Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اتحاد یا مرگ یا دست سیاه انجمنی مخفی متعلق به جنبش ملی گرایانه پان اسلاویسم بود که تحت نظر سرهنگ دراگوتین دیمیترییویچ رئیس اطلاعات و امنیت صربستان در ارتش صرب ها فعالیت می کرد. هدف این تشکیلات آزادی اسلاوهای جنوبی امپراتوری اتریش-مجارستان و امپراتوری عثمانی بود. این گروه در دوران جنگ های بالکان نفوذ فراوانی در اعمال سیاست صربستان داشت و به تربیت و اعزام تروریست ها می پرداخت. آرشیدوک فرانتس فردیناند ولیعهد اتریش به دست گاوریلو پرنسیپ، از اعضای این گروه در سارایوو به قتل رسید و همین امر بهانه آغاز جنگ جهانی اول شد. در پی وقوع این حادثه مقامات صربستان تشکیلات مزبور را تحت پیگرد قرار دادند و سران آن را به اتهام برپایی توطئه و قتل ولیعهد اتریش اعدام کردند.
کاونده پاهای دوزیست نام یک سرده از تیره کاونده پایان است.
کلئوپاترادندان نام یک سرده از راسته خاک سفیددزدسانان است.
قارون نیاها نام یک سرده از راسته خاک سفیددزدسانان است.
فرمالدهید بین ستاره ای یک مفهوم مرتبط با اخترشیمی است. اولین گزارش در مورد کشف فرمالدهید در فضای بین ستاره ای توسط اسنایدر و همکاران در سال ۱۹۶۹ مطرح شد. گزارش های بعدی در سال ۲۰۱۴ وجود فرمالدهید در فضای بین ستاره ای را تایید کردند.
این آلبوم دارای چندین تک آهنگ موفق بود، از جمله «کجا در آن است»، «موچین شیاطین» و «آلودگی جدید»، و در رتبه بندی بیلبورد 200 در رتبهٔ شانزدهم قرار گرفته است. در سال ۲۰۰۸، بیش از ۲٫۳ میلیون نسخه در ایالات متحده فروخته شده است. «اودلی» آلبومی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا، بک هانسن است که در منتشر شد. این آلبوم در چارت های سوئد جزو ده آلبوم اول قرار گرفت.
تیم ملی فوتبال زنان اوکراین نمایندهٔ زنان کشور اوکراین در ردهٔ ملی است. این تیم تحت نظارت فدراسیون فوتبال اوکراین اداره می شود. این تیم از اوت سال ۱۹۹۳ به انجام بازی می پردازد. نخستین (تا کنون) رقابت بزرگی که آنها در آن بازی کرده اند مسابقات فوتبال زنان اروپا ۲۰۰۹ در فنلاند بوده است. از رقابتهای اخیر این تیم می توان به انتخابی جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۵ اشاره داشت.
آرتیوم سارگسی تریان (؛ – آوریل ۱۹۷۰) یک کشتی گیر رشته کشتی فرنگی اهل ارمنستان بود که در بازی های المپیک و مسابقات قهرمانی کشتی جهان در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است. وی در آوریل ۱۹۷۰ در خانه خویش در یک نزاع شخصی کشته شد.
ابراهیم انیس (۱۹۰۶–۱۹۷۸) زبان شناس مصری بود. در قاهره زاده شد و در دارالعلوم همان جا درس خواند، سپس دکترای خود را از دانشگاه لندن در ۱۹۴۱ گرفت. در دارالعلوم قاهره و دانشگاه اسکندریه به تدریس پرداخت. همچنین برای تدریس در دانشگاه اردن نیز انتخاب شد. "الأصوات اللغویة، فی اللهجات العربیة، دلالة الألفاظ، مستقبل اللغة العربیة" و "من أسرار العربیة" از آثار اوست. خانوادهٔ او، کتابخانهٔ شخصی اش را پس از درگذشت به دارالعلوم هدیه دادند.
