Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
Aegis، همانند یونیکس، پایه ای بر روی مفاهیم آمده از مولتیکس در اشتراک گذاری زمان در سیستم عامل دارد که آن از مفاهیم برنامه نویسی پوسته ای (استیفن بورنه ) , single-level store و طراحی شیءگرا استفاده می کند. Aegis در یک نسخه اختصاصی از پاسکال نوشته شده است. بازدهی بالای این رایانه ها به علت طراحی دقیق محقق شد. برای مثال، اندازه صفحات حافظه، شبکه بسته و سکتور هایی در اندازه های ۱ کیلوبایتی. اما به این ترتیب صفحه گسل می تواند محلی در سراسر شبکه و همچنین بر روی رایانه فرد و تمام فایل های Aegis یک سیستم واحد از فایل حافظه نقشه شده داشته باشد و نام فضای شبکه به عنوان یک گره اضافه شده به ایستگاه های کاری کشف شد. ِAEGIS. سیستم عامل اختصاصی ماشین آلات آپولو که به خاطر هزینه های زیاد مجوزهای CPU Unix در زمان تعریف و ایجاد سیستم، استفاده می کرد. Aegis به طور کلی برای شبکه های رایانهی طراحی شده بود و به این علت متمایز از سایر سیستم عامل ها بود. نمونه های اصلی آن سیستم فایل بود که به طور کامل در سراسر ماشین ها و دستگاه ها به صورت یکپارچه قرار داشت و درست در مقابل آن یونیکس قرار داشت که حتی در حال حاضر نیز بین سیستم فایل بر
روی سیستم میزبان و سایر سیستم ها تمایز قائل می شود. پس این موضوع پایه این جهت گیری بود که حتی یک ماشین آپولو مستقل نیز نمی تواند بدون کارت شبکه پیکربندی و ساخته شود. از طرفی دیگر، Aegis شبیه به سایر ایستگاه های کاری آن زمان بود، که در آن با استفاده از یک نمایشگر گرافیکی با وضوح بالا و ماوس برای تهیه یک نوع از واسط گرافیکی کاربر اجرا می شد اما با این حال فاقد امکانات و ابزارهای امروزی (مانند مرورگر وب) بود. این هنوز یک مشکل نبود زیرا معمولاً، یک ماشین باید برای یک هدف خاص خریداری شود و کاربر به علت یک یا دو ویژگی به آن علاقه مند می شود. واسط فرمان در Aegis بسیار مشابه با یونیکس بود که در آن یک مفسر خط فرمان که تغییر مسیر، برنامه نویسی و غیره را درک می کند و دستورات دیگر را به عنوان برنامه های جداگانه بررسی می کند. سیستم عامل با توزیع آنلاین به شبکه های تعاملی. سیستم عامل با توزیع آنلاین به شبکه های تعاملی یک قابلیت بدست آمده از هر دو سیستم V یونیکس و سیستم های اولیه یونیکس BCD است. Domain/OS بر روی Aegis با ارائه یک سیستم عامل هسته ای که بر اساس آن کاربر می تواند یک یا همهٔ محیط های: Aegis، یونیکس BCD و سیستم
V یونیکس را انتخاب کند بهبود یافته است. این به منظور سازگاری بیشتر با یونیکس انجام شده است. Aegis نسخه SR9، که بلافاصله قبل از Domain/OS (که خود SR10 نام داشت) یک محصول اختیاری به نام Domain/IX که قابلیت های مشابه ارائه کرده بود، اما با برخی از اشکالاتی که عمدتاً بیانگر این واقعیت است که وظایف اصلی، هنوز هم وابسته به دستورات Aegis هستند. همچنین SR9 به طور کامل با رفتارهای یونیکس سازگار نیست. تاریخچه Domain/OS. آپولو Domain نسخه ۸٫۰ در سال ۱۹۸۴ منتشر شد و نسخه ۱۰٫۳٫۵ در سال ۱۹۸۸–۱۹۹۱ منتشر شده است. آپولو Domain. آپولو Domain طیفی است از ایستگاه های کاری که بین سال های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۹ توسعه یافته و تولید شده اند. این ماشین ها شبیه به خانواده پردازشگر Motorola 68000 ساخته شده بودند، به جز DN10000 که از یک تا چهار پردازشگر RISC آپولو به نام PRISM ساخته شده بود. همانند قبل سیستم عامل اصلی این سری نیز AEGIS است. سخت افزار. ایستگاه های کاری آپولو به لحاظ سخت افزاری شبیه یک رایانه مدرن بودند؛ با واحد پایه، ماوس، صفحه کلید و صفحه نمایش. همچنین مدل های اولیه بسیار کوتاه بودند (نزدیک به ۲ پا ارتفاع داشتند). در مدل DN300 و
از مدل DN330 به بعد که به صورت منسجم طراحی شده بودند، با کمک یکپارچه سازی سیستم و مانیتور، توانستند به راحتی بر روی میز قرار بگیرند. تمام سیستم های آپولو حداقل شامل یک رابط شبکه می شدند. در ابتدا تنها گزینه formula_1 Apollo Token Ring بود اما با گذشت زمان formula_2 اترنت به عنوان یک گزینه به آن اضافه شد.
