Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کوتاه و مقاله کرده و در امتحان ورودی دانشکده دریایی مردود شد. در سپتامبر سال ۱۹۲۹ در مدرسه آمادگی سواولی در مانسانس ویرجینیا ثبت نام کرد تا برای شرکت مجدد در امتحان ورودی آماده شود. بهر حال به خاطر نزدیک بینی اش کنار گذاشته شده و به جای آن به مدرسه پسرانه وود ورد در واشینگتن دی سی فرستاده شد تا برای ورود به دانشگاه واشینگتن آماده شود. در ژوئن ۱۹۳۰ با موفقیت از مدرسه فارغ التحصیل شده و سپتامبر بعدی وارد دانشگاه شد. دانشگاه و سفرهای اکتشافی. هابارد به دستور پدرش دو سال در دانشگاه واشینگتن دی سی مهندسی راه و ساختمان خواند او می گوید: پدرم سفارش کرد مهندسی و ریاضیات بخوانم. ایامی را که در آنجا گذراند مهم است، گرچه از دانشگاه فارغ التحصیل نشد، زیرا همان طور که جورج مالکو توضیح می دهد: بسیاری از تحقیقات او و نتایج منتشرشده اش با ادعای او که نه تنها مهندس فارغ التحصیل، بلکه ازاولین کسانی است که در ایالات متحده فیزیک اتمی خوانده اند "، تأیید گردیده است. به هرحال زندگی نامه ای که توسط کلیسای ساینتولوژی نوشته شده است او را به عنوان کسی توصیف می کند: که هرگز بخاطر بودن در کلاس به یاد سپرده نشده است و می نویسد که او از د
روسش به طور کامل متنفر بود و نمرات پایینی گرفت و در سپتامبر ۱۹۳۱ تجدید شد و همه واحدهایش را در پاییز ۱۹۳۲ گذراند. شرح حال های ساینتولوژی می گوید که: او قبل از اینکه مطالعاتش در زمینه فکر، روح و زندگی را شروع کند در دانشگاه جورج واشینگتن در واشینگتن دی سی فیزیک اتمی خواند؛ و هابارد خودش گفته است اقدام به مطالعه فیزیک اتمی کرده است تا در مورد جهان فیزیکی دانشی بدست آورد، چیزی که فلسفه آسیایی به طور کامل فاقد آن است. یادداشت های دانشگاهی اش نشان می دهد که تنها واحدی که او در مورد فیزیک اتمی گذرانده شامل یک کلاس در مورد پدیده اتمی و مولکولی که در آن نمره F گرفته بوده است. متن های ساینتولوژی ادعا می کنند که او بیشتر به فعالیت های فوق برنامه به ویژه نوشتن و پرواز علاقه داشته است. براساس نوشته های کلیسا زمانی که هوانوردی آمریکا تازه شروع شده بود او بدون گذراندن هیچ دوره ای تا سطح خلبان پیشرو ترقی کرد و به عنوان یکی از برجسته ترین خلبانان کشور آمریکا شناخته شد. پروازهای طولانی و کوتاه مدت را در سراسر غرب میانه به عهده گرفت. به هرحال مدارک خلبانی وی نشان می دهد که تنها اجازه پرواز با گلایدر را داشته است و نه پروازهای
طولانی و زمانی که نتوانست هزینه تمدید جوازش را پرداخت کند مدارکش باطل شد. هابارد در آخرین ترم دانشگاهش، برای پنجاه پیشاهنگ عالیرتبه سفر اکتشافی با کشتی دو دکلی به کارائیب خارج از دوریس هاملین را ترتیب داد که در ژوئن ۱۹۳۲ شروع شد. گفته شده است که اهداف این سفر سینمایی کارائیب کشف و فیلمبرداری از پناهگاه و اردوی موقتی دزدان دریایی مین اسپانیایی و جمع آوری آنچیزی که هر فرد برای نمایش در موزه ها جمع می کند بوده است. کشتی حتی قبل از ترک بندر بالتیمور دچار دردسر شد. ده تا از شرکت کننده ها منصرف شدند و طوفان ها کشتی را به مکانی بسیار دورتر از خط سیرش به برمودا بردند. آنجا بیش از یازده تن ازاعضا از ادامه سفر اکتشافی منصرف شدند و هنگام رسیدن به مارتینکو هم افراد بیشتری کشتی را ترک کردند. وقتی کشتی بطرز انتقادآمیزی با کمبود بودجه مواجه شد، مالکان کشتی دستور دادند به بالتیمور بازگردد. هابارد کاپیتان را مقصر دانست و گفت: کاپیتان گارفیلد لجوج ثابت کرد که شجاعت یک کاپیتان را ندارد و نیازمند کمک هابارد هم در نظارت و هم در نقشه سفر است. شرح حال های ساینتولوژی می گوید که اشخاص و عکس های جمع آوری شده مورد نیاز دانشگاه میشیگان،
