Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ان در رشته مهندسی زلزله اخذ کرده است. وی در حال حاضر دانشیار دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی در دانشکده مهندسی عمران و رئیس مجتمع آموزشی مفید است. پیش از این عضو هیئت امنای دانشگاه های صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی و تربیت مدرس و ریاست کمیسیون هیئت امنای دانشگاه های تربیت مدرس، دانشگاه هنر تهران، دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشگاه اصفهان، دانشگاه هنر اصفهان، دانشگاه شهید چمران اهواز را در کارنامه کاری خود دارد. او مدتی سرپرست دانشگاه ایلام هم بوده است. او همچنین تدریس در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری، انجام پروژه های مختلف، بیش از ۴۰ پایان نامه کارشناسی ارشد و دکتری، چاپ بیش از ۵۰ مقاله علمی پژوهشی در مجلات داخلی و خارجی و کنفرانس های بین المللی و… را در پرونده خود دارد. کتاب وی با موضوع رفتار اتصالات چارچوب های فولادی، در برخی دانشگاه های جهان به عنوان منبع به دانشجویان معرفی می شود. عضویت در هیئت امنای دانشگاه مفید. وی عضو هیئت امنای دانشگاه مفید بوده و شرکت های وابسته وی در طول سالهای گذشته در برخی پروژه های عمرانی این دانشگاه نقش مستقیم داشته است. سوابق اجرایی. دانش آشتیانی از ابتدای پیروزی انقلاب سمت های اج
رایی بسیاری داشته و خود را یک مدیر استراتژیک می داند. ساختمان کنونی وزارت علوم زمانی که دانش آشتیانی سمت معاونت وزارت را داشت خریداری شد. برخی از سمت های اجرایی او عبارتند از: حضور در دولت یازدهم. نامزدی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری. پس از آنکه رضا فرجی دانا استیضاح شد و محمود نیلی احمدآبادی نتوانست از مجلس رأی اعتماد بگیرد، در ۱۹ آبان ۱۳۹۳، بسیاری از وبسایتهای خبری مدعی شدند که قراراست روز بعد فخرالدین احمدی آشتیانی به عنوان وزیر پیشنهادی علوم به مجلس معرفی شود. نهایتاً در ۲۰ آبان ۱۳۹۳ حسن روحانی طی نامه ای به علی لاریجانی، احمدی دانش آشتیانی را برای تصدی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری به مجلس معرفی کرد. وی ساعتی بعد دربارهٔ برنامه هایش برای وزارت علوم گفت که برنامه های خود را در حوزه های مختلف به دولت ارائه کرده است و همچنین اعلام کرد که فکر نمی کند مجلس با او مشکلی داشته باشد. احمدی دانش آشتیانی در همان روز، برنامه های کامل خود را در اختیار رسانه ها قرار داد. جلسه بررسی صلاحیت وی، در روز سه شنبه ۲۷ آبان در مجلس شورای اسلامی برگزار شد. اما وی نیز همچون محمود نیلی احمدآبادی به دلیل آنچه که نمایندگان انتساب به
فتنه ۸۸ و تیم کاری مصطفی معین نامیدند، با کسب ۷۰ رأی موافق، ۱۷۱ رأی مخالف و ۱۶ رأی ممتنع نتوانست از مجلس رأی اعتماد بگیرد. عضو شورای سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی ایران. در ۲۶ آبان ۱۳۹۴، حسن روحانی، رئیس جمهور، به پیشنهاد علی اصغر فانی، وزیر آموزش و پرورش، طی حکمی، فخرالدین احمدی دانش آشتیانی را به همراه شش تن دیگر به عنوان عضو شورای سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی منصوب کرد. وزارت آموزش و پرورش. در ۲ آبان ۱۳۹۵، و به دنبال استعفای علی اصغر فانی، حسن روحانی، رئیس جمهور طی نامه ای به علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی، فخرالدین احمدی دانش آشتیانی را به عنوان وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش جهت کسب رأی اعتماد به مجلس معرفی نمود. در جلسه رأی اعتماد مجلس شورای اسلامی در تاریخ ۱۱ آبان ماه سال ۱۳۹۵ دانش آشتیانی توانست با ۱۵۷ رأی موافق، ۱۱۱ رأی مخالف و ۶ رأی ممتنع به سمت وزارت آموزش و پرورش برگزیده شود. عضویت در شرکت های خصوصی. دکتر احمدی آشتیانی پیش از اخذ رأی اعتماد از مجلس در هیئت مدیره دو شرکت خصوصی (شرکت آمیتیس طراوات کودکی و شرکت مهندسین مشاور طرح نگار) عضو بوده است. پس از اخذ رأی اعتماد از مجلس شورای اسلامی
