Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ساختمان ۶۳ آسمان خراش ۶۳ طبقه به ارتفاع ۲۵۰ متر، با کاربری اداری-تجاری است، که در شهر سئول، کره جنوبی مستقر می باشد. پروژه ساخت این ساختمان در سال ۱۹۸۲ آغاز شد و در سال ۱۹۸۵ تکمیل و افتتاح گردید. دفتر مرکزی بانک صنعتی کره در ساختمان ۶۳ قرار دارد. این ساختمان پیش از برگزاری شصت و سومین بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ کره ساخته شد و دلیل این نامگذاری نیز همین می باشد.
برج اچ اس بی سی آسمان خراش ۴۵ طبقه به ارتفاع ۲۰۰ متر، با کاربری اداری-تجاری است، که در شهر لندن، بریتانیا مستقر می باشد. پروژه ساخت این ساختمان در سال ۱۹۹۷ آغاز شد و در سال ۲۰۰۲ تکمیل و افتتاح گردید. شعبه مرکزی و بین المللی بانک اچ اس بی سی در این ساختمان قرار دارد.
ژاکلین شارلوت دوفرنوی (زاده ۲۳ اوت ۱۹۳۱-درگذشته ۹ اکتبر ۲۰۰۶) که بیشتر با نام هنری خود کوکسینل (به معنای کفش دوزک) شناخته می شود، بازیگر، مجری و خواننده فرانسوی بود. او پیشگام جامعه ال جی بی تی و اولین فرد فرانسوی بود که تحت عمل جراحی تغیبر جنسیت (واژه جدید: تطبیق جنسیت) قرار گرفت. ژاکلین شارلوت دوفرنوی او اولین زن تراجنسیتی بود که پرونده تطبیق جنسیت او در فضای پس از اتمام جنگ جهانی دوم و در حالی که او یک سلبریتی بین المللی و یک خواننده مشهور کلوپ بود به به طور گسترده در تمام اروپا منتشر شد. زندگی. ژاکلین شارلوت دوفرنوی در ۲۳ اوت ۱۹۳۱ در پاریس زاده شد. او که در بدو تولد به عنوان مرد شناخته شد، اما با یک حس عمیق و درونی از زن بودن، همراه با علاقه به مد و نمایش بزرگ شد. ژاکلین نوجوان پس از پوشیدن لباس قرمز با خال های سیاه در یک مهمانی، لقب کوکسینل (کفشدوزک در انگلیسی) را به دست آورد. در سال ۱۹۵۳، کوکسینل اولین اجرای صحنه ای خود را در یک سالن کاباره در پاریس، به نام مادام آرتور انجام داد. او در سالن «چرخ فلک پاریس» (Le Carrousel de Paris)، یک سالن موسیقی محبوب با تعداد زیادی از نوازندگان تراجنسیتی، ایفای نقش کرد
و استعداد و حضور او در صحنه، مخاطبان را مجذوب نمود. کوکسینل در سال ۱۹۵۸ به کازابلانکا سفر کرد تا تحت جراحی واژینوپلاستی توسط «ژرژ بورو» قرار گیرد. او اولین فرد مشهور فرانسوی بود که چنین عملی روی او انجام می شد. بعدها او گفت دکتر بورو اشتباهی که در طبیعت رخ داده بود را اصلاح کرده است. پوشیدن لباس هایی که در آن زمان با جنسیت تعیین شده در فرانسه مرتبط نبود غیرقانونی بود، و تبلیغات پیرامون جراحی او باعث شد حقوق دگرباشان جنسی + LGBTQ مورد توجه قرار گیرد. پس از بازگشت به فرانسه، کوکسینل به سرعت به یک نماد بین المللی تبدیل شد. نمایش کاباره او در سراسر جهان از جمله اروپا و آمریکای جنوبی تور برگزار کرد. او همچنین مار بازیگری را با ایفای نقش در فیلم هایی مانند "اروپا در شب" (به ایتالیایی: Europa Di Notte) در سال ۱۹۵۹ و "شرور" (به اسپانیولی: Los Viciosos) در سال ۱۹۶۲ را آغاز کرد. در سال ۱۹۶۰، کوکسینل در یک مراسم عروسی کاتولیک ازدواج کرد، به شرطی که از قبل غسل تعمید بگیرد. ازدواج او که از نظر قانونی و مذهبی بی سابقه بود، حق ازدواج ترنس ها را در فرانسه ایجاد کرد. کوکسینل با ازدواج خود باعث شد که دولت فرانسه ازدواج تراجنس
یتی ها را به رسمیت بشناسد. در حالی که به اجرای برنامه ادامه می داد، سازمان «زن شوید»)به فرانسه: Devenir Femme) را تأسیس کرد که از افراد تراجنسیتی که نیاز به حمایت عاطفی و عمل جراحی داشتند حمایت می کرد. او همچنین به سازماندهی مرکز کمک، تحقیقات و اطلاعات برای تراجنسیتی و هویت جنسی کمک کرد. در سال ۱۹۸۷، او زندگینامه خود را منتشر کرد که به تفصیل دوران گذار و حرفه خود را روی صحنه می برد. کوکسینل در ۷۵ سالگی به دلیل سکتهٔ مغزی مرد. میراث او در کارهایش باقی مانده است؛ زیرا مردم در سراسر جهان همچنان از موسیقی و فیلم های او لذت می برند.
