Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ر می گذاردم و خداوند منان را سپاس می گفتم.» بازگشت به تبریز. مرندی در سال ۱۳۲۰ شمسی به تبریز رجعت کرد و به تدریس مشغول شد و سپس مدت مدیدی در مرند اقامت نمود و به تدریس و ارشاد معنوی پرداخت. درگذشت. وی در ساعت ۰۳:۱۵ بامداد ۹ فروردین ۱۳۷۳ خورشیدی در سن100 سالگی درگذشت. آرامگاه او در امامزاده احمد شهر مرند واقع شده است. نقل قول ها. از گفته های آیت الله مرندی: «عرفان امام خمینی بسیار بلند است، بنده عرفانی به این بلندی و صدارت ندیده ام» آیت الله بهجت دربارهٔ آیت الله مرندی گفته بود: «در خطه آذربایجان کسی مهذب تر از میرزا علی اکبر مرندی نیست.» پیوند به بیرون. عالمان شیعه
زارکول () یا "سری کول" دریاچه ای در کوه های پامیر است که در امتداد مرز بین ولسوالی واخان در ولایت بدخشان افغانستان و ولایت خودمختار بدخشان کوهستانی تاجیکستان قرار دارد. بخشی از پارک ملی دهلیز واخان افغانستان و پارک ملی پامیر تاجیکستان است. موقعیت جغرافیایی. دریاچه زارکول از شرق به غرب حدود ۲۵ کیلومتر (۱۶ مایل) امتداد دارد. مرز افغانستان و تاجیکستان در امتداد دریاچه از شرق به غرب می گذرد و به سمت جنوب به سمت قله کنکورد (۵۴۶۹ متر (۱۷۹۴۳ فوت))، در حدود ۱۵ کیلومتر (۹/۳ مایل) جنوب دریاچه می چرخد. بخش شمالی دریاچه در گورنو بدخشان قرار دارد که به عنوان بخشی از ذخیره گاه طبیعی زارکول محافظت می شود. از دریاچه، به سمت غرب، رود پامیر جریان دارد و مرز افغانستان و تاجیکستان را دنبال می کند که منبع آمودریا (رود آمو) است. پامیر بزرگ تا جنوب دریاچه امتداد دارد. تاریخچه. این دریاچه در مسیر جاده ابریشم قرار دارد. در اسناد تاریخی چین از آن به عنوان "استخر اژدها بزرگ" (به چینی: 大龍池) یاد می شد. این قلمرو در سال ۱۷۵۰ توسط احمدشاه درانی فتح شد و بخشی از امپراتوری درانی شد. این دریاچه و رود در سال ۱۸۹۵ به عنوان مرز جدید بین امپراتور
ی روسیه و امارت افغانستان ایجاد شد. یک معاهده دوستی عمومی بین دو قدرت امضا شد که در آن توافق شد که منطقه دریاچه ذخیره گاه طبیعی باشد و امپراتوری ها نیروهای نظامی ملی یا بین المللی را در فاصله معینی از مرز و جوامع مستقر در آن منطقه ایجاد نکنند. اگرچه در گزارش مارکو پولو اشاره ای احتمالی به دریاچه وجود دارد، ولی اولین اروپایی شناخته شده که از دریاچه بازدید کرد، افسر نیروی دریایی بریتانیا، جان وود در سال ۱۸۳۸ بود. سر-ای-کل برای بریتانیایی ها به نام ملکه ویکتوریا به نام دریاچه ویکتوریا نامیده شد، اگرچه وود از نام بردن آن خودداری کرد. این دریاچه همچنین به عنوان "دریاچه ویکتوریا در پامیر" شناخته می شود تا آن را از دریاچه بسیار بزرگتر ویکتوریا در آفریقا متمایز کند.
