Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قتل های لردزبورگ تیراندازی منجر به مرگ به دو مرد مسن به نام توشیرو کوباتا و هیروتا ایزومورا در اردوگاهی در خارج از لوردسبورگ، نیومکزیکو در ۲۷ ژوئیه ۱۹۴۲ می باشد. تیرانداز سرباز یکم کلارنس برلسون بود که ابتدا به قتل متهم شد ولی بعداً با ادعای اینکه وی تحت پروتکل نظامی عمل می کرده از اتهام ارتکاب قتل تبرئه شد. پیش زمینه. اردوگاه لردسبورگ در اصل یک اردوگاه برای دشمن بیگانه بود که توسط وزارت دادگستری اداره می شد. ساخت و ساز اردوگاه مدت کوتاهی پس از حمله به پرل هاربر در ۷ دسامبر ۱۹۴۱ آغاز شد و سایت انتخاب شده برای این مجتمع در خارج از شهر لردسبورگ در گوشه جنوب شرقی نیومکزیکو در خارج بیابانی کوچک بود. اردوگاه شامل سه مجتمع بود که هر کدام به بازداشتگاه توالت و غیره مجهز بودند. اولین گروه از بازداشتی ها، که همگی مردانی از کالیفرنیا بودند، در اولین هفته ژوئن ۱۹۴۲ وارد اردوگاه شدند و باقی آن ها در روزهای بعدی به آن ها ملحق شدند. آن ها به توسط اف بی آی "به طور بالقوه خطرناک" در نظر گرفته شده بودند و گفته شده بود که "حبس [آن ها] برای امنیت ملی ضروری است." حادثه تاریخ ۲۷ ژوئیه اولین مورد تیراندازی منجر به مرگ در اردوگاه ل
وردسبورگ نبود. اگر چه وزارت دادگستری اردوگاه را اداره می کرد این ارتش ایالات متحده بود که مسئول آوردن بازداشتی ها از طریق راه آهن جنوب اقیانوس آرام بود. به منظور جلوگیری از وحشت ساکنان محلی ارتش بازداشتی ها را در ایستگاه راه آهنی که با نام اولموریس شناخته می شد و حدود دو مایل از اردوگاه فاصله داشت دیرهنگام در شب یا درصبح خیلی زود از واگن پیاده می کرد و آن ها را از طریق بیابان پیاده به سمت اردوگاه می برد. پیغامی که در سال ۱۹۷۸ آزاد شد یکی از این راهپیمایی های شبانه را توضیح می دهد: "یکی بازداشتی سالمند پا به فرار گذاشت و با وجود آنکه دوستانش به ژاپنی به او هشدار می دادند نگهبان مرتب به او "ایست می داد!" با این حال او در وحشت به دویدن ادامه داد تا هنگامی که به ضرب گلوله کشته شد. قتل. در شب ۲۷ ژوئیه ۱۹۴۲ گروهی متشکل از ۱۴۷ مرد ژاپنی در حال انتقال به اردوگاه لردسبورگ از اردوگاه دیگری در فورت لینکلن داکوتای شمالی بودند. پس از پیاده شدن از قطار در اولموریس توسیهیرو کوباتا و هیروتا ایسومورا در پی بقیه به راه افتادند. هر دو در اواخر دهه پنجاه زندگی شان بودند و نمی توانستند همپای بقیه راه بروند. بنا به گفته دوستش، هیر
وشی آیساوا، کوباتا برای شانزده سال از بیماری سل برنج برده بود. فوکوجیرو هوشیا، یکی از دوستان خوب ایسومورا گزارش داده که "ستون فقرات او یک سال پیشتر بر اثر سقوط از قایق در کمپ بیمارک در داکوتای شمالی آسیب دیده بود و او با یک مقدار خم شدن می توانست راه برود" همچنین گفته شده که "کل بدن هوشیا هنگام ایستادن میلرزید" و او اصلاً توان دویدن نداشت. تیراندازی هنگام پیاده روی دو مایلی از صحرا اتفاق افتاد. کلارنس بورلسون دو بازداشتی سرگردان کنار جاده را مشاهده نمود. با توجه به گزارش رسمی، برلسون قبل از تیراندازی به این دو با یک تفنگ ساچمهای از فاصله سی یاردی فرمان ایست داد. پزشکی قانونی گزارش داد که نه گلوله در وسط سمت چپ پشت های مقتولان مشاهده شد و از آنجائیکه کل الگوی محل اثابت گلوله ساچمه ای بسیار بزرگ نبود که نشانی از آن است که افراد از فاصله نزدیک مورد اثابت قرار گرفته اند. همچنین معلوم شد که این دو از نگهبان اجازه خواسته بودند تا از سرویس بهداشتی استفاده کنند که پاسخ نگهبان منفی بود. این نشان می دهد که ممکن است قربانیان برای ادرار کردن به خارج از جاده رفته بودند. قسمتی از پاسخ رسمی دولت به شرح زیر است: پیآمد. ابتدا
