Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د از این رو می پذیرد تا به کمک کوتوله ها بیاید تا تورین سپر بلوط پادشاهی جدش ثرور را پس بگیرد. شخصیت. در توصیف اسماگ گفته شده که «او اژدهایی بسیار حریص، نیرومند و پلید است» تالکین در وصف شخصیت اسماگ گفته است که او باهوش است می تواند سخن بگوید از تعریف و تمجید و چاپلوسی نسبت به خودش خوشش می آید و از این که بیلبو از او تعریف می کند لذت می برد. او قدرت هیپنوتیزم دارد به این صورت که هر بار که بیلبو در چشمانش نگاه می کند چشمانش برق می زند و باعث می شود بیلبو حتی هنگامی که به کمک حلقه ناپدید شده تحت تأثیر قرار بگیرد و احساس کند که باید حقیقت را دربارهٔ خودش به اژدها بگوید. این توصیفات کمابیش در فیلم نشان داده شده است.
کوه های مه آلود در رشته داستان های جی. آر. آر. تالکین رشته کوه اصلی و مهمی در سرزمین میانی است و یکی از نشانه های جغرافیایی این سرزمین است. نام های دیگر این رشته کوه چندان شناخته شده نیست اما عبارتند از: هیتائگلیر که در زبان سینداری به معنی خط اوج مه است همچنین به این رشته کوه برج های مه نیز گفته می شود. طول این رشته کوه نزدیک به ۱۴۴۰ کیلومتر است. موقعیت. کوه های مه آلود در شمال از کارن دوم تا دُل باران در جنوب کشیده شده است؛ و سدی جداکننده از ناحیه های مختلف سرزمین میانی از جمله اریادور و روانیون است. بیشتر بخش شمالی این رشته کوه از کارن دوم تا کوه گونداباد است که به نام کوه های آنگمار شناخته می شود. کوه گونداباد جایی بود که "دورین" از آن به پاخاست اما بعدها تبدیل به زیستگاه اورک ها شد. کوه گرام زیستگاه دیگر اورک ها بود که از این منطقه دور نبود. کوه گونداباد در سمت شرق رشته کوه بود که عملاً به بخش غربی کوه های خاکستری پیوند خورده بود. فاصلهٔ استراتژیک میان این دو منطقهٔ کوهستانی ۱۰ مایل است. پادشاهی کوتوله ها در سرزمین میانی در خزد-دوم یا موریا بود که در مرکز رشته کوه قرار داشت. سه بلندی اصلی کوه های موریا ع
بارت بودند از: "کارادهراس" (شاخ قرمز و گذرگاه هایش)، "سلبدیل" و "فانوئیدُل" (سر ابری). در زیر "سلبدیل" بخش اصلی خزد-دوم قرار داشت که از جملهٔ آن "راه پلهٔ بی پایان" بود که به دست کوتوله ها ساخته شده بود و کوهپایه را به نوک قله پیوند می داد.
مدیا پلیر کلاسیک نرم افزاری برای پخش صوت و تصویر در مایکروسافت ویندوز می باشد و شامل دو نسخه سینمای خانگی (MPC-HC) و نسخه سیاه و سفید (MPC-BE) است که به وسلیه آن می توان فرمت های مختلف را اجرا و پخش نمود. این برنامه یکی از محبوبترین و قوی ترین نرم افزارها در زمینه پخش فایل های صوتی و تصویری می باشد . از دیگر کاربردهای این نرم افزار پخش آسان زیرنویس برای فیلم ها است. امکانات. مدیا پلیر کلاسیک با ظاهر ساده خود تقریباً توانایی پخش همه فرمت ها را دارد. و در سال 2011 به عنوان سومین نرم افزار محبوب پخش فیلم انتخاب شد.
کروموزوم ۶ (انسان)، در کنار کروموزوم های دیگر، یکی از ۲۳ جفت کروموزوم در بشر است. انسان ها به روال معمول دو نسخه از این کروموزوم را دارند. کروموزوم ۶ دارای بیش از ۱۷۰ میلیون جفت باز (اجزای تشکیل دهندهٔ دی ان ای) است و این نشان دهندهٔ بین ۵٫۵ و ۶ درصد از کل دی ان ای در سلول های انسان است. این رقم شامل ژن های مجموعه سازگاری بافتی اصلی است؛ که در برگیرندهٔ بیش از ۱۰۰ ژن مرتبط با واکنش ایمنی، و ایفای نقش حیاتی در پیوند عضو شناخته شده است. شناسایی هویت ژن ها در هر کروموزوم یکی از زمینه های فعال در پژوهش های ژنتیکی است. پژوهش گران از روش های مختلفی برای پیش بینی تعداد ژن در هر کروموزوم استفاده می کنند، از این رو، شمار تخمینی ژن ها در هر کروموزوم همیشه یک سان نیست. دانشمندان بر این باورند که کروموزوم ۶ به احتمال زیاد در بر گیرندهٔ بین ۲۰۰۰ و ۲۰۵۷ ژن است. بر پایهٔ پژوهش ۲۰۰۳ که به طور کامل از توالی پروتیینی سرتاسر کروموزوم ۶ صورت گرفته، نتیجهٔ شناسایی ۱۵۵۷ ژن و ۶۳۳ توالی شبه ژن گزارش شده است.
