Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اکول ده بوزار () نام مجموعه ای مدرسه هنری معروف و اثرگذار در فرانسه است. معروفترین آن ها دانشسرای عالی ملی هنرهای زیبای پاریس است که هم اکنون در پاریس، در کنار سن در نزدیکی موزه لوور در شماره ۱۴ خیابان بناپارت (در منطقه ۶ پاریس) قرار دارد. این مدرسه تاریخی بیش از ۳۵۰ سال دارد و بسیاری از بزرگترین هنرمندان در اروپا را تربیت کرده است. تاریخچه. خاستگاه مکتب پاریس به سال ۱۶۴۸ برمی گردد، زمانی که فرهنگستان هنرهای زیبای فرانسه توسط کاردینال مازارن برای آموزش با استعدادترین دانش آموزان در طراحی، نقاشی، مجسمه سازی، حکاکی، معماری و سایر رسانه ها تأسیس شد. لویی چهاردهم به دلیل انتخاب فارغ التحصیلان مدرسه برای تزئین آپارتمان های سلطنتی در ورسای مشهور بود و در سال ۱۸۶۳، ناپلئون سوم از طرف دولت به مدرسه استقلال اعطا کرد و نام آن را به مدرسه هنرهای زیبا "لکول ده بوزار" تغییر داد. زنان از سال ۱۸۹۷ پذیرفته شدند. برنامه درسی به «آکادمی نقاشی و مجسمه سازی» و «آکادمی معماری» تقسیم شد. هر دو برنامه بر هنرهای کلاسیک و معماری از فرهنگ یونان باستان و روم متمرکز بودند. همه دانش آموزان موظف بودند قبل از اینکه به طراحی و نقاشی برسند،
مهارت های خود را با کارهای اولیه طراحی ثابت کنند. این در رقابت برای جایزه بزرگ رم، اعطای یک بورس تحصیلی کامل برای تحصیل در رم به اوج خود رسید. سه آزمایش برای دریافت این جایزه نزدیک به سه ماه به طول انجامید. بسیاری از مشهورترین هنرمندان اروپا از جمله ژریکو، دگا، دلاکروا، فراگونار، اینگر، مورو، رنوار، سورا، کاساندره و سیسلی در اینجا آموزش دیدند. رودن در سه نوبت درخواست داد، اما از ورودش خودداری شد. پل سزان دو بار درخواست داد اما رد شد. برنار به دلیل "اشتباهات" سبکی تعلیق شد.
امپراتوری سیک از قدرت های عمده در شبه قاره هند که تحت رهبری رانجیت سینگ که این امپراتوری را پیرامون منطقه پنجاب تأسیس کرد ظهور کرد. این امپراتوری از ۱۷۹۹ با تسخیر لاهور به دست رانجیت سینگ شروع شد و تا ۱۸۴۹ ادامه داشت. این امپراتوری بر بنیان خالصه از تجمیع مثل های سیک شکل گرفت. این امپراتوری در اوج خود از تنگه خیبر در غرب تا غرب تبت در شرق و از میتانکوت در جنوب تا کشمیر در شمال وسعت داشت. این امپراتوری به چهار استان تقسیم می شد: لاهور که پایتخت سیک ها شد؛ مولتان؛ پیشاور، کشمیر. امپراتوری سیک دارای تنوع مذهبی، با جمعیت تخمینی ۴٫۵ میلیون نفر در سال ۱۸۳۱ بود. امپراتوری سیک آخرین منطقهٔ مهم شبه قاره بود که توسط بریتانیایی ها فتح شد. تأسیس این دولت با تصرف لاهور از زمان شاه درانی آغاز شد. رانجیت سینگ در ۱۲ آوریل ۱۸۰۱ (مصادف با ویساخی) به عنوان مهاراجه پنجاب اعلام شد و یک دولت سیاسی واحد ایجاد کرد. صاحِب سینگ بِدی، از نوادگان گورو ناناک، مراسم تاجگذاری را انجام داد. تشکیل این دولت با اخراج تدریجی افغان ها از پنجاب با بهره گیری از افول افغان ها در جنگ های افغان-سیک و اتحاد فرقه های جداگانه سیک دنبال شد. رانجیت سینگ ب
ا استفاده از آخرین آموزش ها و همچنین سلاح ها و توپخانه شروع به مدرن سازی ارتش خود کرد. پس از مرگ مهاراجه رانجیت سینگ، امپراتوری توسط کمپانی بریتانیایی هند شرقی تضعیف شد و به اختلافات داخلی و سوء مدیریت سیاسی دامن زده شد. سرانجام، در سال ۱۸۴۹، این دولت پس از شکست در جنگ دوم انگلیس و سیک منحل شد.