آرورا "آرشالویس" ماردیگانیان () (زاده ۱۲ ژانویه ۱۹۰۱ چمشگزک - درگذشته ۶ فوریه ۱۹۹۴ در لس آنجلس) مؤلف، هنرپیشه و یکی از بازماندگان نسل کشی ارمنی ها بود. وی خاطرات خویش دربارهٔ نسل کشی ارمنی ها و مصائبی که بر خویش و خانواده اش پیش آمده بود در کتابی با عنوان «حراج جان ها» به چاپ رساند که بر اساس آن نیز فیلمی تهیه شد و وی در آن نقش آفرینی کرد. آرورا، دختری از اهالی چمشگزک، از شهرهای ارمنی نشین ترکیه عثمانی بود که در کتابی تحت عنوان حراج جان ها یا «کتاب ارمنستان، سرزمین تسخیر شده»، شرح مفصل از اتفاقاتی را که در طی نسل کشی ارمنی ها از سر گذرانده است بازگو می کند. آرورا در چهارده سالگی در حرمسراهای مقامات تُرک و مردان قبایل کُرد مورد آزار و اذیت قرار می گیرد و والدین، خواهر و سه برادرش، با بی رحمی در جلوی چشمانش کشته می شوند. دو سال پس از این وقایع آرشالویس ماردیگانیان یا ژاندارک ارمنیان، لقبی که در ایالات متحدهٔ آمریکا به او دادند، در برابر تغییر مذهبش مقاومت کرد و از حرم سرای کمال افندی، ارباب تُرکش، گریخت. در آغاز بهار ۱۹۱۷ پس از مدت ها سرگردانی به ارزروم، که قبلاً به اشغال نیروهای روسی درآمده بود، رسید. در ارزرو
م به مبلغان مذهبی آمریکایی پناه برد و از طریق کمیتهٔ آمریکایی امداد به ارمنیان و سوری ها به سن پترزبورگ و از آنجا به نیویورک منتقل و در آنجا ساکن شد.
مارشا گریس ویلیامز (زاده ۱۸ ژوئن ۱۹۵۶) تهیه کننده آمریکایی است. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که مارشا گریس ویلیامز در آن ها تهیه کننده بوده است:
پی کاب فرید اند پارتنرز شرکت معماری آمریکایی است، که در زمینه ارائه خدمات مهندسی، طراحی شهری و طراحی سازه، زیرساخت ها و برنامه ریزی شهری فعالیت می نماید. شرکت پی کاب فرید اند پارتنرز در سال ۱۹۵۵ توسط معمار مشهور آی. ام. پی، با مشارکت هنری ان. کاب و ایسان لئونارد راه اندازی شد. این شرکت هم اکنون دارای پروژه فعال در بالغ بر ۱۰۰ شهر مختلف در سراسر جهان می باشد و تاکنون بیش از ۲۰۰ نشان و عنوان معتبر طراحی و معماری را به خود اختصاص داده است. دفتر مرکزی این شرکت در منهتن، نیویورک قرار دارد. از پروژه های طراحی شده توسط شرکت پی کاب فرید اند پارتنرز می توان به: ساختمان ۲۰۰ وست استریت، فرست اینترنشنال بانک اسرائیل، بانک فدرال رزرو کانزاس سیتی، کتابخانه و موزه جان اف. کندی، مرکز سمفونی مورتون میرسون، فانتین پلیس، برج بانک چین (هنگ کنگ)، برج یو.اس. بانک، نگارخانه ملی هنر آمریکا و موزه یادبود هولوکاست اشاره کرد.
وان میوزیم پارک، آسمان خراش ۶۲ طبقه به ارتفاع ۲۲۱ متر، با کاربری مسکونی است، که در شهر شیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا مستقر می باشد. پروژه ساخت این ساختمان در سال ۲۰۰۷ آغاز شد و در سال ۲۰۰۹ تکمیل و افتتاح گردید.
ساختمان شینجوکو میتسویی، آسمان خراش ۵۵ طبقه به ارتفاع ۲۱۲ متر، با کاربری اداری-تجاری است، که در منطقه شینجوکو، شهر توکیو، ژاپن مستقر می باشد. پروژه ساخت این ساختمان در سال ۱۹۷۲ آغاز شد و در سال ۱۹۷۴ تکمیل و افتتاح گردید. ساختمان شینجوکو میتسویی متعلق به شرکت میتسویی فادوسان است، که دفتر مرکزی آن نیز در همین ساختمان قرار دارد.
