Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آکشای کانا با خانا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل کشور هند است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به دیوار اشاره کرد. او فرزند وینود کانا هنرپیشه و سیاست مدار فقید هند است. جوایز. وی همچنین برنده جوایزی همچون جوایز فیلم فیر شده است. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که آکشای کانا در آن ها به ایفای نقش پرداخته است:
ودیا بالن ( ؛ ، ، ، ، ؛ زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۹۷۹) بازیگر هندی است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به داستان اشاره کرد. زندگی نامه. ودیا بالن در ۱ ژانویه ۱۹۷۹ در بمبئی به دنیا آمد. او کار خود را از سال ۲۰۰۳ آغاز کرده است و تاکنون ادامه دارد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که ودیا بالان در آنها به ایفای نقش پرداخته است: جوایز. وی همچنین برنده جوایزی همچون جوایز فیلم فیر شده است.
تروی ادوارد بیکر (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه، خواننده و موسیقی دان اهل کشور ایالات متحده آمریکا است. او بیشتر برای نقش های متعددش در بازی های ویدئویی شناخته شده است که از جمله آن ها می توان به صداپیشه ارون بلک در "مورتال کامبت اکس"، صداپیشهٔ شخصیت بوکر دیویت در بازی '، نقش جوئل میلر در بازی "آخرین بازمانده از ما"، سم دریک در ' و '، وینسنت بروکس در "کاترین"، آسلات در '، هیگز مانهن در "دث استرندینگ" (۲۰۱۹) و دنبالهٔ آن " (۲۰۲۵) و در نقش جیسون تاد در بتمن آرکام نایت (۲۰۱۵) اشاره کرد. همچنین در بازی " نقش جک میچل که بازیکن آن را کنترل می کند را دارد.
ماهش مانجرکار (؛ زادهٔ ) کارگردان، هنرپیشه و تهیه کننده اهل هند است. فیلم شناسی. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
گلشن گروور (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل کشور هند است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده و تاکنون در بیش از ۴۰۰ فیلم بازی کرده است. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که گلشن گروور در آن ها به ایفای نقش پرداخته است:
کوچین هانیفا (؛ – ) کارگردان، فیلم نامه نویس و هنرپیشه اهل کشور هند بود. وی بین سال های ۱۹۷۲ تا ۲۰۱۰ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به بلندگو، بیگانه، سروزیر، گاهی نه گاهی، بین من و تو، آبهیمانیو، وجد، فقط تماشا، شکارچی، تاچولی وارگیس چکاور، بازی با درگیری، چاندرا لکها، به آرامی، به آرامی، شهر مدرس، رودخانه بزرگ، راه شیری، خنده طولانی، شهروند، پرونده جرم و اشاره کرد.
رایما سن (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل کشور هند است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به ماسه در چشم اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که رایما سن در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
تانوجا موکرجی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل کشور هند است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به همدم اشاره کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون جوایز فیلم فیر شده است. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که تانوجا در آن ها به ایفای نقش پرداخته است:
تومویا ناگاسه (؛ زادهٔ ) یک خواننده و بازیگر اهل کشور ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به انیمیشن شمشیر غریبه اشاره کرد.
یوری چینن (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه و خواننده اهل کشور ژاپن است. از فیلم هایی که وی در آن نقش صداپیشگی داشته است می توان به انیمیشن شمشیر غریبه اشاره کرد.
جانی لِوِر (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل کشور هند است. وی مشهورترین کمدین کشور هند می باشد.او در بیش از سیصد فیلم بازی کرده است و از سیزده بار نامزدی جایزه فیلم فیر برای نقش کمدی برنده دو جایزه شده است. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که جانی لور در آن ها به ایفای نقش پرداخته است: جوایز. وی همچنین برنده جوایزی همچون جوایز فیلم فیر شده است.
آشوتوش گواریکر (؛ زادهٔ ) کارگردان، هنرپیشه و تهیه کننده اهل کشور هند است. وی از سال ۱۹۸۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به گاهی آره گاهی نه، معجزه، ما با زندگی خود بازی می کنیم، ونتیلاتور و هولی اشاره کرد. جوایز. وی همچنین برنده جوایزی همچون جوایز فیلم فیر شده است.
دِوِن وِرما (; – ) کارگردان، هنرپیشه و تهیه کننده اهل کشور هند بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به دل اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که دون ورما در آن ها به ایفای نقش پرداخته است: جوایز. وی همچنین برنده جوایزی همچون جوایز فیلم فیر شده بود.
