Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یخ» در اواخر سال ۱۹۹۹، در ماه مه سال ۲۰۰۰ لغو شد. متعاقباً نام مارس آدیسی ۲۰۰۱ برای فضاپیمای مدارگرد به پاس احترام ویژه به دیدگاه ها و چشم اندازهای کاوش های فضایی در کارهای آرتور سی. کلارک؛ که شامل ادیسهٔ فضایی هم می شود، برگزیده شد. تجهیزات. در سال ۲۰۰۲، ناسا اعلام کرد که طیف سنج اشعهٔ گاما مقادیر بالای هیدروژن یافته است. این علامتی از وجود یخ در این سیاره بود. ادیسی و پرسش وضعیت آب در مریخ. در تاریخ ۳۱ ژوئیه، ۲۰۰۸ میلادی، ناسا اعلام کرد که کاوشگر فینیکس حضور آب در مریخ را همان گونه که در سال میلادی ۲۰۰۲ مدارگرد ادیسی گزارش کرده بود، تأیید کرده است. این گزارش می افزاید: تیم علمی پروژهٔ مریخ در تلاش است تا روشن سازد که آیا در جایی در این سیاره آب همیشه به اندازهٔ کافی به حالت مایع برای زندگی میکروسکوپی در دسترس است یا نه و اگر چنین است آیا مواد شیمیایی حاوی کربن و دیگر مواد خام لازم برای شکل گرفتن پدیدهٔ زندگی (به مفهوم زمینی آن) حضور دارند؟ منابع. Wikipedia contributors, «مارس ادیسی ۲۰۰۱،» Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=2001_Mars_Odyssey&amp;oldid=665588613
«پهپادها» هفتمین آلبوم استودیویی از میوز است که در منتشر شد. این آلبوم بین ۳ اکتبر ۲۰۱۴ تا ۱ آوریل ۲۰۱۵ ضبط شد. ترانه های مهم آن روانی، مرده از درون، و لطف هستند.
گتیزبرگ، پنسیلوانیا (به انگلیسی: Gettysburg, Pennsylvania) یک شهرک و borough of Pennsylvania در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان آدامز، پنسیلوانیا واقع شده است. خصوصیات. گتیزبرگ ۴٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۶۲۰ نفر جمعیت دارد و ۱۷۰٫۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شیرقلعه () کوهی در شرق دریای خزر، در غرب قزاقستان نزدیک به روستای شه تپه است. کوه شیرقلعه شکلی شبیه شیر خوابیده و از سوی دیگر شباهت به پیاله دارد. دامنه های جنوبی و شرقی آن پرشیب اند و دامنه شمالی اش فرسایش بیشتری به خود دیده است.
یوریک «یوری» واردانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ۱ نوامبر ۲۰۱۸) یک وزنه بردار اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. موفق به کسب مدال های بسیاری از رقابت های معتبر جهانی از جمله بازی های المپیک، قهرمانی جهان و قهرمانی اروپا شده است. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان لنین شده است. واردانیان در سال ۱۹۸۳ با همسر خویش الئنورا در ارمنستان ازدواج نمود و صاحب سه فرزند پسر می باشد و یکی از پسرانش نیز در ترکیب تیم ملی وزنه برداری ارمنستان در بازی های المپیک رقابت نموده است. وی در ۲ آوریل ۲۰۰۹ به عنوان مشاور رئیس جمهور ارمنستان سرژ سرکیسیان برگزیده شد و در ۸ مه ۲۰۱۳ نیز به عنوان وزیر ورزش و امور جوانان جمهوری ارمنستان انتخاب شد. یوری واردانیان در ۱ نوامبر ۲۰۱۸ در سن ۶۲ سالگی در ایالات متحده آمریکا درگذشت.
