Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آرماندو بو () فیلم نامه نویس اهل آرژانتین است. او در سال ۲۰۱۵ میلادی به همراه الخاندرو گونسالس اینیاریتو، نیکلاس گیاکوبونه و الکساندر دینلاریس بابت نگارش فیلم نامهٔ "بردمن"، برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم نامه غیراقتباسی شد.
نیکلاس گیاکوبونه () یک فیلم نامه نویس اهل آرژانتین است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او در سال ۲۰۱۵ میلادی به همراه «الخاندرو گونسالس اینیاریتو»، «آرماندو بو» و «الکساندر دینلاریس» بابت نگارش فیلم نامهٔ بردمن، برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم نامه غیراقتباسی شد.
الکساندر دینلاریس جونیور () یک فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. او در سال ۲۰۱۵ میلادی به همراه «الخاندرو گونسالس اینیاریتو»، «نیکلاس گیاکوبونه» و «آرماندو بو» بابت نگارش فیلم نامهٔ بردمن، برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم نامه غیراقتباسی شد. او همچنین کتابی دربارهٔ زندگی و حرفهٔ گلوریا استفان نوشته است.
ارل والاس () یک فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. او در سال ۱۹۸۵ میلادی به همراه «پاملا والاس» و «ویلیام کِلی» بابت نگارش فیلم نامهٔ "شاهد" برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم نامه غیراقتباسی شد.
الم کلیموف (؛ – ) کارگردان و فیلم نامه نویس اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود. از فیلم های او می توان به "بیا و بنگر" اشاره کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی روسیه شده است.
بیا و بنگر (؛ ) فیلمی در ژانر جنگی و درام به کارگردانی الم کلیموف است که در سال ۱۹۸۵ منتشر شد. این فیلم به دوران اشغال بلاروس شوروی به دست نیروهای آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم می پردازد. داستان. بلاروس، نزدیک مرز لهستان، سال ۱۹۴۳. پسر نوجوانی به نام «فلوریا» (کرافچنکو) تفنگی را از زیر خاک بیرون می آورد تا به پارتیزان هایی که، به رهبری «کوساچ»، در جنگل مخفی شده اند، بپیوندد. نیروهای نازی به منطقه یورش می برند و پارتیزان ها عقب می کشند تا خود را برای یک ضد حمله آماده می کنند. عنوان. عنوان این فیلم برگرفته از فصل ۶ از آخرالزمان جان، که در آیات اول، سوم، پنجم و هفتم نوشته شده است "بیا و بنگر" به عنوان یک دعوت برای دیدن خرابی هایی که چهار سوار آخرالزمان به بار آورده اند. فصل ۶ آیات ۷ و ۸ به عنوان انحصار مربوط به فیلم ذکر شده: و هنگامی که او مهر چهارم را باز کرد، شنیدم که چهارمین جانور گفت: بیا و بنگر! و من نگریستم، متوجه یک اسب رنگ پریده شدم، آنکس که روی آن نشسته بود؛ مرگ بود و جهنم را با خود آورده بود و قدرتی که به آن ها داده شده بود؛ بیشتر از ربع زمین بود برای کشتن به وسیلهٔ شمشیر ٬گرسنگی، مرگ و جانوران زمین.
جوایز. این فیلم در چهاردهمین جشنواره بین المللی فیلم مسکو توانست جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران و جایزهٔ فیپرشی را از آن الم کلیموف کند. بازخورد. راجر ایبرت منتقد فقید سینما این فیلم را در فهرست فیلم های فوق العاده قرار داد و دربارهٔ آن نوشت «یکی از ویرانگرترین فیلم ها دربارهٔ هرچیزی و در آن بازماندگان باید به مردگان حسادت کنند.»
