Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
[۱۴] توصیفگر «گفتگوی پیشنهادی» فقط برای برنامه های دارای رتبه TV-PG و TV-14 استفاده می شود، اما به ندرت TV-MA استفاده می شود. توصیفگر خشونت برای برنامه های TV-Y7 از اوت ۱۹۹۷ تا ایجاد توصیفگر 'FV' در اواخر همان سال استفاده شد. ] به طور غیررسمی، شبکه های تلویزیونی پخش و سندیکاتورها «E/I» (به طور مجزا به عنوان شناسه ای خاص برای برنامه های کودکان استفاده می شود) به عنوان توصیف گر محتوای غیررسمی برای برنامه های منتخب TV-Y، TV-Y7 و TV-G که برای پاسخگویی به نیازهای آموزشی و اطلاعاتی کودکان حداقل سه ساعت برنامه مطابق با E/I باید در هفته توسط هر شبکه تلویزیونی پخش شود، با معافیت ها و مقررات ضعیف تری که برای کانال های فرعی دیجیتال اعمال می شود. همه برنامه های E/I باید بین ساعت ۶:۰۰ صبح تا ۱۰:۰۰ شب پخش شوند در حالی که توصیفگرها به طور خاص برای سیستم دستورالعمل های والدین توسعه داده شده اند، اپل تی وی (به جز برخی از افزونه های اشتراکی که از طریق بازار کانال های تلویزیون اپل فروخته می شوند) به جای آن، توصیف گرهای سیستم را برای فیلم های منتشرشده در سینما که تحت سیستم رتبه بندی اختصاصی انجمن تصاویر متحرک رتبه بندی می شوند،
اعمال می کند. سایر توضیحات مشاوره محتوا (مانند سیستم مشاوره خاص تر مورد استفاده توسط خدمات کابلی ممتاز، از جمله مواردی که از طریق پلت فرم Apple TV فروخته می شوند). Hulu معمولاً رتبه بندی های روی صفحه و توصیف کننده های محتوا را به برنامه های اصلی و فیلم های دارای مجوز محدود می کند. رتبه بندی های روی صفحه برای سریال های تلویزیونی اصلی و دارای مجوز در افزونه های کانال ممتاز که از طریق Hulu به مشترکان تلویزیونی زنده و VOD فقط VOD و VOD/تلویزیون زنده آن فروخته می شوند، نشان داده می شود، البته نه در سریال های دارای مجوز از شبکه و شرکای توزیع. به جای استفاده از توصیف کننده های محتوای پیش فرض، سرویس های پخش دیگر مانند Disney+, Max, Amazon Prime Video و Netflix (که دومی رتبه بندی ها و اطلاعات محتوایی را برای سریال های اصلی و برخی از سریال های دارای مجوز بر اساس سطح بلوغ کلی برنامه است، نه بر اساس اپیزود به بر اساس قسمت[۱۶]) ممکن است جزئیات مختصرتری از مطالب موضوعی در یک عنوان خاص در کنار رتبه بندی عنوان ارائه دهد. به جای استفاده از توصیف کننده های محتوای پیش فرض، سرویس های پخش دیگر مانند Disney+, Max, Amazon Prime Vid
eo و Netflix (که دومی رتبه بندی ها و اطلاعات محتوایی را برای سریال های اصلی و برخی از سریال های دارای مجوز بر اساس سطح بلوغ کلی برنامه است، نه بر اساس اپیزود به بر اساس قسمت]) ممکن است جزئیات مختصرتری از مطالب موضوعی در یک عنوان خاص در کنار رتبه بندی عنوان ارائه دهد. طراحی. برای ۱۵ ثانیه اول هر برنامه رتبه بندی شده که نیم ساعت یا کمتر طول می کشد، یک نماد رتبه بندی بزرگ در گوشه سمت چپ بالای صفحه ظاهر می شود. قبلاً این یک طراحی مشترک با استفاده از یک نماد جهانی داشت، اما اکنون اغلب با نام تجاری و زبان طراحی شبکه همراه است یا برای برخی از سرویس های استریم مانند نتفلیکس، مکس و دیزنی پلاس، صرفاً رتبه بندی و جزئیات مطالب بالغ را در یک برنامه به طور مستقیم نشان می دهد. خط متن این نماد تا ژوئن ۲۰۰۵ بسیار کوچکتر بود و تنها به مدت ۷٫۵ ثانیه روی صفحه ظاهر شد. برای هر برنامه رتبه بندی شده که یک ساعت یا بیشتر اجرا می شود، در ابتدای هر نیم ساعت، یک رتبه بندی در گوشه سمت چپ بالای صفحه تلویزیون ظاهر می شود. از ژوئن ۲۰۰۵، بسیاری از شبکه ها در حال حاضر رتبه بندی را پس از هر وقفه تبلیغاتی، علاوه بر شروع برنامه، نمایش می دهند. ن
مادهای رتبه بندی قبلاً در ناحیه امن ۴:۳ ظاهر می شدند، حتی با ارائه طراحی HD ۱۶:۹، اما از آن زمان به گوشه تصویر ۱۶:۹ کشیده شده اند.
