Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ایوان نیلسن (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل دانمارک است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به فاینورد، باشگاه فوتبال کپنهاگن، و پی اس وی آیندهوون اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال دانمارک بازی کرده است.
منطقه مرتون لندن (به انگلیسی: London Borough of Merton) یک منطقه در بریتانیا است که در لندن بزرگ واقع شده است. این منطقه ۳۷٫۶۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۱٬۴۰۰ نفر جمعیت دارد.
پر فریمان (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل دانمارک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اندرلشت و باشگاه ورزشی آرهوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال دانمارک بازی کرده است.
یسپر اولسن (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل دانمارک است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به منچستر یونایتد، آژاکس آمستردام، و بوردو اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال دانمارک بازی کرده است. افتخارات. باشگاهی. آژاکس منچستر یونایتد
جان سیوبک (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل دانمارک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به منچستر یونایتد، باشگاه فوتبال سن-اتین، موناکو، و باشگاه ورزشی آرهوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال دانمارک بازی کرده است.
فلمینگ کریستنسن (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل دانمارک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سن-اتین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال دانمارک بازی کرده است.
منطقه ریچموند آپون تیمز لندن (به انگلیسی: London Borough of Richmond upon Thames) یک منطقه در بریتانیا است که در لندن واقع شده است. این منطقه ۵۷.۴۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۸۰٬۱۰۰ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای کنستانتس و فونتنبلو خواهرخوانده های منطقه ریچموند آپون تیمز لندن هستند.
اوله کویست (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال و دروازه بان اهل دانمارک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به Kjøbenhavns Boldklub اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال دانمارک بازی کرده است. کویست هم اکنون افسر پلیس می باشد
کنت نیلسن (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل دانمارک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال استون ویلا و باشگاه ورزشی آرهوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال دانمارک بازی کرده است.
منطقه ساتن لندن (به انگلیسی: London Borough of Sutton) یک منطقه در لندن است. این منطقه ۴۳.۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۷٬۶۰۰ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای میندن و شارلوتنبورگ-ویلمرسدورف خواهرخوانده های منطقه ساتن لندن هستند.
هنریک آندرسن (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل دانمارک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اندرلشت و باشگاه فوتبال کلن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال دانمارک بازی کرده است.
جان اریکسن (؛ – ) یک بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل دانمارک بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به سروت ۱۸۹۰ و فاینورد اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال دانمارک بازی کرده است. درگذشت. اریکسن از بیماری آلزایمر رنج می برد و سه سال آخر عمر خویش را در آسایشگاه سپری نمود و بر اثر سقوط اتفاقی در خانه خویش درگذشت.
یان بارترام (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل دانمارک است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رنجرز و باشگاه ورزشی آرهوس اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال دانمارک بازی کرده است.
گردوفرنگی یا پکان گونه ای از گردوی گرمسیری است. این گونه گردو بومی آمریکای شمالی است و در ایالات متحده و مکزیک می روید. ارتفاع درخت آن به ۳۶ متر می رسد. پوست درخت آن تیره و شیاردار است. مغز آن بیضی شکل و دارای پوسته نازکی می باشد و دارای مقدار زیادی چربی است. ریشه واژه. واژه پی کان از زبان سرخپوستان «الگانکویان» گرفته شده است به معنی میوهٔ مغزداری که برای شکستنش نیاز به سنگ است!