آدورلد عنوان یک فرَنچایز بازی ویدئویی و یک دنیای خیالی به همین نام است، که توسط شرکت بازی سازی آدورلد اینهبیتنتز و زیر نظر خالق آن لورن لانینگ توسعه پیدا می کند. اکثر بازی های سری آدورلد ترکیبی از روند بازی سکوبازی و اکشن-ماجراجویی همراه با حل معماهای گوناگون می باشد. "آدورلد" سیاره ای پر از نژادهای مختلف است، برخی انسان نما و برخی دیگر شبیه به حیوان هستند. قارهٔ اصلی در این سیاره مودوس نام دارد و نژاد برتر را در این قاره مودوکان ها تشکیل می دادند. ایب، شخصیت اصلی بازی در بیشتر قسمت های سری آدورلد نیز به این نژاد تعلق دارد. در میان نژادهای کمرنگتر می توان به اسلیگ ها، اسلاگ ها، پارامیت ها، گابیت ها، ویکرها و دیگر نژادها اشاره کرد، که هر کدام از آن ها دارای درجات مختلفی از هوش و خصوصیات دوستی هستند. یکی از درگیری های اصلی در این بازی بین نژاد مودوکان ها و شرکت بزرگ و تشنه قدرت «گلوکون» است. هدف اصلی ایب و همنوعانش فرار از بردگی مودوکان ها از چنگال رهبر گلوکون ها و دستیارانش می باشد.
پل ریجنسی پلی محلی به عنوان یکی از پل های نوسانی شناخته می شود. این پل بر روی رودخانه کلرادو ایجاد شده است. تاریخچه. پل ریجنسی ۹۹ متر طول دارد و سطح آن چوبی است. این پل در سال ۱۹۳۹ ساخته شد و بیشتر کارهای آن به صورت دستی صورت گرفته است. این پل در سال ۱۹۹۷ مجدداً بازسازی شد و یکی از رویداهای بزرگ در آن زمان حساب می شد. جوانان محلی به طور تصادفی در دسامبر ۲۰۰۳ این پل را آتش زدند و باعث خسارت ۲۰ هزار دلاری به آن شد. این پل در اوایل ۲۰۰۵ تعمیر و به منظور رفع ترافیک بازگشایی شد.
باستان شناسان لفظ سالتوو-مایاکی را به گستره فرهنگی ای می گویند که در قرون وسطی، بین سالهای ۷۰۰ تا ۹۵۰، در منطقه استپی دریای سیاه بین دو رود دن و دنیپر شکل یافته بود. این فرهنگ آمیخته ای بود از خزر، پچنگ، مجار، اقوام اسلاوی، الخ در سده نهم فرهنگ سالتوو-مایاکی در ارتباط تنگاتنگی با خاقانات خزر قرار داشت و در این زمان می توان رگه های تاثیرپذیری از خزرها را در این فرهنگ دید. مکان های شاخص این فرهنگ عبارتند از مایاکی در نزدیکی دن و ورخنی سالتیو در کنار دونتس. تاریخچه. نفوذ سالتوو-مایاکی در ناحیه فرهنگ وولینتسوو در شمال غربی قلمرو اصلی سالتوو-مایاکی قوی بود. در مورد اینکه چه قومیتی به این فرهنگ نسبت داده شود، اتفاق نظر وجود ندارد. خصوصیات. فرهنگ مادی سالتوو-مایاکی در میان قبایل مختلف «نسبتاً یکنواخت» بود. ژنتیک. یک مطالعه ژنتیکی که در ماه می ۲۰۱۸ در "نیچر" منتشر شد، سه مرد از فرهنگ سالتوو-مایاکی را که ح. ۷۰۰ میلادی الی ۹۰۰ میلادی در استان بلگورود روسیه دفن شده بودند، مورد بررسی قرار داد. نمونه Y-DNA استخراج شده متعلق به هاپلوگروه R1 بود. سه نمونه mtDNA استخراج شده متعلق به هاپلوگروه های I, J1b4 و U7a4 بودند.
گیورگی سوم پادشاه گرجستان در سلسله باگراتیونی بود که در دوران وی موفقیت های نظامی، شکوفایی های هنری، گسترش فرهنگی، الخ بسیاری روی داد. وی فرزند دیمتریوس یکم بود. پس از وی دخترش ملکه تامار بر مردم و سرزمین حکومت کرد و گرجستان را به یک سرزمین بسیار پیشرفته و مقتدر و وسیع تبدیل کرد همچنین دختر دیگرش، روسودان با پسر آندرونیکوس یکم پادشاه امپراتوری بیزانس ازدواج کرد.
جایزه سزار بهترین بازیگر مرد یک جایزه اعطایی توسط آکادمی هنرها و تکنیک های سینمای فرانسه از اولین زمان برگزاری آن در ۳ آوریل ۱۹۷۶ در کاخ کنگره پاریس است.
