Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اب موشک و پدافندی است. جدیدترین محصول پدافندی ایران، باور ۳۷۳ نام دارد که نمونه توسعه یافته اس ۳۰۰ روسی است. ایران بیشتر موشک های خود را در شهرک های زیرزمینی می سازد. ایران در زمینه فضایی نیز به موفقیت هایی چون ساخت موشک های با برد بلند برای نصب ماهواره در مدارهای دور زمین، ساخت ماهواره و سکوهای فضایی دست یافته است. ایران برای نخستین بار در سال ۱۳۷۵، موشکی آزمایشی را به سمت فضا شلیک کرد. در سال ۱۳۸۴، ایران با همکاری روس ها ماهواره سینا را به فضا پرتاب کرد. با قرار گرفتن ماهواره سینا در مدار زمین و در ارتفاع ۷۰۰ کیلومتری از زمین، ایران چهل و سومین کشور دارنده ماهواره در جهان شد. در سال ۱۳۸۵، ایران موفق شد تا موشک شهاب ۴ را با سیستم ناوبری، به صورت آزمایشی شلیک کند. با آزمایش موفق این موشک، ایران اعلام کرد که به سیستم پرتاب ماهواره، دست یافته است. در ۱۴ بهمن ۱۳۸۷ ماهواره امید با پرتاب گر سفیر ۲ به فضا پرتاب شد و در مدار خود جای گرفت. ایران همچنین موفق شده است تا موجود زنده نیز به فضا بفرستد و به صورت زنده بازگرداند. در نوامبر ۲۰۲۲ ایران موشک قائم ۱۰۰ را آزمایش کرد. این موشک نخستین موشک پرتابگر سه مرحله ای ایران
است که می تواند ماهواره ای با وزن ۸۰ کیلوگرم را در مدار ۵۰۰ کیلومتری زمین قرار دهد. برنامه موشکی ایران، همواره مورد توجه رقبا و دشمنان جمهوری اسلامی بوده است. این توجه ها به برنامه موشکی ایران، از زمان شروع چالش هسته ای ایران، بیشتر شده است. به عقیده مخالفان هسته ای شدن جمهوری اسلامی، ایران به دنبال دستیابی به دستاوردهای نظامی هسته ایست و برنامه های موشکی ایران نیز، در این راستا توسعه یافته و می یابد. همین امر سبب شده است تا تحریم های بسیاری از جانب مخالفان جمهوری اسلامی، نسبت به برنامه های موشکی این کشور صورت بگیرد. نگرانی آمریکا از برنامه موشکی ایران، دو مقوله «برد موشکی» و «قابلیت حمل کلاهک هسته ای» است. اسرائیل به عنوان یکی از متحدان آمریکا در منطقه که در تیررس موشک های ایران قرار دارد، توان موشکی ایران را تهدیدی علیه خودش و بخش هایی از اروپا قلمداد می کند. اما مسئولان جمهوری اسلامی ایران، برنامه های موشکی خود را در راستای امور دفاعی می دانند. آنها مدعی هستند که تنها هدف از ساخت موشک در ایران، بازدارندگی در مقابل تهدیدات است. برنامه موشکی ایران در زمان جنگ ایران با اسرائیل (عملیات وعده صادق ۱، عملیات وعد
ه صادق ۲ و جنگ اسرائیل-ایران در خرداد ۱۴۰۴) مورد آزمایش قرار گرفت، آزمایشی که با موفقیت انجام شد. اکثریت قریب به اتفاق موشک ها به هدف رسیدند، و ضربات سنگینی به اهداف از پیش تعیین شده در اسرائیل وارد آوردند . پیش درآمد. موشک های بالستیک میان قاره ای، موشک هایی با برد ۵۵۰۰ کیلومتر به بالاتر است که تنها ۵ کشور جهان به آن دسترسی دارند. از این میان تنها دو کشور روسیه و آمریکا به صورت بومی به این موشک ها دسترسی دارند. موشک های بالستیک راکت های هدایت شونده ای هستند که بخش عمده ای از برد خود را در خارج از جو زمین طی می کنند و تنها نیروی کنشی بر آنها، نیروی جاذبه است. در مقابل راکت های کروز، در داخل جو زمین و در ارتفاعی ثابت حرکت می کنند. استفاده از موشک هایی با سوخت جامد، قابلیت مانورپذیری بیشتری به موشک ها می دهد و همین طور امکان ذخیره سوخت بیشتری در آنها را فراهم می کند. از قابلیت های موشک های سوخت جامد، عدم نیاز به سوخت گیری قبل از پرتاب، هزینه کم تعمیرات و نگهداری و آماده پذیری سریع تر برای پرتاب است. فناوری موشک های فضاپیما و ماهواره بر نیز بخش مهمی از تکنولوژی موشکی و فناوری ارتباطی هر کشور به حساب می آید. نخست
