Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
2014 تا 2015 به صورت قرضی به باشگاه اسکای بلو اف سی رفت. ندیم قبل از پیوستن به Fortuna Hjørring در سال 2012 اولین بازی خود را در لیگ قهرمانان اروپا انجام داد و در همان سال هر دو گول تیمش در برد 2-1 مقابل قهرمان لیگ اسکاتلند یعنی تیم را به ثمر رساند. اسکای بلو اف سی. ندیم در اوخر فصل 2014 به باشگاه اسکای بلو اف سی پیوست و در 6 بازی برای تیمش آمار 7 گل و 3 پاس گل را ثبت کرد وی در 14 آگست 2014 به عنوان بهترین بازکن ماه لیگ ملی زنان آمریکا و در 19 آگست 2014 عنوان بهترین بازیکن هفته لیگ ملی زنان آمریکا را به خود اختصاص داد. در 16 فوریه 2015 باشگاه اسکای بلو اف سی اعلام کرد که طبق قراردادی که با خانم ندیم امضا کرده اند وی فصل 2015 را نیز در این تیم بازی خواهد کرد. نوت: باشگاه اسکای بلو اف سی در حال حاضر به NJ/NY Gotham FC تغییر نام داده است. پورتلند تورنز. در 14 ژانویه 2016 ندیم به تیم منتقل شد وی در نقش یک مهاجم فصل 2016 را به عنوان بهترین گلزن تیمش با آمار 9 گل در 20 بازی به اتمام رساند. تیم ندیم در سال 2017 برنده شد که مربوط به عملکرد خوب شان در سال 2016 بود، پورتلند تورنز با درخشش ندیم فصل 2016 را با نایب قهرم
انی در لیگ تمام کرد و قهرمان شد.
پونته بوجانزه (به ایتالیایی: Ponte Buggianese) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پیستویا واقع شده است. خصوصیات. پونته بوجانزه ۲۹ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۶۱۸ نفر جمعیت دارد و ۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر Mijek خواهرخواندهٔ پونته بوجانزه هست.
گوریتسیا (به ایتالیایی: Gorizia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان گوریتزیا واقع شده است. خصوصیات. گوریتسیا ۴۱ کیلومترمربع مساحت و ۳۵٬۹۸۰ نفر جمعیت دارد و ۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای زالائگرسگ، لینتس، کیلتس، لیینتس، ساساری، فنلو و کلاگن فورت خواهرخوانده های گوریتسیا هستند.
نیورو (به ایتالیایی: Nuoro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان نیورو واقع شده است. خصوصیات. نورو ۱۹۲٫۲۷ کیلومترمربع مساحت و ۳۶٬۳۴۷ نفر جمعیت دارد و ۵۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای Corte، تولمدزو و ووچ خواهرخوانده های نورو هستند.
پینتزا (به ایتالیایی: Pienza) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سیه نا واقع شده است. خصوصیات. پینتزا ۱۲۲ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۲۳۱ نفر جمعیت دارد و ۴۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جاناتان فردریک لاتن (؛ زادهٔ ) یک کارگردان، تهیه کننده، و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است.
دی اواِی: مرده یا زنده () فیلمی در ژانر اکشن رزمی به کارگردانی کری یوئن است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. فیلم نامه این فیلم توسط جاناتان فردریک لاتن، آدام گراس و سث گراس بر اساس مجموعه بازی های مبارزه ای "مرده یا زنده" ساخته تکمو/تیم نینجا به رشته تحریر درآمده است. از بازیگران آن می توان به جیمی پرسلی، هولی والانس، سارا کارتر، ناتاشا مالته و دوون اوکی اشاره کرد. داستان. مطابق معمول هر سال، رزمی کاران سراسر دنیا برای انجام مسابقه مرگ یا زندگی در یک جزیره دور هم جمع می شوند. اما این بار متوجه می شوند که غیر از خودشان، چیزی ناشناخته نیز در جزیره حضور دارد. آنها مجبور می شند جدال مرگ و زندگی میان خود را به کناری نهاده و با همدیگر متحد شوند تا بتوانند در برابر این نیروی ...
اوا بوساکووا () (زاده ۱۸ دسامبر ۱۹۳۱ - درگذشته ۱۰ نوامبر ۱۹۹۱) ژیمناست زن اهل کشور چکسلواکی بوده است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال طلا چوب موازنه و مدال نقره بخش تیمی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۰، مدال نقره چوب موازنه بازی های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ و مدال برنز بخش تیمی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ اشاره کرد.
