Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لودویگ گئورگ الیاس موزز بیبرباخ (زاده ۴ دسامبر ۱۸۸۶ در دارمشتات – درگذشته ۱ سپتامبر ۱۹۸۲ در اوبر اودورف) ریاضیدان اهل آلمان بود. وی به خاطر دستاوردهایش در آنالیز مختلط، حدس نامبردار به حدس بیبرباخ و نیز عضویتش در حزب نازی و فعالیت هایش در این حزب و تلاش برای اخراج استادان یهودی در دوره آلمان نازی شهرت دارد. زندگی و کارنامه. بیبرباخ در دانشگاه های هایدلبرگ و گوتینگن درس خواند و درجه دکتری را با سرپرستی فلیکس کلاین در سال ۱۹۱۰ به دست آورد. در سال ۱۹۱۳ در دانشگاه بازل سرگرم کار شد و در سال ۱۹۱۵ به دانشگاه گوته فرانکفورت رفت. او از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۴۵ در دانشگاه برلین مشغول کار بود. بیبرباخ، از اعضای فعال در حزب نازی و به ویژه در اس آ بود. وی به عنوان رئیس و معاون طولانی مدت دانشگاه برلین، پستهای مهمی در کادر رهبری دانشگاه داشت. او به دلیل نقش فعالش در تعقیب و اخراج استادان یهودی از دانشگاه در تاریخ دانشگاه به نام «بازجوی بزرگ» نامبردار است. از جمله استادانی که قربانی این تلاشهای وی شدند می توان ایسای شور (که بیبرباخ با او در ۱۹۲۸ مقاله هایی دربارهٔ هندسه و نظریه اعداد هم به چاپ رسانده بود)، هیلدا گایرینگر و به ویژه
ادموند لانداو را نام برد. وی همچنین تلاش کرد جنبشی به نام ریاضیات آلمانی بنیان نهد و مجله ریاضی ای هم با همین نام تأسیس کرد. جنبش ریاضیات آلمانی، با واکنش برخی ریاضیدانان به ویژه هلموت هاسه روبرو گشت و بیبرباخ ناچار به عقب نشینی شد. وی در سال ۱۹۳۸ در پی انتشار نامه ای سرگشاده به ریاضیدان دانمارکی هارالد بور مجبور به کناره گیری از انجمن ریاضی آلمان شد. بیبرباخ پس از پایان جنگ در سال ۱۹۴۵ به دلیل فعالیت هایش در حزب نازی از همه مناسبش اخراج شد و سال های پایانی عمر را در اوبراودورف گذراند. زمینه کاری بیبرباخ بیشتر آنالیز مختلط بود و وی دستاوردهای بسیاری در این شاخه دارد. او از جمله قضیه های نامبردار به قضیه های بیبرباخ را اثبات کرد که می گویند که در هر بُعد، تنها شمار متناهی از گروههای فضایی وجود دارند و بنابراین به حل مسئله هیجدهم از مسائل هیلبرت کمک شایانی کرد. بیبرباخ همچنین به دلیل حدسی که به نام خود او به حدس بیبرباخ نامبردار بود مشهور است. این حدس که به مدت ۶۰ سال از مسائل حل نشده ریاضیات بود، سرانجام در سال ۱۹۸۴ به وسیله ریاضیدان فرانسوی لویی دوبرانژ اثبات شد.