ساختمان های جابجاشونده ساختمان هایی هستند که قسمتی از آن ها یا به صورت کامل در یک تأسیسات ساختمان سازی با استفاده از یک فرایند ساختمان پیش ساخته، ایجاد گردیده اند. آن ها بدین منظور طراحی گردیده اند تا در موارد متعددی مورد استفاده قرار گرفته یا با اهداف مختلفی بکار گرفته شده و به مناطق مختلفی انتقال داده شوند. ساختمان های جابجاشونده می توانند انعطاف بسیار بیشتری را ارائه داده و بسیار سریعتر از ساختمان های سنتی می توان در آن ها ساکن شد. آن ها به ویژه در جایی که سرعت، نوسان موقت محیط و توانمندی برای نقل مکان ضروری هستند، حیاتی می باشند. این ساختمان ها از لحاظ هزینه مناسب بوده و رمز راه حل های سازگار برای بسیاری از بازارها هستند. مزایا. پایدار بر اساس نظر گروه وراپ که در انگلستان قرار دارد، کاهشی ۹۰ درصدی در مصالح می توانند از طریق استفاده از ساختمان های پیش ساخته، بدست آیند. به حداقل رسانی مصاحل شامل این موارد هستند: چوب، پالت، مقوای نازک، گچ تخته، الوار، بتن، آجر، و سیمان. ساختمان های از پیش ساخته شده همچنین از استانداردهای پیشرو در طراحی محیطی و انرژی در هر سازه ای پیروی کرده و حتی می تواند در حوزه هایی مانند
زمین های پایدار، انرژی و فضا، مصالح و منابع، و کیفیت محیط درونی، دارای مزیت هایی باشد. &lt; ساختمان از پیش ساخته شده همچنین می تواند معیارهایی مشابه در زمینه دستورالعمل ساخت و ساز بین المللی سبز را نیز برآورده سازد. بازارهای کلیدی. ساختمان های از پیش ساخته شده جابجاشونده در هر جایی که یک ساختمان جابجاشونده بتواند نیاز به سرعت موقت را برآورده سازد، مورد استفاده قرار می گیرد. بازارهای اصلی ای که مورد استفاده قرار میگیردند عبارتند از: آموزشی، دفاتر مدیریتی، محیط های خرده فروشی، مربوط به ایمنی و بهداشت و دفاتر درون کارخانه، حوزه امنیت، مراکز ارتباطات از راه دور / اطلاعات / تجهیزات، و موارد فوری مربوط خانه سازی در مناطق فاجعه زده.
ملینه دالوزیان (؛ زادهٔ در لنیناکان، ارمنستان شوروی) یک وزنه بردار زن اهل ارمنستان است. دالوزیان در رقابت های معتبری همچون قهرمانی جهان و قهرمانی اروپا موفق به کسب مدال های شده است. وی در سال ۲۰۰۶ عنوان استاد افتخاری ورزش ارمنستان را دریافت نمود. دالوزیان دو هفته پیش از آغاز رقابت های وزنه برداری المپیک تابستانی ۲۰۰۸ پکن به دلیل حمله شدید پانکراتیت از رقابت ها بازماند و به جای وی، هریپسیمه خورشودیان شرکت نمود.
در اوت سال ۱۹۷۶ میلادی، این انجمن از یک «رقابت طراحی سکونت گاه خانوادگی خودکفا» بر اساس ماموریتش برای برنامه بشری حمایت نمود. این رقابت برای همه اعضای آپیو، انجمن انتاریوی متخصصان و فناوران مهندسی معتبر و برای دانشجویان مهندسی و فناوری انتاریو، آزاد بود. این رقابت فرصتی ارزنده را برای مهندسان و فناوران ایجاد کرد تا از توانایی های خلاقانه و دانسته های فنی شان در طراحی عمده استفاده کنند که این خود، یک نیاز عملی را برآورده می نمود. داوران رقابت عبارت بودند از: ال. اتکینسون، جی.کا. ماینتیث، پروفسور آی. دابلیو. اسمیت. داوران چنین گفتند که اساساً از کیفیت و کمیت موارد ارسال شده راضی بوده اند. رقابت مربوط به طراحی اجزایی برای یک سکونتگاه کاملاً خودکفای خانوادگی بود که با استفاده از دستاوردهای گذشته، خودش گرما و انرژی را از آفتاب و باد تولید کرده، مواد دور ریختنی را بازیابی کرده و غذای خودش را تولید کند. این امر مد نظر قرار گرفته بود که رقابت کنندگان از جدیدترین فناوری ها استفاده نموده، در پی ساده سازی بوده، از منابع و مصالح طبیعی استفاده کنند و در پی راحتی و تطبیق پذیری باشند. پروژه ها می توانستند مربوط به ساخت و سا
