Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نانبو، توتوری (به لاتین: Nanbu, Tottori) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان توتوری واقع شده است. نانبو ۱۰٬۸۸۸ نفر جمعیت دارد.
یاسودا، کوچی (به لاتین: Yasuda, Kōchi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان کوچی واقع شده است. یاسودا ۲٬۹۹۳ نفر جمعیت دارد.
کیبیچوئو، اوکایاما (به لاتین: Kibichūō, Okayama) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان اوکایاما واقع شده است. کیبیچوئو ۱۴٬۵۴۶ نفر جمعیت دارد.
نانکان، کوماموتو (به لاتین: Nankan, Kumamoto) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان کوماموتو واقع شده است. نانکان ۱۱٬۵۵۳ نفر جمعیت دارد.
ناگومی، کوماموتو (به لاتین: Nagomi, Kumamoto) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان کوماموتو واقع شده است. ناگومی ۱۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
توسا، کوچی (شهرک) (به لاتین: Tosa, Kōchi (town)) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان کوچی واقع شده است. توسا ۴٬۸۲۷ نفر جمعیت دارد.
ستوئوچی، کاگوشیما (به لاتین: Setouchi, Kagoshima) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Ōshima District واقع شده است. ستوئوچی ۲۳۹٫۹۲ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۳۷۹ نفر جمعیت دارد.
می نامی اوگونی (به لاتین: Minamioguni, Kumamoto) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان کوماموتو واقع شده است. می نامی اوگونی ۴٬۶۴۳ نفر جمعیت دارد.
ساگارا، کوماتومو (به لاتین: Sagara, Kumamoto) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kuma District واقع شده است. ساگارا ۵٬۴۴۸ نفر جمعیت دارد.
یامائه، کوماموتو (به لاتین: Yamae, Kumamoto) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kuma District واقع شده است. یامائه ۳٬۹۹۶ نفر جمعیت دارد.
کوسا، کوماموتو (به لاتین: Kōsa, Kumamoto) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان کوماموتو واقع شده است. کوسا ۱۱٬۷۲۰ نفر جمعیت دارد.
یاماتو، کوماموتو (به لاتین: Yamato, Kumamoto) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان کوماموتو واقع شده است. یاماتو ۱۹٬۴۴۸ نفر جمعیت دارد.
آساگیری، کوماموتو (به لاتین: Asagiri, Kumamoto) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان کوماموتو واقع شده است. آساگیری ۱۵٬۳۸۸ نفر جمعیت دارد.
کاشیما، کوماموتو (به لاتین: Kashima, Kumamoto) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kamimashiki District واقع شده است. کاشیما ۸٬۲۶۵ نفر جمعیت دارد.
کوشیرو، هوکایدو (شهرک) (به لاتین: Kushiro, Hokkaido (town)) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kushiro Subprefecture واقع شده است. کوشیرو ۲۱٬۶۰۲ نفر جمعیت دارد.
شیبتسو، هوکایدو (نمورو) (به لاتین: Shibetsu, Hokkaido (Nemuro)) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Shibetsu District واقع شده است. شیبتسو ۵٬۸۲۵ نفر جمعیت دارد.
کیتاآیکی، ناگانو (به لاتین: Kitaaiki, Nagano) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Minamisaku District واقع شده است. کیتاآیکی ۵۶٫۳۲ کیلومترمربع مساحت و ۸۵۲ نفر جمعیت دارد.
چوسی (به لاتین: Chōsei) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Chōsei District واقع شده است. چوسی ۲۸٫۳۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۴٬۶۸۱ نفر جمعیت دارد.
مانازورو، کاناگاوا (به لاتین: Manazuru, Kanagawa) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Ashigarashimo District واقع شده است. مانازورو ۷٫۰۲ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۹۶۲ نفر جمعیت دارد.
هارا، ناگانو (به لاتین: Hara, Nagano) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Suwa District واقع شده است. هارا ۴۳٫۲۶ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۵۰۶ نفر جمعیت دارد. تراکم جمعیت این منطقه 174 نفر در هر کیلومتر مربع است.
شیموجو، ناگانو (به لاتین: Shimojō, Nagano) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Shimoina District واقع شده است. شیموجو ۳۸٫۱۲ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۸۷۰ نفر جمعیت دارد.
کاننا، گوما (به لاتین: Kanna, Gunma) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان گونما واقع شده است. کاننا ۱۱۴٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۰۰۷ نفر جمعیت دارد.