، استعفای خود را از هر دو شرکت ارائه می دهد. اتهامات مربوط به قاچاق کالا. در سال ۱۳۹۶ محموله کالای قاچاق از ویلای شخصی دکتر دانش آشتیانی واقع در منطقه لواسان کشف و ضبط گردید. فخرالدین احمدی آشتیانی طی مصاحبه ای اعلام نمود که این کالاها مربوط به دختر ایشان می باشد. البته بعداً مشخص گردید که فخرالدین دانش آشتیانی رئیس هیئت مدیره شرکت آمیتیس طراواتکودکی نماینده یک شرکت ایتالیایی لباس کودک می باشد و کالاهای مربوطه متعلق به شرکت فوق می باشد. مالکیت مدارس غیرانتفاعی. دانش آشتیانی مالک و مؤسس چندین مدرسه غیرانتفاعی در شمال تهران می باشد. از این جمله این مدارس می توان به دبیرستان های مفید، دبیرستان دانش، دبیرستان دکتر هشترودی، دبیرستان آتیه سازان و روشنگران اشاره کرد
مکعب () فیلمی کانادایی در سبک ترسناک و علمی–تخیلی به کارگردانی وینچنزو ناتالی است که در سال ۱۹۹۷ منتشر شده. از بازیگران آن می توان به نیکول د بوئر، دیوید هیولت و جولیان ریچینگز اشاره کرد. داستان این فیلم دربارهٔ افرادی است که در یک مکعب از خواب بیدار می شوند و سعی می کنند برای زنده ماندن از بین این مکعب ها فرار کنند اما بین آن ها اختلافاتی به وجود می آید. این فیلم پایان غیرمنتظره ای دارد. دنباله های این فیلم "" و "مکعب صفر" هستند.
فیلم ترسناک ۴ () یک فیلم هجو کمدی ترسناک به کارگردانی دیوید زاکر است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. داستان. شکیل اونیل و دکتر فیل در حالی از خواب بیدار می شوند که به لوله هایی در یک حمام زنجیر شده اند. عروسک شروری از طریق صفحهٔ تلویزیون ظاهر شده و اعلام می کند که اتاق به تدریج با گاز عصبی پر می شود. برای نجات، شکیل باید توپ را داخل سبد بیندازد تا دو اره به دست آید؛ دکتر فیل درمی یابد که این اره ها برای بریدن پاهای شان در نظر گرفته شده اند. اما او اشتباهاً پای اشتباهش را می برد و از حال می رود، و هر دو به سرنوشت مرگ دچار می شوند. در همین حال، سیندی کمپبل به نیویورک نزد شوهرخواهرش، تام لوگان، می رود. شوهرش، جورج، در گذشته و برادرزاده اش، کودی، به مدرسهٔ نظامی فرستاده شده است. سیندی دل شکسته و تنهاست. تام که دست به خودکشی می زند، تصادفاً ویاگرا می خورد که باعث نعوظ شدید می شود و در پی سقوط از نرده ها، جانش را از دست می دهد. بعد از آن، سیندی شغلی به عنوان مراقب یک زن سالخورده به نام خانم نوریس می پذیرد که در خانه ای جن زده زندگی می کند. در خانهٔ کناری، تام رایان زندگی می کند؛ او با دوستان جورج، ماهالیک و سی جی، روبه رو
می شود و دربارهٔ رابطهٔ یک شب شان که هم جنس گرایانه بوده، آگاه می شود. فرزندان تام، رابی و ریچل، که از او دور بودند، به خانه اش بازمی گردند. فردای آن روز، سیندی و تام به هم دل می بندند؛ سیندی ماجرای مرگ جورج را در مسابقهٔ بوکس برایش تعریف می کند. درست در لحظه ای که عشق تازه ای میان شان شکل می گیرد، یک تریپاد غول پیکر (از گونهٔ ماشین های جنگی در "جنگ دنیاها") شروع به تبخیر مردم شهر می کند. سیندی با پسربچه ای خاموش و رنگ پریده به نام توشیو سایکی، روح جن زدهٔ خانه، صحبت می کند (که ظاهراً به زبان ژاپنی است، اما در واقع مجموعه ای از واژه های بی معنی ژاپنی است) و می فهمد که راه حل تهاجم در قلب پدر این پسر نهفته است. در حالی که تام همراه فرزندانش شهر را ترک می کند، سیندی با دوستش برندا میکز ملاقات می کند؛ کسی که به طرز غیرقابل توضیحی پس از مرگش در فیلم قبلی زنده است. آن ها با پیروی از دستورالعمل های توشیو، به روستا می روند و وارد جامعه ای اسرارآمیز و منزوی می شوند. آن جا دستگیر شده و محاکمه می شوند؛ قاضی، هنری هیل، به آن ها اجازه می دهد زنده بمانند اما دیگر هرگز اجازهٔ ترک روستا را نخواهند داشت. در همین حال، جلسه ا
