Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی دانشگاه تهران و دانشگاه اکول ده بوزار پاریس است. مادر پیکره سازی مدرن ایران، در تهران به دنیا آمد. وی دانش آموختهٔ دانشگاه هنرهای زیبای بوزار فرانسه است. تدریس در دانشکدهٔ هنرهای زیبا دانشگاه تهران و دانشگاه آزاد اسلامی، پایه گذاری نخستین کارگاه ریخته گری برنز در دانشگاه هنرهای تزیینی، عضویت در کمیسیون نصب مجسمه ها و یادبودهای ایران (وزارت فرهنگ و هنر)، عضویت در هیئت داوران دو سالانهٔ مجسمه سازی تهران و شرکت در نمایشگاه استادان دانشگاه آزاد اسلامی از جمله فعالیت های طریان محسوب می شود. آثار وی عبارت اند از: پیکرهٔ یپرم خان در محوطهٔ کلیسای مریم مقدس تهران و پیکرهٔ یادبود مسروپ ماشتوتس، در محوطهٔ کلیسای تارگمانچاتس مقدس تهران. نقش زنان ارمنی در علم. استاد دانشگاه. آلنوش طریان تحصیلات پایه را در مدرسهٔ ارمنی ها و دوره دبیرستان را در دبیرستان انوشیروان دادگر زرتشتیان سپری کرد. او مدرک لیسانس خود را در سال ۱۳۲۶ خورشیدی از دانشگاه تهران دریافت کرد و همان جا به عنوان متصدی عملیات آزمایشگاهی دانشکده علوم استخدام شد. سپس برای بورس تحصیلی درخواست کرد ولی به دلیل زن بودن او، استادش، دکتر محمود حسابی، با این درخواست م
وافقت نکرد، بنابراین آلنوش طریان به خرج خانوادهٔ خود به دانشگاه سوربن رفت و سال ۱۳۳۵ خورشیدی (۱۹۵۶ میلادی) از آن دانشگاه مدرک دکترا گرفت. با وجود پیشنهاد استادی در دانشگاه سوربن، دکتر طریان با هدف خدمت به کشورش به ایران بازگشت و در دانشگاه تهران به عنوان دانشیار ترمودینامیک منصوب شد. او در سال ۱۳۳۸ خورشیدی برای شرکت در بورسیهٔ دولتی آلمان غربی در مطالعه رصدخانه خورشیدی انتخاب شد و پس از چهار ماه مطالعه به ایران بازگشت و در سال ۱۳۴۵ خورشیدی نقش عمده ای را در بنیان گذاری نخستین رصدخانه فیزیک خورشیدی در ایران ایفا کرد. خانم دکتر طریان در سال ۱۳۴۳ خورشیدی به مقام استادی در دانشگاه تهران رسید و نخستین شخصی بود که درس "فیزیک ستاره ها" (اختر فیزیک) را در ایران تدریس کرد. دکترای دامپزشکی از دانشگاه تهران در سال ۱۳۴۴ خورشیدی و استادیار دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران. دکترای شیمی آلی از دانشگاه مانین آلمان در ۱۳۴۴ خورشیدی و فوق لیسانس شیمی از دانشگاه مانین در ۱۳۴۱ خورشیدی و استادیار دانشکده شیمی دانشگاه صنعتی شریف. فوق لیسانس و دکترای علوم سیاسی از دانشگاه ایالتی نیویورک در بوفالو و متخصص حوزه های سیاست قومی تطبیقی، مط
العات زنان و توسعه بین المللی، سیاست تطبیقی است. باقرامیان در سال ۱۹۸۳ در رشته فلسفه و انسان شناسی اجتماعی از دانشگاه کوئینز بلفاست فارغ التحصیل شده است. وی دکتری خویش را در رشته فلسفه منطق از کالج ترینیتی در سال ۱۹۹۰ کسب نموده است. زمینه های اصلی تحقیقاتی وی فلسفه زبان، نسبی گرایی، عقلانیت، فلسفه سده بیستم آمریکایی (پاتنم، دیویدسن، کواین)، عمل گرایی، فلسفه ذهن، علوم شناختی می باشند. باقرامیان بنیان گذار و رئیس "Society for Women in Philosophy (SWIP) – Ireland" در سال ۲۰۱۰ میلادی می باشد. دکترای دندان پزشک از دانشگاه تهران در ۱۳۳۵ خورشیدی و دانشیار دانشکده علوم پزشکی تهران در رشته پروتزهای ثابت. دکترای دامپزشکی از دانشگاه تهران در سال ۱۳۳۷ خورشیدی و استاد در گروه انگل شناسی حیوانی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران. سرپرست مدیریت سرمایه گذاری و کسب و کار شرکت ملی نفت ایران پزشکی. مریم اوهانجانیان متولد ۱۸۹۳ میلادی در شهر شوشی، آرتساخ. وی در طول سال های جنگ جهانی اول در بیمارستان نظامی جبهه قفقاز خدمت می کرد. اوهانجانیان در سال ۱۹۱۰ میلادی به تبریز نقل مکان کرد و مطب خود را در آن شهر دایر کرد. وی به همراه دکتر خان
