Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تحت تأثیر قرار گرفته و بخشهایی از آنها زیر آب می روند. آنها در گزارشی که به عنوان نتایج تحقیقات ۳ ساله خود منتشر کردند، هشدار دادنند در صورتیکه در نتیجه گرمایش زمین و آب شدن یخچالها و یخهای قطبی آب دریاها فقط یک متر بالا بیاید، ۱۲۰ کیلومتر مربع از شهر استانبول که هم اکنون بیش از ۶ میلیون نفر از ساکنان این شهر را در خود جای داده است، زیر آب می رود. یک سد جدید عظیم در شمال شرقی ترکیه شروع به پر کردن مخزن خود کرده و شهر یوسف علی را با وجود سال ها اعتراض مردم محلی و فعالان زیست محیطی به آرامی زیر آب می برد. ۷۰۰۰ نفر از ساکنان شهر یوسف علی توسط دولت ترکیه به بلوک های آپارتمانی تازه ساخت نزدیک منتقل شده اند. یاسین آکگول عکاسی هفته گذشته از یوسف علی بازدید کرد و تصاویری از مردم محلی را ثبت کرد که نظاره گر بلعیده شدن زادگاه خود هستند. اثرات در روسیه. روسیه سالانه ۷۰ کیومتر مربع از اراضی خود در شمال کشورش (منطقه آرکیتیک) را در اثر بالا آمدن سطح دریاها از دست می دهد. اثرات در اقیانوسیه. به گزارش Climate Central، کشورهای جزیره ای مانند جزایر مارشال، مالدیو، نائورو، تووالو و کیریباتی که با افزایش سطح دریا تهدید می شوند،
تا سال ۲۱۰۰ کاملاً به زیر آب خواهند رفت: اثرات در ایران. ایران به دلیل داشتن پوسته ضخیم و سطح ارتفاع بالا و همین طور کوهستانی و مرتفع بودن خود، آسیب بسیار اندکی از بالا آمدن آب دریاها خواهد دید. در خصوص خلیج فارس و دریای کاسپین نظرات متفاوتی موجود است که حتی ممکن است سطح آب به دلیل گرما و تبخیر بیشتر پایین تر هم بیاید. با این حال بخش وسیعی از امارات و بحرین و قطر و سواحل عربستان به دلیل سطح ارتفاعی پایین ممکن است به زیر آب روند. بخشی از جزایر ایران و جلگه کم ارتفاع خوزستان در ایران و عراق ممکن است دچار مشکل شود. با این حال خسارت عراق به دلیل جلگه ای بودن اطراف رودهای دجله و فرات بسیار بیش از ایران است. در شمال ایران هم در صورت بالا آمدن سطح آب بخش های اندکی از ایران زیر آب می رود ولی بخش فراوانی از جلگه کم ارتفاع جمهوری آذربایجان و شهر باکو زیر آب خواهد رفت. اثرات در اندونزی. یافته های دانشمندان بدنبال تغییرات آب و هوایی نشان می دهد در صورت ادامه این روند یک هزار و ۵۰۰ جزیره اندونزی تا سال ۲۰۵۰ از روی نقشه جهان محو می شوند. اندونزی از ۱۷ هزار و ۵۰۸ جزیره تشکیل شده است که دانشمندان پیش بینی کرده اند با ادامه ر
وند تغییرات آب و هوایی یکهزار و ۵۰۰ جزیره آن تا سال ۲۰۵۰ نابود شود. شش هزار جزیره اندونزی مسکونی است. پیش بینی دانشمندان نشان می دهد در صورت ادامه روند تغییرات آب و هوایی فرودگاه سوکارنو هاتا که در جاکارتا، پنج کیلومتری ساحل و در ارتفاع ۱۰ متری از سطح دریا واقع است نیز تا سال ۲۰۳۰ زیر آب می رود. براساس این پیش بینی ها ۴۰ درصد از زمین های اندونزی بویژه در مناطق شمالی آن زیر آب رفته و به دریاچه تبدیل می شود. به نوشته جاکاتا پست، 'آنچا سرینیواسان' متخصص تغییرات آب و هوایی و مرتبط با بانک توسعه آسیا معتقد است در صورتی که ۹۰ سانتیمتر آب دریا تا پایان قرن بالا بیاید ۴۲ میلیون نفر از جمعیت اندونزی که در سه کیلومتری از ساحل زندگی می کنند در معرض آسیب خواهند بود. دانشمندان معتقدند تغییرات آب و هوایی زمین زنگ خطر را برای اندونزی با ۸۰ هزار کیلومتر خط ساحلی که دومین و طولانی ترین خط ساحلی جهان است به صدا درآورده است.'جان کری ' وزیر امور خارجه اندونزی نیز که در ماه جاری میلادی به اندونزی سفر کرد در سخنانی به این موضوع پرداخت و گفت که اگر سطح آب دریا نیم متر افزایش یابد نیمی از جاکارتا پایتخت اندونزی می تواند به زیر آب فر
