Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رئیس جمهور بلاروس ، رئیس کشور و بالاترین مقام اجرایی در بلاروس است. این منصب، در سال ۱۹۹۴ و بر پایه قانون اساسی بلاروس ایجاد شد. وظایف رئیس جمهور بلاروس شامل اجرای سیاست خارجی و سیاست داخلی، دفاع از حقوق و رفاه عمومی شهروندان و ساکنان و حفظ قانون اساسی است. الکساندر لوکاشنکو، نخستین و تنها رئیس جمهور بلاروس از سال ۱۹۹۴ تاکنون است.
انتخابات ریاست جمهوری بلاروس در تاریخ ۱۱ اکتبر ۲۰۱۵ برگزار شد. رئیس جمهور کنونی بلاروس، الکساندر لوکاشنکو که از سال ۱۹۹۱ میلادی در همهٔ انتخابات ریاست جمهوری برنده شده، برای پنجمین بار پیاپی با ۸۴٪ آرا برنده شد.
پالایشگاه گاز سرخون و قشم یک واحد پالایشگاه گاز است که در ۲۵ کیلومتری شمال شرقی بندرعباس قرار دارد و از سال ۱۳۷۵ شروع به کار کرده است. شرکت پالایش گاز سرخون و قشم در سال ۱۳۵۷ تأسیس گردید و فعالیت خود را در بخش استحصال و پالایش گاز طبیعی و میعانات گازی همراه و گاز مایع مربوط به میدان گازی سرخون در منطقه بندرعباس و میدان گازی گورزین در جزیره قشم، آغاز نمود. ظرفیت تولید گاز از این پالایشگاه ۹ میلیون مترمکعب بود که با تعمیرات اساسی واحد شیرین سازی ظرفیت تولید به ۱۰ میلیون مترمکعب در سال ۱۳۹۳ خورشیدی افزایش یافت.درحال حاضر مدیر عامل این پالایشگاه دکتر نوری زاده میباشد. در سال ۱۳۹۳ خورشیدی از مجموع ۹۳۵ نفر مشغول به کار در این مجموعه، ۶۰۰ نفر آن ها نیروی پیمانکاری بودند. منابع. شرکت ملی گاز ایران
بازی های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ () پانزدهمین دوره بازی های پارالمپیک تابستانی است که از ۷ تا ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو، برزیل برگزار شده است. دراین رویداد چندورزشی، رقابت ها در ۲۲ رشته و ۵۲۶ رویداد ورزشی انجام می شود و کمیته بین المللی پارا المپیک عهده دار ادارهٔ امور آن است. این اولین بار است که پارالمپیک تابستانی در شهری که پاییز خود را می گذراند برگزار می شود. همچنین برای این بازی ها، این اولین بار است که یک شهر آمریکای لاتین یا آمریکای جنوبی، میزبانی بازی ها را عهده دار است. این دومین شهر و ملت میزبان در نیمکره جنوبی است، اولین شهر و ملت میزبان این بازی ها در نیمکره جنوبی؛ پارالمپیک تابستانی سال ۲۰۰۰ در سیدنی بود، که همچنین اولین بار برای پرتغالی زبان بودن کشور میزبان هم محسوب می شد. دو رشته: رقابت های قایقرانی و پاراتریاتلون (سه گانه)، رشته های ورزشی جدیدی هستند که در این دوره به برنامه های پارالمپیک تابستانی امسال افزوده شده اند. مراسم افتتاحیه. مراسم افتتاحیه بازی های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ در غروب ۷ سپتامبر ۲۰۱۶ در ساعت ۱۸٫۳۰ به وقت برزیل، ۲۱٫۳۰ (یوتی سی) در محل ورزشگاه ماراکانا ریو دو ژانیرو
انجام شد. نماد پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶. در پی پرده برداری از این نماد یا (بخت آور) رسمی پارالمپیک تابستانی و بازی های المپیک ۲۰۱۶ ، در روز ۲۴ نوامبر سال ۲۰۱۴، و گزینش نام های مربوطه؛ «تام» و «وینیسیوس»، از طریق آرای عمومی، نتایج آن در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۵ اعلام شد. این دو نام به افتخار موسیقیدانان برزیلی وینیسیوس دی مورائس و تام ژوبیم برگزیده شدند و نماد این دوره پارالمپیک و المپیک معرفی گردید.
