Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حسین والامنش (زادهٔ – درگذشتهٔ ) نقاش و تندیس گر ایرانی-استرالیایی بود. وی از هنرمندان مکتب هنر نوگرا بوده است. تحصیلات. حسین والامنش در پانزده سالگی به هنرستان هنرهای زیبای پسران در تهران رفت. او دانش آموخته پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران در سال ۱۳۴۹ (خورشیدی) بود. وی هم چنین در سال ۱۳۵۶ در رشته هنرهای تجسمی از دانشگاه استرالیای جنوبی، فارغ التحصیل شد. نمایش "شهر قصه". در سال های ۱۳۴۶ و ۱۳۴۷ حسین والامنش از بازیگران نمایش "شهر قصه" اثر پرآوازه بیژن مفید بود. او کار هنری جدی خود را با بازی در نقش فیل «منوچهر، یا همان فیل» آغاز کرد. زندگی در استرالیا. حسین والامنش در سال ۱۳۵۲ به شهر پرت در استرالیا کوچ کرد. در هنگام زندگی در پرت، به پژوهش و کار با گروه های بومیان استرالیا پرداخت و با هنر و موسیقی آنها آشنا شد. و سپس ساکن شهر آدلاید در استرالیای جنوبی شد. حسین والامنش در ۲۵ دی ماه سال ۱۴۰۰ در خانه خود در همین شهر از دنیا رفت.
غلامرضا فرزین (زاده ۸ دی ۱۳۲۶ در تهران) سرتیپ دوم و استاد خلبان بالگرد تهاجمی بل ای اچ-۱ کبرا و سوپرکبرا هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران، رئیس ایمنی پرواز و معاون هوانیروز ارتش و پیش تر فرمانده پایگاه یکم رزمی هوانیروز در زمان جنگ ایران و عراق بوده است. معاون سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری تهران، معاون شرکت پشتیبانی و نوسازی هلیکوپترهای ایران «پنها» و کارشناس بررسی سوانح سازمان هواپیمایی کشوری ایران از سوابق خدماتی و غیرنظامی وی برشمرده می شود. و همچنین طراح و مجری بیشتر جایگاه های فرود هلیکوپتر بر روی سکوهای نفتی کشور و مراکز علوم پزشکی بوده است. او هم اکنون به عنوان کارشناس و مدرس ایمنی هوانوردی، مدیر ایمنی آوا سلامت، مجری یکپارچه اورژانس هوایی ایران است که به عنوان زیرساخت و بازوی هوانوردی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و سازمان اورژانس تشکیل شد. زندگی. غلامرضا فرزین در سال ۱۳۴۵ و همزمان با منصور ستاری و محمود خضرایی وارد دانشکده افسری ارتش شد و ۳ سال بعد با درجه ستوان دومی به عنوان دانشجوی نفر اول دوره در رسته مخابرات فارغ التحصیل شد. وی سپس وارد هوانیروز شد و جهت آموزش خلبانی هلیکوپتر به کشو
رهای ایتالیا و ایالات متحده آمریکا اعزام شد. وی دوره استاد خلبانی را در ایتالیا و دوره مدیریت ایمنی پرواز را نیز در مرکز فورت راکر، آلاباما هوانیروز ارتش ایالات متحده آمریکا با موفقیت سپری کرد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران به کرمانشاه منتقل شد و در مدت زمان جنگ ایران و عراق به عنوان رئیس گروه پروازی، معاون پایگاه و سپس فرمانده پایگاه یکم رزمی هوانیروز در کرمانشاه خدمت کرد. پایگاه یکم رزمی هوانیروز کرمانشاه با توجه به موقعیت استراتژیک، نقش مهمی در بسیاری از علمیات های هوایی و پشتیبانی از علمیات های زمینی ارتش در غرب کشور ایفا می کرد. خلبانانی همچون احمد کشوری و علی اکبر شیرودی از خلبانانی بودند که زیر نظر او در پایگاه یکم هوانیروز در کرمانشاه خدمت می کردند. فرزین پس از بازنشستگی مدتی به عنوان معاون رئیس سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری تهران فعالیت کرد و سپس به پیشنهاد سرتیپ احمد دادبین – فرمانده سابق نیروی زمینی ارتش و مدیرعامل وقت پنها - به شرکت پشتیبانی و نوسازی هلیکوپترهای ایران رفت و به عنوان معاون «پنها» در عملیات و ایمنی فعالیت کرد. وی همچنین مدتی به عنوان معاون مدیرعامل و مدیر ایمنی در سازمان