ی اضطراری در سازمان ملل متحد با ریاست رئیس جمهور آمریکا، بکستر هریس، برگزار می شود. او از ادامهٔ خواندن کتاب کودکان "اردک من" امتناع می ورزد. جلسه زمانی از کنترل خارج می شود که یک سلاح معیوب بیگانه، همه را برهنه می کند. تام و فرزندانش در میانهٔ جنگ بین ارتش آمریکا و بیگانگان رانندگی می کنند. رابی که از هیجان درگیری ها به وجد آمده، فرار می کند، و تریپاد تام و ریچل را می رباید. در روستا، هنری به دست دیوانهٔ روستا، «ازکیل»، کشته می شود. ازکیل به سیندی افشا می کند که پدر توشیو بوده و پسرش طی مسابقهٔ بوکس سیندی کشته شده است. سیندی و برندا هم به دست تریپاد گرفتار شده و به همان حمام آغاز داستان برده می شوند. آن ها در تلهٔ گیاه گوشت خوار "اره ۲" گیر می افتند. سیندی چالش عروسک را پشت سر می گذارد، اما جان تام و فرزندانش در خطر قرار می گیرد و آن ها در تله گذاشته می شوند. سیندی با دیدن توالت و «قلب» نزدیک آن، درمی یابد که عروسک از طریق همسر هنری، پدر واقعی توشیو است. عروسک که می بیند تام تا چه حد برای نجات فرزندانش تلاش می کند، به اشتباهاتش پی می برد و از تهاجم عذرخواهی می کند و همه را آزاد می سازد. رابی و ریچل نزد مادرش
ان بازمی گردند که حالا با مردی بسیار مسن ازدواج کرده است. برندا هم با برادر انسانی عروسک، زولتر، وارد رابطهٔ عاشقانه می شود. در بخش پایانی، یک ماه بعد، راوی داستان که جیمز ارل جونز است و بعدتر توسط یک اتوبوس زیر گرفته می شود، روایت می کند که برندا از زولتر بچه دار شده، ماهالیک و سی جی دوباره رابطه شان را از سر گرفته اند، و رئیس جمهور هریس همچنان با اردکش خوشحال است. در همین حال، تام در برنامهٔ "نمایش اپرا وینفری" حاضر می شود و با حرکات اغراق شده عشقش به سیندی را اعلام می کند؛ او پس از پرتاب سیندی به آن سوی اتاق، مچ های اپرا را می شکند و با صندلی به او ضربه می زند!
لارمیانا (به لاتین: L'Armiana) یک روستا در آندورا است که در کانیلو واقع شده است.
آسپو (به لاتین: Aspö) یک جزیره در فنلاند است که در Korpo واقع شده است.
پَختستان: رمان بُعدهای بسیار رمان کوتاهی از الهی دان و استاد دانشگاه انگلیسی، ادوین ابوت ابوت است که اولین بار آن را در سال ۱۸۸۴ میلادی تحت نام نویسندگی مستعار «یک مربع» (A Square) منتشر کرد. در این کتاب از دنیای خیالی دوبُعدی پَختستان برای نشان دادن فرهنگ سلسله مراتبی انگلستان دوره ویکتوریا استفاده شده است. این کتاب بیشتر یک تمثیل عبرت آموز است تا یک داستان؛ و نیز نقدی است تند و گزنده از ساختار اجتماعی و سیاسی جامعهٔ روزگار خود و ارزش ها و روابط انسانی در آن. داستان. ابوت برای اینکه نشان دهد انسان ها در این دنیا از نظر افق دانش و بینش در چه قفس تنگی گرفتارند از جهانی خیالی با باشندگانی دو بُعدی استفاده کرده است. این باشندگان دارای شکل های هندسی مثلث، مربع، پنج پر، شش بر و بالا و بالاتر تا دایره اند که ناگزیر در سطح می زیند. نویسندهٔ و راوی داستان، یک مربع است که این دنیا را شرح می دهد. بازخورد. پَختستان در زمان انتشار خود مورد توجه قرار نگرفت و در مدخل ادوین ابوت در دیکشنری زیستنامهٔ ملی (Dictionary of National Biography) نیز هیچ اسمی از این کتاب او برده نشده است. پس از انتشار نظریهٔ نسبیت عام انیشتین، این ک
تاب دوباره مورد توجه قرار گرفت چرا که در آن به مفهوم بُعد چهارم اشاره شده بود. در مقاله ای تحت عنوان «اقلیدس، نیوتن و انیشتین» که در شمارهٔ ۱۲ فوریه ۱۹۲۰ مجلهٔ نیچر منتشر شد از این کتاب نام برده شد و ابوت را از یک نظر همچون پیامبری دانست که در آن زمان به درک اهمیت زمان در شرح یک پدیده آگاه بوده است. انتشارات هارپرکالینز در سال ۱۹۸۳، نسخه ای از این کتاب را با پیشگفتار آیزاک آسیموف منتشر کرد. برگردان فارسی. نام پَختستان را، مترجم اول این کتاب، منوچهر انور، برای آن برگزید که از واژه فارسی "پَخت" به معنای پهن و بی برجستگی و پسوند "ستان" تشکیل شده است. از این کتاب چندین برگردان در سال های گوناگون منتشر شده است:
مردم یوت () مردمان بومی گریت بیسین هستند که امروزه عموماً در یوتا و کلرادو زندگی می کنند. سه منطقه حفاظت شده قبیله ای یوتی وجود دارد. نام ایالت یوتا از مردم یوت گرفته شده است. واژهٔ یوت در زبان آن مردم به معنی «سرزمین خورشید» است.
