Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ن محصول از سری رایانه های آمستراد بود که در ایالات متحده آمریکا به فروش می رفت. در آن زمان بازار آمریکا نسبت به رایانه های تولید شده توسط شرکت های اروپایی روی خوشی نشان نمی داد. در پایان ۱۹۸۵ این مدل در خط تولید اروپا قرار گرفت و جایگزین مدل CPC664 گردید. قیمت پایه این سیستم ۶۹۹ دلار آمریکا/۲۹۹ پوند انگلیس/۱۵۹۸ مارک آلمان به همراه یک نمایشگر مونوکروم یا ۷۹۹ دلار/۳۹۹ پوند/۲۰۹۸ مارک به همراه یک نمایشگر رنگی تعیین شد. در سال ۱۹۹۰ مدل جدیدی با نام 6128plus در خط تولید شرکت آمستراد جایگزین این مدل گردید و تولید CPC6128 متوقف گردید. مدل های پلاس آمستراد. در سال ۱۹۹۰ و در پی تغییرات انجام شده در بازار رایانه های خانگی، شرکت آمستراد تصمیم به نوسازی و احیای مدل CPC گرفت و اقدام به معرفی سری جدیدی با برچسب «پلاس» (PLUS) یا +CPC نمود. هدف اصلی انجام بهبودهای زیاد بر روی سخت افزار مدل های CPC بود که از نظر توانایی قابل رقابت با محصولات هم عصر خود باشد و همچنین قابلیت ساپورت مدیای کارتریج را داشته باشد. این محصول جدید دارای سه مدل مختلف بود: 464plus، 6128plus و کنسول بازی خانگی GX4000. نکته ای که در مدل های پلاس مشاهده می
شد این بود که کلمه مخفف CPC از نام مدل های جدید آمستراد حذف شد. یکی از بهبودهای مهم این سری، جبران کمبودهای سری CPC در زمینه بازی های رایانه ای بود. سخت افزار ویدئویی بهبود یافته این سری، اجازه تولید اسپرایت های سخت افزاری، لغزش نرم صفحه های گرافیکی، پلت رنگ توسعه یافته و قابلیت نمایش حداکثر ۳۲ رنگ هم زمان از ۴۰۹۶ رنگ را به سازندگان بازی می داد. سخت افزار صوتی پیشرفته آن هم قابلیت ایجاد افکت های پیچیده صوتی را دارا بود. بهبودهای دیگر سخت افزاری این سری شامل پشتیبانی از جوی استیک های آنالوگ، چاپگرهای ۸ بیتی و کارتریج های رام به ۴ مگابیت می شدند. یکی از اهداف سری «پلاس» قابلیت سازگاری کامل نرم افزاری با مدل های CPC بود. جهت جلوگیری از اشتباهات سهوی و ناخواسته از تداخل سخت افزاری با نرم افزارهای قدیمی مدل CPC، این سری از مکانیسم ناشناخته ای استفاده می کرد که قابلیت های بهبود یافته سخت افزاری آن فقط هنگامی فعال می گردید که نرم افزار مورد نظر، آن ها را از سیستم درخواست می نمود. با وجود بهبودهای سخت افزاری، در زمان لانچ سری «پلاس»، سخت افزار آن تقریباً قدیمی و از رده خارج به حساب می آمد که باعث عدم جذب کاربران معم
ولی و تولیدکنندگان نرم افزار به این مدل گردید، زیرا در همان زمان سیستم های ۱۶ بیتی در بازار وجود داشتند و تولیدکنندگان به سمت آن ها رفته بودند و در نتیجه سری «پلاس» تبدیل به مدل شکست خورده آمستراد شد و در نهایت تولید این سری بعد از مدت کوتاهی پس از شروع تولید، در همان سال (۱۹۹۰) متوقف گردید. مدل های 464plus و 6128plus. دو مدل 464plus و 6128plus جهت جایگزینی مدل های قدیمی CPC464 و CPC6128 تولید شدند. با وجود طراحی جدید مدل های پلاس، آن ها وجوه مشترکی با مدل های قدیمی داشتند: 464plus مجهز به ۶۴ کیلوبایت حافظه رَم و یک گرداننده کاست، مدل 6128plus نیز دارای ۱۲۸ کیلوبایت حافظه و یک گرداننده ۳ اینچ فلاپی دیسک بود. هر دو مدل دارای یک جعبه (کیس) مشترک و شبیه مدل قدیمی CPC6128 بودند. به جهت سازگاری عملیات پردازش تصویری و الکترومغناطیسی، کانکتورهای مدل قبلی با کانکتورهای میکرو-ریبون جایگزین شدند. این کانکتورها قبلاً نیز در رایانه مدل CPC6128 اشنایدر آلمان استفاده شده بودند. نتیجه این تغییرات، عدم سازگاری طیف وسیعی از سخت افزارهای جانبی مدل های CPC با این سری شد. مدل 6128plus فاقد سوکت برای اتصال گرداننده نوار کاست خارج
