Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ریز منجر به ایجاد چگالش قطره ای بر روی سطح می شود که بازده آن نسبت به رژیم معمول چگالش (لایه ای) ۱۰ برابر بیشتر است؛ از این رو به کارگیری سطوح ابرآبگریز مس در ساخت مبدل های حرارتی (همراه با چگالش)، ضمن کاهش قابل توجه ابعاد مبدل و نیز افزایش عمر مفید آن، صرفه اقتصادی قابل توجهی خواهد داشت. سطوح ابرآبگریز افزون بر صنایع تولید انرژی در ایجاد سطوح خود تمیزشونده، سطوح ضد یخ و سطوح ضد مه و موارد مشابه نیز کاربرد دارند. خاصیت فوق آبگریزی فلزات می تواند از خوردگی، آلودگی یا رسوب گیری آنها جلوگیری کرده و بر عمر تجهیزات ساخته شده بیفزاید. فیزیک. قانون یانگ، ارتباط میان نیروهای سطح در ترشوندگی را برای سطح ایده آل چنین تعریف می کند: که در آن ɣ انرژی آزاد سطح میان سطح های مختلف مایع و جامد و گاز و θ زاویه تماس است. قانون ونتسل ارتباط میان نیروها را برای سطح های حقیقی چنین تعریف می کند: formula_2 که در آن r نسبت ناهمواری (انحراف از سطح ایده آل)، θ زاویه تماس ایده آل و *θ زاویه تماس مشاهده شده هستند.
سپتیک فلش یک گروه موسیقی سمفونیک دث متال یونانی است که در سال ۱۹۹۰ در آتن تشکیل شد. پیشینه. سپتیک فلش در مارس ۱۹۹۰ توسط سوتیریس وایناس نوازنده گیتار، اسپیروس آنتونیو نوازنده گیتار بیس و خواننده و کریستوس آنتونیو نوازنده گیتار در آتن تشکیل شد. آن ها بلافاصله اولین کار خود را با نام معبد نژاد از دست رفته در دسامبر ۱۹۹۰ منتشر کردند. گروه اولین آلبوم بلند خود را با نام مکان های عرفانی سپیده دم در آوریل سال ۱۹۹۴ منتشر کرد. جدایی. در اکتبر سال ۲۰۰۳ اعضای گروه از هم جدا شدند و سراغ پروژه های دیگری رفتند: کریس آنتونیو به همکاری خود با گروه کیاستر (که خود در سال ۱۹۹۸ تشکیل داده بود) ادامه داد و باب کاتسیونیس (نوازنده کیبرد گروه در سال ۲۰۰۳) به نواختن گیتار برای گروه نایت فال و کیبرد برای گروه فایر ویند مشغول شد. گروه TheDevilWorx یک سال پس از انحلال سپتیک فلش تشکیل شد و شامل برخی از اعضای اصلی گروه می شد. در مارس ۲۰۰۷ سوتیریس وایناس از برنامه های خود برای انجام پروژهٔ انفرادی خبر داد. تجدید دیدار. در ۱۹ فوریه ۲۰۰۷ اعضای گروه سپتیک فلش برای شرکت در فستیوال متال یونان (که در آن گروه های متال دیگری از جمله ارفند لند حضور
داشتند) گرد هم آمدند. ۳ آوریل ۲۰۰۷ وبگاه اینترنتی بلبرموث در گزارشی اعلام کرد که اعضای گروه برای ضبط هفتمین آلبوم بلند خود (که قرار بود توسط ناشر فرانسوی Season Of Mist منتشر شود)، مجدداً همکاری خواهند کرد. طبق گفته های کریستوس آنتونیو آهنگساز و گیتاریست گروه در آلبوم جدید یک ارکستر و گروه کر کامل، در مجموع ۸۰ موسیقی دان و ۳۲ خواننده گروه را همراهی می کردند. گروه کار ضبط آلبوم را در استودیو فردمن در سوئد به پایان رساند. در آوریل ۲۰۰۸ آلبوم با نام "عشای ربانی" منتشر شد. در این زمان نام گروه از Septic Flesh به Septicflesh تغییر کرد. به گفته کریستوس آنتونیو این نام ظاهر بهتری داشت و نمایانگر آغاز دوره جدیدی برای گروه بود. سپتیک فلش تا کنون دو آلبوم دیگر نیز منتشر کرده است: The Great Mass در سال ۲۰۱۱، Titan در سال ۲۰۱۴ و Codex Omega در سال ۲۰۱۷. در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۴ به دنبال جدایی فوتیس برناردو، درامر گروه، کریم لچنر به عنوان درامر جدید به گروه اضافه شد.