خالِصه (به خالصه) همهٔ سیک های غسل تعمید داده شده توسط نمایندگان پنج پیاره و تجسم گورواست. واژه خالصه به معنای ناب یا آزاد است. خالصه در ۳۰ مارس ۱۶۹۹ توسط گورو گوبیند سینگ، دهمین گوروی سیک شروع شد. از همه سیک ها انتظار می رود خالصه باشند یا در راه نیل به آن هدف باشند. مراسم غسل تعمید خالصه شامل خوردن آمریت (آب قند هم زده شده با خنجر) در حضور پنج سیک خالصه و گورو گرانت صاحب است. پذیرش. پذیرش فرد خالصه بدین ترتیب انجام می شود:
کم عمق ها؛ اینترنت با مغز ما چه می کند (به انگلیسی: The Shallows: What the Internet Is Doing to Our Brains) کتابی است به قلم نیکلاس کار، روزنامه نگار و نویسنده ای آمریکایی که کتاب هایش عمدتاً به رابطه انسان و فناوری اطلاعات می پردازد. این کتاب در سال ۲۰۱۰ منتشر و در سال ۲۰۱۱ بازنشر شد و در همان سال یکی از فینالیست های جایزه پولیتزر شد. موضوع. نویسنده در کتاب کم عمق ها - اینترنت با مغز ما چه می کند تأثیر اینترنت، نشر الکترونیک و کتاب خوانیِ دیجیتال (به خصوص وب خوانی) را از زوایای مختلف بررسی کرده است. در این کتاب به اجمال و با زبانی عامه فهم، به ساختار و کارکرد مغز پرداخته شده و با مرور تاریخچه "فناوری های فکری" و به ویژه کتاب و کتاب خوانی و همچنین اشاره به کارکرد اینترنت و موتورهای جستجو، تأثیر انتقال کتاب از رسانه کاغذی به رسانه دیجیتال بر روی عادات کتاب خوانی مردم، مورد بحث قرار گرفته است. نویسنده برآیند این همه را گرایش انسان عصر نوین به "سطحی خوانی" و دوری اش از "ژرف خوانی" و غرق شدن در متن می داند و عادت عموم به خواندنِ سریع و گذرای سرخط ها و نوشته های وبلاگ ها را شاهدی بر این مدعا می آورد. استنتاج نهایی
کتاب این است که با فراگیر شدن این شیوه از مطالعه، اطلاعات بشر افزایش ولی هوش او کاهش خواهد یافت و مغز بیشتر به انبارِ فهرستی از دانسته ها تبدیل خواهد شد. در چنین وضعیتی مغز نمی تواند با ترکیب دانسته ها، ایده های جدید خلق کند و هوش بشر نقصان خواهد یافت. نسخه فارسی. نسخه فارسی این کتاب برای اولین بار در سال ۱۳۹۲ تحت عنوان "اینترنت با مغز ما چه می کند" توسط نشر گمان و به ترجمه محمود حبیبی منتشر شد. در سال ۱۳۹۳ نیز یک ترجمه دیگر از امیر سپهرام توسط نشر مازیار روانه بازار شد.
منظور از مِثْل سیک دوازده دولت دارای حاکمیت در کنفدراسیون سیک استکه در قرن هیجدهم در پنجاب ظهور کردند. این دولت ها مشترک المنافعی تشکیل دادند که «جمهوری آریستوکراتیک» توصیف شده است.
در دوره زندیه میدان کریمخانی شیراز به عنوان تأسیسات و مجموعه شهری شامل ۳ بخش سیاسی در برگیرنده کلاه فرنگی و دیوانخانه، بخش اقتصادی شامل بازار وکیل و بخش نظامی شامل میدان مشق می شده. در این میدان، ارگ به عنوان خانه حاکم و هسته اصلی میدان عمل می کرده است. پس از گذشتن از میدان کریم خانی سابق و میدان تازه احیا شده شهدای امروزی به سوی ارگ نظامی و مسکونی حاکم شیراز می رویم. اینجا قصر سلطنتی و اندرونی کریم خان زند حاکم شیراز است. ارگ کریم خانی قلعه ای مستطیل شکل است که در هر یک از اضلاع آن برجی از آجر به ارتفاع ۱۵ متر ساخته شده است. دیوارهای بیرونی بنا که همانند دیوارهای یک قلعه نظامی است توجه هر بیننده ای را به خود جلب می کند. دیوار بنا در پایین حدود ۳ متر ضخامت دارد و به صورت مخروط ناقص بالا رفته و ضخامت آن در بالا افزایش می یابد و به جان پناه ختم می شود که در گذشته محل استقرار سربازان بوده است. سادگی بیرون بنا جذاب است و تنها روی دیوارها و برج ها نقوش آجری هندسی دیده می شود. پیشینه تاریخی محوطه. ساخت ارگ کریم خان در سال های ۱۷۶۶ تا ۱۷۶۷ انجام شد. کریم خان بهترین معماران را جهت ساخت آن به کار برد. او همچنین بهترین
