Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جاکومو دلا پورتا (؛ ۱۵۳۳ – ۱۶۰۲) معمار و مجسمه ساز اهل ایتالیا بود که بر روی ساختمان های مهمی در رم همچون کلیسای باسیلیکای سنت پیتر(واتیکان) کار کرده است. او در خانواده ای مجسمه ساز(پورلزا ۱۵۳۲) به دنیا آمد و در رم(۱۶۰۲) از دنیا رفت. او در زمان خود با میکل آنژ و استادش جیاکومو باروزی د ویگلونا همکاری داشته و آثار او متاثر از این دو هنرمند میباشند. او از بزرگترین معماران تاریخ رنسانس در رم بود.
وانگ شو (؛ زادهٔ ) معمار اهل کشور چین است. شو در سال ۲۰۱۲ برندهٔ جایزه معماری پریتزکر شده است. تاریخچهٔ فعالیت حرفه ای. وانگ و همسرش، لو ونیو، شرکت خود به نام کارگاه معماری آماتور را در سال ۱۹۹۷ در هانگژو، که خیلی وقت است یکی از زیباترین شهرهای چین به شمار می رود، تأسیس کردند. به رغم رشد بی محابای سالهای اخیر، هانگژو هنوز جاذبهٔ راز آمیزش خیال انگیز و جایی برای شکوفایی هنر و سنت است. ساختمانهای وانگ، در عین استفاده از عناصر و سیستمهای سازه ای معاصر، از آبشخور فرهنگ باستان آب می خورد. وانگ هنوز با کامپیوتر طراحی نمی کند و می گوید «من فقط با مداد کار می کنم». زمانی که بسیاری از هم نسلانش در خارج تحصیل می کردند، وانگ مدارک کارشناسی و ارشد خود در معماری را از مؤسسهٔ تکنولوژی نانجینگ گرفت. او برای تحقیق دربارهٔ مرمت ساختمان به هانگژو رفت و ده سالی را با صنعتگران محلی کار کرد. بیشتر کارهای اولیه اش مستلزم مرمت سازه های قدیمی بود که باعث سفارش های بعدی ساختمانهای جدید به او شد. وانگ می گوید در فرایند طراحیش زمینه خیلی مهم است. می گوید «نقطه شروع کار من همیشه جایگاه سایت است. باید زندگی، مردم، و آب و هوا را بشناسم».
او اولین کار بزرگش، یعنی کتابخانهٔ دانشکدهٔ ونژنگ در دانشگاه سوژو را در سال ۲۰۰۰ تمام کرد. وانگ در دو سالانهٔ ونیز شرکت کرد و نمایشگاه هایی در هنگ کنگ، بروکسل، برلین، و پاریس برگزار کرد، ولی همه کارهایش در چین است. از سال ۲۰۰۰، وانگ رئیس بخش معماری فرهنگستان هنر هانگژو بوده است. آثار. برخی آثار خاتمه یافتهٔ شو عبارتند از: موزهٔ هنر معاصر نینگبو (۲۰۰۵)، خانهٔ سرامیکی در جینهوا (۲۰۰۶)، مرحله اول (۲۰۰۴) و مرحله دوم (۲۰۰۷) پردیس خیانگشان در فرهنگستان هنر چین، آپارتمانهای دارای حیاط در ارتفاع هانگژو (۲۰۰۷)، و موزهٔ تاریخ نینگبو (۲۰۰۸).
هاراکیری یا سپّوکو فیلمی ژاپنی محصول ۱۹۶۲ به کارگردانی ماساکی کوبایاشی است. داستان آن در سال های ۱۶۱۹ تا ۱۶۳۰ در دورهٔ اِدو می گذرد. این فیلم هم اکنون در رده چهل و ششم در میان دویست و پنجاه فیلم برتر وبسایت آی ام دی بی قرار دارد. داستان. داستان فیلم دربارهٔ یک سامورایی است .که خدمت نزدِ ارباب خود را از دست داده و به یک رونین تبدیل شده است. او با تنها دختر و پسری که پدرخواندگی آن دو را بر عهده دارد زندگی سختی را می گذرانَد. پس از ازدواج دخترش با آن پسر، مشکل بیشتر شده و در نهایت، فقر باعث می شود که دامادش برای دریافت پول به خانهٔ یکی از اربابانِ اِدو برود و تهدید به هاراکیری کند زیرا می شنود که افراد آن خانه برای جلوگیری از این کار، مقداری پول به او می دهند تا از هاراکیری صرف نظر کند؛ اما آنها نه تنها به او کمک نمی کنند، که او را مجبور به انجام خودکشی به شیوهٔ هاراکیری با یک شمشیر چوبی می کنند تا کسی دیگر جرئت نکند برای هاراکیری دروغین به خانه آنها بیاید. پس از مرگِ او، دختر و نوهٔ سامورایی نیز درمی گذرند. اکنون سامورایی برای گرفتن انتقام دامادش دست به کار می شود…. جوایز. این فیلم در جشنواره فیلم ونیز سال ۱۹۶۳
شرکت کرد ولی نخل طلایی را به فیلم "پلنگ" باخت و به جای آن جایزه هیئت داوران جشنوارهٔ کن را از آن خود کرد.
