Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بعد از این نقطه، هیچگاه اندازه سنای روم به شدت تغییر نکرد. در دوره امپراتوری، همان طور که در اواخر جمهوری هم وجود داشت، می توان با انتخاب یک کنسول (یک دادرس با وظایف مالی) به یک سناتور تبدیل شد، اما تنها در صورتی که یکی از آنها در حال حاضر از مقام سناتوری برخوردار باشد. علاوه بر موکلان، مقامات منتخب دارای طیف وسیعی از مناصب ارشد، طبق روال دفترهایی که در آن ها برگزار می شد، به طور مرتب به مقام سناتوری اعطا می شدند. اگر فردی از درجه سناتوری نبود، برای او سناتور دو راه وجود داشت. طبق روش اول، امپراتور دستی به آن فرد اختیار داد تا بتواند برای انتخابات در دوره چهارم انتخابات شرکت کند، در حالی که طبق روش دوم، امپراتور با صدور حکمی آن فرد را به مجلس سنا منصوب می کرد. در زمان امپراتوری، قدرتی که امپراتور بر سنا داشت، کاملاً مطلق و بی چون و چرا بود. این دو کنسول بخشی از سنا بودند اما قدرت بیشتری نسبت به سناتورها داشتند. در طول جلسات سنا، امپراتور بین دو کنسول می نشست، و معمولاً به عنوان رئیس ریاست وظیفه می کرد. سناتورهای امپراتوری اولیه می توانستند سؤالات غیرمستقیم بپرسند یا درخواست کنند که یک اقدام خاص توسط سنا انجا
م شود. سناتورهای عالی رتبه قبل از مقامات پایین تر صحبت می کردند، اگرچه امپراتور می توانست هر زمان که دلش بخواهد و هرطور که می خواهد صحبت کند. علاوه بر امپراتور، در غیاب امپراتور، کنسول ها نیز می توانند ریاست سنا را به عهده بگیرند. از آنجا که هیچ سناتور نمی توانست بدون تصویب امپراتور برای انتخابات در یک دفتر اصلی شرکت کند، سناتورها معمولاً به لوایحی که توسط امپراتور ارائه شده بود رأی ندادند. اگر یک سناتور یک لایحه را نپذیرفت، معمولاً با حضور در جلسه سنا در روزی که قرار بود این لایحه رای داده شود، مخالفت خود را نشان داد. در حالی که مجامع رومی بعد از تأسیس امپراتوری به ملاقات خود ادامه می دادند، تمام قدرت آنها به سنا منتقل شد، و به همین ترتیب احکام سناتوری (مشاوره سناتورها) تمام نیروی قانونی را بدست آورد. اختیارات قانونگذاری سنا امپراتوری عمدتاً دارای ماهیت مالی و اداری بودند، اگرچه سنا سلطه ای از اختیارات را بر استانها حفظ کرد. در اوایل امپراتوری روم، تمام قدرتهای قضایی که توسط مجامع رومی برگزار شده بودند نیز به سنا منتقل شدند. به عنوان مثال، سنا اکنون صلاحیت رسیدگی به محاکمات جنایی را در اختیار داشت. در این مو
ارد، یک کنسول به ریاست مجلس، سناتورها هیئت منصفه را تشکیل می دادند و این حکم در قالب یک حکم صادر می شد. امپراتور تیبریوس تمام اختیارات انتخاباتی را از مجامع به مجلس سنا منتقل کرد، و در حالی که از نظر تئوری سنای هیئت های ارشد جدید را انتخاب می کرد، تصویب امپراتور همیشه قبل از نهایی شدن انتخابات لازم بود. در حدود ۳۰۰ میلادی، امپراتور دیوکلتیان سلسله اصلاحات قانون اساسی را تصویب کرد. در یک چنین اصلاحاتی، وی حق امپراتور را برای تصرف قدرت بدون رضایت نظری مجلس سنا ادعا کرد، بنابراین سنا را از جایگاه خود به عنوان سپرده نهایی قدرت عالی محروم کرد. اصلاحات دیوکلتیان همچنین پایان یافت هرگونه توهم که سنای مجلس از اختیارات مستقل قانونی، قضایی یا انتخاباتی برخوردار باشد. با این حال، سنا قدرت قانونی خود را نسبت به بازی های عمومی در رم و نظم سناتور حفظ کرد. سنا همچنین قدرت تلاش برای پرونده های خیانت و انتخاب برخی از دادرسان را حفظ کرد، اما فقط با اجازه امپراتور. در سالهای پایانی امپراتوری روم غربی، سنا گاهی سعی می کرد امپراتور خود را منصوب کند، مانند در مورد یوجنیوس که بعداً توسط نیروهای وفادار به تئودئوس یکم مغلوب شد. در مو
