Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فراتیچلی (برادران کوچک)، یا فرانسیسکن های اسپیریچوال (روحی)، طرفداران افراطی قانون فرانچسکوی آسیزی، به ویژه در رابطه با قانون فقر بودند. آن ها به جنجال در برابر ثروت کلیسا و شخص کشیش ها می پرداختند تا وضعیت آن ها را بی اعتبار بسازند. به این ترتیب فراتیچلی به انقلابی آزاد در برابر کلیت اقتدار کلیسا می پرداخت و از سوی پاپ بونیفاس هشتم در سال ۱۲۹۶ به عنوان بدعت اعلام شد. رمان نام گل سرخ امبرتو اکو علیه شکنجهٔ فراتیچلی است.
کمال الدین حسین بن حسن کبراوی ذهبی خوارزمی (متوفی ۸۴۰ (قمری)) نویسنده و شاعر سده نهم هجری زندگی نامه. نام او کمال الدین حسین خوارزمی است. محل تولدش مشخص نیست. او احتمالاً از مردم قصبه قصا در خوارزم یا قاشان ماوراءالنهر بود که نام آن را قاسم هم نوشته اند. او ادیب شاعر و عارف قرن ۸ و نیمه اول قرن ۹ است. او در خوارزم کار قضاوت را بر عهده داشته است. خاقانی از جمله شاعرانی بوده که بر او تأثیر گذاشته. در روزگار شاهرخ میرزا، به خاطر سرودن یک بیت شعر مورد تکفیر حنفیان هرات واقع شد اما، چیزی بر او ثابت نشد. وی در خوارزم به زخم تیغ طایفه ای سپاه ازبک در سال ۸۴۰ هجری کشته شد و در کنار قبر استادش، خواجه ابوالوفا دفن شد. از قالب هایی که در آن توانایی داشته غزلسرایی بود. از آثار وی می توان شرح شواهد مغنی اللبیب و شرح شواهد مطول و حاشیه بر شرح تجرید و شرح مطالع را نام برد. او از شاعران قرن ۶ و ۷ و ۸ هجری بهره گرقته و مضامین و ترکیباتی را از آنان گرفته و در بین اشعار و اندیشه خود به کار برده است. او در ۴ زمینه از دیگران بهره گرفته: آثار. از آثار وی:
جادوگر شگفت انگیز شهر از رمانی آمریکایی برای کودکان است که توسط ال. فرانک باوم نوشته شده و توسط ویلیام والاس دنسلو تصویر شده است. اولین رمان در کتاب های اوز، دختر مزرعه دار کانزاس به نام دوروتی پس از اینکه او و سگ خانگی اش توتو توسط یک گردباد از خانه شان دور می شوند، به سرزمین جادویی اوز می رسد. پس از ورود به اوز، او متوجه می شود که تا زمانی که جادوگر شریر غرب را نابود نکند، نمی تواند به خانه بازگردد. این کتاب اولین بار در ماه مه ۱۹۰۰ توسط شرکت جورج ام. هیل در ایالات متحده منتشر شد. در ژانویه ۱۹۰۱، شرکت انتشارات چاپ اولین نسخه را به پایان رساند، در مجموع ۱۰۰۰۰ نسخه، که به سرعت به فروش رفت. تا زمانی که در سال ۱۹۵۶ وارد مالکیت عمومی شد، سه میلیون نسخه فروخته بود. اغلب با عنوان جادوگر شهر اوز تجدید چاپ می شد که عنوان اقتباس موزیکال موفق ۱۹۰۲ برادوی و همچنین فیلم لایو اکشن کلاسیک ۱۹۳۹ است. موفقیت چشمگیر رمان اصلی ۱۹۰۰ و موزیکال ۱۹۰۲ برادوی، باوم را بر آن داشت تا سیزده کتاب اضافی اوز بنویسد که به عنوان دنباله های رسمی داستان اول عمل می کنند. بیش از یک قرن بعد، این کتاب یکی از شناخته شده ترین داستان های ادبیات آمری
کاست و کتابخانه کنگره این اثر را «بزرگ ترین و دوست داشتنی ترین افسانه خانگی آمریکا» اعلام کرده است. انتشار. داستان ال. فرانک باوم توسط شرکت جورج ام. هیل منتشر شد. چاپ اول ۱۰۰۰۰ نسخه بود و پیش از تاریخ انتشار ۱ سپتامبر ۱۹۰۰ فروخته شد. در ۱۷ می ۱۹۰۰، اولین نسخه از مطبوعات خارج شد. باوم آن را با دست مونتاژ کرد و به خواهرش مری لوئیز باوم بروستر ارائه کرد. عموم مردم برای اولین بار آن را در نمایشگاه کتاب در Palmer House در شیکاگو، از ۵ تا ۲۰ ژوئیه دیدند. حق چاپ آن در ۱ اوت ثبت شد. توزیع کامل در سپتامبر دنبال شد. تا اکتبر ۱۹۰۰، این نسخه