آبی در یهودیت نشان از الوهیت می باشد، زیرا آبی رنگ آسمان و دریا است. از این رو که رنگ آبی سایه میان سفید و سیاه، روز و شب است، می تواند نشان از تعادل نیز باشد.
بِرْنْد لنو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که برای باشگاه فولهام بازی می کند. او در بازی مقابل باشگاه چلسی در لیگ قهرمانان اروپا ۱۲–۲۰۱۱، جوانترین دروازه بان تاریخ این مسابقات شد.
پل جاسوسان () یک فیلم درام تاریخی و مهیج بر اساس داستانی واقعی از دوره ای مهم از زندگی جیمز داناوان به کارگردانی استیون اسپیلبرگ است. برادران کوئن به همراه مت چارمن فیلم نامهٔ این فیلم را نوشته اند. برای فیلمبرداری از پل گلینیک استفاده شد که بین برلین و پوتسدام واقع است و در جریان جنگ سرد به منظور تبادل اسرا استفاده می شد. این پل برای فیلمبرداری این فیلم در یک آخر هفته از ماه نوامبر به روی ترافیک بسته شد. این فیلم ۱۶ اکتبر ۲۰۱۵ در آمریکای شمالی اکران شد. داستان. هدف اصلی فیلم دربارهٔ داستان واقعی نجات جان سربازان وفادار به وطن و انسان های بسیار به واسطه مذاکره و دیپلماسی یک وکیل مجرب و شهروند ساده ایالات متحده به نام جیمز داناوان است که پس از تبادل یک سرباز شوروی به نام رودلف ایبل (با بازی مارک رایلنس) با یک سرباز ایالات متحده به نام فرانسیس گری پاورز و یک دانشجو در سال ۱۹۶۲، همان طور که در متن پایانی فیلم مطرح می شود وقتی در ۲۱ دسامبر ۱۹۶۲ قراردادی بین داناوان و فیدل کاسترو برای تبادل ۱۱۱۳ زندانی در قبال ۵۳ میلیون دلار غذا و دارو امضا می شود داناوان در ۳ ژوئیه ۱۹۶۳ نهایتاً موفق می شود که ۹۷۰۳ مرد، زن و کودکا
ن اسیر را نیز از بازداشت در کوبا نجات دهد. اما محور اصلی سناریوی فیلم نشان دهنده این است که داناوان که رودلف را به خاطر وفادار بودن به وطنش روسیه تحسین می کرد، با دوراندیشی خود جان رودلف را با این استدلال که بعداً نیاز به تبادل اسرا خواهد شد نجات می دهد (استدلالی که داناوان برای متقاعد کردن قاضی به کار می برد). به خاطر این دوراندیشی داناوان، مدتی بعد که یک سرباز آمریکایی اسیر روسیه می شود دولت ایالات متحده برای اینکه مذاکره بدون نام بردن از دخالت دولت ها انجام شود داناوان را انتخاب می کند از طرفی روسیه نیز به صورت نامحسوس نامه ای را به آمریکا می فرستد تا به صورت غیر مستقیم رضایت به مبادله اسرا را اعلام کند. پاورز، سرباز ایالات متحده با فناوری جدید هواپیمای جاسوسی لاکهید یو-۲ قرار بود از ارتفاع ۷۰ هزار پایی (ارتفاعی که روسها را پس از دستگیری پاورز، به این فناوری علاقه مند کرده بود) از تأسیسات نظامی روسیه در مرز ترکیه عکسبرداری کند که مورد اصابت موشک های سم شوروی قرار می گیرد و خلبان با چتر فرود می آید. اما در این دوره تاریخی دیوار برلین تازه ساخته شده است و آلمان شرقی در شرایط نابسامانی قرار دارد که شوروی به خ
اطر منافع سیاسی خود حاضر به بازسازی آن نیست از این رو سیاست مداران آلمان نیز یک دانشجوی اقتصاد ساده آمریکایی را در حین ملاقات دوست دختر آلمانی اش اسیر می کنند با این بهانه که پایان نامه وی تحقیق دربارهٔ اقتصاد کمونیستی بوده است. هدف آلمان شرقی این بود که با تبادل این دانشجو با سرباز اسیر روسی و آزاد نشدن سرباز آمریکایی برای خودشان از روسیه مرکز سیاسی شوروی امتیازاتی بگیرند."