مصالح را از داخل و خارج کشور تهیه و ساخت بنا را به سرعت تمام کرد. این بنا در دوره زندیه محل استقرار حکومت بود و در دوران قاجار محل زندگی فرمانداران محلی بود. توصیف محوطه. حمام ارگ جزء اولین حمام خصوصی در ایران می باشد؛ و جهت استحمام خانواده سلطنتی مورد استفاده قرار می گرفته است. راه دسترسی به آن از طرف حیاط خلوط جنوب شرقی بوده است. ساختمان این حمام برعکس اتاق ها که بالاتر از سطح محوطه است پایین تر از آن ها قرار گرفته و همین امر باعث محفوظ ماندن بیشتر گرما در آن می شود. قسمت اول ورود به حمام سربینه آن می باشد. در این مکان چهار سکو جهت نشستن و لباس کندن وجود دارد. در وسط این قسمت حوض هشت گوشی وجود دارد که با فواره ای در وسط آن فضای دلپذیری ایجاد کرده است. در گوشه ای از سربینه محلی برای گرم کردن غذای سربینه توسط آتش و نیز درست کردن چای و قلیان تعبیه شده است. در زیر سکوهای سربینه قسمت هایی جهت گذاردن کفش و بسته لباس پیش بینی شده است. کارهایی که در سربینه انجام می گرفت شامل درآوردن، پوشیدن لباس، حجامت، خالکوبی، مشت و مال کردن، صحبت کردن و خوردن چای و قلیان بوده است. سربینه توسط راهرویی به گرم خانه متصل می گردد. ا
ین راهرو شیب ملایمی به سمت گرم خانه دارد. گرم خانهٔ حمام شامل سه قسمت است ۱-فضای گرم خانه ۲-خزینه ۳-نور خانه فضای بزرگ گرم خانه دارای دو حوض مستطیل شکل می باشد؛ دارای فواره که با آب سرد پر می شده است. چهار ستون سنگی یکپارچه به رسم ستون دوره زندیه مارپیچ ساخته شده و سقف گرم خانه به صورت طاق و چشمه بر روی آن ها قرار دارد. سقف گرم خانه گنبدی شکل و بدون تزینات برجسته می باشد و تنها نقوش اسلیمی به روش آهک بری آن را مزین ساخته است. کف حمام توسط سنگ گندمک پوشش شده و تنها اطراف حوض ها توسط مرمر سبز کفپوش شده. در زیر کف گرم خانه کانال هایی جهت جریان هوای گرم که به زیر دیگ خزینه متصل است وجود دارد. خزینه حمام سه قسمت دارد. قسمت وسط دیگ مسی نصب شده وزیر دیگ آتش روشن می شده است که دو حوض طرفین دارای آبی ولرم بوده است. قسمتی از گرم خانه جهت امور نظافت در نظر گرفته شده که به نور خانه موسوم است. کاربری. حمام در گذشته کاربری فراوانی داشته و به عنوان محل اجتماعات اهالی به شمار می رفت. درگذشته مراسم های حنابندان در این مکان برگزار می شده است. وضعیت کنونی. در حال حاضر حمام ارگ فقط محلی است برای بازدید کنندگان به خصوص توریست ها.
اما در گذشته نمونه های صنایع دستی و نمایشگاه هایی در این منطقه برگزار می شده است.
عَقلِ سَلیم یا «قضاوت عقلانی» یعنی توانایی فهمیدن و قضاوت کردن دربارهٔ موضوعات و اشیاء به صورتی که تقریباً بیشتر انسان ها به طور منطقی آن را انجام می دهند. فهمیدن و قضاوت کردن بر اساس عقل سلیم به آن گونه از فهم و درک و قضاوت اشاره دارد که معمولاً از انسان هایی با درک و فهم متعارف انتظار می رود و به طور عادی مناقشه ای بر سر آن نیست. عقل سلیم البتّه تحت تأثیر نوع جوامع و فرهنگ هاست و ممکن است از یک فرهنگ تا فرهنگ دیگر تفاوت هایی از خود نشان دهد. به عقل سلیم درک عام، فهم عامه یا فهم متعارف یا "عرف عام" و شعورِ متعارف نیز گفته می شود که می تواند جایگزین مناسب تری برای این مفهوم باشد. عقل سلیم گاه این طور تعریف می شود: «قضاوت مستدل برآمده از تجربه به جای مطالعه.» می توان عقل سلیم را درک طبیعی متعارف و مورد اتفاق نظر عموم در خصوص موضوعات در نظر گرفت. اگرچه کاربرد این واژه تا دورهٔ یونان باستان قدمت دارد، ولی در مفهوم امروزی آن می توان ویلیام جیمز را اوّلین فیلسوفی دانست که از این مفهوم برای تبیین فلسفهٔ پراگماتیسم (عمل گرایی) بهره برد. در سخنرانی پنجم از کتاب پراگماتیسم، جیمز این تِز را بیان می کند که: «شیوه های تف
کّر ما دربارهٔ اشیاء، کشفیات اسلاف خیلی دور ما هستند که توانسته اند خود را در طول تجربهٔ همهٔ دوران پس از خود حفظ کنند.» و این قالب های ذهنی که شعور متعارف محسوب می شوند، بستر روش های علمی و پژوهش های فلسفی هستند. تقریباً هم زمان با ویلیام جیمز، فیلسوف برجستهٔ بریتانیایی جرج ادوارد مور دفاع مستدلی از شعور متعارف ارائه کرد.