ین بار اتحاد جماهیر شوروی توانست در سال ۱۹۵۷ میلادی، ماهواره اسپوتنیک-۱ را به فضا بفرستد. تعداد ماهواره های یک کشور در فضا، تعداد ایستگاه های فضایی و داشتن توان موشکی برای انتقال ماهواره به فضا، از پارامترهای محاسبه قدرت یک کشور در زمینه فضایی به شمار می آید. موشک های کروز ضد کشتی، از جانب غربی ها، به عنوان یک فناوری حیاتی نظامی تلقی نمی شد تا آنکه مصر در سال ۱۹۶۷ میلادی، یک ناوشکن اسرائیلی را با موشک SS-N-2 مورد هدف قرار داد و ۴۷ ملوان اسرائیلی کشته شدند. بعد از آن اهمیت این سامانه برای کشورهای غربی نیز مشخص شد. کشورهای مختلفی در جهان در زمینه تکثیر و انتقال دانش و تکنولوژی موشکی با همدیگر همکاری می کنند. خرید و فروش موشک ها بخشی از تجارت سلاح در جهان است. تکنولوژی مرتبط با موشک از طریق های مختلفی همچون فروش مستقیم، مونتاژ نهایی، آزمایش موشک، تولید تحت امتیاز، مهندسی معکوس، مشابه سازی، اعزام دانشجویان و مهندسان به کشورهای دیگر و تکثیر محصولات بین کشورها در جریان است. در این میان آمریکا، روسیه و چین با فروش موشک های بالستیک کوتاه برد و کروز ضد کشتی، جزو فروشندگان موشک در جهان به شمار می آیند. سابقه ایجاد ساما
نه های سپر دفاع موشکی، به جنگ جهانی دوم برمی گردد. بعد از حملات ۱۱ سپتامبر، آمریکا، مقابله با حملات موشکی «کشورهای محل شرارت» از جمله ایران را هدف اول راهبرد امنیتی خود اعلام کرد. تاریخچه. توان موشکی ایران در دوره پهلوی. در دهه ۱۹۷۰ میلادی، ایران از بزرگ ترین واردکنندگان تجهیزات جنگی بود که بخشی از این تجهیزات را موشک ها شامل می شدند. آمریکا، شوروی و انگلیس از فروشندگان سلاح به ایران در این دوران بودند. آلمان غربی نیز در این دوره، یک سایت زرادخانه ای بزرگ در اصفهان را با همکاری ایران شروع کرده بود که با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ متوقف شد. بر اساس برخی شواهد، حکومت پهلوی طی قراردادی با اسرائیل سنگ بنای یک سامانه کوتاه برد موشکی را چیده بود که با انقلاب ۱۳۵۷ این مورد نیز لغو شد. موشکهای سی کت و تایگرکت. نخستین باری که ایران از موشک استفاده کرد در سال ۱۳۴۵ بود که دفاع هوایی به موشکهای سطح به هوای برد کوتاه سی کت و موشک تایگرکت (که همان سی کت است که به جای کشتی توسط خودرو حمل می شود) از انگلیس مجهز گردید. سامانه ضدهوایی هاوک. در دهه های سی و چهل شمسی ایران سامانه ضدهوایی ام آی ام-۲۳ هاوک را از آمریکا دریافت کرد. که بعدها
از طرح آن برای ساخت موشکهای مرصاد و شلمچه و صیاد-۲ استفاده کرده است. سامانه راپیر. ۴۵ سیستم راپیر و ۱۲۵۰ موشک در سال های ۳–۱۹۷۲ در قراردادی به ارزش ۴۷ میلیون پوند و ۳۰ سیستم و ۹۵۰ موشک همراه با رادارهای بلیندفایر در ۱۹۷۵ دریافت شدند. اس-۷۵ دوینا یا سام-۲. حدود ۳۰۰ فروند موشک اس-۷۵ دوینا که توسط کشورهای عضو ناتو بنام سام-۲ شناخته می شود از شوروی دریافت شده بود. هارپون. موشک هارپون موشک کروز ضد کشتی با رادار فعال و برد ۱۳۹ کیلومتر قابل کاربرد در تمام شرایط جوی است که از بهترین و گرانترین موشکهای دنیا است. ایران از نخستین مشتریان این موشک بود که در سال ۱۹۷۴ در حالی که هنوز تولید آن شروع نشده بود، همراه با سفارش تولید قایق های موشک انداز کلاس کمان به فرانسه، سفارش خرید این موشک را هم به آمریکا داد. تا زمان وقوع انقلاب ۱۳۵۷ فقط ۹ تا ۱۴ فروند از این موشک به ایران تحویل شده بود و تحویل بقیه به انقلاب برخورد کرد. در جریان عملیات مروارید در روزهای آغازین جنگ ایران و عراق از این موشک ها استفاده شد. پروژه شکوفه. ارتشبد حسن طوفانیان در سفری به اسرائیل در ژوئیه ۱۹۷۷ با موشه دایان و عزر وایزمن ملاقات کرده و قرارداد یک پروژ