اجهه با مسیحیت در حال گسترش، و چندین بار تلاش کرد تا بازگشت محراب پیروزی (نخستین بار توسط کنستانتوس دوم برداشته شود) به کوریا سناتور را تسهیل کند. طبق تاریخ تاریخچه اگوستا، امپراتور کاراکالا مادرش جولیا دومنا را مسئول اداره کل امپراتوری روم به تنهایی کرده بود و در فرمان های خود به سنا نام او را کنار نام خود می آورد و بخاطر عدم علاقه در جلسات طولانی مدت و مسئولیت های سنگین امپراتوری در روز این کارها را به مادرش می سپرد. همچنین امپراتور هلیوگابال مادربزرگ و مادر خود را هم مانند کاراکالا در شرکت در سنا دعوت می کرد. «همچنین هلیوگابال یکی از همه محدود امپراتورانی بود که دو تن از زنان قدرتمند خانواده خود نیز در کنار او در مجلس سنا شرکت می کرد و قدرت و تاثیر زیادی داشت، دقیقاً مثل اینکه متعلق به دستور سناتوری یا کنسولگری باشد». طبق همین کار، هلیوگابال همچنین سنائی را به نام سناکولوم (سنای زنان) تأسیس کرد که قوانینی را برای استفاده در ماتریون ها درمورد لباس، اسب سواری، پوشیدن جواهرات، رفتارهای زنانه و غیره وضع کرد و مادرش جولیا سوئیماس را در راس آن قرار داد، که روزانه جدا از جلسات سنا بلکه سنای زنان را هم رهبری می کر
د، بخاطر مشغولیت امپراتور و مادرش به لذت زندگی خودشان، کمابیش مسئولیت امپراتوری به تنهایی بر عهده جولیا مائسا مادر بزرگ هلیوگابال بود، با ترور هلیوگابال در سن ۱۸ سالگی، الکساندر ۱۳ ساله تحت کنترل مادربزرگش جولیا مائسا و مادرش جولیا مامیا حکمرانی کرد و آنها در سنا همچنان شرکت می کردند با مرگ جولیا مائسا دخترش جولیا مامیا به تنهایی امپراتوری را اداره کرده و تصمیمات روزمره را در جلسات سنا می گرفت و تا پایان سلطنت پسرش این کار را برعهده داشت. قبل از اینها، آگریپینا جوان، مادر نرون و همسر کلودیوس، هر روز به روند تمامی جلسات سنا گوش فرا می داد و تمام کارها را تماشا می کرد، در زمان شوهرش در پشت پرده پنهان شده بود و از پشت تاج و تخت در مجلس سنا قدرت را اعمال می کرد. او در زمان پسرش به طور کامل و مستقل در سنا ظهور کرد و جلسه را همان طور که خود می خواست با قدرت مطلق اداره می کرد.
عیسی حسن (زاده: ۲۵ دسامبر ۱۹۷۰ در بیروت، لبنان) موسیقی دان و آهنگساز کرد است.
گرمای پاییزه یک دورهٔ زمانی دارای هوای گرم و خشک نابهنگام است که گاهی در فصل پاییز در نیم کره شمالی زمین وجود دارد. خدمات هواشناسی ملی ایالات متحده آمریکا آن را «شرایط آب و هوایی که هوا بیش از حد معمول صاف و آفتابی است و از اواخر سپتامبر تا اواسط نوامبر اتفاق می افتد» تعریف می کند. این اصطلاح بسته به منطقه برای شرایط آب و هوایی گرم و خشک در ماه های مختلفی از پاییز به کار می رود.
عسلک ، به موادی چسبناک مثل عسل و شیرینی گفته می شود که حشرات مکنده ای مانند شته ها با تغذیه از شیره گیاهی از خود ترشح می کنند که برگ های گیاه را چسبناک می کند و سبب جذب و رشد دیگر جانداران زیان آور می شود، به عنوان مثال عسلک محیط مساعدی برای رشد قارچ های سیاه دوده ای فراهم می آورد. همچنین عسلک خود سبب جلب گرد و غبار و دوده و در نتیجه کاهش فتوسنتز و مسدود شدن روزنه های تنفسی گیاه می گردد و خود به عنوان عامل ثانوی سبب تشدید خسارت می گردد. به علاوه در مزارع پنبه نیز، ترشح عسلک همچنین به طور ویژه سبب جلب گرد و خاک و کثیف شدن پنبه شده که سبب کاهش شدید ارزش اقتصادی پنبه می شود.
