Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رسول رئیسی (۱۶ مهر ۱۳۰۳ اردبیل – ۱ مرداد ۱۳۹۴ تهران) وزنه بردار ایرانی بود که همراه با کاروان ورزشی ایران در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ شرکت کرد. زندگینامه. وی در سال ۱۳۰۳ در محله اوچدوکان اردبیل متولد شد. پس از عضویت در تیم ملی وزنه برداری ایران، در مسابقات جهانی وزنه برداری هلند در سال ۱۹۴۹ مدال برنز گرفت. در اولین دوره مسابقات پرورش اندام قهرمانی جهان در سال ۱۹۴۸ به مدال نقره و در مسابقات وزنه برداری بازی های آسیایی ۱۹۵۱ دهلی نو مدال طلا کسب کرد. وی نخستین مدال آور اردبیل در تاریخ ورزش ایران است. رئیسی در ۱ مرداد ۱۳۹۴ درگذشت و در قطعه خانوادگی در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد..
سنگ کبود گونه ای سنگ تخت است. سنگ کبود ماسه سنگ یا لای سنگ و ریزدانهٔ فلداسپاتی و میکایی، به رنگ خاکستری مایل به سبز یا آبی تیره که به آسانی در امتداد لایه بندی می شکافد و لایه های نازک را تشکیل می دهد، از این نوع سنگ معمولاً در فرش کردن پیاده رو استفاده می کنند.
تمشک کبود نام یک گونه از سرده تمشک است. تمشک کبود گیاهی است با کاسبرگ های چسبیده به میوه؛ برگچه ها بی کرک و میوهٔ سیاه و کبود رنگ این گیاه بیشتر در جنگل ها می روید.
سوسکچه لوبیا نام یک گونه از تیره سوسک برگ است. به آن سوسک لوبیا هم می گویند.
کُرکو نام یک گونه از سرده افرا است. از گونه های پهن برگ مناطق نیم خشک سرد است که حفظ آن به عنوان یکی از ذخایر توارثی گونه های جنگلی، از اهمیت خاصی برخوردار است. در ایران زیرگونه های تحت عنوان های کرکو، کی کف یا کیکم کردستانی (subsp. Assyriacum (Pojark) Rech.f.1969)، کهوک یا کیکم قفقازی (subsp. ibericum (M.B.) Yaltrik.1967)، سیاه کرکو یا کیکم ترکمنی (subsp. turcomanicum (Pojark) Rech.f.1969)، کیکم شیرازی (subsp. cinerascens (Boiss) Yaltrik 1967) و کهکم یا کیکم ایرانی (subsp. persicum (Pojark) Rech.f.1969) که انحصاری ایران است، وجود دارد. در استان فارس این گونه تا ارتفاع ۲۸۰۰ متری از سطح دریا در جوامع ارس حضور دارد. چوب آن دارای گره های زیبایی است که در کارهای کنده کاری روی چوب و منبت کاری استفاده می شود. در ضمن از چوب آن در صنایع خاتم استفاده می شود. برخی منابع فارسی Acer monspessulanum را کیکم دانسته اند و برخی دیگر منابع آن را کرکو دانسته اند و واژه کیکم را برای Acer cinerascens به کار برده اند.
