Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آنتوان کتابچی خان (۱۸۴۳–۱۹۰۲م) سیاستمدار و بازرگان ارمنی تبار ایرانی بود، که در دوره سلطنت ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه، از ۱۸۸۱ تا ۱۸۹۳ میلادی ریاست گمرک ایران را برعهده داشت. او واسطه اعطای پاره ای امتیازات شد که مهم ترین آنها امتیاز نفت جنوب توسط مظفرالدین شاه در سال ۱۹۰۱ م بود که منجر به تشکیل شرکت نفت ایران و انگلیس گردید. آغاز زندگی. آنتوان در سال ۱۸۴۳ در کنستانتینوپل در یک خانواده ارمنی گرجی به دنیا آمد. فرزند دوم و اولین پسر از شش خواهر و برادر بود. پدرش، وینسنت تولید کننده قلیان های مرصع برای سلطان بود. در ۱۴ سالگی برای تکمیل تحصیلاتش به لیورنو ایتالیا فرستاده شد. در آنجا ایتالیایی و فرانسوی را آموخت که علاوه بر زبان های گرجی، ترکی و ارمنی صحبت می کرد. پدرش بیمار بود و قادر به کار نبود، بنابراین در سال ۱۸۶۱ به قسطنطنیه بازگشت و در سن ۱۸ سالگی در آژانس پیام رسان دریایی استخدام شد. در سال ۱۸۶۶ در تجارت پارچه و پارچه فروشی روبن هوکوزیان ارمنی شریک شد و سه سال بعد تجارت پارچه و فرش خود را تأسیس کرد. در سال ۱۸۷۰ با فیلومن آلتونیان، یک زن ارمنی از جلفای اصفهان ازدواج کرد. سه پسرش وینسنت، پل و ادوارد در قس
طنطنیه به دنیا آمدند. تجارت وی به سرعت رونق گرفت. او تأمین کننده رسمی خیاطان سلطان شد و شروع به تنوع بخشیدن به تجارت خود کرد. شروع به فروش اسلحه، اخذ نمایندگی از شرکت های بزرگ اروپایی و سمت تأمین کننده اسلحه در وزارت جنگ کرد. در سال ۱۸۷۴، با همکاری سرکیسیان ارمنی، یک شرکت کارخانه چوب بری مکانیکی در بلغارستان، که در آن زمان استانی از عثمانی بود، ایجاد کرد. در سال ۱۸۷۶، ناآرامی های جدی در امپراتوری عثمانی آغاز شد. برای چندین سال، استان های اروپایی بالکان علیه امپراتوری شورش کرده بودند. پس از هرزگوین، نوبت بلغارستان در آوریل ۱۸۷۶ رسید. در نتیجه این مشکلات و ورشکستگی امپراتوری عثمانی در مقابل طلبکاران، سلطان عبدالعزیز در ۳۰ مه ۱۸۷۶ از سلطنت کناره گیری کرد. جانشین و برادرزاده او، مراد پنجم، سه ماه بعد به دلیل جنون بازداشت شد. برادرش عبدالحمید دوم جایگزین او شد، که از طریق سرکوب خونین شورش بلغارستان در آوریل ۱۸۷۶، روسیه را به اعلان جنگ علیه ترکیه در ۲۴ آوریل ۱۸۷۷ سوق داد (جنگ روسیه و ترکیه ۱۸۷۷–۱۸۷۸). در نتیجه این رویدادها، تجارت کتابچی در معرض ورشکستگی قرار گرفت. کارخانه چوب توسط شورشیان بلغارستان در سال ۱۸۷۶ سوزا
نده و غارت شد. تغییرات وحشیانه سلاطین و دولت ها باعث شد که او موقعیت خود را به عنوان تأمین کننده خیاطان سلطان و تأمین کننده اسلحه برای وزارت جنگ از دست بدهد. جنگ تجارت را کند کرد. در اکتبر ۱۸۷۷، او مجبور شد برای مذاکره دربارهٔ بدهی های خود با تأمین کنندگان و طلبکاران آلمانی، بلژیکی و فرانسوی خود به اروپا برود. امتیاز راه آهن شمال. در سال ۱۸۷۸ در پاریس با بزرگان ایرانی ملاقات کرد که مشغول تدارک ورود ناصرالدین به فرانسه برای نمایشگاه جهانی ۱۸۷۸ بودند. نظرآقا، وزیر مختار ایران در پاریس، ژنرال نریمان خان، آجودان شاه و میرزا حسین خان مشیرالدوله (سپهسالار)، نخست وزیر او را متقاعد کردند که برای احداث خط رشت به تهران از شاه امتیاز راه آهن بخواهد. کتابچی که با بانکدار آلن آنتون، مدیر سابق بانک امپراتوری عثمانی در قسطنطنیه آشنا بود در دسامبر ۱۸۷۸ امتیاز راه آهن را از شاه گرفت. سپس آلن، متعهد به تشکیل سندیکایی از بانکداران و سرمایه داران فرانسوی شد که از جمله از پیر-آرمان دونون، رئیس انجمن دفاتر و رقابت ها، و پل اوژن بونتو، رئیس اتحادیه ژنرال تشکیل می شد. در ژوئیه ۱۸۷۹، کتابچی به ژنرال نریمان خان در وین پیوست، که سال قب