ایده، کیوتو (به لاتین: Ide, Kyoto) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان کیوتو واقع شده است. ایده ۸٬۷۵۳ نفر جمعیت دارد.
کیهو، میئه (به لاتین: Kihō, Mie) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Minamimuro District واقع شده است. کیهو ۷۹٫۶۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۱٬۴۵۴ نفر جمعیت دارد.
اوروگی، ناگانو (به لاتین: Urugi, Nagano) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Shimoina District واقع شده است. اوروگی ۴۳٫۴۳ کیلومترمربع مساحت و ۶۰۵ نفر جمعیت دارد.
هیگاشی یوشینو، نارا (به لاتین: Higashiyoshino, Nara) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در یوشینو واقع شده است. هیگاشی یوشینو ۲٬۴۲۶ نفر جمعیت دارد.
فوسو، آیچی (به لاتین: Fusō, Aichi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در بخش نیوا، آیچی واقع شده است. فوسو ۱۱٫۱۸ کیلومترمربع مساحت و ۳۳٬۸۳۳ نفر جمعیت دارد.
باشگاه فوتبال آ.ای لاریسا یک باشگاه فوتبال در شهر لاریسا در یونان می باشد که در سوپر لیگ فوتبال یونان بازی می کند. این باشگاه در تاریخ ۱۷ مه ۱۹۶۴ تأسیس شده است.
جزیرهٔ اُغورجه بزرگ ترین جزیره در ترکمنستان و طولانی ترین جزیرهٔ دریای کاسپین است. این جزیره به طور گسترده ای با نام اُگورچینسکی هم شناخته شده است. جغرافیا. جزیرهٔ اغورجه در جنوب شرقی دریای کاسپین و در نزدیکی ساحل واقع شده و شبه جزیره چهارکان نزدیک است. میان سده های ۱۵ تا ۱۷ میلادی دزدان دریایی از این جزیره بهره جستند لیکن امروزه خالی از سکنه است. از لحاظ سیاسی جزیره متعلق به استان بلخان ترکمنستان است. محیط زیست. فک کاسپی "(Pusa caspica)" و پرندگان دریایی متنوعی ساکن این جزیره هستند. جزیره اغورجه بخشی از پارک ملی هزار است.
شیمیزو، شیزوئوکا (به لاتین: Shimizu, Shizuoka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Suntō District واقع شده است. شیمیزو ۸٫۸۱ کیلومترمربع مساحت و ۳۲٬۰۹۱ نفر جمعیت دارد.
تائیکی، میئه (به لاتین: Taiki, Mie) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Watarai District واقع شده است. تائیکی ۲۳۳٫۵۴ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۵۴۳ نفر جمعیت دارد.
کامینوسکی (به لاتین: Kaminoseki) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان یاماگوچی واقع شده است. کامینوسکی ۳٬۲۷۸ نفر جمعیت دارد.
اوجیتاوارا، کیوتو (به لاتین: Ujitawara, Kyoto) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان کیوتو واقع شده است. اوجیتاوارا ۱۰٬۱۶۹ نفر جمعیت دارد.
تاکه تویو (به لاتین: Taketoyo) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در بخش چیتا، آیچی واقع شده است. تاکه تویو ۲۵٫۹۲ کیلومترمربع مساحت و ۴۲٬۷۳۸ نفر جمعیت دارد.
کیوتامبا، کیوتو (به لاتین: Kyōtamba, Kyoto) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان کیوتو واقع شده است. کیوتامبا ۱۷٬۳۱۲ نفر جمعیت دارد.
سیکا، کیوتو (به لاتین: Seika, Kyoto) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان کیوتو واقع شده است. سیکا ۳۷٬۴۹۲ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر نورمن، اکلاهما خواهرخواندهٔ سیکا، کیوتو هست.
می نامی ماکی، ناگانو (به لاتین: Minamimaki, Nagano) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Minamisaku District واقع شده است. می نامی ماکی ۱۳۳٫۰۹ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۳۷۴ نفر جمعیت دارد.
نوسگاوا، نارا (به لاتین: Nosegawa, Nara) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در یوشینو واقع شده است. نوسگاوا ۶۹۹ نفر جمعیت دارد.
میوا، میئه (به لاتین: Meiwa, Mie) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Taki District واقع شده است. میوا ۴۰٫۹۲ کیلومترمربع مساحت و ۲۲٬۷۲۶ نفر جمعیت دارد.