خدمات هلیکوپتری ایران «ساخه» - متعلق به وزارت نفت - فعالیت کرده است. غلامرضا فرزین استاد خلبان هلیکوپترهای کبری، بل ۲۰۵ و ۲۰۶، کارشناس ارشد ایمنی هوانوردی و کارشناس ریاضی کاربردی است و همچنین به عنوان کارشناس بررسی سوانح همواره با سازمان هواپیمایی کشوری همکاری کرده و در تمام این سالها به عنوان مدرس ایمنی هوانوردی در دوره های مختلف آموزشی برای خلبانان، مهندسین پرواز و مسئولین سکوهای نفتی حضور داشته است. جنگ ایران و عراق. غلامرضا فرزین در زمان آغاز جنگ ایران و عراق مدتی با درجه سروانی در اصفهان به عنوان معاون گردان و سرپرست «گردان تک» و مدتی نیز رئیس عملیات گردان سوم «تک» بود است. «گردان تک» در هوانیروز گردانی است که مسوولیت هلی کوپترهای بل ای اچ-۱ کبرا ۲۰۶ و ۲۰۵ را دارد. وی در «گردان تک» رئیس رکن سوم بوده و بعد از مدتی معاون گردان تک در اصفهان شده است. به این دلیل که در دوره قبل از انقلاب مدتی برای گذراندن دوره ایمنی پرواز به آمریکا اعزام و آموزش های لازم را کسب می کند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، رئیس ایمنی پرواز پایگاه اصفهان بوده و سپس به کرمانشاه منتقل و در آنجا به عنوان رئیس پرواز و سپس فرمانده پادگان هو
انیروز خدمت کرده است. او همچنین چندین بار به عنوان خلبان، علی صیاد شیرازی را جهت انجام شناسایی و طراحی عملیات های جنگ همراهی کرده است. غلامرضا فرزین پس از پایان جنگ به ستاد فرماندهی هوانیروز در تهران منتقل شد و پس از ترفیع به درجه سرتیپ دومی و با توجه به تخصص اش به عنوان رئیس ایمنی پرواز و معاون فرمانده هوانیروز ارتش انتخاب شد. وی پس از ۳۰ سال خدمت در ارتش کشور در سال ۱۳۷۵ بازنشسته شد. غلامرضا فرزین دربارهٔ ثبت تجربیات این جنگ برای استفاده نسل های بعدی گفته است «ارتش می توانست فعالیت های هوانیروز را ثبت و برای نسل جوان نگه دارد زیرا بسیاری از فعالیت ها و زحمات نیروهای ارتشی ثبت نشده است. سپاه از همان اولین جلسه برای برنامه ریزی های طراحی عملیات ها، دوربین و ضبط را به همراه داشت ولی در ارتش این گونه نبود و شاید از این بابت ارتش خیلی ضرر کرد. ای کاش ارتش هم مانند سپاه به ثبت و ضبط فعالیت ها می پرداخت تا برای نسل جوان و آینده که در بطن واقعه نبوده اند تجربه ارزنده ای باشد.» تألیف. از حدود سال ۱۳۸۸ خبرها حاکی از این بود که غلامرضا فرزین در حال تدوین کتاب «تاکتیک های پرواز با هلی کوپتر در مناطق جنگی» برگرفته از تج
ربیات خلبانان هوانیروز در دوران جنگ ایران و عراق است. وی در ۲۱ آذر ۱۳۸۹ گفته بود: دربارهٔ تدوین و نوشتن این کتاب با، جانشین هوانیروز صحبت شده و قرار است ملاقات های بیشتری بین ما انجام شود تا این کتاب به انتشار برسد. کتابی که به گفتهٔ او «این کتاب به تهدیدات خلبانان هلی کوپتر و وسیله پرنده شان در جنگ های منظم و غیر منظم (چریکی) می پردازد و نحوه مقابله با تهدیدات سلاح های سبک و جنگنده های دشمن را با توجه به تجربیات جنگ هشت ساله ایران و عراق و همچنین علم روز را در بر می گیرد.» در ۲۷ فروردین ۱۳۹۹غلامرضا فرزین، در گفت و گو با خبرنگار تسنیم اظهار داشت: کار تألیف و تدوین کتاب «تاکتیک های رزم با بالگرد در مناطق جنگی» پس از حدود یک دهه به پایان رسیده و ان شاءالله پس از هماهنگی با امیر فرماندهی محترم هوانیروز ارتش، این کتاب جهت استفاده خلبانان جنگنده منتشر شده و در اختیارشان قرار خواهد گرفت. وی همچنین در طول خدمت در جایگاه ریاست ایمنی پرواز، با تألیف، تدوین و ترجمه کتب و جزوات مختلف آموزشی با استفاده از تجارب شخصی و بهره گیری از منابع معتبر خارجی نقش مهمی در آموزش خلبانان و افسران فنی هوانیروز در به روز رسانی علم آنان
و کاهش سوانح داشته است که بسیاری از این منابع آموزشی همچنان در هوانیروز مورد استفاده قرار می گیرند. جایزه ها و نشان های افتخار. این بخش شامل نشان ها و جایزه های رسمی فرزین است که بر روی لباس همسان او نصب می شود ولی جایزه های غیرنظامی و غیررسمی را دربر نخواهد گرفت.