آمپول های لورنزینی یک سری اندام های حسی اند که شبکه ای از مجاری پر شده از نوعی مادهٔ ژلاتینی را در خود دارند. این نوع اندام های حسی در غضروف ماهیانی همچون کوسه، پرتوماهی و موش ماهی دیده می شود البته غضروفی استخوانانی مانند طناب ماهی و ماهیان خاویاری هم از این اندام برخوردارند. این اندام نخستین بار از سوی استفانو لورنزینی در سال ۱۶۷۸ شناسایی شد. روش کار. این آمپول ها می توانند میدان الکتریکی در آب یا به طور دقیق تر اختلاف پتانسیلی که در سطح منافذ روی پوستشان ایجاد شده را تشخیص دهد. هر آمپول یک لایه سلول دارد که در اثر جریان الکتریکی برانگیخته می شوند و از سلول های پشتیبان جدا شده اند. سلول ها به گونه ای به هم پیوند خورده اند که هیچ نشت جریانی رخ ندهد. در سطح سلول های دریافت کننده مجراهای کلسیم یا پتاسیم با کلسیم فعال شده وجود دارد. کوسه ها نسبت به دیگر جانداران نسبت به میدان الکتریکی حساس ترند و می توانند ردپای را که برابر است با ولت اندازه گیری شده در یک آمپول یک سانتیمتری را حس کنند. ماهیچه های جانداران هنگام حرکت میدان الکتریکی تولید می کند و کوسه می تواند این میدان را درک کند. کوسه ها می توانند با این آمپو
ل ها تغییرات دمای آب را هم تشخیص دهند.
علم سیاست علمی (SoSP) یک منطقه تحقیقاتی میان رشته ای در حال ظهور است که به دنبال توسعه مدل های نظری و تجربی از سرمایه گذاری علمی است. این پایه و اساس علمی می تواند برای کمک به دولت و جامعه به طور کلی، تصمیم های مدیریت تحقیق و توسعه را با ایجاد و سازماندهی خیلی دقیق علمی بهتر سازد، این پایه و اساس کمی از سیاست گذاران و پژوهشگران ممکن است تأثیرات سرمایه گذاری مهندسی و علمی کشور را ارزیابی کند، در خود را از پویایی شناسی بهبود بخشند، و نتایج را به احتمال زیاد ارزیابی کنند. مثال هایی از پژوهش در مدل های سیاست علمی برای درک کردن تولید علم، کیفی، کمی و روش های محاسباتی برای تخمین تأثیر علم و فرایندهایی برای انتخاب از نمونه های علوم دیگر. تلاش فدرال SOSP. دولت فدرال ایالات متحده آمریکا مدت زیادی است که طرفدار SOSP بوده است. در سال ۲۰۰۶، در پاسخ به دفتر چالش سیاست علم و فناوری، دکتر جان اچ ماربورگر برای یک «علم سیاست علمی» کمیته فرعی شورای ملی علم و فناوری در جامعه، علوم اقتصادی و رفتاری (SBE) یک گروه کار بین سازمانی در علم سیاست علمی (ITG) به عنوان بخشی از فرایند مشورتی داخل کمیته فرعی خدمت می کند. در سال ۲۰۰۸، SOSP
ITG توسعه یافت و علم سیاست علمی را منتشر شد: یک نقشه راه پژوهش فدرال، که تلاش لازم برای توسعه بلند مدت یک علم سیاست علمی، و این نقشه راه به جامعه SOSP معرفی شد. کار بعدی(ITG) به وسیله سوالات مطرح شده در نقشه راه و مراحل عمل توسعه داده شده در کارگاه هدایت شده است. علاوه بر این از سال ۲۰۰۷، بنیاد ملی علوم، در حمایت از تحقیقات دانشگاهی برای پیشبرد این زمینه، کمک های مالی از علم علم و برنامه سیاست نوآوری (SciSIP). پژوهش SciSIP تلاش های فدرال SOSP را به وسیله فراهم کردن ابزارهای جدید با ارتباط فوری با سیاست گذاران حمایت و کامل می کند. علم علم و برنامه سیاست نوآوری. علم علم و برنامه سیاست نوآوری(SciSIP) در بنیاد علمی ملی در سال ۲۰۰۵ در پاسخ به یک تماس از جان ماربورگر برای یک «جامعه علمی متخصص» بای مطالعه علم سیاست علمی تأسیس شد. این برنامه سه هدف عمده دارد: پیشرفت شواهد مبتنی بر علم و تصمیم گیری سیاست نوآوری، و اعمال نفوذ تجربه کشورهای دیگر. بین سال های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱، بالای یک صد و سیصد جایزه در ۵ دوره از بودجه ایجاد شد. برندگان این جوایز شامل اقتصاد دانان، جامعه شناسان، دانشمندان علوم سیاسی و روانشناسان که به خوبی
دانشمندان این حوزه بودند. برخی از این جوایز در حال حاضر نتایجی در قالب مقالات، سخنرانی ها، نرم افزار و توسعه داده هستند.
