Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حاکی از ارتباطی قدیمی بین ساکنان ایرانی و قدرت سلطنتی است». او معتقد است که فرمان های سلطنتی ختن، متعلق به قرن دهم به زبان سکایی ختنی نوشته شده «احتمالاً نشان می دهد که حاکم ختن به زبان ایرانی صحبت می کرد». علاوه بر این، او دربارهٔ نام اولیه ختن توضیح داد: «نام ختن با املاهای مختلف تأیید شده است که قدیمی ترین شکل آن «هوَتَنَه» است، در متونی که تقریباً از قرن هفتم تا دهم پس از میلاد به زبانی ایرانی که خود نویسندگان آن را «هوَتَنَه» می نامیدند، نوشته شده است. همین نام همچنین در دو گویش ایرانی به هم مرتبط دیگر، یعنی سغدی و تُمشُقی، نیز مشاهده می شود… بنابراین تلاش هایی که برای توضیح آن به عنوان واژه ای ایرانی انجام شده است، این از نظر تاریخی مهم است. اسناد بعدی به زبان سکایی ختن، از متون پزشکی گرفته تا ادبیات بودایی، در ختن و تمشق (شرق کاشغر) یافت شده است. اسناد مشابهی به زبان سکایی ختنی که قدمت آن عمدتاً به قرن دهم می رسد در دوروان (دونهوانگ) یافت شده است. دوران اولیه. اطلاعات تاریخی دربارهٔ ختن در دوران اولیه اندک و پراکنده است، اما دو منبعِ گوناگون تصویری کلی از این دوره به دست می دهند: این متنِ مربوط به تبتی
ها که به قرن هشتم پس از میلاد بازمی گردد، ادعا می کند که پادشاه ختن به نام ویجیا کریتی در قرن دوم پس از میلاد به کانیشکا، فرمانروای بزرگ امپراتوری کوشان در آسیای جنوبی، در فتحِ ساکِت، شهری کلیدی در سرزمین های میانه هند، کمک کرده است. متن همچنین به ساخت معبدی موسوم به سِرو-نو اشاره می کند که به گفتهٔ متن، با الهام از حضور تجسم های الهه مانجوشری از سوی پادشاه ساخته شده است. این روایت نشان می دهد که احتمالاً ختن با امپراتوری کوشان، که خود توسط مردم یوئژی، خویشاوندان احتمالی سکایی های ختن، تأسیس شده بود، نوعی ارتباط سیاسی یا مذهبی داشته است. این منبع چینی متعلق به سده اول میلادی، جمعیت شهر ختن را در مقطعی بین سال های ۱۲۵ پیش از میلاد تا ۲۳ پس از میلاد، حدود ۳۳۰۰ خانوار، ۱۹۳۰۰ نفر و ۲۴۰۰ رزمنده تخمین می زند. خُتَن در دوره هان شرقی. سکه های ضرب شده در قرن اول میلادی نشان از پیوندهای فرهنگی این سرزمین با هند و چین در این دوره دارد. این سکه ها دارای حکاکی هم زمان به خط خروشتی به زبان گنداری پراکریت (از زبان های میانه شمال غربی هند) و به زبان چینی بودند. در سده اول میلادی، قدرت پادشاهی ختن رو به فزونی گذاشت. اگرچه در
ابتدا تحت سیطره پادشاهی یارکند بود، اما به سال ۲۵ تا ۵۷ میلادی با شورش علیه یارکند نه تنها مستقل شد، بلکه قلمرو این همسایه خود و بخشی از مسیر کاروان رو جاده ابریشم جنوبی را تا کاشغر تصرف کرد. با توسعه بازرگانی جاده ابریشم، شهر اصلی ختن رشد فزاینده ای را تجربه کرد. طی فرمانروایی امپراتور مینگ از سلسله هان شرقی (۵۸ تا ۷۶ میلادی) سردار ختنی «شیومو با» علیه حکومت یارکند سر به شورش برداشت و در سال ۶۰ میلادی خود را شاه یوتیان (ختن) خواند. پس از مرگ او، پسر برادرش گوانگده به سال ۶۱ میلادی ابتدا بر حکومت یارکند چیره شد و سپس این پادشاهی به اوج شکوه خود رسید. در آن دوره سیزده پادشاهی کوچک تر از نیا در شمال غرب منطقه تا کاشغر تحت امر او بودند. پادشاهی شان شان (حوزه لوپ نور با مرکزیت چارکلیک) نیز در آن دوران به موازات رونق ختن قدرت پیدا کرده بود. در بخش شرقی کوه های پامیر (کُنگلینگ قدیم) همین دو حکومت شان شان و ختن مهم ترین و بزرگ ترین پادشاهی های مستقل در مسیر جاده ابریشم محسوب می شدند. روابط دوجانبه با سلسله هان چین تا جایی پیش رفت که پادشاه گوانگده در سال ۷۳ میلادی سلطنت و اقتدار این خاندان را به رسمیت شناخت. در آن
