Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی انسان های مدرن با نئاندرتال ها با الگوهای رفتاری ای قابل مقایسه است که هرگاه افراد دارای فناوری پیشرفته با افرادی با فناوری کمتر توسعه یافته درگیر شوند، رخ می دهد. نداشتن مناسک دینی پیشرفته. رابین دانبار، روان شناس فرگشتی و متخصص در رفتار نخستی سانان، استدلال می کند که حدود ۲۰۰٬۰۰۰ سال پیش، اجداد ما ظرفیت ذهنی برای فرموله کردن نظام های دینی را توسعه دادند که در ابتدا نه بر اساس آموزه ها، بلکه با مناسک و تجربه های مشترک در کنار هم قرار گرفتند. گونه های دیگر انسان مانند نئاندرتال ها، احتمالاً دارای ظرفیت های شناختی بودند که امکان آگاهی معنوی را فراهم می کرد که ممکن بود بیان اجتماعی محدودی شاید با سرود خواندن در غارها و جنگل های سایه دار پیدا کند اما شواهد مربوط به جمجمه ها، دفن ها و مصنوعات نشان می دهد که انسان خردمند این شهودها را با ظرافت و پیچیدگی متمایز توسعه داد. چنین حساسیت های مذهبی یک اثر جانبی مهم داشت. هوموساپینس ها با وارد شدن به حالت های تغییریافته هوشیاری (خلسه) که اندورفین آزاد می کند، رشد داده شدند. با افزایش جمعیت به ناگزیر تنش ها به دلیل بزرگتر شدن گروه های انسانی که با یکدیگر زندگی می کردند،
افزایش می یافت. هورمون های اندورفین اثرات آرام بخشی دارند که می توانند چنین استرس هایی که در اثر زندگی گروهی به وجود می آید را کاهش دهند. تقسیم کار. در سال ۲۰۰۶، فرض شد که در نئاندرتال ها تقسیم کار بین دو جنس کمتر از انسان خردمند پارینه سنگی توسعه یافته است. نئاندرتال های نر و ماده هر دو در شکار و شکارهای بزرگ مانند شکار گاومیش های کوهان دار، آهو و اسب های وحشی شرکت داشتند. این فرضیه پیشنهاد می کند که کمبود نسبی تقسیم کار نئاندرتال ها منجر به استخراج کمتر کارآمد منابع از محیط در مقایسه با هوموساپینس ها شده است. سوابق باستان شناسی برای رژیم های غذایی نئاندرتال ها شواهد مستقیم کمی برای اتکا به غذاهای معیشتی مانند سنگ های آسیاب برای آسیاب آجیل و دانه ها ارائه می دهد. در عوض، نئاندرتال ها برای سوخت رسانی به حجم عظیم بدن و دریافت کالری زیاد، به شکارهای بزرگ، یک منبع پرمخاطره، وابسته بودند. این فقدان تنوع غذایی و وجود شکستگی های التیام یافته بر روی اسکلت های نئاندرتال — که گویای سبک زندگی خشن و خطرناک آنها است — نشان می دهد که نئاندرتال های زن و نوجوان به طور فعال در شکار با خدمت به عنوان بازکنندگان مسیر شکار یا ب
ستن راه فرار شکار شرکت می کردند. سوابق نئاندرتال پارینه سنگی میانه همچنین فاقد ابزارهایی مانند سوزن های استخوانی است که معمولاً برای ساخت لباس های مقاوم در برابر آب وهوا استفاده می شود؛ بنابراین، پیدایش نقش جنسیتی «زنانه» — معیشتی و صنایع دستی — بود که به انسان های خردمند در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری متنوع از نظر بوم شناسی اجازه داد تا از غذاهای گوناگون استفاده و با تراکم جمعیت بالاتر زندگی کنند. سوءتغذیه. یکی دیگر از عوامل مؤثر در ناپدید شدن نئاندرتال ها و باقی ماندن انسان خردمند ممکن است تأثیر متفاوت تغییرات آب وهوایی بر این دو گونه باشد. در پایان عصر یخبندان، نوسانات شدید دما وجود داشت و نظریه های جدید نشان می دهند که تغییرات آب وهوایی بر منابع غذایی نئاندرتال ها فشار وارد می کرد. نئاندرتال ها عمدتاً حیوانات بزرگ را می خوردند؛ در حالی که انسان های خردمند رژیم غذایی متنوع تری داشتند. این تنوع ممکن است به آنها اجازه داده باشد تا نیازهای تغذیه ای خود را در زمانی که برخی از منابع غذایی در زمان نوسانات دمایی کره زمین فراوان نبودند، بهتر برآورده کنند. جایگزینی نئاندرتال ها با انسان های مدرن. دو نظریه رقیب در