لوئیس آلن (؛ – ) یک کارگردان اهل بریتانیا بود. وی بین سال های ۱۹۴۳ تا ۱۹۷۷ میلادی فعالیت می کرد.
بخش مویینگ لوئی (به لاتین: Mueang Loei District) یک سکونتگاه مسکونی در تایلند است که در استان لوئی واقع شده است. خصوصیات. بخش مویینگ لوئی ۱۱۷٬۰۳۹ نفر جمعیت دارد.
ریچارد تیتموس (; – ) بریتانیایی پیشگام در تحقیقات اجتماعی و آموزش آن بود. او رشته دانشگاهی مدیریت اجتماعی (که در حال حاضر تا حد زیادی در دانشگاه به عنوان سیاست اجتماعی شناخته می شود) را تأسیس کرد و جایگاه مؤسس این مبحث را در مدرسه اقتصاد لندن به دست گرفت. کتاب ها و مقالات او در ۱۹۵۰ به تعریف ویژگی های دولت رفاه بریتانیا بعد از جنگ جهانی دوم و یک جامعه رفاه جهانی، در راه همکاری با گونار میردال سوئدی مؤثر بود. زندگی نامه. تیتموس در ۱۹۰۷ متولد شد. به عنوان فرزند دوم خانواده ای کشاورز، در حومه شهر بزرگ شد و در ۱۴ سالگی بدون هیچگونه مدرک رسمی مدرسه را ترک کرد. به عنوان یک خودآموخته، به مدت ۱۶ سال برای یک شرکت بزرگ بیمه کار کرد در حالی که به طور همزمان به دنبال علاقه به موضوعات اجتماعی از طریق مطالعه، بحث کردن و نوشتن بود. نگرانی های اولیه اش مسائلی مانند بیمه و ساختار سنی جمعیت، مهاجرت، بیکاری و تجدید تسلیحات، سیاست خارجی و جنبش صلح بودند. در سال ۱۹۳۸ "فقر و جمعیت" را که بر تفاوت های منطقه ای بین شمال و جنوب متمرکز بود منتشر کرد. در سال ۱۹۳۹، "مشکل مواد غذایی ما" را به چاپ رساند. در این زمان، تیتموس در جامعه اصلاح
نژاد بریتانیا نیز فعال بود. در ۱۹۴۲، برای نوشتن قسمتی از سری مدنی تاریخ رسمی جنگ، با عنوان "مشکلات سیاست اجتماعی" استخدام شد. کاری که اعتبار او را برای تأسیس کرسی جدید در مدرسه اقتصاد لندن به خوبی حفظ کرد. در این فرایند، به شدت از سوی تامس هامفری مارشال جامعه شناس حمایت می شد. در LSE (مدرسه اقتصاد لندن)، آموزش مددکاری اجتماعی را دگرگون کرد و سیاست گذاری اجتماعی را به عنوان یک رشته دانشگاهی تأسیس کرد. او به تعدادی از کمیته های دولت در خدمات بهداشت و سیاست گذاری اجتماعی کمک کرده است. او همچنین مشاوره هایی را در آفریقا به همراه "برایان آبل-اسمیت" انجام داد. کسی که بعدها جانشین او در صندلیش شد. نگرانی های او عمدتاً بر مسائل مربوط به عدالت اجتماعی متمرکز بود. آخرین و شاید مهم ترین کتاب وی رابطه هدیه ای فلسفهٔ ایثار او را در جامعه و سیاست گذاری اجتماعی بیان می کند و مانند بسیاری از کارهای او، بر اولویت وی بر ارزش های خدمات عمومی بیش از اشکال شخصی یا تجاری از موضوع مراقبت تأکید می کند. کتاب اثرگذار بود و منجر به قانون "تنظیم بازار خصوصی" در ایالات متحده شد. وی برای خوانش ضعیف آثار کلاسیک جامعه شناختی مانند آثار امی