داناوان سیاستمدار آلمان را تهدید می کند که اگر آلمان دانشجو را آزاد نکند تبادل سرباز روسی با آمریکایی انجام نخواهد شد و از موضع خودش عقب نمی کشد"و این گونه هم از سوءاستفاده سیاستمداران آلمان شرقی از شرایط موجود جلوگیری می کند هم دانشجوی بیگناه را نجات می دهد. منطق و آنطور که در داستان فیلم نیز مطرح می شود «ایستادگی» داناوان بر سر تصمیمش و مصمم بودن وی موجب موفق شدن او می شود. از نکاتی که در فیلم مطرح می شود شکنجه (شکنجه روانی منع خواب) سرباز آمریکایی در روسیه و عدم شکنجه سرباز روسی در آمریکا اما حکم اعدام اوست که منحل می شود همچنین هر دو سرباز هیچ گونه اطلاعاتی را فاش نمی کنند اما سرباز آمریکایی مورد استقبال گرم هموطنانش قرار می گیرد هرچند
سرباز روسی با استقبال سردی مواجه می شود (از نگرانی هایی که داناوان طی داستان فیلم از سفیر روسیه در آلمان سؤال می کند که عاقبت سرباز وفادار روسی پس از تبادل چه خواهد شد). طی ماجرای فیلم، تلویزیون ایالات متحده هواپیمای پاورز را با عنوان هواپیمای هواشناسی ناسا معرفی می کند نه هواپیمای نظامی شناسایی مواضع شوروی. دفاع داناوان از سرباز روسی و نجات جان وی از اعدام پیش از اسیر شدن سرباز آمریکایی موجب خشم مردم و حتی حمله مسلحانه به خانه داناوان می شود و حتی یکی از پلیس های محلی ساده نیز طی رسیدگی به ماجرای حمله به خانه داناوان خود داناوان را به خاطر کارهایش باز و خواست می کند اما پس از اینکه تبادل انجام می شود داناوان به قهرمان ملی تبدیل می شود. جوایز. این فیلم در هشتاد و هشتمین دوره جوایز اسکار در رشته های بهترین فیلم، بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، بهترین فیلمنامه غیر اقتباسی، بهترین موسیقی فیلم، بهترین صداگذاری و بهترین طراحی صحنه نامزد شد. و توانست جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برنده شود.
پیوند سر یک عمل جراحی است که در آن سر یک اندامگان به بدن اندامگانی دیگر پیوند زده می شود. این نوع پیوند را نباید با پیوند مغز اشتباه گرفت. در این نوع جراحی، سر بیمار باید بریده شود. هرچند که این نوع عمل با موفقیت بر روی سگ ها، میمون ها و موش ها انجام گرفته است، تاکنون بر روی انسان انجام نشده است. از آنجایی که تکنولوژی مورد نیاز برای بازمتصل کردن یک طناب نخاعی قطع شده هنوز توسعه داده نشده، شخصی که این عمل روی آن انجام می شود دچار فلچ چهاراندام می شود، مگر اینکه معالجه مناسب آن توسعه یابد. این تکنیک برای افرادی پیشنهاد شده است که از قبل دچار فلج چهاراندام هستند و همچنین مبتلا به نقصان اندامی گسترده هستند که خود این نقص ها هم نیاز به جراحی های مجزا و سخت دارد. پس از این عمل جراحی، سیستم دفاعی بدن بیمار ممکن است پیوند را پس بزند و سر را قبول نکند. نخستین عمل پیوند سر در سال ۱۹۷۰ در کلیولند آمریکا انجام شد که در آن سر یک میمون به سر میمون دیگر پیوند زده شد. سیستم دفاعی بدن میمون سر میمون بیگانه را تحمل نکرد و میمون ۹ روز بعد درگذشت. در تابستان ۲۰۱۵ برای نخستین بار دکتر سرجیو کاناورو، جراح ایتالیایی، در آکادمی جراح
ان اعصاب و ارتوپد آمریکا پروژه پیوند سر را آغاز کرد، وی اعلام کرده این کار تا دو سال دیگر امکان پذیر خواهد شد. او گفته این کار را با تیغهای بسیار پیشرفته تر و برنده تر جراحی کنونی انجام خواهد داد و خواهد توانست بین سی تا شصت درصد فیبرها را که برای کشش لازم است احیا کند. والری اسپیریدونوف، مرد جوان روس که از ناحیه دست و پا فلج است داوطلب شده نخستین نفر برای عمل خارق العاده پیوند سر باشد.
