Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سانی شامل نوسازی گسترده مجموعه ابزار الکترونیکی هواپیما بود. AEW3. در اواسط ۱۹۷۰پیشنهاد اصلاح نیمراد برای مأموریت هشدار زودهنگام هوایی (AEW) به عنوان جایگزین لنکستر که از شکلتون موتور پیستونی مشتق شده بود، صورت گرفت. یازده بدنه نیمراد در کارخانه سابق Avro در وودفورد، برای جای دادن رادار GEC مارکونی توسط شرکت هوا و فضا بریتانیا در بخش دماغه پیازی شکل و دم هواپیما وجود داشت. پروژه نیمراد AEW۳ با مسائل هزینه سنگین اجرا و مشکلات استفاده از کامپیوتر GEC 4080M درگیر بود. سرانجام وزارت دفاع به رسماً اعلام کرد که هزینه توسعه سیستم رادار برای رسیدن به سطح مورد نیاز بیش از حد گران بوده و احتمال موفقیت بسیار نامطمئن است. در دسامبر سال ۱۹۸۶ پروژه AEW۳ لغو شد. در نهایت نیروی هوایی سلطنتی هفت هواپیمای بوئینگ E-۳ سنتری برای جایگزینی دریافت کرد. MRA4. نیمراد MRA۴ برای جایگزینی توانایی های ارائه شده در مدل MR۲ در نظر گرفته شد. این مدل در اصل یک هواپیمای جدید، با موتورهای توربوفن BR۷۱۰ رولزرویس نسل جدید، بال بزرگتر جدید، و اصلاح کامل بدنه بود. با این حال مشکلاتی باعث تعویق حصول نتیجه پروژه بود این مشکلات شامل هزینه زیاد اجرا و
مذاکرات مجدد قرارداد بود. این هواپیما برای ورود به خدمت در سال ۲۰۰۳ در نظر گرفته شده بود. در نتیجه بررسی کمیسیونی از دفاع استراتژیک و کمیته امنیت و تحقیق در اشاره به این موضوع که هزینه اجرا تا ان زمان ۷۸۹ میلیون پوند بیش از بودجه در نظر گرفته شده و همچنین ۹ سال تأخیر در حصول نتیجه بود MRA۴ در سال ۲۰۱۰ لغو شد.
اتحادیه سرمربیان فوتبال لیگ انگلستان سندیکا سرمربی های فوتبال شاغل در لیگ های برتر ٫ چمپیونشیپ٫یک٫دوم و تیم ملی انگلیس می باشد. این سندیکا در سال ۱۹۹۲ بنیان نهاده شد و سپس از سال ۱۹۹۴ به بعد هر ساله سرمربی برتر سال را در انگلیس انتخاب می کند. به صورت سنتی ریاست این سندیکا بر عهده سرمربی تیم ملی انگلیس می باشد، بدین معنی که ریاست کنونی این سندیکا بر عهده سرمربی وقت تیم ملی ٫ گرت ساوتگیت است. برترین سرمربیان سال. هر سال پس از پایان لیگ های فوتبال در انگلستان در میان تمامی سرمربیان این اتحادیه با راًی گیری برترین سرمربی سال انتخاب می شود.
آشنایی فیلمی کوتاه و صامت، به نویسندگی و کارگردانی و بازی چارلی چاپلین و ساخت سال ۱۹۱۴ می باشد. موضوع. چارلی می خواهد همسر رفیقش را به دست آورد و رفیق او هم می خواهد همسر چارلی را به دست آورد. اما در پایان، همسرها این قضیه را می فهمند و پلیس آنها را راهنمایی می کند و هر کس با همسر خود می رود. داستان. در یکی از «کمدی های پارکی» چاپلین برای استودیو کی استون، چارلی و همسر سلطه گرش، خانم اسنیفلز، در فضای سبز پارک قدم می زنند. وقتی خانم اسنیفلز روی نیمکت پارک به خواب می رود، چارلی فرصت را غنیمت می شمارد و از او دور می شود. او با میبلِ زیبا روبه رو می شود. در همین زمان، شوهر میبل، آمبروز، سرگرم کمک به یک رهگذر است تا خودرواش را راه بیندازد. چارلی سعی می کند دل میبل را به دست آورد، اما به سرعت پاسخ منفی می شنود و یک پلیس پارک به کمک میبل می آید. در همین حال، آمبروز با همسر چارلی برخورد می کند و به او جذب می شود. او هم با واکنش منفی روبه رو می شود. سپس آمبروز و چارلی، هر دو، با زنی بلوند و همراهش که فِز به سر دارد، درگیر می شوند. پلیس پارک به خاطر مزاحمت آن ها برای زنان غریبه، به تعقیب شان می پردازد. در نهایت، پلیس چ
ارلی را دستگیر می کند و نزد خانم اسنیفلز می برد. او، چارلی را از بازداشت نجات می دهد، اما با خشونت، او را به خانه می برد. فیلم "آشنایی" که در ۵ دسامبر ۱۹۱۴ منتشر شد، واپسین فیلمی بود که چاپلین در استودیو کی استون ساخت، به جز یکی دیگر. این فیلم، آخرین همکاری او با میبل نورمند نیز به شمار می آید. بازخورد. یک منتقد در نشریهٔ "Motion Picture World" نوشت: «میبل نورمند، چارلز چاپلین و دیگران در این کمدی پرجنب وجوش بدون شک خنده دارند.» منتقدی در نشریهٔ "The Cinema" نوشت: «یکی دیگر از فیلم های خوب چارلز چاپلین، این بار با حضور بازیگر مشهور، میبل نورمند.»
