Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
«آیبولیت-۶۶» () یک فیلم کمدی برای کودکان است به کارگردانی رولان بیکوف که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به اولگ یفریمف و فرونزیک مکرتچیان اشاره کرد.
«آدم ربایی، به سبک قفقازی» () یک فیلم کمدی است به کارگردانی لئونید گائدای که در سال ۱۹۶۷ در اتحاد شوروی تهیه شد. از بازیگران آن می توان به فرونزیک مکرتچیان و یوری نیکولین اشاره کرد.
لئونید گائدای (؛ – ) یک کارگردان، فیلم نامه نویس، و هنرپیشه اهل اتحاد شوروی بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شده است.
گیورگی دانلیا (؛ زادهٔ – درگذشته ۴ آوریل ۲۰۱۹) یک کارگردان، فیلم نامه نویس، و هنرپیشه اهل اتحاد شوروی/گرجستان/روسیه بود. وی از سال ۱۹۵۸ میلادی تا سال ۲۰۱۹ میلادی مشغول فعالیت بوده است. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه دولتی اتحاد شوروی و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شده است.
«میمینو» () یک فیلم کمدی است به کارگردانی گیورگی دانلیا که در سال ۱۹۷۷ در اتحاد شوروی تهیه شد. از بازیگران آن می توان به واختانگ کیکابیدزه، فرونزیک مکرتچیان و یوگنی لئونف اشاره کرد.
کمیته زبان اسپرانتو یا کمیتهٔ زبان که در سال ۱۹۰۵ توسط خالق زبان فراساخته ی اسپرانتو، دکتر لودویک زامنهوف و به تأثی از فرهنگستان فرانسه، در نخستین کنگره جهانی اسپرانتو مطرح گردید، برای حفظ و هدایت کردن توسعهٔ زبان علمی اسپرانتو به عنوان زبان مشترک جهانی به وجود آمد. وظیفهٔ کمیتهٔ زبان. وظیفهٔ اصلی کمیتهٔ زبان، حفاظت و حمایت کردن از اصول بنیادین زبان اسپرانتو و هدایت کردن نحوهٔ توسعه یافتن آن بود. بنابر پیشنهاد خود دکتر زامنهوف، ۱۰۲ اسپرانتودان از ۲۸ ملیت گوناگون برای عضویت در این کمیته انتخاب شدند. نخستین رئیس کمیتهٔ زبان امیل بویراک (Émile Boirac) بود. تاریخچه. کمیتهٔ زبان اسپرانتو، که به عنوان مؤسسه ای زبانی و مستقل در نخستین همایش جهانی اسپرانتو - که در شهر بولونی-سور-مر فرانسه برگزار شد - به وجود آمد، بعدها تبدیل به آکادمی اسپرانتو یا «فرهنگستان زبان اسپرانتو» شد. «آکادمی اسپرانتو» در ابتدا نام کمیسیون عالی «کمیتهٔ زبان» بود که در سال ۱۹۴۸ این دو در یک دیگر ادغام شدند و آکادمی اسپرانتو را به وجود آوردند که هنوز هم تحت همین نام مشغول به فعالیت است. سه بخش اصلی آن. سه بخش اصلی کمیتهٔ زبان عبارت بودند از: نخ
ستین رؤسای سه بخش فوق، به ترتیب تئوفیل کار (Théophile Cart)، آنتونی گرابووسکی (Antoni Grabowski)، و رنه دو سوسور (René de Saussure) بودند.
«علی بابا و چهل دزد» () یک فیلم درام و محصول مشترک اتحاد شوروی و هند است که در سال ۱۹۷۹ تهیه شده است. از بازیگران آن می توان به دهر مندرا، هما مالینی، پرم چوپرا، زینت امان، سوفیکو چیائوریلی و فرونزیک مکرتچیان اشاره کرد.
بای بای میمون () فیلمی در ژانر کمدی به کارگردانی مارکو فرری است که در سال ۱۹۷۸ منتشر شد. این فیلم در سی و یکمین جشنواره فیلم کن برنده جایزه بزرگ شده است.
