Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یرد که آن را هم به شاکیان می بخشد. پس از ورود به ایران نرگس کلباسی در برنامه تلویزیونی ماه عسل شرکت کرد و در این برنامه عنوان کرد که آرزوی رفتن به سفر حج را دارد، دفتر سید علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی ایران در حین پخش این برنامه و طی تماس تلفنی سفر به مکه را به ایشان هدیه دادند. گفتنی است قبل از آن نیز هزینه وکلای نرگس کلباسی نیز از سوی علی خامنه ای تأمین شده بود. شکایت زلزله زدگان کرمانشاه. پس از وقوع زلزله کرمانشاه، کلباسی در فضای مجازی کمپینی با عنوان «جشن ۵ هزار تومانی» راه اندازی کرد و با کمک های مردمی فعالیت هایی همچون خانه سازی و اشتغال زایی را در چهار روستای سرپل ذهاب آغاز کرد. مدتی بعد برخی سایت ها و همین طور تیم تحقیقاتی دانشگاه تهران در مناطق زلزله زده اعتراض کردند و اعلام کردند که کلباسی پول وام زلزله زدگان را از آن ها می گیرد و برایشان خانه می سازد و کانکس هایی که می گوید به مردم هدیه داده، در واقع به وسیله خیرین برای مردم سرپل ذهاب فرستاده شده و او خودش پولی برای این کانکس ها نداده است. پس از این انتقادات، اعلام شد که عده ای از مردم زلزله زده علیه نرگس کلباسی به اتهام سوء استفاده شکایت کرده ا
مجمع نیروهای خط امام یکی از احزاب نسبتاً قدیم چپ و اصلاح طلب است که در سال ۱۳۷۴ به رهبری سید هادی خامنه ای تشکیل شد و هسته اولیه این حزب با مشارکت برخی از نمایندگان محذوف جناح چپ در مجلس سوم شورای اسلامی شکل گرفت. مجمع نیروهای خط امام (ره) از احزاب تشکیل دهنده شورای هماهنگی جبهه اصلاحات (متشکل از ۲۳ حزب) می باشد. روزنامه های جهان اسلام و حیات نو به مدیر مسوولی سید هادی خامنه ای ارگان این حزب بوده اند که پس از مدتی توقیف شدند کنگره ها. مطابق با اساسنامه، این حزب موظف است به صورت سالیانه اقدام به تشکیل کنگره حزبی نماید. کنگره بیستم، تابستان ۱۴۰۰. بیستمین کنگره مجمع نیروهای خط امام در تیرماه ۱۴۰۰ و چند روز پس از انتخابات سیزدهم ریاست جمهوری در شرایط پاندمی کرونا به صورت غیرحضوری و برخط (آنلاین) برگزار گردید. در این کنگره اینترنتی پس از تلاوت آیاتی از قرآن و پخش سرود جمهوری اسلامی ایران و نطق دبیرکل مجمع و چند تن دیگر از اعضای این تشکل رای گیری انجام شد و آقایان سیدهادی خامنه ای، هادی غفاری، حمید قزوینی، اسفندیار تاج میری، محمدرضا اکبری، خلیل قویدل قدرتی، اسحاق راستی کمساری، داور نظری اردبیلی، براتعلی حاتمی، مظفر
علیزاده تنورلویی، محمدرضا کمالی، علی پرواز، قاسم مهرداد صدقیانی و خانم ها سعیده غالبی و الهام داوری دولت آبادی با حیازت اکثریت آرا به عنوان اعضای شورای مرکزی و آرمان متین، رضا سلیمان نوری و معصومه صادقی به عنوان بازرسان انتخاب شدند. شورای مرکزی ۱۳۸۷. در کنگره این حزب در سال ۱۳۸۷ افراد زیر به عضویت در شورای مرکزی مجمع نیروهای خط امام (ره) انتخاب شدند: سیدهادی خامنه ای، علی محمد غریبانی، سیدفاضل امیرجهانی، داور نظری، مجید محمدی، علی اصغر رحمانی خلیلی، حسن صادقلو، خلیل قوی دل، هادی غفاری، صمدی، محمد پرتوی، محمدباقر داودی، قاسم مهرزاد صدقیانی، بهرام نکیسا و براتعلی حاتمی. مجید محمدی در این کنگره سیدهادی خامنه ای به عنوان دبیرکل این حزب اعلام شد. شورای مرکزی ۱۳۹۳. پس از وقایع سال ۱۳۸۸ فعالیت این حزب نیز مانند دیگر احزاب اصلاح طلب با محدودیت هایی مواجه شد. پس از گذشت شش سال از کنگره ۱۳۸۷، سرانجام در دوران ریاست جمهوری حسن روحانی مجمع نیروهای خط امام توانست نسبت به تشکیل کنگره خود اقدام نماید. مطابق این کنگره، اعضای اصلی و علی البدل شورای مرکزی عبارتند از: شورای مرکزی این حزب در اولین نشست خود سیدهادی خامنه ای را ب
ه سمت دبیرکل خود انتخاب کرد. انتخابات مجلس. مجلس دهم. در این دوره انتخابات مجلس تمامی نامزدهای این تشکل رد صلاحیت شدند و مجمع نامزد مستقل نداشت.