وکیل الملک یک لقب قاجاری است و به افراد زیر گفته شده است:
پاغازه یا غازیاغی که اکثراً در متون طب سنتی با نام یونانی آطریلال آمده است نام یک گونه از گیاهان مرتعی، یکساله و پایا از تیره چتریان است. غازیاغی یا قازیاغی واژه ای ترکی و به همان معنای پای غاز است. برگ های این گیاه شکلی مانند پای غاز درست می کنند. خواص درمانی. گیاه پاغازه دارای اثرات درمانی مناسبی در درمان التهاب روده و زخم معده است. عصاره این گیاه نیز التیام دهنده زخم پوستی است و اثرات محافظتی آن از مخاط معده در برابر مواد شیمیایی ایجادکننده زخم های گوارشی به اثبات رسیده است. مطالعات انجام شده همچنین اثرات تقویت کننده قلب و گشادکننده عروق قلب را نیز از عصاره این گیاه تأیید کرده اند. بر اساس متون سنتی این گیاه به صورت موضعی در دردها و التهابات مفاصل و نیز زخم های پوستی نیز اثرات درمانی دارد. به صورت محلی جوشانده پاغازه به صورت خوراکی به منظور درمان التهاب روده و زخم معده و نیز التهابات گوارشی و کولیت روده مصرف می شود. براساس متون سنتی این گیاه در دوره بارداری منع مصرف دارد. در طب سنتی برای درمان پیسی و بعنوان مدر برای بیماری استسقاء بکار برده می شود. به صورت محلی در غرب ایران به ویژه استان کرمانشاه از این گی
اه غذاهای مختلفی تهیه می شود که از آن جمله است کوکوی پاغازه. همچنین در استان لرستان نوعی آش با نام« آش پَقازهَ» تهیه می شود. شرح گیاه شناختی. توالی بنیان گذاری اندام های گل پاغازه از ترتیب راس گرایی پیروی می کند و تشکیل پرچم و مادگی با فاصله زمانی اندکی رخ می دهد. ساختار گل شامل پنج کاسبرگ، پنج گلبرگ سفید جدا، پنج پرچم، تخمدان دو برچه ای، دوخانه ای و زیرین است. ریزهاگ زایی آن از نوع هم زمان و بساک از نوع چهارکیسه ای است. دانه گرده اش، دوسلولی و سه شیاری است. تخمک آن از نوع واژگون، تک پوسته ای و کم خورش است. نمو کیسi رویانی براساس الگوی تک هاگی و نوع چندبَر انجام می شود.
مکس دیوانه ۲ (با عنوان جنگجوی جاده در ایالات متحده اکران شد) () فیلمی در ژانر اکشن، علمی–تخیلی و پسارستاخیزی استرالیایی به کارگردانی جرج میلر است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به مل گیبسون اشاره کرد. جرج میلر فیلمنامهٔ آن را با همکاری تری هیز و برایان هننت نوشته است. این فیلم دومین قسمت از فرنچایز "مکس دیوانه" به شمار می رود. در این فیلم، مل گیبسون بار دیگر در نقش مکس راکاتانسکی ظاهر می شود و داستان مردی سخت جان را روایت می کند که به گروهی از ساکنان کمک می کند تا از خود در برابر دسته ای از راهزنان متحرک دفاع کنند. فیلم برداری در مناطق اطراف بروکن هیل، نیو ساوت ولز، در صحرای استرالیا واقع در نیو ساوت ولز انجام شد. "مکس دیوانه ۲" در ۲۴ دسامبر ۱۹۸۱ در استرالیا اکران شد و با تحسین گستردهٔ منتقدان روبه رو شد؛ بازی گیبسون، موسیقی متن، فیلم برداری، صحنه های اکشن و طراحی لباس ستایش شدند و استفادهٔ حداقلی از دیالوگ در فیلم، که برای فیلمی اکشن بی سابقه بود، مورد توجه ویژه قرار گرفت. این فیلم همچنین در گیشه موفق بود و جلوه های پساآخرالزمانی و پَنک آن، به محبوبیت این ژانر در سینما و ادبیات داستانی کمک ش