اداره آب شناسی آمریکا، یک موزه نامشخص ملی و نیویورک تایمز بود. گرچه هیچ یک از آن موسسات چنین مطلبی را ثبت نکرده اند. بعدها هابارد نوشت: سفر اکتشافی در بهترین حالت یک دیوانگی بود و من آن را می دانستم، اما با اجاره کشتی دو دکلی با دکل چهار پارچه و پر کردن آن با پنجاه فرد بدشانس که هنوز هم دست از نفرین کردن برنداشته اند، به پیش رفتم؛ و آن را سفر اکتشافی بی اهمیت و شکست قطعی مالی که موجب شد تعدادی از شرکت کننده ها برای پس گرفتن پولشان علیه او اقامه دعوا کنند، نامید. هابارد پس از اتمام دانشگاه به پورتریکو مسافرت کرد که کلیسای ساینتولوژی آن را سفر اکتشافی معدن شناسی پورتریکو می نامد. ساینتولوژیستهاادعا می کنند اواولین کاوش کامل معدن شناسی در پورتریکو را به عنوان وسیله ای برای افزایش پول پدرش از طریق سرمایه گذاری در معدن، انجام داده است که در طی آن رودخانه های درون مرز و جزایر جهت مخالف را در جستجوی طلای گریزنده سنگ شویی کرده است؛ و همین طور مطالعات قوم شناسی بسیاری میان روستاهای داخلی و تپه نشین های بومی (هیلز من) داشته است. زندگی نامه نویس غیررسمی هابارد راسل میلر می نویسد: که مرکز مطالعات زمین شناسی ایالات متحده
و بخش منابع معدنی پورتریکو هیچ کدام چنین مسافرت های اکتشافی را ثبت نکرده اند. براساس گفته میلر در نوامبر ۱۹۳۲ هابارد، بعد از اینکه پدرش نام او را به عنوان داوطلب دربازسازی خرابی های فاجعه طوفان سان سیپرین در صلیب سرخ نوشت، به پورتریکو مسافرت کرده است. هابارد در سخنرانی ۱۹۵۷ گفت: در فاجعه طوفان پورتریکو از افراد صلیب سرخ بوده است. برطبق گفته خودش هابارد بیشتر وقت اش را صرف جستجوی ناموفق طلا کرده است. در انتهای اقامتش در پورتریکو با همکاری یک نقشه بردار ظاهراً برای شرکتی به نام وست ایندیز مینرالز واقع در واشینگتن دی سی نقشه برداری کرده است.
اورسن اسکات کارد (؛ زاده ) یک پدیدآور، شاعر، سخنران، و نویسنده ی بازی اندر (فیلم) اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه نبولا شده است.
گرنت دی وُلسون وود (به انگلیسی: "Grant DeVolson Wood"؛ زاده ‏۱۳ فوریهٔ ۱۸۹۱ – درگذشته ۱۲ فوریهٔ ۱۹۴۲) نقاش آمریکایی و از نمایندگان جنبش منطقه گرایی بود که بیشتر به خاطر نقاشی هایش از مناطق روستایی غرب میانهٔ آمریکا شناخته می شود. او به ویژه با اثر گوتیک آمریکایی (۱۹۳۰) شهرت یافت که به یکی از نمونه های شاخص هنر آمریکای اوایل قرن بیستم تبدیل شده است. زندگی اولیه. وود در ۱۳ فوریهٔ ۱۸۹۱ در روستایی در آیووا، در ۴ مایلی (۶٫۴۳ کیلومتری) شرق آناموسا، به دنیا آمد. او فرزند "هتی دی اِت وود" (با نام خانوادگی نیایی وِیوِر) و "فرانسیس مری ویل وود" بود. پس از درگذشت فرانسیس در ۱۹۰۱، هتی خانواده را به سدار راپیدز منتقل کرد. اندکی بعد، وود به عنوان شاگرد در یک کارگاه فلزکاری محلی مشغول به کار شد. او پس از فارغ التحصیلی از "دبیرستان واشینگتن"، در ۱۹۱۰ به مدرسهٔ هنر "هندیکرفت گیلد" در مینیاپولیس که به طور کامل توسط زنان اداره می شد، پیوست. در ۱۹۱۳، وود در مؤسسهٔ هنر شیکاگو ثبت نام کرد و بین سال های ۱۹۱۳ تا ۱۹۱۶ در آنجا به تحصیل پرداخت. او همچنین مدتی در زمینهٔ نقره کاری فعالیت می کرد. حرفه. نزدیک پایان جنگ جهانی اول، وود به ار
