Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گرومو آپولا (به ایتالیایی: Grumo Appula) یک کومونه در ایتالیا است که در استان باری واقع شده است. خصوصیات. گرومو آپولا ۸۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۰۰۷ نفر جمعیت دارد و ۱۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ویسانو (به ایتالیایی: Visano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. خصوصیات. ویسانو ۱۱٫۲۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۹۶۷ نفر جمعیت دارد و ۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آبارما نام یک سرده از زیرخانواده کهوریان است. آبارما یک جنس که در جنگل های قلمرو نو گرمسیری از راسته حبوبات، خانواده باقلاییان است. آن ها در مکزیک و بولیوی رشد و نمو می کنند. بیشتر گونه های این جنس در جنگل های حوزه رودخانه آمازون در گویان پراکنش دارند.
مونتورفانو (به ایتالیایی: Montorfano ) به معنی "تپه ی یتیم" یک کومونه در ایتالیا است که در استان کومو، لمباردی واقع شده است. خصوصیات. مونتورفانو ۳٫۵۳ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۴۸۹ نفر جمعیت دارد و ۴۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اوسوچیو (به ایتالیایی: Ossuccio) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در ترمتزینا واقع شده است. خصوصیات. اوسوچیو ۸٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۹۷۵ نفر جمعیت دارد.
ترمتسو (به ایتالیایی: Tremezzo) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در ترمتزینا واقع شده است. خصوصیات. ترمتسو ۸٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۳۱۴ نفر جمعیت دارد و ۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
دریتسونا (به ایتالیایی: Drizzona) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کریمونا واقع شده است. خصوصیات. دریتسونا ۱۱٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۵۳۲ نفر جمعیت دارد.
گرونتاردو (به ایتالیایی: Grontardo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کریمونا واقع شده است. خصوصیات. گرونتاردو ۱۲٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۶۵ نفر جمعیت دارد و ۴۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سن مارتینو دل لاگو (به ایتالیایی: San Martino del Lago) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کریمونا واقع شده است. خصوصیات. سن مارتینو دل لاگو ۱۰٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۵۰۱ نفر جمعیت دارد.
پیادنا (به ایتالیایی: Piadena) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کریمونا واقع شده است. خصوصیات. پیادنا ۱۹ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۶۰۱ نفر جمعیت دارد و ۳۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ولتیدو (به ایتالیایی: Voltido) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کریمونا واقع شده است. خصوصیات. ولتیدو ۱۲٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۴۳۶ نفر جمعیت دارد.
لیرنا (به ایتالیایی: Lierna) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لکو واقع شده است. لیرنا از لحاظ تاریخی مجلل ترین شهر در تمام دریاچه کومو محسوب می شود و به دلیل زیبایی آن را "الماس دریاچه کومو" نیز می نامند. لیرنا (Lierna Lake Como) از نظر تاریخی به عنوان مجلل ترین و انحصاری ترین شهرک در سراسر دریاچه کومو شناخته می شود. این شهر در منطقه لمباردیا، در استان لکو، در شمال غربی ایتالیا واقع شده و همراه با مناجو، ترمتزو، وارنا و بلاجیو بخشی از ناحیه مرکزی دریاچه کومو را تشکیل می دهد. لیرنا در ساحل شرقی دریاچه قرار دارد و چشم اندازی مستقیم به بلاجیو دارد. این شهر به دلیل سطح بالای حریم خصوصی و سکونتگاه های لوکس خود شناخته شده است. چشم انداز طبیعی اطراف لیرنا توسط لئوناردو داوینچی مستندسازی و بررسی شده است و به آن ارزش تاریخی و زیبایی شناسی مضاعفی بخشیده است. لیرنا همچنان پروفایلی خصوصی و گزینشی حفظ کرده است: نه گردشگری انبوه دارد و نه زیرساخت های تجاری بزرگ، و اغلب معاملات ملکی آن به صورت خصوصی ("off market") از طریق شبکه های اعتماد بین المللی و مشاوران اختصاصی انجام می شود. ارزش ویلاهایی با چشم انداز دریاچه به بیش
از ۱۰۰ میلیون یورو می رسد. خصوصیات. لیرنا ۱۱٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۱۷۶ نفر جمعیت دارد.
