Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ا گرفت. این جنگ در بیست و هشت اکتبر سال ۱۹۴۰ شروع شد. با شکست ارتش ایتالیا تعداد داوطلب های آلبانی تبار که به عنوان نیروی کمکی ارتش ایتالیا عمل می کردند از این ارتش جدا شدند و در مقابل گروه های جنگنده و پارتیزان با پیوستن جدا شدگان از ارتش ایتالیا بیشتر شد و به ۳ هزار نفر رسید. در نوامبر همان سال سربازانی که نمی خواستند با ارتش ایتالیا کار کنند در شهر لژا (Lezha) در نزدیکی بندر شنجین (Shengjin) در سواحل دریای آدریاتیک با نیروهای ایتالیا درگیر شدند و ۱۹ تن از آن ها را کشتند و ۳۰ نفر دیگر را مجروح کردند و به کوه ها عقب نشینی کردند. در همان ماه یک گروه پارتیزان به ستونی از دشمن در جاده جیروکاسترا (Gjirokastra) تهاجم کردند و تعدادی ایتالیایی را کشتند. در هفدهم ماه مه سال ۱۹۴۱ در تیرانا یک جوان بنام واسیل لاسی تلاش کرد که شاه ویکتور امانوئل سوم را با شلیک به او به قتل برساند ولی نتوانست و پس از دستگیری اعدام شد. مقاومت در برابر ایتالیا. در نیمه سال ۱۹۴۲ حزب کمونیست آلبانی از جوانان این کشور خواست تا برای آزادی کشور از ایتالیا وارد جنگ با اشغالگران شوند. این تبلیغات باعث شد که تعداد کارگران جوان بیشتری به حزب بپیون
دند. در سپتامبر سال ۱۹۴۲ این حزب دست به تشکیل یک جبهه مردمی زد و نام آن را جنبش آزادیبخش ملی (NLM) نامید. این جنبش از تعدادی گروه های مقاومت شامل تعدادی گروه بشدت ضد کمونیست تشکیل شده بود. در زمان جنگ پارتیزان های این جبهه به هشدارهای ایتالیا که گفت با عملیات چریکی تنبیه خواهند شد توجه نکردند. رهبر پارتیزان ها برعکس بر روی تمایل به انتقام گیری علیه چنین اقداماتی از سوی ایتالیا که باعث جذب نیرو نیز می شد حساب باز کرد. در ۱۷ تا ۲۲ فوریه سال ۱۹۴۳ در روستای لابینو اولین گردهمایی عمومی حزب کمونیست آلبانی برگزار شد. بررسی شرایط سیاسی و نظامی در کشور نشان داد که تشکیل یک ارتش آزادیبخش ملی ضروری است. در ۱۷ مه ۱۲ پارتیزان به قلعه ای نظامی در لسکوویکو تهاجم کردند. پارتیزان ها شهر را محاصره کردند و نبرد شروع شد. بیش از ۱۰۰۰ ایتالیایی این شهر را در کنترل خود داشتند. این جنگ سه روز طول کشید. فرمانده ایتالیایی قلعه درخواست نیروی هوایی کرد ولی قبل از اینکه نیروی هوایی برسد پارتیزان ها شهر را تصرف کردند. ایتالیایی ها چند صد سرباز را از دست دادند و مقادیر زیادی سلاح و تجهیزات نظامی بدست پارتیزان ها افتاد. در پایان ماه ژوئن ای
تالیایی ها نیرویی را به مالاکاستارا- تپله نا فرستادند. ۲۰۰۰ پارتیزان در کوهستان ها در کمین نشستند. در اولین برخورد، ایتالیایی ها عقب رانده شدند؛ ولی بعد از چهار روز نبرد پارتیزان ها با تلفات زیاد به کوهستان ها بازگشتند. در مجموع از ماه مه تا ژوئیه ۱۹۴۳ ایتالیایی ها هزاران نفر را از دست دادند و تعداد بیشتری از آن ها زخمی شدند. اشغال توسط آلمان ها. در چنین شرایطی ارتش ورماخ چند حمله نظامی را با نام کنستانتین برای بیرون کردن ایتالیا از بالکان طراحی کرد. در آوریل سال ۱۹۴۳ واحدهای نظامی و اطلاعاتی ارتش آلمان به میتروویسا یا کوزوو کنونی اعزام شدند تا آلبانی هایی که از ایتالیا تأثیر بدی گرفته بودند را به خود جذب کنند. در ماه های ژوئیه و اوت سال ۱۹۴۳ ارتش آلمان فرودگاه آلبانی و بنادر آن را تصرف کرد. در نیمه اوت شش هزار سرباز آلمانی در آلبانی حضور داشت. آلمان ها می خواستند که در آلبانی یک حکومت مستقل و بی طرف تشکیل بدهند که دوست آلمان باشد؛ ولی جنگ میان آلبانی که توسط پارتیزان های یوگسلاوی حمایت می شد و آلمان درگرفت. آلمان به راحتی آلبانی را تصرف کرد و یک دولت بی طرف را به ریاست بالی کومبتار تشکیل داد. آلمانی ها تلاش
