Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نوشتارهای ربانی یهودی در مورد اشعیا مطالب زیادی بیان می کنند. این نوشتارهای اطلاعات بیشتری نسبت به آنچه در کتاب مقدس بیان شده است اضافه می کنند. تبار. بر اساس نوشتارهای حاخامها، اشعیا از نسل یهودا و تامار بود. پدر او پیامبر بود و برادر پادشاه امزیاه بود. انتخاب به پیامبری. وقتی اشعیا در حال راه رفتن بود صدای خدا را شنید که "چه کسی را به پیامبری انتخاب کنم؟"، اشعیا گفت "مرا انتخاب کن، مرا بفرست". خدا به او گفت "فرزندان من حساس و مشکلدار هستند. اگر آماده هستی که به تو بی احترامی شود، حتی توسط آنان کتک بخوری، می توانی پیام من را قبول کنی، اگر نه بهتر است اینکار را کنار بگذاری". اشعیا این مسئولیت را قبول می کند. اشعیا می گوید "من در بین مردمانی با لبهای کثیف حرکت می کنم". مرگ اشعیا. تلمود روایت می کند که اشعیا توسط شاه مناسه کشته می شود. شاه مناسه به او می گوید که موسی می گوید که هیچکس نمی تواند خدا را ببیند و زنده بماند؛ ولیکن تو می گویی که خدا را بر عرش او دیده ای. اشعیا می گوید من میدانم که تو توضیح من را نخواهی پذیرفت. او سپس نام خدا را بر زبان میاورد و درخت سروی باز می شود و اشعیا در آن ناپدید می شود. شاه من
اسه دستور می دهد که درخت سرو بریده شود و وقتی اره به دهان اشعیا می رسد، اشعیا می میرد. در واقع مناسه او را به خاطر اینکه گفته بود "من در بین مردمی با لبهای کثیف حرکت می کنم" مجازات می کند.
دوش و پشگل قسمت هشتم از فصل هشتم مجموعهٔ تلویزیونی انیمیشن "ساوت پارک"، و ۱۱۹مین قسمت آن در مجموع است. اول بار در ۲۷ اکتبر ۲۰۰۴ درست پیش از انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۰۴) از شبکه کمدی سنترال در ایالات متحده آمریکا پخش شد. در این قسمت، نیروهای بنیاد مردمی رعایت اصول اخلاقی در برابر حیوانات مدرسه ابتدایی ساوت پارک را مجبور می کنند نشان مدرسه را عوض کنند. انتخاباتی برای تعیین نشان جدید برگزار می شود. در این حین، استن به دلیل خودداری از رأی دادن از ساوت پارک اخراج می شود. این قسمت توسط تری پارکر خلق شد و جز در فرستنده های اختصاصی دارای ردهٔ TV-MA بود. طرح داستانی. در جریان گردهمایی پیش از مسابقهٔ ورزشی در مدرسه ابتدایی ساوت پارک، اکو تروریست های بنیاد مردمی رعایت اصول اخلاقی در برابر حیوانات به استفاده از گاو به عنوان شانس بیار مدرسه اعتراض می کنند. مدرسه تصمیم به انتخاب شانس بیار جدیدی می کند و به دانش آموزان گفته می شود به شانس بیار جدیدی رأی دهند. بچه ها که از گزینه های بی مزهٔ موجود دلسرد شده بودند، تصمیم گرفتند یک کاندید جوک وار معرفی کنند ولی در خصوص این که کاندید « بزرگ» باشد یا «ساندویچ
مدفوع» اختلاف نظر دارند. کایل برولوفسکی دوستانش را تشویق می کنند که دوش بزرگ را کاندید کنند و اریک کارتمن به جمع آوری حمایت از ساندویچ مدفوع می پردازد. استن مارش دلیلی برای رأی دادن به گزینه ای دوش و مدفوع نمی بیند چرا که آن ها عیناً یکی هستند، و برخلاف میل بقیه اعلام می کند که اصلاً رأی نخواهد داد. استن که با این کار هر دو سو را به یک اندازه می ترساند، نمی داند چرا کسی باید به این کار بیهوده تن در دهد. او در این خصوص با والدینش هنگام شام صحبت می کند، ولی آنها اصلاً تحت تأثیر بی میلی او قرار نمی گیرند و حتی وقتی استن توضیح می دهد رقابت کنندگان که اند، بر سر این که چه کسی باید برنده شود به نزاع می پردازند. این باعث می شود کایل به سراغ شان کامز برود، که او هم استن را با کمپین بمیر یا رأی بده می ترساند. در این حین، کمپین ادامه می یابد و حامیان ساندویچ مدفوع با استفاده از رشوه خواری و وحشت پراکنی برای کسب محبوبیت به مبارزه انتخاباتی علیه دوش بزرگ می پردازد. سیاست. به گفته نیک گلسپی از مجله ریزن، این قسمت، به خوبی جمع بندی کننده رویکرد لیبرترین به سیاست است.