کلود لَنزمَن (تلفظ ; ؛ – ۵ ژوئیه ۲۰۱۸) یک روزنامه نگار، نویسنده، کارگردان و فیلم نامه نویس اهل فرانسه بود. از فیلم های او می توان به شوآ که در مورد هولوکاست ساخته شده، اشاره کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون لژیون دونور شده است. با فیلم «شوآ» [هولوکاست] (۱۹۸۵) داستان اسارت و کشتار یهودیان به دست نازی ها در جنگ دوم جهانی را برای همیشه ثبت کرد؛ فیلمی نه ساعته که یازده سال صرف ساخت آن شد و ۳۵۰ ساعت راش های فیلم بعدها روی یک پایگاه اینترنتی قرار گرفت تا برای همه قابل استفاده باشد. این فیلم در سال ۲۰۱۴ در رای گیری مجله «سایت اند ساوند» از برخی منتقدان، به عنوان دومین فیلم مستند برتر تاریخ سینما انتخاب شد. کلود لنزمن، در ۵ ژوئیه ۲۰۱۸ در نود و دو سالگی درگذشت. آثار. فیلم ها. شوآ (۱۹۸۵)
شوآ () فیلمی مستند به کارگردانی کلود لانزمان دربارهٔ هولوکاست است که در سال ۱۹۸۵ منتشر شد. هولوکاست در زبان عبری «شوآ» نامیده می شود. این فیلم ۹ ساعت است و ساخت آن ۱۱ سال زمان برده است. لانزمان در این فیلم با بازماندگان، شاهدان و جنایتکاران هولوکاست مصاحبه می کند و از مناطق وقوع هولوکاست در سراسر لهستان، از جمله اردوگاه های مرگ، بازدید می کند. "شوآ" در آوریل ۱۹۸۵ در پاریس منتشر شد و تحسین منتقدان و جوایز معتبری را از آن خود کرد از جمله جایزه بهترین فیلم غیرداستانی از حلقه منتقدان فیلم نیویورک، و جایزه بفتا برای بهترین فیلم مستند. سیمون دو بووار این فیلم را یک «شاهکار محض» نامید و مارسل افولس (کارگردان ) آن را «بزرگ ترین مستند دربارهٔ تاریخ معاصر» لقب داد. "شوآ" در لهستان مورد اقبال قرار نگرفت و دولت لهستان ادعا کرد که این فیلم، لهستان را به «همدستی در نسل کشی نازی ها» متهم کرده است. "شوآ" در اکتبر ۱۹۸۵ در نیویورک اکران شد و در سال ۱۹۸۷ نیز شبکه پی بی اس فیلم را طی چهار شب در ایالات متحده پخش کرد. خلاصه فیلم. در فیلم "شوآ" عمدتاً به چهار موضوع پرداخته می شود: اردوگاه مرگ خلمنو که آلمانی ها برای اولین بار در ای
ن اردوگاه از وانت گاز برای کشتار یهودیان استفاده کردند؛ اردوگاه های مرگ تربلینکا و آشویتز-برکناو؛ و گتوی ورشو، همراه با شهادت بازماندگان و شاهدان و مرتکبان جنایت ها. لانزمان با ناظران بیرونی هم مصاحبه می کند و از آنها می پرسد که آیا خبر داشتند در اردوگاه های مرگ چه می گذرد یا خیر. پاسخ این افراد روشن می کند که از موضوع اطلاع داشتند اما انفعال و بی عملی خود را با ترس از مرگ توجیه می کردند. تولید فیلم. لانزمان در ابتدا از سوی مقامات اسرائیل به کار گرفته شد تا طی ۱۸ ماه، فیلمی دو ساعته دربارهٔ هولوکاست از منظر یهودیان بسازد. با گذشت زمان و طولانی شدن مدت ساخت فیلم، مقامات اسرائیل از پشتیبانی لانزمان دست کشیدند. بیش از ۳۵۰ ساعت فیلم خام برای "شوآ" ضبط شد و ساخت آن یازده سال طول کشید. این فیلم دچار مشکلات فراوانی بود از جمله مشکلات مالی، مشکل در پیدا کردن مصاحبه شوندگان، و حتی تهدید جان لانزمان. "شوآ" از این جهت فیلم غیرمعمولی بود که از هیچ فیلم تاریخی ای استفاده نمی کرد و به جای آن بر مصاحبه با شاهدان و بازدید از صحنه های جنایت تکیه داشت. تا کنون پنج فیلم بلند دیگر با استفاده از صحنه های استفاده نشده در تدوین نها
یی "شوآ" ساخته شده است. شش سال نخست تولید فیلم به ضبط مصاحبه در ۱۴ کشور اختصاص داشت. لانزمان پیش از اولین سفر به لهستان، چهار سال روی مصاحبه ها کار کرد. پس از ضبط فیلم، تدوین ۳۵۰ ساعت فیلم خام آغاز شد و پنج سال ادامه داشت.
خوزه آنخل اِگیدو (؛ زادهٔ ۱۹۵۱ میلادی) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "آفتابگردان های کور"، "شمارش معکوس"، "یک گام به پیش"، "لوئیزا سانفلیچه"، "عقاب سرخ"، "چه کسی بامبی را کشت؟"، "دوشنبه ها در آفتاب"، "عشق می تواند به طور جدی به سلامت شما آسیب بزند" و "همه می دانند" اشاره نمود. او در ۱۷مین دورهٔ جوایز گویا در سال ۲۰۰۳ میلادی، بابت هنرنمایی در فیلم «"دوشنبه ها زیر نور آفتاب"» برندهٔ این جایزه شد.