ل دورکیم مورد انتقاد قرار گرفت (هرچند او هرگز ادعا نمی کرد که یک جامعه شناس است) درحالی که ممکن است این موضوع تا حدودی منعکس کنندهٔ آموزش دانشگاهی نا کافی وی باشد. در واقع این نتیجه بی علاقگی تیتموس به جامعه شناسی غیر مشارکتی و علاقه اش به تعامل با مسائل مربوط به سیاست گذاری اجتماعی معاصر و حتی برخی مؤسسات خطاپذیر این حیطه می باشد. برای مثال، او برای نقش خود به عنوان یک نایب رئیس کمیسیون مزایای تکمیلی دولت بسیار مورد انتقاد قرار گرفت. در مقابل تلاش برای تغییر وضعیت مؤسسات ناکارآمد به نفع فقرا را استدلال کار خود قرار داد که درگیری با آن ها باعث لکه دار شدن اعتبار او شد. تیتموس صندلی خود در مدرسه اقتصاد لندن را از ۱۹۵۰ نگه داشت و پس از مدت کوتاهی و تا زمان مرگش در ۱۹۷۳ در کابینهٔ دولت و واحد تحقیق پزشکی اجتماعی مشغول به کار شد. تأثیرات وی. برخی آثار او هنوز خوانده می شوند و برخی نیز در ویرایش های جدید و با کشف ارتباطات آن ها با دورهٔ معاصر تجدید چاپ شده اند. در واقع بسیاری از نوشته هایش به عنوان سخنرانی های او در مدرسه اقتصاد لندن و پیش سخنرانی های عمومی شناخته شده می شوند. اگرچه بعدها بسیاری از این ها با عنوان
خوانندگان یا مقالات جمع آوری شدند، او هرگز خلاصهٔ کار و فلسفه خود را در قالب یک شاهکار در سیاست گذاری اجتماعی کامل نکرد. ریچارد تیتموس بعد از مرگش شناخته شد. مانند تیتموس، جانشین فعلی او، جولیان لو گراند مشاور دولت در سیاست های بهداشتی است. اگرچه، تأکید او بر بازار خصوصی در سرویس سلامت همگانی (ان اچ اس) به طور قابل توجهی باعث تمایز او از آنچه تیتموس به شدت به آن اعتقاد داشت شد. اعتقاد تیتموس بر اختصاص خدمات جهانی بر اساس نیازهای اساسی بود. (به جای درآمد یا اعتبار) زندگی شخصی. تیتموس با یک مددکار اجتماعی به نام "کاتلین میلر" ازدواج کرد. تنها دختر آن ها آن اکلی برخی آثارش را برای انتشار مجدد ویرایش کرده است و زندگی نامه ای از والدینش با عنوان "Richard and Kay Titmuss: My Parents' Early Years" نوشته است. آثار مهم. آثار مهم او عبارتند از:
پرتوشیمی پزشکی یا پرتوداروشناسی () میان رشته ای از پرتوشیمی و پزشکی و شاخه ای از پزشکی هسته ای است که به بررسی و کاربرد پرتوایزوتوپ ها در تشخیص یا درمان می پردازد. در بسیاری از پرتوداروها از تکنسیم-۹۹ام برای درمان استفاده می شود. روش های برش نگاری گسیل پوزیترون و اسپکت نیز از روش های مهم تشخیصی در این زمینه محسوب می شوند که در آنها از پرتوپی یاب ها بهره گیری می گردد.