استفانو لورنزینی (زادهٔ ۱۶۵۲، تاریخ مرگ نامشخص) پزشک و آبزی شناس ایتالیایی، اهل فلورانس است که پزشکی را در پیزا و بعد در بیمارستان سن فلورانس ماریا نوئوآ از استادانی همچون فرانچسکو ردی و نیلز ستی اینسن فراگرفت. او با دوک نشین بزرگ توسکانی دچار اختلاف شد و چندین سال را به همراه برادرش لورنزو لورنزینی که ریاضیدان مشهوری بود در زندان به سر برد. مشاهدات او دربارهٔ کوسه ها در ۱۶۷۸ در فلورانس منتشر شد که نشان از مطالعهٔ عمیق او در زمینهٔ کالبدشناسی و فیزیولوژی داشت. شناخته شده ترین کشف او آمپول های لورنزینی است که به نرم آبشش داران کمک می کند تا میدان های الکترومغناطیسی را حس کنند. این اندام ها در جلوی سر جانور قرار دارد و شامل مجراهایی پر از ماده ای ژلاتینی ویژه است.
گِئورگ کرایزِل (۲۰۱۵–۱۹۲۳) منطق دانی اتریشی-بریتانیایی بود. عمدهٔ شهرتِ او در منطق ریاضی بابت پژوهش هایش در نظریهٔ برهان است. کرایزل مدتی در دانشگاه کیمبریج تحصیل و مدتی تحقیق می کرده است. لودویگ ویتگنشتاین در زمانی او را، از میان کسانی که شخصاً ملاقات کرده بوده است، تواناترین فیلسوفی معرفی کرده که ریاضی دان هم هست. کرایزل در دانشگاه استنفورد و مؤسسه مطالعات پیشرفته در پرینستون نیز اشتغال داشته است. او در ۱۹۶۶ به عضویت انجمن سلطنتی انتخاب شد. کرایزل از دوستان نزدیک فرانسیس کریک بود. یکی از رمان های آیریس مرداک نیز به او تقدیم شده است.
سعید فاطمی (۱۳۰۳–۱۳۹۵) خواهر زاده حسین فاطمی وزیر امور خارجه دولت ملی مصدق و منشی مخصوص دکتر محمد مصدق بود. تحصیلات. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در اصفهان به گذراند و توانست دو لیسانس در رشته های حقوق و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران دریافت کند سپس دوره دکترا را در دانشگاه تهران در رشته زبان و ادبیات فارسی پایان رساند و همزمان دکترای ادبیات تطبیقی را از دانشگاه سوربن پاریس دریافت کرد. فعالیت ها. سعید فاطمی در زمینه های گوناگونی فعالیت کرد از عضویت در جبهه ملی، تدریس در دانشگاه تا روزنامه نگاری. دانشگاهی. سعید فاطمی با توجه به مدارک دانشگاهی در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران در گروه ادبیات تطبیقی مشغول به کار شد. او بعد از آزادی برای تدریس به دانشکده ادبیات برگشت اما مأمور به خدمت دانشکده پزشکی دانشگاه تهران شد. چند سال بعد با کوشش دکتر علی اکبر سیاسی، به دانشکده ادبیات بازگشت و به تدریس درس «میتولوژی یونان و رم» پرداخت و تنها متخصّص این درس در آن سالها شد. امّا پس از چند سال تدریس به جرم فعالیت های سیاسی برای همیشه از دانشگاه تهران اخراج شد تا اینکه بعد از انقلاب امکان بازگشت او به دانشگاه میسر گردید اما با ت
وجه به تفاوت نگاه او با جو حاکم درخواست بازنشستگی کرده و دیگر در دانشگاه تهران فعالیتی نکرد. سیاسی. فعالیت های سیاسی سعید فاطمی با همکاری و همراهی او با دایی اش حسین فاطمی و نگارش مقالات در روزنه باختر امروز شروع شد و سپس با انتخاب او به سمت منشی مخصوص دکتر مصدق برای دادگاه لاهه و شورای امنیت ادامه یافت. او از جمله افرادی بود که در روز کودتای ۲۸ مرداد به همراه دکتر فاطمی در منزل مصدق حضور داشت. یکی از کارهای او که باعث خشم محمدرضا شاه و هواداران او شد این بود که پس از کودتای ۲۵ مرداد و فرار شاه در روزهای ۲۶ و ۲۷ مرداد به اتفاق دکتر فاطمی به کاخ سلطنتی رفت و به دستور وی یکایک اتاقها را مهر و موم نمود. سعید