ه مشترک بنام پروژه شکوفه برای ساخت موشکهای زمین به زمین را با آنها منعقد کرد. تمرکز پروژه بر روی ساخت نمونه ای از موشک گابریل با برد بیشتر و یک مدل قابل پرتاب از روی زیردریایی های آینده ایران بود این پروژه در سایت پارچین شروع شد و ایران حدود یک میلیارد دلار بر روی آن سرمایه گذاری کرد که با آغاز انقلاب ۵۷ تعطیل شد. به گفته طوفانیان کارخانجات موشک سازی پارچین در سال ۵۷ حدود ۲۵ هزار نفر کارگر و کارمند داشته است و با شرکت فریتزورنر برای ساخت موشکهای مختلف همکاری می کرده است. دوره جمهوری اسلامی. توضیح ابتدایی برنامه موشکی ایران، مهم ترین بخش راهبردی دفاعی جمهوری اسلامی ایران در مقابله با تهدیدات خارجی عنوان شده است. برنامه موشکی ایران را می توان به دو دوره «جنگ ایران و عراق» و «دوره بعد از پایان جنگ» تقسیم کرد. در دوره اول که بین سال های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۷ ه .ش را شامل می شود، ایران در تلاش بود تا در برابر موشک های وارداتی مورد استفاده صدام، مقابله دفاعی داشته باشد. دوره دوم از سال ۱۳۶۸ آغاز می شود که منجر به بلوغ و خودکفایی جمهوری اسلامی ایران در ساخت موشک شد. ایران در جنگ بین خود و عراق دانست که موشک ها نقشی محوری در
نبردهای آینده دارند. از این رو و با توجه به حضور مخالفان جمهوری اسلامی ایران اعم از آمریکا و اسرائیل در منطقه خلیج فارس و کشورهای همسایه ایران، گزینه توسعه توان موشکی برای ایران، گزینه ای اجتناب ناپذیر بود. در جنگ ایران و عراق، در مقابل موشک هایی که صدام علیه ایران استفاده می کرد، ایران از لیبی، سوریه سپس کره شمالی، موشک هایی موسوم به اسکاد را خریداری کرد. همزمان با خریداری موشک، جمهوری اسلامی تلاش هایی را برای بومی سازی موشک در ایران پیش گرفتند. نخستین گام در این مرحله، همکاری با کره شمالی برای راه اندازی خط تولید موشک های اسکاد مود-بی بود. این کارخانه توانست در پایان سال ۱۳۶۶ و در اوج جنگ ایران و عراق، عملیاتی شود اما به جهت تحریم های ایران و فشارهای اقتصادی ناشی از جنگ، این طرح به موفقیت مطلوبی نرسید؛ اما در نهایت گام ابتدایی در توسعه توان موشکی ایران را رقم زد. ایران موافقت نامه ای را جهت همکاری های موشکی با روسیه، چین و کره شمالی امضاء کرد و بر اساس این موافقت نامه، انتقال دانش موشکی و همکاری برای انتقال فناوری به ایران صورت گرفت. ایران و کره شمالی طی قراردادی، یک کارخانه تولید سوخت مایع در اصفهان و سیرج
ان را ساختند و شرکت های روسی نیز تجهیزاتی چون استیل های خاص، ژئوسکوپ، سامانه هدایت موشک، موتور راکت و فناوری سوخت به ایران فروختند. با این وجود، پس از ساخت نخستین موشک ایرانی از طریق مهندسی معکوس، همچنان همکاری ایران با روسیه، چین و کره شمالی ادامه یافت. روند و تاریخچه تولید موشک ها نخستین موشک بومی ایران با نام «مشک» که «ایران ۱۳۰» نیز نام داشت، در سال ۱۳۶۷ ساخته شد. برد این موشک ۱۳۰ کیلومتر بود و در آزمایش ها تا ۱۶۰ کیلومتر نیز موفق بود. این موشک در همان سال علیه عراق مورد استفاده ایران قرار گرفت. خانواده زلزال، در سال های جنگ به عنوان یک پایه برای موشک های بومی ایران در نظر گرفته شد که با سوخت جامد فعالیت می کردند. در طی این کوشش ها، موشک فاتح ۱۱۰ با برد ۲۰۰ کیلومتر طراحی شد. همین موشک در زمینه ضد کشتی نیز طراحی شد که با نام خلیج فارس شناخته می شود. تلاش های ایران برای ساخت موشک با برد بیشتر ادامه داشت تا آنکه در دهه ۷۰ موشک شهاب ۱ با برد بیش از ۳۰۰ کیلومتر رونمایی و آزمایش شد. در ادامه موشک شهاب ۲ با برد ۵۰۰ کیلومتر رونمایی شد. نسل بعدی موشک شهاب، شهاب ۳ بود که برد آن بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر بود. این موشک در