لا بوهم اپرایی در چهار پرده است که توسط جاکومو پوچینی ساخته شده است. اپرانامه این اثر به زبان ایتالیایی بوده و نویسنده آن لویجی ایلیکا است. این اپرانامه براساس کتاب «صحنه هایی از زندگی کولی وار» اثر آنری مورژه خلق شده است. اولین اجرای لا بوهم، به تاریخ ۱ فوریه ۱۸۹۶، در تئاتر سلطنتی تورین-ایتالیا و با رهبری آرتورو توسکانینی به روی صحنه رفت و مورد استقبال چشمگیری قرار گرفت؛ تا به امروز نیز، این اثر پوچینی، به عنوان یکی از محبوب ترین و پر اجراترین اپراها در سراسر دنیا به شمار میآید. در سال ۱۹۴۶ - پنجاه سال پس از نخستین اجرا - توسکانینی رهبری این اپرا را برای ضبط رادیویی، با همکاری ارکستر سمفونی ان بی سی بر عهده گرفت که به صورت نوار کاست و لوح فشرده روانه بازار شد؛ این تنها اثر پوچینی است که هنگام ضبط، رهبری آن را همان رهبر اجرای نخست (۱۸۹۶ - آرتور توسکانینی) بر عهده داشت. خلاصه. "مکان: پاریس" "زمان: در حدود سال ۱۸۳۰ میلادی" پرده یک. "اتاق زیر شیروانی چهار بوهمین" مارچلو در حال کشیدن یک نقاشی است در حالیکه رودلفو از پنجره به بیرون خیره شده؛ زمستان است و سرمای بیش از اندازه اتاق امانشان را بریده است. رودلفو تصمیم
می گیرد مقداری از نوشته هایش را در شومینه بسوزاند تا لااقل برای مدت کوتاهی گرم شوند. در حالیکه این دو دوست از گرمای اندک حاصل از سوزاندن جدیدترین دست نوشته های رودلفو لذت می برند، کولین، هم اتاقی دیگرشان، وارد می شود. او نیز از سرما می لرزد و بخاطر اینکه نتوانسته تعدادی از کتاب های مورد علاقه اش را به ودیعه بگیرد، ناراحت است. شاوونارد، دوست موسیقی دانشان هم میآید و با خود پول، غذا و نوشیدنی می آورد. او توضیح می دهد که چطور بخت و اقبال به او رو کرده و ماجرای ملاقاتش با یک نجیب زاده انگلیسی را با شور و هیجان شرح می دهد؛ در حالیکه تنها چیزی که برای دوستانش مهم است، چیدن میز و صرف آن همه غذاهای تازه و خوشمزه می باشد. آن ها با اشتها مشغول خوردن و آشامیدن می شوند، ولی شاوونارد از آن ها می خواهد که این غذا را برای روزهای آینده نگه دارند و امشب همگی، مهمان او، به کافه رستوران ماموس بروند. در حالیکه این چهار دوست آماده بیرون رفتن می شوند، بنویت، برای دریافت اجاره ماهیانه سر می رسد. آن ها از وی می خواهند که قدری بنشیند و کمی شراب بنوشد؛ اما تا هنگامی که کاملاً مست شود به او شراب می دهند. او نیز شروع به تعریف از روابط ع
اشقانه اش با زنان و دختران متعدد می کند و به محض اینکه آن ها را با همسر خود مقایسه می کند، هر چهار نفرشان از اینکه بنویت اخلاقیات را زیر پا گذاشته، تظاهر به خشم می کنند و او را از خانه بیرون می اندازند؛ در حالیکه تنها هدفشان، سرباز زدن از پرداخت اجاره بها بوده است. آن ها با خوشحالی تصمیم می گیرند که پول اجاره را همان شب، صرف خوشی در محله لاتن کنند. مارچلو، شاوونارد و کولین حاضر شده و بیرون می روند، اما رودلفو برای تمام کردن مقاله ای در خانه می ماند و قول می دهد که خیلی زود به آن ها ملحق شود؛ دوستانش هم در آن اطراف منتظرش می مانند. کسی در می زند؛ او دختریست که در اتاق دیگری از آن ساختمان زندگی می کند و شمعش در راه پله خاموش شده است. دخترک توضیح می دهد که کبریتی برای روشن کردن شمعش ندارد و از رودلفو درخواست کمک می کند. دختر جوان، لحظاتی بعد از حال می رود و رودلفو او را روی صندلی نشانده و کمی نوشیدنی به وی می دهد. اندکی بعد، حال دخترک بهتر شده و از رودلفو تشکر می کند و می گوید که باید برود؛ اما هنگام رفتن متوجه می شود که کلیدش افتاده و گم شده است. همچنان که این دو به جستجو می پردازند، دوباره شمع دختر جوان خاموش