زمان ختن روابطی با قوم جنگجوی شیونگنو داشت. این قوم، که در منابع فارسی تحت عنوان هون ها مطرح می شوند، در زمان امپراتور مینگ سلسله هان بارها ختن را هدف تاخت وتاز قرار می دادند و دربار ختن را برای حفظ موقت صلح مجبور به پرداخت خراج هایی سنگین در قالب ابریشم و قالی می کردند. «بان چائو» یک افسر نظامی بلندپایه چینی در زمان حضورش در دربار ختن با بی مهری پادشاه وقت مواجه شد. کاهن دربار به پادشاه پیشنهاد کرد تا اسب ممتاز بان چائو را از او طلب کند. بان چائو در واکنشی ناگهانی کاهن را درجا کشت. این رفتار شجاعانه باعث شد تا پادشاه ختن تحت تأثیر قرار بگیرد، فرستاده شیونگنوها را نیز از میان بردارد و وفاداری کامل خود را به سلسله هان اعلام کند. تحت نفوذ خاندان هان، جمعیت ختن بیش از چهار برابر افزایش یافت. «کتاب هان پسین»، از مهم ترین تواریخ رسمی چین دوره هان که تاریخ سال های ۶ تا ۱۸۹ میلادی را بازگو می کند این گونه جمعیت ختن را توصیف می کند: «مرکز اصلی پادشاهی یوتیان (ختن) شهر شیچِنگ (یعنی شهر غربی یا همان یوتکَن) است. فاصله این شهر با اقامتگاه دبیر اعظم (در لوکچون) حدود ۵۳۰۰ لی (۲۲۰۴ کیلومتر) و از لوئویانگ (یکی از پایتخت های
دودمان هان) ۱۱۷۰۰ لی (۴۸۶۵ کیلومتر) است. ۳۲۰۰۰ خانوار، ۸۳۰۰۰ سکنه و بیش از ۳۰ هزار مرد آماده نبرد جمعیت این سرزمین را تشکیل می دهند.» با افول تدریجی دودمان هان، نفوذ چین بر ختن و به طورکلی ناحیه غربی نیز فروکش کرد. دودمان تانگ. لشکرکشی دودمان تانگ علیه سرزمین های واحه ای در سال ۶۴۰ پس از میلاد آغاز شد که طی آن ختن نیز تسلیم امپراتور تانگ گشت. در همین راستا «چهار لشکرگاه آنشی» تأسیس شد که یکی از آنها در ختن مستقر بود. تبتی ها متعاقباً چینی ها را شکست دادند و کنترل چهار لشکرگاه را به دست گرفتند. ختن برای اولین بار در ۶۶۵ به تصرف آنها درآمد و ختنی ها به تبتی ها در فتح آق سو کمک کردند. سلسله تانگ چین بعداً در سال ۶۹۲ کنترل را دوباره به دست گرفت، اما پس از اینکه توانش توسط شورش آن لوشان به شدت به سستی گرایید، سرانجام سیطره بر کل مناطق غربی را از دست داد. پس از سلسله تانگ، ختن با حاکمان دون هوانگ اتحاد تشکیل داد. جوامع بودایی دون هوانگ و ختن مشارکت نزدیکی داشتند و ازدواج های متقابل میان حاکمان این دو منطقه صورت می گرفت. همچنین غارهای موگائو در دونهوانگ (دوروان) و نیایشگاه های بودایی توسط خاندان سلطنتی ختن تأمین ما
لی و حمایت می شدند. ختن در سال ۷۹۲ توسط امپراتوری تبت فتح شد اما در سال ۸۵۱ استقلال خود را به دست آورد. نخستین پادشاه مستقل ثبت شده ختن پس از دوران تبتی ها، ویشا سامباوا بود که از نام چینی لی شنگتیان استفاده می کرد و مدعی بود از نوادگان خاندان پادشاهی دودمان تانگ است. ویشا سامباوا در حالی که از عنوان هندی «شیرشاه» (راجاسیمها) و عنوان پادشاهی «شاهنشاه» به تقلید از شاهنشاهان ایران بهره می برد، در اسناد دربار ختن به زبان چینی خود را هوانگدی (امپراتور) می نامید و کلاه ها و جامه هایی به سبک چینی می پوشید. پسرش، ویشا سورا، از عنوان ترکیبی «شاهنشاه چین» (به زبان سکایی: caiga rāṃdānä rrādi) استفاده کرد. خود را در تصاویر شبیه به یک امپراتور چینی نشان داد، و از فرامین امپراتوری به سبک چینی با نشان (چی 勑) به معنای «فرمان» که تقلیدی از فرمان های خاندان های تانگ و سونگ است، استفاده می کرد. در مُهر مُدرج به خط پخته او نوشته شده بود «پسر بهشتی هان، از ختن بزرگ» (大于闐漢天子)". تسخیر ختنِ بودایی به دست ترکان مسلمان. در سده دهم میلادی، پادشاهی بوداییِ سَکاهای ایرانی تبار ختن تنها دولت شهر واقع در حوضه تاریم بود که هنوز توسط ترک ها