برای دخالت یهودیان در بلشویسم و انقلاب روسیه، به تاریخ یهودیان در روسیه مراجعه کنید. بلشویسم یهود، یک شعار ضدکمونیستی و یهود ستیزانه است که ادعا می کند یهودیان مبتکران انقلاب بلشویک در سال ۱۹۱۷ بودند، و آن ها قدرت اصلی را در میان بلشویک هایی که انقلاب را رهبری کردند، داشتند. به طور مشابه، تئوری بلشویسم یهود ادعا می کند که یهودیان بر جنبش های کمونیستی در جهان تسلط داشته اند و با تئوری توطئه دولت اشغالگر صهیونیستی (ZOG) مرتبط است که ادعا می کند یهودیان سیاست جهانی را کنترل می کنند. در سال ۱۹۱۷، پس از انقلاب روسیه، شعارهای یهودی ستیزانه عنوان جزوه بلشویسم یهودی بود که در تبلیغات نژادپرستانه نیروهای جنبش سفید ضد کمونیست در طول جنگ داخلی روسیه (۱۹۱۸–۱۹۲۲) به چشم می خورد. در طول دهه ۱۹۳۰، حزب نازی در آلمان و فدراسیون آلمانی آمریکایی در ایالات متحده نظریه ی یهودستیزی را برای پیروان، هواداران و جانبداران خود تبلیغ کردند. در لهستان، زیدوکومونا اصطلاحی برای عقیده یهودی ستیزانه ای مبنی بر این بود که یهودیان نفوذ نامتناسب بالایی در اداره جمهوری خلق لهستان دارا هستند. در سیاست های راست تندرو، شعارهای یهودستیزانه «بلشویسم
یهودی»، «کمونیسم یهودی» و تئوری توطئه دولت اشغالگر صهیونیستی ZOG کلمات کلیدی هستند که به دروغ ادعا می کنند که کمونیسم یک توطئه یهودی است. پیش زمینه. تلاقی یهودیان و انقلاب در فضای نابودی روسیه در طول جبهه شرقی (جنگ جهانی اول) پدیدار شد. هنگامی که انقلاب های فوریه ۱۹۱۷ و اکتبر تلاش های جنگی روسیه را فلج کردند، تئوری های توطئه دور از برلین و سن پترزبورگ توسعه یافتند. به عنوان مثال، بسیاری از بریتانیایی ها انقلاب روسیه را به «رابطه ظاهری بلشویک ها، آلمانی ها و یهودیان» نسبت دادند. تا دسامبر ۱۹۱۷، پنج نفر از بیست و یک عضو کمیته مرکزی کمونیست یهودی بودند: کمیسر امور خارجه، رئیس شورای عالی (شوروی)، معاون رئیس شورای کمیسرهای خلق، رئیس شورای سن پترزبورگ، و معاون رئیس پلیس مخفی چکا. گسترش جهانی این مفهوم در دهه ۱۹۲۰ با انتشار پروتکل بزرگان صهیون مرتبط است، سندی جعلی که مدعی توصیف یک توطئه مخفی یهودی با هدف تسلط بر جهان است. این تعبیر موضوع یهودی بودن برخی از بلشویک های پیشرو (مانند لئون تروتسکی را در طول انقلاب اکتبر و پس از آن را مطرح می کرد. دنیل پایپز گفت که "در وهله اول از طریق پروتکل بزرگان صهیون، جنبش سفید این ا
تهامات را به مخاطبان بین المللی گسترش دادند. جیمز ویب (تاریخدان) نوشت که «پس از سال ۱۹۱۷ به ندرت می توان منبعی یهودی ستیزانه پیدا کرد که مسئول تحلیل آن منبع مهاجر سفید از انقلاب نباشد». یهودیان در کشور امپراتوری روسیه وضعیت خوبی نداشتند. در بین سال های ۱۸۸۰ تا ۱۹۲۰ بارها و به دفعات به محله های یهودی نشین حمله شد و بسیاری از یهودیان کشته شدند. در نتیجه یهودیان از حکومت تزار روسیه راضی نبودند و مایل به نابودی حکومت تزار به هر شکل ممکن بودند. به همین علت، تمامی جنبش هایی که بر ضد تزار در روسیه فعالیت می کردند، از سوی یهودیان مورد استقبال قرار می گرفت. دخالت یهودیان در کمونیسم روسیه. مقالات اصلی: تاریخ یهودیان در روسیه و تاریخ یهودیان در شوروی یهودستیزی در امپراتوری روسیه هم از نظر فرهنگی و هم از نظر نهادی وجود داشت. یهودیان محدود به زندگی در قلمروی اسکان و متحمل قتل عام می شدند. در نتیجه، بسیاری از یهودیان از تغییرات تدریجی یا انقلابی در امپراتوری روسیه حمایت می کردند. این جنبش ها در میان چپ های افراطی، آنارشیسم یهودی، بوندیست ها، بلشویک ها، منشویک ها، و چپ های میانه رو ترودویک ها و حزب دموکراتیک مشروطه بودند. د
