Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اسطوره شناسی اسلاوی یا پاگانیسم اسلاوی جنبه های اساطیری دین چندخدایی اسلاوها پیش از مسیحی شدن آن هاست. این دین دارای خصوصیات مشترک زیادی با خصیصه های نیای هند-اروپایی دین است. دین قدیمی اسلاوی در طول بیش از هزار سال به رشد خود ادامه داده و برخی از بخش های آن از دوران نوسنگی و حتی از دوره میان سنگی باقی مانده است. آن ها زمین را به عنوان مت زاملیا می پرستیدند و هیچ معبدی نداشتند؛ آن ها آیین های خود را در طبیعت انجام می دادند. منابع اطلاعات. برخلاف اساطیر یونانی، هندو یا مصری، در این باره هیچ منبع دست اولی برای مطالعه اساطیر اسلاوی وجود ندارد. باوجود برخی نظریه های قابل بحث (برای نمونه کتاب ولس)، وجود هرگونه زبان های نوشتاری میان اسلاوها پیش از ورود سنت سیریل و ماتودیوس به سرزمین آن ها در سال ۸۲۶ قابل اثبات نیست. با این همه تمام باورهای مذهبی اصیل و سنت های آنان که به احتمال فراوان به شکل سینه به سینه و شفاهی به نسل های بعدی منتقل شده، اساساً پس از قرن ها پیگیری سریع مسیحی شدن (که با مسیحی شدن بلغارستان در ۸۶۴ آغاز و در قرن یازدهم میلادی به پایان رسید)، به فراموشی سپرده شده اند. پیش از آن، اطلاعات پراکنده ای که
از دین اسلاوی وجود دارد، توسط مبلغین مسیحی غیراسلاو نگاشته شده است. بقایای باستان شناختی یافته شده از بت واره ها و جایگاه های مذهبی کهن اسلاوی، وجود یافته های تاریخی را تأیید می کند، گرچه مقدار کمی از آن ها بدون داشتن دانش درست از محتوایشان، می توانند اطلاعات درستی به دست دهند. با این همه پاره هایی از باورهای اساطیری و جشن های غیرمذهبی (غیر مسیحی) در لباس های محلی، ترانه ها و قصه های تمام ملت های اسلاوی، به حیات خود ادامه داده اند. پیشینه. مدت ها پیش از آنکه شاهزاده ولادیمیر کبیر، کی یف را پایتخت خود سازد، داستان گویی هنر رایج در میان همه طبقات در جامعهٔ اسلاوی بود و در آغاز سدهٔ هزاره دوم میلادی، ابزار اصلی برای حفظ و انتقال سنت ها به شمار می رفت و تا سدهٔ ۱۹ به همین شکل باقی ماند. داستان گویان بیشتر بی سواد بودند، اما با مهارت روایی خود، توانایی فوق العاده ای در حفظ قصه ها داشتند و آن ها را در هر اجرا از نو بازآفرینی می کردند بی آنکه محتوای آن را تغییر دهند. اسطوره اسلاوی. تحلیل اسطوره اسلاوی نشان می دهد که از سه مرحلهٔ وابسته به هم تحول یافته است. قدیمی ترین شکل آن، اعتقاد به قدرت آفریننده نور (خیر) و قدرت
نابودگر ظلمت (شر) بود. معتقد بودند که رفاه انسان به توانایی مردم در نظارت بر این نیروهای متخاصم بستگی دارد. بعدها پرستش نیاکان و این اعتقاد که هر خاندان تحت حفاظت ارواح مردگان است به وجود آمد. ارواحی که سلامتی زندگان، کامیابی و باروری آن ها را تعیین می کردند. علاقه به باروری نیز با چرخش فصول، مرگ و باززایی و با آیین های مربوط به تماس با ارواح مردگان در جهان دیگر پیوند دارد. ایزدان انسان گونه در مرحلهٔ سوم ظاهر شدند. در این مرحله بود که اسطوره ها تصویر و خاستگاهشان مشخص گردید؛ مثلاً می گفتند که خورشید و ماه به صورت عاشق و معشوق، در بهار ازدواج می کردند و در زمستان از هم جدا می شدند. ستاره ها فرزندان آن ها بودند و دعواهای آن ها باعث زمین لرزه می شد. چنین می اندیشند که این فرایند در سراسر منطقه وجود داشته و کم و بیش به اساطیر مشترک، روستایی و پراکنده تبدیل شده است.
باشگاه والیبال اونیکاخا آلمریا باشگاه حرفه ای والیبال مستقر در آلمریا اسپانیا است. این باشگاه در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد. آلمریا با ۹ قهرمانی پرافتخارترین تیم سوپر لیگ والیبال اسپانیا است. آلمریا ۹ قهرمانی در کوپا دل ری و ۵ قهرمانی در سوپر جتم اسپانیا دارد.