ی اوغوزِ بودایی در فرمانروایی قوچو یا ترک های مسلمان قراخانی فتح نشده بود. در اواخر این سده، ختن درگیر مبارزه با قراخانیان مسلمان شد. فتوحات اسلامی شهرهای بودایی در شرق کاشغر با گرویدن سلطان ستوق بغراخان، خانِ قراخانی، به اسلام در سال ۹۳۴ آغاز شد. ستوق بغراخان و پس از او پسرش موسی تلاش هایشان را در جهت تبلیغ اسلام در میان ترکان و نیز لشکرکشی به دیگر مناطق متمرکز کردند. و بدین شکل بود که جنگی طولانی میان کاشغر اسلامی و ختن بودایی آغاز شد. گفته می شود علی ارسلان، برادرزاده یا نوه ستوق بغراخان، طی نبرد با بوداییان کشته شد. ختن برای مدت کوتاهی در سال ۹۷۰ کاشغر را از قراخانیان گرفت. برطبق اسناد چینی، پادشاه ختن برای نشان دادن حسن نیت، «فیلی رقصنده»، غنیمت گرفته شده از کاشغر، را به دربار چین پیشنهاد کرد. روایتی از جنگ میان قراخانیان و ختن در «تذکره چهار امام مقتول» آمده است. این اثر در بازه زمانی ۱۷۰۰ تا ۱۸۴۹ در آلتی شهر (شش شهر که کاشغریه هم نامیده می شد) به زبان ترکی شرقی (اویغوری امروزی)، احتمالاً برپایه سنت شفاهی کهن تر تألیف شد. کتاب داستانی در خود دارد از چهار امام از شهر مدائن (در عراق امروزی) که به یوسف قدر
خان، رهبر قراخانیان برای فتح ختن، یارکند و کاشغر یاری رساندند. سال ها جنگ درگرفت، چنان که به نوشته این تذکره، «خون همچون جیحون روان شد» و «سرها بسان سنگ میدان نبرد را پوشاندند، تا زمانی که «کفار» مغلوب شده» و یوسف قدرخان و چهار امام آنان را به سمت ختن عقب راندند. گرچه پیش از پیروزی نهایی مسلمانان، امامان به دست بوداییان تعقیب و کشته شدند. امروزه مسلمانان محلی، این امامان را با وجود خاستگاه بیگانه شان، اولیای محل خود به شمار می آورند. در سال ۱۰۰۶ میلادی، یوسف قدرخان، فرمانروای مسلمان قراخانی در کاشغر، ختن را فتح کرد و به حیات آن به عنوان دولتی بودایی و مستقل پایان داد. با وجود قطع روابط میان سلسله چینی سونگ و ختن به شکل مقطعی، سندی مربوط به سال ۱۰۶۳ حاکی از آن است که فرمانروای ختن خود را قراخان معرفی کرده که نشان دهنده سلطه قراخانیان بر ختن است. گفته شده است که بوداییان در دون هوانگ، که از فتح ختن و پایان یافتن آیین بودا در آنجا بیمناک شده بودند، غار شماره ۱۷ غارهای موگائو را که حاوی نسخه های خطی دون هوانگ بود، برای محافظت از آنها مهر و موم کردند. نویسنده مسلمان ترک قراخانی، محمود کاشغری، یک شعر کوتاه به زبان
ترکی در مورد این فتوحات ثبت کرده است: به گفته کاشغری که در قرن یازدهم نوشت، ساکنان ختن هنوز به زبان متفاوتی صحبت می کردند و زبان ترکی را به خوبی بلد نبودند. با این حال اعتقاد بر این است که زبان های ترکی تا پایان قرن یازدهم به زبان رایج در سراسر حوضه تاریم تبدیل شدند. تا زمانی که مارکوپولو از ختن بازدید کرد، که بین سال های ۱۲۷۱ تا ۱۲۷۵ بود، گزارش داد که «همه ساکنان پیامبر اسلام را عبادت می کنند». فهرست فرمانروایان. نکته: "برخی نام ها بر اساس متن های باستانی چینی به شیوه تلفظ ماندارین امروزی ارائه شده اند و دوره زمانی حاکمان بر اساس سال میلادی است." آیین بودا. پادشاهی ختن یکی از مراکز اصلی آیین بودا بود و تا قرن یازدهم، اکثریت قریب به اتفاق جمعیت را بوداییان تشکیل می دادند. در ابتدا مردم این قلمرو پیرو آیین بودا نبودند و گفته می شود که بوداگرایی در زمان سلطنت ویجایاسامباوا در سده نخست پیش از میلاد، یعنی حدود ۱۷۰ سال پس از بنیادگذاری ختن، در این منطقه پذیرفته شد. با این حال، گزارشی از ژنرال هان بان چائو نشان می دهد که مردم ختن در سال ۷۳ میلادی هنوز به نظر می رسیدند که مزدیسنا یا شمنیسم را پیروی می کنند. پسر او ب