دیوار دفاعی یکی از استحکامات مورد استفاده برای حفاظت از شهر، شهرستان و قلعه می باشد که برای تدافع و موضع گیری در برابر دشمنان و متجاوزان کاربرد دارد. این نوع از استحکامات که از دوران باستان تا دوران مدرن مورد استفاده گسترده قرار گرفته، اغلب اوقات برای شهرها و شهرستان ها ایجاد می گردید؛ اما در مواردی هم کارایی گسترده تر و در جهت اهداف عمومی تر پیدا می کردند؛ همانند دیوار بزرگ چین، دیوار هادریان و دیوارهای بنین.
غزها در کرمان، حکومتی که با رهبری ملک دینار توانست در سال ۵۸۳ هجری سلجوقیان کرمان را در زمان محمد دوم نابود کرده و غزان را در کرمان مستقر سازد و حکومت غزهای کرمان را تشکیل دهد. این حکومت سرانجام پس از تقریباً ۵۰ سال توسط قراختاییان نابود شد. پیشینه. غزها طائفه ای از ترکمانان مسلمان در شهرهای ماورالنهر بودند. آنگاه که قراختاییان سرزمین ماوراءالنهر رابه تصرف خود درآوردند و آن ها را از آن دیار بیرون راندند؛ غزها در قالب گروه های بزرگ به سوی خراسان رفتند و در چراگاه های نزدیک ختلان دراطراف بلخ ساکن شدند. براساس منابع بیزانسی ترکان غز را و منابع روسی آنان را نوشته اند که از اولی نام (آغوز) و از دومی نام (ترک) پدید آمده است. درزمان سلطنت سنجر غزها امیرانی مثل دینار، بختیار، طوطی، ارسلان، چغر و محمود داشتند که دوستدار سنجر بودند. غزها علیه مالیات سنگینی که حکومت سلجوقی از آن ها طلب می کرد دست به شورش زدند و سپاه بزرگ سلطان سنجر را شکست دادند و غزها به تمام خراسان یورش بردند و به ظلم و جنایتی دست زدند که تا آن زمان کسی ندیده بود. حکومت. غزها خرابی های زیادی به بار آوردند و در حالی که آن دیار دچار قحطی بود به آنجا یور
ش بردند. زمانی که غزها به کرمان یورش بردند حکومت سلجوقیان کرمان یا (آل قاورد) در کرمان حکومت می کردند. در همین زمان تورانشاه کشته می شود و بعد از او مبارکشاه آخرین حاکم آل قاورد رو ی کار می آید. ملک دینار. ملک دینار در سال ۵۸۱ هجری از دست سلطان شاه که به سرخس حمله کرده بود فرار کرد و به کرمان رفت. سپاه کرمان توان مقاومت را نداشت. ملک دینار شهر کرمان را بدست آورد و در مدت هشت سال حکومت او آرامش به کرمان بازگشت. ملک دینار بدون غارت و جنگی شهر بردسیر و خبیص اطراف آن را فتح کرد. ملک دینار از خاتون کرمانی دختر ملک طغرل و عمهٔ محمدشاه خواستگاری کرد. او همچنین به دیدار پادشاه جزیره قیس رفت پادشاه قیس برای وی هدایای با ارزشی فرستاد. لشکر غز چند مرتبه علیه ملک دینار توطئه کردند. در زمان او فرزندان مجاهد شورش کردند و ملک با آنان درگیر شد و دینار کوبنان جیرفت هرمز و قلعهٔ منوجان را گرفت. ملک دینار وزیرش خواجه جمال را عزل کرد و ناصح الدین را وزیر خود کرد. ملک دینار در سال۵۹۱ بر اثر بیماری سرسام درگذشت. علاءالدین فرخ شاه. علاءالدین فرخ شاه برجای پدر نشست و تمام خزانهٔ پدر را خرج کرد. علاءالدین فرخ شاه از غزها نفرت داشت و
همسر ملک دینار احتمالاً دختر ملک موید و خواهر طغان شاه بعد از مرگ ملک دینار به قتل رسید. امیر عزالدین زکریا با غزها دربافت بود به خدمت فرخ شاه رغبت نشان داده ونام اتابکی بر وی نهاد و چند سرهنگ که برگزیده پدرش بوده نیز خدمت او بودند و در زمان او سرهنگ شدند و دست به شمشیر بردن رواج یافت. در زمان حکومت وی سرهنگان وزیرانش و خواصش را گرفتند و برخی را کشتند و برخی دیگر را زندانی کردند به فرخ شاه گفتند که این افراد فساد کردند. فرخ شاه در زمان ملک دینار به نوا (گروگان) به خوارزم فرستاده بود. از دست