جوایز گرمی ۲۰۱۶ روز دوشنبه ۱۵ فوریه ۲۰۱۶ در استیپلز سنتر لس آنجلس برگزار شد. جوایز این مراسم به بهترین خوانندگان، ترانه سرایان و آهنگ سازان فعال در بین ۱ اکتبر ۲۰۱۴ تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۵ رسید. پیش برنامه تلویزیونی مراسم، که به صورت رسمی به اسم مراسم افتتاحیه شناخته شده است و در آن اکثر جوایز را اهدا می کنند نزدیک به محل مراسم در تئاتر مایکروسافت برگزار شد. این شانزدهمین بار است که مراسم در استیپلز سنتر برگزار می شود. همچنین این مراسم در دیرترین تاریخ از سال ۲۰۰۳ به بعد برگزار شد. مراسم سال ۲۰۰۳ در ۲۳ فوریه اجرا شد. برخلاف سال های قبل که مراسم در روز یکشنبه برگزار می شد، نسخه ۲۰۱۶ آن برای اولین بار در روز دوشنبه اجرا شد که با بهره گیری از تعطیلات طولانی مدت روز رئیس جمهوری آمریکا همراه بود. مراسم در ایالات متحده توسط سی بی اس به پخش درآمد. برای اولین بار سی بی اس وابسته به نیمه غربی کشور حق پخش زنده مراسم گرمی از نیمه شرقی کشور را داشت به علاوه حق پخش تکرار در زمان های پربیننده محلی. نامزدان ۵۸مین مراسم جایزه گرمی، در ۷ دسامبر ۲۰۱۵ اعلام شدند. کندریک لامار با ۱۱ نامزدی بیشترین تعداد نامزدی را دریافت کرد. او چهارم
ین رپری است که توانست بیشترین نامزدی را در یک شب به دست بیاورد. او موفق به شکست رکورد امینم و کانیه وست که ۱۰ نامزدی در یک شب بودند شد. همچنین در کل او در جایگاه دوم بیشترین تعداد نامزدی در یک شب پس از مایکل جکسون (با ۱۲نامزدی در سال ۱۹۸۴) قرار گرفت. پس از او تیلور سوئیفت و د ویکند با ۷ نامزدی بیشترین تعداد نامزدی را دریافت کردند. آهنگساز مکس مارتین نیز با ۶ نامزدی بیشترین تعداد نامزدی را به عنوان هنرمند غیراجرایی دریافت کرد. ال ال کول جی برای پنجمین سال متوالی میزبان این مراسم بود. موزیک ویدئو «مرا شبیه خودت کن» از گوئن استفانی در حین چهار دقیقه پیام های بازرگانی گرمی که از سی بی اس پخش می شد، اجرا، فیلمبرداری و به صورت زنده پخش شد. کندریک لامار با کسب ۵ جایزه از جمله جایزه بهترین آلبوم رپ، بیشترین تعداد جایزه را دریافت کرد. تیلور سوئیفت با کسب سه جایزه از جمله جایزه آلبوم سال که برای آلبوم ۱۹۸۹ دریافت کرد به تنها زنی تبدیل شد که توانسته دو بار جایزه آلبوم سال را به عنوان هنرمند اصلی کسب کند. همچنین آلاباما شیکز، سه جایزه از جمله جایزه بهترین آلبوم آلترناتیو را کسب کرد. اد شیرن دو جایزه از جمله جایزه بهترین
ترانه سال را برای ترانه بلند بلند فکر کردن کسب کرد. مارک رانسون و برونو مارس جایزه رکورد سال را برای ترانه فانک بالاشهری کسب کردند و مگان ترینر جایزه بهترین هنرمند جدید را کسب کرد. نامزدها و برندگان. توجه: برندگان به حالت پررنگ درآمده اند.
سیبریایی () یک فیلم به کارگردانی آندری کونچالوفسکی است که در سال ۱۹۷۹ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به نیکیتا میخالکوف، ویتالی سولومین و لیودمیلا گورچنکو اشاره کرد. این فیلم در سی و دومین جشنواره فیلم کن، برنده جایزه بزرگ شده است.
مت چارمن (؛ زادهٔ ۵ ژوئن ۱۹۷۹) یک فیلم نامه نویس و نمایش نامه نویس اهل بریتانیا است. وی فیلم نامه نویس فیلم هایی همچون سوئیت فرانسوی و پل جاسوس ها بوده است.
عموی آمریکایی ام () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی آلن رنه است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. این فیلم در سی و سومین جشنواره بین المللی فیلم کن برندهٔ جایزهٔ بزرگ شده است.
جاش کولی () پویانما، کارگردان و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
جان تیتز (متولد ۱۱۱۰ میلادی، قسطنطنیه، درگذشت ۱۱۸۰ میلادی، قسطنطنیه) شاعر و گرامرنویس (متخصص دستور زبان) بیزانسی بود، که در قرن دوازدهم میلادی می زیست. اثر مهم او، کیلیادز (Chiliades) هست. تیتز، پدر یونانی و مادری گرجی (ایبریایی) داشت. در اثرش، تیتز، گزارش داده که مادربزرگش، خویشاوند شهبانو مریم از خاندان سلطنتی باگراتیونی، بوده که به همراه او به همراه خواهرش به قسطنطنیه آمد و بعدها همسر دوم سباستوس کرولاریوس کنستانتین و برادر/خواهر زاده پدرشاه، مایکل کلولاریوس شده است.
فریال گواشیری یک سیاستمدار ایرانی -آمریکایی است. او از سال ۲۰۱۴ دستیار مخصوص باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا است. وی فارغ التحصیل رشته ی حقوق از دانشگاه ایرواین، کالیفرنیااست.