به فروش رسیده بود و نسخه دوم آن با ۱۵۰۰۰ نسخه تقریباً تمام شده بود. باوم در نامه ای به برادرش نوشت که ناشر کتاب، جورج ام. هیل، فروش حدود ۲۵۰۰۰۰ نسخه را پیش بینی کرده است. با وجود این حدس مساعد، هیل در ابتدا پیش بینی نکرد که این کتاب به طور خارق العاده ای موفق خواهد بود. او تنها زمانی موافقت کرد که این کتاب را منتشر کند که مدیر خانه اپرای بزرگ شیکاگو، فرد آر. هاملین، متعهد شد که آن را به صورت نمایشی موزیکال برای تبلیغ رمان تبدیل کند. نمایشنامه "جادوگر شهر اوز" در ۲۶ خرداد ۱۲۸۱ (۱۶ ژوئ
ن ۱۹۰۲) به نمایش درآمد. برای مطابقت با ترجیحات بزرگسالان تجدید نظر شد و به عنوان یک «فوق العاده موزیکال» با لباس هایی که از طراحی های دنزلو الگوبرداری شده بودند، ساخته شد. هنگامی که شرکت انتشاراتی هیل در سال ۱۹۰۱ ورشکست شد، شرکت بابز-مریل مستقر در ایندیاناپولیس انتشار رمان را از سر گرفت. تا سال ۱۹۳۸، بیش از یک میلیون نسخه از کتاب چاپ شده بود. تا سال ۱۹۵۶، فروش به سه میلیون نسخه افزایش یافت. طرح. دوروتی دختر جوانی است که با عمه ام، عمو هنری و سگش توتو در مزرعه ای در دشت کانزاس زندگی می کند. یک روز، او و توتو گرفتار طوفانی می شوند که آن ها و خانهٔ مزرعه را به کشور مونچکین در سرزمین جادویی اوز می سپارد. خانه در حال سقوط، جادوگر شریر شرق، حاکم شرور مانچکینز را کشته است. جادوگر خوب شمال با سه مونچکین سپاسگزار وارد می شود و کفش های نقره ای جادویی را که زمانی متعلق به جادوگر شریر بود، به دوروتی می دهد. جادوگر خوب به دوروتی می گوید که تنها راهی که می تواند به خانه برگردد این است که جاده آجری زرد رنگ را به سمت شهر زمرد دنبال کند و از جادوگر بزرگ و قدرتمند اوز بخواهد که به او کمک کند. در حالی که دوروتی سفر خود را آغاز
می کند، جادوگر خوب شمال پیشانی او را می بوسد و به او محافظت جادویی از آسیب می دهد. دوروتی در راه پایین جاده آجری زرد در ضیافتی که توسط مونچکین به نام بوک برگزار می شود شرکت می کند. روز بعد، مترسکی را از میله ای که روی آن آویزان است آزاد می کند، روغن قوطی را به مفاصل زنگ زده یک چوب دار حلبی می مالد و با شیری ترسو ملاقات می کند. مترسک مغز می خواهد، چوب دار حلبی قلب، و شیر شجاعت می خواهد، بنابراین دوروتی آنها را تشویق می کند تا با او و توتو به شهر زمرد سفر کنند تا از جادوگر کمک بخواهند. پس از چندین ماجراجویی، مسافران به شهر زمردی می رسند و با نگهبان دروازه ها ملاقات می کنند، که از آنها می خواهد عینک های سبز رنگی به چشم بزنند تا چشم هایشان توسط درخشش شهر کور نشود. هر کدام برای دیدن جادوگر فراخوانده می شوند. او به دوروتی به عنوان یک سر غول پیکر، برای مترسک به عنوان یک بانوی دوست داشتنی، برای مرد چوب دار حلبی به عنوان یک جانور وحشتناک و برای شیر به عنوان یک توپ آتشین ظاهر می شود. او موافقت می کند که در صورت کشتن جادوگر شرور غرب که بر کشور وینکی حکومت می کند به همه آنها کمک کند. گاردین به آنها هشدار می دهد که هیچ کس
