Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بی بی طاهره (1377). گل های باغ محمد. جلد اول، چاپ سوم. قم: انتشارات علامه. دعائی، سیداحمد (1388). واعظ شهر ما: یادداشت ها، خاطرات و زندگینامه حجت الاسلام و المسلمین حاج سید احمد دعائی. به کوشش میرزا محمد کاظمینی. قم: ریحانه الرسول. رکن الدین، سیدمحمد؛ شمس الدین، سیدمحمد (1394). تصحیح و ترجمه نسخه خطی جامع الخیرات. به اهتمام فاطمه هاشمیان. پایان نامه کارشناسی ارشد. یزد: دانشگاه پیام نور مرکز یزد، دانشکده علوم انسانی. سمسار یزدی، علی اصغر؛ کریمیان، آمنه (۱۳۹۷)، «"بازنمایی قنات وقف آباد یزد در منظر شهری سده های هشتم و چهاردهم هجری شمسی"»، نشریه اثر، شماره ۷۹، صص: ۴۶-۲۹. صنعتی زاده کرمانی، عبدالحسین (۱۳۴۶)، روزگاری که گذشت، تهران: چاپخانه تابان. عین السلطنه، قهرمان میرزا (۱۳۸۰). روزنامه خاطرات عین السلطنه. به کوشش مسعود سالور و ایرج افشار. جلد سوم، تهران: انتشارات اساطیر. قزوینی، محمد (۱۳۰۵). «"وفات استاد ادوارد براون انگلیسی"». مجله ایرانشهر، شماره ۳: صص: ۳۰۶-۳۰۷. طراز، میرزا عبدالوهاب (۱۳۴۱)، «"کتابچه شرح موقوفات یزد"»، به کوشش ایرج افشار، فرهنگ ایران زمین، شماره ۱۰، صص: ۵-۱۱۸. علمداری، مینا (1391). تحلیل محتوا
یی جامع الخیرات. پایان نامه کارشناسی ارشد. یزد: دانشگاه یزد، دانشکده علوم انسانی. عابدی اردکانی، محمد؛ میرحسینی، محمدحسن (1397). انقلاب اسلامی در یزد. جلد اول، چاپ دوم. تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی. عابدی اردکانی، محمد؛ میرحسینی، محمدحسن (1387). انقلاب اسلامی در یزد. جلد دوم. تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی. عالمی، میرزا محمدعلی (1393). دیوان صمصام یزدی. به کوشش محمد عزآبادی، چاپ اول. یزد: انتشارات علم نوین. گلشن یزدی، جلال (1384). یزد دیروز، آداب، سنن و رخدادهای 1304-1384ش: یادداشت ها، خاطرات و دیدگاه های دکتر جلال گلشن. جلد اول. به اهتمام میرزا محمد کاظمینی. یزد: انتشارات اندیشمندان. قلمسیاه، اکبر (1395). فرهنگ نامه یزد: ادامه الف - ب. جلد دوم. یزد: توسعه آسمان هنر. کاتب، احمد بن حسین بن علی (1368). تاریخ جدید یزد. به کوشش ایرج افشار، چاپ دوم. تهران: امیرکبیر. کاتب یزدی، احمد بن حسین بن علی. (قرن ۱۰ ه.ق). تاریخ جدید یزد. نسخه خطی. شماره ثبت ۱۰-۹۸۸۴. تهران: کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی. کاظمینی، میرزا محمد (1381). دانشنامه مشاهیر یزد. جلد اول. یزد: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی یزد. کاظمینی،
میرزا محمد (1394). بهشت بندگی: یادمان عالم ربانی و عارف کامل سیدالاعلام حاج سید جواد حیدری. چاپ اول. قم: نشر سهل. کریمی، محمدعلی، و سیدمحمود الهام بخش (۱۳۸۹). در سماع سروها. ویراستار: مهدی آرایی، یزد: نشر یزد، انتشارات سازمان تبلیغات اسلامی. مالمیری، حاجی محمدطاهر (1342ه.ق). تاریخ شهداء یزد. قاهره: مطبعه فرج الله ذکی الکردی. مالمیری، حاجی محمدطاهر (2013). تاریخ امری یزد. استرالیا: موسسه انتشاراتی سنچری پرس. مسرّت، حسین (1376). یزد یادگار تاریخ. یزد: انجمن کتابخانه های عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان یزد و انتشارات یزد. معلم یزدی، معین الدین بن جلال الدین محمد یزدی (1326). مواهب الهی. جلد اول، به تصحیح سعید نفیسی. تهران: کتابخانه و چاپخانه اقبال. مفید مستوفی بافقی، محمد (1385). جامع مفیدی. به کوشش: ایرج افشار، جلد اول، چاپ دوم. تهران: اسدی. مفید مستوفی بافقی، محمد (1385). جامع مفیدی. به کوشش: ایرج افشار، جلد سوم، چاپ دوم. تهران: اساطیر. ملک زاده، مهدی (۱۳۸۳)، تاریخ انقلاب مشروطیت ایران، جلد اول، تهران: سخن. هوتوم-شیندلر، آلبرت. (۱۳۹۹). سفر به جنوب ایران. ترجمه و تلخیص ناشناس. به کوشش و گزارش حسین مسر
ّت. تهران: یزدا و مرکز کرمان شناسی. یزدی، تاج الدین حسن بن شهاب (1987). جامع التواریخ حسنی. تصحیح حسین مدرسی طباطبایی و ایرج افشار. کراچی: مؤسسه تحقیقات علوم آسیای میانه و غربی، دانشگاه کراچی.
