Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تی سنتی در این سبک همچون پریدن، راه رفتن، بالا رفتن از نردبان ها، جمع آوری کلیدها، بازکردن درها و راه انداختن اهرم ها برای تیم تعبیه شده است. اما آنچه که این بازی را از سایر بازی های هم سبک خود جدا می کند، قدرت نامحدود تیم در بازی با زمان است: تیم می تواند زمان را به عقب بازگرداند تا از اشتباهات و مرگ خود جلوگیری کند، یا زمان را در مکان هایی تند یا کند نماید، یا از تصویر خود در آینده کمک بگیرد تا بتواند معماهای بازی را حل کند. این بازی به ۶ جهان تقسیم شده که به ترتیب باید تجربه شوند. هر دنیایی مکانیک زمانی خاص خود را دارد: در انتهای هر دنیا جورچینی وجود دارد که تکه های آن در مراحل مختلف این دنیا در دسترس است. این مکان ها از طریق درهایی در قصر تیم قابل دسترسی هستند. با جمع کردن تمام قطعات و جور کردن جورچین هر دنیا، بخش هایی از نردبان تکمیل می شود که ورود تیم به دنیای نهایی را میسر می سازد. علاوه بر این، تصاویر در بطن خود داستان هایی ارائه می کنند که معنای نوشته های موجود در ابتدای هر دنیا را کامل می کنند. هر چند روایت پیچیده و ناقص هر دنیا ممکن است بر ابهام بازی کننده و بروز سوالات حل نشده بیفزاید. یک مد «تمام
کردن سریع بازی» نیز در بازی وجود دارد که با تمام کردن بازی، در دسترس قرار می گیرد. در گوشه و کنار دنیاها، هشت ستاره وجود دارد که مخفی شده اند. گرفتن آن ستاره ها یک پایان دیگر برای بازی ایجاد می کند و تصویر یک صورت فلکی آندرومدا در بیرون خانهٔ تیم پدیدار می سازد. داستان. تیم به دنبال یافتن پرنسسی است که توسط هیولایی خبیث و ترسناک دزدیده شده است. تیم به یاد ندارد که ارتباطش با پرنسس چگونه بوده، اما تیم با قطعیت به یاد دارد که اشتباهی کرده و باید آن را جبران یا در صورت امکان آن را پاک کند. تیم می داند که گم شدن پرنسس به خاطر اشتباه خودش بوده، با این همه وی در سال های دور در قبال پرنسس اشتباهاتی مرتکب شده؛ اشتباهاتی که بعضاً فراموش گردید، یا با خاطره ای دیگر جایگزین گردید. با این همه، یک خاطره از ذهن تیم حذف نمی شود: پرنسس با صراحت روی خود را از تیم برگرداند، در حالی که موهای بافته اش (Braid) مانند شلاقی بر تن لیف ضربه می زد. تیم می دانست که پرنسس سعی می کرد بخشنده باشد، اما هیچ کس نمی تواند دروغ را نادیده بگیرد. هیچ کس نمی تواند خیانت را نادیده بگیرد. چنین اشتباهاتی رابطه را به طور بازگشت ناپذیری تغییر خواهد دا
د، حتی اگر ما از آن اشتباه درس گرفته و نخواهیم آن را تکرار نماییم. دنیای ما با قانون علت و معلولی خود به ما یاد داده که نسبت به بخشندگی و بخشش خسیس باشیم، زیرا اگر به آسانی اشتباهی را ببخشیم، به شدت آسیب می بینیم. اما اگر از اشتباهات درس بگیریم و بهتر شویم، نیاید به جای مجازات شدن، به خاطر یادگیری و افزایش فهممان پاداشی دریافت کنیم؟ چه می شد اگر دنیای ما این گونه بود: می گفتم: «من از چیزی که گفتم منظوری نداشتم» و در جواب می گفت: «بله من متوجه منظورت شدم.» و رویش را برنمی گرداند؛ زندگی به همان صورتی ادامه می یافت که گویی هرگز آن جمله را نگفتم. این آسیب پاک می شد و ما آگاهی پیدا کرده بودیم. آن وقت تیم و پرنسس در حیاط با هم راه می رفتند و می خندیدند. اشتباهات آن دو در لایه هایی امن از جنس زمان پنهان می شد. با تکمیل بازی متن های اضافه ای دیده می شود که داستان را توسعه می دهند. پایان بازی به طوری عمدی ابهام آمیز است و محل تفسیرهای فراوان. با این همه یکی از پایان بندی ها به جملهٔ مشهر کِنِت بینبریج پس از انفجار اولین بمب اتمی اشاره دارد: «حالا همهٔ ما حرام زاده ایم.» با این تفسیر، تیم مانند یک دانشمند است و پرنسس ن