میوا، گونما (به لاتین: Meiwa, Gunma) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان گونما واقع شده است. میوا ۱۹٫۶۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۱٬۰۲۴ نفر جمعیت دارد.
ناگانوهارا، گونما (به لاتین: Naganohara, Gunma) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان گونما واقع شده است. ناگانوهارا ۱۳۳٫۸۵ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۶۱۲ نفر جمعیت دارد.
هیگاشی آگاتسوما، گونما (به لاتین: Higashiagatsuma, Gunma) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان گونما واقع شده است. هیگاشی آگاتسوما ۲۵۳٫۹۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۴٬۴۲۶ نفر جمعیت دارد.
شیئویا، توچیگی (به لاتین: Shioya, Tochigi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان توچیگی واقع شده است. شیئویا ۱۷۶٫۰۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۱٬۵۴۲ نفر جمعیت دارد.
کومیاما، کیوتو (به لاتین: Kumiyama, Kyoto) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان کیوتو واقع شده است. کومیاما ۱۷٬۱۲۵ نفر جمعیت دارد.
کانرا، گونما (به لاتین: Kanra, Gunma) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان گونما واقع شده است. کانرا ۵۸٫۶۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۰۹۲ نفر جمعیت دارد.
کانماکی، نارا (به لاتین: Kanmaki, Nara) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان نارا واقع شده است. کانماکی ۲۴٬۴۷۵ نفر جمعیت دارد.
گودو، گیفو (به لاتین: Gōdo, Gifu) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان گیفو واقع شده است. گودو ۱۹٬۹۰۲ نفر جمعیت دارد.
آندو، نارا (به لاتین: Ando, Nara) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان نارا واقع شده است. آندو ۷٬۵۹۵ نفر جمعیت دارد.
کیتاگاتا، گیفو (به لاتین: Kitagata, Gifu) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان گیفو واقع شده است. کیتاگاتا ۱۸٬۳۸۹ نفر جمعیت دارد.
واتارای، میئه (به لاتین: Watarai, Mie) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Watarai District واقع شده است. واتارای ۱۳۴٫۹۷ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۵۳۴ نفر جمعیت دارد.
اینامی، واکایاما (به لاتین: Inami, Wakayama) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان واکایاما واقع شده است. اینامی ۹٬۶۲۶ نفر جمعیت دارد.
می نامی ایزو (به لاتین: Minamiizu) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kamo District واقع شده است. می نامی ایزو ۱۱۰٫۵۸ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۸۴۹ نفر جمعیت دارد.
کاوابه، گیفو (به لاتین: Kawabe, Gifu) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kamo District واقع شده است. کاوابه ۱۰٬۵۲۹ نفر جمعیت دارد.
شیموکیتایاما، نارا (به لاتین: Shimokitayama, Nara) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در یوشینو واقع شده است. شیموکیتایاما ۱٬۲۴۳ نفر جمعیت دارد.
میهاما، میئه (به لاتین: Mihama, Mie) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Minamimuro District واقع شده است. میهاما ۸۸٫۲۸ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۰۸۹ نفر جمعیت دارد.
ایتاکورا، گونما (به لاتین: Itakura, Gunma) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان گونما واقع شده است. ایتاکورا ۴۱٫۸۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۵٬۰۸۲ نفر جمعیت دارد.
هیچیسو، گیفو (به لاتین: Hichisō, Gifu) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kamo District واقع شده است. هیچیسو ۴٬۳۷۹ نفر جمعیت دارد.
تومیکا، گیفو (به لاتین: Tomika, Gifu) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kamo District واقع شده است. تومیکا ۵٬۵۰۸ نفر جمعیت دارد.
تاکاگی، ناگانو (به لاتین: Takagi, Nagano) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Shimoina District واقع شده است. تاکاگی ۶۶٫۶۱ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۲۹۸ نفر جمعیت دارد.
کیسوساکی، میئه (به لاتین: Kisosaki, Mie) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kuwana District واقع شده است. کیسوساکی ۱۵٫۷۲ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۷۳۰ نفر جمعیت دارد.
توبیشیما، آیچی (به لاتین: Tobishima, Aichi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در بخش آما، آیچی واقع شده است. توبیشیما ۲۲٫۴۲ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۴۴۶ نفر جمعیت دارد.