دومنیکو فونتانا (؛ ۱۵۴۳ – ) یک معمار، نقاش، و مجسمه ساز اهل ایتالیا بود.
آلونزو کانو (؛ – ) یک نقاش، معمار، و مجسمه ساز اهل اسپانیا بود.
کورنبرگ دین (؛ زادهٔ ) یک هنرمند، معمار، و طراح اهل بریتانیا است. ویلیام راجر دین در ۳۱ آگوست ۱۹۴۴ در اشفورد، کنت به دنیا آمد. مادرش پیش از ازدواج در مدرسه هنر کانتربری در رشته طراحی لباس تحصیل کرده بود و پدرش مهندس ارتش بریتانیا بود. او دارای سه خواهر و برادر است: یک برادر به نام مارتین و دو خواهر به نام های پنی و فیلیپا. بیشتر دوران کودکی دین در یونان، قبرس و از ۱۲ تا ۱۵ سالگی در هنگ کنگ سپری شد، که در آنجا پدرش به انجام وظایف نظامی مشغول بود. دین از کودکی به تاریخ طبیعی علاقه مند بود و هنر منظره چینی و فنگ شویی که در دوران اقامتش در هنگ کنگ با آن ها آشنا شد، تأثیر عمیقی بر او گذاشت. او از مناظر و «مسیرهای عبور از آن» به عنوان بزرگترین منبع الهام خود یاد کرده است .در سال ۱۹۵۹، پس از بازگشت خانواده اش به انگلستان، دین در مدرسه گرامر اشفورد تحصیل کرد و در سال ۱۹۶۱ وارد کالج هنر کانتربری شد تا در رشته نقره کاری و طراحی مبلمان ادامه تحصیل دهد و با مدرک دیپلم ملی در طراحی فارغ التحصیل شود. مدیر مدرسه به دلیل «جوان و تأثیرپذیر بودن» او را از کلاس طراحی زنده اخراج کرد و به او اطلاع داد که نمی تواند در آن شرکت کند
زیرا ریاضی و فیزیک دروس دیگر او هستند. این موضوع منجر به تغییر رشته او به طراحی صنعتی شد. در حالی که مدرسه تلاش می کرد تا در این رشته اعتبار پیدا کند، دین دوره سطح پایه را نادیده گرفت اما از نحوه تدریس این موضوع راضی نبود و از معلمان پرسید که چرا مردم باید در «جعبه ها» زندگی کنند. پاسخ آن ها این بود که «فرم از عملکرد پیروی می کند». در اواخر دوره تحصیل در کانتربری، دین با گزینه های ادامه تحصیل در رشته معماری یا طراحی صنعتی مواجه شد. یکی از معلمانش معتقد بود هیچ کدام برای او مناسب نیستند و به دین توصیه کرد که در کالج سلطنتی هنر لندن تحصیل کند. او در سال ۱۹۶۵ برای تحصیل در رشته طراحی مبلمان در کالج ثبت نام کرد و دانشجوی پروفسور شد. تحقیقات او شامل «روانشناسی معماری» و عواملی بود که باعث می شد مردم در ساختمان ها احساس راحتی کنند. او پایان نامه ای درباره «ایجاد حس آرامش در معماری داخلی» نوشت و در سال ۱۹۶۸ با مدرک کارشناسی ارشد درجه یک فارغ التحصیل شد و مدال نقره «کار ممتاز ویژه» را کسب کرد. در این زمان، دین به «طراحی جعبه های [...] آینده برای زندگی مردم» علاقه مند شده بود. او اثر هنری ریک گریفین برای آلبوم Aoxomox