فاطمی به همراه ناصرخان قشقایی و کاظم قطب ازجمله افرادی بود که در مخفی شدن دکتر حسین فاطمی نقش عمده داشت و در ایامی که او مخفی بود نقش رابط فاطمی را ایفا می کرد. سعید فاطمی پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ ابتدا به اعدام و سپس به ده سال زندان محکوم شد. پس از آزادی از زندان در دانشگاه ادبیات دانشگاه تهران به تدریس پرداخت. سپس به دلیل عضویت و فعالیت در جبهه ملی در سال های ۱۳۴۲ دوباره دستگیر شد. او عضو هیئت مؤسس جبهه
ملی ایران و شورای مرکزی در اوایل دهه چهل بود. جستارهای وابسته. فیلم مستند خاطرات منشی دکتر محمد مصدق در دادگاه لاهه
استیون آگ (؛ زادهٔ ) بازیگر کانادایی - آمریکایی است. وی در کلگری آلبرتا زاده شد و حرفه بازیگری را با حضور در فیلمی برای هیئت ملی فیلم کانادا آغاز نمود و پس از آن در صحنه های گوناگونی حضور داشت. آگ بیشتر تمرکز خود را بر حرفه ورزشی قرار داده بود اما به دلیل آسیب بدنی از ادامه این هدفش بازماند. پس از اینکه به نیویورک رفت فعالیت خود را در نمایش های تلویزیونی مانند قانون و فرمان، نیویورک ۹۱۱ و چند نمایش و صداپیشگی آغاز نمود. پس از مدتی فاصله گرفتن از حرفه خود مدتی را برای ساخت خانه ای صرف نمود. آگ توسط شرکت راک استار گیمز برای صداگذاری و ثبت حرکت شخصیت ترور فیلیپس در بازی ویدئویی اتومبیل دزدی بزرگ ۵ استخدام شد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به وست ورلد و مردگان متحرک و بهتره با ساول تماس بگیری اشاره کرد.
انقلاب رومانی (به )، که همچنین به عنوان انقلاب کریسمس () نیز شناخته می شود، به دوره ای از ناآرامی های مدنی در رومانی در دسامبر ۱۹۸۹ گفته می شود که بخشی از انقلاب های ۱۹۸۹ در چندین کشور گوناگون جهان بود. انقلاب رومانی در شهر تیمیشوارا آغاز گشت و به زودی در سراسر کشور گسترش یافت، که در پایان منجر به محاکمه و اعدام سردبیر حزب کمونیست رومانی، نیکلای چائوشسکو و همسرش النا چائوشسکو شد و به ۴۲ سال حکومت کمونیستی در رومانی پایان داد. این انقلاب همچنین منجر به آخرین حذف یک حکومت مارکسیست-لنینیست در یک کشور عضو پیمان ورشو شد و تنها انقلابی بود که با خشونت رهبری یک کشور را سرنگون و اعدام کرد. بر پایه برآوردها، بیش از یک هزار نفر کشته و هزاران نفر دیگر زخمی شدند. پیش زمینه. به دنبال جنگ جهانی دوم، رومانی در سال ۱۹۴۷ تحت حوزهٔ نفوذ شوروی قرار گرفت و حکومت کمونیستی پیاده سازی شد. هنگامی که در آوریل ۱۹۶۴ رومانی از نفوذ شوروی جدا شد، نیکلای چائوشسکو در همان سال رهبری کشور را بر عهده گرفت. تحت چیرگی او، رومانی کاهش مختصری از سرکوب داخلی را تجربه کرد که منجر به تصویری مثبت هم در داخل و هم در غرب شد. در میان تنش های اوایل دههٔ
۱۹۸۰، اعتراضات نخستین در شهر تیمیشوارا توسط اقلیت مجاری صورت گرفت که پاسخی به تلاش حکومت برای اخراج لاسلو توکش، کشیش کالوینیست مجاری بود. در پاسخ، رومانیایی ها به دنبال برکناری چائوشسکو و تغییر دولت با توجه به رویدادهای مشابه گذشته در کشورهای همسایه بودند. پلیس مخفی همه جاحاضر کشور، سکوریتاته، که یکی از بزرگ ترین ها در کشورهای بلوک شرق بود، برای دهه ها عامل اصلی سرکوب مخالفت های مردمی بود و به طور پشت سرهم و خشونت آمیز اختلافات سیاسی را خنثی می کرد و در نهایت ثابت شد که نمی تواند جلوی شورش در حال ظهور و بسیار مرگبار و موفقیت آمیز مردم را بگیرد. ناخوشی اجتماعی و اقتصادی مدتی در جمهوری سوسیالیستی رومانی به ویژه در سال های ریاضت اقتصادی دههٔ ۱۹۸۰ وجود داشت. اقدامات ریاضتی تا حدی توسط چائوشسکو برای بازپرداخت بدهی های خارجی کشور طراحی شد. اندکی پس از یک سخنرانی عمومی ناموفق توسط چائوشسکو در پایتخت بخارست که برای میلیونها رومانیایی از تلویزیون دولتی پخش شد، اعضای درجه یک ارتش به اتفاق آرا از حمایت از دیکتاتور خارج شدند و از معترضان حمایت کردند. شورش، خشونت خیابانی و کشتار در برخی شهرهای رومانی در طول کمابیش یک هفته