ایانی کرد. در دهمین دورهٔ جوایز ساترن، فیلم جایزهٔ بهترین فیلم بین المللی را دریافت کرد و در پنج شاخهٔ دیگر نامزد شد: بهترین کارگردانی، جایزه ساترن برای بهترین بازیگر مرد برای گیبسون، بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای بروس اسپنس، بهترین فیلمنامه و بهترین طراحی لباس برای نورما موریسو. "مکس دیوانه ۲" به طور گسترده به عنوان یکی از فهرست فیلم هایی که بهترین محسوب می شوند و یکی از بهترین دنباله های سینمایی در تاریخ شناخته می شود، و باشگاه های هواداری فیلم و فعالیت های مرتبط با «جنگجوی جاده» تا سدهٔ ۲۱ ادامه یافته اند. پس از فیلم "مکس دیوانه" در سال ۱۹۷۹، این فیلم دومین قسمت و پیش زمینه ای برای فیلم های بعدی یعنی ' (۱۹۸۵)، ' (۲۰۱۵) و "" (۲۰۲۴) است. خلاصه داستان. «مکس» مأمور پلیس سابق، اکنون یک مرد آواره تنهاست که در سرزمین های استرالیا که به بیابانی خشک تبدیل شده سفر می کند. تنها هدف او زنده ماندن است تا اینکه به گروه کوچکی از مردم بی دفاع برمی خورد که توسط یک دسته موتور سوار مورد آزار و اذیت قرار می گیرند و تصمیم می گیرد به آن ها کمک کند… مشروح داستان. پس از آن که جنگ جهانی سوم به کمبود گستردهٔ سوخت و ویرانی زیست مح
یطی می انجامد، تمدن فرو می پاشد و جهان به ورطهٔ بربریت کشیده می شود. مکس راکاتنسکی، افسر پیشین پلیس که از مرگ خانواده اش رنج می برد، در صحرای استرالیا، با سگش به دنبال غذا و بنزین سرگردان است. او با مهارت رانندگی و تفنگ تک لول خود، گروهی از راهزنان به رهبری موتورسوار دیوانه ای به نام وز را پشت سر می گذارد، از وسایل نقلیهٔ واژگون شدهٔ تعقیب کنندگان بنزین می دزدد و یک کامیون نیمه یدک کش را بررسی می کند. کمی بعد، مکس قصد دارد سوخت یک هواچرخ رهاشده را بردارد، اما خلبان آن در کمین نشسته است. مکس با کمک سگش بر او غلبه می کند و در برابر صرف نظر کردن از کشتن او، از او می خواهد که به پالایشگاهی که پیدا کرده، راهنمایی اش کند. آن ها به پالایشگاه می رسند؛ جایی که هر روز مورد حملهٔ گروهی موتورسوار، از جمله وز، قرار می گیرد. روز بعد، مکس شاهد حملهٔ راهزنان به خودروهایی است که در تلاش اند مجتمع پالایشگاه را ترک کنند. او تنها بازماندهٔ یکی از این خودروها، مردی به نام ناتان را نجات می دهد و در ازای بازگرداندن او به پالایشگاه، خواستار سوخت می شود. اما ناتان پیش از دریافت کمک جان می سپارد و پاپاگالو، رهبر ساکنان، اعلام می کند ک
ه با مرگ ناتان، توافق نیز منتفی است. ساکنان قصد دارند خودروی مکس را مصادره کنند و او را بیرون بیندازند که ناگهان راهزنان بازمی گردند و پیشنهاد مذاکره می دهند. در این میان، کودک وحشی ساکن پالایشگاه، که کودکی رَمیده است، همراه وز را با بومرنگ فلزی اش می کشد و وز خواستار انتقام می شود. اما لرد هیومانگس (به معنی لرد غول پیکر و قُلتَشَن)، رهبر نقاب دار راهزنان، وعده می دهد که اگر سوخت پالایشگاه را به دست آورد، از جان ساکنان خواهد گذشت و برای یک روز عقب نشینی می کند. با این حال، در میان ساکنان دربارهٔ اعتماد به حرف او اختلاف نظر به وجود می آید. مکس پیشنهادی تازه مطرح می کند: او می تواند کامیونی را که پیش تر دیده بیاورد تا آن ها با آن تانکر پر از سوختشان را نجات دهند، به شرطی که خودروی خودش را پس بگیرد و هر میزان سوختی را که بتواند حمل کند، دریافت کند. ساکنان می پذیرند. شب هنگام، مکس پیاده و با مقداری سوخت از میان اردوگاه راهزنان می گذرد. او خلبان هواچرخ را پیدا می کند و وادارش می کند او را نزد کامیون ببرد. مکس کامیون را راه می اندازد و با وجود آسیب هایی که در مسیر می بیند، آن را به پالایشگاه می رساند، در حالی که هو