رائول آره والو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "باران تابستان" و "هر چه بیشتر، بهتر" اشاره نمود. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که رائول آره والو در آن ها به ایفای نقش پرداخته است:
خوان دیه گو بوتو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا و آرژانتین است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "داستان هایی از کرونن"، "امضاکنندگان ذیل"، "غریزه"، "اسماعیل"، "هر آنچه بخواهی"، "آسفالت"، "خدا عاشق خاویار است"، ""، "اوبابا"، "عشق نه، فقط دیوانگی"، "رقصنده طبقه بالا" و "ال گرکو" اشاره کرد.
اِپیمِنیدِس (۶۰۰ پ. م.) فرزند فایستیوس از مردمِ کنوسوس در کرت بود. نامِ پدرش در بعضی منابع، "دوسیاداس" و "آگسارخوس" نیز ذکر شده است. برخی وی را جزو فرزانگان هفت گانه یونان دانسته اند. دیوگنس لائرتیوس در بابِ زندگیِ وی داستانی را شرح می دهد که از این قرار است: «روزی پدرش او را به دنبال کشتی گمشده ای به بیرونِ از شهر فرستاد؛ اپیمنیدس هنگام عصر از جاده خارج شد و به غاری رفت و آن جا به مدت پنجاه سال خوابید. پس از این که بیدار شد به ادامهٔ جستجوی خود پرداخت، به گمان این که فقط مدت اندکی خوابیده است؛ و چون نتوانست آن را بیابد به مزرعه بازگشت و دید که همه چیز تغییر یافته و ملک از آنِ فرد دیگری است. سپس در حالی که کاملاً متحیر بود به شهر برگشت و هنگامی که می خواست وارد منزل خود شود با افرادی مواجه شد که می خواستند بدانند او کیست. عاقبت برادر جوان تر خود را، که اینک پیر شده بود، یافت و حقیقت را در مورد خود دانست. از این رو وی در تمام یونان مشهور شد و اعتقاد مردم بر این شد که وی نظرکردهٔ خدایان است.» در مورد او گفته می شود که زمانی که آتن دچار طاعون شد، مردمان آتن، براساسِ توصیهٔ کاهن معبد دلفی، کشتی ای به دنبال اپیمنی
دس فرستادند و او را به آتن آوردند تا شهر را تطهیر کند. اپیمنیدس نیز برای تطهیرِ شهر تعدادی گوسفند سیاه و سفید در شهر رها کرد، و گفت آنان را تعقیب کنند، و هرجا که گوسفندان به استراحت نشستند، همان جا برای خدایان قربانی کنند. مردم چنین کردند و طاعون متوقف شد. در مورد مرگ اپیمنیدس گفته می شود اندک زمانی پس از بازگشت از آتن، درگذشته است. طول عمر وی را نیز به چند شکل روایت کرده اند. فلگون عمر وی را ۱۵۷ سال، کرتی ها ۲۹۹ سال و کسنوفانس کولوفونی ۱۵۴ سال ذکر کرده اند. دیوگنس لائرتیوس در مورد آثار اپیمنیدس می گوید که وی شعری با نام "«در بابِ میلاد کرتی ها و کوریبانت ها»" و یک "«تبارنامهٔ خدایان»" نوشت که مجموعِ ابیاتِ آن ها ۵۰۰۰ بیت بوده است. همچنین وی شعری در مورد ساختنِ کشتی آرگون و سفر یاسون به کولخیس در ۶۵۰۰ بیت سروده بود. دیگر آثارِ وی، که منثور بوده اند، از این قرارند: "«در بابِ قربانی ها و قانونِ اساسیِ مردمِ کرت»" و "«در بابِ مینوس و رادامانتوس»". نامه ای نیز از وی به سولون نقل شده: «از اپیمنیدس به سولون دوست من، شجاع باش. زیرا اگر پیسیستراتوس زمانی به مردم آتن حمله کرده بود که آن ها برده بودند و قوانین نیکو ندا
شتند؛ تا ابد قدرت خود را از طریق برده کردن شهروندان استحکام می بخشید. اما در حال حاضر، او قصد دارد افرادی را مطیع و منقاد سازد که بزدل و ترسو نبوده؛ و با شرم و درد اخطار سولون را به یاد می آورند، و هرگز زیر بار حکومت جباری نخواند رفت. حتی اگر پیسیستراتوس خود بتواند بر شهر مسلط شود، گمان نکنم این قدرت در میان فرزندانش دوام یابد. زیرا نمی توان اسبابی مهیا کرد که بتواند افرادی را که در آزادی و تحت بهترین قوانین زیسته اند برده سازد. اما به جای این که به مسافرت های خود ادامه دهی، بدون سروصدا پیش من به کرت بیا. زیرا در اینجا سلطانی نیست که از او بترسی، و از طرفی می ترسم اگر حین مسافرت هایت در آن اطراف با دوستان وی مواجه شوی، به تو آسیبی رسد.» پارادوکس دروغ گو. از اپیمنیدس جمله ای نقل شده است که به عنوان پارادوکس دروغ گو مشهور است. اپیمنیدس در مورد مردمان کرت گفته: از آن جا که اپیمنیدس خود نیز از مردمان کرت بود، بنابراین خودش نیز دروغ می گوید. اگر اپیمنیدس دروغ می گوید، پس دروغ می گوید که مردمان کرت دروغ می گویند؛ بنابراین مردمان کرت راست می گویند؛ و اگر مردمانِ کرت راست می گویند، پس اپیمنیدس نیز راست می گوید که مرد
مانِ کرت دروغ می گویند؛ بنابراین مردمان کرت دروغ می گویند.
