Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
چارلز باورز (ژوئن ۱۸۷۷ یا ۱۸۸۷ تا نوامبر ۱۹۴۶) کارتونیست و کمدین آمریکایی در دوره فیلمهای صامت و ابتدای دوره فیلم های صدا دار بود. اسم او در بسیاری از منابع هنری به چشم نمی خورد ولی فیلم های بسیار خلاق وی توسط افرادی مانند آندره برتون و برخی هم عصرانش نقد شده. عناصری مانند سورئالیسم در فیلم های او به چشم می خورد که باعث شده وی برای مخاطبین امروزی جذاب باشد. فهرست فیلم های وی عبارت است از:
باشگاه والیبال دینامو مسکو باشگاه حرفه ای والیبال مستقر در مسکو یکی از تیم های حاضر در سوپر لیگ روسیه است. این باشگاه در ۱۹۲۶ تأسیس شد. دینامو یکی از باشگاه های قدیمی والیبال روسیه است. دینامو تا به حال دو بار موفق به قهرمانی در سوپر لیگ روسیه شده است.
سد خلیفه لو خرمدره یکی از سدهای در حال بهره برداری خرمدره است.
آنا پاپپلول (زاده ۱۶ دسامبر ۱۹۸۸) بازیگر انگلیسی است که بیشتر برای ایفای نقش سوزان پونسی در "سری فیلم های سرگذشت نارنیا" و لولا نارسیس در مجموعه تلویزیونی "حکومت" (۲۰۱۶-۲۰۱۳) شناخته می شود. خواهر کوچک تر او لولو پاپلول هم بازیگر است. اوایل زندگی. آنا پاپیلول بزرگ ترین فرزند از سه فرزند اندرو پاپیلول، قاضی دادگاه تجدید نظر، و دبرا توماس، متخصص پوست، است. او در لندن زاده شد. خواهر او لولو پاپلول و برادرش فردی پاپیلول نیز بازیگر هستند. آنا پاپیلول در مدرسه کالج شمالی لندن تحصیل کرد، در سال ۲۰۰۷ در دانشگاه آکسفورد پذیرفته شد و مشغول تحصیل در رشته ادبیات انگلیسی شد.
در جدول زمانی اختراع ها در ایالات متحده (پیش از ۱۸۹۰)، مهم ترین اختراعات و ابداعات شکل گرفته توسط شهروندان ایالات متحده آمریکا، تا پیش از سال ۱۸۹۰ میلادی قرار گرفته است. این اختراعات در بازهٔ زمانی دوران کلونی ها تا پایان نخستین دوره ریاست جمهوری جورج واشینگتن را شامل می شود. اختراعات به دلیل بند ۸ از بخش هشتم ماده اول قانون اساسی آمریکا شامل حق ثبت و حقوق مالکیت می شوند. این حق در سال ۱۷۹۰ پس از تصویب کنگره به امضای رئیس جمهور جورج واشینگتن رسید که در ادامه به تأسیس اداره ثبت اختراع منجر شد. با این حال این روند در سال ۱۸۳۶ دچار تکامل شد و منجر به تشکیل اداره ثبت اختراع و نشان تجاری ایالات متحده شد. از زمان تشکیل این اداره در سال ۱۸۳۶ تا سال ۲۰۱۱، در مجموع ۷٬۸۶۱٬۳۱۷ اختراع به ثبت رسیده است. دوره کلونی ها (۱۵۰۰م–۱۷۷۵). ۱۷۱۷ باله های غواصی (بنجامین فرانکلین) ۱۷۳۰ اکتنت (توماس گادفری) ۱۷۴۲ اجاق گاز فرانکلین (بنجامین فرانکلین) ۱۷۴۴ قانون پست (بنجامین فرانکلین) ۱۷۴۹ برقگیر (بنجامین فرانکلین) ۱۷۵۲ سوند ادراری (بنجامین فرانکلین) ۱۷۶۱ آرمونیکا (بنجامین فرانکلین) انقلاب آمریکا و دوران فدرالیست ها (۱۷۷۶–۱۸۰۱). ۱۷۷۶ صند
لی چرخدار (توماس جفرسون) ۱۷۸۲ قایق مسطح (یاکوب یودر) ۱۷۸۴ عدسی دو دید (بنجامین فرانکلین) ۱۷۸۵ توری پراش (دیوید رایتنهاوس) ۱۷۸۷ آسیاب آردساز (اولیور ایوانس) ۱۷۹۲ تردک (جان پیرسون) ۱۷۹۳ ماشین پنبه پاک کن (ایلای ویتنی) ۱۷۹۵ دیسک جفرسون (توماس جفرسون) ۱۷۹۶ شومینه رامفورد (بنجامین رامفورد) ۱۷۹۶ کیک فنجانی (الیزا لسلی) ۱۸۰۱ پل معلق (جیمز فینلی) ۱۸۰۱ شیر آتش نشانی (فردریک گراف) دوران مانیفست (۱۸۰۲–۱۸۶۰). ۱۸۰۲ ساعت بانجو (سایمون ویلارد) ۱۸۰۴ مته بور (تئودور بور) ۱۸۰۵ وسیله نقلیه آبی خاکی (اولیور ایوانس) ۱۸۰۵ کولر گازی (اولیور ایوانس) ۱۸۰۶ قهوه جوش (بنجامین تامسون) ۱۸۰۸ دام خرچنگ (ابنزر تورنیدکه) ۱۸۱۳ اره گرد (تابیتا بابیت) ۱۸۱۵ نخ دندان (لوی اسپیر) ۱۸۱۸ دستگاه تراش (توماس بلانچارد) ۱۸۳۱ آهنربای الکتریکی (جوزف هنری) ۱۸۳۱ زنگ درب (جوزف هنری) ۱۸۳۲ کد مورس (ساموئل مورس) ۱۸۳۳ چرخ خیاطی (والتر هانت، الیاس هاو و آیزاک سینگر) ۱۸۳۴ کمباین (هیرام مور) ۱۸۳۵ آچار (سالومون ماریک) ۱۸۳۵ قطب نمای خورشیدی (ویلیام آستین) ۱۸۳۵ رله (جوزف هنری) ۱۸۳۶ توری کباب پزی (آماسا و جورج سایزر) ۱۸۳۶ مدارشکن قدرت (جوزف هنری، مایکل فارادی و چارلز گرا