جام ملت های زنان آفریقا (که تا سال ۲۰۱۵ با نام قهرمانی زنان آفریقا شناخته می شد) یکی از رقابتهای فوتبال زنان در قاره آفریقا است که تحت نظارت کنفدراسیون فوتبال آفریقا انجام می شود. اولین دوره این رقابتها در سال ۱۹۹۱ انجام شد. اما این مسابقات با فواصل دوره ای نامعین انجام می شد و تنها از سال ۱۹۹۸ به طور مرتب و به فاصلهٔ هر دو سال برگزار می شود. نیجریه با داشتن ۹ قهرمانی یا به عبارتی دیگر قهرمانی در تمامی دوره ها به استثنای ۲ دوره اخیر را داراست و پر افتخارترین تیم این رقابتها به شمار می آید. کشور کامرون میزبانی این مسابقات را در سال ۲۰۱۶ بر عهده دارد. از سال ۱۹۹۱ به بعد از نتایج این مسابقات جهت انتخاب تیم های آفریقایی برای حضور در جام جهانی استفاده می شود. از ۶ اوت ۲۰۱۵ کمیتهٔ اجرایی کنفدراسیون فوتبال آفریقا به مانند جام ملت های آفریقا برای مردان تصمیم به تغییر نام رقابتها از قهرمانی زنان آفریقا به جام ملت های زنان آفریقا گرفت. نتایج. یادداشت: "ن. ر" - مسابقه به نیمه تمام در دقیقه ۷۳ بازی رها شد.
شورای استان یا "شورای اسلامی استان،" به عنوان عالی ترین شورا در استان، شورایی مشورتی_نظارتی است. شورای استان نهادی انتخابی است که اعضای آن از میان اعضای شورای اسلامی شهرستان انتخاب می شوند. وظایف شورای استان. وظایف اصلی شورای استان عبارتند از: رئیس شورای استان بدون حق رأی عضو "شورای برنامه ریزی و توسعه استان"، وابسته به "سازمان مدیریت و برنامه ریزی" کشور نیز است. اعضای شورای استان. اعضای شورای استان را نمایندگان شورای شهرستان های استان تشکیل می دهند. به طور معمول، شورای هر شهرستان نماینده ای را به شورای استان معرفی می کند. شورای استان از حداقل پنج عضو تشکیل می شود. در صورتی که استان کمتر از پنج شهرستان داشته باشد، به نسبت جمعیت، شورای برخی شهرستان ها دو نماینده به شورای استان معرفی می کنند تا کمبود جبران شود. هیچ شهرستانی نمی تواند بیش از دو نماینده در شورای استان داشته باشد. اگر استان تنها از یک شهرستان تشکیل شده باشد، شورای شهرستان همان شورای استان نیز هست. هم اکنون ریاست شورایعالی استانها را مرتضی الویری عضو شورای شهرتهران و به عنوان نماینده شهرستان تهران در شورای استان تهران و یکی از چهار عضو نماینده شورا
ی اسلامی استان تهران در شورای عالی استان ها، به عهده دارد و ریاست شورای استان تهران را خانم دکتر الهام فخاری دیگر عضو پنجمین دوره از شورای شهر تهران و به عنوان نماینده شهرستان شمیرانات در شورای اسلامی استان تهران، عهده دار است.
یوژف چاکی هنرمند پیشرو مجارستانی است که به مجسمه سازی می پرداخت و برای مجسمه هایی که در ابتدای جنبش کوبیسم ساخته، مشهور است. او از جمله اولین هنرمندانی در پاریس بود که اصول تصویری کوبیسم را در آثارش به نمایش گذاشت. چاکی به همین دلیل، از مهم ترین هنرمندان ابتدای سده بیستم میلادی و از پیشگامان جنبش نوگرایی در هنر است. از آثار مشهور او می توان به گروهی از زنان و رقاص (۱۹۱۲) اشاره کرد.
گروهی از زنان () مجسمه ای است گچی اثر هنرمند پیشرو مجارستانی، یوژف چاکی در سبک کوبیسم که در ۱۹۱۲ ساخته شده است. از این اثر، تنها تصویری در آلبوم خانوادگی هنرمند وجود داشت که حضور دو زن را در کنار هم نمایش می داد. از این رو پیش تر نام این اثر "دو زن" بود. پس از پیدا شدن تصویری از زاویه ای دیگر، مشخص شد که بیشتر از دو زن در مجسمه وجود دارند و از آن پس، "گروهی از زنان" خوانده شد. محل نگهداری اثر، نامشخص است و ازبین رفته تلقی می شود.