ان یونگ که مدتی را در مناطق غربی گذراند نیز به آیین بودایی در آنجا اشاره ای نکرده است. در غیاب هنر بودایی در منطقه قبل از آغاز ساسانیان، همچنین پیشنهاد شده است که بودیسم ممکن است تا نیمه دوم قرن دوم پس از میلاد در این منطقه پذیرفته نشده باشد. این پادشاهی عمدتاً با شاخهٔ مهایانه در آیین بودا مرتبط است. به گفته زائر چینی فاسیان که در سده چهارم از ختن گذشت: از این نظر با کوچا، پادشاهی تحت تسلط شاخهٔ سراواکایانا در سمت بیابان، متفاوت بود. گزارش فاسیان از شهر می گوید که چهارده ویهارا بزرگ و کوچک زیادی داشت. بسیاری از زبان های خارجی، از جمله زبان چینی، سانسکریت، زبان های پراکریت، آپابرامسا و زبان تبتی کلاسیک در تبادلات فرهنگی استفاده می شدند. مسیحیت. بر اساس گزارشی از گردیزی، مورخ ایرانی قرن یازدهم، دو کلیسای نسطوری (مسیحیان سریانی شرقی) در قلمرو این پادشاهی در میانه های قرن پنجم تا یازدهم وجود داشته است. یک کلیسا در داخل شهر ختن و یکی در خارج از شهر قرار داشت. همچنین یک گورستان مسیحی در ختن پیدا شده است. در "تذکرهٔ" محمود کرم کابلی ثبت شده است که ختن در اواسط قرن دوازدهم توسط یک حاکم مسیحی اداره می شد. با وجود این
که در ارزش تاریخی این «تذکره» شک وجود دارد، بارتولد اشپولر سندیت آن را پذیرفته است. یک صلیب مکشوفه در ختن، ساخت چین و یک کتیبهٔ یونانی، در دوره خانات جغتای (دوره مغول) از ختن خریداری شده بود. همچنین اشاره ای مبنی بر مسیحیت در یک متن ختنی، توسط رونالد امریک اثبات شده است. زندگی اجتماعی و اقتصادی. با وجود اطلاعات اندک در مورد ساختارهای اجتماعی-سیاسی ختن، موقعیت جغرافیایی مشترک میان این شهر-دولت در حوضهٔ تاریم و شباهت ها در یافته های باستان شناسی در سراسر حوضهٔ تاریم، نتیجه گیری هایی در باب زندگی مردم را امکان پذیر می کند. یک راهب و زائر چینی قرن هفتم به نام شوآن زانگ، ختن را شهری با زمین قابل کشت محدود اما ظاهراً دارای حاصل خیزی خاص برای کشت «غلات با توان باردهی فراوان میوه ها» توصیف کرده است. او در ادامه توضیح می دهد که این شهر «فرش و نمدهای نفیس و ابریشم» و همچنین «یشم سیاه و سفید» تولید می کرد. اقتصاد شهر عمدتاً بر پایهٔ استفاده از آب واحهها برای آبیاری و تولید کالاهای تجاری بود. شوان زانگ همچنین فرهنگ ختن را ستایش کرد و اظهار داشت که مردمش «عاشق مطالعهٔ ادبیات هستند». او گفت: «موسیقی در سطح کشور بسیار تمرین
می شود و مردان عاشق آواز و رقص هستند.» به «شهری بودن» مردم ختن نیز در پوشش با «ابریشم های نازک و لباس های سفید» اشاره شده است. این امر در تقابل با لباس های «پشمی و خز» رایج در مناطق روستایی است. ابریشم. ختن اولین مکانی خارج از چین باستان بود که شروع به پرورش ابریشم کرد. افسانه ای که در منابع متعددی نقل شده است و در نقاشی های دیواری کشف شده به وسیلهٔ باستان شناسان به تصویر کشیده شده است، نقل می کند که یک شاهزاده خانم چینی تخم های Bombyx mori (کرم ابریشم) را هنگام انتقال برای ازدواج با پادشاه ختن، در میان موهای خود پنهان کرد. این رویداد احتمالاً در نیمهٔ اول قرن اول میلادی اتفاق افتاده است، اما شماری از پژوهندگان، این تاریخ را مورد مناقشه قرار داده اند. یکی از نسخه های این داستان را راهب بودایی چینی شوآن زانگ نقل می کند که به انتقال مخفیانه کرم های ابریشم به ختن توسط یک شاهزاده خانم چینی اشاره دارد. شوان زانگ در بازگشت از هند بین سال های ۶۴۰ تا ۶۴۵ میلادی، از آسیای مرکزی عبور کرد و از قلمرو کاشغر و ختن (به چینی یوتیان -于阗) گذشت. ابریشم. به گفته شوان زانگ، معرفی پرورش کرم ابریشم به ختن در سه ماهه اول قرن پنجم ر