oa (۱۹۶۹) از گروه Grateful Dead را «اولین شوک بصری بزرگ» خود می دانست و پیش از آنکه یک دستگاه پخش موسیقی داشته باشد، این آلبوم را خرید. جلد آلبوم ها. ویلیام راجر دین، هنرمند و طراح مشهور جلد آلبوم، به خاطر خلق صحنه های رویایی و ماورایی برای گروه های معروفی چون Yes، Asia و Uriah Heep شناخته می شود. او خود را عمدتاً به عنوان یک نقاش منظره توصیف می کند و آثارش شامل مناظر طبیعی زیبا و زیستگاه های ارگانیک است. دین معمولاً از رنگ های آبرنگ استفاده می کند، اما در نقاشی هایش از رسانه های مختلفی مانند گواش، جوهر و مداد رنگی نیز بهره می برد. دوستی او با طراح جلد آلبوم Storm Thorgerson از Hipgnosis باعث همکاری های هنری میان این دو شد. دین به تغییرات صنعت موسیقی در دهه 1980 و تأثیر آن بر هنر جلد آلبوم ها انتقاد کرده است و به ویژه از نحوه انتشار مجدد آلبوم ها در قالب سی دی ابراز نارضایتی کرده است. زندگی شخصی. دین در لویس، ساسکس شرقی زندگی می کند. او یک دختر به نام فریا دارد که او نیز هنرمند و طراح است و الهام بخش نقاشی قلعه فریا در سال 1987 دین بود. این دو در آثار، نمایشگاه ها و تولیدات صحنه ای با هم همکاری داشته اند. اوی
ن دو در پروژه های هنری و تولیدات صحنه ای با یکدیگر همکاری کرده اند. شناخت در رسانه های دیگر. دین همچنین در رسانه های دیگر شناخته شده است؛ از جمله اشاره به او در آهنگ "چشم های دیکی دیویس" توسط گروه Half Man Half Biscuit. در سال ۲۰۱۶، اداره پست جزیره من مجموعه ای از تمبرهای هنری با طرح های او منتشر کرد و نمایشگاهی از آثارش در موزه مانکس برگزار شد. در ۱۹ آگوست ۲۰۱۶، اداره پست جزیره من مجموعه ای از ۶ تمبر با طرح های هنری دین منتشر کرد: دین رابطه طولانی مدتی با جزیره من، و به ویژه با ریک ویکمن، ساکن قدیمی آن و نوازنده کیبورد Yes، داشته است که دین چندین قطعه از طرح های هنری آلبوم را برای آن طراحی کرده است. جلد روز اول (FDC) نیز در تیراژ محدود ۷۵۰ نسخه منتشر شد که توسط دین امضا شده بود (این جلد در ۲ سپتامبر ۲۰۱۶ منتشر شد). در ۲۰ آگوست ۲۰۱۶، نمایشگاهی از شاهکارهای دین در موزه مانکس به نمایش گذاشته شد. یک جلد ویژه FDC در ۲۵ مارس ۲۰۱۸، به مناسبت پنجاهمین سالگرد انتشار مجله یس منتشر شد - این جلد با جلد آگوست ۲۰۱۶ متفاوت بود و برای ثبت این رویداد تاریخی با مهر طلایی مهر شده بود و شخصاً توسط دین که یک لوگوی ویژه پنجاهمین
سالگرد را طراحی کرده بود، امضا شد. نسخه محدودی از ۱۰۰۰ جلد امضا شده منتشر شد. آثار هنری دین با همکاری خانه مد ایتالیایی والنتینو برای مجموعه مردانه بهار/تابستان ۲۰۲۰ آنها به نمایش گذاشته شد. در مانگای «ماجراجویی عجیب جوجو: اقیانوس سنگی»، نام «رویای اژدها» از روی کتاب هنری راجر دین با همین نام گرفته شده است دین ونچر از برنامه تلویزیونی «برادران ونچر» از شبکه «ادالت سویم» به نام راجر دین نامگذاری شده است.
پیر پوژه (؛ – ) یک معمار، مجسمه ساز، و نقاش اهل فرانسه بود.