«بهشت گنگسترها» تک آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا کولیو است که در سال ۱۹۹۵ میلادی منتشر شد. این تک آهنگ در چارت های استرالیا، اتریش، بلژیک، دانمارک، اروپا، فنلاند، فرانسه، آلمان، ایرلند، ایتالیا، هلند، نیوزلند، نروژ، سوئد، سوئیس، انگلستان و آمریکا در رتبه اول قرار گرفت.
آناگنوریسما اوکراتیدس یک شاپرک از خانواده شاپرکان جغدی است. این حشره نخستین بار در هندوکش واقع در شرق افغانستان یافته شد.
آلفردو رامپی با اسم مستعار آلفردینو (؛ – ) یک کودک ایتالیایی بود که در روز چهارشنبه ۱۰ ژوئن ۱۹۸۱ در چاهی در ورمیچینو، روستایی در نزدیکی فراسکاتی، افتاد و درگذشت. واقعه. در حدود ساعت ۷ بعدازظهر آن روز آلفردو به چاه آبی افتاد که بسیار عمیق و باریک بود (با پهنای ۳۰ سانتیمتر و ۸۰ متر عمق). موقعیت او، هنگام رسیدن نخستین امدادرسانان حدود ۳۶ متر پایین تر از سطح زمین تخمین زده شده بود. برای رسیدن به او یک شفت موازی در کنار چاه ساخته شد. متأسفانه حفاری باعث شد او حدوداً به ۳۰ متر پایین تر فرو برود. این حادثه باعث پوشش بی سابقهٔ رسانه ای شد و تلویزیون به مدت ۱۸ ساعت بی وقفه آن را به طور زنده پخش کرد. رای، تلویزیون دولتی ایتالیا، به رکورد ۲۱ میلیون مخاطب در زمان اوج خود رسید. رییس جمهور وقت ایتالیا از صحنه بازدید کرد. پس از ساعت ها، صدای آلفردو که از طریق یک میکروفون رله می شد ضعیف و ضعیف تر شد و تا این که در حدود ساعت ۶:۳۰ ۱۳ ژوئن تصور شد که مرده است. جسد او ۲۸ روز بعد یافت شد.
چرخش از نیروی برار در هواگردهای گردنده بال آیرودینامیک به چرخش یا نا متعادل شدگی ایجاد شده به جهت تفاوت تندی حرکت پروانه (بالگرد) و ایجاد تفاوت نیروی برا در دو سوی بالگرد می شود را می گویند. وقتی پروانه در جهت حرکت بالگرد حرکت کند به آن و در ۱۸۰ درجه که خلاف جهت است گویند. حال وقت بالگرد دارای سرعت رو به جلو باشد سرعت حرکت رو به جلو با سرعت (یا تندی) حرکت پروانه در جهت جمع و از سرعت پروانه چرخان در خلاف جهت تفریق می گردد. این اختلاف سرعت اختلاف نیروی برا ایجاد کرده که سبب افزایش نیروی حاصله از سمت در جهت موافق (یا با سرعت بیشتر) می شود. برای پاسخ به این ایراد دانشمندان به دگرگونی لحظه به لحظه زاویه حمله پروانه ها (کم کردن زاویه پروانه موافق و زیاد کردن مخالف) در هر دور ۳۶۰ درجه می پردازند. منابع. ویکی پدیا انگلیسی
نبرد نیزارها بخشی از جنگ ایران و عراق محسوب می شود، که در اواخر سال ۱۳۶۲ در نیزارهای هورالعظیم درگرفت. در این نبرد نیروهای مسلح ایران تا حدودی به اهدافی که در طرح عملیاتی تعریف شده بود، دست یافتند، اما تلفات بالای نیروی انسانی و تجهیزات سبب گردید که در تاریخچه جنگ ایران و عراق، از این نبرد به عنوان پیروزی شکست آمیز یاد شود. نبرد نیزارها در مجموع شامل عملیات والفجر ۵، عملیات والفجر ۶ و عملیات خیبر می گردد که به صورت مشترک توسط ارتش و سپاه پاسداران طرح ریزی و آمادگی برای نبرد بود. ایرانی ها پس از عملیات نسبتاً ناموفق والفجر ۵ و ۶ با عملیات خیبر اقدام به گشایش جبهه جدیدی در نیزارهای هورالعظیم (هویزه) نمودند. از نظر عراقی ها این نیزارها مانع طبیعی غیرقابل نفوذی برای نیروهای ایرانی بود و آن ها همچنین توانسته بودند با مین های شناور سیم خاردار و کابل های برق فشار قوی عبور از این منطقه را سخت تر نمایند. در این نبرد نیروهای سپاه ایران با همراهی تیپ ۹۲ زرهی ارتش ایران علیه نیروهای عراقی جنگیدند. پیش زمینه تاکتیک ایرانی ها. ایرانی ها بعد از انجام عملیات های متزلزل والفجر، به تکاپوی تغییر تاکتیک جنگی افتادند. ایران قبل ا