شامل پیشگیری، مراقبت های اورژانسی، شناسایی بالینی و کمک به درمان و بازتوانی آسیب ها و مشکلات پزشکی در ورزش است، و به طور خلاصه ارائه مراقبت های بهداشتی ویژه برای افراد ورزشکار یا دارای فعالیت بدنی است که از سال 1990 توسط به عنوان یکی از حرفه های لیست و مراقبتهای بهداشتی شناخته شده است. امدادگری و درمانگری ورزشی از شاخه های علوم ورزشی است که به یک جزء حیاتی از حیطه طب ورزشی معاصر تبدیل شده است . که توسط اتلتیک ترینر [] انجام می شود. او متخصص مراقبت های بهداشتی است که در حیطه طب ورزشی فعالیت می کند؛ و برای بهینه سازی فعالیت ها و مشارکت افراد در ورزش، کار و زندگی با پزشکان همکاری می کند. پزشکیاران ورزشی دو قسم هستند؛ فارغ التحصیل اتلتیک ترینر (LAT) و اتلتیک ترینر تایید شده (ATC). اتلتیک ترینر فاز پساحاد توانبخشی (post-acute phase) را مدیریت می کند. اتلتیک ترینر در اصل یک مربی است، یک مربی آشنا به اصول پزشکی، اما همانطور که از نام آن مشخص است همراه و تحت نظر یک پزشک فعالیت می کند. در اصل اتلتیک ترینر رابط بین دنیای ورزش و دنیای پزشکی است . باوجوداینکه اتلتیک ترینر توسط وزارت بهداشت و همچنین انجمن پزشکی آمریکا به
رسمیت شناخته می شود اغلب برنامه های تحصیلی اتلتیک ترینر در دانشکده های علوم ورزشی ارایه می شوند (رجوع شود به سایت دانشکده علوم ورزشی کارولینا) به دنبال ورود حرفهٔ جدید اتلتیک ترینر، در عصر جدید، آنها با یک چشم انداز حرفه ای در حال تحول، روبرو هستند. طیف خدمات یک اتلتیک ترینر معتبر و تأییدشده (ATC) از یک مدرسه تا میدان مسابقه در لیگ های ملی یا کار در کنار پزشک متخصص در کلینیک است. در متون بین المللی آمده است که اتلتیک ترینر یک متصدی خدمات پزشکی و سلامتی است که نه تنها وظیفهٔ آن پیشگیری، مراقبت، توانبخشی، و بازگشت ورزشکار به فعالیت پس از آسیب های ورزشی بوده، بلکه ارائه دهنده خدمات به افراد جامعه به ویژه در راستای سبک زندگی فعال است. همچنین طبق گفته Henicke، اتلتیک ترینرهای دارای مجوز (ATC) که آموزش های مداوم لازم را گذرانده اند، می توانند طب سوزنی را برای بیماران خود انجام دهند نکته موجود در تفاوت بین فیزیوتراپ ورزشی و اتلتیک ترینر، حضور فیزیوتراپ به عنوان درمانگر در کلینیک باشگاه و حضور اتلتیک ترینر به عنوان امدادگر و درمانگر همراه تیم در میدان مسابقه است. ضرورت و اهمیت رشته امدادگری و درمانگری ورزشی ۱. مطالعا
ت مختلف اثبات کرده اند که توانبخشی ورزشکاران (تفریحی و حرفه ای) باید به عنوان یک مهارت پیشرفته که نیاز به آموزش تخصصی دارد، شناخته شود. زیرا اصول توانبخشی و بازگشت فرد آسیب دیده ورزشکار با غیرورزشکار متفاوت است. ۲. روحیه، فرهنگ و حتی پوشش ورزشکاران و اماکن ورزشی ساختار خاصی دارد، بنابراین لازم است فردی که همراه ورزشکاران در باشگاه یا مسابقه به امور درمانگری و امدادگری آنها می پردازد، آشنا و مانوس با این ساختار باشد. ۳. مهارتهای این حرفه فقط شامل درمانگری ورزشکاران نیست بلکه مهارت امدادگری از اصول اساسی این رشته است. جمع این دو مهارت در تخصص رشته هایی مانند فیزیوتراپی، فیزیولوژی ورزشی و یا فوریت های پزشکی نیست. بلکه نیازمند یک رشته با تخصص در امدادگری، درمانگری و تمرین دهی است. ۴. با گستردگی بسیار بالای باشگاه ها، ورزشگاه ها و اماکن ورزشی همچنین مسابقات مختلف، امکان حضور پزشک متخصص در تمامی این اماکن وجود ندارد. تحقیقات مختلف اثبات کرده اند که آگاهی پزشکان و دانشجویان گروه پزشکی درباره موضوعات مرتبط با ورزش کم یا متوسظ است برای مثال فرحبخش و همکاران (2012) در مطالعه ای به این نتیجه رسیدند که "بیش از دو سوم پزش