ماد بمب اتمی. برخی نیز نام بازی را هم به موهای بافته شده پرنسس و هم به درهم تنیدن زمان که ناشی از مکانیک های بازی است تغیر می کنند. بلو اشاره کرده که بیش از یک تفسیر برای این داستان وجود دارد، و وی قادر به توضیح داستان از طریق کلمات نیست. با این همه ایدهٔ اصلی دربارهٔ چیزی بزرگ و چشمگیر است که در برابر دیده شدن به طور مستقیم مقاومت می کند. بلو می گوید برید دربارهٔ سفر است، نه مقصد پایانی. این ابهام و مخفی ماندن داستان تعمدی است. تولید. طراح بازی، جاناتان بلو با سرمایهٔ شخصی و در مدت ۳ سال این بازی را طراحی کرد. در طراحی های هنری این بازی، شخصی به نام دیوید هل من با بلو همکاری کرد. طراحی های هنری پیوسته تکرار و اصلاح گردید تا مطابق با سلیقه و علاقهٔ بلو باشد. این بازی با نقدهای مثبتی از منتقدین مواجه شد، تا جایی که در زمان ارائه، بالاترین نمره را بین بازی های ایکس باکس لایو دریافت کرد. جاناتان بلو این بازی را با هدف تغییر ساختارهای رایج در دنیای بازی های ویدئویی طراحی کرد. به بیان خودش سعی داشت با طراحی معماهایی برای تکمیل یک جورچین پیچیده، سوالات عمیق فلسفی و اخلاقی مطرح کند. داستان بازی الهام گرفته از آثار ا
یتالو کالوینو (شهرهای ناپیدا)، الن لایتمن (رویاهای آینشتاین)، دیوید لینچ (جاده مالهالند) می باشد. هدف بلو این بود که برید بتواند تفکر را وسیع تر کند و مردم تجربه ای بدیع به دست بیاورند؛ چیزی که تاکنون از مدیوم دیگری به دست نیاورده اند. استقبال. بازی "برید" به خاطر معماهای بی نظیری که خلق کرده است، یک شاهکار در بازی های ویدئویی به حساب می آید. با این همه، به دلیل مدت زمان کوتاه اتمام بازی، منتقدین را کمی دلسرد کرده است.
جزیره اسپانیولا () یکی از جزایر گالاپاگوس است. جزیره اسپانیولا (هود) این جزیره به افتخار اسپانیا با این نام نامگذاری شد. نام دیگر آن هود است که برگرفته از نام دریابد بریتانیائی، ساموئل هود، می باشد. این جزیره دارای وسعتی برابر با ۲۳ کیلومتر مربع و حداکثر ارتفاع ۲۰۶ متر می باشد.
والری پتیفورد (؛ زادهٔ ) بازیگر و هنرمند رقص اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "جادوگر" و "ستاره هایی در فیلم های کوتاه" اشاره نمود.
رینا ریفل (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، خواننده، موسیقی دان، هنرمند رقص، مانکن، نویسنده، تهیه کننده و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است.
اما داروین (در اصل اِما وج وود) (زاده ۲ مه ۱۸۰۸ – درگذشته ۷ اکتبر ۱۸۹۶) دختردایی و همسر چارلز داروین زیست شناس اهل بریتانیا، دانشمند و نویسندهٔ کتاب "خاستگاه گونه ها" بود. آن ها در ۲۹ ژانویه ۱۸۳۹ ازدواج کردند و صاحب ۱۰ فرزند شدند که سه تای آن ها در کودکی درگذشتند. زندگی. او در ملک خانوادگی ماهول، در ما، استافوردشر، به دنیا آمد. او کوچکترین فرزند از بین هفت فرزند جوزایا وجوود دوم و همسرش الیزابت بسی (نام اصلی آلن) بود. پدربزرگش جوزایا وجوود شانسش را در شعر آزموده بود، و مثل بیشتر افرادی که از طبقهٔ اشراف نبودند، مخالف آن بودندو به کلیسای یکتاپرستی تعلق داشتند. چارلز داروین پسر عمهٔ او بود، پدر بزرگ و مادر بزرگ مشترکشان جوزیا و سارا وجوود بودند، و از آنجائیکه خانوادهٔ وجوود و داروین دوست نزدیک هم بودند، آن ها از کودکی با هم آشنا شده بودند. او ارتباط نزدیکی با خواهرش فنی، داشت. او هم چنین با نوشتن داستان های سادهٔ اخلاقی برای آموزش به ۶۰ بچه روستایی در تنها آموزش رسمی خواندن و نوشتن و مذهب که داشتند به خواهر بزرگترش الیزابت در مدرسه روزهای یکشنبه که در رختشویخانه ماهول برگزار می شد، کمک می کرد. سال ۱۸۱۸ وجوودها