داستانی از برانکس یا یک داستان برانکسی () فیلمی در ژانر درام و جنایی به کارگردانی رابرت دنیرو است که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به دنیرو، چاز پالمینتری، فرانسیس کاپرا و جو پشی اشاره کرد. این فیلم در بخش برانکس در نیویورک و در دوران پرتلاطم دههٔ شصت رخ می دهد. داستان. در سال ۱۹۶۰، کالوجِروی ۹ ساله در محله بلمونت — یک منطقه کارگری ایتالیایی-آمریکایی در برانکس — همراه با پدرش لورنزو (راننده اتوبوس شرکت ترانزیت سطحی که بعدها به MTA تغییر نام داد) و مادرش روزینا زندگی می کند. کالوجِرو مجذوب گروه مافیایی محله می شود که تحت رهبری رئیس گنگ محلی، سانی، فعالیت می کند. یک روز سانی مردی را که به دوستش حمله کرده بود، در خیابان به ضرب گلوله می کشد و کالوجِرو شاهد این قتل می باشد. وقتی بازپرسان NYPD از او بازجویی می کنند، کالوجِرو سکوت می کند. مردان سانی به لورنزو پدر کالوجِرو شغلی با درآمد بالاتر پیشنهاد می دهند، اما او که زندگی قانونمند را ترجیح می دهد، مودبانه رد می کند. سانی با کالوجِرو دوست می شود و به او لقب "C" را می دهد. کالوجِرو با کار در بار سانی و شرط بندی تاس (بازی کرپس)، انعام هایی به دست می آ
ورد که وقتی لورنزو متوجه پول ها می شود، او را سرزنش می کند. لورنزو پول ها را به سانی پس می دهد و به او هشدار می دهد که از کالوجِرو دور بماند. هشت سال بعد، کالوجِرو ۱۷ ساله بدون اطلاع پدرش مرتباً به دیدار سانی می رود. او عضو گروهی از پسران ایتالیایی-آمریکایی محل است که سانی را نگران می کند، چون نمی خواهد کالوجِرو زندگی جنایتکارانه داشته باشد. کالوجِرو با جِین، یک دختر آفریقایی-آمریکایی آشنا می شود و رابطه عاشقانه ای بین آنها شکل می گیرد. با وجود تنش های نژادی شدید بین ایتالیایی-آمریکایی ها و آفریقایی-آمریکایی ها در آن منطقه، کالوجِرو با جِین قرار ملاقات می گذارد. او از سانی راهنمایی می خواهد و سانی ماشینش را به او قرض می دهد تا جِین را تحت تأثیر قرار دهد. پیش از این، دوستان کالوجِرو گروهی از دوچرخه سواران آفریقایی-آمریکایی را که از محله آنها عبور می کردند، کتک زده بودند. یکی از آن دوچرخه سواران برادر جِین از آب درمی آید که در قرار ملاقاتشان، کالوجِرو را به کتک زدنش متهم می کند. کالوجِرو از این اتهام عصبانی شده و به او لقب توهین آمیز «نیگر» می دهد که بلافاصله پشیمان می شود. جِین از کالوجِرو ناامید شده، با برادر
ش آنجا را ترک می کند. در خانه، لورنزو پس از دیدن کالوجِرو با ماشین سانی با او روبرو می شود. آنها جربحث می کنند و کالوجِرو از خانه فرار می کند. او به دوستانش برمی خورد که به او می گویند برخی آفریقایی-آمریکایی ها به عنوان تلافی کتک کاری قبلی، باشگاه اجتماعیشان را با تخم مرغ مورد حمله قرار داده اند. سانی و دار و دسته اش پس از پیدا کردن بمبی روی ماشین سانی، با کالوجِرو روبرو می شوند. کالوجِرو با گریه وفاداری بی قید و شرطش به سانی را ابراز می کند و سانی که بی گناهی او را تشخیص می دهد، اجازه می دهد برود. کالوجِرو به دوستانش می پیوندد که قصد تلافی از آفریقایی-آمریکایی ها با کوکتل مولوتف را دارند. آنها کالوجِرو را تحت فشار می گذارند تا در این حمله مشارکت کند، اما سانی ماشینشان را متوقف کرده و به کالوجِرو دستور می دهد بیرون برود. کالوجِرو به دنبال جِین می رود که به او بگوید برادرش اعتراف کرده کالوجِرو جزو مهاجمین نبوده است. آنها با هم آشتی می کنند، اما ناگهان کالوجِرو نقشه دوستانش برای حمله به محله جِین را به یاد می آورد و هر دو برای متوقف کردنشان اقدام می کنند. در حین حمله، یک مغازه دار آفریقایی-آمریکایی یکی از کوکتل