فرانچسکو دی جورجو (۲۳ سپتامبر ۱۴۳۹–۲۹ نوامبر ۱۵۰۱) نقاش، معمار و مجسمه ساز اهل سیه نا، ایتالیا و دانش آموختهٔ "مدرسه هنر سیه نا" بود. از دی جورجو به عنوان یکی از شناخته شده ترین مهندسان علوم نظامی در قرن چهاردهم میلادی نام برده می شود. زندگی و حرفه. "فرانچسکو مائوریتزیو دی جورجو دی مارتینو" در سپتامبر ۱۴۳۹ غسل تعمید داده شد. اطلاعات زیادی در مورد دوران جوانی او در دست نیست، به جز اینکه به دلیل شباهت های سبک نقاشی، تصور می شود شاگرد "لورنزو دی پیترو" -معروف به بانوی پیر- بوده است. اولین اثر او به عنوان یک هنرمند، مجسمهٔ "«یحیی تعمید دهنده»" بود که در ۲۵ سالگی آن را خلق و بابت آن ۱۲ لیره دستمزد دریافت کرد. به گفتهٔ "نیکلاس پیوسنر" او یکی از بهترین معماران سبک کواتروچنتو محسوب می شد و تقریباً هفتاد سازهٔ نظامی از جمله اولین استحکامات ستاره ای شکل را برای "فدریکو دا مونته فلترو،" کنت (بعدها دوک) اوربینو ساخت. رسالهٔ معماری او با نام «"رسالهٔ معماری، مهندسی و هنر نظامی»" که سومین رسالهٔ "کواتروچنتو" بعد از رساله های لئون باتیستا آلبرتی و فیلارته بود، بعد از چندین دهه تلاش در سال ۱۴۸۲ به پایان رسید و در نسخهٔ خطی م
نتشر شد. فرانچسکو دی جورجو کار خود را به عنوان معمار در کلیسای جامع سیه نا به پایان رساند. از جمله آثار او در این کلیسا، فرشتگان برنزی نصب شده در محراب و همچنین طراحی قسمتی از موزائیک های کف کلیسا هستند. طراحی "کلیسای سن سباستین در والپیاتا، سیه نا" نیز به او نسبت داده شده است. نقاشی دی جورجو از «"مدونا و کودک با دو فرشته»" هم اکنون در "موزهٔ هنر لو"، کورال گیبلز، فلوریدا نگهداری می شود. او دو بار متوالی ازدواج کرد که همسر اولش، "کریستوفانا"، اندکی پس از ازدواج آن ها در سال ۱۴۶۷ درگذشت. سپس در ۲۶ ژانویه ۱۴۶۹ با "اگنس"، دختر "آنتونیو دی بندتو دی نروچو" ازدواج کرد. دی جورجو در سال هایی که به عنوان معمار و مهندس درگیر پروژه های مختلف بود، با هدف افزودن یک سوم آب بیشتر به منابع آب سیه نا، با یک مهندس دیگر قراردادی را برای کار بر روی آباره و سیستم آب نماها منعقد کرد. آن ها آب نمای "میدان دل کامپو" را گسترش داده و ضمن پیشرفت های دیگر در اطراف شهر، توانستند پروژهٔ خود را با موفقیت در سال ۱۴۷۳ به پایان برسانند. در اواسط دهه ۱۴۷۰، دی جورجو به خدمت "فدریکو دا مونته فلترو"، دوک اوربینو درآمد. او علاوه بر خلق چند اثر هنر
ی از جمله "نقش برجستهٔ برنزی صلیب"، به عنوان معمار و مهندس نیز برای دوک در نبردی که بین دولت-شهرهای ایتالیا رخ داد، استحکامات بزرگ نظامی ساخت. این فرصت شغلی برای دی جورجو، پس از مرگ "فدریکو" با پسرش دوک جدید نیز ادامه یافت. نامه های سال ۱۴۸۵ نشان می دهد که دولت سیه نا به فرانچسکو دی جورجو نامه نوشت تا از او بخواهد به شهر زادگاهش بازگردد و طراحی و ساخت ساختمان های عمومی را آغاز کند. او در سال ۱۴۸۶ به شهر بازگشت و با دریافت حقوق سالانه ۸۰۰ فلورین در سمت جدید خود به عنوان مهندس رسمی شهر شروع به کار کرد. او تمام پروژه های مهندسی در سراسر سیه نا را بازرسی کرد و همچنین پروژه های هنری شهر از جمله "مجسمه های فرشته نگهدارنده شمع" در محراب کلیسای جامع سیه نا را به پایان رساند. در سال ۱۴۹۰ از طرف دولت میلان مأمور شد تا مدلی برای گنبد کلیسای جامع میلان طراحی کند. این پروژه، او را به سفر به میلان سوق داد؛ جایی که با لئوناردو داوینچی که او نیز برای مشاوره در مورد ساختمان کلیسا استخدام شده بود، ملاقات کرد. دی جورجو ظاهراً توصیه های مفیدی به سازندگان کلیسای جامع ارائه داد و برای زحماتش نیز ۱۰۰ فلورین دریافت کرد. فرانچسکو دی
جورجو در سال ۱۵۰۱ یا اوایل سال ۱۵۰۲ و در سن ۶۲ سالگی در خارج از سیه نا درگذشت.
پُل آندرو (؛ –) معمار، مهندس عمران، و مهندس اهل فرانسه بود. فرودگاه امام خمینی. برخی منابع از ایرج کلانتری به عنوان طراح فرودگاه بین المللی امام خمینی نیز نام برده اند. اما به گفته علی مقدم (معمار و خواهرزاده کلانتری) بااینکه او سرپرست تیم طراحی این فرودگاه بود اما طراح اصلی فرودگاه، پل آندرو، طراح فرانسوی و طراح فرودگاه شارل دوگل پاریس بود.