داتوک وان عارفین (زاده ۱۹۶۱) بازرگان، کارآفرین و مدیر ارشد اجرایی مالزیایی است، که اکنون به عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت پتروناس فعالیت می نماید.
یان وود () (زاده ۱۹۴۲) کارآفرین، کارشناس نفتی و مدیر ارشد اجرایی اسکاتلندی است، که در سال ۱۹۸۲ گروه وود را تأسیس کرد. زندگی نامه. وود در ۲۱ ژوئیه ۱۹۴۲ در آبردین متولد شد و در کالج رابرت گوردون تحصیل کرد و سپس در دانشگاه آبردین، جایی که روانشناسی خواند و در سال ۱۹۶۴ فارغ التحصیل شد.
ویکتور فانگ () (زاده ۱۹۴۵) کارآفرین، سرمایه دار، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی هنگ کنگی است، که در حال حاضر به عنوان رئیس هیئت مدیره گروه لی اند فانگ فعالیت می کند.
یان هویی (۴۸۱–۵۲۱ قبل از میلاد) فیلسوف چینی و بهترین شاگرد کنفسیوس در میان دوازده شاگرد او محسوب می شود. یان هویی همچنین در زمره مقدسین معبد کنفسیوس می باشد. معبد دیگری در شهر کنفو به نام او ساخته شده است.
سانگ لین (؛ – ) کارآفرین، سیاست مدار و مدیر ارشد اجرایی هنگ کنگی است، که در حال حاضر به عنوان مدیر عامل اجرایی و رییس هیئت مدیره شرکت چاینا ریزورس پاور فعالیت می نماید.
در دشمنی با روش یا برضد روش: جانمایهٔ یک نظریهٔ آشوبگرای دانش () کتابی منتشرشده در سال ۱۹۷۵ دربارهٔ فلسفه علم است که پاول فایرابند آن را نوشته است و در آن استدلال می کند دانش تجربی گستره ای آشوب بنیاد است و چنان که کسانی مانند کارل پوپر می گویند روشمند و هنجارپذیر نیست. در بافتار این کتاب، واژهٔ آشوب دربارهٔ آشوب شناخت شناختی است. وی با بررسی روند ساخت و سامان گیری دیدگاه های بزرگ و فراگیر در پهنهٔ دانش های آزمودنی مانند دیدگاه های کوپرنیک، گالیله، نیوتن، انیشتین و نیلز بور (کوانتوم) کاستی های آنها را در رویکرد هنجارگزین و روشمند یادآوری می کند. از نظر فایرابند «علم هیچ روش واحد خاص جهانشمولی ندارد، بلکه هر چیزی می تواند، آشکارا و نهان، در تکوین و تکمیل آن تأثیر گذار باشد.» فایرابند در این کتاب صراحتاً می گوید: «علم دارای مؤلفه هایی است که گاه برای قبولاندن محتاج حقّه بازی است.». او همچنین با بررسی هنر مصر و یونان باستان با دوران فیلسوفان پیشاسقراطی دوگانگی های جهان شناختی را در پیوند با روش شناسی های گوناگون برمی شمارد. این کتاب را مهدی قوام صفری به فارسی ترجمه کرده است.
ژاکلین فرناندز (زاده اوت ۱۹۸۵) یک بازیگر سریلانکایی ساکن هند است. او در فیلم های بالیوود، عمدتاً به زبان هندی، علاوه بر حضور در نمایش های تلویزیونی و موزیک ویدیوها، کار کرده است. فرناندز در بحرین به دنیا آمد و بزرگ شد. او پس از فارغ التحصیلی در رشته ارتباطات جمعی از دانشگاه سیدنی و کار به عنوان گزارشگر تلویزیونی در سری لانکا، به صنعت مدلینگ پیوست. او در سال ۲۰۰۶ تاجگذاری دوشیزه جهان سریلانکا را به دست آورد و کشورش را در دوشیزه جهان ۲۰۰۶ نمایندگی کرد. فرناندز در حالی که در سال ۲۰۰۹ در هند یک ماموریت مدلینگ بود، با موفقیت برای فیلم درام فانتزی سوجوی قوش، علاءالدین (فیلم ۲۰۰۹) تست بازیگری داد، که اولین بازیگری او را رقم زد و جایزه برای اولین ستاره سال - زن را برای او به ارمغان آورد. فرناندز در کنار حرفه بازیگری روی صفحه نمایش، به عنوان داور در فصل نهم برنامه واقعیت رقص (چلاک دیکلا جا) کار کرده است.