ی بود. سری «پلاس» فاقد تراشه رام بر روی مادربورد می باشد و در نتیجه مدل های 464plus و 6128plus، ثابت افزار داخلی ندارند. در عوض شرکت آمستراد ثابت افزار این دو مدل را با استفاده از رام افزودنی و به صورت کارتریج (شامل برنامه لوکوموتیو بیسیک) عرضه کرد. این تغییرات علاوه بر اینکه باعث کاهش قیمت در هنگام تولید سخت افزار این سری شده بود، یک مکانیسم حفاظتی ضد کپی نیز در این مدل ها ایجاد کرده بود (عدم وجود ثابت افزار در داخل رایانه، امکان کپی نرم افزار و بازی را برای این سری غیرممکن می کرد). ثابت افزار این سری «نسخه ۴» بود که به دلیل تفاوت ساختاری با نسخه قبلی، باعث ایجاد مشکلاتی در اجرای برخی از نرم افزارهای سری CPC گردید که شرکت آمستراد برای رفع این مشکل، ثابت افزار «نسخه ۳» مدل CPC6128 را به صورت یک کارتریج جداگانه به بازار عرضه کرد. هر دو مدل 464plus و 6128plus در سپتامبر ۱۹۹۰ به صورت عمومی معرفی شدند. قیمت پیشنهادی اولیه این مدل ها عبارت بود از: ۱۹۹۰ فرانک فرانسه با نمایشگر مونوکروم و ۲۹۹۰ فرانک با نمایشگر رنگی برای مدل 464plus و ۲۹۹۰ فرانک با نمایشگر مونوکروم و ۳۹۹۰ فرانک با نمایشگر رنگی برای مدل 6128plus مدل G
X4000. این مدل که از سری «پلاس» رایانه های آمستراد می باشد، قرار بود به عنوان یک کنسول بازی های ویدئویی خانگی وارد این بازار شود که البته بسیار ناموفق و دارای عمر کوتاهی بود. خصوصیات سخت افزاری این کنسول مشابه سری پلاس است که البته صفحه کلید و بخش ذخیره اطلاعات در این مدل حذف گردیده است. مدل های ویژه و همسان. مدل CPC472. در سال ۱۹۸۵، دولت اسپانیا برای ورود رایانه های "بدون کلید ñ و حافظه کمتر از ۶۴ کیلوبایت" مالیات تعیین کرد. برای حل این مشکل، شرکت توزیع کننده رایانه های آمستراد در اسپانیا (به نام ایندسکامپ، که بعداً به نام آمستراد اسپانیا تغییر نام داد) اقدام به تولید مدل ویژه ای به نام CPC472 نمود که در واقع یک نسخه بهبود یافته از مدل CPC464 است. تفاوت این مدل در یک بورد کوچک اضافه شده به سیستم است که شامل یک تراشه رام مدل CPC664 و یک تراشه ۸ کیلوبایتی حافظه است که البته به صورت الکترونیکی به دستگاه متصل نیست و در نتیجه برای سی پی یو دستگاه نیز در دسترس نمی باشد. هدف اصلی این کار افزایش مجموع حافظه دستگاه به ۷۲ کیلوبایت بود تا از مشکل مالیاتی کشور اسپاتیا رهایی یابد. یک ماه پس از عرضه مدل CPC472، شرکت آمستر
اد کلید ñ را به مدل CPC464 اضافه کرد و پس از برداشته شدن تعرفه از مدل های ۶۴ کیلوبایت، تولید مدل CPC472 کاملاً متوقف شد. مدل KC compact. سیستم KC compact (به معنی "کامپیوتر کوچک") یک مدل همسان از سری رایانه های آمستراد سی پی سی است که توسط Mikroelektronik Mühlhausen در اکتبر ۱۹۸۹ و در کشور آلمان شرقی ساخته شد. با وجود اینکه این سیستم شامل قطعات جایگزین زیادی نسبت به سخت افزار مدل های CPC بود اما سازگاری بسیار کاملی با نرم افزارهای آمستراد سی پی سی داشت. این رایانه دارای ۶۴ کیلوبایت حافظه و یک ثابت افزار تغییر یافته CPC6128 بود تا با سخت افزار تغییر یافته رایانه به خوبی عمل کند. همچنین یک نسخه بدون تغییر از «لوکوموتیو بیسیک ۱٫۱» نیز در ثابت افزار این رایانه قرار داشت. این رایانه آخرین کامپیوتر ۸ بیتی بود که در آلمان شرقی تولید شد. مدل آلِست 520EX. در سال ۱۹۹۳ شرکت روسی «پاتیسونیک» (که در شهر اومسک روسیه قرار داشت) اقدام به عرضه رایانه Aleste 520EX نمود. این رایانه به طرز بسیار چشمگیری با مدل آمستراد CPC6128 سازگاری داشت. همچنین قابلیت سوئیچ به حالت «ام اس ایکس» نیز در این رایانه قرار داشت. بازتاب ها. در ژانویه