سرهنگان به ولایت خوارزم رفت و ارسلان شاه نوهٔ خوارزمشاه به کرمان روی آورد با لشکر تمام به کرمان رفت و سپاه غز با شنیدن آمدن سپاه خراسان به بیابان زنوقان رفتند و ارسلان شاه باشنیدن این خبر و مرگ فرخ شاه در کرمان به خوارزم بازگشت. سرهنگان خزینه و انبار ملک دینار را به جانب خراسان و خوارزم فرستادند. انواع تحف و اسب های تازی را به خدمت خوارزمشاه و پسرش ملک خان (که در نیشابور بود) می فرستادند عجم شاه. عجم شاه پسر کوچک تر ملک دینار بود. ملک دینار سپهسالاری داشت به اسم شجاع الدین سرهنگچه که مردی جلد بود و ملک او را بسیار دوست داش
ت. او را با چند سرهنگ در خدمت پسرش عجم شاه به بم فرستاد و وقتی ملک دینار مرد و فرخ شاه ملک شد بین سرهنگ های بم اختلاف افتاد سرهنگچه عجم شاه را به قلعه بردند و بین سرهنگان جنگ درگرفت. در نتیجه سکه و خطبه به نام خوارزم زدند و با غزها جنگیدند و سرهنگچه عجم شاه را در خانه ای محبوس داشت. از طرف خوارزم دو امیر به شحنگی بردسیر و بم آمدند و مصاحب شان قاضی کرمان بود. و میان ترکان شهر اختلاف افتاد و فتنه ای عظیم افتاد خوارزمشاه بردسیر را گرفت و پسر کوچک تر خود هندو خان را همراه با امیر نصرت که ولایت و امارت زوزن را داشت وبا لشکر تمام که عنوان اتابکی ارسلان خان داشت به خدمت او فرستاد و شهر بردسیر را گرفتند و فرخ شاه را از شهر بیرون کردند و امیر زیرک بلجک را آوردند عنوان ملکی دادند. در سال ۵۸۶ که نه لشکری داشت نه خراجی داشت. در سال ۵۸۷ دو بار غزها بر بردسیر و به دو فرسنگی حصار شهر رسیدند اما نتوانستند شهر را بگیرند و میان امیر زیرک و آلب ارسلان اختلاف افتاد و به عادت قدیم آلب ارسلان تلاش به قتل امیر زیرک کرد و موفق شد او را بکشد. جلال الدین الوزرا. جلال الدین الوزرا با سپاهی بزرگ از طرف خراسان به سمت کرمان آمد اتابک نیز
با او ارتباط برقرار کرد و غزها به حصار خواهران (سه خواهر) رفتند و چند روز مقاومت کردند چون غزها به وقت فرار هرچه از غلات در کرمان بود را به تاراج بردند و چون محاصره به زمستان کشیده شد به مردمان کرمان سخت گذشت. جلال الدین الوزرا رفت و حسام الدین عمر از خوارزم به حکومت کرمان آمد و خواجه رضی زوزنی به طرف خراسان فرار کرد. جلال الدین الوزرا در کرمان ماند در بردسیر وکرمان آبادانی بسیار کرد. حسام الدین عمر از جانب خراسان به کرمان آمد و جلال الدین الوزرا حاجبی رابه او سپرد و به خانهٔ خود رفت. حسام الدین عمر نگهداری ملک را بخوبی نمی دانست و وقتی او به کرمان رسید خواجه رضی از کرمان فرار کرد و به زوزن رفت. سپاه غز وقتی حاجب کرمان را ضعیف دیدند دوباره قصد کرمان کردند. در سال ۵۹۰ به سوی کرمان رفتند در زمان محاصره حاجب عمر مرد و پسرش که جانشین او شد مانند پدر در نگهداری ملک بی تجربه بود و سپاه غز خرابی های بسیاری وجود آورد چنان شد که فقط ناصح الدین وچند سرهنگ ماندند. در زمستان ۵۹۰ که پسر حسام الدین عمر در شهر بود و غز بر شهر خرابی های بسیار آورده بود امرای ایگ بر عزم طلب ملک کرمان کردند و دفع غز به کرمان از طرف جیرفت رفتند