می شود و پس از آن هم شمع رودلفو! بنابراین هر دو در تاریکی به دنبال کلید می گردند. رودلفو که مجذوب متانت و زیبایی این دختر شده، کلید را پیدا می کند و آن را در جیبش قایم کرده و بدون آنکه چیزی بگوید، به جستجو ادامه می دهد. او به بهانه گشتن پی کلید، خود را به دخترک نزدیک کرده و دستان سرد او را در دستان گرم خود نگاه می دارد (Che gelida manina)؛ سپس از خود و زندگی اش می گوید و از دختر جوان هم می خواهد که کمی دربارهٔ خودش حرف بزند. دخترک می گوید که او را می می می نامند (Sì, mi chiamano Mimì) و از زندگی ساده و عشقش به زیبایی های طبیعت برای مرد جوان می گوید. در این بین، دوستان رودلفو که از منتظر ماندن در هوای سرد کلافه شده اند، او را صدا می زنند؛ اما رودلفو می گوید که مهمان دارد و فعلاً نمی تواند بیاید. رودلفو و می می متوجه عشق عمیقی که در دلشان پدید آمده می شوند و احساساتشان را به یکدیگر ابراز می دارند. رودلفو دوست دارد که آنشب جایی نرود و زمان بیشتری را با می می بگذراند، اما می می بیرون رفتن برای شام و خرید را ترجیح می دهد؛ بنابراین هر دو با خواندن آوازی عاشقانه به سمت کافه ماموس می روند. پرده دو. "محله لاتن" جمیعتی
زیاد به همراه کودکان و دستفروشان به چشم می خورد و فروشندگان مرتب اجناسشان را تبلیغ می کنند (chorus: Aranci, datteri! Caldi i marroni). رودلفو برای می می کلاه مورد علاقه اش را که مدت ها بوده می خواسته، می خرد. کولین یک کت و شاوونارد هم یک هورن می خرد. در حالیکه اهالی محل مشغول گپ زدن، شایعه پراکنی و چانه زدن با فروشندگان هستند، کودکان مدام از پدر و مادرشان می خواهند که از پارپیگنول برایشان اسباب بازی بخرند؛ چهار بوهمین نیز از لا به لای جمعیت خود را به کافه ماموس می رسانند. هنگامی که چهار دوست هنرمند به همراه می می مشغول صرف شام هستند، ماستا، معشوقه سابق مارچلو، بازو در بازوی آلچیندرو - مردی سالخورده، ثروتمند و صاحب مقام - وارد می شود. از بگو مگوهای ایندو مشخص است که ماستو از آلچیندرو دلزده شده و به دنبال رابطه دیگریست. ماستو شروع به خواندن می کند و از محبوبیت و زیبایی هایش می گوید (Musetta's waltz: Quando me'n vo'). او امیدوار است که بتواند دوباره دل مارچلو را بدست آورد و همین طور هم می شود. مارچلو به یاد عشق گذشته شان می افتد و حتی می می هم متوجه علاقه عمیق ایندو به یکدیگر می شود. ماستو برای اینکه آلچیندرو ر
ا از آنجا بیرون بفرستد، تنگی کفشش را بهانه می کند و از او می خواهد که به کفاشی رفته و یک جفت دیگر برایش بخرد. به محض بیرون رفتن پیرمرد، ماستو و مارچلو یکدیگر را با عشق و شادی در آغوش می گیرند. گارسون صورت حساب را می آورد؛ کیف پول شاوونارد گم شده و هیچ یک از سه دوست دیگر نیز پول کافی برای پرداخت ندارند. ماستوی زیرک هم به گارسون می گوید که صورت حساب را به نام آلچیندرو بزند. سربازان رژه می روند و متعاقب آن، چهار بوهمین، می می و ماستو از رستوران خارج می شوند. آلچیندرو، سراسیمه با کفش ها وارد رستوران شده و دنبال ماستو می گردد که گارسون صورت حساب را به او می دهد؛ مرد سالخورده زبانش بند میآید و بی حال روی صندلی می افتد. پرده سه. "دروازه خراج شهر (اواخر فوریه)" دوره گردان در حال عبور از دروازه خراج شهر هستند. صدای خنده و آواز از میخانه ایی در نزدیکی آنجا، که محل جدید سکونت مارچلو و ماستوست، به گوش می رسد. می می با سرفه هایی وحشتناک، خود را به آنجا می رساند. مارچلو به این محل نقل مکان کرده تا با کشیدن نقاشی برای صاحب مسافرخانه، زندگی اش را بگذراند. می می مارچلو را می بیند و از رفتارهای ناشایست رودلفو برایش می گوید؛ او