برلسون به مانند قهرمانی برای توقف "تلاش برای فرار" مورد تجلیل قرار گرفت. حتی افسری در مجتمع ضمن جمع آوری پوسته ساچمه های مورد استفاده در قتل به عنوان سوغاتی گفت که برلسون "سزاوار مدال" است. در مقابل ستاد و ارتش از کنار این اتفاق را به راحتی نگذشتند و بلافاصله تحقیقات از این امر آغاز شد. در نتیجه تحقیقات برلسون بازداشت و متهم به ارتکاب "آگاهانه و قانونی" به قتل شد و برای دادگاه نظامی به ستاد ارتش هشتم در فورت بلیسسکس تگزاس فرستاده شد. با این حال دادگاه نتوانست برلسون را به اتهام قتل آگاهانه و قانونی تحت پیگرد قرار دهد زیرا برلسون مدعی شد که زندانیان قصد فرار داشتند و او تنها قانون جاری را اجرا کرده به این ترتیب اتها آدم کشی به قتل نفس تقلیل یافت که او از آن هم تبرئه شد. نتیجه دادگاه مورد پذیرش همه واقع نشد. یادداشتی از وزارت امور خارجه می گوید: "سوالی که پیش می آید این است که قانون ارتش به جای ۳۰ روز زندانی برای اقدام به فرار مطابق ماده ۵۴ کنوانسیون ژنو مرگ را به عنوان مجازات در نظری می گیرد. دولت ژاپن نیز پس از گوش دادن به سخنان تبعید شدگان به کشتار اعتراض نمود و شکایتی رسمی تسلیم کرد. دولت ژاپن گفت "این غیر
قابل تصور است که افراد معلول با سن بالا [سالمندان] که به سختی قادر به راه رفتن نبودند در حالی که تحت اسکورت نظامی هستند اقدام به فرار کنند." یک بازداشتی ژاپنی، سماتسو ایشیزاکی، مدعی شد که فرمانده اردوگاه سرهنگ کلاید لاندی دستور کشتن کوباتا و ایسمورا را داده بود. ظاهراً این دو نفر معترض به شرایط کار در اردوگاه و لاندی می خواست از این دو عبرتی برای کسانی که قصد به چالش کشیدن سلطه او را داشتند استفاده کند. ایشیزاکی گفت: "تصور نمی کندم که آن ها قصد فرار داشتند زیرا آنهای در اعتراض به سر می بردند و لاندی بازداشتی ها را برای مدت ده روز زندانی نموده بود و این [قتل ها] برای نشان دادن ضرب شصت بود." مشخص شد در روز بعد از تیراندازی لاندی زندانیان را از خانه ها آزاد نمود و مجبور به ادامه کار اجباری کرد. زندانیان می دانستند که کار اجباری آن ها بر خلاف معاهده ژنو بود و آن ها به ارتش فشار آوردند. در نتیجه این ستاد ارتش هشتم لاندی را مجبور به بازنشستگی کرد و اردوگاه لاندسبورگ بسته شد و زندانیان به اردوگاه سانتافه منتقل شدند. امروزه بازداشتگاه های بتنی و پایه های برخی از ساختمان های اردوگاه هنوز هم قابل بازدید می باشند و علا
وه بر این به نشانگرتاریخی در محلی در نزدیکی سایت نصب شده است. نوشته نشانگر به شرح زیر است:
راتنا امیدوار (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار، مدیر اجرایی و استاد دانشگاه اهل کانادا است که در ۱۸ مارس ۲۰۱۶ به سنای کانادا به نمایندگی از استان انتاریو راه یافت. او یکی از مشهورترین چهره های اجتماعی و دانشگاهی در زمینه مسائل مربوط به مهاجران در کانادا است و عناوین و جوایز زیادی را به خاطر فعالیت هایش در زمینه مطالعات مهاجرت به دست آورده است. راتنا زادهٔ امریتسار در پنحاب هند است و در دانشگاه دهلی تحصیل کرده. او راه دراز مهاجرت خود را از زادگاهش در هند آغاز کرد و به آلمان رفت. راتنا در آلمان با یک مرد ایرانی به نام مهران امیدوار ازدواج کرد و به ایران رفت اما بعدها به دلیل شرایط سال های اولیه انقلاب و جنگ در ایران، در سال ۱۹۸۱ به کانادا مهاجرت کرد. او پس از مهاجرت به کانادا مدیر اجرایی مایتری شد که یک بنیاد خیریه برای مبارزه با فقر در کانادا است، پس از آن در سال ۲۰۱۴ به سازمان «تنوع ارز جهانی» پیوست و مدیرعامل آنجا شد.راتنا در دانشکده مدیریت بازرگانی «تد راجرز» و در دانشگاه رایرسون به عنوان استاد مدعو برجسته به تدریس پرداخت. امیدوار یکی از روسای «شورای جهانی آینده مهاجرت» در مجمع جهانی اقتصاد است. او همچنین یکی از مدی
