Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گرفتند، همان طور که در صفحه کاراگودواشکKaragodeuashkh نشان داده شده است. تصاویر دوقلوهای مقدس در میان قبایل مختلف سکایی، برخی از نقش های ویژه پادشاهی سرمتی ها را نشان می دهد، از جمله تصویر دو سوارکار که به صورت متقارن در کنار یک درخت ایستاده اند. همچنین، یک مجسمه کوچک از یک گورستان سکایی در کراسنی مایاک دو مرد را در آغوش یکدیگر نشان می دهد. دو تندیسک مفرغی ساخته یونانیان از شهر سکایی نئاپولیس نیز کاستور و پولوکس (Dioscuri) را نشان می دهد که سکاها آن ها را با دوقلوهای مقدس خود تطبیق می دادند.. جایگاه دوگانگان مینوی. جایگاه دوقلوهای الهی در دین سکایی پایین تر از خدایان بود و احتمالاً در رتبه قهرمانان قرار می گرفتند. آن ها ممکن است همان دو برادر و اولین پادشاهان سکایی باشند که از تارگی تواه و الهه پا-مارگونه در افسانه اصلی و نسب شناسی اساطیری سکاها زاده شدند. دوقلوهای مقدس سکایی، که احتمالاً الهام بخش قهرمانان دوقلوی اساطیر آسی (Narty kadǵytæ) بودند، بازتاب دیگری از اسطوره هندواروپایی دوقلوهای الهی به عنوان نیاکان اصلی سلسله های شاهی هستند. این موضوع در افسانه رومی رومولوس و رموس، هنگئیست و هورسا در انگلستان، و
همچنین دیوسکوروی یونانی به عنوان بنیانگذاران حکومت مشترک اسپارت دیده می شود. بوریستنس. رودخانه بوریستنسBorysthenēs، که امروزه دنیپرو نامیده می شود، برای سکاها مقدس بود. بوریستنس پدر الهه آب و زمین، آپی، بود. با این حال، جایگاه والای او به عنوان پدر آفرینش زمین و آب نشان می دهد که او صرفاً خدای یک رودخانه نبوده است. نام بوریستنس از شکل اصلی سکایی آن گرفته شده است که به یکی از این دو معناست: این نام با پوست سمور مرتبط است که به عنوان ردایی توسط الهه آب، آناهیتا، با لقب «آپ» پوشیده می شد. این نشان از پیوند او با دخترش، آپی، الهه زمین و آب، دارد، زیرا به نظر می رسد هر دو نام با آب مرتبط هستند. ایزد بوریستنس بر روی سکه های اولبیا با چهره معمول یک ایزد رودخانه ای ریشدار و دارای شاخ بر پیشانی ترسیم می شده است. ترکا. الهه تَرکا یا تَرگا در دوران متاخر سکاها در نیایشگاهی در شبه جزیره ترکانکوتTarkankut در کریمه پرستیده می شد. این منطقه در گذشته به نام این الهه، ترکانهTarkāna، نامگذاری شده بود. نام الهه تَرکا ممکن است از ریشه ایرانی "tark-" به معنای "دور زدن" و "چرخیدن" گرفته شده باشد. دیثاگویا. الهه دیثاگویاDithagoia
در یک کتیبه یونانی متعلق به قرن دوم پیش از میلاد که به یک شاهزاده خانم کریمه ای به نام سناموتیسSenamōtis تقدیم شده بود، ذکر شده است. دیتاگویا ممکن است یک الهه زیرزمینی بوده که با الهه های یونانی آرتمیس و هکات مرتبط بوده است. او همچنین می تواند معادل آرتمیس سکایی باشد که وجود او توسط نویسندگان یونانی-رومی مانند فیلوستراتوس و آپولونیوس تیانایی ثبت شده است. اسب سوار خورشیدی. در میان سکاها و سیندو-مائوسی ها، خدای خورشیدی به شکل یک نیای الهی سوار بر اسب پرستیده می شد. این خدا که به عنوان جنگجویی در برابر بدی شناخته می شد، از اواخر هزاره اول پیش از میلاد تا قرن های اول میلادی در سواحل دریای سیاه، آسیای مرکزی و مناطق قفقاز مورد پرستش بود و پس از مهاجرت سکاها به جنوب آسیا، در آنجا نیز رواج یافت. ایزدِ سواره بوسپوروس. در قرن های اول میلادی در بوسپوروس، گایتاسورا، خدای خورشیدی سکایی سوار بر ارابه، با خدای اسب سوار ایرانی میترا ترکیب شد. این خدای جدید که به شکل اسب سوار نمایش داده می شد، به عنوان «خدای والا»Theos Hypsistos شناخته می شد و به حامی سلسله شاهنشاهی تبدیل شد. این "خدای والاً در تانتئیس به نام فرنوخوسPharnoukh