سوسک های واکسی یا آباکس نام یک سرده از تیره سوسک های زمینی است. تعداد گونه های شناخته شده بیش از ۱۰۰ و زیرگونه در این جنس را شامل می شود. این سوسک ها دارای بال پوش هایی جلاخورده به رنگ سیاه می باشد. این سوسک ها گوشتخوارند.
عجم (باند) یک گروه موسیقی ایرانی است که موسیقی نوین را با استفاده از عناصر موسیقی بومی ایرانی خلق می کند. در واقع تمرکز این پروژه بر روی موسیقیِ مردمی است. عجم پروژه ای ست موسیقایی که از اوایل سال ۲۰۱۰ در شهر لندن تشکیل شده و سعی دارد با زبانی امروزی عرضِ ادبی کند به موسیقی های بومیِ ایران. تمرکز اصلی گروه عجم روی موسیقی های مردمی ست که عبارتند از موسیقی های ویژهٔ انجام کار، موسیقی های مراسم و آیین های گوناگون، موسیقی های اوقات فراغت و مناسبات اجتماعی و …. موسیقی گروه عجم تلاشی ست برای آشنا کردن شنوندهٔ امروزی با روحیهٔ حماسی و هیجان انگیز موسیقیِ بومی ایران در قالب های نوین. امید بر آن است که با استفاده از فرم ها و حالت هایی که از سبک های شناخته شدهٔ روز الهام گرفته، گوشِ شنوندهٔ غیر ایرانی هم به اصوات و الحان موسیقی ایرانی عادت کند. قطعات این گروه عموماً از ارائهٔ بخش هایی از موسیقی بومی و پیدا کردن بعضی از مشترکاتِ آن سنت موسیقایی با موسیقی روز، شکل می گیرد. صوت آراییِ موسیقی عجم ملغمه ای ست پسا مدرن، که از اصوات سنتی، محلی و ایلاتی، تا اصوات کوبنده و لرزندهٔ موسیقیِ شهریِ روز تشکیل شده است. سبکِ خواندن در
عجم، از فرم های موجود و متداول در فرهنگِ عام ایرانی الهام گرفته است؛ به خصوص فرم ها و شیوه های خواندن گفتاری و آوازی مانند: بحر طویل، نقالی، ضربی خوانی، برخی فرم های آوازیِ محلی و سنتی، نوروز خوانی، روایت خوانی، انواع داستان گویی، نمایش های طنز و روحوضی، انواع حالت های متعلق به موسیقی مذهبی و آیینی، و…. این سبک ها تا حدودی به عنوانِ جایگزین های بومی، برای فرم های بیگانهٔ رایج در موسیقی امروز در نظر گرفته شده است. شیوه اجرای عجم ریشه در انواع نمایش های مردمی مانند پرده خوانی، معرکه گیری، نقالی و تعزیه خوانی، و… دارد. خانوادهٔ عجم. عجم از چهار عضو اصلی که به عنوان «خانواده عجم» شناخته می شوند و چند عضو فرعی از نوازندگان ایرانی که در ضبط ها و کنسرت ها به گروه کمک می کنند، تشکیل شده است. عجم ماحصل فکری (ایده های) امین محمد فولادی (امین عجمی) است و اعضای اصلی گروه را آرش فیاضی، نریمان اکرمی و سارا فطرس تشکیل می دهند. امین عجمی آهنگساز و ترانه سرای اصلی گروه است که چینش و فرم دهی اولیه و خلق ملودی های اکثر قطعات را نیز انجام می دهد. آرش فیاضی عهده دار تنظیم بخش های ملودیک و خالق برخی از قطعات، بخصوص قطعات بی کلام،
می باشد و گاهی در بسط و گسترش اشعار و کلام عجم را یاری می کند. نریمان اکرمی تهیه کننده (تهیه کننده موسیقایی) اکثر قطعات موجود عجم است که عموماً در پیشبرد تنظیم ها همکاری می کند و تخصص و تمرکزش بر بخش اصوات الکترونیک، درامز و چینش بخش های کوبه ای می باشد. سارا فطرس نوازنده سازهای کوبه ای ایرانی است که در تنظیم و تدوین ادوات کوب های ایرانی عجم را یاری می کند. خانواده عجم شامل اعضای دیگری نیز بوده است؛ پرهام بهادران (یکی از اولین اعضای گروه عجم)، زرتشت صفری و