Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ناحیه باریشال (به لاتین: Barisal District) یک ناحیه در بنگلادش است که در بخش باریشال واقع شده است. خصوصیات. ناحیه باریشال ۲٬۷۸۴٫۵۲ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۳۲۴٬۳۱۰ نفر جمعیت دارد.
ناحیه بولا (ভোলা) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان باریسال واقع شده است. خصوصیات. ناحیه بولا ۳٬۷۳۷٫۲۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۷۷۶٬۷۹۵ نفر جمعیت دارد.
ناحیه جالکاتی (به بنگالی: ঝালকাঠি) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان باریسال واقع شده است. خصوصیات. ناحیه جالکاتی ۷۵۸٫۰۶ کیلومترمربع مساحت و ۶۸۲٬۶۶۹ نفر جمعیت دارد.
ناحیه پتوکالی (به لاتین: Patuakhali District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان باریسال واقع شده است. خصوصیات. ناحیه پتوکالی ۳٬۲۲۰٫۱۵ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۵۳۵٬۸۵۴ نفر جمعیت دارد.
ناحیه فیروزپور (به بنگالی: পিরোজপুর) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان باریسال واقع شده است. خصوصیات. ناحیه فیروزپور ۱٬۳۹۹٫۳۹ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۱۳٬۲۵۷ نفر جمعیت دارد.
ناحیه برهمن بریه (به لاتین: Brahmanbaria District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان چیتاگونگ واقع شده است. خصوصیات. ناحیه برهمن بریه ۱٬۹۲۷٫۱۱ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۸۴۰٬۴۹۸ نفر جمعیت دارد.
ناحیه چاندپور (به لاتین: Chandpur District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان چیتاگونگ واقع شده است. خصوصیات. ناحیه چاندپور ۱٬۷۰۴٫۰۶ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۴۱۶٬۰۱۸ نفر جمعیت دارد.
ناحیه کومیلا (به لاتین: Comilla District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان چیتاگونگ واقع شده است. خصوصیات. ناحیه کومیلا ۳٬۱۴۶٫۳۰ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۳۸۷٬۲۸۸ نفر جمعیت دارد.
ناحیه کاکس بازار (به لاتین: Cox's Bazar District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان چیتاگونگ واقع شده است. خصوصیات. ناحیه کاکس بازار ۲٬۴۹۱٫۸۵ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۲۸۹٬۹۹۰ نفر جمعیت دارد.
ناحیه فنی (به لاتین: Feni District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان چیتاگونگ واقع شده است. خصوصیات. ناحیه فنی ۹۲۸٫۳۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۳۷٬۳۷۱ نفر جمعیت دارد.
ناحیه خاگراچری (به لاتین: Khagrachhari District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان چیتاگونگ واقع شده است. خصوصیات. ناحیه خاگراچری ۲٬۷۴۹٫۱۶ کیلومترمربع مساحت و ۶۱۳٬۹۱۷ نفر جمعیت دارد.
ناحیه لکشمی پور (به لاتین: Lakshmipur District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان چیتاگونگ واقع شده است. خصوصیات. ناحیه لکشمی پور ۱٬۴۴۰٫۳۹ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۷۲۹٬۱۸۸ نفر جمعیت دارد.
ناحیه رنگماتی هیل (به لاتین: Rangamati Hill District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان چیتاگونگ واقع شده است. خصوصیات. ناحیه رنگماتی هیل ۶٬۱۱۶٫۱۱ کیلومترمربع مساحت و ۵۹۵٬۹۷۹ نفر جمعیت دارد و ۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تاد جیمز لسنس یک بازیگر و هنرپیشه استرالیایی است که عمدتاً بخاطر بازی در سریال خانه و دوری، خاطرات خون آشام و شناخته شده است. زندگی شخصی. لسنس پسر رابرت و جن لسنس است و یک برادر بزرگتر به نام چاد دارد. او و خانواده اش در شهر مداوی، نیو ساوت ولز زندگی می کردند. اما در سال ۲۰۰۲ به نزدیکی شهر نیوکاسل نقل مکان کردند. او به دانشگاه سنت فیلیپز کریستین رفت و در رشته درام تحصیل کرد. سپس در سیدنی در مدرسه اسکرین وایز تحصیلات رسمی خود برای بازیگری را ادامه داد. در دسامبر ۲۰۰۸، او به اسکرین وایز بازگشت تا در ترمی کوتاه به دانشجویان جوان، آموزش بازیگری دهد. کار بازیگری باعث شد به سیدنی برود. آنجا با مارک فرز هم خانه بود. به علاوه با لینکولن لویس نیز مدتی هم خانه بود. در دسامبر ۲۰۰۸، لسنس در موزیک ویدیوی آهنگ «عادت موردعلاقه» ازگروه فالکن رود حضور پیدا کرد. در ۱۰ آگوست ۲۰۰۸، لسنس با ماشین تویوتا سوپرای خود به ماشین زن مسنی زد و دچار حادثه شد. او و همراهش جراحات جزئی برداشتند اما زن مسن وضع وخیمی داشت؛ او بعداً بهبود یافت. دستگیری. در ۱۲ دسامبر ۲۰۰۹، لسنس در کلاب شبانه کینگز کراس به دلیل همراه داشتن کوکائین دستگیر شد. متعا
قباً محکوم به دادن تعهد ۱۲ماهه برای رفتار خوب شد.