تا به حال موفق به شکست دادن جادوگر نشده است. جادوگر شریر غرب مسافران را با یک چشم تلسکوپی خود می بیند که نزدیک می شوند. او گروهی از گرگ ها را می فرستد تا آنها را تکه تکه کنند، اما مرد چوبی حلبی آنها را با تبر خود می کشد. او دسته ای از کلاغ های وحشی را می فرستد تا چشم هایشان را نوک بزنند، اما مترسک با چرخاندن گردن شان آنها را می کشد. او گروهی از زنبورهای سیاه را احضار می کند تا آنها را نیش بزنند، اما آنها در حالی که می خواهند مرد چوبی حلبی را نیش بزنند کشته می شوند در حالی که نی مترسک بقیه را پنهان می کند. او یک دوجین از برده های وینکی خود را می فرستد تا به آنها حمله کنند، اما شیر برای دفع آنها محکم می ایستد. در نهایت، او از قدرت کلاه طلایی خود استفاده می کند تا میمون های بالدار را بفرستد تا دوروتی، توتو و شیر را بگیرند، مترسک را باز کنند و مرد چوب دار حلبی را فرو بروند. دوروتی مجبور می شود برده شخصی جادوگر شود، در حالی که جادوگر قصد دارد کفش های نقره ای او را بدزدد. جادوگر با موفقیت دوروتی را از یکی از کفش های نقره ای اش بیرون می آورد. او با عصبانیت یک سطل آب به سمت جادوگر پرتاب می کند و از دیدن آب شدن او شو
که می شود. وینکی ها از رهایی از ظلم او خوشحال می شوند و به ترمیم مترسک و ترمیم مرد چوبی حلبی کمک می کنند. آنها از تین وودمن می خواهند که فرمانروای آنها شود، که او پس از کمک به دوروتی برای بازگشت به کانزاس موافقت می کند. دوروتی کلاه طلایی جادوگر را پیدا می کند و میمون های بالدار را احضار می کند تا او و دوستانش را به شهر زمردی برگردانند. پادشاه میمون های بالدار می گوید که چگونه او و گروهش توسط جادوگر گایلت از شمال به کلاهک افسون شده اند و دوروتی ممکن است از آن برای احضار دو بار دیگر استفاده کند. وقتی دوروتی و دوستانش دوباره جادوگر را ملاقات می کنند، توتو به صفحه ای در گوشه ای از اتاق تاج و تخت اشاره می کند که جادوگر را نشان می دهد، که متأسفانه توضیح می دهد که او یک پیرمرد معمولی است که با بالون به اوز آمده است. مدتها پیش از اوماها. او برای مترسک یک سر پر از سبوس، سنجاق و سوزن ("مغزهای سبوس زیادی")، چوب دار حلبی با قلب ابریشم پر از خاک اره، و شیر معجون "شجاعت" فراهم می کند. ایمان آنها به قدرت او به این اقلام تمرکز برخواسته های آنها می دهد. او تصمیم می گیرد دوروتی و توتو را به خانه ببرد و سپس با بالون خود به اوما
ها برگردد. در هنگام اخراج، مترسک را به جای او منصوب می کند، که پس از کمک به دوروتی برای بازگشت به کانزاس، موافقت می کند. توتو یک بچه گربه را در میان جمعیت تعقیب می کند و دوروتی به دنبال او می رود، اما طناب های نگهدارنده بالون شکسته می شوند و جادوگر شناور می شود. دوروتی میمون های بالدار را احضار می کند و به آنها می گوید که او و توتو را به خانه ببرند، اما آنها توضیح می دهند که نمی توانند از صحرای اطراف اوز عبور کنند. سرباز با سبیل های سبز به دوروتی اطلاع می دهد که گلیندا، جادوگر خوب جنوب ممکن است بتواند به او کمک کند تا به خانه بازگردد، بنابراین مسافران سفر خود را برای دیدن قلعه گلیندا در کشور کوادلینگ آغاز می کنند. در راه، شیر عنکبوت غول پیکری را می کشد که حیوانات را در یک جنگل وحشت زده می کند. آنها از او می خواهند که پادشاه آنها شود، که او پس از کمک به دوروتی برای بازگشت به کانزاس موافقت می کند. دوروتی برای بار سوم میمون های بالدار را احضار می کند تا آنها را بر فراز تپه ای به سمت قلعه گلیندا پرواز دهد. گلیندا به آنها سلام می کند و نشان می دهد که کفش های نقره ای دوروتی می تواند او را به هر جایی که می خواهد ببر