آشیگارو (足軽، به معنی «سبک پا») پیاده نظام بودند که توسط طبقه سامورایی ژاپن فئودال به کار گرفته می شدند. نخستین اشاره شناخته شده به آشیگارو در سده چهاردهم بود، اما در دوران شوگونات آشیکاگا (دوره موروماچی) بود که استفاده از آشیگارو توسط جناح های مختلف متخاصم رایج شد. ریشه ها. امپراتور تنمو (۶۷۳–۶۸۶) در ژاپن تلاش هایی برای داشتن یک ارتش ملی اجباری انجام داد، اما این امر محقق نشد و در سده دهم ژاپن در عوض به مالکان فردی تکیه کرد تا مردانی را برای درگیری ها و جنگ ها فراهم کنند. این زمین داران اسب دار آغازگر طبقه سامورایی بودند و مردانی که زمین را برای زمین داران کار می کردند در زمان جنگ به سربازان پیاده معمولی تبدیل شدند. این سربازان پیاده می توانستند پیوندهای طولانی و وفاداری به زمین دارانی داشته باشند که به نسل های متمادی برمی گردد. هر کشاورز اساساً یک جنگجو نیز بود تا اینکه هیده یوشی از طریق یک «شکار شمشیر» در سراسر کشور در سال ۱۵۸۸ سلاح ها را مصادره کرد. هر آشیگارو نخستین درس های خود را در مورد ذهنیت جنگ از بیوا هوشی داشت. از سوی دیگر، تلاوت هایک همچنین فضایل مدنی را تبلیغ می کرد: وفاداری، پایداری در مصیبت ها،
و افتخار به افتخار خانواده. سامورایی های صاحب زمین، همراه با سربازان پیاده دهقان، در بسیاری از جنگ ها و درگیری ها از جمله تهاجم مغول ها به ژاپن در سال های ۱۲۷۴ و ۱۲۸۱ شرکت کردند. جنگ های مداوم بین سده های ۱۴ و ۱۶، استخدام سربازان پیاده را بدون وفاداری خاصی در برخی مواقع ضروری کرد. این مزدوران که فقط به صورت غارت پرداخت می شدند، به خوبی آموزش دیده نبودند و بنابراین همیشه نمی توانستند در جنگ به آنها وابسته باشند. این سربازان پیاده سرگردان در نهایت به آشیگارو تبدیل شدند. سلاح و زره. آشیگارو معمولاً به ناگیناتا، یاری، یومی و شمشیر مسلح می شدند. زره آشیگارو بسته به دوره متفاوت بود، از بدون زره تا زره سنگین و می توانست شامل کلاه های مخروطی به نام جینگاسا باشد که از آهن، مس، چوب، کاغذ، بامبو یا چرم ساخته می شد. کلاه ایمنی)، تاتامی زوکین (کلاه های زره دار)، کوته (آستین های زره دار)، سونیت (گریو)، و هیدات (کویسس). جنگ در دوره سنگوکو (سده ۱۵ و ۱۶) مستلزم تولید مقادیر زیادی زره برای ارتش های رو به رشد آشیگارو بود. زره های مهمات ساده کیراس ها و کلاه های ایمنی از جمله زره های تاتامی که می توانستند تا شونده یا جمع شونده به
طور انبوه تولید می شدند. زره تاتامی از صفحات کوچک مستطیلی یا شش ضلعی آهنی ساخته می شد که معمولاً از طریق پست به یکدیگر متصل می شدند و به پشتی پارچه ای دوخته می شدند. در سده شانزدهم آشیگاروها نیز به قفل کبریت هایی از نوع تانگاشیما مسلح شدند. بنرهای کوچکی به نام ساشیمونو را می توان در هنگام نبرد برای شناسایی بر روی پشت آنها گذاشت. خدمت در جنگ. در جنگ اونین، آشیگارو با غارت و سوزاندن میاکو (کیوتوی امروزی) به عنوان سربازان سرکش شهرت پیدا کرد. در دوره بعدی سنگوکو، جنبه نبرد از تک نبرد به تشکیلات انبوه تغییر کرد؛ بنابراین، آشیگارو ستون فقرات بسیاری از ارتش های فئودالی شد و برخی از آنها به شهرت بیشتری رسیدند. کسانی که کنترل آشیگارو به آنها داده شد، آشیگاروگاشیرا (足軽頭) نامیده می شدند. مشهورترین آنها تویوتومی هیدیوشی بود که بسیاری از پیروان جنگجوی خود را نیز به مقام سامورایی رساند. مقدمه ای بر سلاح گرم و شگردهای نو. آشیگارو ستون فقرات ارتش سامورایی ها را در دوره های بعدی تشکیل داد. تغییر واقعی آشیگارو در سال ۱۵۴۳ با معرفی سلاح گرم قفل کبریت توسط پرتغالی ها آغاز شد. تقریباً بلافاصله دایمیوهای محلی آغاز به تجهیز آشیگار
و خود به سلاح جدید کردند، که در مقایسه با کمان طولانی، که یادگیری آن سال ها طول کشید، به آموزش کمی برای استفاده ماهرانه نیاز داشت. با پیچیده تر شدن نبردها و بزرگ تر شدن نیروها، آشیگارو به شدت آموزش داده می شد تا بتوانند در مقابل آتش دشمن صفوف خود را حفظ کنند. مزیت تفنگ های کبریت برای جنگ سامورایی ها تعیین کننده بود. این در نبرد ناگاشینو در سال ۱۵۷۵ نشان داده شد، جایی که توپچی های آشیگارو از قبیله های اودا و توکوگاوا که با دقت در موقعیت قرار گرفتند، بارها و بارها سواره نظام سنگین قبیله تاکدا علیه خطوط دفاعی قبیله اودا را خنثی کردند و پشت ماشین جنگی تاکدا را شکستند. پس از نبرد، نقش آشیگاروس ها در ارتش به عنوان مکمل بسیار قدرتمندی برای سامورایی ها تثبیت شد. این مزیت در دو حمله به کره در سال های ۱۵۹۲ و ۱۵۹۷ علیه کره ای ها و بعداً چینی های سلسله مینگ مورد استفاده قرار گرفت. اگرچه نسبت اسلحه ها (قفل کبریت) به کمان در حمله نخست ۲:۱ بود، اما در تهاجم دوم این نسبت به ۴:۱ تبدیل شد زیرا اسلحه ها بسیار مؤثر بودند. توقف خدمت اجباری. پس از ظهور شوگونات توکوگاوا، خدمت سربازی آشیگارو از بین رفت. از آنجایی که تغییر آشیگارو به
سرباز حرفه ای پس از اودا نوبوناگا پیش رفت، آشیگارو به تدریج از کشاورز جدا شد. با ورود به دوره ادو، موقعیت آشیگارو ثابت شد و استفاده از سربازان وظیفه برای بیش از دویست سال در ژاپن کنار گذاشته شد. آشیگارو در برخی از هان (دامنه ها) پایین ترین رده طبقه سامورایی در نظر گرفته می شد، اما در برخی دیگر نه.
ران-دی.ام.سی. () یک گروه موسیقی هیپ-هاپ آمریکایی بود. این گروه سال ۱۹۸۱ در محله هولیس کویین، نیویورک؛ توسط، جوزف سیمسونز، دارل مکدانیلز و جم مستر جی تشکیل شد. از ران-دی.ام.سی.، به عنوان یکی از تأثیر گذارترین و پر قدرت ترین گروه های تاریخ موسیقی هیپ-هاپ یاد می شود.
خاندان اوکودایرا یکی از خاندان های ژاپنی در دوره سنگوکو بود که مقر آن در شمال شرقی ولایت میکاوا (شینشیرو، آیچی امروزی) قرار داشت. این خاندان در خدمت خاندان ایماگاوا یا خاندان اودا، خاندان ماتسودایرا، خاندان تاکدا و خاندان توکوگاوا (تغییر نام یافته از خاندان ماتسودایرا) بود.
خط ایدا یک خط راه آهن وابسته به شرکت راه آهن مرکزی ژاپن است.
محفل سنت آگوستین () به صورت مختصر O.S.A یکی از محافل کلیسای کاتولیک است. اگر چه کهن تر است، اما به طور رسمی در قرن سیزدهم تشکیل شده است.