سواک یا سِواگ نام کوچک مردانه و گاهی نام خانوادگی رایج در میان ارمنیان می باشد و ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مارتیروس یا ماردیروس نام کوچک مردانه رایج در میان ارمنیان می باشد و ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جمع یکی از آرایه های ادبی است. جمع در بدیع آن است که در بیتی چند صفت یا حکم یا معنی را دریک چیز یا یک شخص جمع کنند. مانند: یا: گونه ها. جمع و تفریق و تقسیم: در این آرایه شاعر به ترتیب مراحل سه گانه را در بیت یا ابیاتی اعمال می کند. مانند: یا رباعی امیر معزی: جمع و تفریق: آن است که شاعر و متکلم چند مورد را در صفتی یا حکمی جمع کند سپس بین آن ها جدایی و فرق نهد و آشکار کند که بین آن دو چیز فرق و جدایی در کجاست. مانند: یا: و: جمع و تقسیم: یعنی چند چیز را در صفتی یا حالتی جمع کنند سپس آن صفات را بین چیزها قسمت کنند یا بر عکس اول قسمت کنند و سپس جمع نمایند. نمونه ها:
با توجه به آمار سال ۲۰۰۹ مرکز تحقیقات پیو حدود ۲۰۰۰ نفر مسلمان در لیختن اشتاین سکونت می کنند که حدود ۴٫۸ درصد از کل جمعیت کشور را تشکیل می دهند. «جنبش احمدیه اسلام در سوئیس و لیختن اشتاین» مرکز رسمی مسلمانان این کشور می باشد.
دنیازاد نام دهانه ای بزرگ بر روی انسلادوس قمر زحل است. این دهانه به نام دنیازاد خواهر شهرزاد قصه گو در داستان های ایرانی هزار و یک شب نام گذاری شده است.مکان این دهانه در می باشد.
سازند الیکا از سازندهای زمین شناسی ایران در البرز با سن تریاس است. نام این سازند از روستای الیکا واقع در بالای دره چالوس گرفته شده است. مقطع نمونه آن توسط کلاوس (۱۹۶۴) در سمت راست دره الیکا و در فاصله ۵ کیلومتری این روستا به ضخامت ۲۹۵ متر مطالعه و معرفی شده است. سازند الیکا در مقطع نمونه به طور هم شیب بر روی سازند نسن و با دگرشیبی در زیر سازند شمشک قرار دارد. این سازند شامل سنگ های تریاس پایینی – میانی البرز و ردیف های کربناتی آهکی – دولومیتی است. در محل بُرش الگو و سایر نقاط البرز، بخش پایینی سازند الیکا، ضخامتی متغیر از سنگ آهک های نازک لایه و آهک های مارنی است که کمی مارن یا میان لایه های نازک دولومیت دارد. لایه بندی نازک، رنگ متمایل به خاکستری روشن، فراوانی ساخت های کرم مانند از ویژگی های بخش پایینی سازند الیکا است که شناسایی و تفکیک آن را از دولومیت های ضخیم لایه بخش بالایی فراهم می سازد. فراوان ترین سنگواره های این بخش شامل دوکفه ای های نوع کلاریا، گاستروپودهای کوچک و آثار کرم مانند هستند. همچنین مقدار ناچیزی جلبک، روزنه داران و به ندرت آمونیت نیز در این بخش یافت می شود.
کارل لویس فردیناند فون لیندمن (به آلمانی: Ferdinand von Lindemann؛ ۱۲ آوریل ۱۸۵۲–۶ مارس ۱۹۳۹) ریاضیدان اهل آلمان بود. شهرت او برای این است که در سال ۱۸۸۲ اثبات کرد که عدد π (پی) یک غیر جبری و عدد متعالی است و نمی تواند ریشه آن یک چند جمله ای با ضرایب عدد گویا باشد. این کشف بزرگ، یعنی این که عدد پی عددی گنگ است، به سالها تلاش ریاضی دانان برای تربیع دایره پایان داد.
رژونیتسه (به لاتین: Řevnice) یک شهر در جمهوری چک است که در Prague-West District واقع شده است. رژونیتسه ۳٬۳۳۸ نفر جمعیت دارد.