تش پیوست و به عنوان هنرمند در طراحی صحنه های استتاری و دیگر آثار هنری فعالیت کرد. از ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۵، وود در نظام آموزش عمومی "سدار راپیدز" برای دانش آموزان راهنمایی، هنر تدریس می کرد. این شغل برای او ثبات مالی فراهم آورد و به دلیل فصلی بودن، امکان سفرهای تابستانی به اروپا برای مطالعهٔ هنر را به او داد. وود همچنین برای سال تحصیلی ۱۹۲۳–۱۹۲۴ مرخصی گرفت تا یک سال کامل را به تحصیل در اروپا اختصاص دهد. در دوران معلمی، او در کار با چوب و فلز نیز تجربه هایی به دست آورد. برای نمونه، نیمکتی ساخت برای دانش آموزانی که قوانین را نقض می کردند تا هنگام انتظار برای تنبیه نزد مدیر مدرسه، روی آن بنشینند. او این نیمکت را نیمکت عزاداران نامید که اشاره ای طنزآمیز به نیمکت عزاداری در کلیساهای متدیست بود. از ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۵، وود همراه با مادرش در انبار علوفهٔ یک در سدار راپیدز زندگی می کرد؛ محلی که او آن را به استودیوی شخصی اش تبدیل کرده بود. بین سال های ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۸، وود چهار بار به اروپا سفر کرد و به مطالعهٔ سبک های مختلف نقاشی پرداخت، به ویژه امپرسیونیسم و پساامپرسیونیسم. بااین حال، آثار یان وان آیک، نقاش فلاندری سدهٔ پانزدهم، بیشتری
ن تأثیر را بر او گذاشت و وود را بر آن داشت که وضوح و شفافیت این تکنیک را در آثار خود بگنجاند. علاوه بر این، سفر ۱۹۲۸ او به مونیخ برای نظارت بر ساخت شیشه های رنگین پنجره های یادمان جانبازان در سدار راپیدز بود که توسط او طراحی شده بود. در ۱۹۳۲، وود به تأسیس "" در نزدیکی زادگاهش کمک کرد تا هنرمندان بتوانند از دوران رکود بزرگ جان سالم به در برند. او به یکی از مهم ترین مدافعان منطقه گرایی در هنر تبدیل شد و در سراسر کشور دربارهٔ این موضوع سخنرانی می کرد. در ۱۹۳۴، وود پیشنهادی برای کار و تدریس در آیووا سیتی دریافت کرد تا به عنوان مدیر پروژهٔ هنری برنامهٔ "نیودیل" (PWAP) فعالیت کند. او در آیووا سیتی، با همکاری دانشگاه آیووا، به دیگر هنرمندان و دانشجویان کمک کرد تا مجموعه ای از نقاشی های دیواری برای دانشگاه ایالتی آیووا در ایمز خلق کنند. پس از پایان برنامه "نیو دیل" در همان سال، دانشگاه آیووا به وود یک دورهٔ سه ساله به عنوان دانشیار هنرهای زیبا پیشنهاد داد. او تا ۱۹۴۱ در مدرسهٔ هنر این دانشگاه نقاشی تدریس کرد. در این دوران، وود پروژه های نقاشی دیواری را نظارت می کرد، به دانشجویانی همچون "الیزابت کتلت" آموزش می داد، مج
موعه ای متنوع از آثار خود را پدید آورد و به بخش مهمی از جامعهٔ فرهنگی دانشگاه بدل شد. آثار. وود از سنین بسیار پایین تا زمان مرگش نقاشی را به طور فعال دنبال می کرد. هرچند بیشتر به خاطر نقاشی هایش شناخته می شود، اما در رسانه های گوناگونی فعالیت داشت؛ از جمله لیتوگرافی، مرکب، زغال، سرامیک، فلز، چوب و اشیای یافت شده. در طول زندگی، وود استعدادهای خود را در اختیار بسیاری از کسب وکارهای ایالت آیووا قرار داد تا منبعی ثابت برای درآمد داشته باشد. این فعالیت ها شامل نقاشی آگهی های تبلیغاتی، طراحی اتاق های یک خانهٔ تدفین برای بروشورهای تبلیغاتی و حتی طراحی دکوراسیون با موضوع ذرت (از جمله چلچراغ) برای سالن غذاخوری یک هتل بود. منطقه گرایی. وود با جنبش منطقه گرایی آمریکایی پیوند دارد؛ جنبشی هنری که عمدتاً در ایالت های غرب میانه شکل گرفت و با رد سرسختانهٔ انتزاع اروپایی، بر نقاشی های تصویری با موضوعات روستایی آمریکا تمرکز داشت. وود یکی از سه هنرمندی بود که بیشترین ارتباط را با این جنبش داشت. دو هنرمند دیگر، "جان استوارت کری" و "توماس هارت بنتون"، به تشویق وود و با کمک او در یافتن سمت های تدریس در کالج های ایالت های ویسکانسین