برای شش ماه به پاریس رفتند. گرچه اما آن زمان فقط ۱۰ سال داشت، عجیب بودن و علاقهٔ رسیدن به پاریس در ذهن او باقی ماند. در ژانویه ۱۸۲۲ اِمای سیزده ساله و خواهرش فَنی توسط مادرشان برای گذراندن یک سال در مدرسه خانم میر در گرویل هاوس، در پدینگتون گرین، لندن که بعدها روستای نیمه شهری پدینگتون شد، برده شد. پس از آن اِما «یکی از نوازندگان پیانو در صحنه» بود، به حدی که در یک فرصت برای نواختن پیانو برای خانم الیزابت دعوت شد. بعد از آن موقع، اما شاگرد خواهران بزرگترش در بعضی موضوع ها شد. بقیه عمر ش اما تلاش کرد با تمایلی در سریع کردن حرکت های آرام پیانیست خوبی شود. او از مشه لس درسهایی در پیانو آموخت، و بگفتهٔ بعضی دو سه درس هم از شوپن. در سال ۱۸۲۵ جوزیا دخترانش را به تور بزرگ اروپا از راه پاریس تا نزدیک جنوا برای دیدن عمه جسی برد، در سال بعد عمه و شوهرش به ما آمده و اِما و خواهرش فَنی را نزدیک جنوا بردند تا هشت ماه پیش آن ها بمانند. زمانی که پدرشان برای آوردن آن ها رفت، پسرعمویش کارولین داروین و چارلز داروین برادر کارولین را هم برد. نزدیک پاریس جایی بود که همهٔ آن ها قبل از برگشت به خانه همدیگر را در ژوئیه ۱۸۲۷ ملاقات ک
ردند. او مشتاق ورزشهای خارج از خانه بود. ۳۱ اوت ۱۸۳۱ اما همراه خانواده اش در ما بود که به چارلز داروین کمک کردند تا اعتراض ها و نظر مخالف پدرش برگشته و به چارلز اجازه دهد به مسافرت طولانی مدت با کشتی در بیگل برود. در طی مسافرت با کشتی خواهران چارلز اخبار از جمله، مرگ فَنی خواهر اما در سن ۲۶ سالگی، را به او می رساندند. اِما خودش چندین درخواست ازدواج را رد کرده بود، اما بعد از اینکه مادرش در اثر تشنج بستری شد، مجبور بود از او و خواهر بزرگترش الیزابت که به علت کوتولگی و خم شدن شدید کمرش رنج می برد پرستاری کند. ازدواج. اِما پیشنهاد ازدواج چارلز را در ۱۱ نوامبر ۱۸۳۸ در سن سی سالگی پذیرفت و آن ها در ۲۹ ژانویه ۱۸۳۹ در کلیسای سنت پیتر انگلیکان شهر «ما» ازدواج کردند. پسرعموی آن ها کشیش جان آلن وجوود مراسم را اجرا کرد. بعد از دورهٔ کوتاه اقامت در لندن، به طور دائمی به خانه دان هاوس، که در جایی که بعدها روستای رعیتی دان نام گرفت قرار دارد، نقل مکان کردند. این روستا حدود ۲۶ کیلومتر از کلیسای جامع سنت پل و با کالسکه و ترن تقریباً دو ساعت تا پل لندن فاصله داشت؛ و بعدها به نام دان نامگذاری شد. چارلز و اِما ۱۰ فرزندشان را به
طور واضح به روشی غیراقتدارگرایانه بزرگ کردند، و بعدها چند تن از آن ها موفقیت های قابل ملاحظه ای در حرفهٔ خودشان کسب کردند. جورج، فرانسیس و هوراس عضو انجمن سلطنتی شدند. اِما داروین به ویژه به خاطر صبر و تحمل و پایداری اش در مواجهه با بیماری طولانی مدت همسرش در یادها مانده است. او هم چنین در طول بیماری های مکرر فرزندانش ازآنها پرستاری کرده و مرگ سه تن از آنها:آنه، مری و چارلز وارینگ را تحمل کرد. در اواسط دهه ۱۸۵۰ در سراسر شهر معروف شده بود که او با دادن ژتون های نان به افراد گرسنه و مستمری اندکی به افراد پیر، گوشت و خوراک لذیذ و خدمات پزشکی و داروی ساده براساس کتاب نسخه نویسی قدیمی دکتر رابرت داروین به بیماران به گونه ای که از یک همسر کشیش انتظار می رود به دیگران کمک می کند. اِما اغلب برای چارلز پیانو می نواخت، و در کتاب تبار انسان، و انتخاب طبیعی در ارتباط با جنسیت چارلز که در سال ۱۸۷۱ میلادی انتشار یافت، داروین چندین صفحه را به فرگشت توانایی موسیقایی به وسیلهٔ انتخاب جنسی اختصاص داده است. باورهای مذهبی. باورهای مذهبی اِما براساس یونیتارین شکل گرفته است که به احساس درونی بیش از کتاب آسمانی یا دکترین تأکید می