اِیدرین بیدل (؛ – ) یک فیلم بردار اهل بریتانیا بود. وی بین سال های ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۵ میلادی فعالیت می کرد.
۱۰۲ سگ خالدار () فیلمی در ژانر کمدی و فانتزی به کارگردانی کوین لیما است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد. این فیلم دنبالهٔ "۱۰۱ سگ خالدار" بود؛ اما از بازیگران فیلمِ اول، تنها گلن کلوز و تیم مک اینرنی در این فیلم حضور داشتند. "۱۰۲ سگ خالدار"، نامزدِ دریافتِ جایزه اسکار بهترین طراحی لباس بود، اما در رقابت نهایی آن را به "گلادیاتور" واگذار کرد. خلاصه داستان. کروئلا دویل پس از معالجه به عنوان زنی درستکار از زندان آزاد می شود و بار دیگر به دنبال سگهای سرگردان خود می رود…
کامیل دونسیو () (۱۵ ژانویه ۱۸۴۷ – ۵ سپتامبر ۱۸۷۹) اولین همسر نقاش و هنرمند امپرسیونیست فرانسه، کلود مونه بود، او موضوع و مدل تعدادی از نقاشی های مونه، پیر آگوست رنوآر و ادوارد مانه بود، کامیل از مونه صاحب ۲ فرزند پسر شد. زندگی. "کامیل لئونه دونسیو"، در شهر "لا گیلوتره" که امروزه بخشی از لیون فرانسه می باشد به سال ۱۵ ژانویه ۱۸۴۷ متولد شد، پدر او "چارلز کلود دونسیو"، یک تاجر بود. او با همسر و دختر خود کامیل به پاریس، نزدیک دانشگاه سوربن در اوایل دورهٔ امپراتوری دوم فرانسه نقل مکان کرد. چند سال پس از تولد خواهرش، "ژیوینی فرانسوا" در سال ۱۸۵۷ خانوادهٔ او به "باتیگنول" که در حال حاضر بخشی از منطقهٔ شمال غربی پاریس می باشد، نقل مکان کرد. "باتینگول" یک بخش و منطقهٔ محبوب هنرمندان آن زمان بود
تیم مک اینرنی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه رادیو، تلویزیون، تئاتر و سینما اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
وام! (به انگلیسی:!Wham، به معنی برخورد شدید)، یک گروه موسیقی انگلیسی بود که توسط جرج مایکل و اندرو ریجلی در اوایل دههٔ هشتاد میلادی تشکیل شد. این گروه، به دلیل تشابه اسمی با گروهی به همین نام در ایالات متحده، برای مدت کوتاهی در این کشور به نام "وام! یو کی" (به انگلیسی: Wham! UK) مشهور بود. "وام!" از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶، در مجموع در سراسر جهان، بیش از ۳۰ میلیون نسخه به فروش رساند. خوانندگان گروه، از دوستان دوران دبیرستان بودند که در ابتدا در یک گروه آماتور به نام "اگزکیتیو" (به انگلیسی: Executive) می خواندند؛ ولی مدّتی بعد از گروه جدا شدند و "وام!" را تشکیل دادند. در این گروه، مایکل نقش اصلی را به عنوان آهنگساز، تهیه کننده، خواننده و گاهی نوازنده بر عهده داشت. "وام!" در سال ۱۹۸۶ و پس از پنج سال فعالیت، به کار خود پایان داد. دلیل انحلال گروه، اختلاف نظر مایکل و ریجلی در مورد نحوهٔ ساخت آهنگ ها بود. مایکل بر خلاف ریجلی مایل به ساخت آهنگ های پیچیده تری بود که از حال و هوای نوجوانی فاصله داشته باشند. آن دو در بهار ۱۹۸۶ انحلال گروه را اعلام کردند. به این مناسبت یک آلبوم خداحافظی تحت عنوان "آخرین" (به انگلیسی: The fina
l) منتشر کردند که بسیار مورد استقبال قرار گرفت. این آلبوم شامل آهنگی به نام "حاشیهٔ بهشت" (به انگلیسی: The edge of heaven) بود که در ژوئن ۱۹۸۶ در صدر پرمخاطب ترین آهنگ های ماه قرار گرفت.