همچنین شهره خاتون. سعیدی نقدی، نوازنده درامز و گیتار بیس، از دیگر اعضای خانواده عجم است که عجم را در چندین اجرا همراهی کرده یکی از جوانترین اعضای خانواده عجم «آرسام بابایی» است که ار دوستان قدیمی گروه عجم بوده و عجم را با نوازندگی سازهای کششی و پرکاشن در چندین قطعه همراهی کرده است. خانواده عجم پذیرای هنرمندان مهمان نیز بوده که با حضورشان در کارهای عجم، رنگ خاصی از موسیقی نواحی خود را به آن قطعه بخشیدهاند. از اولین مهمانان عجم می توان «عرفان شاهو» (خواننده بخش کردی در قطعه خزان) و «میرکاظم جعفری» (خواننده الحان کوهپایهٔ البرز در قطعات حسین خان و شهمیرزادی)
را نام برد. مهمانان اخیر عجم «مهدی بوستانی» و «طناز زند» بوده اند که حاصل همکاری این خوانندگان قطعه «در و از کن» بوده است. بدون شک برجستهترین همکاری عجم با «جمال محمدی» و گروه موسیقی کایر در تهیه و ضبط یکی از قطعات آلبوم «رگ و ریشه» می باشد که آواز این قطعه توسط استاد برجسته و میراث دار موسیقی مازندران، «استاد ابوالحسن خوشرو» اجرا گردید. پری فولادی نیز در برخی اهنگها کمک کرده است. خلاصه اعضای گروه. ‎امین محمد فولادی (امین عجمی): آهنگساز، شاعر/ترانه سرا، تهیه کننده، خواننده، نوازنده پرهام بهادران: ترانه سرا، تنظیم کننده، خواننده، نوازنده ‎آرش فیاضی: تنظیم کننده، سراینده اشعار، خواننده، نوازنده ‎نریمان اکرمی: تنظیم کننده، تهیه کننده، پرکاشن ‎سارا فطرس: نوازنده سازهای کوبهای، تنظیم ادوات کوبه ای خانواده عجم. ‎زرتشت صفری: نوازنده سازهای بادی، همخوان ‎شهره خاتون: نوازنده کیبورد، همخوان ‎سعید نقدی: گیتار بیس، درامز ‎آرسام بابایی: سازهای کششی، پرکاشن مهمانان عجم. عرفان شاهو: خواننده، نوازندهٔ تنبور کاوه سروریان: نی، تنبک ‎میرکاظم جعفری: خواننده ‎مهدی بوستانی: خواننده سروش عمومی: درامز و پرکاشن ‎طناز زند: خواننده دیس
کوگرافی. آلبوم ها. - رقص مردونه (۲۰۱۰) انتشار با هزینه شخصی در لندن و نیز فروش آنلاین از طریق iTunes و Amazon - رگ و ریشه (۲۰۱۶) انتشار و توزیع در ایران مؤسسه هنری نغمه هفت اقلیم تک آهنگ ها. - نوروزخوانی (۲۰۱۱) - بشکن (۲۰۱۱) - شهمیرزادی (۲۰۱۲) - اومدم (۲۰۱۳) - بایرام (۲۰۱۴) - در و از کن (۲۰۱۵) سبک «رگ و ریشه». گروه عجم از ابتدای شکل گیری همواره برای ایجاد و ثبت سبکی نوین در موسیقی ایرانی که از موسیقی بومی ایران ریشه می گیرد، تلاش کرده. سبکی که عجم تلاش کرده به وجود آورد به «موسیقی مردمی» نزدیکی بیشتری دارد تا موسیقی هنری و سعی شده سبکی ایجاد کند با ریشه های محلی و فرمی شهری؛ سبکی که، بنظر این گروه، در ایران به اندازه کافی به آن پرداخته نشده و در سطوح بین المللی نیز کمتر ارائه و نمایان شده است. «رگ و ریشه» در واقع بیانگر اهمیت موقعیت جغرافیایی و اجتماعی در شکل گیری هویت و ریشه دار بودن موسیقی می باشد. در ارائه این سبک، عجم تلاش داشته از فرم های موسیقی مردم کوچه و بازار وام بگیرد؛ فرمهایی مانند نقالی یا به عبارتی دیگر موسیقی قهوه خانه ای، موسیقی مراسم مذهبی مانند تعزیه، موسیقی های ورزش های باستانی و زورخانه ای،