کاوازو، شیزوئوکا (به لاتین: Kawazu, Shizuoka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kamo District واقع شده است. کاوازو ۱۰۰٫۷۹ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۵۶۹ نفر جمعیت دارد.
کان ایه، آیچی (به لاتین: Kanie, Aichi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در بخش آما، آیچی واقع شده است. کان ایه ۱۱٫۰۹ کیلومترمربع مساحت و ۳۶٬۷۸۹ نفر جمعیت دارد.
کاوانه هون (به لاتین: Kawanehon) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Haibara District واقع شده است. کاوانه هون ۴۹۶٫۸۸ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۱۱۴ نفر جمعیت دارد.
ایبیگاوا، گیفو (به لاتین: Ibigawa, Gifu) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان گیفو واقع شده است. ایبیگاوا ۲۳٬۳۹۸ نفر جمعیت دارد.
نبا، ناگانو (به لاتین: Neba, Nagano) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Shimoina District واقع شده است. نبا ۸۹٫۹۷ کیلومترمربع مساحت و ۹۴۲ نفر جمعیت دارد.
کوئومی، ناگانو (به لاتین: Koumi, Nagano) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان ناگانو واقع شده است. کوئومی ۱۱۴٫۲۰ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۶۰۸ نفر جمعیت دارد.
تابایاما (به لاتین: Tabayama) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kitatsuru District واقع شده است. تابایاما ۱۰۱٫۳۰ کیلومترمربع مساحت و ۵۸۷ نفر جمعیت دارد.
ساکائه، ناگانو (به لاتین: Sakae, Nagano) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Shimominochi District واقع شده است. ساکائه ۲۷۱٫۶۶ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۸۹۷ نفر جمعیت دارد.
گینان، گیفو (به لاتین: Ginan, Gifu) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان گیفو واقع شده است. گینان ۲۳٬۸۵۶ نفر جمعیت دارد.
تسونان، نیگاتا (به لاتین: Tsunan, Niigata) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان نیگاتا واقع شده است. تسونان ۱۷۰٫۲۱ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۸۵۱ نفر جمعیت دارد.
سیرو، نیگاتا (به لاتین: Seirō, Niigata) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان نیگاتا واقع شده است. سیرو ۳۷٫۵۸ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۹۹۸ نفر جمعیت دارد.
وانوئوچی، گیفو (به لاتین: Wanouchi, Gifu) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Anpachi District واقع شده است. وانوئوچی ۲۲٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۹۷۶ نفر جمعیت دارد.
کامی ایچی، تویوما (به لاتین: Kamiichi, Toyama) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Nakaniikawa District واقع شده است. کامی ایچی ۲۳٬۰۲۶ نفر جمعیت دارد.
بوم شناسی ژرف نگر یا اکولوژی عمیق () جهان بینی یا مجموعه ای از باورها است که تغییر عمده در نگرش ها و ارزش ها و رفتارهای انسان را لازم می داند و ضمن نفی انسان محوری، کنش فردی را به سمت حمایت از طبیعت و بهبود محیط زیست سوق می دهد. بوم شناسی ژرف نگر فلسفه محیط زیست است که ارزش ذاتی همه موجودات زنده را بدون توجه به کاربرد ابزاری آنها برای نیازهای انسانی، و بازسازی جوامع بشری مدرن مطابق با چنین ایده هایی ارتقا می دهد. اکولوژی عمیق استدلال می کند که محیط زیست مجموعه ای از روابط است که در آن وجود موجودات وابسته به وجود