واحد ۱۰۰ (؛ ) یک تشکیلات تحقیقاتی ارتش امپراتوری ژاپن بود که با عنوان رسمی «کارگاه جنگی پیشگیری از بیماری ها در ارتش کوانتونگ» شناخته می شد و تمرکزش بر توسعهٔ سلاح های میکروبی در جنگ جهانی دوم بود. این واحد نظامی توسط «کمپئیتی» (پلیس نظامی ژاپن) اداره می شد و در روستای «موکوتان» در جنوب شهر چانگچون در مانچوکوئو واقع شده است. بین ۶۰۰ تا ۸۰۰ نفر در واحد ۱۰۰ کار می کردند. مأموریت. وظیفهٔ این واحد نظامی، انجام تحقیقات دربارهٔ بیماری هایی بود که از حیوانات ناشی می شوند. به دلیل آنکه بیشتر ارتش های آن روزگار، هنوز به اسب وابستگی زیادی بودند، ارتش امپراتوری ژاپن امیدوار بود راهی پیدا کند تا با بیمارکردن و کشتن اسب های دشمن، آن ها را فلج کند. آن ها همچنین می خواستند برخی بیماری های انسانی را توسط حیوانات، پخش کنند. پرسنل پیشین واحد ۱۰۰، اعتراف کرده اند که برخی از آزمایش های شان را بر روی انسان انجام می دادند. در عمل، «واحد ۷۳۱» مسئول توسعهٔ سلاح های میکروبی علیه انسان بود. واحد ۱۰۰ با آنکه کوچکتر از واحد ۷۳۱ بود، اما همچنان یک سازمان عظیم نظامی محسوب می شد. ظرفیتِ اسمیِ سالیانهٔ تولید میکروب در این واحد، ۱۰۰۰ کیلوگرم
سیاه زخم، ۵۰۰ کیلوگرم مشمشه و ۱۰۰ کیلوگرم قارچ زنگار بود که البته به سبب کمبود تجهیزات، هرگز به این سقفِ تولید نرسید. گروهبان ارشد «کازوئو میتومو» برخی از فعالیت هایشان در واحد ۱۰۰ را چنین شرح می دهد: «در حدود یک گرم هروئین را داخل مقداری هریسه ریخته و به یک شهروند چینی دستگیرشده دادم. پس از ۲۰ دقیقه از صرف این غذا، زندانی مذکور هوشیاری اش را از دست داد و حدود ۱۶–۱۵ ساعت در کما ماند تا جانش را از دست داد. ما می دانستیم که این میزان هروئین کشنده است؛ ولی فرقی برایمان نمی کرد که شخص زنده می ماند یا می میرد. من روی ۶–۵ زندانی آزمایش های مشابهی انجام دادم و تأثیر «پیچک کره ای» و «دانه های روغن کرچک» را روی آنها بررسی کردم. یک زندانی روسی آنچنان در اثر آزمایش های از پای درآمده بود که دیگر امکان آزمایش بر رویش وجود نداشت و «ماتسوئی» به من دستور داد تا با تزریق پتاسیوم سیانید او را بکشم. پس از تزریق، این زندانی درجا کشته شد. اجساد را گورستان احشامِ واحد ۱۰۰ دفن می کردیم.» رئیس واحد ۱۰۰، «یوجیرو واکاماتسو»، به «هیرازاکورا» دستور داده بود صدها گاو و گوسفند خریداری کرده و در چراگاه های مجاور مرز شوروی در شمال شرقی ناح
یهٔ «خایلار» (در مغولستان داخلی) رها کند تا در زمان مقتضی آن ها را از طریق انتشار هوابُرد آلوده کنند. آن ها امیدوار بودند که در صورت حملهٔ احتمالی اتحاد جماهیر شوروی، این احشام آلوده، با تماس به حیوانات اهلی دشمن، آن ها را مبتلا کرده و ذخایر غذایی دشمنان از بین برود. عوامل میکروبی. عوامل میکروبی زیر مورد آزمایش واقع شدند:
سارا جی (زاده ۱۴ نوامبر ۱۹۷۷) بازیگر و کارگردان پورنوگرافی اهل ایالات متحده آمریکا است. او از سال ۲۰۱۷ وارد تالار مشاهیر ای وی ان شده است.او همچنین از همسرش جدا شده است و اعلام کرده دوست ندارد با یک مرد باشد. او در مصاحبه ایی گفت: هرگز زن وفادار و متعهدی نبودم و در آن زمان با همسرم رابطه های جنسی چندنفره زیادی داشتیم و یک روز به همسرم گفتم ما باید از هم جدا شویم. چرا که دیگر من وارد صنعت پورن شده بودم و ما خیلی فرق کرده بودیم و او نمی توانست به نیاز من پاسخ دهد. او همچنین گفت: از این کار بسیار راضی ام و از آن لذت می برم و از وقتی وارد صنعت پورن شدم بسیار خوشانسی می آورم و دیگر قصد ازدواج ندارم. زندگی نامه. سارا جی پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان شروع به تحصیل در رشته روان شناسی در دانشگاه سینسیناتی کرد. او برای پرداخت هزینه تحصیل در دانشگاه، به عنوان یک رقصنده در یک بار مشغول به کار شد. بعداً او شروع به جستجوی کار کرد و به سرگرمی بزرگسالان علاقه مند شد و در سال ۲۰۰۱ در سن ۲۴ سالگی وارد صنعت پورن شد. بلافاصله پس از آن، او به لاس وگاس نقل مکان کرد و شروع به حضور در صنعت فیلم بزرگسالان کرد و تا به امروز بیش از ۱
۳۰۰ فیلم ساخت. او همچنین جنبه خود را به عنوان کارگردان توسعه داده است و تا به امروز ۸ فیلم فیلمبرداری کرده است. در سال ۲۰۱۷ او به تالار مشاهیر جوایز AVN معرفی شد.