نونیِس یا نونیِز نام خانوادگی ای اسپانیایی است و ممکن است در موارد زیر به کار رود:
لن وین (؛ زادهٔ و درگذشته ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۷) پدیدآور و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بیشتر برای همکاری با شرکت های مارول کامیکس و دی سی کامیکس برای پدیدآوردن چیز باتلاق، ولورین، مردان ایکس، هدف انسانی و لیگ عدالت شناخته می شد.
دیو کاکرام (؛ متولد ، درگذشت ) یک نویسنده، قلم زن و جوهرزن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بیشتر برای همکاریش با مارول کامیکس و خلق لژیون ابر-قهرمانان و مردان-اکس غیرطبیعی شناخته می شود.
داگمار کرستن () (زاده ۲۸ اکتبر ۱۹۷۴ - ) ژیمناست اهل کشور آلمان شرقی بوده است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نفره پارالل ناهم سطح و مدال برنز تیمی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ اشاره کرد.
پائول اسمیث (؛ متولد ) یک قلم زن و جوهرزن اهل ایالات متحده آمریکا است.
الکس سیویک (، متولد ) یک قلم زن و جوهرزن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بیشتر به خاطر همکاری هایش با مارول کامیکس بخصوص مرد عنکبوتی شناخته می شود.
کاپرایا (به ایتالیایی: Capraia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لیورنو واقع شده است. خصوصیات. کاپرایا ۱۹٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۴۱۰ نفر جمعیت دارد و ۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بلای (به فرانسوی: Blaye) یک کامین در فرانسه است که در کانتون بلای واقع شده است. خصوصیات. بلای ۶٫۴۲ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۹۵۹ نفر جمعیت دارد و ۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای تسولپیش، مچین و Tàrrega خواهرخوانده های بلای هستند.
کورتونا (به ایتالیایی: Cortona) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آرتزو واقع شده است. خصوصیات. کورتونا ۳۴۲٫۳۳ کیلومترمربع مساحت و ۲۳٬۰۳۶ نفر جمعیت دارد و ۴۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای رومان (رومانی)، Château-Chinon (Ville)، کرویه، Újbuda و آتنز، جورجیا خواهرخوانده های کورتونا هستند.
النا دولگوپولووا () (زاده ۲۳ ژانویه ۱۹۸۰ - ولژسکی) ژیمناست زن اهل کشور روسیه است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره تیمی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ و مدال نقره تیمی مسابقات جهانی ژیمناستیک هنری ۱۹۹۷ اشاره کرد
تله آدم گیر () یک فیلم صامت سیاه و سفید به کارگردانی ویکتور فلمینگ است که در سال ۱۹۲۶ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به کلارا بو، جوزفین کرول، پرسی مارمونت، یوجین پلت و فورد استرلینگ اشاره کرد. این فیلم بر اساس رمانی به همین نام اثرِ سینکلر لوئیس ساخته شده است.
جنگ زن و مرد () یک فیلم صامت درام به کارگردانی دیوید وارک گریفیث است که در سال ۱۹۱۴ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به دانالد کریسپ، لیلین گیش، ماری آلدن، اوون مور و رودولف والنتینو اشاره کرد. متأسفانه نسخه کامل این فیلم موجود نیست، اما تکه هایی از آن باقی مانده است. دیوید وارک گریفیث در سال ۱۹۲۸، نسخهٔ دیگری از این فیلم را کارگردانی کرد که سبک آن کمدی-درام است.
جنگ زن و مرد () یک فیلم کمدی-درام به کارگردانی دیوید وارک گریفیث است که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به سالی اونیل و ژان هرشولت اشاره کرد. این فیلم، بازسازیِ یک فیلم قدیمی تر به همین نام است که توسط خودِ دیوید وارک گریفیث در سال ۱۹۱۴ ساخته شده بود.
جنگ زن و مرد () یک فیلم کمدی با کارگردانی چارلز کریچتون و بازیگری پیتر سلرز است که در سال ۱۹۵۹ ساخته شد. حقوق اولیه فیلمنامهٔ این فیلم، متعلق به شرکت «هچ هیل لنکستر» بود و آنها می خواستند بیلی وایلدر آن را کارگردانی کند؛ اما در نهایت، حقِ تولیدِ آن را واگذار کردند. وقتی در سال ۱۹۶۰، فیلم پخش گردید، منتقدان روزنامهٔ نیویورک تایمز نقدهای مثبتی بر آن نوشتند.