مردی از هیچ کجا یا آقا (کره ای: "아저씨"؛ انگلیسی: "The Man from Nowhere") فیلمی اکشن-دلهره آور محصول سال ۲۰۱۰ میلادی کرهٔ جنوبی و به کارگردانی "لی جانگ-بام" است. این فیلم پرفروش ترین فیلم کرهٔ جنوبی در همان سال بود و در اکتبر ۲۰۱۰ در ایالات متّحده و کانادا نیز به روی پرده رفت. داستان مردی به نام “چا ته شیک” که از نیروهای سابق ویژه است بعد از مرگ همسرش ارتش را رها می کند و در فروشگاه امانات در گوشه ای از شهر خود را مشغول می کند. تنها دوست او دختر بچه ای به نام “جونگ سو” است که مادرش شخصی معتاد و رقصنده است که در نزدیک خانه چاتائه زندگی می کنند. در یکی از روزها که مادر جونگ سو مواد هروئینی را از گروهی قاچاقچی و تبهکار می دزدد، چاتائه ناخواسته در گودالی از اتفاقات سقوط می کند و بعد از قتل مادر جونگ سو به دنبال انتقام و پیدا کردن تنها دلخوشی اش در این دنیا به نبرد با این جانیان می پردازد تا انتقامی خونین را رقم بزند…
حسین حبری (Hissène Habré) (زاده ۱۳ اوت ۱۹۴۲ – درگذشته ۲۴ اوت ۲۰۲۱) دیکتاتور پیشین چاد بود که از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰ ریاست جمهوری آن کشور را در دست داشت. حسین حبری که به پینوشه آفریقا معروف است به جنایت جنگی، شکنجه و جنایت علیه بشریت متهم است. او سرانجام در سال ۱۹۹۰ پس از یک کودتا برکنار شد و به سنگال فرار کرد و از بیست و سه سال گذشته در ویلای خود در این کشور زندگی می کرد. به گفته یک کمیسیون تحقیقاتی، در دوران ریاست جمهوری حسین حبری، چهل هزار نفر از مخالفان او توسط پلیس سیاسی اش به قتل رسیدند که بسیاری در گورهای دسته جمعی دفن شدند. حکومت. در ۱۹۸۰، حسین حبری، وزیر دفاع، به تحریک فرانسه با یک کودتای نظامی قدرت را در دست گرفت. وی با یاری فرانسه و آمریکا (جنگی را) علیه معمر قذافی که از مخالفان او دفاع می کرد برپا کرد و این مسئله باعث جدایی میان جمعیت های شمال چاد و مسیحیان و مسلمانانِ جنوبِ این کشور شد. گسستگی قومیت های چاد ثمرهٔ آن جنگ است. هر قومیتی که در شمال و جنوب این کشور، تهدیدی برای رژیم شمرده می شد، تحت آزار قرار گرفت. رژیم تک حزبی حبری طی سال های حکومت وی اعضای بسیاری از گروه های قومی چاد را تحت تعقیب قرار داده
و به قتل رساند. حبری مسئول قتل نزدیک به ۴۰ هزار انسان و شکنجه دویست هزار نفر دیگر به شمار می آید. حبری تا سال ۱۹۹۰ در قدرت باقی ماند و سپس به دست ژنرال ارتش «ادریس دبی» سرنگون شد. او در سال ۲۰۰۵ و در تبعیدگاه خود در سنگال بازداشت شد. در سال ۲۰۰۶ اتحادیه آفریقا «به نام ملت های آفریقا» از دولت سنگال محاکمه وی را خواستار شد. در سال ۲۰۰۸ دادگاه اِنجامِنا پایتخت چاد، او را به اعدام محکوم کرد و در ۲۴ اوت ۲۰۲۱ در زندان درگذشت. برخی رسانه ها علّت مرگ او را بیماری کرونا اعلام کردند.
عبدالستار سیرت (متولد ) سیاست مدار و حقوق دان اهل افغانستان است. وی وزیر عدلیه افغانستان بین سال های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۳ در دوران حکومت محمدظاهرشاه بود. سیرت یکی از نمایندگان گروه رم (حامیان محمدظاهرشاه) در نشست سال ۲۰۰۱ بن بود که میان گروه های افغان برای تقسیم قدرت پس از سقوط طالبان برگزار شد. در این نشست او بیشترین رای را برای به دست گرفتن ریاست دولت انتقالی به دست آورد. سیرت ۱۱ رای و حامد کرزی ۳ رای آورده بود اما سیرت تصمیم گرفت به دلیل مسائل قومیتی به نفع حامد کرزی کنار برود. عبدالستار سیرت از افغانستان است و از دانشگاه پسیفیک وسترن کالیفرنیا مدرک دکترای مطالعات اسلامی دریافت کرده است. وی از سال ۱۹۷۵ استاد رشته مطالعات اسلامی در دانشگاه ام القرای مکه است. سیرت در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۳ شرکت کرده اما تنها کمتر از ۱٪ آراء را به دست آورد.