می کردند تا رهبران آلبانی را متقاعد کنند تا حکومتی طرفدار آلمان را تشکیل دهند؛ ولی بسیاری از رهبران آلبانی تردید داشتند چرا که شایع شده بود نیروهای انگلیسی آماده می شوند تا به آلبانی حمله کنند. رهبران آلبانیایی کوزوو، با این حال، می دیدند که شکست آلمان باعث خواهد شد به زیر هژمونی یوگسلاوی بروند تمایل بیشتری به همکاری داشتند. تشکیل دولت آلبانی. در ۱۴ سپتامبر ۱۹۴۳، دولت آلبانی توسط چافو بیگ اولچینی، ابراهیم بیچا، بدری پیانی و جعفر دوا تشکیل شد. پارلمان این دولت که از ۲۴۳ نفر تشکیل شده بود در شانزدهم اکتبر ۱۹۴۳ شروع بکار کرد و یک شورای چهار نفره را برای اداره کشور انتخاب کرد. حکومت جدید که قول داده بود در جنگ بی طرف باقی بماند به قولش وفادار باقی ماند. سیستم های قضایی و اداری دوباره شروع بکار کردند. مدرسه ها باز شدند. گامهایی نیز در راستای رفرم های ارضی برداشته شد. شدت گرفتن جنگ. بعد از تشکیل چنین حکومت بی طرفی بود که نیروهای طرفدار بالی در همکاری با آلمان ها جنگ شدیدی را با کمونیست ها شروع کردند. بالی همچنین بعد از شکست دادن پارتیزانها، استروگا در مقدونیه را تصرف کرد. در کوزوو و غرب مقدونیه در زمانی که بخش مستق
لی از آلبانی بود، آلمان ها و بالیست ها درگیری های پراکنده ای با پارتیزان های یوگسلاوی داشتند. وقتی که ماچه لار در حد فاصل دبار و پشکوپی توسط بریگاد پارتیزان ها تصرف شد، آلمان ها با همکاری نیروهای ژم حسا (Xhem Hasa) علیه پارتیزان های آلبانی و یوگسلاوی دست به تهاجم زدند. در ژانویه سال ۱۹۴۴ پارتیزان های کمونیست گرد هم جمع شدند و کنترل بسیاری از مناطق جنوب آلبانی را بدست گرفتند. با این حال تا ماه ژوئن در برخی مناطق، آن ها در معرض حملات آلمان ها قرار داشتند. در ۲۹ ماه مه۱۹۴۴ یک شورا از جبهه آزادیبخش ملی (NLF) که یک شورای ضد فاشیستی بود امور دولتی و قوه مقننه آلبانی را بعهده گرفت و انور خوجه نیز به ریاست این شورا رسید. کنترل پایتخت. پارتیزان ها در نیمه تابستان سال ۱۹۴۴ آخرین بقایای نیروهای بالی را در جنوب شکست دادند ولی تا پایان ماه ژوئیه در قسمت های شمالی با مقاومت های پراکنده ای مواجه بودند. انگلستان از باقی مانده ملی گرایان خواست تا مانع پیشروی کمونیست ها نشوند و متفقین نمایندگان خود را با آن ها به ایتالیا فراخواندند. اگرچه بسیاری از آن ها فرار کردند ولی رهبران ملی گرایان را از آلبانی خارج نکردند. بدین ترتیب قبل
از پایان نوامبر ۱۹۴۴ ارتش آلمان از تیرانا بیرون رانده شد و کمونیست ها کنترل پایتخت را در دست داشتند. نقش بلگراد در آلبانی. پس از جنگ جهانی دوم آلبانی در موقعیت نامطلوبی بود ولی روابط عمیق جبهه آزادیبخش ملی با کمونیست های یوگسلاوی که از حمایت نظامی و سیاسی انگلستان برخوردار بودند باعث این تضمین شد که بلگراد نقشی تعیین کننده در آلبانی بعد از جنگ داشته باشد.
شکار خوک دریایی به شکل استفادهٔ شخصی یا در سطح تجاری، در ۹ کشور کانادا، روسیه، نامیبیا، سوئد، نروژ، گرینلند، ایسلند، ایالات متحده آمریکا و فنلاند انجام می گیرد که بیشترین میزان آن در کانادا و گرینلند انجام می شود. نروژ بزرگترین بازار هدف خوک های آبی شکارشده در کاناداست.