سنگ نوشته آجرهای لعابی کاخ آپادانای تخت جمشید احتمالاً در سه خط مختلف پارسی باستان، ایلامی و بابلی و در جبهه شمالی کاخ آپادانا قرار گرفته بودند که در طول زمان نابود شده اند. پس از کاوش های باستان شناسان آمریکایی در دهه ۱۳۵۰ خورشیدی این کتیبه را به موزه شیکاگو بردند. این کتیبه ها دارای کاشی های رنگینی با خطوط میخی ایلامی، پارسی باستان و بابلی بودند. ارنست هرتسفلد باستان شناس آمریکایی مقداری کاشی رنگین با خطوط میخی فارسی باستان و بابلی در پای دیوار ایوان شرقی در داخل حیاط یافت که به شیکاگو فرستاد که اکنون در موزه شیکاگو نگهداری می شود. قسمت فارسی باستان این کتیبه؛ لوحی است به طول ۱۳۷ سانتی متر و عرض ۱۱۴ سانتی متر مرکب از ۳۵ آجر (کاشی)، هر یک به ضخامت ۹ و طول ۳۸ سانتی متر و ۱۴ نیمه آجر که در موزه شرق شناسی شیکاگو به شماره A24112 نگهداری می شود. باستان شناس آمریکایی اریش فریدریش اشمیت هم تعداد زیادی تکه آجر لعابدار با حروف میخی ایلامی در حیاط آپادانا نزدیک پلکان ایوان شمالی کشف کرد که بر آنها تنها قسمتی از کلمات داریوش، خشایارشا و پدر را خوانده اند و به همین دلیل احتمال می دهند که این تکه های منقوش، متعلق به کتیب
ه ایلامی بوده که مضمون همان لوح فارسی باستان خشایارشا را نقل می کرده است.
سنگ نوشته نمای جنوبی کاخ تچر در تخت جمشید نمای جنوبی کاخ تچر در سه لوح در فواصل مساوی که مزین به نقوش برجسته بوده و راه پله اصلی کاخ بر طرفین آن واقع است، قرار دارد.
مایکل کریگد، (زاده ۱۹۶۰) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که اکنون به عنوان مدیر عامل اجرایی و رییس هیئت مدیره شرکت بیکر هیوز فعالیت می کند.
قفل کننده ابر (CloudLocker). قفل کننده ابر (CloudLocker) یک دستگاه ابر شخصی است که توسط StoAmigo، واقع در لاس وگاس در ایالت نوادا درست شده است. قفل کنندهٔ ابر (CloudLocker) ذخیره سازی ابر، تبدیل داده ها، و به اشتراک گذاری فایل را ارائه می دهد، که همه توسط پلت فرم StoAmigol طراحی شده اند. بر خلاف یک سرویس ابرهای عمومی، که شامل یک شخص ثالث با دسترسی به رسانه های دیجیتال کاربران است، قفل کنندهٔ ابر (CloudLocker) یک راه حل ابر فرضی در حال اثبات است که در اختیار کاربر است. که به وسیله رابط وصل و بازی به شبکه خانگی یا شبکه اداری متصل می شود. منابع. وب سایت StoAmigo Protect Files and Maintain Privacy - CloudLocker
سودوموناس ، (با ریشهٔ یونانی به معنای یگان فریب دهنده) سردهٔ (جنس) مهمی از باکتری های گرم منفی متعلق به شاخهٔ پروتئوباکتریا، ردهٔ گاماپروتئوباکترها هستند. این جانداران هوازی تنوع زیادی دارند. گونه های این سرده اغلب میله ای شکل، بدون اسپور، تاژک دار، کاتالاز مثبت، اکسیداز مثبت و متحرک هستند. متابولیسم گونه های سودوموناس تنفسی بوده و حالت تخمیری ندارند. این باکتری ها به طور گسترده در خاک، آب، گیاهان و جانوران یافت می شوند و نوعی از آن ها که خاکزی هستند و قادرند از ۱۵۰ ترکیب آلی به عنوان منبع کربن و انرژی استفاده نمایند. سودوموناس آئروژینوزا یک پاتوژن است ولی سایر سودوموناس ها به ندرت عامل ایجاد بیماری هستند. سودوموناس ها را بر اساس هومولوژی آران ای ریبوزومی /دی ان ای و خصوصیات رایج کشت طبقه بندی می کنند. فلوئورسانس. گروه مهمی از سودوموناس ها مانند سودوموناس آئروژینوزا خاصیت فلوئورسانس دارند. وجه تمایز سودوموناس های فلورسنت از سایر سودوموناس ها، تولید رنگدانه هایی است که در برابر نور طول موج کوتاه فرابنفش (۲۵۴ نانومتر) به ویژه در شرایط کمبود آهن خاصیت فلورسانس دارند. به این رنگدانه های با خاصیت فلورسنت و محلول د
ر آب سیدروفور (Siderophore) و اختصاصاً در مورد سودوموناس ها پیووردین یا سودوباکتین گفته می شود. سودوموناس آئروژینوزا. سودوموناس آئروژینوزا به طور شایع و به میزان اندک در فلور نرمال روده و سطح پوست انسان حضور داشته و مهم ترین پاتوژن این گروه است. این باکتری یک پاتوژن فرصت طلب بیمارستانی است. تشخیص عفونت سودوموناس آئروژینوزا با جداسازی و تشخیص آزمایشگاهی روی می دهد. این باکتری به خوبی روی بیشتر محیط های کشت آزمایشگاهی رشد می کند. شناسایی این باکتری بر پایهٔ مورفولوژی، رنگ آمیزی گرم، ناتوانی در تخمیر لاکتوز (یک واکنش اکسیداز مثبت)، بوی میوه (با مزهٔ انگور) و توانایی رشد در دمای ۴۲ درجهٔ سانتیگراد شناسایی می شود. ویژگی فلوئورسانس زیر نور فرابنفش نیز در تشخیص فوری کلنی های سودوموناس آئروژینوزا کارساز بوده و در تشخیص وجود آن در زخم ها کمک می کند. این باکتری به بسیاری از آنتی بیوتیکها مقاوم است.