ر سال ۱۹۱۷ میلادی، حزب بلشویک دارای ۲۳۰۰۰ عضو بود که ۳۶۴ نفر از آن ها یهودی بودند. در بین سران حزب بلشویک، گریگوری زینوویف، مویسی اوریتسکی، لو کامنف (نیمه یهودی)، یاکوف سوردلوف، گرگوری سوکولنیکوف و لئون تروتسکی یهودی بودند. با این حال یهودیان در اقلیت رهبری حزب بودند. بر اساس سرشماری حزب بلشویک در سال ۱۹۲۲ حدود ۱۹۵۶۴ یهودی بلشویک وجود داشتند که در آن زمان تنها حدود ۵٫۲٪ بلشویک ها را تشکیل می دادند و همچنین کمیته ی مرکزی اجرایی اتحاد جماهیر شوروی در اوایل دهه ۱۹۲۰ که متشکل ۴۱۷ نفر بود، تنها ۶٪ از کمیساریا خلق یهودی الاصل بودند. بین سال های ۱۹۳۶ و ۱۹۴۰، در خلال پاکسازی بزرگ و پس از نزدیکی با آلمان نازی پس از پیمان مولوتوف-ریبنتروپ، استالین تا حد زیادی یهودیان را از حزب ارشد، مشاغل دولتی، دیپلماتیک و مواضع نظامی و امنیتی حذف کرد. برخی از محققان در مورد حضور یهودیان در حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی به شدت اغراق کرده اند. به عنوان مثال، آلفرد جنسن گفت که در دهه ۱۹۲۰ «۷۵٪ از بلشویک های پیشرو یهودی الاصل بودند.» که البته این دیدگاه کاملاً رد شده است و به گفته داوید آرونوویچ روزنامه نگار اسرائیلی، «یک بررسی دقیق از
عضویت در کمیته های مرکزی نشان می دهد که این رقم یک اغراق پوچ است». در آلمان نازی. والتر لاکویر تئوری توطئه یهودی-بلشویکی را به ایدئولوگ نازی آلفرد روزنبرگ می رساند، که برای او بلشویسم «شورش نژادهای یهودی، اسلاو و زردپوست، علیه نژاد آریایی آلمانی در روسیه بود». به گفته روزنبرگ، آلمانی ها مسئول دستاوردهای تاریخی روسیه بودند و توسط بلشویک ها که منافع مردم روسیه را نمایندگی نمی کردند، بلکه منافع جمعیت یهودی و زردپوست آن را نمایندگی می کردند، کنار گذاشته شدند. مایکل کلوگ، در تز دکترای خود، استدلال می کند که ایدئولوژی نژادپرستانه نازی ها تا حد قابل توجهی تحت تأثیر مهاجران سفید روسی در آلمان بود، که بسیاری از آن ها، در حالی که تابع سابق امپراتوری روسیه بودند، از تبار غیر روسی بودند: آلمانی های روسیه، ساکنان سرزمین های بالتیک از جمله آلمانی های بالتیک، و اوکراینی ها. نقش ویژه آن ها (بازسازی: سازمان اقتصادی- سیاسی شرق) بود. به عنوان مثال، رهبر آن ها در ارائه پروتکل بزرگان صهیون به زبان آلمانی نقش اساسی داشت. او استدلال می کرد که هیتلر نخست فیلسمی گرا بود و پس از سال ۱۹۱۹ تحت تأثیر اعتقادات مهاجران سفید در مورد توطئه ی
هودیان، وحدتی نادیده از سرمایه داران مالی تا بلشویک ها برای تسخیر جهان، به شدت یهودی ستیز شد؛ بنابراین، نتیجه گیری او این است که مهاجران سفید سرچشمه مفهوم نازی از بلشویسم یهودی بوده اند. آن ماریا سامارتینو استدلال می کند که این دیدگاه قابل انتقاد است. در حالی که شکی وجود ندارد که مهاجران سفید در تقویت ایده ی «بلشویسم یهودی» در میان نازی ها مؤثر بودند، این مفهوم در بسیاری از اسناد اولیه آلمان پس از جنگ جهانی اول نیز یافت می شود. در طول دهه ۱۹۲۰، هیتلر اعلام کرد که مأموریت جنبش نازی نابودی «بلشویسم یهودی» است. هیتلر اظهار داشت که «سه رذیلهٔ بلشویسم یهودی، دموکراسی، صلح طلبی و انترناسیونالیسم است. و یهودیان پشت بلشویسم، کمونیسم و مارکسیسم هستند.» در آلمان نازی، این مفهوم بلشویسم یهودی منعکس کنندهٔ این تصور رایج بود که کمونیسم جنبشی با الهام از یهودیان و رهبری یهودیان بود که از همان ابتدا به دنبال تسلط بر جهان بودند. این اصطلاح به صورت چاپی در جزوه ۱۹۲۴ روزنامه نگار آلمانی دیتریش اکارت (بلشویسم از موسی تا لنین) رایج شد که هر دوی موسی و لنین را کمونیست و همچنین یهودی نشان می داد. پس از آن نسخه در سال ۱۹۲۳ آلفرد رو