عقاب ۲ سازمان ضدجاسوسی توسط ایران برای حفاظت از برنامه هسته ای ایران در برابر عملیات جاسوسی خارجی تشکیل شده است.
مجموعه فیلیپس () مجموعهٔ هنرهای دانکن فیلیپس و مارجوری آکر فیلیپس در سال ۱۹۲۱ به عنوان گالری یادبود فیلیپس در محلهٔ دوپونت دایره واشینگتن تأسیس شد، دی سی فیلیپس نوه جیمز اچ لافلین، که یک بانکدار و از بنیانگذاران بود صاحب شرکت فولاد لافلین می باشد. در میان آثار هنرمندان ارائه شده در این مجموعه، آثاری از پیر آگوست رنوآر، گوستاو کوربه، ال گرکو، ونسان ونگوگ، آنری ماتیس، کلود مونه، پابلو پیکاسو، ژرژ براک، پییر بونار، پل کلی، آرتور داو، وینسلو هومر، جیمز مک نیل ویسلر، جیکوب لورنس، آگوستوس وینسنت تاک، جورجیا اوکیف و مارک روتکو به چشم می خورد.
مؤسسه پلی تکنیک علوم پیشرفته یک دانشگاه فرانسوی برای رشته های مهندسی هوافضا است که در ایوری-سور-سن و تولوز قرار دارد. تاریخچه. این انستیتو در سال ۱۹۶۱ در پاریس ایجاد شد.
پَنام یا پَدام پارچه ای بوده که آن را روی دهان آویخته و با دو نوار پشت سر گره می زدند. این پارچه در زمان خواندن اوستا و همچنین زمانی به کار می رود که موبد در مقابل آتش و انجام آیین دینی بوده تا از آلودگی نفس و بخار دهان برکنار باشد. صورت اوستایی آن «پئیتی دان» است. تاریخ نگاران و جغرافی دانان یونانی، استرابون (۲۷ پیش از میلاد – ۱۴ پس از میلاد) در مورد مغان کاپادوکی می نویسد. در کاپادوکیه (ترکیه امروزی) مغان هنگام اجرای مراسم نیایش جلوی بینی و دهان خود را با روپوشی نمدین این رسم شباهت با رسوم زرتشتی دارد، هاشم رضی نوشته است اما وجود آن را دال بر یکی بودن این دو آیین نمی توان دانست. هم در ایران و هم در هند وظیفه روحانیان برگزار کننده مراسم این بود که نوعی روپوش برای بینی و دهام خود استفاده کنند تا آتش مقدس از دم آنها آلوده نشود.
گواهینامه خلبانی شخصی یک نوع مجوز است که به دارندهٔ آن اجازه می دهد که به عنوان خلبان یک به صورت شخصی (بدون کسب درآمد) یک هواگرد را خلبانی کند. خلبان ها می توانند در مرحلهٔ بعد با کسب گواهینامه خلبانی بازرگانی از پرواز خود کسب درآمد کنند. شرایط لازم برای دریافت گواهینامهٔ خلبانی شخصی توسط ایکائو تعریف شده اند، اما از کشوری به کشور دیگر تفاوت دارند. بر اساس تعریف ایکائو، این گواهینامه بعد از دست کم ۴۰ ساعت پرواز (۴۵ ساعت در اروپا)، قبول شدن در هفت آزمون کتبی، انجام پروازهای یک نفره برای مدتی قابل توجه (دست کم ۱۰ ساعت پرواز بدون همراه) و اثبات توانمندی های لازم برای خلبانی به یک ممتحن در طول یک پرواز آزمایشی (که شامل آزمون شفاهی نیز هست) ارائه می گردد. صادرکننده. در هر کشوری سازمانی خاص مجاز به صدور گواهینامه خلبانی شخصی است. برای نمونه در آمریکا این کار توسط اداره هوانوردی فدرال و در کانادا توسط ترنسپرت کانادا انجام می شود. انواع. انواع مختلفی از گواهینامه خلبانی شخصی وجود دارد که هر کدام برای یکی از انواع اصلی هواگردها صادر می شود. برای نمونه گواهینامهٔ لازم برای بالگرد و گواهینامهٔ لازم برای هواگرد ثابت بال
متفاوت هستند. در بسیاری کشورها انواع مختلف هواگردها که برای هر کدام نوع خاصی از گواهینامه صادر می شود به قرار زیر هستند:
انستیتو فیزیک ماکس پلانک (به آلمانی: Max-Planck -Institut fur physik) یک انستیتوی تحقیقات علمی است که بخشی از انجمن ماکس پلانک می باشد. این انستیتو در مونیخ از شهرهای آلمان واقع شده است. در این انستیتو تحقیقات مهمی در مورد فیزیک ذرات، کیهان شناسی، پرتو کیهانی انجام می شود و حدود ۲۱۰ نفر فعالیت می کنند. پیوند به بیرون. https://www.mpp.mpg.de/ سایت رسمی انیستیتو فیزیک ماکس پلانک
گواهینامه خلبانی بازرگانی یک نوع مجوز است که به دارندهٔ آن اجازه می دهد که به عنوان خلبان یک و برای کسب درآمد یک هواگرد را خلبانی کند. معمولاً این گواهینامه تنها پس از دریافت گواهینامه خلبانی شخصی و انجام مراحل مقتضی قابل دریافت است. از جمله مهارت های لازم برای دریافت گواهینامه خلبانی بازرگانی، آن چنان که توسط ایکائو تعریف شده، می توان به توانایی خواندن، نوشتن و مکالمه به زبان انگلیسی و مهارت های مختص هواپیماهای تجاری اشاره کرد.