م «نیره قاجار»، رئیس سازمان شیر و خورشید تبریز در امور خیریه همکاری داشت. مریم اوهانجانیان در سال ۱۹۷۹ میلادی درگذشت. آنیک استپانیان در سال ۱۹۱۲ میلادی در تهران به دنیا آمد و پس از کسب تحصیلات ابتدایی در مدارس هایکازیان و ژاندارک، تحصیلات عالی خویش را در رشته دندانپزشکی پی گرفت و در سال ۱۹۴۱ میلادی فارغ التحصیل شد. آنیک استپانیان صاحب امتیاز و مدیر مدرسه خواهران روحانی کاتولیک و همچنین مدرسه دخترانه «ساهاکیان» بوده است. وی سال ها به عنوان رابط میان سازمان زنان ایران و انجمن خیریه زنان تهران به خدمت پرداخت و در ۱۹۶۵ میلادی از طرف این انجمن در کنفرانس حقوق زنان که در ایران برگزار گردید شرکت نمود. قایچوک وارطانیان در سال ۱۹۳۰ میلادی در تبریز به دنیا آمد. وی در سال ۱۹۵۴ میلادی از دانشکده داروسازی با دریافت دکترا در رشته داروسازی فارغ التحصیل شد. وی به مدت ۳۰ سال در سازمان درمانی دانشگاه علوم پزشکی تبریز مسئول داروخانه های بیمارستان های تابعه دانشگاه تبریز بود. جما مرادخانیان متولد ۱۹۲۶ میلادی در تبریز. وی فارغ التحصیل دانشکده پزشکی دانشگاه تبریز در سال ۱۹۵۳ میلادی (دکترای زایمانی بی درد) بود. وی در سال ۱۹۵۷ میلاد
ی رئیس درمانگاه فرح پهلوی بود. ریما بابایان متولد ۱۹۳۱ میلادی در تبریز. وی فارغ التحصیل رشته مامایی از دانشگاه تبریز و به عنوان ناظم فنی بیمارستان رازی تبریز مشغول به کار شد. هاسمیک خاچاطوریان متولد ۱۹۲۹ میلادی در تبریز. وی پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی و متوسطه وارد دانشکده پزشکی دانشگاه تبریز شد و در سال ۱۹۵۵ میلادی از آن دانشگاه فارغ التحصیل شد. هاسمیک خاچاطوریان متخصص بیماری های عفونی و حدود ۹ سال در بیمارستان دانشگاه به عنوان استاد به کار پرداخت و از سال ۱۹۶۳ میلادی در تهران به مدت حدود ۳۰ سال سرپرست بهداری آموزشگاه های تهران بود.
شیرو ایشی (؛ ) یک پزشک و میکروب شناس و افسر عالی رتبهٔ ارتش ژاپن و فرمانده «واحد ۷۳۱» بود که یک واحد جنگ بیولوژیک در ارتش امپراتوری ژاپن محسوب می شد و در آن، آزمایش هایِ پزشکیِ اجباری و غالباً مرگباری بر روی اسرای جنگی در جریان جنگ دوم چین و ژاپن انجام می شد. زندگی نامه. سال های اولیه. ایشی در «روستای شیبایاما» در منطقهٔ «سانبو» واقع در استان چیبا زاده شد و در دانشگاه کیوتو به تحصیلِ رشتهٔ پزشکی پرداخت. او در سال ۱۹۲۱ میلادی، به عنوان جراح و با درجهٔ «ستوان جراح» وارد ارتش امپراتوری ژاپن شد. سپس در سال ۱۹۲۲ به «بیمارستان شماره ۱ ارتش» و «دانشکده پزشکی ارتش ژاپن» در توکیو منتقل شد. فعالیت های ایشی در این مرکز، آنچنان مافوق هایش را در ارتش راضی کرد که او را مجدداً برای فوق تخصص، به مدت دو سال به دانشگاه کیوتو فرستادند. در حین دوران تحصیل، او عادت داشت باکتری های مختلف را در ظروف گوناگون و به عنوان «حیوان دست آموز» (و نه برای تحقیقات پزشکی) پرورش دهد. این کارِ او، موجب شده بود که در دانشگاه، مورد توجه کارکنان آنجا قرار گیرد. در سال ۱۹۲۵ میلادی، او به درجهٔ «سروان جراح» نائل آمد و تا سال ۱۹۲۷ میلادی، مشغول تهیهٔ