فتون پیج) ۱۸۳۷ گاوآهن (جان دیر) ۱۸۳۹ ذرت (لستر دنیسون) ۱۸۴۰ پل خرپایی (ویلیام هو) ۱۸۴۲ بالابر غله (جوزف دارت) ۱۸۴۵ بیسبال (الکساندر کارترایت) ۱۸۴۷ ماسک گاز (لویس هسلت) ۱۸۴۷ پیراشکی (کاپیتان هانسون گریگوری) ۱۸۴۸ قفل سوزنی غلتان (لاینوس ییل) ۱۸۴۹ سنجاق قفلی (والتر هانت) ۱۸۵۰ ماشین ظرف شویی (ژوئل هافتون) ۱۸۵۰ میکروسکوپ وارونه (جی. لارنس اسمیت) ۱۸۵۲ آسانسور (الیشا اوتیس) ۱۸۵۳ دزدگیر (ریورند اگوستیس راسل) ۱۸۵۳ چیپس سیب زمینی (جورج کرام) ۱۸۵۶ همزن (رالف کالیر) ۱۸۵۸ مداد (جوزف پریستلی) ۱۸۵۹ اجاق الکتریکی (توماس آهرن) ۱۸۵۹ پله برقی (ناتان ایمز) ۱۸۶۰ جاروبرقی (دنیل هس) جنگ داخلی آمریکا و بازسازی ایالات متحده آمریکا (۱۸۶۱–۱۸۷۷). ۱۸۶۱ آب نبات ژله ای (ویلیام چرافت) ۱۸۶۱ مته (استفن ای. مورس) ۱۸۶۱ کارت پستی (جان پی. چارلتون) ۱۸۶۱ مسلسل (ریچارد گاتلینگ) ۱۸۶۳ غلات صبحانه (جیمز کالب جکسون) ۱۸۶۳ آچار بکس (جی. جی ریچاردسون) ۱۸۶۳ رول اسکیت کواد (جیمز لئونارد پلیمپتون) ۱۸۶۵ کلاه گاوچرانی (جان باترسون استتسون) ۱۸۶۶ توالت سرپایی (اندرو رانکین) ۱۸۶۷ موتورسیکلت (موتور بخار) (سیلوستر اچ. روپر) ۱۸۶۷ گیره کاغذ ساموئل بی. فی) ۱۸۶۷ سیم خا
ردار (لوسین بی. اسمیت) و (جوزف اف. گیلدن) ۱۸۶۹ فوتبال آمریکایی (والتر کمپ) ۱۸۶۹ جالباسی (اُ. ای نورث) ۱۸۷۰ ساب پاشی (بنجامین چو تیگ من) ۱۸۷۰ قوطی بازکن (ویلیام لیمن) ۱۸۷۰ گردگیر دستی ۱۸۷۳ سیلو (فرد هاتچ) ۱۸۷۳ پارچه جین (لوی اشتراوس) و (یاکوب دیویس) ۱۸۷۴ قاش چنگ (ساموئل دابلیو. فرانسیس) ۱۸۷۴ QWERTY (کریستوفر لتم شولز) ۱۸۷۵ ماشین تکثیر (توماس ادیسون) ۱۸۷۶ سینث سایزر (الیشا گری) ۱۸۷۶ قلم بادی (فرانسیس ادگار استنلی) ۱۸۷۶ ماشین خالکوبی (توماس ادیسون) ۱۸۷۷ گرامافون (توماس ادیسون) دوران طلایی (۱۸۷۸–۱۸۸۹). ۱۸۷۸ توربین پلتون لستر پلتون ۱۸۷۸ بلومتر ساموئل پیرپونت لانگلی ۱۸۷۹ صفحه عکاسی جرج ایستمن ۱۸۷۹ کارتن رابرت گیر ۱۸۷۹ صندوق جیمز ریتی ۱۸۸۱ صندلی الکتریکی آلفرد شوتویک ۱۸۸۱ فلزیاب الکساندر گراهام بل ۱۸۸۱ اتو هنری دابلیو. سیلی ۱۸۸۲ فن مکانیکی شویلر ویلر ۱۸۸۳ سلول خورشیدی چارلز فریتز ۱۸۸۳ دماپا وارن اس. جانسون ۱۸۸۴ قرص ویلیام ای. آپ جان ۱۸۸۴ آسمان خراش ویلیام لوبارون جنی ۱۸۸۵ فیلم عکاسی جرج ایستمن ۱۸۸۷ سافتبال جورج هانکوک ۱۸۸۸ موتور القایی نیکولا تسلا ۱۸۸۸ نی نوشیدنی ماروین استون ۱۸۸۸ خودکار جان لود ۱۸۸۸ تایپ ده انگشتی
فرانک ادوارد مک گورین
مقاله های زیر به جدول زمانی اختراع ها در ایالات متحده آمریکا مرتبط هستند:
بازی های آشامیدنی یا بازی های نوشیدنی بازی هایی هستند که با نوشیدن مشروبات الکلی یا در حین تفریحات شراب خواری و مستی سر و کار دارند. گواهی هایی در دست است که تاریخ بازی های آشامیدنی به اروپای دوران قدیم بازمی گردد. این بازی هارا می توان با گروه های کوچک دو یا سه نفره یا اکیپ های بزرگ دوستانه انجام داد. انواع این بازی ها عبارتند از رومیزی، کارتی یا حرکتی. بازی های آشامیدنی در برخی از نهادها از آن میان دانشگاه ها و کالج ها بازداشته و ممنوع شده است.