و برود. شرکت 'مپلکرافت' انگلستان که در زمینه تغییرات آب و هوایی تحقیق کرده است در گزارشی تأکید دارد مناطق زیادی از اندونزی در معرض خطر قرار دارد. این مؤسسه براساس یافته ها اعلام کرده است وقایع آب و هوایی تاکنون یک بار در هر ۱۰۰ سال رخ می داده است و در حال حاضر بیشتر اتفاق می افتد مگر اینکه تغییرات آب و هوایی تحت کنترل قرار گیرد. اطلاعات وزارت شیلات و توسعه منابع دریایی اندونزی نشان می دهد ۲۴ جزیره این کشور طی سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ ناپدید شده اند. در جریان سونامی سال ۲۰۰۴ میلادی در استان آچه نیز سه جزیره اندونزی به زیر آب دریا فرورفت. سیل هایی که در طول فصل بارانی در اندونزی جاری می شود هم اکنون سنگین تر از روند معمول گذشته است و دانشمندان آن را ناشی از جریان گرم شدن زمین و رطوبت بیشتر هوا می دانند. در استان سولاوسی جنوبی اندونزی نیز ماهیگیران دیگر قادر به پیش بینی جهت باد و فصل نیستند و این عامل، فصل صید آن ها را به هم ریخته است. دانشمندان پیش بینی کرده اند بدنبال انتشار گازهای گلخانه ای در اندونزی تا سال ۲۰۸۰ میلادی این کشور ۴۰۰ هزار کیلومتر مربع از زمین های خود را از دست بدهد. بررسی های یک مؤسسه انگلیسی نشان
می دهد از هر ۹۲ جزیره کوچک دورتر از جزایر اصلی اندونزی که بخش عمده ای از نیازهای اقتصادی این کشور را تأمین می کنند، هشت جزیره در معرض خطر قرار دارند. جزایر اقیانوس هند. مردم کشور مالدیو نگران این مهم هستند که آیا کشور آنها به زودی بر اثر گرم شدن کرهٔ زمین و آب شدن یخ های دریایی به زیر آب خواهد رفت؟ دولت مردان جزیرهٔ مالدیو اعلام کرده اند که آب اقیانوس هند تا پایان سال ۲۰۲۰ تماماً به وسیلهٔ کربن احاطه خواهد شد و ۱۲۰۰ جزیرهٔ کم ارتفاع این اقیانوس در معرض خطر زیر آب فرورفتن قرار خواهند گرفت. کشورهای در معرض خطر زیاد. با توجه به طول ساحل، سطح ارتفاع از دریا و میزان وسعت و جمعیت درگیر با بالا آمدن سطح دریاها کشورهای ایالات متحده آمریکا، کانادا، روسیه، چین، هند، اندونزی، تایلند، استرالیا، برزیل و بنگلادش بیش ترین مخاطرات را خواهند داشت. همین طور کشورهای کوچک جزیره ای با ارتفاع کم در خطر محو شدن از روی نقشه دنیا هستند. در این راستا مالدیو از هم اکنون طرح جزیره شناور را در دست ساخت دارد. با این حال این روش های مقابله بسیار پرهزینه و زمان بر و محدود هستند.
یکپارچه سازی مداوم یا ادغام مداوم در برنامه نویسی به مجموعه ای از روش ها می گویند که باعث حفظ انسجام کد می شود و از به هم ریختگی کد جلوگیری می کند. این روش ها مبتنی بر build کردن مداوم پروژه پس از هر تغییر در کد توسط برنامه نویسان و اجرای تست کیس های برنامه است. به عنوان مثال هر زمان که یک commit توسط توسعه دهنده بر روی مخزن پروژه push شود همهٔ تست ها اجرا می شود تا بتوان اطمینان حاصل نمود که همهٔ قسمت های پیشین کد و قسمت های تازه نوشته شده با یک دیگر سازگاری دارد و درست کار می کند.