مقدمات و راضی کردنِ مقامات برای ایجاد یک «برنامه سلاح های بیولوژیک» بود. با آغاز سال ۱۹۲۸ میلادی، او دست به یک سفر ۲ ساله به غرب زد. در این مدت، تحقیقات گسترده ای دربارهٔ اثرات سلاح های بیولوژیک و شیمیایی در دوران جنگ جهانی اول و پس از آن نمود. این مأموریت، بسیار موفقیت آمیز بود و موجب شد تا ایشی، پشتیبانیِ «سادائو آراکی» (وزیر جنگ دولت ژاپن) را به دست آورد. او در ژانویهٔ ۱۹۳۱ میلادی به درجهٔ «سرگرد جراح» ارتقاء یافت. پروژهٔ سلاح های بیولوژیک. در سال ۱۹۳۲ میلادی، ایشی آزمایش های مقدماتی بیولوژیک خود را، در غالبِ یک برنامهٔ نظامی مخفیانه برای ارتش ژاپن، در «قلعهٔ نظامی ژونگما» آغاز نمود. در سال ۱۹۳۵ درجه نظامی اش به «سرهنگ دوم جراح» ارتقاء یافت. در سال ۱۹۳۶ میلادی، واحد ۷۳۱ تأسیس شد. ایشی یک محوطه عظیم مشتمل بر ۱۵۰ ساختمان در زمینی به مساحتِ ۶ کیلومتر مربع در حومهٔ شهر هاربین در چین ساخت و آزمایش های محرمانه خود را در آن مکان ادامه داد. یک داستان دروغین هم برای مردم عادی ساختند که این تأسیسات، متعلق به یک مجتمع بزرگِ تصفیه آب است. ایشی در سال ۱۹۳۸، به درجهٔ «سرهنگ تمام جراح» نائل شد. در ۹ فوریه ۱۹۳۹، او در «سا
لن بزرگ کنفرانس وزارت جنگ» سخنرانی مبسوطی دربارهٔ «جنگ بیولوژیک» کرد. یکی از حاضرانِ در جلسه، «شاهزاده یاسوهیتو» (برادر امپراتور هیروهیتو، ۱۲۴مین امپراتور ژاپن) بود که در عین حال، شاهد یک عملِ زنده شکافی بود که توسط ایشی در همان جلسه انجام شد. ایشی در ماه اکتبر، «مدال گولدن کایت» (نشانِ درجه ۴) را دریافت کرد. از سال ۱۹۴۰ میلادی، ایشی سرپرست «بخش سلاح های بیولوژیک» در ارتش کوانتونگ و همچنین رئیس «بخش باکتری شناسی دانشکدهٔ پزشکی ارتش» بود و در مارس سال بعد، به درجهٔ «سرلشکر جراح» نائل آمد. در سال ۱۹۴۲ میلادی، ایشی دست به آزمایش های عملی با میکروب های پرورش یافته اش زد. او نه تنها، روش های گوناگونی را برای پراکندن این میکروب ها (همچون انواع سلاح های گرم و بمب و غیره) آزمود؛ بلکه بر روی اسرای جنگ در زندان، سربازان دشمن در میدان نبرد و حتی شهروندان عادی در شهرهای چین، این آزمایش ها را پیاده کرد. بنا بر تخمینِ برخی مورخان، ده ها هزار نفر در جریان این تماس های میکروبی و آزمایش های بیولوژیک (از جمله طاعون خیارکی، وبا و سیاه زخم و غیره) جان خود را از دست دادند. آن ها در واحد نظامی خود، آزمایش های فیزیولوژیک نیز بر روی
انسان ها انجام می دادند که از آن میان می توان به زنده شکافی، سقط های اجباری، ایجاد مصنوعی و تعمدی سکته های مغزی، قلبی، یخ زدگی و سرمازدگی اشاره نمود. از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ میلادی، «ایشی»، رئیس «بخش پزشکی ارتش اول ژاپن» بود. او در مارس ۱۹۴۵ به درجهٔ «سپهبد جراح» رسید و در همان ماه، نقشهٔ حملهٔ میکروبی به شهر سن دیگو آمریکا را، با استفاده از هواپیماهای کامی کازه، طرح ریزی کرد. (عملیات شکوفه های گیلاس در شب). در روزهای پایانی جنگ اقیانوس آرام و احتمالِ شکستِ قریب الوقوع ژاپن، نیروهای ارتش ژاپن، ساختمان های واحد ۷۳۱ را منفجر کردند تا هیچ گونه نشان و سندی از تحقیقات انجام یافته در آنجا باقی نماند. «ایشی» به منظور پاک سازی کامل هرگونه مدرک، دستور داد ۱۵۰ فردی را که در آن مکان باقی مانده و در صفِ انجام آزمایش بر رویشان بودند، کشته شوند. در مجموع، بر روی بیش از ۱۰هزار نفردر واحد ۷۳۱، آزمایش های پزشکی انجام پذیرفت که از این تعداد افراد، سالیانه حدود ۶۰۰ نفرشان توسط «کِمپئی تائی» (پلیس مخفی ژاپن) تأمین می شد. این افراد را «ایشی» و همکارانش «"ماروتا"» (واژهٔ ژاپنی برای «الوار») می نامیدند. اینکه خاستگاه این کلمه از کجا ب