پاک شده که در ژاپن با عنوان شهری که تنها من در آن گمشده ام شناخته می شود، یک مجموعه مانگا ژاپنی در سبک خیال پردازی و معمایی است که در انتشارات کادوکاوا شوتن و در مجله یانگ ایس بین ۴ ژوئن ۲۰۱۲ تا ۴ مارس ۲۰۱۶ به چاپ می رسید. نویسندگی و طراحی هر دو، اثر کِی سانبه می باشد. یک مجموعه تلویزیونی انیمه دوازده قسمتی نیز بر اساس نسخه مانگا توسط استودیوی ای-۱ پیکچرز تهیه شده که از ژانویه تا مارس ۲۰۱۶ در شبکهٔ فوجی تلویژن پخش شد. یک فیلم سینمایی نیز به همین نام و به کارگردانی یوئیچیرو هیراکاوا، و نویسندگی نوریکو گوتو در تاریخ ۱۹ مارس ۲۰۱۶ در کشور ژاپن به نمایش درآمد. داستان. ساتورو فوجینوما یک مانگاکای پرتلاش است که توانایی سفر در زمان و پیشگیری از مرگ و میرها را دارد. هنگامی که مادرش بدست فردی ناشناس به قتل می رسد، او برای حل معمای مرگ مادرش هجده سال در زمان به عقب بر می گردد، اما به طور اتفاقی به مدرسه ابتدایی خود، و درست قبل از ناپدید شدن یکی از همکلاسیش به نام کایو هینازوکی باز می گردد. منابع. https://web.archive.org/web/20150121003354/http://www.manga-news.com/index.php/serie-vo/Boku-Dake-ga-Inai-Machi-vo http://www
.manga-news.com/index.php/serie/Erased http://www.manga-news.com/index.php/manga-vo/Boku-Dake-ga-Inai-Machi-jp/vol-1 http://www.kadokawa.co.jp/comic/bk_detail.php?pcd=321402000097 http://bokumachi-anime.com/news/?article_id=35064
زردپره لیمویی پرنده ای از گروه زردپره ها در تیرهٔ زردپرگان در راستهٔ گنجشک سانان است که در اروپا و بیشتر جای های آسیا زندگی و تولیدمثل می کند. این پرنده در ایران نیز یافت می شود. زیستگاه زرد پره لیمویی در کشتزارها، تپه ماهورهای باز و دارای بوته های متوسط است و معمولاً می توان آنها را در کنار جاده ها دید. این پرنده آشیانه خود را کنار پرچین ها، زیر بوته ها یا کنار گودال ها، روی زمین می سازد و ۳ تا ۶ تخم می گذارد. تخم های این پرنده نقش و نگاری مومانند دارند. زردپره لیمویی بیشتر از حشرات و دانه گیاهان تغذیه می کند. زردپره لیمویی در بخش هایی از اروپا در معرض ناپدید شدن است. از سال ۱۹۷۰ تا ۲۰۰۳ نیمی از جمعیت این پرنده در انگلستان از بین رفت.
پردیس سینمایی هویزه (نام پیشین: سینما دیاموند) یک پردیس سینمایی در مشهد، ایران است. سینما دیاموند در ۲۲ اردیبهشت ماه سال ۱۳۴۷ با ظرفیت ۲۲۰۰ صندلی به دست افتتاح شد و در آن زمان بزرگ ترین و مجلل ترین سینما در خاورمیانه به شمار می آمد. پس از انقلاب نام سینما به «هویزه» تغییر کرد و پس از طی دوران ۱۶ ماهه بازسازی، شهریور ماه ۱۳۹۱ دوباره با عنوان «پردیس سینمایی هویزه» احیا شد و لقب بزرگ ترین و مدرن ترین سینمای کشور را بازپس گرفت. ظرفیت و امکانات. «پردیس سینمایی هویزه» هم اکنون با ۸ سالن نمایش و آخرین استانداردهای روز دنیا که همگی مجهز به سیستم آپارات دیجیتال ۳۵میلیمتری و Full HD و صدای دالبی ساراند هستند و یکی از سالن ها نیز امکانات پخش فیلم های سه بعدی دارد ادامه فعالیت می دهد. از دیگر امکانات این پردیس سینمایی می توان به کافه سینما، سینماگالری، دو واحد کافی شاپ، کافی نت مجهز و رایگان، پله برقی، سرویس های بهداشتی، نمازخانه و مدرن ترین سیستم های سرمایش و گرمایش و برق اضطراری و اطفای حریق اشاره کرد. همچنین بزرگ ترین پرده سینمای ایران و نیز بزرگ ترین تلویزیون شهری سینمایی کشور از دیگر وجوه تمایز این مجموعه با مجموعه
های مشابه است. نخستین فیلم سه بعدی ایران نیز با عنوان «آقای الف» ساخته علی عطشانی چهارشنبه ۱۸ اردیبهشت ماه۱۳۹۲ بر روی پرده سینما هویزه مشهد به نمایش درآمد.
