروی دریایی بریتانیا چهار توپ و دوازده توپ داشتند و انتظار می رفت بتوانند در برد حداکثر حدود درگیر شوند. با این حال، توپ های سنگین حداکثر برد بسیار بیشتری از این مقدار داشتند و مداوما از منظر دقت و نرخ آتش در حال بهبود بودند. به هر صورت برد نبرد با عدم کفایت تجهیزات دید و هدایت محدود بود. افزایش قدرت و برد اژدرها نخستین عامل تلاش برای بهبود برد مؤثر توپ ها بود تا برد درگیری به بیش از برد اژدرها برسد. نخستین تمرین های آزمایشی آتش دور برد با برد اولیه ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ یارد (۴٫۵ تا ۵٫۵ کیلومتر) در سال ۱۸۹۸ توسط ناوگان مدیترانه بریتانیا صورت پذیرفت و برای چند سال ادامه پیدا کرد. در پی این تمرینات برد رسمی درگیری در سال ۱۹۰۳ به افزایش یافت. گزارشی در ماه مه سال ۱۹۰۴ توپ های بزرگ را در شرایط ایده آل تا بر
د مؤثر دانست. کشتی جنگی تماماً بزرگ توپ. افزایش برد درگیری باعث پدیداری مشکلات جدیدی شد. تسلیحات ثانویه در چنین بردهای بلندی تاثبر کمتری داشتند. به سرعت درک این مسئله حاصل شد که سامانه شناسایی با استفاده از تعداد زیادی توپ های کالیبر یک دست بهره وری بالاتری دارد. ایده کشتی جنگی «تماماً بزرگ توپ» حاصل یک فرایند انقلابی بود که از حدود سال ۱۹۰۰ آغاز شد و در چندین مورد پیش از سال ۱۹۰۵ مطرح گردید. واضح ترین بیان عملی این ایده توسط ویتوریو کونیبرتی، مهندس نیروی دریایی سلطنتی ایتالیا صورت پذیرفت. او در مقاله ای تحت عنوان «نوع جدیدی از کشتی زره پوش» در سال ۱۹۰۰، نظریه ساخت یک شناور پرسرعت اندازه متوسط با «بزرگ ترین تسلیحات ممکن» و محافظت شده با صفحات زرهی با ضخامت حداقل ، را ارائه کرد. کونیبرتی در این مورد تأکید ویژه ای بر اهمیت سرعت نهاد. اصلی که کونیبرتی آن را مطرح کرد برای نخستین بار به صورت اولیه در چهار نبردناو سبک و پرسرعت کلاس "ویتوریو امانوئله" که ساخت آن ها از سال ۱۹۰۱ آغاز شد، بروز نمود. به هر صورت دولت ایتالیا با به کارگیری کامل این طرح «بلندپروازانه» مخالفت کرد اما کونیبرتی اجازه یافت ایده کلی خود را با ب
ازبینی دولت با عنوان «نبردناو ایده آل» منتشر کند. کونیبرتی کشتی مورد نظر را دارای تنها دوازده توپ (بدون تسلیحات ثانویه کوچک تر) دانست و این بار ضخامت زره محافظتی پیشنهادی را به افزایش داد تا تاب تمامی گلوله های انفجاری دشمن جز سنگین ترین ها را بیاورد. او مجدداً بر لزوم «سرعت بسیار بالا»، بیشتر از هر نبردناو موجود دیگر، تأکید کرد. سرعت پیشنهادی او برای این طرح و وزن کلی ۱۷ هزار تن بود. کشتی مورد نظر کونیبرتی مزیت تاکتیکی سرعت بالا و توپ های قدرتمندتر را با یکدیگر ترکیب کرده بود. در این بستر، مزیت اصلی توپ های سنگین در بردهای بلند حاصل می شد و رسیدن و حفظ بهترین برد با دور و نزدیک شدن از هدف لازمه بهره گیری مؤثر از این مزیت بود. توانایی دیکته این برد بدین شکل نیازمند داشتن برتری از منظر سرعت بر دشمن بود. انتشار مقاله کونیبرتی تأثیر عمیقی بر تفکرات دریایی در تمام دنیا گذاشت. افراد زیاد و متنفذی از جمله در دریاداری بریتانیا و وزارت دریانوردی فرانسه نسبت به این ایده بدبین بودند و آن را مورد تمسخر قرار می دادند. به هر حال اثر نظریات کونیبرتی در میان افسران جوان تر و دور اندیش تر بسیار بیشتر بود. فشار نظرات رادیکال،