برونو زوی (؛ – ) یک معمار، و سیاست مدار اهل ایتالیا بود. سرگذشت. زوی در رم به دنیا آمد و در همانجا از دنیا رفت. زوی در سال 1933 وارد مدرسه معماری دانشگاه رم شد، اما براساس قوانین ضدیهود آن زمان در سال 1938 مجبور به ترک تحصیلات خود شد بنابراین از آنجا به لندن و سپس به ایالات متحده رفت. زوی در ایالات متحده تحصیلات خود را در دانشگاه هاروارد و تحت هدایت والتر گروپیوس تمام کرد و سال 1943 به لندن بازگشت تا کار خود به عنوان مترجم را دنبال کند. از سال 1945 استاد معماری دانشگاه ونیز شد و بعدتر برای تدریس به رم بازگشت. اندیشه. برونو زوی فضا را اصل اساسای تعریف و بررسی معماری عنوان میکند. او هر گرایشی در معماری مدرن به سوی کلاسیسیم را کاملاً رد می کرد. به همین دلیل همیشه از حامیان سرسخت مدرنیسم و معماری مدرن محسوب می شد.
جووانی آنتونیو آمادئو (؛ ۱۴۴۷ – ) مجسمه ساز، مهندس، و معمار اهل ایتالیا بود.
کنستانتین تون (؛ – ) یک معمار اهل روسیه و معمار کاخ کرملین بود. زندگی نامه. او در سن پترزبورگ متولد شد و پسر یک جواهرساز آلمانی بود. تا ۱۸۱۵ در آن شهر در کنار معمار آندری ورونیخین تحصیل کرد. در طول دوره آموزشی به او مدال هایی برای برخی از پروژه هایش اهدا شد. بین سال های ۱۸۱۹ تا ۱۸۲۸ برای تحصیل هنر به رم رفت. پس از بازگشت به روسیه، در سال ۱۸۳۰ به عضویت آکادمی هنر و سه سال بعد به عنوان استاد آکادمی هنر پترزبورگ منصوب شد. در سال ۱۸۵۴ به ریاست بخش معماری آکادمی منصوب شد. او ابتدا به عنوان یک معمار با طراحی داخلی ساختمان آکادمی هنر پترزبورگ در سواحل نوا مورد توجه قرار گرفت. در سال ۱۸۲۷ او پروژه خود را برای کلیسای سنت کاترین در کانال Obvodny به تزار ارائه کرد. این اولین ساختمان به سبک رنسانس روسیه بود. ساختمان تون به پروژه ای پرستیژ برای کلیساهای دیگر در سن پترزبورگ و سراسر روسیه تبدیل شد. در سال ۱۸۳۰ او بلندپروازانه ترین پروژه خود را در آن زمان، یعنی کلیسای جامع مسیح منجی در مسکو به پایان رساند. ده ها کلیسا و کلیسای جامع دیگر سپس در شهرهای مختلف روسیه مانند سوئومن لینا (فنلاند کنونی)، روستوف-نا-دونو، آرزاماس، یلتس
، تومسک و کراسنویارسک به سبک نئو-بیزانسی ساخته شد. تون صومعه باشکوه ایپاتیوس را در کوستروما بازسازی کرد، یک کلیسا در آنجا ساخت و کاخ رومانوف را بازسازی کرد. در دوره ۱۸۳۸ تا ۱۸۵۱ تون در ساخت کاخ بزرگ کرملین و اتاق اسلحه خانه در مسکو مشغول بود. کاخ بزرگ کرملین با ۷۰۰ اتاق و سالن به گونه ای طراحی شده است که عظمت و عظمت امپراتوری روسیه را منعکس کند. او همچنین مسئولیت ساختمان تئاتر مالی در مسکو را بر عهده داشت. آخرین سفارش های اصلی تون، ساختمان های ایستگاه راه آهن در مسکو و سن پترزبورگ بود که بین سال های ۱۸۴۹ و ۱۸۵۱ ساخته شد. در اینجا او از عناصر نئو رنسانس، نماهای ونیزی و برج های ناقوس قرون وسطایی استفاده کرد. کنستانتین تون در سال ۱۸۸۱ پس از بدتر شدن وضعیت سلامتی وی در سن پترزبورگ درگذشت. او در آنجا در گورستان ولکوو به خاک سپرده شد.
ماتیاس آراس (؛ ۱۲۹۰ – ۱۳۵۲) یک معمار، مجسمه ساز، و بنا اهل فرانسه بود.
آندرئاس شلاوتر (؛ – مه ۱۷۱۴ ) یک مجسمه ساز و معمار اهل آلمان بود.