خاک مخلوطی از مواد معدنی و آلی است که از تجزیه و تخریب سنگ ها در نتیجهٔ هوازدگی به وجود می آید. خاک همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ابریشم یک نخ طبیعی ست که از پیلهٔ کرم ابریشم گرفته می شود. ابریشم همچنین به یکی از موارد زیر اشاره دارد:
جاده ابریشم شبکهٔ راه های به هم پیوسته ای با هدف بازرگانی در آسیا بود که خاور و باختر و جنوب آسیا را به هم و به شمال آفریقا و خاور اروپا پیوند می داد. جاده ابریشم همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
والفجر ؛ نمونه ی ایرانی اژدر اشکفال روسی است که از سال ۱۹۶۰ در کارخانه ی واقع در قرقیزستان تولید می گردد. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی روسیه ۷۵ درصد سهام کارخانه ی مذکور را خریداری و تولید انواع مختلف اژدر اشکفال را در آن ادامه داده است. این اژدر هم اکنون توسط مهندسین وزارت دفاع ایران مهندسی معکوس و ارتقا یافته و در کارخانجات زیرمجموعه ی وزارت دفاع ساخته می شود. خط تولید انبوه این اژدر، با حضور حسین دهقان وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و حبیب الله سیاری فرمانده نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در سازمان صنایع دریایی وزارت دفاع در تاریخ ۲۱ مهر ۱۳۹۴ افتتاح شد. ویژگی ها. این اژدر دارای قابلیت ضد فریب، سرعت زیاد و سرجنگی با قدرت انفجاری و تخریب بسیار بالا قادر است با غافلگیری ظرف چند ثانیه اهداف و شناورهای بزرگ دریایی را به طور کامل منهدم و غرق کند. همچنین زمان کوتاه آماده سازی در یگان های پشتیبانی کننده و یگان های شلیک کننده از جمله ویژگی های متمایزکننده این اژدر با انواع مشابه است که موجب افزایش توان تاکتیکی، سرعت عمل و واکنش سریع یگان های رزمی سطحی و زیر سطحی خواهد شد.
آزمایش چندگانه خواب یا پلی سومنوگرافی () آزمایشی است که نوار مغزی (الکتروانسفالوگرافی) را در طی خواب ثبت می کند؛ اغلب همراه با آن، از ECG، الکترواکولوگرافی (EOG)، الکترومیوگرافی (EMG)، باز شدن قفسه سینه، و ثبت وضعیت تورم آلت تناسلی، اشباع اکسیژن خون، حرکت بدن، دمای بدن، پاسخ گالوانیک پوست (GSR)، و سطح اسید، معده استفاده می شود. اندیکاسیون ها. برای کمک به تشخیص موارد زیر: ۱. اختلال های خواب: بی خوابی ها، پرخوابی ها، خواب پریشی ها، آپنه خواب، میوکلونوس شبانه و دندان قروچه مربوط به خواب. ۲. اختلال های مربوط به خواب کودکی: شب ادراری، خواب گردی (راه رفتن در خواب)، و اختلال وحشت شبانه (pavor nocturnus). ۳. سایر وضعیت ها: اختلال نعوظی: اختلال های تشنجی، میگرن و سایر سردردهای عروقی، سوءمصرف مواد، رفلاکس معده ای - مروی، و اختلال افسردگی ماژور
تخت آویز یا نَنو یا ننی نوعی گهواره بزرگ است که از چرم یا پارچه ی ضخیم می دوزند و دو سر ریسمان آن را به دو درخت یا دو دیوار مقابل بهم می بندند. در قدیم به آن ننی، بانوج و بانوچ هم می گفتند. با استفاده از یک پتوی بزرگ، مقداری طناب و چهار قطعه چوب کوچک که از محیط جمع آوری می شود نیز می شود یک ننوی ساده ساخت. از ننو می توان در داخل ساختمان یا حیاط و بام خانه و نیز در مسافرت های برون شهری به ویژه مناطق جنگلی استفاده کرد. ننو برای گردشگرانی که قصد گشت و گذار در مناطق جنگلی را داشته و می خواهند از گزند حیوانات موذی روز زمین در امان باشند، وسیله کارآمدی است. پیشینه. در مناطق غربی، ننو نخستین بار توسط مردم آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی برای خواب استفاده شد. بعدها دریانوردان نیز از ننو برای استراحت و صرفه جویی در جای خواب بهره بردند. در ایران. ننو در خانه های قدیمی مازندران با ساختار سقف چوبی، به شکلی بود که بر سقف خانه چهار میخ با فاصلهٔ معین می کوبیدند و سپس طنابی را به آن می بستند و پایین آن با بستن دو چوب به عرض چهار طناب آویزان شده، ننو شکل می گرفت. هنگامی که از ننو استفاده نمی شد، چوب ها جدا و طناب ها به گوشه ات
اق بسته می شدند. هنگام کار بافی یا خرد کردن قند یا پنبه کشی، زنان با یک دست یا با طنابی که ننو را به شصت پای خود می بستند به تکان دادن آن می پرداختند. ننو به شکل دو طناب با کمک چادر یا چادرشب که در آن زمان فراوان بود به نام لاون، هَلانِه یا یک چهارچوب با روکشی از گونی کنفی یا پلاستیکی به نام نَنی استفاده می کردند و با تکان دادن آن ها به طور مداوم یا با کمک یک طناب دراز از راه دور سرگرم چیدن چای، باز کردن پنبه، برداشت محصولات کشاورزی و باغی و انجام امور مربوط به کارهای خانه همچون نظافت روزانه و آشپزی می شدند.