وی جیانژان () (زاده ۱۹۶۴) کارآفرین، سرمایه دار و مدیر ارشد اجرایی چینی است، که اکنون به عنوان مدیر عامل اجرایی و رییس هیئت مدیره شرکت گریت وال موتورز فعالیت می کند.
ژیلا الماسی (زادهٔ ۲۴ تیر ۱۳۳۳) شمشیرباز ایرانی است. او در رقابت های فردی و تیمی فلوره در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ شرکت داشت. وی دختر هوشمند الماسی است. در بازی های آسیایی ۱۹۷۴ تهران، مهوش شفاعی، گیتی محبان، ژیلا الماسی، مریم شریعت زاده و مریم آچاک تیم تیم شمشیربازی زنان ایران را تشکیل می دادند. این تیم توانست اولین مدال طلای ورزش زنان ایران در مسابقه ای معتبر و بین المللی را کسب کنند. شمشیربازی زنان در المپیک مونترال فقط در اسلحه فلوره برگزار شد. مهوش شفایی ۲۰ ساله، گیتی محبان ۲۶ ساله، ژیلا الماسی ۲۲ ساله و مریم آچاک ۲۹ ساله بانوان شمشیرباز اعزامی به المپیک مونترال بودند که بدون کسب عنوان به ایران بازگشتند. ژیلا الماسی ۲۲ ساله در برابر انریکوئز از پرتوریکو و ماکوفسکا از لهستان برنده شد و چهار پیروزی را هم در رقابت های تیمی رقم زد. پدر وی هوشمند الماسی نیز شمشیر باز بوده است. از افتخارات او می توان به حضور در بازی های تابستانی المپیک ۱۹۶۴ در رشته های اپه، فلوره و سابر اشاره کرد. المپیک مونترال (شمشیربازی دختران). ژیلا الماسی ۲۲ ساله در برابر انریکوئز از پرتوریکو و ماکوفسکا از لهستان برنده شد و چهار پیروز
ی را نیز در رقابت های تیمی رقم زد.
دینگ لی (؛ زادهٔ اکتبر ۱۹۷۱) کارآفرین، سرمایه دار و مدیر ارشد اجرایی چینی است، که در حال حاضر به عنوان مدیر عامل اجرایی و رییس هیئت مدیره شرکت نت ایز فعالیت می کند. وی بنیانگذار نت ایز نیز می باشد.
مریم آچاک (زادهٔ ۱۵ بهمن ۱۳۲۵) شمشیرباز ایرانی است. او در رقابت های فردی و تیمی فلوره در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ به همراه گیتی محبان، مهوش شفاعی و ژیلا الماسی شرکت داشت. شمشیربازی زنان در المپیک مونترال فقط در اسلحه فلوره برگزار شد. مهوش شفایی ۲۰ ساله، گیتی محبان ۲۶ ساله، ژیلا الماسی ۲۲ ساله و مریم آچاک ۲۹ ساله بانوان شمشیرباز اعزامی به المپیک مونترال بودند که بدون کسب عنوان به ایران بازگشتند. مریم آچاک ۲۹ ساله با تجربه ترین عضو تیم بود. او فقط در رقابتهای تیمی بازی کرد و توانست دو پیروزی کسب کند. ایران با شکست ۱۱–۵ مقابل آمریکا به کار خود در این مسابقات خاتمه داد. در بازی های آسیایی ۱۹۷۴ تهران، مهوش شفاعی، گیتی محبان، ژیلا الماسی، مریم شریعت زاده و مریم آچاک تیم تیم شمشیربازی زنان ایران را تشکیل می دادند. این تیم توانست اولین مدال طلای ورزش زنان ایران در مسابقه ای معتبر و بین المللی را کسب کنند. وی پس از المپیک و انقلاب ۱۳۵۷ مدتی در رشته والیبال به فعالیت پرداخت و سپس در استان اصفهان در تیم های شمشیربازی مربی گری می کند. وی پیش از انقلاب در رشته های دوی سرعت دو و میدانی نیز در سطح تیم ملی فعال بوده است
حسن آریان فرد (زادهٔ ) یک دوچرخه سوار سابق اهل ایران است، که هم چنین به نام حسن فرد نیز شناخته می شود. او در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ شرکت داشت.