پیترو لومباردو (؛ ۱۴۳۵ – ۱۵۱۵) یک مجسمه ساز، و معمار اهل ایتالیا بود.
ماکس بیل (; – ) یک معمار، نقاش، و مجسمه ساز، طراح صنعتی و گرافیک اهل سوئیس بود. از آثار او می توان به یادبود انیشتین (۱۹۸۲، الم) و پاویون مجسمه (۱۹۸۳، زوریخ) اشاره کرد.
جیمی لرنر (؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۷ مهٔ ۲۰۲۱) یک سیاست مدار اهل برزیل بود.
هندریک د کیسر (؛ – ) یک مجسمه ساز، و معمار اهل هلند بود.
بایسون گنو بخشی از پروژه گنو است که مسئولیت تجزیه زبان های مستقل از متن را بر عهده دارد. بایسون مشخصه های یک زبان مستقل از متن را خوانده، هر جا که با ابهام در تجزیه روبرو شود، هشداری را صادر کرده، سپس یک تجزیه گر واژگانی را تولید می کند (برای زبان های سی، سی++ یا جاوا) که این تجزیه گر، خود می تواند دنباله ای از توکن ها را بخواند و تصمیم بگیرد که آیا این دنباله، با ساختار دستوری که توسط گرامر اولیه مشخص شده، همخوانی دارد یا نه. بایسون به صورت پیشفرض تجزیه گرهای نوع LALR تولید می کند، اما قادر به تولید کردن تجزیه گرهای GLR هم است. در حالت POSIX بایسون با Yacc سازگار است ولی می تواند با برنامه های قدیمی تر نیز کار کند. از جمله : FLEX که یک آنالیز کننده ی کلمه ای خودکار است، معمولا به همراه بایسون استفاده می شود. تا داده های ورودی را توکن بندی کند و توکن ها را در اختیار بایسون قرار دهد. بایسون ابتدا در سال 1985 توسط رابرت کوربت نوشته شد. بعدها در سال 1989 او یک تولید کننده ی پارسر دیگر به نام Berkeley Yacc ایجاد کرد. بایسون و Yacc توسط ریچارد استالمن با یکدیگر سازگار شدند. بایسون یک نرم افزار رایگان است و تحت GNU
General Public License قرار دارد. با یک استثنا ( که در زیر مورد بحث قرار گرفته است) که به کد تولیدی اجازه می دهد بدون عبور از حقوق کپی رایت مورد استفاده قرار بگیرد. یک نمونه ی پارسر بازورود کامل ----مثال زیر چگونگی استفاده از بایسون و فلکس در راستای ایجاد یک برنامه ی ماشین حساب ساده را نشان می دهد (فقط جمع و ضرب) و یک برنامه نیز برای ایجاد یک Abstract syntax tree نشان می دهد. دو فایل بعدی تعریف و پیاده سازی کارکرد های درخت را نشان می دهد : * Expression.h * Definition of the structure used to build the syntax tree. * @brief The operation type typedef enum tagEOperationType eVALUE, eMULTIPLY, eADD } EOperationType; * @brief The expression structure typedef struct tagSExpression EOperationType type; /* /&lt; type of operation */ int value; /* /&lt; valid only when type is eVALUE */ struct tagSExpression *left; /* /&lt; left side of the tree */ struct tagSExpression *right; /* /&lt; right side of the tree */ } SExpression; * @brief It creates an identifier * @param value The number value * @return The expression
or NULL in case of no memory SExpression *createNumber(int value); * @brief It creates an operation * @param type The operation type * @param left The left operand * @param right The right operand * @return The expression or NULL in case of no memory SExpression *createOperation(EOperationType type, SExpression *left, SExpression *right); * @brief Deletes a expression * @param b The expression void deleteExpression(SExpression *b); * Expression.c * Implementation of functions used to build the syntax tree. * @brief Allocates space for expression * @return The expression or NULL if not enough memory static SExpression *allocateExpression() SExpression *b = (SExpression *)malloc(sizeof(SExpression)); if (b == NULL) return NULL; b-&gt;type = eVALUE; b-&gt;value = 0; b-&gt;left = NULL; b-&gt;right = NULL; return b; SExpression *createNumber(int value) SExpression *b = allocateExpression(); if (b == NULL) return NULL; b-&gt;type = eVALUE; b-&gt;value = value; return b; SExpression *createOperation(EOperationType