روایت خوانی، نمایش های طنز و روحوضی و بسیاری از فرم های رایج مشاهده شده در فرهنگ عام ایرانی. هر چند سرچشمه واصل سبک «رگ و ریشه» صرفاً مختص ایران نیست و می تواند الگویی باشد برای تمامی کسانی که تلاش دارند فرهنگ موسیقهای ریشه دار هر ناحیه ای را گسترش و ترویج دهند، و به نوعی از هویت بومی خود در برابر نفوذ فرهنگ های سفارشی و تجاری پاسداری نمایند. همان طور که پیشتر توضیح داده شد، سبک «رگ و ریشه» تلاشی است برای ایجاد و ثبتِ سبکی نوین در موسیقی ایرانی که از موسیقی بومی ایران ریشه می گیرد و آن را در قالبی امروزی ارائه می کند. سبک «رگ و ریشه» را می توان نوعی موسیقی «بومی-مردمی» نامید که از موسیقی ملی ایران، و موسیقی نواحی ایران بهره جسته است و از این جهت دارای عناصری است که به هویت موسیقاییِ بافت های مختلف جامعه نزدیک است؛ بنابراین سلیقه موسیقایی طیف گسترده ای از مخاطبان را شامل می شود. سبک «رگ و ریشه» در تقابل و ضدیت با «جهانی شدن» نیست بلکه خط مشی ای ست برای کسانی که بر این باورند که حفاظت و صیانت از گوناگونی فرهنگ های غنی انسانی به سود جامعه جهانی بوده و جامعه جهانی ازآن بهره ها خواهد برد. سبک خواندن و اشعار (بحرط
ویل، ضربی خوانی و نوروزخوانی). سبک خواندن و اجرا در عجم، از فرم های آواز بومی تأثیر فراوان گرفته که این سبک های رایج عموماً براساس قالب های شعریِ خاصی می باشند. به ویژه قالب بحرطویل که گروه عجم برای بیان مضامین و و پیام هایش در بسیاری از آثارش استفاده کرده است. بحرطویل عموماً با لحنی روایتی و گفتاری خوانده می شود و قالبی است شعری و نوعی نثر موزون در ادبیات فارسی که بر خلاف سایر قالب های شعر سنتی فارسی، الزامی برای داشتن ابیات و مصراع های مساوی در آن وجود ندارد. بحرطویل در ادبیات فارسی مترادف است با شعر عامیانه و اغلب برای بیان سخنان طنز و هزل به کار می رود، اما شعرهای جدیتر مانند مرثیه، اشعار مدح و ثنا، و رجزخوانی نیز با قالب بحرطویل سروده شدهاند. این قالب شعری در «تعزیه» بسیار استفاده شده و می شود. عجم از این قالب شعری به عنوان جایگزینی برای «رپ» استفاده می کند و مؤکداً بر این باور است که تفاوت های اساسی و بنیادین میان بحرطویل و سبک رپ وجود دارد؛ به خصوص اینکه قالب بحر طویل دارای وزن طبیعی و کاملاً منطبق با زبان فارسی است. از نمونه های بکارگیری بحر طویل در آثار عجم می توان به بحرطویل اعجمی، بایرام، اغواگر، ط
یبه جان، بشکن و نوروز خوانی اشاره کرد. از فرم های خواندن و قالب های شعری که عجم از آن ها الهام گرفته می توان به ضربی خوانی و پاضربی اشاره کرد. این فرم ها که از فرم های رایج فرهنگ عام شهری می باشند و در اجرای مطرب ها نقش بسیار پررنگ دارند به ویژه در شهرهایی مانند تهران و اصفهان. از خصایص قابل توجه ضربی خوانی و پاضربی پایه عروضی آن است که دارای یک هجای کوتاه (غیر مؤکد) و به دنبالش یک هجای بلند (مؤکد) می باشد. در ادبیات این پایه عروضی «وتد مجموع» نام دارد که پایه های ریتمیک سرزنده و مهیج را می سازند. لحن پاضربی و ضربی خوانی، مخلوطی ست از عبارات و اصطلاحات ادبی و عامیانه که پایه ای منظوم و هم قافیه دارند و آن را «بند» گویند و هر بند دارای طول های متفاوت می باشد. «نوروزخوانی» واژه بسیار گسترده ای است که به آهنگ هایی گفته می شود که در حوالی سال نوِ ایرانی اجرا می شود و فرا رسیدن نوروز را اعلان می کنند. در این آیین سنتی، کشاورزان و روستاییانی که زندگی روزمره شان از شرایط جوّی و آب و هوای محیط تأثیر می پذیرد، به شهرهای مجاور سفر می کنند تا با خواندن ترانه های محلی در وصف بهار و اشعاری با مضامین عرفانی و مذهبی، آمدن ب
