Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ین توپ های کشتی جنگی اسپانیایی آوردند. با این احوال فاصلهٔ ایجاد شده به اندازهٔ کافی بزرگ بود که بتوان گفت برای حصول یک نتیجهٔ قطعی مؤثر باشد، در پایان جنگ روز اول، ناوگان انگلیسی تنها یک کشتی از دست داده بود در حالی که اسپانیایی ها کشتی "کراک روساریو" و همین طور کشتی بادبانی "سان سالوادور" را به خاطر برخورد به یکدیگر از دست دادند، با فرارسیدن شب، فرانسیس دریک با ناوگان خود از عقب ناوگان اسپانیا سر درآورد و با کشتی های خود دست به غارت کشتی های پشت سر ناوگان اسپانیا زد که توانست منابع معتنابهی از آذوقه و باروت و طلا را به چنگ آورد، گفته شده که دریک برای انجام این عملیات که در خفا و تاریکی صورت گرفت تنها از نور فانوس بهره گرفت به دلیل اینکه تلاش داشت تا قبل از اطلاع ناوگان از دستبرد بتواند منطقه را تخلیه و ترک کند، بقیه کشتی های ناوگان تا قبل از سپیده دم در بی نظمی متفرق شدند و تجمیع و به آرایش جنگی درآوردن آنها یک روز وقت انگلیسی ها را گرفت و باعث شد تا آرمادا خودش را از آسیب وارده بهبود بخشد کشتی های انگلیسی از سرعت برتر و قدرت مانور خود استفاده کردند و پس از یک روز بحرپیمایی مجدداً خود را به عقب ناوگان اسپان
یا رساندند در ۲۳ ژوئیه ناوگان انگلستان و ناوگان آرمادا برای یک بار دیگر درگیر شدند، این بار نیز یک تغییر در شرایط جوی و بادِ مخالف علیه نیروی اسپانیا گردید و باعث شد تا به نزدیکی ناوگان انگلستان برسند، اما دست یابی آنها به موفقیت با توجه به کشتی های کوچکتر، سریعتر و مانور پذیرتر انگلیسی ناممکن شد، در یک مقطع از جنگ، هووارد کشتی خود را به نزدیکی هدایت کرد و برای حمله در یک رِنج یا بُرد هدف مناسب تمام تسلیحات آتشین کشتی اش را آماده و مهیا کرد هر چند نتیجهٔ سودمندی از این حرکت تاکتیکی به دست نیامد اگر ناوگان آرمادا موفق می شد پایگاه موقت خودش را برای محافظت از آبهای سولنت (تنگه ای از تنها جزیرهٔ موجود و جدا از سرزمین اصلی انگلستان) برپا نماید، می توانست برای رسیدن کمک از جانب نیروهای دوک پارما صبر نماید و امیدوار باشد، با این احوال، برای حمله در یک مقیاس بزرگتر، نیروی دریایی انگلستان به چهار گروه و بخش تقسیم گردید، با یک اسکادران از نیرو را برای کمک در اختیار داشت که بعدها همراهی نیروی دریک با یک ناوگان بزرگتر از سمت جنوب را نیز پذیرا شد، در آن وضعیت پیش آمده دوک مدینا با توجه به احساس وضعیت بحرانی موجود، نیروی
کمکی و تقویتی ویژه را به جنوب فرستاد و به آرمادا دستور داد تا مسیر دریای پشت سر را باز نگه دارد که این حرکت در جهت احتراز از اوور شولز بود. هیچ بندرگاه امن دیگری در سواحل جنوبی انگلستان برای آرمادا وجود نداشت به همین دلیل آنها مجبور به عزیمت به سمت کاله بودند، بدون امید به رسیدن هرگونه کمکی از جانب ارتش پارما. در ۲۷ ژوئیه ناوگان آرمادا در بندر کاله لنگر انداخت و به حالت دفاعی هلالی محکم و بسته درآمد، در فاصله نزدیک به دونکرک همان جایی که دوک پارما با ارتشی بیمار در حدود ۱۶۰۰۰ نفر در انتظار به سر می برد، آماده برای پیوستن به ناوگان توسط قایق های فرستاده شده از بندرهای در امتداد ساحل فلاندرز، ارتباطات ثابت و به مراتب سخت تر به عمل آمده بود و این تنها راه موجود شناخته شده برای آنها در جهت تجهیز قوا و بازسازی صدمات بود، این فرایندی بود که در جهت تکمیل حداقل ۶ روز زمان نیاز داشت، در حالی که دوک سیدونیا در لنگرگاه دونکرک در حالت انتظار بود و توسط ناوگان هلندی با حدود ۳۰ کشتی مشهور به تحت فرمان ستوان دریاسالار ، محاصره و راهش سد شده بود، پارما در انتظار اشاره ای از ناوگان آرمادا در جهت دور زدن خط محاصره و شکافتن این