یکی از روش های تشخیصی و درمانی ارزشمند در طب، پزشکی هسته ای می باشد. که تبلور آن از ابتدا تا کنون تلفیقی از کشفیات مهم تاریخی بوده است. اولین جرقه در سال ۱۸۹۵ با کشف اشعه X و در ۱۹۳۴ با کشف مواد رادیواکتیو زده شد. اولین استفاده کلینیکی مواد رادیواکتیو، در سال ۱۹۳۷ جهت درمان لوسمی در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی بود. بعــــــد از آن در ۱۹۴۶ با استــــــفاده از این مواد توانستند در یک بیمار مبتلا به سرطان تیروئـید از پیشرفت این بیماری جلوگیری کنند.طی سال های بعد از آن متخصصین و فیزیک دانان به این واقعیت پی بردند، که می توان از تجمع رادیو داروها در ارگان هدف تصاویری از آن تهیه نمود و یا به درمان بافت آسیب دیده کمک نمود. پزشکی هسته ای ، شاخه ای از پزشکی است که در آن تشعشع و خواص هسته ای نوکلوئیدهای رادیواکتیو و نوکلیدهای پایدار هم برای تشخیص و هم برای درمان امراض بکار می روند. این امر می تواند یا با پرتو دهی مستقیم مریض با یک چشمه تشعشع خارجی یا با تزریق داروهای نشاندار با رادیواکتیویته به مریض تحقق یابد. زمینه پزشکی هسته ای و رادیو دارو در 20 سال گذشته رشد فوق العاده ای داشته است. پیشرفت هایی در توانایی پیش بینی ه
ا ، تکنولوژی آشکارسازی و توسعه رادیو داروهای متناسب ، همه در این توسعه سهیم بوده اند. داروهای نشاندار رادیواکتیو که به مریض تزریق یا خورانده می شوند، به نام رادیو داروها هستند. بی شک امروزه رد پای فناوری هسته ای را می توان کم و بیش در هر کجا یافت، از زمین های کشاورزی و بیمارستان ها گرفته تا کارخانه های بسیار پیشرفته صنعتی. یکی از کاربردهای بسیار مفید و منحصر به فرد فناوری هسته ای تولید رادیوداروها است که بی تردید انقلابی در دانش پزشکی به شمار می روند. امروزه با پیشرفت سریع دانش هسته ای، پزشکی هسته ای و فناوری نانو، و تلفیق این سه، پیشرفت های سریعی در دانش تولید رادیو داروها به وقوع پیوسته است، از این رو امروزه بخش گسترده ای از تحقیقات علمی کشورهای پیشرفته معطوف به مطالعه و گسترش رادیوداروها است. رادیو داروها هم در فرایندهای مرتبط با تشخیص و پیشگیری از بیماری ها کاربرد گسترده ای دارند و هم در فرایندهای درمان بیماری ها. به ویژه امروزه از رادیو داروها در تشخیص و درمان انواع سرطان استفاده بسیار گسترده ای می شود به طوری که نیمی از مبتلایان به سرطان در فرایند درمان خود از این رادیو داروها استفاده می کنند. تعریف راد
یو دارو. در یک تعریف ساده به هر دارویی که در ساختار آن یک رادیو ایزوتوپ موجود باشد رادیودارو گفته می شود، رادیوایزوتوپ ها در واقع عناصر ناپایداری هستند که با توجه به ساختار اتمی شان از خود پرتو (Radiation) منتشر می کنند. این پرتوها که شامل پرتوهای آلفا (α)، بتا (β) و گاما (γ) هستند دارای طول موج و سطح انرژی متفاوتی هستند و بر همین اساس می توانند در فرایندهای مختلف تشخیصی و درمانی به کار گرفته شوند. سودمندترین رادیو ایزوتوپ ها در پزشکی هسته ای رادیوایزوتوپ های تابش کننده پرتو گاما هستند، زیرا پرتوهایی که از این مواد در درونِ بدن تابش می شوند را می توان از بیرون بدن به سادگی تشخیص داد.داروهای نشاندار رادیواکتیو که به مریض تزریق یا خورانده می شوند، به نام رادیو داروها معروف هستند. دارویی هسته ای یا رادیو فارماکولوژی روش دارویی خاصی است که با ترکیبات ، آزمایش یا تزریق مناسب رادیو دارو به مریض ارتباط دارد. تاریخچه. اولین استفاده کلینیکی از مواد رادیواکتیو، در سال 1937 جهت درمان لوسمی در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی بود. بعد از آن در 1946 با استفاده از این مواد توانستند از پیشرفت بیماری در یک بیمار مبتلا به سرطان تیر