گیتی محبان (زادهٔ ۱ فروردین ۱۳۲۹ در اصفهان)، یک شمشیرباز بسکتبالیست و والیبالیست اهل ایران است. او به عنوان یکی از پنج دختر طلایی ایران معروف بوده است. او در رقابت های انفرادی و تیمی فلوره در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ شرکت داشت. او پس از سال ۱۳۵۷ بورس تحصیلی به آمریکا را از ملکه فرح دریافت کرد و هم اکنون در مریلند آمریکا زندگی می کند و مدیریت باشگاه تخصصی شمشیربازی با همکاری همسرش را بر عهده دارد. در بازی های آسیایی ۱۹۷۴ تهران، مهوش شفاعی، گیتی محبان، ژیلا الماسی، مریم شریعت زاده و مریم آچاک تیم تیم شمشیربازی زنان ایران را تشکیل می دادند. این تیم توانست اولین مدال طلای ورزش زنان ایران در مسابقه ای معتبر و بین المللی را کسب کنند. شمشیربازی زنان در المپیک مونترال فقط در اسلحه فلوره برگزار شد. مهوش شفایی ۲۰ ساله، گیتی محبان ۲۶ ساله، ژیلا الماسی ۲۲ ساله و مریم آچاک ۲۹ ساله بانوان شمشیرباز اعزامی به المپیک مونترال بودند که بدون کسب عنوان به ایران بازگشتند. گیتی محبان ۲۶ ساله چهار بار باخت اما آرمسترانگ از آمریکا را شکست داد. او در رقابت های تیمی هم توانست سه حریف انگلیسی و دو رقیب آمریکایی اش را تسلیم کند.
چاتری سوفونپانیچ () (زاده ۲۸ فوریه ۱۹۳۴ - درگذشته ۲۴ ژوئن ۲۰۱۸) کارآفرین، سرمایه دار و بانکدار تایلندی بود، که به عنوان مدیر عامل اجرایی و رئیس هیئت مدیره بانکوک بانک فعالیت می کرد.
محمدحسن رهنوردی (۱ تیر ۱۳۰۶ – ۱۴ شهریور ۱۴۰۲) پزشک، سیاست مدار و وزنه بردار اهل ایران بود. او دارندهٔ دو مدال طلا در بازی های آسیایی در دههٔ ۵۰ میلادی بود. او نمایندهٔ ساری در مجلس شورای ملی و بعداً از تهران بود. پیش از انقلاب، وی قائم مقام وزیر بهداشت و وزیر آموزش بود. آخرین مقام او، استان داری استان یزد بود. او دارندهٔ دکترای دندان پزشکی از دانشگاه تهران، و کارشناسی ارشد بهداشت عمومی از دانشگاه جانز هاپکینز و دکترای این رشته از دانشگاه تولین است. او برای پنج سال رئیس کمیتهٔ ملی المپیک بود، و سرپرستی کاروان ایران را در بازی های المپیک ۱۹۶۸ مکزیک و ۱۹۷۲ مونیخ برعهده داشت.
اَریستائوس در اساطیر یونانی ایزد شبانی یونان باستان، فرزند آپولون و نیمفی شکارچی به نام کایرین است، اما نام اورانوس نیز به عنوان پدرش ذکر شده است. او ایزد حامی شکار، کشاورزی، گیاهان دارویی، دامداری، پنیر سازی، و به ویژه زنبورداری و می انگبین به شمار می رود. "اریستائوس" همچنین به بشریت چگونگی پرورش زیتون را آموخت. نام او برگرفته از کلمهٔ یونانی "اریستوس" «aristos»، به معنی "بهترین" یا "عالی ترین" است. "اریستائوس" با آتونوئه، دختر کادموس، پادشاه و بنیان گذار شهر تب ازدواج کرد. آن ها صاحب چندین فرزند به نام های آکتئون، ماکریس و پولی دوروس شدند. هنگامی که "اریستائوس" به دنیا آمد، بوسیلهٔ هرمس برده شد. او توسط هرمس از نکتار و امبروسیا تغذیه می کرد در حالی که گایا به او جاودانگی بخشید. نیمف ها نیز به او چگونگی تهیه پنیر، پرورش زنبور عسل و بسیاری از هنرهای دستی دیگر را آموختند. پس از اینکه بزرگتر شد، به شهر تبای در منطقه باستانی بویوتیا رفت، جایی که از کیرون و میوزها علم طبابت و شفا و همچنین پیش گویی را فرا گرفت. "اریستائوس" ایزدی صغیر به شمار می رفت، اما در نقاط مختلف یونان پرستش می شد، از جمله تسالی، بویوتیا و به
خصوص در دریای اژه، ایونیا و دریای آدریاتیک که زمانی پلاسجی ها ساکنان آنجا بودند. او همچنین به عنوان نگهبان گله ها، چوپانان، مزارع تاک و زیتون مورد پرستش قرار می گرفت. "اریستائوس" همچنین به دلیل اینکه شیفتهٔ زیبایی ائورودیکه، همسر نوازنده نامدار یونانی اورفئوس شده بود، به دنبال او افتاد. ائورودیکه هنگامی که در حال فرار از دست اریستائوس بود، بوسیلهٔ گزیده شدن یک مار، جان خود را از دست داد و روانه دنیای زیرزمین شد. این مسئله آغاز داستان ماجراجویی اورفئوس و سفرش به دنیای زیرین بود.