لودویگ اشلزینگر (زاده ۱ نوامبر ۱۸۶۴ در ترناوا – درگذشته ۱۵ دسامبر ۱۹۳۳ در گیسن) ریاضیدان اهل آلمان بود. زندگی و کارنامه. او فرزند یک خانواده یهودی بود و در براتیسلاوا به مدرسه رفت و سپس در برلین و هایدلبرگ ریاضیات و فیزیک آموخت. در ۱۸۸۷ تحت سرپرستی کرونکر و فوکس در دانشگاه برلین درجه دکتری را با رساله ای درباره معادلات دیفرانسیل همگن دریافت کرد. در ۱۸۸۹ درجه شایستگی را دریافت کرد و سپس در بن و کلوسنبورگ مشغول به کار شد. اشلزینگر از سال ۱۹۱۱ در دانشگاه گیسن استاد شد و تا سال ۱۹۳۰ در آنجا تدریس کرد. در سال ۱۹۳۳ با روی کار آمدن نازی ها ناچار به استعفا شد و کوتاه زمانی پس از آن در گذشت. اشلزینگر همچنین به تاریخ ریاضیات پرداخت و برای نمونه مقاله ای درباره نظریه تابع ها در نزد کارل وایرشتراس نوشت و هندسه دکارت را ترجمه کرد. او همچنین نوشته های استادش فوکس -که همچنین پدر همسرش بود- را انتشار داد. وی همچنین جایزه لباچفسکی را دریافت کرد. اشلزینگر همچون استادش فوکس به پژوهش درباره معادلات دیفرانسیل خطی عادی پرداخت و کتاب ۲ جلدی اش «کتاب دستی نظریه معادلات دیفرانسیل» در سال ۱۸۹۵ به چاپ رسید. وی چندین کتاب دیگر نیز دربار
ه معادلات دیفرانسیل نوشت. در ۱۹۰۹ او گزارش سالانه مفصلی درباره تاریخ معادلات دیفرانسیل از سال ۱۸۶۵ به این سو به انجمن ریاضیات آلمان ارائه داد. افزون بر این اشلزینگر به هندسه دیفرانسیل نیز پرداخت و کتابی به همراه شرحی از نظریه نسبیت عام اینشتین منتشر کرد. امروزه ساختارهایی در ریاضیات همچون معادلات اشلزینگر و تبدیل های اشلزینگر به نام او هستند. او همچنین حالتی خاص از مسئله ۲۱ هیلبرت درباره معادلات دیفرانسیل را درباره معادلات دیفرانسیل فوکسی حل کرد.
گذشته ماقبل تاریخی او فیلمی کوتاه و صامت، به نویسندگی و کارگردانی و بازی چارلی چاپلین و تولید سال ۱۹۱۴ می باشد. داستان. چارلی در دوران انسان های اولیه زندگی می کند و در آنجا بر سر مسائلی با دیگران درگیر می شود. زمانی که مردی بر سر او سنگی می کوبد، او از خواب می پرد و می بینیم که چارلی در عصر جدید است و روی نیمکت پارک دراز کشیده و پلیسی او را از خواب بلند می کند.