دریای ماراکایبو در شمال غربی ونزوئلا قرار دارد. به دلیل جدایی نسبتاً کامل آن از دریای کارائیب معمولاً از آن تحت عنوان دریاچه یاد می کنند. این دریا، وسعتی در حدود ۱۳٫۲۱۰ کیلومتر مربع داشته و ژرفای آن به ۶۰ متر نیز می رسد. این دریاچه، بزرگترین دریاچه در آمریکای جنوبی است. این دریاچه از راه کانال سن کارلوس (de San Carlos) که ۳۵ کیلومتر طول و ۵٫۵ تا ۱۴٫۶ کیلومتر عرض دارد به خلیج ونزوئلا و دریای کارائیب ارتباط می یابد. شهر بندری ماراکایبو در ورودی این کانال قرار دارد. رودهای کاتاتومبو , سانتا آنا و چانا به دریای ماراکایبو می ریزند. در دهانه رود کاتاتومبو، "پدیده آب و هوایی کاتاتومبو"(Catatumbo-Weather Glow) دیده می شود. طی این پدیده دیده می شود که همچنان که بخش شمالی دریاچه شور است، اما بخش جنوبی دریاچه کاملاً حاوی آب شیرین است. در ساحل غربی دریاچه، بزرگترین منابع نفتی ونزوئلا واقع هستند. دریاچه ماراکایبو همچنین محل تردد کشتی های اقیانوس پیما می باشد که از این طریق به دریا راه می یابند.
مقدمه. آبشار شله بن طالقان در موقعیت جغرافیایی E5048 N3613 در استان البرز واقع است. آبشار شله بن که یکی از زیباترین آبشارهای طالقان است و دارای طبیعتی بکر و ناب است. مشخصات. این آبشار از قلل خسبان سرچشمه گرفته و سپس رودخانه خسبان رود را تشکیل می دهد. آبشار شلبن (شله بن) در شمال روستای خسبان در ۱۰ کیلومتری شمال شهرک طالقان واقع شده است و مناظر طبیعی اطراف آن بسیار زیباست. این آبشار از سه طبقه تشکیل شده و در مسیر دسترسی به آن می توان از کوچه باغ های قدیمی روستای خسبان نیز دیدن کرد.
دنیس کیپراتو کیمتو (؛ زادهٔ ) یک دونده ماراتن است. این دونده کنیایی در چهل و یکمین مسابقه ماراتن برلین رکورد جهانی این ماده را جابجا کرد، او با زمان ۲ ساعت و ۲ دقیقه و ۵۷ ثانیه از خط پایان عبور کند و موفق شد رکورد قبلی را که توسط ویلسون کیپسانگ ثبت شده بود، ۲۶ ثانیه بهبود ببخشد. وی نخستین دونده ای است که ماراتون را زیر ۲ ساعت و ۳ دقیقه دویده است.
یعقوب علیاری (زاده ۱۳۱۸ ارومیه - درگذشته ۱۳۸۵ تهران) سرتیپ ارتش جمهوری اسلامی ایران بود، که از فرماندهان جنگ ایران و عراق به شمار می آمد و بنیان گذار لشکر ۵۸ تکاور بود. او در جنگ ایران و عراق فرماندهی لشکر ۵۸ تکاور را برعهده داشت و صدام حسین در زمان جنگ برای سر او جایزه تعیین کرده بود. وی پس از جنگ، به پاس «فداکاری ها و خدمات ارزنده» در جنگ، دو بار نشان فتح دریافت نمود. علیاری دارای ترکش ها و آسیب های زیادی از جنگ بود و بارها عمل جراحی شده بود، جانباز ۷۰٪ بود و بر اثر مصدومیت جنگ افزار شیمیایی در سال ۱۳۸۵ درگذشت. زندگی نامه. یعقوب علیاری در مهر ماه سال ۱۳۱۸ خورشیدی در یک خانواده مذهبی در محله هفت آسیاب ارومیه زاده شد. دوران تحصیل ابتدائی را در دبستان نوید فتح و دوره متوسطه را در دبیرستان ابن سینا گذراند. دو سال آخر دبیرستان را در مدرسه نظام یا دبیرستان نظام که آموزش مقدماتی نظامی بود گذراند. در سال ۱۳۳۸ وارد دانشکده افسری شد و در سال ۱۳۴۱ با رسته پیاده به دوره مقدماتی اعزام شد. پس از یک سال با نمره ممتاز فارغ التحصیل و به یگان چترباز، که بعدها تیپ ۲۳ نیرو مخصوص نامیده شد، رفت. دوره های چتربازی، نیروی ویژه، تی