ز، مکانیکی، الکتریکی، مربوط به شیمی یا کشاورزی بوده و می توانستند تا آنجایی در برگیرنده عناصر، مونتاژها، وسایل یا سیستم هایی باشند که رقابت کننده گان، نقشه های مفهومی و با جزئیات، مشخصه های مورد نیاز و تمام اطلاعاتی مورد نیاز مربوطه ای را که به صورت واقعی برای ساخت یک پروژه مورد نیاز است را فراهم سازند. جایزه ورودی توسط پائول. دی تیناری، دانشجوی سال اول مهندسی در دانشگاه گوئینز، گینگستون، اونتاریو، کسب گردید. او همچنین به عنوان جوانترین شرکت کننده، یعنی یک جوان ۱۸ ساله در زمان کسب این جایزه شناخته شد. آقای تیناری بدین دلیل انتخاب شد که سازه بنیادین او، یک شکل کروی، ساخته شده از قالب های بتنی همبندی شده و از پیش ساخته شده بود که به طرزی مناسب محکم گردیده و شالوده آن یک متر در زمین قرار گرفته و سپس با پنجره های گلخانه ای کروی از گوشه های جنوب شرقی و جنوب غربیِ کف طبقه اول با چمن پوشانیده شده بود. داوران چنین ذکر کردند که این طراحی سازه، حداکثر نرخ های قدرت / وزن، حداقل نرخ های سطح / حجم، و حداقل الزامات شالوده ای را فراهم گردانیده و کارگزاری آن آسان و سریع می باشد. آقای تیناری برای منبع گرمایی، یک جمع کننده انر
ژی خورشیدی کروی رو به جنوب را به صورتی خلاقانه (که خودش اختراع کرده بود) انتخاب نموده بود که برای جمع آوری دائم انرژی خورشیدی در حالت ۹۰ درجه قرار داده شده بود که بدین ترتیب از مکانیزم پیچیده چرخیدن برای یافتن نور خورشید اجتناب شده شده بود. ذخیره گرمایی با استفاده از یک ترکیب منحصر به فرد از آب و موم (که این را هم اختراع نموده بود) تکمیل گردیده بود که قادر بود تا به صورتی قابل توجه میزان گرمای ذخیره شده به ازای هر واحد حجم را با استفاده از گرمای پنهان موم خیس خورده شده را افزایش دهد. یک ملخ سه باله عمودی، با باله های سه متری و مجهز شده با دلوهای شروع، بر روی ساختمان قرار داده شده و برای ایجاد انرژی برق برای خانه مورد استفاده قرار گرفته بود. انرژی اضافی مخزنی از باتری ها ذخیره می گردید که در زیرزمین قرار داده شده بود. این دانشجوی مهندسی جوان برای بازیابی موارد دور ریختنی از یک فرایند هضم زیست محیطی استفاده نموده بود تا همه زائدات خانگی را فرآوری کرده و آنرا به گاز متانی تبدیل نماید که در یک مخزن در زیرزمین ذخیره می گردید. این گاز برای پخت وپز، حمایت کردن از انرژی در روزهای غیرآفتابی و شارژ مجدد باتری ها در روز
های بدون باد، مورد استفاده قرار می گرفتند. نیازهای غذایی با استفاده از دو گلخانه با گنبدهای شیشه ای که در سمت جنوبی طبقه اول قرار داده شده بودند، تأمین می شودند. ماهی و حیوانات کوچک هم پرورش داده می شدند…
نازیک «نازلِی» وارطانی آودالیان () (زاده ۳۱ اکتبر ۱۹۸۶ در گیومری) وزنه بردار زن دسته ۶۹ کیلوگرم اهل ارمنستان است. آودالیان در رقابت های معتبری جهانی شرکت نموده است. زندگی نامه. آودالیان در قهرمانی جهان در سال ۲۰۰۹ صاحب گردن آویز طلا شد. وی نخستین و تنها وزنه بردار از جمهوری ارمنستان می باشد که در مسابقات وزنه برداری قهرمانی جهان صاحب گردن آویز طلا شده است. نازلی آودالیان در قهرمانی اروپا در سال های ۲۰۰۸ و ۲۰۱۶ صاحب نشان طلا و در سال های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ صاحب نشان نقره شده است. در ۲۶ آوریل ۲۰۱۰ در «بزرگراه ایروان-گیومری» وی دچار سانحه رانندگی شد و در بیمارستان شهر گیومری بستری شد در این حادثه به ستون فقرات و استخوان های وی آسیب رسیده بود به همین خاطر برای آزمایش های اضافی به «مرکز پزشکی اربونی ایروان» منتقل شد. پس از آن آودالیان اعلام نمود که قادر است که دوباره در سال ۲۰۱۳ دوباره در عرصه ورزشی به رقابت بپردازد. آودالیان در مسابقات وزنه برداری قهرمانی اروپا سال ۲۰۱۶ در فورده در دو ضرب ۱۳۲ کیلوگرم را بالای سر برد و در مجموع ۲۳۷ کیلوگرم قهرمان اروپا شد. وی مدال خود را به سربازان جمهوری قره باغ اهدا نمود. زندگی خصوصی.
در ۹ ژوئن ۲۰۱۲، آودالیان با اریک کاراپتیان وزنه بردار پیشین ازدواج نمود. این زوج در نوامبر ۲۰۱۳ صاحب فرزند پسری به نام «واچه» شدند
شانا مک دونالد (؛ زادهٔ ) بازیگر تلویزیون و سینمای اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به "اره سه بعدی"، "اره ۶"، "نزول"، "سوگلی های عروسی"، "تاریخ جهش یافتگان" و "نزول قسمت ۲" اشاره کرد.
