Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عباس اکبری (زاده ۱۳۳۷ - شیراز)، مترجم، فیلم نامه نویس و تهیه کننده ایرانی است. زندگی نامه. عباس اکبری فارغ التحصیل رشته مهندسی کامپیوتر از دانشگاه شیراز است. او علاوه بر تدریس در دانشگاه در زمینهٔ ترجمه و نگارش فیلمنامه نیز فعالیت دارد. نگارش فیلمنامه های: «نماهنگ امام علی (ع)»، «نیمه بلند سفر» (۱۳۶۷)، «سه گانه در سفر آخر» (۷۹–۱۳۷۷)، بازنویسی فیلمنامه «بازهای پنهان» (۱۳۷۲)، سریال «نجات» در مرحله پیش تولید، «یوسف و زلیخا»، «حمزه سیدالشهدا»، «ابوسعید»، «آذرباد» از جمله فعالیت های اوست. همچنین فیلمنامه های «همه پدربزرگ ها قصه دوست دارند» و نماهنگ «بازگشت» به ترتیب برنده جوایز بهترین فیلمنامه در جشنواره فیلم فجر و جشنواره دوم سیما شدند. اکبری در زمینه ترجمه فعال است و از آثار او می توان به ترجمه کتاب های «راهنمای فیلم نامه نویس» (سید فیلد)، «فیلم نامه نویسی برای سینما و تلویزیون» (آلن آرمر)، «روند فیلم نامه نویسی» (رابرت برمن)، «نگارش فیلمنامه کوتاه» (ویلیام اچ فیلیس)، «نگارش فیلمنامه اقتباسی» (لیندا سینگر)، «ترمیناتور ۲»، «روز داوری» (جیمز کامرون، ویلیام ویشر)، «سکوت بره ها» (تد تالی)، «مرد سوم» (گراهام گرین)، «
یادداشت کوئیلر» (هارولد پنتر)، «در بارانداز» (باد شولبرگ)، «دجه کا» (رابرت ای شروود، جان هریسون) «درس های کارگردانی ایزنشتاین» (ولادیمیر نیژنی)، «شمال از شمال غربی» (ارنست لمان) اشاره کرد.
ازدواج در ایل باصری بر اساس رسم و رسوم خاص و منحصر به فرد باصری ها انجام می شده که هم اکنون نیز در میان باصری ها کم و بیش رواج دارد. انواع ازدواج. ازدواج فامیلی. در بین مردم باصری بیشتر ازدواج ها فامیلی است. زیرا آن ها باور دارند که: «وصلت با خودی معامله با غیر.» البته ازدواج های برون طایفه ای هم هست منتها به سبب چشم هم چشمی ها خیلی گران تمام می شود. از یک سو ممکن سبب همخونی و دوستی بشود اما از سوی دیگر موجبی برای دعواها و کشمکش ها و در مواردی قتل و غارت ها را به دنبال خواهد داشت. ازدواج گو به گو. گاهی اوقات دو پسر از دو خانواده با خواهر یکدیگر ازدواج می کردند. به اینگونه ازدواجها، گو به گو می گفتند که مشکلات کمتری داشت و کمتر اتفاق می افتاد که بین چنین خانواده هایی بر خورد جدی روی دهد. این ازدواج درحقیقت نوعی دادوستد به حساب می آمد زیرا، از بار سنگین شیر بها و برخی از مخارج که عامل آن چیزی جز سختگیری خانوادهٔ عروس نبود کاسته می شد. گو در گویش باصری به معنی گاو است. نحوه ازدواج. در روزگاران قدیم در ایل ها والدین بخصوص پدرها صاحب اختیار بودند. پسران تا حدودی اما دختران اصلاً حق انتخاب و چون و چرا نداشته اند. م
ردمان ایل در آن ایام بر اساس باورها و تجربیات خود عمل می کردند. وقتی پدر و مادر و یکی دو نفر مردان صاحب نام برای خواستگاری می روند خانوادهٔ دختر اگر مایل به آن ازدواج باشد می گویند دو سه ماهی فرصت می خواهیم. اگر قسمت و تقدیر باشد ما قسمت بُر نیستیم؛ ولی اگر مایل و راضی با آن ازدواج نباشند می گویند قدمتان بر چشم اما شکار شما به کوهِ ما نیست. خانوادهٔ عروس تعدادی گوسفند یا اسب و شتر و گاهی مبلغی پول به عنوان باشلق از خانوادهٔ داماد می گیرند که آن را برای تهیهٔ جهیزیهٔ عروس خرج می کنند و هر مقدار که بماند پس از جشن پاگشا یا پا واکُنی به عروس هدیه می شود. بعضی موارد خویشاوندان نزدیک به خصوص خواهر، برادرها وقتی خداوند دختری به آن ها عطا می کند، پسر کوچکی از کسان خود را می آورند و ناف نوزاد را که قابله می برد خون ناف را روی پای پسرک می ریزند و می گویند این ها ناف بران هم و نامزد هم هستند که آن ها در آینده با هم ازدواج کنند. برای خواندن خطبه عقد یا به شهرها و روستاهای مسیر حرکت ایل مراجعه می کنند یا مکتبدار و ملّای ایلی این وظیفه را انجام می دهد. با هم بودن پسر و دختر پس از مراسم نامزدی قدغن است و آن ها حق ندارند با