یک ششم دنیا () یک فیلم صامت در سبک مستند به کارگردانی ژیگا ورتوف است که در سال ۱۹۲۶ منتشر شد. فیلم با سفر به مناطق دوردستِ اتحاد جماهیر شوروی، زندگی مردم آن نواحی و ثروت بالقوهٔ سرزمین شوروی را به نمایش می گذارد. اگرچه پراودا (نشریه ارگان کمیته مرکزی حزب کمونیست شوروی پیشین) این فیلم را ستود، اما منتقدان برجسته روس، از آن انتقاد کردند.
زن نازنین () یک فیلم درام فرانسوی به کارگردانی روبر برسون است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به کلود اولیه و دومنیک سندا اشاره کرد. این فیلم که اولین فیلم رنگی روبر برسون محسوب می شود، بر اساس داستان کوتاهی از فیودور داستایفسکی ساخته شده است.
بوب قمارباز یا باب قمارباز () یک فیلم نوآر در سبک سرقت و جنایی به کارگردانی ژان-پیر ملویل است.هر چند که یک نوآر خالص نیست و از نظر خود ملویل یک کمدی رفتاری است.این فیلم در سال ۱۹۵۶ منتشر شد.ایزابل کوری نقش ماری را ایفا کرد.نقش باب را هم روژه دوشسن بازی میکند که خودش سابقه خلافکاری داشته و ملویل برای استفاده از او مجبور بود با میلیو یا همان گروه خلافکاری در پاریس صحبت کند تا دوشسن دوباره بتواند آفتابی شود.صدای راوی صدای ملویل است. این فیلم را سرآغازی بر سینمای موج نوی فرانسه می دانند، چراکه با تکنیک های «دوربین روی دست» و «برش پرشی» ساخته شده است.فیلم به طور کامل از قوانین ژانر نوار و سرقتی پیروی نکرده و شاید همین باعث شده یکی از فیلم های محبوب جیم جارموش باشد.
دو دختر انگلیسی و مرد اروپایی () فیلمی فرانسوی در سبک درام و عاشقانه به کارگردانی فرانسوا تروفو است که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به ژان پیر لئو، ژرژ دلرو، ایرن تانک و فرانسوا تروفو اشاره کرد. فرانسوا تروفو پیش از مرگش در سال ۱۹۸۴، بیست دقیقه از صحنه های حذف شده قبلی را به فیلم افزود که بیشتر مربوط به پرداخت شخصیت های فیلم بود. این نسخهٔ فیلم، پس از مرگِ تروفو به نمایش درآمد و منتقدانی نظیر «تام واینر» معتقدند که موجب بهتر شدن فیلم گردیده است.
«شاید شیطان» () یک فیلم درام فرانسوی به کارگردانی روبر برسون است که در سال ۱۹۷۷ منتشر شد. این فیلم در بیست و هفتمین دوره جشنواره بین المللی فیلم برلین به نمایش درآمد و برنده جایزه خرس نقره ای (جایزهٔ ویژهٔ هیأت داوران جشنواره) گردید. خلاصه داستان. شارل دانشجویی پاریسی است که قبلاً در جنبش چپ دانشجویی، فعال بوده است. او جوانی ۲۰ ساله، محزون با موهای بلند و چهره ای جذاب است، اما چنان از نواقص جامعه انسانی آزرده است که احساس از خود بیگانگی و افسردگی می کند. او دوستان خوبی دارد و دو دختر به او عشق می ورزند.این دوستان وقتی می فهمند شارل قصد خودکشی دارد نهایت تلاششان را می کنند که او را منصرف کنند یا برایش کمک تخصصی فراهم کنند. تکه فیلم های مستندی در باره وحشت از آلودگی هایی که محیط طبیعی را تهدید می کند، قتل عام فک های دریایی، فیل ها، اسب های آبی، استثمار سرمایه داری، چپاول منابع طبیعی و غفلت از فقرا در فیلم وجود دارد. شارل برای رسیدن به آرامش، به مذهب، موزیک، مواد مخدر و عشق آزاد پناه می برد، اما هیچکدام از این ها او را آرام نمی کند. او به دکتر روانکاو می گوید: «خودکشی گناه است» و برای همین یک معتاد به مواد مخدر
را اجیر می کند تا او را در قبرستان پرلاشز، با شلیک گلوله بکشد.