منگیستو هایله ماریام (Mengistu Haile Mariam) (زاده ۲۱ مه ۱۹۳۷) سیاستمدار اتیوپیایی بود که از ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۱ ریاست جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی را برعهده داشت. در جریان اقدامی که با انتقاد فراوان روبرو بود و از آن به عنوان «وحشت سرخ» یاد می شد، هزاران نفر از کسانی که مظنون به مخالفت با منگیستو هایله ماریام بودند به قتل رسیده و اجساد آنان در خیابان ها انداخته شد. منگیستو هایله ماریام و یارانش متهم به نسل کشی، جنایت علیه بشریت، قتل هایله سلاسی، امپراتور پیشین اتیوپی و ابونا تفلووس، اسقف اعظم کلیسای ارتدوکس اتیوپی در دوران مشهور به «وحشت سرخ» هستند. رژیم نظامی مارکسیست، با رهبری منگیستو هایله ماریام در اتحاد با شوروی، تغییرات انقلابی را آغاز کرد، ولی حتی با وجود عدم کمک از سوی کوبا، توانست بر جنبشهای تجزیه طلب چریکی در اریتره و تیگرای غلبه کند. زندگی نامه. منگیستو هایله ماریام در سال ۱۹۷۴ در کودتایی شرکت داشت که موجب به قدرت رسیدن گروه «درگ- جونتا» شد. کودتاچیان، امپراتور هایله سلاسی را خلع و در کاخی زندانی کردند. گروه درگ پس از یک رشته جنگ قدرت خونین داخلی در نهایت از سال ۱۹۷۷ تا سال ۱۹۹۱ توسط منگیستو اداره می شد.
سیاست مورد علاقه منگیستو همان خشونت و کشتار و وحشت بود و ده ها هزار اتیوپیایی قربانی این سیاست شدند. حکومت منگیستو مخالفان سیاسی خود را شکنجه می کرد و برای سرکوبی شورشیان و افراد غیرنظامی از به کارگیری بمب های ناپالم و خوشه ای ابایی نداشت. سرانجام همین فشارها سبب شد تا همه قشرها مردم اعم از مسلمان و مسیحی و با هر گروه و نژادی، با هم متحد شده و زمینه های سرنگونی رژیم سوسیالیستی را در اتیوپی فراهم آورند. در نتیجه قیام همگانی، در تاریخ ۲۱ ماه مه ۱۹۹۱ میلادی، منگیستو هایله ماریام از اتیوپی گریخت و در ۲۴ ماه مه، شهر اسمره و در ۲۵ ماه مه بندر عصب به دست «جبهه آزادی بخش مردم اریتره» افتاد و حکومت ایالتی اریتره تشکیل گردید. هایله ماریام به کشور زیمبابوه گریخت و از آن زمان تاکنون وی در آن کشور به سر می برد و در نتیجه «جبهه دموکراتیک انقلابی خلق اتیوپی ” قدرت را در دست گرفت و پس از یک دوره “دولت انتقالی» به مدت ۶ سال، یعنی از سال ۱۹۹۱ تا سال ۱۹۹۶، سرانجام، “جمهوری فدرال دموکراتیک” در اتیوپی تأسیس گردید. در سال ۲۰۰۸ حکم معلق شده حبس ابد برای منگیستو تبدیل به حکم اعدام شد. دیکتاتور پیشین اتیوپی سال ۱۹۹۱ به زیمبابوه تحت ح
کومت موگابه گریخت و هنوز به رغم محکومیت غیابی در دادگاه اتیوپی به نسل کشی در هراره زیمبابوه دوران تبعید را سپری می کند.
محمدجواد ضرابیان (زادهٔ ۱۲ اسفند ۱۳۲۹ در تهران) آهنگساز و نوازنده سنتور اهل ایران است. زندگی نامه و فعالیت هنری. محمدجواد ضرابیان، در ۱۲ اسفند سال ۱۳۲۹ در تهران متولد شد. آموزش سنتور را نزد «داریوش صفوت» و دانش موسیقی کلاسیک (هارمونی، ارکستراسیون و کنترپوان) را نزد «محمدتقی مسعودیه» فرا گرفت. ضرابیان همچنین نواختن پیانو را نزد «فرمان بهبود» آموخت. او فعالیت گروهی خود را با گروه سماع به عنوان سرپرست و آهنگ ساز آغاز کرد. گروه سماع کنسرت های متعددی را در داخل کشور اجرا کرده است و در سال ۱۳۶۷ در جشنوارهٔ موسیقی فجر مقام اول را احراز نمود. ضرابیان به عنوان سرپرست گروه، نوازنده سنتور و آهنگ ساز موفق به دریافت نشان طلا و دیپلم افتخار گردید. او در سال ۱۳۸۲ اولین آلبوم موسیقی مستقل «همایون شجریان» با نام «نسیم وصل» را آهنگسازی و منتشر نمود که تا سال ها بعد بسیاری، شجریان را با قطعات این آلبوم می شناختند. تصنیف «هوای گریه» یکی از مشهورترین آثار وی با صدای همایون شجریان محسوب می شود. در تاریخ ۲ آذر ۱۳۹۷ در مراسم چهارمین «سال نوای موسیقی ایران» از «محمدجواد ضرابیان» تقدیر به عمل آمد و تندیس «سال نوا» و لوح تقدیر به ایشان
اهداء شد.