منجر به فرار دیکتاتور رومانی در کنار همسرش از شهر در ۲۲ دسامبر شد. فرار از دستگیری با خروج عجولانه از طریق هلیکوپتر، این زوج را هم به عنوان فراری و هم مجرم جنایات متهم به تصویر کشید. آن ها سپس در تیرگوویشته اسیر شدند و در یک محاکمه صحرایی، به جرم نسل کشی، آسیب به اقتصاد ملی و سوءاستفاده از قدرت برای کنش های نظامی ضد مردم رومانی محاکمه شدند. آنها به تمام اتهامات وارده مجرم شناخته شدند، به اعدام محکوم شدند و بلافاصله در روز کریسمس ۱۹۸۹ اعدام شدند و آخرین افرادی بودند که در رومانی محکوم به اعدام شدند، زیرا مجازات اعدام بلافاصله پس از انقلاب لغو شد. چندین روز پس از فرار چائوشسکو، نبردها و جنگ های خیابانی میان سربازان انقلابی و سکوریتاته های پشتیبان چائوشسکو ادامه یافت. بیمارستان های بخارست نزدیک به هزاران غیرنظامی را درمان می کردند. به دنبال یک اولتیماتوم، بسیاری از اعضای سکوریتاته در ۲۹ دسامبر تسلیم شدند با این تضمین که محاکمه نخواهند شد. نارضایتی ها. نارضایتی حاکم در بین مردم رومانی خود را با انتشار نامه ای از سوی شش کمونیست سابق به نمایش گذارد. این نامهٔ انتقادی که یکی از امضا کنندگان آن کورنلیو مانسکو، رئیس
سابق مجمع عمومی سازمان ملل بود، در روز ۱۰ مارس ۱۹۸۹ در روزنامهٔ نیویورک تایمز منتشر شد. نویسنده این نامه سیلویو بروکان بود که رهبر ایدئولوژیک «جبههٔ نجات ملی» محسوب می شود. پیش از این نیز به هنگام کنگرهٔ چهاردهم حزب کمونیست رومانی، نامه ای از سوی همین جبهه منتشر شد که از اعضای کنگره خواسته بود نیکلای چائوشسکو، رهبر حزب را از کار برکنار کنند. ناآرامی های تیمیشوارا. آتش انقلاب رومانی در شهر کوچک مرزی، تیمیشوارا برافروخته شد. این شهر قبلاً هم شاهد ناآرامی هائی بود که توسط نیروهای امنیتی سریعاً در نطفه خفه شده بود. در این شهر، لاسلو توکس، کشیش وابسته به کلیسای رفورمیستی مجارستان روز ۱۰ دسامبر سال ۱۹۸۹، زیر فشار مسوولان حکومت کمونیستی اعلام کرد که ناگزیر به مهاجرت است. او مأموران امنیتی را به نفوذ در کلیسا و به مداخله در امور دینی و معنوی متهم کرده بود. این کشیش گمنام می گفت: «مردمی که در نخستین ساعات گرد آمدند از اعضا کلیسای خود ما بودند، اما بعد، ساعت به ساعت بسیاری از مردم شهر فارغ از باپتیست، ارتدکس، مجار و کاتولیک بودنشان و فارغ از کیش و آیین و ملیتشان به ما پیوستند». روز بعد مسئولان حکومتی از جمله شهردار، به
کلیسای کشیش توکس آمدند و از اجتماع کنندگان خواستند که پراکنده شوند. معترضان، آنان را هو کردند و تمامی راه های مجاور کلیسا را بستند. آن ها فریاد می زدند: آزادی! آزادی! به گفتهٔ لاسلو توکس، مردم انگیزهٔ اولیهٔ اعتراض شان را از یاد برده و دیگر خواستار سرنگونی نظام بودند. چائوشسکو در تهران. در حالی که ساعت ۱۰ صبح روز ۱۷ دسامبر سال ۱۹۸۹ ژنرال استانکولسکو در شهر تیمیشوارا وضعیت فوق العاده اعلام کرد، نیکلای چائوشسکو رهبر رومانی در تهران در حال نهادن دسته گل