شای-رک ()یک فیلم طنز موزیکال درام به کارگردانی و تهیه کنندگی اسپایک لی است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. داستان فیلم در شهر شیکاگو واقع شده و خشونت گروه های خلافکاری در بعضی محلات این شهر را به تصویر می کشد. فیلم نامه بر اساس نمایش نامهٔ یونانی لیسیستراتا نوشتهٔ آریستوفان نوشته شده است.
این اسپینال تپ است () فیلمی در ژانر شبه مستند و کمدی به کارگردانی راب رینر است که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد. خلاصه. فیلمساز مارتین دی برگی در حال ساخت مستندی دربارهٔ یک گروه راک انگلیسی به نام «اسپنیال تب» است. این گروه از دوستان دوران کودکی دیوید سنت هابینز و نایجل تافنل در آواز و گیتار، نوازنده بیس موسیقی درک اسمالز، نوازنده کیبورد Viv Savage و درامر میک شیمپتون تشکیل شده است. مارتی آنها را در تور کنسرت ۱۹۸۲ خود در ایالات متحده برای تبلیغ آلبوم جدیدشان Smell the Glove دنبال می کند.
ستاد فرماندهی جنگاوری ویژه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا () در تاریخ ۱۶ آوریل ۱۹۸۷ به عنوان نماینده نیروی دریایی در ستاد فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده آمریکا تشکیل شد. وظیفهٔ این ستاد تهیه چشم انداز، منابع، رهبری، هدایت دکترینال و نظارت برای اطمینان از آمادگی نیروهای ویژه دریایی برای دستیابی به الزامات عملیاتی فرماندهان نظامی است.
بی آفتاب یا بی نور () فیلمی در ژانر مستند به کارگردانی کریس مارکر است که در سال ۱۹۸۳ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به آریل دومبال، کیم نواک و الکساندرا استوارت اشاره کرد.
سکه هایی از بهشت () فیلمی در ژانر موزیکال به کارگردانی هربرت راس است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد.
اوردرایو یا فرا محرک فیلمی فرانسوی در ژانر اکشن مهیج، به کارگردانی آنتونیو نگرت و نویسندگی مایکل برانت و درک هاس است. از بازیگران این فیلم می توان به اسکات ایستوود، آنا د آرماس، گایا ویس، کلیمنس شیک، کاریس و سیمون آبکاریان اشاره کرد. تولید. فیلمبرداری فیلم از تاریخ ۴ ژانویه ۲۰۱۶، در پاریس و مارسی آغاز شده است. داستان. داستان فیلم دربارهٔ دو برادر به نام های اندرو و گرت است که کار آن ها سرقت ماشین های گران قیمت است و تصمیم می گیرند برای اجرای نقشه جدیدشان به فرانسه بروند و چند ماشین خاص و لوکس را بدزدند.