قرغه، یک بند تفریحی در افغانستان است که در منطقه قرغه ولایت کابل موقعیت دارد. این تفرجگاه و مناطق اطراف آن دارای امکانات تفریحی مانند قایق رانی، موج سواری و گلف تست که هوتل آن از مهمانان پذیرایی می کند و در ساحل خود هم مکان ماهیگیری دارد. پلان های برای بهره برداری از آب های ذخیره این سد برای آبیاری و تولید برق روی دست گرفته شده است. موقعیت. این سد در ۱۵ کیلومتری غرب کابل قرار دارد و بر روی دریای پغمان ایجاد شده است. ویژگی ها. این سد در ۱۹۳۳ میلادی ساخته شد. ارتفاع آن ۳۰ متر، طولش ۱٫۶۸ کیلومتر و عرض آن ۶۰۰ متر است. دریچه آبگیر آن که آسیب دیده بود دوباره ترمیم شده است. وسعت آب پشت این سد ۵۰۰۰ هکتار است. این سد به منظور یک تفرجگاه در سال های ۱۹۵۰ وقتی ساخته شد که محمد داود خان رئیس جمهور کشور بود. حالا اینجا یک مکان محبوب است، مخصوصاً در روزهای جمعه که تعدادی زیادی از مردم در آنجا به میله می روند. در جریان برنامه های هفت ساله کشور، پلان شد تا از آب های ذخیره این سد به عنوان آب آشامیدنی شهر کابل استفاده شود. یک کانال آبیاری از این سد طرح شده تا ساخته شود، همچنان بررسی طرح مشابهی برای کانال کشی از این سد به بادام
باغ کابل تکمیل شده است. این کانال برای آبیاری و توسعه باغداری ساخته می شود. این سد برای ماهی قزل آلا و پرورشگاه آن در نزدیک سد، توسعه داده شده است. به عنوان یک تفرجگاه، جدا از هوتل شیک کنار دریاچه یی سپوژمی، یک دوره ۹ حفره یی گلف کمی دورتر از سد وجود دارد. یک مرکز جدید آب شناسی از سال ۲۰۰۸ تاکنون برای طرح کردن توسعه منابع آب کشور در این سد ساخته شده است. این مرکز یک شبکه یی از ۱۷۴ مراکز آب شناسی و ۶۰ مراکز اندازه گیر مقدار برف و مراکز هواشناسی در کشور می باشد. این پروژه توسط سازمان غذا و کشاورزی ایالات متحده تمویل می گردد. بهره برداری از آب های ذخیره موجود در این سد به عنوان بخشی از برنامه آینده برای منابع انرژی تجدیدپذیر، مورد مطالعه قرار گرفته است. در ۲۲ جون ۲۰۱۲ یک حمله تروریستی از سوی طالبان در هوتل کنار این بند صورت گرفت، علت آن سو ظن بودن این هوتل بحیث مرکز فاحشگی و عیاشی در کابل بود. در این حمله ۲۰ نفر بشمول تروریستان و پرسونل امنیتی کشته شدند. پرورشگاه ماهی. این سد یک پرورشگاه ماهیان قزل آلا را تغذیه و ذخیره می کند. پرورشگاه نزدیک به سد بوده که آب را از آن می کشد و در سال ۱۹۷۶ ساخته شده است. در سال ها
ی ۱۹۷۰، وقتی این پرورشگاه ساخته شد که ۳۰۰۰۰ ماهی قزل آلا که در بند قرغه تولید و سپس آنجا ذخیره شد. هدف از ذخیره کردن ماهی ها در بند به عنوان ماهیگیری تفریحی تحت جواز بازی ماهی گیری بود. در ۱۹۸۷، تحت کمک سازمان غذا و کشاورزی ایالات متحده این پرورشگاه دوباره نوسازی شد، در سال های ۱۹۸۷ و ۱۹۸۹ ماشین های تولید تخم ماهی ترمیم شدند و جعبه های تخم آن برای راه اندازی دوباره تولید و نصب شد. در ۱۹۸۸، تخم ها را از دنمارک وارد می کردند. تخم ها در قفسه های شناور روی آب ذخیره می شدند، پس ماهی ها می توانستند با اندازه های قابل فروش رشد نمایند. در ۱۹۸۹، فارم های ماهی قادر به تولید ۱۰ تن ماهی قزل آلای رنگین کمان بودند. هرچند تولید آن در اثر حمله تروریستی ضربه دید. برنامه توسعه تولید برق. مهندسان ارتش ایالات متحده در تحقیقاتشان در شمال غربی کابل بهره برداری ذخیره آبی بند قرغه را برای تکنالوژی انرژی تجدید پذیر آزمایش کردند. آنها دو طرح را آزمایش کردند. طرح اول نشان می داد که با ۲۵ مترارتفاع تاج، بند قادر به تولید ۲۲۷۷۶۰ کیلووات برق در یک سال است. طرح دوم نشان می داد که با ارتفاع ۱۰۰ متری بند، قادر به تولید ۹۰۲۲۸۰ کیلووات برق در
سال خواهد بود. مکان. سد بند قرغه در ۱۵ کیلومتری شهر کابل قرار دارد و بر روی رودخانهٔ پغمان ایجاد شده است. ویژگی ها. بند غرقه در سال ۱۹۳۳ میلادی ساخته شد. ارتفاع آن ۳۰ متر و طولش ۴۵۰ متر است. گستردگی آب پشت سد، ۵٬۰۰۰ هکتار است.