در تاریخ مسئله نگهداری، نگهداری پایدار ایده ای است که طبق آن نگهداری مزایای محیط زیستی محسوسی دارد بر این اساس که مقاوم ترین ساختمان آن ساختمانی است که ساخته شده باشد. ساختمان های تاریخی می توانند در مقایسه با ساختمان های جدید، با محل غالباً مرکزی شان، مصالح ساختمانی باستانی و خصوصیات منحصر بفرد استادکاری، دارای مزیت های بیشتری باشند. بحث کردن راجع به این ارتباطات حداقل تا حدی به دلیل رشد سریع جنبش خانه سازی سبز با تاکیدش بر روی ساخت و ساز جدید می باشد. نگهداری پایدار، بسیاری از اصول مشابهش را وامدار حوزه های دیگر است، هرچندکه این جنبش به دلیل تاکیدش بر روی ساختمان های قدیمی تر در مقایسه با ساخت و ساز جدید، منحصر بفرد می باشد. همچنین اصطلاح نگهداری پایدار برای ارجاع دادن به نگهداری میراث جهانی، زمین های باستانی و تاریخی، از طریق خلق تجارت های از لحاظ اقتصادی پایدار که حامی چنین نگهداری ای می باشد، مانند ابتکار نگهداری پایدار و صندوق میراث جهانی، مورد استفاده قرار گرفته است. تاریخچه. شورای ساختمان سازی سبز ایالات متحده از زمان بنیان گذاری اش در سال ۱۹۹۳، ابتکارات پایدار را در معرض عموم قرار داده است. تاییدیه آ
ن ها در مورد رهبری در انرژی و طراحی زیست محیطی به متخصصان اجازه می داد تا تخصص شان را در زمینه ساختمان سازی سبز گسترش دهند. سیستم رتبه بندی ساختمان سازی سبزِ این مؤسسه همراه با قواعد آن در سال ۲۰۰۰ بنیان نهاده شد. انجمن حفاظت از فناوری بین المللی در سال ۲۰۰۴ یک کمیته نگهداری پایدار را تشکیل داد تا حوزه ای را برای برای بحث و گفتگو ایجاد کرده و در مورد نگهداری سازه های تاریخی شروع به آموزش دادن بکند. در همان گفتگوهای اولیه در سال ۲۰۰۵ یک کارگروه در هالفاکس برگزار گردید. این کارگروه، با یک کارگروه دیگر در مورد «ساخت و ساز سبز و راهبری در انرژی و طراحی محیط زیست» در نوامبر سال ۲۰۰۶، دنبال گردید. کنفرانس سالانه انجمن حفاظت از فناوری بین المللی در مونترال از ۲۲ تا ۲۶ اکتبر سال ۲۰۰۸ نیز به دستاوردی مشابه در زمینه نگهداری پایدار میراث رسید. اعتماد ملی برای نگهداری تاریخی همچنین شامل چندین مبحث اعتمادی دیگر می باشد که باید مد نظر قرار گیرد. بیانیه موقعیت اعتماد راجع به نگهداری به شرح زیر می باشد: نگهداری تاریخی می تواند – و باید – عنصری مهم از هر تلاشی برای ترویج گسترش نگهداری باشد. محافظت و گسترش منابع موجود ساخت و س
از ما، مانند استفاده مجدد از ساختمان های تاریخی و قدیمی، سبز سازی روندهای ساختمان سازی کنونی، و سرمایه گذاری مجدد در انجمن های قدیمی تر و تاریخی، برای مقابله با تغییر آب و هوایی بسیار مهم می باشند. رئیس انجمن اعتماد ملی، ریچارد مو، در بیستم نوامبر ۲۰۰۸، شورای ساختمان سازی سبز ایالات متحده را مورد خطاب قرار داد. سخنرانی او چندین اصل را برای ایجاد یک زمینه عمومی بنیان نهاد: ۱. ترویج فرهنگ استفاده مجدد ۲. سرمایه گذاری مجدد در مقیاس اجتماعی ۳. ارزش نهادن به آموزش های انجمن ها و شوراهای مربوط به ساختمان های باستانی ۴. استفاده از مزایای اقتصادی استفاده مجدد، سرمایه گذاری مجدد و بِروز نمودن ۵. تصور دوباره سیاست ها و اقدامات نگهداری تاریخی همانگونه که آن ها هم دغدغه نگهداری را داشته اند ۶. دست زدن به اقدام سریع و قطعی بنیاد کِرِسًگ از سال ۲۰۰۶ تا ۲۹ می ۲۰۰۹، یک ابتکار ساختمان سازی سبز را بنیاد نهاد. این ابتکار کمک های مالی ای را برای سازمان های غیردولتی فراهم نمود که در پی ایجاد ساختمان سازی سبز بودند. این بنیاد همچنین اراده خود را به منظور ابتکارات نگهداری از طریق ساختِ یک اداره مرکزی سبز در تروی، میشیگان، آشکار ساخ
ت. این ساختمان در برگیرنده یک ساختمان تاریخی به سبک ساخت و ساز جدید در محوطه نیز بود. این تأسیسات در سال ۲۰۰۶ کامل گردیده و در سال ۲۰۰۸ درجه سطح پلاتین را از شورای ساختمان سازی سبز ایالات متحده اخذ نمود.