حصار دریایی از طرف هلندی ها بود نبرد گراولینز. بندر کوچک ، بخشی از منطقهٔ فلاندر بود، نزدیک به مرز با فرانسه و نزدیک ترین خاک اسپانیا به انگلستان بود، دوک مدینا سیدونیا، سعی داشت تا ناوگان را در آنجا بازیابی کند و برای احراز از خطر تپه های زیر آبی فلاندر علاقه ای به حرکت به سمت شرق نداشت، کما اینکه علائم دریایی آن توسط دشمنان هلندی از میان برده شده بود سخنرانی تیلبوری. در روز بعد از نبرد گراولینز و با حمایت بادهای جنوبی، دوک مدینا سیدونیا، توانست تا ناوگان را به سمت شمال و به دور از سواحل فرانسه به حرکت درآورد، اگر چه ذخیرهٔ گلولهٔ آنها تقریباً خالی شده بود، انگلیسی ها نیز تلاش داشتند تا از اسکورت و همراهی دوک پارما جلوگیری نمایند بازگشت به اسپانیا. در سپتامبر ۱۵۸۸، ناوگان آرمادا در اطراف اسکاتلند و ایرلند حرکت می کرد، در سفری به اقیانوس اطلس شمالی، کشتی ها آماده و مهیای یک سفر طولانی بودند و برخی از آنها به وسیلهٔ کابل های سنگین و بزرگ به یکدیگر بسته شده بودند، منابع آب و غدا رو به اتمام می رفت، هدف اصلی این بود که تا رسیدن به غرب سواحل اسکاتلند و ایرلند منابع حفظ شود، در ایمنی نسبی به جهت دریای باز و پیش ر
و. آرمادای انگلیسی. ناوگان انگلستان به خاطر بازماندهٔ کشتی های اسپانیایی پس از نبرد گراولینز هنوز هم بسیار محتاط بود، با اینکه بسیاری از ملوانان خودشان را از دست داده بودند اما هنوز در شرایط وظیفه شناسی به سر می بردند، در سال بعد، الیزابت اول، بر تعداد ناوگان خود تحت نظارت سر فرانسیس دریک افزود، اما در دستیابی به اهداف خود ناموفق بود و در نتیجه اسپانیا توانست برتری دریایی خود را کماکان حفظ کند
ژاک نکر سیاستمدار فرانسوی بود. نکر از اهالی ژنو بود و در سال ۱۷۳۲ در شهر ژنو متولد شد. او از وزرای محبوب و لایق فرانسه بود که مبادرت به اصلاحاتی کرد ولی بر اثر مقاومت طبقه اشراف و درباریها و آنهایی که منافع خود را در خطر می دیدند، از عهده آن برنیامد. نکر نقش مهمی در دوره اول انقلاب فرانسه بازی کرد. نکر طرفدار سلطنت پادشاهی مشروطه، یک اقتصاددان سیاسی و اخلاق گرا بود که نقدهای شدیدی بر آرای برابری در برابر قانون نوشته بود. نکر مثالی بارز از میانه روی است. نکر در سال ۱۸۰۴ در شهر کوپه سویسی درگذشت در حالیکه ۷۲ سال از عمرش می گذشت.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42470840&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-09-29T13:59:05Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;ساجده امیری&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;/* growthexperiments-addsectionimage-summary-summary: 1 */&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42787899&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; گارودا پرنده ای افسانه ای و عظیم است که به شکل پرنده ای انسان نما و موجودی خیالی در هر دو فرهنگ اساطیری هندویی و بودایی به چشم می خورد. گارودا مَرکَب یا در اصطلاح اسطوره شناسی هندویی «"واهانا"» برای ویشنو این ایزد بلندمرتبه است و افزون بر آن به عنوان شهریار پرندگان و پرنده ای تندپروازتر از باد، احترام بسیاری نزد هندوان دارد. همچنین گارودا در اخترشناسی سنتی هندویی، نام صورت فلکی عقاب نیز هست. امروزه" براهمینی کایت "(کورکور سرسفید) و "فونیکس" (عنقا یا ققنوس) مظهر گارودا در نظر گرفته می شوند. اندونزی و تایلند گارودا را به عنوان نماد رسمی ملی خود برگزیده اند. در اندونزی گارودا را بیشتر شبیه ب