کلان زیاگان یا بزرگ زیاگان به جانوران بزرگ یا عظیم جثه گفته می شود. این ها جانورانی هستند که وزنی بیش از ۴۵ کیلوگرم (در بعضی منابع ۱۰۰ کیلوگرم) دارند. همچنین در منابع دانشگاهی، کلان زیاگان اغلب به آن گروهی از جانوران که جثه ای بزرگتر از انسان دارند و نیز اهلی نشده اند اطلاق می شود. این اصطلاح به ویژه در اشاره به جانوران بزرگ جثهٔ ساکن بر زمین در دوران پلیستوسن، همچون ماموت ها، به کار می رود. بیشتر این جانوران در شمال اوراسیا، قاره آمریکا، و استرالیا در حدود ۱۰ تا ۴۰ هزار سال پیش منقرض شدند. باور بر این است که بزرگ شدن جثهٔ بسیاری از جانوران به دلیل نیاز به سازگاری با شرایط آب و هوایی سرد زمین در دوره های یخبندان بوده است. زمان انقراض بیشتر این گونه ها در انتهای دوران واپسین یخبندان زمین از این نگره پشتیبانی می کند؛ در نزدیک ۱۰۰۰۰ سال پیش، واپسین ماموت ها و کرگدن های پشمالو به دلیل از دست رفتن محیط زندگیشان منقرض شدند. آن ها که به زندگی در توندراهای وسیع عادت داشتند، با گرم شدن هوا و کنار گذاشته شدن تدریجی این زیستگاه ها با جنگل های با درختان پهن برگ از میان رفتند. در عمل، رایج ترین استفاده ای که از عبارت مگاف
ونا یا کلان زیاگان در نوشته های دانشگاهی و عمومی مشاهده می شود، شامل پستانداران خشکی است که بزرگ تر از انسان هستند و در بیشتر موارد اهلی نشده اند. این اصطلاح به ویژه با مگافون های دوره پلیستوسن (آخرین عصر یخبندان) مرتبط است؛ حیوانات خشکی مانند ماموت ها که اکثریت آنها در شمال اوراسیا، استرالیا- گینه نو و قاره آمریکا در چهل هزار سال گذشته منقرض شده اند. در میان جانوران زنده، اصطلاح مگافونا بیشتر برای بزرگ ترین پستانداران زمینی موجود، که شامل فیل، زرافه، اسب آبی، کرگدن و گاو بزرگ (اما محدود به آن نمی شود) استفاده می شود. از میان این پنج دسته از علفخواران بزرگ، در حال حاضر تنها گاوها در خارج از آفریقا و جنوب آسیا یافت می شوند، اما بقیه گاوها قبلاً در گسترده بزرگتری بودند و دامنه و جمعیت آنها به طور مداوم در طول زمان کاهش یافته و می یابد. اسب های وحشی نمونه دیگری از مگافونا هستند، اما محدوده فعلی آنها تا حد زیادی به دنیای قدیم، به ویژه آفریقا و آسیا محدود شده است. گونه های مگافونا را می توان بر اساس نوع رژیم غذایی آن ها دسته بندی کرد: علف خواران بزرگ (مثلاً فیل ها)، گوشت خواران بزرگ (مثلاً شیرها)، و به ندرت، همه چ
یزخواران بزرگ (مثلاً خرس ها). این مگافونا همچنین بر اساس طبقه جانورانی که به آن تعلق دارد، طبقه بندی می شود که عبارتند از پستانداران، پرندگان، خزندگان، دوزیستان، ماهی ها و بی مهرگان. سایر موارد استفاده رایج برای گونه های غول پیکر آبزی، شامل نهنگ ها و همچنین هر یک از حیوانات بزرگتر وحشی یا اهلی خشکی مانند بزهای بزرگ، گوزن، اسب و گاو و همچنین دایناسورها و سایر خزندگان غول پیکر منقرض شده است. اصطلاح مگافونا به ندرت برای توصیف بی مهرگان استفاده می شود؛ اگرچه گاهی اوقات برای برخی از گونه های بی مهرگان که به طور متوسط بسیار کوچکتر از مهره داران هستند (مانند خرچنگ نارگیلی و خرچنگ عنکبوتی ژاپنی و همچنین بی مهرگان منقرض شده که بسیار بزرگتر بودند) استفاده شده است. از همه گونه های بی مهرگان مشابهی که امروزه زنده هستند. یکی از نمونه ها مگانیسوپترها، حشرات سنجاقک-مانند از دوره کربونیفر با طول بال ها به ۱ متر است.