خ داد. پادشاه ختن می خواست تخم نوغان درخت توت و دانش فنی چینی - سه جزء حیاتی تولید ابریشم را به دست آورد. دربار چین قوانین سختگیرانه ای علیه خروج این اقلام از چین داشت تا انحصار چین در تولید ابریشم را حفظ کند. شوان زانگ نوشت که پادشاه ختن به عنوان نشانه ای از وفاداری خود به امپراتور چین، دست یک شاهزاده خانم چینی را در ازدواج خواست. این درخواست پذیرفته شد و سفیری به دربار چین فرستاده شد تا شاهزاده خانم چینی را تا ختن اسکورت کند. او به شاهزاده خانم توصیه کرد که برای اینکه خودش در ختن ردای بسازد و مردم را مرفه کند، باید کرم ابریشم و دانه توت بیاورد. شاهزاده خانم تخم های نوغان و دانه های توت را در سر خود پنهان کرد و آنها را از مرز چین قاچاق کرد. بنا به نوشته او، تخم نوغان، درختان توت و فنون بافندگی از ختن به هند منتقل شد و از آنجا سرانجام به اروپا رسید. یشم. ختن، در سراسر و قبل از دوره جاده ابریشم، یک واحه تجاری برجسته در مسیر جنوبی حوضه تاریم بود - تنها واحه بزرگ «در تنها مسیر آبی برای عبور از صحرا از جنوب». علاوه بر موقعیت جغرافیایی شهرهای ختن از اهمیت و شهرت جهانی برای آن به عنوان منبع قابل توجهی از یشم نفریت
برای صادرات به چین برخوردار بود. تاریخچه طولانی تجارت یشم از ختن به چین وجود دارد. قطعات یشم از حوضه تاریم در محوطه های باستان شناسی چین یافت شده است. حکاکان چینی در Xinglongwa و چاهای از ۵۰۰۰ سال قبل از میلاد آویزهای حلقه ای شکل «از یشم مایل به سبز ختن» می تراشیدند. صدها قطعه یشم که در مقبره فوها از اواخر دودمان شانگ توسط ژنگ ژن شیانگ و تیمش یافت شد، همگی از ختن سرچشمه گرفته اند. به گفته متن چینی " گوآنزی ", یوئه ژی، که در کتاب یوزیی 禺,或 牛牛氏 توصیف شده است، یشم را به چینی ها عرضه می کردند. به نظر می رسد، از منابع ثانویه، شیوع یشم از ختن در چین باستان به دلیل کیفیت آن و فقدان نسبی این یشم در جاهای دیگر است. شوان زانگ همچنین در سال ۶۴۵ در ختن فروش یشم را مشاهده کرد و نمونه های متعددی از دادوستد یشم ارائه کرد. سکه های ختن. شناخته شده است که پادشاهی ختن هم سکه های به سبک نقدی و هم سکه های بدون سوراخ تولید کرده است. تحلیل ژنتیکی. در گورستان سمپول (چینی: 山普拉)، حدود ۱۴ کیلومتر فاصله تا محوطه باستان شناسی ختن در شهرستان لوپ که آثار هنری مانند فرش پازیریک در آنها یافته شده است (منشأ آن به احتمال زیاد از پادشاهی یونانی
بلخ بوده است. ساکنان آن منطقه مردگان خود تقریباً از حدود ۲۱۷ سال قبل از میلاد تا ۲۸۳ بعد از میلاد در آنجا دفن می کردند. آنالیز DNA میتوکندریایی بقایای انسانی، نزدیکی ژنتیکی با مردمی از قفقاز، به طور خاص یک اصل و نسب مادری مرتبط با مردم اوستی و ایرانیان و همچنین اصل و نسب پدری از شرق مدیترانه نشان داده است. به نظر می رسد تأیید کننده این پیوند است، از روایت های تاریخی این طور مشخص بود که اسکندر مقدونی، که با زنی سغدی از بلخ به نام رخشانه ازدواج کرد، سربازان و ژنرال های خود را نیز به ازدواج با زنان محلی تشویق می کرد؛ در نتیجه پادشاهان بعدی امپراتوری سلوکی و پادشاهی یونانی - بلخی پس زمینه ای قومیتی ترکیبی از مردم ایرانی و یونانیان باستان داشتند.