مخیتار رازمیکی مانوکیان ( زاده ۲۰ سپتامبر ۱۹۷۳ در لنیناکان، ارمنستان شوروی، اکنون گیومری، ارمنستان) کشتی گیر اهل ارمنستان-قزاقستان که در رشته کشتی فرنگی فعالیت دارد. زندگی نامه. مانوکیان در زمین لرزه اسپیتاک ( ۷ دسامبر ۱۹۸۸)، والدین و خواهر خویش را از دست داد. مانوکیان در رقابت های معتبری جهانی بسیاری شرکت نموده است و صاحب نشان هایی نیز شده است از جمله طلای قهرمانی جهان و طلای قهرمانی آسیا و طلای جام جهانی. در سال ۲۰۰۵ از عرصه رقابت ها به عنوان کشتی گیر خداحافظی نمود ابتدا دستیار مربی و سپس سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی قزاقستان شد. وی و همسرش «آرویک» صاحب یک دختر می باشند.
ایسرائل میلیتوسیان (؛ زادهٔ در لنیناکان) یک وزنه بردار اهل ارمنستان است. زندگی نامه. در سال ۱۹۸۷ به عضویت تیم ملی وزنه برداری اتحاد شوروی درآمد. در سال ۱۹۸۸ عنوان استاد افتخاری ورزش اتحاد جماهیر شوروی به وی اعطا شد. وی در رقابت های معتبر جهانی شرکت نمود و صاحب نشان هایی بسیاری نیز شد از جمله در بازی های المپیک تابستانی، قهرمانی جهان و قهرمانی اروپا ایسرائل میلیتوسیان آخرین ورزشکار ارمنی عضو تیم ملی شوروی بود که در رقابت های المپیک صاحب نشان شد. وی در سال ۱۹۹۹ از عرصه ورزشی به عنوان ورزشکار خداحافظی نمود و دیرتر به عنوان مربی وزنه برداری در زادگاه خویش گیومری مشغول به فعالیت شد.
شکوه نوابی نژاد (زاده ۱۳۲۵) و متخصص در رشته مشاوره روان شناسی و چهره ماندگار ۱۳۸۷ (همایش هفتم) است. وی تألیف و ترجمه ۳۰ عنوان کتاب را در طول سال های فعالیت علمی خود به انجام رسانده است. از وی با عنوان «مادر مشاوره ایران» و «بانوی مشاوره ایران» یاد می شود. او یکی از بنیان گذاران رشته مشاوره در مدارس و مجامع علمی ایران است و ترجمه او از کتاب «"راهنمایی در مدارس امروز"» اثر مک دانیل نخستین منبع این رشته در سال های پایانی دهه چهل در ایران محسوب می شود. زندگی. شکوه نوابی نژاد در سال ۱۳۲۵ در تهران متولد شده است. وی بعد از اتمام دبستان در مدرسه «مهرگان»، در دبیرستان آرام شروع به تحصیل می کند. وی در دانشگاه در دو رشته زبان انگلیسی و حقوق تحصیل می کند و پس از گرفتن لیسانس به دانشگاه آمریکایی بیروت می رود. در ایران با کمک استاد خویش، رشته مشاوره و راهنمایی را در ۲ مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد برای نخستین بار در دانشگاه تربیت معلم (خوارزمی) تأسیس می کند. در حوزه آموزش سال هاست که نوابی نژاد فعالیت هایش را بر مقاطع مختلف و تحصیلات تکمیلی، دکترا و فوق لیسانس دروس تخصصی مشاوره متمرکز کرده است. حوزه پژوهشی او نیز شامل چندی
ن تحقیق ملی و کشوری بوده است. از جمله تحقیقات ملی او «بررسی وضعیت فرهنگی اجتماعی زنان در جمهوری اسلامی ایران» است که در سال ۸۱ به اتمام رسید و سفارشی از طرف شورای فرهنگی اجتماعی زنان (وابسته به شورای ملی انقلاب فرهنگی) به او بود. نوابی نژاد دو دوره ریاست شبکه سازمان های غیردولتی زنان را برعهده داشته است. نوابی نژاد که تاکنون سمت های مختلفی را برعهده داشته است؛ هم اکنون عضو هیئت امنای دانشگاه خوارزمی است. آثار. شمار آثار تألیفی و ترجمه ای نوابی نژاد نزدیک به ۳۰ عنوان است که تعدادی از مهم ترین آنها به شرح ذیل می آید: پیوند به بیرون. حکایت دل؛ دکتر شکوه نوابی نژاد
واهکیکوم شهرستانی در ایالت واشینگتن می باشد. در سرشماری سال ۲۰۱۰ در آمریکا جمعیت این شهرستان ۳٫۹۷۸ نفر بوده است. این شهرستان دومین شهرستان از نطر کمی جمعیت می باشد. این شهرستان در ۲۵ آوریل ۱۸۵۴ از شهرستان کائولیتز تشکیل شده است.