هم باشند. مراسم عروسی در ایل به طور مفصل اجرا می گردد. عروسی ها معمولاً بیشتر از ۲ روز طول می کشد که در آن مراسم مختلفی مانند حجله بندان، حمام داماد، حنابندان، جهیزیه کشان ،واسونک خوانی و عروس بران (عروس کشان) همراه با مراسم شادی مانند چوب بازی (تَرکه بازی) اجرا می گردد. آن ها روز عروسی را با توجه به وضع ستارگان آن چنان که خود می دانند و به قول آن ها سعد و نحس بودن، در نظر می گیرند. از چند روز مانده به عروسی، خانواده عروس و داماد منزل و کوچه خود را با ریسه های رنگی و همچنین گل های زیبای کرکی که به آن گُمپل می گویند تزیین می نمایندو پارچه های توری نازک رنگارنگ و زیبایی را (معمولاً سه عدد) که به آن بیرق می گویند بر چوبی بسته و بر بلندترین نقطه پشت بام که معمولاً خرپشته (سرپله) است می آویزند. همچنین در آن روزها، اقوام عروس یا داماد در منزل آن ها جمع شده و مقدمات عروسی را فراهم می نمایند. یک روز قبل از عروسی گوسفندها را سربریده، دیگ ها را بر روی آتشی که هیزمش را که جوانان فامیل از کوه های نزدیک آورده اند بار می گذارند. بعد از صرف ناهار و در عصر آن روز معمولاً مراسم چوب بازی (ترکه بازی) توسط جوانترها و گاه مسن ها
یی که می خواهند یادی از جوانیشان بکنند، صورت می گیرد. بعد از صرف شام مراسم حنابندان اجرا می شود. در این مراسم ابتدا داماد را بر روی یک صندلی که از قبل روی آن را با پارچه ای زیبا و حاشیه دوزی شده پوشانده اند، می نشانند و اطرافیان دور او به صورت یک حلقه تجمع می کنند. در جلوی داماد سفرهای پهن کرده و درون آن قرآن، آینه، ظروف سکه، نقل و شیرینی و همچنین ظرف حنا را می چینند. در این زمان زن ها شروع به خواندن واسونک کرده و همگی با ریتم شعر دست می زنند. از جمله این واسونک ها به اشعار زیر می توان اشاره کرد: شخصی که به عنوان حنا بند قصد حنا گذاری دست و پای داماد را دارد طلب یک اسکناس می نماید و پدر داماد اسکناسی را به وی تحویل می دهد، سپس حنا بند اسکناس را کف دست داماد گذاشته و مقداری حنا بر روی آن قرار می دهد و سپس اسکناس را برای خود برمی دارد. پس از این که دست ها و پاهای داماد را حنا بگذارند آن را با دستمال های سه گوش زیبا که توسط مادر داماد تهیه شده می بندند. سپس ظروف حاوی سکه و نقلی که درون سفره هست را به نشانه شادی بر سر و روی داماد می ریزند. سپس داماد باید استراحت کند تا حنا رنگ بگیرد، این مدت ممکن است تا صبح طول ب
کشد. صبح روز بعد ٬یعنی روز عروسی، داماد به حمام می رود و حناها را از دست وپا می شوید. صبح روز عروسی چند نفر جوان از خانوادهٔ داماد سوار بر اسب برای دعوت اقوام و آشنایان می روند. مهمانان فقط برای صرف ناهار دعوت می شوند. آن ها هر چند خانوار همسایه یا بَیله خانه یک گوسفند به عنوان هدیه عروسی می آورند. پس از صرف ناهار و چای و ایجاد آمادگی خانوادهی عروس، عروس پس از لباس پوشیدن سه بار دور اجاق خانواده که مظهر قداست دینی ایرانیان باستان است، طواف می کند پشت اجاق زانو می زند و به آن قسم می خورد که برای همیشه عمر، صفا، صداقت، پاکی و راستی را که بنیاد فرهنگ ایل است محترم بشمارد و رسوم ایل را محترم بدارد. وقتی عروس را بر اسب سوار می کنند که به سوی خانهٔ داماد یا حجله ببرند پسرکی پشت سر عروس بر ترک اسب او می نشانند به این امید و عقیده که فرزند اول آن ها پسر باشد. زیرا آن ها معتقدند که پسر موجب روشنی اجاق پدر و زنده ماندن نام مادر است. عروس را باید قبل از غروب آفتاب همراه نور و روشنی به حجله ببرند. داماد در حالیکه یک عدد نارنج یا پرتقال یا سیب سرخ در دست دارد به استقبال عروس می آید. دستی به پیشانی اسب عروس می کشد. نارنج ر