ل به عنوان وزیر مختار ایران در اتریش منصوب شده بود. کتابچی با کمک ژنرال، حرکت خود را به ایران آماده کرد و در اوت ۱۸۷۹ اروپا را به همراه خانواده اش و مهندس اتریشی شرزر و دو دستیارش ترک کرد. دو ماه بعد وارد تهران شدند. مهندسان نقشه برداری خط راه آهن را آغاز کردند، اما این پروژه با مخالفت روس ها و انگلیسی ها مواجه شد و تحت فشار هر دو قدرت، شاه امتیاز را در مارس ۱۸۸۰ لغو کرد. امتیاز نفت. او توانست اجازه استخراج نفت در ایران را برای خود به انحصار درآورد، سپس به پاریس رفت و به کمک سر هنری دراموند ولف، موفق شد با ویلیام ناکس دارسی دیدار کند و او را برای سرمایه گذاری در ایران متقاعد نماید. در این زمان زمین شناس فرانسوی؛ جک دو مورگان در مقاله ای نوشت که ایران به احتمال زیاد دارای منابع نفت بسیار زیادی است. ادوارد کوت، که یکی از کارمندان جولیوس دو رویتر بود، به عنوان نماینده کتابچی به لندن فرستاده شد تا برای دارسی نتایج تحقیقات فرانسویان را توضیح دهد. دارسی با دکتر بوورتون دیدار کرد که او به دارسی پیشنهاد کرد که یک زمین شناس معروف به نام اچ.تی. برلز را برای تحقیقات بیشتر به ایران بفرستد. برلز به ایران رفت و در مورد احت
مال وجود نفت در خوزستان و کرمانشاه مطالب مثبتی نوشت. در ژانویه سال ۱۹۰۱ میلادی پس از تعداد زیادی ملاقات بین کتابچی، دارسی، ولف و کوت هرکدام تصمیم گرفتند درصدی از سود نفت را در صورت پیدا شدن آن تقسیم کنند. هیچ کدام از این افراد نمی توانستند مقدار سود بیش از حدی که از این تصمیم در آینده ایجاد شد پیش بینی کنند. دارسی بعدها ابراز پشیمانی کرد که به درصد کمی راضی شده بوده است. دارسی با مقامات دولت انگلستان دیدار کرد و از کمک آنها مطمئن شد. در این زمان کتابچی خان تلاش خود را برای دادن رشوه به تمامی وزرا و اطرافیان شاه شروع کرد. در آوریل ۱۹۰۱ کتابچی با علی اصغر امین السلطان دیدار کرد و در مورد تصمیم خود برای او توضیح داد. هاردینگ سفیر انگلستان در تهران نیز با امین السلطان دیدار کرد و تلاش کرد او را برای اجازه استخراج نفت متقاعد کند. در این ملاقات او امین السلطان را متقاعد کرد که در صورت یافتن نفت به ایران ده درصد سود صادرات و پنج درصد مالیات صادرات داده شود. کتابچی با اعطای رشوه زیاد موفق شد تمامی وزرا و درباریان را خریداری کند تا اینکه این قرارداد توسط مظفرالدین شاه امضاء شود؛ ولیکن مظفرالدین شاه گفت که او تنها قرار
داد را وقتی امضاء خواهد کرد که ۴۰٬۰۰۰ پوند پیش پرداخت صورت گیرد و سهم ایران از ده به ۱۶ درصد افزایش یابد. از این رو طرف انگلیسی سهم ایران را از ده به شانزده افزایش داد ولی مالیات صادرات را حذف کرد. در ۲۸ می ۱۹۰۱ شاه و ماریوت نماینده دارسی قرارداد را امضاء کردند. دارسی به مدت ۶۰ سال اجازه یافت که در تمامی ایران به غیر از مناطق شمالی که با روسیه همسایه بودند به استخراج نفت بپردازد. قرارداد به او اجازه داد که از تمامی اموال دولت برای استخراج نفت به صورت مجانی استفاده کند. واردات تجهیزات نفتی بدون پرداخت مالیات باشد. بعد از تشکیل اولین شرکت استخراج، قرار شد که دولت ایران ۲۰٬۰۰۰ پوند نقد و ۲۰٬۰۰۰ پوند به صورت سهام دریافت کند. قرارداد همچنین ملزم شد که ایران شانزده درصد سود سالیانه را دریافت کند. در زمان پایان قرارداد در سال ۱۹۶۱ میلادی تمامی منابع شرکت استخراج نفت به مالکیت دولت ایران درمی آمد. دولت ایران باید نماینده ای برای حفظ منافع خود و نظارت بر اعمال شرکت تعیین می کرد. به طرز عجیبی، دولت کتابچی را مسئول نظارت بر این قرارداد کرد که خود با دارسی برای ایجاد این قرارداد همدست بود. روسها بعد از شنیدن امضای این قر
ارداد تلاش زیادی برای لغو یا تغییر آن کردند ولیکن به موفقیت نرسیدند. رابطه کتابچی، هنری دراموند ولف و ویلیام ناکس دارسی به تأسیس شرکت بریتیش پترولیوم انجامید. کتابچی از طرف دولت ایران به عنوان کمیسر شاهنشاهی نفت منصوب شد تا از منافع ایران مراقبت کند ولی طبق بند ۱۱ قرارداد دارسی باید شرکت نفت حقوق او را پرداخت میکرد! او از دانش خود از دربار، دولت و مقامات مذهبی ایران استفاده کرد تا اطمینان حاصل کند که امتیاز نفت به سرنوشت امتیاز تنباکو در ده سال قبل دچار نشود. او قبل از بازگشت به اروپا، دارسی را مجبور کرد که سه پسرش را استخدام کند: پل کتابچی در تهران به عنوان رابط با دولت ایران، وینسنت کتابچی در لندن به عنوان رابط با دارسی، و ادوارد کتابچی در قصرشیرین. به عنوان دستیار مهندس جورج برنارد رینولدز، مسئول اکتشاف نفت.