ه عقاب جاوه به تصویر می کشند تا «براهمینی کایت» که بسیار کوچکتر است. معنی نام گارودا را «کلام بالدار» دانسته اند که اشاره به این دارد که گفته اند هنگام پرواز از بال هایش صدای سرود وداها برمی خیزد. گاهی نیز معنی لفظی آن را «نابودکننده و کاهنده زهر» شمرده اند که به دشمنی او با مارها و نقش او به عنوان حرزی در برابر سم مار اشاره می کند. پدر گارودا، کاشیاپَه و مادرش ویناتَه از دختران دکشَه است. دربارهٔ گارودا. گارودا در آیین هندو یک الهه است که معمولاً نقش مَرکَب ("واهانا") یا سُتورِ ویشنو را داراست. در اسطوره شناسی آیین هندو، ویشنو دومین ایزد از ایزدان سه گانه است که جنبه نفوذگر و حفاظت کننده خداوند را ایفا می کند. گارودا به شکل مردی با بدن قوی و زرین فام، با چهره ای سفید، بال هایی سرخ، نوک عقاب و تاجی بر سر به تصویر کشیده می شود. در اسطوره ها آمده که این الهه باستانی چنان عظیم و بزرگ است که جلوی آفتاب را می گیرد. گارودا به عنوان دشمن ابدی و قسم خورده ناگا که از نژاد مارهاست شناخته می شود. در این اسطوره، ستیزه جویی با مار ممکن است به رفتار پرندگانی چون عقاب مارخور پنجه کوتاه برگردد که به نحوی انحصاری از مارها تغذ
یه می کنند و در هند نیز یافت می شوند. از آنجایی که گارودا، این شهریار پرندگان، دشمن قسم خورده و «بلعنده مار» است تصویر او را که اغلب برای زیبایی یا به عنوان حرز استفاده می شود برای محافظت از حمله مار و سم آن به کار می برند. گارودی ویدیا، مانترا یا ذکری است در برابر سم مار یا برای دفع هر نوع شر. گارودا از پدری با نام «کاشیاپه» و مادری به نام «ویناته» با نفرت بسیار از اهریمنان و شر زاده شد. او دشمن بزرگ مردمان بدکار است؛ پدر و مادرش او را از کشتن برهمنان منع کردند. همچنین گارودا از مارها بسیار نفرت دارد. او این ویژگی را از مادرش به ارث برده است. می گویند ویناته با سوگلی شوهرش، کِدرو، مادر ماران و اژدرماران، همیشه در ستیز بود. در وداها، قدیمی ترین مستندات مکتوب هند، احتمالاً ۱۲۰۰ پیش از میلاد، در اینباره آمده است که دو هوو، کِدرو و ویناته دربارهٔ کره اقیانوس اختلاف نظر داشتند؛ این دو سرانجام شرط می بندند که هرکه در اشتباه بود برده دیگری شود. کدرو ثابت می کند که حق با اوست و بدین ترتیب ویناته را در سرزمین های زیرین و جائی که در محاصره ماران بود زندانی می سازد. گارودا به نجات مادر برمی خیزد و مارهای پاسدار زندان و
یناته، به آن شرط حاضر به آزاد کردن ویناته می گردند که گارودا به آنان جامی پر از نوشابه خدایان یا آب جاودانگی (اَمریت) رشوه دهد. پس گارودا عازم کوهی آسمانی می شود که جایگاه نگهداری امریت بود و با شعله های آتش پاسداری می شد. گارودا با تنی زرین و به درخشندگی خورشید به رودها یورش برد و آب بسیاری از رودها را نوشید و بر آتش فروریخت و به این ترتیب نخستین حصار را از میان برداشت. دومین مانع، چرخی گردان بود با پره هایی تیز و درخشان به برّائی تیغ؛ گارودا تن عظیم الجثه خود را چندان کوچک کرد که از میان پره ها بتواند عبور کند. سپس گارودا بر سومین سدی که از دو اژدرمار تشکیل شده و از کامشان آتش می بارید غلبه کرد. او با پاشیدن خاک بر چشم اژدرمارها، ایشان را کور و جام اَمریت را به چنگ آورد. گارودا چرخ گردنده را شکست و با جام امریت خود را به سرزمین های زیرین رساند. خدایان او را دنبال کردند و ایندرا با گرز صاعقه آفرین خود به گارودا حمله ور شد. گرز ایندرا شکست و گارودا بی آنکه آسیبی ببیند خود را به اژدرمارانی رساند که پاسدار زندان ویناته بودند. جام را به ایشان داد و به این ترتیب مادرش را از بند رهانید. با اینحال در آن دم که ماران