. امیر قظب الدین مبارز و برادرش امیر نظام الدین محمود با سپاهی ده هزار نفره سواره و پیاده از ایگ به راه جیرفت رفتند. امیرنظام الدین از قبل به ملک کرمان چشم داشته. لشکر ایگ به غزها حمله کردند و غزها از دروازهٔ بم رفتند و با لشکر ایگ مواجه شد و ایگ ها پیروز شدند و مال ها از غزها گرفتند و ثروت زیادی از این پیروزی نصیب ایگ ها می شود. نظام الدین در دوران پادشاهی خود هرچه در دیوان و خزینه بود را خرج کرده بود و دیگر هیچ چیزی باقی نمانده بود و اصحاب دیوان تنها راه و چاره را گرفتن پول از رعیت دیدند و به مردم سختی زیادی دادند تا پول از آنان بگیرند. در نتیجه مردم بعد از گذشت یک سال که ظلم نظام الدین را تحمل کردند و بعضی از مردم هم شهر را ترک کرده بودند؛ شبانه به سرای او حمله کردند. در این شب به سه جا نامه نوشتند از آن ها برای آمدن به جای نظام الدین دعوت کردند: به سیرجان، به غز و به خواجه جمال در طبس. آن سه هم که طمع کرمان را داشتند دعوت را قبول کردند. در تمام این مدت عجم شاه پسر ملک دینار در خوارزم بود اما تصمیم گرفت به غزها ملحق شود با آنان به کرمان رفتند. مردم کرمان غز را ترجیح دادند و قلعه را عجم شاه تسخیر کرد. درابت
دا غز اصرار بر کشتن نظام الدین داشتند ولی عجم شاه، جانِ نظام الدین را نجات داد و در ظاهر شخص دیگری را کشت که شبیه به نظام الدین بود. از طرف فارس شخصی آمد و نظام الدین را طلب کرد و عجم شاه هم نظام الدین را تحویل داد. در سال ۶۰۰ رسولی از طرف فارس آمد و خراج خواست اما غز قبول نکردند. عزالدین فضلون که فرستاده از فارس بود با پانصد سوار آنجا آمده بود بعد از اطاعت نکردن غز از خراج، چند وقت اصرار کرد و درون قلعه ماند. از طرف فارس کمک آوردند بعد از مدتی تبدیل به لشکری عظیم شد که غزها با دیدن این جمعیت صلح کردند و شهر از غزها خالی شد و سپاه فارس شهر را گرفت.
شاه آبادی (منسوب به شاه آباد) یک نام خانوادگی است. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
کوروت تابستان یک فیلم آمریکایی ماجراجویی، کمدی منتشر شده توسط مترو گلدوین مایر در سال ۱۹۷۸ است. این فیلم به عنوان اولین حضور مارک همیل بعد از موفقیت غیرمنتظره جنگ ستارگان در سال قبل از آن می باشد. همیل در این فیلم در نقش یک نوجوان کالیفرنیایی به ایفای نقش می پردازد که به لاس وگاس می رود تا ماشین عزیزش کوروت استینگری را تیون کند. آنی پاتس، در نقش یک زن جوان دمدمی مزاج که در میانه راه با او دیدار می کند، نامزد برنده جایزه گلدن گلوب در اولین نقشش در مقابل همیل بازی می کند.
نجم آبادی (منسوب به نجم آباد) یک نام خانوادگی است. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
نعیم آبادی (منسوب به نعیم آباد) یک نام خانوادگی است. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
تهران تابو یک فیلم پویانمایی فارسی زبان، به کارگردانی علی سوزنده محصول سال ۲۰۱۷ است. این فیلم که محصول مشترک آلمان و اتریش است در بخش هفته منتقدان هفتادمین جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد. داستان. این فیلم به طور موازی زندگی چند نفر که در تهران زندگی می کنند به نمایش درمی آورد و نشان می دهد که همه آنها در رابطه با مسایل جنسی دچار بحران هایی در جامعه هستند. پری (المیرا رفیع زاده) برای تأمین هزینه زندگی خود و فرزند پنج ساله اش که نمی تواند صحبت کند، به تن فروشی روی آورده است. بابک (آرش مرندی) یک دانشجوی موسیقی ست که دوست دخترش، دنیا (نگار ناصری) او را تحت فشار قرار داده که هزینه جراحی ترمیم بکارتش را تأمین کند. سارا (زهرا امیر ابراهیمی) هم در این میان به عنوان یک زن خانه دار سعی می کند همان طور که از او انتظار می رود تصویر یک زن مطیع را که در همه حال از شوهرش تمکین می کند بازتولید کند. بازتاب. برخی از رسانه های پارسی زبان در اروپا و آمریکا این فیلم را «تابوشکن» توصیف کرده اند و برخی دیگر آنرا اسیر کلیشه های موجود دربارهٔ جامعه ایران.