های مولوتف شکسته نشده را به سمت ماشین پسرها پرتاب می کند که از پنجره وارد شده و باعث انفجار ماشین و مرگ همه سرنشینان می شود. وقتی کالوجِرو و جِین می رسند، ماشین را در حال سوختن می بینند. کالوجِرو به بار سانی می رود تا از او برای نجات جانش تشکر کند، اما یک مرد جوان (که بمب را کار گذاشته بود) قبل از اینکه کالوجِرو بتواند به سانی هشدار دهد، از پشت به سرش شلیک می کند. کالوجِرو بعداً متوجه می شود قاتل برای انتقام مرگ پدرش که هشت سال قبل اتفاق افتاده بود، فرستاده شده بود. در مراسم تشییع جنازه سانی، افراد بی شماری برای ادای احترام حاضر می شوند، اما همان طور که سانی قبلاً گفته بود، به نظر نمی رسد کسی واقعاً نگران مرگش باشد. وقتی همه به جز کالوجِرو پراکنده می شوند، مردی تنها به نام کارماین به مراسم می آید و به کالوجِرو می گوید سانی زمانی جان او را هم نجات داده بود. کالوجِرو کارماین را نمی شناسد تا زمانی که جای زخمی روی پیشانی او می بیند و متوجه می شود او همان مردی است که سانی از او دفاع کرده بود. کارماین به کالوجِرو می گوید که موقتاً جای سانی را در محله گرفته و قول می دهد در صورت نیاز به او کمک کند. کارماین درست زمان
ی که لورنزو به طور غیرمنتظره برای ادای احترام به سانی می رسد، آنجا را ترک می کند. لورنزو از سانی برای نجات جان پسرش تشکر می کند و اعتراف می کند که هرگز از او متنفر نبوده، فقط از این که باعث شد کالوجِرو خیلی زود بزرگ شود، ناراحت بوده است. کالوجِرو با سانی خداحافظی می کند و در حالی که درس هایی را که از دو مربی زندگی اش آموخته، با لورنزو به خانه برمی گردد.
کاترین ناردوچی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به "داستانی از برانکس"، "جادوگر دروغ ها" و "پسران نیوجرسی" اشاره کرد.
مریان رادا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل رومانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به راپید بخارست اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال رومانی بازی کرده است.
کن لیوینگستون (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل بریتانیا است. وی اولین شهردار لندن بعد از راه اندازی انتخابات شهرداری لندن از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸ در دو دوره متوالی بوده است، لیوینگستون همچنین از مه ۱۹۸۱ تا آوریل ۱۹۸۶ رئیس شورای لندن بزرگ و از ژوئن ۱۹۸۷ تا ژوئن ۲۰۰۱ عضو پارلمان بریتانیا بوده است.
کاسوکه کیمورا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نیویورک رد بولز، باشگاه فوتبال کلرادو رپیدز، و پورتلند تیمبرز اشاره کرد.
کی ز مردن کم شدم کتابی است خودزندگینامه نوشته آنیتا مورجانی که از جمله پرفروش ترین کتاب های نیویورک تایمز در سال ۲۰۱۴ شد. کتاب کی زمردن کم شدم به ۳۴ زبان ترجمه شده است. دربارهٔ کتاب. آنیتا مورجانی در این کتاب شرح می دهد که بعد از نزدیک به چهار سال مبارزهٔ بی امان، جسمش مغلوب بیماری سرطان شد و تمام اعضای بدنش از کار افتادند تا اینکه در نهایت در حالت کما فرورفت. آنیتا در دوران تجربه نزدیک مرگ خود تجربه شگفت انگیزی داشت که سبب شد زندگی اش کاملاً دگرگون شود. او در سفرش آموخت که واقعیت ما بسی فراتر از جسم بیولوژیکی است. او می گوید: «درک این واقعیت که جوهر ذاتی ما از عشق است، مهم ترین درسی بود که از این تجربه آموختم، چون به من توانایی بخشید تا از تمام ترس هایم آزاد شوم و کلیدی بود که زندگی ام را نجات داد.» کتاب "کی زمردن کم شدم" به همراه مقدمه ای از وین دایر پر فروش ترین کتاب سال به انتخاب نیویورک تایمز بود. وین دایر در مورد این کتاب می گوید «این کتاب داستان یک عشق بزرگ و بی قید وشرط است که به شما برداشت تازه ای می دهد از اینکه حقیقت شما چیست؟ چرا اینجا هستید؟ و چگونه می توانید بر ترس های مختلف خود فائق شوید. آنیتا