رشد نظامی گری، تهدید جنگ و مسابقه تسلیحاتی همگی در پیشبرد نظریه نبردناو بزرگ توپ نقش داشتند. با توجه به شرایط خاص تجربی و تسلیحاتی و بروز مطلوب ترین واکنش از طرف آن ها، تقریباً همزمان، ایالات متحده و ژاپن تصمیم به عملیاتی کردن تسلیحات یک دست بزرگ توپ برای نبردناوهای آینده خود گرفتند. این نظریه در جنگ روسیه و ژاپن به صورت عملی در بوته آزمایش قرار گرفت. در نبرد دریایی که روز ۱۰ اوت سال ۱۹۰۴ بین نبردناوهای طرفین در شرق دور به وقوع پیوست، شلیک های دور برد توپ های از فواصل تا مؤثر واقع افتاد و به آسیب دیدگی شدید نبردناو روسی "تسارویچ" انجامید. دریافت طراحان دریایی از این نبرد این بود که توپ های تنها سلاح تعیین کننده در درگیرها خواهند بود و توپ های کالیبر متوسط بدون هیچ فایده ای تلف کننده فضا، وزن و نفراتی هستند که با توپ های بزرگ استفاده بهتری از آن می توان کرد. به هر صورت هیچ سندی وجود ندارد که نشان دهد امپراتوری روسیه نیز در این زمان برنامه ای برای ساخت نبردناوهای تمام بزرگ توپ داشته است. ظهور دریدنوت. در بریتانیا، دریدنوت محصول افکار متعددی بود که توسط دریابد جان فیشر که مدتی فرمانده کل نیروی دریایی بریتانیا ب
ود، تجمیع و محقق شد. در این راه، فیشر از سه کشتی کلاس "اینوینسیبل" نیروی دریایی بریتانیا با توپ های ۳۰ سانتی متری که به نخستین رزم ناو بدل گشت، به عنوان «کشتی های جنگی بزرگ آینده»، متأثر بود. در این کشتی های جنگی به قیمت کاهش محافظت، توان آتش و سرعت بالا مد نظر بودند. ساخت. امپراتوری ژاپن. امپراتوری ژاپن کار ساخت نخستین نبردناو تمام بزرگ توپ خود را در زرادخانه دریایی کوره از ماه مارس سال ۱۹۰۵، بسیار قبل تر از شروع کار بریتانیایی ها بر روی "دریدنوت"، آغاز کرد. ژاپن تا این زمان تنها اقدام به ساخت شناورهای سبک کرده بود و تمامی نبردناوهای آن را کشورهای خارجی ساخته بودند. طرح ژاپنی ها برای این نبردناو با توپ های ، در تعداد و آرایش تسلیحات، تقریباً دقیقا مشابه طراحی کونیبرتی بود. این تسلیحات به صورت چهار جفت در چهار برجک دو لول و چهار برجک تک لول قرار می گرفتند. تسلیحات تمام بزرگ توپ این نبردناو سه برابر سنگین تر از تسلیحات نبردناوهای موجود پیشین بود و هر طرف آن ۵۰ درصد توان آتش بیشتری داشت. سرعت پیش بینی شده برای آن نیز دست کم سریع تر از سریع ترین نبردناو موجود بود. تنها در قسمت زره با کمربند با ایده آل های مطرح ش
ده توسط کونیبرتی مطابقت نداشت. به هر حال، سه ماه پس از آغاز ساخت، جنگ با امپراتوری روسیه به پایان رسید و ژاپن وضعیت مالی بدی داشت. ادوات پیش ران با تأخیر از ایالات متحده دریافت شد و تنها چهار توپ تأمین گردید. در نتیجه به جای هشت توپ پشت کشتی از ده توپ استفاده گشت. با وجود این که نبردناو "آکی" همچنان از توان آتش بالایی برخوردار بود اما یک نواختی بنیادین تسلیحاتی که نقطه قوت اصلی طرح بود، از آن گرفته شد. در عمل امپراتوری ژاپن با گرفتاری به انواع مشکلات و اختلالات در زمینه ساخت وساز، نتوانست "آکی" را زودتر از سال ۱۹۱۱، بسیار بعدتر از رقیبان خود، تکمیل کند. در این هنگام نیز این نبردناو یک «دریدنوت» کامل به حساب نمی آمد و «نیمه دریدنوت» خوانده شد. امپراتوری ژاپن برای نخستین بار سال ۱۹۱۲، "کاواچی" را با دوازده توپ و کمربند ، کاملاً منطبق ایده کونیبرتی، ساخت. ایالات متحده. ایالات متحده، همانند امپراتوری ژاپن، دست کم شش ماه پیش از آغاز رسمی پروژه طراحی "دریدنوت" در بریتانیا، کار بر روی نخستین نبردناو تمام بزرگ توپ خود را آغاز کرد. در ابتدا طرحی ترکیبی از توپ های و در نظر آمریکایی ها بود. برجک های دو لول در جلو و عقب