قبرستان مسیحیان کرمانشاه گورستانی متعلق به مسیحیان ارمنی و آشوری با قدمت بسیار است که در شهر کرمانشاه واقع شده و در دست تخریب قرار گرفته است. تخریب قبرستان مسیحیان کرمانشاه. تخریب قبرستان مسیحیان کرمانشاه واقعه ای است که در خرداد ماه ۱۳۹۶ به وقوع پیوسته است. این مجموعه گورستان متعلق به ارامنه و قبرستان مسیحیان است که تخریب آن با آبیاری زمین های قبرستان توسط شهرداری کرمانشاه صورت می گیرد. بخش های وسیعی از این قبرستان در سال های گذشته توسط شهرداری تصاحب شده و به فروش رفته و در آن ساختمان سازی صورت گرفته است در نتیجه از آن قبرستان وسیع یک بخش کوچک باقیمانده است که آن نیز در حال تخریب است. پیشینه. تا پیش از انقلاب اسلامی در ایران، مسیحیان بسیاری در کرمانشاه می زیستند. دو کلیسای بزرگ یکی متعلق به آشوریان با نام کلیسای پنطی کاستی در خیابان شریعتی، و دیگری با نام کلیسای قلب مقدس مسیح متعلق به ارمنیان در خیابان مدرس عبادتگاه های مسیحیان کرمانشاه بود بود. یکی از دو کلیسای ارمنیان کرمانشاه در سال ۱۳۸۰ تخریب شد. خاکسپاری مردگان جامعه مسیحی کرمانشاه در این قبرستان تا ابتدای انقلاب صورت می گرفت. پس از آن اجازه خاکسپاری مر
دگان از آنان گرفته شد و بقایای گورستان در معرض نابودی قرار گرفت. از آن به بعد مسیحیان کرمانشاه مردگان خود را در گورستان روستای پیشتر مسیحی نشین استدآباد دفن می کنند. وقایع مرتبط. تخریب گورستان های متعلق به مسیحیان در ایران بارها اتفاق افتاده است. موارد مشابه زیر نمونه هایی از تخریب گورستان های مسیحیان در سال های گذشته است:
حسن جوانبخش کارگردان و تهیه کننده اهل ایران است. زندگی نامه. وی فعالیت هنری را با نمایش های دبیرستانی آغاز کرد. در تلویزیون نیز به عنوان تهیه کننده و کارگردان چند فیلم ساخته است.
فرا بارتولومئو (به ایتالیایی: Fra Bartolomeo یا Bartolommeo؛ با نام اصلی باچیو دلا پورتا (به ایتالیایی: Bacciodella Porta) ۲۸ مارس ۱۴۷۲–۳۱ اکتبر ۱۵۱۷)یک نقاش ایتالیایی دوره رنسانس از فرقه دومینیکن بود که به موضوعات مذهبی می پرداخت. او تمام دوران حرفه ای خود را در فلورانس گذراند تا اینکه در اواسط دهه چهل زندگی به شهرهای مختلف سفر کرد و حتی تا جنوب رم رفت. او از کوزیمو روزلی آموزش دیده بود و در دهه ۱۴۹۰ تحت تأثیر ساونارولا کار هنریش کاهش یافت و به رهبری او به یک راهب صومعه دومینیکن تبدیل شد و در سال ۱۵۰۰ نقاشی را برای چندین سال کنار گذاشت.
علی اکبر ثقفی (زادهٔ ۱۰ مهر ماه ۱۳۳۵، تهران) کارگردان، نویسنده، تهیه کننده و طراح صحنه ایرانی است. زندگی. علی اکبر ثقفی متولّدِ ۱۳۳۵ در تهران و فارغ التّحصیلِ ادبیات است. وی فعالیت سینمایی خود را سالِ ۱۳۵۹ با کارگردانی فیلم های مستند جنگی تلویزیونی آغاز کرد. او سالِ ۱۳۶۷ دفتر سینمایی «سبحان فیلم» و سال ۱۳۷۰ دفتر سینمایی و فرهنگی «آبگون» (دفتر تولید و پخش فیلم) را تأسیس کرد. وی فعالیت فیلمسازی را از سال ۱۳۷۰ با کارگردانی فیلم داستانی «کیف» آغاز کرد. از دیگر فعالیت های ثقفی می توان در سال های ۱۳۷۵ تا ۱۳۷۸ به عضویت در شورای مرکزی اتحادیه تهیه کنندگان و توزیع فیلم ایران و سال ۱۳۸۲ بازرس اول کانون در شورای مرکزی کانون فیلمنامه نویسان اشاره کرد.