شرح می دهد که رودلفو به شدت حسود و متعصب است و شب گذشته او را ترک کرده است (O buon Marcello, aiuto). مارچلو، در حالیکه نگران سرفه های شدید می می است، به او می گوید که رودلفو دیشب با حالی پریشان پیش آن ها آمده و الان خواب است. در این بین، رودلفو بیدار می شود و به دنبال مارچلو میآید. می می خودش را جایی پنهان می کند و گفتگوی بین ایندو را گوش می دهد که رودلفو از عشوه گری های می می برای مردان دیگر شاکیست. مارچلو باور نمی کند و در آخر رودلفو اعتراف می کند که تمام این ها بهانه ایی بیش نیست و دلیل اصلی او برای جدا شدن از می می، فقر است. وی ادامه می دهد که می می گرفتار بیماری مرگباریست (احتمالاً سل) و شرایط بد مالی او، امکان درمان می می را سلب می کند؛ رودلفو اضافه می کند که شاید بدرفتاریهایش باعث شود می می او را ترک کرده و سراغ شخص ثروتمندی برود و بتواند داروهایش را تأمین کرده و بهبود یابد (Marcello, finalmente). رودلفو بسیار ناراحت و بیقرار است و مارچلو سعی در آرام کردن او دارد. می می پس از شنیدن حرف های رودلفو به گریه می افتد و صدای زاری و سرفه های مکرّرش، حضورش را آشکار می سازد. رودلفو با عجله و نگرانی به سمت می م
ی می رود. صدای قهقهه های ماستو از میخانه به گوش می رسد و مارچلو خود را با شتاب به داخل می رساند. می می به رودلفو می گوید که اگر او بخواهد از هم جدا خواهند شد (Mimì: Donde lieta uscì). آن ها خاطرات شیرین گذشته شان را با هم مرور می کنند و به احترام عشق پاکشان تصمیم می گیرند که تا بهار، فصلی که هیچ موجودی تنها نیست، در کنار هم بمانند. در همین حال، بین مارچلو و ماستو درگیری لفظی شدیدی سر می گیرد؛ مارچلو از لاس زدن های ماستو با مشتری ها شاکیست اما ماستو باور دارد که چون هنوز ازدواج نکرده اند، اجازه سلب آزادی از او را ندارد و از مردهایی که به محض آشنایی با یک زن، احساس شوهر بودن می کنند، متنفر است. همچنان که رودلفو و می می به یکدیگر ابراز عشق می کنند، مارچلو و ماستو با ناسزا و انزجار، تصمیم به جدایی می گیرند (quartet: Mimì, Rodolfo, Musetta, Marcello: Addio dolce svegliare alla mattina). پرده چهار. "بازگشت به اتاق زیر شیروانی" مارچلو و رودلفو خود را وادار می کنند که به کار مشغول شوند، اما اندوه جدایی از زنان مورد علاقه شان مانع می شود. آن ها به غیر از یادآوری خاطرات شیرین گذشته شان، نمی توانند به چیز دیگری فکر کنند
(duet: O Mimì, tu più non torni). مارچلو می می را با یک لباس فاخر و رودلفو ماستو را در یک کالسکه زیبا دیده و همین آن ها را به این فکر فرو می برد که شاید می می و ماستو با مردان ثروتمندی ارتباط برقرار کرده باشند. شاوونارد و کولین با شام بسیار مختصری وارد می شوند و چهار دوست برای تغییر روحیه، شروع به نقیضه خوانی و بذله گویی می کنند؛ اما این شوخی ها به مسخره بازی بین شاوونارد و کولین می انجامد و آن دو شروع به خندیدن به یکدیگر می کنند. در همین بین، ماستو سرآسیمه وارد می شود و خبر می آورد که می می حال خوبی ندارد؛ او توضیح می دهد که می می او را در خیابان دیده و با التماس از او خواسته تا کمک کند لحظات قبل از مرگش را در کنار رودلفو بگذراند. ماستو ادامه می دهد که الان می می آنجاست اما از شدت ضعف، روی پله ها بیهوش شده است. رودلفو با عجله می رود تا می می را به اتاق بیاورد؛ او می می راکه به شدت لاغر و رنگ پریده بوده به داخل آورده و روی تخت می گذارد. می می به شدت سردش است و آرزو می کند که ایکاش دستکش های گرمی داشت. رودلفو دست های او را می گیرد تا گرم شود. ماستو مارچلو را به گوشه ایی می برد و می گوید که شاید داشتن دستکش ها