ا به سینهٔ عروس می زند و با سرعت به سوی حجله می رود. کَسان عروس به صورت شوخی – جدی او را دنبال می کنند و اگر به او برسند با ترکه ای که در دست دارند او را ملایم می زنند وقتی داماد به حجله رسید در امان است و منتظر عروس می ماند. در پایان داماد با تفنگی که در حجله دارد سه تیر هوایی شلیک می کند که به قول ایلی ها پیام خانه دار شدن عروس و داماد است. شلیک این سه تیر نشانهٔ عقیده و احترام به سه اصل کردار نیک، پندار نیک، گفتار نیک دین باستانی ایران و یادواره سه اصل دینی اسلام یعنی توحید ،نبوت و معاد است. مادر عروس وظیفه دارد قبل از آنکه دخترش را برای رفتن به سوی حجله بر اسب سوار کنند مقداری حلوای آرد و روغن و خرما و به اندازهٔ کافی نان به کمر دخترش ببندد تا او با سفرهٔ پر به خانهٔ بخت برود. به این اعتقاد که او در زندگی همیشه سفره اش پر و به روی مهمان باز باشد. همهٔ دختران دم بخت باید مقداری از این نان و حلوا را گیر بیاورند و بخورند به این امید که آن ها هم به زودی به خانهٔ بخت بروند. فردای آن شب همهٔ زنان و دختران دم بخت آن فوج خانه برای تبریک گفتن بدون حضور هیچ مردی حتی داماد به حجله عروس می روند. هر کدام از این زنان ه
مسایه به اندازهٔ وسع خود هدیه ای به عنوان سپاس به عروس می دهند. عروس تا قبل از مراسم پاگشا یا پاواکنی ٬که جشن مهمانی آن را خانوادهٔ عروس بر پا می دارند، حق ندارد مگر به ضرورت از حجله پا بیرون بگذارد. این عمل بدان معناست که عروس برای همیشهٔ عمر حق ندارد پای از حریم عزت خانواده و انسانیت بیرون بگذارد. پس از مراسم پاگشا که عروس و داماد و خانوادهٔ داماد برای مهمانی به خانهٔ پدر عروس دعوت می شوند، عروس و داماد حق دارند به خانهٔ هر یک از اقوام که دعوت بشوند بروند و بدین گونه زندگی مشترک و آزاد آن ها شروع می شود.
شاخه زیتون ()، معمولاً نماد صلح یا پیروزی است و در طول تاریخ توسط عروس و دوشیزگان استفاده می شد. این نماد که در فرهنگ غربی است، ریشه از آداب و رسوم یونان باستان دارد، و با این حال با رشد در حوزه مدیترانه در هر فرهنگ و مذهب پیدا شده است. یونان و روم باستان. در اساطیر یونانی، آتنا با پوزئیدون خدای دریا برای در اختیار داشتن آتن به رقابت پرداختند. خدای دریا با پرتاب نیزه سه شاخه خود به آکروپلیس، که آب دریا از آن فوران کرد، ادعای در اختیار گرفتن آن را نمود ولی آتنا با کاشت درخت زیتون برای اولین بار خوبی را در کنار گرفت و صلح را پیشنهاد کرد. دادگاه خدایان و الهه ها به نفع آتنا حکم دادند چرا که او هدیه ای بهتر به زمین داده بود. تاج گل های زیتون همچنین توسط عروس ها پوشیده و به برندگان المپیک اهدا می شد. شاخه زیتون یکی از ویژگی های ایرنه بود و بر روی بعضی سکه های امپراتوری روم، تصویر وی با نگه داشتن یک شاخه زیتون رو به بالا در دست راست نشان داده می شود. شاخه زیتون نماد صلح در سنت های محلی عرب است. در سال ۱۹۷۴، یاسر عرفات، رهبر فلسطینیان شاخه های زیتون را به مجمع عمومی سازمان ملل آورد و گفت: «امروز من اینجا آمده ام با
تفنگ یک رزمنده در یک دست و یک شاخه زیتون در دست دیگر، پس کاری نکنید که شاخه زیتون از دست من رها شود». مستند تفنگ و شاخه زیتون و کتابی با همین نام نوشته دیوید هرست که توسط مترجمان و ناشران مختلف به چاپ رسیده است، به این اتفاق تاریخی اشاره دارد. شاخه زیتون در پرچم سازمان ملل متحد نیز به عنوان نماد صلح استفاده شده است. چندین شهر دارای زیتون مانند اولیو برانچ، می سی سی پی به عنوان نمادی از زندگی صلح آمیز، نامگذاری شده است. برخی از نام ها و نام خانوادگی غربی مانند "الیور"، "اولیویه"، "اولیفانت" اشاره به شاخه های زیتون دارند.