تهران امروز می تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
بتول رضایی یا پروانه یا خانم موچول (۱۲۸۹ – ۱۳۱۲) نوازندهٔ سه تار، تار و خوانندهٔ موسیقی دستگاهی ایرانی بود. او نخستین کسی است که صدای ساز سه تارش را ضبط کردند و نخستین کسی است که همزمان با نوازندگی آوازش ضبط شده است. او مادر دیگر خوانندهٔ ایرانی خاطره پروانه بود. زندگی. پروانه در تهران و در خانواده ای از قشقایی های شیراز متولد شد. پروانه در دربار قاجار نزد اکرام الدوله آواز فراگرفت و مدتی هم شاگرد رضا قلی خان نوروزی بود. او در زمستان ۱۳۰۶ حدود ۱۰ صفحه ضبط کرد که در دومین اثرش در گوشه های زابل و منصوری صدای سه تار و آوازش را ضبط کرد. همسرش خیاطی از خاندان شیخ الاسلامی قزوین بود و به سل مبتلا بود پروانه نیز بر اثر سل در سال ۱۳۱۲ درگذشت و در گورستان ابن بابویه در جنوب تهران دفن شده است. او دو فرزند، یک پسر و یک دختر به نام اقدس خاوری داشت که با نام هنری «خاطره پروانه»، خواننده بود. شاعرانی همچون شهریار و ملک الشعرای بهار در مدح و مرثیهٔ او اشعاری سروده اند. مثال از بهار: یا از شهریار:
هنریک نیکلای سیراویان (؛ – ) یک هنرمند برجسته اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۱۸ دسامبر ۱۹۲۸ در ایروان به دنیا آمد. وی در بین سال های ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۸ در مدرسه هنری ترلمزیان آموزش دید؛ و از سال ۱۹۵۶ عضو اتحادیه هنرمندان ارمنستان بود. وی در در ایروان درگذشت زندگی شخصی. گاگیک سیراویان، نونه سیراویان، فرزندان وی هستند. منابع.
کارلوس (کارلن) می شایی سایادیان (؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۱۷ فوریهٔ ۱۹۴۸ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان و انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه هنرمندان ارمنستان می باشد.
سوادا گریگوریان (؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان است. زندگی نامه. در در روستای کاراشن، استان سیونیک به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ التحصیل گشت. گریگوریان عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان می باشد.
پل مانوکی گیراگوسیان (؛ ۱۹۲۶ – ۲۰ نوامبر ۱۹۹۳) یک نقاش ارمنی تبار اهل لبنان بود. زندگی نامه. در یک خانواده ارمنی نجات یافتگان نسل کشی ارمنی ها به دنیا آمد. در اوایل دهه ۱۹۴۰، گیراگوسیان و خانواده اش به یافا نقل مکان نمودند. در سال ۱۹۴۷، خانواده مجبور شد دوباره نقل مکان نماید و در لبنان سکونت گزیند. در دهه ۱۹۵۰، گیراگوسیان شروع به تدریس هنر در چندین مدرسه ارمنی نمود و به عنوان نگارگر به فعالیت پرداخت. در سال ۱۹۵۶، گیراگوسیان در یک رقابت نقاشی برنده جایزه نخست شد. در سال ۱۹۶۱، گیراگوسیان به بیروت بازگشت. در سال ۱۹۶۲ بورسیه تحصیلی دیگری به گیراگوسیان اعطاء گردید. در سال ۱۹۸۹، گیراگوسیان برای نمایش آثار خویش در La Salle Des Pas Perdus در یونسکو به پاریس رفت و تا سال ۱۹۹۱ همراه با بخشی از خانواده اش در همان شهر زندگی نمود. در همان سال وی یک نمایشگاه انفرادی در Institut du Monde Arabe برگزار نمود. گیراگوسیان در ۲۰ نوامبر ۱۹۹۳ در سن ۶۷ سالگی در بیروت درگذشت. خانواده. در سال ۱۹۵۲ پل با ژولیت هیندیان، با یک نقاش جوان و شاگرد پیشین خویش ازدواج نمود. این زوج صاحب شش فرزندش شدند. پسرشان آرا بمحض تولد درگذشت. در سال ۲۰۱۱
خانواده برای حفظ میراث وی، بنیاد پل گیراگوسیان را تأسیس نمود.
ادوارد همایاکی ایسابکیان (؛ ؛ – ) نقاش اهل ارمنستان بود. وی بنیانگذار سبک ترکیب موضوعی در ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۸ نوامبر ۱۹۱۴ در ایغدیر، در ناحیه سورمالو فرمانداری ایروان به دنیا آمد و در بین سال های ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۱ در آکادمی هنری دولتی تفلیس تحصیل نمود. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان مسروپ ماشتوتس و شهروند افتخاری ایروان شد. وی در ۱۷ اوت ۲۰۰۷ در سن ۹۲ سالگی در ایروان درگذشت و در پانتئون کومیتاس به خاک سپرده شد. زندگی شخصی. وی با آرپنیک نالباندیان ازدواج نمود و این زوج صاحب یک پسر به نام آرام ایسابکیان شدند.