مصحف عثمان نام قرآنی است که بنا بر تاریخ نگاری اولیهٔ مسلمانان به دستور عثمان، خلیفهٔ سوم، ۱۹ سال پس از مرگ محمد، پیامبر اسلام، توسط گروهی جمع آوری شد و عثمان پنج نسخه از این قرآن رسمی را به شهرهای بزرگ مسلمان در آن دوران فرستاد و یکی را برای استفاده خودش در مدینه نگه داشت. بر اساس این روایات، گفته می شود قرآن فعلی بر اساس مصحف عثمان چاپ می شود. پذیرش مصحف موسوم به عثمان توسط همهٔ مسلمانان، حداقل تا قرن چهارم هجری زمان برده است. برخی صحابه، شیعیان و خوارج این نسخه را به عنوان آنچه به محمد «وحی» شده بود، نمی پذیرفتند. بیشترین انتقادات از جانب برخی از شیعیان مطرح می شد که اعتقاد داشتند در اثر تحریف قرآن، اشارات به علی بن ابی طالب و خاندان او از آن حذف شده است. در منابع شیعه تا قبل از تسلط عهد آل بویه و دیگر سلسله های شیعه در این عصر، صدها آیه مختلف که گفته شده پیش از تحریف قرآن توسط سه خلیفهٔ اول بخشی از آن بودند، به چشم می خورد. تا قرن چهارم مصحف های رقیب که تفاوت های شگرفی با نسخه رسمی داشتند، مثل «مصحف علی»، «مصحف عبدالله بن مسعود» و «مصحف ابی بن کعب» رایج بودند. دانشوران از قرن نوزدهم میلادی به این سو، دربا
رهٔ روند شکل گیری قرآن تصویری بسیار پیچیده تر از آنچه روایت رسمی می گوید، به دست داده اند، از جمله اینکه نسخهٔ فعلی قرآن تا دورهٔ عبدالملک بن مروان اموی نهایی شده، لحن آن به لهجهٔ شامی نزدیک تر است، و اینکه دستگاه خلافت تا قبل از عصر عبدالملک اساساً منابع مادی کافی برای تحمیل یک نسخهٔ رسمی قرآن را در اختیار نداشته است. روایت سنتی. دوران محمد. در منابع اسلامی گفته شده در زمان حیات محمد، وی قرآن را بر مسلمانان می خواند. برخی آن را حفظ می کردند و برخی بر تکه های چرم، استخوان های شانه و دنده گوسفندان و شتران، چوب درخت خرما، سنگ های هموار و صیقلی و گاه کاغذ می نوشتند. در این زمینه باستان شناسان هیچ مدرکی نیافته اند که این روایت را تأیید کند. از آنجا که هنوز قرآن بر محمد وحی می شد و متن آن ناقص بود، امکان «کتاب ساختن» آن وجود نداشت. جمع قرآن در زمان محمد را اصطلاحاً «تألیف» گویند. سیوطی نویسنده کتاب "الاتقان فی علوم القرآن" می گوید: اجماع و روایات همه بر این دلالت دارند که ترتیب آیات توقیفی، مستند به تعیین محمد در ترتیب نزول است و گمانی در آن نیست و بسیاری از علماء دربارهٔ این موضوع اجماع نظر داشته و آن را در آثار
خود آورده اند. در مقابل برخی از مفسران مانند طباطبایی نویسنده تفسیر المیزان معتقد اند ترتیب همه آیات و سوره ها در قرآن فعلی از سوی محمد تعیین نشده است و در مواردی که صحابه دلیلی بر فرمان محمد بر محل قرارگیری آیات و سوره ها نداشتند طبق نظر خود عمل می کردند. در زمان حیات محمد ۳۷ نفر حافظ کل قرآن بودند؛ و تعداد کاتبان وحی که برای خود نسخه ای برمی گرفتند به بیش از پنجاه نفر می رسیده است. دوران ابوبکر. در این زمان جنگ های ردّه میان مسلمانان و از دین برگشتگان و متنبّیان رخ داد، که در آن شماری از حافظان قرآن کشته شدند. به پیشنهاد عمر و به دستور ابوبکر، زید بن ثابت که از کاتبان وحی و حافظ قرآن بود، مأمور جمع آوری قرآن شد. «زید همه نوشته های قرآنی را ولو آنکه ده ها حافظ و ده ها نوشته برابر آن بود، با کمترین دو گواه یکی از کتابت و یکی از نگهداری می پذیرفت.» قرآن توسط زید در چهارده ماه و تا زمان فوت ابوبکر در سال ۱۳ هجری به گونه مجموعه ای از صحیفه ها جمع آوری شد و بر پایه وصیت ابوبکر در دست عمر و سپس دخترش حفصه قرار گرفت. دوران عثمان. در زمان عثمان با توجه به گسترش سرزمین مسلمانان تا ایران، شام و مصر نیاز بود با شتاب مت