مورد ناپدید شدن نئاندرتال ها در رابطه با انسان خردمند وجود دارد که «نظریه آمیختگی» و «نظریه جایگزینی رقابتی» هستند. نظریه آمیختگی. انسان خردمند ممکن است مسئول انقراض نئاندرتال ها نه با خشونت، بلکه از طریق رابطه جنسی باشد. نظریه آمیختگی بین گونه های باستانی انسان و انسان امروزی نشان می دهد که انسان خردمند و نئاندرتال با یکدیگر مخلوط شده اند. در زمان آخرین نئاندرتال ها، تقریباً ۴۵ تا ۴۰ هزار سال پیش، تجزیه و تحلیل ژنتیکی نشان می دهد که جریان ژنی از نئاندرتال ها به انسان های امروزی حدود ۱۰ درصد بوده است اما تقریباً هیچ جریانی از انسان مدرن اولیه به نئاندرتال وجود ندارد. این ممکن است به دلیل تعداد کم ژنوم نئاندرتال های متاخر یا به این دلیل که دورگه ها در گروه های نئاندرتال قابل بقا و دوام نبودند، یک مصنوع باشد یا به این دلیل که نئاندرتال های بارور جذب گروه های انسانی مدرن می شدند اما برعکس آن امکان نداشت. اگر این اثر در یک دوره طولانی واقعی باشد، می توانست اندازه مخزن ژنی انسان مدرن را افزایش داده و از نئاندرتال های کم جمعیت بکاهد و به کاهش تعداد آنها به زیر یک جمعیت زنده و در نتیجه انقراض آنها کمک کند. مطالعات ژ
نتیکی تخمین می زند حدود ۲ درصد از دی ان ای جمعیت های غیرآفریقایی کنونی منشأ نئاندرتال دارند؛ بنابراین، به نوعی می توان گفت که نئاندرتال ها هرگز واقعاً منقرض نشده اند؛ آنها فقط بخشی از اجداد ما هستند. فقدان دی ان ای میتوکندری که تنها از طریق ماده های نئاندرتال می تواند به انسان های زنده به ارث برسد، به عنوان شواهدی پیشنهاد شده است که فقط نئاندرتال های نر و هومو ساپینس های ماده می توانستند جفت گیری کنند اما همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می دهد دورگه های نر احتمالاً کمتر از دورگه های ماده ها قدرت باروری داشتند. نظریه جایگزینی رقابتی. این فرضیه که انسان های اولیه جایگزین نئاندرتال ها شدند، اولین بار توسط دیرینه شناس فرانسوی مارسلن بول (اولین کسی که تحلیلی از یک نئاندرتال منتشر کرد) در سال ۱۹۱۲ ارائه شد. خشونت. هومو ساپینس ها هزاران سال پس از مهاجرت گروهی از انسان های هایدلبرگی (اجداد نئاندرتال ها، انسان های خردمند و دنیسوایان) که دسته ای از ایشان پس از ترک این قاره فرگشت یافته و به نئاندرتال تبدیل گشتند، آفریقا را ترک کردند؛ در آفریقا آنها باید با حیوانات دیگر، از جمله انسان تباران رقابت می کردند و مراقب شکارچی
ان خطرناک می بودند. خشونت هومو ساپینس که آنها را از نئاندرتال ها متمایز می کند، بخش مهمی از بقای آنها بود؛ زیرا آنها با توجه به محیط متفاوتی که فرگشت پیدا کرده بودند، مجبور بودند با شکارچیان و رقبا بجنگند و اغلب آنها را بکشند. کوانگ هیون کو این احتمال را مطرح می کند که انقراض نئاندرتال ها توسط درگیری خشونت آمیز با هوموساپینس ها تسریع شده است. خشونت در جوامع اولیه شکارچی-گردآورنده معمولاً در نتیجه رقابت منابع پس از بلایای طبیعی رخ می دهد؛ بنابراین، قابل قبول است که بگوییم خشونت، از جمله جنگ ابتدایی، بین این دو نوع انسان رخ داده است. نسل کشی. یووال نوح هراری استدلال می کند که انسان های خردمند بر نئاندرتال ها در نتیجه اولین نسل کشی بشر چیره شدند. نظریه جایگزینی نشان می دهد که انسان های خردمند با پیشی گرفتن در رقابت و احتمالاً با نسل کشی، نئاندرتال ها را به سمت انقراض سوق دادند. در کتاب "" نوشته هراری آمده است که در حالی که هومو ساپینس ها در کل مغز کوچک تری داشتند، لوب پیشانی آنها کمی بزرگتر از نئاندرتال ها بود که می توانست قدرت نهایی انسان خردمند یعنی تخیل را تقویت کند. تخیل موجب تقویت نیازهای اساسی مانند زبان و