د. او دوستانش را در آغوش می گیرد که همگی از طریق سه استفاده گلیندا از کلاه طلایی به پادشاهی جدید خود بازگردانده می شوند: مترسک به شهر زمرد، مرد چوب دار حلبی به کشور وینکی، و شیر به جنگل. پس از آن کلاه به پادشاه میمون های بالدار داده می شود و او و گروهش را آزاد می کند. دوروتی توتو را در آغوش می گیرد، سه بار پاشنه هایش را به هم می زند و آرزو می کند که به خانه بازگردد. او فوراً شروع به چرخیدن در هوا و غلتیدن روی چمن های دشت کانزاس، تا خانهٔ مزرعه می کند، اگرچه کفش های نقره ای در مسیر از پاهایش می افتند و در صحرای مرگبار گم می شوند. او به سمت عمه ام می دود و می گوید: "خیلی خوشحالم که دوباره به خانه آمدم!" تصاویر. این کتاب توسط دوست و همکار باوم، دبلیو دبلیو دنسلو، که حق چاپ را نیز در اختیار داشت، تصویرسازی شده است. این طرح برای آن زمان مجلل بود، با تصاویر در بسیاری از صفحات، پس زمینه در رنگ های مختلف، و چندین تصویر صفحه رنگی. این حروف دارای سبک قدیمی مونوتایپ است که به تازگی طراحی شده است. در سپتامبر ۱۹۰۰، "گراند رپیدز هرالد" نوشت که تصاویر دنزلو «به همان اندازه داستان هستند که در نوشته ها». سرمقاله معتقد بود که
اگر عکس های دنزلو نبود، خوانندگان نمی توانستند دقیقاً چهره های دوروتی، توتو و سایر شخصیت ها را به تصویر بکشند. تصاویر دنزلو آنقدر شناخته شده بود که تجار بسیاری از محصولات اجازه استفاده از آنها را برای تبلیغ کالاهای خود گرفتند. شکل های مترسک، چوب دار حلبی، شیر ترسو، جادوگر و دوروتی به مجسمه های لاستیکی و فلزی ساخته شدند. جواهرات لباس، اسباب بازی های مکانیکی و صابون نیز با استفاده از فیگورهای آنها طراحی شده است. ظاهر متمایز تصاویر دنزلو منجر به تقلیدکنندگان در آن زمان شد، به ویژه "زائبرلیندا، جادوگر خردمند اثر" ایوا کاترین گیبسون، که هم از تایپوگرافی و هم از طراحی تصویرسازی "اوز" تقلید می کرد. نسخه جدیدی از کتاب در سال ۱۹۴۴ با تصاویری از Evelyn Copelman منتشر شد. اگرچه ادعا می شد که تصاویر جدید بر اساس نسخه های اصلی دنزلو هستند، اما بیشتر شبیه شخصیت هایی هستند که در نسخه فیلم معروف کتاب باوم در سال ۱۹۳۹ دیده می شود. الهام خلاق. زندگی شخصی باوم. به گفته پسر باوم، هری نیل، نویسنده اغلب «قبل از اینکه برای کتاب هایش تبدیل به داستان های عجیب و غریب شوند» به فرزندانش گفته بود. هری پدرش را «پرورم ترین مردی که می شناخت
م» نامید، مردی که می توانست دلیل مناسبی برای اینکه چرا پرندگان سیاه پخته شده در پای می توانند بعد از آن بیرون بیایند و آواز بخوانند، بیاورد. بسیاری از شخصیت ها، وسایل و ایده های رمان از زندگی شخصی و تجربیات باوم گرفته شده اند. باوم مشاغل مختلفی داشت، بسیار جابجا شد و در معرض دید افراد زیادی قرار گرفت، بنابراین الهام بخش داستان می توانست از جنبه های مختلف زندگی او گرفته شود. در مقدمه داستان، باوم می نویسد که «آرزو دارد که یک افسانه مدرن باشد، که در آن شگفتی و شادی حفظ شود و دل دردها و کابوس ها کنار گذاشته شود.» مترسک و مرد چوبی حلبی. در کودکی، باوم اغلب کابوس های مترسکی را می دید که او را در یک مزرعه تعقیب می کرد. لحظاتی قبل از اینکه "انگشت های یونجه ژنده" مترسک تقریباً گردن او را بگیرد، در مقابل چشمانش از هم می پاشید. چند دهه بعد، باوم در بزرگسالی، شکنجه گر خود را به عنوان مترسک در رمان ادغام کرد. در اوایل دهه ۱۸۸۰، نمایشنامه "کبریت" باوم در حال اجرا بود که "سوسو زدن از فانوس نفت سفید جرقه ای را به تیرها زد و باعث شد تا خانه اپرای باوم توسط شعله های آتش سوخته شود. محقق Evan I. Schwartz پیشنهاد کرد که این ممکن