و میزوری، در دههٔ ۱۹۳۰ به غرب میانه بازگشتند. آثار وود به همراه آثار بنتون، کری و دیگر هنرمندان منطقه گرا، برای سال ها از طریق انجمن «هنرمندان وابسته به آمریکا» در نیویورک عرضه و بازاریابی می شد. وود به عنوان هنرمند حامی شهر سدار راپیدز شناخته می شود و مدرسهٔ روستایی دوران کودکی او بر روی سکهٔ ایالت آیووا در سال ۲۰۰۴ به تصویر کشیده شد. گوتیک آمریکایی. شناخته شده ترین اثر وود، نقاشی سال ۱۹۳۰ او با عنوان "گوتیک آمریکایی" است؛ یکی از مشهورترین نقاشی ها در تاریخ هنر آمریکا که معدود آثاری توانسته اند مانند آن به جایگاهی در حد یک «نماد فرهنگی» برسند؛ نمادی هم ردیف با "مونالیزا"ی لئوناردو داوینچی و "جیغ" ادوارد مونک. این نقاشی نخستین بار در ۱۹۳۰ در مؤسسهٔ هنر شیکاگو به نمایش درآمد؛ جایی که هنوز هم نگهداری می شود. این اثر جایزهٔ ۳۰۰ دلاری دریافت کرد و در سراسر کشور خبرساز شد و شهرت فوری برای وود به همراه آورد. از آن زمان تاکنون، بارها و بارها در تبلیغات و کاریکاتورها مورد تقلید قرار گرفته است. منتقدانی که نظر مثبتی نسبت به این نقاشی داشتند، مانند گرترود استاین و کریستوفر مارلو، بر این باور بودند که اثر، نوعی هجو سرک
وب گری و ذهنیت تنگ نظرانهٔ زندگی در شهرهای کوچک روستایی است. این دیدگاه در ادامهٔ جریان رو به رشدِ بازنمایی های انتقادی از زندگی روستایی آمریکا قرار می گرفت؛ مشابه رمان هایی چون "واینزبرگ، اوهایو" (۱۹۱۹) اثر شروود اندرسن، "خیابان اصلی" (۱۹۲۰) اثر سینکلر لوئیس، و "کنتس خالکوبی شده" اثر کارل ون وکتن. با این حال، وود این تفسیر را رد کرد. با آغاز رکود بزرگ، اثر بیشتر به عنوان نمادی از روحیهٔ پایدار و پیشگام آمریکایی دیده شد. تفسیر دیگر آن، ترکیبی دوپهلو از احترام و طنز است. الهامِ وود از شهر الدون در جنوب آیووا بود؛ جایی که کلبه ای با سبک معماری "نو گوتیک" و پنجره ای نوک تیز به سبک قرون وسطایی هم پس زمینه و هم عنوان نقاشی را فراهم کرد. وود تصمیم گرفت خانه را به همراه «آن نوع آدم هایی که به گمانش می بایست در آن خانه زندگی کنند» نقاشی کند. تصویر، کشاورزی را نشان می دهد در کنار دختر مجردش؛ شخصیت هایی که با الهام از خواهر وود، "" (۱۹۰۰–۱۹۹۰)، و دندانپزشکش خلق شده اند. خواهر وود اصرار داشت که نقاشی، دختر کشاورز را نشان می دهد، نه همسر او؛ چون در غیر این صورت، یعنی او مسن تر از چیزی است که خودش دوست داشت به نظر برسد. د
ندانپزشک، "بایرون مک کیبی" (۱۸۶۷–۱۹۵۰)، اهل سدار راپیدز بود. در این تصویر، نقش های سنتی زن و مرد به نمایش درآمده است؛ چنگک مرد نماد کار سخت و پرزحمت است، و زن با پیش بندی تیره نقش، یادآور فرهنگ قرن نوزدهم آمریکایی است و یک سنجاق سینه ی بیضی حکاکی شده بر سینه دارد. خشکی ترکیب بندی و دقت جزئیات اثر، برگرفته از نقاشی های رنسانس شمالی است که وود در سفرهای اروپایی اش دیده بود؛ پس از آن او بیش از پیش به میراث بومی غرب میانهٔ آمریکا توجه نشان داد و همین امر نیز در کارش بازتاب یافت. "گوتیک آمریکایی" یکی از تصاویر کلیدی جنبش «منطقه گرایی» به شمار می آید. در ۱۹۴۰، وود همراه با هشت هنرمند برجستهٔ دیگر آمریکا برای مستندسازی و تفسیر صحنه ها و شخصیت های دراماتیک در جریان تولید فیلم "سفر" "دریایی طولانی به خانه" (اقتباسی سینمایی از نمایشنامه های یوجین اونیل) استخدام شد. زندگی شخصی. وود از ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۸ با "سارا شرمن مکسون" ازدواج کرد. دوستانش این ازدواج را اشتباهی برای او می دانستند. وود همجنس گرا بود، اما آن را پنهان می کرد. یکی از همکارانش، "لستر لانگمن"، تلاش ناموفقی کرد تا او را به دلایل اخلاقی و همچنین به خاطر حمایت از