برنارد ' برند' بشر (زاده ۲۰ اوت ۱۹۳۱ - درگذشته ۲۲ ژوئن ۲۰۰۷) و هیلا بشر (زاده ۲ سپتامبر ۱۹۳۴ - درگذشته ۱۰ اکتبر ۲۰۱۵) هنرمندان مفهومی و عکاس آلمانی بودند که به صورت مشترک کار می کردند. آن ها بیشتر به خاطر سری گستردهٔ تصاویر عکاسی یا نشانه شناسی شان از ساختمان های صنعتی و سازه ها که اغلب به صورت شبکه هایی سازماندهی شده شناخته شده اند. به عنوان بنیانگذاران چیزی که به عنوان «مکتب بشر» شناخته می شود، روی نسل های عکاسان مستند و هنرمندان تأثیر گذاشتند. آن ها برندهٔ جایزه هاسلبلاد و جایزه اراسموس شدند.
مگ لفاوه (؛ زادهٔ ) یک تهیه کننده، و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی فیلم نامه نویس فیلم هایی همچون پشت و رو و دایناسور خوب بوده است.
رونی دل کارمن (؛ زادهٔ ) یک پویانما، فیلم نامه نویس و کارگردان اهل فیلیپین است.
جاش سینگر (؛ زادهٔ ۱۹۷۲) یک فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی نویسنده فیلم هایی همچون ، به من دروغ بگو بال غربی، فرینج و افشاگر بوده است.
آندره آ برلوف () یک فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
آلن ونکوس () یک فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی فیلم نامه نویس فیلم هایی همچون از کف خیابان های کامپتون بوده است.
ایزیری ۲۸۶۸ استاندارد ملی ایران با عنوان درجات حفاظت تأمین شده توسط محفظه ها (کد IP) است. این استاندارد روش طبقه بندی محفظهٔ وسایل برقی را از نظر درجهٔ حفاظت بیان می کند. تاریخچه. اولین نسخهٔ این استاندارد در سال ۱۳۶۸ منتشر شد. تجدیدنظر اول آن مصوب ۱۳۷۵ است و تجدیدنظر دوم در اسفند ۱۳۸۶ به تصویب رسیده است. در تهیهٔ استاندارد ۲۸۶۸ از درجه حفاظت استفاده شده است. دامنهٔ کاربرد. استادارد ۲۸۶۸ برای طبقه بندی درجهٔ حفاظت وسایل برقی تا ولتاژ نامی ۷۲٫۵ کیلوولت کاربرد دارد. کد IP تعریف شده. مطابق این استاندارد، درجهٔ حفاظتی که به وسیلهٔ محفظه تأمین می شود به وسیلهٔ کد IP مشخص می شود. ساختار این کد در جدول زیر توضیح داده شده است: از حرف X در جایی استفاده می شود که تعیین مشخصهٔ مربوط به آن ضرورتی نداشته باشد. معنی هر یک از علائم دیگر به طور مختصر در جداول زیر آمده است: اطلاعات بیشتر در مورد هر یک از این نشانه ها و شرح دقیق شرایط آزمون در متن استاندارد موجود است.
آلن تانر (؛ زادهٔ - درگذشتهٔ ١١ سپتامبر ٢٠٢٢) کارگردان، فیلم نامه نویس و تهیه کننده فیلم اهل سوئیس بود. وی از سال ۱۹۵۷ میلادی تا ٢٠٢٢ مشغول فعالیت بود و از فیلمهایش می توان به "سرزمین بی صاحب"، "در شهر سپید"، "وسط دنیا"، "یوناس که در سال ۲۰۰۰ بیست وپنج ساله خواهد بود"، "سمندر"، "سال های خوش گذشته" و "شارل، زنده یا مرده" را نام برد.
سال های خوش گذشته () که در ایران با نام سودای پرواز دوبله و پخش شد، فیلمی در ژانر هنری به کارگردانی آلن تانر است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به تروور هاوارد اشاره کرد. این فیلم در سی و چهارمین جشنواره فیلم کن برنده جایزه بزرگ شده است.
خاطراتی برای بچه هایم () یک فیلم به کارگردانی مارتا میساروش است که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد. این فیلم در سی و هفتمین جشنواره فیلم کن برنده جایزه بزرگ شده است.