هواساز آپارتمانی یک دستگاه تهویهٔ مطبوع تمام هوا است که برای تأمین سرمایش، گرمایش و تهویهٔ هوا در واحدهای آپارتمانی استفاده می شود و در فضای خارجی ساختمان، بالکن یا پشت بام امکان نصب دارد. در این سیستم هوای سرد یا گرم، پس از فیلتر شدن، تزریق هوای تازه و تأمین رطوبت از طریق کانال کشی داخلی به ساختمان منتقل می شود و بر حسب وضعیت سرمایی یا گرمایی و نوع سیستم، هوای استفاده شده از طریق کانال برگشت به دستگاه بر می گردد. تفاوت هواساز آپارتمانی با هواساز صنعتی در سازگاری آن با شرایط معماری و ظرفیت های مورد نیاز واحدهای آپارتمانی است به نحوی که به راحتی در بالکن واحد قابل نصب باشد. اجزاء. هواساز آپارتمانی از اجزای اصلی زیر تشکیل شده است که امکان دارد اجزای دیگری نیز برای تأمین شرایط هوای بهتر، بازده بالاتر یا کنترل بیشتر به اجزای اصلی آن اضافه شوند. فن یا دمنده. فن یا دمنده، به عنوان یکی از اجزای مهم هواساز جهت جابه جایی و انتقال هوا در سیستم به کار می رود. فن به کار رفته در هواساز آپارتمانی از نوع سانتریفوژ است. واحد سرمایش. در مناطق گرم و خشک، سرمایش به صورت تبخیر مستقیم یا تبخیری غیر مستقیم یا تبخیری دومرحله ای امک
ان پذیر است و در مناطق گرم و مرطوب به صورت تبریدی تأمین می شود. سرمایش به روش تبخیر مستقیم با عبور هوا از روی پدهای سلولزی مرطوب انجام می شود که با افزایش رطوبت هوا در یک فرایند آنتالپی ثابت دمای هوا را کاهش می دهد. در سرمایش تبریدی با عبور هوای ورودی از روی کویل سرد که به وسیلهٔ سیال مبرد سرد شده است انجام می گردد. سیال مبرد در پکیج قرار گرفته در داخل هواساز تأمین می شود. واحد گرمایش. گرمایش از طریق هوای عبورکننده از کویل آب گرم یا هیتر گازسوز داخل هواساز صورت می پذیرد. آب گرم مورد نیاز گرمایش به وسیلهٔ پکیج شوفاژ دیواری با کویل آب گرم منتقل می گردد. هوای عبوری از کویل آب گرم یا هیتر همان هوای برگشتی فیلتر شده است که امکان تزریق هوای تازه و همچنین رطوبت زنی به آن وجود دارد. فیلتر. در دستگاه های هواساز آپارتمانی در ورودی هوای پد سلولزی یا کویل های سردکننده یا گرم کننده از فیلترهای پنلی استفاده می گردد تا ضمن جلوگیری از ورود غبار به فضای ساختمان، فین های کویل ها را از رسوب و کاهش بازدهی محافظت نماید. رطوبت زن. فرایند رطوبت زنی به وسیلهٔ تبخیر از روی سطح پد سلولزی یا مه پاش انجام می شود. تجهیزات کنترلی. شامل تر
موستات اتاقی یا کنترلر است که با کمک حسگرهای دما، رطوبت و غیره با کنترل فن، پمپ، شیرهای برقی و دمپرها شرایط تنظیم شده برای آسایش افراد در فضای داخل ساختمان را فراهم می کند. ویژگی ها. تأمین شرایط آسایش تأمین شرایط سلامت و بهداشت در فصل زمستان مصرف انرژی پایین و بازدهی بالا کنترل قابل برنامه ریزی و جلوگیری از اتلاف انرژی سرعت گرمایش بالا کم صدا بودن امکان تصفیهٔ هوا امکان تغییر وضعیت تمام اتوماتیک مستقل بودن سیستم تهویهٔ مطبوع برای هر واحد آپارتمانی امکان ساخت با ابعاد سفارشی و متناسب با معماری ساختمان منابع. ASHRAE Handbook - Fundamentals, 2009 ASHRAE HVAC Systems and Equipment Handbook, 2000
لوئیجی فررو (; – ) یک بازیکن و سرمربی فوتبال اهل ایتالیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال یوونتوس، باشگاه فوتبال باری، باشگاه فوتبال اینتر میلان و باشگاه فوتبال تورینو اشاره کرد.