زبان گرگانی یا جرجانی یکی از گویش های ایرانی که در جرجان بدان صحبت می شده است. ابوعبدالله مقدسی می گوید: «زبان کومش و جرجان به هم نزدیک است. ها بکار می برند و می گویند هاکن و هاده و آن را حلاوتی ست، و زبان مردم طبرستان بدانها نزدیک است مگر در آن شتاب است». دانشنامه ایرانیکا گویش گرگانی را گویشی از زبان مازندرانی یا گویشی بسیار نزدیک به آن می داند. این گویش هم اکنون منقرض شده است. گرگانی قرابت بسیاری با زبان مازندرانی و گویش های سمنانی داشته است.لغت نامه دهخدا نیز گویش قدیم گرگانی را جزوی از زبان مازندرانی و گویش های سمنانی دانسته و تصریح کرده است که هنوز هم در گرگان و روستاهای اطراف گرگان گویشوران زبان مازندرانی زندگی می کنند. به نظر میرسد گویش گرگانی در جرجان قدیم (شهری در نزدیکی گنبد) گویش میشده است و در استرآباد (گرگان فعلی) گویش استرآبادی گویش میشده که هردو گویش چند قرن پیش منقرض شده اند. حبیب برجیان، زبان شناس معاصر، احتمال می دهد منبع فخرالدین اسعد گرگانی در نوشتن منظومهٔ فارسی "ویس و رامین"، نسخه ای از این داستان به زبان گرگانی بوده باشد که در آن زمان به زبان «پهلوی» شناخته می شد. بسیاری از نوشته های ح
روفیان به این گویش بوده است. تاریخچه و ادبیات. زبان منقرض شدهٔ گرگانی روزگاری در جایی که امروز استان گلستان و ترکمن صحرا نامیده می شود، متداول بود و شهر گنبد کاووس کنونی به نام گرگان شناخته می شد. نخستین اشاره ها به وجود زبان گرگانی در سدهٔ دهم هجری قمری وجود دارد. در "حدود العالم" آمده است: «استرآباد شهری است بر هامون نهاده… و ایشان به دو زبان سخن می گویند: یکی به لوترا[ی] استرآبادی و دیگری به پارسی گرگانی» که حبیب برجیان منظور از «لوترای استرآبادی» را نامفهوم می داند و «پارسی گرگانی» را همان زبانی دانسته که بعدتر حروفیان از آن بهره جستند. مقدسی هم در اثر خود به این زبان اشاره کرده است و آن را نزدیک به زبان طبری و کومشی معرفی می کند. فخرالدین اسعد گرگانی، شاعر منظومه "ویس و رامین"، در قرن پنجم مثالی از «زبان پهلوی» آورده و می گوید «خور آسد در پهلوی یعنی خور آید» که برجیان دریافته منظور از پهلوی، در اینجا زبان گرگانی است زیرا «آس» بن مضارع آمدن در زبان های پارتی، سغدی، پامیری و گرگانی است که در آن دوره به جز گرگانی، یا زبان هایی مرده بودند یا به آن ها پهلوی گفته نمی شد. همچنین اثری به نام "گنیزه قاهره" کشف شد
ه است که متنی یهودی با خط عبری و زبانی ترکیبی از زبان آرامی و زبان های ایرانی است. این اثر با آن که از آثار گرگانی متفاوت است، ولی نزدیک ترین گونهٔ شناخته شده به این زبان است و از این رو، آن را «گرگانی یهودی» نامیده اند. آثار چندانی از زبان گرگانی بر جای نمانده است و مهم ترین بقایای این گویش آثار فضل الله نعیمی بوده است که در رابطه با فرقهٔ مذهبی حروفیه می باشد. همچنین تنها چند واژه به این گویش در میان کتاب "ذخیره خوارزمشاهی" و "الاغراض الطبیه" هم مشاهده شده است. در میان آثار حروفیه، کتاب های "جاودان نامه"، "نوم نامه"، "محبت نامه" و "محرم نامه" دارای گویش گرگانی هستند که سه اثر نخست به فضل الله نعیمی و مورد آخر به داماد او، امیر اسحاق، تعلق دارد. همچنین یک کتاب به نام "لغت استرآبادی" به عنوان واژه نامه ای کمکی برای پیروان این فرقه تألیف شده بود. مطالعه روی گویش منقرض شدهٔ گرگانی توسط کلمنت آوار (۱۹۰۹) و صادق کیا (۱۹۵۱) انجام شد. صادق کیا از کتاب های مذکور گرگانی در تهیهٔ واژه نامهٔ گرگانی استفاده نمود. آوار هم کتاب "محرم نامه" که بیشتر از دیگر آثار گویش گرگانی را نشان می داد، را با خط عربی-فارسی و با توضیحات