امیر توسل (زاده ۱۳۳۱، تهران) کارگردان و تهیه کننده اهل ایران است. زندگی نامه. متولد ۱۳۳۱ در تهران. او در ابتدا داستان سرایی می کرد و به موسیقی علاقه مند بود. سپس کار فیلمسازی را با ساخت فیلم های کوتاه آغاز کرد. فعالیتش را در سینمای حرفه ای از سال ۱۳۶۳ و به عنوان تهیه کنندهٔ فیلم «ریشه در خون» آغاز کرد
عطاءالله حیاتی (۴ خرداد ۱۳۳۱ در کرمانشاه -) کارگردان نویسنده و مدیر فیلمبرداری کُرد اهل ایران است. زندگی نامه. عطاالله حیاتی در سال ۱۳۳۱ در کرمانشاه متولد شد. وی در دو رشتهٔ فیلمبرداری از مدرسه عالی تلویزیون، و ادبیات درماتیک از دانشگاه هنر، فارغ التحصیل شده است. از سال ۱۳۵۴ به کار در تلویزیون مشغول شد و فعالیت در سینمای حرفه ای را از سال ۱۳۶۶ با فیلم گال به عنوان دستیار فیلمبرداری آغاز کرد. تا سال ۱۳۷۱ مدیر واحد فیلمبرداران شبکهٔ اول تلویزیون بود. وی فعالیت سینمایی را به طور حرفه ای سال ۱۳۵۹ به عنوان فیلمبردار آغاز کرد. او سال ۱۳۷۵ شرکت سینمایی «رسانه بین المللی شهرزاد» را تأسیس کرد.
مسجد جامع نوری از مساجد تاریخی شهر موصل و محل اعلام تشکیل خلافت اسلامی داعش به وسیله ابوبکر بغدادی در سال ۲۰۱۴ بود. این مسجد در غرب موصل و در شهر قدیم موصل واقع شده است و یکی از نمادهای اصلی شهر موصل تلقی می شد. مسجد جامع نوری در ۳۱ خرداد ۱۳۹۶ (۲۱ ژوئن ۲۰۱۷) در پی نبرد موصل و در حالی که در کنترل داعش بود، منهدم شد. پیشینه. مسجد تاریخی موصل به دست نورالدین زنگی، از فرمانروایان محلی که علیه صلیبیون اولیه می جنگید ساخته شده بود. نورالدین زنگی، حاکم ولایت سوریه در امپراتوری سلجوقی بود. سال ساخت این مسجد ۷۳-۱۱۷۲ میلادی یعنی کمی پس از مرگ نورالدین زنگی به پایان رسید و در آغاز یک مدرسه اسلامی در آن جای گرفت. گلدسته این مسجد بعدها کج شد و زمانی که ابن بطوطه، جهانگرد سده های میانه به این محل رسید این مناره کج بود. در ساخت مسجد جامع نوری از هفت ردیف آجرکاری تزئینی استفاده شده بود که با اشکال هندسی پیچیده به سمت بالا درهم تنیده بودند. گلدستهٔ خمیده (به عربی: "الحَدباء") که به علت انحنای آن به این نام خوانده می شود، قدیمی ترین منارهٔ عراق بود در پی نبرد موصل منهدم شد و فروریخت. ارتش عراق داعش، را به تخریب این مسجد تاریخی
، متهم کرده است.
روابط ایران و فیلیپین روابط فی مابین دو کشور ایران و فیلیپین است. روابط دیپلماتیک این دو کشور در تاریخ ۲۲ ژانویه ۱۹۶۴ برقرار شد. یک جامعه از هزاران نفر از ایرانیان در فیلیپین وجود دارد که از جمله بسیاری از دانشجویان بین المللی به خاطر کم هزینه بودن آموزش به زبان انگلیسی به این کشور جذب شده اند. روابط دیپلماتیک. ایران و فیلیپین گرچه روابط گسترده ای با یکدیگر ندارند اما در پایتخت یکدیگر سفارت دارند. در اوت ۲۰۰۳، مانیل و تهران اولین کنفرانس دو جانبه خود با عنوان «گفتگوی تمدن ها» را برگزار کردند. در آوریل ۲۰۰۸، وزیر امور خارجه فیلیپین آلبرتو رومولو برای گسترش روابط دوجانبه با ایران فراخوان داد و ادعا کرد که دو کشور از روابط خوبی در گذشته برخوردار بوده اند و قول داد که روابط مثبتی در آینده داشته باشند. در طی یک ملاقات در ماه آوریل ۲۰۰۹ با سفیر فیلیپین در ایران به نام جنروسو سنگا، منوچهر متکی، وزیر امور خارجه وقت ایران با اشاره به ماهیت مثبت روابط دو جانبه، ابراز امیدواری کرد که روابط دو کشور به ویژه در زمینه های انرژی، فناوری، علوم و فرهنگ، ادامه پیدا کند. در همان جلسه، متکی واکنش «قدرت های خارج منطقه ای» را مقصر