حبیب الله مهمان نواز (زاده ۱۳۰۵ در روستای کاریزک کنارکال از توابع شهرستان نیشابور، درگذشته ۲ اردیبهشت ۱۳۹۷ در بجنورد) نماینده سابق ولی فقیه و امام جمعه بجنورد و نمایندهٔ مردم استان خراسان شمالی در مجلس خبرگان رهبری بود. امامت جمعه بجنورد. مهمان نواز، در ۱۸ شهریور ۱۳۵۹، با حکم سید روح الله خمینی به عنوان امام جمعه بجنورد منصوب شد. وی پس از حدود ۳۲ سال اقامه نماز در این شهر، به دلیل کهولت سن و وضعیت جسمانی ضعیف، از این سمت کناره گیری کرد. او در تاریخ ۲۳ تیر ۱۳۹۱ خورشیدی، آخرین نماز جمعه بجنورد به امامت خود را در مصلای امام خمینی اقامه و با مردم بجنورد خداحافظی کرد. پس از کناره گیری مهمان نواز از امامت جمعه بجنورد، ابوالقاسم یعقوبی به عنوان امام جمعه جدید بجنورد منصوب شد. رونمایی از تمبر یادبود مهمان نواز به پاس نکوداشت وی. همایش نکوداشت حبیب الله مهمان نواز، در ۳۰ مرداد ۱۳۹۲ خورشیدی با حضور، شخصیت هایی چون سید رضا تقوی، رئیس وقت شورای سیاست گذاری ائمه جمعه کشور، عبدالعلی ابراهیمی، معاون وقت امور استان های شورای سیاست گذاری ائمه جمعه کشور، ابراهیم معادی، مسئول وقت دفتر نمایندگی شورای سیاستگذاری ائمه جمعه خراسان
رضوی و شمار دیگری از مسئولان استانی و کشوری برگزار شد. در این همایش از تمبر یادبود مهمان نواز رونمایی شد. درگذشت. حبیب الله مهمان نواز در دوم اردیبهشت ۱۳۹۷ در سن ۹۲ سالگی در بجنورد درگذشت. و پیکرش در جوار امامزاده سید عباس موسی بن جعفر (ع) بجنورد به خاک سپرده شد.
آزمایه یا تست کیس در برنامه نویسی به نوشتن متدهایی برای آزمودن قسمت های پروژه به صورت جزء به جزء گفته می شود. یک تست کیس با دادن متغیرها و به وجود آوردن شرایط واقعی برای متدهای عملیاتی پروژه باعث تحت آزمون قرار گرفتن متدها می شود و قابل اتکا بودن کد پروژه را می آزماید. آزمون های رسمی. به منظور آزمایش کامل تمام نیازمندی های یک برنامه، برای هر جزء از برنامه دو آزمون نیاز است. یک آزمون مثبت و یک آزمون منفی. اگر یک جزء، جزء زیر مجموعه دارد برای آن زیر مجموعه نیز یک آزمون مثبت و یک آزمون منفی نیاز است. دنبال کردن ارتباط بین نیازمندی ها و آزمون به صورت مکرر با استفاده از یک ماتریکس قابل ردیابی امکان پذیر است. نوشتن آزمون باید شامل توضیحی از قابلیت تست شده و مهیا کردن نیازمندی ها باشد تا بتوان اطمینان داشت که آزمون راه بردی ست.
ارمنستان کشوری است با ۲۹ هزار و ۷۴۳ کیلومتر مربع مساحت و جمعیتی بیشتر از ۳ میلیون و ۶۰ هزار نفر که در شمال با گرجستان (۱۶۴ کیلومتر)، در غرب با ترکیه (۲۶۸ کیلومتر)، در شرق با آذربایجان (۵۶۶ کیلومتر) و در جنوب با ایران (۳۵ کیلومتر) و نخجوان (۲۲۱ کیلومتر) مرز مشترک دارد. تاریخچه اقتصاد ارمنستان. ارمنستان دومین جمهور شوروی سابق از نظر تراکم جمعیتی می باشد این کشور محصور در خشکی بین دریاهای سیاه و خزر است. پیش از استقلال. قبل از استقلال ارمنستان اقتصاد این کشور اقتصادی صنعت محور بود. صنایع فعال در این منطقه در سال های قبل از استقلال عبارت بودند از صنعت تولید مواد شیمیایی، تولید ماشین آلات صنعتی، فرآوری مواد غذایی، نساجی، تولید رزین و الکترونیک. مسئله با اهمیت وابستگی این صنایع به واردات مواد اولیه از کشورهای خارجی بود که سبب تضعیف آن ها شد. پس از استقلال. بانک مرکزی ارمنستان، نرخ رشد اقتصادی ارمنستان در نیمه اول سال ۲۰۰۵ را برابر با ۱۰٫۲ درصد اعلام کرد. ساختار اقتصادی ارمنستان از سال ۱۹۹۱ اساساً تغییر کرده است؛ بخش هایی همچون ساختمان سازی و خدمات جای کشاورزی و صنعت را به عنوان سهام داران اصلی رشد اقتصادی گرفته اند