۱۹۸۵ یکی از نویسندگان مجله «بایت» در مورد رایانه آمستراد CPC464 این گونه نوشت: «یک رایانه خانگی مفید، شامل صفحه کلید خوب، متن هشتاد ستونی، گرداننده دیسک ارزان و مناسب، و پشتیبانی از اجرای سیستم عاملی مثل "سی پی/ام"» سخت افزار. سی پی یو. تمام رایانه های سری CPC بر اساس سی پی یو زد۸۰ و نهایت سرعت ۴ مگاهرتز طراحی شده بودند. در سری CPC، هم سی پی یو و هم سخت افزار ویدئویی به طور مشترک از حافظه اصلی دستگاه استفاده می کردند، به همین دلیل و برای جلوگیری از تداخل های احتمالی، دسترسی حافظه سی پی یو به ازای اجرای هر دستور از چهار سیکل عملیاتی محدود شده بود. دستورهای پردازنده زد۸۰ احتیاج به سه یا چهار سیکل تراشه دارند، نتیجه این محدودیت باعث گردیده بود تا سرعت این پردازنده تقریباً ۳٫۳ مگاهرتز باشد. حافظه. رایانه های آمستراد سی پی سی مجهز به ۶۴ کیلوبایت (در مدل های CPC464, CPC664, 464plus, GX4000) یا ۱۲۸ کیلوبایت (CPC6128, 6128plus) حافظه رَم بودند. این مقدار حافظه، با استفاده از کارت های توسعه حافظه (که توسط شرکت تولیدکننده طرف سوم ساخته می شد) به ۵۱۲ کیلوبایت قابل ارتقاء بودند. به دلیل محدودیت آدرس دهی پردازنده زد۸۰ تا
۶۴ کیلوبایت، جهت آدرس دهی مقادیر بالاتر از قابلیت خاصی به نام استفاده می شد. ویدئو. خروجی ویدئوی سری CPC یک مدل غیر متعارف و دوباره طراحی شده «دروازه آرایه» از یک «کنترلر نمایش گر ویدئویی» (مانند تراشه موتورولا ۶۸۴۵ یا تراشه های مشابه) است که خروجی ویدئویی آن به صورت پیکسلی می باشد. در مدل های CPC6128 خروجی ویدئویی به صورت یک سیستم مدار مجتمع خاص که «دروازه آرایه» کنترلر آن به صورت تلفیق شده بود، تولید گردید. سه رزولوشن تصویری توکار و مختلف برای این سری در دسترس قرار دارند: الیته قابلیت افزایش اندازه تصویر در این سری، به وسیله برنامه ریزی مجدد «کنترلر نمایش ویدئویی» امکان پذیر است. سخت افزار ویدئویی اصلی سری CPC از یک پلت ۲۷ رنگ پشتیبانی می کند که از یک فضای رنگ «آری جی بی» تولید گردیده. این فضا برای هر رنگ سه حالت روشن، نیمه روشن و خاموش دارد. در سری «آمستراد پلاس» این پلت به ۴۰۹۶ رنگ افزایش پیدا کرده و حالت های فضای «آری جی بی» آن نیز به چهار بیت برای هر رنگ قرمز، سبز و آبی تغییر پیدا کرده است. به جز مدل GX4000، بقیه مدل های CPC فاقد یک خروجی استاندارد تلویزیون یا خروجی بودند و در عوض با یک رابط دی آی ان ۶
پین برای اتصال به نمایشگرهای آمستراد، عرضه می شدند. البته آداپتورهای مخصوص اتصال به تلویزیون توسط شرکت های سازنده لوازم جانبی برای رایانه های آمستراد تولید گردید. صوت. سری CPC از تراشه صوتی AY-3-8912 استفاده می کرد، این تراشه دارای سه کانال صوتی بود که هرکدام قابلیت برنامه ریزی و تولید «امواج صوتی»، «نویز» یا هردوی آن ها را به صورت داشتند. صدای تولید شدهٔ مونو به وسیله یک اسپیکر داخلی کوچک (۴ سانتی متری) و قابلیت کنترل صدا و آمپلی فایر داخلی تولید می شد. خروجی استریو نیز توسط یک خروجی ۳٫۵ میلی متری هدفون قابل دسترسی بود. همچنین قابلیت پخش سمپل های صوتی با رزولوشن حدودی ۵ بیت (به صورت فرستادن اطلاعات داده ای به تراشه صوتی) نیز وجود دارد. البته این تکنیک فشار زیادی بر روی سی پی یو می آورد و باعث کند شدن مابقی عملیات پردازش می گردد. نمونه های استفاده شده این تکنیک را می توان در صحنه های غیرقابل بازی از عناوینی چون «»، «» و پلیس آهنی (بازی) دید. گرداننده فلاپی دیسک. رایانه های آمستراد از گرداننده فلاپی دیسک ۳ اینچ هیتاچی استفاده می کردند. این در حالی بود که در همان زمان صنعت «رایانه های شخصی» به سمت استفاده از د