رښتینوال عبدالکریم پوپل یکی از حقوق دانان افغان مقیم شهر برمن آلمان است. او وکیل دعوا حادثه قتل تعدادی از افغان هایی بود که در اثر حملات هوائی آلمان ها در ولایت قندوز کشته شده بودند. او نتوانست دعوا را ببرد. تاریخچه زندگی. عبدالکریم پوپل در سال ۱۹۷۵ فارغ دانشکده حقوق دانشگاه کابل گردیده در سال ۱۹۷۶ در کشور آلمان مهاجر گردید. مدت ۱۹ سال است که در آلمان زندگی دارد. او متعاقباً در سال ۱۹۹۲ فارغ رشته حقوق از دانشکده حقوق دانشگاه بریمن گردید. اکنون در بخش قوانین بین المللی فامیل ها، قوانین بین المللی باشندگان، و قوانین پناهندگان کار می کند. وی به زبان فارسی و پشتو بخوبی تکلم می نماید. او پس از سقوط طالبان در بخش احیای عدل قضاوت و قوانین در افغانستان فعالیت زیادی نمود. اکنون وی عضو حقوق دانان آلمان و بریمن می باشد. رښتینوال عبدالکریم پوپل زمانی صاحب شهرت شد که حادثه ربودن سرهنگ جورج کلاین را مورد بررسی قرار داد. پس از این حادثه ۱۳۴ نفر باشندگان چهار دره ولایت قندز کشته و ۱۷۹ نفر زخمی گردیدند. کریم پوپل درین حادثه به حیث وکیل مدافع از این کشته شدگان و زخمیان تحقیقات نموده مدافعه خود را به دولت آلمان پیش نمود. او از
حکومت آلمان تقاضا پرداخت مبلغ ۲۳۰۰۰ آیرو را برای برای فامیل های بازه نمود تا جبران خسارت گردد. در نتیجه دولت آلمان از پرداخت چنین پول ابا ورزید.
حضرت علی (زاده ۱۳۴۳ ولسوالی قرغه ای - ولایت لغمان) سیاستمدار، جنگسالار افغانستانی و نماینده مردم ولایت ننگرهار در دوره های پانزدهم و شانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. وی در مجلس شانزدهم نمایندگان افغانستان عضو کمیسیون امور داخلی می باشد. وی از رهبران قوم پشه ای و از شخصیت های بانفوذ شرق افغانستان است که در سال ۲۰۰۱ موفق شد با حمایت هوایی آمریکایی ها کنترل شهر مهم جلال آباد را از دست طالبان بیرون آورد. حضرت علی رهبر واقعی عملیات دستگیری اسامه بن لادن در کوه های تورابورا بود که البته ناموفق ماند. وی قدرت زیادی در ولایت ننگرهار و ولایت لغمان دارد. زندگی نامه. حضرت علی زاده ۱۳۴۳ از ولسوالی قرغه ای، ولایت لغمان است.وی در زمان جنگ شوروی در افغانستان از فرماندهان حزب اسلامی شاخه یونس خالص بود که در اواخر دهه ۱۳۶۰ و اوایل دهه ۱۳۷۰ بخش هایی از شرق افغانستان به ویژه شهر جلال آباد در مرز پاکستان را در اختیار خود داشتند. بیشتر اعضای این حزب در زمان قیام طالبان به آنها پیوستند اما حضرت علی ترجیح داد به مخالفین طالبان در ائتلاف شمال بپیوندد و مقاومت علیه طالبان را در نقاط شرقی افغانستان سازماندهی کند. با آغاز حمله ائتل
اف بین المللی به رهبری آمریکا به افغانستان در سال ۲۰۰۱ حضرت علی به عنوان یکی از فرماندهان مخالف طالبان موفق شد با حمایت هوایی آمریکایی ها کنترل شهر جلال آباد را از دست طالبان بیرون آورد. در این دوران او و تعدادی از هم قطارانش «شورای شرقی» را تشکیل دادند که یک دولت محلی در شرق افغانستان تا پیش از روی کار آمدن دولت انتقالی به ریاست حامد کرزی محسوب می شد. حضرت علی با روی کار آمدن حکومت کرزی مدتی به عنوان فرمانده پلیس ولایت ننگرهار منصوب شد. وی در انتخابات مجلس نمایندگان سال ۱۳۸۴ افغانستان به عنوان نماینده ولایت ننگرهار به عضویت ولسی جرگه درآمد. حضرت علی همسری ایرانی دارد و مالک خانه ای در مشهد است. در سال ۱۳۹۱ خبرگزاری پژواک به نقل از یکی از مقامات دولتی افغانستان گزارش داد که دولت ایران ۲۵ میلیون دلار به حضرت علی پرداخته تا او و هم قطارانش در مجلس جلوی تصویب یک موافقتنامه استراتژیک امنیتی میان دولت آمریکا و افغانستان را بگیرند اما حضرت علی به تندی این گزارش را تکذیب کرد.
تاراس یورویچ ختی (زاده ۲۲ مه ۱۹۸۲ در لووف) بازیکن والیبال دو ملیتی اکراینی روسی عضو تیم ملی والیبال روسیه و باشگاه بلگوری بلگورود است. تاراس از ستاره های تیم ملی روسیه محسوب می شود و به همراه روسیه مدال برنز بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ و طلای بازیهای المپیک تابستانی ۲۰۱۲ را به دست آورد.