دریاچه گویگول () یا "دریاچه آبی"، دریاچه ای نزدیک گنجه واقع در جمهوری آذربایجان است. تاریخچه. بر اثر وقوع زمین لرزه شدیدی در این منطقه به تاریخ ۲۵ سپتامبر سال ۱۱۳۹ میلادی، صخره هایی از کوه کپز کنده و فروریخت که منجر به انسداد و آبگرفتگی در مسیر رود «کرک چای» شد. در تبع آن، دریاچه ای از آب شیرین و صاف کوه به وجود آمد. از این رو نام «گویگول» (گوی به ترکی آذربایجانی به معنی رنگ آبی است) که به صافی و پاکی این آب دلالت می کند، بدان دریاچه گذاشته شد. شهر خانلار که در مجاورت دریاچه واقع است، در ۲۵ آوریل سال ۲۰۰۸، به گویگول تغییر نام داده شد. این شهر از سوی مهاجران آلمانی تحت عنوان «هلندروف» در سال ۱۹۱۸ ایجاد شده بود، که احتمال می رود اقلیت آلمانی در آذربایجان این شهر را در سال ۱۹۳۸ به خانلار تغییر نام دادند. در سال ۱۹۴۱، مقامات شوروی مهاجران آلمانی را به قزاقستان نقل مکان دادند، و خانه های آن ها به دستور آناستاس میکویان به ارامنه واگذار شد. در سال ۱۹۲۵، دریاچه مشمول منطقه حفاطت شده تازه تاسیس گویگول شد، که در سال ۲۰۰۸ پارک ملی گوی گول جایگزین آن گردید. اطلاعات کلی. منطقه بزرگ گویگول دربرگیرنده ۱۹ دریاچه است، که ۸ تا
از آن ها مانند مارال گول، قره گول، «ذلیل کل» و غیره… در رده دریاچه های عظیم قرار دارند. گویگل در ارتفاع ۱۵۵۶ متر از سطح دریا قرار گرفته است. طول آن به ۶۴۶۰ و عمقش به ۹۳ متر می رسد. به دلیل تمیز بودن آبش، تا عمق ۸ تا ۱۰ متر از سطح آب، جانوران ساکن دریاچه هویدا و قابل مشاهده با چشم هستند. دریاچه آکنده از انواع مختلف زیاگان است. ماهی قزل آلا گویگول از معروف ترین آبزیان دریاچه به شمار می رود، که بعد از شکل گیری دریاچه از قزل آلای رود تکامل یافته است. منطقه گویگل به زمستان های خشک و تابستان های ملایم و گرم و خوش آوازه دارد. در هنر. زیبایی و شیوایی دریاچه گویگل تابه حال الهام بخش سرودن تعداد کثیری از اشعار، رمان ها و موسیقی ها شده است.
دوبهی (به انگلیسی: Dobhi) یک زیستگاه انسانی در هند است که در ناحیه گایا واقع شده است.
دریاچه آقگل () یا "دریاچه سپید" دریاچه ای حفاظت شده در شهرستان آغجه بدی واقع در جمهوری آذربایجان است.
کرومیست ها () یا گیاهان تک سلولی یک زیرگروه برای یوکاریوتها در برخی طبقه بندی ها هستند. ازجمله در طبقه بندی کاوالیر اسمیت در سال ۲۰۰۴ جانداران به شش فرمانرو (سلسله) تقسیم شدند: باکتری ها، پروتوزوآ، کرومیست ها، گیاهان، جانوران و قارچ ها. حدود ۲۷ هزار و پانصد کرومیست (که شامل جلبک و کپک های آبی مختلف می شود) وجود دارد. البته این طبقه بندی کمتر پذیرفته شده است. در طبقه بندی Cavalier-Smith, 1981 کرومیست ها زیرمجموعه به نام حبابچه داران رنگی دارد و خود آن دارای سه زیرگروه ناجورتاژکان، Haptophyta و Cryptophyta هستند. جستارهای وابسته. طبقه بندی علمی جانداران
کپلاویک (به لاتین: Keflavík) یک شهر در ایسلند است که در South Constituency واقع شده است. خصوصیات. کپلاویک ۱۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
تاریخ یهودیان در برزیل پیچیده و طولانی است. از ابتدای تشکیل کشور برزیل یهودیان در این کشور حضور داشتند. اولین کنیسه در برزیل در سال ۱۶۳۶ میلادی ایجاد شد. بیشتر یهودیان اولیه یهودیان سفاردی از اسپانیا و پرتغال بودند. آدام اسمیت از موسسان کشور آمریکا ، باور داشت که بیشتر گسترش صنعت شکر در برزیل به دست یهودیان مهاجر پرتغالی انجام شد. بعد از ایجاد اولین قانون اساسی برزیل در سال ۱۸۲۴ که اجازه آزادی دین داد یهودیان به صورت گسترده به برزیل مهاجرت کردند. بسیاری یهودیان مراکشی در قرن ۱۹ به برزیل رفتند. موج بعدی مهاجرت یهودیان، یهودیان روسی و لهستانی بود؛ که از یهودستیزی فرار میکردند. موج بعدی یهودیان، افرادی بود که در زمان جنگ جهانی دوم از اروپا به برزیل رفتند. در سالهای ۱۹۵۰ تعداد زیادی از یهودیان آفریقا به برزیل رفتند. برزیل نهمین کشور دنیا از نظر تعداد جمعیت یهودی است. تعداد یهودیان در برزیل بر اساس آمارهای رسمی، ۱۰۷۳۲۹ نفر است. اولین مهاجران. بر روی اولین کشتیهای اروپایی که به برزیل رسیدند تعدادی یهودی وجود داشتند. تعدادی یهودیان سفاردی در روزهای ابتدایی این کشور به آن مهاجرت کردند. این یهودیان اکثراً مارانو بودند