هار را شادباش بگویند و از اهالی شهر برای آوردن این خبر خوش مژدگانی و عیدی طلب می کنند. امین عجمی در مورد شیوه های مختلف نوروزخوانی در مناطق باستانی طبرستان، کومش، ری و استرآباد در کوهپایه های البرز و حاشیه دریای خزر مطالعات و تحقیقات میدانی انجام داده است و تلاش دارد که دست آوردهای خود رو در سبک خواندنی که در عجم به کار می رود استفاده کند. هر چند دسته بندی گونه های مختلف نوروزخوانی به عنوان سبک دشوار می نماید، اما سرزنده بودن، رندی و تیزهوشیِ نوروزخوانان از ویژگی هایی بودهاند که عجم در سبک اجرا و خواندن از آن تأثیر بسیار گرفته. فلسفهٔ عجم. "عجم" برای مردم فارسی زبان اسمی ست تاریخی با تعابیر و معانی گوناگون. به عبارتی، این واژه برای اقوامِ مسلمانی استفاده می شده که از نژادهای "غیر عرب" بودند و در زبان عربی به معنی گنگ یا لال می باشد. با انتخاب این اسم برای این پروژه موسیقایی، امید بر آن است که مخاطبان را با معانی گوناگون این واژه آشنا سازیم و کمی از تنگ نظری های موجود در رابطه با این واژه بکاهیم. برای گروه موسیقی عجم، این نام معانی زیادی دارد که در ذیل به آن ها اشاره می شود ولی از یک منظر می توان گفت که عجم، ی
ادبودی است از فراز و نشیب های تاریخ ایران زمین که موجبِ غنایِ تنوع و ترکیبِ قومی و فرهنگی ایران امروز شده است. واژه عجم، در ادبیات فارسی نیز کاربرد بسیار داشته و شاعرانی نظیر فردوسی، سعدی، مولوی، جامی، نظامی، ابوسعید ابوالخیر، و… از واژهٔ عجم در اشعار خود استفاده کرده اند. همچنین، این واژه، در نامگذاری های جغرافیایی (عراقِ عجم- ناحیهٔ مرکزی و غرب ایران- در دوران تیموری تا قاجار)، القاب شعرا (امیر پازواری- شیخ عجم- شاعر طبری زبان دوران صفویه)، نامگذاری گوشه های موسیقی (بیات عجم در دستگاه راست پنجگاه)، و بسیاری موارد دیگر، مورد کاربردِ خودِ ایرانیان نیز بوده است. این نامگذاری، همچنین، تهنیتی ست به اقلیت های ایرانی الاصلِ ساکن حاشیهٔ جنوبی خلیج فارس، که خود را با افتخار «عجمی» خطاب می کنند. قابل ذکر است که برای بخش بزرگی از عوامِ عرب زبانِ امروز، این واژه کاربرد توهین آمیز ندارد و در برخوردهای متعدد با عرب زبانان، مشاهده شده که اکثریت از این واژه به معنی ایرانی یا غیرعرب یاد می کنند و تعداد کثیری هم هیچ آشنایی ای با این واژه ندارد؛ بنابراین- درحالی که امروزه واژه عجم برای اغلب ایرانی ها و اعراب معنی تحقیر آمیز ن
دارد- تأکید بر معانی منفیِ این واژه، بیشتر از سویِ افرادی ست که مروج کینه توزی و دشمن ورزی هستند؛ که این امر به هیچ وجه هدف ما نبوده و نیست. علاوه بر تعاریف قومی و جغرافیایی، واژهٔ عجم مفاهیم ادبی نیز دارد که در اشعار کلاسیک مشاهده می شوند. به ویژه در اشعار عطار و مولوی، «اعجمی» صفتی ست که بر شخصی گفته می شود که از حقیقت یا رازی آگاه است که بنابر شرایط، نمی تواند آن را فاش کند؛ لذا تجاهل می کند، یا به عبارتِ ادبی: «خویشتن را اعجمی می سازد». در اشعاری که در پروژهٔ عجم ارائه