سال ۱۹۹۸ آزمایش شد و در سال ۱۹۹۹ عملیاتی گردید. با رونمایی از موشک شهاب ۳ بود که حساسیت ها بر فعالیت های موشکی ایران، بالا گرفت. در دهه ۱۳۸۰، ایران نخستین موشک های بالستیک خود را با نام های سجیل، قدر و شهاب ۳ بی را با برد ۲۰۰۰ کیلومتر رونمایی کرد. در دهه ۱۳۹۰، بالابردن دقت موشک ها در دستور کار قرار گرفت. در همین سال ها بود که موشک های شهاب دی۳ که با نام قدر ۱۱۰ نیز شناخته می شود، با برد ۲۴۰۰ تا ۳۰۰۰ کیلومتر طراحی و ساخته شد. در سال ۱۹۹۹ موشک صیاد ۱ آزمایش شد. در سال ۲۰۱۰ نیز سامانه دفاعی اس ۲۰۰ بومی شده در ایران رونمایی شد. سال بعد، موشک صیاد ۲ رونمایی و آزمایش شد. سال ۱۳۹۱، نسل چهارم موشک های فاتح رونمایی شد. در سال ۲۰۱۱ موشک قیام ۱ توسط ایران به تولید انبوه رسید. در همین سال، یک خرابکاری در انبار مهمات در اطراف تهران، سبب انفجار و کشته شدن حسن طهرانی مقدم، پدر برنامه موشکی ایران و ۱۶ افسر دیگر سپاه شد. این حمله سایبری به آمریکا و اسرائیل نسبت داده شد. سال ۲۰۱۴ زمانی بود که خط تولید موشک های صیاد ۲ راه اندازی شد. در همین سال عنوان شد که ایران به دنبال طراحی موشک صیاد ۳ برای نصب بر روی سامانه اس ۲۰۰ است. در س
ال ۲۰۱۵ نیز موشک فاتح ۳۱۳ رونمایی شد. در آذر ۱۳۹۶، علی حاجی زاده، فرمانده هوا فضای سپاه پاسداران، در مصاحبه ای تلویزیونی مدعی شد که ایران، موفق به ساخت بمب ۱۰ تنی «پدر همه بمب ها» شده است. این بمب، قوی ترین سلاح غیرهسته ای آمریکا و روسیه است. وزیر دفاع وقت در سال ۱۳۹۸ طی مراسمی، از دو موشک هوا به زمین با قابلیت هدایت شوندگی رونمایی کرد. نام این دو موشک، یاسین و بالابان نام گذاری شده بود. در سال ۲۰۲۰ خبر از تأسیس سومین کارخانه زیر زمینی موشک ها در ایران منتشر شد. در نوامبر ۲۰۲۲ نیز موشک صیاد ۴ بی رونمایی و آزمایش شد. در ۲۲ سپتامبر همین سال نیز موشک رضوان (یک نوع موشک کوتاه برد با برد ۴۰۰کیلومتر و دقت بالا) رونمایی شد. سوخت موشک ها سوخت موشک ها از سوخت مایع بود تا آنکه ایران تصمیم گرفت موشک هایی را با سوخت جامد طراحی کند. تلاش های متخصصان ایرانی سبب شد تا موشک های سجیل ۲ و عاشورا با سوخت جامد طراحی و ساخته شوند. بعد از آن بود که ایران به سمت طراحی و ساخت موشک های کروز و هدایت شونده گام نهاد. موشک هایی چون ظفر، نصر، نور، قادر و غدیر از جمله موشک های کروزی بودند که ایرانی ها طراحی و ساخته بودند. موشک نصر ۱ در سال
۱۳۸۹ طراحی و ساخته شد. موشک های کروز چین در زمینه ساخت و انتقال فناوری موشک های کروز در ایران، کمک های بسیاری به این کشور کرده است. در جنگ ایران و عراق، چین تعدادی موشک Ying-2 (HY-2) در اختیار ایران قرار داد که نوع قدیمی موشک ضد کشتی استیکس روسی بودند. این موشک که به نام کرم ابریشم شناخته می شد، توسط ایران و با کمک چینی ها، در کارگاهی واقع در بندرعباس مورد مهندسی قرار گرفت تا برد آن بیشتر گردد. طی این تحقیقات، برد این موشک از ۲۵ مایل به ۱۲۵ مایل افزایش پیدا کرد. بعد از آن بود که ایران در سال ۱۹۹۵ میلادی به موشک های ضد کشتی C-802 و C-801K دست یافت. ایران این دو موشک را به ترتیب در سال های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ آزمایش کرد. سال ۲۰۰۱ و همزمان با خرید موشک های KH-55 LACM از اوکراین، ایران شروع به مهندسی معکوس بر روی این مدل موشک های کروز کرد. در سال ۲۰۰۵، موشک کروز نور با توسعه موشک C-802 چینی، توسط نیروی دریایی ارتش ساخته شد. موشک کروز نصر که نمونه بومی سازی شده از C-704 تحلیل شده است، در سال ۱۳۸۹ از جانب ایران رونمایی شد. نصر ۲ نیز در سال ۲۰۰۸ رونمایی و آزمایش شد. چینی ها در ایران کارخانه موشکی ای را به سال ۲۰۱۰ راه اندا