و در ظاهر به نظر مسیحی میرسیدند ولی در خفی به دین یهودی پایبند بودند. بعضی از این افراد به تدریج در بین کاتولیکها حل شدند و امروزه بعضی رسوم کاتولیکهای برزیل دارای ویژگیهای یهودی است. تخمین زده میشود که حدود ۱۷ میلیون نفر از مردم برزیل دارای اجداد یهودی هستند. گسترش کشاورزی. به دلیل شرایط نامساعد اروپا، در اواخر قرن ۱۹ تعداد زیادی از یهودیان اروپایی به برزیل مهاجرت کردند و در این کشور مزارع کشاورزی ایجاد کردند. سازمانهای یهودی نظیر JCA از این مهاجرتها حمایت مالی کردند. بیشتر این تلاشها به دلیل تجربه ناکافی یهودیان در کشاورزی و برنامه ریزی نادرست شکست خورد. با وجود این شکستها، این تلاشها در بهبود دید منفی مردم نسبت به یهودیان مهم بود. این مزارع به برزیل کمک کرد و دید سنتی مردم به یهودی غیر مفید که تنها در تجارت و بانکداری کار میکند تغییر داد. این مزارع باعث لغو قوانینی شد که مهاجرت یهودیان را محدود میکرد. یهودی ستیزی. قانون برزیل به شدت با یهودی ستیزی مقابله میکند. بر اساس قانون برزیل نوشتن، ویرایش، چاپ کردن یا فروختن هرگونه مطلبی که دارای یهودی ستیزی باشد ممنوع است. بر اساس قانون برزیل متخلفان به تا پنج سال
زندان محکوم میشوند.
تاریخ یهودیان در آرژانتین به قرن شانزدهم و اخراج یهودیان از اسپانیا باز می گردد؛ یهودیان سفاردی در این زمان از یهودی ستیزی در اسپانیا فرار کرده؛ و به سرزمین های جدید آمدند. به علاوه بسیاری از تاجران پرتغالی یهودی بودند؛ ولیکن تا سال ۱۸۱۰ میلادی جامعه یهودی منسجم وجود نداشت. در قرن ۱۹ بسیاری از یهودیان اروپایی به آرژانتین مهاجرت کردند. از این رو امروزه در آرژانتین بیشتر از ۸۰٪ یهودیان اشکنازی و تنها درصد کمی یهودیان سفاردی وجود دارد. آرژانتین دارای بیشترین جمعیت یهودی در آمریکای جنوبی است. در سالهای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ بسیاری از یهودیان به اسرائیل مهاجرت کردند. تاریخچه. اولین حضور یهودیان در آرژانتین، به زمان تأسیس این کشور باز می گردد. بسیاری از یهودیان اولیه به تدریج در بین اکثریت مردم حل شدند. بعد از اینکه آرژانتین استقلال خود را از اسپانیا به دست آورد، تبعیض مذهبی علیه یهودیان قطع شد. بسیاری از یهودیان اولیه مارانوهایی بودند که در ظاهر مسیحی بودند ولیکن در خفی به دین یهودیت ادامه می دادند. اولین عروسی یهودی ثبت شده در بوئنوس آیرس در سال ۱۸۶۰ میلادی بود. در اواخر قرن ۱۹ یهودیان اشکنازی با تعداد زیاد از روسیه و لهست
ان به آرژانتین مهاجرت کردند. یهودیان روسی در زبان اسپانیایی روسوس نامیده می شدند. در شرایط بد اقتصادی یهودیان مهاجر از بارون موریس دو هیرش تقاضای کمک کردند که او سازمان JCA را تأسیس کرد. این سازمان در اوج قدرت خود ۶۰۰۰۰۰ هکتار زمین داشت و بیش از ۲۰۰۰۰۰ یهودی را استخدام کرده بود. هیرش بعد از مرگ همسرش تمامی وقت خود را به فعالیتهای یهودی اختصاص داد و تعداد زیادی از یهودیان را به آرژانتین برد و مزارع کشاورزی ایجاد کرد. مهاجرت گسترده یهودیان به آرژانتین باعث درگیریها با مردم محلی شد. مسیحیان آرژانتین دارای دید بسیاری منفی نسبت به یهودیان بودند. در سال ۱۹۱۹ درگیریهایی بین مردم و یهودیانی که متهم به حمایت از کمونیسم شده بودند درگرفت. جنگ جهانی دوم. در زمان جنگ جهانی دوم آرژانتین محدودیتهای زیادی بر روی مهاجرت ایجاد کرد. این کار باعث شد که یهودیان اروپا نتوانند به آرژانتین مهاجرت کنند. بعد از جنگ جهانی دوم دولت خوان پرون به سر کار آمد. دولت پرون اولین دولتی بود که به یهودیان اجازه داد که در دولت مقام بگیرند؛ ولیکن در عین حال پرون دید مثبتی نسبت به آلمان و ایتالیا داشت. دولت او به نازیهایی که از آلمان فرار کرده بودند
مهاجرت اعطا کرد. معروفترین نازی که در آرژانتین زندگی می کرد آدولف آیشمن بود که تا سال ۱۹۶۰ در آرژانتین بود تا اینکه به وسیله اسرائیلیها دستگیر شد و به دادگاه برده شد. بعد از اینکه دولت پرون در سال ۱۹۵۵ سرنگون شد هرج و مرج آرژانتین را در گرفت و احساسات ضد یهودی شدت یافت.