زنبرگ از پروتکل بزرگان صهیون و سپس کتاب نبرد من آدولف هیتلر در سال ۱۹۲۵، منتشر شد که بلشویسم را به عنوان تلاش قرن بیستم یهودیان برای به دست گرفتن سلطه جهانی در دست خود نشان می داد. به گفته هنری رولین، جاسوس و نویسنده فرانسوی، «هیتلریسم» بر اساس «ضدانقلاب ضد شوروی» است که «افسانه یک توطئه مرموز یهودی-فراماسونی-بلشویکی» را ترویج می کند، که مستلزم آن است که جنگ جهانی اول توسط یک توطئه وسیع یهودی-فراماسونری برای سرنگونی امپراتوری های روسیه، امپراتوری آلمان و امپراتوری اتریش-مجارستان و اجرای بلشویسم با دامن زدن به ایده های لیبرال تحریک شده بود. یک منبع اصلی برای پروپاگاندا دربارهٔ بلشویسم یهودی در دهه ۱۹۳۰ و اوایل دهه ۱۹۴۰، خبرگزاری بین المللی ولت-دینست طرفدار نازی و یهودی ستیز بود که در سال ۱۹۳۳ توسط اولریش فلایشهاور تأسیس شد. در ارتش آلمان، گرایش به دیدن کمونیسم شوروی به عنوان یک توطئه یهودی از زمان جنگ جهانی اول افزایش یافته بود، چیزی که در زمان نازی ها رسمیت یافت. جزوه ای در سال ۱۹۳۲ توسط اوالد بانس از انجمن ملی علوم نظامی آلمان که توسط دولت تأمین می شود، رهبری شوروی را عمدتاً یهودی توصیف می کند که بر جمعیت بی
تفاوت و بی فکر روسیه تسلط دارد. پروپاگاندای تولید شده در سال ۱۹۳۵ توسط آزمایشگاه جنگ آلمان وابسته به وزارت جنگ آلمان، مقامات شوروی را «یهودیان کثیف» توصیف می کرد و از سربازان ارتش سرخ می خواست قیام کنند و «کمیسارهای یهودی» خود را بکشند. این مطالب در آن زمان مورد استفاده قرار نگرفت، اما به عنوان مبنایی برای تبلیغات در دهه ۱۹۴۰ بود. اعضای اس اس تشویق می شدند تا علیه «انسان های بلشویک یهودی» مبارزه کنند. در جزوه اس اس به عنوان یک سازمان مبارز ضد بلشویست که در سال ۱۹۳۶ منتشر شد، رایشسفورر-اس اس هاینریش هیملر نوشت: «ما مواظب خواهیم بود که دیگر هرگز در آلمان، قلب اروپا، انقلاب یهودی ـ بلشویکی مادون انسانی نتواند از درون یا از طریق فرستادگانی از بیرون برافروخته شود.» هیتلر در سخنرانی خود در پارلمان آلمان در توجیه عملیات بارباروسا در سال ۱۹۴۱ گفت: برای بیش از دو دهه رژیم بلشویک یهودی در مسکو تلاش کرده بود نه تنها آلمان، بلکه تمام اروپا را به آتش بکشد… حاکمان بلشویک یهودی در مسکو به طور سرسختانه متعهد شده اند که سلطه خود را بر ما و سایر ملل اروپایی تحمیل کنند. نه تنها از نظر روحی، بلکه از نظر قدرت نظامی نیز… اکنون زم
ان مقابله با توطئه جنگ افروزان یهودی آنگلوساکسون و حاکمان یهودی مرکز بلشویک در مسکو فرا رسیده است! فیلد مارشال ویلهلم کایتل در ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۱ دستوری صادر کرد که در آن اعلام کرد: «مبارزه با بلشویسم مستلزم اقدامی بی رحمانه، پرانرژی و سختگیرانه بیش از هر چیز علیه یهودیان، حاملان اصلی بلشویسم است». مورخ ریچارد جی. ایوانز نوشته است که افسران ورماخت روس ها را دون انسان می دانستند و از زمان حمله به لهستان در سال ۱۹۳۹ به سربازان خود می گفتند که جنگ توسط «موجودات موذی یهودی» ایجاد شده است، به سربازان توضیح دادند که جنگ علیه اتحاد جماهیر شوروی جنگی بود برای از بین بردن آنچه که به طور مختلف به عنوان «دون انسان بلشویک یهودی»، «انبوه مغولان»، «سیل آسیایی» و «جانور سرخ» توصیف می شد، این زبان به وضوح قصد دارد با تقلیل دشمن به چیزی کمتر از انسان جنایات جنگی ایجاد کند. یوزف گوبلس در سال ۱۹۴۲ مقاله ای به نام «روح به اصطلاح روسی» منتشر کرد که در آن ادعا کرد بلشویسم اسلاوها را استثمار می کند و نبرد اتحاد جماهیر شوروی تعیین می کند که آیا اروپا تحت کنترل کامل یهودیان بین المللی قرار می گیرد یا خیر. تبلیغات نازی ها عملیات بارباروس