نخلک اره ای نام یک گونه از تیره نخل است. این گیاه بومی جنوب شرقی ایالات متحده امریکا است. عصاره سابال یا سائوپالمتو به مدت طولانی به عنوان یک درمان سنتی برای مشکلات مختلف سلامتی از جمله مشکلات ادراری و پروستات استفاده می شود. با این حال، ارتباط آن را درمان ریزش مو زمانی آشکار شد که محققان متوجه شدند که ممکن است تولید دی هیدروتستوسترون (DHT)، هورمونی مرتبط با آلوپسی آندروژنیک را مهار کند. DHT محصول جانبی تولیدی از تستوسترون است و توسط آنزیمی به نام 5-آلفا ردوکتاز مشتق شده است و اعتقاد بر این است که یکی از عوامل اصلی مو در افراد دارای استعداد ژنتیکی است.
نخل بادبزنی کالیفرنیا نام یک گونه از سرده نخل های بادبزنی است.
کلم های مرداب نام یک سرده از تیره گل شیپوریان است.
دریاچه مینه تُنکا دریاچه ای در فاصله تقریبی ۱۵ مایلی از شهر مینیاپولیس، مینه سوتا می باشد. این دریاچه به طور مشترک در محدوده شهرستان هنینپن و شهرستان کاور قرار دارد و توسط ۱۳ شهر احاطه شده. این دریاچه با مساحت ۵۹ کیلومتر مربع نهمین دریاچه بزرگ ایالت مینه سوتا در ایالات متحده یه شمار می رود.
بار، در دانش فیزیک، ممکن است به کمیت های مختلفی اشاره داشته باشد، مثلاً بار الکتریکی در الکترومغناطیس یا بار رنگ در کرومودینامیک کوانتومی. بار را می توان با مولدهای مستقل از زمان یک گروه تقارنی و به طور خاص با مولدهایی که جابه جایی هامیلتونی دارند، متناظر دانست. بارها را اغلب با حرف "Q "نمایش می دهند و بنابراین ناوردایی بار با جابه جاگر ناپدیدشونده Q,H]=۰] متناظر خواهد بود که در آن H هامیلتونی است. از این رو بارها با اعداد کوانتومی پایسته مرتبط می شوند. این اعداد، مقدار ویژه های "q" مولد "Q" هستند. تعریف انتزاعی. به شکل انتزاعی، به هر مولد تقارن پیوسته در سامانه مورد مطالعه بار گفته می شود. وقتی که یک سامانه فیزیکی دارای نوعی تقارن باشد، طبق قضیه نوتر، یک جریان پایسته است. آنچه که در جریان "جاری "می شود، بار است، بار مولد گروه تقارنی (محلی) است. این تعریف از بار را گاهی با نام بار نوتر می خوانند. بنابراین، به عنوان مثال، در الکترومغناطیس، بار الکتریکی مولد تقارن (1)U است. جریان پایسته نیز جریان الکتریکی است. در مورد تقارن های دینامیکی محلی، یک میدان پیمانه ای متناظر با هر بار وجود دارد که در هنگام کوانتیزه شد
ن، میدان پیمانه ای به یک بوزون پیمانه ای تبدیل می شود. بدین ترتیب مثلاً میدان پیمانه ای الکترومغناطیس، میدان الکترومغناطیسی است و بوزون پیمانه ای آن فوتون است. مثال ها. اعداد کوانتومی بار مختلفی توسط نظریه هایفیزیک ذرات معرفی شده اند. از جمله می توان به بارهای مدل استاندارد اشاره کرد: بارهای تقارن های تقریبی بارهای فرضی مدل های گسترش یافته مدل استاندارد: در ابرتقارن: در گرانش:
نظریه های اتر در فیزیک چنین پیشنهاد می دهند که رسانه ای به نام اتر (از واژه یونانی αἰθήρ به معنی هوای بالا، هوای خاص وتازه) وجود دارد که، ماده یا میدانی که فضا را پر کرده است و گمان می رفت که وجودش به عنوان رسانه انتقال برای انتشار نیروهای الکترومغناطیس یا گرانشی ضروری است. نظریه های اتر مفاهیم مختلفی برای این رسانه و ماده ارائه داده اند. مفهوم اتر عصر نوین با واژه کهن اتر که از عناصر طبیعی محسوب می شد، شباهت چندانی ندارد. از زمان پیدایش نظریه نسبیت خاص، نظریات شامل اتر از فیزیک نوین کنار گذاشته شدند و با مدل های انتزاعی تری جایگزین شدند.