مهوش شفاعی (زادهٔ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۳۵ در تهران) یک شمشیرباز بازنشسته ایرانی است. او در مهر ماه ۱۳۵۲ در نخستین دوره مسابقات شمشیر بازی آسیا که به میزبانی تهران برگزار می شد، توانست در سن ۱۷ سالگی در رقابتی حساس با برتری بر رقیبانی از تایلند، لبنان و ژاپن، به مقام قهرمانی آسیا برسد. پس از وی، ژیلا الماسی، نماینده ژاپن و ناهید آچاک به مقام های دوم تا چهارم رسیدند. وی در بازی های آسیایی تهران توانست دو مدال طلا و نقره کسب کند. در بازی های آسیایی ۱۹۷۴ تهران، مهوش شفاعی، گیتی محبان، ژیلا الماسی، مریم شریعت زاده و مریم آچاک تیم تیم شمشیربازی زنان ایران را تشکیل می دادند. این تیم توانست اولین مدال طلای ورزش زنان ایران در مسابقه ای معتبر و بین المللی را کسب کنند. مهوش در این مسابقات توانست افتخار کسب اولین مدال انفرادی ورزش زنان ایران در مسابقه ای معتبر و بین المللی را کسب کنند. او در رقابت های انفرادی و تیمی فلوره در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ شرکت داشت. شمشیربازی زنان در المپیک مونترال فقط در اسلحه فلوره برگزار شد. مهوش شفایی ۲۰ ساله، گیتی محبان ۲۶ ساله، ژیلا الماسی ۲۲ ساله و مریم آچاک ۲۹ ساله بانوان شمشیرباز اعزامی
به المپیک مونترال بودند که بدون کسب عنوان به ایران بازگشتند. مهوش شفایی ۲۰ ساله که نایب قهرمان انفرادی بازیهای آسیایی بود، در مسابقات تیمی در برابر شیلا آرمسترانگ آمریکایی، کارولا مانگیاروتی (ایتالیا) و هیلاری کاتورن از انگلستان برنده شد.
اسفندیار زرنگار (زاده ی ۲۴ مه ۱۹۴۲) یک شمشیرباز اهل ایران است. او در رقابت های انفرادی و تیمی اپه در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ شرکت داشت.
علی اصفر پاشاپور علم داری (زادهٔ ۲۴ اکتبر ۱۹۵۱) یک شمشیرباز اهل ایران است. او در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ و بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ شرکت داشت.
اسماعیل پاشاپور علم داری (زادهٔ ۲ مه ۱۹۵۴) یک شمشیرباز اهل ایران است. او در رقابت های انفرادی و تیمی سابر در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ شرکت داشت.
مسرشمیت ام ئی ۲۰۹ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
مسرشمیت ام ئی ۲۰۹ (۱۹۴۳) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی آلمان نازی بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
مسرشمیت ام ئی ۲۶۱ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی آلمان نازی بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
مسرشمیت ام ئی ۲۶۴ یک بمب افکن راهبردی دوربرد ساخت شرکت مسرشمیت در آلمان بود که در جریان جنگ جهانی دوم، در قالب برنامه «بمب افکن آمریکا»، برای خدمت در "لوفت وافه" طراحی شد. در نظر بود هواگرد با برخاستن از پایگاه هایی در غرب فرانسه بتواند با طی مسافت بیش از ۱۰ هزار کیلومتری، نیویورک در ساحل شرقی ایالت متحده را بمباران کند. به هر صورت طراحی در مرحله پیش نمونه متوقف شد. پیش زمینه. آلمان از بدو به قدرت رسیدن حزب ناسیونال سوسیالیست در سال ۱۹۳۳ و تشکیل مخفیانه "لوفت وافه" به دنبال ایجاد ناوگانی از بمب افکن های راهبردی بود. سرهنگ والتر وور، نخستین رئیس ستاد کل "لوفت وافه" تصور می کرد شوروی و نه فرانسه، دشمن اصلی آلمان در آینده خواهد بود؛ بنابراین آلمان می بایست قادر به هدف قرار دادن مراکز صنعتی دشمن در اعماق خاک آن باشد. از این رو برنامه «بمب افکن اورال» برای یک بمب افکن فوق برد بلند پدید آمد. تا ماه مه سال ۱۹۳۴ توسعه یک بمب افکن سنگین با قابلیت های اجرای چنین مأموریتی، یکی از اولویت های بالای "لوفت وافه" بود. دو شرکت یونکرس و دورنیه موظف به طراحی هواگرد مورد نظر شدند. این دو شرکت پیش نمونه های خود برای یو ۸۹ و دو ۱۹