زی کردند که برای موشک های کروز متمرکز بود. در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۱ ایران از موشک کروز قادر رونمایی کرد. سال ۲۰۱۲ نیز موشکی دیگر با نام مشکات معرفی شد. مسئولان جمهوری اسلامی ایران در ۲۰۱۹ اعلام کردند که قصد دارند برد موشک های کروز دریایی خود را بیشتر کنند. در این دوران، برد موشک های کروز تا ۳۰۰ مایل توصیف شده بود. کارشناسان نظامی این احتمال را می دادند که ایران قصد دارد تا موشک های کروز دریایی را به موشک های کروز زمینی تبدیل کند. موشک های برد کوتاه و راکت علاوه بر موشک های برد بلند، راکت ها و موشک های برد کوتاه نیز در میان تولیدات تسلیحاتی ایران جای دارند. در سال ۲۰۰۷، نخستین جایگزین راکت آرپی جی ۷ با نام نافذ رونمایی شد. ایران در برنامه توسعه موشکی خود، راکت های کوچک خود را به راکت های هدایت شونده تبدیل کرده است. راکت های مختلفی از جانب ایران ساخته شده یا بومی سازی شده اند. موشک های فراصوت موشک ها با سرعت مافوق صوت، تکنولوژی بعدی بود که ایران به دنبال آن بود. دریادار حسین خانزادی، فرمانده وقت نیروی دریایی ارتش، در ۱۹ ژوئن ۲۰۲۰ طی مصاحبه ای مدعی شد که ایران به زودی به موشک های مافوق صوت دست خواهد یافت. او موشک های
مافوق صوت را موشک های طلایی دانست. مسئولان نظامی ایران در تاریخ ۱۰ نوامبر ۲۰۲۲ مدعی شدند که به فناوری موشک مافوق صوتی دست یافته اند که می تواند تا ۵ برابر سرعت صوت، حرکت کند. این موشک در داخل جو زمین حرکت خواهد کرد و با مسیری پیچیده، کار را برای شناسایی خود، سخت می کند. آزمایش و مانورهای موشکی ایران. ایران در فوریه ۲۰۱۹، رزمایشی را با عنوان ولایت ۹۷ برگزار کرد که طی آن از موشک جاسک رونمایی نمود. در این رزمایش، زیردریایی غدیر، یک موشک کروز جاسک را به هدفی فرضی شلیک کرد که با موفقیت همراه بود. در روز دوم این رزمایش، موشک های قادر و غدیر مورد آزمایش قرار گرفتند و در اقیانوس هند با موفقیت به هدف برخورد کردند. در آبان ۱۳۸۹ ایران رزمایشی با نام مدافعان آسمان ولایت ۳ انجام داد. این رزمایش برای نمایش قدرت پدافندهای هوایی ایران بود. در رزمایش پیامبر اعظم ۱۵ که به تاریخ ژانویه ۲۰۲۱ انجام شد، موشک های عماد، سجیل و قدر شلیک شدند. ایران در مناسبت های مختلف سیاسی همچون سالگرد پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، اقدام به برگزاری رژه کرده و در این مراسم ها از موشک های خود رونمایی یا آنها را به نمایش می گذارد. در این رژه ها، موشک ها غالباً ب
ا بنرهای تبلیغاتی که شعارهای سیاسی بر آن نوشته شده اند، به حرکت در می آیند. شعارهایی چون «اسرائیل باید از روی نقشه محو شود»، «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» در این بنرها استفاده می شود. موشک های زلزال، تندر ۶۹، نازعات ۱۰، نازعات ۶، شهاب ۳، شهاب ۲، ام ۶، فاتح ۱۱۰، هاوک، اسکاد بی، سام ۶ و سامانه های مختلف پرتابی از جمله تسلیحات موشکی است که در این رژه ها به نمایش در می آیند. سامانه های موشکی رعد و سوم خرداد از سامانه هایی هستند که در رژه های