مسجد جامع قیروان که با نام مسجد عقبه بن نافع نیز شناخته می شود، یکی از بااهمیت ترین مسجدهای تونس است که در شهر تاریخی قیروان قرار دارد. مسجد در سال ۵۰ هجری قمری (۶۷۰ میلادی) توسط عقبه بن نافع در ابتدای تأسیس شهر قیروان در زمینی به مساحت ۹٬۰۰۰ مترمربع ساخته شد و یکی از کهن ترین مساجد جهان اسلام و الگویی برای سایر مساجد ساخته شده در مغرب عربی است. مسجد قیروان یکی از تأثیرگذارترین و بزرگ ترین یادبودهای اسلامی در شمال آفریقا است. فضای آن شامل یک نمازخانه با ستون های موازی، حیاط دارای سنگفرش مرمری و یک گلدستهٔ بزرگ مربعی است. در دورهٔ اغلبیان کارهای زیادی در توسعهٔ مسجد انجام شد. شهرت مسجد عقبه و سایر مکان های مذهبی قیروان، به توسعه و افزایش جمعیت آن کمک کرد. دانشگاهی که دانشجویان آن در مسجد، درس می خواندند، مرکزی برای آموزش علوم اسلامی و طبیعی بود. با زوال شهر قیروان، مرکز مطالعات فکری به دانشگاه زیتونه در شهر تونس منتقل شد. موقعیت مکانی. مسجد در منطقهٔ داخلی حومة الجامی در شمال شرق شهر قیروان قرار دارد. این مکان، قلب بافت شهری شهر تأسیس شده توسط عقبه بن نافع است؛ ولی به دلیل طبیعت ویژهٔ این سرزمین که در معرض شاخ
ه هایی از وادی بود، توسعهٔ شهری به سمت جنوب شهر انجام شد. سپس تحولات قیروان باعث هجوم بنی هلال در ۴۴۹ قمری شد که نتیجهٔ آن، زوال شهر بود. ساختمان به صورت یک چهارضلعی نامنظم بزرگ است. طول شرقی ۱۲۷٫۶ متر و طول غربی ۱۲۵٫۲ متر است. عرض دو سوی شمالی (که گلدسته در میانهٔ آن قرار دارد) و جنوبی آن نیز ۷۲٫۷ متر و ۷۸ متر است. مساحت کل مسجد، ۹ هزار مترمربع است. ساختمان مسجد، از بیرون به صورت یک دژ دیده می شود. دیوارهای مسجد با بلندای ۱٫۹۰ متر از سنگ های پرداخت شده و روی آن ها ردیفی از سنگ لاشه و ردیفی از آجر ساخته شده اند، برج های مربعی به بلندای ۴٫۲۵ متر در هر ضلع بنا شده اند و پایه های توپر و برجسته برای حمایت دیوارها کاربرد دارند. علاوه بر نقش دفاعی، پایه ها و برج ها در پایدارسازی بنا روی خاک نرم تأثیر دارند. تاریخچه. تکامل. در زمان تأسیس قیروان در ۵۰ قمری (۶۷۰ میلادی)، عقبه بن نافع فرماندهٔ عرب مکان مسجد را در مرکز شهر، نزدیک به امارت حکومتی برگزید. در حدود ۶۹۰ میلادی، بربرها پس از تصرف شهر، مسجد را تخریب کردند. سپس مسجد در سال ۷۰۳ توسط حسن بن نعمان غسانی بازسازی شد. با افزایش تدریجی جمعیت قیروان و افزایش تعداد نماز
گزاران، هشام بن عبدالملک اموی، به فرماندار خود، بشر بن صفوان دستور داد که شهر را توسعه دهد که شامل نوسازی و توسعهٔ مسجد در حدود سال های ۷۲۴ تا ۷۲۸ نیز بود. در این فرایند توسعه، همهٔ مسجد را به جز محراب بازسازی کرد. ساخت گلدسته نیز زیر نظر او آغاز شد. یک دورهٔ دیگر بازسازی در سال ۷۷۴ شامل تغییرات و تزئیناتی در مسجد، زیر نظر یزید بن حاتم فرماندار عباسی انجام شد. در زمان فرمانروایان اغلبی، قیروان در دوران اوج خود بود و مسجد، از این دورهٔ ثبات و رفاه سود می برد. در ۸۳۶، زیادت الله دوباره مسجد را بازسازی کرد. ظاهری که اکنون از مسجد دیده می شود، در این زمان شکل گرفت. هم چنین کنبد آجدار محراب برافراخته شد. ابوالابراهیم در حدود ۸۶۲، مسجد را با افزودن ۳ دهانه به سمت شمال توسعه داد و گنبدی روی رواق طاق دار پیش از نمازخانه افزود. ابراهیم دوم در ۸۷۵، سه دهانهٔ دیگر ساخت که باعث کوچک شدن صحن مسجد شد. وضعیت کنونی مسجد را می توان تا دورهٔ اغلبیان ردیابی کرد. هیچ عنصری به جز محراب، قدیمی تر از سدهٔ نهم میلادی نیست. پس از اغلبیان، ترمیم های جزئی در ۱۰۲۵ توسط زیریان، در ۱۲۴۸ و ۱۲۹۳ توسط حفصیان، در ۱۶۱۸ توسط مرادیان و در اواخر
سدهٔ نوزدهم و اوایل سدهٔ بیستم انجام شد. در ۱۹۶۷ فعالیت های ترمیمی عمده ای زیر نظر مؤسسه ملی باستان شناسی و هنر آغاز شد که پنج سال به طول انجامید و مسجد در روز میلاد پیامبر در سال ۱۹۷۲ بازگشایی رسمی شد.