نقاب فو مانچو () یک فیلم ماجرایی به کارگردانی چارلز برابین و چارلز ویدور است که در سال ۱۹۳۲ منتشر شد. «نقاب فو مانچو» دربارهٔ تلاشِ «فو مانچو» و پیروانش، در یافتنِ شمشیر و نقاب چنگیزخان است. این فیلم، از معدود فیلم هایی است که ویلیام راندولف هیرست و کمپانی اش تهیه کرده و در آن هنرپیشهٔ محبوبش ماریون دیویس بازی نمی کند. پس از اکران این فیلم، دولتِ چین، آن را موردِ انتقاد قرار داده و سفارت چین در واشینگتن، به دلیلِ چهرهٔ خصمانه ای که این فیلم از چینی ها نشان می دهد، یک شکایت قضایی رسمی را آغاز نمود؛ به ویژه آنجایی که «فو مانچو» به پیروانش می گوید "«مردان سفیدپوست را بکشید و زنانشان را تصاحب کنید»" به شدت مورد اعتراض واقع شد. منتقدان فیلم هم، اعتراض هایی به صحنه های خشن و جنسی فیلم داشتند. با این حال فیلم در گیشه موفق بود و ۶۲۰۰۰ دلار آمریکا، "سود" داشت.
جیرو هوریکوشی (به ژاپنی: 堀越 二郎؛ ۲۲ ژوئن ۱۹۰۳–۱۱ ژانویه ۱۹۸۲) سرمهندس طراح هواپیمای جنگنده در زمان جنگ جهانی دوم بود. در کارنامه وی طراحی جنگنده هایی مانند میتسوبیشی زیرو ای۶ام وجود دارد. زندگی شخصی. هوریکوشی در گونما، شهری نزدیک به فوجیوکا در ۱۹۰۳ به دنیا آمد. تحصیلاتش را در دانشکده هوافضای دانشگاه توکیو به انجام رساند و در شرکت میتسوبیشی شروع به کار نمود. هوریکوشی ۵ فرزند داشت که هیچ کدام در صنعت هوانوردی فعالیت ندارند. حرفهٔ مهندسی. یکی از اولین کارهای جیرو هوریکوشی هواپیمای ناقص میتسوبیشی 1MF10 بود، یک هواپیمای آزمایشی که پس از چند آزمایش پرواز هرگز از مرحلهٔ نمونه اولیه عبور نکرد ولی با این حال، درس های آموخته شده از طراحی آن منجر به توسعهٔ بسیار موفق تر میتسوبیشی A5M (با اسم رمز متفقین "کلود") شد که در سال ۱۹۳۶ وارد تولید انبوه گردید. در سال ۱۹۳۷ از هوریکوشی و تیمش در میتسوبیشی درخواست شد تا نمونهٔ اولیه از هواپیمایی موسوم به دوازده (مطابق با دوازدهمین سال از دوران شووا) را طراحی کنند. نمونه اولیه هواپیمای ۱۲ در ژوئیه ۱۹۴۰ تکمیل و توسط نیروی دریایی امپراتوری ژاپن پذیرفته شد. از آنجایی که سال ۱۹۴۰ میلادی
برابر با سال ۲۶۰۰ ژاپن بود، جنگنده جدید با نام های "مدل 00"، "زیرو" یا A6M زیرو نامگذاری شد که در ژاپن با نام "Rei-sen" نیز شناخته می شود که به معنای واقعی کلمه به معنای "جنگ صفر" است، که مخفف هواپیمای جنگنده مدل صفر است. پس از آن، هوریکوشی به طراحی بسیاری از جنگنده های دیگر تولید شده توسط میتسوبیشی در آن سال ها از جمله میتسوبیشی جی۲ام ("Thunderbolt") و همچنین میتسوبیشی ای۷ام ("Strong Gale") مبادرت ورزید. جنگ جهانی دوم. علیرغم روابط نزدیک میتسوبیشی با تشکیلات نظامی ژاپن و مشارکت مستقیم او در تقویت بنیهٔ نظامی این کشور در هنگامهٔ جنگ جهانی دوم، هوریکوشی به شدت با آنچه که او به عنوان جنگی بیهوده می دانست مخالف بود. گزیده ای از دفترچه خاطرات شخصی او در سال ۱۹۵۶ منتشر شده که موضع او را در قبال جنگ روشن می نماید: « هنگامی که در صبح روز ۸ دسامبر ۱۹۴۱ از خواب بیدار شدیم، متوجه شدیم که درگیر جنگ شده ایم - بدون هیچ پیش دانشی… از آن زمان، اکثر ما که واقعاً قدرت صنعتی شگفت انگیز ایالات متحده را درک کرده بودیم، هرگز واقعاً باور نکردیم که ژاپن در این جنگ پیروز خواهد شد. ما متقاعد شده بودیم که دولت ما مطمئناً اقدامات دیپلم