کان عمومی و دستیاران پزشکی معتقد بودند که دانش یا مهارت آنها در مورد موضوعات مرتبط با ورزش و پزشکی ورزشی متوسط به پایین است. با توجه به اهمیت روزافزون فعالیت بدنی در ارتقای سلامت و افزایش نسبی شیوع آسیب ها و بیماری های ناشی از ورزش، فقدان یا ناکافی بودن دانش و مهارت در بین پزشکان عمومی و دانشجویان پزشکی در آستانه فارغ التحصیلی، ممکن است منجر به سوء مدیریت بیماران شود." از سوی دیگر میزان آگاهی پزشکیاران ورزشی در مهارتهای امدادی (احیای قلبی ریوی) از امدادگران هلال احمر بهتر بوده است رشته امدادگری و درمانگری ورزشی یک نام بین المللی. نام آمریکایی این رشته اتلتیک ترینینگ (Athletic Training) است و به معنای درمانگری ورزشی در کانادا با اسم اتلتیک تراپی () و در کشورهای اروپایی مثل انگلیس و روسیه اسپورت تراپی (Sports Therapy) است. به همین علت فدراسیون جهانی این رشته، نام "امدادگری و درمانگری ورزشی" (Athletic Therapy and Training) دارد. کشورهایی مثل ژاپن، تایوان، کره، امارات متحده عربی، ایرلند، آفریقای جنوبی، آمریکا، بریتانیا، چین، کانادا، اسپانیا، ایتالیا و بسیاری از دانشگاه های معتبر دنیا برای گسترش این رشته با این فد
راسیون جهانی "امدادگری و درمانگری ورزشی" (WFATT) همکاری دارند . تحصیل در رشته امدادگری و درمانگری ورزشی. بیش از نیم قرن است که این رشته با هدف تربیت فارغ التحصیل اتلتیک ترینینگ (LAT) در دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی علوم ورزشی کشورهای مختلف به ویژه ایالات متحده برپا شده و امروزه تخصص های مختلف آن شامل مربی، مدرس یا محقق در تمامی دنیا در حال توسعه و گسترش هستند. دانشگاه های کارولینای جنوبی، ایلی نوییز و جورجیا سه دانشگاه برتر ارائه دهنده این رشته در آمریکا هستند. دانشگاه های یورک و مونت رویال در کانادا، همچنین دانشگاه های منچستر، کنت و بیرمنگام در انگلیس، دانشگاه آیداهو مسکو دانشگاه های برتر در اروپا هستند. در کشور ایران هم اکنون در دانشکده های علوم ورزش دانشگاه های باهنر کرمان و دانشگاه تهران دوره دکتری تخصصی (PhD) این رشته با عنوان امدادگر ورزشی دایر است. هر ساله آزمون دکتری تخصصی امدادگر ورزشی به عنوان گرایشی از رشته آسیب شناسی ورزشی برگزار می شود. PhD in Sport injuries (Athletic Trainer Major) in Iran: 1. Shahid Bahonar University of kerman. 2. University of Tehran 3. Shahid Beheshti University برای مثال
دوره کارشناسی (BSc in Athletic Therapy and Training) رشته امدادگری و درمانگری ورزشی در دپارتمانهای علوم ورزشی ایرلند یک دوره چهارساله است که دروس زیر تدریس می شود: سال اول: رشد و یادگیری برای آموزش عالی، ریاضیات برای ورزش و سلامت، مقدمه ای بر درمانگری ورزشی و توانبخشی، آناتومی فوقانی و تحتانی، زیست شناسی سلولی، فیزیولوژی انسان، بازاریابی و کارآفرینی کاربردی، پیشگیری از آسیب های جسمانی، مقدمه ای بر بیومکانیک انسانی. سال دوم: تغذیه ورزشی، مقدمه ای بر روانشناسی ورزش و تمرین، مسائل حقوقی و اخلاقی در ورزش، آناتومی ستون فقرات، سر، سینه و شکم، تست عملکرد برای ورزش و تمرین، آسیب ها و درمان ها، فیزیولوژی کاربردی انسان، حرکت شناسی، ارزیابی حرکت بیومکانیک و کنترل حرکتی، مقدمه ای بر کار بالینی در کلینیکهای دانشجویی، مهارت های توانبخشی بنیادی، یادگیری مبتنی بر شواهد. سال سوم: کاربرد استدلال بالینی در کلینیک ها، روش های تحقیق، داروها در ورزش، ارتز و پروتز، آسیب ها و درمان ها، درمان های ورزشی پیشرفته، بازتوانی و بازگشت به رقابت، مدیریت تروما، تصویربرداری تشخیصی، روانشناسی ورزش و تمرین. سال چهارم: تجربه کار بالینی، پروژه تحق