ران مؤسسه انوایرونیک و سامارا کانادا است. او رئیس شورای اشتغال مهاجران منطقه تورنتو است و پیش تر ریاست لایف لاین سوریه را به عهده داشت است . امیدوار نویسندهٔ همکار «"پرواز و آزادی: داستان فرار به کانادا"» (۲۰۱۵) بهترین کتاب سال ۲۰۱۵ اوپن بوک تورنتو و یکی از پنج اثر برتر به انتخاب مؤسسه «کلمه در خیابان» است. او همچنین از نویسندگان «"فاکتور هارپر"» (۲۰۱۶) و یکی از سردبیران «"پنج ایده خوب: راهکارهای عملی برای موفقیت غیرانتفاعی"»" "(۲۰۱۱) است که به زبان فارسی نیز ترجمه و منتشر شده است. امیدوار در سال ۲۰۰۵ به فرمان انتاریو منصوب شد و در سال ۲۰۱۱ به عضویت فرمان کانادا درآمد. که در هر دو برای فعالیت و وکالت از طرف مهاجران و تلاش برای کاهش نابرابری در کانادا شناخته شده است. او همچنین دکترای افتخاری حقوق دانشگاه نیویورک را در سال ۲۰۱۲ دریافت کرد. در سال ۲۰۱۴ امیدوار به دریافت صلیب شایستگی جمهوری فدرال آلمان در به رسمیت شناختن سهم او در پیشرفت روابط آلمان-کانادا نایل آمد . امیدوار همچنین توسط روزنامه ملی کانادا، "گلوب و ایمیل" به عنوان «سازنده ملی دهه شهروندی» در سال ۲۰۱۰ به رسمیت شناخته شد. در سال ۲۰۱۶ جایزه سیویک اکش
ن برای یک عمر دستاورد در رهبری مدنی منطقه تورنتو به او تعلق گرفت.
هلن فیلمی به کارگردانی و تهیه کنندگی علی اکبر ثقفی و نویسندگی امیرحسین ثقفی و شراره سروش محصول سال ۱۳۹۴ است. خلاصه داستان. داستان دختری است که قرار است به ایتالیا برود اما به علت گرفتاری خانواده، مسیر دیگری در پیش می گیرد.
پی اس ال وی - سی ۳۷ ، ، که (همچنین به عنوان سری ماهواره ای کارتوسَت-۲ شناخته می شود) سی و نهمین مأموریت از برنامه PSLV و مأموریت شانزدهم در پیکربندی «PSLV-XL» بود.&lt;/small&gt; "پی اس ال وی - سی ۳۷" در ۱۵ فوریهٔ ۲۰۱۷ با موفقیت ۱۰۴ ماهواره را به طور همزمان در مدار خورشیدآهنگ قرار داد و از این نظر یک رکورد تازه ایجاد کرد. رکوردهای پیشین، راه اندازی همزمان ۳۷ ماهواره توسط موشک روسی دنپر در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۴و ۲۹ ماهواره توسط راکت مینوتور ناسا در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۳ بوده است. راه اندازی "پی اس ال وی - سی ۳۷" توسط سازمان پژوهش های فضایی هند (آی اس آراُ ISRO) از مرکز فضایی ساتیش داوان در سری هاری کوتا، آندرا پرادش، انجام شده است. هزینهٔ راه اندازی این مأموریت ۱۵ میلیون دلار آمریکایی بود. بنا بر گزارش سازمان پژوهش های فضایی هند، ۱۰۱ ماهواره از آنها ماهواره های بین المللی بوده اند که به عنوان بخشی از یک برنامه ریزی ها و قرارهای تجاری میان چندین کشور و شرکت انتریکس؛ شرکتی که توسط دولت هند و زیر نظر وزارت امور فضایی، یک بازوی تجاری (آی اس آراُ ISRO)، اجرا و راه اندازی شده اند.&lt;ref name="PSLV-C37 / Cartosat -2 Series Satellite
"&gt;&lt;/ref&gt; کاربردهای برخی از ماهواره ها. شبیه سازی های ماهوارهٔ کارتوسات-۲دی، به نقشه برداری های انجام شدهٔ ماهواره های پیشین افزوده شده، و برای سیستم اطلاعات زمین در جاهای مختلف و برنامه های کاربردی سامانه اطلاعات جغرافیایی در هند استفاده می شود. از دو نانوماهوارهٔ هند، «INS-1A و INS-1B»، به عنوان محموله های تجربی علمی آینده استفاده می شود. ماهوارهٔ (داو DOVE) را ایالات متحده آمریکا استفاده می کند و برای عکس برداری از زمین برای اهداف تجاری، محیط زیستی، و فعالیت های بشردوستانه استفاده می شود. ماهواره های (لمور LEMUR) برای ردیابی حمل ونقل کشتی ها و اندازه گیری های آب و هوایی با استفاده از اختفاء رادیویی جی پی اس (GPS radio occultation). فارابی-۱ از قزاقستان، نایف ۱ از امارات متحده عربی، و (پیاس PEASSS)از هلند ماهواره های نشان دهنده تکنولوژی هستند در حالی که (دیدو-۲ DIDO-2)از سوئیس یک ماهوارهٔ خرد پژوهشی است. (بی جی یوسات BGUSAT) از اسرائیل در درجهٔ اول برای تحقیق و سیستم های خودکار هواپیما اویونیک استفاده می شود.