گریگور خانجیان (؛ زاده ۲۹ نوامبر ۱۹۲۶ – درگذشته ۱۹ آوریل ۲۰۰۰) یک نقاش اهل ارمنستان بود. وی به خاطر تصویرگری هایش از رمان های تاریخی، اشعار، و همچنین نقاشی های دیواری و نرده ها با موضوعات تاریخی شناخته می شود. زندگی نامه. وی در ۲۹ نوامبر ۱۹۲۶ در ایروان در به دنیا آمد . وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار، نقاش مردمی ارمنستان شوروی، چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی، جایزه دولتی ارمنستان شوروی و جایزه دولتی اتحاد شوروی شد. وی در ۱۹ آوریل ۲۰۰۰ در سن ۷۳ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
سیران هوهانسی خاتلاماجیان (؛ – ) یک نقاش و کنشگر اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۰ آوریل ۱۹۳۷ در روستوف-نا-دونو به دنیا آمد. در سال ۱۹۵۳ در مدرسه هنری متروفان گرکوف در روستوف-نا-دونو ثبت نمود و در سال ۱۹۵۹ فارغ التحصیل شد. سپس در سال ۱۹۵۹ سیران خاتلاماجیان به ایروان ارمنستان نقل مکان نمود و در انستیتو هنرهای زیبا و نمایشی ایروان پذیرفته شد و در سال ۱۹۶۴ از آنجا فارغ التحصیل شد. هنرمند جوان در ابتدا تحت تأثیر ماردیروس ساریان قرار گرفته بود اما بعداً به سبک نقاشی غیر ثمثیلی متمایل گشت. وی در ۱۴ سپتامبر ۱۹۹۴ در سن ۵۷ سالگی در ایروان درگذشت.
گئورگ کوتیانتس (؛ – ) یک نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در در شوشی به دنیا آمد وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال "برای دفاع از لنینگراد" شده است. وی در در سن پترزبورگ درگذشت
سوان مالیکیان (؛ زادهٔ ) یک نقاش ارمنی تبار اهل انگلستان است. زندگی نامه. در ۴ سپتامبر ۱۹۷۲ در لندن به دنیا آمد .
لوون ماناساریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک هنرمند و استاد دانشگاه اهل ارمنستان بود. زندگی. در ۳ ژوئنِ ۱۹۲۵ در واغارشاپات به دنیا آمد . وی همچنین برنده نقاش شایسته ارمنستان شوروی شده است. ماناساریان در ۱۲ سپتامبرِ ۲۰۱۹ در سن ۹۴ سالگی درگذشت.
رافائل مگال (؛ با نام اصلی رافائل آرمنی ملیکیان ؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان است. عنوان هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان در سال ۲۰۱۳ به وی اعطا گردیده است. زندگی نامه. وی در بین سال های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ در آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان تحصیل نموده است. وی از سال ۲۰۰۸ عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان است. از سال ۱۹۹۵ اقدام به برگزاری نمایشگاه های انفرادی نموده است که از جمله آنها می توان برگزاری نمایشگاه در ایروان، فلورانس، نیویورک، تورنتو، کویت، لندن، پاریس اشاره کرد. نقاشی های وی در نگارخانه ملی ارمنستان نگهداری می شود.
پاراون میکائیلی میرزویان (؛ ؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان که ریاست نگارخانه ملی ارمنستان را بر عهده دارد. زندگی نامه. در در سالوارد به دنیا آمد و در سال ۱۹۷۵ از آکادمی امپریال هنر لنینگراد فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان، چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان و روبان مدال شجاعت کار شده است.
کارو سورنی مکرتچیان (؛ زاده – درگذشته ) یک نقاش و چهره اجتماعی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در ۲۸ مارس ۱۹۵۱ در بانانتس به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ التحصیل گشت. از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹ وی در پاریس در انجمن بین المللی هنر مشغول به فعالیت بود. مکرتچیان عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان بود. وی در ۲۸ نوامبر ۲۰۰۱ در سن ۵۰ سالگی در ایروان درگذشت
سارگیس زابونیان (؛ زادهٔ ) نقاش و هنرمند مفهوی-چیدمان ارمنی تبار زاده ترکیه که در فرانسه زندگی می کند. زندگی نامه. وی در سال ۱۹۳۸ در استانبول به دنیا آمد. سارگیس پیش از نقل مکان به پاریس در سال ۱۹۶۴ به فراگیری زبان فرانسه، نقاشی و طراحی داخلی پرداخت. وی در سال ۱۹۶۷ برنده جایزه نقاشی در شد و اثر خویش Connaissez-vous Joseph Beuys ? را در به نمایش گذاشت.