اتیکی را در نظر دارد که قبل از اینکه وضعیت برای ژاپن فاجعه بار شود، درگیری را متوقف کند اما اکنون، بدون انجام هیچگونه حرکت مؤثری از طرف دولت برای جستجوی راه حل دیپلماتیک، آنها ما را به سوی نابودی سوق می دهند. ژاپن در حال نابودی است و من نمی توانم [هیچ کاری] بکنم جز اینکه سلسله مراتب نظامی و سیاستمداران کور نشسته در قدرت را برای کشاندن ژاپن به این دیگ جهنمی شکست، مقصر بدانم.» زمین لرزه. در هفتم دسامبر ۱۹۴۴ یک زلزله قدرتمند در منطقه توکای، شرکت میتسوبیشی را مجبور کرد که تولید هواپیما در کارخانه خود در اوهیماچی، ناگویا را متوقف کند و یک هفته بعد، یک حمله هوایی توسط B-29های آمریکایی به کارخانه تولید موتورهای هواپیمای میتسوبیشی در دایکو-چو، ناگویا، خسارات زیادی به کارخانه وارد نمود که منجر به کاهش شدید در تولید هواپیماهای جنگی شد. هوریکوشی که در آن هنگام در کنفرانسی در توکیو با افسران نیروی دریایی امپراتوری برای گفتگو در مورد تولید جنگنده جدید رپو شرکت کرده بود، در هفدهم به ناگویا بازگشت اما روز بعد حمله هوایی دیگری به کارخانه های میتسوبیشی صورت گرفت که در نتیجهٔ آن، شرکت میتسوبیشی، ماشین آلات و مهندسان خود را به
حومه شرقی ناگویا منتقل کرد و هوریکوشی و دپارتمان مهندسی در ساختمان مدرسه ای در آن ناحیه اسکان داده شدند. بیماری. هوریکوشی که از کار زیاد خسته و ضعیف شده بود، در ۲۵ دسامبر به سینه پهلو مبتلا شده و تا اوایل آوریل در بستر ماند. در مدت بیماری، او وحشت حملات هوایی روزافزون به توکیو و ناگویا را مفصل ثبت کرد، از جمله حملهٔ ویرانگر عملیات آتش زای «میتینگ هاوس توکیو» در روزهای ۹ تا ۱۰ آوریل و یک حمله هوایی گسترده به ناگویا در شب بعد با پرتاب «ده ها هزار بمب آتش زا» توسط B-29ها که بیشتر شهر عمدتاً چوبی را ویران کرد. در ۱۲ مارس، هوریکوشی بیشتر اعضای خانواده خود، از جمله مادر مسن، فرزندان و برادرناتنی اش را به روستای زادگاهش در نزدیکی تاکاساکی فرستاد تا از بمباران در امان بمانند اما همسرش در ناگویا نزد او ماند. اگرچه هوریکوشی به دلیل بیماری طولانی خود بسیار ضعیف شده بود، اما در ماه مه به کار در میتسوبیشی بازگشته و به عنوان مدیر شرکت، در منطقهٔ ماتسوموتو در استان ناگانو منصوب شد. هنگامی که او در حال سفر با قطار به سمت ماتسوموتو بود، او شاهد مقیاس واقعی تأثیر جنگ بر ناگویا بود. او نوشت: «برای اولین بار، من واقعاً اثرات حمل