مذهب است و به هومو ساپینس در توانایی سازماندهی گروه های کوچکتر به گروه های بزرگ تر مزیت بزرگی داد. شواهدی مبنی بر تجارت اقلام لوکس در میان هومو ساپینس ها مانند صدف و سنگ وجود دارد. معامله کردن به این معنی است که باید اعتماد کرد؛ به این معنی که باید برخی از باورهای مشترک وجود داشته باشد که به این گروه های مختلف اجازه تعامل بدهد. هیچ مدرکی مبنی بر این که نئاندرتال ها به این شکل معامله می کردند، وجود ندارد. در مبارزه تن به تن، نئاندرتال ها برتری عظیمی نسبت به انسان خردمند داشتند. با این حال، با توانایی انسان خردمند برای سازماندهی، به احتمال زیاد، هرگز یک مبارزه به شکل تن به تن با نئاندرتال ها انجام نمی شد. از آنجایی که نئاندرتال ها به طور فعال به صورت گروهی مبارزه نمی کردند، توانایی سازماندهی تعداد قابل توجهی از هومو ساپینس به آنها مزیت فوق العاده ای در دستیابی به منابع می داد. نظریه جایگزینی نشان می دهد که انسان های خردمند نسبت به هیچ نوع انسانی متفاوتی مدارا نمی کردند و اقدام های آنها (به طور فعال) نئاندرتال ها را به سمت انقراض سوق داد.
شب عروس یا شب عُرس در طریقت مولویه به شب درگذشت مولانا جلال الدین محمد بلخی گفته می شود. این مراسم در خلال روزهای اول تا ۱۷ ـُم دسامبر در شهر قونیهٔ ترکیه برگزار می شود. عروس یا اروس ریشهٔ عربی ندارد و در زبان فارسی به زن تازه شوهرکرده می گویند؛ اما این واژه به عربی راه یافته و به داماد گفته می شود، و به زن تازه ازدواج کرده «عَریسه» می گویند. همچنین، در هند و ترکیه به سالگرد وفات عارفان و صوفی ها عروس می گویند که در اصل تحریف شده و تلفظ غلط «عُروج» است. اما شب عروس یا عُرس تحریف شدهٔ «عروج» است؛ یعنی هنگامی که روح عارف که از بدن جدا می شود و در آسمان به پرواز درآید، می گویند عروج کرد. در هندی یا ترکی به غلط «عروس» و «عوروس» تلفظ شده است که هیچ پیوندی با واژهٔ «عروس» در زبان فارسی ندارد.
البیس کوانیان (فراهیان) (؛ زاده ۱۹۰۷ - درگذشته ۱۹۹۴) چهره ای شناخته شده در امر آموزش پیش از دبستان در ایران بوده است و در محافل آموزشی از وی به نیکی یاد می شود. زندگی نامه. البیس فراهیان در سال ۱۹۰۷ میلادی (۱۲۸۶ خورشیدی) در خانواده ای فرهنگی در تهران به دنیا آمد. پدرش از بنیانگذاران «چاپخانه پاروس» بود. تحصیلات ابتدایی را در «کودکستان مارگاریت سروریان» و در مدرسهٔ ارمنیان «داوتیان» به پایان برد و سپس جهت ادامهٔ تحصیل به همراه خانواده اش عازم وین شد. لیکن به علت وقوع جنگ جهانی اول خانوادهٔ فراهیان ساکن تفلیس گشتند و البیس فراهیان تحصیلات متوسطه خویش را در این شهر با گرایش علوم تربیتی به اتمام رساند. بعدها در جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان در کودکستان راه آهن کار کرد. پس از چند سال تدریس در مدارس ایروان و تفلیس فراهیان سرانجام در اوائل دهه ۱۹۳۰ ایران (تهران) بازگشت و به تدریس در مدرسهٔ آمریکایی «ایران بیتل» (IRAN BETHEL) و نیز کودکستان «نوباوگان» پرداخت. سپس وی کودکستان شخصی خویش را تأسیس نمود. در ۱۹۳۶ (آذرماه سال ۱۳۱۵) رضاشاه پهلوی بعد از سفر به ترکیه و به درخواست کمال آتاتورک دستور داد مدارس ارمنی ایران تعط