یسک های ۳٫۵ اینچ ابداعی سونی روی آورده بود. شرکت آمستراد تعداد زیادی گرداننده ۳ اینچ از آسیا خریداری کرده بود، این گرداننده ها توسط پاناسونیک سفارشی ساز شده بودند. گرداننده انتخابی آمستراد (که به صورت توکار برای مدل های بعدی استفاده شد) یک دستگاه «تک-چگالی» بود که ۴۰ شیار برای خواندن و نوشتن داشت و کاربر باید به صورت دستی اقدام به پشت و رو نمودن دیسک برای دستیابی به اطلاعات سمت دیگر آن می کرد. هر طرف این دیسک ها به طور مجزا دارای سوئیچ محافظ نوشتن است. هر طرف دیسک به نام های "A" و "B" شناخته شده و هر کدام ۱۸۰ کیلوبایت فرمت می شوند (در فورمت AMSDOS، دو کیلوبایت دایرکتوری و ۱۷۸ کیلوبایت فضای ذخیره اطلاعات). در مجموع این دیسک ها قابلیت ذخیره حدود ۳۶۰ کیلوبایت اطلاعات را دارا می باشند. رابط کاربری همراه گرداننده، یک «کنترلر فلاپی دیسک» NEC 765 می باشد، که در مدل های مختلفی از رایانه های شخصی «آی بی ام» (مانند PC/XT, PC/AT و PS/2) نیز استفاده شده است. این دیسک ها که «تک-چگالی» می باشند، با استفاده از تغییرات بسامدی و مغناطیسی می توان آن ها را وادار به ذخیره اطلاعات به صورت «چگالی دوبل» نمود. دیسک ها داخل یک روکش ک
اغذی یا یک بدنه سخت پلاستیکی قرار گرفته و به صورت بسته دیسک عرضه می شدند. بدنه این دیسک ها از مدل های ۳٫۵ اینچی نازک تر و سخت تر بود. یک پوشش فلزی لغزان داخلی، وظیفه حفاظت از سطح نرم مدیای داخل بدنه را برعهده داشت. این پوشش فلزی در دیسک های ۳٫۵ اینچ ساخت سونی به صورت خارجی و لغزان بر روی بدنه دیسک قرار داشتند. دیسک های ۳ اینچی به طور چشمگیری از دیسک های ۳٫۵ و ۵٫۲۵ اینچی گرانتر بودند. این عوامل در کنار ظرفیت پایین تر نسبت به رقیبان، در نهایت منجر به توقف تولید دیسک های ۳ اینچی بعد از مدت کوتاهی از توقف تولید رایانه های آمستراد سی پی سی گردید. به غیر از رایانه های آمستراد سی پی سی، سیستم های دیگری نیز از این دیسک های ۳ اینچ استفاده می کردند (، اسپکتروم ۳+، Sega SF-7000 و سیستم های مبتنی بر سیستم عامل سی پی/ام مانند سری Tatung Einstein و «اوزبورن») با استفاده از رابط کاربری استاندارد Shugart، امکان استفاده از گرداننده های استاندارد ۳، ½۳ یا ¼۵ اینچ برای آمستراد سی پی سی و به صورت گرداننده دوم، در دسترس بود. برنامه هایی مانند ROMDOS و ParaDOS سیستم عامل AMSDOS را طوری گسترش داده که توانایی فورمت دیسک های «دو-طرفه
» ۸۰ تراک را داشته باشد، در این صورت بر روی یک دیسک تا ۸۰۰ کیلوبایت اطلاعات می توان ذخیره کرد. امکانات گسترش. سخت افزار و ثابت افزار این رایانه ها طوری طراحی شده بود که نرم افزارها بتوانند بر روی حافظه رام قابل گسترش، به درستی عمل کنند. ثابت افزار آمستراد به شکلی طراحی شده که نرم افزارهای جدید بدون کمترین مشکل و به راحتی بتوانند به این حافظه های رام دسترسی داشته باشند. از جمله این نرم افزارها می توان به واژه پردازها و نرم افزارهای کاربردی برنامه نویسی اشاره کرد (برای مثال برنامه Protext، Brunword و اسمبلر MAXAM) بعضی از تراشه های رام را به طور مستقیم نمی توان به سری CPC متصل نمود، در عوض پلاگین خاصی به نام rom boxes وجود دارد که شامل سوکت هایی برای جای گذاری تراشه های رام و مدار کوچکی جهت سوئیچ بین این تراشه ها است. این boxeها از طریق درگاه پشت دستگاه، به رایانه متصل می شوند. نرم افزارهایی که بر روی این تراشه های افزودنی رام قرار دارند، بسیار سریعتر از نرم افزارهایی که بر روی دیسک یا نوار کاست قرار دارند بارگذاری می شوند. به همین دلیل قسمت بوت دستگاه طوری طراحی شده که ابتدا اقدام به بررسی وجود رام بر روی تراش