هُوْهانِس مگرتچی زارداریان (؛ – ) یک نقاش اهل ارمنستان بود. وی از آکادمی امپریال هنر فارغ التحصیل شده است. زندگی نامه. در قارص در یک خانواده پیشه ور به دنیا آمد در جریان نسل کشی ارمنی ها زارداریانس ابتدا به آرماویر سپس به کراسنودار و در نهایت به تفلیس، گرجستان نقل مکان نمود. پس از حضور در کلاس های نقاشی در مدرسه هنری تفلیس زارداریان در سال ۱۹۳۳ به ایروان نقل مکان می نماید. وی در مدرسه هنرهای کاربردی ثبت نام می نماید و چهار سال بعد از استودیوی ستراک آراکلیان و واهرام گایفجیان فارغ التحصیل می شود. در سال ۱۹۳۷ زارداریان تحصیلات خویش را در انستیتو هنرهای زیبا و معماری آکادمی هنرهای لنینگراد روسیه ادامه می دهد. در اوایل ۱۹۴۱ با بازگشت او به ارمنستان در اوایل سال ۱۹۴۱، زرداریان به عنوان یکی از نوازندگان جوان امیدوار کننده شناخته می شود. وی یکی از بیشمار هنرمندانی است که در جریان جنگ جهانی دوم از خدمت معاف شد و به اتحادیه هنرمندان ارمنستان پیوست. آناهیت زارداریان دختر وی می باشد.
واروژان یپرمیان (؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان است. زندگی نامه. در سال ۱۹۷۸ پس از فارغ التحصیلی از کالج هنری ترلمزیان ایروان، وی در انستیتو هنرهای زیبا و تئاتر شروع به فعالیت کرد. واروژان یپرمیان در اتحادیه نقاشان ارمنستان، اتحادیه هنرمندان ارمنستان، اتحادیه هنرمندان خلاق روسیه و انجمن هنرمندان خلاق میر (MIR) عضویت دارد. منابع.
استپان هوهانسی ورانیان (؛ زادهٔ ) یک نقاش و هنرمند پست مدرن اهل ارمنستان است. زندگی و پیشه. ورانیان در ایروان از والدینی به نام های بئاتریس و هوهانس به دنیا آمد. در سال ۱۹۴۶ والدینش از یونان به ارمنستان مهاجرت نمودند. آنها بین سال های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۵ به منطقه آلتای سیبری تبعید شدند. وی از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۷۴-۱۹۷۹) فارغ التحصیل گشت. وی در مرکز ملی زیبایی شناسی هنریک ایگیتیان (۱۹۸۵–۱۹۹۱) فعالیت کرد.
یرواند هاکوبی ووسکان (؛ زاده – درگذشته ) نقاش، مجسمه ساز و باستان شناس سرشناس ارمنی تبار اهل امپراتوری عثمانی بود. وی را به عنوان اولین مجسمه ساز ترکیه می شناسند. زندگی نامه. در ۱۸۵۵ در کنستانتینوپل به دنیا آمد و از فارغ التحصیل گشت. وی در ۱۹۱۴ در سن ۵۹ سالگی در کنستانتینوپل درگذشت و در گورستان ارامنه شیشلی به خاک سپرده شد.
شوتا ناپلئونی ووسکانیان (؛ زادهٔ ) یک نقاش و مجسمه ساز اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در بین سال های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۷ در تحصیل نموده است. ووسکانیان از سال ۱۹۹۵ عضو اتحادیه هنرمندان ارمنستان می باشد. آثار وی در نگارخانه ملی ارمنستان، موزه آرتساخ و نگارخانه هنری آرمه، ایروان به نمایش گذاشته شده است. همچنین آثار وی در روسیه، استکهلم، اورشلیم، آلمان، فرانسه و نیویورک به نمایش گذاشته شده است.
یغیشه مارتیروسی تادئوسیان (؛ – ) یک نقاش اهل ارمنستان که آثارش با جنبش های و میر ایسکوستوا مرتبط بود. عنوان «هنرمند افتخاری ارمنستان شوروی» در سال ۱۹۳۵ به وی اعطا گردید. زندگی نامه. وی در در واغارشاپات به دنیا آمد و در تحصیل نمود. سپس مدرسه نقاشی، مجسمه سازی و معماری ثبت نام نمود. وی در سال ۱۸۹۴ فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۰۱ وی از مسکو به تفلیس نقل مکان نمود. آثار اولیه وی تحت تأثیر وارتگس سورنیانس بوده است اما پس از آن وی شروع به کارگیری از تکنیک های امپرسیونیسم و نقطه چینی نمودهاست. در سال ۱۹۱۶ وی اتحادیه هنرمندان ارمنستان یغیشه تادئوسیان. در ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۳۶ در ۶۵ سن سالگی در تفلیس درگذشت و در پانتئون کومیتاس واقع در مرکز شهر ایروان به خاک سپرده شده است. یک خیابان در ایروان و یک مدرسه هنری در واغارشاپات به افتخار وی نامگذاری شده است.