ایرنه ()، (به انگلیسی: EIRENE)، معمولاً در زبان انگلیسی به عنوان صلح شناخته می شود، در اساطیر یونانی یکی از هورای و تجسم و مظهر صلح بود. او در هنر به شکل یک زن جوان زیبا که شاخ نعمت، عصای سلطنتی و یک مشعل یا تکوک را حمل می کند به تصویر کشیده می شد. او دختر زئوس و تمیس بود، و خواهر دایک و یونومیا محسوب می شد. معادل آن در اساطیر روم پاکس بود.
آرت پانک زیرگونه ای از موسیقی پانک راک است که از پانک پیچیده تر بوده و از مرزهای گاراژ راک فراتر می رود.
رضا شاه کاظمی اسلام پژوه معاصر ایرانی-پاکستانی است. وی در لندن متولد شده است وی مدرک لیسانس و فوق لیسانس روابط بین الملل و علوم سیاسی را از دانشگاه های اکستر و ساسکس انگلستان و دکترای مطالعات تطبیقی ادیان را از دانشگاه کنت اخذ کرده است. تخصص وی در حوزه مطالعات عرفان اسلامی، تصوف، تشیع و تاریخ اسلام است. وی در مؤسسه مطالعات اسماعیلی در لندن کار می کند شاه کاظمی بنیانگذار و مدیر «سازمان گزارش جهانی اسلام»، در انگلستان نیز هست.
بوی فروردین فیلم مستند بلند تلویزیونی به نویسندگی، کارگردانی و تهیه کنندگی امیر اعلا عدیلی است که در سال ۱۳۹۴ منتشر شده است. این فیلم به ابنیه تخریب شده صفویه در دوران قاجار، نمونه موردی کاخ آیینه خانه می پردازد. در مورد فیلم. بازآفرینی تصویری کاخ تخریب شده آیینه خانه، نمونه ای از کاخ های دوره صفوی، عنوان مقاله ای است، که در مجله علمی پژوهشی مرمت و معماری ایران به چاپ رسیده است. تکمیل ساختار تاریخی شهر اصفهان از طریق بازآفرینی باغ های تخریب شده بر اساس اسناد و متون تاریخی، نمونه موردی باغ سعادت آباد مقاله ای دیگر است که در «پنجمین کنفرانس بین المللی توسعه پایدار و عمران شهری» ارائه و به چاپ رسیده است. ساختار این مقالات از روی منابع متعدد تاریخی و در حدود ده سال به طول انجامیده است. پس از تکمیل این مقاله ها فیلمنامه مستند بوی فروردین از روی آن استخراج و سعی شده داستان های تاریخی نیز به آن اضافه شود تا جذابیت عمومی تری پیدا کند. در این فیلم به صورت کلی به بناهای تخریب شده صفوی اصفهان در دوران قاجار زمان حاکمیت مسعود میرزا ظل السلطان اشاره شده است و ادامه به صورت نمونه موردی به ابنیه باغ سعادت آباد اصفهان کاخ هف
ت دست، عمارت نمکدان و به خصوص کاخ آیینه خانه پرداخته شده است که بازسازی کامل سه بعدی آن نمایش داده شده است. کارشناسان این مستند که با آن ها در فیلم مصاحبه شده است. آقایان، دکتر عبدالله جبل عاملی، جمشید مظاهری، دکتر مهدی کیوان، مرحوم عباسعلی پور صفا، علی ظریفی، محمد تقی سعیدی و غیره هستند. در این مستند برای تسهیل درک موضوعات تاریخی، که تحلیل ها معماری اصل آن را تشکیل می دهد. از فیلم برداری هوایی، ترسیمات و عکسای قدیمی و فیلم های تاریخی کاخ گلستان بهره برداری شده است. متون این فیلم بیش از ۵۰ منبع تاریخی را شامل و حاصل این مطالعات کتابخانه ای، میدانی، مصاحبه و تحلیل ها مطالب نو و دست اولی را به وجود آورده است که در نهایت به تکمیل ساختار تاریخی اصفهان کمک شایانی کرده است. از استاد حسن کسایی آلبومی منتشر شده، شامل چند دکلمه به همراه نوای نی، صدای ایشان غم نهانی دارد که همراه با نای نی، حس غریبی به وجود آورده است؛ گویی حافظه تاریخی مردم شهر اصفهان که دیده بودند در زمان حمله افغان ها و تخریب های قاجار چه بر سرشان آمده، به صورت ناخود آگاه طنین انداز شده است. شهری که با بناهای رؤیایی، طبیعتی زیبا و تصویر آن ها در رودخ