کند. عقاید او ساده لوحانه و متزلزل نبود، و براساس مطالعهٔ شدید و پرسشگری شکل گرفته بود. داروین قبل از نامزدی در مورد شک گرایی اش به طور آشکار سخن گفته بود، و او اشتیاق اش برای نزدیکی فکری و داشتن عقاید مشترک و ترس اش از اینکه اختلاف عقاید آن ها را از هم جدا کند را با چارلز مطرح کرده بود. بعد از ازدواج، چندین سال در مورد مسیحیت با هم بحث مشترک داشتند. اِما برای او که عقایدش را آشکار بیان می کرد، و شک صادقانه اش در مورد وجود و ماهیت خدا، که به تدریج تبدیل به ندانم گرایی شد، ارزش قائل بود. امکان دارد همین مطلب، بدون برطرف کردن اختلاف بین عقایدشان، بین آن ها پیوند ایجاد کرده باشد. در اوایل ۱۸۳۷ چارلز داروین مشغول گمانه زنی در مورد تراجهش گونه ها بود. با تصمیم به ازدواج در ۲۹ ژوئیه ۱۸۳۸ اِما را ملاقات کرده و در مورد عقایدش در مورد تراجهش گونه ها به او گفت. در ۱۱ نوامبر ۱۸۳۸، چارلز برگشته و از اِما خواستگاری کرد. دوباره در مورد عقایدش با او تبادل نظر کرد و تقریباً ۱۰ روز دیگر اِما در نامه ای به او نوشت: «زمانی که کنارت هستم افکار افسرده کننده ای به ذهنم می رسد، اما از زمانی که رفتی افکار غمگینی به ذهنم وارد شده است
، می ترسم که عقاید ما در مهمترین مسائل اختلافات زیادی با هم داشته باشد. عقلم می گوید که شک صادقانه و دقیق نمی تواند گناه محسوب شود، اما احساس می کنم شکاف عمیقی بین ما ایجاد خواهد کرد. از صمیم قلب از تو به خاطر صداقتی که داری سپاسگزارم، از احساس اینکه عقایدت را از من پنهان می کنی تا من رنج نکشم وحشت دارم. شاید گفتن این مطلب از حماقت من باشد اما چارلی عزیز من ما الان به همدیگر تعلق داریم. لطفی در حق من خواهی کرد؟ بله مطمئن هستم که خواهی کرد، آن لطف خواندن بخش وداع نجات دهندهٔ ما با حواریانش است که در پایان سیزدهمین بخش انجیل یوحنا شروع می شود؛ و مملو از عشق، صمیمیت و هر احساس زیبا نسبت به آنها است. این بخشی از عهد جدید است که من خیلی دوست دارم. تصورم این است که این کار مرا بسیار خوشحال خواهد کرد، گرچه به سختی می توانم بگویم که چرا نمی خواهم نظرت را در مورد آن به من بگویی.» نقش او در تصحیح/انتشار کار داروین. در نامه ای به تاریخ ۵ ژوئیه ۱۸۴۴ چارلز داروین مسئولیت انتشار کارش را در صورت مرگ ناگهانی به اما سپرد. فرزندان. خانم و آقای داروین فرانسیس پسر برنارد داروین (۱۸۷۶–۱۹۶۱) را بزرگ کردند، چون مادرش چند روز پس از
تولد او درگذشت.
ماریا النا والش (؛ زاده ۱ فوریه ۱۹۳۰–درگذشته ۱۰ ژانویه ۲۰۱۱) شاعر، رمان نویس، موسیقیدان، نویسنده و آهنگساز اهل آرژانتین بود. او بیشتر به خاطر ترانه ها و کتاب هایش برای کودکان مشهور و شناخته شده است. زندگی. ماریا النا والش در راموس مخیا در استان بوئنوس آیرس به دنیا آمد. پدر که کارگر راه آهن بود تباری ایرلندی داشت و گاه پیانو می زد و مادر آرژانتینی ریشه اش به اندلس می رسید. در دوران بچگی در خانه ای بزرگ و محیطی فرهنگی پرورش یافت. والش ۱۵ ساله بود که تعدادی از اشعارش در مجلات و روزنامه های آرژانتین چاپ شد. در سال ۱۹۴۷ و پیش از اتمام دوره دبیرستان او اولین کتابش که مجموعه ای از اشعارش بود را منتشر کرد که با استقبال منتقدان و نویسندگان آرژانتینی روبرو شد. ماریا النا پس از فارغ التحصیلی در سال ۱۹۴۸ به آمریکای شمالی سفر کرد و پس از آن عازم اروپا شد. به مدت ۴ سال در پاریس اقامت کرد و طی این مدت به اجرای کنسرتهایی در زمینه موسیقی فولکلوریک آرژانتین پرداخت. والش در سال ۱۹۵۶ به آرژانتین بازگشت و از سال ۱۹۵۸ به بعد او تعداد زیادی متن تلویزیونی، نمایشنامه، شعر، ترانه و داستان نوشت. او هم چنین در زمینه موسیقی نیز خواننده و
آهنگساز موفقی بود. آثارش اغلب حاوی پیام های مشخص سیاسی بود. در زمان دیکتاتوری نظامی در آرژانتین از یکی از ترانه هایش به نام "دعا برای عدالت" به عنوان سرود ملی جنبش مدنی مردم آرژانتین نام می بردند. وی در نامه ای سرگشاده سانسور اعمال شده از طرف رژیم دیکتاتوری را به باد انتقاد گرفت. او در ۸۰ سالگی و در تاریخ ۱۰ ژانویه ۲۰۱۱ به علت سرطان استخوان در بوئنوس آیرس درگذشت.