ارطغرل کورک چو (؛ ؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل ترکیه و از اعضای «حزب دموکراتیک خلق های ترکیه» است.
واحد اِئی ۱۶۴۴ () یا به اختصار «واحد ۱۶۴۴» یک آزمایشگاه پزشکی و یکی از مراکز تصفیه آب بود که زیر نظر «دایره پیشگیری بیماری های اپیدمیک و تصفیه آب» شکل گرفت. این واحد در سال ۱۹۳۹ در نانجینگ تأسیس شد و از واحدهای اقماریِ «واحد ۷۳۱» محسوب می شد. یک محقق گمنام که ادعا می کرد وابسته به واحد ۱۶۴۴ بوده است، اظهار داشت این واحد به طور مرتب زنده شکافی بر روی انسان انجام می داد و همچنین افراد را با وبا، تیفوس و طاعون خیارکی آلوده می کرد. این محقق و خانواده اش هنوز در موردِ افشای نام واقعی اش، به نتیجه نرسیده اند.
یگان ۸۶۰۴ (؛ )، یکی از یگان های «دایره پیشگیری بیماری های اپیدمیک و تصفیه آب» ارتش ژاپن در جنوب چین بود. بنا به گفتهٔ بعضی، این یگان نظامی در دوران جنگ جهانی دوم و در جریانِ جنگ دوم چین و ژاپن (۱۹۴۵–۱۹۳۷) به طور پنهانی به تحقیقات دربارهٔ سلاح های بیولوژیک از طریقِ آزمایش های پزشکی بر روی انسان می پرداخت. مکان استقرار این یگان شهر گوانگ ژو در جنوب چین و مقر اصلی اش «دانشکدهٔ پزشکی ژونگ شان» بود. فرماندهٔ این یگان، یک پزشکِ ارتش به نام سرلشکر «ساتو شونجی» بود و ۸۰۰ پرسنل داشت: ۱۰۰ افسر رسمی (با پیشینهٔ پزشکی و علمی)، ۲۰۰ محقق علمی و پزشکی و ۵۰۰ سرباز و افسر غیررسمی. در سال ۱۹۹۴، «تیم چینی بررسی حقایق و مستندات حمله ژاپن به چین» وجود چنین یگانی را تأیید و اعترافات پرسنل پیشین و قربانیان آن را جمع آوری نمود. «شیگه رو مارویاما» یکی از پرسنل پیشین این یگان نظامی اظهار داشت یکی از آزمایش ها گرسنگی دادن به زندانیان تا زمان مرگ بود و تقریباً هر روز شاهد انجام عمل جراحی بر روی آنان بوده است.
چریتی (Charity) یک زبان برنامه نویسی تابعی خالص آزمایشی است که در دانشگاه کلگری بر اساس ایده های هاگینو تاتسویاس (Hagino Tatsuyas)، تحت نظارت رابین کاکت (Robin Cockett) ابداع شده است. چریتی کاملاً بر پایه نظریه رده ها استوار است. بدون توجه به تعامل با دنیای خارج، همهٔ برنامه های چریتی تضمین می شوند که یا به پایان رسیده یا فعال باقی بمانند. این زبان نوع های داده بازگشتی ترتیبی را می پذیرد، مانند نوع هایی که ممکن است در زبان ام ال یافت شوند، که نیاز دارند محدود باشند و نوع های داده هم بازگشت، که مجازاند به طور بالقوه نامحدود باشند. ساختار کنترلی برای کار بر روی نوع های داده بازگشتی، بازگشتی اولیه یا دگردیسی است و اولین ساختار کنترلی برای نوع های داده هم بازگشتی، هم بازگشتی اولیه یا اپومورفیزم است. هیچ کدام از ساختارهای کنترلی نمی تواند بر روی نوع دیگری عمل نماید، پس تمام دگردیسی ها از بین می روند و تمام اپومورفیزم ها پرحاصل اند.