یقاتی، کار بالینی در کلینیک، قدرت و آماده سازی ورزشکار، روانشناسی آسیب های ورزشی و توانبخشی (رجوع شود به سایت دانشگاه دوبلین سیتی). درجه دی-ای-تی (DAT) یا دکترای بالینی امدادگری ورزشی Doctorate in Athletic Training دانشگاه ایالتی ایندیانا اولین برنامه دکترای بالینی در امدادگری ورزشی (DAT) (57 واحد) را زیر نظر کمیسیون اعتباربخشی تحصیلات امدادگری ورزشی (CAATE) ارائه داد. این برنامه با استفاده از ترکیبی از دروس نظری و دروس عملی ارائه می شود.این برنامه باید در 6 ترم ثبت نام مستمر و تمام وقت تکمیل شود. برنامه دکترای بالینی در امدادگری ورزشی (DAT) برای امدادگران ورزشی معتبری که به دنبال دوره های پیشرفته و تحقیقات کاربردی هستند دایر شده است. فارغ التحصیلان این برنامه به متخصصصان بالینی با دانش و مهارت های پیشرفته مورد نیاز برای ارائه مراقبت از بیمار در بالاترین سطوح تبدیل خواهند شد. از افراد دارای دکترای بالینی انتظار می رود که رهبری و نوآوری در علم و عمل پیشرفته امدادگری ورزشی را فراهم سازند. البته آنچه هنوز در کشور ایران تا حدودی شناخته شده است، فعالیت اتلتیک ترینر در کنار متخصصین پزشکی ورزشی یا فیزیوتراپیست ها در
تیم های باشگاهی یا پوشش پزشکی مسابقات است. در این طیف خدماتی، امدادگر ورزشی که آن پزشکیار ورزشی گفته می شود فردی است که توانایی انجام کمکهای اولیه را به ورزشکاران داشته باشد و بتواند در حضور یا عدم حضور پزشک تیم، به ارائه حداقل ها و خدمات اولیه پزشکی بپردازد. هدف از تربیت این افراد، کمک به پزشکان و فیزیوتراپیست های تیم، و مهیا نمودن خدمات اولیه پزشکی در کلیه محیط ها و اماکن ورزشی و اجراء و حفظ و ارتقاء سطح سلامت و ایمنی ورزشکاران می باشد. اما در کشورهای اطراف مثل آذربایجان متخصص توانبخشی تربیت بدنی با همکاری نزدیک با پزشک (پزشک ورزشی، جراح تروما، متخصص مغز و اعصاب، جراح مغز و اعصاب، متخصص قلب، جراح قلب و ...) به ارائه خدمات توانبخشی به ورزشکاران و افراد مبتلا به بیماری و آسیب می پردازد. دانشجویان مقطع لیسانس در دانشگاه های آذربایجان (رجوع شود به دپارتمان طب و توانبخشی ورزشی آکادمی دولتی تربیت بدنی و ورزش آذربایجان ) به منظور بهبود سطح عملکرد و بهبود کیفیت زندگی. موضوعات مربوط به درمانهای فیزیکی مانند آناتومی و فیزیولوژی انسان، بیوشیمی، روانشناسی، بیومکانیک و حرکت شناسی، حرکت درمانی، پزشکی ورزشی و غیره را مطا
لعه خواهند کرد. این برنامه تمرین های عملی را با آموزش تئوری ترکیب می کند. دانش جویان نحوه معاینه بیماران مبتلا به انواع بیماری ها و آسیب ها و اجرای طرح درمانی را مطالعه خواهند کرد. پس از اتمام دوره، دانشجویان آمادگی کامل برای کار به عنوان پزشکیار و مربی توانبخشی جسمانی در فدراسیون های ورزشی، مدارس ورزشی، مراکز توانبخشی، کلینیک های ورزشی و غیره را خواهند داشت. این یک شغل با اولویت بالا است که نه تنها در آذربایجان بلکه در سطح بین المللی مورد تقاضای کارفرمایان است. در آفریقای جنوبی به کسی که به امور درمانگری ورزشی می پردازد متخصص بیوکینتیک گفته می شود. متخصصان بیوکینتیک در آفریقای جنوبی عضو فدراسیون جهانی امدادگری و درمانگری ورزشی هستند. وظیفه اصلی بیوکینتیکیست بهبود عملکرد فیزیکی و مراقبت از سلامت از طریق ورزش است. این متخصص با استفاده از ورزش درمانی بر اساس شواهد علمی، افراد مبتلا به انواع آسیب های ورزشی، بیماری های مزمن، و بیماری های سبک زندگی را توانبخشی و درمان می کند. علاوه بر این، یک متخصص بیوکینتیک سلامت و تندرستی را ارتقا می دهد، به دنبال حفظ توانایی های بدنی بیمار، و همچنین ارائه یک برنامه فعالیت بدنی