تشک بادی آن یک کیسهٔ قابل جمع شدن است که با هوا پر می شود و شکل تشک می گیرد. استفاده ها از این وسیله بیشتر در گردشگری، پیش آهنگی و سفرها برای شکار است، علاوه بر آن در استخر توسط بزرگسالان و کودکان به عنوان یک وسیلهٔ تفریحی استفاده می شود.
غلامحسین دهقانی دیپلمات ایرانی است. وی پیشتر سفیر سابق ایران در اتحادیه اروپا و بلژیک و سرپرست نمایندگی دائم ایران در سازمان ملل متحد بوده است. وی از ۷ آذر ۱۳۹۱ معاون محمد خزاعی بود و از ۶ آذر ۱۳۹۲، معاون کمیسیون خلع سلاح سازمان ملل متحد شد. دهقانی از ۱ بهمن ۱۳۹۶ تا بهمن ۱۳۹۸ به عنوان معاون امور حقوقی و بین الملل وزارت امور خارجه فعالیت می کرد. دهقانی پیش از این، دبیر مرجع ملی کنوانسیون سلاح های شیمیایی، رئیس اداره معاهدات خلع سلاح و مدیرکل سیاسی بین الملل وزارت امور خارجه بود.
شاهرخت روستایی در دهستان پترگان بخش مرکزی شهرستان زیرکوه استان خراسان جنوبی ایران است. این روستا در فاصله ۱۲۰ کیلومتری شهر قاین واقع شده است و مرکز دهستان پترگان است. شغل مردم آن کشاورزی، دامپروری و قالیبافی است. پایگاه فرهنگی خبری شاهرخت(دیروز،امروز،فردا)در تلگرام و اینستاگرام به آدرس avayeshahrakht@ می باشد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۲۵۳۸ نفر (در ۵۷۸ خانوار) بوده است. جاذبه های گردشگری. روستای شاهرخت، از جمله روستاهای قدیمی استان است که دارای پیشینه کهن و جاذبه های خاص و منحصربه فردی است. به طور خلاصه مهم ترین جاذبه های گردشگری این روستا عبارتند از: امامزاده سعدالله بن موسی الکاظم. امامزاده سعدالله بن موسی الکاظم در استان خراسان جنوبی، شهرستان زیرکوه، بخش زیرکوه، روستای شاهرخت واقع شده است. این آستان در جوار روستای شاهرخت در شهرستان زیرکوه و در موقعیت طول جغرافیائی 60 درجه و 16 دقیقه و عرض جغرافیائی 33 درجه و 38 دقیقه شمالی و در ارتفاع 702 متری از سطح دریا واقع است. این مزار تا مرکز شهرستان «شهر حاجی آباد» 25 کیلومتر و تا مرز «گمرگ یزدان» 60 کیلومتر فاصله دارد. مرا
سم زیارت همچون قرائت ادعیه، قربانی کردن گوسفند، پختن غذای نذری می باشد. برای زیارت این بقعه از تمامی شهر و روستاهای منطقه خراسان و عمدتاً از روستای شاهرخت، آبیز، اسفاد، دارج، تجنود، حاجی آباد، بمرود، بارنجگان، چشمه بید و همت آباد مشرف می شوند. ایام زیارت عمدتاً شب و روزهای جمعه و به طور ویژه روزهای تاسوعا، عاشورا و ایام شهادت علی امام اول شیعیان و شهادت رضا امام هشتم شیعیان و هیئت های عزاداری به محل مزار می آیند که گاهی ازدحام جمعیت بیش از ۱۵هزار نفر می رسد. امکانات رفاهی و خدماتی : زائرسرا و سرایداری جهت اسکان زایران بنا شده، طرح جامع امامزاده توسط مهندسین مشاور اداره کل اوقاف خراسان تهیه و به شماره پلاک 57 اصلی شاهرخت واقع در بخش 14 قاینات ثبت و نوع کاربریهای اراضی آن مشخص گردیده است. منبع آب روستا در جوار امامزاده آب آشامیدنی و فضای سبز مورد نیاز را بر طرف می کند. روشنایی حد فاصل شاهرخت تا امامزاده تأمین شده و امکان ارتباط از طریق دفتر مخابراتی با دیگر نقاط فراهم می باشد. پارکی در جوار آرامگاه در حال احداث بوده و ساختمان جدید امامزاده در حال احداث می باشد. قلعه حسن بایخان شاهرخت. قلعه حسن بایخان که متعلق ب