پیتر بودارت (۱۷۳۰ یا ۱۷۳۳ در میدل بورخ – ۶ مه ۱۷۹۵، اوترخت) پزشک و طبیعی دان اهل هلند بود. او فرزند یک قاضی و شاعر میدل بورخی به همین نام بود. پیتر مدرک پزشکی خود را در ۱۷۶۴ از دانشگاه اوترخت گرفت و به عنوان مربی در زمینه تاریخ طبیعی مشغول به کار شد. او به همراه کارل لینه چندین مقاله علمی در میان سال های ۱۷۶۸ تا ۱۷۷۵ منتشر کرد. او همچنین در ۱۷۸۵ کتاب خود با نام "Elenchus Animalium" را متتشر کرد که در آن برای نخستین بار چندین پستاندار و پرنده را، از جمله کوآگا و تارپان و کشیم گردن سرخ، نام گذاری کرده بود.
بوئینگ دیفنس اسپیس اند سکیوریتی شرکت صنایع هوافضایی و صنایع جنگ افزاری آمریکایی است، که به عنوان زیرمجموعه ای از شرکت بوئینگ، وظیفه طراحی، توسعهٔ فناوری و ساخت هواپیماهای جنگنده، تانکرهای سوخت گیری هوایی، بالگردها، سامانه های دفاع موشکی، موشکی و ماهواره ای، تجهیزات هوانوردی، پرواز فضایی، سامانه های شاتل ها و ایستگاه های فضایی را بر عهده دارد. شرکت بوئینگ دیفنس اسپیس اند سکیوریتی در سال ۲۰۰۲ از ادغام شرکت هایی چون: هیوز ستلایت سیستمز، هیوز هلیکوپترز، مک دانل داگلاس هلیکوپترز، بوئینگ هلیکوپترز، مک دانل، نورث امریکن اوییشن، شرکت هواپیماهای نظامی بوئینگ و راکول اینترنشنال راه اندازی شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر برکلی، میزوری، ایالات متحده آمریکا قرار دارد.
پامیر-آلای یک سامانهٔ کوهستانی و بخشی از رشته کوه پامیر است که در کشورهای تاجیکستان، قرقیزستان، و ازبکستان گسترده شده است. گسترهٔ آن از شمال به دره فرغانه - که درهٔ رود سیردریا است - و از سوی جنوب به درهٔ رود وخش می رسد. بلندترین قله اش پیک اسکالیستی ، با بلندای ۵٬۶۲۱ متر در رشته کوه ترکستان جای دارد. سامانهٔ پامیر-آلای رشته کوه های زیر را در خود جای داده است:
ژاک-امیل بلانش (۱ ژانویهٔ ۱۸۶۱ — ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۲) نقاش تک چهره پرداز فرانسوی بود. وی هنرمندی عمدتاً خودآموخته بود که بعدها یک نقاش پرتره موفق شد و در لندن و پاریس کار کرد. بلانش در پاریس به دنیا آمد. پدرش روانپزشک موفقی بود که یک کلینیک مطابق مد روز را اداره می کرد و در محله ثروتمند پاریس به نام پسی در خانه ای که متعلق به پرنسس دو لامبل بود، بزرگ شد. حرفه نقاشی. اگرچه بلانش آموزش هنری را از آنری ژروکس دریافت کرد، اما ممکن است او را خودآموز قلمداد کنند. وی با سبکی که از نقاشان انگلیسی قرن ۱۸ مانند توماس گینزبرا و همچنین ادوار مانه و جان سینگر سارجنت مشتق کرد، به یک پرتره نگار بسیار موفق تبدیل شد. او در لندن از سال ۱۸۷۰ به بعد و همچنین در پاریس در نمایشگاهی رسمی و انجمن ملی هنرهای زیبا که آثارش را به نمایش گذاشته بود، مشغول کار شد. یکی از نزدیک ترین دوستان وی مارسل پروست بود که به ویرایش چندین نشریه بلانش کمک کرد. او همچنین هنری جیمز را می شناخت و در کتاب خودزندگی نامه اثر آلیس بی. تکلاس از وی یاد شده است. ژاک-امیل بلانش در سال ۱۹۰۲ هدایت آکادمی لا پالت را به عهده گرفت، تا جایی که وی تا سال ۱۹۱۱ به عنوان مدیر آ
نجا باقی ماند. در سال ۱۹۰۳ در آکادمی ویتی تدریس کرد.