متروی تفلیس () سیستم قطارشهری زیرزمینی در تفلیس، گرجستان است. این مترو که در سال ۱۹۶۰تأسیس شده است دارای ۲ خط، ۲۲ ایستگاه و ۲۷٫۱ کیلومتر طول است.
جایزهٔ اراسموس جایزهٔ سالانه ای است که توسط هیئت مدیره بنیاد اراسموس به اشخاص یا مؤسساتی داده می شود که مشارکت استثنایی در فرهنگ، جامعه یا علوم اجتماعی در اروپا یا بقیهٔ دنیا داشته باشند. این جایزه یکی از برجسته ترین جوایز اروپاست. جایزهٔ اراسموس به یاد دسیدریوس اراسموس انسان گرای هلندی دورهٔ رنسانس نامگذاری شده است. جایزه و مدال. از سال ۲۰۱۵ جایزه شامل۱۵۰٬۰۰۰ یورو و مدالی است که در سال ۱۹۹۵ توسط برونو نینابر فان ایبن طراحی شده است. مراسم. مراسم اعطای جایزه معمولاً در کاخ سلطنتی آمستردام برگزار شده و توسط حامی بنیاد (از سال ۲۰۱۵ شاه ویلم-الکساندر) اهدا می شود. طیف گسترده ای از فعالیت های علمی و فرهنگی در سراسر مراسم اهدای جایزه اراسموس با همکاری دیگر سازمان های علمی و فرهنگی سازماندهی می گردد. این فعالیت ها شامل:سخنرانی ها، کنفرانس ها، کارگاه ها، نمایشگاه ها، اجرای رقص، موسیقی، تئاتر و دیگر فعالیت های آموزشی می گردد. مقاله ای در مورد برندهٔ جایزه و کارش هم منتشر می شود. جایزه اولین بار در سال ۱۹۵۸ داده شد. تا سال ۲۰۱۵ در طول ۵۳ سال جمعاً ۷۳ جایزه داده شده است. زمینه هایی که در آن جایزه اراسموس داده می شود، تو
سط هیئت مدیره بنیاد مشخص می شود. قبل از پیشنهاد فرد برنده یک کمیتهٔ مشورتی با متخصصان هلندی و خارجی مشورت کرده و سپس برندهٔ نهایی توسط هیئت مدیره مشخص می گردد. پژوهشگران جوان. هدف جایزهٔ اراسموس تشویق پژوهشگران جوان نیست. با این حال از سال ۱۹۸۸ مؤسسه پرمیوم اراسمیانوم، در رشته های علوم انسانی و علوم اجتماعی برای پروژه های دکترا که به طور استثنایی کیفیت بالایی داشته باشند، «جوایز مطالعاتی» داده است.
جوایز اِسلَمی یا اِسلَمی اَواردز مراسمی در کمپانی دبلیودبلیوئی است که در آن همچون مراسم های جایزه اسکار و جایزه گرمی جوایزی تحت عنوان "جایزه اِسلَمی" به کشتی گیران حرفه ای و گزارشگران و مفسران وهمینطور به منیجرها داده می شود. این مراسم تاکنون دوازده بار برگزار شده که دو بار اول آن در سالهای ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ بود. بعد از وقفه ای هفت ساله، این مراسم در سال ۹۴ دوباره بازگشت و در یک قسمت ویژه برنامه "دبلیودبلیواِف مِینیا" پخش شد. برگزاری این مراسم در سال های ۹۶ و ۹۷ (به شکل یک ضیافت) ادامه یافت. بار دیگر این مراسم دچار وقفه ای طولانی شد تا اینکه دبلیودبلیوئی آن را دوباره در سال ۲۰۰۸ بازگرداند (اینبار به این صورت که جوایز در قسمتی از برنامه "راو" و در خلال مسابقات اهدا می شدند و هم اکنون هم به همین صورت است). جایزه اهدایی به شخص برنده، تندیسی است از یک کشتی گیر که آن دیگری را بر روی دستان خود بلند کرده است. جوایز اسلمی ۲۰۱۵. این رویداد در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۵ و در مجموعه ورزشی تارگت سنتر شهر مینیاپولیس ایالت مینه سوتا برگزار شد.