حادثه هیرایاماجوچین زمان وقوع سال ۱۶۲۰ در اوایل دوره ادو، به حادثه اسارت و مصادره کالاهای یک کشتی دارای مجوز تجاری به مالکیت هیرایاماجوچین در نزدیکی سواحل تایوان توسط ناوگان انگلستان و هلند گفته می شود. دو تن از مبلغان مسیحی در این کشتی سوار بودند و کشتی از مانیل به مقصد ژاپن در حرکت بود. این حادثه پیش درآمد کشتار مسیحیان در ناگاساکی دانسته می شود. شروع. فیلیپین از سال ۱۵۶۵ مستعمره کشور اسپانیا شده بود. نام این کشور نیز از نام پادشاه اسپانیا فیلیپ دوم گرفته شده است. شبه جزیرهٔ ماکائو (جزوی از کشور چین کنونی) نیز از سال ۱۵۵۷ میلادی به صورت مستعمره پرتغال در آمده بود. در آن زمان برای کشتی های تجاری از طرف شوگون سالاری توکوگاوا مجوز صادر می شد و امنیت رفت وآمد این کشتی ها از طرف شوگون سالاری تضمین می شد. از قبل دو کشور پرتغال و اسپانیا در حال رقابت برای برتری در منطقه بودند که انگلستان و هلند نیز به این منطقه وارد شدند و رقابت بین این چند کشور برای غلبه بر یکدیگر شدیدتر شد. کشتی تجاری دارای مجوز هیرایاماجوچین، از مانیل عازم ژاپن بود که توسط ناوگان بریتانیایی-هلندی کشف و ضبط شد. در کشتی علاوه ملوانان ژاپنی افراد
پرتغالی و اسپانیایی نیز بودند. ناوگان انگلیس و هلند همراه با این کشتی وارد بندر هیرادو در ژاپن شد. سپس کالاهای تجاری این کشتی شامل ابریشم و شکر توسط تجارتخانه انگلستان در این بندر مصادره شد. از آنجائیکه مصادره اموال کشتی ای که دارای مجوز بود و امنیت آن توسط شوگون سالاری تضمین شده بود به هیچ وجه قابل بخشش نبود. نمایندگان تجارتخانه هلند و انگلستان فرا خوانده شدند و مورد بازخواست قرار گرفتند. آن ها عنوان کردند که از آنجائیکه این کشتی دو مبلغ مسیحی را سوار کرده است و ورود مبلغان مسیحی از طرف شوگون سالاری ممنوع اعلام شده، این کشتی ها از وقوع جرم توسط این کشتی جلوگیری کرده اند و حق آن ها بوده که کالاهای این کشتی را مصادره کنند. از طرف دیگر صاحب کشتی که این عمل را یک دزدی دریایی می دانست به نزد ناگاساکی بوگیو رفته از آنان شکایت کرد. پس از این شکایت تحقیق از طرف دولت در مورد این حادثه آغاز شد. بررسی. یکی از این مبلغین که به نام تاجر به کشتی سوار شده بود وابسته به محفل سنت آگوستین و دیگری وابسته به فرقه دومینیکن بود. پرس و جو از این دو مبلغ توسط دایمیو ی قلمروی هیرادو، ماتسورا تاکانوبو و ناگاساکی دایکان در حضور هاسه گ
اوا گونروکو (مقام ناگاساکی بوگیو) انجام شد. مبلغان از قبل با هاسه گاوا گونروکو آشنایی داشتند و هاسه گاوا تأیید کرد که این دو از سال ها قبل به تجارت با ژاپن مشغول بوده اند. اما رئیس انگلیسی شعبه کمپانی هند شرقی بریتانیا، ریچارد کوکز و همچنین رئیس شعبه کمپانی هند شرقی هلند، ژاک اسپکس چندین شاهد فراهم کردند که شهادت دادند این مبلغین در مورد تبلیغ مسیحیت فعال بوده اند و نظر هاسه گاوا را رد کردند. پس از آن پرتغال و اسپانیا علیه انگلستان و هلند وارد جریان بررسی این حادثه شدند و با مطرح کردن نظرات مخالف و متناقض، نزاع مابین این کشورها را در ژاپن عیان کرده و به نمایش گذاشتند. بررسی این حادثه ۲ سال به طول انجامید. نتیجه. در ۱۹ ژوئیه ۱۶۲۲ هیرایاماجوچین و دو مبلغ مسیحی به همراه ۱۲ ملوان دیگر این کشتی اعدام شدند. این حادثه به سوء ظن شوگون سالاری توکوگاوا به مسیحیان بیش از پیش دامن زد. ماه بعد در کشتار مسیحیان در ناگاساکی، ۵۵ نفر از مبلغین و مسیحیان اعدام شدند. از سال ۱۶۲۳ سکونت اتباع پرتغالی در ژاپن همچنین سفر کشتی ها ژاپنی به مانیل نیز ممنوع شد.