در این کتاب با خلوصی غیرمعمول دربارهٔ سرطانش صحبت می کند…» ترجمه به زبان های دیگر. این کتاب در سال ۲۰۱۲ به زبان فرانسه و در سال ۱۳۹۳ با نام کی زمردن کم شدم به قلم محمود دانایی به فارسی ترجمه شد. بخشی از کتاب. «در آغاز، باید بدانید که تجربهٔ نزدیک به مرگ من شبیه هیچ یک از تجربیات زندگی ام نبود. این تجربه آغاز و انتهای مشخصی نداشت. بیشتر شبیه دروازه ای بود که وقتی گشوده شود، دیگر بسته نخواهد شد. این تجربه درک عمیق و فزاینده و امکانات جدیدی را ایجاد کرد که هیچگاه به پایان نخواهد رسید… قصد من از نوشتن این مطالب فقط این است که احساسات مناسب را در شما بیدار کنم، زیرا کلمات ابزار ناتوانی برای بیان این گونه پدیده ها هستند. حتی بعد از بیان این مطالب، درک من به رشد و گسترش خود ادامه خواهد داد؛ بنابراین اگر کلمات را خیلی جدی بگیریم یا آن ها را حقیقت نهایی تلقی کنیم، ما را در حالت سکون و پایبند به ایدئولوژی های کهنه نگه می دارند. من حالا فهمیده ام که هر چیزی که به آن نیازمندم، در درونم نهفته است و در دسترسم می باشد، به شرط اینکه، اجازه دهم آنچه برای من درست و مناسب است، پدید آید… و همین وضعیت در مورد شما هم صدق می کند…
باعث تأسف است که ما در هر زمینه ای – دین، طب، تحقیقات علمی، کتاب و مردم – پاسخ ها را در بیرون از خودمان جستجو می کنیم. تصور می کنیم که حقیقت در جایی قرار گرفته که دست نیافتنی است. با چنین برداشتی، ما هر روز سرگردان تر می شویم و از حقیقت وجودمان فاصله می گیریم. تمام عالم هستی در درون خود ماست و پاسخ های من در درون خودم و پاسخ های شما هم در درون خودتان نهفته اند. هر چیزی که ظاهراً در بیرون رخ می دهد، برای این است که جرقه ای را در ما روشن کند تا بر وسعت خودمان بیفزاییم و به حقیقت وجودمان برگردیم.» منابع. [[رده:فیلم ها به زبان تلگو]] [[رده:فیلم های ۲۰۱۵ (میلادی)]] [[رده:فیلم های تلوگویی زبان دهه ۲۰۱۰ (میلادی)]] [[رده:فیلم های کوتاه هند]] [[رده:فیلم های هندی]] [[رده:کتاب های ترجمه شده به فارسی]] [[رده:فیلم های کوتاه ۲۰۱۵ (میلادی)]]
کیرکنس (به لاتین: Kirkenes) یک شهر در نروژ است که در استان فینمارک واقع شده است. خصوصیات. کیرکنس ۲٫۱۵ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۴۹۸ نفر جمعیت دارد و ۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای قارص و نیکل خواهرخوانده های کیرکنس هستند.
او (به لاتین: Å) یک روستا در نروژ است که در لوفوتن واقع شده است. خصوصیات. او ۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بیرکویک (به لاتین: Bjerkvik) یک روستا در نروژ است که در نارویک واقع شده است. خصوصیات. بیرکویک ۱٫۲۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۹۴ نفر جمعیت دارد و ۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
داریوس واسل زادهٔ بازیکن فوتبال اهل انگلستان بود که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال هلند انجام داد و با حضور در ۲۲ بازی ملی، در تاریخ واپسین بازی ملی اش را در برابر تیم ملی فوتبال پرتغال برگزار کرد. این بازیکن توانسته در بازی های ملی، ۶ گل به ثمر برساند.
انجمن جهانی روانکاوی World Association of Psychoanalysis (WAP) یا Association mondiale de psychanalyse (AMP) توسط ژک الن میلر در بوینوس آیرس در تاریخ ۳ ژانویه ۱۹۹۲ تأسیس شد و ۴ روز بعد در تاریخ ۷ ژانویه در پاریس اعلان شد. اساسنامه آن از «قانون تأسیس» ژک لکان الگوگیری شده بود و قواعدی را بکار گرفت که در «طرح» لکان برای pass مشخص شده بود. انجمن جهانی روانکاوی، اکول آرمان فرویدی ECF (فرانسه)، اکول جهت گیری لکانی (آرژانتین)، اکول لکانی روانکاوی در عرصه فرویدی (اسپانیا)، اکول لکانی روانکاوی (ایتالیا)، فدراسیون اروپایی اکول های انجمن جهانی روانکاوی، اکول برزیلی روانکاوی (برزیل)، اکول جدید لکانی (آمریکای لاتین)، و اکول جدید لکانی [NLS] را گرد هم می آورد. با داشتن ۱۸۵۴ عضو در سراسر جهان، WAP بزرگترین ساختار سازمانی در جهان است که به تعلیم و تربیت روانکاو در جهت گیری لکانی اختصاص داده شده است. دکتر میترا کدیور تنها روانکاو ایرانی دارای عضویت در انجمن جهانی روانکاوی است. کنگره های بین المللی. در سال ۱۹۹۴ و ۱۹۹۶ اعضای WAP در «مجامع» گرد هم می آمدند. از سال ۱۹۹۸ گردهمایی های بین المللی شکل کنگره به خود گرفت. متونی که برا
ی کنگره ها آماده شده در سایت Scilicet منتشر می شود.