ی گرم، آخرین آرزوی می می باشد و باید حتماً برآورده شود؛ مارچلو هم قلب مهربان ماستو را می ستاید. کولین تصمیم می گیرد که برای کمک به می می، کت خود را گرو بگذارد(Vecchia zimarra) و ماستو هم گوشواره هایش را به مارچلو می دهد تا آن ها را بفروشد و دارو تهیه کند. سپس آن ها رودلفو و می می را با هم تنها می گذارند. می می به رودلفو می گوید که زندگی به جز عشق او معنای دیگری برایش ندارد (aria/duet, Mimì and Rodolfo: Sono andati)، رودلفو هم کلاهی را که شب اول آشنایی شان برایش خریده بوده به او نشان می دهد و می گوید که به نشانه عشقشان آن را یادگاری نگه داشته است. آن ها خاطرات روزهای خوششان را با هم مرور می کنند و همین طور آن روز اول ملاقات را؛ خاموش شدن شمع ها، گم شدن کلید و …. ناگهان می می دچار حمله تنفسی و سرفه های شدیدی می شود. همگی کنارش جمع می شوند و دارو و دستکش را برایش می آورند؛ می می از گرما و نرمی دستکش ها لذت می برد و از رودلفو می پرسد که آیا دستکش ها هدیه ایی از طرف اوست؟ و ماستو پاسخ می دهد: «بله». می می می گوید که حالش بهتر شده و سپس به خواب می رود؛ ماستو نیز برایش دعا می خواند. می می در حین خواب می میرد؛ شاوونا
رد متوجه مرگ او می شود و دیگران را با خبر می سازد. رودلفو به تغییر رفتار دوستانش شک می کند و با نگرانی و شتاب خود را به تخت می می می رساند. او پیکر بیجان می می را در آغوش می گیرد و با فریاد و زاری نام او را صدا می زند.
بی طرفی شبکه، بی طرفی اینترنت، یا بی طرفی نت () اصلی است مبنی بر این که رساننده های خدمات اینترنتی باید با همهٔ داده ها در اینترنت به نحو یکسان رفتار کنند و بر اساس کاربر، محتوا، سایت، پلتفرم، اپلیکیشن، نوع ابزار الصاق شده یا نحوهٔ مخابرات تبعیض قائل نشوند. برای مثال طبق این اصل خدمت دهندگان اینترنت نباید برای داده های متفاوت بهای متفاوت مطالبه کنند. لفظ «بی طرفی نت» را تیم وو استاد حقوق رسانهٔ دانشگاه کلمبیا در سال ۲۰۰۳ میلادی برای اولین بار به کار برد. استدلال های موافقان. حقوق و آزادی های دیجیتال. هواداران بی طرفی شبکه استدلال می کنند که یک شبکهٔ بی طرف به رشد آزادی بیان و مشارکت دموکراتیک در اینترنت کمک می کند. سناتور ایالت مینه سوتای ایالات متحده، ال فرنکن، بی طرفی شبکه را مسئله ای مربوط به متمم اول قانون اساسی ایالات متحده آمریکا، که اجازهٔ محدود کردن آزادی بیان را نمی دهد، می داند. در کشورهای مختلف. ایالات متحده. در ایالات متحده، بی طرفی شبکه موضوع اختلاف میان رساننده های خدمات اینترنتی و کاربران از دهه ۱۹۹۰ بوده است. تا سال ۲۰۱۵ هیچ حمایت حقوقی روشنی برای بی طرفی شبکه برقرار نبود. در خلال سال های ۲۰۰۵