نیم تاج خانم (درگذشته ۱۳۰۲ قمری در کرمانشاه) از زنان معروف خاندان قاجار و نوه فتحعلی شاه (از طرف مادر) بود. شهرت نیم تاج خانم به سبب ازدواج با چندتن از رجال معتبر دوره قاجار است. نیم تاج خانم دختر ماه نوش لب خانم افتخارالسلطنه (دختر فتحعلی شاه) و میرزا نبی قزوینی بود. او خواهر تنی عبدالله خان علاءالملک بود. سایر برادران او از مادر دیگر میرزا حسین خان سپهسالار و یحیی خان مشیرالدوله بودند. نیم تاج خانم در جوانی با امیراصلان خان مجدالدوله دایی ناصرالدین شاه که چندین سال از او بزرگتر بود ازدواج کرد. در سال ۱۲۸۸ قمری، پس از فوت مجدالدوله، به ازدواج میرزا کاظم خان نظام الملک پسر اول میرزا آقاخان نوری (صدراعظم ناصرالدین شاه) درآمد و از او پسری به نام ابوالحسن یافت؛ ولی نظام الملک به سبب رفتار آزادانه همسرش و شایعاتی که در خصوص ارتباطات عاشقانه او وجود داشت، او را طلاق داد و ابوالحسن خان را نیز نهایتاً عاق کرد. قول عین السلطنه در این باره چنین است: پس از آن نیم تاج خانم با حسین خان حسام الملک، حاکم همدان که از طرف مادرش زبیده خانم نوه فتحعلی شاه بود، ازدواج کرد و از او دختری یافت که نیم تاج الملوک لقب گرفت و به ازدوا
ج افتخارالملک همدانی درآمد. نیم تاج خانم تا پایان عمر همسر حسام الملک بود تا آنکه در عصر دوشنبه ۱۸ رجب ۱۳۰۲ قمری در هنگام وضع حمل در کرمانشاه درگذشت. اعتمادالسلطنه در کتاب خاطرات خود، ذیل خاطرات روز پنجم صفر ۱۲۹۹ می نویسد:
پرش آزاد، پرش هوایی، پرش بِیس یا بیس جامپینگ ، به ورزش پریدن با لباس بالدار یا با چتر از روی یک سازهٔ ثابت یا صخره گفته می شود. BASE سرواژه ای از انواع سازه های قابل پریدن است: ساختمان (Building)، آنتن (Antenna)، دهنه (Span) و صخره (Earth). از آنجا که پرش بیس برخلاف چتربازی نه از یک هواپیما با ارتفاع زیاد بلکه از روی نقاط کم ارتفاع تر انجام می گیرد، ریسک و میزان مرگ ومیر در این ورزش به مراتب بالاتر است تا حدی که یکی از پرمخاطره ترین ورزش ها و از انواع بدل کاری به شمارمی رود. پرش آزاد در برخی نقاط جهان ممنوع و غیرقانونی است. کارل بونیش که زندگی و مرگش دستمایهٔ فیلم مستندی به نام «ابرمرد آفتابی» شد، «پدر پرش آزاد نوین» نامیده شده است.
تمیسکیرا یک کشور جزیره ای سرسبز و خیالی بر روی کره زمین که در کتاب های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی سی کامیکس وجود دارد. این جزیرهٔ خاستگاه زن شگفت انگیز و خواهرانش آمازون ها است. از زمان نخستین حضور زن شگفت انگیز و این جزیره در شمارهٔ ۸ "کمیک های آل استار" (دسامبر ۱۹۴۱)، که با عنوان پارادایس آیلند شناخته می شد و توسط ویلیام مولتن مارستون خلق شده است. در نهایت با بازراه اندازی مجدد مجموعه زن شگفت انگیز (نسخه ۲) در فوریه ۱۹۸۷، نام جزیره به "تمیسکیرا" تغییر یافت. نام جزیره برگرفته از شهر افسانه ای «تمیسکیرا»، پایتخت قبیلهٔ آمازون ها در اساطیر یونانی است. همچنین برخی مواقع "تمیسکیرا" را شهر پایتخت، و "پارادایس آیلند" به عنوان کل کشور جزیره ای در نظر گرفته می شود.