سباستین دی مایو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به برشا، فروزینونه، جنوآ، اندرلشت، فیورنتینا، بولونیا و اودینزه اشاره کرد.
نناد تومویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ستاره سرخ بلگراد، جنوا، لچه، فیورنتینا و کیه وو اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال صربستان بازی کرده است.
گیلبرتو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به هلاس ورونا، باشگاه ورزشی اینترناسیونال، فیورنتینا و بوتافوگو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال برزیل بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
همایش و مسابقهٔ بین المللی آقای چرم پوش () نام یک همایش و مسابقهٔ بین المللی اما عمدتاً آمریکایی برای مردان چرم پوش است که هر ساله در ماه می و در شهر شیکاگو برگزار می شود. این مراسم از سال ۱۹۷۹ به صورت سالانه برگزار می گردد. شرکت کنندگان در این مسابقه باید در سطح پایین تر یک رقابت فرعی در یک بار یا در یک مسابقهٔ چرم پوشی محلی یا ایالتی پیروز شده باشند؛ یا به وسیلهٔ یک بار، حرفه، باشگاه یا سازمان مربوط به چرم پوشان حمایت شده باشند. برندگان شرکت کننده در مسابقه آقای چرم پوش. در زیر اسامی و اطلاعات افراد برنده آورده شده است:
کشور حائل () کشور مستقل کوچکی که بین دو قدرت بزرگ رقیب بالقوه و متخاصم قرار گرفته است و در نتیجه خطر جنگ بین آن ها را کاهش می دهد.
آلیسون بکدل (؛ زادهٔ ) کارتونیست اهل ایالات متحده آمریکا است. او تاکنون برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم، جایزه ادبی لامدا (۲۰۱۴)، و جایزه کتاب استون وال (۲۰۰۷) شده است. او همچنین برای آزمون بکدل شناخته می شود که همنام خودش است. زندگی شخصی. بکدل در ۱۹ سالگی گرایش جنسی اش را به عنوان یک همجنس گرای زن آشکار کرد. او در ۲۰۱۵ میلادی با شریک زندگی اش ازدواج کرد.
هایاس () (سابقاً جامعه امداد مهاجرین عبری) یک سازمان خیریه ایالات متحده آمریکا است که در پاسخ به مهاجرت یهودی از امپراتوری روسیه در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم تأسیس شده است. این سازمان به یهودیان و دیگر گروه هایی که جان و آزادیشان در خطر باشد کمک می کند نقل مکان کنند. هایاس از زمان تأسیس خود به نزدیک ۴٫۵ میلیون نفر کمک کرده تغییر مکان بدهند. هایاس امروزه. امروزه هایاس به یهودیان تحت آزار در سراسر جهان کمک های پناهندگی و امدادی می دهد. از آنجا که جمعیت پناهندگان یهودی در سال های اخیر کم شده، هایاس منابع خود را معطوف کمک به همه گونه پناهنده و مهاجر کرده است. هایاس در پیوند قوی با سنت یهودی، از جمله تورات که ۳۶ بار بر اهمیت کمک به غریبه ها تأکید کرده، خدمات خود را بی توجه به مذهب، دین یا قومیت ارائه می دهد. هایاس هم اکنون در جاهای زیر فعالیت می کند:
لوئی شارل اگوست کلود ترنه شناخته شده با نام شارل ترنه (به؛ تلفظ به فرانسوی: ʃaʁl tʁəne; – ) یک خواننده و ترانه سرای اهل فرانسه بود. معروف ترین آثار ترنه در اواخر دهه ۱۹۳۰ تا اواسط دهه ۱۹۵۰ ضبط شده اند هر چند او کار خود را تا دهه ۱۹۹۰ ادامه داد. در دورانی که سرایش ترانه برای خوانندگان غیرمعمول بود او ترانه هایش را خود می سرود و خواندن هر ترانه ای به جز آنچه خود نوشته بود را رد می کرد.