است الهام بخش شدیدترین وحشت مترسک باشد: «فقط یک چیز در جهان وجود دارد که من از آن می ترسم. یک کبریت روشن.» به گفته پسر باوم، هری، مرد چوبی حلبی از جذابیت باوم به نمایشگرهای پنجره متولد شد. او می خواست چیزی جذاب برای نمایشگرهای پنجره بسازد، بنابراین از مجموعه ای التقاطی از تکه های تکه ای برای ساختن یک چهره خیره کننده استفاده کرد. از دیگ شستشو بدن، از لوله های اجاق گاز پیچ و مهره ای دست و پا و از ته دیگ یک صورت درست کرد. سپس باوم یک کلاه قیفی روی شکل قرار داد که در نهایت تبدیل به مرد چوبی حلبی شد. دوروتی، عمو هنری، و جادوگران. همسر باوم، مود گیج، مرتباً به ملاقات خواهرزاده تازه متولد شده آنها، دوروتی لوئیز گیج می رفت که او را به عنوان دختری که هرگز نداشت، می پرستید. این نوزاد به شدت بیمار شد و در سن پنج ماهگی در بلومینگتون، ایلینوی در ۱۱ نوامبر ۱۸۹۸ بر اثر «احتقان مغز» درگذشت. مود ویران شده بود. فرانک برای کاهش ناراحتی او، قهرمان داستان "جادوگر شگفت انگیز شهر اوز" را دختری به نام دوروتی ساخت و کتاب را به همسرش تقدیم کرد. نوزاد در گورستان همیشه سبز به خاک سپرده شد، جایی که سنگ قبر او مجسمه شخصیت دوروتی را در کن
ار آن قرار داده است. چند دهه بعد، جوسلین بوردیک - دختر خواهرزاده دیگر باوم، مگدالنا کارپنتر و سناتور سابق دموکرات ایالات متحده از داکوتای شمالی - اظهار داشت که مادرش نیز تا حدی الهام بخش شخصیت دوروتی بوده است. بوردیک ادعا کرد که عموی بزرگش "زمان قابل توجهی را در خانه "سرپنتر" گذراند و بسیار به ماگدالنا وابسته شد. بوردیک شباهت های زیادی را بین خانه مادرش و مزرعه عمه ام و عمو هنری گزارش کرده است. عمو هنری از هنری گیج، پدر شوهر باوم الگوبرداری شد. هنری که توسط همسرش ماتیلدا اداره می شد، به ندرت با او مخالفت می کرد. با این حال، او در تجارت شکوفا شد و همسایگانش به او نگاه کردند. به همین ترتیب، عمو هنری «مردی منفعل اما سخت کوش» بود که «سخت و موقر به نظر می رسید و به ندرت صحبت می کرد». جادوگران در رمان تحت تأثیر تحقیقات شکار جادوگران جمع آوری شده توسط ماتیلدا گیج قرار گرفتند. داستان اعمال وحشیانه علیه جادوگران متهم، باوم را می ترساند. دو رویداد کلیدی در رمان شامل جادوگران شرور است که از طریق ابزارهای استعاری با مرگ خود روبرو می شوند. شهر زمرد و سرزمین اوز. در سال ۱۸۹۰، باوم در آبردین، داکوتای جنوبی در طول یک خشکسالی
زندگی می کرد و داستانی شوخ آمیز در ستون «بانوی ما» در "پیشگامان شنبه" آبردین دربارهٔ کشاورزی نوشت که به اسب هایش عینک سبز رنگ می داد و باعث می شد آنها باور کنند که چوب چیپس هایی که می خوردند تکه های علف بود. به همین ترتیب، جادوگر مردم شهر زمرد را وادار کرد که از عینک سبز رنگ استفاده کنند تا باور کنند که شهرشان از زمرد ساخته شده است. در طول اقامت کوتاه باوم در آبردین، انتشار افسانه ها در مورد غرب فراوان ادامه یافت. با این حال، غرب به جای اینکه سرزمین عجایب باشد، به دلیل خشکسالی و افسردگی به یک سرزمین بایر تبدیل شد. در سال ۱۸۹۱، باوم خانواده خود را از داکوتای جنوبی به شیکاگو نقل مکان کرد. در آن زمان، شیکاگو برای نمایشگاه جهانی کلمبیا در سال ۱۸۹۳ آماده می شد. محقق لورا بارت اظهار داشت که شیکاگو «به طور قابل توجهی شبیه اوز است تا کانزاس». پس از کشف این که افسانه ها در مورد ثروت های بی حساب غرب بی اساس هستند، باوم «گسترش مرزهای آمریکا در اوز» را ایجاد کرد. از بسیاری جهات، خلقت باوم شبیه به مرز واقعی است مگر اینکه غرب در آن زمان هنوز توسعه نیافته بود. مانچکینز دوروتی که در ابتدای رمان با آن ها مواجه می شود، نمایند