ز یلان، رنجر و نیروهای مخصوص، اسکی و جنگ در کوهستان، آموزش زبان انگلیسی را در ایران، آمریکا و فرانسه طی کرد. تا قبل از انقلاب اسلامی فرماندهی تیم عملیاتی نیروی ویژه، فرماندهی تیم ب عملیاتی نیروی ویژه، افسر رکن سوم گردان ۱۳۷ تیپ ۲۳ نوهد و گردان ۱۳۷ نیرو مخصوص را به عهده داشت. دوره عالی پیاه نظام را در سال ۱۳۵۱ با نمره ممتاز به پایان برد و مجدداً به تیپ ۲۳ نوهد منتقل گردید. در سال ۱۳۵۳ خورشیدی با نیروهای پاسدار صلح سازمان ملل متحد به مدت ۶ ماه به کشور ویتنام اعزام گردید. در چندین دوره نماینده ارتش ایران درطرح ریزی های نظامی در کشور آلمان و کشور عمان شرکت نمود. از افتخارات خدمتی اش اینکه دوسال متوالی و پی در پی در درجه سرگردی به نمایندگی ارتش ایران در جلسات کشورهای ناتو شرکت نمود. زبان انگلیسی را خیلی روان صحبت می کرد. دوره فرماندهی و ستاد را در کشور پاکستان در به پایان برد. در سال ۱۳۵۸ در راستای اجرای فرمان ابلاغی، تأسیس، سازمان دهی، آموزش و فرماندهی تیپ ۵۸ تکاور ذوالفقار را به عهده گرفت و پس از آموزش با همان تیپ تکاور به جبهه اعزام شد. در ابتدای جنگ لشکر ۵۸ را در عملیات های چغالوند، بازی دراز ۱ و ۲، شیاکوه و م
یمک را فرماندهی کرد. به علت ماموریت های موفق تیپ در عملیاتهای مختلف پس از آن سازمان و وضعیت تیپ ۵۸ به لشکر ۵۸ ارتقا داده شد. او چندین بار تحت عمل جراحی قرار گرفته و هفت ماه در بیمارستان بستری شده بود ولی بازهم دست از شرکت در جنگ برنداشت. صدام حسین سال ۱۳۶۱ برای سر علیاری جایزه تعیین کرده بود. او به پاس خدماتش در جنگ با عراق دو بار نشان فتح از رهبر ایران دریافت کرد. سال ۱۳۶۸ برای شرکت در عملیات آزادسازی خرمشهر و سال ۱۳۶۹ نشان درجه ۲ فتح برای عملیات فتح المبین به علیاری اهدا شد. به علت برونشیت مزمن ریوی ناشی از مصدومیت شیمیایی در منطقه عملیاتی و ترکش گلوله های دشمن در سینه، بازو، زانو و پای راست، جانباز ۷۰٪ بود. سرانجام ۱۳ آذر ۱۳۸۵ بر اثر عوارض شیمیایی جان باخت. پیکر او در قطعه ۲۹ بهشت زهرای تهران در کنار قبر علی صیاد شیرازی دفن شد. کتاب «در انتهای افق» پیرامون زندگی وی توسط سازمان حفظ آثار و ارزش های دفاع مقدس منتشر شده است.
ویلسون کیپسانگ (؛ زادهٔ ) یک ورزشکار، و دونده ماراتن اهل کنیا است. وی مدال برنز ماراتن بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ کسب کرده است.
دانشکدگان یا کالج یک مؤسسه آموزشی است که معمولاً، بخشی از یک دانشگاه است. در ایران و برخی کشور های دیگر، دانشگاه های بزرگ به چند دانشکدگان و هر کدام از آن دانشکدگان به چند دانشکده تقسیم می شوند؛ بنابراین رابطه دانشکدگان با دانشگاه، شبیه به رابطه دانشکده با دانشگاه است و اغلب از واژه های دانشکده و دانشکدگان به جای یک دیگر استفاده می شود؛ اما معمولا دانشکدگان ها بزرگ تر از دانشکده ها هستند و ممکن است خودشان شامل تعدادی از دانشکده ها باشند؛ ولی دانشکده ها نمی توانند شامل دانشکدگان باشد. در نهایت، کاربرد این واژه در کشورهای گوناگون با معانی متفاوتی صورت می گیرد. کالج ممکن است یک مؤسسهٔ سطح سوم باشد که یک مدرک آموزشی را ارائه می کند؛ ممکن است بخشی از یک دانشگاه کالجی (collegiate university) باشد یا آن که مؤسسه ای باشد که آموزش های شغلی را ارائه می کند. در ایالات متحده آمریکا واژهٔ کالج به یک بخش از دانشگاه گفته می شود اما گاهی واژه های دانشگاه و کالج به جای هم به کار می روند. در کشورهای مشترک المنافع، واژهٔ کالج به دبیرستان، مؤسسه های آموزش های تکمیلی یا بخشی از دانشگاه گفته می شود.
کوه اونتاکه ، همچنین شناخته شده به عنوان کوه کیسو اونتاکه ، دومین آتشفشان بلند در ژاپن با ارتفاع است.
مصطفی پژوهنده (خرم آباد ۱۳۳۷ -تیر ۱۳۶۷) از فرماندهان ارتش جمهوری اسلامی ایران بود که در آخرین روزهای جنگ ایران و عراق و در هنگام دفاع از کشور در برابر تهاجم سازمان مجاهدین خلق کشته شد. پادگان چهل دختر شاهرود که مقر لشکر ۵۸ تکاور ارتش است بنام وی نامگذاری گردیده است. کتابی با عنوان ۷ پیرامون زندگی وی در سال ۱۳۹۲ منتشر شد. وی از بنیانگذاران لشکر ۵۸ تکاور (ذوالفقار) ارتش جمهوری اسلامی ایران و فرمانده گردان ۱۸۳ بود.