زبیده خانم (۱۲۲۹–۱۳۱۳ قمری در شورین، همدان) شاهدخت قاجار و شاعر و ادیب و صوفی بود. زبیده خانم دختر فتحعلی شاه از بطن ماه آفرین خانم شیرازی در سال ۱۲۲۹ قمری متولد شد. رستم خان قراگوزلو او را برای پسر خود، علینقی خان قراگوزلو (نصرت الملک)، خواستگاری کرد که از سوی شاه پذیرفته شد. زبیده خانم همراه همسرش به همدان رفت و از مریدان حاجی میرزا علینقی همدانی شد. یک بار به سفر حج و بارها به زیارت عتبات عالیات و مشهد رفت. سال ها در همدان زندگی کرد و هر سال بخشی از درآمد املاک خود را صرف انعام و اطعام فقرا و عمران و آبادی منطقه می کرد. او کاروانسرای مدور تاج آباد را برای اقامت زوار در روستای تاج آباد ساخت، دو دانگ از روستای لالجین را برای تعزیه داری و روشنایی حرم امام حسین در کربلا وقف کرد، و مبلغی برای متولی، روشنایی و قاری بقعه بابا طاهر عریان اختصاص داد. بقعه و صحن امامزاده یحیی در همدان نیز طبق خواهش او از فرزندش، حسام الملک، ساخته شده است. زبیده خانم پس از درگذشت نصرت الملک به روستای شورین رفت و تا پایان عمر در آنجا زندگی می کرد. وی احوالات عارفانه داشت و چنان که برادرش ملک ایرج میرزا توصیف می کند: از اشعار او نمونه
هایی در جنگ ها و سرگذشت نامه های عهد قاجار به جا مانده است. ابیات زیر نمونه ای از شعر او است. زبیده خانم از نصرت الملک صاحب یک پسر، حسین خان حسام الملک (درگذشته صفر ۱۳۰۷ قمری) و دو دختر شد.
دکتر سعید بهاءلو (زادهٔ ۱۳۵۵ هوره) پزشک ارتفاع تیم ملی امید کوهنوردی کشور بود که در آبان سال ۱۳۸۷ پس از صعود قلهٔ ۷٬۱۳۴ متری تیلیچو پیک واقع در رشته کوه هیمالیا، در مسیر بازگشت دچار حادثه و مفقود گردید. عملیات جستجو و نجات به یک شرکت نپالی سپرده شد و پس از ۱۶ روز و پیدا نشدن پیکر وی، پایان عملیات جستجو اعلام گردید. حادثه. در روز جمعه ۱۲ مهرماه ۱۳۸۷ تیم ملی امید کوهنوردی برای صعود به قلهٔ تیلیچو پیک به مقصد کشور نپال و منطقهٔ آناپورنا ایران را ترک کردند. این تیم را ۸ کوهنورد ردهٔ سنی امید و سرپرست برنامه، حسین امانی و پزشک ارتفاع دکتر سعید بهاءلو تشکیل داده بودند. تیم با برپایی کمپ در منطقه و هم هوایی با توجه به شرایط آب و هوایی پس از دو هفته اولین تلاش برای صعودش را انجام می دهد. در روز چهارشنبه ۸ آبان، تیم به همراه ۲ نفر شرپا موفق به صعود قله می شود. در مسیر بازگشت به کمپ دوم پزشک ارتفاع تیم، سعید بهاءلو دچار حادثه شده و سقوط می کند.
بورولو (به ایتالیایی: Burolo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده است. خصوصیات. بورولو ۵٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۷۶ نفر جمعیت دارد.
بورونتزو (به ایتالیایی: Buronzo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ورسلی واقع شده است. خصوصیات. بورونتزو ۲۵٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۹۶۷ نفر جمعیت دارد و ۱۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بوسانا (به ایتالیایی: Busana) یک کومونه در ایتالیا است که در استان رجو امیلیا واقع شده است. خصوصیات. بوسانا ۳۰٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۷۸ نفر جمعیت دارد و ۸۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بوسانو (به ایتالیایی: Busano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده است. خصوصیات. بوسانو ۵٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۵۷۱ نفر جمعیت دارد و ۳۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بوساته (به ایتالیایی: Buscate) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده است. خصوصیات. بوساته ۷٫۸۳ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۸۲۲ نفر جمعیت دارد.
بوسچمی (به ایتالیایی: Buscemi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سیراکوز واقع شده است. خصوصیات. بوسچمی ۵۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۵۰ نفر جمعیت دارد و ۷۶۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بوزتو پالیتزولو (به ایتالیایی: Buseto Palizzolo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تراپانی واقع شده است. خصوصیات. بوزتو پالیتزولو ۷۲ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۱۷۰ نفر جمعیت دارد و ۲۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بوسناگو (به ایتالیایی: Busnago) یک کومونه در ایتالیا است که در استان مونتزا و بریانتزا واقع شده است. خصوصیات. بوسناگو ۵٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۱۶۲ نفر جمعیت دارد و ۱۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بوسولنگو (به ایتالیایی: Bussolengo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ورونا واقع شده است. خصوصیات. بوسولنگو ۲۴٫۲۸ کیلومترمربع مساحت و ۱۹٬۵۷۴ نفر جمعیت دارد و ۱۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر نیدر-الم خواهرخواندهٔ بوسولنگو هست.