ود، مشخص نیست و شاید ایشی آن ها را به صورت اشیایی بی ارزش و مصرفی می دید؛ یا آنکه این نام گذاری، در ادامهٔ داستان جعلی ای بود که بین مردم پخش کرده بودند؛ مبنی بر آنکه در آن مکان، دستگاه های اره کشی و الوارسازی موجود است. مصونیت از اتهام جنایت جنگی. ایشی توسط نیروهای آمریکاییِ درگیر دراشغال ژاپن، در پایانِ جنگ جهانی دوم دستگیر شد و قرار شد وی و سایر مقامات بلندپایهٔ واحد ۷۳۱، توسط مقامات اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بازجویی شوند. با این حال، ایشی و همکارانش موفق شدند مقامات مسئول را پیش از برگزاری «دادگاه نظامی بین المللی شرق آسیا» متقاعد کنند تا به آنها، در ازایِ افشای کامل نتایج تمامی تحقیقات و آزمایش های پزشکی و جنگ بیولوژیک بر روی انسان، مصونیت کامل قضایی بدهند. مقامات شوروی با اینکار مخالف بودند و می خواستند بازجویی و محاکمهٔ آنان انجام شود، اما مقامات آمریکایی پس از دریافتِ گزارشی از محققانِ میکروب شناسِ خود، با این کار مخالفت کردند. در میانِ این محققان، می توان از «دکتر ادوین هیل» (رئیس فرماندهی پزشکی ارتش آمریکا موسوم به «فورت دیتریک») نام برد که در گزارش خود، نوشته بود تجربیات و آزمایش های «ایشی» و ه
مکارانش، «"بدون چون وچرایی، ارزشمند"» است و «"تحت هیچ شرایطی در کشور آمریکا، به دلیل تنگناهای اخلاقی، قابل انجام نیست"» و حالا این امکان پیش آمده که «"نتایج این آزمایش ها، به آسانی و ارزانی به دست آید"». در ۶ مه ۱۹۴۷ میلادی، ارتشبد داگلاس مک آرتور در نامه ای به واشینگتن تلویحاً توافقِ به عمل آمده را شرح داد و درخواست کرد اطلاعات به دست آمده، در مجاریِ امنیتی بماند و به عنوان مدرکی دالِ بر جنایت جنگی، استفاده نشود. سرانجام توافق نهایی در سال ۱۹۴۸ به دست آمد. بدین ترتیب، ایشی هرگز بخاطر جنایات جنگی اش محاکمه نشد. «ریچارد درایتون» یک مدرسِ تاریخ در دانشگاه کمبریج مدعی شد که «ایشی» بعدها به مریلند آمد تا در زمینهٔ سلاح های میکروبی مشاوره دهد. اگر واقعاً ایشی به مریلند رفته باشد، به احتمال زیاد به «فورت دیتریک» رفته است که یک مرکز مشهور و بزرگ آزمایش های پزشکی در شهر فردریک در ایالت مریلند است. یک منبع دیگر اظهار داشت که «ایشی» در ژاپن ماند و یک درمانگاه خصوصی تأسیس نمود و در آن به درمانِ رایگانِ بیماران پرداخت. گفته می شود وی علاقهٔ خاصی به سلامتِ کودکان داشت. او یک دفترچه خاطرات هم از خود بجا گذاشت، اما در آن، ه
یچ اشاره ای به فعالیت هایش در دوران جنگ نکرده بود. ایشی در سن ۶۷ سالگی، بر اثرِ سرطان گلو درگذشت. بنا به اظهار دخترش، او در بستر مرگ، به مذهب کاتولیسیسم گروید.
وایت چپل () یک مجموعه تلویزیونی بریتانیایی در سبک جنایی است. در آن کارآگاهان در منطقه وایت چپل، لندن به قتل هایی می پردازند که جنایات تاریخی را تکرار می کنند. اولین فصل در ۲ فوریه ۲۰۰۹ در بریتانیا پخش شد. فصل اول به جک قاتل می پردازد.
سینمای آمریکای شمالی () سینمای آمریکای شمالی عموماً به صنعت سینمای آمریکا و کانادا گفته می شود. این نام گذاری بیشتر از آن که جغرافیایی باشد فرهنگی است. صنعت فیلم مکزیک و کوبا معمولاً جزء سینمای آمریکای لاتین شمرده می شوند.