. «صنعت فرآوری الماس» که یکی از مهم ترین صادرکنندگان و همچنین یکی از اصلی ترین جذب کنندگان سرمایه خارجی در سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ بود، با کاهشی شدید در میزان تولیدات برای سال ۲۰۰۵ مواجه شد؛ این مسئله ناشی از کاهش عرضه مواد اولیه از سوی روسیه و رکود کلی بازارهای بین المللی الماس بود. دیگر بخش های صنعتی که رشد صنعتی را پیش می بردند، شامل بخش های انرژی، متالورژی و فرآوری غذا بود. پیشرفت پسا-انتقال (۹۹–۱۹۹۱). در سال ۱۹۹۴ بازگشت ارمنستان به رشد اولین کشور در میان جمهوری های شوروی سابق که هنوز پس از فروپاشی اتحاد شوروی در حال بازسازی است، چیزی کم از یک رویداد چشمگیر نبود و در حالی به دست آمد که اقتصاد ارمنستان در پی زمین لرزه اسپیتاک و جنگ قره باغ، داشت بهبود می یافت. رشد اقتصاد با کارآفرینان دولتی کوچک و متوسط اما به شدت موفق و چابک و خصوصی سازی زمین پشتیبانی و تأیید شد. در آن زمان، ناتوانی در ایجاد شرایط برای ایفای نقش مناسب بازارها و نبود نقش معناداری برای دولت، تنگناهای کلیدی پیشرفت به شمار می رفت. تداوم نزاع در منطقه قره باغ و ماترکِ صنعتی شوروی تا آن زمان اساساً به ساختار اقتصادی فرسوده کمکی نکردند. در اینجا فه
رستی کوتاه از عواملی که بحران را تثبیت کرد و روی بیشتر رویدادها تأثیر گذاشت، ارائه می شود: رشد اقتصادی ثابت ارمنستان، نهادهای بین المللی را به حمایت از آن ترغیب کرده است. صندوق بین المللی پول (IMF)، بانک جهانی، بانک اروپایی بازسازی و توسعه (EBRD) و دیگر نهادهای مالی بین المللی و کشورهای خارجی (IFIs)، اعطای امتیازات و وام را به ارمنستان بیشتر کرده اند. مجموع وام های تمدید شده از سال ۲۰۰۳ بالغ بر ۸۰۰ میلیون دلار می باشد. این وام ها با هدف کاهش کسری بودجه، ثبات ارز داخلی؛ توسعه کسب و کار خصوصی، بخش انرژی، کشاورزی، فرآوری غذا، حمل و نقل، بهداشت و آموزش عطا شده است. در ماه دسامبر سال ۲۰۰۵، Millennium Challenge Corporation (MCC) ایالات متحده با یک معاهده ۲۳۵ میلیون دلاری با دولت ارمنستان موافقت کرد که هدفش ترمیم شبکه های آبیاری و بهبود زیرساخت های حمل و نقل شهری بود ادامه رشد وابسته به توانایی دولت در تقویت مدیریت اقتصاد کلان است که شامل: «افزایش تحصیل مالیات»، «بهبود شرایط سرمایه گذاری» و «برداشتن گام هایی علیه فساد» می شود. یک قانون «سرمایه گذاری خارجی آزاد» در ژوئن ۱۹۹۴ و قانونی دیگر در مورد خصوصی سازی در سال ۱۹
۹۷ تصویب شد و همراه با آن برنامه ای برای خصوصی سازی املاک دولتی به اجرا درآمد. ارمنستان در ۵ فوریه ۲۰۰۳ به سازمان تجارت جهانی (WTO) پیوست. طرفداران چنین دیدگاه هایی از انجام دو کار ناتوان هستند. اول از ارائه اسناد قطعی دربارهٔ موانع تجاری تحمیلی در مسیر رشد و توسعه ارمنستان و دوم از توضیح دربارهٔ اینکه چرا کشورهایی با حاکمیت های مشابه ارمنستان اما با تجارت خارجی مطلوب، ضعیف باقی می مانند. در حالی که من محدودیت های ژئوپلتیک و نگرانی های امنیتی دربارهٔ اقتصاد و پیامدهای اجتماعی را به طور عام و در بافت ارمنستان به طور خاص تصدیق می کنم، طرفدار این دیدگاه هستم که تصمیم گیران سیاسی در ایروان از سال ۱۹۹۱ تنگناهای مضاعفی را تحمیل کرده اند؛ تنگناهایی که در مقایسه با قیدهای امنیتی و جغرافیایی، محدودیت های بیشتری به وجود می آورند و روی پیامدهای اجتماعی و اقتصادی تأثیر منفی می گذارند. رکود کیفی (۲۰۰۰ تا ۲۰۰۷). این دوره با ایفای نقش روبرت کوچاریان هم زمان شد. کسی که مهارت های سیاسی ویژه اش به او اجازه داد تا پس از ترورهای اکتبر ۱۹۹۹ قدرت را یکپارچه و نقش مسلطی را در مدیریت امور اقتصادی و سیاسی در ارمنستان ایفا کند. این دو