یکاترینا نیکولایونا گولوبوا (؛ – ) که معمولاً به عنوان کاترینا گلوبوا یا کاتیا گولوبوا شناخته می شود یک هنرپیشه زن اهل روسیه بود. وی بازیگر فیلم هایی همچون ۹۷۷، (پولا ایکس)، بیست و نه نخل بوده است. زندگی نامه. گولوبوا در لنینگراد (سن پترزبورگ امروزی) به دنیا آمد. پس از تحصیل در انستیتوی سینماتوگرافی گراسیموف (به انگلیسی: ) او حرفه بازیگری خود را در فیلم های روسی آغاز کرد. در اواخر دهه هشتاد او با همسر دوم خود کارگردان لیتوانیایی شاروناس بارتاس ازدواج کرد و در مجموعه ای از فیلم های ساخته شده به کارگردانی او بازی کرد. او همچنین یکی از نویسندگان فیلمنامه "خانه (۱۹۹۷)" بود که توسط شاروناس بارتاس کارگردانی شد. در سال ۱۹۹۱، او در ویدیویی برای آهنگ آندری ماکارویچ به نام «بین آنچه بود و آنچه خواهد بود» بازی کرد. پس از ایفای نقش در فیلم «سه روز» (ساخته شده توس شاروناس بارتاس در سال ۱۹۹۲)، این بازیگر برای فیلمبرداری در فرانسه دعوت شد، جایی که او در فیلم «من نمی توانم بخوابم» (۱۹۹۴) اثر کلر دنیس ایفای نقش کرد. گولوبوا در دو فیلم دیگر از همسرش - راهرو (۱۹۹۵) و ما کم هستیم (۱۹۹۶) بازی کرد، سپس آنها از هم جدا شدند. در فران
سه، این بازیگر به دوست صمیمی کارگردان لئوس کاراکس تبدیل شد و در فیلم او (پولا ایکس) بازی کرد. او همچنین با دیگر کارگردانان فرانسوی - برونو دومون و ساندرین دوما (Sandrine Dumas) همکاری و در فیلم آنها بازی کرد. فیلم «۲۹ نخل» دومونت محصول سال ۲۰۰۳ مملو از صحنه های عشقی و شهوانی با حضور گولوبوا است. او در سال ۲۰۰۶ یکی از نقش های اصلی فیلم «۹۷۷» ساخته نیکولای خومریکی را بازی کرد. به گفته آندری پلاخوف منتقد فیلم، این بازیگر «به نمادی از سینمای جدید خانه هنری اروپا در دهه نود و صفر تبدیل شد»؛ روی صفحه نمایش «او طبیعت رمز آلود و غیر قابل درک زن را به تصویر کشید» مرگ. گولوبوا در سن ۴۴ سالگی در تاریخ اوت ۲۰۱۱ در شرایط نامشخصی در پاریس درگذشت. برای مدت طولانی، تاریخ دقیق مرگ مشخص نبود، اما در مستند «من کاتیا گولوبوا هستم» گواهی فوت صادر شده توسط مقامات فرانسوی نشان داده شد که نشان می داد گولوبوا در ۳ آگوست پیدا شده است. گزارشی از نسخه هایی هم در مورد تصادف و هم در مورد خودکشی ارائه شد. جسد در پاریس در ایستگاه مترو پیرنه در نزدیکی خانه این بازیگر پیدا شد و در ۲۰ آگوست در قبرستان پر لاشز به خاک سپرده شد. زندگی خصوصی. گولو
بوا از شوهر اولش آندری کاپرین () یک دختر و یک پسر (به نام دیمیتری آندریویچ کاپرین) داشت. وی در دومین ازدواج خود با شاروناس بارتاس، کارگردان لیتوانیایی ازدواج نمود ولی بعدها از وی طلاق گرفت و به پاریس نقل مکان نمود و تا زمان مرگ در آنجا زندگی کرد. گولوبوا و بارتاس صاحب یک دختر به نام اینا ماریا بارتایت () شدند؛ او به بازیگری روی آورد و در ۲۵ سالگی در یک حادثه رانندگی در آوریل ۲۰۲۱ هنگام دوچرخه سواری بر اثر تصادف با یک ماشین که راننده اش مست بود کشته شد. گولوبوا در سومین و آخرین ازدواج خود با لئوس کاراکس مزدوج شد. آنها در سال ۲۰۰۴ میلادی صاحب یک دختر به نام آناستازیا گلوبوا-کاراکس شدند. او نیز به بازیگری روی آورد. یادبود. به یاد کاترینا گولوبوا، لئوس کاراکس در سال ۲۰۱۲ فیلم "" را ساخت (در قسمتی از فیلم، دختر کوچک این زوج، ناستیا یا همان آناستازیا گولوبووا-کاراکس ظاهر می شود). همچنین در سال ۲۰۱۵ فیلم شاروناس بارتاس با عنوان «ما فقط رؤیای صلح را می بینیم» اکران شد که به کاتیا و خانواده اش تقدیم شده است. در سراسر فیلم، گاهی اوقات عکس های به یاد ماندنی کاترین ظاهر می شود. در سال ۲۰۱۶، یک فیلم مستند روسی-لیتوانیایی
در مورد کاترینا گولوبوا به نام «من کاتیا گولوبوا هستم» (به کارگردانی ناتالیا یو) فیلمبرداری شد.