محمدحسنِ ناصرالدینِ صاحب الزمانی (زادهٔ ۱۳۰۹)، پژوهشگر، مؤلف، مترجم و اسپرانتیست ایرانی در جهانِ زبان اسپرانتو است. او دکتری تخصصی روان شناسی دارد. بنیانگذار اولین اداره بهداشت روانی در ایران هم زمان با آغاز کار بخش بیماری های روانی در دانشکده پزشکی، دانشگاه تهران(سال 1329)، وزارت بهداری نسبت به سامان دهی وضع بهداشت روانی کشور علاقه مندی بیشتری نشان داد؛ ولیکن به علت اندک بودن تعداد روان پزشکان و نبود فرد متخصصی که بتواند به طور تمام وقت در رأس چنین اداره ای خدمت نماید، عملی کردن این تصمیم به تعویق می افتاد. تا این که دکتر ناصرالدین صاحب الزمانی، که دوره عالی روان شناسی بالینی را در آلمان طی کرده بود به ایران بازگشت و با دعوت وزارت بهداری از ایشان برای احراز مقام ریاست و پذیرفتن ایشان در خرداد ماه سال ۱۳۳۸ اداره بهداشت روانی در وزارت بهداری گشایش یافت. اولین پژوهش همه گیرشناسی اختلالات روانی در ایران نخستین پژوهش همه گیرشناسی اختلالات روانی در ایران از طریق اداره بهداشت روانی، به ریاست دکتر صاحب الزمانی، با سرپرستی دکتر باش (مستشار عالی بهداشت روانی از سازمان جهانی بهداشت) و با همکاری گروه روان پزشکی دانشگاه
شیراز و رئیس اداره آمار وزارت بهداری ابتدا در سال ۱۳۴۲ در چند روستای ناحیه مرودشت استان فارس و سپس در سال های ۱۳۴۸ و ۱۳۴۹ به ترتیب در چند روستای استان خوزستان و شهر شیراز انجام گرفت. سوابق اسپرانتویی. دکتر صاحب الزمانی، عضو افتخاری انجمن جهانی اسپرانتو (از سال ۱۹۸۳) و مؤلف کتاب "زبان دوم" (خودآموز زبان جهانی اسپرانتو) است؛ این اثر برای چندین دهه به عنوان مهم ترین کتاب آموزشی اسپرانتو به زبان فارسی شناخته شده است. صاحب الزمانی تنها ایرانی است که در فهرست صد اسپرانتیست برجستهٔ جهان قرار گرفته است. از جمله دیگر تألیفات مهم اسپرانتویی صاحب الزمانی می توان به ترجمهٔ دیوان حافظ به زبان اسپرانتو (در همکاری با نامزد نوبل ادبیات، ویلیام الد) و همین طور کتاب "ادبیات امید" (نخستین کتاب فارسی که به طور اختصاصی به تاریخ و ترجمهٔ گزیدهٔ ادبیات اسپرانتو پرداخته است) اشاره داشت. خلق موج سوم جنبش اسپرانتو در ایران. صاحب الزمانی توانست در دههٔ پنجاه شمسی، موج تازه ای از جنبش اسپرانتو در ایران را ایجاد کند (موسوم به "موج سوم جنبش اسپرانتو در ایران"). وی با برگزاری کلاس های آموزشی اسپرانتو در دانشگاه تهران، الهام بخش تدریس "واحد
اختیاری زبان اسپرانتو" در مهم ترین دانشگاه های ایران شد. دیگر تألیفات در شاخه های علوم انسانی. صاحب الزمانی افزون بر زبان جهانی اسپرانتو، در حوزه های متعدد دیگری نیز تألیفاتی ارزنده بر جای گذاشته است که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره داشت:
چارچوب اروپایی مشترک مرجع: یادگیری، آموزش، ارزیابی که به CEFR یا ’"CEF"' مختصر می شود راهنمائیست که برای توصیف دستاوردهای یادگیران زبانهای خارجی در اروپا و به طور فزاینده ای در کشورهای دیگر نیز، به کار گرفته میشود. هدف از ایجاد CEFR. هدف از ایجاد CEFR ایجاد یک چهارچوب مشترک و استاندارد برای اندازه گیری مهارت و دانش زبانی افراد است. این چهارچوب به سازمانها و مؤسسات مختلف کمک می کند بدون نیاز به سنجش مجدد، از توانائیهای زبانی افراد (بویژه مهاجرین و درخواست کنندگان تحصیلی) آگاه شوند. CEFR مهارتهای زبانی را به چهار بخش مجزا تقسیم می کند: دریافت (شنیدن و خواندن)، ساخت (صحبت کردن و نوشتن)، تقابل (کلامی یا نوشتاری) و تبدیل (ترجمه کلامی یا نوشتاری). یک زبان آموز می تواند ترکیبی متفاوت از هر یک از این مهارت ها را داشته باشد. اما برای نشان دادن ساده مهارت های کلی زبان از حروف C2, C1, B2, B1, A2, A1 استفاده می شود. جدول سطح مهارت ها در چهارچوب CEFR. جدول زیر به صورت خلاصه میزان مهارت زبان مورد نیاز برای کسب هر سطح را نشان می دهد. طبیعتا هر قدر از سطح A1 به سمت C2 حرکت کنید میزان توانایی های درخواستی بالاتر می رود.