ره رشد دورقمی تولید ناخالص داخلی و ثبات مالی کلان را شاهد بود، اما با فقدان توجه به حکمرانی خوب و ایفای نقش مناسب بازارها همراه شد. بخش ساخت و ساز که موتور اصلی رشد طی این دوره بود، مقادیر قابل توجهی از اعتبارات مالی و منابع تولید را جذب کرد، نرخ بهره و نرخ مبادله را تحریک کرد و دستمزدها به کلی بالا رفت. تحت این شرایط و بدون مداخله سیاسی مؤثر، و برخلاف نشانه های بسیار قدرتمند از سوی برخی بخش ها (به طور قابل توجهی از سوی آی. تی و بخش کشاورزی) اقتصاد در تنوع سازی ناتوان بود و به طور مؤثری، زمینه را برای کاهش شدید تولید ناخالص داخلی در سال ۲۰۰۹ آماده کرد. حواله وجه و سایر انتقال های مالی از خارج که رونق ساختمان سازی را برانگیخت، مدیریت اقتصاد کلان را پیچیده کرد و وابستگی معکوس به سطح اقتصاد خرد/خانگی را به بار آورد. از لحاظ بودجه، این دوره با یک سیاست مالی پر از نوسان، به همراه کسری بودجه حتی در سال های رشد دو رقمی توصیف می شود. به رغم این، هزینه های ارمنستان در بهداشت، آموزش و سرمایه گذاری عمومی در میان پایین ترین ها در جهان بود. هزینه هایی که به عنوان درصدی از تولید ناخالص داخلی اندازه گیری می شوند. جمع آوری ض
عیف درآمد مالیاتی که خود ناشی از نقش آفرینی طرفداران معدود و قدرتمند حکومت خارج از دسترس مقام های مالیاتی بودند، از جمله دلایل عمده پایین بودن هزینه های یاد شده به شمار می روند. این عده معدود تحت حمایت مستقیم رهبری سیاسی کشور عمل کرده اند و در زندگی عمومی و تصمیم سازی اقتصادی با نفوذتر از گذشته رشد کردند. این انحصارهای اقتصادی منتج به حذف رقابت در تولید و ورود کالاهای کلیدی شد و رشد اقتصادی را کاهش و قیمت ها را افزایش داد. در منطقه رکود (۲۰۰۸ تا کنون). این دوره با تحول سیاسی در سال ۲۰۰۸ و اثر بحران جهانی مشخص می شود. آمادگی اندک در برابر بحران مالی و تدبیر ناکافی طی سال های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ (with disproportionate reliance on externally financed fiscal stimulus compared to exchange rate and structural policies) به کاهش ۱۴.۲ درصدی در تولید ناخالص داخلی (GDP) در سال ۲۰۰۹، یکی از بدترین عملکردها در جهان از آغاز بحران مالی - منتج شد. پس از گذشت چهار سال، تولید ناخالص داخلی واقعی هنوز در پایین سطح سال ۲۰۰۷ خود است و پیش بینی می شود تنها با کندی در میان مدت رشد کند. در حالی که برخی تلاش ها برای ارتقای سطح نسبت مالیات به
تولید ناخالص داخلی صورت گرفت، این تلاش ها با مقاومتی از سوی طرفداران معدود حکومت در فعالیت های اقتصادی مواجه شد. این موضوع، تمام بار انگیختگی اقتصاد را روی استقراض خارجی گذاشت. بدهی عمومی، به ویژه در مورد وام های بلند مدت، به همراه مقدار قابل توجهی جریمه برنامه ریزی شده برای ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ به ترکیب و سطوح هشداردهنده ای رسیده است. در اینجا برخی نکته های برجسته که باید به دستیابی مفهومی بهتر از چشم انداز حکمرانی و سیاستمداری در ارمنستان کمک کند، ارائه می شود: روی هم رفته اینکه در آینده رشد بالقوه از کجا می تواند بیاید نامشخص است. با فرض کیفیت یکسانِ حکمرانی، تضاد سیاسی و ناخشنودی اجتماعی مداوم در پی کشته شدن تظاهرات کنندگان 1-2 مارس ۲۰۰۸ و فاصله گرفتن از یهودیان (که به عنوان کاتالیزوری برای سرمایه گذاری خارجی و مبارزه برای دستیابی به حکمرانی بهتر عمل کرده اند) ادامه یافت. در این حال، بیشتر سیاست های مشابه در حال پیگیری هستند و ناامیدی مردم تا روزی که رژیم امور اجتماعی و اقتصادی را اداره کند، در حال افزایش خواهد بود. بانکداری. فهرست بانک های ارمنستان. در زیر بانک های جمهوری ارمنستان ارائه شده است انرژی. ارمنستان ش
دیداً وابسته به واردات سوخت، خصوصاً از روسیه است. کارخانه اتمی تولید برق ارمنستان (ANPP) در ۴۰٪ برق کشور را تأمین می کند، توربین های آبی و گرمایی نیز هر کدام ۳۰٪ برق را تولید می کنند. ارمنستان همه گاز طبیعی اش را از گازپروم روسیه و با قیمتی بسیار نازل تر از نرخ بازار جهانی وارد می کند؛ اما در توافق نامه ای جدید که در اواخر سال ۲۰۰۸ امضاء شد، قرار بر این شد که قیمت ها در سال ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ بسیار بالا رود و در سال های آتی به قیمت جهانی نزدیک شود. قرار بود یک خط لوله گاز از ایران به ارمنستان در سال ۲۰۰۹ به بهره برداری کامل برسد و تنوع عرضه گازی را برای ارمنستان بالا ببرد. ارمنستان تقریباً همه محصولات تصفیه شده نفتی اش را از گرجستان وارد می کند. پس از نزاع میان روسیه و گرجستان، واردات سوخت و غذا از گرجستان به ارمنستان به طور متناوب قطع شده است و آسیب پذیری ارمنستان را از این تنها مسیر ترانزیتی برجسته ساخته است. مناسبات اقتصادی ارمنستان–ایران. عمده روابط جاری بین دو کشور را می توان صادرات گاز ایران به ارمنستان و واردات برق از آن کشور دانست. قرارداد مربوط به واردات گاز طبیعی در سال ۱۹۹۲ بین ایران و ارمنستان امضاء شد.
بخش اول خط لوله گاز صادراتی ایران به ارمنستان که در زمستان ۲۰۰۶ با حضور رؤسای جمهور دو کشور انجام شد. اجرای این پروژه در ارمنستان بین ۹۰ تا ۱۰۰ میلیون دلار و در ایران ۱۲۰ میلیون دلار هزینه دارد. در مرحله اول ایران سالانه ۴۰۰ میلیون متر مکعب گاز به ارمنستان صادر می کند و پس از تکمیل این خط لوله ۱۴۰ کیلومتری حجم صادرات گاز ایران به ۲/۳ میلیارد متر مکعب در سال می رسد. دیگر پروژه اقتصادی مشترک میان دو کشور می توان به احداث دو کارخانه تولید برق آبی (هیدرو الکتریک) روی رود ارس در مرز دو کشور اشاره کرد. تفاهم نامه اتصال ریلی ایران به ارمنستان در سال ۲۰۱۴ امضاء شد. روژه ای از شمال به جنوب ارمنستان در حال اجرا است که در سال ۲۰۱۹ به اتمام می رسد و در سال ۲۰۱۵ این پروژه در مرز ایران عملیاتی خواهد شد. برای اتصال ریلی در طرف ایران نیاز به احداث ۶۰ کیلومتر خط ریلی و در ارمنستان ۳۰۴ کیلومتر راه آهن نیاز است در سال ۲۰۱۳ حجم مبادلات تجاری ایران و ارمنستان به ۲۹۳ میلیون دلار رسید. در این سال ۱۹۸ میلیون دلار انواع کالا از ایران به ارمنستان صادر و در مقابل ۹۵ میلیون دلار کالا از این کشور به ایران وارد شد و تراز تجاری بین ایران و
ارمنستان مثبت ۱۰۳ درصد بود. مسایل زیست محیطی. ارمنستان در تلاش است که مشکلات زیست محیطی اش را حل کند. او یک وزارت محیط زیست تأسیس کرده است و یک نظام جریمه آلودگی ایجاد کرده است که بر محصولات آلوده کننده آب و هوا و تخریب کننده خاک مالیات بسته است و عایدی آن مالیات ها را صرف فعالیت های حفظ محیط زیست می کند. قطع درختان به بهانه معدن کاوی در بخش های مهمی از کشور مورد اعتراض سازمان های غیردولتی طرفدار محیط زیست قرار گرفته است و در نتیجه این فعالیت ها، سیاست هایی از دولت که از سرمایه گذاری در بخش معدن حمایت می کند، مورد بحث و جدل قرار گرفته است. ارمنستان به همکاری با جمهوری های استقلال یافته (۱۲ کشور از این جمهورهای شوروی سابق) یا اعضای جامعه بین المللی بر سر مسائل زیست محیطی مشتاق است. این کشور تحت فشار جامعه بین الملل برای بستن کارخانه اتمی قدیمی تولید برق در متسامور است. با توجه به وابستگی بیش از ۴۰ درصدی نیروی برق ارمنستان به این کارخانه، دولت هیچ راهی جز ساختن یک کارخانه اتمی دیگر نمی بیند. یک مؤسسه تحقیقاتی آمریکایی بر روی توسعه بین المللی، مطالعات ابتدایی را در ماه دسامبر ۲۰۰۸ کامل کرد و نتیجه گرفت که تأسیس