type, SExpression *left, SExpression *right) SExpression *b = allocateExpression(); if (b == NULL) return NULL; b-&gt;type = type; b-&gt;left = left; b-&gt;right = right; return b; void deleteExpression(SExpression *b) if (b == NULL) return; deleteExpression(b-&gt;left); deleteExpression(b-&gt;right); free(b); توکن های مورد نیاز پارسر بایسون توسط flex تولید خواهند شد : * Lexer.l file * To generate the lexical analyzer run: "flex Lexer.l" %option outfile="Lexer.c" header-file="Lexer.h" %option warn nodefault %option reentrant noyywrap never-interactive nounistd %option bison-bridge int yyerror(const char *msg) { fprintf(stderr, "Error: %s ", msg); return 0; نام توکن ها معمولا خنثی است : "TOKEN_PLUS" و "TOKEN_STAR" و نه TOKEN_ADD و یا "TOKEN_MULTIPLY" . برای مثال اگر می خواستیم از سینتکس "+" پشتیبانی کنیم (مثلا "1+") درست نیست که نام توکن را "TOKEN_ADD" قرار دهیم. در زبانی مثل C عبارت "int *ptr" نشان دهنده ی یک اشاره گر است و نه یک محصول و بنابرین اشتباه است که نام "*" را "TOKEN_MULTIPLY" بگذاریم. از آنجایی که
توکن ها توسط فلکس در اختیار قرار می گیرند باید راهی برای ایجاد ارتباط بین Parser و Lexer ایجاد کنیم. نوع داده ی استفاده شده برای ارتباط، YYSTYPE است. از آنجا که در این مثال از مدل بازورود فلکس و yacc استفاده می شود باید پارامتر هایی برای تابع yylex در زمانی که از yyparse فراخوانی می شود تعریف کنیم. این کار با تعریف های lex-param% , parse-param% انجام می شود. * Parser.y file * To generate the parser run: "bison Parser.y" int yyerror(SExpression **expression, yyscan_t scanner, const char *msg) { /* Add error handling routine as needed */ %code requires { typedef void* yyscan_t; %output "Parser.c" %defines "Parser.h" %define api.pure %union { int value; SExpression *expression; %token TOKEN_LPAREN "(" %token TOKEN_RPAREN ")" %token TOKEN_PLUS "+" %token TOKEN_STAR "*" %token &lt;value&gt; TOKEN_NUMBER "number" %type &lt;expression&gt; expr /* Precedence (increasing) and associativity: a+b+c is (a+b)+c: left associativity a+b*c is a+(b*c): the precedence of "*" is higher than that of "+". */ %left "+" %left "*" i
nput expr کد مورد نیاز برای بدست آوردن درخت سینتکس که از پارسر تولید شده توسط بایسون و اسکنر تولید شده توسط فلکس بدست می آید بصورت زیر است : * main.c file int yyparse(SExpression **expression, yyscan_t scanner); SExpression *getAST(const char *expr) SExpression *expression; yyscan_t scanner; YY_BUFFER_STATE state; if (yylex_init(&amp;scanner)) { /* could not initialize */ return NULL; state = yy_scan_string(expr, scanner); if (yyparse(&amp;expression, scanner)) { /* error parsing */ return NULL; yy_delete_buffer(state, scanner); yylex_destroy(scanner); return expression; int evaluate(SExpression *e) switch (e-&gt;type) { case eVALUE: return e-&gt;value; case eMULTIPLY: return evaluate(e-&gt;left) * evaluate(e-&gt;right); case eADD: return evaluate(e-&gt;left) + evaluate(e-&gt;right); default: /* should not be here */ return 0; int main(void) char test[] = " 4 + 2*10 + 3*( 5 + 1 )"; SExpression *e = getAST(test); int result = evaluate(e); printf("Result of '%s' is %d ", test, result); deleteExpression(e); retu