ایرما سرانو (؛ ۹ دسامبر ۱۹۳۳ - ۱ مارس ۲۰۲۳) خواننده، ترانه سرا، هنرپیشه و سیاست مدار اهل مکزیک بود. او از خوانندگان مشهور سبک های رانچرا و کوریدو به شمار می رفت.
کادیز، اوهایو (به انگلیسی: Cadiz, Ohio) یک روستا در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هریسون، اوهایو واقع شده است. خصوصیات. کادیز ۲۳٫۱۵ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۳۵۳ نفر جمعیت دارد و ۳۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
برنارد وود از دیرین مردم شناسان بنام آمریکایی است. پژوهش های وی در شکل دهی آرایه شناسی نوین انسان سایان بسیار مؤثر بوده است. او همینک استاد خاستگاه های انسان در دانشگاه جرج واشینگتن است.
مدیریت پیکربندی عبارت است از هماهنگ سازی توسعه نرم افزار برای کاهش سردرگمی. مشخص نمودن، سازمان دهی و کنترل اصلاحات نرم افزاری که توسط تیم برنامه ساز با هدف بیشینه سازی قابلیت تولید ضمن کمینه سازی اشتباهات انجام می پذیرد پیکربندی نرم افزار نامیده می شود. به این ترتیب یکپارچگی محصول طی دورهای مختلف چرخهٔ عمر نرم افزار حفظ می شود. پشتیبانی نرم افزار و مدیریت پیکربندی. پشتیبانی عبارت است از مجموعه ای از فعالیت های مهندسی نرم افزار که پس از تحویل نرم افزار به مشتری و استفاده ازآن به وقوع می پیوندد؛ اما مدیریت پیکربندی مجموعه ای از فعالیت های پیگیری و کنترل از زمان آغاز پروژهٔ مهندسی نرم افزار تا پایان آن می باشد. خروجی فرایند نرم افزار. خروجی فرایند نرم افزار به ۳ دسته تقسیم می شود: خطوط مبنا. خطوط مبنا یک ویژگی یا محصولی که به طور اساسی مورد بررسی قرار گرفته و به تأیید رسیده و پس از آن به عنوان پایه و اساسی برای مراحل تکامل بعدی مورد استفاده قرار خواهد گرفت. فرایند مدیریت پیکربندی نرم افزار. مدیریت پیکربندی نرم افزار عنصر مهمی از تضمین کیفیت نرم افزار است و مسئولیت اولیهٔ آن کنترل تغییرات می باشد. وظایف و مسئولیت
ها در مدیریت پیکر بندی نرم افزار شامل موارد زیر است: ۱-شناسایی:هر شی داده ویژگی های مشخصی دارد و در طرح شناسایی شی های نرم افزار در طول فرایند نرم افزاری به وجود می آیند و ممکن است چندین بار تغییر کنند، می توان برای هر شی یک نمودار تکاملی ایجاد نمود. ۲-کنترل نسخه:روش ها و ابزارها را ترکیب می نماید تا نسخه های گوناگونی از اشیاء پیکربندی را که طی فرایند نرم افزار ایجاد شده اند مهار نماید. ۳- کنترل تغییر:در یک پروژهٔ مهندسی نرم افزار بزرگ تغییر کنترل نشده به سرعت سبب به وجود آوردن اختلال و آشوب می شود. برای کنترل تغییر ۲ رکن اصلی وجود دارد: الف)کنترل دست یابی که تعیین می کند کدام مهندسین نرم افزار اختیار ارزیابی دارد و اصلاح یک شی پیکربندی خاص را انجام می دهد. ب)کنترل همزمانی که مطمئن می سازد تغییرات موازی که توسط دو فرد مجزا انجام می شوند نتایج یکدیگر را از بین نمی برند. ۴- بررسی پیکر بندی: پیکر بندی مطمئن می سازد کیفیت در ضمن انجام تغییر به دست می آید. ۵-گزارش وضعیت:گزارش وضعیت اطلاعاتی را در مورد هر تغییر برای افرادی که نیاز به دانستن آن دارند فراهم می نماید.