ن واحدی از قرآن در تمام سرزمین های مسلمان منتشر شود. همچنین به علت فوت یا کشته شدن شماری از نگهداران و نویسندگان وحی بیم تفرقه در متن قرآن وجود داشت. از این رو، عثمان با جمع آوری نسخه های گوناگون دست به یکسان سازی قرآن زد. وی انجمنی شامل زید بن ثابت، سعید بن عاص، عبدالله بن زبیر و عبدالرحمن بن حارث را تشکیل داد. این گروه با همکاری دوازده تن از قریش و انصار کار تهیه نسخه پایانی را انجام دادند. آن ها تمام نوشته های قرآن موجود را گرد آوردند و با تکیه بر شهادت شاهدان و حافظان، نسخه نهایی یا به اصطلاح «مصحف امام» را تهیه کردند، که معروف به مصحف عثمانی است و به خط کوفی ابتدایی بود. این کار در فاصله سال های ۲۴ تا ۳۰ ه .ق انجام شد و از روی آن ۵ یا ۶ نسخه تهیه شد. دو نسخه در مکه و مدینه نگهداری شد و دیگر نسخه ها به همراه یک حافظ قرآن که نقش راهنمای درست خوانی را داشت، به بصره، کوفه، شام و بحرین فرستاده شد. عثمان برای دستیابی به «توحید نص» یا یگانگی متن قرآن دستور داد، تمام نوشته های موجود قرآن را با آب و سرکه جوشانده و محو کنند، تا ریشه کشمکش و اختلاف از میان برود. صاحب نظران مسلمان بر این باورند این نسخه ها عموماً از
دید لغوی، املایی و شمار سوره ها تفاوت جزئی داشته اند؛ ولی به هر روی عموم مسلمانان حتی خاندان علی و دیگر مخالفان خلافت، بر درستی مصحف عثمان در طول تاریخ پافشاری کرده اند. برخی پژوهشگران متاخر نظر بر گردآوری قرآن در همان زمان محمد دارند و روایات و نقل های مربوط به گردآوری قرآن بعد از محمد را متناقض یا ناظر به اموری دیگر (مانند تکثیر مصحف یا یکتاپرستی مصاحف) می دانند. اصلاحات پس از آن. نسخه عثمان به خط عربی نخستین نوشته شده بود، که بدون علامت گذاری، اعراب و حروف بی صدا (حروفی که نوشته می شود و خوانده نمی شود) است. تا زمانی که اسلام محدود به سرزمینهای عرب زبان بود، مشکلی در خواندن قرآن نبود؛ ولی با گسترش سرزمین های اسلامی مردمان غیرعرب زبان نمی توانستند قرآن را درست بخوانند. برای حل دشواری های برآمده از آن و رویارویی با اشتباه خواندن قرآن به دستور علی، «ابوالاسود دوئلی» اقدام به اعراب گذاری قرآن نمود. روش او برای این کار بر پایه شیوه رسم الخط سریانی بود. سپس در سده نخست به دستور خلفا و امرای اموی، یحیی بن عامر و نصر بن عاصم حروف همانند ب، ت و ث را نقطه گذاری کردند. یزید پارسی حرف «الف» را به قرآن افزود (در عربی
الف و همزه دو حرف متفاوت محسوب می شود) در سده ۲ هجری «ابوعبدالرحمن خلیل بن احمد بصری» که ایرانی است، دانش نحو و عروض را ابداع کرد و نشانه های همزه، تشدید و ساکن را وضع کرد و روش امروزی ثبت حرکات را ایجاد کرد. در سده ۳ هجری رسم الخط قرآنی سنجه (استاندارد) موجود بوده است و ابوحاتم سجستانی (سیستانی) رساله ای در رسم الخط قرآن نگاشته است که امروزه بخش هایی از آن موجود است. همچنین خط عربی کم کم طی چند سده از «کوفی اولیه» به «خط نسخ» که امروزه قرآن را بدان می نویسند، دگرگونی یافت. دیدگاه تاریخی-انتقادی. مسئله تحریف قرآن از وقایع صدر اسلام—خاصه درگیری های داخلی و فتوحات مؤمنان—جدا نبوده است. روایت رسمی اهل سنت چنین است که قرآن بی کم و کاست تا زمان عثمان جمع آوری شده بود و نسخه های رقیب آن از بین رفته بودند. لیکن آنچه پژوهش های انتقادی از قرن نوزدهم میلادی به این سو ارائه داده، تصویری بسیار پیچیده تر است. به گفته امیرمعزی، در متن قرآن همه نوع نشانهٔ ویراستاری بلند مدت—احتمالا از سوی کاتبان و عالمان منتخب حکومتی—دیده می شود، تا اینکه در دورهٔ عبدالملک بن مروان اموی نهایی شده است. در نظر شومیکر، شواهد زبان شناسی لهجهٔ ق