و دو برجک تک لول در هر طرف قرار می گرفت. بعداً، منطبق بر ایده فنی طرح، تصمیم بر استفاده تمام از توپ های گرفته شد. با این حال وزن تسلیحات یک طرف نبردناو حاصل از این طراحی که کلاس "میشیگان" نام گرفت، از دیگر نبردناوهای از پیش موجود با تسلیحات ترکیبی در جهان، بیشتر نبود و در حقیقت کمتر از کلاس "کانزاس"، کلاس پیشین نبردناو ایالات متحده، بود. طراحی نهایی این مسئله را مرتفع ساخت. در این طراحی از هشت توپ در چهار برجک دو لول، همگی در خط مرکز کشتی، استفاده شد. یک جفت از توپ ها در جلو و عقب در جایگاهی بالاتر از جفت دیگر بود. برنامه برای ساخت دو نبردناو از کلاس "میشیگان" اوایل سال ۱۹۰۵ به تصویب کنگره ایالات متحده رسید. بدین شکل این کشتی ها را می توان نخستین نبردناوهای تمام بزرگ توپ نوع دریدنوت دانست که مطرح شدند و به تأیید رسیدند و بعداً طبق برنامه تکمیل گشتند. بریتانیا. بریتانیایی ها سال ۱۹۰۳ برنامه ای برای یک کشتی تمام بزرگ توپ پر سرعت، تا حدود زیادی منطبق بر ایده آل های کونیبرتی، ایجاد کردند. بدین منظور دو طراحی ارائه گشت که در نخستین مورد از شانزده توپ و در دومین مورد از هشت توپ استفاده می شد. توپ دیگری جز توپ های س
بک با نرخ آتش بالا برای مقابله با حملات نزدیک قایق های اژدرافکن، در این برنامه گنجانده نشد. این کشتی می بایست سرعت و برد زیادی می داشت تا بتواند برد درگیری را به صورت طبیعی در فواصل بالا تعیین و علاوه بر دور ماندن از گزند اژدرهای دشمن، به نحو احسن از مزیت تسلیحات خود استفاده نماید. زره کشتی در محافظت از برجک ها و کمربند اصلی بود. مشخصات جزئی طرح به شکل محرمانه توسط فیشر ماه ژوئیه سال ۱۹۰۴ به بزرگ دریابد ویلیام پالمر، لرد نخست دریا ارائه شد و مورد تأیید او قرار گرفت. فیشر روز ۲۱ اکتبر همان سال به جایگاه لرد نخست دریا منصوب گشت. کار دفتر ساخت وساز نیروی دریایی بریتانیا برای طراحی این نبردناو از اوایل ماه نوامبر آغاز شد. جان هارپر ناربت، یکی از طراحان نیروی دریایی بریتانیا، چهار طرح کلی بدین منظور با هشت یا دوازده توپ ارائه نمود. در این طرح ها بر باقی ماندن وزن کشتی در محدوده قابل قبول تأکید گردید که البته با توجه به نیاز به سرعت بالا و زره سنگین دشوار به نظر می رسید. از این رو به کارگیری هر دو موتور توربین و موتور رفت و برگشتی پیشنهاد گشت. ناربت روز ۲۶ نوامبر طرح های دیگری را نیز مطرح ساخت که این بار همگی از هش