لوسین اسپیرو (زاده ۱۰ دسامبر ۱۹۴۱ در پاریس – درگذشته ۱۸ آوریل ۲۰۲۰ در پاریس) ریاضی دان اهل فرانسه بود. زمینهٔ کاری اسپیرو نظریه اعداد و هندسه جبری حسابی و نیز جبر جابجایی بوده است. او در دانشگاه پاریس سود تحصیل نمود و تحت سرپرستی پیر ساموئل، به درجه دکتری رسید. اسپیرو دستاوردهای زیادی در ریاضیات داشت که می توان به «حدس اسپیرو» که خود به حدس ای بی سی مربوط است، اشاره کرد.
فهرست خودسازمان دهنده یا لیست خودسازمان دهنده فهرستی است که ترتیب عناصر خود را مطابق با جستجوهای صورت گرفته برای پیدا کردن عناصر تغییر می دهد تا زمان دسترسی میانگین برای هر عنصر را بهبود بخشد. هدف فهرست خودسازمان دهنده افزایش سرعت جستجوی خطی است؛ به این صورت که عناصری را که احتمال دسترسی به آن ها بیشتر است (یعنی تعداد دفعات درخواست شده برای دستیابی به آن ها نسبت به بقیهٔ عناصر بیشتر است) را در ابتدای فهرست قرار می دهد. تاریخچه. ریشهٔ مفهوم «فهرست خودسازمان دهنده» یا «لیست خودسازمان دهنده» به سازمان دهی پرونده های ذخیره شده در نوارها و دیسک ها برمی گردد. استراتژی انتقال رو به جلو، که هر عنصر پس از آن که جستجو می شود در ابتدای فهرست قرار می گیرد، برای نخستین بار در سال ۱۹۶۵ و توسط شخصی به نام McCabe مطرح شد. او زمان متوسط مورد نیاز برای جستجو، در فهرستی با آرایش تصادفی عناصر را بررسی کرد تا به حالتی بهینه برای ترتیب عناصر دست یابد. ترتیب بهینه در این فهرست در حالتی روی می داد که عناصر هریک بر اساس احتمال دسترسی خود مرتب شوند به صورتی که عنصری با بیشترین میزان دسترسی در سر فهرست قرار بگیرد. ترتیب بهینه ترتیبی از
پیش تعیین شده نبود و در طول زمان می توانست تغییر کند. پس از آن McCabe استراتژی جابه جایی را ارائه داد که در آن هر عنصر در هنگام جستجو به جای انتقال به سر فهرست با عنصر ماقبلش در فهرست جابه جا می شود، او حدس زد که محدودهٔ زمان جستجوی میانگین در استراتژی جابه جایی، با فرض استقلال جستجوها، از همین زمان در استراتژی انتقال رو به جلو بیشتر نمی شود. این حدس او بعدها توسط شخصی به نام Rivest اثبات گردید. علاوه بر موارد فوق McCabe توانست نشان دهد که هر دو روش انتقال رو به جلو و نیز جابه جایی در نهایت به ترتیب بهینه منجر می شوند. با دستیابی به پیشرفت های بیشتر، الگوریتم های دیگری توسط محققانی همچون ریوِست، تِنِنباوم، نیمز، کنوت، بنتلی، و McGeoch ارائه شد. مقدمه. یکی از ساده ترین روش های پیاده سازی فهرست خودسازمان دهنده، استفاده از لیست پیوندی است. از این رو اگرچه این پیاده سازی برای درج یک عنصر به صورت تصادفی و از لحاظ تخصیص حافظه کارآمد است، دسترسی تصادفی به یک عنصر را به سادگی ممکن نمی سازد. یک فهرست خودسازمان دهنده این ناکارآمدی را با بازآرایی عناصر برپایهٔ تعداد دسترسی ها کاهش می دهد. ناکارآمدی در پیمایش لیست پیوند
ی. در یک لیست پیوندی برای دستیابی به دادهٔ nاُم نیازمند مقایسه های متوالی هستیم؛ چراکه باید از سر فهرست شروع کنیم و تک تک گره ها را بپیماییم تا به عنصر nاُم دست یابیم؛ بنابراین هزینهٔ این عملیات در لیست پیوندی از مرتبهٔ (O(n است که در مقایسه با آرایه که هزینهٔ چنین عملیاتی در آن از مرتبهٔ (O(1 است بسیار ناکارآمد به شمار می آید. کارآمدیِ فهرست خودسازمان دهنده. در یک فهرست خود سازمان دهنده با استفاده از مفهومی به نام اصل پارتو که