ات آتش زا در ناگویا را دیدم. این شهر یک زمین بایر، سوخته و متروکهٔ وصف ناپذیر است. کارخانهٔ سابق من یک مخروبهٔ شبح آلود شده که توسط بمب ها تماماً نابود گشته. باور اینکه همه اینها رخ داده سخت است. می دانستم که به زودی خوب می شوم اما به طرز عجیبی تمایل چندانی به بازگشت به کار نداشتم. تصور شهر از هم پاشیده و کارخانه های ویران شده مرا لحظه ای رها نمی کند.» هوریکوشی که هنوز بسیار ضعیف بود، تنها پس از یک هفته بازگشت به محل کارش، برای استراحت به خانه برگردانده شد. او به زادگاهش بازگشت و در آنجا به خانواده اش پیوست و تا ماه ژوئیه استراحت کرد. او در دفتر خاطرات خود ثبت کرد که چگونه هنوز هم وقتی که متفقین نزدیک تاکاساکی و مایباشی را بمباران می کردند، صدای انفجارهای دور را می شنیدند. در ماه های پایانی جنگ، هوریکوشی در دفترچهٔ خاطراتش از فرورفتن ژاپن در هرج و مرج و خستگی و یأس نوشت. اگرچه او در ۲۲ ژوئیه به کار در کارخانه ماتسوموتو بازگشت (زیرا ماتسوموتو از حملات هوایی در امان بود) اما او متوجه شد که در نتیجهٔ تخلیه اضطراری که کارمندان و کارگاه ها را در سراسر کشور پراکنده کرده بود، روحیه نیروی کار تضعیف شده و همه جا را هر
ج و مرج فرا گرفته. تا اوایل ماه اوت اکثر کارکنان باقیمانده میتسوبیشی کار و فعالیت را رها کرده و برای شکست و تسلیم ژاپن آماده شدند که در ۱۵ اوت، یعنی شش روز پس از بمباران اتمی ناکازاکی رخ داد. پس از جنگ. پس از جنگ، هوریکوشی با هیده ماسا کیمورا در طراحی YS-11 شرکت کرده و متعاقباً میتسوبیشی را ترک کرد و در موسسات آموزشی و تحقیقاتی تدریس کرد. از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۵، او مدرس مؤسسه فضایی و هوانوردی دانشگاه توکیو بود و پس از آن از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۹ استاد آکادمی دفاع ملی بود. بین سال های ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۳، او استاد دانشکده مهندسی دانشگاه نیهون بود. در سال ۱۹۵۶، هوریکوشی در کتابی در مورد زیرو با ماساتاکه اوکومیا، یک ژنرال در JASDF و یک فرمانده سابق نیروی دریایی امپراتوری که اسکادران های جنگنده Zero را در طول جنگ رهبری می کرد، همکاری کرد. این کتاب در ایالات متحده در سال ۱۹۵۶ با عنوان صفر: «داستان جنگ هوایی ژاپن در اقیانوس آرام» منتشر شد. در اوایل دهه ۱۹۷۰ در نیمه بازنشستگی، او به عنوان مشاور جامعه سازندگان هواپیماهای ژاپنی خدمت کرد و همچنان نامه هایی از دوست داران هواپیما در سراسر جهان دریافت می کرد. در سفر به نیویورک، او به لا
نگ آیلند سفر کرد و در هتل گاردن سیتی، جایی که چارلز لیندبرگ شب قبل از پرواز انفرادی خود در اقیانوس اطلس در سال ۱۹۲۷ را در آنجا گذرانده بود، اقامت کرد. در پاییز ۱۹۷۳، هوریکوشی به دلیل دستاوردهای شغلی خود نشان درجه سوم طلوع خورشید ژاپن را دریافت کرد. خاطرات او در رابطه با توسعه زیرو در سال ۱۹۷۰ در ژاپن منتشر و در سال ۱۹۸۱ توسط انتشارات دانشگاه واشینگتن با عنوان Eagles of Mitsubishi: The Story of the Zero Fighter به انگلیسی ترجمه و منتشر گردید. مرگ. هوریکوشی در ۱۱ ژانویه ۱۹۸۲ در بیمارستانی در توکیو بر اثر ذات الریه و در سن ۷۸ سالگی درگذشت. در فرهنگ عامه. از زندگی وی فیلم انیمیشنی "باد برمی خیزد" توسط هایائو میازاکی در ۲۰۱۳ ساخته شده است. این فیلم به نحوه ساخت و طراحی هواپیماها توسط هوریکوشی و زندگی نامه او می پردازد. میازاکی بیشتر این جزئیات را از کتاب هوری تاسوئو در ۱۹۳۷ به نام "باد برخاسته است"، اقتباس کرده است.