و ۲۰۰۶، شرکت های حامی دو طرف محتاطانه در کنگره لابی می کردند. بین سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۲ پنج تلاش برای تصویب قوانینی دربردارنده بیطرفی شبکه در کنگره شکست خورد. این تلاش ها در پی ممنوع کردن تبعیض قیمت از طریق اعمال قیمت های متغیر از سوی رساننده های خدمات اینترنتی مبتنی بر سطح کیفیت خدمات بود. در آوریل ۲۰۱۴، کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC) پیش نویس جدیدی از مقررات را طرح کرد که به رساننده های خدمات اینترنت اجازه می داد که به فراهم کنندگان محتوا امکان بهره برداری از مسیرهای پرسرعت تر برای ارسال محتوا را می داد. در ماه مه ۲۰۱۴، FCC دو گزینه را مدنظر قرار داد: نخست، اجازه استفاده از مسیرهای پهن باند سریع و آهسته؛ دوم، دسته بندی مجدد پهن باند به عنوان خدمات ارتباطی به گونه ای که بیطرفی شبکه حفظ شود. در نوامبر ۲۰۱۴، باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا، گزینه دوم را توصیه کرد. در ژانویه ۲۰۱۵، جمهوریخواهان لایحه ای را در مجلس نمایندگان ایالات متحده طرح کردند که هرچند بیطرفی شبکه را می پذیرفت اما FCC را از اعمال مقررات بیشتر بر ISPها بازمی داشت. در فوریه ۲۰۱۵، FCC به نفع بی طرفی شبکه مقررات گذاری کرد. بدین ترتیب، ارتباطات پهن
باند را به عنوان خدمات ارتباطاتی نوع II در قانون ارتباطات ۱۹۳۴ دسته بندی کرد که طبق آن فراهم کننده دسترسی به اینترنت «حامل های عمومی» محسوب می شود و نه «فراهم کننده اطلاعات». این مقررات از ۱۲ ژوئن ۲۰۱۵ لازم الاجرا شد. زمانی که آجیت پای در آوریل ۲۰۱۷ رئیس FCC شد، تصمیم به لغو این سیاست گرفت. در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۷ کمیسیون حکم به لغو سیاست بی طرفی شبکه داد. یکی از مشهورترین موارد نقض بی طرفی که مورد انتقاد قرار گرفته است مربوط به شرکت خدمات دهنده اینترنت آمریکایی کامکست است؛ این شرکت از طریق Bandwidth throttling (کم کردن پهنای باند) سرعت برنامه های اشتراک فایل همتا به همتا را کاهش می داد. هند. از هند به عنوان کشوری که دارای پیشروترین و سخت گیرانه ترین قوانین بی طرفی شبکه در جهان است یاد می شود. استدلال های مخالف. مخالفین مقررات بی طرفی شبکه رساننده های خدمات اینترنتی (ISPها) , شرکت های پهن باند و مخابرات، تولیدکنندگان سخت افزار رایانه، اقتصاددانان و فناوران سرشناس را شامل می شوند. بسیاری از شرکت های عمده سخت افزار و مخابرات مشخصا با تغییر طبقه بندی پهن باند به عنوان حامل مشترک تحت بخش دوم لایحه مخابرات ۱۹۳۴ مخالفند.
ابرشرکت های مخالف این اقدام عبارتند از کامکست، ای تی اند تی، ورایزن کامیونیکیشنز، آی بی ام، اینتل، سیسکو سیستمز، نوکیا، کوالکام، برودکام، ژونیپر نتورکس، دی-لینک، وینتل، آلکاتل-لوسنت، کورنینگ اینکورپوریتد، پاناسونیک، اریکسون، و دیگران. گری بکر اقتصاددان برنده جایزه نوبل در مقاله ای با عنوان «بیطرفی شبکه و رفاه مصرف کننده» منتشر شده در ژورنال حقوق و اقتصاد رقابت استدلال می کند که ادعاهای موافقین بیطرفی نت «اساس قانع کننده ای برای این مقررات گذاری به دست نمی دهد» چرا که در میان ارائه دهندگان دسترسی پهن باند «رقابت شایان توجهی و در حال رشدی» وجود دارد. اریک اشمیت رئیس هیئت مدیره گوگل اظهار می کند که با این که دیدگاه گوگل این است که نباید میان انواع مشابه داده ها تبعیضی قرار داده شود، تبعیض بین انواع متفاوت داده بی اشکال است موضعی که به گفته اشمیت گوگل و ورایزن عموماً بر آن اتفاق نظر دارند. به نوشته وال استریت ژورنال وقتی رئیس جمهور باراک اوباما در اواخر ۲۰۱۴ حمایتش را از قوانین قوی بیطرفی شبکه اعلام کرد اشمیت به یکی از مقامات ارشد کاخ سفید اعلام کرد رئیس جمهور اشتباه می کند. گوگل از آن زمان از بیطرفی شبکه حمایت