استپان تاشچیان (؛ زادهٔ ) خواننده، عروسک گردان و نقاش ارمنی تبار اهل ایالات متحده آمریکا است. زندگی نامه. وی در ۱۹۵۹ به دنیا آمد
گورگن گئورگی "گوروس" بارونی-هوسپیان (؛ – ) یک نقاش اهل ارمنستان بود. وی نقاش شایسته ارمنستان شوروی و عضو اتحادیه هنرمندان ارمنستان بود. زندگی نامه. گوروس در ۱۵ سپتامبر ۱۹۰۵ در شهرک گوریس در خانواده سرشناس ملیک-اوهانیانس به دنیا آمد. ملیک اوهان پدربزرگ و گئورگ پارونیان پدر وی گوروس بودند. تنها یک سال سن داشت زمانی که پدر گوروس درگذشت وی تنها یک سال سن داشت و در سن دو سالگی نیز مادرش را از دست داد بنابراین تحت سرپرستی عمه اش قرار گرفت که بافنده سرشناس فرش بود. گوروس به عنوان یک عکاس وارد عرصه هنری گشت. به مدت ده سال وی دائماً در عرصه عکاسی حضور داشت. وی شیفته عکاسی از طبیعت بود. در سال ۱۹۲۸ یک استودیوی هنری در گوریس افتتاح شد و تا سال ۱۹۳۲ به فعالیت پرداخت. در سال ۱۹۳۱ وی پیشه نقاشی را شروع کرد. در سال ۱۹۳۳ گوروس به ایروان نقل مکان نمود و در مؤسسه تحقیقاتی-علمی به عنوان عکاس شروع به فعالیت نمود. در سال ۱۹۳۶ وی در نمایشگاه های جمهوری خواهان شرکت کرد. در سال ۱۹۳۹ گوروس از عکاسی دست کشید و به خویش را نقاشی اختصاص داد. از سال ۱۹۳۹ گوروس عضو اتحادیه هنرمندان ارمنستان بود. نمایشگاه های انفرادی گوروش در سال ۱۹۴۵ و ۱۹۵
۸ در ایروان و در سال ۱۹۶۳ در گوریس، سیسیان و کاپان سازماندهی شدند. در سال ۱۹۶۵ عنوان هنرمند افتخاری جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان به گوروس اعطا گردید. وی در ۳۰ آوریل ۱۹۸۱ درگذشت. پس از مرگش چندین نمایشگاه وی در داخل و خارج از ارمنستان سازماندهی شده است.
میناس هالاج (؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان است. زندگی نامه. پدر وی نیز نقاش می باشد. پیوند به بیرون.
نلی دانیلیان (؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان است. زندگی نامه. نلی دانیلیان در سال ۱۹۷۸ در ایروان به دنیا آمد. در سال ۱۹۹۶ از دانشگاه هنر ناقاش هوناتانیان به عنوان یک نقاش-کارگردان فارغ التحصیل شد و در سال ۱۹۹۹ از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان به عنوان آموزگار نقاشی و هنر کاربردی صحنه آرایی فارغ التحصیل شد. در شال ۲۰۱۵ دوره های مقدماتی در انستیتو فناوری اطلاعاتی مسکو را گذراند. دیرتر در سال ۲۰۱۶ دانیلیان دوره های مقدمانی در دانشگاه دولتی پرورشی مسکو را نیز گذراند. وی از سال ۲۰۰۲ عضو اتحادیه هنرمندان ارمنستان و از سال ۲۰۰۴ عضو اتحادیه هنرمندان فدراسیون روسیه و فدراسیون بین المللی نقاشان یونسکو است. در سال ۲۰۰۸ جایزه گل بلورین برای رویکرد اصلی آثار وی و استفاده از عناصر هنری و ایده های خلاقانه در کلاژهای کاریکاتور. به وی اعطا گردیده است در سال ۲۰۰۹ چهارمین دوره نمایشگاه بین المللی ‘’Floristic Sketches’’ در مسکو برگزار شد. مدال و جایزه افتخاری طلا برای ایجاد، توزیع و حفاظت از ارزش های فرهنگی به دانیلیان اعطا گردید در سال ۲۰۰۹ جایزه افتخاری شناخت عمومی، 'استاد زیبایی' برای کمک به آموزش وطن پرس
تی، هنری و فرهنگی نسل جوان در مسکو به وی اعطا گردید. از سال ۱۹۹۳ نلی دانیلیان در نمایشگاه های ملی و بین المللی متعددی شرکت کرده است
آرگ روبرتی الیبکیان (؛ ؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان است. زندگی نامه. در ۲۹ ژوئن ۱۹۷۰ در ایروان به دنیا آمد وی پسر روبرت الیبکیان می باشد و انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ التحصیل شد.آثار وی در مرکز ملی زیبایی شناسی هنریک ایگیتیان به نمایش درآمد است. وی هم اکنون در کانادا زندگی می کند