ت توپ استفاده می کردند. تمامی طرح های بعدی دارای دوازده توپ بودند. روز ۲۲ دسامبر کمیته طراحی ۱۶ نفره ای به ریاست فیشر جهت بررسی طرح های مختلف ارائه شده تشکیل گردید. نخستین جلسه این کمیته روز ۳ ژانویه سال ۱۹۰۵ برگزار شد. با تسلط ایده توپ های بر بحث های طولانی، چندین چینش مختلف، از جمله برجک های بالای یکدیگر، برای تسلیحات مطرح گردید. حتی سخن از تسلیحات ترکیبی و به میان آمد. در نتیجه عدم حصول توافق همگانی در چارچوب محدودیت وزنی ۱۸٬۰۰۰ تن، در نهایت به طرحی میانه دست یافته شد. "دریدنوت"، نبردناو مورد نظر بریتانیایی ها، با وجود این که تنها ده توپ سنگین داشت، همچنان توان آتش یک طرف آن صد درصد بیشتر از هر نبردناو موجود بود. ضخامت کمربند زرهی مقداری کمتر از ایده آل کونیبرتی بود. شبکه بندی درون بدنه به همان اندازه ایده کلی رادیکال به حساب می آمد. سینه گاه بلند منحصر به فرد این کشتی آن را از نبردناوهای پیشین متمایز می ساخت. کار ساخت اچ ام اس "دریدنوت" روز ۲ اکتبر سال ۱۹۰۵ آغاز و شناور پس از ۱۹ هفته ساخت وساز در کارخانه کشتی سازی پورتسموث، روز ۱۰ فوریه سال ۱۹۰۶ به آب انداخته شد. "دریدنوت" یک موفقیت بزرگ برای بریتانیا به
حساب می آمد و آغازگر عصر جدیدی در توسعه نبردناوها بود. نام این نبردناو بر تمامی کشتی های جنگی هم نوع متعاقب نهاده گشت که "نبردناو "دریدنوت" یا به اختصار "دریدنوت"" نام گرفتند. با طراحی "دریدنوت" بریتانیا به «فضای تنفس قابل توجه» در مسابقه تسلیحاتی با سایر قدرت ها از جمله آلمان و ایالات متحده دست یافت. درحالی آلمان نخستین دریدنوت خود را در ماه ژوئن سال ۱۹۰۷ ساخت که بریتانیا تا آن زمان سه دریدنوت در اختیار داشت. تا هنگام آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ کار ساخت بیست دریدنوت در بریتانیا و سیزده دریدنوت در آلمان به پایان رسید.
دیوید کارسون (؛ زادهٔ ) یک طراح گرافیک و مدیر هنری اهل ایالات متحده آمریکا است. دیوید کارسون برای طراحی نوآورانه مجله خود و استفاده از تایپوگرافی تجربی شناخته شده است. وی مدیر هنری مجله «ری گان» بود که در آن مجله بسیاری از سبک های چاپی و طرح های تایپوگرافی که برای آن ها شناخته شده است را به کار می برد. به طور مشخص، زیبایی شناسی او به طور گسترده به دنباله روی از آنچه که به عصر "گرانج تایپوگرافی" موسوم است تعریف می شود.
دانشگاه یاگیلونیا ، که بیشتر به صورت کوتاه شدهٔ یو جِی (UJ) خوانده می شود، با نام های تاریخی شامل؛ ورزشگاه جنرال، دانشگاه کراکوف، آکادمی کراکوف، مدرسهٔ اصلی تاج و مدرسهٔ اصلی کراکوف یک دانشگاه پژوهشی است که در سال ۱۳۶۴ میلادی توسط کازیمیر کبیر در کراکوف تأسیس شد. این قدیمی ترین دانشگاه در لهستان، دومین دانشگاه در مرکز اروپا از نظر قدمت و یکی از قدیمی ترین دانشگاه ها در جهان است. این دانشگاه در رتبه بندی (QS) دانشگاه های جهان به عنوان بهترین دانشگاه لهستانی شناخته شده، و توسط رتبه بندی دانشگاه های جهان یا (ARWU)، در زمرهٔ ۵۰۰ دانشگاه برتر در جهان، قرار گرفته است. در زمان حکم رانیِ پادشاهی دوگانه اتریش-مجارستان بر کراکوف، این دانشگاه زمان های سختی را گذراند و در طول تجزیهٔ لهستان موجودیت آن مورد تهدید قرار گرفت. در سال ۱۸۱۷، به زودی پس از ایجاد قلمرو دوک نشین ورشو، این دانشگاه به نام دانشگاه یاگیلونیایی، به منظور بزرگداشت و زنده کردِ یادِ دودمان یاگیلون لهستان؛ که برای اولین بار دانشگاه کراکوف را در گذشته بنا نهادند، تغییر نام داد. در سال ۲۰۰۶، مکمل آموزش عالی تایمز، دانشگاه یاگیلونیا را به عنوان دانشگاه برتر ل
هستان تأیید کرد.