منطقه گرایی از کار برکنار کند. منتقدی به نام "جانت مسلین" نوشته است که دوستان وود می دانستند او «همجنس گراست و در نقش آفرینی به عنوان یک پسر روستایی بیل به دست، اندکی شوخ طبعانه رفتار می کند». مدیریت دانشگاه آیووا این اتهامات را رد کرد و وود می توانست به کارش به عنوان استاد بازگردد اگر مشکلات جدی سلامتی اش شدت نمی گرفت. وود همچنین یک فراماسون بود و از ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۴ عضو لژ "مونت هرمن شمارهٔ ۲۶۳" در سدار راپیدز، آیووا بود. او پس از دریافت درجهٔ سوم استادی، در ۱۹۲۱ نقاشی "سه درجهٔ نخست فراماسونری" را کشید. اما در مارس ۱۹۲۴ به دلیل نپرداختن حق عضویت اخراج شد و دیگر ارتباطی با این انجمن نداشت. در ۱۲ فوریهٔ ۱۹۴۲، وود در بیمارستان دانشگاه آیووا سیتی بر اثر سرطان لوزالمعده درگذشت؛ تنها یک روز پیش از ۵۱ سالگی اش. او در گورستان ریورساید در شهر آناموسا، آیووا به خاک سپرده شد. میراث. پس از مرگ وود، دارایی هایش به خواهرش، "" ـ همان زنی که در نقاشی "گوتیک آمریکایی" تصویر شده بود ـ رسید. پس از درگذشت او در ۱۹۹۰، دارایی هایش به همراه وسایل شخصی وود و چندین اثر هنری، به موزه هنر فیگ در دونپورت، آیووا منتقل شد. در جریان جنگ جها
نی دوم، کشتی باری لیبرتی به افتخار او، "اس اس گرنت وود" نام گذاری شد. یکی از ۹ سازمان آموزشی منطقه ای آیووا با نام "Grant Wood Area Education Agency" در ۱۹۷۴ تأسیس شد و به شرق آیووا خدمات آموزشی ارائه می دهد. در ۲۰۰۹، گرنت وود جایزهٔ آیووا، بالاترین نشان شهروندی این ایالت را دریافت کرد. «کلونی هنری گرنت وود» ریشه در خرید خانهٔ تاریخی او در آیووا سیتی به دست "جیم هیز" در ۱۹۷۵ دارد. این خانه در ۱۹۷۸ در فهرست ملی اماکن تاریخی آمریکا ثبت شد و بعدها در یک مستند نیز معرفی گردید. در طول سال ها، "هیز" چهار قطعه زمین پشت خانه خریداری کرد و این توسعه باعث شد که چشم انداز او از خانهٔ شمارهٔ ۱۱۴۲ به شکل یک جامعهٔ هنری در حال چرخش گسترش یابد؛ جامعه ای بر اساس کلونی هایی که خود وود در زمان حیاتش تلاش داشت راه بیندازد، مانند "کلونی استون سیتی." "هیز" در این مسیر با دانشگاه آیووا همکاری کرد و از سال ۲۰۱۱، "کلونی هنری گرنت وود" هر ساله یک سمپوزیوم برگزار می کند و میزبان هنرمندان بورسیه در رشته های نقاشی و طراحی، چاپ و اجرای میان رشته ای است. این هنرمندان در خانه های مجهز پشت ملک شمارهٔ ۱۱۴۲ اسکان داده می شوند.
چستر نیمیتز (؛ زاده – درگذشته ) آدمیرال ناوگان آمریکایی بود و از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۷ فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا بود. او نقش عمده ای در تاریخ نیروی دریایی در جنگ جهانی دوم به عنوان فرمانده ناوگان اقیانوس آرام ایالات متحده آمریکا داشت و فرماندهی نیروهای هوایی، دریایی، و زمینی متفقین را در مناطق اقیانوس آرام بر عهده داشت. نیمیتز یکی از مسئولان راهبردی در زیردریایی ها بود. او که در اوایل کار خود در زیردریایی ها خبره شده بود، بعدها تبدیل زیردریایی ها از بنزینی به گازوئیل نظارت کرد و بعدها نقش عمده ای در ساخت اولین زیردریایی اتمی جهان، یواس اس ناتیلوس ایفا نمود. او همچنین در اوایل ۱۹۱۷ به عنوان تولید کنند اصلی روش سوختگیری در مسیر که در جریان نبردهای اقیانوس آرام ابزار مهمی به حساب می آمد که به ناوگان ایالات متحده اجازه می داد تقریبا به صورت نامحدود به عملیات خود ادامه دهد.