میدان نفتی اسفند از میدان های نفتی ایران است، که در ۱۸ کیلومتری جنوب شرقی جزیره سیری، و در خلیج فارس واقع شده است. این میدان در استان هرمزگان مستقر می باشد و در سال ۱۹۶۹ کشف و در ۱۹۷۰ به بهره برداری رسید. میدان نفتی اسفند هم اکنون از ۵ سکوی فراساحلی یا دریایی، متشکل از ۳ سکوی چاه، یک سکوی بهره برداری و یک سکوی مشعل تشکیل می شود. میدان نفتی اسفند دارای ۲۹ حلقه چاه تولیدی و تزریقی بوده و تولید نفت از این میدان در حال حاضر ۶۰٫۰۰۰ بشکه در روز می باشد. بر روی این میدان، سکو ایلام مستقر است، که واقع در ۱۸ کیلومتری جزیره سیری، دارای دو سکوی فرعی می باشد. سکوی مادر با یک پل ۸۰ متری به سکوی ایلام۱ وصل است و سکوی ایلام۲ در شمال با ۲٬۵ کیلومتر فاصله و سکوی ایلام۳ در جنوب، با ۳٫۲ کیلومتر فاصله با سکوی مادر در ارتباط هستند. این سکوها در سال ۱۹۹۸ میلادی از سوی شرکت توتال ساخته شد. در میدان اسفند چهار حلقه چاه تولیدی در سکوی ایلام۱ قرار دارد و شش چاه تزریقی آب نیز در حال فعالیت است، ضمن آن که در سکوی ایلام۲ سه چاه تولیدی و در ایلام۳ پنج حلقه چاه تولیدی همراه با سه چاه تزریقی وجود دارد. میدان نفتی اسفند ۹۰ میلیون فوت مکعب گا
ز تولید می کند که این گاز علاوه بر تأمین گاز موردنیاز جزیره سیری، با خط لوله به جزیره کیش ارسال می شود. گاز مورد نیاز نیروگاه های جزیره کیش از گاز تولیدی این سکو تأمین می شود و این سکو توان آن را دارد که گاز تولیدی خود را به جزیره قشم نیز ارسال کند. نفت تولیدی از طریق خط لوله ای ۱۶ اینچ و گاز تولید شده از طریق خط لوله ای ۱۸ اینچی به جزیره سیری منتقل می شود، همچنین خط لوله ۱۶ اینچ دیگری آب مورد نیاز برای تزریق را از جزیره سیری به سکوها، برای تزریق ارسال می کند.
بازار خودفروشی: رمانی بدون قهرمان (به انگلیسی: Vanity Fair: A Novel without a Hero) کتابی است از ویلیام تاکری نویسنده انگلیسی که برای اولین بار در سال ۱۸۴۷–۱۸۴۸ منتشر شد. ترجمه در ایران. این رمان دو بار به فارسی ترجمه شده است. اولین ترجمه تحت عنوان «یاوه بازار» در سال ۱۳۳۴ توسط فرح یکرنگی (دواچی) و بنگاه ترجمه و نشر کتاب چاپ شد. دومین ترجمه تحت عنوان «بازار خودفروشی» (برگرفته از این بیت حافظ: در کوی ما شکسته دلی می خرند و بس/بازار خودفروشی از آن سوی دیگر است) توسط منوچهر بدیعی و انتشارات نیلوفر در سال ۱۳۶۸ منتشر شد.