فرضیهٔ کورگان (به انگلیسی: Kurgan hypothesis) یکی از فرضیه ها در باب خاستگاه نیاهندواروپاییان است. این فرضیه گرچه در میان فرضیه های موجود در این زمینه یکی از شناخته شده ترین هاست، ولی هنوز هم دربارهٔ آن اختلاف نظر است. به تازگی نیز یافته های دانش ژنتیک دو فرضیه آناتولی و قفقاز را مطرح کرده است، به عقیده دکتر دیوید رایش اقوام هندواروپایی که مردمانی قبیله ای بودند، ممکن است از قفقاز سرچشمه گرفته باشند که بعد ها گروهی از انها به اروپای شرقی مهاجرت کردند، که باعث پیدایش فرهنگ یامنا شدند پیدایش این فرهنگ در مهاجرت گسترده اقوام هندواروپایی به اروپای مرکزی و غربی نقش موثری داشت بطوری که امروزه اکثر مردمان قاره اروپا از نوادگان این اقوام هستند.. نخستین بار ماریا گیمبوتاس (Marija Gimbutas) در ۱۹۵۶ میلادی، این فرضیه را پیش نهاد. او خاستگاه هندواروپائیان را استپ های اورال/ولگا (Uralic/Volgan steppe) معرفی نمود. وی نظریه خود را با توجه به فرهنگی باستان شناختی که او آنرا فرهنگ کورگان (در زبان اسلاوی و ترکی به معنای تپه) می نامید، مطرح کرد. نشانهٔ بارز این فرهنگ، نوع خاصی از تپه های خاکسپاری بود که در سرتاسر منطقه کشف شده
بودند. وی باور داشت که مردمان این فرهنگ جنگجویانی سوارکار بودند که در جنگ ها از سلاح برتر استفاده می کردند. آنان نخستین کسانی بودند که اسب ها را رام کرده و از این توانایی خود برای گسترش فرهنگشان در میان همسایگان خود در اروپای باستان استفاده می کردند. گیمبوتاس بر این باوربود که کوچ بزرگ این جنگاوران به سوی اروپا، فرهنگ باستانی اروپا را از زن سالاری به سوی پدرسالاری سوق داده است. جی پی مالری -که در کل، فرضیهٔ کورگان مورد پذیرش اوست- این نظر را قبول ندارد و آن را ناشی از تصور غلط از تاریخ اروپا می داند. منابع. Wikipedia contributors, "Kurgan hypothesis," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Kurgan_hypothesis&amp;oldid=695319581 (accessed January 16, 2016).
بِردی () فیلمی در ژانر جنگی و درام به کارگردانی آلن پارکر است که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به متیو موداین، نیکلاس کیج، کارن یونگ، و برونو کیربی اشاره کرد. این فیلم در سی و هشتمین جشنواره فیلم کن برنده جایزه بزرگ شده است.
مرگ در پاییز نمایشنامه ای است از اکبر رادی در سه پرده: «محاق» (۱۳۴۴) و «مسافران» (۱۳۴۵) و «مرگ در پاییز» (۱۳۴۵). این نمایشنامه دارای فضای محلی و روایت زندگی مردمان گیلک می باشد. نخستین نمایش. سه گانهٔ «محاق»، «مسافران» و «مرگ در پاییز» در تلویزیون ملی ایران خلاصه داستان. پردهٔ اول؛ محاق (١٣۴۴) کومه ای است در نفوت. کاس آقا برای فرار از سربازی به رودبار رفته. گل خانم که دلتنگِ رفتنِ پسرش است به ملوک، دخترش، می گوید که رفتنِ کاس، مشدی را از پا انداخته. مشدی، اسبی را از نقره خریده است. ملوک که به قهر از خانهٔ شوهرش میرزاجان به آنجا آمده، مشدی و گل خانم را سرزنش می کند. چون او دخترِ نقره را مسبب بدبختی های خود می داند و معتقد است نقره، خود، دلال رابطهٔ دخترش با میرزاجان بوده است. مشدی با حالتی پریشان به خانه می آید. اسب در راه غش کرده و چشمان اسب که مشدی را به یادِ چشمان کاس آقا می انداخته، حالِ مشدی را دیگرگون کرده است. او که باورش نمی شود نقره به او کلک زده باشد؛ با دیدن ملوک، خشمش بیشتر می شود و در برابر اعتراضات ملوک که به پدر می گوید او را به اسبی فروخته، ملوک را مجبور می کند به خانه اش برگردد. پردهٔ دوم؛ مسا