ه کشاورزان است، همان طور که وینکی هایی که بعداً ملاقات می کند. افسانه های محلی می گویند که اوز، که به عنوان شهر زمرد نیز شناخته می شود، از یک ساختمان قلعه مانند برجسته در جامعه پارک قلعه در نزدیکی هلند، میشیگان، جایی که باوم در تابستان زندگی می کرد، الهام گرفت. جاده آجری زرد از جاده ای که در آن زمان با آجرهای زرد سنگفرش شده بود، در پیکسکیل، نیویورک، جایی که Baum در آکادمی نظامی Peekskill حضور داشت، مشتق شد. محققان باوم اغلب از نمایشگاه جهانی شیکاگو در سال ۱۸۹۳ («شهر سفید») به عنوان الهام بخش شهر زمرد یاد می کنند. افسانه های دیگر نشان می دهد که الهام از هتل دل کورونادو در نزدیکی سن دیگو، کالیفرنیا است. باوم مهمان مکرر هتل بود و چندین کتاب اوز را در آنجا نوشته بود. در مصاحبه ای در سال ۱۹۰۳ با پابلیشرز ویکلی , باوم گفت که نام "Oz" از کابینه پرونده او با برچسب "O-Z" آمده است. برخی از منتقدان معتقدند که اوز باوم ممکن است از استرالیا الهام گرفته شده باشد. استرالیا اغلب در زبان محاوره ای نوشته می شود یا به آن "Oz" می گویند. علاوه بر این، در "اوزمای اوز" (۱۹۰۷)، دوروتی در نتیجه طوفانی در دریا در حالی که او و عمو هنری
با کشتی به استرالیا سفر می کنند، به اوز بازمی گردد. مانند استرالیا، اوز یک قاره جزیره ای در غرب کالیفرنیا با مناطق مسکونی است که با یک بیابان بزرگ هم مرز است. شاید باوم قصد داشت اوز استرالیا یا سرزمینی جادویی در مرکز صحرای بزرگ استرالیا باشد. ماجراهای آلیس در سرزمین عجایب. باوم علاوه بر تأثیرپذیری از افسانه های برادران گریم و هانس کریستین اندرسن، به طور قابل توجهی تحت تأثیر رمان "«ماجراهای آلیس در سرزمین عجایب"» نویسنده انگلیسی لوئیس کارول در سال ۱۸۶۵ قرار گرفت. اگرچه باوم طرح رمان کارول را نامنسجم می دانست، اما منبع محبوبیت کتاب را خود آلیس می دانست - کودکی که خوانندگان جوان تر می توانستند با او همذات پنداری کنند، و این بر انتخاب دوروتی به عنوان قهرمان داستان توسط باوم تأثیر گذاشت. باوم همچنین تحت تأثیر دیدگاه کارول قرار گرفت که همه کتاب های کودکان باید به شکلی مجلل به تصویر کشیده شوند، خواندن آن لذت بخش باشد و حاوی هیچ درس اخلاقی نباشد. در دوران ویکتوریا، کارول این انتظار عمومی را رد کرده بود که کتاب های کودکان باید از درس های اخلاقی اشباع شوند و در عوض او معتقد بود که باید به کودکان اجازه داده شود که کودک
باشند. اگرچه باوم تحت تأثیر آثار انگلیسی کارول متمایز بود، با این وجود به دنبال خلق داستانی بود که دارای عناصر آمریکایی قابل تشخیصی مانند کشاورزی و صنعتی شدن بود. در نتیجه، باوم ویژگی های متعارف یک افسانه مانند جادوگران و جادوگران را با وسایل شناخته شده در زندگی خوانندگان جوانش در غرب میانه مانند مترسک ها و مزارع ذرت ترکیب کرد. تأثیر دنسلو. تصویرگر اصلی رمان، ویلیام والاس دنسلو، به توسعه داستان باوم کمک کرد و تأثیر زیادی بر نحوه تفسیر آن گذاشت. باوم و دنزلو رابطه کاری نزدیکی داشتند و با هم کار کردند تا داستان را از طریق تصاویر و متن ایجاد کنند. رنگ عنصر مهمی از داستان است و در سراسر تصاویر وجود دارد و هر فصل دارای نمایش رنگ متفاوتی است. دنزلو همچنین ویژگی هایی را به نقاشی های خود اضافه کرد که باوم هرگز آنها را توصیف نکرد. به عنوان مثال، دنزلو خانه ای و دروازه های شهر زمردی را با چهره هایی روی آنها ترسیم کرد. در کتاب های بعدی "اوز"، جان آر. نیل، که تمام دنباله ها را به تصویر می کشید، به استفاده از عناصری از تصویرسازی های قبلی دنزلو، از جمله چهره های روی دروازه های شهر زمرد ادامه داد. جنبه دیگر کلاه قیفی چوب د