رقاص () مجسمه ای است گچی اثر هنرمند پیشرو مجارستانی، یوژف چاکی در سبک کوبیسم که در ۱۹۱۲ ساخته شده است. از این اثر، تنها تصویری سیاه و سفید در آلبوم خانوادگی هنرمند وجود دارد که نمای روبرویی آن را به نمایش می گذارد. محل نگهداری اثر، نامشخص است و ازبین رفته تلقی می شود.
«این زندگی برای چیست» تک آهنگی از کرید است که در سال ۱۹۹۸ میلادی منتشر شد. این ترانه توسط اسکات استپ خوانندهٔ اصلی، و مارک ترمونتی نوازندهٔ گیتار گروه کرید نوشته شده است. آن ها این ترانه را دربارهٔ یکی از دوستانشان که خودکشی کرده بود نوشته اند. متن آن دربارهٔ مشکل در یافتن خوشحالی و معنا در جهان است.
محمد بن علی مازَری (۱۰۶۱ - ۱۱۴۱) فقیه و محدث مالکی بود. شرحی کامل بر صحیح مسلم نگاشت و آن را «المُعلِم بِفوائد صحیح المسلم» که آن را نخستین شرح بر صحیح مسلم می دانند. از دیگر آثار او «إیضاح المحصول من برهان الأصول» و «الواضح فی قطع لسان النابح.».
احساسات ضد اعراب در میان ایرانیان یا عرب ستیزی در ایران به بیزاری، هراس و پیشداوری نژادی مبتنی بر ناسیونالیسم ایرانی که در برخی از رفتار و گفتار ایرانیان نسبت به عرب ها مشاهده می شود اشارا خطرناک تر از اسرائیل می دانند. ساختار. صادق زیباکلام در نشستی با محمدجواد حق شناس در تاریخ ۱ مرداد ۱۳۹۵به اینکه «آیا ما ایرانی ها نژادپرست هستیم یا نه؟»، آری پاسخ داد. او گفت: «من چند ویژگی را دیده ام و به این نتیجه رسیده ام که نژادپرستیم. اول اینکه ما خود را برتر از دیگران می بینیم، ساختاری که نظام رسمی ما پیدا می کند و وجهی رسمی که در میان مردم جاری است این را نشان می دهد. همچنین تنفر از اقوام و ملیت های دیگر که برجسته ترین آن نفرتی است که از اعراب و افاغنه داریم. ویژگی دیگر جایگاه مهمی است که در تاریخ برای ایران قائل هستیم و نگاه شک برانگیزی که به کشورهای دیگر داریم». اما محمدجواد حق شناس آنچه که زیباکلام «نژادپرستی» خواند را نپذیرفت. زیباکلام در ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۱ از افغانستانی ها در ایران و از کشورهای عربی خلیج فارس با بیان این جمله عذرخواهی نمود: «من از ۳ میلیون افغانی به خاطر ظلم هایی که به آن ها می کنید، معذرت خواهی م
ی کنم؛ من از کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس به خاطر بی احترامی های شما معذرت خواهی می کنم؛ شما باید ادب را در برابر آن ها رعایت کنید؛ شما از قادسیه می سوزید؛ از اعراب کینه دارید به خاطر این که اسلام را برای شما آورده اند.» او همچنین بدین باور است که بسیاری از ایرانی ها از عرب های بیزارند و «فرقی هم نمی کند چه ایرانی های بی دین و چه ایرانی های دیندار»، او پایین بودن سطح فرهنگ را دلیل نژادپرستی در ایران بیان کرد. حتی واکنش های وزارت امور خارجهٔ ایران نسبت به سیاست های خارجی کشورهای عربی که همسو با دولت ایران نیست، با رویهٔ نژادی توصیف کرده است. از دید علی رضا نوری زاده، خاستگاهِ دیدگاه های موجود در ایران نسبت به جهان عرب، از «رابطهٔ سیاسی دولت ایران با کشورهای عربی» برمی آید که دوران اصلاحات، نقطهٔ تحول آن بوده است. از دید عبدالرحمن الراشد در "الشرق الاوسط"، «ناکامی نظام [-سیاسی ایران] و ناتوانی مردم [در اعتراض یا اصلاحات] باعث می شود هرچه که با چهره رسمی کشور ارتباط دارد، منفور شود» و «سخن گفتن از افزایش کینه ایرانی ها از عرب ها، همراه با برداشت هایی است که از افزایش نفرت ایرانی ها از خود اسلام حکایت دارد؛ دینی