فران (١٣۴۵) قهوه خانه ای در واقعه دشت است. ادامهٔ شب در تک پردهٔ قبل. میرزاجان و شقی، تخته نرد بازی می کنند. شقی می بازد و میرزاجان را مورد عتاب قرار می دهد که چند وقتی است با نقره صمیمی شده و پول های او را زیرِ پای دختر بدنامِ نقره می ریزد. نقره وارد می شود با تیپّ کاملاً مجهّز شهری. شقی و نقره درگیر می شوند و شقی، دلال صفتیی او را به رخ می کشد. اما اِبی قهوه خانه چی مانع از درگیری بیشترِ آن ها می شود. مشدی یخ زده و با کوله پشتیی بزرگی بر دوش وارد می شود. اسب، مُرده. نقره معیوب بودن اسب را به گردن نمی گیرد. مشدی که قصدِ رفتن به رودبار نزدِ کاس آقا را دارد، حالت غریبی پیدا کرده است. برف، سنگین شده و راه ها بسته. میرزاجان و اِبی هرچه تلاش می کنند تا مشدی را از رفتن بازدارند، موفق نمی شوند. مشدی می رود و میرزاجان تقاضای نقره را برای رفتن به خانه اش رد می کند. پردهٔ سوم؛ مرگ در پاییز (١٣۴۵) انتهای شب است و ادامه ی پرده ی قبل در کومه ی مشدی. مشدی را بی جان و یخ زده کنار پل پیدا کرده اند که از رفتن بازمانده است. او را به خانه آورده اند. میرزاجان، اِبی را به دنبال دکتری فرستاده که گرچه طبیب حیوانات است اما به اعتقا
د میرزاجان در این وقتِ شب، غنیمتی است. طبیب می آید اما عاجز از درمانِ مشدی، می رود. میرزاجان که راننده ی کامیون است به خاطر باکک خالی، نمی تواند مشدی را به درمانگاه صومعه سرا برساند. پس، از اِبی می خواهد دوچرخه اش را در اختیار آن ها قرار دهد. ابی نمی پذیرد. آن ها مستأصل از درمانِ مشدی، او را به ایوان می آورند. مشدی که خواسته رو به باغ و نگاهش به درخت بِه، یادِ کاس آقا بیفتد؛ با اندوه، از زمین و اسب و کاس آقا یاد می کند و در سپیده ی صبح می میرد. متن. پردهٔ «محاق» نوشته و منتشرشده به سال ۱۳۴۴ در مجلّهٔ "پیام نوین" و پرده های «مسافران» و «مرگ در پاییز» نوشته و منتشرشده به سال ۱۳۴۵ در همین مجلّه است. نمایشنامه نخستین بار به طور کامل در قالب یک کتاب در سال ۱۳۴۹ توسّط انتشارات رز چاپ شد. نویسنده نمایشنامه را در بهار ۱۳۵۶ بازنوشت.
زیادی برات خوشگله () فیلمی در ژانر کمدی به کارگردانی برتران بلیه است که در سال ۱۹۸۹ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به ژرار دوپاردیو، ژوزین بالاسکو، کارول بوکه، فرانسوا کلوزه و ریچارد مارتین اشاره کرد. این فیلم در چهل و دومین جشنواره فیلم کن برنده جایزه بزرگ شده است.
عباس علی محقق خراسانی معروف به محققِ واعظ و محققِ خراسانی در تاریخ چهارشنبه پانزدهم ماه صفر ۱۳۱۰ قمری (۱۴ شهریور ماه ۱۲۷۱ شمسی) در دامغان متولد گردید و در ۲۰ شعبان ۱۳۳۵ قمری (۱۳۴۲ شمسی) در تهران درگذشت. پدرش بمان علی محقق دامغانی بود.مراحل تحصیل ادبیات را نزد پدرش بمان علی محقق فراگرفته و فقه و اصول را از محمدباقر مدرس رضوی و حسن برسی و فلسفه را از آقا بزرگ شهیدی و محمدعلی فاضل خراسانی فراگرفته است. او چهار فرزند پسر به نام های هادی، محمد، جواد و مهدی و دو فرزند دختر به نام های فاطمه و زهرا داشت. مهدی محقق پژوهشگر معاصر فرزند وی است.
احمد سرهات حاجی پاشالی اوغلو (زادهٔ ۲۴ اکتبر ۱۹۶۴)، ملقب به سرهات، خواننده، مجری و تهیه کنندهٔ اهل ترکیه است. سرهات در استانبول متولد شد و فعالیت خود را در زمینهٔ تهیه کنندگی با تأسیس شرکت خود "اند پروداکشنز" (End Productions) در سال ۱۹۹۴ آغاز نمود. در همان سال، مسابقه اطلاعات عمومی "ریزیکو!" (!Riziko) که نسخه ترکی مسابقه آمریکایی "!Jeopardy" می باشد را به تهیه کنندگی و مجری گری خود آغاز کرد. در سال ۱۹۹۷ با اولین تک آهنگش "Rüya-Ben Bir Daha" پا به عرصهٔ موسیقی گذاشت. در کنار تهیه کنندگی و مجری گری، وی فعالیت خود را در زمینهٔ موسیقی ادامه داد و تک آهنگ های "Total Disguise" (با همخوانی ویکتور لازلو) در سال ۲۰۰۴، "Chocolate Flavour" در سال ۲۰۰۶، "I Was So Lonely", "No No Never (Moscow-Istanbul)" و "Ya + Ti" (هر سه با همخوانی تامارا گوردسیتلی) در سال ۲۰۰۸ و "Je M'Adore" در سال ۲۰۱۴ را منتشر کرد. او سن مارینو را در مسابقه آواز یوروویژن در سال ۲۰۱۶ در استکهلم نمایندگی کرد. او همچنین در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۹ نماینده سن مارینو بود. اوایل زندگی و تحصیلات. سرهات در ۲۴ اکتبر ۱۹۶۴ در استانبول، ترکیه به دنیا آمد. پدر