جمع کننده با قابلیت پیش بینی بیت نقلی و به طور خلاصه CLA، نوعی مدار جمع کننده است که در مدارات منطقی به کار می رود. این مدار با کاهش زمان مورد نیاز برای تولید بیت نقلی سرعت جمع زدن را افزایش می دهد. در مقابل این نوع جمع کننده گونهٔ دیگری از مدار جمع کننده وجود دارد که با نام جمع کننده با بیت نقلی پله ای (در بعضی متون ترجمه شده به فارسی جمع کننده با بیت نقلی موج گونه) معروف است . هرچند که جمع کننده با بیت نقلی پله ای از لحاظ اجزای مداری ساده تراز جمع کننده با پیش بینی بیت نقلی می باشد اما از لحاظ سرعت انجام عملیات کندتر است چراکه در این گونه از جمع کننده ها مدار لازم است منتظر بماند تا بیت نقلی حاصل از جمع دو بیت قبلی محاسبه شده و آنگاه برای محاسبه بیت نقلی حاصل از جمع دو بیت بعدی اقدام کند. چارلز بابیج خطای تحمیل شده بر عملکرد مدار در اثر رقم نقلی پله ای را کشف کرد و در ماشین های محاسباتی خویش، ساز و کاری را جهت پیش بینی رقم نقلی توسعه داد. جرالد روزنبرگ از شرکت IBM حق اختراع یک جمع کننده دودویی با پیش بینی رقم نقلی را برای خود در سال ۱۹۵۷ ثبت نمود. تئوری کار. یک جمع کننده با بیت نقلی پله ای در جمع زدن از هما
ن روشی استفاده می کند که یک انسان با استفاده از قلم و کاغذ انجام می دهد. از سمت راست ترین (و در واقع کم ارزش ترین) رقم شروع کرده و دو رقم متناظر با هم جمع می شوند و حاصل جمع به دست می آید. ممکن است که در این مرحله یک رقم نقلی نیز تولید شود (به عنوان مثال در روش قلم و کاغذ حاصل جمع ۹ و ۵ برابر ۴ به همراه یک رقم نقلی ۱ خواهد بود). بر این اساس به غیر از سمت راست ترین موقعیت مکانی، دردیگر مکان های عددی باید رقم نقلی احتمالی ۱ که از سمت راست وارد می شود را نیز در محاسبه در نظر داشت. . این سخن بدین معناست که نمی توان مقدار نهایی حاصل جمع دو رقم در یک موقعیت مکانی را بدون دانستن اینکه آیا هیچ گونه رقم نقلی از سمت راست وجود دارد یا نه، به طور قطع مشخص کرد. علاوه بر این چنانچه در روش قلم و کاغذ حاصل جمع بدون رقم نقلی ۹ بشود یا اینکه در محاسبات دودویی حاصل جمع بدون رقم نقلی برابر۱ بشود، حتی نمی توان گفت که آیا در آن موقعیت مکانی، باید یک رقم نقلی به سمت چپ منتقل بشود یا خیر. بدترین حالت هنگامی است که نتیجه جمع یک رشته رقم متناظر در سیستم دهگانی به شکل …۹۹۹۹۹... یا در سیستم دودویی به شکل …۱۱۱۱... در بیاید، چراکه در اینص
ورت تا زمانی که مقدار رقم نقلی وارد شده از سمت راست، در دست نباشد به هیچ عنوان نمی توان نتیجه نهایی جمع را تعیین نمود و در واقع لازم است که رقم نقلی پس از هر بار ارزیابی به اندازه یک موقعیت مکانی به سمت چپ منتشر شود. به طور مثال در سیستم دهگانی اگر رقم نقلی برابر ۱ باشد نتیجه جمع دیگر ۹ نیست بلکه ۹+۱=۰ با نقلی جدید ۱ است یا در سیستم دودویی نتیجه جمع با احتساب نقلی ورودی دیگر ۱ نیست بلکه ۱+۱=۰ با نقلی خروجی ۱ است. علت نامگذاری جمع کننده های با بیت نقلی پله ای یا موج گونه به این نام آنست که در اینگونه جمع کننده ها، رقم نقلی مانند یک موج از راست به چپ منتشر می گردد که موجب کندی سرعت نیز می شود. به عنوان مثال در نظر بگیرید که بخواهید دو عدد صحیح ۳۲ بیتی را جمع بزنید در اینصورت رقم نقلی نهایی با عبور و انتشار رقم های نقلی پیشین از بین تمامی ۳۲ جمع کننده تک بیتی موجود در جمع کننده، تولید خواهد شد. پیش بینی رقم نقلی به دو چیز بستگی دارد: فرض کنید که یک گروه ۴ رقمی انتخاب شده است. سپس توالی وقوع اتفاقات چیزی مثل زیر می شود: اثر خالص این است که نقل ها با توزیع و پخش آرام در بین هر یک از ۴ بیت گروه شروع شده، همانند سیس