کامران رسول زاده شاعر، خواننده موسیقی پاپ، ترانه سرا و نمایشنامه نویس و دراماتوژ و نویسنده، مستندساز و کارگردان اهل ایران است. آثار ادبی. کامران رسول زاده تاکنون پنج مجموعه شعر به نام های «فکر کنم باران دیشب مرا شسته، امروز تو ام…»، «کوتاه بیا! عمرم به نیامدنت قد نمی دهد…»، «دستورهای زبانی یک دیکتاتور عاشق»، «مردماهی» و «نیستی و دوستت دارم، بی تو رفتارهام دچار توگانگی اند» را منتشر کرده است. همچنین نمایشنامه ای «زَنمَرد» به سه زبان فارسی، انگلیسی و تُرکی اثر دیگر کامران رسول زاده است که توسط انتشارات مروارید منتشر و روانه بازار شده است. کنسرت ها. کامران رسول زاده کنسرت های بسیاری در ایران برگزار کرده است یکی از مهم ترین کنسرت های او با همراهی خواننده ترک «مورات ککیلی» در استانبول ترکیه برگزار شده است. حواشی کنسرت ها. لغو چندباره کنسرت مشترک «کامران رسول زاده» و «مورات ککیلی» در سالهای ۱۳۹۱ و ۱۳۹۲ از حواشی برگزاری کنسرتهای این خواننده بوده است. وی در گفتگوی با سایت موسیقی ما دلیل لغو کنسرت ها را بر اساس سازوکار نظارتی در موسیقی کشور، ممنوعیت اجرای یک خواننده خارجی می داند و چنین می گوید: «براساس سازوکار نظارتی
در موسیقی کشور، اجرای یک خواننده خارجی در ایران غیرممکن است» رادیو و تلویزیون. او همچنین در تاریخ ۲۱ شهریور ۱۴۰۰ به برنامه رادیویی کافه هنر نیز دعوت شد
ناصر رفیعی محمّدی (زادهٔ ۱۵ اردیبهشت ۱۳۴۴) روحانی خطیب و کارشناس دینی ایرانی است. او سابقه حضور در برنامه های تلویزیون و رادیوی سیمای جمهوری اسلامی ایران، نظیر برنامه سمت خدا و بر بال سخن و سخنرانی در حرم فاطمه معصومه، حرم علی ابن موسی الرضا و حرم شاه عبدالعظیم را در کارنامه خود دارد. همچنین سخنران جایگزین در جمع ستایشگران در غیاب شیخ محمد میرزا محمدی بوده است. زندگی نامه. ناصر رفیعی محمّدی متولد ۱۵ اردیبهشت ماه سال ۱۳۴۴ هجری شمسی در شهر قم است. او تحصیلات ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان خود را در قم گذراند و و در سال ۱۳۶۲ از دبیرستان ماندگار شیخ صدوق قم در رشتهٔ علوم تجربی فارغ التحصیل شد. او پس از به پایان رساندن دبیرستان وارد حوزهٔ علمیهٔ قم شد و ظرف پنج سال دورهٔ سطح را تا پایان کفایة الاصول به پایان رساند. هنگامی که در پایهٔ پنجم به تحصیل می پرداخت رتبهٔ اول آزمون شورای مدیریت حوزه را کسب کرد و به این خاطر از سوی سید روح الله خمینی یک دورهٔ کامل بحارالانوار را به عنوان هدیه دریافت کرد. او دروس سطح را نزد استادانی مانند وجدانی فخر، اعتمادی، پایانی، دوزدوزانی، صلواتی، راستی، کاشانی و ستوده گذراند و از سال ۱۳۶
۸ تا ۱۳۷۳ در دروس خارج فقه و اصول فاضل لنکرانی، مظاهری و صانعی شرکت کرد. همچنین در کنار دروس اصلی حوزه به یادگیری دروس جانبی (فلسفه، علوم قرآن، شرح تجرید، تفسیر قرآن و رجال) پرداخت. او همزمان با تحصیل در حوزه به تحصیلات دانشگاهی نیز مشغول بود و لیسانس الهیات را از دانشگاه باقر العلوم و فوق لیسانس این رشته را از دانشگاه قم اخذ نمود. رفیعی در سال ۱۳۷۳ در آزمون دکتری در رشته علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران پذیرفته شد و در سال ۱۳۷۷ با دفاع از رسالهٔ خود موفق به اخذ درجه دکتری گردید. رفیعی محمدی در محرم سال ۱۴۰۰ به کرونا مبتلا شد و از برگزاری مراسم در دهه اول محرم بازماند. فعالیت ها. وی مسئولیت نهاد نمایندگی رهبر در دانشگاه سمنان و مدیریت گروه شیعه شناسی جامعه المصطفی العالمیه را برعهده داشته است و هم اکنون عضو هیئت علمی جامعه المصطفی العالمیه می باشد. او همچنین دبیری همایش ملّی «صدف کوثر» را که هر سال برگزار می شود بر عهده دارد. رفیعی در دوران دانش آموزی، از طریق توزیع بیانیه و اعلامیه علیه حکومت پهلوی به فعالیت می پرداخت و پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ و تأسیس حزب جمهوری اسلامی به عضویت شاخهٔ دانش آموزی آن حزب درآمد.