پل اودوالا () پلی در کشور سوئد است. این پل که در نزدیکی شهر اودوالا قرار دارد ۱۷۱۲ متر طول و از ۵۱ متری سطح آب قرار دارد، پل اودوالا در ۲۰ مه ۲۰۰۰ به بهره برداری رسیده است.
ژئوآی-۱ () از ماهواره های دیدبانی زمین متعلق به شرکت ژئوآی است که تصاویر ماهواره ای با قدرت تفکیک بالا تهیه می کند. این ماهواره در سپتامبر ۲۰۰۸ به فضا پرتاب شد. ویژگی ها. ژئوآی-۱ قادر به تهیه تصاویر ماهواره ای با قدرت تفکیک ۴۱ سانتی متر در باند پانکروماتیک و ۱٫۶۵ متر در باندهای چندطیفی در نواری به عرض ۱۵٫۲ کیلومتر بر روی زمین است. این ماهواره مدار خورشیدآهنگ دارد و ارتفاع ۶۸۱ کیلومتری دارد. هدایت و مدیریت ژئوآی-۱ از دالس، ویرجینیا انجام می شود. ژئوآی-۱ در زمان پرتاب برترین ماهواره تجاری تصویربرداری از زمین از نظر قدرت تفکیک تصویر بود. این ماهواره توسط جنرال داینامیکس در گیلبرت، آریزونا ساخته و از پایگاه نیروی هوایی وندنبرگ در کالیفرنیا به فضا پرتاب شد. نخستین تصویر این ماهواره در هفتم اکتبر از دانشگاه کوتزتاون پنسیلوانیا برداشت شد. گوگل که نشان آن بر روی بدنه راکت پرتاب ژئوآی-۱ حک شده بود، در تهیه نقشه های آنلاین خود از تصاویر این ماهواره استفاده می کند. در حالی که ژئوآی-۱ قادر به تهیه تصاویر ماهواره ای با دقت ۴۱ سانتی متر است، این دقت تصویر فقط برای دولت فدرال ایالات متحده آمریکا در دسترس است و گوگل امکان دس
ترسی به دقت تصویر ۵۰ سانتی متر را خواهد داشت. پیش از آن حداکثر قدرت تفکیک تصاویر تجاری ماهواره ای ۶۰ سانتی متر بود. آژانس ملی اطلاعات مکانی ایالات متحده و گوگل مبلغ ۵۰۲ میلیون دلار برای ساخت و تجهیز ماهواره و چهار ایستگاه زمینی آن پرداخت کردند.