دانشکده ادبیات فارسی و زبان های خارجی دانشگاه علامه طباطبایی یکی از نامورترین دانشکده های ادبیات ایران است که در شهر تهران محلهٔ سعادت آباد (تهران)، خیابان علامه طباطبایی جنوبی، تقاطع حق طلب غربی واقع است. تاریخچه. دانشکده ادبیات فارسی و زبان های خارجی دانشگاه علامه طباطبایی پیش از انقلاب ایران (۱۹۷۹) به مدرسه عالی ترجمه معروف بود. از سال ۱۳۶۲ در دانشگاه علامه طباطبایی ادغام شده و فعالیت آموزشی خود را تحت عنوان «دانشکده ادبیات و زبان های خارجی» آغاز کرد. هم اکنون در این دانشکده رشته های: تاریخ، زبان های باستانی، زبانشناسی، زبان و ادبیات فارسی، فلسفه، زبان و ادبیات عربی، مترجمی عربی، ادبیات انگلیسی، مترجمی زبان انگلیسی، مترجمی زبان فرانسه، زبان اسپانیایی، ادبیات ترکی استانبولی، علوم حدیث، زبان و ادبیات چینی، زبان و ادبیات المانی و زبان و ادبیات روسی دایر است. انجمن های علمی و دانشجویی. این دانشکده همچنین دارای ۱۲ انجمن علمی-دانشجویی و ۴ تشکل سیاسی-اجتماعی فعال درون دانشکده ای نیز هست. گروه های آموزشی. گروه های آموزشی عبارتند از: پیوند به بیرون. علی گنجیان.
ماکسیم رمیلارد (زاده ۱۷ ژانویه ۱۹۷۵) تهیه کننده کانادایی است.
استیسی مارتین (زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۹۱)، یک هنرپیشه فرانسوی - بریتانیایی است. او بیشتر برای ایفای نقش جو جوان در فیلم درام «"نیمفومانیاک"» اثر لارس فون تریه شناخته شده است که بدین سبب در سال ۲۰۱۴ نامزد جایزه بودیل برای بهترین بازیگر نقش اول و مکمل زن شد. از فیلم های دیگری که وی در آنها نقش داشته است می توان به "قصهٔ قصه ها" (۲۰۱۵)، "کودکی یک رهبر" (۲۰۱۵)، "تمام پول های جهان" (۲۰۱۷)، "عاشقان" (۲۰۲۰)، "ساعت غروب" (۲۰۲۰) و "زندگی الکتریکی لوئیس وین" (۲۰۲۱) اشاره کرد.
حوزه فدرال مرکزی (نیجریه) (به لاتین: Federal Capital Territory, Nigeria) یک حوزه فدرال واقع در مرکز کشور نیجریه است. شهر آبوجا، پایتخت نیجریه در این منطقه واقع شده است. منطقه حوزه فدرال مرکزی در سال ۱۹۷۶ میلادی از بخش هایی از چند ایالت شکل گرفت. بر خلاف ایالات نیجریه که توسط فرمانداران منتخب اداره می شود، ادارهٔ این منطقه را وزیر منصوب شده توسط رئیس جمهور برعهده دارد. خصوصیات. "منطقه حوزه حکومت فدرال مرکزی"، ۷٬۳۱۵ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۲۳۸٬۸۰۰ نفر جمعیت دارد. این منطقه درست در شمال محل تلاقی رودخانه نیجر و بنوئه واقع شده است و با ایالت های نیجر در غرب و شمال، کادونا در شمال شرقی، ناساراوا در شرق و جنوب و کوگی در جنوب غربی؛ هم مرز است. این منطقه بین عرض ۸٫۲۵ و ۹٫۲۰ شمال خط استوا و طول ۶٫۴۵ و ۷٫۳۹ شرقی نصف النهار گرینویچ و در مرکز کشور واقع شده است. این سرزمین در حدود ۷۳۱۵ کیلومتر مربع را در دشتی بی درخت، با شرایط آب و هوایی معتدل، اشغال کرده است.
تشریفات مذهبی فیلمی محصول سال ۲۰۱۱ به کارگردانی میکل هوفسترم است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنتونی هاپکینز، کالین اودانهیو، آلیس براگا، کیران هایندز، روتخر هاور، مارتا گاستینی، ماریا گرازیا کوچی نوتا، کریس مارکت، توبی جونز، ماریجا کاران، توری دویتو ایفای نقش کرده اند.فیلم در بار مرد مرده شوری است که پس از آشنایی با کشیشی (با بازی آنتونی هاپکینز) خود را در مواجهه با جن و جن گیری می بیند. داستان. مایکل کوواک ( کالین اودونوگو ) فرزند یک صاحب و کارآفرین موفق خانه تشییع جنازه ، ایستوان ( راتگر هوور ) است. مایکل مایکل از شغل خود به عنوان یک فاتحه سرخورده تصمیم به ورود به یک حوزه علمیه و نذرهای خود را پس از اتمام خود گرفت ، و از این طریق یک مدرک دانشگاهی رایگان دریافت کرد. چهار سال بعد ، مایکل به درجه ای از مداحان در حوزه علمیه منصوب می شود ، پس از آن وی نامه استعفای خود را به والای خود ، پدر متیو می نویسد و با استناد به عدم ایمان. پدر متیو ( توبی جونز ) ، ظاهراً مایل به گفتگو با مایکل است ، تلاش می کند تا او را در خیابان جلب کند. او از یک مهار عبور می کند و باعث ایجاد یک دوچرخه سوار ساندرا ( ماریا کاران) می شود)
، به مسیر یک ون رویی بپیچید و مجروح شدید شوید. دیدن لباس روحانیت مایکل، او را می پرسد آمرزش قبل از آخرین نفس خود را. مایکل تردید قادر به رد کردن نیست. او او را تسکین می دهد و برای برانگیختن گناهانش ، مراسم برکت می بخشد پدر با دیدن آرامش اوضاع و احوال اوضاع ، پدر متیو به مایکل می گوید که علی رغم عدم تمایل وی به عنوان کشیش فراخوانده شده است.