دیگران در بوم سازگان است و استدلال می کند که دخالت غیرحیاتی انسان یا تخریب جهان طبیعی، نه تنها برای انسان بلکه برای همه موجودات تشکیل دهنده نظم طبیعی تهدیدی است. اصل اصلی بوم شناسی عمیق این باور است که محیط زندگی به عنوان یک کل باید مورد احترام قرار گیرد و به عنوان دارای حق اساسی اخلاقی و قانونی برای زندگی و شکوفایی تلقی شود، فارغ از مزایای ابزاری آن برای استفاده انسان. اکولوژی عمیق اغلب بر اساس ایده اجتماعی بسیار گسترده تر تنظیم می شود. جوامع گوناگونی از حیات روی زمین را به رسمیت می شناسد که نه تنها
از طریق عوامل زیستی، بلکه، در صورت لزوم، از طریق روابط اخلاقی، یعنی ارزش گذاری موجودات دیگر به عنوان چیزی فراتر از منابع صرف، تشکیل شده اند. این به عنوان «عمیق» توصیف می شود زیرا به نظر می رسد عمیق تر به واقعیت رابطه بشر با جهان طبیعی نگاه می کند و به نتایج فلسفی عمیق تری نسبت به محیط زیست گرایی جریان اصلی می رسد. این جنبش از انسان محوری زیست محیطی (که با حفظ محیط زیست صرفاً برای بهره برداری توسط و برای اهداف انسانی سروکار دارد) موافق نیست، زیرا بوم شناسی عمیق مبتنی بر مجموعه ای از مفروضات فلسفی متفاوت است. اکولوژی عمیق کل نگری از جهانی را که انسان ها در آن زندگی می کنند را دربر می گیرد و می کوشد این درک را که بخش های مجزای اکوسیستم (از جمله انسان ها) به عنوان یک کل عمل می کنند، در زندگی به کار گیرد. این فلسفه به اصول اصلی جنبش زیست محیطی و [سیاست های سبز] مختلف می پردازد و از سیستم اخلاق زیست محیطی دفاع از طبیعت وحش سیاست های غیراجباری تشویق کننده برنامه ریزی جمعیت انسانی و ساده زیستی حمایت می کند. منشأ. آرنه نس در مقاله اولیه اکولوژی عمیق خود در سال ۱۹۷۳، اظهار داشت که از بوم شناسی هایی که در حال مطالعه اکو
سیستم های سراسر جهان بودند الهام گرفته است. آرنه نس همچنین روشن کرد که او احساس می کند انگیزه واقعی برای "طبیعت آزاد" معنوی و شهودی است. او گفت: "انگیزه شما از دیدگاه کلی شما یا نظرات فلسفی و مذهبی شما ناشی می شود، به طوری که احساس می کنید، وقتی به نفع طبیعت آزاد کار می کنید، برای چیزی در درون خود کار می کنید، که … نیاز به تغییر دارد؛ بنابراین شما از چیزی که من «موضوعات عمیق تر» می نامم انگیزه دارید. در مقاله ای در سال ۲۰۱۴، جورج سشنز، دوستدار محیط زیست، سه فرد فعال در دهه ۱۹۶۰ را شناسایی کرد که آنها را پایه و اساس جنبش می دانست: نویسنده و حافظ محیط زیست ریچل کارسون، محیط بان دیوید بروور و زیست شناس پال آر. ارلیک. سشنز انتشار کتاب اصلی کارسون در سال ۱۹۶۲ «بهار خاموش» را به عنوان آغاز جنبش اکولوژی عمیق معاصر می داند.آرنه نس همچنین کارسون را مبتکر این جنبش می دانست و پس از مواجهه با نوشته هایش گفت: «یافتم! آن را پیدا کردم». وقایع دیگری در دهه ۱۹۶۰ که به عنوان پایه ای برای جنبش پیشنهاد شده اند، تشکیل صلح سبز و تصاویر شناور زمین در فضا توسط فضانوردان آپولو است. اصول. اکولوژی عمیق، پذیرایی از ایده های اکولوژیکی و