می شود، به معانی گوناگون این واژه اشاره می شود. موسیقی گروه عجم، تلاشی ست برای آشنا کردنِ شنونده امروزی با روحیهٔ حماسی و هیجان انگیزِ موسیقیِ بومی ایران، در قالب های نوین. امید است که با استفاده از فرم های الهام گرفته از سبکهایِ شناخته شدهٔ روز، گوش مخاطبِ غیر ایرانی را هم به اصوات و الحانِ ایرانی عادت دهیم. پروژهٔ عجم، عرض ادبی ست به فرهنگ های زندهٔ بومی ایران. برخی از این فرهنگ ها با کشورهای همسایه مشترک هستند، و این نمونه ای ست از تأثیرگذاری و تأثیر پذیریِ فرهنگ ایرانی، که نشان دهندهٔ گستردگیِ مرزهای فرهنگیِ ایران نسبت به مرزهای بین الم
للی امروز می باشد.
کارپینو (به ایتالیایی: Carpino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فوجا واقع شده است. خصوصیات. کارپینو ۸۲٫۴۹ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۶۴۲ نفر جمعیت دارد و ۱۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر پیتسولی خواهرخواندهٔ کارپینو هست.
لسینا (به ایتالیایی: Lesina) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فوجا واقع شده است. خصوصیات. لسینا ۱۵۹ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۳۹۵ نفر جمعیت دارد.
اورتا نوا (به ایتالیایی: Orta Nova) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فوجا واقع شده است. خصوصیات. اورتا نوا ۱۰۳ کیلومترمربع مساحت و ۱۷٬۷۹۳ نفر جمعیت دارد و ۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
استان شرقی (به لاتین: Eastern Province) یکی از استان های کنیا است که مرکز آن امبو است. خصوصیات. استان شرقی ۱۴۰٬۶۹۸٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۶۶۸٬۱۲۳ نفر جمعیت دارد.
استان شمال شرقی (به لاتین: North Eastern Province) یکی از استان های کنیا بود. خصوصیات. استان شمال شرقی ۱۲۷٬۳۵۸٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۳۱۰٬۷۵۷ نفر جمعیت داشت.
سیتسانو (به ایتالیایی: Sizzano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان نووارا واقع شده است. خصوصیات. سیتسانو ۱۰٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۵۲ نفر جمعیت دارد.
استان مرکزی (به لاتین: Central Province) یکی از استان های کنیا بود. خصوصیات. استان مرکزی ۱۱٬۴۴۹٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۳۸۳٬۷۴۳ نفر جمعیت داشت.
استان ریفت ولی یا استان درهٔ کافتی (به لاتین: Rift Valley Province) یکی از استان های کنیا بوده. خصوصیات. استان ریفت ولی ۱۸۲٬۵۰۵٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۰٬۰۰۶٬۸۰۵ نفر جمعیت داشت.
ترینیتاپولی (به ایتالیایی: Trinitapoli) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بارلتا-آندریا-ترانی واقع شده است. خصوصیات. ترینیتاپولی ۱۴۷٫۶۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۴٬۴۲۶ نفر جمعیت دارد.
تاوریسانو (به ایتالیایی: Taurisano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لچه واقع شده است. خصوصیات. تاوریسانو ۲۳ کیلومترمربع مساحت و ۱۲٬۶۷۵ نفر جمعیت دارد و ۱۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر فرخنال د لا سیرا خواهرخواندهٔ تاوریسانو هست.