پادگان چهل دختر، پادگانی زیر نظر ارتش جمهوری اسلامی ایران است که در شهرستان شاهرود قرار دارد. این پادگان در دوران حکومت محمدرضا پهلوی ساخته شده است. و از سال ۱۳۵۰ تا ۱۳۷۲ مرکز آموزش ۰۲ ارتش شاهنشاهی و ارتش جمهوری اسلامی بوده که به نام «مرکز آموزشی ۰۲ چهل دختر» معروف شده است. این پادگان بعداً به یاد مصطفی پژوهنده تحت عنوان پادگان شهید سرلشکر مصطفی پژوهنده تغییر نام داده شد. لشکر ۵۸ تکاور ذوالفقار شاهرود در این پادگان استقرار دارد.
باله وَنْد، بالَوَنْد یا بالاوند نام یکی از ایلات لک استان های کرمانشاهو ایلام است. واژه باله وند از دو بخش «باله» و پسوند نسبت «وند» ترکیب یافته است. باله نام نیای بزرگ خاندان اسفندیاری بالاوند و بنیان گذار طایفه باله وند بوده.در بسیاری از منابع ایل بالاوند در زمره عشایر کرد به شمار آمده است. و برخی منابع آنهارا جز طوایف لر دسته بندی کرده اند. اکثر مردم بالاوند به زبان لکی سخن می گویند و پیرو دین اسلام و مذهب شیعه اثنی عشری هستند آن ها ساکن ناحیهٔ هُلیلان و زردلان در استان ایلام و بخش سرفیروز آباد، ماهیدشت، قصر شیرین و درودفرامان استان کرمانشاه هستند. باله وندها اصلاً شاخه ای از «بزرگ ایل» دِلفانِ لرستان اند که گویا به دلیل اختلافاتی که در منطقة دلفان بروز کرد، محل سکونت خویش را ترک و به هلیلان کوچ کردند.همچنین تیره هایی از این ایل ساکن شهرستان بدره استان ایلام و روستای شیرزلی در شهرستان اسدآباد هستند که در این دو منطقه با فامیلی بالاوند مشخص هستند. تیره پیامنی ساکن در ایل باجلان و نورآباد لرستان نیز منشعب از این ایل است. این ایل بزرگ شامل طایفه های گوناگون است و هر طایفه از تیره های مختلف تشکیل شده اند که ب
ه چند شاخه تقسیم می شوند. طوایف اصلی این ایل عبارتند از: اولادها (نوادگان باله خان دوم)، میرها، کاوشوند (کاوشه ن)، داجیوند (دواجه ن)، دولتمندان(سنجابی)، بهمنیاروند، پیامنی، لروند، خلفوند. همچنین طوایف اختیاروند (بالاوند گشان)، نیروند (نسب مادری)، بالاوند اسدآباد، طایفه بالاوند (بدره)، طایفه رضا نیز از ایل بالاوند محسوب می شوند. طایفه زنگیوند بالاوند که سابقاً از طوایف بالاوند بوده بسمت دلفان کوچ کرده اند برخی از تیره های ایل بالاوند ساکن در یاسوج هستند. تیره های هم ساکن قازانیه و بغداد و کلار عراق هستند طوایف هموند ایل بالاوند شامل: تیره های پیراحمدوند، کلهر (هلیلان)، دراویش، آهنگران می شود همچنین خاندان اسفندیاری بالاوند از خاندان های این ایل می باشند. تبارشناسی. این ایل ایرانی تبار از تیره های قدیمی و بومی منطقه و از اعقاب طوایف ساسانیان هستند و به احتمال قوی دارای آیین زرتشتی (مغ) بوده اند. ایل بالاوند اصلاً شاخه ای بزرگ از ایلات وند کرمانشاه است. بخشی از این ایل در زمان شاه عباس صفوی برای حمایت از حسین خان والی از ماهیدشت و سرفیروزآباد کرمانشاه به خاوه دلفان کوچ کرد. به طور کلی املاک گرمسیری بالاوندها تا
قبل افشاریه شامل نواحی شرقی و جنوبی کرمانشاه مانند سرفیروزآباد و نواحی سردسیر در دلفان مناطق خالوند قاضی خانی و میان چقا در میان ایتوندها بوده است. املاک هلیلان و زردلان توسط کریم خان زند به باله خان دوم داده شد. نام ایل بالاوند از بالاخان اول فرزند کاظم خان فرزند زین الدین خان (دوم) گرفته شده است.یکی از اولین رهبران این ایل قائد زین الدین (زین الدین خان اول) نام داشت که ایل به نام او «قائد زین الدینوند» نامیده می شد. وی از سال ۷۱۴ ه .ق حاکم اربیل بود. پس از مرگ او ایل به منطقه سرفیروزآباد کرمانشاه و بعداً بخشی از آن به صورت ییلاق و قشلاق بین سرفیروزآباد و دلفان کوچ کرد.