ناحیه داکا (به لاتین: Dhaka District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان داکا واقع شده است. خصوصیات. ناحیه داکا ۱٬۴۶۳٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۸٬۳۰۵٬۶۷۱ نفر جمعیت دارد.
جوت ها، لوتی یا لوته مردمی از نژاد ژرمن بودند. بنابر نظر سینت بید، جوت ها یکی از سه قوم نیرومند میان اقوام ژرمن در عصر آهن اسکاندیناوی به شمار می رفتند. دو قوم دیگر ساکسون ها و آنگل ها بودند. بسیاری بر این باورند که خاستگاه جوت ها شبه جزیرهٔ یوتلاند (لوتوم در لاتین) و بخشی از کرانه های فریزیای شمالی است. امروزه شبه جزیرهٔ یوتلاند شامل سرزمین دانمارک و شلزویگ جنوبی در آلمان می شود. فریزیای شمالی نیز بخشی از آلمان است. جوت ها در اواخر سدهٔ ۴ میلادی و در طول دورهٔ مهاجرت ها، به جنوب بریتانیا یورش برده و در آنجا ساکن شدند. این مهاجرت ها بخشی از جریان بزرگ مهاجرت و سکونت قبایل ژرمن در جزایر بریتانیایی بود.
محمد چنده عثمان (؛ زاده ۱ ژانویه ۱۹۵۲ میلادی) وکیل، حقوقدان، و رئیس پیشین دادگستری تانزانیا بود. وی در دسامبر ۲۰۱۰ میلادی توسط رئیس جمهور جاکایا کی کوته به این سمت منصوب شد.
نبرد چله (به انگلیسی Battle of Karasounk)، نبردی است که در حدود ۸۶۳ میلادی بین ارتش ارمنستان و امرای مسلمان (اعراب) در کرانه های رود ارس رخ داد. نبرد. آشوت یکم با سپاهیان خود که چهل هزار نفر بودند به مقابله لشکر امرای مسلمان (اعراب) که بالغ بر هشتاد هزار نفر می شد شتافت و در کرانه های رود ارس شکست سختی بر آنان وارد آورد. ارمنیان آن میدان جنگ را (میدان چله) یا (نبرد چله) نامیدند، زیرا در آنجا یک لشکر چهل هزار نفری از پس لشکری دو برابر خود بر آمده بود.
روانی های دنیپروپتروفسک به گروه اوکراینی گفته می شود که قتل های سریالی انجام می داد، این گروه ابتدا با انتشار تصاویری از کشتار وحشیانه حیوانات مطرح شد و سپس با انتشار تصاویری که از جنایاتشان می گرفتند. معروف ترین کلیپ ها بارها در دنیای مجازی نشر شد که کلیپ تکه تکه کردن زن بی خانه و کشتن پیرمرد با چکش از این جمله اند. دستگیری. در سال ۲۰۰۷ دو جوان ۱۹ ساله با نام های ویکتور ساینکو و ایگور ساپرونیوک توسط پلیس به جرم کشتن ۲۱ نفر بازداشت شدند و شخص سومی با نام الکساند هانژوا به جرم سرقت مسلحانه در سال ۲۰۰۹ گناهکار شناخته شد. محکومیت. دو قاتل اصلی یعنی ویکتور و ایگور به حبس ابد محکوم شدند و الکساند به ۹ سال زندان محکوم شد.
اویرات غربی ترین شاخه از مغول می باشند که خاستگاه اصلی ایشان کوه های آلتای در باختر مغولستان می باشد. بیشتر اویرات ها امروزه در قالموقستان روسیه می زیند و در آنجا قالموق نامیده می شوند. دیگر اویرات ها در جمهوری خلق چین و مغولستان ساکن اند. از لحاظ تاریخی اویرات ها حاصل اتحاد چهار طایفهٔ بزرگ جونغار، ترگوت، دوربت و خشوت می باشند. پیشینه. اویرات ها از اقوام جنگل نشین بودند که در زمان چنگیزخان در غرب قلمرو اولیه چنگیز در مغولستان زندگی می کردند. آن ها در سال ۱۲۰۷ تسلیم چنگیز شدند و در تاریخ امپراطوری مغول نقشی مهم ایفا کردند. اویرات ها در حدود سال ۱۶۱۵م به بودایی تبتی گرویدند. کهن ترین یادکردها از وجود این مردمان به کتاب تاریخ سری مغولان، که روایتگر سلسله نسب خاندان چنگیز بود، و به سدهٔ سیزدهم میلادی بازمی گردد. اینان در اتحادیهٔ مغول شرکت جسته و در یورش هولاکو خان به ایران همراهش بودند. در آینده نظر به اینکه اویرات ها در حد فاصل خانات جغتای و اردوی زرین می زیستند، نقش مهمی در ارتباط این دو داشتند و بسیاری از خان های مغول زنانی اویرات اختیار می کردند. دربارهٔ ریشهٔ نام ایشان اختلاف نظر هست و ممکن است تغییریافتهٔ
عبارت مغولی «دوربن آورد» (Dörben Öörd) به معنای "چهار متحد" باشد. منابع. Wikipedia contributors, "Oirats," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Oirats&amp;oldid=699594358 (accessed March 24, 2016).