به نمایش گذاشته شده اند. حملات موشکی و پدافندی ایران. نیروهای هوافضای سپاه پاسداران جمهوری اسلامی ایران، در آخرین دقایق روز یکشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۶، طی عملیاتی با نام «لیلة القدر» شش فروند موشک بالستیک میان برد ذوالفقار و قیام را از پایگاه موشکی کرمانشاه و کردستان به مواضع داعش در منطقه دیرالزور سوریه شلیک کردند. محل مورد هدف، مقر فرماندهی و مراکز تجمع و پشتیبانی و ساخت خودروهای انتحاری داعش بود که فاصله آن تا محل شلیک موشک ها ۶۰۰ کیلومتر بود. این عملیات در تلافی عملیات تروریستی داعش در تهران صورت گرفت. این اقدام ایران، نخستین اقدام موشکی و فرازمینی ایران بود که با هماهنگی
دو دولت عراق و سوریه صورت گرفته بود. در طی این عملیات، پهبادهای ایرانی از زمان نابودی اهداف فیلم تهیه کردند. به گزارش منابع ایرانی، تعداد قابل توجهی از فرماندهان و نیروهای داعش از جمله ابوعاصم اللیبی، عبدالقادر الفرآنی، سعد الحسینی و الشیشانی — داماد ابوبکر بغدادی — کشته شدند. در عملیات دیگری در ۹ مهر ۱۳۹۷، نیروهای مسلح ایران طی عملیاتی با نام «ضربت محرم»، در تلافی عملیات تروریستی در رژه ارتش در اهواز، ۶ فروند موشک را به مواضع داعش در ۵۷۰ کیلومتری شرق رود فرات در سوریه شلیک کردند. در ژانویه ۲۰۲۰، ایران در تلافی به کشته شدن قاسم سلیمانی به دست آمریکایی ها، حمله موشکی به پایگاه عین الاسد در عراق را تدارک دید. در این حمله، روسیه به این کشور برای استفاده از گلوناس، دسترسی داده است. موشک های ایرانی که فاتح ۳۱۳ و قیام عنوان می شوند، توانستند در سامانه پدافند هوایی آمریکا ورود کنند و اهداف تعیین شده را مورد اصابت قرار دهند. در سال ۲۰۱۱، پدافند هوایی سپاه، یک پهپاد جاسوسی آمریکایی را که تا نزدیکی استان قم در ایران آمده بود، ساقط کرد. مقام های نظامی ایران مدعی هستند که در بین سال های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۱، ایران تعداد زیادی از
پهپادهای بدون سرنشین دیگر کشورها را ساقط کرده است. این پهپادها بیشتر متعلق به اسرائیل، آمریکا و انگلیس بوده اند. پیش از آن، خبر انهام یک پهپاد جاسوسی آمریکایی دیگر در دشت آزادگان خوزستان، به صورت رسمی منتشر شده بود. در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۹ نیز پهپاد RQ-4 Global Hawk متعلق به ارتش آمریکا در تنگه هرمز توسط سامانه سوم خرداد، منهدم شد. برد موشکی ایران. موشک بالستیک، که مهم ترین و پرکاربردترین نوع از میان موشک های جنگی به حساب می آید، بر مبنای برد به شش دسته تقسیم می شوند. موشک های نزدیک برد با برد کمتر از ۳۰۰ کیلومتر، موشک های برد کوتاه، بین ۳۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلومتر، موشک های برد متوسط بین ۱۰۰۰ تا ۲۵۰۰ کیلومتر، موشک های میان برد بین ۲۵۰۰ تا ۳۵۰۰ کیلومتر، موشک ها زیر قاره پیما با برد ۳۵۰۰ تا ۵۵۰۰ کیلومتر و موشک های قاره پیما با برد ۵۵۰۰ تا ۱۲۰۰۰ کیلومتر. موشک های کوتاه برد. ایران علاوه بر کار بر روی موشک های بالستیک و کروز، بر روی موشک های کوتاه برد و توپخانه ای، اقداماتی را انجام می داد. این موشک ها بیشتر در جنگ های نامنظم کاربرد دارند. آنتونی کوردزمن در خصوص موشک های کوتاه برد ایران، لیستی را منتشر کرده است که شامل موشک ناز