بوسولنو (به ایتالیایی: Bussoleno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده است. خصوصیات. بوسولنو ۳۷٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۳۱۳ نفر جمعیت دارد و ۴۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بوستو جارولفو (به ایتالیایی: Busto Garolfo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده است. خصوصیات. بوستو جارولفو ۱۲٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۷۵۲ نفر جمعیت دارد و ۱۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر Senise خواهرخواندهٔ بوستو جارولفو هست.
بوترا (به ایتالیایی: Butera) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کالتانیستا واقع شده است. خصوصیات. بوترا ۲۹۵ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۸۲۱ نفر جمعیت دارد و ۴۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر گفلسبرگ خواهرخواندهٔ بوترا هست.
بوتیلیرا آلتا (به ایتالیایی: Buttigliera Alta) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده است. خصوصیات. بوتیلیرا آلتا ۸٫۲۵ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۴۶۱ نفر جمعیت دارد و ۴۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر Jougne خواهرخواندهٔ بوتیلیرا آلتا هست.
بوتیلیرا دآستی (به ایتالیایی: Buttigliera d'Asti) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آسته واقع شده است. خصوصیات. بوتیلیرا دآستی ۱۸٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۵۱۲ نفر جمعیت دارد و ۲۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کاکامو (به ایتالیایی: Caccamo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پالرمو واقع شده است. خصوصیات. کاکامو ۱۸۷ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۵۲۸ نفر جمعیت دارد و ۵۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کادلیانو-ویکوناگو (به ایتالیایی: Cadegliano Viconago) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وارزه واقع شده است. خصوصیات. کادلیانو-ویکوناگو ۱۰٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۷۶۰ نفر جمعیت دارد.
کادلبوسکو دی سوپرا (به ایتالیایی: Cadelbosco di Sopra) یک کومونه در ایتالیا است که در استان رجو امیلیا واقع شده است. خصوصیات. کادلبوسکو دی سوپرا ۴۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۰٬۶۲۸ نفر جمعیت دارد و ۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کادو (به ایتالیایی: Cadeo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پیاچنزا واقع شده است. خصوصیات. کادو ۳۸٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۶۰۱ نفر جمعیت دارد و ۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کادرتزونه ترمه (به ایتالیایی: Caderzone Terme) یک کومونه در ایتالیا است که در ترنتینو واقع شده است. خصوصیات. کادرتزونه ترمه ۱۸٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۶۶۲ نفر جمعیت دارد و ۷۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای Weißbach bei Lofer و Sassofeltrio خواهرخوانده های کادرتزونه ترمه هستند.
کادونگه (به ایتالیایی: Cadoneghe) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پادووا واقع شده است. خصوصیات. کادونگه ۱۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۵٬۲۰۴ نفر جمعیت دارد.
کادرتزاته (به ایتالیایی: Cadrezzate) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وارزه واقع شده است. خصوصیات. کادرتزاته ۵٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۷۳۷ نفر جمعیت دارد.
کافاسه (به ایتالیایی: Cafasse) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده است. خصوصیات. کافاسه ۱۰٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۴۹۵ نفر جمعیت دارد و ۴۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کاجیانو (به ایتالیایی: Caggiano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سالرنو واقع شده است. خصوصیات. کاجیانو ۳۵ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۸۷۱ نفر جمعیت دارد و ۸۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کانیانو وارانو (به ایتالیایی: Cagnano Varano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فوجا واقع شده است. خصوصیات. کانیانو وارانو ۱۵۸٫۸۳ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۶۹۷ نفر جمعیت دارد و ۱۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کایولو (به ایتالیایی: Caiolo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سوندریو واقع شده است. خصوصیات. کایولو ۳۳٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۹۹۴ نفر جمعیت دارد.
کایراته (به ایتالیایی: Cairate) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وارزه واقع شده است. خصوصیات. کایراته ۱۱٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۸۸۷ نفر جمعیت دارد.