گئورگ سیمونی آواگیان (؛ – ۲۰۱۳) یک نقاش اهل ارمنستان و همچنین یکی از هنرمندان نسل پسا-جنگ ارمنستان شوروی بود. زندگی نامه. آواگیان در ۲۰ ژوئیه ۱۹۲۲ در گیومری، ارمنستان به دنیا آمد. در سال ۱۹۴۹ از کالج هنرهای زیبای ترلمزیان ارمنستان و سپس در سال ۱۹۵۶ از آکادمی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ التحصیل شد جایی که زیر نظر گابریل گیوجیان تحصیل نمود. در سال ۱۹۷۱ آواگیان به عضویت درآمد به صورت ثابت در نمایشگاه های هنری گوناگون بین المللی و ارمنستان شوروی شرکت نوده است. آثار هنری و خلق شده توسط گئورگ آواگیان در تئاترهای ملی تزئینی، نگارخانه ها ملی مختلف، مراکز فرهنگی و مجموعه های خصوصی در ارمنستان و خارج از ارمنستان نگهداری می شود. آواگیان با تعدادی از هنرمندان سرشناس ارمنی از جمله: آراکل آراکلیان (۱۹۹۰–۱۹۲۹)، میکائیل گیورجیان (۱۹۹۵–۱۹۳۵)، هاملت میناسیان (۱۹۹۵–۱۹۲۳)، کارلن روخیکیان (۲۰۰۴–۱۹۲۶) همکاری نمود. آواگیان در میان دوستانش به عنوان یک استاد پرتره و مناظر زیبا شناخته شده بود. وی مکتب سنتی کلاسیک نقاشی واقع گرایی را که گاهی اوقات با امپرسیونیسم در ژانرهای نقاشی موضوعی پرتره، منظره و طبیعت بی جان می آید را توسعه داد. آو
اگیان تصاویری از ژانرهای مختلف از بوم های نبرد تاریخی و پرتره ها گرفته تا طبیعت های بی جان و مناظر را خلق نموده است.
هاروتیون گالنتس (؛ – ) یک نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی. در ۲۷ مارسِ ۱۹۱۰ در گورون به دنیا آمد و از فارغ التحصیل شد. وی همچنین برنده نقاش شایسته ارمنستان شوروی و جایزه دولتی ارمنستان شوروی}} شده است. وی در ۷ مارسِ ۱۹۶۷ در سن ۵۶ سالگی در ایروان درگذشت.
لوون توتونچیان (؛ – ) نقاش ارمنی تبار اهل فرانسه بود. زندگی نامه. لوون توتونچیان در سال ۱۹۰۵ در آماسیه، ولایت سباستیا در امپراتوری عثمانی به دنیا آمد. توتونچیان عضو یک خانواده نسبتاً ثروتمند و تحصیل کرده بود. پدر و پدربزرگش آموزگار بودند. وی آرزو داشت برای تحصیل در مدارس عالی و آموزش زبان فرانسه به پاریس نقل مکان کند. شوربختانه خانواده به دلیل یافتن یک شغل آموزگاری برای پدرش اغلب جابجا می شد. زمانی که پدرش در حدود سال ۱۹۱۵ در اثر خونریزی مغزی درگذشت به صورت چشمگیری زندگی توتونچیان تغییر کرد. بدون حمایت ابتدایی خانواده فقیر شد و مادر توتونچیان مجبور شد برای تأمین و نگهداری از فرزندانش املاک و اثاث خانواده را بفروشد. در بین سال های ۱۹۲۱–۱۹۲۲ مادر توتونچیان پسرش را به همراه سایر یتیمان ارمنی سواری قایقی کرد که از استانبول به مقصد یونان می رفت. در آن زمان وی شانزده یا هفده سال سن داشت وی از نظر سنتی بزرگتر از دیگر یتیمان بود با این وجود دوری از مادر برای وی سخت بود. در سال ۱۹۲۳ وی برای مدت کوتاهی در صومعه ارمنی مخیتاریست ها در جزیره سنت لازار ونیز ایتالیا بسر برد جایی که علم و نسخه های خطی نگارگری ارمنی را فراگرف
ت. در سال ۱۹۲۴ در سن نوزده سالگی توتونچیان به پاریس رسید و در مدرسه هنرهای زیبای پاریس به تحصیل پرداخت. در سال ۱۹۳۳ با یک زن فرانسوی ازدواج نمود. وی دوستان نزدیکی همچون هنرمند سرشناس یرواند کوچار داشت. در ظرف دو سال از زمان رسیدنش به پاریس وی آثارش را در گشایش گالری سورئالیست به نمایش گذاشت
سامول سوادا (؛ زادهٔ ) یک هنرمند، عکاس، نقاش و شاعر اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی با نام اصلی ساموئل آرتاشسی گریگوریان () در ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۹ در لنیناکان در به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان می باشد. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان شد.