بیان می کند ۸۰ درصد از دسترسی ها به ۲۰ درصد عناصر است و به عبارت دیگر دسترسی به برخی عناصر بیشتر رخ می دهد، ایده ای برای سازمان دهی فهرست شکل گرفته است. در این ایده در یک درخواست معین عناصر بر طبق تعداد جستجوها سازمان دهی می شوند و داده هایی که میزان دسترسی بیشتری نسبت به سایرین دارند در سر فهرست نگهداری می شوند. بدین ترتیب تعداد مقایسه های لازم برای دسترسی به یک گره خاص در حالت میانگین کاهش می یابد و کارایی فهرست افزایش خواهد یافت. پیاده سازی فهرست خودسازمان دهنده. پیاده سازی فهرست خود سازمان، دقیقاً مشابه فهرست پیوندی است و تمام توابع در هر دو یکسان اند و تنها تفاوت موجود میان این دو
فهرست در نحوهٔ قرار گرفتن عناصر است که ترتیب عناصر در فهرست خودسازمان دهنده همان طور که بیان شد بر اساس احتمال دسترسی عناصر است. بررسی زمان اجرا جستجو در فهرست/دسترسی. یک فهرست خودسازمان دهنده شامل n عنصر را در نظر بگیرید که با استفاده از فهرست پیوندی پیاده سازی شده است. هزینهٔ لازم برای جستجو با این فرض که عنصر مورد جستجو در فهرست وجود دارد با تعداد مقایسه هایی که برای پیدا کردن آن عنصر باید صورت گیرد اندازه گیری می شود. در ادامه این زمان در حالت میانگین، بدترین حالت و بهترین حالت محاسبه شده است: حالت میانگین. در این حالت برای بدست آوردن زمان میانگین لازم برای جستجوی عنصر iام با دانستن تعداد دفعات جستجو برای این عنصر(formula_1) از طریق محاسبهٔ امید ریاضی این زمان را اندازه گیری می کنیم: formula_2 در این محاسبه formula_3 همان احتمال دسترسی برای عنصر i ام است. حال اگر این احتمال برای همهٔ عناصر یکسان باشد (یعنی داشته باشیم : formula_4) داریم: formula_5 همان طور که محاسبه شد، در این حالت زمان میانگین به احتمال دسترسی به عناصر بستگی ندارد. در مورد جستجو در فهرستی با توزیع غیر یکنواخت دسترسی به عناصر، (حالتی که
در آن احتمال دسترسی به یک عنصر با عنصر دیگر متفاوت است) این زمان می تواند تا حد خوبی با تغییر کردن جایگاه های عناصر نسبت به هم کاهش داشته باشد؛ چرا که در آن حالت iهایی با مقادیر کمتر در احتمالات بزرگتر ضرب شده و (T(n در مجموع کمتر می شود. برای داشتن شهودی قوی تر از مطلب مذکور از مثال زیر استفاده می کنیم: در فهرست روبه رو، احتمال هر عنصر در مقابل آن نوشته شده است: A(0.1), B(0.2), C(0.4), D(0.3), E(0.1), F(0.5) زمان میانگین در حالتی که ترتیب عناصر با توجه به احتمال دسترسی آن ها تغییر نکرده باشد برابر خواهد بود با: formula_6 حال اگر فهرست بر اساس احتمال دسترسی عناصر سازمان دهی شود به طوری که عناصری با احتمال دسترسی بیشتر در سر فهرست قرار گیرند فهرست به صورت زیر در می آید: F(0.5), C(0.4), D(0.3), B(0.2), A(0.1), E(0.1) که زمان میانگین در این حالت به صورت مقابل محاسبه می شود: formula_7 همان طور که مشاهده شد زمان میانگین مورد نیاز در حالتی که عناصر بر اساس احتمال دسترسی به آن ها مرتب شده اند نسبت به حالتی که عناصر به صورت تصادفی در فهرست جای گرفته اند کاهش یافته است. به این ترتیب زمان میانگین مورد نیاز برای جستجوی