استعاره هایی که با آن ها زندگی می کنیم نام کتابی است که توسط جورج لیکاف و مارک جانسون نگاشته شده است. در این کتاب به صورت جدی بهاستعارهٔ مفهومی پرداخته می شود. استعارهٔ مفهومی به کار گرفتن روابط یک حوزهٔ مفهومی آشناتر و اغلب ملموس برای درک روابط مفهومی حوزه ای نوین و اغلب انتزاعی است. چنان که ما از صفت نسبی بالاتر که مخصوص حوزهٔ ملموس ارتفاع است برای توصیف نسبت میان نمره ها که امری انتزاعی است بهره می گیریم. محتوا. این کتاب و کتاب "فلسفهٔ جسمانی" کتاب هایی هستند که ایده های بنیادین جرج لیکاف و مارک جانسون را بیان می کنند .این دو کتاب ایده هایی مانند استعارهٔ مفهومی، جسمانیت یا ذهن جسمانی، و ناخودآگاه شناختی را به ما معرفی می کنند و قدم به قدم راهی را طی می کنند که به بنا کردن نظیری شناختی برای فلسفه می انجامد. دانشی که بر مبنای پژوهش شناختی به پرسش های بنیادین فلسفه پاسخ می دهد و خطاهای شناختی فیلسوفان پیشین را تکرار نمی کند. تاریخچهٔ مختصر کتاب. لیکاف در پیش گفتار کوتاهی که بر کتاب نوشته است اشاره کرده که او و جانسون هم زمان دریافته بوده اند که سنت های معنی شناختی فلسفه و زبان شناسی غرب برای بیان رابطهٔ سه ت
ایی ذهن و زبان و جهان کارایی کافی ندارند؛ و سنت های مذکور رابطهٔ اندکی با چیزی دارد که مردم در زندگیشان «معنی دار» می یابند. از سویی جانسون در پژوهش هایش دریافته بوده که سنت فلسفی غرب در درک جهان پیرامونی یا نقشی برای استعاره قائل نیست یا نقش استعاره را بسیار کم رنگ می بیند. از آن سو لیکاف شواهد زبان شناختی ای یافته بوده که نشان می داده اند استعاره در زندگی و اندیشهٔ روزمرهٔ آدمیان نقشی فراگیر و غیرقابل انکار دارد. این دو در آن زمان حدس می زدند شاید استعاره کلیدی برای یافتن توضیحی جامع دربارهٔ ادراک باشد. دو نفری کار را برای نوشتن مقاله ای با هدف زدودن کژی ها از نظریه های رایج معنی شناسی آغاز می کنند و خیلی زود متوجه می شوند که حتی طرح موضوع بدون تصحیح گروهی از خطاهای درست انگاشته شده در سنت فلسفی غرب شدنی نیست. پس، به ناچار نوشتن این کتاب را با رویکردی تجربه گرا آغاز می کنند. استعارهٔ مفهومی و استعارهٔ ادبی. دو تفاوت عمده میان استعارهٔ ادبی و استعارهٔ مفهومی وجود دارد. نخست این که استعارهٔ مفهومی بر خلاف ادبی چیزی نیست که به زبان بلاغی خاصی وابسته باشد و تنها در آن امکان ظهور بیابد، بلکه بسیار رایج و آزاد از
وابستگی به زبان خاص است. دوم این که استعارهٔ مفهومی منحصر به واژه یا زبان نیست، بلکه هم زمان از جنس اندیشه و عمل نیز هست. انسان ها برای درک مفهوم های نو، ناشناخته تر و اغلب انتزاعی تر، اغلب ناخودآگاه در پی جستن شباهتی میان آن مفهوم و مفهومی مانوس تر، ملموس تر و غالباً حسی-حرکتی هستند تا این شباهت به درک مفهوم نو کمک کند. ما مفهوم بحث را با استعارهٔ مفهومی جنگ درمی یابیم و مفهوم شدت و ضعف رابطه های انسانی را با گرما و سرما. این نوع خاص از ادراک حاصل از شباهت همان استعارهٔ مفهومی است که لیکاف و جانسون گمان می کنند حجم عظیمی از ادراک بشر را سامان می دهد. ساختار کتاب. کتاب سی فصل کوتاه دارد (به طور متوسط هر فصل کم تر از ۱۲ صفحه) که می توان آن ها را به سه گروه تقسیم کرد: در نهایت کتاب نشان می دهد که احتمالاً دو نویسنده هنوز آن حد از اطمینان به یافته ها، پیچیدگی و جزئی نگری نظری، نظم و رده بندی ذهنی و دیگر عوامل درونی و بیرونی لازم را برای ارائهٔ شکلی نهایی از نظریه شان در هنگام نوشتن و انتشار کتاب نیافته بوده اند. این اتفاقی است که بعدها در کتاب فلسفهٔ جسمانی می افتد. ترجمهٔ فارسی. این کتاب سه بار تحت عناوین "است
عاره هایی که با آن ها زندگی می کنیم" (هاجر آقاابراهیمی، نشر علم و نیز جهانشاه میرزابیگی، نشر آگاه) و "استعاره هایی که باور داریم" (راحله گندمکار، نشر علمی) به فارسی ترجمه شده است.