ادبیات انگلیسی باستان (که گاهی به آن ادبیات آنگلوساکسونی گفته می شود) شامل ادبیاتی است که به زبان انگلیسی باستان در انگلستان تحت قلمروی آنگلوساکسون ها از سدهٔ ۷ میلادی تا چند دهه پس از غلبهٔ نورمن ها در ۱۰۶۶ نگاشته شده است. بنابر نظر سینت بید «سرود کدمون» که در سدهٔ ۷ سروده شده قدیمی ترین نمونهٔ به جا مانده از این ادبیات است. «گور» یکی از آخرین اشعار سروده شده به این زبان است و می توان در آن مایه های گذار از انگلیسی باستان به انگلیسی میانه را دید. به همین شکل، "تاریخچهٔ پیتربورو" نیز تا میانه های سدهٔ ۱۲ ادامه می یابد. شعر "بئوولف"، که غالباً به عنوان منشور سنتی ادبیات انگلیسی شناخته می شود، مشهورترین اثرِ ادبیات انگلیسی باستان است. "تاریخچهٔ آنگلوساکسون ها" برای مطالعات تاریخی مهم است؛ زیرا ترتیب زمانی تاریخ زبان انگلیسی نخستین را در خود جای داده است. آثار انگلیسی باستان شامل این موضوعات (به ترتیب نزولی) هستند: خطبه ها و تذکرهٔ قدیسان؛ ترجمه های کتاب مقدس؛ ترجمه هایی از آثار لاتین آبای نخستینِ کلیسا؛ تاریخچه های آنگلوساکسون ها و آثار داستانی تاریخی؛ قوانین، وصایا و دیگر آثار حقوقی؛ آثاری پیرامون قواعد زبان،
طب، جغرافیا و شعر. در کل ۴۰۰ سند خطی از این دوره به دست آمده که ۱۸۹ عدد از آن ها «عمده» تلقی می شود. آنگلوساکسون ها در کنار ادبیات انگلیسی باستان چند اثر آنگلولاتین هم دارند.
شعبانلو، روستایی در دهستان انگوت شرقی بخش مرکزی شهرستان انگوت در استان اردبیل ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۹ نفر (۱۸ خانوار) بوده است.
مدل بلک-شولز () یا مدل بلک-شولز-مرتون مدلی ریاضی از یک بازار مالی شامل ابزار سرمایه گذاری مشتقه است. از این مدل می توان فرمول بلک-شولز را به دست آورد که برآوردی نظری از قیمت اختیارات سبک اروپایی را به دست می دهد. این فرمول رونق زیادی را در تجارت اختیارات ایجاد کرد و به طور علمی به فعالیت های بورس اختیارات شیکاگو و دیگر بازارهای اختیارات در سراسر جهان مشروعیت بخشید. نمادها. فرض کنید نهایتاً ما از formula_12 به منظور اشاره به تابع توزیع تجمعی نرمال، formula_14 نشان دهندهٔ تابع چگالی احتمال طبیعی معیار است، معادله بلک-شولز. طبق آنچه در بالا آمد، معادله بلک-شولز یک معادله دیفرانسیل با مشتقات پاره ای است، که قیمت اختیار را بر حسب زمان توصیف می کند. معادله این است بینش کلیدی پشت این معادله این است که یک نفر می تواند با خرید و فروش دارایی پایه به طور کامل اختیار را به نحو دقیقاً درستی پوشش ریسک داده و نتیجتاً «ریسک را از بین ببرد.» این پوشش نیز به نوبهٔ خود موید این است که برای اختیار فقط یک قیمت درست وجود دارد که فرمول بلک شولز آن را ارائه می دهد.