تخصصی است. او بر توانبخشی فاز نهایی و برنامه های ورزشی تجویزی برای متعادل کردن قدرت و طول عضلانی تمرکز دارد. بیوکینتیک یک حرفه شناخته شده پزشکی است که شامل مدیریت عادات ورزشی موثر به منظور بهبود وضعیت جسمانی و کیفیت زندگی فرد است. یک متخصص بیوکینتیک از طریق ارزیابی فردی و تجویز ورزش در زمینه آسیب ها (حاد و مزمن) و افزایش عملکرد به این امر دست می یابد. تخصص بیوکینتیک در شورای حرفه های پزشکی آفریقای جنوبی ثبت شده است و کد نظام پزشکی دارد (رجوع شود به سایت دپارتمان ورزش دانشگاه کیپ تاون غربی). فیزیوتراپی و بیوکینتیک هر دو در درمان توانبخشی ورزشی نقش دارند که به دنبال رفع آسیب حاد یا بیماری مزمن و همچنین کمک به بهبودی و تناسب اندام و عملکرد است. آسیب های اسکلتی عضلانی نتیجه قابل پیش بینی شرکت در فعالیت های ورزشی است. توانبخشی باید در اسرع وقت پس از وقوع آسیب شروع شود. درمان یک ورزشکار آسیب دیده به طور ایده آل توسط یک برنامه بین رشته ای فیزیوتراپی و بیوکینتیک مدیریت می شود (رجوع شود به سایت دانشکده علوم ورزش و حرکت ژوهانسبورگ) چهره های ماندگار "امدادگری و درمانگری ورزشی". پروفسور ویلیام پرنتیس، استاد دپارتمان علوم
ورزشی دانشگاه کارولاینای شمالی او دارای مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد علوم ورزشی از دانشگاه دلاویر و دکترای طب ورزشی از دانشگاه ویرجینیا و همچنین یک مدرک کارشناسی نیز در رشته فیزیوتراپی از دانشگاه کارولاینا دارد. ایشان بیش از 10 عنوان کتاب در حیطه طب ورزشی، "امدادگری و درمانگری ورزشی" نوشته است. دکتر پرنتیس جوایز متعددی را از انجمن ملی اتلتیک ترینر (ناتا) دریافت کرده است، از جمله مهمترین آنها جایزه استاد برجسته امدادگری ورزشی میلر در سال 1999. و جایزه برجسته ترین اتلتیک ترینر در سال 1999. دکتر پرنتیس در سال 2004، به تالار مشاهیر اتلتیک ترینر افزوده شد. در سال 2006، ناتا بورسیه تحصیلی ویلیام ای پرنتیس را تأسیس کرد که سالانه به نام او ارائه می شود. او در سال 2014 جایزه پزشکی ورزشی ارنست جوکل را از آکادمی ورزشی ایالات متحده دریافت کرد. آرتی فلوید: فلوید به عنوان یک درمانگر ورزشی در دانشگاه آلابامای غربی کار می کند. او اکنون نزدیک به 40 سال به عنوان عضو هیئت علمی در دانشگاه خدمت کرده و مدیر درمانگری ورزشی آنجا است. میراث فلوید در درمانگری و امدادگری ورزشی که توسط همکارانش به عنوان یکی از فداکارترین مربیان ورزشی
در این حرفه شناخته می شود، خدمات و فداکاری او خواهد بود. فلوید یکی از اعضای سابق هیئت مدیره ناتا است. او همچنین به عنوان نماینده هیئت مدیره بنیاد تحقیقات و آموزش ناتا انتخاب شد و اولین عضوی بود که به طور همزمان در هیئت مدیره ناتا و بنیاد ناتا انتخاب شد. فلوید در حال حاضر یک داوطلب فعال در سطح محلی، ایالتی و ملی است. منابع علمی "امدادگری و درمانگری ورزشی". کتاب شناسی در ایران 1. کتاب مقدمه ای بر پزشکیاری ورزشی، تألیف محمد مشهدی و محسن شهیدی (1393) انتشارات دانش و سلامت و همکاری هیئت پزشکی ورزشی استان قم، اولین منبع منتشر شده به زبان فارسی در این حیطه است. 2. ترجمه جلد اول کتاب «تکنیک های توانبخشی در طب ورزشی و امدادگری ورزشی» اثر ویلیام ای پرنتیس توسط دکتر حسن دانشمندی، (استاد دانشکده علوم ورزشی دانشگاه گیلان) و همکاران (1395) از سوی انتشارات حتمی ناشر معتبر کتاب های علوم ورزشی منتشر شده است. 3. مراقبت های اضطراری در درمانگری ورزشی تالیف کیت ام گورس با ترجمه سیدصدرالدین شجاع الدین، سلمان نوریان دهنو 4. کتاب «طب ورزشی برای امدادگران ورزشی» تألیف دکتر راب راید و ترجمه دکتر محمدکریمی زاده اردکانی، شیما باباخانیان