مارتا گاستینی (؛ زاده ۲ اکتبر ۱۹۸۹) بازیگر ایتالیایی است. از فیلم ها یا سریال های معروف او می توان به بازی در فیلم "تشریفات مذهبی" و "نیک و شر" اشاره کرد.
سیستم امتیازدهی آسیب پذیری عام یا CVSS یک استاندارد آزاد و صنعتی برای ارزیابی و تعیین شدت یک آسیب پذیری کامپیوتری است. این سیستم سعی می کند با اختصاص دادن یک امتیاز به میزان شدت آسیب پذیریها، به پاسخ دهندگان این امکان را بدهد که بتوانند برای رفع آسیب پذیری مورد نظر اولویت بندی کرده و منابع مورد نیاز را به آن اختصاص بدهند. این امتیازدهی به وسیله فرمولی محاسبه می شود که دارای چند معیار است، که سعی دارد سهولت اکسپلویت کردن و همچنین اثرات اکسپلویت آن آسیب پذیری را مشخص کند. امتیازها در بازه ۰ تا ۱۰ قرار دارند، که در آن ۱۰ به شدیدترین تهدید اشاره دارد. درحالی که اغلب به امتیاز پایهٔ CVSS برای تعیین میزان شدت آسیب پذیری رجوع می کنند، امتیازهای زمانی و مکانی نیز وجود دارند که به ترتیب به دنبال تعیین دسترس پذیر بودن راه مقابله با تهدید و همچنین میزان گستردگی آسیب پذیری سیستم ها در یک سازمان هستند. آخرین نسخه CVSS نسخه CVSSv3 است که در ژوئن ۲۰۱۵ منتشر شد. تاریخچه. در خلال سال های ۲۰۰۳/۲۰۰۴ طی تحقیقاتی که توسط انجمن مشورتی زیرساخت ملی (NIAC یا National Infrastructure Advisory Council) با هدف ایجاد یک سیستم استاندارد و
آزاد صنعتی برای تعیین شدت آسیب پذیری های کامپیوتری صورت پذیرفت، سرانجام منجر به ایجاد CVSS نسخه ۱ (CVSSv1) در فوریه ۲۰۰۵ شد. این پیش نویس(نسخه) اولیه هرگز مشروط بر بازنگری توسط سایر سازمان ها نبود. در آوریل ۲۰۰۵ سازمان NIAC، انجمن پاسخ به حادثه و تیم امنیتی (FIRST یا Forum of Incident Response and Security Team) را متولی توسعهٔ CVSS در آینده انتخاب کرد. پس از دریافت بازخورد که از طرف تولیدکنندگانی که از CVSSv1 در محصولات خود استفاده می کردند، مشخص شد که "مشکلات قابل توجهی در پیش نویس اولیه CVSS" وجود دارد. کار بر روی CVSS نسخه دوم (CVSSv2) از آوریل ۲۰۰۵ آغاز شد و کار بر روی مشخصات فنی نهایی آن از ژوئن ۲۰۰۷ آغاز شد. پس از دریافت بازخوردهای بیشتر در سال ۲۰۱۲ کار بر روی CVSS نسخه سوم (CVSSv3) آغاز شد، که در نهایت این نسخه در ژوئن ۲۰۱۵ با نام CVSSv3.0 منتشر شد. اصطلاحات فنی. برآورد CVSS بر اساس اندازه گیری در سه زمینه بحرانی انجام میپذیرد: برای هریک از این سه مورد یک امتیاز عددی تولید می شود. یک رشته برداری (یا به سادگی "بردار" در CVSS)، مقدارهای تمامی معیارها را به عنوان یک بلوک متنی به نمایش میگذارد.
زیمبابوه بزرگ (به لاتین: Great Zimbabwe) یک ویرانه و منطقه باستانی در جنوب شرق زیمبابوه است که در استان ماسوینگو واقع شده است. زیمبابوه بزرگ، پایتخت پادشاهی زیمبابوه در اواخر عصر آهن بود که بنای آن از قرن یازدهم میلادی آغاز و تا قرن پانزدهم ادامه داشت. این ویرانه ها در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده اند.