نیکلاس چارلز اسپارکس (؛ زاده ) نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است. پدر او پاتریک مایکل اسپارکس، متخصص امور تجاری و مادرش جیل اما ماری اسپارکس متخصص دکوراسیون داخلی هستند. او فرزند دوم از سه فرزند خانواده است. او یک برادر بزرگتر از خود به نام مایکل ارل اسپارکس (۱۹۶۴) و یک خواهر کوچکتر به نام دنیل اسپارکس ۱۹۶۶–۲۰۰۰) است که در سن ۳۳ سالگی به دلیل سرطان مغز از دنیا رفت. اسپارکس اینگونه می نویسد که خواهرش انگیزش ایجاد شخصیت اصلی رمان گامی برای به یاد آوردن بوده است. او و همسرش کاتولیک هستند و فرزندانشان را نیز کاتولیک بار آورده اند. اسپارکس به خاطر نوشتن رمان "دفترچه خاطرات" به شهرت جهانی دست یافت.
البریج جری (؛ – ) یک سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جیم تورپ (؛ زاده درگذشته ) یک ورزشکار آمریکایی و دارنده مدال طلای المپیک بود. تورپ اولین بومی آمریکایی بود که مدال طلای المپیک را برای ایالات متحده به دست آورد. او که یکی از همه کاره ترین ورزشکاران در ورزش های مدرن به حساب می آید، در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۱۲ دو مدال طلای المپیک (یکی در پنج گانه کلاسیک و دیگری در ده گانه) کسب کرد. او همچنین فوتبال (دانشگاهی و حرفه ای)، بیسبال حرفه ای و بسکتبال بازی می کرد. زندگی نامه. اطلاعات در مورد تولد تورپ، نام و پس زمینه قومی وی به طور گسترده ای متفاوت است. او را در «کلیسای کاتولیک» با نام جیمز فرانسیس تورپ تعمید دادند. تورپ در قلمرو بومیان آمریکا متولد شد اما هیچ گواهی تولد ی از وی یافت نشد. او در ۲۸ مه ۱۸۸۸، در نزدیکی شهر پراگ، اوکلاهما به دنیا آمد. تورپ خودش در مقاله ای در سال ۱۹۴۹ گفت که او در ۲۸ مه سال ۱۸۸۸ متولد شده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به شی اشاره نمود.
دانیل تامپکینز (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
لری کلاکستون فلینت جونیور ؛ (زاده در شهرستان مگافین – درگذشته در لس آنجلس) ناشر و بنیانگذار انتشارات لری فلینت بود که در زمینه پورن فعالیت می کرد. زندگی و حرفه. لری فلینت، کار خود را با خرید یک میخانه ورشکسته آغاز کرد و آنرا به یک شرکت بزرگ چند میلیارد دلاری تبدیل کرد. او ناشر مجله "هاسلر" بود که در اوج کار خود، ماهانه ۳ میلیون نسخه از آن به فروش می رفت. در ۶ مارس ۱۹۷۸ و در جریان دادگاه برای بررسی رفتارهای غیراخلاقی وی در شهرستان گوینت، جورجیا، جوزف پاول فرانکلین در بیرون از دادگاه به او شلیک کرد و از کمر به پایین، فلج شد. فرانکلین، هوادار برترپنداری نژاد سفید و از انتشار تصویر آمیزش جنسی بین نژادهای مختلف در مجبه "هاسلر"، ناخرسند بود. لری فلینت برای برخی افراد، اسطوره آزادی بیان بود. او می گفت پورنوگرافی، بهای زندگی در جامعه آزاد است و آزادی یعنی تحمل چیزهایی که دوست ندارید. اما فمینیست ها با او دشمن بودند. لری فلینت فردی بی حیا و گستاخ بود و همیشه دوست داشته به همه به اندازه برابر، توهین کند. لری فلینت در سال ۲۰۰۳ (میلادی) برای بدست گرفتن فرمانداری کالیفرنیا به رقابت پرداخت. اما آرنولد شوارتزنگر برنده شد. ا
و دربارهٔ ارتباط سکس و سیاست گفته بود که از دوران بنیانگذاران آمریکا همیشه از سکس برای بی آبرو کردن سیاستمداران استفاده می شده است. فیلم "مردم علیه لری فلینت" بیانگر زندگی وی است.