سیپان شیراز (؛ ۱۹۶۷ – ۱۹۹۷) یک نقاش، شاعر، مجسمه ساز و نویسنده اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی پسر شاعر ارمنی هوهانس شیراز و همسر دومش شوشانیک بود. وی در انستیتو هنری ایروان تحصیل نمود. شیراز مؤلف کتاب هایی دربارهٔ اشعار و خاطرات پدرش بود. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان بود وی همچنین در رادیو ایروان فعالیت کرد. در طی زندگانی کوتاه خویش وی هفت کتاب شعر به چاپ رسانید وی در آرامستان مرکزی ایروان پانتئون کومیتاس به خاک سپرده شده است
شماون رافیکی شماونیان (؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان است که عنوان هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان در سال ۲۰۱۱ به وی اعطا گردید. از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۵ وی در رشته نقاشی در مدرسه هنری ترلمازیان ایروان تحصیل نمود. زندگی نامه. وی در ۲۲ فوریهٔ ۱۹۵۳ در ورین آرتاشات به دنیا آمد وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال طلای یادبود فریتیوف نانسن، هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان و مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان شد.
کاراپت قاریبی یغیازاریان (; ؛ ۷ مارس ۱۹۳۲ – ۳ فوریه ۲۰۰۶) یک نقاش اهل ارمنستان بود. عنوان افتخاری نقاش مردمی ارمنستان شوروی سال ۱۹۸۳ به وی اعطا گردید. یغیازاریان در سال ۱۹۵۳ از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان فارغ التحصیل شد. وی همچنین در سال ۱۹۵۹ از مدرسه عالی هنری صنعتی موخینای لنینگراد فارغ التحصیل شد. دختر وی آنوش یغیازاریان نیز نقاش است.
ولودیا مارگاریان () با نام هنری والمار (؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان و هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان در سال ۲۰۱۵ است. زندگی نامه. ولودیا مارگاریان در سال ۱۹۴۸ در گیومری به دنیا آمد. در سال ۱۹۶۶ وی در کالج هنرهای زیبای مرکوروف گیومری به تحصیل پرداخت. در سال ۱۹۷۲ از انستیتو هنرهای زیبای ایروان فارغ التحصیل شد. وی شاگرد نقاش و مجسمه ساز ارمنی یرواند کوچار بود. از سال ۱۹۷۲ در نمایشگاه های متعددی که در جمهوری ارمنستان و خارج از ارمنستان شرکت کرده است. در سال ۱۹۷۶ وی به عضویت اتحادیه هنرمندان اتحاد شوروی درآمد. از سال ۱۹۹۴ وی عضو اتحادیه هنرمندان بین المللی یونسکو است. بین سال های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۰ وی مدیر مدرسه هنرهای زیبای آخوریان و دبیر اتحادیه هنرمندان ارمنی گیومری بود. در سال ۱۹۸۰ به رئیس بخش هنری مدرسه هنری شماره یک ایروان شد. والدمار مؤلف تعدادی کتاب در زمینه هنر و طراحی است. آثار والدمار در نگارخانه ملی ارمنستان، موزه هنر مدرن، موزه های هنری وانادزور، جرموک و گیومری، موزه دوستی خلق روسیه و ارمنستان (آبوویان)، وزارت فرهنگ ارمنستان (آرشیوهای هنرهای زیبا)، نگارخانه هنری دولتی ترتیاکوف، موزه مردم شرق، وزارت امور خا
رجه، آرشیوهای وزارت فرهنگ روسیه، در مجموعه هامر، موزه آلک مانوکیان (دیترویت)، نگارخانه کیو نیویورک، کمپانی “Stamp” ایتالیا، کمپانی “Eadou ko LTD” ژاپن و گالری باسماجیان فرانسه نگهداری می شود.
آرتو چاکماکچیان (؛ زادهٔ - درگذشته ۱ اکتبر ۲۰۱۹) مجسمه ساز، نقاش و آموزگار ارمنی تبار اهل مصر بود. زندگی نامه. وی در ۲۶ ژوئن ۱۹۳۳ در قاهره در به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۵) مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان (۲۰۰۵) Լոս Անջելեսի Կալիֆորնիայի համալսարանի «Նարեկացի» մեդալ (۲۰۰۹) و نشان افتخار جمهوری ارمنستان (۲۰۱۵) مدال آرشیل گورکی (۲۰۱۴) شد. وی در ۱ اکتبر ۲۰۱۹ در سن ۸۶ سالگی درگذشت.