5. کتاب امدادگر ورزشی پیشرفته نوشته آذر آقایاری و همکاران از کتاب های تخصصی انتشارات دانشگاه پیام نور در این حیطه است که برای تدریس در رشته تربیت بدنی این دانشگاه طراحی و تدوین شده است. 6. کتاب پزشکیار ورزشی اثر فرشته زمانپور گمیک (1399)توسط انتشارات علوم و فنون پزشکی اهواز منتشر شده است. 7. جدیدترین اثر در این حوزه، کتاب بررسی قلمرو مسئولیت حقوقی پزشک و پزشکیار ورزشی در حقوق ایران و آمریکا اثر محمدرضا رستمی بوده و چاپ اول آن در سال 1400 توسط انتشارات امجد منتشر شده است. سازمان ها و نهادهای مربوطه. انجمن ملی امدادگران ورزشی آمریکا (NATA). این انجمن که در سال 1950 تأسیس شده است مشهورترین سازمان در زمینه خدمات و دوره های اتلتیک ترینر است. شعار انجمن ملی اتلتیک ترینر آمریکا عبارت است از "خدمات بهداشتی برای ورزش و زندگی". این انجمن در نظر دارد تا میزان کیفیت سلامت را برای ورزشکاران و کسانی که در فعالیت های ورزشی شرکت می کنند افزایش دهد و همچنین حرفه اتلتیک ترینر را از طریق آموزش و تحقیق دربارهٔ پیشگیری، سنجش، مدیریت و توانبخشی آسیبها، ارتقا بخشد. زمینه های فعالیت اتلتیک ترینر: بر اساس گزارشی که توسط تیم مدیران ر
اهبردی در آگوست 2007 ارائه شده است، اتلتیک ترینر توسط نظام پزشکی آمریکا (AMA) به عنوان یکی از حرفه های مجموعه مراقبت های بهداشتی از سال 1990 شناخته شده است. در این تعریف پنج حوزه پزشکیاری ورزشی عبارتند از: 1) پیشگیری و محافظت از آسیب یا بیماری . 2) ارزیابی و تشخیص بالینی . 3) مراقبتهای اورژانسی و فوری . 4) درمان، توانبخشی . 5) سلامت و تندرستی سازمانی و حرفه ای انجمن درمانگران ورزشی کانادا. Canadian Athletic Therapists' Association به اختصار CATA در سال 1965 تأسیس شد. شورای بین المللی درمانگری ورزشی برای صدور گواهینامه به طور مداوم در تلاش است تا این رشته را به عنوان یک حرفه از خدمات سلامتی (که از انتاریو-تورونتو کانادا پایه گذاری شده) در سایر استان های کانادا و کشورهای دیگر مانند کره جنوبی، برزیل، کلمبیا، ایران، چین، هند، مکزیک و سنگاپور گسترش دهد. به شرطی که این امر در هر حوزه قانونی و قضایی کشورها محقق شود. الزامات بیشتر ممکن است طبق دستورالعمل های دولتی و مراجع قضایی آن کشورها قابل انجام باشد. فدراسیون جهانی "امدادگری و درمانگری ورزشی" (WFATT). هدف از بنیان این فدراسیون شناساندن "امدادگری و درمانگری ورزشی"
به عنوان یک بخش اساسی از تیم مراقبت های بهداشتی چند-رشته ای در سراسر جهان اعلام شده است. WFATT چشم انداز خود را پیشبرد منافع بین المللی اعضای خود به منظور یک هدف مشترک یعنی: (ارائه مراقبت های بهداشتی بهینه برای افراد ورزشکار یا دارای فعالیت بدنی) تعیین کرده است. جامعه درمانگران ورزشی بریتانیا. نهاد تخصصی اسپورت تراپیست های بریتانیا که مقر آن در گلاسکو می باشد. جامعه درمانگران ورزشی در سال 1990 تأسیس شد و امروزه نهادی برای هدایت درمانگران ورزشی در انگلستان است. عضویت در این جامعه در سطح فارغ التحصیل از طریق یک برنامه مدرک معتبر است. انجمن در حال حاضر با 30 دانشگاه از جمله دو دانشگاه بین المللی همکاری می کند و 38 برنامه دانشگاهی در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد را اعتبار می بخشد. سازمان درمانگران توانبخشی ورزشی ایرلند. بر طبق اسناد بریتیش جورنال (پزشکی ورزشی بریتانیا)، «توانبخشی ورزشکاران (تفریحی و حرفه ای) باید به عنوان یک مهارت پیشرفته که نیاز به آموزش تخصصی دارد، شناخته شود. درمانگری ورزشی (Athletic Therapy) این کار را انجام می دهد. سازمان درمانگران توانبخشی ورزشی ایرلند (ARTI) یک نهاد حاکمیتی است که مسئول