ا را به عنوان یک جنگ ایدئولوژیک-نژادی بین نازیسم آلمان و «یهودی بلشویسم» معرفی کرد و دشمن خود شوروی را به عنوان نیرویی از اسلاوهای دون انسان و وحشیانی که درگیر «روش های وحشیانه جنگ آسیایی» بودند که توسط کمیسرهای شیطان صفت یهودی فرماندهی می شدند که سربازان آلمانی به آنها رحم نمی کردند. اکثریت قریب به اتفاق افسران و سربازان ورماخت تمایل داشتند که جنگ را از منظر نازی ها تلقی کنند و مخالفان شوروی خود را دون انسان می دانستند. در انگلستان. در اوایل دهه ۱۹۲۰، هنری همیلتون بیمیش، یک ضد یهودی برجسته بریتانیایی، اظهار داشت که بلشویسم همان یهودیت است. در همان دهه، نخست وزیر آینده دوران جنگ، وینستون چرچیل سرمقاله ای با عنوان «صهیونیسم در برابر بلشویسم» نوشت که در ساندی گرافیک منتشر شد. او در این مقاله که ادعا می کرد صهیونیسم و بلشویسم درگیر «مبارزه برای روح مردم یهود» هستند، از یهودیان می خواهد که «توطئه بلشویکی» را نفی کنند و روشن کنند که «جنبش بلشویکی یک جنبش یهودی نیست.» او بیان کرد که: نویسنده گزیلا لبزلتر خاطرنشان می کند که چرچیل نتوانست نقشی را که ستم روسیه بر یهودیان در پیوستن آنها به جنبش های انقلابی مختلف ایفا ک
رده بود، تجزیه و تحلیل کند، اما در عوض در مورد تمایلات ذاتی که ریشه در شخصیت و مذهب یهودیان دارد سخن گفت. آثاری برای تبلیغ بلشویسم یهودی. اختاپوس. اختاپوس یک کتاب ۲۵۶ صفحه ای است که در سال ۱۹۴۰ توسط الیزابت دیلینگ با نام مستعار «کشیش فرانک وودراف جانسون» منتشر شد. او در این کتاب تئوری های خود را در مورد بلشویسم یهودی توصیف می کند. پشت کمونیسم. فرانک ال. بریتون، سردبیر «ملی گرایی آمریکایی» کتابی به نام «پشت کمونیسم» را در سال ۱۹۵۲ منتشر کرد که این افسانه را منتشر کرد که کمونیسم یک توطئه یهودی است که از فلسطین سرچشمه می گیرد. تحلیل بلشویسم یهودی. محققان در این زمینه، مانند فیلسوف لهستانی استانیسلاو کرایوسکی یا «آندره گریتس»، مفهوم بلشویسم یهودی را به عنوان یک پیش داوری محکوم می کنند. پروفسور حقوق ایلیا سومین موافق است و مشارکت یهودیان در دیگر کشورهای کمونیستی را مقایسه می کند: نمایندگی بیش از حد یک گروه در یک جنبش سیاسی نه ثابت می کند که جنبش تحت تسلط آن گروه بوده و نه اینکه اساساً در خدمت منافع آن گروه است. این ایده که ظلم کمونیستی به نحوی ماهیت یهودی داشته است، توسط سوابق رژیم های کمونیستی در کشورهایی مانند چ
ین، کره شمالی و کامبوج، که حضور یهودیان در آن ها بسیار ناچیز بوده و هست، رد می شود. چندین محقق مشاهده کرده اند که دخالت یهودیان در جنبش های کمونیستی در درجه اول پاسخی به یهودستیزی و طرد سیاست های مستقر بوده است. دیگران خاطرنشان می کنند که این دخالت بسیار اغراق آمیز عنوان شده تا با روایات یهودستیزی موجود مطابقت داشته باشد. فیلیپ مندز این را در سطح خط مشی مشاهده کرد: «افزایش دخالت یهودیان در رادیکالیسم سیاسی… مقامات دولتی را در اختیار تعدادی گزینه بالقوه برای پاسخ گذاشت. یکی از گزینه ها این بود که پیوند ساختاری بین سرکوب یهودیان و دخالت آنها در چپ را به رسمیت بشناسیم و اصلاحات اجتماعی و سیاسی را انجام دهیم که به تبعیض علیه یهودیان پایان دهد… این گزینه به معنای پذیرش این بود که یهودیان به همان سایر گروه های مذهبی یا قومی برای شرکت آزادانه در فعالیت های سیاسی اندازه حق دارند. . گزینه دوم… رد هرگونه رهایی اجتماعی یا سیاسی یهودیان بود… در عوض، این سیاست قربانیان یهودی را به خاطر آزار و شکنجه آنها مقصر می دانست، و فرض می کرد که قوانین و خشونت ضد یهود به عنوان پاسخی به تهدید ادعایی «بلشویسم یهودی» توجیه می شود. به طو
ر خلاصه، علت و معلول معکوس شد و واکنش یهودیان به یهودستیزی برای منطقی کردن شیوه های یهودستیزی مورد استفاده قرار گرفت.»