os نیز شناخته می شد. این نام از کلمه ایرانی باستان "fārnā-" به معنای "شکوه" و "توانایی" گرفته شده است و نشان دهنده ماهیت این خدای خورشیدی به عنوان بخشنده نعمت و توانایی است. یک لوح سنگی حکاکی شده مربوط به سال ۱۰۴ میلادی، مراسم «روز تانیس» را به تصویر می کشد. در این مراسم، «خدای والا» به شکل یک سوارکار با لباس سرمتی ها نشان داده شده است که جامی در دست راست خود دارد و در مقابلش یک آتشدان روشن و پشت آن یک درخت یا درختچه قرار دارد. این صحنه شبیه تصاویری است که سوارکاران را در مقابل آرتیمپاسا در هنر سکایی نشان می دهند و نشانگر ارتباط «خدای والا» با آفرودیت اورانیای بوسپورانی (که از آرتیمپاسا تکامل یافته) و درخت اوست. (آرتیمپاسا، یا گاهی آفرودیت اورانیای بوسپورانی، با دست ها و سری به شکل درخت تصویر شده است. به همین ترتیب، در بالای یک ستون کوچک، دست هایی به شکل برگ های پرپشت و سری به شکل تنه درخت با شاخه هایی به جای دست در یک مهر حک شده است). حضور آتشدان نیز نشان دهنده تقدس این مراسم است. خدایان ناشناخته. علاوه بر این خدایان، ممکن است خدایان طبیعی دیگری با رتبه پایین تر در میان سکاها وجود داشته باشند که هیچ مدرک یا
سند مکتوبی از آن ها باقی نمانده است.
سزار کوچک نام فیلمی گنگستری محصول سال ۱۹۳۱ است. درباره فیلم. نخستین فیلم مهم ادوارد جی. رابینسون که شمایل سینماییِ او را تثبیت کرد. شخصیت ریکو با بازی رابینسون در این فیلم، بعدها به عنوان سی و هشتمین شخصیت منفی تاریخ سینما انتخاب گردید. خلاصه داستان. ریکو (رابینسون) با نام مستعار سزار کوچک با جاه طلبی و بی رحمی مدارج ترقی را در تشکیلات تبهکاران طی می کند و به عنوان وردستِ رئیس بزرگ ادارهٔ بسیاری از عشرتکده ها و قمارخانه های ایالات شرقی را به عهده می گیرد، اما یکدندگیِ او در مورد همراه ساختن یک دوستِ دست شسته از خلافکاری (فربنکس) کاسه کوزه ها را به هم می ریزد...
درگیری های مرزی دودمان چینگ و روسیه تزاری (۱۶۵۲–۱۶۸۹) سلسله درگیری هایی میان دودمان چینگ و روسیه تزاری بود. روس ها در نهایت در فتح منطقه شمالی رود آمور ناکام ماندند. اوج درگیری مربوط به محاصره منطقه قزاق نشین آلبازین در ۱۶۸۶ میلادی بود و سرانجام منجر به انعقاد پیمان نرچینسک در ۱۶۸۹ شد. روس ها طبق قرارداد موظف شدند که منطقه مورد ادعا را به چین بازگردانند.
مارشال فردیناند فوش (زاده ۲ اکتبر ۱۸۵۱ – درگذشته ۲۰ مارس ۱۹۲۹) جنرالیسیمو ارتش فرانسه در جریان جنگ جهانی اول بود. با شروع جنگ جهانی اول در اوت ۱۹۱۴، سپاه بیستم که تحت فرماندهی فوش قرار داشت، عملیات ناموفقی برای هجوم به خاک آلمان به انجام رسانید. با این حال، چند ماه بعد موفق شد پیشروی ارتش آلمان در نانسی را متوقف نماید. فوش سپس نیروهای فرانسوی را برای دفاع از پاریس رهبری کرد و توانست در نبرد اول مارن، نیروهای آلمانی را شکست دهد. او سپس به فرماندهی لشکر نهم فرانسه برگزیده شد. او سپس مدتی بعد در شمال فرانسه با نیروهای بریتانیایی در نبرد سم همکاری کرد. در پایان سال ۱۹۱۶ میلادی فوش به دلیل تهاجمات ناموفق علیه آلمان و نیز رقابت های سیاسی، از کار برکنار شد. او در ۱۹۱۷ دوباره در سمتش ابقا شد و این بار به فرماندهی کل قوای فرانسه رسید. فوش در بهار ۱۹۱۸ به فرمانده کل قوای متفقین تبدیل شد. او نقشی اساسی در شکست آلمانی ها در نبرد دوم مارن و نجات یافتن پاریس ایفا کرد. در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸، فوش درخواست آلمانی ها را برای آتش بس پذیرفت. فوش خواهان آن بود که مفاد پیمان طوری تنظیم شود که آلمان دیگر هیچ گاه تهدیدی برای فرانسه نباشد
اما در عمل این اتفاق نیافتاد. او پیش بینی کرده بود: "پیمان ورسای یک صلح نیست بلکه آتش بسی ۲۰ ساله است." این سخن او بعدها درست از آب درآمد، زمانی که جنگ جهانی دوم، ۲۰ سال و ۶۵ روز بعد به وقوع پیوست.