و اژدرماران خواستند جام امریت را بنوشند ایندرا جام را از کف آنان ربود ولی اندکی از امریت بر علف هایی که در آنجا رسته بود ریخت. مارها قطره های فروریختهٔ امریت بر علف ها را لیسیدند و نوشیدن همین چند قطره امریت سبب شد که ماران نامیرا شوند اما زبان آنان بر اثر نوشیدن امریت برید و دو شاخه شد و از آن روزگار تا به حال زبان مارها اینچنین باقی مانده است. از آن روز به بعد، گارودا متحد خدایان و مرکب مورد اعتماد ویشنو، و همچنین دشمن ابدی و پرکینه مارها شد که در هر فرصتی بر آن ها هجوم برده و ایشان را شکار می کند. می گویند هرچند برخی از ناگاها به چند قطره اَمریت دست یافتند اما بدان سبب که اَمریت را طی مراسم خاص آن ننوشیدند نتوانستند چندان نیرومند گردند که با خدایان به ستیز برخیزند و از آن روز اهریمنان به امید دست یافتن به قطره ای از اَمریت به نظارت مراسم قربانی می پردازند تا شاید در ضمن مراسم قطره ای از این آب زندگانی از جام خدایان فرو چکد و نسیب آنان شود. در روایتی دیگر آب زندگانی (امریت یا سومه) همان ماه است و مارها برای خلاصی ویناته، ماه را از گارودا به رشوه می خواهند. گارودا در این روایت به آوردن ماه می رود و در سفر ط
ولانی و دورپرواز خود خسته و گرسنه می شود. گارودا به هنگام گذشتن از کنار ستاره قطبی که مأوای پدرش کاشیاپَه است نزد پدر می رود و از پدرش چیزی برای خوردن طلب می کند. کاشیاپَه فرزند را به کناره دریاچه ای می فرستد که در آنجا لاک پشت و فیلی عظیم در حال نبرد بودند: لاک پشتی به طول دویست و پنجاه متر و فیلی به قامت پانصد متر. گارودا فیل و لاک پشت را به چنگال می گیرد و آنان را بر فراز درختی به بلندی هزار و دویست و هشتاد متر می نهد. درخت تاب نمی آورد و بیم آن می رود که بشکند و برهمنی هلاک شود. از آنجا که پدر و مادر، گارودا را از کشتن برهمنان برحذر داشته بودند؛ گارودا بار دیگر فیل و لاک پشت را به چنگال گرفته و به قله کوهی عظیم فرود می آید و آنان را فرو می بلعد. گارودا پرواز می کند و خود را به ماه می رساند؛ ماه را ربوده و آن را در زیر بال خود نهان و عازم سرزمین های زیرین می شود. خدایان گارودا را دنبال می کنند و وقتی نمی توانند او را شکست دهند و ماه را از او بگیرند به ناچار به او جاودانگی عنایت می کنند و او را مَرکب ویشنو می سازند. از آن روزگار، گارودا مرکب ویشنو می شود و هر آن گاه که ویشنو بر ارابه بنشیند با پرچمی بر فراز
گردونه او به پرواز درمی آید. گارودا همچنین نقش مهمی در داستان اَوَتار کریشنا ایفا می کند که در آن کریشنا و ساتیمابا سوار بر گارودا رهسپار کشتن نارکاسورا می شوند. در جایی دیگر، یکی دیگر از ایزدان آیین هندو بنام هاری که از خدایان اولیه در آیین هندو است سوار بر گارودا برای نجات فیل جانباز گاجندرا می شتابد. گفته شده است که هنگام پرواز بال های گارودا سرود وداها را سر می دهد. با توجه به شکل دست و پنجه گارودا، در زبان تامیلی او را به نام «"کای ینهی پرومال"» نیز می نامند. در منابع فارسی. در متون ترجمه شدهٔ فارسی واژه گارودا به شکل های مختلفی نوشته شده است. مانند: گارودا، گارودها گرود گرودا و همچنین به نام گروتمان که در ریگ ودا، در ستایش ویشودوا، دیده می شود. در آیین هندو. تولد و اعمال در مهابهاراتا. داستان تولد و اعمال گارودا در کتاب نخست حماسه منظوم مهاباراتا آمده است. با توجه به این حماسه، زمانی که گارودا برای اولین بار سر از تخم بیرون نهاد همچون شرری از دوزخ ظاهر شد که برابر با آتش کیهانی بود که گیتی در یک سال نیاز دارد. خدایان وحشت زده از او طلب رحمت کردند و گارودا در پاسخ به درخواست ایشان از اندازه و انرژی خود