یل شوند. کودکستانی که در کنار مدرسه داوتیان کار می کرد نیز مشمول این فرمان شد. در سال ۱۹۴۱ (۱۳۲۰) بعد از برکناری رضاشاه مدارس ارمنی بازگشایی شدند، هیئت امنای مدرسه داوتیان تصمیم گرفتند کودکستان مستقلی تأسیس کنند و از الیس فراهیان دعوت به عمل آمد تا کودکستان مدرسهٔ ارمنیان «کوشش-داوتیان» را پایه گذاری نماید. این کودکستان در ۱۹۴۲ (۲۹ شهریور ۱۳۲۱) به مدیریت البیس فراهیان در تهران افتتاح شد که بعدها «کوشش» () نامیده شد با مساعی مالی و معنوی خانم فراهیان از بدو تأسیس به خودکفائی رسید و به مدت ۳۵ سال تحت مدیریت مستقیم وی به فعالیت خود ادامه داد. کودکستان کوشش هنوز هم پس از ۷۱ سال در تهران فعالیت می کند و امروز نیز یکی از مراکز آموزشی مهم ارمنی های تهران به شمار می رود. البیس فراهیان در کنار فعالیت های تربیتی خویش در کودکستان، سرودهای زیبایی براساس اشعار کودکان آفریده است که امروزه نیز توسط کودکان به اجرا در می آید. البیس فراهیان در سال ۱۹۹۴ (۱۳۷۳) در سن ۸۷ سالگی در تهران درگذشت و در آرامستان ارامنه تهران (بوراستان) به خاک سپرده شد.
هاسمیک سریوژایی هاروتیونیان (؛ زادهٔ ۲۶ دسامبر ۱۹۶۰) یک خواننده سبک موسیقی فولک و موسیقی دان اهل ارمنستان است. جوایز و افتخارات. وی برندهٔ جوایزی همچون هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان شده است. پیوند به بیرون.
در فهرست زیر مجسمه ها و بناهای یادبود در شهر ایروان پایتخت جمهوری ارمنستان آورده شده است
نازارین (به اسپانیایی: Nazarín) فیلمی داستانی به کارگردانی لوئیس بونوئل محصول سال ۱۹۵۹ است. در این فیلم فرانسیسکو رابال در نقش نازارین به ایفای نقش پرداخت، این فیلم جایزهٔ بین المللی نخل طلای کن را برای بونوئل به همراه داشت، هم چنین نامزد دریافت نخل طلا نیز بود. داستان. «نازارین» (رابال) کشیشی است که در منطقه ای فقیرنشین در مکزیک ۱۹۰۰ زندگی می کند، او به اندرا که در جریان یک نزاع زنی را کشته در اتاق خود اسکان می دهد، این ماجرا باعث خلع لباس نازارین و در پی آن زائر شدن وی می گردد، او به همراه دو زن دیگر آندرا و بئاتریس در شهرها می گردند و به مردم کمک می کنند و صدقه می گیرند، اما پلیس اندرا را که قاتل است همراه نازارین دستگیر می کند و به زندان می برد، در زندان نازارین به حقیقت هولناکی پی می برد و تمام زندگی خود را بیهوده می بیند.
جودت بیک و پسران رمانی از اورهان پاموک، برنده جایزه نوبل ادبیات می باشد. دربارهٔ رمان. این رمان بیانگر داستان سه نسل از خانواده ای ساکن یکی از محله های اعیان نشین استانبول است: بخش اول در اواخر سال های امپراطوری عثمانی و دوره مشروطیت دوم سپری می شود. در این بخش نویسنده سعی می کنند خواننده را با گوشه های تاریک آن آشنا کند و گذر از سنت به مدرنیته و نوگرایی را در چشم خواننده آشکارنماید. بخش دوم که می توان گفت بخش اصلی رمان است در دهه ۱۹۳۰ اتفاق می افتد. در بخش سوم کتاب با نسل سوم این خانواده آشنا می شویم که مربوط به سال های ۱۹۷۰ می باشد، یعنی قبل از کودتای نظامی که در آن سال اتفاق افتاد. نویسنده در این کتاب توانایی اش در خلق رمان کلاسیک را نشان می دهد. منابع. جودت بیک و پسران
ادی اسپایسر (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد. وی در شهر لیورپول متولد شد و از سال ۱۹۳۹ تا پایان دوران بازی خود در باشگاه لیورپول بازی کرد. وی یکی از هشت بازیکن تاریخ باشگاه لیورپول است که تمام دوران خود را در این باشگاه بازی کرده است.ادی اسپایسر یکی از اعضای نیروی دریایی بریتانیا در جنگ جهانی دوم بود که پس از پایان جنگ دوباره به باشگاه لیورپول بازگشت.