ار حلبی است که تا کتاب های بعدی در متن ذکر نشده است، اما در تفسیر اکثر هنرمندان از این شخصیت، از جمله تولیدات صحنه ای و فیلم ۱۹۰۲–۰۹، ۱۹۰۸، ۱۹۱۰، ۱۹۱۴، ظاهر می شود. ۱۹۲۵، ۱۹۳۱، ۱۹۳۳، ۱۹۳۹، ۱۹۸۲، ۱۹۸۵، ۱۹۸۸، ۱۹۹۲، و دیگران. یکی از اولین تصویرگرانی که از کلاه قیفی استفاده نکرد، راسل اچ. شولز در نسخه انتشارات ویتمن در سال ۱۹۵۷ بود - شولز او را در حالی که گلدانی بر سر داشت به تصویر کشید. تصاویر لیبیکو ماراجا، که برای اولین بار در نسخه ایتالیایی سال ۱۹۵۷ ظاهر شد و همچنین در نسخه های انگلیسی زبان و نسخه های دیگر ظاهر شد، به دلیل به تصویر کشیدن او با سر برهنه مشهور است. کنایه هایی از آمریکای قرن نوزدهم. چندین دهه پس از انتشار، کار باوم منجر به تعدادی تفاسیر سیاسی شد، به ویژه در رابطه با جنبش پوپولیستی قرن ۱۹ در ایالات متحده. در مقاله ای در سال ۱۹۶۴ در "American Quarterly" با عنوان "جادوگر شهر اوز: تمثیل در مورد پوپولیسم"، آموزگار هنری لیتلفیلد اظهار داشت که این کتاب تمثیلی از بحث دو فلزی اواخر قرن نوزدهم در مورد سیاست پولی است. تز لیتلفیلد تا حدی مورد حمایت قرار گرفت اما به طور گسترده توسط دیگران مورد انتقاد قرار گر
فت. تفاسیر سیاسی دیگر به زودی دنبال شد. در سال ۱۹۷۱، ریچارد جی. جنسن، مورخ، در "The Winning of the Midwest" نظریه پردازی کرد که "Oz" از مخفف رایج "اونس" گرفته شده است که برای نشان دادن مقادیری از طلا و نقره استفاده می شود. پاسخ انتقادی. "The Wonderful Wizard of Oz" پس از اکران نقدهای مثبت منتقدان دریافت کرد. در سپتامبر ۱۹۰۰، "نیویورک تایمز" این رمان را ستود و نوشت که برای خوانندگان کودک و کودکان کوچکتر که هنوز نمی توانند بخوانند جذاب است. این بررسی همچنین تصاویر را به دلیل اینکه مکمل دلپذیری برای متن است، تحسین کرد. در طول دهه های بعدی پس از انتشار رمان در سال ۱۹۰۰، تحلیل انتقادی کمی از سوی محققان ادبیات کودک دریافت کرد. فهرست های پیشنهادی خواندنی که برای خوانندگان خردسال منتشر می شد، هرگز حاوی آثار باوم نبودند، و آثار او به ندرت در کلاس های درس تعیین می شدند. این عدم علاقه ناشی از تردید دانشمندان در مورد فانتزی، و همچنین به دلیل اعتقاد آنها به این بود که سریال های طولانی ارزش ادبی کمی دارند. در دهه های بعد بارها مورد انتقاد قرار گرفت. در سال ۱۹۵۷، مدیر کتابخانه های دیترویت، "جادوگر شگفت انگیز شهر اوز" را به
دلیل «هیچ ارزشی» برای کودکان امروزی، حمایت از «منفی گرایی» و برای رساندن ذهن کودکان به «سطح بزدل» ممنوع کرد. پروفسور راسل بی. نای از دانشگاه ایالتی میشیگان در پاسخ گفت: «اگر پیام کتاب های اوز - عشق، مهربانی و بی خودی، دنیا را به مکانی بهتر تبدیل می کند - امروز هیچ ارزشی به نظر نمی رسد، پس شاید زمان برای «ارزیابی مجدد» فرا رسیده باشد. علاوه بر فهرست کتاب های کودکان مورد تأیید کتابخانه دیترویت، بسیاری چیزهای دیگر نیز وجود دارد». در سال ۱۹۸۶، هفت خانواده مسیحی بنیادگرا در تنسی با گنجاندن این رمان در برنامه درسی مدارس دولتی مخالفت کردند و شکایت کردند. آنها مخالفت خود را با این رمان بر اساس تصویر جادوگران خیرخواه و ترویج این باور استوار کردند که ویژگی های انسانی یکپارچه «به جای خدادادی، به طور فردی توسعه یافته اند». یکی از والدین گفت: «من نمی خواهم فرزندانم به سوی ماوراء الطبیعه بی خدا فریفته شوند». دلایل دیگر عبارت بودند از آموزش رمان که زن ها با نرها برابر هستند و حیوانات شخصیت دارند و می توانند صحبت کنند. قاضی حکم داد که وقتی دربارهٔ رمان در کلاس صحبت می شد، والدین اجازه داشتند فرزندان خود را از کلاس خارج کنند.