عات با برد ۱۰۰ تا ۱۳۰ کیلومتر، زلزال ۱ با برد ۱۵۰ کیلومتر، زلزال ۲ با برد ۲۱۰ کیلومتر، زلزال ۳ با برد ۲۰۰ تا ۲۵۰ کیلومتر، فاتح ۱۱۰ با برد ۲۰۰ تا ۳۰۰ کیلومتر اسکاد بی با برد ۳۵۰ کیلومتر، شهاب ۲ با برد ۷۵۰ کیلومتر، اسکاد سی با برد ۵۵۰ کیلومتر و قیام ۱ با برد ۷۰۰ تا ۸۰۰ کیلومتر است. موشک های بالستیک میان برد و دوربرد. موشک های بالستیک ایرانی به قرار ذیل هستند: موشک های کروز ایرانی. برد موشک های کروز ایرانی تا سال ۲۰۲۳ به صورت رسمی تا ۱۳۰۰ کیلومتر توصیف شده است. نقاط در تیررس ایران. بر اساس گزارش میلیتاری تایمز وابسته به پنتاگون و همین طور گزارش دیگری از آیپک، مناطقی از جغرافیا که در تیررس موشک های ایرانی قرار دارند عبارتند از: منطقه خاورمیانه شامل کشورهای اسرائیل، قطر، امارات متحده عربی، لبنان، اردن، کویت، ارمنستان، آذربایجان، ترکیه، عراق، افغانستان، سوریه، عربستان، یمن، عمان، بحرین، پاکستان، ازبکستان، منطقه ای از آسیا شامل هند، بخش جنوبی و جنوب شرقی روسیه، ترکمنستان، بخش غربی چین، قزاقستان، قرقیزستان، منطقه ای از شرق اروپا شامل اوکراین، آلبانی، بلاروس، یونان، بلغارستان، مقدونیه شمالی، مولداوی، قبرس، صربستان، رو
مانی، بخش غربی لهستان، مجارستان، اسلواکی و لتونی، بخش غربی ایتالیا، منطقه ای از شمال آفریقا شامل مصر، سودان، سومالی، اتیوپی، جیبوتی. کارشناسان نظامی بر این باورند که ایران توانایی پوشش سرتاسری روسیه، تمام اروپا و حتی آمریکا را در آینده داراست. سرعت موشک های مافوق صوت. بنا به ادعای امیرعلی حاجی زاده فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ذوالفقار از موشک های با سرعت مافوق صوت است که تا ۶٫۵ ماخ معادل ۸۰۰۰ کیلومتر بر ساعت سرعت می گیرد. دزفول دیگر موشک مافوق صوت ایرانی، تا ۷ ماخ سرعت، دارد. وی در حاشیه یازدهمین مراسم سالگرد درگذشت حسن طهرانی مقدم گفت: به موشک بالستیک هایپرسونیک پیشرفته دست پیدا کردیم که قادر است در فضایی که مهم ترین و پیشرفته ترین سامانه های سپر دفاع موشکی وجود دارد، از آن ها عبور کرده و همان سامانه های سپر موشکی که می تواند جزو مهم ترین ارکان دفاعی دشمن باشد را هدف قرار بدهد. این موشک سرعت بالایی دارد و در جو و خارج از جو می تواند مانور دهد. این موشک جدید از همه سامانه های سپر موشکی عبور می کند و فکر نمی کنم تا ده ها سال بعد هم فناوری ای پیدا شود که بتواند با آن مقابله کند. این موشک س
امانه های ضدموشکی دشمن را هدف قرار می دهد و یک جهش بزرگ نسلی در حوزه موشکی است. این فرمانده عالی رتبه سپاه ضمن تأکید بر آنکه «آزمایش های این موشک انجام شده است.» اعلام کرد: «در آینده و در یک فرصت مناسب این موشک هایپرسونیک رونمایی خواهد شد.» که در بامداد ۲۵ خرداد ۱۴۰۴ شمسی برای نخستین بار به تل آویو و درپاسخ حمله موشکی ۲۳ خرداد اسرائیل علیه ایران پرتاب شد. خانواده موشکی ایران. موشک های وارداتی. ایران موشک چینی سی اس اس ۸ با برد ۱۵۰ کیلومتر را نیز که از طریق سکوی پرتاب متحرک شلیک می شد را نیز وارد کرده است. این موشک با سوختی جامد فعالیت می کند. موشک دیگر وارداتی ایران، موشک سی اس اس ۷ بوده است که با نام ام ۱۱ نیز شناخته می شود. این موشک نیز تک مرحله ای و با سوخت جامد بود که ایران از عملکرد آن رضایت نداشت. خانواده شهاب. ایران از دو مدل موشک اسکاد بی با برد ۳۰۰ کیلومتری و موشک اسکاد سی با برد ۵۰۰ کیلومتر بهره برده است. این موشک ها ساخت روسیه است و به صورت تک مرحله ای با سوخت مایع فعالیت می کند. هر دو موشک در ایران بومی سازی شده اند. این خانواده بعدها به هسته مرکزی موشک های ایرانی تبدیل شد و خانواده شهاب، از روی ا