دوره بندی () روشی برای گاهنگاری نسبی است که در آن زیردوره های مختلف بر اساس تفسیر شاخصه های لایه نگاشتی و گونه شناختی آنها تعیین می شوند.
برشکاری اکسیژنی () نوعی برشکاری گرمایی است که در آن ذوب و برداشتن فلز با استفاده از گرمای حاصل از واکنش شیمیایی بین اکسیژن و فلز پایه انجام می شود؛ در این نوع برش کاری گرمای قوس یا شعلهٔ اُکسی سوخت گازی یا منابع دیگر دمای موردنیاز اولیه را تأمین می کنند. جوشکاری با سوخت اکسی و برش با سوخت اکسی فرایندهایی هستند که از گازهای سوختی (یا سوخت های مایع مانند بنزین) و اکسیژن برای جوشکاری یا برش فلزات استفاده می کنند. مهندسین فرانسوی ادموند فوشه و چارلز پیکارد اولین کسانی بودند که در سال ۱۹۰۳ جوشکاری اکسیژن - استیلن را توسعه دادند. از اکسیژن خالص به جای هوا برای افزایش دمای شعله استفاده می شود تا امکان ذوب موضعی قطعهٔ کار (به عنوان مثال فولاد) در محیط اتاق فراهم شود. شعله مشترک پروپان / هوا در حدود ۲۲۵۰ کلوین (۱۹۸۰ درجه سانتیگراد؛ ۳۵۹۰ درجه فارنهایت) می سوزد، شعله پروپان / اکسیژن در حدود ۲۵۲۶ کلوین (۲۲۵۳ درجه سانتیگراد؛ ۴۰۸۷ درجه فارنهایت) می سوزد، شعله اکسی هیدروژن در ۳۰۷۳ کلوین (۲۸۰۰ درجه سانتیگراد؛ ۵٬۰۷۲ درجه فارنهایت) و شعله استیلن / اکسیژن در حدود ۳۷۷۳ کلوین (۳۵۰۰ درجه سانتیگراد؛ ۶۳۳۲ درجه فارنهایت) می سوزد. در
اوایل قرن ۲۰، قبل از توسعه و در دسترس بودن الکترودهای جوشکاری قوسی فلز پوشش دار در اواخر دهه ۱۹۲۰ که قادر به ایجاد جوش صوتی در فولاد بودند، جوشکاری اکسی استیلن تنها فرایندی بود که می توانست جوش هایی با کیفیت فوق العاده بالا را در تقریباً همه فلزات و در زمان استفاده تجاری ایجاد کند. این ها نه تنها شامل فولاد کربنی بلکه همچنین فولادهای آلیاژی، چدن، آلومینیوم و منیزیم بودند. در دهه های اخیر تقریباً در تمام مصارف صنعتی با استفاده از روش های مختلف، جوشکاری قوس جایگزین شده است که سرعت بیشتری را ارائه می دهد و در مورد جوشکاری قوس تنگستن گاز، توانایی جوشکاری فلزات بسیار واکنش پذیر مانند تیتانیوم را دارد. جوشکاری اکسی استیلن هنوز هم برای کارهای هنری مبتنی بر فلز و در فروشگاه های کوچک تر مستقر در خانه، و همچنین شرایطی که دسترسی به برق (به عنوان مثال از طریق سیم برق یا ژنراتور قابل حمل) مشکلاتی دارد، استفاده می شود. مشعل جوشکاری اکسی استیلن (و سایر مخلوط های گاز اکسید سوخت) به عنوان یک منبع اصلی گرما برای جوشکاری دستی و جوشکاری براق، و همچنین شکل گیری فلز، آماده سازی و عملیات حرارتی موضعی باقی مانده است. علاوه بر این، ب
رش سوخت اکسیژن هنوز هم به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرد. (در صنایع سنگین، در عملیات صنعتی و ترمیم سبک). در جوشکاری با سوخت اکسی، از مشعل جوشکاری برای جوشکاری فلزات استفاده می شود. فلز جوشکاری زمانی حاصل می شود که دو قطعه در دمایی گرم شوند که استخر مشترکی از فلز مذاب را تولید کنند. استخر مذاب معمولاً با فلز اضافی بنام پرکننده عرضه می شود. انتخاب مواد پرکننده بستگی به فلزات جوش داده شده دارد. در برش سوخت اکسیژن، از یک مشعل برای گرم کردن فلز تا دمای سوختن آن استفاده می شود. سپس یک جریان اکسیژن از روی فلز عبور داده می شود و آن را به اکسید فلزی تبدیل می کند. مشعل هایی که سوخت را با اکسیژن مخلوط نکنند (در عوض، هوای جو را ترکیب می کنند) مشعل های سوخت اکسی در نظر گرفته نمی شوند و به طور معمول توسط یک مخزن قابل شناسایی هستند (برش سوخت اکسیژن به دو منبع جدا شده، سوخت و اکسیژن نیاز دارد). بیشتر فلزات را نمی توان با یک مشعل تک مخزن ذوب کرد. در نتیجه، مشعل های یک مخزن معمولاً برای لحیم کاری و لحیم کاری سخت مناسب هستند اما برای جوشکاری مناسب نیستند. کاربردها. مشعل های سوخت اکسی برای موارد زیر استفاده می شود: همچن