دیزی () که گاهی از آن به "دیزی گرل" یا "صلح، دختر کوچک" یاد می شود، یک تبلیغ انتخاباتی مجادله برانگیز است که در جریان انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۶۴ آمریکا از سوی کارزار انتخاباتی رئیس جمهور وقت لیندون بی. جانسوندر آمریکا پخش شد. این تبلیغ، گرچه (از سوی کارزار انتخاباتی) تنها یک بار پخش شد، از عوامل مهم پیروزی قاطع جانسون در برابر رقیبش بری گلدواتر و نقطهٔ عطف مهمی در تاریخ سیاست ایالات متحده آمریکا و تبلیغات قلمداد می شود. تبلیغ جانسون می خواهد رقیب خوداز حزب جمهوریخواه را جنگ طلب و پیامد انتخاب او را وقوع جنگ هسته ای معرفی کند. خلاصه داستان. این تبلیغات با یک دختر کوچک (مونیک ام. کورزیلیوس 3 ساله) در یک علفزار در حالی که پرندگان در حال آوازخوانی هستند، آغاز می شود. درحالی که دوربین روی صورت او زوم می کند، او در حال شمردن گلبرگ های یک گل و کندن آن هاست، اما تعدادی را با ترتیب اشتباه می شمارد. پس از رسیدن به "9"، مکث می کند، گویی که می خواهد شماره بعدی را به خاطر بسپارد و ناگهان صدای مردی می آید که در حال شمارش معکوس است، او می گوید: "10". دختر در پاسخ به شمارش معکوس، سر خود را به سمت نقطه ای خارج از کادر بالا می
آورد و صحنه در این لحظه فریز می شود. با ادامه شمارش معکوس، زوم روی چشم دختر ادامه پیدا می کند تا به نمای بسته ای از چشم دختر می رسد. ویدئو همچنان روی چشم دختر متمرکز می شود تا این که مردمک چشم او صفحه را پر می کند، در نهایت با پایان یافتن شمارش معکوس، تصویر فید سیاه می شود. سیاهی فوراً با تابش درخشان و صدای انفجار هسته ای جایگزین می شود که مربوط به فیلم های ویدئویی از آزمایش های اتمی در لوسالاموس است. در همین حین صدای لیندون جانسون، رئیس جمهور وقت و نامزد انتخابات ریاست جمهوری شنیده می شود که می گوید: "این ها خطرات هستند! برای ساختن جهانی که همه فرزندان خدا در آن زندگی کنند یا رفتن به تاریکی. ما یا باید یکدیگر را دوست داشته باشیم یا باید بمیریم." در نهایت نوشته ای سفید در زمینه ای سیاه ظاهر می شود: «رأی به رئیس جمهور جانسون در 3 نوامبر». گوینده پس از گفتن این جمله اضافه می کندکه معنای مورد نظر آن این است که ریسک در خانه ماندن برای تان گران تمام می شود. البته معنای تحت الفظی این جمله این گونه است: «سهام بالاتر از آن است که در خانه بمانید". اصلاح سهام بالا "the stakes are too high meaning" برای بازی ورق و قمار