تم نقلی موجی؛ اما ناگهان سرعت آن ۴ برابر می شود، از یک واحد پیش بینی نقلی به بعدی جهش پیدا می کند. نهایتاً، در هر گروهی که بیت نقلی را دریافت می کند، نقلی به صورت کند در بین رقم های آن گروه پخش می شود. هر چه تعداد بیت های یک گروه بیشتر باشد، منطق پیش بینی رقم نقلی پیچیده تر می شود، و در «مسیر کند» داخل هر یک از گروه ها نسبت به «مسیر سریع» بین گروه ها، زمان بیشتری صرف می شود (که توسط منطق پیش بینی رقم نقلی مهیا می گردد). از طرف دیگر، هر چه تعداد بیت های داخل یک گروه کمتر باشد، گروه های بیشتری به صورت عرضی کنار هم وجود خواهد داشت که از یک سر خود به سمت دیگر عدد نقلی را دریافت می کند، و در نتیجه تسریع کمتری در عملیات حاصل می شود. تصمیم گیری در مورد سایز گروه هایی که توسط منطق پیش بینی رقم نقلی اداره شود، مستلزم تجزیه و تحلیل مفصل گیت و تأخیرهای توزیع (پخش) برای تکنولوژی خاص مورد استفاده، می باشد. امکان داشتن بیشتر از یک سطح از منطق پیش بینی بیت نقلی وجود دارد، و در حقیقت معمولاً چنین عمل می شود. هر واحد پیش بینی رقم نقلی یک سیگنال تولید می کند که به آن «اگر بیت نقلی از سمت راست بیاید، من آن را به سمت چپ توزیع خو
اهم کرد»، و این سیگنال ها را می توان با هم ترکیب کرد، به طوری که هر یک از گروه های (بگذار بگوییم) متشکل از چهار واحد پیش بینی رقم نقلی بخشی از یک «ابر گروه» می شوند که در مجموع ۱۶ بیت از اعداد اضافه شونده را اداره می کنند. منطق پیش بینی رقم نقلی «اَبَر گروه» قادر خواهد بود که پیش بینی کند که آیا رقم نقلی وارده به ابر گروه (فرا گروه) در سراسر آن پخش خواهد شد، و با استفاده از این اطلاعات، قادر به پخش رقم نقلی از راست به چپ به مقدار ۱۶ برابر سریعتر از رقم نقلی موجی بومی خواهد بود. با این نوع اجرای دو سطحی، رقم نقلی ممکن است ابتدا در «مسیر کند» جمع کننده منفرد پخش شده، سپس با رسیدن به انتهای سمت چپ گروه، از طریق «مسیر سریع» منطق پیش بینی رقم نقلی ۱۶ بیتی به سرعت پخش شود. مجدداً ذکر می شود که سایزهایی که برای گروه انتخاب می شود به جزئیات حقیقی سرعت پخش شدن سیگنال ها در درون گیت های منطقی و از یک گیت منطقی به دیگری، بستگی دارد. در گروه های با تعداد بزرگ (صدها یا حتی هزاران بیت) منطق پیش بینی رقم نقلی بیشتر از این پیچیده نمی شود، زیرا لایه های بیشتری از ابر گروه و ابر ابرگروه در صورت ضرورت اضافه می شود. اضافه شدن تع
داد گیت ها نیز به طور متوسط است. اگر تمامی گروه ها دارای سایز ۴ باشند، به یک سوم کل واحدهای پیش بینی رقم نقلی نسبت به تعداد جمع کننده ها می رسیم. هرچند، «مسیر کند» بر سر راه سطوح سریعتر بر کل سیستم تأخیری اعمال می کند (برای نمونه، یک جمع کننده ۲۵۶ بیتی می تواند تا حداکثر ۲۴ گیت تأخیر در فرایند حمل و نقلی خود داشته باشد)، و خود انتقال فیزیکی سیگنال از یک سر عدد بزرگ به سر دیگر مشکل اصلی خواهد بود. در این سایزها، جمع کننده های نقل-ذخیره ارجحیت دارند، از آنجایی که زمانی برای توزیع و پخش رقم نقلی در کل مصرف نمی کنند. روش پیش بینی رقم نقلی. در منطق پیش بینی رقم نقلی از مفاهیم انتقال تولیدی و انتشاری استفاده می شود. هرچند در زمینه جمع کننده پیش بینی رقم نقلی، طبیعی تر این است که تولید و انتشار را در زمینه جمع باینری تصور کنیم، این مفاهیم را می توان به طور عمومی تری نیز استفاده نمود. در توصیف زیر، کلمه رقم را می توان با بیت جایگزین کرد زمانی که به جمع باینری اشاره دارد. جمع دو ورودی ۱ رقمی A و B همیشه تولیدی است اگر جمع همیشه به صورت نقلی باشد، صرفنظر از اینکه نقلی ورود وجود داشته باشد یا نه (به طور هم ارز، صرف نظر