فرودبرماه چهارمین آلبوم استودیویی از خواننده و ترانه سرای انگلیسی جیمز بلانت است. این آلبوم در تاریخ ۱۸ اکتبر ۲۰۱۳ انتشار یافت و ادامه ای است بر آلبوم قبلی این خواننده به نام "نوعی از مشکل"(۲۰۱۰). افرادی نظیر استوی مک، استیو رابسون، دن ویلسون و رایان تدر در ساخت این آلبوم کمک کرده اند. تام روث رات نیز تهیه کننده این اثر می باشد.
بوداگرایی تا زمان فروپاشی پادشاهی خُتَن (که امروزه در غرب چین واقع شده) در سال هزار میلادی، دین رسمی این پادشاهی بود. بوداگرایی در پادشاهی ختن تحت تأثیر شاخه مهایانه قرار داشت و ختن با مجموعه گسترده متون بودایی خود، از آن جمله کتاب زَمبَستَه که ویژه ختن بود، به نفوذ بودیسم در مناطق پیرامونی، به ویژه تبت، کمک کرد. ساکنان پادشاهی ختن از مردم ایرانی تبار سکایی بودند. از زبان سکاها در دوره میانه آثاری از ختن و واحه تُمشُق به دست آمده که نوعی ادبیات ترجمه ای دینی است، اگرچه آثار غیردینی آن نیز رنگ بودایی دارد. تقریباً تمامی این آثار متعلق به بوداییان است و از سانسکریت ترجمه شده، و به دو گروه سکایی ختنی (یا فقط سکایی) و سکایی تمشقی که گویشی قدیم تر است، تقسیم شده است. مفصل ترین متن ختنی، کتاب زمبسته به شعر است. به طور کلی متون ختنی مشتمل بر تمثیل ها، روایات، توبه نامه ها، رسالات پزشکی، واژه نامه های چینی ـ خنثی، واژه نامه های ترکی ـ خنثی و یک متن کوچک جغرافیایی است. داستان هندی رامه و همسرش سیتا، منظومه ای حماسی با تفسیری بودایی به این زبان است. نسخه های موجود ختنی در زمانی میان سده های ۷ تا ۱۰م به خط براهمی نوشته
شده اند. سپاهیان تبتی در سال ۶۶۵ میلادی شهر ختن را تصرف کردند اما از نظر فرهنگی، این ختنی ها بودند که تبتی ها را پس از این تصرف تحت تأثیر خود گرفتند. این تأثیر بیش از همه خود را در زمینه اصطلاحات بودایی و فنون ترجمه متون بودایی نشان می دهد. در سده نهم میلادی، تبتی ها الفبای ختنی را نیز برای زبان خود برگزیدند. در سال ۹۸۲ میلادی خانات قراخانی کاشغر به پادشاهی ختن حمله کرد و زمانی که ختن در سال ۱۰۰۶ به تصرف قراخانی های مسلمان درآمد بیشتر راهب های بودایی به تبت گریخته و بسیاری از متون مقدس خود را همراه بردند. چندی پس از چیرگی قراخانی ها بر ختن، بوداگرایی نیز از ختن رخت بربست و جای خود را به اسلام داد. کتاب زمبسته. زَمبَستَه رساله ای از اشعار مهم و معتبر بودایی است که به زبان سکایی ختن و به سفارش مقامی رسمی به نام زمبسته سروده شده و دربردارنده مجموعه ای از باورهای مکتب مهایانه، یکی از مهم ترین مکتب های آیین بودا است. کتاب زمبسته منظومه ای طولانی درباره جنبه های گوناگون دین بودا و مفصل ترین متن به زبان ختنی است. زبان ختنی زبانی است که به همراه سغدی، خوارزمی و بلخی زبان های ایرانی میانه شرقی را تشکیل می دهند. تاریخ
دقیق نگارش کتاب زمبسته روشن نیست. دلایلی وجود دارد که اثبات می کند که این متن پیش از قرن هفتم میلادی نوشته نشده است. نخستین و تنها ترجمه از کل متن در سال ۱۹۶۸ توسط رونالد امریک و در نیویورک-تورنتو به چاپ رسیده است. در کتاب زمبسته مجموعه ای از قصه های فلسفی مرتبط با مفهوم بوداسف آمده است. اصل این کتاب احتمالاً بیش از چهار هزار بیت شعر داشته که بر ۴۴۰ برگ نگاشته شده بود. تاکنون تنها ۲۰۷ برگ از این کتاب به دست آمده است. از برگ هایی که تاکنون یافت شده چنین برمی آید که این کتاب یک خط داستانی را دنبال نکرده بلکه مجموعه ای وسیع از تفسیرهای محلی از مفاهیم رایج بودایی بوده است. کتاب زمبسته هم چنین به خاطر قصه ای درباره بهار که به سبک سوترا (آورده اند ...) نوشته شده شهرت دارد. آغاز این قصه با توصیفی زیبا از بهار و تأثیراتی که این فصل بر راهب های بودایی دارد آغاز می شود. سپس بودا این راهب ها را همراه خود به گورستان می برد تا ناپایدار بودن لذت های زندگی را به آنها یادآور شود.