اچرخ هم همراهی اش می کند. پاپاگالو از مکس دعوت می کند تا با آن ها به سمت «بهشت شمالی» برود، اما مکس پیشنهاد را رد می کند و تصمیم می گیرد سوختش را بردارد و راه خودش را برود. در همین زمان، وز با خودروی نیتروز اکسیدی لرد هیومانگس سر می رسد و باعث تصادف مکس می شود. یکی از راهزنان سگ مکس را می کشد و قصد جان خودش را نیز دارد، اما تلاش راهزنی دیگر برای برداشت سوخت از باک، باعث انفجار خودرو می شود. مکس نیمه جان رها می شود تا اینکه خلبان با هواچرخ او را نجات داده و به پالایشگاه بازمی گرداند. با وجود زخم هایش، مکس اصرار دارد که خودش رانندهٔ کامیون در عملیات فرار باشد. گروه با ترکیب او، خلبان در هواچرخ، پاپاگالو در خودرویی دیگر، سه نفر از ساکنان که روی بدنهٔ تانکر سوار شده اند، و کودک وحشی که به هنگام حرکت سوار کامیون می شود، نقشهٔ فرار را اجرا می کنند. راهزنان به تعقیب کامیون می پردازند و در همین زمان، باقی ساکنان با خودروهای کوچک تر و در حالی که پالایشگاه را برای انفجار آماده کرده اند، از مجتمع می گریزند. در جریان تعقیب وگریز، پاپاگالو، سه ساکن همراه و خلبان همگی کشته می شوند. مکس کامیون را دور می زند و در اوج نبرد با
وز، لرد هیومانگس با کامیون برخورد می کند و هر دو کشته می شوند. کامیون از مسیر منحرف می شود و واژگون می گردد. بازماندگان راهزن به محل حادثه می رسند و با دیدن شن هایی که از تانکر بیرون می ریزد، درمی یابند که فریب خورده اند و تعقیب را رها می کنند. مکس، کودک وحشی را از میان لاشه بیرون می کشد و با دیدن شن هایی که از تانکر می ریزد، حقیقت را درمی یابد. خلبان با هواچرخ بازمی گردد و مکس و او با لبخند درمی یابند که کامیون فقط یک فریب بوده و سوخت واقعی در بشکه هایی داخل خودروهای دیگر منتقل شده است. خلبان به عنوان جانشین پاپاگالو رهبری گروه را بر عهده می گیرد و آن ها را به سوی شمال راه می برد. کودک رمیده، که بعدها به «رئیس قبیلهٔ بزرگ شمالی» تبدیل می شود، در روایت برون متنی خود می گوید که دیگر هرگز «جنگجوی جاده» را ندید. تولید. توسعه. پس از اکران فیلم "مکس دیوانه"، کارگردان جرج میلر تلاش کرد فیلمی راک اند رول بسازد که عنوان موقتی آن "Roxanne" بود. میلر و تری هیز پس از همکاری بر روی رمان نویسی اقتباسی فیلم "مکس دیوانه"، در لس آنجلس گرد هم آمدند تا فیلمنامهٔ "Roxanne" را بنویسند، اما این پروژه در نهایت کنار گذاشته شد. سپس