که اکثر مردم ایران پیرو آن هستند. از سویی با توجه به این که نظام ایران از دین استفاده ابزاری می کند و برای توجیه در دست گرفتن مقدرات کشور و حکم رانی دیکتاتورمآبانه اش، لباس دین به تن کرده، برخی را به آن جا سوق داد تا نفرت خود را از روحانیون دینی که بر کشور حکومت می کنند و فساد میان آن ها گسترش یافته، ابراز کنند.» نویسنده ای ایرانی-افغانی در ۴ آبان ۱۳۹۱ نوشت که ما عادت کرده ایم مردم حجاز را با حاکمان عربستان یکی بدانیم. پیوستگی باستان گرایی در ایران با عرب ستیزی و اسلام ستیزی. در آثار افرادی مانند صادق هدایت، صادق چوبک، مهدی اخوان ثالث و نادر نادرپور گونه ای از عرب ستیزی روشنی («عرب» بدون تعریف آن) را بازمی تاباند. ماشاءالله آجودانی در «صادق هدایت و ناسیونالیسم» می گوید که ادبیات و ملی گرایی دوران مشروطه «اسلام و عرب را مسبب تمامی مشکلات و عقب ماندگی ها و دشمن اصلی ایران می داند».نادر نادرپور «عرب و اسلام» را در برابر ارزش ها و فرهنگ واقعی ایرانی جای می دهد و آن ها را محکوم می کند. او عرب ها را «مردمی سیه چرده، وحشی و غیر انسان» و وابسته به تصاویر «خون و ماه» معرفی می کند و در برابر آن فردیت ایرانی را جای می د
هد که «آفرینندهٔ تمدنِ روشنگر ایرانی و وابسته به آتش، زردشت، خورشید و نوروز» می داند. صادق هدایت از عرب و از اسلام به عنوانی «دینی بیگانهٔ عربی» بیزار است. او در آثارش، مردم عرب را مردمانی «سیه چرده، کثیف، بیمار، زشت، جاهل، ظالم، بی شر و دیوصفت» توصیف کرده است. او «مسلمانان ایرانی روزگارش را فاسد و ریاکار» دانسته است. از دید او «فقط ایرانیان ساسانی زیبا، شجاع، باهوش، فرهیخته و شریف» اند. او ایرانِ پیشا-اسلامی و مزدیسنا را «دوران طلایی» معرفی می کند. در دیدگاه او «هویت فرهنگی راستین ایرانی، با هندِ آریایی» وابسته است و این هویت «به دست عرب های مسلمانِ مهاجم» نابود شده است و «عرب ها فرهنگِ به خون تشنه و ددمنش»، «دین خود را» جایگزین تمدن برتر ایران کرده اند. نویسندگان مرد در ادبیات معاصر ایران، ملی گرایی ایرانی را در الگوی ملی گرایی غرب تعریف کرده اند. «همگی بر وجود اساطیرِ هم ریشه و همگونی زبانی و همگونی نژادی» تأکید دارند؛ و همه به جز جمال زاده که خود سید است، در برابر نژاد سامی موضع گیری کرده اند. آنان فردیت ایرانی را دقیقاً در برابر نژاد سامی جای داده اند. عرب نزد آنان «بیگانه» است و «حُکمِ اسلام» را نشان می
دهد؛ ولی در برابر این آثار، مؤلفان زن ایرانی، دیدگاهی کاملاً متفاوت نسب به ملی گرایی بازتابانده اند. فروغ فرخزاد، ملی گرایی ایرانی را در بیگانه ستیزی و بیگانه گریزی جای نداده است. در آثار او، «عرب یا ایرانی» نیستند، بلکه «انسان ها» بنابر انسانیت خود حضور دارند. او رسومی که نویسندگان مرد، «اسلامی» نامیده اند، «خودی» دانسته و محکومشان کرده است. طاهره صفارزاده دیگر مؤلف ایرانی که جهان بینی اش، «اسلامی-جهانی» بیان شده است. یک مؤلف باستان گرای ایرانی در پیوستگی دانستن ملّی گرایی و عرب ستیزی، نوشته است که برای ایرانیان، سربلند بودن یعنی مستقل بودن؛ در اسارت دیگران بودن، به معنای توهین بر تاریخ. سپس نتیجه گیری می کند که «هزار و چهارصد سال پیش لشکر عرب به این سرزمین تاخت و با تجاوز و شمشیر و جزیه، اسلام و سلطهٔ خلفای ستمگر را حاکم گردانید.» او ادامه داده که «هویت ایرانی آسیب دیده و بیمارگونه گشته است، زیرا شیعه میلیون ها انسان را از حساسیت به کوروش و فردوسی درآورد و آن ها را به امامِ عرب و ارزش های دروغ و پستِ سرزمین دیگر وصل نمود». پیشینه. ناصر فکوهی دربارهٔ آسیب شناسی روشنفکری معاصر ایران به عرب ستیزی در ایران اشا