ه قرن پنجم هجری و مقر اسماعیلیان است بر فراز قله ای احداث شده و با تونلی به طول ۲ کیلومتر مرتبط است. این قلعه کمینگاهی در شمال شرق شاهرخت و در مسیر راه هرات و غوریان به قاین به عنوان مرکزی گمرکی و برخوردار ازموقعیت استراتژیکی وبرج نگهبانی برای قلعه حسن بایخان بود. هم اکنون آثار راه شاهرخت به غوریان مشهود است. این قلعه در فاصله ۵/۲ کیلومتری شمال روستای شاهرخت و بر فراز کوهی منفرد قرار گرفته است. این قلعه با مصالح سنگ، آجر و ملات ساروج بنا شده است. فضاهای معماری قلعه شامل حصار، برجها، آب انبارها و فضاهای مسکونی است. با توجه به اینکه دسترسی به قلعه از تمام جوانب کوه امکانپذیر است و تقریباً هیچ قسمت کوه دارای عارضه یا پرتگاه طبیعی نیست که بتواند جلوی مهاجمان را بگیرد، لذا در تمام قسمت های قلعه از حصار و برج برای افزایش استحکام بنا استفاده شده است. سه آب انبار در قسمت های مختلف قلعه قابل مشاهده است. یک آب انبار به صورت دایره، یکی به صورت مستطیل وسومی به شکل سه دایره متقاطع که در یک ردیف قرار گرفته اند. این قلعه مانند سایر قلعه های مشابه توسط اسماعیلیان استفاده می شده است. قلعه قدیمی (قلعه کهنه) شاهرخت. این قلعه در
شرق شاهرخت واقع شده است و دارای نه برج، دیوارهای مرتفع، و واحدهای مسکونی برای هر یک از ساکنین روستای شاهرخت بوده است. قلعه کهنه شاهرخت پناهگاهی به هنگام هجوم ترکنها بوده است. متأسفانه به دلیل زلزله های زیاد بخش اعظم آن تخریب شده است. سدهای خاکی حاج ابراهیم احمدی. سدهای خاکی حاج ابراهیم احمدی با نام های سد خاکی شهید کاوه و سد خاکی شهید همت در منطقه چاهقوری و قلعه حسن بایخان احداث شده اند. هر ساله با بارش باران این سدها آبگیری شده و تبدیل به یک منطقه گردشگری میشود.
"با دیگر سقوط های اصفهان اشتباه نگیرید." حمله اعراب به اصفهان یا فتح اصفهان در سال۲۱ه .ق/۶۴۲ م. بین مسلمانان و شاهنشاهی ساسانی درگرفت. اعراب که در طول جنگ یکی از فرماندهان خاندان مهران به نام شهربراز جادویه را کشتند، پیروزی هایی را به دست آوردند.سپس فاذوسفان (که در واقع اشاره به لقب او پادوسپان است)حاکم شهر خواستار نبرد تن به تن با عبدالله بن عبدالله فرمانده سپاه عرب شد،ولی در حین آن فاذوسفان درخواست پایان دادن به رویارویی کرد و با اعراب صلح نمود؛بدین ترتیب بدون اینکه تلفات خاصی برای دو طرف شامل شود،شهر فتح شد.طبق پیمان صلح اصفهان مانند دیگر پیمان نامه های صلح در شهر های دیگر،هرکس از مردم که نمی خواستند جزیه بدهند می توانستند شهر را ترک کنند و اجباری بر پرداخت جزیه صورت نمی گرفت.
بیکرام (به انگلیسی: Bikram, Patna) یک زیستگاه انسانی در هند است که در ناحیه پاتنا واقع شده است.