میلر علاقه مند شد بار دیگر به دنیای "مکس دیوانه" بازگردد، چرا که بودجهٔ بیشتر به او اجازه می داد بلندپروازانه تر عمل کند. او گفته بود: «ساخت "مکس دیوانه" تجربه ای بسیار ناخوشایند برایم بود. هیچ کنترلی بر نتیجهٔ نهایی نداشتم»، اما «فشار زیادی برای ساخت دنباله وجود داشت و احساس می کردم که می توانیم در فیلم دوم بهتر عمل کنیم». میلر با الهام از کتاب "قهرمان با هزار چهره" اثر جوزف کمبل و نظریات کارل گوستاو یونگ، و همچنین آثار آکیرا کوروساوا، تری هیز را به عنوان نویسندهٔ فیلمنامه دعوت به همکاری کرد. برایان هننت نیز به عنوان هم نویسنده، دستیار اول کارگردان و کارگردان واحد دوم به پروژه پیوست. فیلم برداری. تصویربرداری اصلی طی دوازده هفته در زمستان ۱۹۸۱ در نزدیکی بروکن هیل، نیو ساوت ولز انجام شد. صحنه ای که در آن خودرو تعقیب منفجر می شود و واژگون می گردد، در جادهٔ ویلنجی، نزدیک چشم انداز دشت های موندی موندی در حومهٔ سیلورتن، نیو ساوت ولز فیلم برداری شد. فیلم برداری همچنین در منطقهٔ پینکلز انجام شد، جایی که دکور مجتمع پالایشگاه نفت ساخته شد. در یکی از صحنه ها، گای نوریس، هماهنگ کنندهٔ بدلکاری، هنگام پرتاب شدن از موتورس
یکلت و برخورد پا با خودرو، دچار شکستگی استخوان ران شد. این آسیب در نسخهٔ نهایی فیلم دیده می شود. موسیقی. موسیقی فیلم "مکس دیوانه ۲" توسط آهنگساز استرالیایی برایان می ساخته و رهبری شد. او پیش تر موسیقی مکس دیوانه را نیز ساخته بود. آلبوم موسیقی متن این فیلم در سال ۱۹۸۲ توسط شرکت Varèse Sarabande منتشر شد. سانسور. نسخهٔ اولیهٔ فیلم خونین تر و خشن تر بود، اما برای دریافت درجهٔ "M" از سوی سانسورچیان استرالیایی، به طور قابل توجهی کوتاه شد. صحنه ها و توالی هایی به طور کامل حذف شدند و برخی دیگر ویرایش شدند. هنگام ارسال فیلم به انجمن سینمایی آمریکا (MPAA)، دو صحنهٔ دیگر نیز کوتاه شدند (صحنه ای که وز پیکان را از بازویش بیرون می کشد و صحنه ای که بومرنگ را از سر «جوان طلایی» بیرون می کشد). نسخه ای از فیلم که این صحنه ها را پیش از سانسور MPAA دارد، باقی مانده، اما نسخه ای که شامل صحنه های حذف شدهٔ اولیه باشد، وجود ندارد. بازخورد. گیشه. "مکس دیوانه ۲" در گیشه موفق بود و تنها در استرالیا ۱۰٫۸ میلیون دلار استرالیا فروش کرد که دو برابر فروش فیلم "مکس دیوانه" در همان کشور بود و آن را به پرفروش ترین فیلم استرالیایی در گیشهٔ است
رالیا بدل کرد. با این حال، چون فیلم "[[گالیپولی (فیلم ۱۹۸۱)|گالیپولی]" زودتر در سال ۱۹۸۱ اکران و ۱۱٫۷ میلیون دلار فروش کرده بود، "مکس دیوانه ۲" هرگز این عنوان را به طور رسمی در اختیار نداشت. در ایالات متحده، این فیلم ۲۳٫۶ میلیون دلار آمریکا فروخت، و [[گیشه]] داخلی آن ۱۱ میلیون دلار بود، که از فروش فیلم قبلی نیز بیشتر شد. زمانی که فیلم نخست در سال ۱۹۸۲ در آمریکا اکران شد، به دلیل واگذاری مالکیت شرکت [[آمریکن اینترنشنال پیکچرز]] به [[Filmways]]، اکران مناسبی نداشت و این موضوع بر فروش آن تأثیر گذاشت. [[برادران وارنر پیکچرز]] تصمیم گرفتند "مکس دیوانه ۲" را در آمریکا اکران کنند، اما چون فیلم اول در آمریکای شمالی چندان شناخته شده نبود (گرچه در نمایش های تلویزیونی کابلی محبوب تر می شد)، نام دنباله را به "The Road Warrior" تغییر دادند. تبلیغات فیلم، از جمله پوسترها، پیش نمایش ها و آگهی های تلویزیونی، هیچ اشاره ای به شخصیت مکس نمی کرد و تلاش می شد فیلم به عنوان اثری مستقل معرفی شود. برای بسیاری از مخاطبان آمریکایی، تنها هنگام تماشای تصاویر آرشیوی سیاه وسفید آغاز فیلم بود که دریافتند "The Road Warrior" دنباله ای بر "Ma