ین از شعله های آتش اکسی هیدروژن در موارد زیر هم استفاده می شود: در سنگ که برای «شعله ور کردن» کار می کند، جایی که سنگ گرم می شود و لایه بالایی ترک می خورد و می شکند. یک برس دایره ای استیل به یک سنگ جت متصل شده و برای از بین بردن اولین لایه باقی مانده از سطح ناهموار شبیه برنز چکش خورده استفاده می شود. در صنعت شیشه برای «» استفاده می شود. در تولید جواهرات برای «جوشکاری آب» با استفاده از مشعل آب (مشعل اکسی هیدروژن که گازرسانی آن بلافاصله با الکترولیز آب تولید می شود) کاربرد دارد. پیش تر، برای گرم کردن توده های اکسید کلسیم زنده برای به دست آوردن یک نور سفید روشن به نام روشنایی کلسیم، در سینما یا فانوس های نوری ("جادویی") استفاده می شد. در گذشته، در کارهای پلاتین، پلاتین فقط در شعله اکسی هیدروژن و در کوره الکتریکی قابل اشتعال است. به طور خلاصه، تجهیزات سوخت اکسیژن کاملاً همه کاره است، نه تنها به این دلیل که برای برخی از انواع جوشکاری آهن یا فولاد ترجیح داده می شود بلکه به دلیل اینکه خود را به جوشکاری، جوشکاری برقی، گرمایش فلزی (برای بازپخت یا تعدیل، خم شدن یا شکل دادن) می بخشد، ترجیح می دهد، زنگ زدگی یا زدودن مقیا
س، شل شدن مهره ها و پیچ و مهره های خورده شده و وسیله ای فراگیر برای برش فلزات آهنی است. ساختار دستگاه. دستگاه های مورد استفاده در جوشکاری گاز اساساً از یک منبع اکسیژن و یک منبع گاز سوختی (که معمولاً در سیلندرها وجود دارد)، دو تنظیم کننده فشار و دو شلنگ انعطاف پذیر (برای هر سیلندر یکی) و یک مشعل تشکیل شده است. از این نوع مشعل ها می توان برای لحیم کاری و لحیم کاری سخت نیز استفاده کرد. سیلندرها اغلب در یک کالسکه چرخ دار مخصوص حمل می شوند. نمونه هایی از مجموعه های برش اکسی هیدروژن با سیلندرهای کوچک (به اندازه سیلندر غواصی) وجود دارد که برای استفاده در عملیات نجات و موارد مشابه از پشت کوله پشتی کاربر استفاده می شوند. همچنین نمونه هایی از مشعل های برش سوخت مایع بدون فشار و تحت فشار وجود دارد که معمولاً از گازوئیل (بنزین) استفاده می شود. این ها برای افزایش قدرت برش در سیستم های سوخت گازی و همچنین قابلیت حمل بیشتر در مقایسه با سیستم های نیاز به دو مخزن فشار بالا استفاده می شوند. رگلاتور. مقاله اصلی: رگلاتور (گازی) تنظیم کننده یا رگلاتور اطمینان حاصل می کند که فشار گاز از مخازن با فشار مورد نیاز در شلنگ مطابقت دارد. س
پس میزان سرعت جریان توسط اپراتور با استفاده از شیرهای سوزنی روی مشعل تنظیم می شود. کنترل دقیق جریان با شیر سوزنی به فشار ورودی ثابت متکی است. بیشتر تنظیم کننده ها دو مرحله دارند. مرحله اول یک تنظیم کننده فشار ثابت است که علی رغم افت فشار در سیلندر در اثر مصرف گاز موجود در آن، با فشار میانی ثابت گاز را از سیلندر آزاد می کند. این شبیه اولین مرحله تنظیم کننده غواصی است. در مرحله دوم کنترل تنظیم کننده، تنظیم کاهش فشار را از فشار متوسط