را تا اواخر سال ۱۹۳۶ آماده کردند. به هر حال هیچ یک از این هواگردها عملکرد رضایت بخشی نداشتند. در همین حین وور در اثر یک حادثه هوایی جان باخت. پس از او رویکرد "لوفت وافه" متأثر از عقاید سرهنگ ارنست اودت، رئیس دفتر فنی وزارت هوانوردی رایش تغییر کرد. اودت هوادار هواگردهای کوچک و پرسرعت بود و از ایده بمب افکن شیرجه ای تاکتیکی با دقت هدف گیری بالا پشتیبانی می کرد. سرلشکر آلبرت کسلرینگ، رئیس جدید ستاد کل "لوفت وافه" در این عقیده با او اشتراک داشت و بمب افکن های دو موتوره را برای جنگ آینده کافی می دید. بدین شکل ماه آوریل سال ۱۹۳۷ با دستور ارتشبد هرمان گورینگ، فرمانده کل "لوفت وافه"، با تأکید بر بیش از حد پر خرج بودن آن ها و نیاز آلمان به گستردگی کمیت، کار بر روی برنامه بمب افکن اورال متوقف شد. به هر صورت با اصرار سرگرد پاول دایشمن، رئیس بخش مدیریت ستاد کل "لوفت وافه"، سپهبد ارهارت میلش، عامل اجرایی دولت در وزارت هوانوردی، اواخر سال ۱۹۳۷ مجوز کار بر روی یک «هواگرد چندمنظوره» با توانایی حمل ۵ تن محموله بمب تا ساحل شرقی ایالات متحده و مقداری کمتری تا اراضی مرکزی آن و همچنین اجرای عملیات شناسایی تا ساحل غربی را صادر کر
د. طراحی و توسعه. وزارت هوانوردی رایش اوایل سال ۱۹۳۸ جزئیات جدیدی در درخواست برای یک بمب افکن برد بلند را به شرکت های هواگردسازی ارائه نمود. این درخواست ارتفاع عملیاتی را ۵٬۰۰۰ متر و برد را ۶٬۷۰۰ کیلومتر برای محموله ۱٬۰۰۰ کیلوگرمی و چهار خدمه در نظر می گرفت. شرکت مسرشمیت از پیش به صورت همزمان در حال فعالیت بر بیش از یک طرح برد بلند بود. یکی از این طرح ها با عنوان په ۱۰۶۱، زیر نظارت شخصی ویلی مسرشمیت، توسط بخش توسعه شرکت در آوکسبورک پدید آمد. از طرف شرکت برای این هواگرد چهار موتوره بردی در حدود ۲۰٬۰۰۰ کیلومتر مقرر شد. طرح دیگر په ۱۰۶۲ بود که پیش نمونه آن بعداً با عنوان ام ئی ۲۶۱ ساخته شد. این هواگرد تمام فلزی دو موتور ۲۴ سیلندری ۲٬۷۰۰ اسب بخاری دایملر-بنتس دی ب ۶۰۶ آ/ب داشت. هر یک از این موتورها متشکل از یک جفت موتور ۱۲ سیلندر دی ب ۶۰۱ در کنار هم بود که به یک محور دَوَران برای چرخاندن یک ملخ چهار تیغه متصل بودند. برد ۱۱٬۰۰۰ کیلومتر در سرعت پایاسیر اقتصادی قابل دستیابی بود. به هر صورت همچنان مقاومت هایی در برابر چنین طرح هایی در مقامات عالی وجود داشت. در این حال پدیداری دورنمایی از احتمال جنگ با ایالات متحده سب
ب تمایل فرماندهی عالی "لوفت وافه" به در اختیار داشتن تسلیحاتی شد که دست کم جنگ در آسمان را پیش ببرد. پس از آن که هواپیمای مسافربری فوکه-وولف اف و ۲۰۰ اس-۱ توانست ماه اوت در یک پرواز حدوداً ۲۵ ساعته بدون توقف از برلین تا نیویورک برود اساساً امکان به کارگیری بمب افکن های چهار موتوره برد بلند برای حمله به ایالات متحده به اثبات رسید. بدین ترتیب، وزارت هوانوردی سال بعد از شرکت های یونکرس، فوکه-وولف و مسرشمیت خواست طرح های خود برای بمب افکن چهار موتوره با قابلیت حمله به ایالات