d Max" است. زمانی که شرکت [[Vestron Video]] نسخهٔ خانگی "Mad Max" را عرضه کرد، از این فرصت استفاده کرد و آن را «اثر مهیج پیش از "The Road Warrior"» معرفی کرد. در خارج از ایالات متحده، این فیلم (شامل استرالیا) ۲۵ میلیون دلار از محل اجاره های سینمایی درآمد داشت و در مجموع، در سراسر جهان ۳۶ میلیون دلار به دست آورد، و آن را به [[List of highest-grossing films in Australia|پرفروش ترین فیلم استرالیایی در سطح جهانی]] تبدیل کرد. واکنش منتقدان. این فیلم با تحسین گستردهٔ منتقدان روبه رو شد و از سوی بسیاری به عنوان یکی از بهترین فیلم های سال ۱۹۸۱ شناخته می شود. در وبگاه [[راتن تومیتوز]] که بر پایهٔ [[بازبینی جمعی]] عمل می کند، فیلم بر اساس ۶۲ نقد امتیاز تأیید ۹۴٪ با میانگین امتیاز ۸٫۴۰ از ۱۰ دارد؛ جمع بندی منتقدان این سایت چنین است: «"جنگجوی جاده" همان چیزی است که یک دنبالهٔ پرهزینه از "مکس دیوانه" باید باشد: بزرگ تر، سریع تر، پرصداتر، اما مطمئناً نه ابلهانه تر.» در [[متاکریتیک]]، این فیلم با ۱۵ نقد، امتیاز ۷۷ از ۱۰۰ را کسب کرده که نشانگر «بازخورد کلی مثبت» است. منتقد فیلم [[راجر ایبرت]] از روزنامهٔ "[[شیکاگو سان-تایمز]
]" به فیلم سه و نیم ستاره از چهار ستاره داد و آن را نمونه ای از «فیلم سازی ماهرانه» دانست. او فیلم را «اثری سراسر اکشن، پرانرژی و یکی از بی وقفه ترین و پرخاشگرانه ترین فیلم های تاریخ» توصیف کرد. هرچند ایبرت اشاره کرد که فیلم چشم انداز آینده ای خشن را بدون شخصیت پردازی یا دیالوگ بسط می دهد و تنها بر «استخوان بندی حداقلی یک داستان» تکیه دارد، اما سکانس های اکشن آن را ستود. او سکانس تعقیب وگریز پایانی را «باورنکردنی و به خوبی حفظ شده» خواند و جلوه های ویژه و بدلکاری ها را «تماشایی» دانست که اثری «ترسناک، گاه مشمئزکننده و (راستش را بخواهید) هیجان انگیز» به جا می گذارند. [[وینسنت کنبی]] در نقد خود در "[[نیویورک تایمز]]" نوشت: «هرگز تصویری از جهان [[هولوکاست هسته ای]] چنین ویران و خشن، یا چنین مملو از اکشن و گاه طنز، مانند آنچه در فیلم آخرالزمانی "جنگجوی جاده" اثر جرج میلر دیده می شود، ارائه نشده بود؛ یک خیال پردازی سینمایی افراطی که چون کتاب مصوری سادیستی-مازوخیستی زنده شده است». [[چارلز میشنر]] در مجلهٔ "[[نیوزویک]]" بازی [[مل گیبسون]] را به دلیل «مردانگی آسان گیر و بی ادعا» تحسین کرد و گفت: «طنز ظریف استرالیایی
او، هرچند خاص فرهنگ آنجاست، اما ویژگی ای است که از او یک ستارهٔ مرد جهانی می سازد». [[گری آرنولد]] در "[[واشینگتن پست]]" نوشت: «هرچند به نظر می رسد پیروزی از دستانش می لغزد، اما میلر همچنان استعدادی شگرف است، با توانایی تصویرسازی و عمق احساسی که یادآور ویژگی های برانگیزانندهٔ بهترین کارگردانان اکشن مانند [[آکیرا کوروساوا]]، [[سام پکین پا]] و [[سرجو لئونه]] است». [[پالین کیل]] فیلم "مکس دیوانه ۲" را یک «جهش یافته» توصیف کرد که از تقریباً همهٔ ژانرهای اکشن زاده شده و «جریانی پیوسته از انرژی» را با تدوین سریع و خشن خلق می کند، اما تلاش میلر برای «دست یافتن به مفهوم جهانی قهرمان» را کوششی می داند که فیلم را «بی لذت، آبکی و احساساتی» کرده است. [[ریچارد شیب|ریچارد شِیب]] "مکس دیوانه ۲" را «از معدود دنباله هایی می داند که به شکلی چشمگیر از اثر اصلی بهتر است». او آن را «کتاب مصوری پرجنب وجوش» و «سواری هیجان انگیز بی وقفه ای» توصیف کرد که «برخی از هیجان انگیزترین بدلکاری ها و تصادف های خودرویی تاریخ سینما را در خود دارد». شِیب معتقد است که فیلم «چشم انداز پسافاجعه را به معادل مرزهای غرب وحشی بدل می کند»، به طوری که «م