مختصر فرانسوی منتشر کرد. آثار حروفیه. پنج اثر حروفیه به زبان گرگانی به جای مانده است: استفاده از زبان محلی در آثار مذهبی، در سوی دیگر مازندران، در میان زیدیه هم رواج داشت ولی مشخص نیست که حروفیان و زیدیان از رویکرد یکدیگر مطلع بوده اند یا خیر. متونی که حروفیه به زبان گرگانی نوشتند بسیار آمیخته با زبان فارسی است و از لحاظ لغوی فقیر است. حبیب برجیان تخمین می زند واژگان اصیل آن به چهارصد کلمه هم نمی رسد؛ او انگیزه ی حروفیان از به کار گیری این زبان را پایان دوران عربی نویسی می داند و می گوید «فضل الله و یارانش به دنبال زبانی اسرارآمیز برای دعوت خود بودند تا بی مایگی شان در سخن پوشیده بماند. از این رو، علاوه بر تعداد زیادی نشانه های رمزی، زبان مادری خویش را برگزیدند.» برجیان همچنین با توجه به تألیف یک لغتنامه فارسی-گرگانی، احتمال می دهد که زبان گرگانی در همان زمانه هم زبانی رو به افول بود که پیروان فضل الله مجبور به تدوین فرهنگی برای آن شدند. دستور زبان. به خاطر آمیختگی زیاد آثار به جای مانده از زبان گرگانی با فارسی، نمی توان بنا بر این متون شیوهٔ نحو زبان را فراجست؛ به همین خاطر با کمک از رده شناسی جغرافیایی و تط
بیق با زبان های همسایه، بدان دست یافته اند. حرف جمع در این زبان پسوند «ان» بوده، مثل «جنان» (زنان)، «خنان» یا «اونان» (ایشان) و «دیران» (دیگران). نشانه نکره پیشوند «هی » بوده است، مثل «هیچی» یا «هیجی» (چیزی)، «هیکار» (کاری)، «هیتن» (کسی) و «هیاکاه» (جایی). مفعول با نشانهٔ پسوند « ه» یا گاهی « ا» و پس از مصوت میانجی « و» یا گاهی « ی » می گیرد، مثل «دیمَ» و «دیمه» (روی را)، «هَمَوَ(ه)» (همه را)، «خوَ» یا «خوا» (او را)، «اسبا» (اسب را)، «آدمیا» (آدم را). حالت اضافی و ملکی با پسوند « ن» می آیند و مضاف الیه عموماً پیش از مضاف قرار می گیرد، مثل «آدمن دیمی» (روی آدم است) یا «در روژن گردش خو[ر] در آسه» (در گردش روز خورشید درآید). در کل چیدمان نحوی هسته با صفت و نام (مضاف) و حروف اضافه در گرگانی برعکس فارسی است و هسته اغلب در پایان ترکیب می آید، مثل «شل مرد» (مردِ شل). حروف اضافه هم در اصل پساوندی هستند ولی در اثر آمیختگی با فارسی، گاه پیشاوندی شده اند، مثل «خدا رسولیا واته بی» (خدا به رسول گفته بود) یا «نماژده» (در نماز) و «اژه کو در آسه» (از آنجا برآید). علاوه بر ضمایر شخصی فوق، ضمیر مشترک «خوشتن» یا «خشتن» کاربرد د
اشت، برای مثال «من خوشتنه چینده هدین» (من خود را زنده می دیدم). ضمایر و قیود اشاره عبارتند از «اِ» و «ان» (این)، «اِکُو» و «انکو» (اینجا)، «اَ» (آن)، «اَکوُ» (آنجا). از قیدها و ادات پرکاربرد «کی» (که، موصول)، «کُوکُو» (کجا)، «کامن» (کدام)، «کو» یا شاید «گو» (باید)، «ابی» یا «ادی» و «واژ» یا «واز» (باز، دوباره)، «دیر» (دیگر)، «اسا» (اکنون)، «پش» (پس)، «اَپَش» (بعد)، «اِزِن» یا «ازین» یا «اژن» (چنین)، «همازن» یا «همزن» (همچنین، چون)، «اژیرا» (زیرا) هستند. شناسه مطابق با دیگر زبان های کاسپی، در دو گروه زمان