فاحشه () فیلمی سیاه و سفید در سبک درام به کارگردانی ژان رنوار است که در سال ۱۹۳۱ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به میشل سیمون و ویوین رومنس اشاره کرد. این فیلم، چهاردهمین فیلم ژان رنوار و دومین فیلم ناطق او محسوب می شود. خلاصه داستان. «موریس» (با بازی میشل سیمون) صندوقدار متأهلی است که بر حسب تصادف با زنی تن فروش به نام «لولو» (با بازیِ ژانی ماقِز) آشنا می شود. موریس رفته رفته عاشق لولو می شود؛ حال آنکه لولو دل در گروِ «دِده»، دوست پسرِ قواد خود دارد. «دِده» (با بازی ژرژ فلامون) و لولو می خواهند از نقاشی های موریس به نفع خود استفاده کنند و ...
قانون فاستر – که با نام قانون جزیره نیز شناخته می شود – قاعده ای در زیست شناسی فرگشتی است که بر پایه آن، اعضای یک گونه بسته به موجود بودن منابع طبیعی در محیط زیستشان، جثهٔ بزرگ یا کوچکتری پیدا می کنند. این قاعده، مهم ترین اصل بررسی جغرافیای زیستی است. برای نمونه، معروف است که ماموت های کوتوله از ماموت های معمولی ساکن خشکی ها فرگشت یافتند. راه های فرگشتی مشابهی نیز در فیل ها، اسب های آبی، بوآها، گوزن ها، و انسان ها دیده شده اند. قاعده نام برده نخستین بار توسط جی. بریسول فاستر (۱۹۶۳) در پی تحلیل بزرگ شدن جثه در جانداران ساکن جزیره مطرح شد که به آن نام «قانون جزیره» را داده بود. بررسی های فاستر بر روی ۱۱۶ گونه جانور جزیره نشین نشان داد که بعضی از آن ها نسبت به نمونه های خشکی زیشان دارای جثه بزرگتر و بعضی دیگر دارای جثه کوچکتر شده اند. او در نتیجه گیری خود در مجله نیچر نوشت که در نبود فشار از سوی مهاجمان، جانوران کوچکتر می توانند جثه بزرگتری پیدا کنند و جانوران بزرگ جثه نیز به دلیل کمبود منابع طبیعی در جزایر، جثه کوچکتری پیدا می کنند. پس از او، این ایده توسط رابرت مک آرتور و ادوارد او. ویلسون گسترش یافت و به "نظر
یه جغرافیای زیستی جزایر" تبدیل شد. در سال ۱۹۷۸ نیز، تد کیس با نمودارها و روابط ریاضی پیچیده نشان داد که چگونه یک گونه می تواند در یک جزیره به جثه بزرگ برسد، ولی در جزیره دیگر جثه اش تغییری نکند. برای نمونه، او با بررسی نمونهٔ چاکوالای بزرگ نشان داد که توالی زمانی ورود دو گونه از مار زنگی به یک جزیره چگونه باعث بزرگ شدن یکی، و کوچک شدن دومی شده است.
جزیره هوس () یک فیلم صامت به کارگردانی اوتیس ترنر است که در سال ۱۹۱۷ منتشر شد. از این فیلم، نسخه ای موجود نیست.