ه های درگاه گسترش نموده و در صورت وجود اولویت بارگذاری را به آن می دهد. این قابلیت به میزان زیادی توانایی شخصی سازی سیستم را به کاربران مشتاق می دهد. البته بسیاری از کاربران عادی تا زمانی که این مطالب را در نشریات مطالعه نکرده بودند، از این توانایی در زمینه رام های افزودنی اطلاعی نداشتند، زیرا به این قابلیت در دفترچه راهنمای رسمی سری CPC اشاره ای نشده و فقط در راهنمای «ثابت افزار» در این باره توضیح داده شده است. این رایانه ها همچنین دارای یک سوکت ۹ پین ورودی جوی استیک می باشد که با استفاده از کابل مخصوص جداکننده، امکان استفاده از دو جوی استیک در این رایانه وجود دارد. لوازم جانبی. درگاه سریال RS232. رایانه آمستراد دارای دو درگاه سریال «RS-232» است که در قسمت پشت دستگاه قرار دارد و در مدل CPC464 دارای یک کانکتور جهت اتصال گرداننده دیسک یا دیگر لوازم جانبی می باشد. رابط کاربری اورجینال این رایانه همراه با یک Book of Spells و جهت تسهیل انتقال اطلاعات بین رایانه های آمستراد و دیگر سیستم هایی که از همان پروتکل رام مشابه استفاده می کنند، عرضه می گردد. محدودیت های سخت افزاری و نرم افزاری این اینترفیس باعث شد تا شرکت
Pace اقدام به ساخت نسخه ای جدید و البته سازگار با نسخه تولیدی آمستراد نماید. همچنین شرکت های متفرقه دیگری نیز اقدام به تولید اینترفیس های سریال برای این سری نمودند. از جمله این شرکت ها می توان به KDS Electronics و Cirkit اشاره نمود. نرم افزار. بیسیک و سیستم عامل. مانند بسیاری از رایانه های خانگی آن دوران، سری CPC در داخل حافظه رام خود دارای یک سیستم عامل و مفسر بیسیک اختصاصی می باشد. مفسر بیسیک آن، «لوکوموتیو بیسیک» نام دارد که نسخه بهبود یافته ای از بیسیک تراشه زد۸۰ (تولید شرکت «لوکوموتیو سافت ویر») است که برای ریز رایانه های «» طراحی شده بود. این مفسر بیسیک جهت دسترسی آسان به منابع صوت و تصویر سیستم (توسط دستور POKE) طراحی شده بود. سی پی/ام. سیستم عامل «سی پی/ام» (محصول شرکت دیجیتال ریسرچ) از مدل های CPC664 و CPC6128 که برپایه دیسک می باشند، پشتیبانی می کند. سیستم های مبتنی بر ۶۴ کیلوبایت با CP/M 2.2 و مدل های دارای ۱۲۸ کیلوبایت با CP/M 3.1 عرضه می شدند. سیستم عامل فشرده CP/M 2.2 حجم زیادی از سکتورهای بوت دیسک های ۳ اینچ را اشغال می کرد. این سکتورها که "System format" نامیده می شوند توسط دستور codice_1 از د
رون لوکوموتیو بیسیک به طور مستقیم قابل بارگذاری می باشد، این قابلیت یکی از انتخاب های مشهور بین سازندگان بازی است که باعث ساخت روتین های بارگذاری بازی ها می شود. زبان های دیگر. با وجود اینکه کمپایلرهایی برای زبان های لوکوموتیو بیسیک، سی و پاسکال در رایانه های آمستراد قابل دسترسی است، اغلب نرم افزارهای CPC به زبان اسمبلی تراشه زد۸۰ نوشته می سد. اسمبلرهای معروف عبارت بودند از: Hisoft's Devpac, Arnor's Maxam, و (در کشور فرانسه) DAMS. سیستم های CPC دارای دیسک گردان (به جز سری پلاس) به همراه یک نرم افزار مفسر جهت آموزش زبان لوگو عرضه می شد. همچنین یک کمپایلر زبان سی توسط شرکت Tandy Europe تولید و توسط شرکت Micro Business در بازار اروپا توزیع گردیده بود. رولند. جهت شناخته کردن سری CPC در بازار و بین کاربران، تعدادی بازی ویدئویی توسط یکی از شرکت های تابعه آمستراد با نام Amsoft منتشر گردید. این بازی ها با عنوان «رولند» نامگذاری شدند. این بازی ها بر اساس شخصیت واحدی طراحی نشده بودند. برای مثال در بازی Roland Goes Digging شخصیت رولند یک نوجوان با موهای بور، در Roland Goes Square Bashing قهرمان بازی یک مکعب سفید رنگ پاد