رآن را به سرزمین شام یا ممالک عربِ روم شرقی در اوایل دورهٔ فتوحات—در مقایسه با حجازی قبل از فتوحات—شبیه تر می نمایانند. به تعبیر چیس رابینسون، نهایی سازی متن قرآن به طور جدی در خدمت منافع عبدالملک بن مروان بوده است. برنامهٔ اصلاحات بلندپروازانهٔ او تا حد زیادی از طریق گسترش عقیدهٔ «انقیاد» و «تسلیم» [با استفاده از قرآن] ممکن شده است. به علاوه، دولت عبدالملک بر خلاف خلفای پیشین، منابع مادی کافی برای تحمیل این متن و انجام تغییرات در قرآن را در اختیار داشته است. آنکه بیشترین نقش را در جمع آوری قرآن داشته، حجاج بن یوسف، فرماندار عراق در عهد عبدالملک بوده است. دو پرمر عقیده دارد افسانهٔ انتساب جمع آوری قرآن به عثمان با جهت اعتبار بخشی به سلسله اموی انجام شده، چراکه عثمان نیز از همین طایفه بود. درحالی که عثمان، به گفته رابینسون، اصلاً در جایگاهی نبوده تا چنین دستاوردی داشته باشد. او در بسیاری از مناطق نامحبوب بود و برای مدت زیادی حکومت نکرد. معاویه نیز توانایی آن را نمی توانسته داشته باشد، چراکه از قوهٔ دولتش خارج بوده که متنی نهایی را تحمیل کند و حتی دیده نمی شود که معاویه تلاش کرده باشد از خودش تصویری—مثل سکه، اب
نیه عمومی، کتیبه و غیره—به جا گذاشته باشد. اما عبدالملک، برخلاف عثمان و معاویه، هم انگیزه لازم را داشته و هم توانایی آن را؛ لذا به جای مصحف عثمانی، باید نامش را «مصحف مروانی» گذاشت. مسئله تغییرات قرآن در دورهٔ عبدالملک و حجاج بن یوسف حتی به گوش مسیحیان نیز رسیده بود. عمر بن عبدالعزیز، از جانشینان عبدالملک، در نامه ای به لئون سوم، امپراتور بیزانس، او را به اسلام دعوت کرد و مدعی شد تورات و اناجیل توسط یهودیان و مسیحیان تحریف شده اند. لئون در پاسخش می نویسد: «اما شما خود هم چنین کرده اید، به خصوص یک فردی به نام الحجاج که از سوی تو به عنوان فرماندار ایران منصوب شده بود و همهٔ کتب باستانی را گرد آورد و کتاب جدیدی مناسب سلیقهٔ خود نوشت و آن را در سراسر ممالک شما فرستاد… فقط نتوانست به طور کامل آثار ابوتراب [منظور علی است] را نابود کند.» نیکلای ساینای، در دفاع از نظریه سنتی جمع آوری قرآن، می گوید قرآن دستور به اطاعت از محمد می دهد، اما دستورش به دورهٔ پس از مرگ او تعمیم نیافته، درحالی که خلفا می توانستند از آن استفاده کنند. فرد دانر معتقد است قرآن باید تا قبل از فتنهٔ اول نهایی شده باشد، چراکه در آن زمان پریشی دیده
نمی شود: برخلاف احادیث که پیشگویی های زیادی را به محمد نسبت داده اند، در قرآن پیشگویی وجود ندارد. استفن شومیکر در پاسخ به دانر می گوید با این استدلال، قرآن می توانسته حتی قبل از محمد نیز وجود داشته باشد، چراکه محمد هم شخصاً نقش زیادی در قرآن ندارد. دیدگاه شیعه. تردید دربارهٔ کامل بودن قرآن حداقل تا آغاز قرن چهارم هجری—تسلط آل بویهٔ شیعه بر دستگاه خلافت—در بسیاری از جریان های اسلامی دیده می شود. این تردیدها منحصر به شیعیان نبوده—چنان که بعضی از صحابه، خوارج و حتی اندیشمندان معتزلی هم بدان باور داشتند—اما بیشترین تردیدها از جانب شیعیان بوده است. "التنزیل و التحریف"، "التنزیل و التغییر" و "التنزیل من القرآن و التحریف" سه نمونه از کتب شیعه محصول قرون اولیه اسلامی هستند که نشان می دهد تا این عصر اعتقاد به تحریف قرآن در اثر وقایع پس از مرگ محمد، رایج بوده است. اعتقاد برخی شیعیان به تحریف قرآن از آنجا سرچشمه می گرفت که بنا به روایات شیعه دوازده امامی، معتقد بودند آیات بسیاری در وحی محمد وجود داشته که در آن ها از علی (به خصوص «ولایة علی» که معانی متفاوتی داشته) و فاطمه و فرزندانشان به عنوان بهترین الگوهای امت نام برد