ره کرده است. او معتقد است که گفتمانِ ملی گرایانه افراطی (شوونیستی)، در ایران که به شدت «نژاد پرستانه»، باستان گرا و به دور از تعقل است با تمامِ مشخصاتِ شوونیسم در سطح جهان و در میان احزاب فاشیستی، چون بیگانه هراسی، نفرت نژادی و ضد قومی بودن است و می تواند خطرناک باشد. فکوهی همچنین بر این باور است که این گفتمان مثلاً به سهولت لحن و رویکردهای «ضدعرب» به خود می گیرد، بدون آنکه متوجه باشد در ایران ما جمعیتی چند میلیونی از عرب ها در (اهواز، بوشهر) داریم، که هم میهنان ما هستند. گروهی از روشنفکرانِ ایران، مواضعِ ملی گرایانهٔ ضدِعرب و تاریخی می گیرند و بحث را براساسِ محوریت ایرانِ مرکزی پیش می برند، به خود زحمتِ آن را نمی دهند تا ببینند مسائل بر سر چیست و به نشان دادنِ واکنش هایی بسنده می کنند. از دیگر سو در میان ورزشکاران ایرانی نیز نقدهایی بر لحن نژادی در ایران وارد شده است. از جمله این افراد رضا بوعذار است. او رکورددار دوی ۴۰۰ متر ایران و دارندهٔ مدال طلای مسابقات آسیایی چین پس از تغییر رشته و دعوت به اردوی تیم ملی راگبی نگرانی خود را بابت تغییر رشته اش را نگاه «نژادپرستانه» رئیس فدراسیون دو و میدانی ایران اعلام ک
رد. بوعذار پیش از این گفته بود که یک بار برای بالا بردن پرچم ایران نیز جلوی او را گرفته بودند. او دلایل مخالفت با خودش را نگاه های غیر ورزشی و نژادی می داند. محمدتقی رهبر، از امامان جمعهٔ اصفهان، در ۲۵ فروردین ۱۳۹۴ در اعتراض به عربستان سعودی، بدون روشنگری و تعریف واژه ای از عبارت «یک مشت سوسمارخور» برای اشاره به آل سعود به زبان آورد. اکبر عبدی در برنامهٔ زندهٔ تلویزیونی به مناسبت جشن روز عید غدیر خم، و در شرایطی که جمعیتی از حجاج حج تمتع در سال ۱۳۹۴ در جریان مراسم حج کشته شده بودند، ضمن تعریف خاطره ای از حضور خود و دخترش المیرا عبدی در مناسک حج، صحبت هایی در خصوص خواستگاری یک عرب سعودی و پاسخ توهین آمیز خود به او را مطرح نمود که بعد از تعریف کردن خاطره، مجری برنامه مجبور به قطع کردن صحبت های وی شد. سخنان توهین آمیز اکبر عبدی واکنش های بسیاری را برانگیخت. «کانون مبارزه با نژادپرستی و عرب ستیزی در ایران» با صدور بیانیه ای در اعتراض به سخنان اکبر عبدی اعلام کرد: «این فقط توهین اکبر عبدی هنرپیشه سرشناس ایرانی به عرب ها نیست بلکه نوای ناخوش اندیشه عرب ستیز و دگرستیزی است که از دوران «آریا» مهری تا جمهوری اسلامی –
آریایی ادامه دارد.» اکبر عبدی چند روز بعد در رابطه با واکنش های اعتراضی در فضای مجازی به سخنانش در مصاحبه تلویزیون تی وی پلاس اعلام کرد که از حرف هایش سوءبرداشت شده است. وی اعلام کرد که «اگر می دانستم برنامه زنده است این حرف را نمی زدم. احساس کردم برنامه غیر مستقیم است و شبکه ۳ روی صدایم سوت پخش می کند.» در فرهنگ ایران. ادبیات. در ابیاتی جعلی که در دوره های بعدتر به شاهنامهٔ فردوسی افزوده شده است، در قسمت رجزخوانی رستم فرخزاد (خطاب به سردار عرب) محتوایی تحقیرآمیز نسبت به عرب ها به چشم می خورد: جلال خالقی مطلق، که شاهنامه را زیر نظر احسان یارشاطر تصحیح کرده است، با مقایسه نسخ موجود شعر را جعلی می داند که احتمالاً برای تسلی غرور زخم خورده ایرانیان توسط دیگران به نسخه های جدیدتر شاهنامه افزوده گشته است. موسیقی. یک رپ خوان ایرانی به نام بهزاد پکس چند ترانه عرب ستیزانه به نام عرب کُش،چهارشنبه سوری(عرب کُش۲)و آل سقوط را خوانده است. این ترانه که دارای محتوایی ضد عربی و نژادپرستانه است با واکنش جریان های مختلف حقوق بشری و مخالفان نژادپرستی مواجه شد. کانون مبارزه با نژادپرستی و عرب ستیزی در ایران با صدور بیانیه ای در