حمیده عضدی یک شاهزاده خانم انسان دوست و دوستدار علم و دانش ایرانی که محافل اشرافی اروپا او را با نام پرنسس هاموش می شناختند. زندگی نامه. حمیده نوه نصرت الله امیراعظم نوه فتحعلیشاه قاجار و حاکم استرآباد و شاهرود و یکی از دو دختر یدالله عضدی سفیر و دیپلمات و وزیر خارجه پیشین ایران در دوره پهلوی و افسر وثوق (دختر حسن وثوق) بود. او و خواهرش عزیزه، از طریق مادر نوه وثوق الدوله نخست وزیر و ادیب مشهور سال های بعد از مشروطه بودند. محفل او در قصر عمارت امیر اعظم شاهرود، باغ بزرگ عضدی در شمال تهران و استودیو سن سباستین در خیابان مالارد لندن میزبان نام های بزرگ بودند که خبرچینان نشریات جنجالی سال ها برای صید پشت پرده ها دور آن می چرخیدند. حمیده و عزیزه ابتدا در زمان مأموریت پدرشان در آلمان، در مدرسه معتبری در مونیخ و با بسیاری از فرزندان اشراف و شاهزادگان آلمان و پروس همدرس، از جمله با دو دخترخوانده مارشال هیندنبورگ، رئیس جمهور وقت آلمان، پانسیون شدند. حمیده در پایان مدرسه، همراه پدر که شارٰژ دافر ایران در واشینگتن شده بود به آمریکا رفت و مدتی مدل لباس بود و سرانجام از معتبرترین مدرسه طراحی نیویورک - پرات - دیپلوم طراحی
داخلی گرفت. زبان آلمانی اولین زبان خارجی بود که هاموش آموخت، اما بعدها در زندگی پرماجرایش تا میان سالی به شش زبان دنیا با راحتی و تسلط حرف می زد و در نمایشنامه های معمولاً کمدی منظوم که در میهمانی ها اجرا می کرد به همه این زبان ها شعر می گفت و شعر می خواند. اولین ازدواج هاموش، با همکلاس مونیخ خود کاوه فرمانفرمائیان بود که هفت سالی بیشتر نپایید و مدتی بعد به خانه علیرضا هروی دیپلمات و سال ها قائم مقام وزارت خارجه رفت که این ازدواج هم چند سال بعد به جدایی کشید. حاصل این دو تجربه دختری "نسرین فرمانفرمائیان" و پسری "محمدرضا هروی" بود. با مرگ پدر، ارث بزرگی از املاک وسیع شاهرود و ولی آباد تهران به حمیده و عزیزه رسید. هاموش در خانه مجلل پدری خود در تهران به تعبیر اروپاییان یک سالون با محفلی به راه انداخته بود که در خاطرات و سفرنامه های بسیاری از کسانی که در دوران رونق اقتصادی ایران بعد از ۲۸ مرداد به تهران آمدند و در بخش های مختلف سیاسی و اقتصادی به کار مشغول شدند از این «سالون» یاد شده است. یکی از آنان یک ایرلندی خوش قیافه و هنرمند بود با هنرهای بسیار و خاطراتی از ماجراجویی هایش، یان بوهلر. بوهلر که در تهران یک م
ؤسسه پیمانکاری مهندسی به ثبت رسانده بود بخت خود را وقتی گشوده دید که میهمان محافل هاموش شد و چنان که زندگی نامه نویسش آنتونی وین نوشته پیش از آن که با هاموش ازدواج کند از طریق آشنایی هایی در محفل او به قرارداد بزرگی دست یافت که خط لوله گاز از اهواز به آستارا بود، خط لوله ای که زودتر از موعد به پایان رسید و با حضور پادشاه ایران و پادگورنی رئیس جمهور شوروی افتتاح گشت و از همان طریق آرزوی قدیمی ایرانیان به داشتن کارخانه ذوب آهن برآورده شد. روزنامه ایندیپندنت در هنگام مرگ بوهلر از وی به عنوان یک مهندس معجزه گر و ماجراجو یاد کرد که پروژه هشتصد میلیون دلاری انتقال گاز را اداره کرد که ده کمپرسور در بین راه داشت تا آن را از ارتفاع ۱۴ هزار پایی کوه های زاگرس عبور دهد، کاری که پیش از آن هیچ کس در غرب و روسیه باور نداشت و کسی پیش از این ایرلندی در دوران جنگ سرد چنین پروژه ای را در سر نپرورانده بود. به نوشته این روزنامه، یان بوهلر که از سال ۱۳۳۶ به جنوب ایران آمده و پیمانکار نفتی بود و همان جا هم با یک بلژیکی ازدواج کرده بود، بعد از چند سال اقامت در اهواز و شیراز سرانجام گذرش به تهران افتاد و از آن جا به میهمانی خانه هام
وش راه برد و فردای آن روز بوهلر یک سبد گل سرخ همراه کارت خود برای صاحبخانه فرستاد و از آن زمان بود که موقعیت های مختلف برای او پیش آمد و آشنایی با طبقات بالای ایرانی و خارجیانی که به محفل هاموش راه داشتند گام های موفقیت وی را هموار کرد. ایندیپندنت نوشته آنچه یان بوهلر را به هاموش پیوند داد و با وی ازدواج کرد علاوه بر موقعیت های کاری، دسترسی او به طبیعت دست نخورده و رؤیایی ایران بود که بوهلر شعرها در وصف آن سروده چه زمانی که با دو قوچ شکاری خود به شاهرود می رفت و چه زمانی که در بیابان های اطراف ولی آباد ملک نزدیک تهران خانواده عضدی با طبیعت درگیر بود. وقتی نام هاموش چنان که از اواخر دهه چهل همه جا نوشت، شد پرنسس حمیده عضدی - بوهلر، انگار بخش اصلی ماجراجویی ها آغاز شده بود و این تنها در محفل او نمی گذشت که هیچ گاه بدون میهمان نماند و درب خانه و سفره اش به روی همه باز بود. بلکه در آن زمان تهران یکی از مقصدهای خانواده های اشرافی، جهانگردان صاحب عنوان و نامداران عرضه هنر و فرهنگ و دانش بود. دیلی میل چاپ لندن زمانی که روابط اولیور هوار هنرشناس انگلیسی، با پرنسس دایانا همسر ولیعهد بریتانیا از پرده به درافتاده بود، ا