رونی ویلن (؛ زادهٔ ) یک بازیکن بازنشسته فوتبال اهل ایرلند است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ساوتند یونایتد و لیورپول اشاره کرد. وی در باشگاه لیورپول در پست دفاع بازی می کرد. وی در فهرست صد بازیکن محبوب باشگاه لیورپول در رتبه سی ام این جدول جای دارد.رونی ویلن در فصل ۱۹۸۸–۸۹ کاپیتان باشگاه لیورپول بود. وی با تیم ملی جمهوری ایرلند سابقه حضور در دو جام جهانی ۱۹۹۰ و ۱۹۹۴ را در کارنامه خود دارد. وی پس از پایان دوران بازی و پس از بازنشستگی از سرمربی گری، یکی از کارشناسان شبکه ورزشی «آر تی ای» در ایرلند است.
استیو نیکول (؛ زادهٔ ) یک بازیکن بازنشسته فوتبال اهل اسکاتلند است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به نیوانگلند رولوشن، لیورپول، نوتس کانتی، شفیلد ونزدی، دونکستر راورز، و وست برومویچ آلبیون اشاره کرد.
بروس گرابلار (؛ زادهٔ ) یک بازیکن بازنشسته فوتبال اهل زیمبابوه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال کرو آلکساندرا، باشگاه فوتبال لینکولن سیتی، باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک، باشگاه فوتبال نورتویچ ویکتوریا، باشگاه فوتبال چشام یونایتد، باشگاه فوتبال آکسفورد یونایتد، باشگاه فوتبال ساوت همپتون، باشگاه فوتبال بری، باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل، و باشگاه فوتبال استوک سیتی اشاره کرد.
کنیاسین () در مقیاس زمانی زمین شناسی، یک اشکوب یا عصر از دور یا ردیف کرتاسه پسین به شمار می رود. کنیاسین در ستون چینه شناسی پس از اشکوب تورونین و پیش از سانتونین جای می گیرد. عصر کنیاسین از حدود ۱ ± ۸۹٫۸ میلیون سال پیش آغاز شده و تا حدود ۰٫۷ ± ۸۶٫۳ میلیون سال پیش ادامه یافت. در آغاز کنیاسین میانی، در اقیانوس اطلس پدیده کمبود اکسیژن روی داد که باعث نهشته شدن مقادیر بزرگی شیل در حوضه آتلانتیک گردید. این رویداد کمبود اکسیژن تا سانتونین میانی (از ۸۷٫۳ تا ۸۴٫۶ میلیون سال پیش) به طول انجامید که طولانی ترین و آخرین مورد از این گونه رویدادها در دوره کرتاسه به شمار می رود. نام گذاری. نام اشکوب تورونین از نام شهر کنیاک در فرانسه گرفته شده است. این اشکوب در سال ۱۸۵۷ توسط هنری ککواند زمین شناس فرانسوی تشریح و توصیف شد.
یان مولبی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن بازنشسته اهل دانمارک است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آژاکس آمستردام، لیورپول، بارنزلی، سوانزی سیتی، و نوریچ سیتی اشاره کرد. او به همراه باشگاه لیورپول سه بار فاتح لیگ دسته اول فوتبال انگلستان شد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال دانمارک بازی کرده است.
هارلی کروس (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم استنلی و ایریس، مگس ۲ اشاره کرد.
ایوار بروگر (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم چاقوی ضامن دار اشاره کرد.
جورج روتلج (؛ زادهٔ ۲۳ سپتامبر ۱۸۱۲ در برامپتون، کارلایل، بریتانیا – درگذشتهٔ ۱۳ دسامبر ۱۸۸۸ در بلومزبری، لندن، بریتانیا) ناشر بریتانیایی و بنیان گذار انتشارات روتلج بود.
جوردن لوند (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم چاقوی ضامن دار اشاره کرد.
تام راک بازیگر کانادایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم چاقوی ضامن دار و به نظر می رسد می تواند بکشد اشاره کرد.
لذت زندگی یک تابلو نقاشی اثر آنری ماتیس است. این نقاشی به همراه دوشیزگان آوینیون پیکاسو از پایه های نوگرایی محسوب می شوند. بوم های به یادماندنی اولین بار در سال ۱۹۰۶ در جامعه هنرمندان مستقل به نمایش درآمد و رنگ های کادمیوم و اعوجاج فضایی آن موجب اعتراض و خشم عمومی شد. توصیف. در پس زمینه مرکزی تابلو چهره هایی دیده می شود که بسیار شبیه گروهی است که در نقاشی رقص (۱۹۰۹–۱۰) کشیده است. در نقاشی چندین زن و مرد برهنه در چشم اندازی با رنگ های زنده وجود دارد.