موزه تاریخ آلمان (؛ به اختصار DHM)، موزه ای است واقع در برلین که به بیان تاریخ کشور آلمان اختصاص دارد. این موزه غالباً به عنوان یکی از مهم ترین و پربازدیدترین موزه های شهر برلین شناخته می شود. این موزه از دو ساختمان تشکیل شده است: ساختمان اصلی موزه تحت عنوان Zeughaus که در خیابان Unter den Linden واقع شده و همچنین سالن نمایشگاهی که توسط آی. ام. پی طراحی شده است. موزه تاریخ آلمان به شکل قانونی توسط جمهوری فدرال آلمان به ثبت رسیده است. مدیریت عالی آن توسط هیئت امنایی متشکل از نمایندگان دولت فدرال، نمایندگانی از پارلمان آلمان (بوندستاگ)، و همچنین رهبران ایالت های ۱۶ گانه آلمان صورت می گیرد. چگونگی تأسیس و تاریخچه. این موزه در تاریخ ۲۸ اکتبر سال ۱۹۸۷ میلادی و در ۷۵۰امین سالگرد تأسیس شهر برلین، در ساختمانی موسوم به «رایشزتاگ» واقع در برلین غربی بنیان گذاری شد. پس از موفقیّت یک نمایشگاه تاریخی دربارهٔ «پروس» که در مارتین-گروپیوس-باو برگزار شد، شهردار حاکم بر منطقهٔ برلین غربی؛ ریچارد فون ویزکر، چهار مورخ برجسته یعنی: هارتموت بوکمان، ابرهارد یِکِل، هاگن شولز و همچنین مایکل اشتومر را گرد هم آورد تا پیش نویس طرحی را آ
ماده کنند که در نهایت در ژانویه ۱۹۸۲ تحت عنوان طرح «موزه تاریخ آلمان» به اتمام رسید. این پروژه از حمایت ویژهٔ صدر اعظم آلمان «هلموت کُهل» برخوردار بود که در سخنرانی خود در مقابل ملّت، تأسیس «موزه تاریخ آلمان» را یک اولویت ملّی و همچنین یک مسئلهٔ مهم برای اروپا خواند، قبل از آنکه طرح موزه در مورخ ۲۷ فوریه ۱۹۸۵ در مجلس فدرال آلمان مطرح شود. یک کمیسیون متشکل از ۱۶ مورخ برجسته، مورخان هنر و مدیران موزه ای در سال های ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ روی طرح مفهومی موزه کار کردند و بالاخره آن را در ۱۹۸۶ برای بحث در جلسات عمومی مجلس آماده کردند که نسخهٔ نهایی آن، پایهٔ تشکیل DHM شد. هستهٔ اولیّهٔ طرح موزه به بیان تاریخ آلمان در یک زمینه بین المللی اختصاص داشت. یک برداشت چندبعدی با هدف درک دیدگاه های دیگران، به این منظور که یک انعکاس سطح بالا در تاریخ و فرهنگ ایجاد نماید، آن هم در زمانی که زندگی روزمره در ابعاد بین المللی مطرح و کار و تجارت به صورت جهانی درآمده بودند. در ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۸۷ تفاهم نامهٔ همکاری در خصوص راه اندازی موقت «موزهٔ تاریخ آلمان» به عنوان یک شرکت خصوصی با مسئولیت محدود، بین جمهوری فدرال آلمان و منطقهٔ برلین غربی منعقد ش
آبراهام گورگنیان ( زاده ۱۹۰۸، اصفهان - درگذشته ۱۴ اوت ۱۹۹۱، قبرس)، نقاش ارمنی تبار اهل ایران بود. گورگنیان نخستین نقاشی است که از روی طرح های سنگ قبرهای متعلق به سال های ۱۶۰۰–۱۹۵۰ میلادی، که نقش بیش از پنجاه پیشه بر روی آن ها حجاری شده، طراحی کرده است؛ و بخشی از آثار وی هم اکنون در موزهٔ کلیسای وانک نگهداری می شود. زندگی نامه. در سال ۱۹۰۸ میلادی (۱۲۸۷ خورشیدی) در تهران به دنیا آمد. در کودکی پدر و مادر خود را از دست داد و به پرورشگاهی در جلفای اصفهان سپرده شد. وی پس از تحصیلات در جلفا او به شاگردی آنتوان سوریوگین (درویش) که یکی از آشنایش بود درآمد. سال های طولانی را وقف تصویرسازی کتاب های سعدی، نظامی و خیام نمود. گورگنیان در ۴۰ سالگی به بررسی دستنوشته های قدیمی موزهٔ کلیسای وانک اصفهان (آمناپرکیچ) پرداخت و در برابرش دنیای نو باز شد. پس از آن در آثار وی تحول بسیاری چه از نظر شیوه و چه از نظر محتوا پدید آمد. هنرمند شیفتهٔ اشعار شاعران ارمنی همچون ناهاپت کوچاک، سایات نووا، هوهانس تومانیان و آوتیک ایساهاکیان شد و با الهام گرفتن از اشعار آنان نیز آثار ارزشمند بسیاری خلق نمود. هنر مینیاتور ایرانی و سبک بخصوص آن با ه