ز آن چندین عملیات یورش موج انسانی در جنوب عراق و در اطراف بصره انجام داده بود، ولی در برابر دفاع پایای عراقی ها موفقیت ناچیزی کسب کرده بود و ارتش عراق نیز اقدام به انجام پاتک کرده بودند. افزایش تسلیحات عراقی ها موجب می شد تا برتری تعداد نفرات ایرانی ها بی فایده شود. هر چند حتی با تغییر تاکتیک ایرانی ها همچنان بر یورش امواج انسانی تکیه می کردند، ولی رفته رفته به طراحی و اجرای عملیات های غافلگیرانه نیز روی آوردند. بر خلاف سیستم دفاع ایستا و پایای متکی بر تسلیحات سنگین عراق، ایران شروع به آموزش نفرات برای درگیری در شب، نبرد نیزارها، و نبرد در کوهستان نمود. آن ها همچنین شروع به آموزش نفرات سپاه پاسداران برای انجام عملیاتهای خاکی آبی نمودند تا آمادگی لازم برای عملیات در نیزارهای جنوبی عراق را کسب نمایند. ایرانی ها با قایق های تندرو از نیزارها و رودخانه های جنوب عراق عبور می کردند و نفرات را در ساحل مقابل پیاده می نمودند. این نفرات زمینه را برای پل های معلق و عبور تجهیزات نظامی آماده می کردند. آن ها همچنین از بالگرد برای پیاده نمودن نفرات استفاده می کردند. پیش زمینه تاکتیک عراقی ها. در اواخر ۱۳۶۰ عراق تجهیزات جدید
جنگی از شوروی تدارک دیده بود. تجهیزات جدید شامل تانک های تی-۵۵، تی-۶۲، راکت اندازهای ب ام-۲۱ گراد، و همچنین بالگردهای توپ دار میل-۲۵ بودند. عراقی ها قصد داشتند با این ادوات جدید خطوط سه لایه دفاعی با سیستم شوروی را پیاده نمایند. واحد مهندسی نظامی عراق پل هایی را بر روی موانع آب ساخته بود، زمین ها را مین گذاری نموده، و خطوط دفاعی استحکامات دفاعی را آماده کرده بود. عراق برای دفاع از بصره دریاچه های اطراف معروف به دریاچه های پرورش ماهی را با آب پر کرد. آن ها بمباران شهرهای مرزی ایران را تا ۱۳۶۲ افزایش داده بودند. با این سیستم دفاع سنگین ایستا و پایا خطوط عراقی عملاً نفوذ ناپذیر شده بود و برای ایرانی ها چاره ای جز دست زدن به عملیات خاکی آبی باقی نمانده بود. حملات واحدهای مختلف. پیش از آغاز نبرد کماندوهای ارتش ایران به وسیلهٔ هلی کوپتر پشت خطوط عراقی پیاده شدند و به تخریب واحدهای توپخانه ای عراق پرداختند. ایران همچنین دو عملیات ابتدایی والفجر ۵ و ۶ را قبل از عملیات اصلی انجام داد. عراقی ها می دانستند که ایران قصد تسخیر کوت العماره را دارد، تا از این طریق خطوط تأمین و دفاع عراقی را تهدید نمایند. با این حال تصور عرا
قی ها بر این بود که دریاچه های بزرگ هور، مانعی غیرقابل نفوذ برای نیروهای ایرانی است. ایرانی ها با قایق های تندرو باگ هامر، در عملیاتی غافلگیرانه از این موانع آبی عبور نمودند. با این حال ایرانی ها تنها توانستند تا ۲۴ کیلومتری بزرگراه بصره به بغداد پیش روند. در این زمان بود که نیروهای مسلح ایران عملیات خیبر، که عملیات اصلی نبرد نیزارها بود را آغاز نمودند. عملیات خیبر. در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۶۲ ایرانی ها عملیات خیبر را آغاز نمودند. آن ها پیشتر از ۲۶ بهمن حملات خود را متوجه جبهه مرکزی کرده بودند ;i لشکر دوم عراق با ۲۵۰ هزار سرباز در حال دفاع از آن بود. نفرات ایران نیز با استعداد برابر (۲۵۰ هزار سرباز) در حال تهاجم بودند. در ۵ اسفند نیروهای ایرانی در عملیات آبی خاکی با قایق های تندرو از نیزارهای هورالهویزه گذشتند و عراقی ها را غافلگیر نمودند. نیزارها همچنین ضرب توپخانه عراقی را محدود می نمود. (بسیاری از مهمات در آب یا زمین های گلی منفجر نمی شوند) ایرانی ها با استفاده از بالگرد نیروهای خود را در جزیره مجنون پیاده نمودند. سپس حملات خود را متوجه شهر قرنه نمودند. از روز ۱۵ فوریه به نظر می رسید خطوط دفاعی ارتش عراق در آستا