کیهان ورزشی یک روزنامه ورزشی بود که مؤسسه کیهان آن را منتشر می کرد. نخستین شماره این روزنامه در تاریخ ۱۹ بهمن ۱۳۷۱ منتشر شد و انتشارش به مدت ۱۸ سال ادامه یافت تا این که در ۲۹ بهمن ۱۳۸۸ تعطیل شد. مدیرمسئول روزنامه در آخرین شماره نوشت: «ادامه انتشار روزنامه به دلایل مختلف هدف های اصلی و اولیه ما را محقق نمی کند. از این رو خاتمه انتشار روزنامه "کیهان ورزشی" را –حداقل به طور موقت– اعلام می کنیم»
خدمات مارشال های ایالات متحده از نهادهای انتظامی فدرالی آمریکا است که زیرمجموعه وزارت دادگستری آمریکا محسوب می شود. این نهاد در واقع قدیمی ترین سازمان و نهاد انتظامی در آمریکا است. به نیروی امنیتی این سازمان، مارشال ایالتی گفته می شود. خدمات مارشال ها جزء شاخه قوه مجریه دولت است و در بحث های انتظامی با قوه قضائیه آمریکا همکاری دارد. عمده فعالیت های این نهاد شامل محافظت از مسئولان دادگاه ها، ساختمان دادگاه ها و اجرای قوانین صادر شده توسط دادگاه ها است. همچنین امنیت دادگاه ها، حمل ونقل زندانی ها و اجرای احکام نیز طبق قانون بر عهده مارشال ها است.
کیهان ورزشی یک هفته نامهٔ مستقل ورزشی چاپ تهران است که مؤسسه کیهان آن را از ۱۸ آذر ۱۳۳۴ تاکنون چاپ می کند. کیهان ورزشی، قدیمی ترین مجله ورزشی در ایران و با انتشار بیش از ۳۴۰۰ شماره در نزدیک به ۷۰ سال از موفق ترین نشریات ورزشی در تاریخ روزنامه نگاری ایران است. پیش از انقلاب، کیهان ورزشی و دنیای ورزش مهم ترین نشریات ورزشی ایران بودند. شماره ۳۴۰۰ کیهان ورزشی در تاریخ شنبه ۲۶ آذر ۱۴۰۱ به قیمت بیست هزار تومان در ۸۴ صفحه منتشر شده است. تولد. "کیهان ورزشی" در آذرماه سال ۱۳۳۴ توسط مصطفی مصباح زاده، مؤسس روزنامه "کیهان" بنیان گذاشته شد. دو روزنامه نگار جوان در آن روزها به نام های صدرالدین الهی، کاظم گیلان پور، به سردبیری محمود منصفی و مدیریت منوچهر قره گزلو، رئیس وقت فدراسیون دوچرخه سواری که از نزدیکان محمدرضا شاه پهلوی بود، نقش مهمی در انتشار "کیهان ورزشی" داشتند. شماره نخست "کیهان ورزشی" در تاریخ ۱۸ آذر ۱۳۳۴ با قیمت «۳ ریال» و در ۱۲ صفحه، روی پیش خوان مطبوعات ایران رفت.
چه آتش ها نام یکی از آلبوم های موسیقی همایون شجریان است که با آهنگسازی علی قمصری در سال ۱۳۹۲ منتشر شد. دارای ۱۷ قطعه می باشد و مربوط به کنسرت سال ۹۰ تالار وحدت تهران می باشد. متن قطعه «آواز بیات ترک». ای دل تو ندانستی قدر گل و بستان را بیهوده چه می نالی بیداد زمستان را گل خرم و سرو آزاد بلبل همه در فریاد گل خرم و سرو آزاد بلبل همه در فریاد الحق که ستم کردند مرغان مرغان خوش الحان را در فصل گلم آن کو در کنج قفس افکند می برد ز یادم کاش شب های گلستان را تنها ز تو دردی ماند ای مونس جان با من خواهم که نخواهم هیچ با درد تو درمان را شعر: عماد خراسانی متن قطعه «تصنیف بزم تو». بزم تو مرا می طلبد، آمدم ای جان من عودم و از سوختنم نیست رهایی تا در قفس بال و پر خویش اسیرست بیگانهٔ پرواز بود مرغ هوایی افسوس بر آن چشم که با پرتو صد شمع در آینه ات دید و ندانست کجایی وقت است که بنشینی و گیسو بگشایی تا با تو بگویم غم شب های جدایی شعر: هوشنگ ابتهاج منابع. آلبوم چه آتش ها در وبگاه موزیکانه
ای جان جان بی من مرو نام یکی از آلبوم های موسیقی همایون شجریان است که با آهنگ سازی سعید فرج پوری و اجرای گروه دستان در اسفند سال ۱۳۹۰ توسط انتشارات دل آواز منتشر شد.