اشغال بوشهر یا بوشهر تحت تصرف بریتانیا به سه بار ورود نیروهای ارتش بریتانیا به بوشهر و اشغال این منطقه در دوره قاجاریان، پیش از و در طول جنگ جهانی اول اشاره دارد. اهمیت بوشهر برای بریتانیا. به نوشته دانشنامه ایرانیکا، از ۱۷۶۳ کمپانی هند شرقی بریتانیا متعلق بندر بوشهر حضور یافت زیرا به لحاظ تجاری حائز اهمیت بود. بعدها بریتانیا با کریم خان زند مشکل پیدا کرد. از این رو تجارت خود را در بندر بصره متمرکز کرد اما با تصرف بصره توسط کریم خان، بریتانیایی ها در سال ۱۷۷۸ پایگاه تجاری خود در خلیج فارس را دوباره در بوشهر مستقر کرده و از آن پس تا حدود یک قرن به طور مستمر به افزایش نفوذ خود در خلیج فارس مشغول بودند. اشغال اول - ۱۲۱۷ خورشیدی (۱۸۳۸ میلادی). نخستین اشغال بوشهر در سال ۱۲۵۴ قمری (۱۲۱۷ خورشیدی - ۱۸۳۸ میلادی) در زمان سلطنت محمدشاه قاجار بود که یک فروند کشتی انگلیسی در برابر بوشهر لنگر انداخت و ۵۰۰ نفر پیاده شدند و در کوتی که خانه بالیوز انگلیسی در آنجا بود، منزل نمودند. این اقدام انگلیس برای در تنگنا قرار دادن شاه برای رفع محاصره هرات بود. این امر منجر به پیدایش جنب وجوشی در بوشهر شد و به دنبال آن گروه های مردمی به
رهبری باقرخان تنگستانی و شیخ حسن آل عصفور (مجتهد بوشهر) و عشایر جنوب(ایل قشقایی) انگلیسی ها را از بوشهر اخراج کردند. اشغال دوم - ۱۲۳۵ خورشیدی (۱۸۵۶ میلادی). وقتی دوست محمد خان، حاکم وقت قندهار و کابل در سال ۱۸۵۵ هرات را تصرف کرد، ناصرالدین شاه قاجار دستور لشکرکشی به هرات را صادر کرد. هرات شهری محل منازعه میان ایران، امپراتوری روسیه و بریتانیا بود. با تصرف هرات به دست ایران، دولت وقت بریتانیا به ایران اعلان جنگ داد. چون حکومت ایران نسبت به واکنش بریتانیا بی اعتنا بود، بریتانیا در سال ۱۸۵۶ به بوشهر حمله ور شد و آن را به تلافی و جهت فشار به ایران برای خروج از هرات، اشغال کرد. در آن هنگام محمد کریم خان کرمانی با نوشتن کتابی تحت عنوان ناصریه مردم را برای دفاع از حمله انگلستان تحریک می کرد. این اشغال با معاهده پاریس در سال ۱۸۵۷ پایان یافت. ایران متعهد به خروج از هرات و به رسمیت شناختن افغانستان شد و نظامیان بریتانیایی بوشهر را ترک کردند. گفتنی است در ۱۲ ژوئن ۱۸۵۷، کارل مارکس زمانی که در لندن اقامت داشت مقاله ای با عنوان «معاهده پارسی» نوشت و بندهایی از معاهده پاریس را نقد کرد و بریتانیا را به خاطر تصرف بوشهر و منا
طق جنوبی سرزنش کرد. اشغال سوم - ۱۲۹۴ خورشیدی (۱۹۱۵ میلادی). تا نیمه قرن نوزدهم، برتری بریتانیا در خلیج فارس به توسعه بندر بوشهر متکی بود. اما از اواخر این قرن نظر دیگر کشورها مانند امپراتوری آلمان نسبت به بوشهر جلب شد و دفاتر کنسولی در بوشهر راه انداختند. روابط تجاری ایران با آلمان و خرید کشتی از آن برای بریتانیا که موقعیت گمرکی خود را حفظ کرده بود، ناخوشایند بود. بر طبق اسناد، ویلهلم واسموس در سال ۱۹۱۳ به عنوان کنسول دوم آلمان وارد بوشهر شد. با شروع جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴، کنسولگری آلمان برای مقابله با انگلیس فعال شد. به این ترتیب واسموس با عشایر جنوب و از جمله با رئیس علی دلواری و صولت الدوله روابط نزدیک یافت. از طرف دیگر ایران برای پرهیز از وارد شدن در جنگ جهانی اول، اعلام بی طرفی کرد. رقابت بریتانیا و آلمان سرانجام با دستگیری دو مقام کنسولی آلمان در بوشهر به دست نیروهای بریتانیایی به اوج رسید. دولت وقت ایران و مردم بوشهر به این اقدام اعتراض کردند. از جمله این اعتراضات تلگرافی از موقرالدوله، حاکم وقت بوشهر به تهران به شرح زیر است: در ۱۶ مرداد ۱۲۹۴/۸ اوت ۱۹۱۵ م./۲۶ رمضان ۱۳۳۳ ق.، نیروهای ارتش بریتانیا و