بر قبر روح الله خمینی بود. در همان روز ارتش و نیروهای سازمان امنیت، سکوریتاته، بر روی مردم در تیمیشوارا آتش گشودند که ۵۸ نفر کشته و ۹۲ نفر زخمی شدند. روز ۱۹ دسامبر وقتی چائوشسکو از تهران بازگشت در پیامی تلویزیونی ناآرامی ها را کار عوامل و جاسوسان خارجی دانست. دو روز بعد ۱۵ قطار با ۲۰ هزار نفر از اعضای «گارد وطن» که از طرفداران چائوشسکو محسوب می شدند، مسلح به چماق و میله های آهنی بسوی شهر تیمیشوارا روانه شدند. به آن ها گفته شده بود که «مجارها کنترل شهر را برعهده گرفته اند». وقتی که آن ها در مرکز شهر با ۱۵۰ هزار تظاهرکننده روبرو شدند، در پایان آن روز با این خبر به
شهرهای خود بازگشتند که «دولت فریب شان داده است». سخنرانی چائوشسکو. در ۲۱ دسامبر، در حالی که ۱۱۰ هزار نفر در مرکز شهر بخارست جمع شده بودند، چائوشسکو خطاب به آنان مثل همیشه از پیشرفت های سوسیالیستی سخن راند. در حالی که در آغاز مردم عکس العملی نسبت به این سخنان از خود نشان ندادند، ناگهان جو تغییر کرد و او با هو کردن های مردم و شعار «مرگ بر دیکتاتور» روبرو شد. او که بهت زده شده بود، بدون هیچ برنامهٔ از پیش تعیین شده ای نخست ۱۰۰ لی بر حقوق کارگران افزود. همسر چائوشسکو، النا که در کنارش ایستاده بود به کمکش شتافت و به او گفت: «با مردم صحبت کن، با مردم صحبت کن». چائوشسکو نیز در عکس العمل به وضعیت در میدان به مردم می گفت: «آرام باشید، آرام باشید.» در روز ۲۲ دسامبر چائوشسکو در نشست کمیتهٔ مرکزی خبر «خودکشی» وزیر دفاع که «خیانت او برملا شده بود» را به اطلاع اعضا رساند، برداشت مردم و نظامیان این بود که وزیر دفاع به دلیل امتناع از سرکوب و کشتار مردم به قتل رسیده است. حوالی ساعت نه و نیم صبح مرکز بخارست مملو از تظاهرکنندگان شده بود. ساعت ۱۰ صبح تلویزیون وضعیت فوق العاده برای کشور اعلام کرد و تجمع بیش از ۵ نفر را غیرقانونی
اعلام کرد. چائوشسکو با اعلام مرگ وزیر دفاع، ویکتور استانکولسکو (Victor Stănculescu) را به وزرات دفاع منصوب کرد. استانکولسکو، چائوشسکو را متقاعد کرد که با هلیکوپتر کاخ ریاست جمهوری را ترک کند. استانکولسکو همچنین بدون مشورت با چائوشسکو به نیروهای نظامی دستور داد که به پادگانهای خود برگردند. هنگامی که مردم به کاخ ریاست جمهوری حمله کردند، نیروهای تحت امر استانکولسکو از خود مقاومتی نشان ندادند. استانکولسکو با اجتناب از اجرای دستورهای چائوشسکو، در حالی که همچنان فرمانده نیروهای نظامی بود، نقشی کلیدی در انقلاب رومانی ایفا کرد. چائوشسکو یک بار دیگر هم تلاش کرد که با سخنرانی از بالکن ساختمان ریاست جمهوری مردم را به آرامش دعوت کند، اما جمعیت خشمگین تلاش او را ناموفق گذاشتند و در همین حال عده ای وارد کاخ ریاست جمهوری شده و تلاش کردند تا خود را به بالکن برسانند. ساعت ۱۱ و ۲۰ دقیقه روز ۲۲ دسامبر هلی کوپتری بر بام کاخ ریاست جمهوری نشست و در حالی که مردم به درون ساختمان رخنه کرده بودند، چائوشسکو و همسرش موفق به فرار شدند. در عصر همان روز، استانکولسکو، از میان گروه های متعددی که برای پرکردن خلاء قدرت تلاش می کردند، گروه سیا