گسترش افراط گرایی در آسیا دانست. در فوریه ۲۰۱۰، کالج امیلیو آگواینالدو در مانیل هفته فرهنگی ایران را افتتاح کرد که میزبان یک سری برنامه و نمایش فرهنگ ایرانی بود. در این مجموعه سفیر فرهنگی و چند تن از چهره های فرهنگی و سیاسی ایران حضور داشتند. در ۲۸ ژوئن سال ۲۰۱۰، متکی خواستار آن شد که دولت فیلیپین «تحقیقات مؤثری» را در رابطه با یک تصادف اتوبوس که چندین نفر از دانشجویان پزشکی ایرانی در آن کشته شدند، انجام دهد. سفیر سنگا در پاسخ به نگرانی های متکی گفت او «این مسئله را دنبال کرده است». سفیر وقت ایران در فیلیپین علی اصغر محمدی گفت که «ایران به بهبود رابطه کلی آن با فیلیپین متعهداست». در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۶، فیلیپین با توجه به حضور فیلیپینی ها در شهرستان ساحلی ایران، برنامه های خود را برای ایجاد کنسولگری افتخاری در کیش بیان کرد. روابط اقتصادی. هیدروکربن ها به عنوان مجرای اصلی معاملات اقتصادی بین ایران و فیلیپین باقی می ماند. در سال ۲۰۰۶، فیلیپین بین ۷۰٬۰۰۰ تا ۱۱۰٬۰۰۰ بشکه نفت در روز از ایران خریداری کرد و آنرا به یکی از مهم ترین شرکای تجاری فیلیپین در منطقه تبدیل کرد. در سال ۲۰۰۸، ایران موافقت کرد در بازار پتروشیمی در
فیلیپین ۱۲۵ میلیون دلار سرمایه گذاری کند. ایران و فیلیپین توافق کرده اند شرایط کار بهتری برای کارگران دریایی فیلیپینی تأمین کنند. در پایان نشست دیپلماتیک ژوئن ۲۰۱۰ طرفهای قرارداد بین المللی استانداردهای آموزش، صدور گواهینامه و نگهبانی دو طرف تفاهم نامه ای را نوشتند. با توجه به این توافقنامه، ایران از این پس گواهی شایستگی دریایی فیلیپین را به رسمیت خواهد شناخت. ماریانیتو روکو وزیر وقت کار فیلیپین «قدردانی خود را از دولت ایران بخاطر تمایل به ورود به یک توافق با فیلیپین ابراز کرد و ادعا کرد که» به رسمیت شناختن این موضوع برای ادامه کار دریانوردان فیلیپینی در صنعت دریایی بین المللی ضروری است. از فوریه سال ۲۰۱۶، ایران یکی از شش کشوری است که فیلیپین با آنها یک کمیسیون مشترک اقتصادی در سطح وزرا دارد. در نوامبر ۲۰۱۶ ایران و فیلیپین توافق کردند که روابط دوجانبه خود را توسعه دهند و با برقراری روابط بانکی، همکاری های اقتصادی قوی بین دو کشور را تقویت نمایند. در آوریل ۲۰۱۷ بعد از لغو تحریم های ایران، فیلیپین در ساخت کارخانه LNG و تأمین خوراک پالایشگاهها در محور مذاکرات ایران و فیلیپین قرار گرفته بود. تحریم ایران. به عنوان
بخشی از تحریم ها علیه برنامه هسته ای ایران از سوی ایالات متحده، فیلیپین برای واردات نفت کمتر از ایران تحت فشار قرار گرفت تا از تحریم خود جلوگیری کند. در ۲۰۱۱، فیلیپین ۵٫۹ میلیون بشکه نفت خام از ایران وارد کرد. اما تا پایان ماه مارس ۲۰۱۲، فیلیپین هیچ نفتی از ایران وارد نکرد. پیشتر در ژانویه ۲۰۱۲، رئیس جمهور بنینو آکینو سوم به تعدادی از قانونگذاران ایالات متحده مراجعه کرده و از آنها خواست که منافع فیلیپین را در نظر بگیرند چرا که فیلیپین تمایل دارد که تجارت «غیر مضر» با ایران را حفظ کند. صادرات میوه فیلیپین به ایران تا حد زیادی تحت تأثیر قرار گرفت. ۳۰ درصد از موز فیلیپین به ایران صادر می شود. در ژوئن ۲۰۱۳، ایران ابراز نگرانی کرد که فیلیپین با تسلیم شدن به ایالات متحده و دیگر کشورهای غربی که در تلاشهای خود خواهان همکاری برای تحریم ایران «فرصتهایی را از دست می دهد». علی الف. محمدی، سفیر ایران در فیلیپین، اشاره کرد که تجارت سالانه بین ایران و فیلیپین از میانگین ۹۰۰ میلیون دلار در سال ۲۰۱۱ به «پایین ترین سطح» خود سقوط کرده است. موانع در برابر روابط تجاری بین دو کشور با رسیدن به توافق هسته ای تحریم ها علیه ایران را ک