برونو دومن (؛ زادهٔ ) کارگردان و فیلمنامه نویس فرانسوی است.
ژاک میلر (؛ زادهٔ ) یک دانشمند در زمینه ایمنی شناسی اهل استرالیا است. وی برنده جوایزی همچون مدال کاپلی (۲۰۰۱) شده است.
ژاک تورنر (؛ – ) یک کارگردان اهل فرانسه بود. وی بین سال های ۱۹۳۱ تا ۱۹۶۵ میلادی فعالیت می کرد.
مِرتا تورِن (، – ) هنرپیشه اهل سوئد بود. وی در دهه ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ میلادی فعالیت می کرد. وی بازیگر فیلم هایی همچون "قصبه" (۱۹۴۸)، "پوچینی" (۱۹۵۳)، و "سیاهرگ طلایی" (۱۹۵۵) بوده است. عکس او بر روی جلد ۱۳ ژوئن ۱۹۴۷ "مجلهٔ لایف" درج شد. در ۱۷ فوریه ۱۹۵۷ او در تئاتر آل در استکهلم در یک نمایش صحنه ای حضور داشت. بعد از ظهر همان روز، او بیهوش شد و به بیمارستان منتقل شد. در ۱۹ فوریه ۱۹۵۷، تورِن بر اثر خونریزی مغزی در سن ۳۱ سالگی درگذشت. درگذشت. در ۱۷ فوریه ۱۹۵۷، تورن در تئاتر آل در استکهلم در یک نمایش صحنه ای اجرا کرد. بعد از ظهر همان روز، او بیهوش شد و به بیمارستان منتقل شد. در ۱۹ فوریه در ۳۱ سالگی بر اثر خونریزی زیر عنکبوتیه درگذشت.
بیست و نه نخل () یک فیلم تجربیِ ترسناک به کارگردانی برونو دومن است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به یکاترینا گولوبوا اشاره کرد. «دیوید» عکاسی مستقل و «کاتیا» (دوست دختر روسیِ فرانسوی زبانش) لس آنجلس را به مقصد صحراهای جنوب کالیفرنیا ترک می کنند تا برای مجله ای از صحنه های طبیعی عکاسی کنند. آنها به مسافرخانه ای در شهر «تونتی ناین» می روند. همه چیز برای آنها به خوبی پیش می رود تا اینکه تقابل شخصیتی که روابط آن ها را از عشقبازیِ پرشور به نزاعی بامشت و لگد تزلزل می دهد، به تصویر کشیده می شود.