کاست. وقتی گارودا از تخم ویناته سر برآورد چندان رخشان بود که او را به جای اَگنی نیایش می کردند. فرزندان. بنابر متن منظومه مهاباراتا، گارودا از کسانی که از رقابت پرندگان فرود آمده بودند شش پسر داشت: "سوموکا" ، "سوورنا" ، "سوبلا" ، "سوناما" ، "سونِترا" و "سووارچاس" . اعضای این مسابقه در رابطه شان با مارها بی شفقت، استوار و پرقدرت بودند. ویشنو حامی ایشان بود. نقش نمادین. در سراسر مهاباراتا، از گارودا به عنوان یک نماد تند و تیز و نیرویی خشن، پرسرعت و همچنین دارای قابلیت های رزمی یاد شده است. رزمندگان سریع، پرقدرت و پیشرو در شکست دشمنان به گارودا مانند شده اند که به یک مار صدمه می زند و رزمندگان شکست خورده به مارهای مجروح از حمله گارودا تشبیه شده اند. سردار اسطوره ای به نام درنا از نوعی تشکل نظامی استفاده می کند که آن را «پس از گارودا» نام می نهد و کریشنا حتی حامل تصویر گارودا در بیرق خود است. در آیین بودایی. در اساطیر بودایی، گارودا (به پالی: garuḷā) پرنده ایست عظیم، درنده، باهوش و سازمان دهنده. نام دیگر گارودا سوپرانا (به پالی: supaṇṇa) است، به معنی «دارنده بال های خوب». مانند ناگا، از ترکیب ویژگی های حیوانات و
موجودات الهی برخوردار است و ممکن است جزو ایزدان یا الهه هایی با پایین ترین مرتبت در نظر گرفته شود. نماد فرهنگی و ملی. در هند، اندونزی و بقیه آسیای جنوب شرقی گارودا نماد پرنده افسانه ای عظیم الجثهٔ عقاب مانندی است که ویژگی های هر دو فرهنگ اساطیری هندو و بودایی را به عنوان مَرکب برگزیده خدای ویشنو دارا است. گارودا نشان ملی کشورهای تایلند و اندونزی است. در تایلند این نماد به عنوان سمبل خاندان سلطنتی نیز بکار می رفته است. همچنین در مغولستان گارودا که به نام «خان گارودا» یا «خانگارید» هم نامیده می شود نماد شهر اولان باتور پایتخت و بزرگ ترین شهر این کشور است؛ در هند از گارودا بیشتر به عنوان یک نقش مایه رزمی استفاده می شود. در تایلند به طور سنتی گارودا بیشتر به شکل پرنده انسان نمای افسانه ای ارائه می شود در حالی که در اندونزی به شکل جنگجویی با صفاتی همانند یک پرنده ای واقعی شبیه به شاهین-عقاب جاوان ترسیم می شود. بسیاری از نهادها و شرکت های تجاری و فرهنگی در آسیای جنوب شرقی و شبه قاره هند مانند شرکت هواپیمایی اندونزی گارودا ایندونزیا، نقشی از گارودا را به عنوان نشان تجاری خود انتخاب کرده اند. گارودا و سیمرغ. با توجه
به منابعی چون شاهنامه فردوسی، اوستا، بندهش و مقایسه آن با منابع هندویی و بودایی ارتباط غیرقابل انکاری بین گارودا و پرندگان افسانه ای و اساطیری همچون سیمرغ، عنقا، چمروش، هما و کومک دیده می شود. برخی از پژوهشگران معتقدند اصل این مرغان اساطیری را باید در اساطیر آریاییان هندی، همچون افسانه گارودا سراغ گرفت. بی تردید ریشه های مشترک آریایی و همچنین تبادل های فرهنگی مکرر، مداوم و دیرپای این دو فرهنگ همسایه در هم آهنگ شدن این دو اسطوره بی تاثیر نبوده است. سابقهٔ حضور سیمرغ اساطیری در فرهنگ ایرانی به پیش از اسلام می رسد، از آنچه در اوستا و آثار پهلوی یا به طور کلی از فرهنگ پیش از اسلام بر می آید می توان دریافت که این مرغ، مرغی فراخ بال است که بر درختی درمان بخش به نام ویسپوبیش یا هرویسپ تخمک آشیان دارد که در بر دارندهٔ تخمهٔ همه گیاهان است. در اوستا اشاره شده که این درخت در دریای ونورکش یا دریای فراخ کرت قرار دارد. اساطیر ایران و هند اشتراکات فراوانی دارند. مطالعه تطبیقی اسطوره سیمرغ در شاهنامه و شخصیت و اسطوره گارودا، ناشناخته های بسیاری را برای اسطوره شناسان آشکار می کند. نقش فرّهی. سیمرغ نماد و سمبل ظاهری قدرت بیکر