مونتاگو کریستی باتلر (زادهٔ ۲۵ ژانویهٔ ۱۸۸۴ در لندن و درگذشتهٔ ۵ مه ۱۹۷۰) موسیقی دان انگلیسی و یکی از مهم ترین اسپرانتودانان انگلستان بود که در طول چندین دهه در زمینه های گوناگونی - مانند فرهنگ نویسی، آموزش اسپرانتو، کتاب داری در انجمن اسپرانتوی انگلستان، مترجمی و موسیقی - در جنبش اسپرانتو فعالیت کرد. وی کواکر و گیاه خوار بود. زندگی حرفه ای. باتلر چنگ نواز بود و مدرس سازهای گوناگون، آواز و آهنگ سازی بود. وی جوایز متعددی از آکادمی سلطنتی موسیقی، لندن، دریافت کرد. در ارتباط با حرفهٔ اصلی خود، باتلر ازجمله این سه اثر را نگاشت: فعالیت های مرتبط با اسپرانتو. باتلر اسپرانتو را در سال ۱۹۰۵ آموخت و از همان سال شروع به تدریس آن نیز کرد. در بین سال های ۱۹۱۶ تا ۱۹۳۴ وی منشی انجمن اسپرانتوی انگلستان (BEA) بود و از سال ۱۹۶۱ به بعد رئیس افتخاری آن بود. در سال ۱۹۲۲ باتلر عضو کمیتهٔ زبان اسپرانتو شد، و سپس - و تا پایان عمر - عضویت آکادمی اسپرانتو را داشت. وی سردبیر ارگان انجمن اسپرانتوی انگلستان، تحت عنوان اسپرانتودان انگلیسی (Brita Esperantisto) بود و باعث گردید که این نشریه به یکی از مشهورترین مطبوعات اسپرانتو در آن زمان ت
بدیل گردد. باتلر هم کار اصلی در پدیدآوردن دائرةالمعارف اسپرانتو (۱۹۳۴) نیز بود. مؤلف کتاب های آموزشی اسپرانتو. گام به گام در اسپرانتو (Step by Step in Esperanto) که خودآموزی جذاب و شیرین به زبان انگلیسی برای فراگرفتن زبان بین المللی اسپرانتو است، در طول چندین دهه پرفروش ترین کتاب در نوع خود بود (چاپ سوم ۱۹۲۹). در سال ۱۹۹۱ نیز النا (ELNA)، اتحادیهٔ اسپرانتوی آمریکای شمالی (که اکنون اسپرانتو-آمریکا (Esperanto-USA) نامیده می شود)، به چاپ مجدد این اثر همت گماشت. خودآموز دیگری از باتلر، تحت عنوان اسپرانتو برای مبتدی ها (Esperanto for beginners)، که آخرین چاپ آن در سال ۱۹۹۶ انجام پذیرفت، اثر موفق دیگری از اوست. کتابی را که مختص آموزش اسپرانتو به کودکان نگاشت، تحت عنوان نخستین درس ها برای کودکان (First lessons to young children)، در سال ۱۹۳۰ منتشر ساخت. این کتاب حاصل تجربیات او از آموزش اسپرانتو به فرزندان خودش بود، که نخستین اسپرانتودانان مادرزاد محسوب می شوند. نتایج مشاهدات خود را در این امر، باتلر در مقاله ای در مجلهٔ ادبیات (Literaturo) تحت عنوان تداخلات بین اسپرانتو و انگلیسی در کودکان ۳-۴ ساله ی انگلیسی که از
تعلیم وتربیت دوزبانه بهره مندند (Interferoj inter Esperanto kaj la angla ĉe 3-4 jaraj dulingve edukitaj anglaj infanoj) منتشر نمود. کتاب داری. در طول سال های متمادی، باتلر کتاب دار کتاب خانهٔ انجمن اسپرانتوی انگلستان در لندن بود، که یکی از غنی ترین کتاب خانه های اسپرانتو در جهان است. مجلهٔ اسپرانتو این کتاب خانه را «آفریدهٔ او» می داند (۱۹۷۰، ص. ۱۱۸). به همین دلیل پس از فوت باتلر انحمن اسپرانتوی انگلستان این کتاب خانه را به افتخار او کتاخانه ی باتلر نام گذاری کرد. مترجمی. در ارتباط با اعتقاد مذهبی خود، باتلر کتاب بنیادهای کواکریسم را به اسپرانتو (Fundamentoj de la Kvakerismo) ترجمه کرد. ترجمهٔ زندگی نامهٔ ویلیام پن به اسپرانتو نیز کار اوست. دیگر از آثار مذهبی که او از انگلیسی به اسپرانتو برگرداند، کتاب زندگانی عیسی مسیح، اثر چارلز دیکنز است (۱۹۳۴). براساس عقیدهٔ خود باتلر "مهم ترین کارش در جنبش اسپرانتو، تدوین تندنویسی پیتمن برای زبان اسپرانتوست".