ارتقاء، تنظیم مقررات و آموزش مداوم درمانگران ورزشی معتبر در ایرلند است. ARTI متعهد شده است اطمینان حاصل کند که تمام درمانگران ورزشی معتبر (ATC) بالاترین کیفیت مراقبت های بهداشتی را برای همه بیماران و ورزشکاران ارائه می دهند. این امر با تأکید بر عملکرد مبتنی بر شواهد از طریق ارتقای شغلی مستمر (CPD) و از طریق حفظ گواهی مراقبت های اورژانسی حاصل می شود. برای دریافت مدرک درمانگر ورزشی معتبر از سازمان ARTI، پس از گذراندن دو مرحله آزمون، باید ریز نمرات/گواهینامه کالج رشته مرتبط و یک گواهینامه امدادگر اورژانس (EFR) ارائه شود. انجمن درمانگری ورزشی و توانبخشی ورزشی اسراییل. Israel association of athletic therapy and sport rehabilitation دپارتمان درمانگران ورزشی هنگ کنگ. درمانگری ورزشی در هنگ کنگ توسط آموزشکده فنی هنگ کنگ (THEI) در سال 2012 تأسیس شد که هدف آن پرورش درمانگران ورزشی شناخته شده و حرفه ای بین المللی و اعتباربخشی برای ارائه خدمات ورزش درمانی به ورزشکاران یا ورزش دوستان در سطوح مختلف. (رجوع شود به درمانگری ورزشی سایت دانشکده فنی هنگ کنگ) طبق توضیحات انجمن درمانگران ورزشی (SST)، سازمان اعتباربخشی برای این برنا
مه، یک درمانگر ورزشی یک متخصص مراقبت های بهداشتی است که دانش، مهارت و توانایی لازم را دارد: 1. استفاده از اصول ورزش و تمرین برای بهینه سازی عملکرد، آمادگی و برنامه های پیشگیری از آسیب 2. ارائه مراقبت فوری از صدمات و پشتیبانی اورژانسی حیاتی پایه (BLS) در یک محیط ورزشی، آموزشی و رقابتی 3. ارزیابی، درمان و در صورت لزوم برای مشاوره و مداخله ارجاع به متخصص 4. ارائه ماساژ ورزشی و درمانی مناسب در زمینه ورزش و فعالیت بدنی 5. برنامه ریزی و اجرای برنامه های توانبخشی مناسب سازمان امدادگران ورزشی ژاپن. در کشور ژاپن نیز مانند ایران وزارت بهداشت این کشور مسئولیت این رشته را به عهده ندارد بلکه به عهده وزارت علوم می باشد. اما سازمان تخصصی اتلتیک ترینر با نام سازمان امدادگران ورزشی ژاپن وجود دارد که پیگیر امور شغلی آنهاست. اعضای این سازمان شامل دو گروه هستند : (BOC-AT): یک بخش فارغ التحصیلان اتلتیک ترینینگ یا اتلتیک تراپی از کشورهای آمریکا و کانادا که به کشور ژاپن برگشته اند: US-based credential JSPO-AT): بخش دوم فارغ التحصیلان داخلی این رشته به عنوان بخشی از علوم ورزشی در خود ژاپن که مدرک خود را از سازمان ورزش ژاپن دریافت می
کنند.domestic credential انجمن امدادگران ورزشی جمهوری کره. رجوع شود به سایت امدادگران ورزشی جمهوری کره جامعه امدادگران ورزشی تایوان. جامعه امدادگران ورزشی تایوان (TATS) که عضو فدراسیون جهانی "امدادگری و درمانگری ورزشی" (WFATT) هستند. برای دستیابی به شناخت بین المللی از "امدادگری و درمانگری ورزشی" به عنوان "بخش اساسی تیم مراقبت های بهداشتی چندرشته ای" تأسیس شده است. امدادگران ورزشی سازمان پزشکی ورزشی استرالیا (SMA). پزشکی ورزشی استرالیا، یک سازمان ملی چند رشته ای از متخصصان است. امدادگران ورزشی به همراه بسیاری دیگر از متخصصان رشته‫ های ورزشی، در همه سطوح ورزشی، نقش اصلی را در مراقبت از ورزشکاران دارند. امدادگر ورزشی اغلب مسئولیت مصدومیت ورزشکار و ارجاع به پزشکان را دارد. امدادگران ورزشی همچنین در تمام سطوح ورزشی جزء لاینفک تیم پزشکی ورزشی محسوب می‫ شوند. پزشکی ورزشی استرالیا از طریق برنامه Safer Sport سال هاست که بدنه اصلی آموزش امدادگران ورزشی در استرالیا بوده است . تشکیلات سازمانی در ایران. Iran Athletic Training and Therapy Association اتلتیک ترینر در ایران دو گروه را شامل می شود: گروهی که با عنوان پزشکیار
ورزشی تحت نظارت فدراسیون پزشکی ورزشی دوره دیده و پوشش پزشکی مسابقات را برعهده دارند. و گروه دوم فارغ التحصیلان گرایش امدادگر ورزشی که با عنوان درمانگر ورزشی فقط یک مدرک دانشگاهی با این عنوان دارند. علی رغم تربیت چندهزار فارغ التحصیل امدادگری ورزشی در دانشگاه های دولتی و غیردولتی ایران، هنوز هیچ اتحادیه یا تشکیلات دولتی و نهاد مدنی غیر دولتی برای این افراد بنیان نشده است.