عبدالرحمن شهبندر (زاده ۶ نوامبر ۱۸۷۹ – ترور ۶ ژوئیه ۱۹۴۰) سیاسی و مبارز سوری بر ضد قیمومت فرانسه بر سوریه بود. او در دانشگاه آمریکایی بیروت درس خواند و در سال ۱۹۰۶ از آن فارغ التحصیل شد. او با بعضی از مخالفان امپراطوری عثمانی مانند عبدالحمید الزهراوی در ارتباط بود، و در ابتدای جوانیش نیز با جمال باشا یکی از فرماندگان ارتش عثمانی که عرب ها به وی خون ریز لقب داده بودند مخالفت می کرد به همین دلیل به انقلاب بزرگ عربی با رهبری شریف حسین پیوست و با امپراطوری عثمانی به مبارزه پرداخت تا در ۱۹۱۸ این انقلاب به پیروزی رسید و پادشاهی عربی سوری تشکیل شد و در این پادشاهی و دولت نخست وزیری هاشم الاتاسی در سال ۱۹۲۰، شهبندر پست وزارت خارجی را برعهده گرفت تا ارتش فرانسه در جنگ میسلون به کار این پادشاهی پایان داد و سوریه زیر نظر قیمومت فرانسه قرار گرفت. او جد محمد علی امامیان پسر وزیر ارتباطات بود.
قورباغه درختی رنگین کمان نام یک گونه از سرده قورباغه درختی استرالیایی است.
کاستیلفابیب (به اسپانیایی: Castielfabib) در اسپانیا است که در Rincón de Ademuz واقع شده است. خصوصیات. کاستیلفابیب ۱۰۶٫۲۹ کیلومترمربع مساحت و ۲۴۴ نفر جمعیت دارد و ۹۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
انشقاق ۱۵۵۲ رویدادی مهم در تاریخ کلیسای مشرق است. این رویداد باعث ایجاد دو شق در این کلیسا شد که شقی به کلیسای کاتولیک روم پیوست و بخشی از آن شد و شقی دیگر مستقل باقی ماند. اولی کلیسای کاتولیک کلدانی و دومی کلیسا شرق آشوری نام گرفت که هر دو تبار خویش را به کلیسای باستانی مشرق می رسانند.
بازی های آسیایی ۲۰۱۸ () هجدهمین دوره بازی های آسیایی که با عنوان جاکارتا-پالم بانگ ۲۰۱۸ هم شناخته می شود، یک رویداد چند ورزشی می باشد که از ۱۸ اوت تا ۲ سپتامبر در جاکارتا و پالم بانگ به انجام رسید. در نوامبر ۲۰۱۲، شورای المپیک آسیا (OCA) میزبانی این بازی ها را به هانوی، ویتنام سپرده بود، اما این شهر، هفده ماه بعد، از میزبانی بازی ها کناره گیری کرد. اندونزی که ابتدا در رقابت برای میزبانی پس از هانوی در رتبه دوم قرار گرفت، به عنوان قوی ترین نامزد برای جایگزینی در نظر گرفته شد و در نهایت در جریان برگزاری بازی های ۲۰۱۴ حق میزبانی را به دست آورد. جاکارتا و پالم بانگ، که میزبان مشترک بازی های جنوب شرق آسیا ۲۰۱۱ شده بودند، جایگزین سورابایا، شهری که در جریان رقابت برای میزبانی بازی های آسیایی ۲۰۱۸، نماینده اندونزی بود، شدند. برای نخستین بار، بازی های آسیایی تابستانی در دو شهر میزبانی شد؛ جاکارتا پایتخت اندونزی (که میزبان بازی های ۱۹۶۲ نیز بود) و پالم بانگ مرکز استان سوماترای جنوبی میزبان این دوره بودند. رویدادها در این دو شهر و اطراف آن ها از جمله در مکان هایی در باندونگ و استان های جاوه غربی و بانتن برگزار گردید. آی
ین افتتاحیه و اختتامیه در ورزشگاه گلورا بونگ کارنو در جاکارتا به انجام رسید. چندین رویداد غیر المپیکی از برنامه این رویداد حذف شد، اما چند رشته ورزشی که در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در توکیو برای نخستین بار قرار بود حضور داشته باشند (از جمله بسکتبال سه نفره) به بازی ها اضافه شدند. رقابت های ورزش های الکترونیکی و کانوپولو نیز به عنوان ورزش های غیررسمی در بازی ها برگزار شدند. چین برای دهمین بار پیاپی در بخش مدال ها صدرنشین شد. کره شمالی و کره جنوبی یک تیم متحد در مراسم افتتاحیه و