سی زیر نظر ایون ایلیسکو (Ion Iliescu) را انتخاب کرد تا مورد حمایت قراردهد. ساعت ۱۳ رادیو و تلویزیون به دست مردم افتاد و میرسا دنیسکو شاعری که در حبس خانگی بسر می برد در یک سخنرانی خبر فرار دیکتاتور را اعلام کرد. یک ساعت بعد ایون ایلیسکو خبر تشکیل «جبهه نجات ملی» را اعلام کرد. فرار و اعدام چائوشسکو. سرگرد مالوتان خلبان هلی کوپتری که چائوشسکو و همسرش با آن موفق به فرار شدند، پس از اینکه آگاه شد در پایتخت انقلاب شده است، آن ها را به بهانه اینکه بزودی مورد حمله پدافند هوائی قرار خواهند گرفت، در نزدیکی اتوبان شماره هفت پیاده کرد. محافظان چائوشسکو جلوی دو اتومبیل را گرفتند تا از اتومبیلشان استفاده کنند. راننده اتومبیل دوم که یک دوچرخه ساز بود به آن ها اطمینان داد که اداره دفع آفات نباتی مخفیگاه خوبی برای آن ها خواهد بود. رئیس اداره این دو را به انباری در این اداره برد و در انبار را قفل کرد و سپس به پلیس اطلاع داد. پس از آن نیروهای ارتش به فرماندهی افسری به نام دینو، چائوشسکو و همسرش را به پادگان تارگوویستر منتقل کردند. سرگرد مالوتان خلبان هلی کوپتر در سال ۱۹۹۵ پس از برخورد هلیکوپترش به سیم هوایی برق فوت کرد. دینو ب
ه طور نامعلومی فوت کرد. در روز ۲۴ دسامبر «جبههٔ نجات» تصمیم به محاکمه چائوشسکو گرفت. فردای آن روز دادگاه نظامی تشکیل و چائوشسکو در آن به اعدام محکوم شد. ساعت ۳ بعد ازظهر همان روز حکم به اجرا درآمد و دو روز بعد فیلم اجرای حکم از تلویزیون پخش شد. دولت جدید. پس از رفتن چائوشسکو، حال و هوای جمعیت در میدان کاخ جشن گونه شد، شاید حتی بیشتر از دیگر کشورهای سابق بلوک شرق، به دلیل خشونت های اخیر. مردم گریه می کردند، فریاد می زدند و به یکدیگر هدیه می دادند، عمدتاً به این دلیل که این زمان نزدیک به روز کریسمس بود، تعطیلی که برای مدت طولانی در رومانی سرکوب شده بود. اشغال ساختمان کمیته مرکزی همچنان ادامه داشت. مردم نوشته های چائوشسکو، پرتره های رسمی و کتاب های تبلیغاتی او را از پنجره ها بیرون انداختند و قصد داشتند آن ها را بسوزانند. آن ها همچنین بلافاصله حروف عظیمی را که کلمه "کمونیست" را در شعار "زنده باد حزب کمونیست رومانی!" تشکیل می داد، از روی سقف کندند. دختری جوان بر بام ساختمان ظاهر شد و پرچمی را تکان داد که نشان ملی از آن کنده شده بود. در همان زمان، در فرودگاه بین المللی اوتوپنی بخارست، درگیری های شدیدی بین نیروهایی
که برای مقابله با یکدیگر فرستاده شده بودند، جریان داشت. به آن ها گفته شده بود که قرار است با تروریست ها مقابله کنند. در ساعات اولیه صبح، نیروهایی که برای تقویت امنیت فرودگاه اعزام شده بودند، هدف تیراندازی قرار گرفتند. این نیروها پایگاه نظامی ا.م. ۰۸۶۵ کامپینا بودند و به دستور ژنرال ایون روس، فرمانده نیروی هوایی رومانی، به آنجا فراخوانده شده بودند. این درگیری منجر به کشته شدن هشت غیرنظامی و چهل سرباز شد. کامیون های نظامی اجازه ورود به محوطه فرودگاه را داشتند و از چندین ایست بازرسی عبور کردند. و اما پس از گذر از آخرین ایست بازرسی، از جهات مختلف مورد تیراندازی قرار گرفتند. یک اتوبوس غیرنظامی نیز در جریان تیراندازی هدف قرار گرفت. پس از پایان درگیری، سربازان بازمانده توسط نیروهای مستقر در فرودگاه اسیر شدند، زیرا به نظر می رسید که نگهبانان فرودگاه آن ها را وفادار به رژیم چائوشسکو می دانستند. درگیری و خشونت های ادامه دار. هنوز هیچ مدرک علمی ای وجود ندارد که نشان دهد نیروهای قابل توجهی وفادار به رژیم سابق بوده اند. بلکه، درگیری ها و خشونت هایی که پس از فرار چائوشسکو ادامه یافت، بیشتر به دلیل تبادل آتش اشتباهی میان مر