یک عنصر در حالت میانگین در فهرست خودسازمان دهنده نسبت به فهرست پیوندی کاهش داشته و این امر مزیتی برای فهرست خودسازمان دهنده محسوب می شود. بدترین حالت. بدترین حالت زمانی رخ می دهد که جستجوی عنصر انتهاییِ فهرست مد نظر ما باشد. در این حالت چه در فهرست معمولی و چه در فهرست خودسازمان دهنده با n عنصر نیازمند n مقایسه خواهیم بود. پس زمان اجرا در بدترین حالت، مستقل از نوع فهرست، از مرتبهٔ (O(n خواهد بود. احتمال رخداد بدترین حالت کم است اما این احتمال کم به منزلهٔ نادیده گرفته شدن این حالت نیست. در فهرست خودسازمان دهنده که عناصر بر اساس احتمال دسترسی آن ها سازمان دهی می شوند بدترین حالت همان حالتی است که عنصری که احتمال دسترسی به آن از بقیه کمتر است مورد جستجو قرار گرفته باشد که در این حالت به علت قرار گرفتن این عنصر در انتهای فهرست باید تمام فهرست پیمایش شود؛ لذا برای فهرستی با طول n به n مقایسه نیاز داریم. بهترین حالت. در بهترین حالت عنصری که احتمال دسترسی به آن بیشتر است مورد جستجو خواهد بود. این عنصر در فهرست خودسازمان دهنده در ابتدای فهرست قرار دارد و با انجام یک عمل مقایسه مشخص می شود؛ لذا مرتبهٔ زمانی جستجو در
این حالت (O(1 خواهد بود. روش های سازمان دهی عناصر. از آن جایی که در هنگام مرتب کردن عناصر در یک فهرست خودسازمان دهنده احتمال دسترسی به آن ها به طورکلی و از قبل مشخص نیست، روش های متفاوتی برای این سازمان دهی شکل گرفته است که در زیر به مهم ترین های آن ها پرداخته شده است: روش انتقال به جلو (MTF). در این روش عنصر مورد جستجو به سر فهرست حرکت داده می شود. مزیت ها: پیاده سازی این روش آسان است و نیاز به هیچ گونه حافظهٔ اضافی ندارد. همچنین این روش با عوض شدن عنصر مورد جستجو در یک الگوی درخواست سازگار است. معایب: یکی از عیوب این روش این است که هر عنصری که مورد جستجو قرار بگیرد، به سر فهرست منتقل می شود. حال اگر این عنصر، عنصری با کمترین احتمال دسترسی باشد (تعداد دفعات جستجوی آن عنصر در مجموعه ای از درخواست ها کمتر از باقی عناصر باشد)، قرار گرفتن آن در سر فهرست موجب می شود دسترسی به سایر عناصر کندتر صورت گیرد. همچنین، انتقال عنصر مورد جستجو در هر درخواست به ابتدای فهرست سبب می شود که اگر فهرستی در ابتدا در حالت بهینه قرار داشته باشد، جستجوهای مکرر سبب از بین رفتن آرایش بهینهٔ آن شوند. با انتخاب عنصر ۵ام آن عنصر به ابتدا
ی فهرست منتقل می شود: روش شمارش. در این روش تعداد دفعاتی که هر عنصر مورد جستجو قرار می گیرد شمرده می شود. بدین منظور برای هر عنصر متغیری به عنوان شمارنده در نظر گرفته می شود و مقدار این شمارنده با هر بار جستجوی خانهٔ نظیر آن افزایش می یابد. سپس تمام عناصر به طور غیر صعودی بر اساس مقدار شمارندهٔ خود مرتب می شوند که در نتیجه عناصری با میزان دسترسی بیشتر در سر فهرست قرار خواهند گرفت. مزیت ها: این روش به نسبت دیگر روش ها الگوی واقعی تری از جستجوهای صورت گرفته شده ارائه می دهد. معایب: از آن جایی که در این روش برای هر عنصر یک شمارنده نگهداری می شود، استفاده از این روش سبب مصرف حافظهٔ اضافی می گردد. همچنین سازگار نبودن این روش با ایجاد شدن تغییرات سریع در الگوهای دسترسی از دیگر معایب آن محسوب می شود. بدین معنی که اگر تعداد دسترسی ها برای عنصری که در فهرست قرار دارد و آن را A می نامیم ۱۰۰ باشد و این تعداد برای هر عنصر دیگری که در سر فهرست نیست و آن را B می نامیم ۴۰ باشد، اگر هم اکنون عنصر B عنصر جدید مورد جستجو باشد باید حداقل ۶۰ بار مورد جستجو قرار بگیرد تا بتواند عنصر سر فهرست قرار گرفته و سبب بهینه شدن فهرست شود.