استوک مندویل (به انگلیسی: Stoke Mandeville) یک روستا در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده است. خصوصیات. استوک مندویل ۵٬۸۲۵ نفر جمعیت دارد.
بازی های پارالمپیک تابستانی () یک رویداد چندورزشی بین المللی است که هر چهار سال یک بار برای ورزشکاران معلول همچون فلج مغزی، افراد کم بینا و آمپوتاسیون برگزار می شود. اولین دوره این مسابقات در سال ۱۹۶۰ در شهر رم، ایتالیا زیر نظر کمیته بین المللی پارالمپیک برگزار شده است.
آمریکایی های ایتالیایی تبار () دسته ای قومی هستند متشکل از آمریکایی هایی که تمام یا پاره ای از اصالتشان ایتالیایی است. آمریکایی های ایتالیایی تبار چهارمین دسته قومی اروپایی در ایالات متحده از نظر جمعیت هستند (بدون محسوب داشتن نژاد آمریکایی، عنوانی که توسط بسیاری در آمریکا استفاده می شود). در کل، آمریکایی های ایتالیایی تبار پس از آمریکایی های آلمانی تبار، ایرلندی تبار، آفریقایی تبار، انگلیسی تبار، آمریکایی ها و مکزیکی تبارها در رده هفتم قرار دارند. در حدود ۵٫۵ میلیون ایتالیایی بین ۱۸۲۰ و ۲۰۰۴ به آمریکا مهاجرت کردند. مهاجرت ها در دهه ۱۸۷۰ رو به فزونی گذاشت. بزرگترین موج مهاجرت پس از آن بین ۱۸۸۰ تا ۱۹۱۴ به وقوع پیوست و بیش از ۴ میلیون ایتالیایی را به آمریکا آورد که اکثریت قاطعشان اهل جنوب ایتالیا و سیسیل بودند و اکثراً پیشتر کشاورز بودند. فرهنگ. امروز تعداد کمی از آمریکایی های ایتالیایی هویت خود را منحصرا با ایتالیا شناسایی می کنند، حتی کمتر ادبیات ایتالیایی می خوانند، سیاست های ایتالیا را دنبال می کنند یا به سازمان هایی که فرهنگ ایتالیایی را در ایالات متحده ترویج می کنند، احساس تعلق می کنند. هر چند تعداد زیادی
در تماس با خانواده یا دوستان خود در ایتالیا، باقی مانده اند و شمار زیادی اغلب با دیگر آمریکایی های ایتالیایی در ایالات متحده، روابط اجتماعی برقرار می سازند. آمریکایی های ایتالیایی هنوز هم در میان خودشان تمایزات فرهنگی ریشه یافته در فرهنگ های منطقه ای مجزا از شمال، مرکز و جنوب ایتالیا و سیسیل را باز شناسی می کنند. اکثریت قریب به اتفاق آمریکایی های ایتالیایی به کلیسای کاتولیک رم تعلق دارند. هر چند، قریب به نیمی از نسل های اخیر با کاتولیک هایی از دیگر زمینه های قومی یا با افرادی از مذاهب متفاوت همچون پروتستان های آمریکایی و یهودیان، ازدواج کرده اند. آمریکاییان ایتالیایی تبار سهم قابل توجهی را برای زندگی آمریکایی در انواع هنر، تئاتر، موسیقی و فرهنگ های مردمی، ایفا کرده اند. آنها به عنوان مالکان رستوران ها و خرده فروشی های غذایی، مواد خاص، انواع غذاها و نوشیدنی هایی که توسط اغلب آمریکایی ها مصرف می شوند — بویژه پیتزا، کلم بروکلی، اسپاگتی و شراب — تغییر شکل داده اند. آنها همچنین در صنایع پوشاک و ساختمان سازی صاحب امتیاز شده اند. شمار زیادی از آمریکایی های ایتالیایی تبار در حرفه هایی همچون پزشکی و حقوق، مشغول به فعا