پالاجیانو (به ایتالیایی: Palagiano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تارانتو واقع شده است. خصوصیات. پالاجیانو ۶۹٫۰۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۶٬۱۲۰ نفر جمعیت دارد و ۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کولوبرارو (به ایتالیایی: Colobraro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ماترا واقع شده است. خصوصیات. کولوبرارو ۶۵٫۹۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۰۸ نفر جمعیت دارد و ۶۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
گراسانو (به ایتالیایی: Grassano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ماترا واقع شده است. خصوصیات. گراسانو ۴۱٫۶۳ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۲۲۸ نفر جمعیت دارد و ۵۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کالورا (به ایتالیایی: Calvera) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا واقع شده است. خصوصیات. کالورا ۱۵ کیلومترمربع مساحت و ۵۲۲ نفر جمعیت دارد.
فیلیانو (به ایتالیایی: Filiano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا واقع شده است. خصوصیات. فیلیانو ۷۰ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۲۹۳ نفر جمعیت دارد و ۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
استان غربی (به لاتین: Western Province) یکی از استان های کنیا بود. خصوصیات. استان غربی ۷٬۴۰۰٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۳۳۴٬۲۰۲ نفر جمعیت داشت.
مونته مورو (به ایتالیایی: Montemurro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا واقع شده است. خصوصیات. مونته مورو ۵۶٫۵۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۲۸ نفر جمعیت دارد و ۷۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مولیترنو (به ایتالیایی: Moliterno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا واقع شده است. خصوصیات. مولیترنو ۹۷٫۶۳ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۳۴۵ نفر جمعیت دارد و ۸۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پینیولا (به ایتالیایی: Pignola) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا واقع شده است. خصوصیات. پینیولا ۵۵ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۴۱۹ نفر جمعیت دارد و ۹۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
روتوندا (به ایتالیایی: Rotonda) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا واقع شده است. خصوصیات. روتوندا ۴۲ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۶۳۲ نفر جمعیت دارد و ۶۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سن چیریکو راپارو (به ایتالیایی: San Chirico Raparo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا واقع شده است. خصوصیات. سن چیریکو راپارو ۸۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۱۹ نفر جمعیت دارد و ۷۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تراموتولا (به ایتالیایی: Tramutola) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا واقع شده است. خصوصیات. تراموتولا ۳۶٫۴۸ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۲۵۰ نفر جمعیت دارد و ۶۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سن پیترو آپوستولو (به ایتالیایی: San Pietro Apostolo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کاتانزارو واقع شده است. خصوصیات. سن پیترو آپوستولو ۱۱٫۵۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۷۲۰ نفر جمعیت دارد و ۷۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ساتریانو (به ایتالیایی: Satriano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کاتانزارو واقع شده است. خصوصیات. ساتریانو ۲۲ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۴۴۱ نفر جمعیت دارد و ۲۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سیمری کریچی (به ایتالیایی: Simeri Crichi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کاتانزارو واقع شده است. خصوصیات. سیمری کریچی ۴۶٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۶۹۹ نفر جمعیت دارد.
سوراتو (به ایتالیایی: Soverato) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کاتانزارو واقع شده است. خصوصیات. سوراتو ۷٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۱۴۳ نفر جمعیت دارد و ۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سن فلورو (به ایتالیایی: San Floro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کاتانزارو واقع شده است. خصوصیات. سن فلورو ۱۸ کیلومترمربع مساحت و ۷۲۶ نفر جمعیت دارد و ۲۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تورتورا (به ایتالیایی: Tortora) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در استان کزنتزا واقع شده است. خصوصیات. تورتورا ۵۸٫۲۶ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۹۷۴ نفر جمعیت دارد و ۳۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ترنتا (به ایتالیایی: Trenta) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کزنتزا واقع شده است. خصوصیات. ترنتا ۴ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۶۱۶ نفر جمعیت دارد و ۶۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تارسیا (به ایتالیایی: Tarsia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کزنتزا واقع شده است. خصوصیات. تارسیا ۴۹٫۳۵ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۲۷۲ نفر جمعیت دارد و ۱۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سن پیترو این گوارانو (به ایتالیایی: San Pietro in Guarano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کزنتزا واقع شده است. خصوصیات. سن پیترو این گوارانو ۴۸ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۷۲۰ نفر جمعیت دارد و ۶۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سن فیلی (به ایتالیایی: San Fili) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کزنتزا واقع شده است. خصوصیات. سن فیلی ۲۰ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۵۵۹ نفر جمعیت دارد و ۵۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر Itambé خواهرخواندهٔ سن فیلی هست.