وئید جلوگیری کنند. البته با توجه به عوارض جانبی این روش، تا سال 1950 کاربرد کلینیکی مواد رادیواکتیو گسترش چندانی نیافت، اما سال ها بعد دانشمندان دریافتند که می توان با هدایت رادیوداروها و تجمع آن ها در ارگانِ هدف (مثلا در غده سرطانی) تصاویری از آن تهیه نمود و یا به درمان بافت آسیب دیده کمک کرد. بدین ترتیب در اواسط دهه 60 مطالعات گسترده ای در این زمینه ها آغاز گشت و در دهه 1970 توانستند با جاروب نمودن و هدایت مواد رادیواکتیو به درون ارگان های مشخص بدن، از ارگان های داخلی بدن مانند کبد و طحال، تومورهای مغزی و مجاری گوارشی تصاویری را تهیه نمایند. در سال های دهه 1980 از رادیو داروها جهت تشخیص بیماری های قلبی استفاده نمودند و هم اکنون نیز با ضریب اطمینان بسیار بالایی از آن ها در درمان و تشخیص و پیگیری روند درمان انواع بیماری ها استفاده می گردد. کارکرد. هر رادیو دارو دارای دو جزء است: 1. جزء شیمیایی 2. جزء رادیو ایزوتوپی. رادیوداروها معمولا به صورت خوراکی و یا از طریق تزریق و همچنین استنشاق، به درون بدن وارد می شوند و به روش های مختلفی که در مقالات بعدی بدان ها خواهیم پرداخت، به سوی عضو هدف هدایت می شوند. عضو هدف ی
عنی آن بخش یا عضوی که دارو باید در آن جمع شده و کارکرد خود را انجام دهد، مثلا یک تومور یا غده سرطانی و یا یکی از اعضای درونی بدن مانند کبد، ریه یا قلب. وقتی که رادیو دارو در عضو هدف جمع می شود بر اساس نوع دارو و کارکرد ویژه آن تا مدت زمان معینی در همان محل باقی مانده و با منتشر کردن پرتو کارکرد و ماموریت خود را انجام می دهد و سپس از طریق فرایندهای متابولیکی بدن یا از کار می افتد و یا دفع و از بدن خارج می گردد. انواع کارکردها. به طور کلی رادیو داروها دو کارکرد متفاوت دارند که عبارتند از: با این حال فرایند کلی کارکرد رادیو داروها در هر دو مشابه است و همان گونه که در بخش پیش تشریح شد به طور خلاصه عبارت است از ورود رادیو دارو به درون بدن، هدایت آن به عضو مورد نظر و باقی ماندن رادیو دارو برای یک مدت زمان معین در آن محل و انتشار پرتو از آن. کارکردهای تشخیصی. از رادیو داروها به دو روش برای تشخیص بهره گیری می شود که عبارتند از تشخیص زنده و تشخیص غیر زنده. روش های تشخیص زنده، آن روش هایی هستند که در آن ها یک رادیودارو به درون بدن یک بیمار زنده وارد می گردد. از این رادیو دارو پرتو گاما منتشر می شود و همین پرتوها از بدن
عبور کرده و خارج شده و سپس برای تامین اطلاعات مورد نظر از طریق گیرنده های پرتو، دریافت و مونیتور می شوند. روش های تشخیص غیر زنده آن کارهایی هستند که بر روی نمونه های برداشته شده از یک بیمار انجام می گیردو امروزه به طور گسترده ای در آزمایشگاه های پزشکی برای تعیین هورمون ها، داروها ، ویروس ها و دیگر گونه های آلی در سطح جهان به کار می رود. روشهای تشخیص زنده. روشهای تشخیص زنده ، آن روشهایی هستند که در آنها یک رادیودارو در سیستم یک مریض زنده بطریق خوراندن ، تزریق یا با استنشاق وارد می گردد. اشعه گاما نشر شده بوسیله رادیوداروها برای تامین اطلاعات مورد نظر مونیتور می شوند. آشکارسازهای اشعه گاما بکار رفته در تشریح و عکسبرداری طبی غالبا به نام "دوربین های گاما" هستند. اکثر آشکارسازهای یدید سدیم جفت شده با لوله های فتومولتی پلایر بکار می روند ، چرا که در این مورد بازدهی بالا مهم تر از تفکیک خوب انرژی است. روشهای زنده ممکن است اطلاعات آناتومی (ساختمانی) یا فیزیولوژیکی (کاری) بدهند. آزمایش تشخیص غیر زنده (رادیو ایمونواسی). روشهای غیر زنده آنهایی هستند که روی نمونه های برداشته شده از یک مریض انجام می گیرد. تعدادی از این
روشها مستلزم بکارگیری رادیو داروها است. ولی مهمترین آنها روش رادیو ایمونواسی (RIA) می باشد. رادیو ایمونواسی و تاثیر آن در پزشکی رادیو ایمونواسی نوعی تجزیه بطریق رقیق کردن ایزوتوپی (IDA) ، جزو استو کیومتری است که در آن عنصر مورد تجریه نشاندار و غیر نشاندار برای پیوند با مقادیر محدود مولکولی که به طور خاص با عنصر مورد تجزیه پیوند می دهد، رقابت می کند. RIA به طور گسترده در آزمایشگاههای پزشکی برای تعیین هورمونها ، داروها ، ویروسها ، و دیگر گونه های آلی در سطح جهان بکار می رود. شروع RIA به سالهای 1950 ، با بررسی S.Berson و R.Yalow برروی متابولیسم انسولین B1I در مریض های دیابتی بر می گردد. Berson و Yalow دریافتند که مریض های دیابتی موادی در سرم خون دارند که با انسولین پیوند می دهند. آنها مشاهده کردند که انسولین نشاندار و غیرنشاندار با این ماده پیوند دهنده رقابت کرده، و این مقدار انسولین غیرنشاندار موجود ، مقادیر انسولین نشاندار را که پیوند داده متأثر می کند. آنها در این مطالعه توانایی روش ، جهت ارزیابی انسولین را دریافتند. RIA از آن زمان تا کنون پیشرفتهای گسترده ای را در روشهای پزشکی با کاربردهای وسیع برای اندازه گ