لیندا مک کارتنی (؛ زاده درگذشته ) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. او بیشتر به عنوان نوازنده گروه وینگز (wings) و همچنین همسری پل مک کارتنی شناخته می شود. او پس از دوره ای بیماری و بر اثر سرطان سینه در سال ۱۹۹۸ درگذشت. از فیلم های او می توان به "سلامم را به برود استریت برسانید" اشاره کرد.
هلن کاترین هاردویک (؛ زاده ) یک کارگردان، فیلم نامه نویس و طراح تولید اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تا کنون مشغول فعالیت بوده است. کاترین هاردویک به عنوان طراح تولید به سینما قدم گذاشت و پس از نگارش چند فیلمنامه به حرفه کارگردانی وارد شد. سیزده (۱۳)، Red Riding Hood، و تولد مسیح آثار سینمایی او هستند ولی او با کارگردانی یک قسمت از فیلم گرگ و میش شناخته شد. او برای کارگردانی فیلم ۱۳ نامزد دریافت جوایز فیلم های مستقل اسکار شد.
رنه روسو (؛ زاده ) بازیگر و مدل آمریکایی است. او کار خود را به عنوان یک مدل مد در دهه ۱۹۷۰ آغاز کرد و روی جلد مجلاتی مانند وگ و کاسموپولیتن ظاهر شد. او اولین فیلم خود را در سال ۱۹۸۹ در کمدی لیگ اصلی آغاز کرد، و در تعدادی از فیلم های دلهره آور و اکشن در طول دهه ۱۹۹۰ به شهرت بین المللی رسید، از جمله اسلحه مرگبار ۳ (۱۹۹۲)، در خط آتش (۱۹۹۳)، شیوع (۱۹۹۵)، کوتوله را بگیرید (۱۹۹۵)، خون بها (۱۹۹۶)، اسلحه مرگبار ۴ (۱۹۹۸)، و حادثه توماس کراون (۱۹۹۹). روسو پس از نقش اصلی کمدی خانوادگی مال من مال تو مال ما (۲۰۰۵)، پنج سال از بازیگری فاصله گرفت. او در نقش فریگا، مادر قهرمان عنوان، در فیلم ابرقهرمانی ثور (۲۰۱۱) به سینما بازگشت، در سال ۲۰۱۴، روسو در فیلم جنایی تحسین شده شبگرد (فیلم ۲۰۱۴) بازی کرد، که برای آن برنده جایزهٔ ساترن برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن و همچنین نامزد جایزهٔ بفتا برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. او همچنین در فیلم های کارآموز (۲۰۱۵)، تازه شروع شده (۲۰۱۷) و اره چرخی مخملی (۲۰۱۹) ظاهر شده است.
کری بایرن (؛ زاده ) یک مجری اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
خارج از محدوده یک مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی «حسن خیاط باشی» است که در سال ۱۳۵۴ از تلویزیون ملی ایران پخش شد. خلاصه داستان. این مجموعه نمایشی، از بخشهایی کوتاه تشکیل شده بود و با نگاهی طنزآمیز، به نقد مناسبات اجتماعی می پرداخت. مسائلی از قبیل: ترافیک، گرانی، صف اتوبوس، کمبود تاکسی، بسازوبفروشی و غیره، دستمایهٔ اصلی این مجموعه نمایشی تلویزیونی بود.
آقای مربوطه نام یک مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی بهزاد اشتیاقی است که پخش آن از نیمهٔ دوم سال ۱۳۵۳ از تلویزیون ملی ایران آغاز و تا اواسط سال ۱۳۵۷ (چند ماه پیش از انقلاب ۱۳۵۷) ادامه داشت. این مجموعه، به شکل میان پرده های طنز ۱۰–۱۵ دقیقه ای، هر شب از تلویزیون پخش می شد. مسائل خانوادگی، سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی مضمون این نمایش های کوتاه طنز و انتقادی بود. به استثنای یک ویدئوی خیلی کوتاه، تقریبا هیچ نسخه کاملی از سریال "آقای مربوطه" در دسترس نیست. احتمالا همه کارهای بهزاد اشتیاقی پس از انقلاب در بایگانی صدا و سیما نابود شده اند.
ناتانیل پارکر (زاده ۱۸ مه ۱۹۶۲) بازیگر انگلیسی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در سریال "مرلین" و فیلم "گرد ستاره" اشاره کرد.
سانتیاگو کاباررا (زاده ۵ می ۱۹۷۸) بازیگر اهل شیلی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در سریال مرلین و نقش ایزاک مندز در سریال قهرمانان اشاره کرد. او همچنین در فیلم های چه بر سر دوشنبه آمده؟، برای شکوه بزرگتر، پناهگاه و عشق و بلایای دیگر بازی کرده است.