وی، اسماعیل حقی، افسر نیروی دریایی بود که همانند مادرش در ترابزون زاده شده بود. وی دوران ابتدایی خویش را در مدرسه ای واقع در اسکودار سپری نمود، سپس در مدرسهٔ خصوصی آلمانی ها (Deutsche Schule Istanbul) در بی اوغلو ادامه تحصیل داد. در نهایت در سال ۱۹۸۸ از دانشکده دندان پزشکی دانشگاه استانبول فارغ التحصیل گردید. در سال ۱۹۹۰ دورهٔ خدمت وظیفه عمومی سربازی خود را در بوردور به پایان رسانید. حرفه. تلویزیون و رویدادها. سرهات در سال ۱۹۹۴ شرکت خود «اند پروداکشنز» (End Productions) را تأسیس کرد. طی توافقی با شبکهٔ تلویزیونی TRT 1، این شرکت تهیه کنندگی مسابقه اطلاعات عمومی "!Riziko" که نسخهٔ ترکی مسابقهٔ آمریکایی "!Jeopardy" است را انجام داد. سرهات مجری گری این برنامه که از سوم اکتبر ۱۹۹۴ آغاز به پخش کرد را نیز انجام می داد. در سال ۱۹۹۵ او دو جایزهٔ پروانهٔ طلایی را در دو ردهٔ «بهترین مجری مرد سال» و «بهترین مسابقه اطلاعات عمومی» را برای "!Riziko" دریافت کرد. در ۱۹۹۶ وی بار دیگر جایزه «بهترین مسابقه اطلاعات عمومی» را از آن خود کرد. این برنامه پس از ۴۳۰ قسمت در اواخر ۱۹۹۶ خاتمه یافت. در سال ۱۹۹۶ مسابقهٔ تلویزیونی "هدف ۴" (
Hedef 4) که نسخهٔ ترکی "Connect Four" است در شبکه تلویزینی TRT 1 به تهیه کنندگی "اند پروداکشنز" (End Productions) آغاز به پخش کرد. سرهات در سال ۱۹۹۷ تهیه کنندگی مسابقه "Altına Hücum" که نسخه ترکی مسابقه "Midas Touch" بود را در Kanal 6 برعهده گرفت که پس از ۷۲ قسمت در همان سال پایان یافت. در سال ۱۹۹۸ "!Riziko" با مجری گری سرهات مجدداً به صحنه تلویزیون بازگشت. در همان سال برنامه "هدف ۴" (Hedef 4) نیز در Kanal 7 آغاز به پخش نمود و در سال بعد پایان یافت. "!Riziko" در سال ۱۹۹۹ پایان یافت و در همان سال سرهات مجری گری برنامه بحث و سرگرمی «همراه با سرهات بدون ریزیکو» (Serhat'la Rizikosuz) را آغاز کرد که پس از ۶ قسمت به اتمام رسید. پس از چند ماه "!Riziko" در Kanal 7 در سال ۲۰۰۰ آغاز به پخش کرد و ۶۵ قسمت ادامه یافت. در سپتامبر ۲۰۰۵ مجری گری تاک شوی "Kalimerhaba" را با همراهی کاترینا موتساتسو (Katerina Moutsatsou) در شو تی وی انجام داد که تهیه کنندگی این برنامه نیز برعهدهٔ "اند پروداکشنز" (End Productions) بود. در اواخر سال ۲۰۰۹، سرهات ارکستر رقصی هجده نفره به نام "Caprice the Show" را گرد هم آورد که اجراهای متعددی در سا
ل بعد برگزار کردند. سرهات با شرکت خود برگزاری و تهیه کنندگی برنامه هایی همچون مسابقه موسیقی دبیرستان ها (Liselerarası Müzik Yarışması، از ۱۹۹۸ تاکنون)، مسابقه بین المللی آهنگ کشورهای مدیترانه با نام «مگاهیت» (Megahit-Uluslararası Akdeniz Şarkı Yarışması، از ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴) و ماراتون رقص (Dans Maratonu، مسابقه رقص بین دبیرستان ها و دانشگاه ها به صورت مجزا، از ۲۰۰۹ تاکنون) را برعهده دارد. حرفه موسیقی. سرهات فعالیت موسیقی خود را در سال ۱۹۹۷ با آهنگ های "Rüya" و "Ben Bir Daha" آغاز کرد. در سال ۲۰۰۵ تک آهنگ "Total Disguise" را با همخوانی خوانندهٔ فرانسوی ویکتور لازلو منتشر کرد. شعر و آهنگ این ترانه توسط اولجایتو احمد تویسوز (Olcayto Ahmet Tuğsuz) نوشته شد و به هر دو زبان انگلیسی و فرانسوی اجرا و منتشر گردید. در سال ۲۰۰۵ ترانهٔ "Chocolate Flavour" را ضبط کرد که همزمان با "Total Disguise" در یونان منتشر گردید. در سال ۲۰۰۸ با همکاری خوانندهٔ روسی-گرجی تامارا گوردسیتلی (Tamara Gverdtsiteli) تک آهنگ های "I Was So Lonely", "No No Never (Moscow-Istanbul)" و "Ya + Ti" (نسخهٔ روسی ترانهٔ "Total Disguise") را ضبط کردند. این ق