مواضع. در خرداد ماه سال ۱۳۹۵ رفیعی در سخنرانی خود در حرم فاطمه معصومه وضعیت حجاب در گیلان را «بی حجابی محض» خوانده و اظهار کرد: این اظهارات واکنش های رسانه ای مختلفی را برانگیخت. از جمله جبار کوچکی نژاد و غلامعلی جعفرزاده دو نمایندهٔ رشت با انجام مصاحبه و صدور بیانیه به این اظهارات واکنش نشان داده و رفیعی را «طلبهٔ خاطی» خوانده و سخنانش را مصداق توهین به مردم گیلان تلقی کرده و خواستار عذرخواهی فوری رفیعی شدند. رفیعی در مصاحبه با خبرگزاری حوزه به توضیح اظهاراتش پرداخت. او در این مصاحبه گفته بود: در فروردین ماه سال ۱۴۰۲ رفیعی در سخنرانی خود در حرم فاطمه معصومه به وضعیت حجاب در کشور اعتراض کرده و اظهار داشت:
دنیل آمارتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دیورگاردن، کپنهاگن و لستر سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده است.
ایستگاه راه آهن شپردز بوش () یک ایستگاه راه آهن در لندن، انگلستان است که جزئی از خط غرب لندن می باشد. این ایستگاه که در ناحیه شپردز بوش قرار دارد در سال ۲۰۰۸ میلادی تأسیس شده است.
ایستگاه راه آهن امپریال وورف () یک ایستگاه راه آهن در لندن، انگلستان است که جزئی از خط غرب لندن می باشد. این ایستگاه که در منطقه همرسمیت و فولام لندن قرار دارد در سال ۲۰۰۹ میلادی تأسیس شده است.
ایوان باسو (زادهٔ ۲۶ نوامبر ۱۹۷۷) رکابزن سابق ایتالیایی است که در دوچرخه سواری جاده فعالیت می کرد. باسو با لقب ایوان مخوف، یکی از بهترین رکابزنان کوهستان در آغاز سدهٔ ۲۱ به شمار می رفت و یکی از قدرتمندترین رکابزنان مسابقات مرحله ای بود. او دو بار در سال ۲۰۰۶ با تیم سی اس سی و در ۲۰۱۰ با تیم لیکیگس برندهٔ جیرو دیتالیا شد. باسو در سال ۲۰۰۷ به برنامه ریزی برای مصرف مواد نیروزا اعتراف کرد و به مدت دو سال محروم شد. محرومیت او در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۸ به پایان رسید. باسو در اواخر ۲۰۱۵ از دوچرخه سواری بازنشسته شد. آخرین تیم حرفه ای او تیم تینکوف-ساکسو بود. زندگی نامه. باسو در گالاراته در استان وارزه در لمباردی به دنیا آمد. در همسایگی او کلودیو کاپوچی برندهٔ سه مرحلهٔ تور دو فرانس که به دلیل دوپینگ، برای دو سال محروم شده بود، زندگی می کرد. در دوران فعالیت آماتور، توانست در سال ۱۹۹۵ نایب قهرمان مسابقات قهرمانی جوانان جهان شود و در سال ۱۹۹۸ نیز برندهٔ مسابقات قهرمانی زیر ۲۳ سال جهان شد. والدین باسو از او خواستند که پیش از حرفه ای شدن تحصیلات خود را به پایان برساند. نخستین تیم حرفه ای او تیم ریسو-اسکوتی بود که در سال ۱۹۹۹ به عض
ویت آن درآمد و برای نخستین بار در جیرو دیتالیا رکاب زد. باسو نتوانست مسابقه را به پایان برساند، ولی برنده شدن در آن را یکی از اولویت های خود قرار داد. در سال ۲۰۰۰ توانست نخستین پیروزی حرفه ای خود را با برنده شدن تور رجیو به دست آورد. نتایج امیدوار کننده. باسو در سال ۲۰۰۱ به تیم فاسا بورتولو پیوست که توسط جانکارلو فرتی هدایت می شد. او توانست موفقیت های قابل توجهی در سال ۲۰۰۱ به دست آورد و برای نخستین بار در تور دو فرانس شرکت کرد. حملهٔ او در مرحلهٔ هفتم در روز ملی فرانسه، منجر به تشکیل یک گروه پیشتاز پنج نفره شد، ولی باسو در یک سراشیبی زمین خورد و علی رغم کسب مقام چهارم در مرحله، وادار به انصراف از مسابقه شد. در دو سال بعد، باسو نتوانست پیروزی مهمی به دست آورد، ولی نتایج امیدوار کننده ای در تور دو فرانس کسب کرد. در تور دو فرانس ۲۰۰۲ رتبهٔ یازدهم را به دست آورد و برندهٔ پیراهن سفید شد که به بهترین رکابزن زیر ۲۵ سال داده می شد. باسو در پایان تور دو فرانس ۲۰۰۳ نیز علی رغم همکاری اندک هم تیمی هایش در تیم فاسا بورتولو در مکان هفتم قرار گرفت. هم تیمی ها در بخش نخست مسابقه به دنبال کمک به الساندرو پتاکی بودند و توانس