اهش داد. برنامه هسته ای. در ژوئن ۲۰۰۸ معاون امور خارجه فیلیپین رافائل سگوییس حمایت حکومت خود در رابطه با حق ایران برای استفاده از انرژی صلح آمیز هسته را ابراز کرد. وی گفت که با توجه به افزایش قیمت هیدروکربن، همه کشورها باید توان دسترسی به انرژی هسته ای غیرنظامی را داشته باشند. در آوریل ۲۰۰۸، رومولو همچنین گفت که کشورش از حق ایران برای دسترسی به فناوری صلح آمیز هسته ای تحت پادمان معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای پشتیبانی می کند. روابط امنیتی. در سال ۲۰۱۶، ایران به فیلیپین پیشنهاد داد که برای تلاش در جهت مبارزه با تروریسم در جنوب شرقی آسیا، به ویژه برای جلوگیری از اینکه داعش شعبه خود را در منطقه تأسیس کند، اطلاعات خود را به اشتراک بگذارند. روابط فرهنگی. ایران در مانیل یک رایزن فرهنگی دارد که از طریق این رایزن فرهنگی اقدامات و رابطه با مسلمانان فلیپین را انجام می دهد. رایزن فرهنگی ایران در مانیل یک سایت دارد که فعالیت های فرهنگی ایران در فیلیپین در آن آمده است.برای مثال با آغاز ماه رمضان در سال ۲۰۱۷ رایزن فرهنگی ایران اقدام به توزیع ۶۰۰ بسته غذایی در یکی از مساجد مانیل بین مسلمانان کرد. کشور ایران به دلیل سابقه
تمدنی چندهزارساله و ارتباط با ملل مختلف از گذشته های دور، اثرات متقابلی روی ادبیات کشورهای مختلف داشته است. برای مثال حدود ۳۰۰ کلمه فارسی در زبان فیلیپینی وجود دارد.
روابط خارجی بحرین بحرین نقش معتدل و متواضعی در سیاست منطقه ای (اقلیمی) بازی می کند و به نقطه نظرات جامعه کشورهای عربی در رابطه با خاورمیانه و مردم فلسطین مشروط می باشد. بحرین از زمان استقلالش در سال ۱۹۷۱، روابط دوستانه ای بین خودش با اغلب همسایگانش و با جامعه بین المللی حفظ کرده است. عموماً سعی در مشورت تنگاتنگی با کشورهای همسایه دارد و دنبال محدود کردن زمینه های اختلاف با سایرین می باشد. وزیر خارجه بحرین خالد بن حمد بن عیسی آل خلیفه می باشد که یک دیپلمات حرفه ای است. او در ایالات متحده تحصیل کرده است و وقتی که دانشجو بود در تیم بسیج انتخاباتی سال ۱۹۸۰ رئیس جمهور آمریکا جیمی کارتر عضو بود. معاونش عبدالله فیصل جبر الدوسری است که حقوق دان و کارشناس بخش مالی و سرمایه گذاری است که در سال ۲۰۱۵ به این سمت منصوب شد. در ژوئن ۲۰۰۶ بحرین برای ریاست مجمع عمومی سازمان ملل انتخاب شد و هیا راشد آل خلیفه به عنوان رئیس مجمع برگزیده شد که اولین زن در خاورمیانه و سومین زنی است که در تاریخ چنین منصبی را بعهده می گیرد. هیا یکی از وکلا و فعالین در امر حقوق زنان پیشتاز در بحرین می باشد. دبیرکل وقت سازمان ملل متحد کوفی عنان در رابط
ه با وی گفت: «دیروز با او ملاقات کردم و او را خیلی تأثیرگذار یافتم. کلیه کشورهای عضو راغب به کار با او و کمک به او هستند و فکر می کنم که او ابعاد جدید از کار را در آنجا جلب خواهد کرد». این گام بدنبال سلسله ای از گماشتن زنان در مناصب بالا در این پادشاهی، برداشته می شود. سیاست خارجی بحرین. بحرین یکی از اعضای شورای همکاری خلیج فارس می باشد. این کشور به طور کامل همسو با کلیه اقداماتی بوده داست که کشورهای شورای همکاری خلیج فارس در رابطه با هماهنگی در زمینه رشد اقتصادی و دفاعی و برنامه ریزی امنیتی اتخاذ کرده اند. بحرین در دسامبر ۱۹۹۴ با تصمیم کشورهای عربی حوزه خلیج فارس برای لغو تحریم های درجه دو و سه علیه اسرائیل موافقت کرده است. این کشور در خیلی از زمینه ها توافقات دو طرفه خاصی منعقد کرده است. در جنگ خلیج فارس از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۱ بحرین جزء نیروهای ائتلافی بود که برای آزادسازی کویت جنگید. نیروی هوایی پادشاهی بحرین و نیروی هوایی پادشاهی انگلیس و نیروهای هوایی آمریکا برای تهاجمات هوایی در عراق از پایگاه هوایی شیخ عیسی پرواز می کردند. کما اینکه نیروهای دریایی ائتلاف درخارج از پایتخت (منامه) فعال بود. بحرین مورد اصابت