لیت هستند. اکنون و به بیشترین شیوه ها، ایتالیایی های مقیم آمریکا در تحصیلات، کسب درآمد و سیاست های خود، شبیه به دیگر مقیمان شهری ایالات متحده هستند. اما آنها ترجیح می دهند خود را به عنوان دوستداران زندگی، غذای خوب و پیوندهای مستحکم خانوادگی، در یابند. مطالعات نشان می دهد که ایتالیایی های مقیم آمریکا نسبت به دیگر آمریکایی ها از احتمال بیشتری برای زندگی کردن در کنار خویشاوندانشان و برقراری ارتباط اجتماعی منظم با آنها، برخوردارند. آمریکایی های ایتالیایی برای آداب تعطیل که آنها را متمایز از دیگر آمریکاییان قرار می دهد، ارزش قائلند، آدابی همچون جشن های خیابانی در فصل تابستان یا احترام قائل شدن برای امور خیریه. تاریخ. سه چهارم از تمامی مهاجرین ایتالیایی از نواحی جنوبی رم به ایالات متحده مهاجرت کردند. با وجود اینکه اکثریت قریب به اتفاق در ایتالیا کشاورز بوده اند، ۹۷ درصد آنها در شهرهای ایالات متحده اقامت گزیدند. آنها اغلب همسایگی های قومی مجزایی که به عنوان ایتالیای کوچک (Little Italy) معروف است را پایه گذاری کردند. بخش زیادی از مهاجرین ایتالیایی در سال های اخیر در نیویورک سیتی و سن فرانسیسکو، سکنی گزیدند. در سال ۱۸
۶۰ شهر نیویورک جمعیت ایتالیایی در حدود ۱۰ هزار نفر داشت. در اوایل سال های ۱۹۲۰ تقریبا یک چهارم از تمامی مهاجرین ایتالیایی در شهر نیویورک زندگی می کردند در حالیکه بیش از نیمی از آنان در ایالات آتلانتیک میانی و نیوانگلند می زیستند. به طور معمول مردان ایتالیایی پیش از سایر اعضای خانواده شان به ایالات متحده مهاجرت کردند. آنها در مشاغل فصلی و غیر حرفه ای همچون ساخت و ساز راه آهن ها، خیابان ها، آسمانخراش ها و سیستم های حمل و نقل عمومی و معدن زغال سنگ کار می کردند و یا در کارخانجات فولاد، کفش و خودرو، مشغول به فعالیت بودند. شمار فراوانی از زنانی که راه مردان را به سوی ایالات متحده دنبال کردند در زمینه ی تجارت پوشاک، کارخانجات کنسروسازی و پارچه بافی، صاحب کار شدند. کودکان مهاجر اغلب مدرسه را پیش از فارغ التحصیلی برای کمک به خانواده شان در کسب معاش، ترک می کردند. زندگی در حوزه های همسایگی ایتالیایی در اوایل سال های ۱۹۰۰ حول و حوش خانواده، کلیسا و جماعت های کوچک خودکفا، که از اهالی روستایی یک حومه ی منفرد در ایتالیا شکل گرفته اند، در گردش بود. دیگر نهادهای ارتباطی کلیدی شامل همجواری های تجاری همچون بانک ها، شبانه روزی
ها، خواربارفروشی ها و رستوران ها، هستند. در سال های اخیر گروه های سیاسی، کلیسای کاتولیک و اتحادیه های کارگری اغلب به حمایت از باشگاه های اجتماعی و ورزشی، پرداختند. شمار زیادی از آمریکایی هایی که ریشه در اروپای شمالی دارند مهاجرین اولیه ی ایتالیایی را با عنوان خارجی های ناخوشایندِ «نه کاملا سفید» مورد خطاب قرار دادند. برخی از فعالیت های ضد مهاجری سبب هراس ایتالیایی های آمریکایی در جهت حمایت از سازمان های کارگری رادیکال همچون کارگران صنعتی جهان (IWW) و فدراسیون سوسیالیست ایتالیا، شد. دیگر آمریکایی های ایتالیایی تبار با سازمان های جنایی مرموزی چون مافیا یا بلک هَند، انجمن سرّی که جان سپار تروریسم و باج خواهی بودند، در ارتباط قرار داشتند. تقاضای آنان این بود که آمریکایی های ایتالیایی شیوه های متمایز خود را در جهت صد درصد آمریکایی شدن، ترک کند. ترس از ایتالیایی ها و مهاجرین دیگر اروپای شرقی و جنوبی، منجر به این شد که کنگره ی آمریکا در سال ۱۹۲۱ و مجددا در سال ۱۹۲۴ مهاجرت را محدود کند. طی سال های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، تعداد زیادی از مهاجرین ایتالیایی حق شهروندی آمریکا را بدست آوردند. در نیویورک، فرزندان مهاجران ترجیح دادند ک