ان است که در داستان زال حمایت خود را از انسان نشان می دهد و قدرت و توان بی نظیر خود را جلوه گر می سازد. سیمرغ نمادی از ذات خداوند و دارای شخصیت و موجودیتی شکست ناپذیر و نامیرا است. نقش گارودا و سیمرغ هر دو به عنوان مرغ بهشتی مورد توجه بوده است. عطار سیمرغ را مظهر بهشت پرستان می داند او مشتاق بازگشت به بهشتی است که آدم به گناه همدستی با مار از آنجا رانده شد. سیمرغ و گارودا در عرفان اسلامی و هندی هر دو به عنوان موجودی کامـل که از دیده ها پوشیده است و وجود ناپیدا و بی نشان دارد، بکار می رود. هر دو حیوان را بر روی زمین و آب و در آسمان می بینیم، هر دو نماد خورشید در زمین و آسمان هستند؛ بنابراین دو جنبه متضاد روان آدمی، یعنی زمینی و آسمانی بودن همچنین، نماد دانش و هوش هستند. هر دو به خدایی می مانند که از همه چیز آگاه است، سیمرغ سه بار شاهد ویرانی دنیا بوده و از تمام علوم دوران آگاهی دارد؛ از این رو نماینده خدای خدایان است. سیمرغ شخصیتی منحصر به فرد و بی همتا است که بر شکل گیری مرغان اساطیری دیگر تأثیری شگرف گذاشته است. سیمرغ و گارودا هر دو به گونه ای مقدس و مثبت قلمداد می شدند و صعود به عالم بالا را نشان می دادند و
نماینده ایزدان و خدایان، فرّه و تاییدات الاهی و انوار راهنمایی سالکان هستند. پَر و حتی سایه آنان باعث دوری دیوها و شر و دفع آسیب می گشت. هر دو موجود افسانه ای به عنوان نماد الوهیت، انسان کامـل، جاودانگی و ذات واحد مطلق در عرفان اسلامی و هندی شناخته شده اند. در اساطیر هند و ایران این دو به صورت صاعقه و طوفان تجلی یافته اند که با باران ارتباط دارند و در اساطیر ایرانی و هندی به عنوان پیک خورشید معرفی شده اند. عظمت افسانه ای. سیمرغ و گارودا هر دو پرندگانی بزرگ، با عظمتی خارق العاده و موجوداتی افسانه ای و شگفت آورند. پرهای گسترده گارودا به ابری فراخ می ماند که از آب کوهساران لبریز است. در پرواز خود پهنای کوه را فرا می گیرد. از هر طرف چهار بال با رنگ های نیکو دارد. منقارش چون عقاب، کلفت و صورتش چون چهره آدمیان است. فیل را به آسانی شکار می کند و از این رو به «شهریار مرغان» شهرت یافته است. سیمرغ نیز به ویژه در روایت عطار «پادشاه مرغان» نامیده می شود. سرپرستی و تربیت. سیمرغ همانند بچه های خود، از زال سرپرستی می کند و در دوره ای مسؤولیت بزرگ کردن زال را بر عهده می گیرد. عمل کرد نمادین گارودا در این مورد نیز مشابه نماد
سیمرغ ایرانی است. گارودا از لاکشمی همسر ویشنو محافظت و جهت آسایش او تلاش می کند و همسر ویشنو را به همراه خود در فراز آسمان به پرواز درمی آورد. مَرکب. سیمرغ و گارودا هر دو در افسانه ها و اسطوره های ایران و هند عهد باستان مرکوب ایزدان و نیروهای نیک افسانه ای در مبارزه با نیروهای اهریمنی بوده اند. این جانوران افسانه ای تیزپرواز به سرعت راکب خود را به مکان های دور می برند. زال سوار بر سیمرغ و ویشنو و همسرش لاکشمی سوار بر گارودا از صحنه های آشنای مینیاتورهای قدیمی در ایران و هند هستند که از این افسانه ها برداشت شده اند. ستیز با مار. گارودا و سیمرغ هر دو دشمنی دیرینه با مار دارند و نابودکننده مار یا اژدها به شمار می روند. یکی از مضامین قدیمی روایات ایرانی، جنگ افسانه ای یا مقدس سیمرغ با اژدها یا مار و یاری خواستن او از پهلوانی برای دفع شر آن است. معمولاً داستان با دادن تحفه ای از طرف پرنده به پهلوانی که جان او یا جوجه هایش را نجات داده تمام می شود. فرق سیمرغ با گارودا در این مورد است که پهلوانی یا خدایی به کمک گارودا در جنگ با مارها نمی آید. یاری خواستن سیمرغ از پهلوانی در جنگ با اژدها یا مار، برای دفع شر بود. در