نر ارمنی عجین گشت و کیفیت جدیدی به وجود آورد. گورگنیان کم کم حوزهٔ فعالیتش را وسیع تر کرد. او به نقاشی از زندگی، تاریخ، لباس های محلی، شخصیت های مذهبی مشهور و سنگ های قبر ارمنی های جلفا پرداخت. هدف وی نجات تمامی این آثار از خطر نابودی و فراموشی و همچنین تبدیل شدن خود به نقاش گنجینه های ملی بود. گورگنیان آثارش را به موزه های مختلف تقدیم کرده است. ۱۵۰ قطعه از آثار وی که به زندگی ارمنی های جلفا پرداخته در موزه وانک جلفا نگهداری می گردند و ۴۵۰ قطعه که از نقاشی های وی نیز که در مورد زندگی جامعهٔ ارمنی های ایران هستند در موزهٔ مرکز دینی اچمیادزین نگهداری می گردد و تعدادی از آثار وی نیز در موزهٔ مارتیکیان بیروت است. گورگنیان نمایشگاه هایی در جلفا، تهران و کشورهای خاورمیانه و نیز بیت المقدّس، رم و وین برگزار نموده است. مجموعه نقاشی های سنگ قبور جلفای نو در کشور سوئد با استقبال بسیاری روبرو گشت. گورگنیان یکی از شیفتگان فرهنگ و هنر ارمنی بود. آبراهام گورگنیان در سال ۱۴ اوت ۱۹۹۱ (۱۳۷۰ خورشیدی) در آسایشگاهی در قبرس درگذشت.
اتلانتا، سانتا کاتارینا (به پرتغالی: Atalanta) یک شهرستان برزیل در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده است.
گئورگی واسیلیوچ اسویریدف (؛ ۱۶ دسامبر ۱۹۱۵ – ۶ ژانویهٔ ۱۹۹۸) یک آهنگساز و نوازنده پیانو اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. وی دانش آموختهٔ «کنسرواتوار سنت پیترزبورگ» بود و بابت آثارش، برندهٔ جوایز گوناگونی از جمله جایزه دولتی اتحاد شوروی، نشان لنین، جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی و «نشان استالین» شد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به رستاخیز و طوفان برف اشاره نمود. «سیارک ۴۰۷۵ اسویریدف» به افتخار او نامگذاری شده است.
گریگوری روشال (؛ – ) کارگردان، و فیلم نامه نویس اهل امپراتوری روسیه بود. وی بابت آثارش، برندهٔ جوایز گوناگونی چون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شده است.
اولاف فارتاین والن (؛ ۲۵ اوت ۱۸۸۷ – ۱۴ دسامبر ۱۹۵۲) یک آهنگساز، نظریه پرداز موسیقی و موسیقی دان اهل نروژ بود. شهرت او به سبب آثار پلی فونیک آتونال در موسیقی است. او نوعی پلی فونی (چندصدایی) را توسعه داد که از نظر ساختار شبیه به کنترپوان یوهان سباستیان باخ بود، اما به جای توالی آکورد، بر پایه کار با موتیف ها و مطبوعیت صوتی بنا شده بود. گلن گولد از ستایش کنندگان موسیقی او بود و دربارهٔ «سونات شماره ۲ پیانو» ی او اظهار داشت «واقعاً برای اولین بار در سال های اخیر احساس می کنم که با یکی از چهره های بزرگ موسیقی قرن بیستم روبه رو شده ام.»
پروژه بین المللی کتابخانه نت های موسیقی () که به اختصار به آن «IMSLP» می گویند و با عنوان کتابخانه موسیقی پتروچی () نیز شناخته می شود، یک پروژهٔ بر پایهٔ حقِ اشتراک، جهت ایجادِ یک کتابخانهٔ مجازی برای آن دسته از نت های موسیقی است که در مالکیت عمومی باشد. قوانین و رهنمودهای این پروژهٔ آنلاین، همانند ویکی پدیا است و نامش را از مالک خود «اتاویو پتروچی» می گیرد. از زمان ایجاد این پروژه در تاریخ ۱۶ فوریه ۲۰۰۶ میلادی، ۳۰۰٬۰۰۰ نُت و ۳۵٬۰۰۰ قطعه موسیقی ضبط شده برای ۹۳٬۰۰۰ اثر از ۱۲٬۰۰۰ آهنگساز، بارگذاری شده است. این پروژه از نرم افزار مدیاویکی استفاده می کند. از ۲۷ دسامبر ۲۰۱۵ میلادی، این پروژه نیازمند پرداخت حق اشتراک است که ماهیانه بین و ۱٫۱۴ دلار تا ۱٫۹۰ دلار آمریکاست که در حدود۲۲٫۸۰ دلار برای یکسال یا ۲۷۳٫۶۰ دلار برای یک دورهٔ ۲۰ ساله خواهد شد.