موشکهای اسکادی قرار گرفت که از بغداد شلیک شدند. تعدادی از دانشجویان بحرینی که در عراق و کویت درس می خواندند ضمن اقدامات خصمانه توسط پلیس نظامی صدام حسین مفقود یا کشته شدند. بعد از آزادسازی کویت بحرین روابطش با ایالات متحده را با امضاء توافقنامه ای بمدت ده سال در اکتبر ۱۹۹۱ تقویت نمود. در این توافقنامه نیروهای آمریکایی حق ورود به بنادر بحرین را بدست آوردند و به ایالات متحده اجازه داده شد که برای مقابله با بحران های آینده تجهیزات جنگی وارد کند. در تموز ۱۹۹۵ یک ستون پنجم آمریکایی در خلیج تشکیل شد که مقر آن در پایگاه هوایی آمریکایی بحرین در منامه می باشد. در سال ۲۰۰۳ رئیس جمهور آمریکا جورج دابلیو بوش بحرین را به عنوان همپیمان اصلی خارج از ناتو برای آمریکا محسوب کرد. بحرین عضو فعال در ائتلافی بود که برای براندازی رژیم طالبان در افغانستان در سال ۲۰۰۱ تشکیل شد. در این رابطه پادشاهی بحرین کشتیهایی را برای ایجاد محاصره دریایی در اقیانوس هند برای مقابله با رزمندگان فراری طالبان و القاعده، تحویل داد. با این حال پادشاهی بحرین مخالف هرگونه عملی یکطرفه علیه عراق در سال ۲۰۰۳ بود و برای نشان دادن مخالفتش با واشینگتن دی سی،
اعلام کرد که حاضر به پناه دادن به صدام حسین به عنوان راهی برای دوری کردن از جنگ می باشد. وزارت امور خارجه، در روز جشن تولد مهاتما گاندی در ۲ اکتبر ۲۰۰۷، در مرکز بررسی و پژوهش بحرین با سفارت هند در کنفرانسی حول اهمیت فلسفه مهاتما گاندی برای دنیای عرب در قرن ۲۱ شرکت کرد. کنفرانسی که در آن آکادمیستهای عرب و هند و مسئولین سازمان ملل و دیپلماتها شرکت کرده بودند، حول آموزه های گاندی در اسلوب مسالمت آمیز و زاهدانه و روحانی وی بحث شد و به دنیای عرب امروز به طور خاص اشاره گردید. از میان سخنرانان یک آکادمیست لیبرال به نام عبدالله المدنی بود که روی دیدگاه اخلاقی گاندی تأکید کرد وگفت: «اگر به آدم ربایی و انفجار انتحاری و بریدن سر یا به بکارگیری شیوه های بربریت دیگر پناه برده شود، در آن صورت یاد و خاطره او (گاندی) در وجدان جهان دوام نمی آورد. با این اعتبار که صحت یک عمل در وضعیت شخصی نهفته است آنگونه که گاندی با خودش برخورد می کرد. اینکه کار قانونی را به کنار می گذاشت و از پوشیدن لباس به شیوه غربی امتناع می کرد و شیوه متواضعانه زندگی اش با لباس ساده اش ابراز می کرد و رژیم غذایی او گیاه خواری ساده بود و البته که اینها با ر
فتار رهبرانی مقاومت عربی که طرفداران خود را به تحریم غرب فرا می خوانند ولی درعمل برخوردار از زندگی و تولیدات و تکنولوژی غرب هستند، متفاوت است». روابط بحرین با ایران. روابط بین بحرین و ایران از زمان انقلاب اسلامی ایران و کشف تلاش کودتا در بحرین در سال ۱۹۸۱ که توسط ایران طراحی و پشتیبانی شد، متشنج شد. کماکان بحرین نسبت به نقش ایران در آشوب های داخلی در قیام دهه هفتاد مشکوک می باشد. با این حال با عقب نشینی عراق به عنوان یک نیروی منطقه ای، بحرین با افزایش هماهنگی و همسویی منطقه ای، شروع به اتخاذ گام هایی جهت بهبود روابطش با ایران کرد. این تلاش ها شامل تشویق تجارت بین بحرین و ایران می شد. اختلاف منطقه ای طویل المدتی با قطر پیرامون جزایر حوار و مرز دریایی در سال ۲۰۰۱ با حکم راه حل میانه توسط دادگاه عدالت بین المللی رفع گردید. مداخله جویی ایران. در تابستان سال ۲۰۰۷ وقتی حسین شریعتمداری مشاور رهبر عالی انقلاب اسلامی علی خامنه ای و رئیس تحریریه روزنامه کیهان ایران خواهان انضمام بحرین به ایران شد و (مشابه ادعای صدام حسین نسبت به کویت در اواخر دهه هشتاد) آن را استان چهاردهم ایران دانست، تنش بین بحرین و ایران عملاً افزای