طعات به صورت تک آهنگ و بعداً در آلبوم گوردسیتلی با نام "Vozdushiy Potsyelui" در سال ۲۰۰۸ منتشر گردیدند. سرهات در سال ۲۰۱۴ در فرانسه و آلمان شروع به فعالیت کرد. وی تک آهنگ پنجم خود را که یک ترانهٔ فرانسوی است با نام "Je M'Adore" را روانهٔ بازار کرد که نماهنگ آن به کارگردانی تیری ورگنس (Thierry Vergnes) در پاریس ساخته شد. "Je M'Adore" در رتبه بندی های جهانی به جایگاه چشمگیری دست یافت از جمله رتبهٔ اول برای ۵ هفته در یک ردهٔ Deutsche DJ Black/Pop Charts, رتبهٔ اول در Black 30، رتبهٔ دوم در British Dance Charts, رتبهٔ هشتم در French Dance Charts و رتبهٔ نهم در Swiss Dance Charts. در ۱۲ ژانویهٔ ۲۰۱۶ رادیو و تلویزیون سن مارینو اعلام کرد که سرهات این کشور را در مسابقه آواز یوروویژن در سال ۲۰۱۶ در استکهلم نمایندگی خواهد کرد. دیگر فعالیت ها. سرهات از سال ۲۰۱۰ مدیر مؤسسهٔ فارغ التحصیلان دبیرستان خصوصی آلمانی ها در استانبول (آلمانی:Verein der Ehemaligen Schüler der Deutschen Schule Istanbul) گردید و از سال ۲۰۱۳ به عنوان عضو هیئت مدیرهٔ انجمن مدیریت مدارس آلمانی در استانبول (آلمانی: Verein zum Betrieb der Deutschen Schul
e Istanbul) منصوب شد.
ایدریسا اودرائوگو (؛ زادهٔ -) کارگردان، فیلم نامه نویس و تهیه کننده اهل بورکینافاسو است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "لومیر و شرکا" اشاره کرد.
تیلای (بورکینافاسویی: Tilaï) یک فیلم به کارگردانی ایدریسا اودرائوگو است که در سال ۱۹۹۰ منتشر شد. این فیلم در چهل و سومین جشنواره فیلم کن برنده جایزه بزرگ شده است.
کوهی اوگوری (؛ زادهٔ ) کارگردان، فیلم نامه نویس و مقاله نویس اهل ژاپن است. فیلم نیش مرگ ساخته این کارگردان در چهل و سومین دوره جشنواره فیلم کن در سال ۱۹۹۰، برنده جایزه بزرگ شد.
نیش مرگ فیلمی ژاپنی به کارگردانی کوهی اوگوری است که در سال ۱۹۹۰ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به کیکو ماتسوزاکا و ایتوکو کیشیبه اشاره کرد. این فیلم در چهل و سومین دوره جشنواره فیلم کن برنده جایزه بزرگ شده است.
جانشین هادساکر () فیلمی در ژانر کمدی-درام به کارگردانی برادران کوئن و نویسندگی سام ریمی است که در سال ۱۹۹۴ به نمایش درآمد. چکیده داستان. نیویورک ۱۹۵۸ - در پی خودکشی بنیانگذار یک شرکت بزرگ، هیئت مدیره طرحی را برای در دست گرفتن و کنترل اوضاع مالی با خرید سهام ینیانگذار شرکت به قیمت پایین تر قبل از آنکه این سهام به فروش عمومی گذاشته شود، تنظیم می کند؛ بنابراین هیئت مدیران در راس شرکت فارغ التحصیل جوان و ساده لوحی را از دانشکده کسب و کار در مونسی ایندیانا، منصوب می کنند تا موقتاً ارزش سهام را کاهش دهند. یک زن روزنامه نگار فرستاده شده برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این غریبه، هویت خود را پنهان می کند تا اعتماد مدیر جدید را به دست آورد. متأسفانه برای طرح مدیران، با برنامه نوی مدیر عامل جدید، امید برتر، که توفیق شایانی را دربردارد، شرکت در نهایت به موفقیتی حتی بیشتر از قبل می رسد.
برای زندگی فیلمی در ژانر درام به کارگردانی جانگ ییمو است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به گه یو و گونگ لی اشاره کرد. این فیلم در چهل و هفتمین جشنواره فیلم کن برنده جایزه بزرگ شده است.