رابطه با این مسئله خوانندهٔ ترانه را یک «جوجه فاشیست» و این ترانه را «مقدمه ای برای زدودن قبح عرب کشی در ایران» دانست. شعارها. یک گزارش رسانه ای از شعارهای عرب ستیزانهٔ گردآمدگان به مناسبت روز کوروش بزرگ در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۶ حکایت دارد؛ « ما آریایی هستیم ، عرب نمی پرستیم »، «همش میگن دست خداست، هرچی بلاست از عرب هاست». ناآگاهی ها و خوارشماری ها. بدوی انگاری مردم عرب و عرب زبان. نادر ابراهیمی در نقد اشعار مهدی اخوان ثالث بیان کرده که «مهدی اخوان ثالث، کینه اش به عرب، یک کینهٔ ایستای به میراث رسیده است نه کینهٔ اندیشگی و پویا. او عرب را دقیقاً و برای همیشه همان عربِ هزار و پانصد سال پیش می داند، که برجای مانده است و تکان نمی خورد: یک ملّتِ واحدِ یکپارچه، بدون کمترین تغییر قشری، طبقاتی، ملّی، تاریخی، اجتماعی، و سیاسی:بدخون، بدنژاد، فاسد بالذّاته… او صدّام را به دلیل عرب بودنش، یزید می داند نه به دلیل عاملِ استعمار بودنش.» اما محمدرضا شفیعی کدکنی در "حالات و مقامات م. امید"، عرب ستیزی را از موضوعات شعر اخوان ذکر نکرده و آن را مهم نانگاشته و از دلبستگی اخوان به ادبیات عربی نوشته است. همچنین از حاشیه نویسی اخوان بر "ال
منتحل" ثعالبی (که اتفاقی به دستش رسیده بوده) نوشته است که نشان از دقت و نکته سنجی اخوان در ادبیات عربی است، او یادآوری می کند که اخوان، سرمایهٔ ادبی خود در زبان عربی را «فقط و فقط با مطالعه و قریحهٔ شخصی آموخته بود … او به غریزه و در نتیجهٔ ممارست و شوق متن را می خواند و می فهمید و از این لحاظ بر بسیاری از دارندگان درجهٔ دکترای ادبیات عربی - که من می شناسم - برتری داشت.» شفیعی از خاطره ای نیز سخن می گوید که اخوان بسیار دل خواسته بود که از پدر شفیعی کدکنی، "مقامات" حریری را بیاموزد.
سس ووسترشر () که گاهی به اختصار سس ووستر خوانده می شود، یک چاشنی مایع تخمیر شده است که برای اولین بار به دست شیمی دانانی اهل شهر ووستر انگلستان به نام های جان ویلی لئا و ویلیام هنری پرینز ساخته شد. این دو در دهه ۱۸۳۰ دستورالعمل تهیه این سس را ابداع کردند اما با توجه به آن که مزه سس باب طبعشان نبود آن را کنار گذاشته بودند و فراموش شده بود. چندین ماه بعد بشکه ای از این سس در حالی که جاافتاده و مزه اش ملایم تر شده بود، کشف شد و به این ترتیب سس ووسترشر نام گرفت. امروزه مواد تشکیل دهنده سس ابتدا به مدت ۱۸ ماه نگهداری و پس از رسیدن آنها را ترکیب و در بطری می کنند. میزان دقیق مواد تشکیل دهنده تا به امروز مخفی مانده است. سس ووسترشر عطر و طعمی منحصربفرد داشته و اغلب برای بهبود کیفیت خوشمزگی به دستور تهیه غذاها و نوشیدنی ها اضافه می شود. از این سس در تهیه سالاد سزار، خوراک لوبیا، صدف، و غذاهای تهیه شده از گوشت گاو استفاده می شود.
دی اِرتسته (، به معنای پزشکان) گروه موسیقی آلمانی سبک پانک از برلین است. سه عضو آن شامل فارین اورلاوب نوازندهٔ گیتار، بلا بِ نوازندهٔ درام، و رودریگو گنزالز نوازندهٔ گیتار بیس است، که هر سهٔ آن ها در ساخت و اجرای ترانه ها نقش دارند. دی ارتسته شناخته شده ترین گروه پانک راک آلمان است و تاکنون ۱۳ آلبوم استودیویی منتشر کرده است.
نجاتی شاشماز (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن ایفای نقش کرده است می توان به "آشیانه گرگ ها" در نقش «پولاد علمدار» اشاره کرد.