ه شده اما آن ها را حذف کرده اند. یکی از استدلال ها دربارهٔ تحریف قرآن، آن بود که این کتاب به بسیاری از شخصیت های داستان های پیشین مثل نوح، سلیمان و فرعون و غیره ارجاع داده، اما—به استثنای دو شخصیت گنگ به نام های «ابولهب» و «زید» —به هیچ کدام از معاصران محمد، از جمله خانواده اش، اشاره ای نکرده است. گفته می شد که قرآن در واقع حاوی مطالبی دربارهٔ خاندان محمد بوده، اما آن ها را حذف کرده اند. همچنین اعتقادی وجود داشت که آیاتی دربارهٔ خیانت سران قریش به محمد وجود داشته اما این افراد که بعد از مرگ محمد به قدرت رسیدند، آیات مورد نظر را تحریف کردند. لیکن علی قرآن اصلی را مخفی کرد و از امامی به امامی دیگر منتقل می شد تا اینکه با امام دوازدهم به غیبت برده شد. اشارات شیعی به تحریف قرآن دو دستهٔ مستقیم و غیرمستقیم هستند. اشارات غیرمستقیم به تحریف قرآن از سوی امامان را در بخش هایی از کتب روایی قرار می دادند که اساساً ربطی به تحریف قرآن نداشتند. اشاره های مستقیم نیز نقل قول هایی از قرآن هستند که با آنچه در مصحف عثمان موجود است فرق دارد. تعداد چنین آیاتی در منابع شیعه، بیش از صدها مورد است و السیاری، نویسندهٔ قرن سوم، در کتا
ب "التنزیل والتحریف" حدود سیصد آیه را نقل کرده است. به عنوان مثال، آیهٔ زیر نسخه ای از آیهٔ ۴۲ سورهٔ زخرف به روایت منابع شیعه است که تفاوتش با فونت ایتالیک ضخیم مشخص شده: پذیرش مصحف عثمان از سوی همهٔ مسلمانان، حداقل تا قرن چهارم میلادی زمان برده است. این دوره ای است که شیعیان بر جهان اسلام تسلط سیاسی پیدا کرده بودند. نه فقط آل بویه، بلکه فاطمیان، قرمطیان و حمدانیان بر بخش های مختلف جهان اسلام حاکم شده بودند. علاوه بر این موضوع، علل دیگری هم وجود داشته، از جمله غیبت امام دوازدهم شیعیان امامی و ظهور اندیشهٔ خردگرایانهٔ اسلامی به واسطهٔ فقیهان دوازده امامی که در خدمت آل بویه بودند و تلاش می کردند برای حکومت ایشان بر اکثریت سنی مذهب، مشروعیت ایجاد کنند. این فقیهان، از دیدگاه پیشینِ قائل به تحریف قرآن به مرور فاصله گرفتند تا اینکه نهایتاً این عقیده، به باور اکثریت شیعیان تبدیل شد. نسخه های موجود از قرآن. قرآن دست نویس دانشگاه بیرمنگام. قرآن دست نویس دانشگاه بیرمنگام یکی از قدیمی ترین نسخ خطی قرآن است که در سال ۲۰۱۵ میلادی در کتابخانه کدبری دانشگاه بیرمنگام یافت شد. این نسخه که روی دو قطعه کاغذ پوستی به خط حجازی نو
شته شده است، شامل بخشی از سوره های ۱۸تا ۲۰ قرآن است. بر اساس آزمایش رادیو کربن، قدمت پوست این نسخه به احتمال ۹۵/۴ درصد مربوط به سال های بین ۵۶۸ و ۶۴۵ میلادی است. فرانسوآ دِرُش، استاد «تاریخِ قرآن» و متخصص دست نوشته های قرآنی در فرانسه می گوید که آزمون کَربُن چهارده گرایش به قدیمی نشان دادن تاریخ ها دارد و بر اساس این آزمایش در حال حاضر بعضی نسخ قرآنی تاریخی قدیمی تر از تولدِ محمد دارند. او در تحلیل و بررسی خودش از دست نوشته بیرمنگام به این نتیجه رسیده است که صفحات قرآن بیرمنگام از همان دست نوشته ای می آیند که برخی از صفحات آن در کتابخانه ملی فرانسه موجود اند و تحلیل های نگارشی، تاریخ آن را مربوط به ربعِ سومِ قرنِ هفتمِ میلادی، یعنی حدود ۱۸ تا ۴۳ سال پس از درگذشت محمد نشان می دهند. قرآن عثمان سمرقند. قرآن کوفی سمرقند (مشهور به قرآن عثمان، نسخه خطی سمرقند و قرآن تاشکند) یک نسخه خطی قرآن از قرن هشتم میلادی می باشد که در محدوده عراق مدرن به خط کوفی نوشته شده. مسلمانان ازبک محلی بر این باورند که این مصحف متعلق به خلیفه سوم مسلمانان اهل سنت، عثمان بن عفان و قدیمی ترین قرآن جهان است. این مصحف هم اکنون در کتابخانه «ه
ست امام» در تاشکند ازبکستان نگهداری می شود. بر اساس مطالعات رسم الخطی و کتیبه شناسی، این نسخه خطی مربوط به قرن دوم هجری یا قرن هشتم میلادی، یا به احتمالی آغاز قرن نهم است. تاریخ گذاری رادیو کربنی با احتمال ۹۵/۴٪ تاریخ گذاری بین ۵۹۵ تا ۸۵۵ میلادی را نشان می دهد. سرگذشت تاریخی این مصحف فقط از افسانه ها شناخته شده است. طبق یکی از آنها، وقتی تیمور لنگ سرزمین عراق را ویران کرد، مصحف موجود در کوفه را به عنوان گنجی از غنائم جنگی به پایتخت خود به سمرقند برد. طبق حکایتی دیگر، قرآن توسط ، بزرگ صوفی