فردریش کورت فیدلر (به آلمانی: Friedrich Kurt Fiedler؛ ۸ مارس ۱۸۹۴ – ۱۱ نوامبر ۱۹۵۰) طراح گرافیک اهل آلمان و همچنین نماینده حزب سوسیال دموکرات آلمان بود. در دوران جمهوری وایمار او برای طراحی پوستر، تصویرسازی کتابها و طراحیهایش شناخته شد. پس از جنگ جهانی دوم او به بنیانگذاری دوباره انجمن هنرهای زیبا در درسدن همت گماشت، اما در دورانی که همه نیروهای اجتماعی دموکراتیک پس زده می شدند نفوذ خود را تاحد زیادی از دست داده بود.
هنریک استنسن (؛ زادهٔ ) گلف باز حرفه ای اهل کشور سوئد است. او اولین مرد سوئدی است که توانسته به مقام نخست مسابقات آزاد قهرمانی جهان در سال ۲۰۱۶ برسد. وی رکورد حضور در جدول ۱۰ گلف باز برتر جهان به مدت ۲۵۰ هفته متوالی را در کارنامه دارد.
کارلوس گروستیسا (; – ) نمایشنامه نویس، کارگردان تئاتر، و رمان نویس اهل آرژانتین بود. وی بین سال های ۱۹۴۳ تا ۲۰۱۶ میلادی فعالیت می کرد. وی هم چنین در سال های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۶ وزیر فرهنگ آرژانتین بود.
نورثرن تاندربرد ایر یک شرکت هواپیمایی است که در تاریخ ۱۹۷۱ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی نورثرن تاندربرد ایر در پرنس جرج، بریتیش کلمبیا، کانادا واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در پرنس جرج، بریتیش کلمبیا قرار دارد و به ۱۰ مقصد، پرواز مستقیم انجام می دهد.
الپاین ایر اکسپرس یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا 5A است که در تاریخ ۱۹۷۲ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی الپاین ایر اکسپرس در پرووو، یوتا ایالات متحده آمریکا واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین المللی بیلینگز لوگان قرار دارد و به ۱۵ مقصد، پرواز مستقیم انجام می دهد.
کوزوو ایرلاینز یک شرکت هواپیمایی است که در تاریخ ۲۰۰۳ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی کوزوو ایرلاینز در پریشتینا، جمهوری کوزوو واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین المللی پریشتینا قرار دارد و به ۱۱ مقصد، پرواز مستقیم انجام می دهد.
ترنس وست ایر یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا 9T است که در تاریخ ۲۰۰۰ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی ترنس وست ایر در پرینس آلبرت، کانادا واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه پرینس آلبرت، فرودگاه بین المللی ساسکاتون جان گ. دیفنبکر قرار دارد و به ۷ مقصد، پرواز مستقیم انجام می دهد.
نورث کانادا ایر یک شرکت هواپیمایی است. دفتر مرکزی نورث کانادا ایر در پرینس آلبرت، کانادا واقع شده است.
ایر سرویس پلاس یک شرکت هواپیمایی است. دفتر مرکزی ایر سرویس پلاس در پسکارا، ابروتزو، ایتالیا واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه آبروتزو قرار دارد.
پسکوف اویا یک شرکت هواپیمایی است که در تاریخ ۱۹۴۴ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی پسکوف اویا در پسکوف، روسیه واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه پسکوف قرار دارد و به ۲۲ مقصد، پرواز مستقیم انجام می دهد.
ریائو ایرلاینز یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا PK است که در تاریخ ۲۰۰۲ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی ریائو ایرلاینز در پکانبارو، اندونزی واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین المللی سلطان سیاریف قسیم دوم قرار دارد و به ۳ مقصد، پرواز مستقیم انجام می دهد.
چاینا یونایتد ایرلاینز یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا KN است که در تاریخ ۱۹۸۶ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی چاینا یونایتد ایرلاینز در پکن، جمهوری خلق چین واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه پکن نانیوان قرار دارد و به ۲۰ مقصد، پرواز مستقیم انجام می دهد.
اوکی ایرویز یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا BK است که در تاریخ ۲۰۰۴ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی اوکی ایرویز در پکن، جمهوری خلق چین واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین المللی تیانجین بینهای قرار دارد و به ۱۶ مقصد، پرواز مستقیم انجام می دهد.
گرند چاینا ایر یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا CN است که در تاریخ ۲۰۰۷ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی گرند چاینا ایر در پکن، جمهوری خلق چین واقع شده است.
پم-ایر یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا PD است که در تاریخ ۱۹۷۰ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی پم-ایر در پمبروک، انتاریو، کانادا واقع شده است.