های حال و زمان های گذشته تقسیم می شوند. در وجه امری شناسهٔ مفرد صفر و شناسه ی جمع « ید» و « یه» است: نحو گرگانی ارگاتیو ندارد. بن مضارع بر دو پایه مضارع و ماضی شکل می گیرد، مثلاً «ساز- سات » (ساختن)، «خواز-: خواشت » (خواستن)، «وین : دی » (دیدن)، «آس : آهی » (آمدن)، «جن : جی » (زدن) و «کر-: کی » (کردن). در افعال باقاعده بن ماضی با افزودن «ی» به بن مضارع ساخته می شود. بن سببی هم با پسوند « ان» از بن مضارع به دست می آید، به طور مثال «بسوژنه» (بسوزاند) یا «بیاموژن» (بیاموز). مصدر با پسوندهای « ان» و « ـَن» و اسم
مفعول با پسوندهای « ا» و « ه» از بن ماضی ساخته می شوند، مثلاً «اشتان» (ایستادن) و «اشتا» (ایستاده)، «آهِیَن» (آمدن) و «آهی» (آمده). پیشوندهای قاموسی عبارتند از «ها»، «دَ»، «وَ»، «ور»، «وا»، «یَر» و «اِر»، به ترتیب برای نمونه «هاکر-» (کردن)، «دکیر-» (گرفتن)، «وریژ-» (ریختن)، «ورآس » (برآمدن)، «واوین » (بازدید کردن)، «یرآس » (فرود آمدن)، «اِرشو-» (فرستادن). تکواژ «بـ» در ابتدای افعال به صورت صرفی و همراه با فتحه آمده است که احتمالاً همچون زبان مازندرانی، به صورت واکه بی رنگ (bə) تلفظ می شده است. جزء صرفی «هیـ» یا «همیـ» برای نمود استمراری بودن یا ناکامل بودن فعل، استفاده می شد و اولی ابتدای فعل های صامت و دومی پیش از فعل های مصوت می آمد، مثل «هکره» یا «هیکره» (می کند) و «هکی» یا «هیکی» (می کرد)، «همیاسه» (می آید) و «همیاهی» (می آمد). البته هر دو جزء صرفی در افعال دارای پیشوند قاموسی، حذف می شوند، مثل «هاکریه» (بکنید) و «دمیاسه» (در می آید). نفی با «نـ» و نهی با «مَـ» پیش از بن مضارع مشخص می شوند، مثل «نواژه» (نگوید)، «بنکره» (نکند) و «مزان» (مدان)، «دمَکَر» (مکن). ماضی بعید و ماضی التزامی با صفت مفعولی و صیغه ه
ای گذشته و التزامی «بودن» صرف می شوند، همچون «آهی بی» (آمده بود) و «آهی بو» (آمده باشد). زمان آینده با فعل معین «کامـ» و مصدر کامل یا مرخم ساخته می شد، مانند «کامان آهین» (خواهم آمد)، «کامه بین» (خواهد بودن)، «کامه بی» (خواهد بود)، «نکامه ماندن» (نخواهد ماندن). وجه شرطی به صورت «بن ماضی + ند + شناسه سوم شخص مفرد» ترکیب می شده است. مثلاً «اکر خلقت مرد همازن بندی که خلقت جن...» (اگر خلقت مرد همچنان بودی که خلقت زن...)، «آواژی از آو وراهی ازن که من احساس کین که مکر زمین بَوِسنی» (آوازی از آب برآمد، چنان که من احساس کردم که مگر زمین بگسیخت)
گرترود شولتس کلینک (زاده ۹ فوریه ۱۹۰۲ - درگذشته ۲۴ مارس ۱۹۹۹) یک سیاستمدار آلمانی و از اعضای حزب نازی در آلمان و رئیس اتحادیه زنان ناسیونال سوسیالیست بود. فعالیت ها با نازی ها. شولتس-کلینک در سال ۱۹۲۹ به حزب نازی پیوست و رئیس اداره زنان در برلین شد. با دست یابی نازی ها به قدرت در سال ۱۹۳۳، هیتلر شولتس-کلینک را به ریاست اتحادیه زنان ناسیونال سوسیالیسم و رهبر زنان رایش منصوب کرد. وی به عنوان یک سخنور زبردست در سخرانی های خود برتری مردان بر زنان، لذت کار در خانه و اهمیت فرزندداری برای زنان را ترویج می کرد. وی در یک سخنرانی گفته بود: «وظیفه یک زن خدمت کردن در خانه و حرفه او به نیازهای زندگی از اولین تا آخرین لحظه زندگی یک انسان است». وی بر خلاف منصبش، مخالف حضور زنان در سیاست بود و از سیاست مداران زن در جمهوری وایمار اینگونه نام می برد: وی در ژوئیه ۱۹۳۵ رئیس اداره زنان در جبهه کار آلمان شد که زنان را ترغیب به کار به نفع دولت نازی می کرد. وی در سال ۱۹۳۸ گفت: «زن آلمان باید کار کند و کار کند، او باید جسمانی و روحانی تجمل گرایی و لذت را نفی کند.» گرچه خود او از وضعیت رفاهی خوبی برخوردار بود. پس از جنگ. وی در روزهای