ز دلبستگی شدید این کارشناس هنر اسلامی به تهران نوشت و همان زمان از «پرنسس هاموش» پرسید هوار که بارها به دعوت شما در تهران به محفلتان آمده بود چگونه شخصیتی است و جواب شنید: وی با آن چشمان آبی با شعرهایی که می خواند و گیتار اسپانیول که می زد می توانست دل هر کس ببرد. در سفرنامه ها و گزارش های مختلف از شاهزاده خانم مایکل کنت، خاله زاده ملکه بریتانیا، شهردار لیندسی، شهردار پیشین نیویورک، دیوید سولزبرگر از سهامداران و صاحبان نیویورک تایمز و مورگان فرزند شکارچی بنیان گذار بانک مورگان به عنوان میهمانان محفل هاموش در شب های ستاره باران شاهرود یاد شده است. جایی که امیریه، خانه مسکونی امیراعظم بعد از چند بار ترمیم و بازسازی بار دیگر رونق دیده و در بهار و فصل جادویی پاییز آن سامان میزبان اهل ذوق و هنر از همه جهان می شد. از چشم مردم شاهرود آن ها میهمان نوه امیراعظم بودند، هم او که میهمانان پرنسس صدایش می کردند. انگور و انارهای باغ های امیریه از همین جا صادر می شد و زمانی تنها هاردوس لندن عرصه کننده آن بود. در ده ساله منتهی به انقلاب، پرنسس هاموش دیگر یک چهره داستانی شده بود. بوهلر همچنان ماجراجویانه در کوهپایه ها همراه مه
ندسان و کارگران در کار ساختن راه و کشیدن لوله ها بود، گاه هاموش هم خانه مجلل و میهمانان اشرافی را وامی نهاد و در تنهایی به همان راه های دور و کوهپایه ها می رفت و در این زمان با چکمه ای که پوشیده بود و قد بلندش را بلندتر نشان می داد با زنان روستایی سخن می گفت و گاه هم آنان را تشویق به بافتن و ساختن چیزهایی می کرد که بهترین خریدارش خود او بود. وی در بین زنان روستایی بسیار محبوب بود بخاطر اخلاق و رفتار خوبی که داشت بعد از خروج هاموش و یان بوهلر از ایران و رها کردن املاک و کارخانه قند شاهرود و ولی آباد و خانه اشرافی تهران، آن دو در شصت سالگی نگرانی چندانی نداشتند و به همان زندگی و ماجرایی ادامه دادند. بزودی با خرید استودیو اگوستین جان در خیابان مالارد لندن یک محل تماشایی با سلیقه هاموش و عتیقه ها و دست ساخته های زیبایی که بوهلر از همه جهان جمع آورده بود، برای صاحب نامانی از هر جا پیدا شد و میهمانی های خاطره برانگیز تکرار گشت. تنها پروژه ای را که شرکت بوهلر پس از انقلاب ایران به دست آورد گازرسانی در مالزی بود اما این بار دلبستگی او به طبیعت چندان قوت گرفته بود که بعد از ملاقاتی با هواداران محیط زیست و خبر شدن از ن
گرانی برای فیل های منطقه، از طرح خود دست کشید. در سال ۲۰۰۰ هم کشتی تفریحی بوهلر و هم استودیو اگوستین جان فروخته شد و آن دو به آپارتمانی در قلب لندن رفتند و برای نخست بار در زندگی هاموش این جا خانه وی نبود بلکه آن را اجاره کرده بودند. چنین بود که وقتی بوهلر به بیماری آلزایمر مبتلا گشت دیگر روزها می گذشت که منتظر هیچ میهمان و احوال پرسی نبودند. با مرگ بوهلر در ۲۰۰۹ زندگی از آن هم بیشتر برای پرنسس هاموش سخت شده بود منتها دیر زمانی نگذشت که او خود نیز همه چیز را از یاد برد و خانه پرستاران محله ایلینگ آخرین منزل او شد. در همین خانه تنها دخترش نسرین فرمانفرماییان روز دهم نوامبر جشن تولد کوچکی برایش تدارک دید. چشم های خالی نوه امیراعظم دیگر هیچ خاطره ای نشان نمی داد. جز دختر خود کسی را نمی شناخت و هیچ یادی از جشن تولدهای تماشایی خود نمی کرد که گاه ده ها تن را به شادمانی وامی داشت. املاک رها شده، تابلوها و دست ساخته هایش همه رفته بودند و او مانده بود بی خبر از سرگذشت، تا هفته ای بعد از آخرین جشن تولد در نود و یک سالگی تن رها کرد. در بیمارستانی در محله ایلینگ در غرب لندن، در حالی درگذشت، که مدت ها بود آلزایمر خاطره رو