از اینکه رقم کم ارزش تر نیز در جمع رقم نقلی وجود دارد یا نه). برای مثال، در جمع دهگانی ۵۲+۶۷، جمع رقم دهگان ۵ و ۶ تولیدی است، زیرا نتیجه آن یک رقم صدگان را نقلی می کند صرفنظر از اینکه رقم یکان نقلی شود یا نه (در این مثال، رقم یکان نقلی نمی شود (۹=۷+۲)). در موارد جمع باینری، A+B تولیدی است اگر و تنها اگر هر دوی A و B مقدار ۱ باشد. اگر ما بنویسیم G(A,B) که نمایانگر پیش بینی باینری است که در صورت صحیح است که اگر و تنها اگر A+B تولیدی باشد، در نتیجه ما داریم: formula_1 زمانی جمع دو ورودی ۱ رقمی A و B انتشاری گفته می شود که جمع در صورت وجود رقم نقلی رخ دهد (به طور هم ارز، زمانی که رقم کم ارزش تر بعدی در جمع رقم نقلی محسوب شود). برای مثال، در جمع دهگانی ۳۷+۶۲، جمع کردن رقم های دهگان ۳ و ۶ انتشاری است زیرا نتیجه آن فقط زمانی به رقم صدگان پخش و منتشر می شود که یک منتقل شود (که در این مثال، رقم یکان چنین نیست). توجه شود که انتشار و تولید در رابطه با رقم منفرد در جمع تعیین می شود و به سایر رقم های موجود در جمع بستگی ندارد. در جمع باینری، A+B انتشاری است اگر و تنها اگر حداقل یکی از A یا B برابر ۱ باشد. اگر ما بنویسیم P(
A,B) که دلالت بر پیش بینی باینری دارد که زمانی و تنها زمانی صحیح است که A+B انتشاری باشد، بنابراین خواهیم داشت: formula_2 گاهی تعریف نسبتاً متفاوتی از انتشار استفاده می شود. طبق این تعریف A+B گفته می شود که انتشاری است اگر جمع زمانی انجام شود که یک رقم نقلی وجود داشته باشد، اما اگر رقم نقلی موجود نباشد، جمع صورت نمی گیرد. خوشبختانه، به علت شیوه استفاده از بیت های تولیدی و انتشاری توسط منطق پیش بینی بیت نقلی، مهم نیست که کدام تعریف استفاده شود. در زمان جمع باینری، این تعریف به صورت زیر بیان می شود: formula_3 در جبر باینری، or از xor سریعتر است و اجرای ترانزیستور کمتری را در یک جمع کننده پیش بینی بیت نقلی چند-سطحی به خود می گیرد، بنابراین ساده تر این است که از P' (A, B) استفاده شود. با در نظر گرفتن مفاهیم تولید و انتشار، چه موقع رقم جمع نقلی می شود؟ دقیقاً زمانی نقلی می شود که یا جمع یک or تولید کند یا بیت کم ارزش تر بعدی منتقل شود و جمع انتشار یابد. این مطلب در جبر بولی بدین شکل است، با Ci که بیت رقم i را منتقل می کند و Pi و Gi که بیت های رقم i را به ترتیب منتشر و تولید می کنند، داریم: formula_4 جزئیات اجرایی
(پیاده سازی). برای هر بیتی در یک توالی باینری که بایستی جمع زده شود، منطق پیش بینی بیت نقلی تعیین می کند که آیا آن جفت بیت نقلی را تولید یا نقلی را منتشر می کنند یا نه. این به مدار امکان را می دهد که دو عددی که قرار است با هم جمع شوند را «پیش-پردازش» کند و از قبیل بیت نقلی را پیش بینی کند. سپس زمانی که جمع واقعی صورت می گیرد، تأخیری برای اثر نقلی موجی صرف نخواهد شد (یا زمانی که طول می کشد تا بیت نقلی از اولین جمع کننده گذشته و به آخرین جمع کننده کامل برسد). در زیر یک مدار پیش بینی بیت نقلی تعمیم دهی شده ۴ بیتی ساده نشان داده شده است که با ۴ بیت جمع کننده بیت نقلی موجی استفاده شد در بعضی از تعدیل های فوق، ترکیب شده است: برای مثال، منطق تولید (g) و انتشار (p) در زیر آمده است. توجه شود که مقادیر عددی تعیین کننده سیگنالی هستند که از مدار بالا می آید، از صفر شروع شده و در انتهای چپ صفر بوده و در انتهای سمت راست ۳ است. formula_5 جایگزین کردن C1 در C2، سپس C2 در C3، سپس C3 در C4 موجب حصول بسط معادلات می شود: formula_6 برای تعیین اینکه آیا یک جفت بیت نقلی را تولید می کنند، کارهای منطقی پیگیری می شوند: formula_7 برای