جرج سل (؛ ؛ ۷ ژوئن ۱۸۹۷ – ۳۰ ژوئیه ۱۹۷۰) یک رهبر ارکستر، نوازنده پیانو، آهنگساز و مدرس موسیقی مجارستانی الاصل اهل ایالات متحده آمریکا بود. جرج سل سال های متمادی رهبر ارکستر کلیولند بود و امروزه او را یکی از برترین رهبران ارکستر در قرن بیستم میلادی می دانند.
بو میرچف (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. بو میرچف در ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۸۹ در سیاتل واشنگتن به دنیا آمد. پس از دو روز به همراه خانواده به خانه شان واقع در جزیره ونکوور استان بریتیش کلمبیا کانادا بازگشتند. پدرش بیل، پزشکی کالیفرنیایی بود و مادر کلی اصالتاً از اهالی سیاتل بود. بو برادری بزرگتر به نام لوک و خواهر کوچکتری به نام رائنا دارد. بو میرچف دارای تابعیت مضاعف کشورهای ایالات متحده و کانادا است.
گاوریل نیکولایویچ پاپف (؛ ۲ سپتامبر ۱۹۰۴ – ۱۷ فوریه ۱۹۷۲) آهنگساز اهل روسیه بود. استعداد موسیقی او را با دمیتری شوستاکوویچ مقایسه می کردند. او دانش آموختهٔ کنسرواتوار سن پترزبورگ بود و در سال ۱۹۴۶ میلادی برنده «جایزهٔ میهنی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی» (موسوم به جایزه استالین) شد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "نقطه بازگشت"، "وقایع نگاری سال های پرتب وتاب"، "شعر دریا" و "قزاق ها" اشاره نمود.
یوری پاتریکیان (؛ زاده ۲۸ سپتامبر ۱۹۷۹ در کیروفو-چپتسک، جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه) کشتی گیر اهل ارمنستان-روسیه است. پاتریکیان مدال آور چهار دوره در مسابقات قهرمانی جهان، قهرمانی اروپا و بازی های المپیک بوده است. پاتریکیان رشته کشتی فرنگی را در زادگاهش و در زیر نظر Paul Vertunova آغاز نموده است.
نیکولای یاکوولیویچ میاسکوفسکی (؛ ۲۰ آوریل ۱۸۸۱ – ۸ اوت ۱۹۵۰) آهنگساز و مدرس موسیقی اهل روسیه بود. او دانش آموختهٔ کنسرواتوار سن پترزبورگ و از شاگردان آناتولی لیادوف و نیکلای ریمسکی-کورساکف و از دوستان صمیمی سرگئی پروکفیف بود و این دوستی تا پایان عمر ادامه داشت. نیکولای میاسکوفسکی را «پدر سمفونی اتحاد جماهیر شوروی» لقب داده اند. او ۵ مرتبه (بیشتر از هر آهنگساز دیگری) برنده «جایزه استالین» شده است. از دیگر افتخارات وی می توان به نشان لنین و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی اشاره کرد.
برایان ساکا (زاده ۱۹۷۸) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم گرگ وال استریت اشاره کرد.
بو دیتل (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم گرگ وال استریت و یک پلیس سرسخت اشاره کرد.
جان اسپینوگاتی بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم گرگ وال استریت اشاره کرد.
توماس میدلدیچ (زاده ) بازیگر کانادایی است. از آثار معروف او می توان به بازی در سیلیکون ولی، گرگ وال استریت، روزی روزگاری در ونیز و سریال اشاره کرد او همچنین صدای پیشه شخصیت تری در انمیشن سریالی بزرگسالان مخالفان خورشیدی است.
دون نیکسون (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم محافظ شخصی و پرام اشاره کرد.