کایرو مونتنوته (به ایتالیایی: Cairo Montenotte) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ساونا واقع شده است. خصوصیات. کایرو مونتنوته ۹۹٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۲۰۹ نفر جمعیت دارد و ۳۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کالاماندرانا (به ایتالیایی: Calamandrana) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آسته واقع شده است. خصوصیات. کالاماندرانا ۱۲٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۸۰۷ نفر جمعیت دارد و ۱۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کالانجیانوس (به ایتالیایی: Calangianus) یک کومونه در ایتالیا است که در استان البیا تمپیو واقع شده است. خصوصیات. کالانجیانوس ۱۲۶٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۳۳۷ نفر جمعیت دارد و ۵۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کالانا (به ایتالیایی: Calanna) یک کومونه در ایتالیا است که در استان رجو کالابریا واقع شده است. خصوصیات. کالانا ۱۰٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۹۵ نفر جمعیت دارد.
کالاسا-کاستیلیونه (به ایتالیایی: Calasca-Castiglione) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وربانو-کوزیو-اوسولا واقع شده است. خصوصیات. کالاسا-کاستیلیونه ۵۷٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۷۴۱ نفر جمعیت دارد و ۶۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کالاسچیبتا (به ایتالیایی: Calascibetta) یک کومونه در ایتالیا است که در استان انا واقع شده است. خصوصیات. کالاسچیبتا ۸۸٫۱۸ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۷۹۷ نفر جمعیت دارد و ۶۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کالاسچیو (به ایتالیایی: Calascio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لاکویلا واقع شده است. خصوصیات. کالاسچیو ۳۹٫۴۷ کیلومترمربع مساحت و ۱۳۶ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کالازتا (به ایتالیایی: Calasetta) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کاربونیا-ایگلسیاس واقع شده است. خصوصیات. کالازتا ۳۰٫۹۸ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۸۵۱ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای Pegli، آرنزانو و New Athos خواهرخوانده های کالازتا هستند.
کالاتابیانو (به ایتالیایی: Calatabiano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کاتانیا واقع شده است. خصوصیات. کالاتابیانو ۲۶٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۳۰۹ نفر جمعیت دارد و ۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کالاتافیمی-سجستا (به ایتالیایی: Calatafimi Segesta) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تراپانی واقع شده است. خصوصیات. کالاتافیمی-سجستا ۱۵۴ کیلومترمربع مساحت و ۶٫۷۱۲ نفر جمعیت دارد و ۳۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کالچرانیکا ال لاگو (به ایتالیایی: Calceranica al Lago) یک کومونه در ایتالیا است که در ترنتینو واقع شده است. خصوصیات. کالچرانیکا ال لاگو ۳٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۰۹ نفر جمعیت دارد.
کالدرارا دی رنو (به ایتالیایی: Calderara di Reno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بولونیا واقع شده است. خصوصیات. کالدرارا دی رنو ۴۱٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۱۲٬۷۵۴ نفر جمعیت دارد و ۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کالدوناتزو (به ایتالیایی: Caldonazzo) یک کومونه در ایتالیا است که در ترنتینو واقع شده است. خصوصیات. کالدوناتزو ۲۱ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۰۶۷ نفر جمعیت دارد و ۵۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کالستانو (به ایتالیایی: Calestano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پارما واقع شده است. خصوصیات. کالستانو ۵۷٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۹۳۱ نفر جمعیت دارد.
کالیچه ال کورنوویلیو (به ایتالیایی: Calice al Cornoviglio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لا اسپتزیا واقع شده است. خصوصیات. کالیچه ال کورنوویلیو ۳۴٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۴۴ نفر جمعیت دارد و ۴۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کالیچه لیگوره (به ایتالیایی: Calice Ligure) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ساونا واقع شده است. خصوصیات. کالیچه لیگوره ۱۹٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۹۶ نفر جمعیت دارد.
کالیتری (به ایتالیایی: Calitri) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آولینو واقع شده است. خصوصیات. کالیتری ۱۰۰٫۸۸ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۰۴۲ نفر جمعیت دارد و ۵۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر لاونا پونت ترسا خواهرخواندهٔ کالیتری هست.
کالیتزانو (به ایتالیایی: Calizzano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ساونا واقع شده است. خصوصیات. کالیتزانو ۶۳٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۶۰۴ نفر جمعیت دارد و ۶۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کالابیانا (به ایتالیایی: Callabiana) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بیه لا واقع شده است. خصوصیات. کالابیانا ۷٫۳۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۳۹ نفر جمعیت دارد و ۷۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.