قتل های وایت چپل () در محله وایت چپل در ایست اند لندن بین ۳ آوریل ۱۸۸۸ تا ۱۳ فوریه ۱۸۹۱ اتفاق افتادند. در مقاطع مختلف بخشی یا تمامی این یازده قتل به آدم کش زنجیره ای جک قاتل نسبت داده شده است. اکثر، شاید همهٔ قربانیان، اما الیزابت اسمیت، مارتا تبرام، مری آن نیکولاس، انی چپمن، الیزابت استراید، کاترین ادوز، مری جین کلی، رز میلت، آلیس مک کنزی، فرانسس کولز و یک زن نامعلوم فاحشه بودند. به اسمیت به طور جنسی آزار رسیده بود. تبرام ۳۹ بار چاقو خورده بود. نیکلاس، چپمن، استراید، ادوز، کلی، مک کنزی، کولز گلویشان بریده شده بود. ادوز و استراید در یک شب به فاصله دقایقی و به در فاصله کمتر از یک مایل کشته شدند. جراحت هایی به شکم نیکلاس، چپمن، ادوز و کلی وارد شده بود. میلت خفه شده بود. اجزای بدن زن نامعلوم جدا شده بود و علت مرگ وی نامعلوم ماند
مِـکِـنا ملوین (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به به من دروغ بگو و آناتومی گری اشاره نمود.
سینمای آمریکای لاتین () مجموعه فیلم هایی است که در صنایع فیلم سازی آمریکای جنوبی به اضافه سینمای مکزیک و کوبا تولید می شوند. سینمای آمریکای لاتین، هم غنی و هم متنوع است. با این همه، کانون های اصلی آن، آرژانتین، برزیل و مکزیک هستند. سینمای آمریکای لاتین پس از افزوده شدن صدا به فیلم ها، که باعث شد مانعی زبانی مقابل ورود فیلم های هالیوود ایجاد شود، رونق بیشتری پیدا کرد.
سینمای آفریقا () به فیلم سازی در قاره آفریقا اشاره دارد. به وجود آمدن این صنعت به اوایل قرن بیستم باز می گردد؛ زمانی که فیلم های حلقه ای، فناوری اصلی مورد استفاده برای فیلم سازی بود. سینمای نیجریه از لحاظ گردش مالی، تعداد فیلم های تولیدی و تماشاگران، بزرگ ترین صنعت فیلم سازی آفریقا محسوب می شود. صنعت فیلم سازی نیجریه همین طور از لحاظ درآمد و تعدادفیلم های تولیدی، در رتبه سوم جهان قرار دارد.
خاطرات و کابوس های یک جامه دار از زندگی و قتل میرزا تقی خان فراهانی تئاتری است از علی رفیعی که ابتدا در سال ۱۳۵۶ و سپس در سال ۱۳۹۴ به نمایش درآمد. نمایش تضاد بزرگی را که برخی از دولت مردان تاریخ ایران با آن روبه رو بوده و هستند، به نمایش می گذارد. داستان. این نمایش به بهانه نقل داستان قتل امیرکبیر رو در رویی جامه دار-نماد مردم خوش باور و پر امید اما ضعیف- با قهرمانی است که می خواهد از یک سو نظام فاسد سلطنتی را اصلاح کند و از سوی دیگر، تکیه گاه خود را در میان مردم از دست ندهد. تمام پرده های این نمایش در صحنهٔ یک حمام رخ می دهند. حمامی که در اولین پرده خون میرزا تقی خان برای ابدیت بر آن نقش بسته است. عوامل و بازیگران. گروه متننویسنده: علی رفیعیبا همکاری: محمد چرمشیردستیار متن: لیلا حکمت نیا گروه کارگردانیکارگردان: علی رفیعیگروه کارگردانی: حمید پورآذری، مهرداد ضیایی، اشکان خیل نژاد، محمدزمان وفاجوییمنشی صحنه: شیما مرادی گروه بازیگران:
سینمای آسیا () صنایع فیلم سازی و فیلم های تولید شده در قاره آسیا را گویند که گاهی سینمای شرقی هم گفته می شود. با این همه اغلب، این اصطلاح، به سینمای آسیای جنوبی، سینمای آسیای غربی، سینمای آسیای شرقی، سینمای آسیای جنوب شرقی و سینمای آسیای مرکزی گفته می شود. بر این اساس سینمای آسیای جنوبی به عنوان بخشی از سینمای خاورمیانه به همراه سینمای مصر طبقه بندی می شود. سینمای آسیای مرکزی هم اغلب یا با سینمای خاورمیانه دسته بندی شده یا مانند گذشته بخشی از سینمای شوروی طبقه بندی می شود. شمال آسیا هم که شامل سینمای روسیه و سیبری است، عموماً بخشی از سینمای اروپا در نظر گرفته می شود. سینمای آسیای شرقی با سینمای ژاپن، چین، هنگ کنگ، تایوان و سینمای کره جنوبی شناخته می شود که البته شامل صنعت انیمه ژاپن و سینمای اکشن هنگ کنگ هم می شود. سینمای آسیای جنوب شرقی با سینمای فیلیپین، تایلند، اندونزی و دیگر کشورهای آسیای جنوب شرقی شناخته می شود. سینمای غرب آسیا با سینمای ایران، ترکیه، سینمای کشورهای عربی و یهودی شناخته می شود. سینمای آسیای جنوبی هم شامل سینمای هند، پاکستان و سینمای بنگلادش است.