ت در چهار مرحله به پیروزی برسد. پس از آن که پتاکی به دلیل مسمومیت غذایی وادار به ترک تور شد، تنها دو رکابزن برای کمک به باسو باقی ماندند. جز مراحل تایم تریل انفرادی تور ۲۰۰۳، باسو تنها یک دقیقه زمان نسبت به آرمسترانگ از دست داد. بر خلاف شایعات مبنی بر انتقال باسو به تیم یواس پستال سرویس، او به تیم سی اس سی پیوست و تحت هدایت بیارنه ریس قرار گرفت. نقطهٔ ضعف ایوان باسو، تایم تریل بود و پیش از آغاز فصل ۲۰۰۴، او و هم تیمی اش کارلوس ساستره در تونل بادی در مؤسسه فناوری ماساچوست تمرین می کردند تا موقعیت آیرودینامیکی خود را روی دوچرخه بهبود دهند. مهارت تایم تریل باسو در سال های بعد به طرز قابل توجهی افزایش یافت. جانشین بلافصل. باسو در تور دو فرانس ۲۰۰۴ وضعیت مناسبی داشت و در مرحلهٔ ۱۲ جلوتر از لانس آرمسترانگ به پیروزی رسید و نخستین پیروزی خود از سال ۲۰۰۱ را به دست آورد. سپس در مرحلهٔ ۱۵ به مکان دوم رده بندی اصلی صعود کرد. هرچند زمان کلی او به دلیل ضعف در تایم تریل ها آسیب دید: او در مرحلهٔ ۱۶ در رتبهٔ هشتم قرار گرفت و در مرحلهٔ ۱۹ ششم شد. در دو تایم تریل، بیش از ۵ دقیقه زمان نسبت به آرمسترانگ از دست داد که باعث شد در
رده بندی اصلی به رتبهٔ سوم سقوط کند و پایین تر از آندرئاس کلودن قرار گیرد. باسو در پایان فصل ۲۰۰۴ همراه با تیم ایتالیا در مسابقات قهرمانی جهان در ورونا شرکت کرد و به هم تیمی خود لوکا پائولینی کمک کرد که مدال برنز را به دست آورد. باسو در ژانویهٔ ۲۰۰۵ مادر خود را از دست داد. او به یاد مادرش جیرو دیتالیا را هدف اصلی خود در فصل ۲۰۰۵ قرار داد. در مرحلهٔ ۱۱ باسو در فاصلهٔ ۲۶ کیلومتری خط پایان به همراه پائولو ساوولدلی فرار کرد و پس از او از خط پایان گذشت تا پیراهن صورتی جیرو را به دست آورد. هرچند در مرحلهٔ ۱۳ به دلیل مشکل معده، رهبری مسابقه را از دست داد و در مرحلهٔ ۱۴ نیز ۴۰ دقیقه عقب افتاد تا بختش برای قهرمانی در جیرو از میان برود. او در ادامهٔ جیرو هدف خود را پیروزی در مراحل انفرادی قرار داد و توانست در دو مرحلهٔ ۱۷ (کوهستانی) و ۱۸ (تایم تریل) برنده شود. در تور دو فرانس ۲۰۰۵ ایوان باسو در نخستین مرحلهٔ کوهستانی (مرحلهٔ ۱۰) نسبتاً ضعیف عمل کرد و یک دقیقه دیرتر از گروه پیشتاز به خط پایان رسید؛ ولی در ادامهٔ تور تنها رقیب آرمسترانگ برای کسب پیراهن طلایی بود و در پایان تور بر سکوی دوم ایستاد. باسو همچنان در تایم تریل
ها ضعیف بود و در دو مرحله، بیش از ۳ دقیقه زمان نسبت به آرمسترانگ از دست داد. جیرو دیتالیای ۲۰۰۶. باسو که در جیروی ۲۰۰۵ در مکان ۲۸ قرار گرفته بود، در جیروی ۲۰۰۶ با هدف قهرمانی بازگشت. در تایم تریل تیمی مرحلهٔ ۵ تیم سی اس سی پیروز شد و ایوان باسو به رتبهٔ پنجم رسید. سپس با پیروزی در مرحلهٔ ۸ که پس از پشت سر گذاشتن دامیانو کونگو کسب کرد، رهبر رده بندی اصلی جیرو شد. در تایم تریل انفرادی مرحلهٔ ۱۱ باسو پس از یان اولریش در مکان دوم ایستاد و رکابزنانی مانند مارکو پینوتی قهرمان تایم تریل ایتالیا را شکست داد. او در هفتهٔ پایانی جیرو نیز توانست رقیبان اصلی خود در رده بندی اصلی را شکست