ش یافت. وزیر خارجه بحرین خالد بن احمد آل خلیفه این موضع ایران را «خیلی نگران کننده» نامید و افزود «حاکمیت قانونی کشورمان را خدشه دار می کند». اظهارات شریعتمداری، موجب تظاهرات اعتراضی در خیابان های بحرین شد و بدنبال آن وزیر خارجه ایران منوچهر متکی به منامه سفرکرده که برای رفع و رجوع این اظهارات بود و اینکه این حرف ها تنها نظر شخصی شریعتمداری بوده است. روابط بین طوایف مختلف بحرین و ایران در ابتدا آنطور که بنظر می آید روی یک خط مستقیم پیش نمی رفت. بحرینی های شیعه که میزان نزدیکی شان به ایران زیاد است اما آن ها هوشیارند که هویت عربی خود را حفظ کنند؛ بنابراین نسبت به پیشنهادهای وابستگی دوگانه حساسیت نشان می دهند. (کما اینکه رئیس جمهور مصر حسنی مبارک در سال ۲۰۰۶ وقتی مدعی شد که عرب های شیعه در خلیج فارس، ستون پنجم ایران هستند، این اظهار نظر طوفانی از انتقادات در بحرین ایجاد کرد بنحوی که نایب رئیس مجلس نمایندگان بحرین از وی خواست که عذر خواهی کند). ولیعهد بحرین سلمان بن حمد آل خلیفه تصمیم گرفت که در رابطه با اعتقاد دینی و سیاسی شیعه توضیح دهد و اینکه شیعیان بحرین وابستگی شان به دولت بحرین است و گفت: «ما اول از همه ب
حرینی هستیم چه اپوزیسیون چه غیر اپوزیسیون. یک دیپلمات خارجی در بحرین در نوامبر۲۰۰۷ نکته ای را گفت که روزنامه ایندیپندنت منعکس کرد، مبنی براینکه شیعیان بحرین وطن پرست و مخلص هستند و مصالح خاص خود را دنبال می کنند.» او روزنامه نگاران را نسبت به گمراه شدن برحذر داشت و نیز نسبت به اینکه وانمود کنند که آن ها (شیعیان بحرین) مزدور و بازیچه رژیم کینه ورز شیعه در ایران می باشند برحذر داشت. دین یا مردم را از هم جدا می کند یا متحد می سازد. بحرینی ها و ایرانی های شیعه در برخی رشته های دینی که به زمان دولت صفویه برمیگردد از هم جدا هستند. یک تحلیلگر آلمانی متخصص در امور خلیج فارس به نام ماکسیمیلیان تیرهاله می گوید: «عقیده شیعه در بحرین در نتیجه اختلاف بین شاخه معتدل اصولگرا با شاخه محافظ کار الاخباری بوجود آمده است.» این اختلاف و نزاع در اواخر قرن هیجدهم با پیروزی شاخه معتدل اصولگرا پایان یافت. اما با این حال مکتب محافظ کار بحرین را به عنوان مقر پیروانش برگزید. از آن زمان بحرین های شیعه، پیرو مذهب متفاوتی با تفاوت روشن نسبت به آنچه در ایران است می باشند. در خیلی از اوقات روحانی برجسته شیعه عیسی قاسم که نماینده مرجع دینی ای
رانی خامنه ای در بحرین می باشد، این اختلاف بین دو مذهب را کمرنگ می کند. در هر حال این عامل یک عامل قوی برای تخریب نفوذ ایران می باشد. تنها اقلیت کوچکی از عناصر تندرو پیروی می کنند که در مرکز حقوق بشر بحرین متمرکز می باشد. بین بحرینی های سنی وضعیت در خیلی از اوقات پیچیده است و خیلی از خانواده های تجاری و سیاسی سنی که بیشترین نفوذ را دارند اصلیتشان به ایران برمیگردد که به دلیل شرایط اقتصادی و وضعیت آزادتر اجتماعی در طول ۱۵۰ سال گذشته به بحرین مهاجرت کرده اند ولی هنوز خیلی از آن ها در خانه هایشان صحبت به زبان فارسی می کنند. این جامعه معروف به الهوله با حکومت دین سالار در تهران همسویی ندارد ولی تمایل به حفظ مصالح تجاری گسترده بین طرفین خلیج فارس دارند و به احتمال رشد بازرگانی بین ایران و بحرین چشم دوخته اند. نویسنده شیعه بحرینی توفیق الریاش با اشاره به واکنش دولت بحرین و سازمان های مدنی نسبت به اظهارات شریعتمداری با تمسخر نوشت: «من از خودم می پرسم که چرا این هیاهو را مردمی هدایت کنند که وقتی وارد خانه هایشان می شوند و خانواده خود را می بینند زبانشان از زبان عربی به زبان فارسی تغییر می کند.» رئیس سابق جمعیت سلفی ا