گل حَنا که با عنوان buzzy lizzy یا balsam نیز شناخته می شود، حنا دارای گونه های مختلفی می باشد که امروزه گل های حنا با رنگها و شکلهای مختلف به صورت پر گل و پنج گلبرگ و همچنین به صورت هیبرید و تک رنگ و برگهای سبز یا ابلق توسط اصلاح نباتات تولید شده است. نام یک گونه از سرده Impatiens است که در شرق آفریقا از کنیا تا موزامبیک می روید. این گیاه ۱۵ تا ۶۰ سانتی متر بلند می شود و برگهای ۳ تا ۱۲ سانتی متری دارد. گل های این گیاه از پنج گلبرگ پنج سانتی متری تشکیل شده و بعضی از گونه ها خارهای یک سانتی متری دارند. آفات. مهمترین آفت گل حنا ، کنه ها هستند. در زمانی که کنه ها تازه حمله کرده اند به دلیل تغذیه از کلروپلاست ها ، لکه های نقطه ای روی برگ ها مشاهده می شود و در صورت از بین نبردن کنه ها ، برگها کم کم کوچک و زرد شده و می ریزند .این حملات از نوک ساقه و جوانه های جدید شروع می شود. برای از بین بردن کنه ها از کنه کش ها به تنهایی یا مخلوط با سموم سیستمیک استفاده می شود. دیگر آفت مهم گل حنا شپشک ها هستند که در انتهای دمبرگ و زاویه بین دمبرگ و ساقه مستقر می شوند و از گیاه تغذیه می کنند. پوره ها در گیاهان آلوده به سادگی در ت
مام قسمت های گیاه به صورت دانه های بسیار ریز سفید و شیری قابل مشاهده هستند که بعد از بلوغ بیشتر در انتهای دمبرگ و نوک ساقه ها قرار می گیرند و پاهای خود را از دست می دهند. شپشک ها به دلیل ایجاد سپر مومی در اطراف خود مانع از نفوذ سموم غیر روغن می شوند. بهترین زمان مبارزه ، هنگام خروج شپشک ها از تخم و توسط سموم تماسی و سیستمیک می باشد.
والیس، دوشس وینزر (; زاده ۱۹ ژوئن ۱۸۹۶ – درگذشته ۲۴ آوریل ۱۹۸۶) یک بشردوست اهل ایالات متحده آمریکا بود. شوهر سوم وی، پرنس ادوارد، دوک وینزر بود. ادوارد از سلطنت استعفا داد تا با والیس ازدواج کند. والیس در بالتیمور، مریلند بزرگ شد. پدرش اندکی پس از تولد او درگذشت. او و مادر بیوه اش توسط اقوام ثروتمندتر آنها تا حدی مورد حمایت قرار گرفتند. اولین ازدواج او، با افسر نیروی دریایی ایالات متحده، وین اسپنسر، با دوره های جدایی همراه شد و در نهایت به طلاق انجامید. در سال ۱۹۳۱، در جریان ازدواج دوم خود، با ارنست سیمپسون، وی با ادوارد، آن زمان شاهزاده ولز آشنا شد. پنج سال بعد، پس از پیوستن ادوارد به عنوان پادشاه انگلستان، والیس برای ازدواج با ادوارد از شوهر دوم خود جدا شد. تمایل شاه برای ازدواج با زنی که دو شوهر سابق زنده داشت تهدید به ایجاد بحران قانون اساسی در انگلستان کرد و در نهایت منجر به کناره گیری وی در دسامبر ۱۹۳۶ برای ازدواج با «زنی که دوستش دارم» شد. پس از استعفای پادشاه سابق، برادر و جانشین وی، پادشاه جورج ششم، دوک وینزر جانشین وی شد. والیس شش ماه بعد با ادوارد ازدواج کرد و پس از آن به طور رسمی به عنوان دوشس وین
زر شناخته شد، اما به او اجازه داده نشد که عنوان «والا حضرت سلطنتی» همسرش را مانند دیگر همسران پادشاهان داشته باشد. قبل، در طی و بعد از جنگ جهانی دوم، دوک و دوشس وینزر توسط بسیاری از دولت ها و جوامع مشکوک به هواداری نازی بودند. در سال ۱۹۳۷، آنها از آلمان دیدار و با آدولف هیتلر ملاقات کردند. در سال ۱۹۴۰، دوک به عنوان فرماندار باهاما منصوب شد و این زوج به جزایر نقل مکان کردند تا اینکه در ۱۹۴۵ دفتر را رها کرد. در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، دوک و دوشس بین اروپا و ایالات متحده رفت وآمد کردند و زندگی