نه شکست باشد، ولی دفاع عمقی چند لایه، مانع از سقوط آن ها شد. ایرانی ها حتی در صورت شکستن خط اول دفاعی ارتش عراق، به خاطر خستگی مفرط و از دست دادن نفرات زیاد، از شکستن خطوط دوم دفاعی بازمی ماندند. نیروهای مسلح ایران در این نبرد از کمبود پشتیبانی هوایی به دلیل زمین گیر شدن جنگنده های نیروی هوایی ارتش ایران رنج می بردند. در این عملیات نیروهای سپاه پاسداران از تکنیک های جنگ چریکی نیز استفاده می کردند. آن ها تلاش می کردند با استفاده از موتورسیکلت، با سرعت در عمق خطوط دفاعی ارتش عراق نفوذ نمایند. عدم پشتیبانی هوایی مناسب نیروی هوایی ارتش ایران، دست عراقی ها را در استفاده از جنگنده و هلیکوپتر برای سرکوب تهاجم نیروهای مسلح ایران را باز گذاشت. در این نبرد نیروی هوایی ارتش عراق با استفاده از جنگنده های میل می-۲۴ به طور مکرر اقدام به شکار نیروهای ایرانی در نیزارها نمود. با این حال، روز ۸ اسفند ایران توانست جزیره مجنون (در داخل اروندرود) را به اشغال خود درآورد ولی این اشغال به قیمت سلاخی بالگردهای ایرانی تمام شد. بطوریکه ۴۹ بالگرد از مجموع ۵۰ بالگرد ایرانی شرکت کننده در عملیات شکار جنگنده های عراقی شدند. این نبردها در آب
هایی با عمق دو متر انجام می شد و نیروهای عراقی عراق با کابل های الکتریکی نصب شده در برخی کانال ها جریان الکتریسیته را به آب های نیزارها جاری ساخت. این امر باعث برق گرفتگی و مرگ بسیاری از ایرانی ها شد. تلویزیون دولتی عراق اجساد برق گرفته نیروهای ایرانی را به نمایش گذاشت. تا دهم اسفند ایرانی ها از نیزارها عبور کرده و به دروازه های شهر قرنه رسیده و در آستانه تسخیر بزرگراه بغداد به بصره بودند. در این زمان نیروهای ایران پوشش حایل نیزارها را پشت سر گذاشته و در تیررس ارتش عراق قرار گرفته بودند. از طرفی در اراضی مسطح بیرون نیزارها، عراق به طور مؤثری می توانست از گاز خردل استفاده نماید. تنها در طی یکی از پاتکهای عراق بیش از ۱٫۲۰۰ رزمنده ایرانی کشته شدند. عراقی ها توانستند نیروهای ایرانی را به درون نیزارها عقب برانند ولی در پایان این نبرد، نیروهای ایرانی موفق شدند جزیره مجنون را تصرف کرده و بمدت ۱ سال در اشغال خود نگه دارند.
برج های دوقلوی سامان نخستین ساختمان بلند مسکونی در تهران بود که در بلوار الیزابت (پس از انقلاب بلوار کشاورز) ساخته شدند. برج های سامان ۲۲ طبقه و ۷۲ متر بلندا دارند. طراح این برج ها عبدالعزیز فرمانفرمائیان بود و این پروژه را در سال ۱۳۴۸ آغاز و در سال ۱۳۴۹ به بهره برداری رسیدند. ساخت این برج های دوقلو روی هم رفته تنها ۲۱۰ روز به درازا کشید، که به طور میانگین در هر ۱۰ روز یک طبقه ساخته شد. این ساختمان از اندک شمار تجربه های مهندسی ایران در به کارگیری قطعات پیش ساخته به شمار می رود. عبدالعزیز فرمانفرمائیان موسس اولین شرکت مهندسان مشاور معماری در ایران بود و در آن زمان چهره های به نام و صاحب اندیشه بسیاری از جمله نادر اردلان در شرکت وی مشغول به کار بودند.فرمانفرمائیان طراح برجهای دوقلوی سامان تهران بود ولی اجرای آن بر عهده شرکت های فرانسوی بود و به اشتباه در بسیاری از متون از فرمانفرمائیان به عنوان پیمانکار این اثر یاد می شود.