متحده از پایگاه هایی درون خاک رایش موسوم به «بمب افکن آمریکا» ("Amerika Bomber")، را مطرح سازند. با این حال که پیش از این از شرکت مسرشمیت خواسته شده بود تنها بر طراحی و تولید جنگنده ها تمرکز کند، این شرکت طرحی بر مبنای برنامه په ۱۰۶۱، بدین منظور ارائه و بلافاصله سفارش سه پیش نمونه از آن را دریافت کرد. در جریان جنگ جهانی دوم، در پی سقوط فرانسه و شدت گرفتن تنش بین آلمان و ایالات متحده، وزارت هوانوردی اواخر سال ۱۹۴۰ مقرر کرد بمب افکن مورد نظر می بایست مسیر ۱۲٬۰۰۰ کیلومتری از برست در ساحل غربی فرانسه تا نیویورک را طی کند و بازگردد. گروه طراحی مسر
شمیت ادامه کار توسعه را بر مبنای ام ئی ۲۶۱ نهاد تا یک «هواگرد بهینه» با برد ۲۰٬۰۰۰ کیلومتر برای کاربرد برد بلند غیرنظامی و نظامی پدید آمد. این هواگرد نیروی محرکه خود را از چهار موتور جدید ۱۲ سیلندری دی ب ۶۰۳ می گرفت. برای منظور نظامی محوله دو تا پنج تنی در محفظه بمب حجیم درونی در بخش میانی بدنه در نظر بود. بمب های کوچک تری نیز در محفظه های بیرونی زیر بال ها حمل می شد. به جهت بهه حداکثر رساندن بهره وری آیرودینامیکی، تسلیحات دفاعی می بایست در برجک های جمع شونده ای قرار می گرفت که هنگام عدم نیاز به آن ها، به صورت کاملاً تراز با بدنه، جمع می شدند. روز ۲۲ ژانویه سال ۱۹۴۱ ستاد کل "لوفت وافه" خواهان دریافت هواگردهایی جهت آزمایش مقایسه ای برای نقش پشتیبانی برد بلند از او-بوت ها در اقیانوس اطلس شد. فوکه-وولف اف و ۲۰۰، هاینکل هائی ۱۷۷ و بلوم اونت فوس ب فاو ۲۲۲ بدین منظور ارائه گشتند. در این حال ویلی مسرشمیت از مهندسان خود خواست هر چه سریع تر کار بر روی هواگرد را تکمیل کنند. او اطلاعاتی از عملکرد و وزن مفروض برای هواگرد را برای بررسی اعلام کرد و به اودت وعده داد نخستین پیش نمونه تا ماه مه سال ۱۹۴۲ به پرواز درآید. بدین ش
کل، متأثر از ادعاهای مسرشمست، طرح آن به عنوان مناسب ترین هواگرد مورد نظر برگزیده شد. البته، وزارت هوانوردی با حفظ جانب احتیاط، به دنبال هواگرد شرکت دیگری بود تا در صورت محقق نشدن موعد تحویل مسرشمیت، جایگزین آن شود. یکی از این موارد پروژه ایی ۴۷۰ شرکت آرادو بود که در نهایت به جایی نرسید و لغو شد. از این رو، روز ۵ مارس سال ۱۹۴۱ وزارت هوانوردی قراردادی با شرکت مسرشمیت تنظیم کرد تا ۳۰ فروند از «هواگرد چهار موتوره حامل دو تن بمب برای استفاده علیه ایالات متحده» دریافت کند. مواد اولیه کافی برای ساخت شش فروند نخست در اختیار این شرکت قرار گرفت و عنوان رسمی ام ئی ۲۶۴ بر آن نهاده شد. با بدبینی نسبت به پیش بینی های مسرشمیت، وزارت هوانوردی برد هواگرد را مجدداً محاسبه کرد. بر این اساس برای حمل ۵٬۰۰۰ کیلوگرم بمب در فاصله ۱۲٬۰۰۰ کیلومتری به شش موتور دی ب ۶۰۳ نیاز بود و در این حالت نیز پرواز بدون توقف از غرب فرانسه تا ساحل شرقی ایالات متحده ممکن نبود. در این حال خود شرکت هم بر روی گونه شش موتوره ام ئی ۲۶۴، با عنوان په ۱۰۷۵، کار می کرد. این هواگرد برای انجام پروازهای شناسایی و تهاجمی فوق برد بلند متصور بود. با توجه به مشغله با