گروه اکونومیست () شرکت رسانه ای بریتانیایی و چندملیتی است، که مالک هفته نامه خبری اکونومیست می باشد. ریشه های تأسیس این شرکت به سال ۱۸۴۳ بازمی گردد، که جیمز ویلسن اقدام به چاپ مستمر هفته نامه اکونومیست نمود. گروه اکونومیست هم اکنون در زمینه اطلاع رسانی و تحلیل تجارت بین الملل و روابط بین الملل، همچنین مدیریت شبکه ای از روزنامه ها، مجلات و شبکه های خبررسانی فعالیت می کند.
جیمز ویلسن (؛ زاده ۳ ژوئن ۱۸۰۵ – درگذشته ۱۱ اوت ۱۸۶۰) بانکدار، اقتصاددان، سیاست مدار، روزنامه نگار و کارآفرین اهل بریتانیا بود، که در سال ۱۸۴۳ هفته نامه اکونومیست را تأسیس کرد. وی از ۱۸۵۳ تا ۱۸۵۸ وزیر اقتصاد بریتانیا بود.
جرج الکساندر همیلتون (؛ ۲۹ اوت ۱۸۰۲ – ۱۷ سپتامبر ۱۸۷۱) یک سیاست مدار اهل بریتانیا که عضو حزب محافظه کار بود.
کاوشی در مبانی اخلاق یا جستاری در باب اصول اخلاق یکی از آثار برجسته دیوید هیوم فیلسوف اسکاتلندی است. مرتضی مردیها و مجید داودی این کتاب را مستقلاً به فارسی ترجمه کرده اند.
کاوشی در خصوص فهم بشری (به انگلیسی: "An Enquiry concerning Human Understanding")، معروف به کاوش اول، یکی از آثار برجستهٔ دیوید هیوم فیلسوف بریتانیایی است. بخش های عمده ای از این کتاب، که نخستین بار در ۱۷۴۸ منتشر شده است، محصول بازنگری در جلد اولِ اثر قبلی هیوم یعنی رساله دربارهٔ طبیعت بشری (۱۷۳۹) است، اما فصل «در باب آزادی و ضرورت» محصول بازنگری فصلی از "جلد دوم" رساله است. هم چنین، مطالب یک فصل مشهور این کتاب، با عنوان «در باب معجزات»، در هیچ یک از جلدهای رساله نیامده است. در مورد مطالب مشترک بین کاوش ها (کاوشِ اول، و کاوشی در مبانی اخلاق، معروف به کاوش دوم) و رساله، نظرها در این مورد متفاوت است که کدام را باید بهترین بیان مواضع هیوم انگاشت؛ با این حال، خود هیوم در اواخر عمر در ابتدای مجلد دوم مجموعه ای از نوشته هایش (حاوی کاوش های اول و دوم و نوشته هایی دیگر) تصریح کرده است که این نوشته ها، و نه رساله، باید بیان کنندهٔ اصول فلسفی او محسوب شوند. در نامه ای در مقایسهٔ رساله و کاوش اول هم هیوم نوشته است که اصول فلسفی در هر دو یکی است اما «با کوتاه کردن و ساده کردن مباحث، حقیقتاً آنها را کامل تر ساخته ام.» کاوه
لاجوردی این کتاب را به فارسی ترجمه کرده است.
ضرابی (منسوب به ضراب) می تواند به موارد زیر اشاره کند: پیوند به بیرون. Zarabi
اتحاد شخصی ()، ترکیبی از دو یا چند حکومت (کشور) است که دارای پادشاه یا فرمانروای مشترکی هستند در حالی که مرزها، قوانین و منافعشان از یکدیگر متمایز است. در مقابل، در حالت اتحاد حقیقی کشورهای دخیل تا حدودی از جمله در اشتراک برخی ارگان های حکومتی به یکدیگر مرتبط هستند. در فدراسیون یا حکومت متمرکز نیز خودمختاری دولت دو کشور را از یکدیگر جدا می سازد اما همچنان یک دولت مرکزی واحد در راس امور قرار دارد. لزومی بر موروثی بودن اتحاد شخصی وجود ندارد. ایجاد یک اتحاد شخصی می تواند دلایل مختلفی داشته باشد. برای مثال در صورتی که همسر یک پادشاه، تبدیل به ملکه حاکم کشور دیگری بشود، فرزند او پادشاهی هر دو کشور را به ارث می برد یا اگر پادشاه حاکم بر یک کشور سلطنت کشور دیگری را به ارث ببرد، تشکیل یک اتحاد شخصی می کند. اتحاد شخصی همچنین می تواند مدون (مانند اشاره واضح قانون اساسی کشورها برداشتن پادشاهی مشترک) یا غیر مدون باشد. در شکل دوم اتحاد به راحتی می تواند از هم بپاشد (مثلاً به سبب مرگ پادشاه اتحادی که دو کشور عضو آن دارای قوانین جانشینی مختلفی هستند). از آنجایی که روُسای جمهور به طور معمول از بین شهروندان همان کشور انتخاب م