ار و در بازی Roland in the Caves شخصیت اصلی بازی یک حشره جهش یافته است. از سری بازی های با نام رولند، فقط دو عنوان دارای گیم پلی و شخصیت یکسانی بودند: «رولند در زمان» و «رولند در فضا». نام شخصیت رولند، از نام «Roland Perry» یکی از طراحان اصلی سری CPC اقتباس شده است. بخش کامپیوتر اشنایدر. شرکت آمستراد به دلیل نداشتن نمایندگی عرضه در کشورهای آلمان، اتریش و سوئیس، تصمیم گرفت جهت ورود به این بازارها با یکی از شرکت های بومی آلمان وارد یک شراکت گردد. به همین منظور آمستراد با شرکت Schneider Rundfunkwerke AG اقدام به همکاری نمود (این شرکت آلمانی تا قبل از این به خاطر تولیدات گرانقیمت صوتی خود شناخته شده بود). در سال ۱۹۸۴ و در پی این مشارکت بخش Schneider Computer جهت تولید سری آمستراد CPC و با نام تجاری Schneider CPC، به وجود آمد. با وجود اینکه طراحی هر دو سیستم از نظر سخت افزاری بر یک پایه استوار است، با اینحال تفاوت های زیادی بین سری آمستراد CPC و اشنایدر CPC به چشم می خورد. برجسته ترین اختلاف مربوط به صفحه کلید سری اشنایدر می باشد. مدل های اشنایدر CPC464 و CPC664 به جای صفحه کلید رنگی، دارای صفحه کلید خاکستری رنگ و
یک دست می باشد که فورمت چینش کلیدهای آن به صورت انگلیسی می باشد. شرکت اشنایدر برای کاربرانی که خواستار استفاده از چینش آلمانی صفحه کلید "QWERTZ" بودند، اقدام به طراحی نرم افزار ویژه ای نمود که این عمل را به صورت نرم افزاری انجام می داد. جهت جلوگیری از تداخل های ناخواسته الکترونیکی، سری اشنایدر CPC مجهز به یک پوشش داخلی فلزی گردیده بود. به همین دلیل نیز مدل اشنایدر CPC6128 به جای کانکتورهای edge، دارای کانکتورهای مدل ریبون شده بود. هر دو تغییر (کانکتورهای ریبون و صفحه کلید خاکستری رنگ) در تولیدات بعدی آمستراد CPC نیز قرار داده شدند. در سال ۱۹۸۸ و در پی عدم قبول شرکت اشنایدر جهت تولید رایانه های سازگار با سری AT آمستراد، مشارکت این دو شرکت پایان یافت. شرکت اشنایدر بعد از پایان مشارکت اقدام به فروش باقی مانده سری CPC کرد و از بازار مناسب این سری، جهت معرفی مدل های PC خود استفاده نمود. با وجود این مشارکت و سعی فراوان شرکت آمستراد و تولید مدل های CPC464 و CPC6128، تلاش های آمستراد برای جا انداختن نام و برند «آمستراد» در بین مردم آلمانی زبان اروپا، به جایی نرسید و شکست خورد. جامعه آمستراد. رایانه های سری «آمستراد
سی پی سی» از طول عمر نسبتاً مناسبی برخوردار بود و به همان نسبت که در کارهای تجاری از آن استفاده می شد، در بازار بازی های ویدئویی نیز موفق بود. برنامه نویسان برای این سری نرم افزارهای زیادی تولید کردند، حتی برای این رایانه سیستم عامل های مبتنی بر رابط کاربری گرافیکی(GUI) نیز تولید شدند. (مانند FutureOS و SymbOS). سایت ها و انجمن های اینترنتی فراوانی در مورد اخبار، سخت افزار، نرم افزار، برنامه نویسی و بازی های آمستراد وجود دارند. مجله های CPC در طول دهه هشتاد میلادی توسط شرکت های مختلف در کشورهایی مانند بریتانیا، فرانسه، اسپانیا، دانمارک، استرالیا و یونان چاپ و منتشر شدند. از میان مجله های معروف می توان به مجله رسمی شرکت آمستراد و ناشران مستقل (Amstrad Action, Amtix!, CPC Attack, Australia's The Amstrad User, از فرانسه Amstrad Cent Pour Cent و Amstar) اشاره کرد. در پایان تولید رایانه های سری CPC، شرکت آمستراد اجازه پخش رایگان رام CPC را صادر کرد، با اینحال پیام های مربوط به کپی رایت آن تغییر پیدا نکرد و این بدان معنی است که حقوق آن ها هنوز در اختیار آمستراد قرار دارند. البته این اجازه به سازندگان برنامه های امو
لاتور «آمستراد سی پی سی» داده شد که ثابت افزار CPC را همراه با برنامه هایشان عرضه کنند. تأثیرات سری CPC بر دیگر محصولات آمستراد. شرکت آمستراد با تولید رایانه های «آمستراد پی سی دبلیو» راه موفقیت آمیز CPC464 را ادامه داد. این رایانه نیز براساس تراشه زد۸۰، گرداننده دیسک ۳ اینچ و نرم افزار لوکوموتیو ساخته شده بود. سری PCW در اصل به این دلیل تولید شده بود تا (به همراه پروژه ای تحت عنوان ANT) به عنوان مدل های پیشرفته از رایانه های CPC باشند. با این وجود شرکت آمستراد تصمیم گرفت توان خود را برای تولید و عرضه مدل PCW صرف کند و به این ترتیب پروژه ANT هرگز به مرحله بهره برداری نرسید. در ۷ آوریل ۱۹۸۶ شرکت آمستراد اعلام کرد که شرکت «تحقیقاتی سینکلر» را خریده است و بنابراین تمام حقوق مربوط به تولیدات با برند سینکلر را در دنیا به دست آورده است. از جمله ذخیره انبار رایانه های مدل اسپکتروم و Sinclair QL در اختیار آمستراد قرار گرفت. آمستراد با فروش این موجودی انبار به تنهایی بیش از ۵ میلیون پوند درآمد کسب کرد و بعد از مدتی دو مدل جدید از سری اسپکتروم را با نام های «اسپکتروم +۲» را براساس سخت افزار اسپکتروم ۱۲۸ به همراه یک گرد
اننده داخلی نوار کاست (مانند مدل آمستراد CPC464) و در همان سال مدل «اسپکتروم +۳» را با یک گرداننده داخلی فلاپی دیسک (مشابه CPC664 و CPC6128) به بازار عرضه کرد.
فیلیپ گیلبرت (؛ زادهٔ ) یک دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا مسابقات قهرمانی دوچرخه سواری جاده جهان در سال ۲۰۱۲ اشاره کرد.
احقاق الحق و ازهاق الباطل (درخواست حق و نابود کردن باطل) کتابی کلامی در موضوع امامت نوشته قاضی نورالله شوشتری هندی مشهور به شهید ثالث است که در پاسخ به کتاب ابطال نهج الباطل فضل بن روزبهان نگاشته شده است. دربارهٔ کتاب. هنگامی که سلطان محمد اولجایتو، علامه حلی را دعوت کرد تا در بارگاه حکومت اش حاضر شود از علامه حلی درخواست کرد که کتابی دربارهٔ ادله نقلی و عقلی شیعه بر اثبات امامت علی و خلافت بلافصل وی بنگارد. علامه حلی در پاسخ به درخواست وی، کتاب «نهج الحق و کشف الصدق» را نگاشتند. دویست سال بعد از علامه حلی فردی به نام فضل بن روزبهان خنجی ردیه ای بر این کتاب می نویسد و نام آن را «ابطال نهج الباطل» می گذارد. روزبهان در کتاب اش که تالیف آن به سال ۹۰۹ هجری قمری بازمی گردد تمام کتاب نهج الحق را به نقد می کشد. در پاسخ به این ردیه، عالمان شیعه کتاب های بسیاری نگاشته اند که یکی از آن ها کتاب احقاق الحق قاضی نورالله شوشتری است که به واسطه آن کشته شد. شیوه نگارش کتاب این گونه است که قاضی ابتدا عین گفتار علامه حلی را می آورد و بعد از آن، به گفته و نقد روزبهان اشاره می کند و آن گاه به داوری نشسته و نظر خویش را می آورد. ق