اخلاق زیست محیطی را پیشنهاد می کند (یعنی پیشنهادهایی در مورد چگونگی ارتباط انسان با طبیعت) همچنین یک جنبش اجتماعی است که بر اساس یک بینش کل نگر از جهان است. بوم شناسان عمیق معتقدند که بقای هر بخشی، به رفاه کل بستگی دارد و روایت برتری انسان را مورد انتقاد قرار می دهند، که به گفته آنها ویژگی بیشتر فرهنگ ها در طول فرگشت بشر نبوده است. بوم شناسی عمیق، به جای دیدگاه انسان محور که در جدیدترین شکل خود توسط فیلسوفان عصر روشنگری، مانند آیزاک نیوتن، فرانسیس بیکن و رنه دکارت توسعه یافته است، دیدگاهی اکومحوری (طبیعت محوری) ارائه می کند. طرفداران اکولوژی عمیق با این روایت که انسان از طبیعت جداست، متولی طبیعت است یا مباشر طبیعت است، مخالفند. یا اینکه طبیعت به عنوان منبعی برای بهره برداری آزادانه است. آنها به این واقعیت استناد می کنند که مردم بومی در طول تاریخ از محیط زیست خود بهره برداری کمتری کرده اند و جامعه ای پایدار را برای هزاران سال حفظ کرده اند، به عنوان شاهدی بر این که جوامع بشری لزوماً طبیعتاً ویرانگر نیستند. آنها معتقدند که پارادایم ماتریالیستی کنونی باید جایگزین شود - همان طور که نس خاطرنشان کرد، این امر بیش از
خلاص شدن از شر سرمایه داری و مفهوم رشد اقتصادی یا «پیشرفت» را شامل می شود، که به شدت زیست کره زمین را به خطر می اندازد. او گفت: «ما به تغییراتی در جامعه نیاز داریم که عقل و احساس پشتیبان یکدیگر باشند. نه تنها یک تغییر در یک سیستم تکنولوژیکی و اقتصادی، بلکه تغییری که تمام جنبه های اساسی جوامع صنعتی را تحت تأثیر قرار می دهد. منظور من از تغییر «سیستم» این است. اکولوژیست های عمیق معتقدند که آسیب های وارد شده به سیستم های طبیعی از زمان انقلاب صنعتی اکنون خطر فروپاشی اجتماعی و انقراض احتمالی انسان ها را تهدید می کند و در تلاش هستند تا تغییرات ایدئولوژیک، اقتصادی و تکنولوژیکی را که نس به آنها اشاره کرد، ایجاد کنند. اکولوژی عمیق ادعا می کند که [بوم سازگان] می توانند آسیب را فقط در پارامترهای خاصی جذب کنند و مدعی است که تمدن تنوع زیستی زمین را به خطر می اندازد. اکولوژیست های عمیق پیشنهاد کرده اند که جمعیت انسانی باید به میزان قابل توجهی کاهش یابد، اما از کاهش تدریجی جمعیت به جای هر راه حل آخرالزمانی حمایت می کنند. در مصاحبه ای در سال ۱۹۸۲، آرن نس اظهار داشت که جمعیت جهانی ۱۰۰ میلیون نفری (۰٫۱ میلیارد) مطلوب است. با ای
ن حال، دیگران استدلال کرده اند که جمعیت ۱ تا ۲ میلیاردی با جهان بینی عمیق اکولوژیکی سازگار است. اکولوژی عمیق از سیاست سنتی جناح راست چپ گریزان است، اما در مخالفت با سرمایه داری و حمایت از یک پارادایم بوم شناختی به عنوان رادیکال («سبز عمیق») در نظر گرفته می شود. برخلاف حفاظت، اکولوژی عمیق از حفظ کنترل شده پایگاه خشکی حمایت نمی کند، بلکه از «عدم تداخل» با تنوع طبیعی به جز برای نیازهای حیاتی حمایت می کند. بوم شناسان عمیق با ذکر این موضوع که «انسان» مسئول تخریب بیش از حد محیط زیست هستند، در واقع به «انسان درون تمدن، به ویژه تمدن صنعتی» اشاره می کنند و این واقعیت را می پذیرند که اکثریت قریب به اتفاق انسان هایی که تاکنون زندگی کرده اند در جوامع مخرب زیست محیطی زندگی نکرده اند. صدمات بیش از حد به زیست کره، بیشتر در صد سال گذشته پدید آمده است. در سال ۱۹۸۵، بیل دیوال و جورج سشنز درک خود از مفهوم اکولوژی عمیق را با هشت اصل زیر خلاصه کردند: توسعه. عبارت «اکولوژی عمیق» اولین بار در مقاله ای در سال ۱۹۷۳ توسط فیلسوف نروژی آرنه نس ظاهر شد. نس به «اصول برابری طلبی زیست کره» اشاره کرد که توضیح داد که «به طور شهودی» است. بدیهی