انه، یادآور بهشت بوده است. این آثار معماری که دیگر به غیر از نامشان چیزی از آن ها نمانده، در زمان قاجار مورد بی مهری قرار می گیرد و عمداً به کلی معدوم می شوند و دیگر بوی فروردین که یادآور نوروز و بهار در اصفهان است، دیگر به مشام نمی رسد. از اینرو دکلمه بوی فروردین یکی از دکلمه های آلبوم افسانه ساز نی در فیلم آورده شده است. متن شعر دکلمه اثر محمدرضا شفیعی کدکنی است. در این فیلم همان گونه که برای هر سکانس تصویری وجود دارد، موسیقی و افکت هم مورد توجه قرار گرفته است. ازاین رو سعی شده موسیقی های انتخابی به موسیقی فولکلور و بومی اصفهان نزدیک باشد. در برخی موارد نیز مانند زمان تخریب کاخ آیینه خانه شعر و موسیقی مناسب ساخته و ضبط شده است. این مستند به دلیل تاریخی بودن، از نوع فیلم های مستند استنادی به شمار می رود؛ یعنی مستندات تصویری از دوره صفوی تا قاجار با کیفیت مناسب در آن استفاده شده است؛ که شامل تصویر سازی، عکس و در نهایت فیلم است. در مواردی هم تشابه برخی از اتفاقات تاریخی و ابنیه می توانست در مسیر تصویری کردن متون فیلمنامه کمک کند که برخی از آن ها در طول ده سال تحقیق جهت نگارش مقاله به صورت آماتوری تصویر برداری
شده بود که در زمان تدوین این فیلم ها که کم کم هویت تاریخی پیدا کرده حال و هوای خاصی به مستند داد ه است. در این فیلم سکانس های دیگر طی یک پروسه یک ساله به صورت هوایی تهیه شده که در طول این مدت سکانس های عمومی و مصاحبه ها را نیز تصویر برداری کرده اند. در بخش هایی از فیلمنامه آن به دلیل نبود مستندات تصویری به صورت دیجیتال و با کمک نرم افزارهای سه بعدی سند سازی شده که بیشتر مربوط به تحلیل کاخ تخریب شده آیینه خانه است. این تصاویر به صورت انیمیشن برای اولین بار در این مستند به تصویر درآمده است. در این مستند صداها دارای اهمیت زیادی هستند، در فایل صوتی پیوست آواز زمان تخریب کاخ آیینه خانه در فیلم با صدای امیر احسان فدایی و شعر عرفان عدیلی آمده است. نقد و نظرها. اصفهان امروز: پرویز یشایایی (هارون یشایایی)، منتقد و تهیه کننده سینما با بررسی مستند «بوی فروردین» از نگاه سینمایی اظهار کرد: اگر نگاه تصویری به این فیلم داشته باشیم کار مهمی که آقای کارگردان در این فیلم انجام داده، پیدا کردن هر کدام از این تصاویر و گنجاندن آن در فیلم است که پیگیری فراوانی می طلبد، دربارهٔ اصفهان فیلمهای دیگری نیز ساخته شده اما آنچه مستند «بوی
فروردین» را از دیگر فیلمها جدا می سازد، این است که بیننده علاقه فراوانی که عدیلی به اصفهان دارد را در فیلم حس می کند. وی با اشاره به امتیازی که این فیلم نسبت به فیلمهای دیگری که دربارهٔ اصفهان ساخته شده دارد، ادامه داد: علاوه بر تحقیقات بسیاری که انجام شده، آقای عدیلی از سینمای دیجیتال استفاده کرده که در بازسازی سه بعدی ساختمانها اولین بار است که در ایران می بینید. یشایایی افزود: استاندارد فیلم مستند در دنیا ۲۷ دقیقه است، ولی اینجا ۶۴ دقیقه فیلم دیدیم، اما این باعث نشد که مخاطب خسته شود. علت این است که وقتی از تخت جمشید فیلم می گیرید، تخت جمشید بنای فراموش شده است و ما را به اندوه و آزردگی نزدیک می کند، اما کاری که آقای عدیلی کرده از این جهت اهمیت دارد که بناها زنده هستند و زندگی را در کنار بناها نشان می دهد و در آخر با وجود تمام ستمها و تخریبهایی که بر اصفهان وارد شده نشان داده می شود که اصفهان هنوز زنده و هنوز اصفهان است. به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): عبدالله جبل عاملی، مشاور طرح مستند «بوی فروردین» شامگاه گذشته (جمعه) در سی و ششمین شب از شب های نغمه گشایش تالار کتابخ