به کار می رود و اشاره به زمانی دارد که سهام تان (شرط و پول در قمار) بالایی وسط زمین گذاشته اید تا انتظارتان برآورده شود. "کریس شنکل" مجری ورزشی خوانده می شود. این تبلیغ به طور واضح بر علیه باری گلدواتر، نامزد رقیب جمهوری خواه تهیه شده بود، اما نامی از او ذکر نشده بود و به همین دلیل او نتوانست به کمیته تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری شکایت کند. تاریخچه. آگهی دیزی با همکاری آژانس تبلیغاتی دویل دان برنباخ Doyle Dane Bernbachو تونی شوارتز، طراح صدا و مشاور رسانه ای که برای کار در پروژه استخدام شد، خلق شد. تیم DDB از مدیر هنری سید مایرز، تهیه کننده آرون ارلیچ، نویسنده ارشد استن لی و ژن کیس نویسنده تبلیغات ارشد تشکیل شده بود. مفهوم ویدیو تبلیغاتی با استفاده از شمارش کودکی که منجر به شمارش معکوس انفجار و در نهایت به یک انفجار هسته ای می شود، ایده شوارتز بود. او 2 سال قبل اعلامیه ای برای خدمات عمومی ضد هسته ای برای سازمان ملل ایجاد کرده بود. بازیگران و فیلمبرداری توسط DDB بدون شوارتز انجام شد. "دیزی" فقط یک بار در 7 سپتامبر 1964 پخش شد. پخش آن موجب شد مبارزات انتخاباتی جانسون به دلیل استفاده از چشم انداز جنگ هسته ای م
ورد انتقاد گسترده قرار بگیرد. سناتور Thruston B. Morton (R-Kentucky) در 16 سپتامبر به سنا گفت که کمیته ملی دموکراتیک "دروغ های الهام گرفته از وحشت" را در تلویزیون پخش می کند و رئیس جمهور جانسون باید مسئولیت آنها را بپذیرد و اضافه کرد که هدف این تبلیغ "تحت فشار قراردادن والدین است. " تبلیغ بلافاصله قطع شد، اما همه جا درباره آن صحبت می شد و در اخبار شبانه به طور کامل در برنامه ها نقل قول می شد. جک والنتی، که به عنوان دستیار ویژه جانسون خدمت می کرد، بعداً اعلام کرد که قطع پخش آگهی یک حرکت حساب شده بوده تا "این یک جسارت خاص از جانب مبارزات جانسون برای برداشت آگهی را نشان دهد." "ما باید یا یکدیگر را دوست داشته باشیم، یا باید بمیریم" از شعر WH Auden" 1 " برداشت شده است. کلمات "کودکان" و "تاریکی" نیز در شعر آودن وجود دارد. این تبلیغ از آن زمان در مبارزات سیاسی مختلفی مورد استفاده قرار گرفته یا به آن ارجاع داده شده است. در سال 1984، مبارزات انتخاباتی ناموفق والتر موندال از تبلیغات با موضوع مشابه "دیزی" استفاده کرد. تبلیغات Mondale بین فیلم های کودکان و فیلم های موشک های بالستیک و انفجارهای هسته ای، روی آهنگ "فرزندان
خود را یاد دهید" ساخته Crosby ، Stills ، Nash &amp; Young قطع کرد. در سال 1996، مبارزات انتخاباتی ناموفق باب دول، از یک کلیپ کوتاه "دیزی" در تبلیغات "تهدید" استفاده کرد. در جریان انتخابات فدرال استرالیا در سال 2007، سبزهای استرالیا "دیزی" را به عنوان یکی از تبلیغات تبلیغات انتخاباتی خود با کودک بودن دختر دیزی خود به نام هانا بیرن، دوباره ساختند. این آگهی همچنین در سال 2010 توسط شبکه ارزش های آمریکایی دوباره ساخته شد و هدف آن این بود که رأی دهندگان از سناتورهای خود بخواهند برنامه جدید را تصویب کنند. در سال 2016 ، هیلاری کلینتون دختر اصلی دیزی را برای شرکت در دنباله ای از تبلیغات استفاده شده در کارزار ناموفق خود علیه دونالد ترامپ به خدمت گرفت.