روویتو (به ایتالیایی: Rovito) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کزنتزا واقع شده است. خصوصیات. روویتو ۱۰ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۰۷۸ نفر جمعیت دارد و ۷۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پاپاسیدرو (به ایتالیایی: Papasidero) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کزنتزا واقع شده است. خصوصیات. پاپاسیدرو ۵۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۱۹ نفر جمعیت دارد و ۲۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اورسومارسو (به ایتالیایی: Orsomarso) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کزنتزا واقع شده است. خصوصیات. اورسومارسو ۹۰ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۱۲ نفر جمعیت دارد و ۱۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اومبریاتیکو (به ایتالیایی: Umbriatico) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کروتون واقع شده است. خصوصیات. اومبریاتیکو ۷۲ کیلومترمربع مساحت و ۹۳۰ نفر جمعیت دارد و ۴۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
هفتم بزرگ () در موسیقی کلاسیک فرهنگ غربی، فاصله ای در موسیقی است که دربردارنده هفت نت روی خط حامل می شود. هفتم بزرگ یکی از دو حالت ممکن هفتم است و بزرگ خوانده می شود چراکه هفتم بزرگ یازده نیم پرده را پوشش می دهد و همتایش هفتم کوچک، ده نیم پرده را. برای نمونه فاصله دو (C) تا سی (B) یک هفتم بزرگ به حساب می آید چنان که سی، یازده نیم پرده بالاتر از دو قرار گرفته است و هفت نت میان دو تا سی وجود دارد. هفتم افزوده و هفتم کاسته نیز همین میزان نت را در خود جای می دهند با این تفاوت که تعداد نیم پرده های آن ها متفاوت است (هفتم افزوده ۱۲ نیم پرده و هفتم کاسته، ۹ نیم پرده دارد.)
سانتا پائولینا (به ایتالیایی: Santa Paolina) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آولینو واقع شده است. خصوصیات. سانتا پائولینا ۸ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۵۷ نفر جمعیت دارد و ۵۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پائولیسی (به ایتالیایی: Paolisi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بنونتو واقع شده است. خصوصیات. پائولیسی ۶٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۹۹۰ نفر جمعیت دارد.
سالنتو (به ایتالیایی: Salento) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سالرنو واقع شده است. خصوصیات. سالنتو ۲۳ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۰۴۹ نفر جمعیت دارد و ۴۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مونتوریو نی فرنتانی (به ایتالیایی: Montorio nei Frentani) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کامپوباسو واقع شده است. خصوصیات. مونتوریو نی فرنتانی ۳۱ کیلومترمربع مساحت و ۴۷۸ نفر جمعیت دارد و ۶۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پیتراکوپا (به ایتالیایی: Pietracupa) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کامپوباسو واقع شده است. خصوصیات. پیتراکوپا ۱۰٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۴۶ نفر جمعیت دارد.
لیکوی ابوت نام یک گونه از تیره سسکیان است. لیکوی ابوت یک گونه از خانوادا لیکویی های زمینی است.پراکندگی این گونه پرنده مناطق وسیعی از رشته کوه هیمالیا در جنوب آسیا و جنگل هایی در جنوب شرق آسیا می باشد. مشخصات. بالغین لیکوی ابوت با چانه ی قهوه ای ،دم کوتاه،حرکت این گونهوپرنده به صورت جابه جاش شدنی می باشد.گلوی آن دارای رنگی شبیه به خاکستری و سفید همراه با خال های نقطه ای سفید رنگ در مرکز گردن.طول بدن این پرنده ۱۲-۱۳ سانتی متر (۴.۷-۵.۱)،با یک سر به اندازه ۳۹-۴۴ میلی متر و دم با طول ۵۵-۶۱ میلی متر . اینوپرنده در جنگل اغلب سر و صدای زیادی به پا می کند. پراکندگی و زیستگاه. در جنوب آسیا،در کشورهایی همچون نپال تا ایالت آروناچال پرادش در هند و روستای آسام در جون ایالت آسام،و هیر بومی در ایالت مگالایا. همچنین این پرنده در شرق و جوب شرقی پاکستان ،و شرق ایالت گهات در شمال شرقی آندرا پرادش حضور دارد.