اورنگ آباد (بیهار) (به انگلیسی: Aurangabad, Bihar) یک ناحیه در هند است که در بهار (استان هند) واقع شده است. خصوصیات. اورنگ آباد ۱۰۱٬۵۲۰ نفر جمعیت دارد و ۱۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
خاطرات انهدام نام مجموعه ای هنری از آثار آیدین آغداشلو، نقاش و منتقد هنری ایرانی، است که از جمله مهم ترین مجموعه آثار هنری در تاریخ معاصر ایران به شمار می آید. تاریخچه. آغداشلو نخستین آثار مجموعه "خاطرات انهدام" را در سن جوانی و حوالی ۳۰ سالگی پدید آورد. آغاز کار او هنگامی بود که دغدغه نابود شدن نقاشی های سده پانزدهم و هنر دوران رنسانس اروپا، از جمله کارهای ساندرو بوتیچلی، را داشت. آغداشلو در این مجموعه از آثارش به مسئله مرگ، فنا، و نابودی توجه کرده است. به گفته او، اندیشه انهدام و نابودی همواره و از جوانی با او همراه بوده است و او در نخستین نمایشگاه آثار خود نیز به این مسئله پرداخته است. این آثار همچنین تأثیر زیادی از هنر دوره رنسانس ایتالیا گرفته اند. سنجش. بهرام بیضایی می گوید: «هر یک از ما مرگ را به گونه ای کشف می کنیم. گیلگمش مرگ را با دیدنِ مرگِ هَمسانِ آینه وارش انکیدو شناخت، و آیدینِ ده یازده ساله با دیدنِ مرگِ پدر. هراسِ اسطوره ایِ گیلگمش را در چهرهٔ آیدینِ ده یازده ساله می بینم؛ همچنان که می توانستم آن را در چهرهٔ پدرَم – وقتی که در پنج سالگی پدرَش را از دست داده بود – تصوّر کُنَم! آیدین خود را ساخت
اما هولِ انهدام با او ماند و بعدها دانسته و ندانسته در نقاشی هایش ثبت شد. بخشِ مهمِّ نقاشی های آیدین عنوانی دارند: خاطراتِ انهدام! عنوانی که بر اثر سنگینی می کُنَد و آن را می گردانَد به سوی آنچه امروزه – دُرُست یا غلط – معناگرا می خوانند. این عنوان با همهٔ صلابتَش، مُشکلاتی با خود می آوَرَد: یکُم این که نمی گذارد اثر را جز در سایهٔ این عنوان بنگریم. دوُم این که گویی نقّاش ما را راهنمایی می کُنَد چه معنایی را در اثرش جستُجو کُنیم. سوُم این که اثر را تبدیل می کُنَد به اندیشه نگاری؛ یعنی هُنَری که بُنیادِ خود را از درکی ادبی / فلسفی می گیرد؛ و چهارُم – از همه مهمّ تر – این که سنگینیِ اندیشه ما را باز می دارد از این که به مهارت و ظرافت و دقّت و هُنَرِ به کار رفته در اثر خیره شویم و به پاس این همه، اثر را دوست بداریم. آنچه از پسِ این عنوان برمی آید، به راستی، چیرگی و تَردستیِ نقّاش است؛ و اگر خوب بنگریم، تعارضِ تلخ و دلنشینی در این عنوان و اثر هست که عمیقاً انسانی است. ساده اش این که نقّاش به انهدام و زوال واقف است، و با این همه از خلاقیّت ناگزیر؛ و در واقع خلاقیّتِ او توضیحِ همین انهدام و زوال است. بله – همین؛ چ
رخه ای بسته! خاطراتِ تلخِ انهدام او را به خلاقیّت برمی انگیزد؛ خلاقیّتی که خود در توضیحِ انهدام و زوال است. یک چرخهٔ کاملِ یانگ و یینِ تائویی؛ دو عنصرِ ویرانگر و سازنده، که گردشِ ابدیِ آن ها خودِ زندگی است و از آن گریز نیست! و این مرا به جایی می بَرَد که بارها شاعرِ توس بُرده است؛ وقتی سَرْانجام و به فرمانِ روزگار – و حُکمِ تاریخِ افسانه ایِ پیش نوشته اش – باید مرگِ پهلوانانی چنان چیره و ستبراندام و دراز زندگانی و کارآمد را – که خود با واژه ها آراسته – می سروده؛ همان گاه که با دریغ و افسوس، ناخرسندیِ خویش را از ویرانگریِ زمان – و تاریخ [گرچه در پسِ واژهٔ جهان، یا سپهر] – باز می گفته. پیش از نقّاشان – و در غیابِ نقّاشی – فردوسی مرگ را با واژه هایش تصویر کرده است: یکی کِشتمندی است داسی به دست! تصویری که بی گمان از فرهنگِ کشاورزیِ باستان به خداینامه ها آمده: مرگ چونان دروگری، و به دستَش داسی! در آزمونِ موبدان از زال مهّم ترین چیستان همین است: آن مَردِ داس به دست کیست که چون دروگری تَروخشک را می دروَد و لابه و افغانِ آن ها را که زیر پا فرو می شکند نمی شنود؟ – فردوسی نیز با همهٔ آگاهی به انهدام، از خلاقیّت ناچار ا
ست. خاطراتِ انهدام او را نیز به خلاقیّت برمی انگیزد؛ خلاقیّتی که خود در توضیحِ انهدام و زوال است! و همین اندیشهٔ زمان ستیز و مرگ آگاه است که بخش های جدا جدای شاهنامه را به هم می پیوندد.» به گفته داریوش شایگان، هدف آغداشلو در این مجمعه «به تصویر کشیدن نابودی تدریجی گرانبهاترین چیزها و عالی ترین رؤیاهاست.» او بر این باور است که آغداشلو نگاه خیامی خود به زندگی را در این آثار نهفته است و تلاش می کند «تا با نمایش کوزه های شکسته، ظروف ترک برداشته و لب پَر، و مینیاتورهای مچاله شده، فروپاشی و توهم تکرار را به قالب تصویر درآورد».