تعیین اینکه آیا یک جفت بیت نقلی را منتشر می کنند، یکی از عبارات منطقی زیر پیگیری می شود: formula_8 formula_9 دلیل زمینه ای این کار براساس ارزیابی C1 = G0 + P0. C0 می باشد. تنها تفاوت در واقعیت جداول بین (A ⊕ B) و (A + B) می باشد زمانی که هر دوی A و B یک هستند. هر چند اگر هر دوی A و B یک باشند، سپس مقدار G0 نیز ۱ می شود (از آنجایی که معادله به صورت A.B است)، و P0. C0 نامربوط می شوند. معمولاً از xor بین مدارهای جمع کننده کامل استفاده می شود، اما OR نیز یک گزینه بدیل دیگر است (فقط برای پیش بینی بیت نقلی) که خیلی ساده تر از وضعیت شمارش ترانزیستور است. جمع کننده پیش بینی بیت نقلی ۴ بیتی را می توان در مدارهای سطح بالاتر نیز استفاده کرد که برای هر کدام یک مدار منطقی CLA طراحی می شود که سیگنال های تولید و انتشار را برای مدار منطقی CLA رده بالاتر ایجاد نماید. انتشار گروهی (PG) و تولید گروهی (GG) برای CLA چهار بیتی به صورت زیر خواهد شد: formula_10 formula_11 با کنار هم قرار دادن چهار CLA 4 بیتی، چهار گروه انتشاری و چهار گروه تولیدی حاصل می شود. یک واحد پیش بینی بیت نقلی (LCU) این ۸ مقدار را گرفته و از منطق یکسانی برای
محاسبه Ci در CLAها استفاده می کند. سپس LCU ورودی نقلی را برای هر یک از چهار CLA و پنجمی که مساوی C16 است، تولید می کند. محاسبه تأخیر گیت جمع کننده ۱۶ بیت (با استفاده از 4 CLA و یک LCU) به اندازه جمع کننده نقلی موجی راحت نیست. از نقطه زمانی صفر شروع می شود: • در زمان ۱ محاسبه Pi و Gi انجام می شود. • محاسبه ورودی های CLAها از LCU به صورت زیر است: "o زمان ۰ برای اولین CLA o زمان ۵ برای دومین، سومین، و چهارمین CLA o زمان ۴ برای اولین CLA o زمان ۸ برای دومین، سومین، و چهارمین CLA بیشترین زمان ۸ تأخیر گیت می باشد (برای S [8-15]). یک جمع کننده نقلی موجی ۱۶ بیت به خود ۳۱ تأخیر گیت می گیرد. زنجیره بیت نقلی منچستر. زنجیره نقلی منچستر گونه ای از جمع کننده پیش بینی بیت نقلی است که از منطق اشتراکی برای کم کردن شمارش ترانزیستوری استفاده می کند. همان طور که در بخش اجرا و پیاده سازی در بالا دیدیم، منطق تولیدی هر نقلی حاوی تمامی منطق های مورد استفاده برای تولید نقلی قبلی است. زنجیره نقلی منچستر نقلی های واسطه ای را توسط محصورکردن گره ها در گیتی که مهم ترین مقادیر نقلی را محاسبه می کند، تولید می کند. هرچند همه اعضای خانواده من
طقی دارای این گره ها نیستند، یک مثل مهم آن CMOS است. منطق پویا می تواند از منطق اشتراکی حمایت کند، همان طور که از منطق گیت انتقال حمایت می کند. یکی از مشکلات اصلی زنجیره نقلی منچستر این است که بار ظرفیتی تمامی این خروجی ها را به خود می گیرد، که با هم مقاومتی در ترانزیستورها تولید می شود که منجر به تأخیر در انتشار می شود تا هر چه جمع کننده با قابلیت پیش بینی بیت نقلی و به طور خلاصه CLA، نوعی مدار جمع کننده است که در مدارات منطقی به کار می رود. این مدار با کاهش زمان مورد نیاز برای تولید بیت نقلی سرعت جمع زدن را افزایش می دهد. در مقابل این نوع جمع کننده گونهٔ دیگری از مدار جمع کننده وجود دارد که با نام جمع کننده با بیت نقلی پله ای معروف است و به طور خلاصه RCA. هرچند که جمع کننده با بیت نقلی پله ای از لحاظ اجزای مداری ساده تراز جمع کننده با پیش بینی بیت نقلی می باشد اما از لحاظ سرعت انجام عملیات کندتر است چراکه در این گونه از جمع کننده ها مدار لازم است منتظر بماند تا بیت نقلی حاصل از جمع دو بیت قبلی محاسبه شده و آنگاه برای محاسبه بیت نقلی حاصل از جمع دو بیت بعدی اقدام کند. اما جمع کننده با پیش بینی بیت نقلی می تو
اند پیش از آنکه عمل جمع کردن هر دو بیت متناظر را انجام دهد بیت های نقلی مورد نیاز آن دو را محاسبه کرده و در اختیار بگذارد و در نتیجه زمان انتظار برای تولید رقم نقلی مورد نیاز در جمع بیت های با ارزش بالاتر کاهش می یابد.