دهد و دو مرحلهٔ ۱۶ و ۲۰ را با پیروزی پشت سر گذاشت. در پایان مرحلهٔ ۲۰ باسو که از پیروزی خود اطمینان یافته بود، تصویری از پسر تازه به دنیا آمدهٔ خود سانتیاگو را نمایش داد و هنگام گذر از خط پایان آن را در هوا نگه داشت. سانتیاگو روز قبل از آن مرحله متولد شده بود. جیلبرتو سیمونی که یک دقیقه دیرتر از باسو از خط پایان گذشته بود، اظهار کرد که غلبهٔ باسو در جیروی آن سال «فوق العاده» بود. باسو توانست جیرو را با اختلاف بیش از ۹ دقیقه با نفر دوم، خ
وزه انریکه گوتیرز، به پایان برساند که بیشترین حاشیهٔ پیروزی در جیرو از سال ۱۹۶۵ بود. باسو پس از جیرو اعلام کرد که طبق برنامهٔ پیش فصل خود در تور دو فرانس ۲۰۰۶ نیز رکاب خواهد زد. عملیات پوئرتو و تور دو فرانس ۲۰۰۶. مدیریت تور دو فرانس در ۳۰ ژوئن در یک کنفرانس مطبوعاتی اعلام کرد که شماری از رکابزنان از جمله ایوان باسو به دلیل شایعات منتشر شده دربارهٔ دوپینگ خونی که از تحقیقات عملیات پوئرتو در اسپانیا نشئت می گرفت، در تور دو فرانس ۲۰۰۶ رکاب نخواهند زد. بر پایهٔ تحقیقات، باسو متهم بود که در یک کلینیک اسپانیایی دوپینگ خونی را از دکتر فوئنتس دریافت کرده است. هیچ اتهام رسمی ارائه نشد؛ ولی طی توافقی میان مربیان همهٔ تیم های حرفه ای، هر رکابزنی که مظنون به استفاده از مواد نیروزا بود، اجازه شرکت در مسابقات تور حرفه ای را نمی داشت؛ بنابراین سی اس سی وادار به حذف باسو از فهرست ورودی خود برای تور ۲۰۰۶ شد. طبق گمانه زنی رسانه های ایتالیایی در صورتی که باسو محروم نمی شد، به تیم دیسکاوری چنل می پیوست. تیم سی اس سی این پیشنهادها را صرفاً شایعه دانست. مدتی بعد، به بیارنه ریس گزارش شد که اگر باسو نتواند ثابت کند که رابطه ای با د
کتر فوئنتس نداشته است، نمی تواند به تیم سی اس سی بازگردد؛ زیرا در قرارداد باسو ذکر شده بود که نمی تواند هیچ کمک پزشکی از بیرون تیم دریافت کند. در ۱۸ اکتبر، تیم سی اس سی اعلام کرد که قرارداد باسو با توافق دوجانبه لغو شده است. در ۲۶ اکتبر، کمیتهٔ ملی المپیک ایتالیا اعلام کرد که به دلیل ناکافی بودن شواهد، باسو از هرگونه مشارکت در عملیات پوئرتو تبرئه شده است. در ۹ نوامبر باسو به تیم دیسکاوری چنل پیوست و در ۳ دسامبر برای نخستین کمپ تمرینی غیررسمی به تیم ملحق شد. باسو در تور کالیفرنیا برای لوی لایپهایمر رکاب زد؛ سپس در تیرنو-آدریاتیکو شرکت کرد که در آن تصادف کرد. بازگشایی پروندهٔ پوئرتو. در ۲۴ آوریل ۲۰۰۷ پس از بازگشایی پروندهٔ باسو توسط کمیتهٔ ملی المپیک ایتالیا، تیم دیسکاوری چنل او را تعلیق کرد و در ۳۰ آوریل قرارداد باسو را فسخ کرد. باسو همچنان ادعا می کرد که هرگز دوپینگ خونی نکرده است، ولی اعتراف کرد که برای انجام دوپینگ خونی با کلینیک فوئنتس تماس گرفته است. باسو در ۲ مه در کمیتهٔ ملی حاضر شد و در ۷ مه به مشارکت در رسوایی دارویی اعتراف کرد. در مصاحبهٔ مطبوعاتی بیان کرد که برای دوپینگ تلاش کرده است؛ ولی دوپینگی ان