رضا میرزایی (زادهٔ ۲۶ فروردین ۱۳۷۵) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست وینگر راست و دفاع راست برای باشگاه فوتبال چادرملو بازی می کند. عملکرد باشگاهی. سپاهان. رضا میرزایی که پرورش یافته آکادمی باشگاه فوتبال سپاهان بود توانست با درخشش در رده جوانان به تیم اصلی سپاهان راه پیدا کند. از مهم ترین لحظات وی با سپاهان می توان به گل زیبای وی به السد قطر اشاره کرد. فولاد خوزستان. وی پس از چندسال بازی در تیم سپاهان با موافقت امیرقلعه نویی سرمربی وقت با قراردادی قرضی به فولاد پیوست و پس از یک فصل پوشیدن پیراهن فولاد، علی رغم درخواست فولاد برای جذب قطعی رضا میرزایی دوباره با قراردادی ۳ ساله سپاهان بازگشت. استقلال. رضا میرزایی که سابقه گلزنی به استقلال را داشت، در سال های قبل نیز رسانه ها گمانه زنی هایی دربارهٔ پیوستن وی به استقلال داشتند و از شرایط خود در سپاهان راضی نبود در نهایت در ۱۰ تیر ۱۴۰۱ به استقلال پیوست رضا میرزایی در بازی هفته بیست و دوم لیگ برتر ۰۲–۱۴۰۱ درحالی که استقلال یک بر صفر از گل گهر عقب بود در دقیقه ۷۶ به بازی رفت و توانست ورق را به نفع استقلال برگرداند، ابتدا با یک گل زیبا بازی را به مساوی کشاندو سپس
با کسب کردن یک پنالتی و گل شدن پنالتی توسط کوین یامگا سه امتیاز بازی را کسب کنند، رضا توانست ستاره استقلال در آن بازی باشد و استقلال را در کورس قهرمانی نگه دارد. وی در جریان بازی استقلال و تراکتور در هفته آخر لیگ برتر ۰۲–۱۴۰۱ دلیل چرخش زانو دچار مصدومیت شد و پس از بررسی ها مشخص شد که رباط صلیبی وی پاره شده و استقلال رضا میرزایی را تا نیم فصل لیگ برتر ۰۳–۱۴۰۲ در اختیار نداشت. در ادامه این فصل به دلیل مشکلات لیست بازیکنان استقلال نتوانست برای استقلال به میدان برود و فقط در تمرین های این تیم شرکت داشت. ملوان (سربازی). رضا میرزایی در سال ۱۴۰۳ برای گذراندن دوران سربازی به ملوان بندر انزلی پیوست.
سید ضیاء مرتضوی (متولد ۱۳۳۷ در اشکذر)، از استادان حوزه علمیه و پژوهشگر مسائل دینی است. تحصیلات و فعالیت ها. او دروس حوزوی را در مقطع دروس خارج فقه و اصول نزد شبیری زنجانی، شیخ جواد تبریزی، عبدالله جوادی آملی، یوسف صانعی، حسینعلی منتظری خوانده و در فلسفه و عرفان شاگرد حسن زاده آملی، جوادی آملی و یحیی انصاری شیرازی بوده است. مرتضوی به همراه سروش محلاتی از منتقدان جدی مصباح یزدی می باشند. رسانه های گروه های اصول گرا (مانندپایگاه خبری تحلیلی صراط) او را به همراه سروش محلاتی و صانعی از حامیان جنبش سبز در قم می داند.مرتضوی در پنجمین دوره مجلس خبرگان رهبری برای کسب کرسی این مجلس از استان یزد نامزد شد. اما توسط شورای نگهبان ردصلاحیت شد. مرتضوی دانشیار پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی است سوابق. وی در سال ۱۳۸۵به عنوان پژوهشگر برتر در حوزه دین انتخاب شد.