getaddrinfo() و getnameinfo() دو تابع در استاندارد پازیکس هستند که برای تبدیل کردن اسامی میزبان و آدرس های آی پی، از فرم متنی قابل فهم برای انسان، به قالب دودویی ساختارمند که برای رایانه قابل فهم است (و برعکس)، مورد استفاده قرار می گیرند. این دو تابع معکوس همدیگر هستند. getaddrinfo نام دامنه یا آدرس IP را به نمایش دودویی قابل فهم برای رایانه تبدیل می کند و getnameinfo هم برعکس، نمایش دودویی یک آدرس را به فرم قابل فهم برای انسان تبدیل می کند. این توابع هم از IPv4 و هم از IPv6 پشتیبانی می کنند. برای ساخت برنامه های غیر وابسته به یک پروتکل خاص و همینطور برای گذار و مهاجرت از IPv4 به IPv6، استفاده از این توابع توصیه شده است. از نظر داخلی، این دو تابع برای انجام پرسوجوی DNS توابع دیگر و سطح پایینتری مانند gethostbyname() را فراخوانی می کنند. فایل resolv.conf نحوه انجام این پرس و جو را مشخص می کند و از طریق این فایل می توان این رفتار را تغییر داد. ساختار addrinfo. ساختاری که در زبان برنامه نویسی سی برای کار با این توابع استفاده می شود addrinfo نام دارد و نمایش دهنده آدرس های آی پی و اسامی میزبان است. این ساختار در
فایل سرایند netdb.h تعریف شده است: struct addrinfo { int ai_flags; /* input flags */ int ai_family; /* protocol family for socket */ int ai_socktype; /* socket type */ int ai_protocol; /* protocol for socket */ socklen_t ai_addrlen; /* length of socket-address */ struct sockaddr *ai_addr; /* socket-address for socket */ char *ai_canonname; /* canonical name for service location */ struct addrinfo *ai_next; /* pointer to next in list */ در سیستم عاملهای قدیمی، عضو ai_addrlen به جای اینکه از نوع socklen_t باشد، از نوع size_t تعریف شده بود که در سیستم های جدید تغییر یافته است. بیشتر توابع مربوط به سوکت ها، همانند accept() و getpeername()، معمولاً پارامتری از نوع socklen_t* دارند و برنامه نویس معمولاً آدرس عضو ai_addrlen در ساختار addrinfo را به عنوان آرگومان برای این توابع ارسال می کند. اگر این نوع داده ها سازگار نباشند، امکان بروز خطای زمان اجرا وجود دارد. برای مثال در سیستم عامل ۶۴بیتی و big-endian سولاریس ۹، اندازه size_t هشت بایت است و socklen_t چهار بایت است که size_t و socklen_t ناسازگار هستند. getaddrinfo
(). getaddrinfo()، اسامی میزبان و آدرس های آی پی که به صورت رشته های متنی قابل فهم برای انسان هستند را به یک لیست پیوندی پویا که از ساختارهای addrinfo تشکیل شده، تبدیل می کند. نمونه اولیه این تابع بدین شکل است: int getaddrinfo(const char *hostname, const char *service, const struct addrinfo *hints, struct addrinfo **res); تابع در صورت موفقیت مقدار صفر و در صورت شکست یک مقدار منفی را برمیگرداند. هر چند که این تابع به شکل متفاوتی در هر سیستم عامل پیاده سازی شده است، اما روش کار آن معمولاً به این صورت است که ابتدا سعی می کند شماره پورت مورد نظر که توسط پارامتر service مشخص شده را بدست آورد. اگر پارامتر service یک شماره پورت بود، به کمک تابع htons() شماره پورت مورد نظر را به صورت Network byte order در می آورد. اگر پارامتر service یک نام مانند www بود، تابع getservbyname() را اجرا می کند تا شماره پورت معادل www را بدست آورد (در اینجا 80). hints-&gt;ai_socktype به عنوان پارامتر دوم به تابع getservbyname() فرستاده می شود. اگر مقدار پارامتر hostname مشخص شده باشد و NULL نباشد، تابع gethostbyname() را هم اجرا خواهد کر