انه مرکزی در حاشیه نمایش این مستند اظهار کرد: فیلم «بوی فروردین» مقطعی تاریخی را به نمایش می گذارد که صحبت از تخریب بناهای تاریخی است؛ معماری پدیده ای نیست که به دستور حاکمان در دوره های مختلف تغییر حالت بدهد بلکه معماری به نوعی وابسته به عوامل اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و آب و هوایی است، بنابراین با تغییر این شرایط معماری ها هم خود به خود تغییر می کنند. وی ادامه داد: مصیبت نامه ای که آقای عدیلی نشان داد، واقعیتی است که چهره دیگری هم دارد. ما تاریخ را در فاصله نزدیک به دو قرن به راحتی و با اشاره به اینکه چنین بناهایی بوده و این چنین تخریب شده نمی توانیم قضاوت کنیم. اگر موضوع را از دید تاریخ اجتماعی بررسی کنیم، وضعیتی است که جامعه به آن دچار بود و حاکم شهر نیز جدای از دیگر افراد کشور نبوده و اقدام به تخریب و نابودسازی نشانه های فرهنگی نمی کرده است. جبل عاملی افزود: آنچه از بقایای دوره صفوی به عنوان آثار فرهنگی باقی مانده بود، اگر مورد استفاده عموم مردم قرار می گرفت، از آن ها محافظت می کردند. آنچه که مردم دخالتی در ایجاد یا بهره برداری از ماندن آن نداشتند رها و به تدریج تخریب می شد، مردم دچار فقر مادی و فرهنگی بود
ند؛ نه اینکه شهر اصفهان درخور این اوضاع نابسامان بود بلکه تاریخ این گونه اتفاق افتاده است. اصفهان زیبا: امیر اعلا عدیلی، فار غ التحصیل کارشناسی ارشد معماری و کارگردان مستند بوی «فروردین»، به اصفهان زیبا گفت:» سلسله صفویه دوران درخشانی در تاریخ شهر سازی و معماری ایران است که باغ ها و کاخ های بنا شده در این زمان از لحاظ معماری بسیار با اهمیت بوده است و آثار به جای مانده، گنجینه ای ارزشمند در متن شهر به شمار می روند. این در حالی است که ابنیه و آثار تاریخی ویران شده نسبت به میراث به جا مانده برتری های ویژه ای داشته اند «به گفته او، دوران قاجاریه زمان حاکمیت مسعود میرزا ظل السلطان در اصفهان بی توجهی به معماری و هنر به اوج خود می رسد تا حدی که به دستور وی آثار ارزشمند معماری از جمله کاخ هفت دست، آئینه خانه و عمارت نمک دان در باغ سعادت آباد با خا ک یکسان شدند. عدیلی ادامه داد:» در روند پژوهش، جهت نگارش مقاله و فیلم نامه مدارک، ترسیمات، عکس ها و نقشه بناهای تخریب شده صفوی مجدداً در مقیاس واقعی ارز یابی و با تحلیل و مقایسه ارکان و اجزای ساختمان های صفوی تکمیل شده است و در نهایت مراحل شکل گیری یکی از این بناها به طور ن
مونه به صورت سه بعدی نمایش داده شده است «به گفته کارگردان مستند» بوی فروردین «، نتایج پژوهش های انجام شده در مقاله های علمی و پژوهشی موجب بازآفرینی تصویری از کاخ تخریب شده» آئینه خانه «شد. فیلمنامه مستند هم بر اساس همین مقالات پژوهشی و با ترکیب تصاویر مختلف نوشته شده است. به گزارش خبرنگار سینمایی خبرگزاری فارس: زنده شدن بناهای تخریب شده اصفهان در «بوی فروردین»، بناهای از بین رفته اصفهان چه شکلی بودند! «مساجد و عمارت های سلطنتی اصفهان را از بیخ و بن کندند. آن عمارت هفت دست و آئینه خانه و نمکدان با نقشه های عجیب و آئینه های بزرگ شفاف و حوض های یکپارچه که از سنگ های مرمر صاف شفاف تراشیده شده و سلاطین با مخارج گزاف بنا نهاده اند، تماماً خراب شده و به جای آن ها جز تپه ای خاکی، غم انگیز و ملالت خیز باقی نمانده است». گفتنی است همواره این سؤال مطرح است که تا چه زمان باید بناهای تاریخی در اکثر مواقع با دلسوزی مردم و بخش های خصوصی حفظ شود؟! مردم نیز در این امر بسیار تأثیرگذار بوده اند. مستند سازان و اصحاب رسانه و خبرنگاران نیز با اطلاع رسانی و پی گیری یکی دیگر از دلایل حفظ بسیاری از بناهای تاریخی کشور هستند. این نگرانی