رویدادهای انتخاب شده داشتند، و همچنین آن ها توانستند نخستین نشان طلای تیم کره متحد را در یک رویداد چند ورزشی کسب کنند. ۶ حدنصاب جهانی، ۱۸ رکورد آسیایی و ۸۶ رکورد بازی های آسیایی در طول این بازی ها شکسته شد. ریکاکو ایکه شناگر ژاپنی هم به عنوان باارزش ترین بازیکن اعلام شد. انتخاب میزبان. در ابتدا شورای المپیک آسیا برنامه ریزی کرده بود که بازی ها را به جای سال ۲۰۱۸ در ۲۰۱۹ برگزار کند تا بازی های آسیایی به جای دو سال فاصله، درست یک سال پیش از المپیک ۲۰۲۰ برگزار شود. اما آن ها پس از اهدای میزبانی بازی ها به اندونزی از این برنامه عقب نشی
نی کردند تا این بازی ها با انتخابات سراسری سال ۲۰۱۹ اندونزی تداخل نداشته باشد. مناقصه و انتخاب میزبان اولیه. در ابتدا هانوی، ویتنام پس از پیروزی بر دو نامزد دیگر، سورابایا و دوبی به عنوان میزبان بازی ها انتخاب شد. در ۸ نوامبر ۲۰۱۲ آن ها با ۲۹ رای در مقابل ۱۴ رای سورابایا برنده شدند. دوبی در لحظات پایانی از نامزدی انصراف داد و قصد خود را نامزدی میزبانی رویدادهای آینده اعلام کرد. نایب رئیس کمیتهٔ ملی المپیک امارات متحدهٔ عربی هرگونه عقب نشینی از نامزدی را رد کرد و مدعی شد که «دوبی برای میزبانی بازی های آسیایی ۲۰۱۹ متقاضی نشده است» و آن را «فقط در نظر داشته و مطرح کرده است». با این حال، در مارس ۲۰۱۴، نگرانی هایی دربارهٔ توانایی میزبانی ویتنام وجود داشت. از جملهٔ این نگرانی ها این بود که آیا بودجهٔ پیش بینی شدهٔ ۱۵۰ میلیون دلار آمریکا واقعی است یا خیر. در همین رابطه ادعاهایی مبنی بر این که دولت در نهایت بیش از ۳۰۰ میلیون دلار هزینه خواهد کرد مطرح شده بود. علاوه بر این، منتقدین از این که از چندین ورزشگاه ساخته شده برای بازی های جنوب شرق آسیا ۲۰۰۳ استفاده نخواهد شد ابراز نگرانی می کردند. همچنین ها کوانگ دو، رئیس پی
شین کمیتهٔ المپیک ویتنام مدعی شد که میزبانی بازی های آسیایی باعث بهبود و رونق گردشگری در ویتنام نخواهد شد و اتفاق ویژه ای در این صنعت گردشگری این سرزمین رخ نخواهد داد. در ۱۷ آوریل ۲۰۱۴، نگوین تان دونگ نخست وزیر ویتنام به صورت رسمی انصراف هانوی از میزبانی را اعلام کرد و با اشاره به عدم آمادگی و رکود اقتصادی به عنوان اصلی ترین دلایل این انصراف، گفت: «آن ها کشور را با ساخت و ساز امکانات و مکان ها را ناتوان ساخته اند». در پی آن بسیاری از مردم ویتنام از این انصراف پشتیبانی کردند. هیچ گونه جریمه ای برای این انصراف در نظر گرفته نشد. گزینش جاکارتا و پالم بانگ. پس از کناره گیری هانوی، شورای المپیک آسیا اعلام کرد که اندونزی، چین و امارات متحده عربی نامزدهای اصلی برای کسب میزبانی بازی ها زیر نظر هستند. اندونزی شانس بیشتری برای کسب میزبانی داشت چرا که سورابایا در انتخابات پیشین برای معرفی میزبان دوم شده بود، و در صورت انتخاب مایل بود این کار را انجام دهد. فیلیپین و هند ابراز علاقهٔ خود را برای میزبانی بازی ها نشان دادند، اما هند نتوانست پیشنهاد خود را ارائه بدهد چرا که آن ها نتوانستند نظر نخست وزیر نارندرا مودی را پیش از