سید سعید اختر رضوی(زادهٔ ۱۳۰۵ خورشیدی بیهار در شرق هند - درگذشت سی خرداد ۱۳۸۱ دارالسلام تانزانیا)، از بنیانگذاران سازمان بلال مسلم میشن و عضو مجمع جهانی اهل بیت بود. زندگی نامه. علامه رضوی فرزند سید ابوالحسن رضوی در روز اول رجب ۱۳۴۵ برابر با ۵ ژانویه در ۱۹۲۷ م در روستای عشری در ناحیه سیوان، ایالت بهار هندوستان به دنیا آمد. وی در ده سالگی وارد حوزه علمیه جمعیت علوم جوادیه بنارس شد؛ و در بیست سالگی به امام جماعت شیعیان هالور (هلّور) هند برگزیده شد. رضوی مدتی نیز در مدرسة الواعظین لکنهو به تحصیل پرداخت. او در این سال ها چندین کتاب و مقاله در موضوع های اسلامی در نشریه ها و مجله های هند چاپ کرد. وی در ۱۵ سالگی زبان های اردو، انگلیسی و فارسی را آموخت. همچنین علامه رضوی به زبان های عربی، هندی، گجراتی و سواحیلی تسلط داشت. هم اکنون نوه پسری علامه رضوی به نام سید کاظم رضوی می باشد که در حال حاضر ادامه دهنده مسیر علامه می باشد. مهاجرت به تانزانیا. رضوی در ۱۹۶۰ به تانزانیا رفت و در لیندی استقرار یافت و زبان سواحیلی را فرا گرفت. او از عالمان هندی است که نقش مهمی در انسجام بخشی به جمعیت های خوجه اثناعشری داشته است. در سال
۱۹۶۲ طرح تأسیس سازمان بلال مسلم میشن را با هدف آشنا ساختن سیاه پوستان با دین اسلام و مذهب تشیع به فدراسیون آفریقا ارائه کرد؛ که با اکثریت آراء اعضا به تصویب رسید. او پس از تثبیت وضعیت بلال مسلم در سال های ۱۹۸۰–۱۹۹۰ با سفرهایی به اروپا و آمریکای شمالی برخی علما و دانشمندان را برای کمک به سازمان بلال مسلم میشن تانزانیا و کنیا دعوت کرد. وی از شیعیان خوجه اثناعشری نبوده است ولی به دلیل ارتباط وی با آنان، او را از اعضای این جماعت می خوانند. خدمات. علامه توانست پنجاه هزار نفر را به مذهب جعفری راهنمایی کند و حدود ۲۰۰ کتاب از جمله تفسیر المیزان و الغدیر را به زبان های گوناگون منتشر ساخته، ده ها مسجد، مدرسه، کتابخانه، حوزه علمیه و درمانگاه و… تأسیس نماید. درگذشت. علامه رضوی سی خرداد ۱۳۸۱ و در ۷۶ سالگی در دارالسلام پایتخت تانزانیا درگذشت و در قبرستان شیعیان این شهر به خاک سپرده شد. فدراسیون آفریقا صندوقی را به یادبود او دایر کرد. رونمایی از تمبر یادبود. در دومین همایش تجلیل از چهره های ماندگار حوزوی در عرصه بین الملل در سال ۱۳۹۰ در قم از تمبر یادبود علامه الفضلی و علامه اختر رضوی رونمایی شد. کتاب اختر تابان مربوط به اح
والات و زندگی علامه سید سعید اختر رضوی منتشر شده است.
الگوی یگانه یک الگوی طراحی در مهندسی نرم افزار است. این الگو ایجاد شیء از یک کلاس را محدود می سازد. این الگو زمانی مفید است که در سرتاسر سیستم تنها به یک نمونه از آن کلاس نیاز باشد. این مفهوم عموماً به سیستم هایی که با یک یا تعداد محدودی نمونه بهینه تر کار می کنند، نیز تعمیم داده می شود. واژهٔ آن از مفهوم ریاضی مجموعه تک عضوی (Singleton) برگرفته شده است. انتقادهایی به استفاده از الگوی یگانه وجود دارد. برخی آن را یک ضدالگو تلقی می کنند، زیرا بیش از حد استفاده می شود، محدودیت های نابجایی را زمانی که تنها یک نمونه از کلاس لزوماً مورد نیاز نیست، به وجود می آورد و حالت سراسری را به یک برنامه القا می کند. فریم ورک ها و سیستم عامل هایی مانند اندروید زمانی که نیازمند تخصیص حافظه به برنامه ای دیگر باشند، به صورت غیرمنتظره اقدام به زباله روبی اشیاء یگانه می کنند. طرح های طراحی Singleton با پیروی از چندین اصل کار می کنند از جمله: 1. تنها یک نمونه از کلاس Singleton باید وجود داشته باشد. 2. کلاس Singleton باید یک نقطه دسترسی global به آن نمونه فراهم کند. 3. نمونه Singleton باید به صورت lazy مقداردهی اولیه شود، به این معنی