فرج برداری یا ولوکتومی به برداشتن بافت فرج گفته می شود. منابع. پرستاری داخلی جراحی برونر سودارث - تولید مثل و بیماری پستان - فصل ۵۷
تخمدان برداری یا اوفورکتومی به برداشتن یک یا هر دو تخمدان در عمل جراحی گفته می شود.
خیلی دور، خیلی نزدیک یا بسیار دور، چنین نزدیک! () فیلمی در ژانر فانتزی به کارگردانی ویم وندرس است که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد. این فیلم در چهل و ششمین جشنواره فیلم کن برنده جایزه بزرگ شده است.
جعفرلو روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان کوثر، بخش مرکزی، دهستان سنجبد شمالی قرار دارد. گویش اهالی جعفرلو مانند دیگر روستاهای شهرستان کوثر به زبان ترکی آذربایجانی است. این روستا در کنار روستاهای خلفلو، نرلو، قرخ بلاغ و خواجه ایم می باشد. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۴۰۱ جمعیت این روستا ۴۷ نفر بوده است.
بچه های دزدیده شده () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی جانی آملیو است که در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به رناتو کارپنتیری اشاره کرد. این فیلم در چهل و پنجمین جشنواره فیلم کن برنده جایزه بزرگ شده است.
خاطرات شخصی ژان دارک () رمانی است نوشتهٔ مارک تواین که بازگو کنندهٔ زندگی ژان دارک است، این اثر آخرین کتاب تکمیل شدهٔ تواین است که نویسنده آن را در سال ۱۸۹۶ و در سن ۶۱ سالگی نوشت. شرح کوتاهی از کتاب. این رمان به عنوان ترجمهٔ (اقتباس) توسط ژان فرانسوا آلدن و بر اساس خاطرات لویی دو کنت نگارش شد، یک نسخهٔ داستانی ارائه شده از دو کنت که به سه بخش تقسیم شده از زندگی ژان دارک می پردازد که عبارت هستند از: یک جوان در "دُومرمِی،" یک فرماندهٔ ارتش شارل هفتم فرانسه و یک متهم در دادگاه روآن. در اصل، این رمان به عنوان پاورقی در مجله هارپر در ابتدای ماه آوریل سال ۱۸۹۵ توسط تواین منتشر شد. یک فانتزی آگاه کننده که در هر بخش از اثر خواسته شده تا به شکل بی طرفانه و بدون در نظر گرفتن تعصبات، به روایت حقایق بپردازد، نسخهٔ اصلی و ابتدایی توسط انتشارات هارپر و برادران و با اعتبار تواین در مه ۱۸۹۶ منتشر شد.
ببخشید شما؟ یک مجموعه تلویزیونی به کارگردانی مهران مدیری است که در سال ۱۳۷۸ در ۸۰ قسمت در ساعت ۲۲:۳۰ از شبکه سه تلویزیون ایران پخش شد. در هر قسمت از این مجموعه، مجری برنامه، مهران مدیری، به گفتگو با صاحبان مشاغل مختلف از زاویه طنز می پرداخت. علاوه بر این، آیتم های طنزی نیز، عمدتاً در ارتباط با همین مشاغل در حین گفتگو پخش می شدند. از جمله مهمانان ویژه این برنامه می توان به سامان گلریز و عادل فردوسی پور اشاره کرد.
راندولف کالدکوت (؛ – ) یک نقاش اهل بریتانیا بود. کالدکوت یک هنرمند و تصویرگر متولد چستر بود، نشان افتخاری کالدکوت که هر ساله از طرف انجمن خدمات کتابخانه برای کودکان به برترین آثار مصورسازی شدهٔ کودکان اهدا می گردد به نام وی نامگذاری گردیده است. زندگی. هنر کالدکوت عمدتاً در طراحی و نگارگری کتابها خلاصه می شود، توانایی او در خَلق آثار ناب به شکلی بود که به عنوان یک هنرمند نابغه و سخاوتمند توسط آکادمی سلطنتی به رسمیت شناخته شد، کارهای وی بیشتر تحت تأثیر کتاب های کودکان در طول قرن نوزدهم می باشد، دو کتابِ طراحی شده توسط او به قیمت هر کدام یک شیلینگ به مدت هشت سال هر کریسمس منتشر گردیده است، کالدکوت همچنین طراحی هایی برای کتاب های خارج از کشور نیز داشته، طراحی های او دستمایه ای طنزآمیز می باشد که موارد مختلفی از شکار گرفته تا زندگی مد، کارتون و امثال آن ها را در بر می گیرد، مجموعه ای از کارهای او در زمینهٔ مجسمه سازی، نقاشی رنگ روغن و آبرنگ، در گالری آکادمی سلطنتی به نمایش گذاشته شده است، عمده آثار طراحی شدهٔ وی توسط ادموند ایوانز چاپ گردید.