گئوبروه (به ؛ نویسه گردانی: "Gaubᵃruva""⁠"؛ به زبان یونانی باستان: ؛ نویسه گردانی: Gōbrúēs؛ یا به زبان یونانی باستان: ؛ نویسه گردانی: Gobrúas؛ به زبان ایلامی: "Kambarma") یا اوگبارو (Ug-ba-ru)، حاکم سرزمین گوتیام (یعنی قسمت غربی ماد و شمال شرقی آشور در کوهستان زاگرس) و دستیار ارشد نظامی کوروش بزرگ بود. به عنوان فرمانده ارتش مادی-پارسی کوروش، گوبریاس بابل را بدون جنگ، مطابق با «سال شمار نبونئید» در ۱۲ اکتبر ۵۳۹ پ. م (۱۶ اُم ماه Tašrītu) فتح کرد. بعد از ورود موفقیت آمیزش به شهر، در ۲۹ اکتبر (۳ اُم ماه Araḫsamnu)، کوروش او را به سمت فرماندار بابل منصوب کرد، که خود گوبریاس (در اینجا با تلفظ متفات Gu-ba-ru خوانده می شود)، چند نفر را به عنوان افسران منطقه ای در بابل منصوب کرد. از این رو، به نظر می رسد که او اولین ایرانی بود که فرماندار بابل شد. با این وجود، او مدت کوتاهی بعد، در ۱۱ اُم ماه Araḫsamnu همان سال (یعنی ۶ نوامبر ۵۳۹ پ. م)، یا به گفته ویلیام شا (William H. Shea)، در سال بعدترش (یعنی ۲۷ اکتبر ۵۳۸ پ. م) درگذشت. اسامی مختلف. به نظر می رسد که احتمال قطعی وجود دارد که ارتباطی بین این شخص و گوبریاس آشوری (یعنی
بابلی) که در جزئیات تفصیلی و به شکل حکایت که گزنفون نوشته است (با وجود اینکه شامل برخی بیش و کم اطلاعات موثقی است) مرتبط است. همان گوبریاسی است که گزنفون، او را پیش از سقوط بابل، «پیرمرد» می خواند، همچنین در کتاب دانیال (بنگرید به آیات ۵:۳۱, ۶:۱–۲ و غیره)، او «داریوش مادی»، شاه بابل خوانده شده است.
ویجینتی مالا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، سیاست مدار، خواننده، و طراح رقص اهل هند است. وی بین سال های ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۸ میلادی فعالیت می کرد. او اولین فیلم خود را در سال ۱۹۴۹ و در سن ۱۳ سالگی بازی کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به سنگام اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که ویجینتی مالا در آن ها به ایفای نقش پرداخته است: جوایز. وی همچنین برنده جوایزی همچون جوایز فیلم فیر شده است.
کردامیر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهریار در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جوقین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۰)، جمعیت آن ۱٬۸۹۸ نفر (۵۳۲ خانوار) بوده است.
شرل استرید (؛ زادهٔ ۱۷ سپتامبر ۱۹۶۸) نویسنده آمریکایی است. وی نویسنده کتاب "" است که در سال ۲۰۱۲ در آمریکا توسط انتشارات آلفرد ای ناپ به چاپ رسید و به بیش از سی زبان ترجمه شد. این کتاب برای هفت هفته متوالی در صدر فهرست پرفروش ترین نیویورک تایمز بود. در ۳ دسامبر ۲۰۱۴ فیلمی با نام وحشی با بازی ریس ویترسپون در نقش استرید و کارگردانی ژان-مارک ولی ساخته شد که برگرفته از کتاب استرید با همین نام بود. کتاب وحشی در ایران برای اولین بار از نشر «سِتاک» و با ترجمهٔ "میعاد بانکی" منتشر شده است.
گئوبروه (به ؛ نویسه گردانی: "Gaubᵃruva""⁠"؛ به زبان یونانی باستان: ؛ نویسه گردانی: Gōbrúēs؛ یا به زبان یونانی باستان: ؛ نویسه گردانی: Gobrúas؛ به زبان ایلامی: "Kambarma") پسر داریوش بزرگ و آرتیستون دختر کوروش بزرگ و برادر تنی و کوچکتر آرشام و برادر کوچک خشایارشا بود. او فرمانده لشکر ماریدینیانس (Mariandynians) و لیگیانس (Ligyans) در لشکرکشی خشایارشا بود. اینکه آیا گئوبروه واقعاً به جزیره دلوس (Delos) در طی این جنگ فرستاده شد یا نه نامعلوم باقی مانده گرچه نوه اش گوبریاسِ مغ، چنین ادعا کرده است. احتمالاً گئوبروه (با گئوبروه هم پیمان داریوش اشتباه نشود)، پدر آریومَندیس فرمانده نیروهای پارسی در نبرد رودخانه یوریمدون بود.
گئوبروه (به ؛ نویسه گردانی: "Gaubᵃruva""⁠"؛ به زبان یونانی باستان: ؛ نویسه گردانی: Gōbrúēs؛ به زبان یونانی باستان: ؛ نویسه گردانی: Gobrúas؛ به زبان ایلامی: "Kambarma") یا گئوبروو یا گَئوبَرووَه یا اوگبارو از نام های مردانه پارسی باستان و در دوران هخامنشی بود. این نام به معنی «بلعنده گاو» است و شکل فارسی امروزی آن «گاو-اوبار» می شود. این نام به یکی از اشخاص زیر اشاره دارد:
گئوبروه (به ؛ نویسه گردانی: "Gaubᵃruva""⁠"؛ به زبان یونانی باستان: ؛ نویسه گردانی: Gōbrúēs؛ با به زبان یونانی باستان: ؛ نویسه گردانی: Gobrúas؛ به زبان ایلامی: "Kambarma")، یکی از چهار فرمانده کل ارتش اردشیر دوم در نبرد کوناکسا در ۴۰۱ . م بود. در تمام احتمالات، او همان فرماندار پحاتو (paḫātu) از بابل است که اسمش در اسناد بسیاری از بایگانی موراشو (Murašû) در نیپور به تاریخ سال های ۴۲۰/۴۲۱ تا ۴۱۶٫۴۱۷ پ. م (سومین تا هفتمین سال حکومت داریوش دوم) دیده شده و احتمالاً تا زمان ترور اردشیر دوم، بر منصب دولتی باقی مانده بود.