فرد لویچتر () یک متخصص وسائل اعدام و یک انکارکننده هولوکاست آمریکایی است. لویچتر در زمانی که برای دفاع از انکارکننده هولوکاست معروف به نام ارنست زوندل در دادگاه حاضر شد شهرت جهانی یافت. معمولاً گزارش او به عنوان دلیل علمی رد هولوکاست توسط انکارکنندگان هولوکاست در نظر گرفته می شود؛ ولیکن افرادی مانند ارول موریس مقالاتی در رد گزارش او نوشته اند. زندگی نامه. لویچتر مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه بوستون در سال ۱۹۶۴ دریافت کرد. او دوره بعد از کارشناسی را در دانشگاه هاروارد گذراند. او دارای مدرک تخصصی مهندسی نیست با اینکه بیشتر عمر خود را به امور مهندسی گذرانده است. لویچتر شرکت فرد لویچتر را تأسیس کرد که به کمک آن به ایالات مختلف دستگاه های اعدام می فروخت و به آن ها نظارت می کرد. او ابتدا کار خود را با صندلیهای برقی شروع کرد. او معتقد بود که کار او انساندوستانه است زیرا زجر متهمان را کم می کند. او چندین دستگاه اعدام به کمک تزریق به ایالتهای مختلف فروخت. دادگاه زوندل. در سال ۱۹۸۸ او توسط ارنست زوندل استخدام شد که در آن زمان در کانادا به جرم انکار هولوکاست دادگاهی بود. او حاضر شد به عنوان متخصص در دادگاه شهادت دهد و
مبلغ ۳۰۰۰۰ دلار دریافت کند. لویچتر به آشویتز سفر کرد و از محل بازدید کرده و با افراد آن مصاحبه نمود. او در گزارش خود نتیجه گرفت که این محل نمی تواند به عنوان اتاق گاز مورد استفاده قرار گرفته باشد. او نتایج کار خود را در گزارشی به نام گزارش لویچتر منتشر کرد. دادگاه از او درخواست کرد که در دادگاه حاضر شده و شهادت دهد که او اینکار را انجام داد. گزارش او در بین انکارکنندگان هولوکاست بسیار پرطرفدار بود و به بسیاری زبان ها ترجمه شد. در سال ۱۹۸۸ او به چندین اتاق گاز سر زد و نمونه هایی از دیوار آنجا بدون هماهنگی با مسئولین آن تهیه کرد. تمامی اعمال او توسط یک فیلمبردار همراه او ضبط شده بود. او نمونه ها را به بوستون آورد و به آزمایشگاه آلفا آنالیتیکال که یک آزمایشگاه شیمیایی بود داد و از آن ها درخواست کرد که آن را آزمایش کند. او در گزارش خود نوشت که تمامی نمونه ها یا منفی بودند یا نزدیک به مرز شناسایی بودند. او نوشت که این مقایسه در مقایسه با نمونه های کنترل نشان می دهد که این اتاق ها هیچگاه به عنوان اتاق گاز مورد استفاده قرار نگرفته بودند. مقدار بسیار کم زیکلون بی نشان می دهد که این اتاق ها در زمانی با زیکلون بی ضدعف
ونی شدند که این امر در مورد تمامی اتاقهای اردوگاه ها صادق است. مدیر آزمایشگاه جیمز روث در دادگاه شهادت داد. او تنها در دادگاه متوجه شد که نمونه ها مربوط به کجا بودند. روث گفت که او نمی دانسته است که نمونه ها مربوط به اتاق گاز است و در این صورت او باید تنها لایه رویی نمونه را آزمایش می کرد. در حالی که او تمامی نمونه را آزمایش کرده بود. مخالفان لویچتر اعتقاد دارند که او از این محل ۵۰ سال بعد از جنگ جهانی دوم بازدید کرده است و احتمال یافتن هرگونه آثار در نمونه ها بسیار کم است. بیشتر نتیجه گیری لویچتر بر اساس مقایسه او بین اتاقهای گاز و اتاقهای ضد عفونی که در آن نیز از زیکلون بی استفاده می شد است. روش او نمونه هایی با درصد بالای زیکلون بی از اتاقهای ضد عفونی بدست آورد حال آنکه این نتیجه در مورد اتاقهای گاز منفی بود؛ ولیکن نتایج او بر پایه این فرضیه هستند که مقدار زیکلون بی مورد نیاز برای کشتن یک انسان بسیار زیاد است. بعد از دادگاه. گروه های یهودی به شدت نسبت به گزارش لویچتر اعتراض کردند. تظاهراتی بیرون از دادگاه تشکیل شد و خانه لویچتر در ماساچوست نیز مورد تظاهرات قرار گرفت؛ ولیکن با این وجود لویچتر تا سال ۱۹۹۰ فع