باس وَن فراسِن (۱۹۴۱) فیلسوف علم هلندی-آمریکایی است. او مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه آلبرتای کانادا دریافت کرد ، و مقطع کارشناسی ارشد و دکترای خود را در دانشگاه پیتسبورگ آمریکا سپری نمود. او رساله دکترای خود را با راهنمایی آدولف گرونبام نگاشته و در سال 1966 از آن دفاع کرده است. ون فراسن که سابقه تدریس در دانشگاه یِیل، دانشگاه کالیفرنیای جنونی، دانشگاه تورنتو، و دانشگاه پرینستون را دارد ، اکنون استاد فلسفه در دانشگاه سان فرانسیسکو بوده، و هم چنین استاد افتخاری فلسفه در دانشگاه پرینستون است. مشهورترین اثر وی کتاب تصویر علمی (The Scientific Image) است، که در آن از دیدگاهی به نام "تجربه گرایی ساختی" (constructive empiricism) دفاع می کند؛ این دیدگاه گونه ای از ناواقع گرایی (anti-realism) درباره نظریه های علمی است. کتاب رویکرد تجربی (The Empirical Stance) از آثار متاخر ون فراسن است که در آن هم بیان جدیدی از تجربه گرایی ارائه می دهد، و هم به تبیین نسبت آن با علم و دین می پردازد. رویکرد تجربی ون فراسن، که وجه بارز آن نگرشی منفی به متافیزیک است، قرار است در کنار معرفت شناسی جدید وی با عنوان اراده گرایی (voluntarism
)، که رویکردی غیرجزمی به عقلانیت است، یک دیدگاه منسجم فراهم آورد. وی در سال ۱۹۸۶ جایزه لاکاتوش، و در سال ۲۰۱۲ جایزه همپل را به خاطر تألیف هایش در زمینه فلسفه علم دریافت کرده است.
اکوزیا یک موتور جستجوی وب زیست محیطی مستقر در برلین است که ۸۰٪ (یا بیش تر) از سود خود را به سازمان های غیرانتفاعی متمرکز در احیای جنگل اهدا می کند. این شرکت، خود را یک کسب وکار اجتماعی می داند که ترسیب کربن کرده و ادعا دارد که از شفافیت کامل مالی پشتیبانی، و از حریم خصوصی کاربرانش محافظت می کند. اکوزیا همچنین دارای گواهینامه از B Lab است. در ۷ آوریل سال ۲۰۲۱، رتبهٔ اکوزیا در الکسا، در جهان ۵۲۴ و در آلمان ۷۶ بود. گردش مالی آن نیز در سال ۲۰۲۰، ۲۱/۹۲ میلیون یورو بوده است. موتور جستجو. در زمان راه اندازی، این موتور جستجو در ابتدا ترکیبی از نتایج جستجو از یاهو! و فن آوری های بینگ و ویکی پدیا را ارائه می کرد و تبلیغات توسط یاهو! نمایش داده شده و درآمد آن مطابق یک توافق نامه تقسیم درآمد تقسیم می شد. نتایج جستجوی اکوزیا اکنون توسط بینگ ارائه شده و توسط الگوریتمهای خود بهبود می یابد. این موتور جستجو در حال حاضر به عنوان یک مرورگر وب یا برنامه تلفن همراه در دستگاه های Android و iOS و همچنین در رایانه های شخصی و Mac در دسترس است. در سال ۲۰۱۸، اکوزیا متعهد شد که به یک موتور جستجو برای حفظ حریم خصوصی تبدیل شود. جستجوها رم
زگذاری شده و به طور دائمی ذخیره نمی شوند و داده ها نیز به تبلیغ کنندگان شخص ثالث فروخته نمی شوند. این شرکت در سیاست حفظ حریم خصوصی خود عنوان کرده است که پروفایل شخصی را بر اساس سابقهٔ جستجو ایجاد نکرده و همچنین از ابزارهای ردیابی خارجی مانند Google Analytics استفاده نمی کند. اکوزیا در کنار نتایج جستجوی خود تبلیغات نشان می دهد و هر بار که کاربر از طریق یک لینک حمایت شده به یک تبلیغ دهنده هدایت می شود، تبلیغ کنندگان به اکوزیا مبلغی می پردازند. طبق پرسشگان اکوزیا، یک جستجوی واحد در آن به طور متوسط تقریباً نصف یک یورو سنت (۰/۰۰۵ یورو) جمع آوری کرده، و به ۰/۲۲ یورو (€) و تا ژوئیه ۲۰۲۰، ۰٫۷۵ ثانیه برای کاشت یک درخت نیاز داشته است. یک شمارندهٔ شخصی در سمت راست صفحهٔ اصلی این مرورگر وجود دارد که با هر درخواست جستجو، به آن افزوده می شود. اکوزیا اظهار دارد که به طور متوسط ۴۵ جستجو یک درخت می کارد. تعداد درختان کاشته شده، وابسته به تعداد کلیک روی تبلیغاتِ جستجوها است. البته میزان درآمد اکوزیا به ازای هر کلیک روی تبلیغات، به ارزش چیزی که تبلیغ می شود بستگی دارد؛ مثلاً جستجوی عبارات «حساب بانکی» یا «صفحه خورشیدی» نسبت به
جستجوی عبارتی مثل «شکلات» تبلیغات پرمنفعت تری را نشان می دهد. TreeCard. در اکتبر سال ۲۰۲۰ اکوزیا اعلام کرد که ۲۰٪ سهام شرکت کارت بدهی TreeCard را خریداری کرده است. و اولین کارت بدهی چوبی دنیا در سال ۲۰۲۱ با مشارکت MasterCard عرضه شد. ساخت بسیاری از کارت های بدهی دیگر با پلاستیک مرسوم است اما کارت های بدهی تولیدشده توسط TreeCard به جای پلاستیک از چوب گیلاس انگلیسی ساخته شده اند زیرا تجزیه پلاستیک بعد از دور انداختن آن، مدت زمان بیش تری طول می کشد. ۸۰٪ از سود این شرکت به پروژه های جهانی اکوزیا در باب احیای جنگل اختصاص می یابد. تخمین زده می شود که هر ۵۰ دلار برای کاشت یک درخت هزینه می شود و تا کنون بیش از ۱۲۰٬۰۰۰ درخت کاشته شده است. این گزینه وجود دارد که به جای دریافت کارت بدهی فیزیکی، کارت دیجیتالی را فقط با استفاده از خدمات پرداخت آنلاین Apple Pay و Google Pay و Samsung Pay داشته باشید و از طریق برنامهٔ تلفن همراه این شرکت در دستگاه های Android و iOS تراکنش هایتان را انجام دهید. این کارت بدهی از دارندگان کارت کارمزد دریافت نمی کند و حتی تا ۵٪ مبلغ تراکنش را به آن ها برمی گرداند و هزینهٔ کاشت درختان را از طریق
دریافت کارمزد مبادله از تاجران اخذ می کند. مدل تجاری. اکوزیا از ۸۰٪ سود خود از درآمد تبلیغات برای حمایت از پروژه های کاشت درخت استفاده کرده و باقی مانده برای رویدادهای پیش بینی نشده ذخیره می شود - اگر از این ذخایر استفاده نشود، به صندوق درخت کاری شرکت بازگردانده می شوند. این شرکت گزارش های مالی ماهانه را در وب سایت خود منتشر می کند. در اکتبر سال ۲۰۱۸، Christian Kroll اعلام کرد که بخشی از سهام خود را به Purpose Foundation داده است. در نتیجه، Kroll و مالک مشترک اکوزیا، Tim Schumacher، از حق فروش اکوزیا یا بردن هرگونه سود به خارج از شرکت صرف نظر کردند. تاریخچه. اکوزیا همزمان با مذاکرات اقلیمی سازمان ملل در کپنهاگ در ۷ دسامبر سال ۲۰۰۹ ارائه شد. در طول زمان، اکوزیا از برنامه های مختلف درخت کاری پشتیبانی کرده است. تا دسامبر سال ۲۰۱۰، بودجه اکوزیا به برنامهٔ صندوق جهانی طبیعت آلمان که از پارک ملی Juruena در حوضه آمازون محافظت می کرد، اختصاص داده شد. برای محافظت از این منطقه، برگزارکنندگان برنامه هایی را با شرکت های الوار و انجمن های محلی تهیه و تأمین مالی کردند. در سال ۲۰۱۱، این موتور جستجو بیش از ۲۵۰٬۰۰۰ یورو جمع