پیست اسکی پاپایی در 20 کیلومتری جنوب غربی زنجان در منطقه ای کوهستانی، و در 15 کیلومتری مرکز شهرستان ایجرود و در محدوده روستای زیبای پاپایی واقع است. پیست اسکی پاپایی در موقعیت جغرافیایی N 3630 E ۴۸۲۲ واقع است. مشخصات. طول پیست : ۶۰۰ متر شیب متوسط : با شیب تند و کم نظیر ۳۵ درجه ای در میان ۳۰ پیست اسکی کشور جای دارد. ارتفاع از سطح دریا : ارتفاع پایه پیست پاپایی از سطح دریا ۲ هزار و ۱۱۳ متر است و در بالاترین نقطه پیست به ۳ هزار متر می رسد. وسعت پیست : با وسعت ۸۰ هکتار تنها پیست اسکی استاندارد در استان زنجان است. ظرفیت : با ظرفیت پذیرش پنج هزار گردشگر امکانات. تعداد دستگاه های بالابر: ۱ – مدل poma ساخت فرانسه که در سال ۱۳۴۸ در محل نصب شده. ۲ – مدل دوپل مایر ساخت ایران که در سال ۱۳۸۶ در محل نصب شده. ماشین برف کوب: مدل ۲۶۰ ساخت کشور آلمان که در سال ۱۳۸۷ خریداری و به پیست اسکی وارد شد. بوفه: در پایین دست پیست اسکی به مساحت ۸۰ متر مربع مدرسه اسکی: به مساحت ۱۵ متر مربع و فعال در فصل زمستان با حضور ۲۰ مربی. و همچنین این پیست مجهز به تله اسکی، سوئیت، رستوران، کافی شاپ و پارکینگ می باشد. در روزهای تعطیل زمستانی گردشگران
برای ورزش های اسکی، اسنوبرد، صحرانوری، سرعت و حتی برف بازی به این منطقه سفر می کنند. پیشینه. اسکی در استان زنجان از قدمت بالای ۶۰ سال برخوردار است و هیئت اسکی زنجان از سال ۱۳۴۶ شکل گرفته و هم اکنون نیز بیش از دو هزار ورزشکار زن و مرد به صورت سازمان یافته و زیر پوشش این هیئت ورزشی قرار دارند. یست پاپایی به دلیل قرار گرفتن در ارتفاع نسبتاً بلند و وجود پیست در قسمت خلاف تابش خورشید، زمان یخبندان طولانیتری دارد، و به دلیل داشتن شیب نه چندان تند برای استفاده مردم عادی نیز مناسب است و از طرفی با استفاده از قسمت شرقی پیست می شود جهت استفاده مردم عادی و اسکی بازان مبتدی و آماتور از آن بهره برد. جستارهای وابسته. وبگاه پیست اسکی پاپایی
معماری بومی روستای کندوان در شهرستان اسکو معماری صخره ای می باشد، این روستای هفت هزار ساله به سبب ویژگی معماری صخره ای و بافت مخصوص آن در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. کندوان یکی از سه روستای صخره ای جهان است که این موجب جذابیت بی نظیر آن شده است. معماری روستای کندوان و جاری بودن زندگی مردم در قالب بافت قدیمی آن یک استثنا در دنیا به حساب می آید. چرا که دیگر در کاپادوکیه ترکیه و داکوتا آمریکا (هر دو دارای معماری صخره ای هستند) کسی زندگی نمی کند. در حقیقت آنچه به کندوان هویت باستانی و تاریخی داده است، وجود ۱۱۷ خانواده و منزل مسکونی درون توده های مخروطی و هرمی شکل صخره هاست. می توان گفت وجه تسمیه کندوان به خاطر خانه های کندویی شکلی است که در دل این صخره های مخروطی قرار گرفته اند. خصوصیات معماری بومی روستای کندوان. شیوه بنای خانه های این روستا از نوع معماری صخره ای به شکل مخروطی یا کله قندی مربوط به قرن هفتم هجری است و تنها سازه مورد استفاده در خانه های این روستا را سنگ ها تشکیل می دهند. تپه های مخروطی و هرمی شکل بیش از ۴۰متر ارتفاع دارند که درون هر مخروط، بین دو تا چهار طبقه خانه ساخته شده است. در اصطلاح
محلی به این خانه ها «گیران» یا «کران» گفته می شود. جنس مخروط ها از نوع اینمبریت و لاهار است که در اثر مخلوط شدن مواد آتشفشانی سهند با گل و لای حاصله از باران سیل آسا به وجود آمده اند. از دهانه آتشفشان سهند و دیگر کوه های آتشفشانی طی هزاران سال مواد مذاب بیرون می جهیده است. این گدازه ها در طی قرون متمادی روی هم انباشته و به تدریج بر روی آن ها پوسته ای از سنگ توف با مقاومت های مختلف ایجاد گردیده است. توده ها و گدازه های مذاب آتشفشانی به وسیلهٔ باد و باران و برف در طی هزاران سال متعادی شکل گرفته و به فرم کران در آمده است. به تدریج قسمت های کمتر سخت کران ها ریخته و قسمت های سخت تر باقی مانده و وضعیت کنونی را که بیشتر به معجزه طبیعی شباهت دارد ایجاد نموده است. باد و باران مفرط به خصوص در کران های ناحیه ورودی روستا بیشتر مؤثر بوده و صدمه زیادی به آن ها وارد آورده است در صورتی که در شرق و انتهای روستا به خاطر وجود تپه های مرتفع کران ها بلندتر و سالم تر باقی مانده است. روستاییان کندوان در داخل این توده ها برای خود و خانواده شان، خانه مسکونی، آغل، انبار و کارگاه ساخته اند. این روستا دارای مسجد، حمام، مدرسه و آسیا می
باشد. به دلیل شکل مخروطی خاص، اغلب کران ها دارای طبقات مختلف، از داخل با یکدیگر ارتباط ندارند. بررسی مربوط به تیپولوژی خانه های صخره ای کندوان نشان می دهد که کران ها عموماً دارای دو طبقه بوده و در بعضی موارد سه و حتی چهار طبقه هستند که براساس فرایند پیروی اجباری از طبیعت و فرم ایجاد شده اند. ارتباط طبقات بالایی کران ها با خارج از طریق پلکان های بسیار زیبایی از بدنه خود کران تأمین شده است. طبقه همکف اکثراً اصطبل بوده و طبقات دوم و سوم و چهارم به عنوان سکونت گاه استفاده می شده است. در بعضی موارد از طبقه چهارم به عنوان انبار نیز استفاده شده است. بیشتر آشپزخانه ها در خانه های کندوان به علت نبودن دودکش و فضای کافی در محوطه داخلی خانه ها و برای پرهیز از دود تنور، بیرون کندوها و در دامنه های کوه ساخته شده اند. به دلیل قطر و ضخامت زیاد کران ها، ایجاد نورگیر در طبقات پایین کار بسیار مشکلی است، بدین مناسبت نورگیرها اغلب در طبقات بالا واقع شده اند. از خصوصیات بارز خانه های صخره ای کندوان این است که هوای داخل آن ها در زمستان گرم و تابستان خنک است و این درجه حرارت در هر زمان به عکس درجه حرارتی است که بیرون از خانه ها و در
دهکده در فصل زمستان یا تابستان جریان دارد.
غار زرین که با نام غار دودزا نیز شناخته میشود در بخش بزینه رود در شهرستان خدابنده استان زنجان قرار دارد. در ۱۵ کیلومتری جنوب شهر زرین رود و در ۶۰ کیلومتری جنوب شهرستان خدابنده واقع شده است. کشف. غار دودزا ، یکی از زیباترین غارهای کشف شده می باشد که در ضلع غربی جاده ترانزیت زنجان – همدان و در طول محور غارهای علیصدر و کتله خور قرار گرفته است این غار در اسفند ماه سال ۱۳۸۴ بعد از زلزله منطقه فوق توسط مردم روستا شناسایی و به کارشناسان منطقه گزارش گردید. هیئت کوه نوردی استان به سرپرستی یگان حفاظت سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان زنجان اولین گروهی بودند که در اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۵ از غار بازدید و بررسی های اولیه را انجام دادند. براساس اطلاعات هیئت کوه نوردی این غار دارای یک ورودی بوده که ارتفاع این ورودی ۱۸۵۰ متر از سطح دریا می باشد ولی ارتفاع درونی آن در نقاط مختلف متفاوت است برخی از قسمتها تنگ و تاریک می شود که باید به حالت سینه خیز از آن عبور کرد. قسمتهای ورودی این غار کاملاً خشک است که بعد از رسیدن به قسمتهای پایین تر با چشمه هایی مواجه می شویم که این چشمه ها رابط بین طبقه فوقانی و تحتانی غار می ب