مردان آثار ماندگار فیلم آمریکایی-آلمانی، محصول سال ۲۰۱۴ می باشد. کارگردانی فیلم را جرج کلونی بر عهده داشته و ستارگان دیگری چون مت دیمون، بیل مری، جان گودمن، ژان دوژاردن، باب بالابان و کیت بلانشت در آن به ایفای نقش پرداخته اند. خود جورج کلونی نیز از نقش های اصلی فیلم را بر عهده دارد. داستان. این فیلم درباره گروهی از مردان است که در جریان جنگ جهانی دوم از طرف دولت رزولت مامور می شوند تا به آلمان رفته و چند قطعه هنری ارزشمند را بدست بیاورند و به صاحبان اصلی شان بازگردانند…
مارکوس وینیسوس سیموئز فریر معروف به مارکوس (زاده ۶ دسامبر ۱۹۶۲) بازیکن سابق تیم ملی والیبال مردان برزیل و مدیر شرکت توسعه فیلم و نوشتار است. فریرا به همراه تیم ملی برزیل به مدال نقره بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ رسید.
استورگاتان اصلی ترین خیابان شهر اومئو، سوئد می باشد. این خیابان که ۴ کیلومتر طول دارد محل قرارگیری ساختمان های مهمی همانند دادگاه استیناف نورلاند بالا، گملا بنک هوست، شارینسکا ویلان و ساختمان شهرداری اومئو می باشد، به طور متوسط در روز ۸۹۰۰ خودرو از این خیابان عبور میکند.
همایندی کانی شناسی، کنارزایی یا پاراژنز ، مفهومی در دانش سنگ شناسی است که اجتماع تعادلی فازهای معدنی تعبیر می شود. در کنارزایی، برخی از کانی ها در شرایط مشابه در کنار هم تشکیل می گردند که به آن ها کانی های همراه یا همایند کانی شناسی گفته می شود. شناخته شده ترین این کانی ها، اکلوژیت، پریدوتیت، گرانولیت، گارنت، پیروکسن، فلوگوپیت هستند. درصورت پیدا کردن یکی از کانیهای همایند می توان انتظار یافتن کانی دیگر همایند را داشت. اهمیت مطالعه کنارزایی در تشکیل سنگ های دگرگونی و سنگ های آذرین و به نحو قابل ملاحظه ای در مطالعات مربوط به سنگ معدن و رسوب های آن بسیار به چشم می آید. واژه پاراژنز به معنای کنارزایی را نخستین بار دانشمند آلمانی، آگوست برایت هاوپت در سال ۱۸۴۹ میلادی در کتاب خود، پاراژنز معدنی به کار گرفته است.
اسپارکن یک پارک مخصوص اسکیت در شهر اومئو، سوئد می باشد. این پارک که در نزدیکی پل تگسبورن، جاده ئی۴ اروپا و جاده ئی۱۲ اروپا قرار دارد، توسط یک شرکت کانادایی به صورت بتنی طراحی و ساخت آن در سال ۲۰۰۹ میلادی به پایان رسیده است.
همزمانی ، به رخ دادن دو اتفاق (و یا بیشتر) گفته می شود که حادثه ای معنی دار را تشکیل دهند اما از لحاظ علّی هیچ ربطی به هم نداشته باشند. مفهوم همزمانی، اولین بار بدست کارل گوستاو یونگ، روانپزشک سوئیسی، در دهه ۱۹۲۰ میلادی توضیح داده شد. بنا بر این فرضیه، بین جهان عینی و روح انسان ارتباط وجود دارد. بدین معنی که هر یک دیگری را تأیید می کنند. در لحظات شور و هیجان ویژه، وقتی که وضعیت روانی انسان شدیداً ملتهب می شود (هنگام عشق، نفرت، همت، تمرکز، آفرینش، شوریدگی و غیره) روح می تواند واقعیت خارجی را تغییر دهد. مفهوم همزمانی از علیت و دلایل علّی اتفاقات پرسش نمی کند بلکه بیان می کند که اگرچه این رخدادها می توانند در یک خط علّی روی داده باشند اما حالتی معنی دار دارند. علاوه بر یونگ، آرتور کستلر نیز در کتاب خود با نام ریشه های هم رویدادی (۱۹۷۲) به طور اساسی به پدیده همزمانی پرداخته است. کتاب یونگ در این باره تحت عنوان "همزمانی؛ یک اصل ارتباطی غیر علّی" توسط اکبر امیری به فارسی ترجمه شده است.
اومدالن اسکولپتورپارک یک نمایشگاه هنری در شهر اومئو، سوئد است. این نمایشگاه برای اولین بار در سال ۱۹۹۴ میلادی با موضوع مجسمه های هنری و سنگی برگزار شده است اما هم اکنون به یک نمایشگاه دائمی تبدیل شده است.
ونورچپارکن یک پارک در مرکز شهر اومئو، سوئد است. این پارک که در سال ۱۸۵۸ میلادی تأسیس شده در آتش سوزی ۱۸۸۸ میلادی نابود و دوباره بازسازی شده است، سپس در سال ۱۹۸۵ به شکل و نام کنونی در آمده است، در این پارک گونه های گیاهی همچون کاج سوئیسی، کاج کوهستانی، انگورفرنگی آلپی، زبان گنجشک و شاه بلوط هندی وجود دارد.