به فشار خروجی پایین کنترل می کند. رگولاتور دارای دو فشارسنج است که یکی فشار سیلندر را نشان می دهد و دیگری فشار شلنگ را نشان می دهد. دکمه کنترل تنظیم کننده گاهی اوقات تقریباً برای فشار کالیبره می شود، اما تنظیم دقیق آن مستلزم رعایت اندازه گیری است. برخی از تنظیم کننده های سوخت اکسیژن ساده یا ارزان قیمت فقط یک تنظیم کننده تک مرحله ای دارند یا فقط یک فشارسنج شلنگ دارند. یک تنظیم کننده تک مرحله ای به دلیل تخلیه سیلندر، نیاز به کاهش فشار خروجی دارد که نیاز به تنظیم مجدد دستی دارد. برای کاربران کم حجم، این یک ساده سازی قابل قبول است. رگولاتورهای جوشکاری، برخلاف تنظیم کننده های حرارتی ساده
LPG، فشارسنج خروجی (شلنگ) خود را حفظ کرده و به کالیبراسیون دکمه تنظیم اعتماد ندارند. رگولاتورهای ارزان قیمت یک مرحله ای ممکن است گاه از محاسبه محتویات سیلندر استفاده کنند، یا سنسور دقیق صفحه را با یک دکمه «افزایش دکمه» ارزان تر و دقیق جایگزین کنند. شیلنگ گاز. شیلنگ های این کار برای استفاده در جوشکاری و برش فلز طراحی شده اند. می توان از یک طرح دو شلنگ یا دوقلو استفاده کرد، به این معنی که شیلنگ های اکسیژن و سوخت به هم متصل شده اند. در صورت استفاده از شیلنگ های جداگانه، باید در فواصل تقریبی ۳ فوت (۱ متر) از هم جدا شوند، اگرچه این امر برای برش کاربردی توصیه نمی شود، زیرا دانه های فلز مذاب داده شده توسط این فرایند می توانند در بین شیلنگ هایی که در آن قرار دارند جا گیرند. با هم نگه داشته شده و از بین می روند، گاز تحت فشار داخل را آزاد می کنند، که در مورد گاز تحت فشار معمولاً مشتعل می شود. شیلنگ ها برای شناسایی بصری کدگذاری شده اند. رنگ شلنگ ها در کشورها متفاوت است. در ایالات متحده، شیلنگ اکسیژن سبز و شیلنگ سوخت قرمز است. در انگلستان و سایر کشورها، شیلنگ اکسیژن آبی است (ممکن است هنوز هم در تجهیزات قدیمی شیلنگ های س
یاه وجود داشته باشند)، و شیلنگ استیلن (سوخت) قرمز است. اگر از سوخت گاز مایع (LPG) مانند پروپان استفاده شود، شیلنگ سوخت باید نارنجی باشد و این نشان دهنده سازگاری آن با LPG است. LPG به یک شلنگ نامناسب از جمله بیشتر شیلنگ های استیلن آسیب می رساند. اتصالات رزوه دار روی شیلنگ ها تحویل داده می شود تا از اتصال اشتباه تصادفی جلوگیری شود: نخ روی شیلنگ اکسیژن راست دست است (به صورت عادی)، در حالی که شیلنگ گاز سوخت دارای یک نخ چپ دست است. نخ های چپ دست نیز دارای یک شیار مشخص هستند که در مهره های آن ها بریده می شود. اتصالات محکم گاز بین شیلنگ های انعطاف پذیر و اتصالات سخت با استفاده از گیره های شلنگ یا پیچ و مهره ای که غالباً به آن گیره های "O" گفته می شود، روی شاخه های خاردار ایجاد می شوند. استفاده از گیره های شیلنگ درایو کرمی یا کلیپ های پیچ بست به طور خاص در انگلستان و بعضی کشورها ممنوع است. شیر بدون بازگشت. استیلن فقط قابل اشتعال نیست. در شرایط خاص قابل انفجار است. اگرچه ۸۱٪ از حد اشتعال بالایی در هوا برخوردار است، رفتار تجزیه انفجاری استیلن این موضوع را بی اهمیت می کند. اگر موج انفجار به مخزن استیلن وارد شود، با تجزی