ه از منهتن به حومه های دور از مرکزی همچون برونکس، بروکلین، کوئین و منطقه ی استاتن آیلند که آنها می توانستند خانه ی محقر و ساده تری را در آنجا خریداری کنند، تغییر مکان دهند. تعداد زیادی از مهاجرین، کار با درآمد بالاتر را در حرفه های حاذق تر، بدست آوردند، در حالیکه پسران و دختران آنها که زاده ی آمریکا بودند طالب کار در دفاتر سازمانی شدند. آمریکایی های ایتالیایی همچنین برای پیروزی در انتخاب خدمات حساس عمومی شروع به فعالیت کردند. سیاستمدارانی همچون فیورِلو لاگاردیا (Fiorello la Guardia)، شهردار نیویورک، و عضو کنگره ی آمریکا، مارک آنتونیو (Marc Antonio)، برای حمایت از کارگران ایتالیایی آمریکا در اتحادیه های صنعتی وسیعی شامل اتحادیه ی بین المللی کارگران پوشاک خانم ها (ILGWU) و کارگران لباس آمریکا (ACWA)، منصوب شدند. به علاوه استیلای دیکتاتور فاشیست، بنیتو موسولینی طی سال های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ بر ایتالیا، دلیل این شد تا تنش های شدیدی در میان جماعت های ایتالیایی در آمریکا بوجود آید. هر چند آمریکایی های ایتالیایی با وجود حس اشتیاق برای مباهات به سرزمین میهنی شان، سرانجام پس از ورود آمریکا به جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۱ و اعلا
ن جنگ بر علیه ایتالیا، آنها وفاداری به ایالات متحده را برگزیدند. تعداد زیادی از مردان جوان ایتالیایی مقیم آمریکا که در جنگ جهانی دوم جنگیدند طی سال های پس از جنگ خود را به عنوان فردی سراسر آمریکایی، یافتند. موفقیت پس از جنگ و برنامه های دولتی برای کمک به سربازان اسبق جنگی به شمار زیادی از ایتالیایی های مقیم آمریکا این فرصت را داد تا همسایگی های پیشین خود را به مقصد حومه های شهری، ترک کنند. با نزدیک شدن به سال های ۱۹۶۰، تحصیلات مردان ایتالیایی در آمریکا که پیامد گروه های مهاجر قدیمی تر دچار رکود شده بودند، به سطح میانگین ملی ارتقاء یافت. به همین منوال پیشرفت تحصیلی در میان زنان آمریکایی ایتالیایی تبار نه تنها از مردان ایتالیایی بلکه از دیگر زنان در آمریکا، پیشی گرفت. مسائل معاصر. اکثریت قابل توجهی از ایتالیایی های مقیم آمریکا هنوز هم در همسایگی های شهری کارگری اطراف و داخل نیویورک سیتی، زندگی می کنند. به مانند آفریقایی های مقیم آمریکا و مهاجرانی که از جزایر کارائیب و آمریکای لاتین به این نواحی همجواری نقل مکان می کنند، این ساکنین جدید نیز اغلب در تعارض با جماعت های ایتالیایی با ثبات آمریکایی، قرار می گیرند. تل
ویزیون و دیگر رسانه ها بارها با به تصویر کشیدن این جماعت های ایتالیایی مقیم آمریکا (بسیاری اعتقاد به غیر منصفانه بودن این تصاویر دارند) به عنوان پناهگاه های امنی برای طبقات کارگری نژادپرست، تصمیم داشتند تا حوزه های همسایگی و جماعت ها را در مواجه با ساکنین تازه وارد، محافظت کنند. پا فشاری بر این مباحث و دیگر تصاویر منفی، اکثریت قریب به اتفاق ایتالیایی های آمریکایی که اکنون دارای تحصیلات عالیه بوده و جزء طبقه متوسط جامعه هستند را می رنجاند. این جمعیت هنوز هم به شیوه های منفی، به ویژه در فرهنگ عامه پسند که به کرات آنها را به عنوان اراذل و اوباش شهری به نمایش می کشد، مورد توصیف قرار می گیرند. اما آنها ترجیح می دهند که تأکید خود را بر حرکت رو به ترقی و موفقیت های مالی خانواده هایشان بگذارند که طی چندین نسل از زندگی آمریکایی به آن دست یافته اند. توزیع جغرافیایی. در در سال ۲۰۰۰، آمریکایی های ایتالیایی با حدود ۱۵٫۶ میلیون نفر، ۵٫۶ درصد از کل جمعیت ایالات متحده، و پنجمین گروه قومی بزرگ در آمریکا بودند. بزرگترین زیرمجموعه آمریکایی های متعدد از اجداد منطقه ای ایتالیایی هستند که ۸۳ درصد از آمریکایی های ایتالیایی تبار اهل