ترکستانی پس از اینکه خلیفه را درمان کرد به عنوان یک هدیه از خلافت به سمرقند آمد. این قرآن در مسجد خواجه احرار سمرقند برای چهار قرن باقی ماند تا ۱۸۶۹، وقتی که ژنرال روسی آبراموو آن را از ملاهای مسجد خرید و به کنستانتین فن کاوفمن، استاندار ترکستان، داد کسی که آن را به کتابخانه امپراتوری در سن پترزبورگ (امروزه همان کتابخانه ملی روسیه) فرستاد. کتاب مورد توجه شرق شناسان قرار گرفت و در پایان در سال ۱۹۰۵ یک نسخه کپی دقیق از آن در سن پترزبورگ تهیه شد. ۵۰ کپی به سرعت کمیاب شد. اولین شرح و تاریخگذاری جامع نسخه خطی توسط شرق شناس روسی ش
بونین در ۱۸۹۱ انجام شد. بعد از انقلاب اکتبر، ولادیمیر لنین، در یک حرکت برای حسن نیت نسبت به مسلمانان روسیه، قرآن را به مردم اوفا در باشقیرستان داد. پس از درخواست های مکرر مردم جمهوری سوسیالیستی شوروی ترکستان مستقل، قرآن در سال ۱۹۲۴ به آسیای مرکزی به تاشکند برگردانده شد و هم اکنون در آنجاست. نسخه خطی پوستی هم اکنون در کتابخانه مسجد تلیاشایاخ، در منطقه قدیمی «حضرت امام» نزدیک مقبره علامه قرن دهم قفال ششی در تاشکند ازبکستان نگهداری می شود. نسخه خطی ناقص است: این مصحف از میان آیه ۷ سوره دوم شروع شده و در پایان سوره ۴۳ آیه ۱۰ تمام می شود. نسخه خطی در هر صفحه بین ۸ تا ۱۲ خط دارد که قدمت آن را نشان می دهد و متن بدون هیچ گونه می باشد. مصحف عثمان استانبول. گمان می رفت تنها کپی باقی مانده نسخه ای باشد که در قصر توپقاپی در ترکیه نگهداری می شود، اما مطالعات نشان داده اند که نسخه خطی توپقاپی نیز از قرن ششم میلادی نبوده و بسیار جدیدتر است.
بومیکا چاولا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل هند است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به به نام تو اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که بومیکا چاولا در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
سارا آرجون (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل هند است که از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از جمله فیلم هایی که وی در آنها بازی کرده می توان به آواز عقرب ها، روزی روزگاری جادوگری بود، احساس، این حسی است، دختر خدا، وسط خال، ، تولسیداس کوچیکه، داستان های عجیب، آنماریا عصبانی است و جی هو اشاره نمود.
آشوینی (؛ – ) یک هنرپیشه اهل هند بود. وی بین سال های ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۲ میلادی فعالیت می کرد.
کاینات ارورا () یک هنرپیشه اهل هند است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم های او می توان به بازی در ترش و شیرین اشاره کرد.
تارا آلیشا بِری (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل هند است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.وی در شهر بمبئی زاده شد.تحصیلاتش را در کالیفرنیا و در رشته تهیه کنندگی و فیلمنامه نویسی به پایان رساند. اوایل زندگی. تارا در روز ۱۹ مهٔ ۱۹۸۸ بدنیا آمد. او دختر گاتام بری (همسر اول کیرون کهیر) و ناندینی سن است. فیلم شناسی. فیلم
شوما آناند (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل هند است.وی معمولاً در نقش های مکمل بازی می کند.از جمله فیلم های این بازیگر می توان به شاید فردایی نباشد اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که شوما آناند در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
فیروزه بِیگُم () یک هنرپیشه یهودی اهل هند در سینمای بالیوود و مالایالم بود. نام هنری وی «سوزان سولومون» است. او در دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ بسیار محبوب بود.
دیپا شاه () یک هنرپیشه اهل هند است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.وی متولد شهر بمبئی است.