«کلاسیک جدید» نخستین آلبوم استودیویی هنرمند استرالیایی ایگی آزیلیا می باشد که در ۲۱ آوریل سال ۲۰۱۴ از سوی دف جم رکوردینگز منتشر گردید. این آلبوم در چارت های استرالیا، اسکاتلند، بریتانیا، نروژ، نیوزلند، آمریکا جزو ده آلبوم اول قرار گرفت.
معبد دِبود ، یک پرستشگاه مصری متعلق به ایزیس، الههٔ مصر باستان است که اکنون در مادرید، اسپانیا بازچینی شده است. بنای اصلی معبد در جزیره فیله در ۱۵ کیلومتری اَسوان در جنوب مصر واقع شده بود. مصر در سال ۱۹۶۸، معبد دِبود را به پاس کمک های اسپانیا در جابجایی معبد ابوسمبل، به آن کشور هدیه کرد. معبد دِبود، اکنون در یکی از پارک های مهم مادرید به نام پارک دِل اوئسته، در نزدیکی کاخ سلطنتی مادرید، بازچینی و با توجه به شاخصه های معماری مصر باستان، محوطه سازی شده است.
ترانتُر یک ستارهٔ مسکونیِ فانتزی و یک جهان شهر در مجموعه کتاب های بنیاد از آیزاک آسیموف است. موقعیت. ترانتور در "کتاب های بُنیاد"، ستاره ای بزرگ است که ۴۰ میلیارد نفر انسان در آن زندگی می کنند و "مرکزِ امپراطوریِ کهکشانی" است. سراسرِ این جهان شهر را سقف های فولادیِ بلند پوشانده اند و دمای زیرِ سقف ها با ماشین، همیشه در حدّ اعتدال نگه داشته می شود. این ستاره در کتابِ سرآغازِ بنیادِ کهکشانی، نزدیک به مرکزِ کهکشان توصیف می شود. نخستین اشاره به ترانتور از سویِ آسیموف، در داستان «راهب سیاهکار آتش» است. فرجام. ترانتور پس از سقوطِ امپراطوریِ کهکشانی از رونق می افتد و پس از هجومِ بزرگ به سیاره، میلیون ها تن از شهروندانش کشته می شوند و باقی نیز در طیِ چندصدسال آن را ترک می کنند و سقف هایش نیز فرو می افتند. سرنوشتِ این ابرشهر در کتابِ بنیادِ کهکشانی و زمین توصیف شده است. بخش ها. در داستان های بنیاد، از بخش های زیر برای "جهان-شهرِ ترانتور" یاد می شود:
رزمری ثبی () بازیگر آمریکایی سینما بود. او مابین سال های ۱۹۱۱ تا ۱۹۴۰ میلادی در حدود ۲۵۰ فیلم، ظاهر شد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "صبح زود"، "صاف و صادق"، "ازدواج سفارشی" و "سرکش" اشاره نمود.
فیلیس هِـیوِر () بازیگر آمریکایی سینما در دوران صامت بود. او مابین سال های ۱۹۱۵ تا ۱۹۳۰ میلادی فعالیت می کرد و در سن ۶۱ سالگی بر اثر مصرف بیش ازحد باربیتوراتها (احتمالاً تلاشی برای خودکشی) درگذشت. او هیچ بازمانده ای نداشت. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شیفته بالون" ، "یانکی دودل در برلین"، "سالومه در برابر شنندوا"، "قهرمان یک شهر کوچک"، "عشق، شرافت و سلوک"، "پائین مزرعه"، "۳ مرد بد"، "افتخار دیگر ارزشی ندارد" و "دن خوان" اشاره نمود.
اِستیسی نلکین () هنرپیشه یهودی سینما و تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "خانواده والتون"، ""، "گلوله ها بر فراز برادوی" و "میمون رفتن!" اشاره نمود.
ترانبیرگ () یک محله و یک شهر کوچک واقع در مرکز جزیره جنوبی در سامسو در دانمارک می باشد. ترنبجرگ بزرگترین شهر در سامسو با جمعیت ۸۳۶ نفر (۱ ژانویه ۲۰۱۴) است و همچنین مقری کوچک برای شهرداری سامسو. پیشینه این جزیره و ساکنان این شهر حدود ۹٫۰۰۰ سال قبل از میلاد پیش بینی شده است.