یک کارخانه اتمی جدید ارزان ترین گزینه پیش روی ارمنستان است. دولت ارمنستان دارد فرایند ساخت این کارخانه را پیگیری می کند. ارزش واحد پولی. ارمنستان کشوری است با نرخ ارز شناور که هیچ هدف مشخصی برای نرخ ارز ندارد. نسبت درام ارمنستان به ارزهای مهم بین سال های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۳ تقریباً ثابت بود؛ آغاز افزایش شدید ارزش آن در سال ۲۰۰۴ بود که در برابر دلار آمریکا حدود ۴۶ درصد افزایش اسمی یافت. مهم ترین دلیل افزایش ارزش درام، ضعیف شدن جهانی دلار آمریکا، ورود حجم زیادی ارز خارجی توسط ارمنی های خارجی و افزایش تولیدات و درآمد داخلی است. افزایش شدید ارزش درام، باعث اثر منفی بر رقابت پذیری خارجی تولیدات ارمنی شده است؛ همچنین ارزش پول های فرستاده شده از خارج که عمدتاً به دلار است، کم شده است. تجارت خارجی. واردات. ارزش تولید ناخالص داخلی این کشور حدود ۱۸ میلیارد دلار است و وابستگی زیادی به سرمایه ها و حمایت های مالی خارجی دارد. ارمنستان قدیمی ترین سرزمین مسیحی نشین در جهان است و کلیساهایی در این کشور وجود دارد که احداث آن ها به قرن چهارم هجری باز می گردد. وال استریت ژورنال و بنیاد هریتیج در گزارش اخیر خود ارمنستان را لیبرال ترین و
بازترین اقتصاد در میان کشورهای عضو کشورهای مستقل همسود (CIS) معرفی کردند. طبق گزارش ارائه شده ۶۹٫۴ درصد از اقتصاد ارمنستان آزاد است و از جهت شاخص آزادی اقتصادی (Index of Economic Freedom) رتبه ۴۱ام در جهان و رتبه19 ام را در میان ۴۱ کشور اروپایی دارد. ذخایر معدنی. ارمنستان از لحاظ منابع بسیار غنی بوده و از تولیدکنندگان بزرگ مولیبدن در جهان به شمار می آید. این کشور علاوه بر مولیبدن دارای ذخایر بزرگی از آهن، جیوه، کرومیت، مس و طلا و انواع سنگ های ساختمانی و تزیینی است. ارمنستان همچنین در صنعت الماس سازی بسیار فعال است.
از اواخر قرن ۱۹ میلادی متوسط دمای زمین حدود ۰/۵ درجه سانتی گراد افزایش یافته است. برخی دانشمندان معتقدند متوسط دمای کره زمین تا سال ۲۱۰۰ بین ۱ تا ۶ درجه سانتی گراد افزایش می یابد. این افزایش دما باعث تغییرات ناگهانی اقلیم جهان می شود. گرم شدن زمین به زندگی انسان ها آسیب های فراوانی می زند. شیوع بیماری های ناشناخته از جمله این آسیب ها هستند. دانشمندان در سازمان بهداشت جهانی، معتقدند افزایش دمای کره زمین می تواند باعث شیوع مالاریا، تب زرد، تب استخوان شکن و سایر بیماری ها شود. عوامل گسترش این بیماری ها و سایر موارد مشابه مانند پشه ها بیشتر در محیط های گرم و مرطوب رشد می کنند. خود عوامل بیماری زا نیز در شرایط گرم و مرطوب عمر بیشتری می کنند.
برادران گلنروی (شماره ۲) عنوان فیلمی است آمریکایی با ژانر صامت و کوتاه ساخت استودیوی توماس ادیسون. این فیلم محصول سال ۱۸۹۴ میلادی است و مدتش ۲۷ ثانیه است. این فیلم مشت زنی برادران گلنروی را نشان می دهد.
یخ تاق لارسن نام کوه یخی در حاشیه شمال غربی دریای ودل در قاره قطب جنوب است. این نام به خاطر کارل آنتون لارسن جهانگرد و کاشف نروژی بر روی این کوه یخ گذاشته شده است. در سال ۲۰۰۲ بخش بزرگی از این کوه به دلیل افزایش دمای کره زمین جدا شد.
سگ های پیر فیلمی است محصول سال ۲۰۰۹ به کارگردانی والت بکر. در این فیلم بازیگرانی همچون رابین ویلیامز، جان تراولتا، کلی پرستون و ست گرین، لوری لافلین و الکسا هیوینز ایفای نقش کرده اند.