اِسگیلَ یا اساگیل یا اساگیلا به معنای «خانهٔ [پرستشگاه]ی که سر بَرافراشته»، نام پرستشگاهی بزرگ و باشکوه برای مردوک و همسرش صرپانیتوم در شهر بابِل است. این پرستشگاه در زمینی به مساحت ۳۸۵٫۰۰۰ متر مربع جای داشته است و دارای زیگوراتی هفت طبقه به نام «اِ. تِمِن. اَن. کی» (به معنای «خانه/پرستشگاه پایهٔ آسمان و زمین») به درازای هر قاعده حدود ۹۰ متر و ارتفاع حدود ۷۰ متر مربع بوده است.
کیلی ( ) که با نام ژوپیترXXXVII هم خوانده می شود، از قمرهای سیاره مشتری است. این قمر در سال۲۰۰۱ توسط تیمی از ستاره شناسان دانشگاه هاوایی به رهبری اسکات اس.شپرد کشف شد؛ و با نام موقت اس/۲۰۰۱ جی ۸ نامگذاری شد. کیلی حدود ۲ کیلومتر قطر دارد. متوسط مدارش ۲۲٬۴۰۹ مگامتر است و دوره آن ۶۸۵٫۳۲۴ روز بوده و انحراف آن ۱۶۵ درجه نسبت به دائرةالبروج و (۱۶۶ درجه نسبت به استوای مشتری) است. حرکت این قمر رجوعی و خروج از مرکز مدار آن ۰٫۲۰۱۱ است.در ماه اوت ۲۰۰۳ به نام کیلی یکی از خاریتس (به زبان یونانی Χάριτες، به زبان لاتینی "Gratiae", "Graces") و از دختران زئوس نامیده شد. براساس نظر تعدادی از نویسندگان کیلی همسر هفائستوس است. (هر چند عده ای آفرودیته را همسر هفائستوس می دانند). این قمر به گروه کارمی تعلق دارد که قمرهای نامنظمی دارد که با حرکت مخالف گرد و فاصله بین ۲۳ و ۲۴ گیگا متر وانحراف ۱۶۵درجه بدور مشتری می چرخند.
زنبور زمردی، زنبور گوهرین یا زنبور جواهری نام یک گونه از تیره زنبورهای سوسکی است این زنبور با استفاده از سمی که دارد دو نیش به بدن حشرات خود وارد می کند نیش اول برای از کار انداختن قدرت اراده حشرات است و نیش دوم به مغز حشره که عمدتاً سوسری ها هستند وارد می شود و قدرت تفکر را از کار انداخته و سپس لارو خود رو روی بدن حشره گذاشته و لارو این زنبور به صورت زنده از بدن سوسک تغذیه می کند و بعد از مدتی حشره تازه وارد همین چرخه می شود
زنبور سدرخوار نام یک گونه از بالاخانواده چوب خوارزنبورواران است.
اره مگس های شاخک چماقی نام یک تیره از بالاخانواده برگ خوارزنبورواران است.
زنبورهای کمیاب نام یک تیره از راسته پرده بالان است.
ساده رگه داران نام یک بالاخانواده از section زنبور انگل است.
ریزلکگان نام یک تیره کوچک از راستهٔ پرده بالان است، که شامل ۱۴ جنس و حدود ۳۶۰ گونهٔ شناخته شده می باشد. با این وجود بسیاری از گونه های آن توصیف نشده باقی مانده و در کل، اطلاعات ناچیزی از این خانواده در دست است. بسیاری از آن ها در خاک یافت شده، و تعدادی بدون بال هستند.
بزرگ لکگان نام یک تیره از بالاخانواده ساده رگه داران است.
علم دارواران نام یک بالاخانواده از section زنبور انگل است.
زنبورهای علم دار نام یک تیره از بالاخانواده علم دارواران است.
زنبورهای گردن دراز نام یک تیره از بالاخانواده علم دارواران است.
زنبورهای پاچماقی نام یک تیره از بالاخانواده علم دارواران است.
پیش لکه دارواران نام یک بالاخانواده از section زنبور انگل است.
مامینگا نام یک سرده از بالاخانواده پیش لکه دارواران است.
تنک بالان نام یک تیره از بالاخانواده پیش لکه دارواران است.