rn 0; یک makefile ساده برای تولید پروژه ی بالا بصورت زیر است : FILES = Lexer.c Parser.c Expression.c main.c CC = g++ CFLAGS = -g -ansi test: $(FILES) $(CC) $(CFLAGS) $(FILES) -o test Lexer.c: Lexer.l flex Lexer.l Parser.c: Parser.y Lexer.c bison Parser.y clean: rm -f *.o *~ Lexer.c Lexer.h Parser.c Parser.h test بازورود ----بازورود یک ویژگی جدید است که در بایسون وجود دارد ولی در Yacc وجود ندارد. به طور معمول، بایسون پارسری تولید می کند که بازورود نیست. برای حصول این ویژگی باید از تعریف define api.pure% استفاده کرد. ویژگی های بیشتر درمورد بازورود بایسون را می توان در راهنمای بایسون یافت. استفاده از بایسون با زبان های دیگر ----بایسون فقط می تواند در زبان های C , ++C , جاوا کد تولید نماید. برای استفاده از بایسون در زبان های دیگر باید از ابزار های Language binding مانند SWIG استفاده شود. مجوز و توزیع کد تولیدی ----به علت آنکه بایسون کدی تولید می کند که به کد منبع پروژه های دیگر اضافه می شود مسائلی از جهت کپی رایت ایجاد می کند. یک مجوز GPL-compatible لازم نیست کد تولید شده توسط بایسون شامل مقادیر زیادی از کد حاصل
از خود پروژه ی بایسون است. بسته ی بایسون تحت مجوز (GNU General Public License (GPL قرار دارد ولی یک استثنا در آن قرار داده شده است تا GPL به خروجی اعمال نشود. نسخه های اولیه ی بایسون نشان از قرار داشتن خروجی تحت GPL داشتند. زیرا در آنها تابع yyparse خود در کد حاصل خروجی وجود داشت. توزیع بسته ها با بایسون پروژه های نرم افزاری رایگان که از بایسون استفاده می کنند می توانند انتخاب کنند که کد پروژه شان به بایسون ارجاع کند و یا توسط بایسون خروجی بدهد. هر دو روش برای کامپایل کد پروژه کافیست. البته توزیع صرفا ورودی دارای این مساله است که دریافت کنندگان باید یک نمونه ی سازگار بایسون داشته باشند تا بتوانند کد C لازم را هنگام کامپایل پروژه تولید کنند. و توزیع صرفا خروجی این مشکل را دارد که ویرایش پارسر مشکل می شود زیرا کد آن نه توسط انسان نوشته شده است و نه برای انسان ها- هدف آن صرفا دخول به کامپایلر C است. این مسائل را می توان با توزیع هر دو فایل ورودی و خروجی در کد تولیدی حل کرد. اکثر افراد با کد تولیدی کامپایل خواهند کرد ولی هر کس بخواهد بخش پارسر را ویرایش کند می تواند ابتدا ورودی ها را ویرایش کرده و قبل از کامپایل
آنها را بازتولید کند. پروژه های دارای هردو توزیع معمولا در سیستم های Revision Control کد های تولیدی را ندارند. و فایل ها فقط موقع تولید خروجی تولید می شوند. برخی مجوز ها از جمله GPL نیازمند این هستند که کد مرجع در حالت ترجیح داده شده ی کاری برای ویرایش قرار داشته باشند. بنابرین پروژه های GPL استفاده کننده از بایسون باید فایل های ورودی بایسون را توزیع کنند. استفاده ----به علت آنکه بایسون به عنوان یک جایگزین برای yacc نوشته شده است و تا حد زیادی سازگار است، کد های پروژه های زیادی را می توان به yacc داد. این کار تشخیص اینکه پروژه از کد صرفا-بایسون استفاده می کند یا نه را دشوار می کند. در موارد زیادی، "استفاده" از بایسون می تواند با yacc و یا مشتقات آن جایگزین شود. بایسون دارای ویژگی هایی است که در yacc یافت نمی شود. بنابرین برخی پروژه ها حقیقتا از بایسون استفاده می کنند. زیرا yacc کافی نخواهد بود. لیست زیر از پروژه هایی است که از بایسون استفاده می کنند. یعنی نرم افزار های توسعه ای هستند که به قصد ورود به بایسون و یا یک بسته ی سازگار با بایسون ساخته شده اند :
بارتولومئو بن (؛ – سده) یک مجسمه ساز، و معمار اهل ایتالیا بود.
کارلو فونتانا (؛ – ) یک معمار، مجسمه ساز، و مهندس اهل ایتالیا بود.
ویکتور هارتمان (؛ – ) یک نقاش، معمار، و مجسمه ساز اهل روسیه بود.
آینو آلتو (؛ – ) یک معمار، و طراح اهل فنلاند بود. در سال 1925 با بزرگترین معمار فنلاند، آلوار آلتو ازدواج کرد. آن ها ماه عسل را در شمال ایتالیا سپری کردند. این سفر در طراحی های آیندهٔ آلتوی دوستدار ایتالیا بسیار تأثیر گذاشت. آینو مهم ترین همکار آلتو بود و در طراحی گلدان مشهور آلتو- با نام های دیگری از جمله savoy vase، و آینو- با وی همکاری کرد.
کنگو کوما (؛ زادهٔ ۱۹۵۴) یک معمار اهل ژاپن است. او را معمولاً با دو معمار مشهور ژاپنی دیگر، یعنی شیگرو بان و کازویو سجیما مقایسه می کند. علاوه بر این ها او نوشته های پرثمری هم داشته است.
فریدریش وان اشمیت (؛ – ) یک معمار و مجسمه ساز اهل اتریش بود.
برگدورف (به آلمانی: Bergedorf) یک سکونتگاه مسکونی در آلمان است که در هامبورگ واقع شده است. خصوصیات. برگدورف ۱۱۸٬۹۴۲ نفر جمعیت دارد.