دم و نیروهای مسلح تلقی می شود. هیچ شواهد علمی ای وجود ندارد که نشان دهد واحدهای امنیتی علیه انقلاب جنگیده اند. منشأ این روایت را می توان در سخنرانی سرهنگ دوم میهای لوپوی در تاریخ بیست و یافت. در این سخنرانی، او ادعا کرد که تنها نیروهای امنیتی (سکوریتاته) تا پیش از ۲۲ دسامبر به سمت معترضان شلیک کرده اند و از آن ها خواست که به ارتش بپیوندند. این سخنان باعث شد که مسئولیت کشته شدن معترضان به گردن نیروهای امنیتی (سکوریتاته) بیفتد، در حالی که هم ارتش و هم نیروهای امنیتی (سکوریتاته) پیش از ۲۲ دسامبر به سوی معترضان شلیک کرده بودند. بیشتر قربانیان در بازه زمانی ۲۲ تا ۲۵ دسامبر کشته شدند. در روز ۲۲ دسامبر، گروه کوچکی از افراد که بعداً هسته اصلی جبهه نجات ملی (Frontul Salvării Naționale, FSN) را تشکیل دادند، خواستار بسیج گسترده مردم برای دفاع از ایستگاه تلویزیونی شدند. این فراخوان باعث شد که نیروهای ارتش، گاردهای میهن پرست (چه در لباس نظامی و چه غیرنظامی) و شهروندان مسلح برای محافظت از ایستگاه تلویزیونی گرد هم آیند. بعدتر در همان شب، اعلام شد که یک کاروان از نیروهای ضدتروریستی به سمت مرکز تلویزیونی در حرکت است. این ادعا
صحت نداشت، اما جو متشنج و پراضطرابی که از زمان فرار چائوشسکو شکل گرفته بود، شدت بیشتری پیدا کرد. صحنه های درگیری های شدید مسلحانه در این دوره شامل ساختمان های تلویزیون، رادیو و تلفن بود، همچنین Casa Scânteii (مرکز رسانه های چاپی کشور، که امروزه با نام "خانه مطبوعات آزاد" (Casa Presei Libere) فعالیت می کند) و اداره پست در منطقه درومول تابری (Drumul Taberei) از دیگر مکان های درگیری می توان به میدان کاخ (محل ساختمان کمیته مرکزی، اما همچنین شامل کتابخانه مرکزی دانشگاه، موزه ملی هنر در کاخ سلطنتی سابق، و سالن کنسرت آتنا رومانا (Ateneul Român)، دانشگاه و میدان دانشگاه (یکی از تقاطع های اصلی شهر)، فرودگاه های اوتوپنی و بنسا (Otopeni و Băneasa)، بیمارستان ها و وزارت دفاع اشاره کرد. در طول شب ۲۲-۲۳ دسامبر، ساکنان بخارست در خیابان ها ماندند، به ویژه در مناطقی که مورد حمله قرار گرفته بودند، در حال مبارزه (و در نهایت پیروز شدن، به قیمت بسیاری از جان ها) با دشمنی فراری و خطرناک. با سردرگمی ارتش به دلیل دستورات متناقض، درگیری های واقعی رخ داد و بسیاری از تلفات واقعی به جا گذاشت. در ساعت ۲۱:۰۰ روز ۲۳ دسامبر، تانک ها و چند
واحد شبه نظامی برای حفاظت از کاخ جمهوری وارد شدند. در همین حال، پیام های حمایت از سرتاسر جهان به سوی رومانی سرازیر می شد از فرانسه (رییس جمهور فرانسوا میتران) از اتحاد جماهیر شوروی ( دبیر کل میخاییل گورباچوف) ، از مجارستان (حزب سوسیالیست مجارستان) از دولت جدید آلمان شرقی (در آن زمان دو آلمان هنوز به طور رسمی وحدت نیافته بودند) از بلغارستان (پیتر ملادنوف، دبیرکل حزب کمونیست بلغارستان) و از چکسلواکی (لاستیسلاو آدامک، رهبر حزب کمونیست چکسلواکی و واسلاؤ هاول، نویسنده مخالف، رهبر انقلاب و رئیس جمهور آینده جمهوری چک) ، وزیر خارجه چین و از ایالات متحده (رئیس جمهور جورج هربرت واکر بوش) و از کانادا (نخست وزیر برایان مالرونی) و از آلمان غربی (وزیر امور خارجه هانس دیتریش گنشر) و از ناتو (دبیرکل مانفرد ورنر) و از بریتانیا (نخست وزیر مارگارت تاچر) و از اسپانیا، اتریش، هلند، ایتالیا، پرتغال، ژاپن ، دولت یوگسلاوی سوسیالیستی فدرال و جمهوری مولداوی. در روزهای بعد، حمایت های مادی به دنبال حمایت های معنوی آمد. مقادیر زیادی غذا، دارو، پوشاک، تجهیزات پزشکی وسایر کمک های انسانی به رومانی ارسال شد. در سراسر جهان، مطبوعات صفحات کامل