انتخاب (وابسته به مؤسسه فرهنگی مطبوعاتی انتخاب) یک وب گاه خبری در ایران است. بنا به گفته مصطفی فقیهی مدیر مسئول وب گاه، انتخاب این وب گاه از قدیمی ترین رسانه مجازی در ایران است که ۲۱ سال است که مشغول به فعالیت می باشد. این سایت در اوج جنگ ایران و اسرائیل و ساعاتی پیش از آتش بس به دلیل آنچه «تمرد از دستور قضایی» و «انتشار اخبار جنگی که روان مردم را می آزارد»، توقیف و فیلتر شد. انتخاب در حاشیه ی چهاردهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری و پس از گفتگوی لایو اینستاگرامی محمدجواد آذری جهرمی و محمدجواد ظریف با سردبیر این رسانه به عنوان رسانه نزدیک به این دو چهره شناخته می شود. هم چنین اظهار نظرات حمایتی مصطفی فقیهی از ظریف و آذری جهرمی و موضع گیری ها علیه محمدرضا عارف و محمدجعفر قائم پناه معاونین مسعود پزشکیان پس از استعفای ظریف از معاونت راهبردی مهر تاییدی بر این صحبت ها است. فیلترینگ. این سایت در ایام دولت احمدی نژاد، ۱۳ بار فیلتر شده است. این وب گاه سه مرتبه در ایام دولت روحانی در تاریخ های ۱۴ بهمن ۱۳۹۲ و ۱۰ مهر ۱۳۹۳ فیلتر شده است. در بهمن ۱۳۹۲، دلیل این فیلتر انتشار نامه صادق زیباکلام به حسین شریعتمداری اعلام شد. در
مهر ۱۳۹۳، پوشش این سایت در خصوص یکی از مقامات بانک مرکزی به نام حمید پورمحمد گل سفید و سید کامل تقوی نژاد مدیر عامل بانک سپه منجر به شکایت آنان و فیلتر شدن این سایت شد. فیلتر شدن این سایت باعث شد علی مطهری، نماینده تهران در مجلس به وزیر ارتباطات تذکر بدهد. پایگاه خبری انتخاب پس از حادثه هواپیمای اوکراینی در تاریخ ۲۳ دی ماه ۱۳۹۸ توقیف و پس از مدتی رفع توقیف شد. سایت انتخاب در ۱۳ شهریور ۱۴۰۲ از دسترس خارج شد. دلایل مختلفی برای این توقیف مطرح شد؛ اما در بیانیه هیئت نظارت بر مطبوعات، علت توقیف این وبگاه انتشار ویدئویی اعلام شده که علیه سیاست خارجی ایران بوده است.
توسعه املاک و مستغلات گونه ای کسب وکار چندگانه است، که فعالیت های مربوط به آن، از نوسازی ساختمان ها، مشاوره امور ملکی، اجاره مجموعه های ساختمانی، خرید و فروش املاک و اجرای فرایند خریداری زمین، سپس ساخت وساز و در نهایت فروش آن ها را در بر می گیرد. توسعه دهندگان املاک و مستغلات را نباید با شرکت های ساخت وساز اشتباه گرفت. شرکت های توسعه املاک در عمل هماهنگی میان پیمانکاران یا همان شرکت های ساخت وساز را با تأمین کنندگان مالی پروژه، برعهده دارند. در یک پروژه استاندارد ساخت وساز، یک شرکت توسعه املاک و مستغلات است، که اقدام به خریداری زمین یا ملک مورد نظر می نماید، شرکت های ساختمانی، پروژه ساخت وساز را انجام می دهند و شرکت های سرمایه گذاری نیز تأمین مالی پروژه را برعهده خواهند داشت، که در این میان، توسعه دهنده املاک است، که کلیه هماهنگی ها را بر روی کاغذ انجام می دهد. به طور کلی خرید اراضی مناسب برای ساخت و ساز، بازاریابی و ثبت قراردادهای تجاری در حوزه آغاز پروژه های ساختمانی ، تنظیم برنامه های اجرایی سازندگان، ایجاد فرصت های جدید سرمایه گذاری، کنترل و مدیریت اجرای پروژه ها؛ از مراحل ابتدایی تا بهره برداری کامل، پذی
رش ریسک سرمایه گذاری، ایجاد نوآوری و خلاقیت در اجرای پروژه های ساختمانی از مهم ترین و بزرگترین وظایف توسعه دهندگان صنعت ساختمان محسوب می شود. لویی لسر نخستین بار در سال ۱۹۶۳ مقاله ای را در روزنامه نیویورک تایمز منتشر کرد و در آن به تشریح جایگاه توسعه دهندگان املاک پرداخت. از شرکت های بزرگ توسعه املاک و مستغلات، می توان به: چونگ کونگ هولدینگز، دی ال اف، ال اس آر گروپ، اعمار، استاکلند و لند سکوریتیز اشاره کرد.