شاهنامه هیچ ماری نابود نمی شود و این نکته در سام نامه است. در نوروزنامه ماری که بر دور گردن همایی پیچیده با تیر پادشاهی زاده هرات کشته می شود و همای نجات یافته، برای منجی خود، به رسم تحفه دانه انگور را که تا آن زمان برای آدمیان ناشناخته بوده را می آورد که نشانه چهار فصل است. آب حیات و شفابخشی. در اساطیر هند، گارودا آورنده آب زندگانی و نوشابه مقدسی است به نام «اَمریت» یا «سومه» که نوشابه ای سکرآور است و دردها را شفا می دهد و در شاهنامه در نبرد رستم و اسفندیار سیمرغ تمام دردها و جراحت های رخش و رستم را مداوا نمود. سیمرغ و گارودا هر دو پزشکانی خبره هستند و در این زمینه خرد و دانشی شگرف دارند. سیمرغ در علاج زخم ها و جراحی و زایمان ماهر است. او با هدیه دادن استخوان یا پری از خود به عنوان تحفه باعث می شود که هیچ مرد دلیری نتواند دارنده آن را براندازد و آن پر همواره او را نزد کسان گرامی می دارد؛ مانند دادن پر سیمرغ به زال: سیمرغ در شاهنامه پزشکی ماهر است اول بار به هنگام زاده شدن رستم پسر زال، آن گاه که رودابه از درد حمل از هوش رفته است و همه از چاره درمانده اند، زال پر سیمرغ را به آتش می افکند و سیمرغ حاضر می شود و
با راهنمایی او تهیگاه رودابه را می شکافد و رستم به دنیا می آید. دگر بار زمانی است که رستم در مرحله اول جنگ از اسفندیار شکست می خورد و مجروح و افکار به خانه بر می گردد؛ زال برای بار دوم پر سیمرغ را در آتش می نهد و سیمرغ حاضر می شود و پیکان های اسفندیار را از تن رستم و رخش بیرون می کشد و پر بر زخم های آنان می کشد، چنان که هر دو بهبود می یابند. در هند، جنبه مارکشی طاووس باعث رواج این باور شده که زرداب و خون طاووس پادزهر است. اگر پرش را بسوزانند، دشمنی و کینه دور می شود و دودِ حاصل از سوختن پرهایش، می تواند او را در هر نقطه از جهان که باشد به سوی خود فرا خواند. افزون بر پادزهر طاووس، معتقدند که بخش های مختلف بدن گارودا، انواع بیماری ها و ناتوانی ها را شفا می بخشد و از بیماری سل، انواع فلج، تنگی نفس، زکام و سردرد گرفته تا نازایی نافذ است. صورت فلکی. در اخترشناسی هندی صورت فلکی عقاب را گارودا می دانند. سیمرغ را نیز در فرهنگ ایرانی یکی از صورت های فلکی دانسته اند که آن را نماد برکت، باران و آب و حاصلخیزی می دانند
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42192131&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-07-06T23:27:36Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Dexbot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt; به درخواست از به &lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42192137&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; کنکلاو پاپ، مجمع کاردینال ها برای انتخاب اسقف جدید رم است که به وی پاپ می گویند. کلیسای کاتولیک رم، پاپ را وارث خلافت رسولی پطرس و رهبر زمینی این کلیسا می داند. این کلیسا حدود هزار سال است که این مجمع را برای انتخاب پاپ گرد هم می آورد. مجمع انتخاب پاپ که به شکل غیرعلنی برگزار می شود کهن ترین شیوهٔ انتخاب رهبر یک بنیاد در دنیا است. سابقه های بی شمار دخالت در روند انتخاب پاپ و زمان های زیادی که مسیحیان بدون پاپ سر می کردند در دورهٔ فترت میان سال های ۱۲۶۸ تا ۱۲۷۱ میلادی به اوج رسید تا جایی که کمی بعد، پاپ گرگوری دهم در جریان شورای دوم لیون بسال ۱۲۷۴ میلادی فرمانی صادر کرد مبنی بر این که درب ها باید تا زمان انتخاب پاپ نو