ات ارزشی روشن و بدیهی محدودیت آن به انسان… انسان محوری با اثرات مخرب بر کیفیت زندگی خود انسان همراه است… تلاش برای نادیده گرفتن وابستگی ما به طبیعت و ایجاد نقش ارباب-برده به بیگانگی انسان از خود کمک کرده است. نس اضافه کرد که «از نقطه نظر اکولوژیکی عمیق حق همه اشکال [حیات] برای زندگی یک حق جهانی است که نمی توان آن را کمیت کرد. هیچ گونه موجود زنده ای بیش از هر گونه دیگری از این حق خاصی برای زندگی برخوردار نیست.» همان طور که برون تیلور و مایکل زیمرمن نقل کرده اند،یک رویداد کلیدی در توسعه اکولوژی عمیق، کنفرانس «حقوق طبیعت غیرانسانی» بود که در کالجی در کلرمونت، کالیفرنیا در سال ۱۹۷۴ برگزار شد که توجه بسیاری از کسانی را که معماران فکری اکولوژی عمیق تبدیل شدند را به خود جلب کرد. اینها شامل «جورج سشنز» بود که مانند نس از همه خدایی اسپینوزا استفاده کرد و بعداً با بیل دیوال کتاب "«بوم شناسی عمیق - زندگی به گونه ای که طبیعت اهمیت دارد»" را نوشت. گری اسنایدر، که «جزیره لاک پشت» برنده جایزه پولیتزر، ارزش معنویت های مکان محور، فرهنگ های بومی، و ادراکات آنیمیستی را اعلام کرد. ایده هایی که در خرده فرهنگ های اکولوژیکی عمیق مح
ور و مرکز قرار می گیرند. و پل شپرد، که در "گوشتخوار لطیف و بازی مقدس"، و آثار بعدی مانند "طبیعت و جنون" و "بازگشت به خانه به دوران پلیستوسن"، استدلال کردند که جوامع شکارچی-جستجوگر از نظر زیست محیطی برتر و از نظر عاطفی سالم تر از جوامع کشاورزی هستند. شپرد و اسنایدر به ویژه از نظر کیهان شناسی نظری را ارائه کردند که سقوط بشریت از بهشت طبیعی و بکر را توضیح می داد. همچنین "بازی یک نفره صحرا" ادوارد ابی بسیار تأثیرگذار بود، که صحرا را مکانی مقدس می دانست که به طور منحصربه فردی می تواند درک درست و غیرانسان محورانه ای از ارزش طبیعت را در مردم برانگیزد. در اوایل دهه ۱۹۷۰، موارد فوق پایه های فکری اکولوژی عمیق را ایجاد کردند. منابع. اکولوژی عمیق یک فلسفه زیست محیطی برگرفته از اصول اخلاقی شهودی است. ادعا نمی کند که یک علم است، اگرچه عموماً مبتنی بر فیزیک جدید است که در اوایل قرن بیستم رویکرد تقلیل گرایانه و مفهوم عینیت را تضعیف کرد و نشان داد که انسان ها جزئی جدایی ناپذیر از طبیعت هستند. این یک مفهوم رایج است که همیشه توسط مردمان اولیه وجود دارد. با این حال، دوال و سشنز خاطرنشان می کنند که کار بسیاری از بوم شناسان، پذیرش
«آگاهی اکولوژیک» را تشویق کرده است، به نقل از دیدگاه آلدو لئوپولد، محیط بان، که چنین آگاهی «نقش انسان های خردمند را از فاتح جامعه زمین به عضوی ساده و شهروند آن تغییر می دهد.» اگرچه برخی مخالفان ادعا می کنند که اکولوژی عمیق مبتنی بر ایده بی اعتبار توازن طبیعت است، اما اکولوژیست های عمیق چنین ادعایی نکرده اند. آنها این نظریه را که فرهنگ های انسانی می توانند تأثیر خیرخواهانه ای بر پایگاه زمین داشته باشند، مناقشه نمی کنند، تنها ایده «کنترل» طبیعت، یا برتری انسان، که ستون مرکزی پارادایم صنعتی است، را مورد بحث قرار نمی دهند. اصول اکولوژی عمیق بیان می کند که انسان ها حق دخالت در تنوع طبیعی را ندارند مگر برای نیازهای حیاتی: تمایز بین «حیاتی» و «سایر نیازها» را نمی توان دقیقاً ترسیم کرد. اکولوژیست های عمیق هر مدل مکانیکی یا رایانه ای از طبیعت را رد می کنند و زمین را به عنوان یک موجود زنده می بینند که باید مطابق با آن رفتار و درک شود. آرنه نس از باروخ اسپینوزا به عنوان منبع استفاده می کند، به ویژه تصور او مبنی بر اینکه هر چیزی که وجود دارد بخشی از یک واقعیت واحد است. دیگران از نس در این مورد کپی کرده اند، از جمله اکسی