ه مخزن از بین می رود. دریچه های کنترل عادی که به طور معمول از برگشت جریان جلوگیری می کنند نمی توانند موج انفجار را متوقف کنند زیرا قبل از عبور موج از اطراف دروازه قادر به بسته شدن نیستند. به همین دلیل به گیربکس فلش بک نیاز است. این طراحی شده است تا قبل از آنکه موج انفجار آن را از سمت شلنگ به سمت منبع تغذیه هدایت کند، کار کند. بین تنظیم کننده، شیلنگ و در حالت ایده آل بین شیلنگ و مشعل در هر دو خط اکسیژن و سوخت، باید یک فلش بک گیر و / یا شیر برگشتی (شیر کنترل) نصب شود تا از شعله ور شدن مخلوط سوخت و اکسیژن به داخل هر دو سیلندر جلوگیری شود یا باعث آسیب رساندن به تجهیزات و انفجار سیلندر نشود. رویه اروپایی این است که گیرنده های فلش بک را در تنظیم کننده قرار دهید و دریچه ها را در مشعل بررسی کنید. رویه ایالات متحده این است که هر دو را در تنظیم کننده قرار دهد. گیرنده فلاش بک از برگشت امواج شوک از پایین دست به سمت بالا به سمت شیلنگ ها و ورود به سیلندر جلوگیری می کند و احتمالاً پاره می شود، زیرا مقداری مخلوط سوخت/اکسیژن در داخل قسمت های تجهیزات (به طور خاص در مخلوط کن و لوله/نازل) وجود دارد که در صورت منفجر شدن تجهیزات ب
ه اشتباه خاموش شده و استیلن در فشارها یا دما بیش از حد تجزیه می شود. در صورتی که موج فشار نشتی در پایین دستگیر فلش بک ایجاد کرده باشد، تا زمانی که کسی آن را ریست کند، خاموش خواهد ماند. چک کردن سوپاپ. چک کردن سوپاپ اجازه می دهد تا جریان گاز فقط در یک جهت انجام شود. معمولاً محفظه ای حاوی توپی است که توسط یک فنر در انتهای آن فشار داده می شود. جریان گاز یک طرفه توپی را از مسیر دور می کند و کمبود جریان یا جریان معکوس باعث می شود فنر توپی را به داخل ورودی فشار دهد و آن را مسدود کند. برای اینکه با گیربکس فلش بک اشتباه گرفته نشود، سوپاپ چک برای جلوگیری از موج ضربه ای ساخته نشده است. موج ضربه می تواند در حالی اتفاق بیفتد که توپی آنقدر از ورودی فاصله دارد که موج قبل از رسیدن به موقعیت توپی، از کنار توپ عبور کند. مشعل. مشعل ابزاری است که جوشکار در دست دارد و برای ساخت جوش دستکاری می شود. این وسیله یک اتصال، یک شیر برای گاز سوخت، یک اتصال، یک شیر برای اکسیژن، یک دسته برای جوشکار برای گرفتن آن، یک اتاق مخلوط کردن (تنظیم شده در یک زاویه) که در آن گاز سوخت و اکسیژن مخلوط می شوند و با یک نوک در جایی که شعله شکل می گیرد. دو ن
وع اصلی مشعل ها از نوع فشار مثبت و فشار کم یا نوع انژکتور هستند. مشعل جوشکاری. از سر مشعل جوشکاری برای جوشکاری فلزات استفاده می شود. با داشتن فقط یک یا دو لوله در حال حرکت به سمت نازل، عدم ایجاد ماشه انفجار اکسیژن و دو دکمه سوپاپ در پایین دسته قابل شناسایی است و به اپراتور اجازه می دهد که به ترتیب جریان اکسیژن و سوخت را تنظیم کند. مشعل برش. از سر مشعل برش برای برش مواد استفاده می شود. این مورد شبیه مشعل جوشکاری است، اما توسط ماشه یا اهرم انفجار اکسیژن قابل شناسایی است. هنگام برش، فلز ابتدا توسط شعله گرم می شود تا قرمز گیلاسی شود. پس از رسیدن به این دما، اکسیژن به قسمت های گرم شده می رود و با فشار دادن ماشه اکسیژن به بیرون منتقل می شود. این اکسیژن با فلز واکنش می دهد، گرمای بیشتری تولید می کند و یک اکسید تشکیل می دهد و پس از برش منفجر می شود. این گرما است که روند برش را ادامه می دهد. مشعل برش فقط فلز را گرم می کند تا فرایند شروع شود. گرمای بیشتر توسط فلز در حال سوختن تأمین می شود. در نقطه ذوب اکسید آهن تقریباً نیمی از فلز بریده شده است. با سوختن فلز، بلافاصله به اکسید آهن مایع تبدیل می شود و از منطقه برش دور م