که تنها زمانی باید ایجاد شود که برای اولین بار درخواست شود. 4. نمونه Singleton باید thread-safe باشد، به این معنی که چندین thread نباید قادر به ایجاد چندین نمونه از کلاس Singleton باشند. موارد استفاده. * الگوهای کارخانهٔ انتزاعی، سازنده و نمونهٔ اولیه می توانند در پیاده سازی های خود از الگوی یگانه استفاده کنند. پیاده سازی. پیاده سازی الگوی یگانه باید قواعد تک شیء بودن و دسترسی سراسری را ارضا کند. این نیازمند یک سازوکار برای دسترسی به عضو یگانهٔ کلاس بدون ایجاد یک شیء از آن کلاس است. نحوه پیاده سازی به این گونه است که کلاس باید یک متد داشته باشد تا یک شیء از همان کلاس را در صورتی که قبلاً ساخته نشده است، برگرداند. برای اطمینان از اینکه نمونهٔ دیگری از این کلاس قابل ایجاد نیست باید دسترسی به constructor کلاس خصوصی باشد. به تفاوت بین یک نمونهٔ ایستا از کلاس و نمونه یگانه توجه کنید: گرچه نمونه یگانه می تواند از طریق ایجاد یک نمونه ایستا پیاده سازی شود ولی می تواند تا زمانی که نیازی به آن پیدا نشده، ساخته نشود و منابع را مصرف نکند. پیاده سازی الگوی یگانه در برنامه هایی که قابلیت چند ریسه ای دارند نیازمند دقت بیشت
ری است. اگر دو ریسه همزمان وارد متد مربوط به درخواست شیء یگانه شوند و شیء یگانه هنوز ایجاد نشده باشد، تنها یکی از آن دو ریسه باید شیء را ایجاد کند. راه حل این مسئله استفاده از انحصار متقابل در هنگام ایجاد شیء یگانه است. مثال. مثال هایی که به زبان جاوا در زیر آمده اند همگی از لحاظ چندریسه بودن مطمئن هستند ولی از لحاظ نسخهٔ جاوا و بارگیری تنبلانه (Lazy Loading) فرق می کنند. ایجاد تنبلانه. public class SingletonDemo { private static volatile SingletonDemo instance; public static SingletonDemo getInstance() { if (instance == null ) { synchronized (SingletonDemo.class) { if (instance == null) { instance = new SingletonDemo(); return instance; در محیط چند ریسه ای: public class SingletonDemo { private static SingletonDemo instance = null; public static synchronized SingletonDemo getInstance() { if (instance == null) { instance = new SingletonDemo(); return instance;
کُشکَنجیر (کوشک انجیر) () گونه ای از منجنیق بزرگ دژکوب بود که در گذشته با آن سنگ ها و تیرها را از فاصله های دور به سوی دژ یا دشمن پرتاب می کردند. هدف بهره گیری از کشکنجیر، بیشتر برای سوراخ و ویران کردن حصار دژهای دشمن بود. دو نوع اصلی کشکنجیر وجود دارد. اولین مورد "کشکنجیر کششی" یا مانگونل است که از نیروی انسانی برای چرخاندن بازو استفاده می کند. اولین بار در قرن چهارم قبل از میلاد در چین ظاهر شد. در غرب، احتمالا توسط آوارها، گسترش یافت و در قرن ششم تا هفتم پس از میلاد توسط بیزانسی ها، ایرانیان، اعراب و سایر مردمان همسایه پذیرفته شد. ریشه شناسی نام. کُشک کوتاه شدهٔ کوشک (کاخ) و انجیر کوتاه شدهٔ انجیرنده، یعنی سوراخ کننده است.
منجنیق رومی () نوعی منجنیق نسبتاً کوچک بود که رومی ها از آن استفاده می کردند. منجنیق ONAGER یک سلاح برای محاصره شهرها بود که از انرژی پتانسیل حاصل از پیچش دو رشته با قابلیت تابیدن یا کشسانی که معمولاً از طناب پیچ خورده و یا روده ی تاب خورده احشامی نظیر گاو و گوسفند(آغشته شده به انواع روغنهای گیاهی یا حیوانی برای حفظ انعطاف ، کشسانی و جلوگیری از خشک شدن زه پیچشی) ، بعنوان ابزار ذخیره انرژی برای شلیک استفاده می کرد. آناگر شامل یک پایه ی نگهدارنده افقی بود که روی زمین قرار می گرفت و در بخش جلویی آن یک قاب عمودی از چوب بطور محکم در پایه ی نگهدارنده قرار میگرفت. در میانه ی قاب عمودی شکافی قرار داشت که بازوی منعطف چوبی از قسمت پایین به استوانه ی پیچش زه یا طناب که شرح داده شد متصل میگردید و از قسمت نوک بازوی پرتاب با زنجیری به قاب پرتابه بسته شده بود که اجسام پرتابی را برای پرتاب به آن وصل میکردند.
سنگ افکن () نوعی دستگاه جنگی قدیمی از نوع منجنیق بود که در سده های میانه برای پرتاب سنگ های ۱۰ تا ۱۸۰ پوندی استفاده می شد.
اپل جک، نام گونه ای نوشیدنی الکلی است که از میوه سیب تهیه می شود و در کشور ایالات متحده آمریکا طرفدار دارد. این نوشیدنی از تقطیر شراب سیب به دست می آید.
خَرکَمان دَستی () از دستگاه های حصارکوب رومی بود. این دستگاه را هرون اسکندرانی طراحی کرد و جنس آن بیشتر از فلز بود. خرکمان دستی گام بعدی پیشرفت این نوع سلاح پس از حصارکوبی به نام کژدم بود.
خَرکَمان سَواره () نوعی خرکمان بود که رومی ها بر روی گاری ها و گردونه های خود سوار کرده و به محل نبرد می بردند. به گفته نویسنده رومی، وگتیوس، هر لژیون رومی ۵۵ خرکمان سواره همراه خود داشت که هر یک توسط یک خر حمل می شد.