دی جونگ و برندن مک دونالد جنبه ها. آموزش محیط زیست. در سال ۲۰۱۰، ریچارد کان جنبش اکوپداگوژی را ترویج کرد، و استفاده از فعالیت های رادیکال زیست محیطی را به عنوان یک اصل آموزشی برای آموزش دانش آموزان برای حمایت از «دموکراسی زمین» که حقوق حیوانات، گیاهان، قارچ ها، جلبک ها و باکتری ها را ترویج می کند، پیشنهاد کرد. زیست شناس استفان هاردینگ مفهوم «علم کل نگر» را بر اساس اصول اکولوژی و اکولوژی عمیق توسعه داده است. برخلاف علم ماتریالیستی و تقلیل گرایانه، علم کل نگر به مطالعه سیستم های طبیعی به عنوان یک کل زنده می پردازد. او می نویسد: معنویت. اکولوژیست و فیزیکدان عمیق فریجوف کاپرا گفته است که «اکولوژی [عمیق] و معنویت اساساً به هم مرتبط هستند زیرا آگاهی عمیق بوم شناختی در نهایت آگاهی معنوی است. آرن نس اظهار داشت که او از آثار اسپینوزا و گاندی الهام گرفته است، هر دوی آنها ارزش های خود را بر اساس احساس و تجربه مذهبی بنا کرده اند. اگرچه او بوم شناسی عمیق را فلسفه ای معنوی می دانست، اما توضیح داد که به معنای پیروی از هر مقاله خاصی از جزم های دینی، «مؤمن» نیست. او گفت: «بسیار درست است که بگوییم گاهی من را مذهبی یا روحانی خ
طاب کرده اند، زیرا معتقدم موجودات زنده ارزش ذاتی خود را دارند و همچنین شهود اساسی در مورد آنچه ناعادلانه است وجود دارد. نس سنت یهودی-مسیحی را مورد انتقاد قرار داد و گفت: «غرور کتاب مقدس مباشرت در ایده برتری است که زیربنای این تفکر است که ما وجود داریم تا مانند یک واسطه بسیار محترم بین طبیعت مراقب خالق آفرینش و طبیعت باشیم.» نس بیشتر از دیدگاه اصلاحات در مورد خلقت به عنوان دارایی که باید حداکثر استفاده مولد را به کار برد، انتقاد می کند. با این حال، نس اضافه کرد که در حالی که احساس می کرد کلمه «خدا» «بیش از حد مملو از ایده های از پیش تعیین شده» است، ایده اسپینوزا در مورد خدا را به عنوان «غیر قابل وجود» - «یک نیروی خلاق واحد» پذیرفت. نیروی خلاق در طبیعت او گفت: «این احتمال را که اصول الهیات مسیحی به معنای خاصی صادق است را رد نکرد…» جوانا میسی در «کاری که دوباره به هم وصل می شود» فلسفه بودایی را با یک دیدگاه اکولوژیکی عمیق ادغام می کند. انتقادها. سوگیری اروپامرکزی. گوها و مارتینز آلیر چهار ویژگی تعیین کننده اکولوژی عمیق را نقد می کنند. اول، از آنجایی که اکولوژیست های عمیق معتقدند که جنبش های زیست محیطی باید از رو
یکردی انسان محور به رویکردی اکومرکزی تغییر کند، آن ها نمی توانند دو بحران زیست محیطی اساسی ای را که جهان با آن مواجه است، تشخیص دهند: مصرف بیش از حد در شمال جهانی و افزایش نظامی سازی. دوم، تأکید اکولوژی عمیق بر بیابان، انگیزه ای برای اشتیاق امپریالیستی غرب فراهم می کند. سوم، بوم شناسی عمیق سنت های شرقی را به خود اختصاص می دهد، باورهای معنوی شرقی را یکپارچه توصیف می کند و عاملیت را برای مردم شرقی انکار می کند. و چهارم، از آنجا که اکولوژی عمیق حفاظت از محیط زیست را با حفاظت از طبیعت وحشی برابر می داند، عناصر رادیکال آن در جنبش حفاظت از طبیعت آمریکا محدود می شوند. در حالی که اکولوژیست های عمیق می پذیرند که مصرف بیش از حد و نظامی سازی موضوعات اصلی هستند، آنها اشاره می کنند که انگیزه نجات طبیعت وحشی شهودی است و هیچ ارتباطی با امپریالیسم ندارد. این ادعای گوها و مارتینز آلیر، به ویژه، شباهت زیادی به اظهاراتی دارد که به عنوان مثال، رئیس جمهور برزیل، ژائیر بولسونارو، حق برزیل برای قطع جنگل های آمازون را اعلام کرد. آمازون متعلق به برزیل است و کشورهای اروپایی می توانند به تجارت خود فکر کنند زیرا قبلاً محیط زیست خود را ت