دراززنبور نام یک سرده از بالاخانواده پیش لکه دارواران است.
در ایران، نوروز و تعدادی از روزهای قبل و بعد از آن تعطیل رسمی است و بسیاری از ایرانیان در این تعطیلات به سفرهای چند روزه رو می آورند. بر اساس برخی آمارها حجم سفرهای نوروزی رو به رشد است. سفرهای نوروزی، به سه موج اول، موج دوم و موج سوم تقسیم می شود که موج اول، از آخرین روزهای اسفند هرسال تا ۵ فروردین (اولین روز بازگشایی ادارات دولتی) به طول می انجامد و موج دوم نیز از این تاریخ تا آخر هفته. موج سوم سفرها نیز تا زمان پایان تعطیلات نوروزی مدارس طول می کشد. تاریخچه. در تاریخ معاصر ایران هر سال از ۱ تا ۱۳ فروردین مدارس تعطیل هستند. به علاوه در سال های غیر کبیسه، روز قبل از نوروز (۲۹ اسفند) نیز به مناسبت ملی شدن صنعت نفت تعطیل رسمی است. از این رو گروه کثیری از مردم در این مدت به شهرهای دیگر و مناطق خوش آب و هوا مسافرت می کرده اند. در سالهای اخیر مسافرت نوروزی تا حدودی جایگزین رسم قدیمی تر دید و بازدید نوروزی (عید دیدنی) شده است. از دلایل این جایگزینی می توان به تحول سبک زندگی و کاهش حوصله برای دید و بازدید، ارتقای فرهنگ گردشگری و تسهیلات بهتر سفر در سالهای اخیر، و افزایش هزینه تدارکات عید دیدنی را نام برد. آمار. آما
ر مسافران. جدول سمت چپ آمار سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری را دربارهٔ میزان مسافرت های نوروزی در سالهای ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۱ نشان می دهد. بر اساس آمار سازمان های مختلف در ایران، تعداد سفرهای نوروزی در سال های ۱۳۹۰ و ۱۳۹۱ نسبت به سال قبلشان به ترتیب ۳۰ و ۳۴ درصد افزایش داشته. در سال ۱۳۹۱ آمار گردش مالی و اشتغال زایی نیز اعلام شد. با این حال برخی معتقدند که روند رشد بالغ بر ۳۰ درصدی در سفرهای نوروزی در سال های آخر دولت دهم اغراق آمیز، در برخی موارد دارای تناقض و دچار مشکل بوده، یا دارای خطای محاسباتی بوده؛ برای مثال، استفاده از آمار خودروهای عبوری از مناطق گردشگری به عنوان آمار مسافران یکی از منابع خطای محاسبه ذکر شده است به خصوص که به جز یک استان در ایران، هیچ استان دیگری آمار را بر اساس تعداد مسافران اسکان یافته ارائه نمی کند. به گفتهٔ رئیس سازمان میراث فرهنگی آمار سفرها که بر اساس آمار اقامت کننده در هر شب در مراکز اقامتی رسمی است، فاقد آمار کسانی است که در سفر به خانه اقوام و آشنایانشان می روند بنابراین آمار به طور دقیق قابل ارزیابی و سنجش نیست. همچنین اگر شخصی ۴ روز در یک هتل اقامت داشته باشد، عدد ۴ را
به این آمار اضافه می کند. به همین دلیل این آمار خام است و باید تحلیل شود. بر اساس آماری که توسط ستاد دائمی تسهیلات سفرهای کشور در سال ۱۳۹۰ اعلام شد، در آن سال استان های قم، مازندران، اصفهان، هرمزگان و فارس بیشترین حجم مسافر را داشتند. آمار مشابهی در سال ۱۳۹۳ استان های مازندران، خوزستان، هرمزگان، گیلان و فارس، اصفهان و خراسان رضوی را به عنوان برترین استان های کشور از نظر تعداد نفر شب تا پایان دهم فروردین ماه ذکر کرد. همین آمار محبوب ترین مقصدهای خارجی برای سفرها را هم به ترتیب ترکیه و عراق عنوان می کند، و از میان آثار تاریخی ایران، تخت جمشید را پربازدیدترین اعلام می کند. آمار سازمان ها و اداره ها. اکنون ۱۸ دستگاه اداری عضو ستاد هماهنگی خدمات سفر هستند. در نوروز ۱۳۹۴ این دستگاه ها از حدود ۳ ماه قبل برنامه ریزی برای نوروز را آغاز کردند. در این سال حدود ۵۰۰ هزار نفر نیرو با عنوان "نوروزبانان بی نوروز" در این تعطیلات به خدمات دهی مشغول شدند. همچنین علاوه بر هتل ها و مهمانسراها، کمپ های موقت اسکان دهی با همکاری ادارات کل میراث فرهنگی استان ها، شهرداری ها و هلال احمر تشکیل می شود. در نوروز ۱۳۹۴ تعداد کمپ ها حدود ۶۶۰