ین موشک طراحی شدند. نمونه اولیه این موشک ها شهاب ۱ (به عنوان نمونه بومی اسکاد بی) و شهاب ۲ (به عنوان نمونه بومی اسکاد سی) نامگذاری شدند. بعد از آن شهاب ۳ به عنوان نسل دیگری از شهاب ها رونمایی شد. شهاب ۴ نیز موشک دیگری بود که با برد ۲۰۰۰ کیلومتر و عملکردی دو مرحله ای ساخته شده بود. این موشک بر اساس موشک تپودونگ ساخته کره شمالی طراحی شده است. شهاب ۵، دیگر موشک ایرانی است که بر اساس تپودونگ طراحی شده است و برد آن ۶۰۰۰ کیلومتر عنوان شده است. شهاب ۶ نیز با سوخت جامد، دو یا سه مرحله ایست که بیشتر شبیه به شهاب ۵ طراحی شده است و ۶۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ کیلومتر برد دارد. به موشک شهاب ۶، موشک کوثر نیز گفته می شود. از ویژگی های موشک های شهاب، بهره وری از سوخت مایع و قابلیت حمل سرجنگی ۱۰۰۰ کیلوگرمی عنوان شده است. متخصصان ایرانی، بر اساس موشک شهاب ۲، موشک جدیدی با نام قیام را ساختند. بنابراین قیام نیز از موشک های خانواده شهاب است که بدون باله و با سر جنگی هدایت شونده طراحی شده است. سوخت مورد استفاده این موشک، مایع است. برد این موشک تا ۸۰۰ کیلومتر ارتقاء یافته است. این موشک می تواند محموله ۷۵۰ کیلوگرمی را حمل کند. همچنین بر اساس موش
ک شهاب ۳، موشک های قدر ۱ با سوختی مایع و موشک سجیل و عاشورا با سوختی جامد طراحی شدند. سجیل به عنوان نخستین موشک دوربرد (بالای ۲۰۰۰ کیلومتر) ایران است که با سوخت جامد کار می کند. از ویژگی های این موشک، قابلیت پرتاب از سکوی متحرک است. موشک عاشورا، نخستین موشک بالستیک دومرحله ای ایران است که از سوخت جامد استفاده کرده است. موشک عماد نیز دیگر موشکی است که بر اساس شهاب ۳ طراحی شده است و نخستین موشک ایرانی است که قابلیت هدایت و کنترل تا لحظه اصابت را داراست. برد این موشک ۱۷۰۰ تا ۲۵۰۰ کیلومتر تخمین زده شده است. دقت این موشک نسب به شهاب ۳، تقریباً چهار برابر شده است و ضریب خطای ان کمتر از ۵ متر است. این موشک در چند نسل طراحی شده است. نسل سوم این موشک با نام عماد ۳، از موشک های هدایت شونده تا برخورد با هدف است. برد این موشک ۱۷۰۰ کیلومتر عنوان شده است. خانواده قدر. موشک های قدر بر اساس موشک های شهاب ۳ ساخته شده اند. موشک قدر ۱ را پیشرفته ترین موشک بالستیک با سوخت مایع می دانند که بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر برد دارد. میزان ضریب خطای این موشک را ۱۰۰ متر عنوان کرده اند. کلاهک این موشک، ۷۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلوگرم وزن دارد. موتور قدر، نسخ
ه ارتقاء یافته موتور شهاب ۳ است که نیروی رانش بیشتری را دارد و سوخت کمتری مصرف می کند. تمام مدل های قدر از لحاظ ظاهری شبیه به موشک شهاب ۳ هستند. طول این موشک ۱۵٫۸۶ و قطر آن ۱٫۲۵ متر است. وزن این موشک ۱۷۰۰۰ کیلوگرم است و کلاهک آن انفجاری و خوشه ایست. گمان می رود موشک های کلاس قدر توانایی حمل کلاهک هسته ای را نیز داشته باشند. از دیگر نسل های این موشک می توان به قدر اف اشاره کرد که بردی آن ۱۶۶۰ کیلومتر عنوان شده است. این موشک می تواند تا ۲۰۰ کیلومتر ارتفاع بگیرد. نسل اچ این موشک، می تواند تا ۲۰۰۰ کیلومتر برد داشته باشد و ارتفاع پروازی آن تا ۵۰۰ کیلومتر افزایش یافته است. سرعت این موشک ۱۴ ماخ عنوان شده است. قدر اس، نسخه دیگری از این خانواده است. برد موشک های خانواده قدر توسط برخی منابع ایرانی تا ۳۰۰۰ کیلومتر نیز عنوان شده است. خانواده فاتح. خانواده فاتح، دقیق ترین موشک های ایرانی توصیف شده اند. فاتح ۱۱۰ از موشک های ساخت ایران است که در چند نسل تولید شده است. آخرین نسل از آنها تا سال ۲۰۲۲ میلادی، فاتح ۱۱۰ بی است دارای برد عملیاتی ۲۵۰ کیلومتر است. دقت این موشک از نظر ضریب خطا، ۱۱۰ متر است. این موشک بر اساس موشک R-65