بلا ساویتسکی ابزوگ (؛ ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۰ – ) یک وکیل آمریکایی، نماینده مجلس، فعال اجتماعی و فمینیست بود. در سال ۱۹۷۱ ابزوگ به همراه گلوریا استاینم و بتی فریدان سازمان ملی سیاسی زنان را تأسیس کرد. او گفت "جای یک زن در خانه است، در خانه نمایندگان (مجلس)". زندگی اولیه. بلا ساویتسکی در ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۰ در نیویورک متولد شد. والدین وی، هردو، از یهودیان روسی بودند که به ایالات متحده مهاجرت کرده بودند. مادر او استر، خانه دار بود و پدر او امانوئل در قصابی کار می کرد. وقتی پدر او در سن ۱۳ سالگی از دنیا رفت، بلا در کنیسه قصد داشت که دعای کدیش را بخواند؛ ولیکن خاخامها به او گفتند که کنیسه آنها به زنان اجازه خوانده کدیش را نمی دهد. ابزوگ به کالج هانتر در دانشگاه سیتی شهر نیویورک رفت و سپس از دانشگاه کلمبیا مدرک وکالت دریافت کرد. وکالت. ابزوگ در سال ۱۹۴۷ به وکالت روی آورد. در این زمان تعداد کمی از زنان به وکالت اشتغال داشتند. او برای اینکه با منشیها اشتباه نشود کلاه های بزرگی به سر می کرد که بعدها نشانه ثابت او شد. ابزوگ طرفدار تمامی دیدگاه های لیبرال بود. او یکی از اولین کسانی بود که طرفدار حقوق همجنسگرایان شد. ابزوگ طرفدار جنبش
صهیونیسم نیز بود. او در جوانی عضو جنبش جوانان صهیونیست به نام هاشومر هاتزایر بود. او در سال ۱۹۷۵ تلاش کرد که جلوی اینکه سازمان ملل صهیونیسم را به عنوانی نوعی از نژادپرستی بداند بگیرد. سالهای پایانی. بعد از اینکه ابزوگ از کنگره رفت دیگر نتوانست دوباره به آن وارد شود؛ ولیکن او در عرصه اجتماعی معروف باقی ماند. از این زمان او بیشتر به فعالیتهای فمینیستی پرداخت و دو کتاب به نامهای خانم ابزوگ به واشینگتن می رود و فاصله جنسی پرداخت. ابزوگ تقریباً تمامی دهه های پایانی زندگی خود را به فعالیتهای فمینیستی گذراند. در سالهای پایانی او به سرطان سینه مبتلا شد و بعدها بیماری قلبی نیز گرفت. او در ۳۱ مارس ۱۹۹۸ از دنیا رفت.
جاکارتا پست یک نشریه ای روزانه به زبان انگلیسی است که در اندونزی منتشر می شود. مالک این نشریه PT Bina Media Tenggara است و مرکز آن در پایتخت اندونزی جاکارتا قرار دارد. این نشریه به عنوان یک شراکت بین چهار رسانه اندونزیایی به خواست Ali Murtopo و Jusuf Wanandi ایجاد شد. این نشریه تا کنون چندین جایزه برده است و از آن به عنوان «پیشرو نشریات انگلیسی زبان روزانه اندونزی» یاد می شود. این نشریه یک نسخهٔ آنلاین هم دارد که حاوی جزئیات بیشتری است که در نسخه چاپی امکان قرار دادن آنها وجود ندارد. منابع. Wikipedia contributors. The Jakarta Post. Wikipedia, The Free Encyclopedia. February 9, 2015, 03:20 UTC. Available at: http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Jakarta_Post&amp;oldid=646286441. Accessed February 19, 2015.
سامانه اطلاعات آرایه شناسی یکپارچه که به اختصار به آن ITIS هم می گویند، یک شراکت آمریکایی است که برای فراهم کردن اطلاعات منسجم و یکپارچه قابل اطمینان درباره آرایه شناسی گونه های زیستی ایجاد شده است. ITIS در ابتدا در سال ۱۹۹۶ به صورت یک گروه چندسازمانی در دولت فدرال ایالات متحده بنیان نهاده شد که چندین آژانس فدرالی ایالات متحده در آن مشارکت داشتند و امروزه تبدیل به یک گروه بین المللی شده است و آژانس های دولتی کانادا و مکزیک هم در آن مشارکت دارند. منابع. Wikipedia contributors. Integrated Taxonomic Information System. Wikipedia, The Free Encyclopedia. November 10, 2014, 11:18 UTC. Available at: http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Integrated_Taxonomic_Information_System&amp;oldid=633215469. Accessed February 19, 2015.
باغ وحش تورنتو باغ وحشی است که در شهر تورنتو کانادا قرار دارد. بنیان گذار اصلی آن Mr. Hugh A. Crothers، کارخانه دار موفق کانادایی بود که در سال ۱۹۹۶ اولین رئیس The Metro Toronto Zoological Society شد. این باغ وحش در تاریخ ۱۵ اوت ۱۹۷۵ با نام Metropolitan Toronto Zoo گشایش یافت و به سومین باغ وحش بزرگ دنیا تبدیل شد. امروزه مالک آن City of Toronto است، و در سال ۱۹۹۸ وقتی که شهرهای Municipality of Metropolitan Toronto ادغام شدند و تورنتو کنونی را به وجود آوردن، کلمه Metropolitan از نام آن حذف شد. این باغ وحش در تمام روزهای سال به غیر از ۲۵ دسامبر باز است. منابع. Wikipedia contributors. Toronto Zoo. Wikipedia, The Free Encyclopedia. February 18, 2015, 18:33 UTC. Available at: http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Toronto_Zoo&amp;oldid=647743276. Accessed February 19, 2015.