سینمای اروپا () به صنایع فیلم سازی و فیلم های ساخته شده در قاره اروپا اشاره دارد. اروپایی ها با کمک مهندسان نوآور و هنرمندان، پیشگام صنعت تصاویر متحرک در اواخر قرن نوزدهم میلادی بودند. لویی لو پرنس برای چشم انداز باغ روندهی در ۱۸۸۸ که اولین فیلم سلولوئیدی شناخته شده است، مشهور شد. برادران اسکلادانوسکی از برلین، از بیوسکوپ خود استفاده کردند تا تماشاچیان سالن وینترگارتن با با نمایش اولین فیلم نمایش داده شده، در طول ماه نوامبر ۱۸۹۵، تحت تأثیر قرار دهند. برادران لومیر سینماتوگراف را عرضه کردند که آغازگر دوره فیلم صامت شمرده می شود؛ دوره ای که سینمای اروپایی موفقیت تجاری بزرگی کسب کرد. این اتفاق تا زمان جنگ جهانی دوم و اثر خصمانه اش بر هنر ادامه داشت. جریان های قابل توجه سینمای اروپایی شامل اکسپرسیونیسم آلمان (دهه ۱۹۲۰)، جنبش مونتاژ شوروی (دهه ۱۹۲۰)، امپرسیونیسم فرانسه (دهه ۱۹۲۰)، رئالیسم شاعرانه (دهه ۱۹۳۰) و نئورئالیسم ایتالیا (دهه ۱۹۴۰) می شود. این دوره در حال حاضر، دوره «هالیوود دیگر» خوانده می شود. اولین استودیوی فیلم سازی در مقیاس بزرگ هم در اروپا تأسیس شده است؛ استودیوی فیلم سازی بابلزبرگ (۱۹۱۲) در نزدیکی بر
لین. جنبش های اصلی سینمای اروپای پس از جنگ جهانی دوم شامل سینمای آزاد (دهه ۱۹۵۰)، موج نوی فرانسه (دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰)، مکتب فیلم لهستان (دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰)، موج نوی چک اسلواک (دهه ۱۹۶۰)، سینمای نوین آلمان (دهه های ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰)، موج نوی سینمای انگلستان (دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰)، وسترن اسپاگتی (دهه ۱۹۶۰) و نوو سینما (دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰) می شود. جنبش های قرن بیست و یکم نیز شامل دوگما ۹۵، نهایت گرایی نوین فرانسه، موج نوی سینمای رومانی و مکتب برلین می شود.
در زیر فهرست شهرستان های ترکمنستان (، اتراپلار) و شهر هم درجه ی شهرستان (به ترکمنی: etrap hukukly şäherleri، اتراپ حوُقوُقلیٛ شأهرلری) آورده شده است. شهر هم درجه ی شهرستان، شهرهایی هستند که یا مرکز ولایت، و یا دارای جمعیتی بیش از ۳۰٬۰۰۰ نفر می باشند. این شهرها، آنطور که از اسم پیداست، مستقل از شهرستانها و دارای درجه اختیارات و حقوق مشابه شهرستانها در ارتباط با ولایات می باشند.
رابرت وینترز (؛ – ) یک سیاست مدار اهل کانادا بود. زندگی و حرفه. وینترز پسر یک کاپیتان ماهیگیری بود که در لاننبورگ در نوا اسکوشیا متولد شد. وی برای تحصیل به دانشگاه مونت آلیسون در نیوبرانزویک رفت و پس از آن برای تکمیل مدرک خود در رشته مهندسی برق به مؤسسه تکنولوژی ماساچوست راهی شد. او برای شرکت شمالی الکتریک (شرکت توزیع کنندهٔ برق شمال شرق انگلستان) کار می کرد قبل از اینکه در جنگ جهانی به ارتش بپیوندد. وینترز در طی جنگ به سرهنگ دوم ارتش تبدیل شد. او برای اولین بار در انتخابات عمومی سال ۱۹۴۵، اولین بار به عنوان لیبرال برای سواری از کوئینز-لاننبورگ، نوا اسکوشیا انتخاب شد؛ و در سال ۱۹۴۸ به کابینه دولت پیوست و به عنوان وزیر فواید عامه، تحت لوئیس سنت لوران نخست وزیر خدمت کرده است. وینترز با شکست دولت در انتخابات ۱۹۵۷ از سیاست کنار رفت و سوی شرکت های بزرگ ترغیب یافت و به مدیر عاملی یکی از این شرکت ها درآمد. مرگ. وینترز در سال ۱۹۶۹ در حالی که در کالیفرنیا مشغول بازی تنیس بود دچار حمله قلبی گشت و در یک آمبولانس در ۵۹ سالگی درگذشت. کالج وینترز در دانشگاه یورک نام خود را به افتخار وی وینترز نهاد.
انتخابات مجلس اتریش، ۱۹۶۶ در ۶ مارس سال ۱۹۶۶ برگزار شد که نتیجه آن یک پیروزی برای حذب خلق اتریش که موفق به کسب ۸۵ از ۱۶۵ کرسی شده بود می باشد. تعداد رای دهندگان ۹۳٫۸٪ بود.
آپتین () در مقیاس زمانی زمین شناسی، یک اشکوب یا عصر از دور کرتاسه پیشین به شمار می رود. آپتین در ستون چینه شناسی پس از اشکوب بارمین و پیش از آلبین جای می گیرد. عصر آپتین از حدود ۱ ± ۱۲۵ میلیون سال پیش آغاز شده و تا حدود ۱ ± ۱۱۳ میلیون سال پیش ادامه یافت. نام گذاری. نام اشکوب آپتین از نام شهر آپ در پروانس فرانسه گرفته شده است. این اشکوب در سال ۱۸۴۰ توسط دیرینه شناس فرانسوی آلسید دو اوربینجی به متون علمی دنیا معرفی شد.