روز جهانی پیشگیری از خودکشی که همه ساله در ۱۰ سپتامبر و در سراسر جهان برگزار می شود، برای افزایش آگاهی عمومی نسبت به خودکشی و پیشگیری از آن در نظر گرفته شده است. مجمع جهانی پیشگیری از خودکشی (IASP) با همکاری سازمان بهداشت جهانی (WHO) و فدراسیون جهانی سلامت روان این روز را میزبانی می کند. در سال ۲۰۱۱ مراسم این روز در ۴۰ کشور انجام شد. سازمان ملل متحد یک 'سیاست نامه پیشگیری از خودکشی' را در دهه ۱۹۹۰ منتشر کرد که بسیاری کشورها از آن برای پیشگیری از خودکشی پیروی می کنند. پیشینه. ، بر پایه تخمین ها سالیانه ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ تن با خودکشی به زندگی خود پایان می دهند. «یعنی یک خودکشی در هر ۴۰ ثانیه یا ۳٬۰۰۰ خودکشی در هر روز.» طبق آمارهای سازمان بهداشت جهانی از در کنار هر یک خودکشی موفق ۲۰ خودکشی ناموفق صورت می گیرد؛ این یعنی در هر ۳ ثانیه یک خودکشی ناموفق در جهان انجام می شود. خودکشی «مهم ترین سبب مرگ ومیر جوانان ۱۵ تا ۲۴ سال است.» آمار مرگ ومیر افراد بر اثر خودکشی به تنهایی بیش تر از آمار مرگ ومیر افراد در جنگ ها و قتل هاست. خودکشی سیزدهمین عامل مرگ ومیر در سراسر جهان است. بر پایه گزارش های سازمان بهداشت جهانی خودکشی عامل نی
می از مرگ ومیرهای خشن در جهان به حساب می آید. طبق گفته برایان میشارا، مدیر مجمع جهانی پیشگیری از خودکشی، «آن هایی که خود را می کشند، تعدادشان از آن هایی که در جنگ ها، حوادث وحشت افکنی و نزاع خیابانی کشته می شوند، بیشتر است.» انتظار می رود تا ۲۰۲۰ شمار افرادی که سالیانه خودکشی می کنند به بیش از ۱٫۵ میلیون تن برسد. سازمان ملل اظهار می دارد که افرادی که بر اثر حمله انتحاری می میرند قصد خودکشی ندارند و تنها می خواهد دیگران را بکشند و شاید خودکشی هدف دومشان باشد. آفت کش ها. طبق گزارش های سازمان بهداشت جهانی ۱/۳ همه خودکشی های موفق جهان با آفت کش صورت پذیرفته است. «فروش برخی از این آفت کش ها طبق معاهدات سازمان ملل ممنوع است.» سازمان بهداشت جهانی از کشورهای آسیایی می خواهد تا فروش آفت کش هایی همچون ارگانوفسفات را که در بیش تر خودکشی های ناموفق مصرف می شود را منع یا محدود کنند. این گونه از آفت کش ها در بیش تر کشورها ممنوع هستند. از ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۶ ۶۰ تا ۹۰ درصد خودکشی های انجام شده در چین، مالزی، مالزی، سریلانکا و ترینیداد با استفاده از آفت کش ها صورت گرفته است. بر پایهٔ گزارش های این سازمان خودکشی ها با آفت کش در آمریک
ای مرکزی و آمریکای جنوبی نیز رو به گسترش گذاشته است. گفته شده که به منظور کاهش این گونه خودکشی ها، که اغلب بسیار دردناک و ناموفق هم هستند، می بایست گزینه هایی همچون خودکشی کمکی یا هومرگ آن گونه که در کشور سوئیس رواج دارد، در اختیار افراد قرار داده شود. کشورها. از ۳۴ کشور عضو سازمان همکاری اقتصادی و توسعه گروهی شامل کشورهای توسعه یافته که از اقتصاد بازار آزاد برای بهبود شاخص توسعه انسانی بهره می برند، کره جنوبی بیش ترین نرخ خودکشی را بر اساس آمار فهرست میزان خودکشی کشورها داراست. در سال ۲۰۱۱ وزارت بهداشت این کشور قوانینی را برای مقابله با این معضل به تصویب رساند. در برخی کشورها همچون چین، نرخ خودکشی در میان جوانان ۱۵ تا ۳۴ سال در بالاترین حد است. طبق آمارهای سازمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۰۹ چهار کشوری که بیش ترین نرخ خودکشی را داشتند همگی در اروپای شرقی بودند که عبارتند از اسلوونی، روسیه، لاتویا و بلاروس. در سال ۲۰۰۳ که نخستین مراسم روز جهانی پیشگیری از خودکشی انجام شد نیز آمارها به همین منوال بود. نیز کشورهایی که کم ترین نرخ خودکشی را داشتند در آمریکای جنوبی، «جهان اسلام و برخی دیگر از مناطق آسیا قرار دارند.»
در رابطه با بیش تر کشورهای آفریقایی اطلاعاتی در دست نیست. جنسیت. جز چین، در دیگر کشورها میزان خودکشی مردان از زنان بیش تر است. در جهان غرب نرخ مرگ ومیر مردان بر اثر خودکشی سه یا چهار برابر زنان است.