اوقات فراغت را با مشاهیر جامعه گذراندند. پس از مرگ دوک در سال ۱۹۷۲، دوشس در خلوت زندگی می کرد و به ندرت در ملأ عام دیده می شد. زندگی خصوصی وی منبع حدس و گمان های بسیاری بوده است و همچنان چهره ای بحث برانگیز در تاریخ انگلیس است. سال های آغازین. یک فرزند تنها، بسی والیس (که گاهی اوقات "Bessiewallis" نوشته می شود) وارفیلد در کلبه اسکوئر در مسافرخانه مونتری، هتلی که مستقیماً از آن طرف جاده باشگاه مونتری واقع شده بود، در اجلاس بلو ریج، پنسیلوانیا به دنیا آمد. اجلاس تابستانی نزدیک مرز مریلند و پنسیلوانیا، اجلاس آبی ریج محبوب بود که مرد
م بالتیمور از گرمای فصل فرار می کردند و مسافرخانه مونتری، که دارای یک ساختمان مرکزی و همچنین کلبه های چوبی جداگانه بود، بزرگترین هتل این شهر بود. پدر وی تهکل والیس وارفیلد، پنجمین و کوچکترین پسر هنری مکتیه وارفیلد، تاجر آرد توصیف شده به عنوان «یکی از شناخته شده ترین و شخصاً یکی از محبوب ترین شهروندان بالتیمور» بود که در سال ۱۸۷۵ به عنوان شهردار کاندید شد. مادر او آلیس مونتاگ، دختر کارگزار سهام بورس ویلیام لاتن مونتاگ بود. والیس به افتخار پدرش (که به والیس معروف بود) و خواهر بزرگ مادرش، بسی (خانم D. Buchanan Merryman) نامگذاری شد و وی را Bessie Wallis می نامیدند تا اینکه در دوره ای از جوانی نام بسی برداشته شد. ازدواج اول. در آوریل ۱۹۱۶، والیس هنگام دیدار از پسر عموی خود کورین موستین، با ارل وینفیلد اسپنسر جونیور، هوانورد نیروی دریایی ایالات متحده، در Pensacola، فلوریدا ملاقات کرد. در این زمان بود که والیس شاهد سقوط دو هواپیما با فاصله حدود دو هفته بود که منجر به ترس مادام العمر از پرواز شد. این زوج در ۸ نوامبر ۱۹۱۶ در کلیسای کریست اپی اسکوپال در بالتیمور، که محله والیس بود، ازدواج کردند. وین، همان طور که شوهرش
شناخته شده بود، یک نوشیدنی سنگین بود. او حتی قبل از پرواز نوشید و یک بار به دریا سقوط کرد، اما تقریباً بدون آسیب فرار کرد. پس از ورود ایالات متحده به جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۷، اسپنسر به عنوان اولین افسر فرمانده یک پایگاه آموزشی در کرونادو، معروف به ایستگاه هوایی نیروی دریایی جزیره شمالی، در سن دیگو اعزام شد. آنها تا سال ۱۹۲۱ در آنجا ماندند. در سال ۱۹۲۰، ادوارد، شاهزاده ولز، از سن دیه گو بازدید کرد، اما او و والیس دیدار نکردند. در اواخر همان سال، اسپنسر همسرش را برای مدت چهار ماه ترک کرد، اما در بهار ۱۹۲۱ آنها در واشینگتن دی سی، جایی که اسپنسر در آنجا مستقر شده بود، دوباره به هم پیوستند. آنها به زودی دوباره از هم جدا شدند و در سال ۱۹۲۲، هنگامی که اسپنسر به عنوان فرمانده پامپانگا به خاور دور فرستاده شد، والیس همچنان عقب ماند و با دیپلمات آرژانتینی، فیلیپه د اسپیل رابطه برقرار کرد. در ژانویه ۱۹۲۴، او قبل از اینکه با یک ناو نظامی، USS Chaumont (AP-5) به خاور دور برود، به همراه پسر عموی اخیراً همسرش کورین موستین دیدار کرد. اسپنسرها مدت کوتاهی به هم پیوستند تا اینکه بیمار شد، و پس از آن به هنگ کنگ بازگشت. والیس ت