میرا چوپرا (؛ زادهٔ ) یک مانکن، و هنرپیشه اهل هند است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او در فیلم های بخش ۳۷۵، عزیز و موسیقی بازی کرده است.
شِرلین چوپرا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل هند است. او در فیلم ، دل می گوید آفرین!، جوانی دیوانگی، رقیب، دلیلش تویی بازی کرده است. شرلین چوپرا از پدر مسیحی پنجابی و از مادری ایرانی متولد شد.
فرح (؛ زادهٔ ) با نام کامل فرح ناز هاشمی یک هنرپیشه اهل هند است. وی بیشتر در دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ میلادی بازی می کرده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "جنجال" اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که فرح در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
آریا () جمشاد چتیراکات (متولد ۱۱ دسامبر ۱۹۸۰) که با نام هنری خود آریا شناخته می شود، بازیگر و تهیه کننده هندی است که عمدتاً در سینمای تامیل و در چند فیلم مالایالام و تلوگو زبان نیز دیده شده است. آریا برنده جایزه فیلم فار برای بهترین اولین فیلم مرد - جنوب شده است و هر کدام دو نامزدی برای جوایز فیلم فار را دریافت کرده است. او در نسخه ۲۰۱۵ فهرست ۱۰۰ سلبریتی فوربز هند، فهرستی بر اساس پردرآمدترین مشاهیر هندی قرار گرفت. از فیلم های معروف او می توان به بازی در "هدف دوگانه"، ارومی، من خدا هستم، اسکن، سایز صفر، محافظ، آغاز، شهر مدرس، جهان دوم، کاخ ۳، دشمن، قبیله سارپاتا، کنار رفتن، روزهای بنگلور، کاپیتان، واسو و سراوانان، آن مرد، این مرد و حکیم بزرگ اشاره کرد. زندگی شخصی. آریا در سال ۱۹۸۰ در تریکاریپور، کرالا به دنیا آمد. او تحصیلات خود را در SBOA Matriculation و دبیرستان عالی، چنای گذراند و سپس با مدرک مهندسی از کالج مهندسی کرسنت در واندالور، چنای فارغ التحصیل شد. برادر کوچکتر او ساتیا نیز در فیلم های تامیل ظاهر شده است. در ۱۴ فوریه ۲۰۱۹، آریا نامزدی خود را با بازیگر سایشا سایگال اعلام کرد، و این دو در ۱۰ مارس ۲۰۱۹ ا
زدواج کردند. این زوج یک دختر دارند که در ژوئیه ۲۰۲۱ به دنیا آمد.
آدیتیا کومار () یک هنرپیشه اهل هند است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی متولد شهر پتنه است. او در فیلم ضربان قلب، دارودسته های واسیپور و دارودسته های واسیپور- قسمت دوم بازی کرده است.
بهادر (؛ ۱۹۳۰ – ۲۲ مه ۲۰۰۰) یک هنرپیشه اهل هند بود. تعداد فیلم هایی که وی در زمان حیات بازی کرده بسیار زیاد هستند و این بازیگر به نوعی رکورد دار است. او در فیلم های درباره، تقاطع، خوشبختی، در آغوش گرفتن، آدیماکال، پریا، رابطه، تجربیات ناقص است، چاتاکاری و از فصل اول بازی کرده است.
ساحل آناند (؛ زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۸۷) یک هنرپیشه اهل هند است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در دانش آموز سال و دانش آموز سال ۲ اشاره کرد.
عجمل امیر () یک پزشک، و هنرپیشه اهل هند است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به سر و صدا اشاره کرد.
کاکولی،(یا کُپچی در بروجن و فتیر در بن (چهارمحال و بختیاری)) یک نوع نان محلی است که در استان چهارمحال و بختیاری پخته می شود. مواد تشکیل دهنده. خمیر این نان از شیر، آرد، و خشکبار (گردو، کشمش، بادام) تشکیل شده و برای پخت بر روی این نان زرده تخم مرغ، گلرنگ، زعفران ، زیره و ماست زده می شود و در تنور پخت می شود. این نان در مناسبت های مختلف در شهرها و نواحی مختلف استان چهارمحال و بختیاری پخته می شود که یکی از آن ها برخی شب های ماه رمضان است. همچنین این نان از سوغاتی های این استان محسوب می شود. پخت نان کاکولی قدمتی دیرینه دارد. شکل ظاهری این نوع نان همچون نان جو قدیمی است، با این تفاوت که کاکولی، شیرین مزه می باشد و به آن خشکبارهایی مانند مغز گردو و بادام، و گل رنگ اضافه می کنند. ماندگاری. ماندگاری از مهمترین ویژگی های این نان است؛ به گونه ای که تا یک هفته دوام خواهد داشت.