اگر عنصر پنجم دو بار دیگر مورد جستجو قرار بگیرد با عنصر چهارم جابه جا می شود: روش جابه جایی. این روش شامل جابه جایی عنصر مورد جستجو و عنصر ماقبل آن است. بدین ترتیب هر عنصری که جستجو می شود در صورتی که عنصر ابتداییِ فهرست نباشد با عنصر پیش از خود جابه جا می شود تا اولویت آن افزایش پیدا کند. مزیت ها: این روش نیز همانند روش انتقال به جلو حافظهٔ اضافی مصرف نمی کند و همچنین پیاده سازی آن آسان است. علاوه بر آن در این روش عناصری با بیشترین میزان دسترسی به احتمال زیاد در ابتدای فهرست قرار خواهند گرفت. معایب: برای حرکت یک عنصر به سمت سر فهرست، نیازمند تعداد جستجوهای زیادی خواهیم بود و همیچنین این روش نیز به سرعت با تغییرات ایجاد شده در الگوی داده ها سازگاری پیدا نمی کند و حالت اولیهٔ آن حفظ می شود. دیگر روش ها. به دنبال تلاش های McCabe، پژوهش های زیادی برای پیدا کردن روش هایی شکل گرفت که هم بتوانند از سرعت روش انتقال رو به جلو سود ببرند و هم از دقت روش جابه جایی. در این راستا می توان الگوریتم بیتنر را نام برد که در واقع ترکیبی از دو الگوریتم فوق است. این الگوریتم به نحوی است که ابتدا روش انتقال رو به جلو اجرا می شود و
سپس برای سازمان دهی دقیق تر روش جابه جایی به کار گرفته می شود. روش های دیگری نیز وجود دارند که بر پایهٔ الگوریتم های بالا پس از هر n جستجو در فهرست یا n جستجوی پشت سر هم یک عنصر خاص فهرست و… شکل گرفته اند. الگوریتم هایی همانند تعویض با پدر یا انتقال به پدر نیز وجود دارند که سازمان دهی گره های مورد جستجو را بر اساس نزدیکی آن ها به عنصر سر فهرست انجام می دهند. دسته ای دیگر از الگوریتم ها مربوط به الگوهای جستجویی هستند که در آن ها در یک بازهٔ زمانی مشخص زیر مجموعه ای از فهرست با احتمال بیشتری مورد دسترسی قرار می گیرد و تغییرات عمدتاً در آن زیر مجموعه رخ می دهد. چنین الگوهای جستجویی دارای ویژگی منبع محلی هستند. این ویژگی همچنین نشان دهندهٔ دسترسی های وابسته است که به منزلهٔ این است که احتمال دسترسی به یک عنصر مشخص به احتمال دسترسی به عناصر مجاورش وابسته است. مثال از پدیده هایی که ویژگی منبع محلی را دارند در حوزهٔ علوم کامپیوتر فراوان است؛ مانند سامانه های پایگاه داده، مدیریت حافظه و سیستم های پرونده. برنامه های کاربردی مرتبط با فهرست خودسازمان دهنده. مترجمان زبان های برنامه نویسی همانند کامپایلرها و مفسرها از فه
رست های خودسازمان دهنده به منظور حفظ جدول نمادها در طول ترجمه و تفسیر کد اصلی برنامه استفاده می کنند. به علاوه فهرست های خودسازمان دهنده در شبکه های اطلاعاتی و عصبی و برنامه های خودتنظیم کننده نیز مورد استفاده واقع می شوند.
آلارما (به اسپانیایی: ¡Alarma!)، یک مجله مکزیکی به معنی زنگ خطر بود که توسط انتشارات رسید(Publicaciones Llegó) منتشر می شد. این مجله خبری به طور اختصاصی به موضوعاتی چون تصاویر گرافیکی، تصادفات رانندگی، قربانیان قتل و همچنین تصاویر زنان می پرداخت. در نهایت، این مجله به دلیل مرگ ویراستار آن دیگر چاپ نشد. پیشینه. آلارما برای اولین بار در ۱۷ آوریل ۱۹۶۳ چاپ شد و خیلی زود موفقیت به دست آورد. بین سال های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۱ چاپ آن به دلیل سانسور موقتاً متوقف شد و دوباره به کارش ادامه داد تا آن که در سال ۲۰۱۴ به طور کامل متوقف شد. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
نیم برج برآمده یک نیم برج نشسته و بسته شده بر کمر باروی قلعه یا بالای قلعه اربابی است که به ویژه در معماری آثار دوران قرون وسطی و اوایل دوران مدرن و به طور کلی از اوایل قرن ۱۴ تا ۱۸ میلادی رواج بسیار داشته است. گاهی از آن به عنوان برج نگهبانی هم استفاده می گردیده. نیم برج ها اغلب در گوشه و کنارهٔ استحکامات دیده می شدند. نیم برج ها به منزله فضای نگهبانی دیده بان ها برای پایش محیط پیرامون کارایی بسیار داشت.