سینمای هنگ کنگ () ، در کنار سینمای چین و سینمای تایوان، یکی از سه حوزه تاریخی سینمای چینی زبان است. هنگ کنگ به عنوان منطقه ای بریتانیایی، از آزادی سیاسی و اقتصادی بیشتری نسبت به سرزمین اصلی چین و تایوان برخوردار بود و به همین خاطر، توانست به سرعت به مرکزی برای تولید فیلم برای دنیای چینی زبان تبدیل شود. برای دهه ها، هنگ کنگ، سومین صنعت فیلم متحرک در جهان (پس از سینمای هند و سینمای آمریکا) و دومین صادرکننده فیلم به حساب می آمد. با وجود بحران اقتصادی دهه ۱۹۹۰ و بازگشت هنگ کنگ به چین در ژوئیه ۱۹۹۷، سینمای هنگ کنگ همچنان هویت خود را حفظ کرده و نقش برجسته ای در سینمای جهان ایفا می کند. در غرب، سینمای به شدت عامه پسند هنگ کنگ، به خصوص سینمای اکشن هنگ کنگ، پیروان فرقه گون زیادی دارد که دیگر جزئی از جریان اصلی فرهنگی است و به صورت گسترده، در دسترس و مورد تقلید است.
هاروتیون گغامی مردینیان (؛ زادهٔ در ایروان) یک ژیمناست هنری اهل ارمنستان است. از افتخارات وی می توان به کسب ۲ مدال برنز خرک حلقه در مسابقات جهانی ژیمناستیک هنری ۲۰۱۵ و مسابقات جهانی ژیمناستیک هنری ۲۰۲۲ اشاره کرد.
این مقاله در مورد معادله ای است که از ریاضیات مالی نشئت می گیرد. معادله فیشر در ریاضیات مالی و اقتصاد، رابطهٔ بین نرخ بهره اسمی و نرخ بهرهٔ واقعی را تخمین می زند. این نام گذاری بعد از فوت اروینگ فیشر، کسی که به واسطهٔ فعالیت هایش پیرامون نرخ بهره معروف بود، انجام گرفت. در حوزه مالی معادله فیشر، در وهله اول برای محاسبه بازده تا سر رسید اوراق قرضه و همچنین محاسبه نرخ بازده داخلی سرمایه گذاری ها مورد استفاده قرار می گیرد. در علم اقتصاد، این معادله به منظور پیش بینی رفتار نرخ بهره اسمی و نرخ بهره واقعی مورد استفاده است. در معادله فیشر، i نشان دهندهٔ بهره اسمی، r نشان دهنده نرخ بهره واقعی و π نشان دهندهٔ نرخ تورم می باشد. formula_1 معادلهٔ فوق یک تخمین خطی است، اما معمولاً به عنوان یک « معادله» تلقی می گردد. formula_2 معادله فیشر هم می تواند به عنوان پیش بینی و هم به عنوان بررسی تاریخی تحلیل، مورد استفاده قرار گیرد. همچنین بررسی تاریخی این معادله می تواند به عنوان قدرت واقعی خرید یک وام مطرح گردد: formula_3 اضافه کردن موضوع انتظارات به معادله فیشر و همچنین در نظر گرفتن نرخ بازده مورد انتظار مطلوب و نرخ تورم مورد ا
نتظار πe ( حرف e به معنی انتظار ( expected ) می باشد. ) در طول دورهٔ وام، می تواند به عنوان یک مدل پیش بینی برای تصمیم گیری پیرامون نرخ بهره اسمی که باید برای وام در نظر گرفته شود، مورد استفاده قرار گیرد. formula_4 معادله اخیر قبل از فیشر هم وجود داشته است. اما فیشر، تقریب بهتری از معادله را پیشنهاد می دهد که در ذیل آمده است. formula_5 استخراج معادله. اگرچه گاهی اوقات دوره زمانی حذف میگردد، اما بینش و تفکری که پشت سر معادله فیشر قرار دارد، رابطهٔ بین نرخ های بهره اسمی و واقعی را از طریق نرخ تورم و همچنین تغییرات درصدی در قیمت، در دو دوره زمانی نشان می دهد. در نتیجه فرض کنید که فردی در زمان t و در صورتی که نرخ بهره اسمی i_t می باشد، اوراق قرضه ای به مبلغ 1 دلار خریداری کرده است. چنانچه در دوره t+1 این اوراق بازخرید گردد، خریدار مبلغی معادل 1+i_t دریافت خواهد نمود. اما اگر سطوح قیمتی ( تورم ) در بین t و t+1 تغییر کند، ارزش واقعی درآمد حاصل از اوراق قرضه به شرح ذیل است: formula_6 از این معادله می توان نرخ بهره اسمی را بدست آورد: formula_7 در نتیجه: formula_8 خط آخر معادلات بالا بر این فرض است که هر دو نرخ بهره و