یری مقادیر بسیار کم بسیاری از بیو مولکولهای مهم نموده است. کاربردهای درمانی تشعشع. کاربردهای درمانی تشعشع و رادیو داروها نسبت به کاربردهای تشخیص محدودتر هستند. زمانی که تشعشع برای درمان بکار می رود، مقصود نابود نمودن یک قسمت خاص از نسوج مریض با تشعشع است. چشمه تشعشع می تواند داخلی و خارجی باشد. چشمه های مورد استفاده در درمان. چشمه های خارجی تشعشع در حال حاضر اساسا در شکل باریکه های الکترونی یا اشعه ایکس است. بسیاری از دستگاهها می توانند برای تولید این تشعشعات بکار روند. ولی شتابدهندهای خطی کوچک بیشترین کاربرد را دارند. الکترونهای با انرژیهای 4 تا 15 میلیون الکترون ولت برای درمان سرطانهایی که نزدیک سطح بدن هستند، مانند سرطانهای پوست ، سینه ، سر و گردن بکار می روند. زمانی که نفوذ بیشتری از تشعشع لازم باشد، اشعه گاما از یک چشمه بسته رادیو نوکلید مورد استفاده قرار می گیرد. 60Co به طور گسترده ای برای این منظور بکار رفته است، ولی در حال حاضر 137Cs ترجیح داده می شود. علاوه بر تشعشع خارجی یک عضو ممکن است، یک سوزن یا دانه رادیواکتیو را در داخل بدن مریض کاشت و لذا تنها مقاطع خاصی را که باید نابود شوند، پرتودهی نمود. در
این رابطه کاشتهای 198Au و 125I متداول است. کارکردهای درمانی. کاربردهای درمانی رادیو داروها در مقایسه با کاربردهای تشخیص محدودتر هستند. در این موارد که در بیماران مبتلا به سرطان بسیار از آن بهره برده می شود از پرتوهای منتشر شده از رادیوداروها برای جلوگیری از تقسیم و انتشار سلول های سرطانی و همچنین ضعیف کردن و نابودسازی آن ها استفاده می شود. نابودی سلول های سرطانی از طریقیونیزاسیون انجام می شود، بنابراین پرتوهایی که دارای یونیزاسیون مخصوص بالا بوده و نیز بردهای کوتاه دارند، برای این عمل مفید هستند، چرا که این رفتار منجر به مقدار زیاد نابودی نسوج در یک منطقه کوچک و محدود می گردد. بهترین ایزوتوپ ها برای مقاصد درمانی، آن هایی هستند که پرتوهای آلفا یا بتا با انرژی پایین منتشر می کنند. ایران و رادیو دارو. استفاده از فناوری های نوین خصوصا در حوزه هسته ای، یکی از نیازهای بشر بوده است و جمهوری اسلامی ایران نیز همپای چند کشور محدود فعال در این فناوری، با سرمایه گذاری وسیع در حوزه های صلح آمیز هسته ای از جمله تولید رادیو داروها و نیز انرژی، کوشیده است به این نیازها پاسخ داده شود و مطابق با سند توسعه کشور و چشم انداز 20
ساله، جزء کشورهای برتر این فناوری در منطقه قرار گیرد. فعالیتهای هسته ای ایران از سال 1335 تحت عنوان "مرکز اتمی دانشگاه تهران" با آغاز به کار راکتور 5 مگاواتی تهران شروع شد. در این سال سازمان انرژی اتمی ایران (A.E.O.I) به منظور تولید 23 هزار مگاوات برق هسته ای و توسعه علوم و فنون هسته ای ایجاد و متعهد به ساخت 4 نیروگاه هسته ای در بوشهر و دارخوین، 4 نیروگاه در اصفهان و استان مرکزی و ایجاد چندین نیروگاه و تاسیسات هسته ای در مکانهای مختلف کشور شد. افتخارات بسیاری در طول بیش از 30 سال فعالیت محققان کشور پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی با توسعه این فناوری در حوزه های سلامت، کشاورزی و فیزیک هسته ای حاصل شد که از آن جمله می توان به تولید 6 رادیو دارو برای درمان بیماریهای صعب العلاج، تولید شتابگرها و کاهش آفات کشاورزی اشاره کرد.به دنبال این موفقیت ها و دستیابی محققان کشور به فناوری غنی سازی اورانیوم و راه اندازی یک زنجیره کامل غنی سازی در نطنز از سال 86 روز 20 فروردین ماه روز جشن هسته ای نامگذاری شد و در پی تصویب آن در شورای عالی انقلاب فرهنگی، این روز در تقویم رسمی ایرانیان روز ملی فناوری هسته ای نام گرفت. سابقه ف