اضی به سبب نگاشتن کتاب احقاق الحق و نیز مجالس المومنین، توسط نورالدین محمد جهانگیر شاه مغولی، با ضربات تازیانه های خاردار کشته شد. قاضی کتاب احقاق الحق را در مدت هفت ماه تألیف کرده اند و در پایان سال ۱۰۱۴ هجری قمری آن را تمام کرده اند. مثلاً در باب رویت خداوند در آخرت، قاضی هم نظر با علامه حلی و در مخالفت با فضل ابن روزبهان، درخواست موسی از خداوند را نه به معنای جواز دیدن جسمانی خداوند دانسته اند بلکه به معنای نفی دیدن جسمانی خداوند در دنیا و آخرت دانسته است. دربارهٔ نگارنده. قاضی نورالله شوشتری فقیه اصولی، متکلم جدلی، محدث رجالی و شاعر و عالم شیعه عهد صفویه بود. قاضی نورالله شوشتری فرزند سید شریف الدین بسال ۹۶۵ در شهر شوشتر واقع در استان خوزستان کشور ایران به دنیا آمد. از آثار مشهور او «مجالس المؤمنین» است که حاوی موضوعاتی در جغرافیای اماکن و تاریخ شیعی است. او در این کتاب آورده که نجم الدین محمود حسینی مرعشی آملی از اجداد اوست که در قرن هشتم قمری از آمل به شوشتر هجرت کرده و در آن دیار (خوزستان) که معتزلی بودند تشیع را گسترش داده است. وی چندین کتاب فقهی را از پدر آموخت سپس در سال ۹۷۹ هـ.ق. راهی شهر مشهد شد؛
و در درس علامه محقق مولا عبدالواحد شوشتری حاضر شد. وی در سال ۹۹۲ یا ۹۹۳ ق روانه هند گشت و آهنگ شهر «آگره» نمود. در آن زمان -حکمرانی اکبرشاه- هندوستان روزگاری آرام داشت. اکبر شاه از نسل تیمور پسر همایون شاه دارای لیاقت و درایت بیکرانی بود و با تصرفاتش سلطنتی بزرگ تشکیل داد و علاقه زیادی به عمران و آبادی داشت و عنایت خاصی به مسایل فلسفی داشت اما عقیده چندان محکمی نسبت به دین خاصی نداشت. همین نگرش او موجب گشته بود که به فکر ارائه دینی مشترک از کل ادیان بیفتد و سپس هندوستان محل زندگی ملحدین گردد. قاضی نورالله شوشتری به هنگام ورود به آگره، نزد ابوالفتح مسیح الدین گیلانی طبیب حاذق ایرانی و شاعر بزرگ -از مقربان اکبرشاه- رفت. قاضی نورالله در دستگاه اکبرشاه -گویا در شهر لاهور- به منصب قضا دست یافت و هم زمان ۱۴۰ اثر از جمله سه اثر مشهور «احقاق الحق» و «صواعق المحرقه» و «الزام الناصب» را نوشت. آثار او جنبه علمی فقهی و ادبی داشت. گفته شده قاضی نورالله شوشتری اولین کسی است که فرهنگ شیعی را در هند رواج داده بود.
نظریه سرمایه داری انحصاری دولتی یکی از دکترین های مارکسیستی محبوب پس از جنگ جهانی دوم بود. لنین مدعی بود که جنگ جهانی اول لسه فر سرمایه داری را به سرمایه داری انحصاری تبدیل کرده است، اما هرگز هیچ نظریه ای در این رابطه منتشر نکرد. این اصطلاح به محیطی اشاره دارد که در آن دولت برای حفاظت از انحصار یا انحصار چندجانبه بنگاه ها از رقابت با شرکت های کوچکتر در اقتصاد دخالت می کند.
قاسم ساعدی (زاده ۱۳۴۴ دشت آزادگان) سیاستمدار ایرانی است، که بعنوان نمایندهٔ دشت آزادگان و هویزه، در دورهٔ دهم و یازدهم مجلس شورای اسلامی فعالیت می کرد. وی دانش آموخته کارشناسی ارشد جامعه شناسی است و در انتخابات دوره دهم مجلس شورای اسلامی، توانست از مجموع ۶۸٬۰۵۳ رای با کسب ۲۰٬۶۴۳ رای، معادل ۳۰٪ کل آرا، به مجلس راه پیدا کند.
اقبال محمدیان (زاده ۱۳۴۴ مربچه) سیاستمدار ایرانی است، که به بعنوان نمایندهٔ رامهرمز و رامشیر در دورهٔ دهم مجلس شورای اسلامی فعالیت می کرد. وی دانش آموخته کاردانی رادیولوژی از دانشگاه علوم پزشکی اهواز و کارشناسی ارشد مدیریت دولتی می باشد. محمدیان سابقه شهرداری رامهرمز و قائم مقامی شهرداری اهواز را در کارنامه شغلی خود دارا می باشد. مجلس دهم. در انتخابات مجلس دهم شورای اسلامی، محمدیان توانست از مجموع ۹۹٬۱۵۹ آرا، با کسب ۲۵٬۴۵۵ رای، معادل ۲۵٪ از کل آرای حوزه انتخاباتی رامهرمز و رامشیر از استان خوزستان را به خود اختصاص دهد و به مجلس شورای اسلامی راه پیدا کند.