به روی همهٔ کاردینال ها «با کلید» بسته شوند و ایشان تنها زمانی حق خروج دارند که اسقف اعظم را انتخاب کرده باشند. امروزه این مجمع در کلیسای سیستین واقع در کاخ رسولی برگزار می شود. اسقف رم از عصر رسولی به این سو مانند دیگر اسقف ها با اجماع روحانیون و مردم عادی اسقف نشین انتخاب می شود. در ۱۰۵۹ میلادی مجمع کاردینال ها به عنوان بدنهٔ گروه گزینندگان پاپ انتخاب شد. از آن گاه به بعد جزئیات دیگری به فرایند انتخاب پاپ افزوده شد. پاپ پل ششم در ۱۹۷۰ محدودیت سنی ۸۰ سال را برای کاردینال ها وضع کرد. رویه کنونی توسط قانون رسولی پاپ ژان پل دوم با عنوان "Universi Dominici gregis" برقرار شدند. پاپ بندیکت شانزدهم در تاریخ های ۱۱ ژوئن ۲۰۰۷ و ۲۵ فوریه ۲۰۱۳ اصلاحیه هایی به رویه های پیش گفته افزود. انتخاب پاپ جدید به دستکم دو سوم آرای کاردینال ها و قبول مسئولیت توسط نامزد مورد نظر نیاز دارد. پاپ بندیکت شانزدهم در سال ۲۰۱۳ از مقام پاپی استعفا داد و پاپ فرانسیس جایگزین او شد. بعد از درگذشت پاپ بندیکت در سال ۲۰۲۲، برخلاف سنت کلیسای کاتولیک، مجمع انتخاب پاپ بعد از تدفین او برگزار نشد.
مید ایرلاینز یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا 7Y است که در تاریخ ۲۰۰۲ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی مید ایرلاینز در خرطوم، سودان واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین المللی خرطوم قرار دارد.
داو ایر سرویسز یک شرکت هواپیمایی است که در تاریخ ۲۰۰۷ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی داو ایر سرویسز در خرطوم، سودان واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین المللی خرطوم قرار دارد.
سان ایر یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا 1Y است که در تاریخ ۲۰۰۸ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی سان ایر در خرطوم، سودان واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین المللی خرطوم قرار دارد.
ایر وست یک شرکت هواپیمایی است که در تاریخ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی ایر وست در خرطوم، سودان واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین المللی خرطوم قرار دارد .
اسلام تاپتیف اغلو رضایف ()، خواننده پرآوازه و مستعد و استاد عالی مکتب خوانندگان غره باغ (Khende) در ۱۱ نوامبر ۱۹۳۴ در روستای فیزولی در منطقه سیاردارلی آذربایجان متولد شد. او همراه با دیگر چهرهای مطرح موسیقی آذربایجانی تئاتر موقام را تأسیس و خود در مقام کارگردان هنری، آثار بسیاری را عرضه نمود. او در بیش از ۷۴ کشور دنیا برنامه اجراء نموده است. استاد رضایف در سال ۱۳۷۲ به همراه استاد هابیل علی اف و به دعوت وزارت ارشاد برای اجرای برنامه به ایران سفر کردند. اسلام رضایف استاد عالی کنسرواتوار ملی آذربایجان بود و در دانشگاه فرهنگ و هنر آذربایجان نیز تدریس می نمود. او در ۲۶ ژانویه سال ۲۰۰۸ در سن ۷۳ سالگی از دنیا رفت.
خانهٔ بتهوون در بن آلمان، یادبود، موزه و مؤسسه ای فرهنگی است که در خدمت اهداف مختلفی است. بنیاد خانهٔ بتهوون، برای مطالعهٔ زندگی و آثار آهنگ ساز بزرگ آلمانی، لودویگ فان بتهوون و در سال ۱۸۸۹ تأسیس شده است. بخش اصلی بنیاد، محل تولد او در خیابان بونگاس، پلاک ۲۰ است. این ساختمان اکنون محل موزه است. ساختمان های مجاور این بنا (بونگاس، پلاک ۱۸ و پلاک های ۲۴ تا ۲۶)، مرکزی پژوهشی (آرشیو بتهوون)، متشکل از یک مجموعه (کلکسیون)، کتابخانه، انتشارات و یک سالن موسیقی است. در این محل، دوستداران موسیقی و کارشناسان از سراسر دنیا می توانند ملاقات کنند و ایده هایشان را به اشتراک بگذارند. خانهٔ بتهوون توسط «بنیاد بتهوون» و با استفاده از بودجهٔ عمومی اداره می شود. نگارخانه. در باغِ «خانهٔ بتهوون» مجموعه ای از سردیس ها و تندیس های بتهوون، که بیشترِ آنها در اوایل سدهٔ بیستم ساخته شده اند، برای نمایش گذاشته شده است.