ور چین را گشت و در حالی که در پکن بود در کنار کاترین و هرمان راجرز که قرار بود دوستان طولانی مدت وی باشند باقی ماند. به گفته همسر یکی از افسران همکار ویین، خانم میلتون ای. مایلز، در پکن والیس با کنت گالئازو سیانو، بعداً داماد و وزیر امور خارجه موسولینی آشنا شد، با او رابطه داشت و باردار شد، به سقط جنینی که باعث ناباروری وی شد. این شایعه بعداً گسترده شد اما هرگز اثبات نشد و همسر سیانو، ادا موسولینی، آن را انکار کرد. مورخان و زندگینامه نویسان وجود «پرونده چین» رسمی (با جزئیات سو supposed استفاده های جنسی و جنایی والیس در چین) را انکار می کنند. والیس بیش از یک سال را در چین گذراند و در این مدت - طبق گفته مادام ولینگتون کو - از اجتماع، فقط موفق شد به یک عبارت چینی تسلط پیدا کند: «پسر، شامپاین را از من بگذر». در سپتامبر ۱۹۲۵، او و همسرش هر چند جدا از هم زندگی می کردند، به ایالات متحده بازگشتند. طلاق آنها در ۱۰ دسامبر ۱۹۲۷ نهایی شد. ازدواج دوم. زمانی که ازدواج او با اسپنسر منحل شد، والیس با ارنست آلدریچ سیمپسون، یک مدیر حمل و نقل انگلیسی-آمریکایی و افسر سابق در گارد Coldstream درگیر شد. وی از همسر اول خود، دوروته (
که صاحب دختری به نام آدری شد)، جدا شد و در ۲۱ ژوئیه ۱۹۲۸ در دفتر ثبت احوال در چلسی، لندن با والیس ازدواج کرد. والیس پذیرفتن پیشنهاد خود را از کن، جایی که او با دوستانش، آقا و خانم راجرز اقامت داشت، از طریق تلگراف ارسال کرده بود. سیمپسونها موقتاً در خانه ای مبله با چهار خدمتکار در میفایر مستقر شدند. در سال ۱۹۲۹، والیس برای بازدید از مادر بیمار خود، که پس از مرگ راسین، چارلز گوردون آلن، دفتردار قانونی ازدواج کرده بود، به کشور بازگشت. در طول سفر، سرمایه گذاری های والیس در سقوط وال استریت از بین رفت و مادرش در ۲ نوامبر ۱۹۲۹ بی پول درگذشت. والیس به انگلیس بازگشت و با ادامه کار حمل و نقل، سیمپسونها به یک آپارتمان بزرگ با کارمندان خدمتگزار نقل مکان کردند. والیس از طریق یکی از دوستانش، کنسوئلو Thaw، خواهر کنسوئلو، تلما، لیدی فورنس، را در آن زمان معشوقه ادوارد، شاهزاده ولز ملاقات کرد. [۳۹] در ۱۰ ژانویه ۱۹۳۱، لیدی فورنس والیس را در دادگاه باروو، در نزدیکی ملتون موبری، به شاهزاده معرفی کرد. شاهزاده پسر بزرگ پادشاه جورج پنجم و ملکه ماری بود، و وارث سلطنت انگلیس بود. بین سالهای ۱۹۳۱ و ۱۹۳۴، وی در مهمانی های مختلف خانه ای
با سیمپسونها ملاقات کرد و والیس در دادگاه معرفی شد. ارنست کم کم با مشکلات مالی روبرو شده بود، زیرا سیمپسونها فراتر از توان خود زندگی می کردند و آنها مجبور شدند تعداد زیادی از کارمندان خود را اخراج کنند. روابط با شاهزاده ولز. در ژانویه ۱۹۳۴، در نبود لیدی فورنس که در شهر نیویورک بود، والیس معشوقه شاهزاده شد. ادوارد با اینکه کارکنانش آنها را در رختخواب با هم دیده بودند و همچنین با وجود «شواهدی از یک عمل جنسی»، این را به پدرش انکار کرد. والیس خیلی زود جای لیدی فورنس را گرفت و شاهزاده نیز از معشوقه و رازدار پیشینش، وارث نساجی انگلیسی-آمریکایی فرِدا دادلی وارد فاصله گرفت. تا پایان سال ۱۹۳۴، ادوارد به طور غیرقابل برگشتی شیفته والیس و جذب شیوه سلطه جویانه و بی اعتنایی آزارنده وی نسبت به جایگاه خود شد. به گفته زندگینامه نویس رسمی شاهزاده، «او بطور برده واری به والیس وابسته شد». به گفته والیس، وی در حین یک سفر دریایی با قایق تفریحی خصوصی لورد موین در اوت ۱۹۳۴ بود که عاشق ادوارد شد. ادوارد در یک مهمانی عصرگاهی در کاخ باکینگهام، او را به مادرش معرفی کرد. پدرش از این موضوع بسیار خشمگین شد، بیشتر به علت ازدواج های پیشین او