لای دفتر پروژه آوکسبورک، کار طراحی بخش هایی چون بال ها و دُم در پیمانکاری فرعی به شرکت فوکر در هلند سپرده شد. مهندسان وزارت هوانوردی پیشنهاد سوخت گیری هوایی در فاصله ۳٬۰۰۰ کیلومتری از پایگاه بر فراز اقیانوس اطلس را مطرح کردند. مسرشمیت تا بهار سال ۱۹۴۲ در تلاش برای بهبود سازه و عملکرد ام ئی ۲۶۴ بود. شرکت سه امکان یدک کشی یک ام ئی ۲۶۴ توسط هواگرد مشابه دیگر، سوخت گیری هوایی با یک ام ئی ۲۶۴ دیگر و برخاست به کمک راکت را مطرح نمود. دفتر پروژه مسرشمیت اعتقاد داشت با چنین روش هایی برد می تواند با حمل ۵٬۰۰۰ کیلوگرم بمب تا ۱۸٬۱۰۰ کیلومتری و بدون محموله تا ۲۶٬۴۰۰ کیلومتری افزایش پیدا کند. افزایش محموله و تسلیحات جدید به شکل برجک های هدایت از راه دور با مسلسل های جفت ام گه ۱۳۱ یا ام گه ۱۵۱ نیز بررسی شد. به هر صورت مشکل در این زمان عدم دسترسی مستمر به موتورهای دی ب ۶۰۳ یا یومو ۲۱۳ بود که هواگرد می توانست توان مورد نیاز را از آن ها بگیرد.
مسرشمیت ام ئی ۳۰۹ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی آلمان نازی بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
مسرشمیت ام ئی ۳۱۰ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
مسرشمیت ام ئی ۳۲۱ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی آلمان نازی بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
مسرشمیت ام ئی ۳۲۸ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است. این هواگرد برای نخستین بار در بهار ۱۹۴۴ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
مسرشمیت ام ئی ۳۲۹ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی آلمان نازی بوده است.
برق آسا یک فیلم کمدی اکشن و پلیس رفیق آمریکایی محصول سال ۱۹۹۹ به کارگردانی لس میفیلد است. این فیلم با الهام از فیلم شغل بزرگ محصول ۱۹۶۵ ساخته شده است، مارتین لارنس، لوک ویلسون، دیو چاپله، نیکول آری پارکر، ویلیام فورسایت، گراهام بکل، الکساندر کروپا، ساویرو گواروآ، ریچارد سی سارافیان، تامالا جونز و ژولیو اسکار مچوسو در این فیلم به ایفای نقش پرداخته اند. لارنس نقش مایلز، دزد جواهرات را بازی می کند که سعی می کند الماسی را که در ایستگاه پلیس رها کرده بود، بازیابی کند، پس از آن او خود را به عنوان یک کارآگاه درمی آورد و با یک پلیس واقعی برای بررسی سرقت ها جفت می شود. این فیلم در لوکیشنی در کالیفرنیا فیلمبرداری شده است. نقطه اصلی فیلمبرداری استودیو سونی پیکچرز بود که در کالور سیتی، کالیفرنیا واقع شده است. فیلم ایرانی لونه زنبور برگرفته از این فیلم است. این فیلم در ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۹ توسط کلمبیا پیکچرز اکران شد و به عنوان فیلم شماره یک در آمریکای شمالی اکران شد. علیرغم دریافت نقدهای متفاوت از منتقدان، این فیلم در باکس آفیس جهانی در مقابل بودجه ۳۶ میلیون دلاری، نزدیک به ۱۲۰ میلیون دلار فروخت. آلبوم موسیقی متن فیلم، با حضو
ر تعدادی از هنرمندان محبوب شهری/هیپ هاپ، گواهی نامه انجمن صنعت ضبط آمریکا را دریافت کرد.
مسرشمیت ام ئی ۳۳۴ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است.
مسرشمیت ام ئی ۵۰۹ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است.
مسرشمیت ام ئی ۶۰۹ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است.
مسرشمیت پی. ۱۰۹۲ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی آلمان نازی بوده است.
مسرشمیت پی. ۱۰۹۹ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی آلمان نازی بوده است.
مسرشمیت پی. ۱۱۰۱ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است. نخستین استفاده کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی آلمان نازی بوده است.