امترک (انگلیسی: Amtrak) یکی از شرکت های راه آهن آمریکایی است که علاوه بر آمریکا، در چند استان کانادا نیز فعالیت می کند. این شرکت به شکل روزانه با کمک ۳۷۴ قطار خود، حدود ۵۱٫۰۰۰ کیلومتر مسیر را طی می کند و ۸۹۶ نقطه را در ۴۶ ایالت آمریکا به هم متصل می کند. علاوه بر این، در ۳ استان کانادا نیز فعال است. دفتر اصلی امتراک در واشینگتن، دی. سی. واقع است. نام امترک شامل دو قسمت است. قسمت اول «ام» (به انگلیسی AM) برگرفته شده از کلمه America (آمریکا) و قسمت دوم تراک (به انگلیسی Trak) که در واقع تلفظ کلمه Track به معنای مسیر است.
استان نازکا (به اسپانیایی: Nazca Province) یک استان در پرو است که در منطقه ایکا واقع شده است. یکی از مناطق معروف این استان صحرای نازکا است که خطوط نازکا در آن ترسیم شده است.
استیون واربک (زاده ۳ مهٔ ۱۹۵۳)، آهنگساز انگلیسی است. زندگی نامه. استیون واربک آهنگساز انگلیسی، در سال ۱۹۹۹ توانست برای موسیقی متن فیلم «شکسپیر عاشق» جان مادن، جایزه آکادمی اسکار را دریافت کند. او همچنین در همین سال، نامزد دریافت جایزه بفتای سینمایی و جایزه گرمی بهترین موسیقی فیلم برای «شکسپیر عاشق» شده بود. علاوه بر این، واربک تاکنون سه مرتبه نامزد دریافت جایزه بفتای تلویزیونی شده است که در آخرین بار، برای یکی از اپیزودهای مجموعه «The Hollow Crown» (۲۰۱۳) برنده این جایزه شد. در بخش سینمایی این جایزه نیز، «واربک» در سال ۲۰۰۱ برای فیلم «بیلی الیوت» نامزد دریافت جایزه بفتای بهترین موسیقی فیلم شد اما نتوانست این جایزه را به خود اختصاص دهد. واربک یک بار نیز برای فیلم «Polisse» جایزه هیئت داوران جشنواره فیلم کن (۲۰۱۱) را دریافت کرده است.
باشگاه والیبال صفاقسی باشگاه حرفه ای والیبال مستقر در صفاقس تونس است. این باشگاه در سال ۱۹۲۸ تأسیس شد. صفاقسی با ۱۲ قهرمانی دومین تیم پرافتخار سوپر لیگ والیبال تونس است. صفاقسی با ۸ قهرمانی در جام باشگاه های عرب موفق ترین تیم و با ۶ قهرمانی در جام باشگاه های آفریقا دومین تیم موفق مسابقات است. صفاقسی دو بار سابقه حضور در قهرمانی باشگاه های جهان را دارد.
آلپ ارسلان تورکِش (زاده ۲۵ نوامبر ۱۹۱۷ نیکوزیا – درگذشته ۴ آوریل ۱۹۹۷ آنکارا) با نام اصلی «حسین فیض الله» سیاست مدار ملی گرای اهل ترکیه بود. تورکش بنیانگذار و رئیس حزب جنبش ملی گرا یا همان حزب جنبش ملی(به انگلیسی(MHP)بود. او که جناح دست راست را در طیف سیاسی ترکیه نمایندگی می کرد در سال ۱۹۴۵ به اتهام «فعالیت های فاشیستی و نژادپرستانه» محاکمه شد اما در سال ۱۹۴۷ در دادگاه تبرئه گشت. وی در دهه ۱۹۴۰ در جنگ جهانی دوم به طرفداری از آلمان متهم شد. پس از مرگ تورکش، افشا شد که وی دو تریلیون لیره ترک از فدراسیون اروپایی ترکیه اختلاس کرده است. گروه پان ترکیست تورکش بخشی از پول این اختلاس ها را برای پشتیبانی از جنگ دوم چچن و کمک به ابوالفضل ایلچی بیگ در جمهوری آذربایجان استفاده کردند. پیشینه. آلپ ارسلان تورکش در نیکوزیا، پایتخت قبرس، به دنیا آمد ولی در سن پانزده سالگی به جمهوری ترکیه آمد. وی در ترکیه افسر ارتش شد، ولی در اواخر دومین دهه عمرش، عمیقاً در فعالیت های سیاسی جناح راست درگیر شد. او در پایان جنگ جهانی دوم و در زمانی که نسبت به طرفداران پان ترکیسم واحد سختگیری می شد مدت کوتاهی به زندان افتاد. در سال ۱۹۶۰ نقش مهمی
در کودتای نظامی علیه دولت عدنان مندرس ایفا کرد و از عناصر تندروی شورای نظامی (کمیته اتحاد ملی) به شمار می رفت که پس از کودتا حکومت کشور را به دست گرفته بود؛ ولی او و هوادارانش کمی بعد پاکسازی شدند و وقتی میانه روها کشور را به مسیر دموکراسی بازمی گرداندند، آلپ ارسلان، آرام و بی صدا، به سمت وابسته نظامی ترکیه در دهلی نو منصوب شد. در سال ۱۹۶۳، او با رها کردن سمت خود به ترکیه بازگشت و وارد سیاست شد. تا سال ۱۹۶۵، وی به ریاست «حزب جمهوری خواه دهقان و ملت» رسید (که پس از سال ۱۹۶۹ «حزب ملی گرایانه اقدام» نام گرفت) و تا زمان مرگش، از شخصیت های سیاسی برجسته در حیات ترکیه بود و در برخی از دولت های ائتلافی به کابینه راه یافت.