، زیرا که افراد مطلقه معمولاً راهی به دربار نداشتند. ادوارد والیس را غرق پول و جواهرات کرد. ادوارد در فوریه ۱۹۳۵ و یک بار دیگر در همان سال، تعطیلاتش را با او در اروپا گذراند. درباریان پیرامون ادوارد، به طور فزاینده ای نگران تداخل این رابطه با وظایف رسمی او شدند. در سال ۱۹۳۵ شایع شد والیس با گای مارکوس تراندل که گفته می شد کارمند شرکت خودروسازی فورد است نیز رابطه دارد، که البته جای شک دارد. ازدواج سوم. والیس و ادوارد یک ماه بعد در ۳ ژوئن ۱۹۳۷ در Château de Candé ازدواج کردند و توسط میلیونر فرانسوی چارلز بدو به آنها وام داد. این تاریخ تولد ۷۲ سالگی پادشاه جورج پنجم بود. ملکه ماری فکر می کرد که عروسی برای آن زمان به عنوان جزئی طراحی شده است. هیچ عضوی از خانواده ادوارد در آن شرکت نکرد. والیس لباس عروسی ماینبوچر «آبی والیس» به تن داشت. ادوارد یک حلقه نامزدی به او هدیه داد که متشکل از یک سنگ زمرد با طلای زرد و با الماس بود و جمله «ما اکنون مال خود هستیم» بر روی آن حک شده بود. در حالی که کلیسای انگلیس از تحریم این عروسی امتناع ورزید، رابرت اندرسون جاردین، نایب السلطنه سنت پل، دارلینگتون، پیشنهاد انجام این مراسم را د
اد، پیشنهادی که توسط این زوج پذیرفته شد. میهمانان شامل راندولف چرچیل، بارون اوژن دانیل فون روتشیلد و بهترین مرد، میجر فروتی متکالف بودند. از این ازدواج فرزندی حاصل نشد. در ماه نوامبر، ارنست سیمپسون با مری کرک ازدواج کرد.
شرکت صنایع پایهٔ سَعودی که به صورت مخفف انگلیسی سابِک خوانده می شود، شرکت صنایع شیمیایی و معدنی چندملیتی عربستانی است، که در زمینه تولید دامنهٔ گسترده ای از محصولات پتروشیمی، مواد شیمیایی، کود، بسپار و پلاستیک، همچنین استخراج معادن و تولید فلزات، فعالیت می نماید. این شرکت هم اکنون پس از شرکت های ب آاس اف، ساینوپک، اکسان موبیل و شرکت داو کمیکال، به عنوان پنجمین تولیدکننده مواد شیمیایی جهان شناخته می شود. شرکت سابک در سال ۱۹۷۶ توسط دولت عربستان سعودی راه اندازی شد و اکنون با در اختیار داشتن ۶۰ کارخانه تولید مواد شیمیایی در ۴۰ کشور جهان، ظرفیت تولیدی بالغ بر ۶۰ میلیون تُن در سال را دارا می باشد. شرکت سابک در سال ۲۰۰۹ در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰ در رتبه ۱۸۶ جای گرفت. این شرکت در ابتدای سال ۲۰۱۴ از سوی مجله فوربز به عنوان بزرگترین شرکت عمومی خاورمیانه شناخته شد، همچنین در فهرست فوربز جهانی ۲۰۰۰ رتبه ۹۴ از بزرگترین شرکت های جهان را به خود اختصاص داد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر ریاض، عربستان سعودی قرار دارد و سهام آن در بازار بورس تداول معامله می شود. سعودی آرامکو با در اختیار داشتن ۷۰٪ درصد از سهام سابک، بزرگترین سها
م دار آن به شمار می آید.
جان هوبِر کشتی گیر حرفه ای آمریکایی بود که با نام لوک هارپِر و قهرمان یک دوره کمربند بین قاره ای بود. او عضو خانواده وایت بود؛ ولی به همراه اریک روئن با نام برادران بلاجن فعالیت می کردند. او بعد از اتمام کارش با کمپانی دبلیودبلیوئی در ای ای دبلیودبلیوئی با نام برودی لی فعالیت می کرد. او در ۲۶ دسامبر سال ۲۰۲۰ به دلیل مشکلات ریوی درگذشت. مرگ. هوبر در ۲۶ دسامبر ۲۰۲۰ در ۴۱ سالگی درگذشت. همسرش گفت در مایو کلینیک در جکسونویل فلوریدا تحت درمان ریه بوده است. البته چندین بار از او آزمایش کرونا گرفته شد و جواب منفی بود. پس بیماری او هیچ ارتباطی با کرونا نداشت. او از اواخر اکتبر ۲۰۲۰ در بخش مراقبت های ویژه بستری بود. در ژانویه ۲۰۲۱ همسرش علت رسمی مرگ او را فیبروز ریوی ایدیوپاتیک دانست.