مستعمره آن راج بریتانیا (هند) از زمین و دریا با حمایت توپخانه ناوگان دریایی وارد بوشهر شدند و با صدور اعلامیه ای در سطح شهر اشغال بوشهر را اعلام کردند. در این اعلامیه آمده بود که سرگرد آرتور پرسکات تره ور به دستور دولت بریتانیا تمامی امور حکومت بوشهر را با سمت «فرمانده حکومت نظامی از طرف دولت بریتانیا» به دست گرفته است. از طرف دیگر چون دولت ایران نمی تواند «نظم و امنیت را در شهر بوشهر و حوالی» برقرار کند، بریتانیا، «کراهتا» مجبور شد به این اقدام دست بزند. بر طبق اعلامیه، این اقدام «توسط دولت اعلیحضرت به علت ضرورتی صورت گرفته است. ضرورتی که به واسطه حمله اسف بار اخیر ایلات به بوشهر در آن دو افسر انگلیسی کشته و سه سرباز مجروح شدند.» اقدام بریتانیا سرآغاز رشته مبارزات تنگستانی ها همراه با کمک های واسموس در برابر این اشغال بود. از نکات قابل ذکر در اشغال بوشهر، این بود که بریتانیا تمبرها را با عنوان مورد نظر خود مهر می کرد. روی این تمبر نوشته شده بود: «بوشهر در تصرف بریتانیا». گفته می شود تا پایان اشغال بوشهر در مهرماه ۱۲۹۴، انواعی از این تمبر به چاپ رسید. نیروهای بریتانیایی، نیروهای محلی ژاندارمری بوشهر را خلع سل
اح کرده، ۳ شناور مستقر در بندر یعنی ناوچه مظفری و قایق های مسلح آذربایجان و مازندران را ضبط کرده و پرچم بریتانیا را بر فراز دارالحکومه بوشهر (عمارت امیریه) برافراشتند. اقدامات حکومت نظامی بریتانیا در بوشهر. مرکز فرماندهی و تدارکاتی عملیات نیروهای ارتش بریتانیا در میان رودان (علیه امپراتوری عثمانی) بوشهر بود؛ بنابراین کنترل این منطقه اهمیت زیادی برای بریتانیا داشت. بریتانیا گلوگاه های ورودی به بوشهر را با نصب سنگر، پست نگهبانی، توپخانه و سیم خاردار مسدود کرد. روز بعد از اعلام اشغال، بریتانیایی ها ۱۴ نفر از کسانی که به صورت مسالمت آمیز به اشغال اعتراض کرده بودند را دستگیر کرده و به هندوستان تبعید کردند.
تاریبو وست (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اوسر، باشگاه فوتبال پیکان تهران، باشگاه فوتبال پارتیزان، دربی کانتی، باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل، اینتر میلان، آ.ث. میلان، کایزرسلاوترن، و باشگاه فوتبال العربی قطر اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال نیجریه بازی کرده است.
دفتر ملی پژوهش اقتصادی () یک سازمان پژوهشی خصوصی غیرانتفاعی آمریکایی است که «متعهد به انجام و انتشار پژوهش اقتصادی غیرجانبدار در بین سیاستگزاران عمومی، فعالین کسب و کار، و جامعهٔ دانشگاهی» است. این سازمان به خاطر ارائهٔ تاریخ شروع و پایان بحران های اقتصادی در آمریکا معروف است. این سازمان بزرگترین سازمان پژوهش اقتصادی در آمریکاست. بسیاری از برندگان آمریکایی جایزه نوبل اقتصاد از همکاران دفتر بوده اند. بسیاری از رؤسای هیئت مدیرهٔ شورای مشاورین اقتصادی از جمله مارتین فلدستاین، رئیس سابق دفتر و استاد هاروارد، از همکاران دفتر بوده اند. رئیس و مدیر عامل فعلی دفتر جیمز ام. پوتربا از مؤسسه فناوری ماساچوست است.
موتیو آدیپوجو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الاتحاد عربستان سعودی، ریسینگ سانتاندر، رئال مادرید کاستیا، و رئال سوسیداد اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال نیجریه بازی کرده است.
جردن مایکل هیوستن سوم (متولد ۵ آوریل ۱۹۷۵) که با نام جوسی جی شناخته می شود، رپر، ترانه سرا و تهیه کننده موسیقی اهل ممفیس آمریکا است.
بورا میلوتینوویچ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل صربستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به موناکو، باشگاه فوتبال پارتیزان، و نیس اشاره کرد.