روزبه گیلاسیان (۱۳۵۸ در گرگان -)، نویسندهٔ چپ گرای آثار فلسفی است. گیلاسیان در آثارش با نگاهی فلسفی به وضعیت سیاسی و اجتماعی جامعهٔ ایران می پردازد و جوانب گوناگون آن را نقد می کند. وی دانش آموختهٔ رشتهٔ عمران از دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی در مقطع کارشناسی، و رشتهٔ فلسفه ی علم از دانشگاه شریف در مقطع کارشناسی ارشد است. اغلب کتاب های وی از جمله انسان ماه بهمن (جستاری در سیاست های تربیتی از انقلاب ۵۷ تا امروزه) که در آن به تحلیل تحول سیاست های کنترلی زندان ها و دانشگاه ها روی زندانیان و دانشجویان پرداخته است، موفق به کسب مجوز چاپ از سوی وزارت ارشاد نشده و به صورت مستقل و اینترنتی انتشار یافته اند. گیلاسیان به خاطر جلسات کتابخوانی منظمی که به اتفاق همسرش در منزل خود با عنوان «پاتوق گرگان» ترتیب می دادند به اقدام علیه امنیت کشور متهم و به یک سال حبس تعزیری محکوم شد و از ۲ بهمن ۱۳۹۶ در زندان امیرآباد گرگان به سر می برد. دستگیری و زندان. روزبه گیلاسیان در تاریخ ۲۳ آذرماه ۱۳۹۴ به همراه الهه سروش نیا در گرگان و در منزل مسکونی شان بازداشت شدند. این دو نویسنده طی تنها تماس تلفنی که با بستگان خود داشتند، خبر دادند که
در بازداشت اطلاعات سپاه هستند. کانون نویسندگان ایران نیز، طی روزهای گذشته با انتشار اطلاعیه ای به بازداشت این دو نویسنده اشاره و اعتراض کرده است. این دو نهایتاً در تاریخ ۹ دی ماه ۱۳۹۴ آزاد شدند. گیلاسیان دربارهٔ اتهام خود، به تشکیل «پاتوق گرگان» اشاره کرده و نوشته است که دادگاه انقلاب گرگان او را به دلیل «تشکیل شبه جمعیت پاتوق گرگان» به اقدام علیه امنیت کشور متهم و در دادگاه به پنج سال حبس و با یک درجه تخفیف به دو سال حبس محکوم کرده است. دادگاه تجدید نظر در نهایت این حکم را به یک سال کاهش داده است. گیلاسیان در نهایت از روز ۲ بهمن ۱۳۹۶ برای اجرای این حکم به زندان امیرآباد گرگان رفت. «پاتوق گرگان» جلسات کتاب خوانی منظمی بود که گیلاسیان در منزل شخصی خود در گرگان برگزار می کرد. گیلاسیان پیش از رفتن به زندان، کتابی با عنوان «"از تعقیب تا زندان"» در رابطه با جرایم سیاسی و امنیتی در ایران، روند رسیدگی به آن ها و حقوق متهمان و محکومان با تکیه بر تجربهٔ خودش نوشت که این کتاب پس از به زندان رفتنش در اینترنت منتشر شد.
کیت میشل (; – ) یک بازیگر سینما، و تئاتر بریتانیایی استرالیایی تبار بود. وی بین سال های ۱۹۵۱ تا ۲۰۱۰ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به خانه پوشالی، روز یادبود، هفت دریا به کاله، فریب کاران و هنری هشتم اشاره کرد.
باریشال (به لاتین: Barisal) یک شهر در بنگلادش است که در ناحیه باریشال واقع شده است. خصوصیات. باریشال ۵۸ کیلومترمربع مساحت و ۳۲۸٬۲۷۸ نفر جمعیت دارد و ۱٫۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کاوه لاجوردی (متولد ۱۳۵۰) مترجم و پژوهشگر ایرانی فلسفه و منطق است. آثار او عمدتاً در حوزهٔ منطق و فلسفه تحلیلی است. زندگی. لاجوردی دورهٔ کارشناسی ریاضیات محض را در دانشگاه صنعتی شریف و کارشناسی ارشد این رشته را در دانشگاه تهران گذراند. سپس به کانادا رفت و دورهٔ دکتری فلسفه را در دانشگاه تورنتو با نگارش رساله ای دربارهٔ موجهات (به راهنمایی آنجان چاکراوارتی) در سال ۲۰۰۸ به پایان برد. پس از آن مدتی عضو هیئت علمی پژوهشگاه دانش های بنیادی بود. گویا همکاری پژوهشگاه با او به دلیل وبلاگ نویسی اش متوقف شد. او در سال های ابتدای دههٔ ۱۳۹۰ چند بار در مؤسسه پنجره حکمت و مؤسسه پرسش تدریس کرده است. لاجوردی در وبلاگ خود و نیز در مجموعه مقالاتی در روزنامه شرق به نقد برخی رویه های آکادمیک در ایران پرداخته است. او همچنین در مناظره با بیژن عبدالکریمی در دانشگاه مفید (اردیبهشت ۱۳۹۰) به دفاع از فلسفه تحلیلی در برابر فلسفه قاره ای پرداخت. او در سال ۱۴۰۰ برای ترجمهٔ جستاری در خصوص فاهمه ی بشری برگزیدهٔ کتاب سال ایران شد، اما در اعتراض به سانسور این جایزه را نپذیرفت. او برادر هاله لاجوردی است.
انجان چاکراوارتی فیلسوف تحلیلی و استاد فلسفه دانشگاه نوتردام است. او دوره دکتری را در دانشگاه کمبریج گذراند و مدتی در دانشگاه تورنتو تدریس می کرد. عمده آثار او در حوزه فلسفه علم، متافیزیک و معرفت شناسی است.
لئونارد "لنی" آبراهامسون (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل ایرلند است. جوایز و نامزدی ها. جایزه اسکار جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی جشنواره کن جایزه ستلایت
بووینگتن () یک پادگان نیروی زمینی بریتانیا می باشد که در شهرستان دورست، انگلستان واقع شده است. این پادگان در سال ۱۸۹۹ تأسیس شده است.