ایمران حیدری همچنین (عمران حیدری) (زاده ۱۳۳۵ در شهرستان کلیبر) از عاشیق های دورهٔ معاصر، نوازندهٔ ساز قوپوز و پژوهشگر موسیقی آذری است. زندگی و فعالیت. ایمران حیدری در کلیبر متولد شد. پس از اخذ دیپلم وارد انسیتو تکنولوژی تبریز شده و در رشته راه و ساختمان تحصیلات خود را ادامه داد. وی از سال ۱۳۵۰ از آموزش های استادانی همچون عاشیق حاجی علی عبادیان، مرحوم عاشیق عیسی، عاشیق جبرائیل، عاشیق قَشَم بهره برد. او در سال ۱۳۵۲ آموزش ساز سازی را از استاد محمود صمدزاده آموخت. در سال ۱۳۵۵ در تهران کلاس موسیقی و کارگاه سازسازی را در کانون چنگ تشکیل داد و همزمان وارد ارکستر آوازی رادیو شد که این همکاری پنج سال ادامه داشت. از سال ۱۳۵۶ کنسرت های عاشیق ایمران در دانشگاه های ایران پا می گیرد و او به محافل روشنفکری وابسته می شود. ایمران حیدری تا کنون با همراهی حسین علیزاده، ارکستر رادیو آذری تهران به عنوان نوازنده سولو قوپوز و نیز گروه موسیقی «رستاک» همکاری داشته است. او کنسرت های متعددی در سراسر ایران و نیز در کشورهای آذربایجان، آلمان، فرانسه، ایتالیا و سوئد اجرا کرده است. ایمران حیدری در حال حاضر در کرج، زندگی می کند و کارگاه وی د
ر شهر قدس می باشد.
سامپیه به معنی سلام و احترام در زبان کامبوجی می باشد. سامپیه مشابه ناماسته در هندوستان و تای وای می باشد. در سامپیه شخص دو کف دست خود را مانند حالت دعا به هم می چسباند. سامپیه علاوه بر معنای خوشامدگویی، به معنی تشکر و عذرخواهی نیز است. سامپیه وقتی در حالت عبادت در مقابل بودا انجام می شود شخص دو کف دست را به هم چسبانده و آن را به صورتش نزدیک می کند و سه بار با حالت خم شدن آن را به طرف پایین می آورد. سامپیه برای نشان دادن احترام به افراد سالخورده نیز کاربرد دارد. هر قدر دست ها بالاتر قرار بگیرند و شخص بیشتر خم شود، نمایان گر احترام بیشتر است.
سی اچ اس شرکت تعاونی ثانویه کشاورزی آمریکایی است، که ریشه های تأسیس آن به سال ۱۹۳۱ و راه اندازی شرکت سینکس، در سنت پل، مینه سوتا بازمی گردد. در سال ۱۹۹۸ دو شرکت سینکس و هاروست استیتس کوپریتیو، با هم ادغام شدند، که در پی آن، شرکت "سینکس هاروست استیتس" تشکیل شد و در سال ۲۰۰۳ نام آن، به سی اچ اس تغییر پیدا کرد. شرکت سی اچ اس هم اکنون در زمینه تجارت کالاها و محصولات کشاورزی، تولید و عرضه خوراک دام، حمل ونقل و توزیع عمده بذر، کود، سویا و روغن های خوراکی، همچنین ارائه خدمات بیمه های اموال و سرمایه گذاری در صنعت کشاورزی فعالیت می نماید. این شرکت همچنین دارای دو پالایشگاه نفت در شهرهای لرل، مونتانا و مک فرسون، کانزاس می باشد و به توزیع و فروش بنزین، سوخت دیزل نیز اشتغال دارد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر اینور گروو هیتس، مینه سوتا، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نزدک معامله می شود. شرکت سی اچ اس در سال ۲۰۱۲ در فهرست فرچون ۵۰۰ رتبه ۶۹ از بزرگترین شرکت های ایالات متحده را به خود اختصاص داد.
علی آقا ۱۲۱ یک مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی «محمد صالح علا» است که در سال ۱۳۷۴ ساخته و هر روز صبح، از شبکه ۲ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش می شد. خلاصه داستان. «علی» دانشجویی جوان است که به تازگی تشکیل خانواده داده و برای تأمین مخارج زندگی، راننده تاکسی شده است. او که به دلیل شماره اتومبیلش، به «علی آقا ۱۲۱» شهرت یافته، از طریق مسافرانی که هرشب سوار می کند، با مسائل و مشکلات مردم بیشتر آشنا می شود.
در زیر مقایسه و تبدیل بین ۷ مقیاس اندازه گیری دما را مشاهده می کنید (البته امروزه بسیاری از این مقیاس ها منسوخ شده اند). مقایسه مقیاس های دما. بعضی از اعداد در این جدول روند شده اند.