تیتوس () فیلمی مهیج فانتری آمریکایی-بریتانیایی به کارگردانی جولی تایمور است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. تیتوس یک فیلم درام تاریخی حماسی سورئالیستی محصول سال ۱۹۹۹ است که توسط جولی تایمور در اولین تجربه کارگردانی اش، بر اساس تراژدی تیتوس آندرونیکوس اثر ویلیام شکسپیر، نوشته، تهیه کنندگی و کارگردانی شده است. این فیلم که محصول مشترک ایتالیا، بریتانیا و ایالات متحده است، آنتونی هاپکینز را در نقش اصلی تیتوس آندرونیکوس، ژنرال ارتش روم، بازی می کند که سقوط او را پس از بازگشت پیروزمندانه از جنگ روایت می کند. این فیلم با واکنش های متفاوتی از سوی منتقدان مواجه شد و با بودجه ۱۸ میلیون دلاری، تقریباً ۲.۹ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت و به یک بمب گیشه تبدیل شد، اگرچه نامزد جایزه اسکار بهترین طراحی لباس شد. داستان. پسری در آشپزخانه ای به سبک دهه ۱۹۵۰ ناهار می خورد و با اسباب بازی های اطرافش بازی جنگ می کند. انفجار بمبی از بیرون پنجره او را در زیر میز می ترساند، جایی که نجات یافته و به آمفی تئاتری برده می شود، جایی که تماشاگران نامرئی تشویق می کنند. پسر خود را در نقش لوسیوس جوان می بیند و شاهد ورود ارتشی شبیه به ارتش سفالی
ن است؛ رومی ها به فرماندهی تیتوس آندرونیکوس، ژنرالی که در مرکز نمایش قرار دارد، از جنگ پیروزمندانه بازمی گردند. آنها تامورا، ملکه گوت ها، پسرانش و هارون مور را به عنوان غنیمت بازمی گردانند. تیتوس پسر بزرگ تامورا، آلاربوس، را قربانی می کند تا شاید ارواح ۲۱ پسر مرده اش آرام شوند. تامورا با فصاحت تمام برای جان آلاربوس التماس می کند، اما تیتوس درخواست او را رد می کند. سزار، امپراتور روم، می میرد. پسرانش ساتورنینوس و باسیانوس بر سر جانشینی او با هم مشاجره می کنند. مارکوس آندرونیکوس، تریبون مردم، اعلام می کند که انتخاب مردم برای امپراتور جدید، برادرش تیتوس است. او از تاج و تخت امتناع می کند و آن را به پسر ارشد امپراتور فقید، ساتورنینوس، می دهد که باعث خوشحالی دومی می شود. امپراتور جدید اعلام می کند که لاوینیا، دختر تیتوس، را به عنوان عروس خود خواهد گرفت تا به خانواده احترام بگذارد و آنها را بالا ببرد. او قبلاً با برادر ساتورنینوس، باسیانوس، نامزد شده بود که او را می دزدد. پسران بازمانده تیتوس به این زوج در فرار به سمت پانتئون، جایی که قرار است ازدواج کنند، کمک می کنند. تیتوس، که از پسرانش عصبانی است زیرا از نظر او
آنها به روم خیانت می کنند، پسرش موتیوس را در حالی که از فرار دفاع می کند، می کشد. امپراتور جدید، ساتورنینوس، تیتوس را بی آبرو می کند و به جای او با تامورا ازدواج می کند. تامورا امپراتور را متقاعد می کند که وانمود کند باسیانوس، تیتوس و خانواده اش را بخشیده و مجازات را به روز بعد موکول کند، و بدین ترتیب قصد خود را برای انتقام از تمام آندرونیچی ها آشکار کند. روز بعد، در یک مهمانی شکار، معشوق تامورا، آرون مغربی، با پسران باقی مانده تامورا، شیرون سادیست و دیمیتریوس، ملاقات می کند. این دو بر سر اینکه کدام یک باید از لاوینیا تازه عروس سوءاستفاده جنسی کند، بحث می کنند. آرون به راحتی آنها را متقاعد می کند که برای باسیانوس کمین کنند و او را در حضور تامورا و لاوینیا بکشند تا بتوانند او را به دست آورند. لاوینیا از تامورا التماس می کند که جلوی پسرانش را بگیرد، اما تامورا امتناع می کند. شیرون و دیمیتریوس جسد باسیانوس را طبق دستور آرون در گودالی می اندازند، سپس لاوینیا را می برند و به او تجاوز می کنند. برای اینکه او آنچه را که دیده و تحمل کرده است فاش نکند، زبان و همچنین دستانش را بریده و آنها را با شاخه های درخت جایگزین می
کنند. وقتی مارکوس او را پیدا می کند، از او التماس می کند که هویت مهاجمانش را فاش کند. لاوینیا به سمت دوربین خم می شود و دهان خونین خود را با فریادی خاموش باز می کند. آرون، پسران تیتوس، مارتیوس و کوینتوس را به جرم قتل باسیانوس با نامه ای جعلی که نقشه قتل او را شرح می دهد، متهم می کند. امپراتور خشمگین، آنها را دستگیر می کند. بعداً، مارکوس لاوینیا را نزد پدرش می برد که غرق در اندوه است. او و پسر باقی مانده اش لوسیوس برای جان مارتیوس و کوینتوس التماس می کنند، اما آن دو گناهکار شناخته شده و به سمت اعدام برده می شوند. آرون وارد می شود و به تیتوس، لوسیوس و مارکوس می گوید که اگر یکی از این سه نفر یک دست خود را قربانی کند، امپراتور زندانیان را نجات خواهد داد. هر کدام حق انجام این کار را مطالبه می کنند. تیتوس از آرون می خواهد که دست چپ خود (تیتوس) را قطع کند و آن را نزد امپراتور ببرد. داستان آرون دروغین آشکار می شود، زیرا یک پیام رسان سر پسران تیتوس و دست قطع شده خودش را برای تیتوس می آورد. در نشانه شناسی رنسانس، دست نمادی از عاملیت سیاسی و شخصی است. تیتوس با قطع شدن دست خود، واقعاً قدرت خود را از دست داده است.تیتوس ک