پایانی جنگ جهانی دوم و نبرد برلین، به همراه همسر سومش آگوست هایسمیر از برلین گریخت. با سقوط رایش سوم و پایان جنگ در تابستان ۱۹۴۵ وی و همسرش دستگیر و به بازداشتگاه روس ها در نزدیکی ماگدبورگ فرستاده شدند اما پس از مدت کوتاهی از آن جا گریختند. پس از فرار به کمک شاهدخت پاولینه وورتمبرگ در ببنهاوزن در نزدیکی توبینگن پنهان شدند و سه سال آینده را با نام های مستعار هاینریش و ماریا اشتوکبروک زندگی کردند. در ۲۸ فوریه ۱۹۴۸ آن دو شناسایی و دستگیر شدند. یک دادگاه نظامی فرانسوی شولتس-کلینک را به جرم جعل اسناد به ۱۸ ماه زندان محکوم کرد. در می ۱۹۵۰ محکومیت وی ۳۰ ماه اضافه شد. هم چنین از طرف دادگاه هرگونه فعالیت سیاسی، اقتصادی، روزنامه نگاری و آموزگاری برای وی به مدت ۱۰ سال غیرقانونی شمرده شد. وی در ۱۹۵۳ از زندان آزاد شد و برای ادامه زندگی به ببنهاوزن بازگشت. وی در سال ۱۹۷۸ کتابی با عنوان "Die Frau im Dritten Reich" (زنی در رایش سوم) نوشت و در آن هم چنان از ایدئولوژی ناسیونال سوسیالیسم دفاع کرد. وی در نهایت در ۲۴ مارس ۱۹۹۹ در ببنهاوزن درگذشت.
پل راشل کارسون با نام دیگر پل خیابان نینت بر روی رود الیگنی دانتاون پیتسبرگ، پنسیلوانیا احداث شده است. نام آن از زیست شناس معروف راشل کارسون گرفته شده است که یکی از محلی های پیتسبرگ بوده است. این پل یکی از سه پل موازی آن منطقه به نام سه خواهر است. دو مورد دیگر پل روبرتو کلمنته و پل اندی وارهول می باشد. این سه پل از نوع پل های معلق لنگر دار می باشند و به دلیل این که جزء اولین پل های دارای خود لنگر هستند در ایالات متحده بسیار اهمیت دارند. این پل بعد از سال ها توسط استر برازون رئیس دانشگاه چتهم در روز زمین در آوریل ۲۰۰۶ نام گذاری شد .
ژان تیرول (؛ زادهٔ ) یک اقتصاددان اهل فرانسه است. او استاد مدرسه عالی اقتصاد شهر تولوز فرانسه و بنیان گذار مؤسسه مطالعات عالی تولوز است. وی فعالیت های خود را در خصوص سازمان های صنعتی، نظریه بازی، بانکداری و امور مالی، اقتصاد و روان شناسی متمرکز کرده است. تیرول در سال ۲۰۱۴ مفتخر به دریافت جایزه نوبل اقتصاد برای تجزیه و تحلیل قدرت بازار و مقررات شد. تیرول مدارک مهندسی خود را از اکول پلی تکنیک و اکول ده پونت پاریس تک، DEA و دکترای ریاضیات تصمیم گیری را از دانشگاه پاریس دوفین و پی اچ دی خود را در اقتصاد از مؤسسه فناوری ماساچوست در آمریکا دریافت کرده است. وی برنده جایزه کمک هزینه گوگنهایم و جایزه نوبل اقتصاد در سال ۲۰۱۴ شده است. ژان تیرول پس از موریس اله (سال ۱۹۸۸) و ژرار دوبرو (۱۹۸۳) سومین اقتصاددان فرانسوی است که به دریافت جایزه نوبل اقتصاد نایل آمده است. تحصیلات. تیرول مدرک مهندسی خود را از École Polytechnique در پاریس در سال ۱۹۷۶ دریافت کرد، و نیز از École nationale des ponts et chausses در سال ۱۹۷۸. او به عنوان عضوی از نخبگان سپاه پل، آب و جنگل فارغ التحصیل شد. تیرول تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه DAUPHINE