د تا آدرس آی پی دامنه خواسته شده را بدست آورد. در غیر این صورت، اگر پارامتر hostname برابر NULL باشد، و همچنین اگر hints-&gt;ai_flags هم برابر AI_PASSIVE باشد، مقدار 0.0.0.0 را در نظر می گیرد. اگر hints-&gt;ai_flags برابر AI_PASSIVE نباشد، مقدار 127.0.0.1 در نظر گرفته خواهد شد. سپس malloc_ai فراخوانی می شود و شماره پورتی که در ابتدا بدست آمده بود را به آن ارسال می کند تا یک ساختار addrinfo که با sockaddr_in مناسب پر شده است، بدست آید. سپس پارامتر **res را تغییر می دهد تا به یک ساختار addrinfo که به تازگی اختصاص داده شده، اشاره کند. در برخی از پیاده سازی ها، hints-&gt;ai_protocol مقدار hints-&gt;ai_socktype را بی اثر می کند، در حالی که در برخی دیگر از پیاده سازی ها، برعکس این قضیه صادق است، بنابراین، برای پورتابل بودن کد، هر دو فیلد ساختار باید توسط برنامه نویس مشخص شوند. getnameinfo. تابع getnameinfo نمایش دودویی یک آدرس IP که به فرم struct sockaddr است را به فرم قابل فهم برای انسان تبدیل می کند. در صورتی که آدرس بدست آمده قابل بازگردانی به نام دامنه متناظرش باشد، نام دامنه، در غیر این صورت، آدرس IP هم همراه
شماره پورت و سرویس برمی گردد. int getnameinfo(const struct sockaddr *sa, socklen_t salen, char *host, size_t hostlen, char *serv, size_t servlen, int flags); freeaddrinfo. این تابع حافظه ای که توسط تابع getaddrinfo اختصاص داده شده را آزاد می کند. getaddrinfo یک لیست پیوندی از ساختارهای addrinfo برمی گرداند، در نتیجه freeaddrinfo تمام این لیست را پیمایش کرده و حافظه مربوط به کلیه عناصر آن را آزاد می کند. void freeaddrinfo(struct addrinfo *ai); پارامتر ai گره ابتدایی لیست را مشخص می کند. مثال. مثال زیر از تابع getaddrinfo برای ترجمه دامنه www.example.com به آدرس های IP متناظرش استفاده می کند و سپس getnameinfo را بر روی این آدرس ها فراخوانی می کند تا نام متعارف هر کدام را پیدا کند. به طور کلی، انجام این کار موجب می شود همان نام دامنه اولیه بدست آید، مگر اینکه یک آدرس خاص، چندین نام دامنه داشته باشد، که در این صورت نام "متعارف" بازگردانده می شود. در این مثال، نام دامنه در کل سه بار چاپ می شود، یکی به ازای هر نتیجه بدست آمده. int main(void) struct addrinfo *result; struct addrinfo *res; int error; /* resolve the d
omain name into a list of addresses */ error = getaddrinfo("www.example.com", NULL, NULL, &amp;result); if (error != 0) if (error == EAI_SYSTEM) perror("getaddrinfo"); else fprintf(stderr, "error in getaddrinfo: %s ", gai_strerror(error)); exit(EXIT_FAILURE); /* loop over all returned results and do inverse lookup */ for (res = result; res != NULL; res = res-&gt;ai_next) char hostname[NI_MAXHOST]; error = getnameinfo(res-&gt;ai_addr, res-&gt;ai_addrlen, hostname, NI_MAXHOST, NULL, 0, 0); if (error != 0) fprintf(stderr, "error in getnameinfo: %s ", gai_strerror(error)); continue; if (*hostname != '0') printf("hostname: %s ", hostname); freeaddrinfo(result); return 0; یک مثال دیگر: int sockfd, error; struct addrinfo hints, *res, *res0; const char *cause = NULL; (void)memset(&amp;hints, '0', sizeof(struct addrinfo)); hints.ai_family = AF_INET; hints.ai_protocol = IPPROTO_TCP; hints.ai_socktype = SOCK_STREAM; error = getaddrinfo(argv[1], argv[2], &amp;hints, &amp;res0); if (error) errx(1, "%s", gai_strerror(error
)); /* NOTREACHED */ sockfd = -1; for (res = res0; res; res = res-&gt;ai_next) if (-1 == (sockfd = socket(res-&gt;ai_family, res-&gt;ai_socktype, res-&gt;ai_protocol))) cause = "socket"; continue; if (-1 == connect(sockfd, res-&gt;ai_addr, res-&gt;ai_addrlen)) cause = "connect()"; close(sockfd); sockfd = -1; continue; break; /* NOTREACHED */ if (-1 == sockfd) perror(cause); exit(EXIT_FAILURE);