جام نداده است. باسو اعلام کرد که محرومیت خود را طی خواهد کرد و به مسابقه باز خواهد گشت. در ۱۵ ژوئن ۲۰۰۷ باسو مشمول محرومیت دوساله شد. مدت تعلیق او توسط سی اس سی و تعلیق مجازی پس از ترک دیسکاوری مد نظر قرار گرفت که به معنی محرومیت باسو تا ۲۵ اکتبر ۲۰۰۸ بود. بازگشت پس از محرومیت. باسو پس از بازگشت خود قرارداد دوساله ای با تیم لیکیگس امضا کرد و نخستین مسابقهٔ خود را در ۲۶ اکتبر در جام ژاپن انجام داد که در پایان آن در مکان سوم قرار گرفت. در آوریل ۲۰۰۹ برندهٔ تور ترنتینو شد. سپس در جیرو دیتالیا شرکت کرد که آن را با کسب مقام پنجم به پایان رساند. همچنین در ووئلتا اسپانیای ۲۰۰۹ در مکان چهارم قرار گرفت. در سال ۲۰۱۰ هدف باسو کسب دومین قهرمانی در جیرو بود. او آغاز آرامی در جیرو دیتالیای ۲۰۱۰ داشت، ولی برندهٔ مرحلهٔ ۱۵ شد و در پایان مرحلهٔ ۱۹ پیراهن صورتی را به دست آورد که آن را تا پایان تور حفظ کرد. به این ترتیب باسو توانست دومین قهرمانی در جیرو را پس از قهرمانی در سال ۲۰۰۶ کسب کند. در سال ۲۰۱۱ باسو از جیرو صرف نظر کرد تا روی تور دو فرانس تمرکز کند. پس از آغاز خوب در دو هفتهٔ نخست و قرارگیری در مکان پنجم، باسو در مراحل
۱۶ و ۱۷ عقب افتاد و در پایان تور رتبهٔ هفتم را کسب کرد. در سال ۲۰۱۲ نیز باسو روی جیرو تمرکز کرده بود، ولی در نهایت پنجم شد. در اوت ۲۰۱۴ اعلام شد که باسو طبق قراردادی دوساله از سال ۲۰۱۵ به تیم تینکوف-ساکسو خواهد پیوست. در ژوئیهٔ ۲۰۱۵ سرطان بیضهٔ باسو تشخیص داده شد و در نخستین روز استراحت در ۱۳ ژوئیه از تور دو فرانس ۲۰۱۵ کناره گیری کرد تا در ایتالیا به درمان بپردازد. شماری از مردم از جمله لانس آرمسترانگ حمایت خود از باسو را ابراز کردند. در سپتامبر ۲۰۱۵ تیم تینکوف-ساکسو اعلام کرد که باسو پس از جراحی در میلان، کاملاً درمان شده است و می تواند دوباره به مسابقات بازگردد. ولی در ماه بعد باسو پس از گفتگو با تیم خود، بازنشستگی اش را اعلام کرد. زندگی شخصی. ایوان باسو در کاسانو مانیانو در گالاراتهٔ ایتالیا با همسر و چهار فرزندش زندگی می کند. او زمینی را در شهر خود خریداری کرده است تا در آن به پرورش زغال اخته بپردازد و علاوه بر ایجاد اشتغال برای مردم محلی، درآمدی برای دوران بازنشستگی خود از دوچرخه سواری داشته باشد.
پلیس عراق ، نیروی رسمی است که وظیفه حفظ نظم و انضباط مدنی در عراق را بر عهده دارد. این سازمان پس از حمله ائتلاف بین المللی به رهبری ایالات متحده به عراق در سال ۲۰۰۳ توسط دولت موقت این کشور و تحت نظر وزارت کشور پی ریزی شد. فرماندهی این نیرو هم اکنون برعهده سپهبد رائد شاکر جودت می باشد. تاریخچه. نیروهای پلیس کنونی عراق دارای پیوندهایی با نیروهای امنیتی زمان رژیم پیشین یعنی دولت صدام حسین، دیکتاتور این کشور می باشد. نیروهای پیشین به عنوان نیروهایی حرفه ای کم تر در سرکوب مخالفان به کار گرفته می شدند به همین جهت پس از حمله خارجی انسجام خود را حفظ کرد و به عنوان ابزاری مفید مورد استفاده قرار گرفت. با این حال که دولت جدید عراق قصد داشت بنیان جدیدی برای یک پلیس نوین بریزد اما ناآرامی های مدنی و تشنج های سیاسی این امر را میسر نکرد. از این رو با تعلیم نیروهای آمریکایی دولت اجباراً با پرداخت مقرری اضطراری رو به استفاده از نیروهای پیشین آورد. این مشکلات در شمال یعنی ناحیه کردستان عراق پیش نیامد و نیروهای امنیتی بدون وجود خللی تحت نظارت ژنرال پترائوس متشکل از نیروهای پلیس سابق سازمان یافته و تعلیم دیدند. در همین زمان تلاش
دولت موقت برای پاکسازی نیروهای امنیتی از عناصر بعثی ادامه داشت به گونه ای که در یک مورد با دخالت آمریکایی ها پیش از هفت هزار نفر از نیروهای پلیس سابق در عراق از سمت خود عزل شدند. این اقدامات با تعلیم بیش از ۴ هزار نفر در چهار ماه آینده دنبال شد. در این موقعیت نیز سربازگیری بیشتر از بین نیروهای سابق انجام می گرفت. به این ترتیب در پایان سال ۲۰۰۳ توان نیروهای پلیس عراق به عددی بالغ بر ۵۰ هزار نفر رسید.