همواره وجود دارد که در صورت بی اهمیتی این گروه ها مدیران فرهنگی چه برنامه ریزی برای حفظ این بناها که نشان دهنده تاریخ ایران است دارند؟ به طور مثال در این مستند پی می بریم که بناهای از بین رفته اصفهان به چه شکل بوده اند. شبکه خانگی و نمایشهای خصوصی. این مستند برای نمایش خانگی از حالت یک فیلم بلند خارج و به صورت قسمت اول ۳۸ دقیقه و قسمت دوم ۳۰ دقیقه همراه با جلسه نقد و بررسی با پروانه نمایش خانگی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در بهار ۹۶ به بازار عرضه شد. همچنین این فیلم به غیر از چندین اکران خصوصی، از شبکه اصفهان و شبکه مستند سیما در چند نوبت نمایش داده شده است. این مستند در سایت آپارات نیز به صورت قسمت اول (نسخه کامل) و قسمت دوم (نسخه کامل) در دسترس علاقه مندان است. همچنین این مستند در چند نوبت نمایش خصوصی داشته که از جمله آن ها می توان به نمایش در توحید خانه دانشگاه هنر اصفهان، نمایش در آمفی تئاتر کتابخانه شهرداری اصفهان با حضور عوامل فیلم همراه با نقد و بررسی و نمایش در دانشکده ادبیات دانشگاه اصفهان با حضور ریاست و معاونت سازمان میراث فرهنگی اصفهان به همراه استادان گروه تاریخ و دانشجویان این دانشگاه همراه ب
ا نقد و بررسی جوایز. جایزه بهترین پژوهشگر، دریافت تندیس جشنواره و دیپلم افتخار از اولین جشنواره فیلم زنده رود
فرضیه جهان عادل یا فرضیه جهان عدل انگاری یا فرضیهٔ جهان دادمند نوعی سوگیری (یا پنداشت) شناختی است مبنی بر آن که اعمال یک شخص به صورت مستقیم یا غیرمستقیم، از نظر اخلاقی، پیامدی عادلانه برای آن شخص در پی خواهند داشت. به این صورت که به تمام اعمال نیک سرانجام پاداش داده می شود و تمام اعمال پلید سرانجام مجازات خود را در پی خواهند داشت. این باور معمولاً همراه با باورهایی چون باور به وجود جهانی عدل، سرنوشت، مشیت الهی، و شایستگی است. این باور اغلب سبب مغلطه می شود؛ خصوصاً مغلطه ای چون منطقی سازی سیاه بختی افراد با این مغلطه که عملی از آن ها سر زده که آنان سزاوار این مصیبت شده اند. این باور در ضرب المثل ها به وفور یافت می شود از جمله: «این جهان کوه است و فعل ما ندا»، «هرچه کنی به خود کنی گر همه نیک و بد کنی» و «هر عملی را عکس العملی است» شواهد اولیه. در سال ۱۹۹۹، دانشمندان مجموعه آزمایش هایی را شروع کردند که هدف آن ها پژوهش واکنش به قربانی سازی بود. در این آزمایش ها که در دانشگاه کانزاس انجام شدند ۷۲ زن شاهد دریافت شوک الکتریکی سایر شرکت کننده ها در شرایط مختلف بودند؛ در آغاز شرکت کنندگان از مشاهدهٔ رنج بردن آشکار دیگ
ران ناراحت بودند اما با ادامه یافتن آزمایش مشاهده کنندگان که نمی توانستند هیچ مداخله ای داشته باشند، شروع به سرزنش قربانی کردند. با افزایش میزان رنج، سرزنش نسبت به قربانی نیز بیشتر می شد. نمونه ها. کاهش احساس گناه. مشاهدات حاکی از آنند که شخص برای کاهش احساس گناه یا مسئولیت خود شروع به سرزنش و مقصر دانستن قربانی می کنند. این امر حتی برای اشخاصی که تنها شاهد آزار هستند و نقشی در آن ندارند نیز صادق است. کاهش ناراحتی. سرزنش قربانی و راهبردهای دیگر ممکن است تنها برای کاهش احساس ناراحتی حاصل از همدردی در شخص باشند. در تحقیقات روان آزاری با احساسات سرکوب شده و عدم همدردی پیوند داده شده اند. شواهد دیگر. در تحقیقاتی در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی مشخص شد که مشاهده کنندگانِ رنج قربانیان بی گناه (از جمله قربانیان خشونت خانگی، تجاوز و …) به سرزنش کردن قربانی گرایش دارند. آنان از آن جا که نمی توانند یا نمی خواهند عقیدهٔ خود را دربارهٔ عدل جهانی تغییر دهند با تغییر نظر خود در مورد شخصیت قربانی و خارشماری او، عقیدهٔ خود را در مورد جهانِ دادمند حفظ می کنند. خشونت. در یک تحقیق، محققان واکنش افراد با عقیدهٔ جهان دادانگاری را نسبت به قرب