ی شوند، مفهوم اتحاد شخصی تاکنون و تقریباً هرگز از یک پادشاهی به یک جمهوری منتقل نشده است. با این حال در یک نمونهٔ نادر رئیس جمهور فرانسه، به شکل مشترک با اسقف ناحیه اورژل اسپانیا، شاهزاده آندورا به حساب می آید تا فرانسه کم و بیش در گونه ای از اتحاد شخصی با سلطنت کشور همسایه، آندورا (به صورت غیر موروثی) قرار داشته باشد. ایتالیا. اتحاد شخصی با پادشاهی آلبانی (۱۹۴۳–۱۹۳۹)
خردل دیژون یک نوع چاشنی خردل فرانسوی است که نامش از شهر دیژون فرانسه گرفته شده که در اوایل قرون وسطی مرکز تولید خردل در فرانسه بود. این چاشنی اولین بار در زمان فیلیپ ششم در سال ۱۳۳۶ میلادی تهیه و مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۸۵۶ زمانی که ژان نیژون در تهیه این چاشنی به جای آبغوره از سرکه استفاده کرد، بسیار مورد استقبال قرار گرفت و مشهور شد. در تهیه خردل دیژون از دانه خردل، سرکه، نمک، اسید سیتریک، و آب استفاده می شود. از این چاشنی هم در کنار انواع خوراک های گوشتی و هم در تهیه سس های دیگر استفاده می شود
جان پی. لیوادری (؛ – ) یک مهندس صدا اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین میکس صدا، و جایزه اسکار بهترین میکس صدا، و جایزه اسکار بهترین میکس صدا، شده است.
مرد چندگانه با نام اصلی جیمز «جِیمی» آرتور مَدریکس، یک شخصیت خیالی در کتاب های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. شخصیت "جیمی مدراکس" توسط لن وین و کریس کلیرمونت نویسنده و جان بوشما طراح خلق شده است که برای اولین بار در شمارهٔ ۴ جاینت سایز فَنتستیک فور در فوریه ۱۹۷۵ حضور پیدا کرد. "مرد چندگانه" عضو یکی از زیرشاخه های بشریت با نام جهش یافته ها به شمار می رود که با توانایی های ابرانسانی به دنیا آمده است. او قادر به تکثیر فیزیکی به صورت یکسان از خودش در کسری از ثانیه می باشد. هنوز به طور دقیق مشخص نیست که او حداکثر قادر به چه تعداد تکثیر است، اما بیشترین تعداد مشاهده شده بیست عدد است. هر یک از کپی ها دارای تفکر، احساس و عملکردی مستقل است، اگرچه همه آن ها به صورت دورآگاهی از شکل گیری اولیه تا جذب دوباره با یکدیگر ارتباط دارند. هر یک از نسخه های ایجاد شده، دارای توانایی نسخه اصلی خود هستند و همچنین آن ها نیز با اراده خود قابلیت تکثیر دوباره دارند. این نسخه ها تا زمانی که مدریکس اراده کند وجود خواهند داشت. اریک دین نقش "مرد چندگانه" را در فیلم "" (۲۰۰۶) ایفا کرده است.
ماریام پطروسیان (؛ زادهٔ ) یک نقاش، کارتونیست و رمان نویس به زبان روسی اهل ارمنستان است که بیش از هر چیز بابت نگارش رمان خانهٔ خاکستری (۲۰۰۹) شناخته می شود که برندهٔ جایزه شد و به هشت زبان ترجمه شده است زندگی نامه. وی در ۱۰ اوت ۱۹۶۹ در ایروان پایتخت ارمنستان به دنیا آمد. پس از فارغ التحصیلی از کالج هنری به عنوان کارتونیست در استودیو آرمن فیلم مشغول به فعالیت شد. وی بعداً برای کار در سایوزمولتفیلم به مسکو نقل مکان نمود. زندگی شخصی. ماریام با "آرتاشس استامبولتسیان" که طراح گرافیک می باشد ازدواج نموده است و صاحب دو فرزند می باشد. وی نوه بزرگ ماردیروس ساریان می باشد.
وارازدات سامولی "واراز" سامولیان (؛ ۱۹۱۷ – ۷ نوامبر ۱۹۹۵) یک نویسنده، نقاش و مجسمه ساز اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. والدین وی از نجات یافتگان نسل کشی ارمنی ها بودند. وی در سال ۱۹۱۷ میلادی در ایروان به دنیا آمد. وی در فرانسه اسکان گزید. سامولیان در پاریس به همراه نقاشان برجسته ای همچون اتون فریس، آندره لوته و فرنان لژه آموزش دید. در زمان جنگ جهانی دوم زندانی آلمان نازی بود. وی در ۷ نوامبر ۱۹۹۵ در سن ۷۸ سالگی در فرزنو، کالیفرنیا درگذشت.