فستوس لیایی () (زاده ۱۹۴۷ - درگذشته ۱۲ نوامبر ۲۰۱۳) نویسنده مشهور اهل نیجریه بود زندگی نامه. پروفسور فستوس لیایی که متولد ۱۹۴۷ در اسنلند (Esanland) نیجریه بود این نویسنده که در آثارش بیشتر به زندگی مردمان فقیر آفریقایی می پرداخت، در رمان تحسین شده «خشونت» (Violence) بر زندگی جوانی به نام «ایدمودیا» تمرکز کرده بود که در فقر مطلق تلاش می کرد تا به حیات خود ادامه بدهد و سرانجام نیز با وجود همه سختی های محیط زندگی و طبیعت، به این موفقیت دست پیدا می کند. داستان این رمان در دهه هفتاد میلادی می گذرد که موقعیت زندگی مردم خیلی بهتر از امروز و امنیت در آن دوره برای جوانان بیشتر از امروز بود. وی، به عنوان نماد تلاش برای آزادی بیان دانشگاهیان و بهبود سیستم آموزشی نیجریه شناخته می شد. او که رئیس «اتحادیه دانشگاهیان نیجریه» در بین سال های ۸۸-۱۹۸۶ بود، در سال ۱۹۸۷ در دوره وزارت ابراهیم بابانگیدا که دوره سختی را بر مردم نیجریه تحمیل کرد، با تعطیل شدن این اتحادیه روبه رو و سرانجام نیز خودش دستگیر شد. وی در نوشته هایش سبکی واقع گرایانه را دنبال می کرد و تلاش کرد تا نشان دهد که با وجود مسایل اجتماعی، سیاسی و اخلاقی، فقیر و غنی
از حقی یکسان برای حیات برخوردارند. لیایی دارای تحصیلات عالی بود و در «رشته اقتصاد صنعتی» در دانشگاه بردفورد انگلستان تحصیل کرده بود و مدرک دکتری خود را در سال ۱۹۸۰ گرفته بود. با این حال او پس از پایان تحصیلاتش به زادگاهش بازگشت و به عنوان یکی از اعضای هیات علمی دانشگاه به کار پرداخت. فستوس لیایی که رمان «خشونت» به قلم او به عنوان اولین رمان پرولتاریایی نیجریه شناخته می شد او نویسنده چندین کتاب بود که «قرارداد» (The Contract) در سال ۱۹۸۲ و «قهرمانان» (Heroes) در سال ۱۹۸۶ از جمله آنها هستند. لیایی در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۳ در یک سانحه تصادف اتومبیل کشته شد.
گادوین اوکپارا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به استاندارد لیژ، استراسبورگ، و پاری سن ژرمن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده است.
تمبرهای بوشهر تحت تصرف بریتانیا، تمبرهای چاپ پست دولت علیّه ایران بودند که نیروهای ارتش بریتانیا پس از اشغال بوشهر (۱۹۱۵) آن ها را با مهر "بوشهر تحت تصرف بریتانیا" صادر کردند. از این سری تمبرها، از ۲۳ مرداد (یک هفته پس از آغاز اشغال) تا ۲۳ مهر ۱۲۹۴ (پایان اشغال)، ۳۰ نوع مختلف در ۳ مرحله صادر شد.
تیجانی بابانگیدا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل نیجریه است.او از آن دسته بازیکنان تاریخ فوتبال نیجریه بود،که موفق به حضور در تیم های باشگاهی بزرگی نظیر آژاکس آمستردام شد.او سال های آخر بازی خود را در تیم الاهلی عربستان سپری کرد. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آژاکس آمستردام، گنچلربیرلیغی اسپور، باشگاه فوتبال چانگچون یاتای، ویتس آرنهم، و باشگاه فوتبال الاتحاد عربستان سعودی اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده است.
رشیدی یکینی (؛ زاده – ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده بود می توان به ویتوریا ستوبال، المپیاکوس، اسپورتینگ خیخون، ویتوریا ستوبال، زوریخ و الشباب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده است. زندگی شخصی. یکینی با سه زن ازدواج کرد. او سه دختر هم داشت.
فینیدی جرج (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل نیجریه است.او در تیم منتخب تاریخ فوتبال نیجریه از نگاه IFFHS نیز قرار دارد. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ایپسویچ تاون، آژاکس آمستردام، رئال بتیس، و رئال مایورکا اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده است.