انیان تجاوز و سایر خشونت ها مورد پژوهش قرار دادند. آن ها به دو گروه از مطالعه شوندگان روایت هایی از رابطهٔ بین یک مرد و زن را بازگو کردند. این روایت ها در تمامی جزئیات با یکدیگر یکسان بودند، جز آن که در یکی از روایت ها در پایان داستان زن از جانب مرد مورد تجاوز قرار می گرفت. شرکت کنندگان در پژوهش تجاوز کردن مرد را غیرقابل اجتناب می دانستند و «زن را» به خاطر رفتارش سرزنش می کردند. این نتایج به طور مرتب در سایر آزمایش ها نیز تکرار شده. سایر تحقیقات نیز حاکی از آن است که این نتایج در مورد خشونت خانگی نیز صادق است. فقر. اخیراً، پژوهش ها نشان داده اند که مردم به فقر از دیدگاه جهان دادانگارانه می نگرند؛ اکثر افراد به این گرایش دارند که فقیران را مقصر بدانند و از عوامل اصلی فقر شامل سیستم اقتصادی جهانی، جنگ و بهره کشی چشم پوشی کنند.
اکسپدیا، اینک. () شرکتی مستقر در آمریکا است که شرکت مادر برندهای متعدد مسافرتی آنلاین جهانی نظیر Expedia.com, Hotels.com, Hotwire.com, trivago, Egencia , Venere.com, Expedia Local Expert, Classic Vacations, Expedia CruiseShipCenters, Travelocity, Orbitz و HomeAway است. شرکت های اکسپدیا در بیش از ۱۰۰ نقطهٔ برند شده در بیش از ۶۰ کشور فعالیت می کنند. اکسپدیا همچنین برای بیش از ۱۰۰۰۰ شریک نظیر هواپیمایی ها و هتل ها، برندهای مصرفی و وبسایت های دارای ترافیک بالا از طریق شبکهٔ وابسته به اکسپدیا رزرواسیون مسافرتی فراهم می کند. اکسپدیا با نماد EXPE در نزدک فهرست شده است.
کتاب عرفات العاشقین و عرصات العارفین یکی از بزرگترین و مهمترین تذکره ها و رساله های فارسی است که در سالهای ۱۰۲۲–۱۰۲۴ هـ.ق. توسط تقی الدین محمد اوحدی حسینی دقاقی بلیانی (۹۷۳–۱۰۴۰) مشهور به اوحدی بلیانی، شاعر، ادیب و نویسنده نام آور دوره صفوی به رشته تحریر درآمده است. اوحدی بلیانی این تذکره را پس از عزیمت به هند و در دربار جهانگیرشاه (۱۰۱۴–۱۰۳۷) نوشته است و در آن شرح حال و نمونه شعر نزدیک به سه هزار و پانصد شاعر را از آغاز شعر فارسی تا روزگار خود در بیست و هشت «عرصه» و هر عرصه را در سه «غرفه» شامل غرفه متقدّمین، غرفه متوسّطین، و غرفه متأخّرین فراهم آورده است. جوایز و ثبت جهانی. این اثر از انتشارات مرکز پژوهشی میراث مکتوب برنده جایزه جهانی کتاب سال ایران شده است. کتاب «عرفات العاشقین» در اجلاس کمیته حافظه جهانی یونسکو که از ۱۸ تا ۲۰ می سال ۲۰۱۶ در ویتنام برگزار شد در یونسکو ثبت شد.
الکساندروس ماوروکورداتوس (؛ – ) یک سیاست مدار اهل یونان بود. وی یکی از رهبران جنگ استقلال یونان و نخست وزیر این کشور در چند دوره مختلف بوده است.
تئودوروس کولوکوترونیس (؛ – ) یکی ژنرال ارتش یونان و از فرماندهان یونان در جنگ استقلال یونان در برابر امپراتوری عثمانی بوده است. از پیروزی های بزرگ وی می توان به شکست محمود درامالی پاشا فرمانده عثمانی در نبرد دروناکیا (۱۸۲۲) اشاره کرد. وی پس از جنگ حامی یوانیس کاپودیستریاس و اتحاد با روسیه بود، وی در ژوئن ۱۸۴۳ به خیانت متهم و به مرگ محکوم شد اما در ۱۸۳۵ مورد عفو قرار گرفته و در سال ۱۸۴۳ یک روز پس مراسم عروسی پسرش در آتن درگذشت.