باشگاه فوتبال فلومیننزه یک باشگاه فوتبال در شهر ریو دوژانیرو، برزیل است. باشگاه فوتبال فلومیننزه یک باشگاه چند رشته ای برزیلی مستقر در محله لارنجیراس، واقع در منطقه جنوبی شهر ریودوژانیرو، پایتخت ایالتی به همین نام است. این باشگاه که در ۲۱ ژوئیه ۱۹۰۲ تأسیس شد، فعالیت اصلی آن فوتبال است و مسابقات خود را در ورزشگاه ماراکانا برگزار می کند. قهرمان ریو دو ژانیرو، لیگ اصلی ایالت ریو دو ژانیرو، و همچنین مسابقات ریو-سائوپائولو، لیگ دسته اول فوتبال برزیل، کوپا دو برزیل، قهرمان سری آ برزیل، مسابقات اصلی ملی، رکوپا سودامریکانا، کوپا لیبرتادورس دا آمریکا، مسابقات اصلی قاره ای، کوپا ریو، یک رقابت رسمی بین کنفدراسیونی توسط فیفا، همچنین از سال ۲۰۰۰ در مسابقات مدرن سازماندهی شده توسط بالاترین نهاد بین المللی فوتبال مشارکت داشته و در سال ۲۰۲۳ نایب قهرمان جهان و در سال ۲۰۲۵ مقام چهارم را کسب کرده است. این تیم که در سال ۱۹۴۹ توسط ژول ریمه، رئیس فیفا، به عنوان «کامل ترین سازمان ورزشی جهان» منصوب شد، اخیراً فیفا، از طریق رئیس خود، جوزف بلاتر، در مراسم ۱۱۲ سالگرد تأسیس فلومیننزه در سال ۲۰۱۴، از اهمیت آن به عنوان «غول و پیشگام» ستای
ش کرد.
بلو۱، شرکت هواپیمایی فنلاندی است، که از شرکت های تابعه گروه اس ای اس به شمار می آید. این شرکت در سال ۱۹۸۷ راه اندازی شد و در حال حاضر روزانه به ۲۸ شهر بزرگ اروپا، پروازهای مستقیم دارد. شرکت بلو۱ در سال ۲۰۱۲ بیش از ۱٫۷ میلیون مسافر را منتقل نموده است. دفتر مرکزی این شرکت در شهر وانتا، فنلاند قرار دارد و فرودگاه کپنهاگ به عنوان قطب این شرکت هواپیمایی محسوب می شود. شرکت بلو۱ در حال حاضر در ناوگان هوایی خود، دارای ۱۲۴ فروند هواپیمای جت مسافربری می باشد.