لیلاند کلارک (؛ – ) یک دانشمند در زمینه زیست شیمی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
بزم عاشقان نام یک آلبوم موسیقی سنتی ایرانی باصدای ایرج و اکبر گلپایگانی است. این اثر دربرگیرندهٔ ۳ برنامه از مجموعه گل های رنگارنگ به شماره های ۵۴۹ (باصدای ایرج)، ۵۵۵ (باصدای گلپایگانی) و ۵۲۲ (باصدای ایرج و گلپایگانی) است. در این آلبوم اشعار پژمان بختیاری، طبیب اصفهانی، آذر بیگدلی، مانی شیرازی، رهی معیری، ابوسعید ابوالخیر، اختر مازندرانی، ناصر بخارایی، سعدی، اهلی شیرازی، کلیم کاشانی، ابراهیم صفا و هما میرافشار خوانده شده اند و فرهنگ شریف، جهانگیر ملک، امیرناصر افتتاح، علی تجویدی، احمد عبادی و منصور صارمی به عنوان نوازنده و فیروزه امیرمعز و آذر پژوهش به عنوان گوینده در اثر حضور دارند. این مجموعه را آوای نوین اصفهان منتشر کرده است.
رابرت الدرفیلد (؛ – ) یک دانشمند در زمینه شیمی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ادوارد پنلی آبراهام (؛ – ) یک دانشمند در زمینه زیست شیمی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال پادشاهی شده است.
سامسون آبرامسکی (؛ زادهٔ ) یک دانشمند در زمینه علوم نظری رایانه اهل بریتانیا است. او در زمینه های نظریه دامنه، حساب لامبدا، تحلیل سخت گیری، نظریه همزمانی، مقوله های تعامل، هندسه تعامل، معناشناسی بازی و رایانش کوانتومی مشارکت داشته است. تحصیلات. آبرامسکی در مدرسه گرامر هامونین برای پسران، هندون و در کالج کینگ، کمبریج (کارشناسی ۱۹۷۵، کارشناسی ارشد فلسفه ۱۹۷۹، دیپلم در علوم رایانه) و کوئین مری، دانشگاه لندن (دکتری علوم رایانه ۱۹۸۸، تحت نظارت ریچارد بورنات) تحصیل کرد. حرفه و تحقیقات. آبرامسکی از سال ۲۰۲۱ استاد علوم رایانه در کالج دانشگاهی لندن است. او از سال ۲۰۰۴ عضو انجمن سلطنتی است. تحقیقات او شامل توسعه معناشناسی بازی، نظریه دامنه به شکل منطقی و مکانیک کوانتومی طبقه بندی شده است. سمت های قبلی. برنامه نویس، جنرال الکتریک کمپانی، ۱۹۷۶-۱۹۷۸ استاد گروه علوم رایانه و آمار، کوئین مری دانشگاه لندن، ۱۹۸۰-۱۹۸۳ استاد (۱۹۸۳-۱۹۸۸) و پرفسور (۱۹۹۰-۱۹۹۵) در گروه محاسبات امپریال کالج لندن استاد علوم رایانه نظری، دانشگاه ادینبرو، ۱۹۹۶-۲۰۰۰ آبرامسکی نقش پیشرو در توسعه معناشناسی بازی و کاربردهای آن در معنی شناسی زبان های برنامه
نویسی داشته است. جوایز و افتخارات. آبرامسکی عضو انجمن سلطنتی (۲۰۰۴)، عضو انجمن سلطنتی ادینبورگ (۲۰۰۰)، و عضو آکادمی اروپا (۱۹۹۳) است. او عضو هیئت تحریریه مطالعات هلند شمالی در منطق و مبانی ریاضیات و تراکت های کمبریج در علوم رایانه نظری است. او رئیس عمومی منطق در علوم رایانه ۲۰۰۰-۲۰۰۳ و عضو کمیته سازماندهی منطق در علوم رایانه بود.