پایان مهلت شورای المپیک آسیا برای ارائه میزبانی به خود جلب کند. در ۵ مه ۲۰۱۴ بازدیدکنندگان کمیتهٔ المپیک آسیا (OCA) از شهرهای اندونزی از جمله جاکارتا، سورابایا، باندونگ و پالم بانگ بازدید کردند. در این زمان سورابایا تصمیم گرفت پیشنهاد میزبانی بازی ها را کنار بگذارد و در عوض قصد خود را تمرکز بر روی کسب میزبانی بازی های آسیایی جوانان ۲۰۲۱ اعلام کرد. در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۴، در نشستی که در شهر کویت به انجام رسید، OCA جاکارتا را به همراه پالم بانگ به عنوان شهر میزبان کمکی به عنوان میزبان بازی ها معرفی کرد. انتخاب جاکارتا به سبب داشتن امکانات ورزشی مناسب، شبکهٔ خوب حمل و نقل و داشتن سایر امکانات مانند هتل ها و اقامتگاه های مناسب برای مهمان ها بود. در ۲۰ سپتامبر اندونزی قرارداد مربوط به شهر میزبان را امضا کرد، و در مراسم اختتامیهٔ بازی های آسیایی ۲۰۱۴ در اینچئون، اندونزی به صورت نمادین توسط شورای المپیک آسیا برای میزبانی دورهٔ آتی بازی ها تعیین شد. بی درنگ کمیتهٔ سازماندهی بازی ها پس از تعیین میزبان تشکیل شد. فرایند توسعه و آماده سازی. بودجه. تا سال ۲۰۱۵ دولت مرکزی بودجه ای برابر با ۳ هزار میلیارد روپیهٔ اندونزی (۲۲۴ میل
یون دلار آمریکا) به منظور آماده سازی برای این بازی ها اختصاص داد، انتظار می رفت بنگاه های منطقه ای بخشی از این بودجه را تأمین کنند. تا ژوئیه ۲۰۱۸، بودجهٔ اختصاص یافته برای این بازی ها ۶٫۶ هزار میلیارد روپیهٔ اندونزی (۴۵۰ میلیون دلار آمریکا) که حدود ۸۶۹ میلیارد روپیه (۵۹ میلیون دلار آمریکا) از آن توسط حامیان مالی تأمین شده بود گزارش شد. با این حال در ۲ سپتامبر ۲۰۱۸، سری مولیانی وزیر دارایی اندونزی اعلام کرد که بودجه ای معادل ۸٫۲ میلیارد روپیه از ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸ تأمین شده و توسط کمیتهٔ سازماندهی محلی مورد استفاده قرار گرفته است. کمیتهٔ سازماندهی بازی های آسیایی اندونزی (INASGOC) به سرپرستی اریک توهیر برای تمام آماده سازی ها، افتتاحیه، سازماندهی و پایان بخشیدن برگزاری بازی های آسیایی ۲۰۱۸ تشکیل شده بود. هزینهٔ کل برای سازماندهی بازی ها نزدیک ۳٫۲ میلیارد دلار آمریکا تخمین زده شده که از این مقدار ۲٫۴ میلیارد دلار برای توسعه و بهبود زیرساخت های مربوط به بازی ها هزینه شده است. داوطلبان. مرحلهٔ دو برنامهٔ داوطلبان بازی های آسیایی جاکارتا-پالم بانگ ۲۰۱۸ از ۱۸ دسامبر ۲۰۱۷ با هدف قرار دادن ۱۳٫۰۰۰ داوطلب آغاز شد. لباس های پ
وشیدهٔ داوطلبان شامل ژاکت، پیراهن های گلف و شلوارهایی بود که آن ها را از مرکز توزیع و اعتباربخشی لباس در ورزشگاه ورزشی و تفریحی در شرق جاکارتا تهیه کرده بودند. داوطلبان همچنین کارت اعتباری داشتند که به آن ها امکان دسترسی به مکان های خاص و ساختمان های اطراف را می داد. حمل مشعل. در ۱۰ مه ۲۰۱۸، ۱۰۰ روز پیش از آئین گشایش، از مشعل بازی ها رونمایی شد. این مشعل با الهام از گولوک و اسکین طراحی و ساخته شده بود – سلاح های سنتی که منشأ آن ها جاکارتا و پالم بانگ می باشد. شعلهٔ مشعل در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۸ در ورزشگاه ملی دیان چاند دهلی نو، میزبان نخستین دورهٔ بازی های آسیایی روشن شد. این شعله از یک آینهٔ سهمی شکل که مستقیم به سمت خورشید بود ایجاد شد. در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۸، در مراسمی در خطهٔ براهما و در معبد هندویی پرامبانان مربوط به سدهٔ نهم در نزدیکی یوگیاکارتا، که در آن شعلهٔ مشعلی از هند با شعلهٔ جاویدان طبیعی اندونزی که از مراپن، جاوه مرکزی آمده بود، با هم ترکیب شدند. در همین حال، مراسم حمل مشعلی با شروع این حمل مشعل در سراسر کشور اجرا شد. حمل مشعل از ۵۴ شهر در ۱۸ استان اندونزی از جمله شهرهای میزبان عبور کرد. این حمل در مسافت ۱۸٫