در آوریل ۲۰۰۰، کتابخانه کنگره، "جادوگر شگفت انگیز شهر اوز" را «بزرگ ترین و دوست داشتنی ترین افسانه خانگی آمریکا» اعلام کرد و آن را اولین فانتزی آمریکایی برای کودکان و یکی از پرخواننده ترین کتاب های کودکان نامید. لئونارد اورت فیشر از "مجله The Horn Book Magazine" در سال ۲۰۰۰ نوشت که "اوز" «پیامی جاودانه از دورانی کمتر پیچیده دارد و همچنان به طنین انداز خود ادامه می دهد». فیشر خاطرنشان کرد که چالش ارزش گذاری برای خود در طول ناملایمات قریب الوقوع در طول ۱۰۰ سال گذشته کاهش نیافته است. دو سال بعد، در یک بررسی در سال ۲۰۰۲، بیل دیلینی از "Salem Press" باوم را به خاطر دادن فرصت به کودکان برای کشف جادو در چیزهای پیش پا افتاده در زندگی روزمره خود تحسین کرد. او همچنین باوم را به خاطر آموزش «میلیون ها کودک به خواندن در طول سال های حیاتی شکل گیری خود» ستایش کرد. در سال ۲۰۱۲ در فهرست ۱۰۰ رمان برتر کودکان منتشر شده توسط "School Library Journal" در رتبه ۴۱ قرار گرفت. نسخه ها. پس از ورشکستگی جورج ام. هیل در سال ۱۹۰۲، حق چاپ کتاب به شرکت بوون-مریل ایندیاناپولیس واگذار شد. این شرکت بیشتر کتاب های دیگر باوم را از ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۳ م
نتشر کرد ("پدر غاز، کتاب او" (تجدید چاپ)، "پادشاه جادویی مو" (تجدید چاپ)، "افسانه های آمریکایی" (چاپ مجدد)، "نقطه و توت مریلند" (چاپ مجدد)، "کلید اصلی"، "الفبای ارتش، الفبای" "نیروی دریایی"، "زندگی و ماجراهای بابانوئل"، "جزیره طلسم شده سرخدار"، "آوازهای پدر غاز") در ابتدا با عنوان "جادوگر جدید اوز". کلمه "جدید" به سرعت در چاپ های بعدی حذف شد و عنوان کوتاه شده "جادوگر شهر اوز" که اکنون آشنا بود، باقی ماند و برخی تغییرات متنی جزئی مانند "گل های زرد" و تغییر عنوان فصل از " نجات» به «چگونه این چهار نفر دوباره متحد شدند». نسخه هایی که منتشر کردند فاقد بیشتر رنگ های درون متنی و صفحات رنگی نسخه اصلی بود. بسیاری از اقدامات کاهش هزینه انجام شد، از جمله حذف برخی از چاپ های رنگی بدون جایگزینی آن با سیاه، چاپ چیزی به جای ریش سرباز با سبیل های سبز. زمانی که بام پس از اینکه فیلم و "نمایشنامه های پری و رادیویی" موفق به پرداخت هزینه های تولید نشد، اعلام ورشکستگی کرد، باوم حقوق تمام کتاب های منتشر شده توسط چیزی که اکنون بابز-مریل نامیده می شد را از دست داد. مجوز شرکت MA Donahue را دریافت کردند، که آنها را در نسخه های «کاغذ لک
ه دار» بسیار ارزان تر با تبلیغاتی که مستقیماً با کتاب های اخیر باوم منتشر شده توسط شرکت ریلی و بریتون، که از آن ها امرار معاش می کرد، رقابت می کرد، چاپ می کرد. "The Patchwork Girl of Oz"، کتاب جدید اوز برای سال ۱۹۱۳، برای افزایش فروش "جادوگر"، که دوناهو در یک آگهی تمام صفحه در "هفته نامه ناشران" (۲۸ ژوئن ۱۹۱۳)، "یکی از کتاب های بسیار عالی نوجوانان" باوم نامید. " در نامه ای به باوم به تاریخ ۳۱ دسامبر ۱۹۱۴، FK Reilly ابراز تاسف کرد که خریدار معمولی که در یک فروشگاه خرده فروشی کار می کند نمی داند چرا باید از او انتظار داشت که ۷۵ سنت برای یک نسخه از "Tik-Tok of Oz" خرج کند در حالی که می تواند یک نسخه بخرد. "ویزارد" بین ۳۳ تا ۳۶ سنت. باوم قبلاً نامه ای نوشته بود و از معامله دوناهو شکایت کرده بود، که تا زمانی که این معامله "انجام" شده بود از آن خبر نداشت، و یکی از سرمایه گذارانی که حقوق "جادوگر شهر اوز" را در اختیار داشت، پرسیده بود که چرا حق امتیاز برای هر نسخه فقط پنج یا شش سنت است. بسته به مقدار فروخته شده، که برای Baum معنی نداشت. نسخه جدیدی از Bobbs-Merrill در سال ۱۹۴۹ که توسط Evelyn Copelman به تصویر کشیده شد