زهای پرماجرای زندگیش را که به کار قصه ای بلند یا فیلمی سینمایی می خورد پاک کرده بود. او هفتاد سال در ایران و کشورهای آمریکایی و اروپایی، محفل مجللی داشت و در سالون خود میزبان مشهورترین چهره های سیاسی و هنری جهان بود و شاهد بسیاری از قصه های پشت پرده محافل اشرافی و نامداران. حمیده عضدی (هاموش) در مجموع فردی مهربان و اهل خیر و بخشش بود. برخی از املاک را در زمان حیات خودش به مراکز فرهنگی و آموزشی و بهداشتی اهدا نمود در جهت پیشرفت علم و دانش فرزندان این سرزمین و کمک به سلامت مردم. فردی نیکوکار و البته تاثیر گذار در زمان حیاتش.بر اساس شنیده ها وی وقف نامه هایی از خود بجا گذاشته که در آن تمرکز بر کمک به مردم، توسعه علم ودانش بویژه برای دختران شاهرود می باشد. هاموش احتمالا به معنی فردی مهربان و خیر اندیش می باشد.
سلاخ خانه شماره پنج () یک فیلم کمدی درام در سبک علمی–تخیلی به کارگردانی جرج روی هیل است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به ولری پرین و پری کینگ اشاره کرد. صحنه های مربوط به درسدن در شهر پراگ و باقی سکانس های فیلم در مینه سوتا تصویربرداری شده است. این فیلم بر اساس رمانی به همین نام اثرِ کرت وانه گت ساخته شده است و وانه گت دربارهٔ این فیلم در مقدمهٔ کتاب دیگرش نوشت:من به جرج روی هیل و یونیورسال استودیوز بسیار علاقه مندم؛ چرا که نسخه ای بی نقص از رمان مرا به روی پرده بردند… من هربار که آن فیلم را می بینم، به شعف می آیم، چراکه احساس جاری در این فیلم، بسیار منطبق با حسی است که در هنگام نگاشتن کتاب داشتم.
نشان عقاب () فیلمی در ژانر اکشن و جنگی به کارگردانی جان فورد است که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد. این فیلم، بر پایهٔ داستان واقعی زندگیِ «فرانک وید» و تاریخچهٔ شکل گیری یگان هوایی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا از آغاز تا جنگ جهانی دوم، ساخته شده است.
ایویکا واستیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشستهٔ اهل اتریش متولد کرواسی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
پیتر شوتل (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اتریش است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
مارکوس شوپ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اتریش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اشتورم گراتس، هامبورگ، برشا، ردبول سالزبورگ و نیویورک رد بولز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
تونی پولستر (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اتریش است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
اریک میکلاند (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل نروژ است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نروژ بازی کرده است.
گونار هاله (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل نروژ است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به لیلستروم، اولدهام اتلتیک، لیدز یونایتد، برادفورد سیتی و ولورهمپتون واندررز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نروژ بازی کرده است.
مینی یاکوبسن (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل نروژ است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نروژ بازی کرده است.
شیتل رکدال (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل نروژ است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نروژ بازی کرده است.
آرنولد وتل (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اتریش است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
اریک هافتون (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل نروژ است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نروژ بازی کرده است.
شهرستان هاوایی (به انگلیسی: Hawaii County, Hawaii) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در هاوائی واقع شده است.
شهرستان کالاوائو (به انگلیسی: Kalawao County) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در هاوائی واقع شده است. خصوصیات. شهرستان کالاوائو ۱۳۷٫۲۷ کیلومترمربع مساحت دارد.