اریک پرینس (زاده ۶ ژوئن ۱۹۶۹) کارآفرین، جنگ پیشه و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۷ شرکت بلک واتر را تأسیس نمود. او تا سال ۲۰۰۹ به عنوان مدیرعامل شرکت بلک واتر و تا زمان فروش آن به گروهی از سرمایه گذاران در سال ۲۰۱۰ خدمت کرد. پرینس ریاست گروه خدمات خصوصی فرانتیرز را برعهده دارد و تا سال ۲۰۲۱ به عنوان رئیس گروه خدمات فرانتیرز هنگ کنگ خدمت کرد. پرینس پسر مهندس و تاجر ادگار پرینس، و برادر وزیر سابق آموزش و پرورش، بتسی دواس است. زندگی اولیه، آموزش و خدمت نظامی. پرینس در ششم ژوئن ۱۹۶۹ در هلند، میشیگان، از ادگار پرینس و همسرش، السا، متولد شد. او از دبیرستان مسیحی هلند فارغ التحصیل شد. پرینس و پدرش در سراسر جهان سفر کردند و از اردوگاه کار اجباری داخائو در آلمان، برلین تقسیم شده، و میدان های جنگ نورماندی بازدید کردند. به گفته مادرش این سفرها "تاثیر بزرگی بر پرینس جوان داشته است". پرینس در آکادمی نیروی دریایی ایالات متحده پذیرفته شد و قبل از ترک آن، به مدت سه ماه در آنجا خدمت کرد. به گفته او، وی نیروی دریایی را دوست دارد اما از آکادمی متنفر بوده است. او در سال ۱۹۹۲ لیسانس خود را در رشته اقتصاد از دانشگاه
هیلزدیل دریافت کرد. در طول زمان خود در هیلزدیل, به عنوان یک آتش نشان داوطلب و به عنوان یک غواص در آب سرد برای اداره هیلزدیل کانتی کار می کرد. سرانجام پرینس به یک تکنسین فوریت های پزشکی تبدیل شد. در سال ۱۹۹۰ پرینس در کاخ سفید در زمان جرج اچ دبلیو بوش به عنوان کارآموز قبول شد. ولیکن به کاخ سفید نرفت و به عنوان کارآموز نماینده کنگره دینا روراباکر خدمت کرد. دینا روراباکر پرینس را "مرد جوان و باهوش" توصیف کرد. در سن ۲۱ سالگی، پرینس داوطلب شد تا به دنبال یک قبر جمعی در نیکاراگوئه باشد، تا کشتارها را افشا کند که در زمان ریاست جمهوری دانیل اورتگا به وقوع پیوست و بعدها گفت که او گور جمعی را یافته است. پس از کالج، پرینس به عنوان افسر در نیروی دریایی ایالات متحده از طریق دانشکده افسری در سال ۱۹۹۲ ماموریت یافت. او به فرماندهی نیروی دریایی رفت و با تیم سیل ۸ به هائیتی، خاورمیانه و بالکان مستقر شد. او به زمان همکاریش با تیم سیل ۸ به عنوان جرقه روح کارآفرینی خود اشاره میکند. او در زندگینامه خود می گوید که در طول جنگ های یوگسلاوی در اوایل دهه ۱۹۹۰، او دریافت که نیاز به امکانات آموزشی خصوصی برای عملیات های ویژه وجود دارد. پری
نس در سال ۱۹۹۵ به خدمت نیروی دریایی آمریکا پایان داد. مشاغل خصوصی. پرینس به ساحل ویرجینیا رفت و شخصا تولید بلک واتر در سال ۱۹۹۷ را تامین مالی کرد. او ۶۰۰۰ هکتار (۲۴ کیلومتر مربع)از باتلاقهای بزرگ کارولینای شمالی را خرید و یک مدرسه برای عملیات ویژه راه اندازی کرد. نام بلک واتر از باتلاق های زرد رنگی که مدرسه در آن واقع شده است، می اید. پرینس در سال ۱۹۹۴ نسل کشی رواندا را دلیل تصمیم خود برای ایجاد کردن بلک واتر انتخاب کرد. او بعدها گفت: " واقعا مرا اذیت می کرد. باعث شد متوجه شوم که شما نمیتوانید بنشینید و تماشا کنید. باید اقدام کنید." از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۰ بلک واتر در قراردادهای امنیتی دولت ۲ میلیارد دلار دریافت کرد. بیش از ۱٫۶ میلیارد دلار از آن ها قراردادهای فرعی فدرال و مقدار نامعلومی از کار طبقه بندی نشده بودند. از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۰، آژانس اطلاعات مرکزی (سیا)۶۰۰ میلیون دلار در قراردادهای طبقه بندی شده به بلک واتر و وابستگان آن اعطا کرد. این شرکت به عنوان یکی از سه شرکت امنیتی خصوصی به شمار می آید و ۹۸۷ نگهبان برای سفارتخانه ها و پایگاه های خود در خارج از کشور تامین می کند. پرینس به منظور خدمت به ستاد مرکزی ساز