شرلی منسن (زاده ۲۶ اوت ۱۹۶۶) خواننده، ترانه سرا و نوازندهٔ اهل اسکاتلند است که بیشتر به عنوان رهبر و خوانندهٔ گروه گاربج شناخته شده است. ۷ نامزدی جایزه گرمی و فروش بیش از ۱۷ میلیون نسخه از آثارشان، ثمرهٔ بیش از دو دهه همکاری او با گاربج بوده است. منسن از اعتباری که در صنعت موسیقی و سرگرمی به دست آورده برای پیش برد اهدافش در مواردی مانند منع استفاده از پوست حیوانات در صنعت مُد، مبارزه با ایدز و مطالبهٔ حقوق اجتماعی افراد ال جی بی تی سود جسته است. کودکی و سال های آغازین. منسن زادهٔ ۲۶ اوت ۱۹۶۶ در ادینبرای اسکاتلند است. پدرش استاد دانشگاه و مادرش خوانندهٔ یک گروه موسیقی بیگ بَند بود. در دبیرستان به خاطر موهای قرمزش مورد تمسخر دیگران قرار می گرفت، گرچه زمانی که خواننده شد این مشخصه به علامت تجاریش تبدیل شد. در آن سال ها مادرش (به روش نادرست) با گفتن جمله هایی مثل «تو به زیبایی دخترهای دیگر نیستی، اما یک شخصیت فوق العاده داری» سعی می کرد اعتماد به نفس از دست رفتهٔ او را بازگرداند. به گفتهٔ منسن در آغاز فعالیت موسیقی اش زمان هایی که قرار بود عکاسی کنند ساعت ها در توالت گریه می کرد و فقط پس از حضور در کارزار مُدلینگ
کلوین کلاین در سال ۱۹۹۹ بود که شروع به لذت بردن از دیدن خودش در آینه کرد. منسن سال ها از سندرم خودویرانگری رنج می بُرد. او در مقاله ای که در سال ۲۰۱۸ در نیویورک تایمز منتشر شد توضیح داده که پس از یک تجربهٔ ناموفق عاشقانه در دههٔ ۸۰ میلادی برای اولین بار با چاقو خودزنی کرده و حتی در دوره ای که با گاربج به شهرت جهانی رسید برای گریز از فشار روانی که متحمل می شد به مجروح کردن خودش با چاقو متوسل می شده است. زندگی حرفه ای. منسن پیش از پیوستن به گاربج خوانندهٔ گروه های گودبای مستر مک کنزی و اَنجل فیش بود. استیو مارکر (گیتاریست) زمانی که اجرای منسن با اَنجل فیش را-که ساعت ۱ بامداد در ام تی وی پخش می شد-دید او را به دو عضو دیگر گاربج (که آن زمان دنبال خواننده می گشتند) پیشنهاد داد و به این شکل منسن به گاربج پیوست. ۳ عضو اولیهٔ گاربج تصور می کردند چون منسن تا آن زمان یک دهه کار موسیقی می کرده، ترانه سرا هم هست اما واقعیت این بود که او تا به آن روز هیچ گاه ترانه ای ننوشته بود. در آغاز همکاری منسن با گاربج کارها آن چنان که باید خوب پیش نمی رفتند. عوامل مختلفی در این ماجرا نقش داشتند از جمله این که او تنها عضو خارجی و زن
گروه بود و تا حدی هم تحت تأثیر سابقهٔ اعضای دیگر گاربج قرار گرفته بود، به خصوص بوچ ویگ که تجربهٔ همکاری با گروه هایی مثل نیروانا و اسمشینگ پامپکینز را داشت. منسن پس از ملاقات با اعضای گاربج در آمریکا و تجربهٔ ناموفقی که از ضبط آهنگ ها داشتند برای دو هفته به اسکاتلند بازگشت و بعد به آن ها تلفن زد و گفت: «فکر می کنم فهمیده ام با بعضی از این آهنگ ها چه کار کنم». صدا. اگرچه منسن در کودکی در گروه کُر به عنوان سوپرانو آموزش دیده بود اما هرگز به عنوان سوپرانو شناخته نشد و خودش هم این موضوع را تصدیق می کند: منتقدان موافق هستند که او دارای صدای کنترآلتویی است که قابلیت هایی همچون انتقال احساسات، آن را متمایز کرده است. الیسا گاردنر در لس آنجلس تایمز نوشته است: «یکی از جذاب ترین ویژگی های گاربج نیروی طبیعت است: آواز منسن، که می تواند بسیاری از احساسات را منتقل کند بدون اینکه حالتی ملودراماتیک پیدا کند». جان پیرلس از نیویورک تایمز در بررسی اجرای زندهٔ گاربج نوشت: «اغواگر، عاشق، دردمند، جنگجو - اینها شخصیت های خانم منسن از زمان شروع گاربج در سال ۱۹۹۵ بوده اند. در دوره های دیگر او ممکن است یک خوانندهٔ آهنگ های پاپ عاشقانه
یا شخص اول یک گروه موج نو باشد. شرلی بَسی، داستی اسپرینگفیلد، یا کریسی هایند. از هر کدام از این ها چیزی در صدای او وجود دارد». نشریهٔ گرین لفت در نقدی بر آلبوم "گاربج" اشاره کرده که «منسن صدای قدرتمندی دارد که به سان یک پرنده اوج می گیرد و فرود می آید. می تواند تمنا کند یا مطالبه گری. می تواند رؤیایی یا روانی به نظر برسد».