گُلوَنی، (به لُری: گُلوَنی)، (به لکی: گُلونی، سَروَن و هِراتی)، به گونه ای سربند و روسریِ مردمان لک، کُرد و لر گفته می شود. ریشه این سربند به زنان کاسی باز می گردد و ریشه در فرهنگ اصیل ایرانی دارد. این روسری در زبان فارسی به صورت گُلبَندی تلفظ می شود که برگرفته از واژه گُل بَدن، نوعی پارچه هندی ابریشمی و لطیف است. گلونی در واقع نوعی تَرهَه (tarā) رنگین است که زنان لر و لک و کُرد در مراسم جشن و سرور آن را روی تره معمولی می بندند. کاربرد. گلونی را زنان لک و لر و کرد در هنگام مراسم شادی استفاده می کنند. اما از دوره قاجار به بعد مردان نیز شروع به استفاده از آن کردند. مردان گُلوَنی را دور «شو کلاو» یا همان کلاه لری مرسوم در منطقه لرستان می بستند و به گاه مهمانی یا جنگ، به منظور تزیین یا نگهدارنده کلاه از آن استفاده می کرده اند. زنان لک و لر در زمان گذشته کت و گُلوَنی را باهم می پوشیدند به طوری که کَت را جدا زیر گُلوَنی می بستند تا موهای سر به خوبی پوشیده و مهارشوند. ریشه نام. گُلوَنی نوعی سربند است که از واژه «گلبندی» با تبدیل حرف «ب» به «و» و حذف حرف «د» گرفته شده است و به نوعی پارچه ابریشمی رنگین اطلاق می شود. د
ر گذشته نوعی پارچه ابریشمی هندی به اسم «گل بدن» که سطح روی آن متشکل از فقط دو رنگ (مثلاً زعفرانی و سیاه) بوده، از هندوستان به ایران وارد می شده است. واژه گلبدن در فارسی به صورت گلبندی و در زبان لکی و لری به صورت گلونی درآمد. به مرور زمان در بین لرهای فیلی واژه گلونی نه فقط برای پارچه های زعفرانی، بلکه برای تمام سربندهای رنگی (غیر سیاه) به کار رفت. توصیف. در زبان لکی گلونی به گونه ای از سربند یا روسری چهارگوش که معمولاً از جنس ابریشم با نقش های سنتی است گفته می شود. این پوشش، بخشی از پوشاک مردم لک و لر و کُرد است که زنان لک و لُر و کُرد به طرز خاصی به سر می کنند و دختران نسل جدید از نوع کوچک آن به عنوان روسری استفاده می کنند. این روسری یکی از سوغات های لرستان است. این سربند در گذشته در لباس مردان هم به کار می رفت و به طور کلی سربند و دستار از زمان مادها و هخامنشیان در لباس مردان و زنان منطقه ایران استفاده می شد. گُلوَنی (Golvani) نوعی سربند است که از واژه «گلبندی» با تبدیل حرف «ب» به «و» و حذف حرف «د» گرفته شده است و به نوعی پارچه ابریشمی رنگین اطلاق می شود. علیمردان عسکری عالم در کتاب ادبیات شفاهی قوم لُر، گُ
لوَنی را دستمال بزرگ ابریشمی و رنگارنگی می داند که ویژه سربند زنان جوان و دختران لُرستانی است. گاهی مردان هم از آن به عنوان سربند استفاده می کنند و آن را دور کلاه نمدی می پیچند. کَت و گلونی به همراه شال و ستره از لباس های سنتی و محلی لرستان است. در کتاب لُرها هم، به جوه یا جوما اشاره شده است و گفته شده که زنان لُر، جامه ای بلند می پوشند به نام جوه یا جوما که روی آن پیراهنی چاک دار و چین دار قرار می گیرد. آنان سربندی دستار مانند دارند که موها را با آن می پوشانند. پوشاک زنان لُر شاد و روشن است و با مهره های شیشه ای، سکه ها و منجوق ها تزئین می شود. سعید شادابی در کتاب خود به نام فرهنگ مردم لرستان در بخش مربوط به لباس عروس و پوشش زنان عشایر به سرون (Sarvan) اشاره کرده است که همان حجاب و پوشش موهای سر و گیسوان عروس به وسیله چارقدهای ظریف و نازک گلدار ابریشمی در رنگ های مختلف است. این پوشش به نحو خاصی است زیرا سر عروس را با چند تخته از این چارقدها می پوشانند و دنباله آنها را از پشت سر آویزان می کنند. همان جا توضیح داده شده است که گلونی همان سرون های رنگی هستند و چارقدهای ساده و بزرگتر که حاشیه های رنگی دارد و ریشه
دار هستند کت (Kat) نام دارد. در گزارش مردم نگاری شهرستان الشتر آمده است که زنان مسن گلونی های سیاه به سر می کرده اند و زنان جوان رنگهای سبز، قرمز، نارنجی، آبی و … را به سر می بستند. رشیدی مفرد در گزارش مردم نگاری دورود در بخش سرپوش زنان به «چار گلونی» اشاره می کند و می نویسد که چارگلونی عبارت است از چهار عدد روسری ابریشمی چهار گوش به ضلع تقریبی ۵/۱ متر و با رنگ زمینه مشکی و حاشیه های قرمز، آبی و سبز که زنان مسن و جا افتاده آنها را به هم دوخته و روی سر می بستند. لازم است ذکر شود که به شکل کلی بستن سرپوش های فوق بر روی سر، سرون sarvan یا ساوه sâwa می گویند. تاریخچه. این سربند در گذشته در لباس مردان هم به کار می رفت و به طور کلی گفته می شود که سربند و دستار «پوششی با سه هزار سال قدمت» است و از زمان مادها و هخامنشیان در لباس مردان و زنان ایران زمین استفاده می شد. به گفته عطا حسن پور، باستان شناس، «بر اساس بیان مورخانی چون هرودت ریشه گُلوَنی به دوره هخامنشیان و دوره ماد برمی گردد. براساس شواهد و نوشته های تاریخی، سربند از اجزای لباس های ایرانی همه ایرانیان، وابسته به آن و جدایی ناپذیر است. دیاکونوف روسی در کتاب "ت
اریخ ماد"، پوشش ایرانی را توصیف می کند و سربند را در مورد زن و مرد ایرانی، هر دو به کار می برد. وجود دستاری به دور سر در نقش برجسته های تاریخی تأیید می شود. در دوران میلادی و حتی پیش از مادها هم زنان و هم مردان دستار یا همان سربند بر سر دارند. در سالنامه های آشوریان نیز می بینیم که این دستار هم بر سر زنان و هم بر سر مردان وجود دارد و در توصیف اقوام زاگرس، آشوریان، عیلامی ها و مادها از این سربند یاد می شود و در میان نقش برجسته های به جامانده این سربند به وضوح دیده می شود." در حفاری گورستان سه هزار ساله بابا جیلان (باباجان) در غرب شهرستان دلفان انگشتری پیدا شده که روی انگشتر انسانی دوبال از دل خورشیدی بیرون آمده که کفش مادی و شلوار مادی و باشلوق مادی که شبیه مقنعه های امروزی بر سر دارد که کلاهی روی آن قرار دارد و دور کلاه دستاری شبیه به گلونی امروزی قرار دارد. در همان مصاحبه عطا حسن پور می گوید: «مثلاً در حفاری گورستان عصر آهن (سه هزار ساله) باباجیلان در غرب شهرستان دلفان، دامنه کوه سرکشتی انگشتر مفرغی ای به دست آمد که به جای نگین آن، نقش کنده ای وجود داشت. این نقش کنده، نقش یک انسان با دو بال است که از دل خورش
ید بیرون می آید. این نماد را در فرهنگ پیش از تاریخ، با عنوان فَروَهَر یا همان «انسان خدای گونه» می شناسیم. این نماد شکلی روحانی دارد و لباس بر تن دارد. با نمادشناسی انجام شده روی اندام این نقش، کفش مادی، شلوار مادی و باشلوق مادی یعنی سربندی که مانند کلاه دور سر قرار می گیرد مشخص شده اند. این سربند همچون مقنعه های امروزی گوش، گردن و سینه را می پوشاند. روی این باشلوق مادی، کلاهی قرار دارد و دور کلاه دستاری شبیه گلونی های امروزی قرار گرفته است. این نماد یکی از قدیمی ترین نمادها در لرستان به شمار می آید و در مجموع مرد را با جنبه الوهیت او و دستاری به سر آن هم شبیه گلونی نشان می دهد. همچنین چندین نمونه مفرغ های دیگر در لرستان به دست آمده است که تصاویر مرد و همچنین زن را با سربند و دستار نشان می دهد و بیشتر مورخان در توصیف هایشان از پوشش اقوام ایرانی به این دستار یا همان سربند اشاره واضح و مشخص داشته اند. در دوره های متاخر نیز کاربرد گُلوَنی شکل رایج تری پیدا می کند و به عنوان مثال در در دوره قاجار در عکس های گرفته شده مردان با پوشش گُلوَنی دیده می شوند. مردان گلونی را دور «شو کلاو» یا همان کلاه لریانی مرسوم در منط
قه لرستان می بستند و به گاه مهمانی یا جنگ، به منظور تزیین یا نگهدارنده کلاه از آن استفاده می کرده اند. در نقش آناهیتا بر روی یک پلاک گچبری در محوطه برزقباله لرستان، آناهیتا درست مانند زنان لر، سربندی به دور سر بسته است و گیسوان بافته و طناب پیچش از زیر آن هویداست. همچنین در دوران ساسانی نمونه ای از سربند دیده می شود که بسیار شبیه گلونی امروزی لرستان است.» در گزارش مردم نگاری خرم آباد نیز به پوشیدن گلونی توسط مردان هم اشاره شده است و از آن به صورت سرپوشی از جنس ابریشم یاد شده که مردان در مراسم شادی و سرور روی کلاه نمدی به دور سر می پیچیدند. ثبت ناملموس ملی. شیوه های سنتی بستن گلونی در میان زنان و مردان قوم لک به شماره ۱۶۵۷ در تاریخ ۱۳۹۷/۰۶/۱۸ به طور مشترک در بین استان های همدان، لرستان، ایلام و کرمانشاه به ثبت ناملموس ملی میراث فرهنگی ناملموس رسید. روزِ گُلوَنی. به همت جمعی از دختران خرم آبادی، روز ۲۶ اردیبهشت به عنوان روز گلونی نام گذاری شده است. قرار است هر ساله در بهار و تا ۲۶ اردیبهشت دختران غرب ایران با به سر کردن گلونی، این پوشش اصیل و زیبا را به دیگران معرفی کنند. بسیاری از دختران لر اعم از معلمان، استا
دان، روزنامه نگاران، دانشجویان و فعالان فرهنگی جزو حامیان این حرکت هستند.