کس با بازی مل گیبسون می تواند همان [[کلینت ایستوود]]ِ [[مرد بی نام]] باشد» که به «مردم ساده و وحشت زده» در برابر «سرخ پوستان یورش گر» کمک می کند. [[کریستوفر جان]] در مجلهٔ "[[Ares (magazine)|Ares]]" شمارهٔ ۱۳ نوشت: «فیلمنامهٔ فشرده، بازی های درخشان و ریتم نفس گیر آن، که مخاطب را بی نفس می کند، باعث شده یکی از بهترین فیلم های علمی تخیلی سال باشد. این فیلم همچنین جرئت دارد چهرهٔ واقعی مرگ را نشان دهد. بازی مل گیبسون در نقش مکس سخت، تلخ و واقع گرایانه است؛ او نه قهرمان است و نه ترسو، بلکه مردی است گرفتار در آینده ای دیوانه، که بی هراس با آن روبه رو می شود». در دانشنامهٔ [[علمی تخیلی]] آمده است: "مکس دیوانه ۲" «با تمام انرژی و درخشش کتاب مصوری اش… یک [[فیلم بهره کشی]] در خلاقانه ترین حالت ممکن است». جوایز. در [[1982 Australian Film Institute Awards|بیست وچهارمین دورهٔ جوایز مؤسسه فیلم استرالیا]]، فیلم جوایز [[AACTA Award for Best Direction|بهترین کارگردانی]]، [[AACTA Award for Best Editing|بهترین تدوین]]، [[AACTA Award for Best Production Design|بهترین طراحی صحنه]]، [[AACTA Award for Best Sound|بهترین صدا]] و [[A
ACTA Award for Best Costume Design|بهترین طراحی لباس]] را از آن خود کرد و نامزد [[AACTA Award for Best Cinematography|بهترین فیلم برداری]] و [[AACTA Award for Best Original Music Score|بهترین موسیقی متن]] نیز شد؛ این فیلم بیشترین تعداد نامزدی و جایزه را در این مراسم کسب کرد، اما در بخش [[AACTA Award for Best Film|بهترین فیلم]] نامزد نشد. در [[10th Saturn Awards|دهمین دورهٔ جوایز ساترن]] که از سوی [[آکادمی فیلم های علمی-تخیلی، فانتزی و ترسناک]] برگزار می شود، فیلم برندهٔ جایزهٔ [[Saturn Award for Best International Film|بهترین فیلم بین المللی]] شد و در شاخه های [[Saturn Award for Best Direction|بهترین کارگردانی]]، [[جایزه ساترن برای بهترین بازیگر مرد]] (برای [[مل گیبسون]])، [[Saturn Award for Best Supporting Actor|بهترین بازیگر نقش مکمل مرد]] (برای [[بروس اسپنس]])، [[Saturn Award for Best Writing|بهترین فیلمنامه]] و [[Saturn Award for Best Costume|بهترین طراحی لباس]] نیز نامزد شد. همچنین فیلم موفق به دریافت جایزهٔ [[انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس]] برای [[Los Angeles Film Critics Association Award for Best Foreig
n Language Film|بهترین فیلم خارجی زبان]] شد و برای [[جایزه هوگو بهترین نمایش درام]] نیز نامزد گردید؛ [[جرج میلر (فیلم ساز)]] نیز جایزهٔ بزرگ جشنوارهٔ فیلم های فانتزی آووریا را برای کارگردانی این فیلم دریافت کرد. میراث. تصویر ارائه شده از آینده ای پساآخرالزمانی در این فیلم چنان تأثیرگذار بود که نگاه سخت گیرانه و «جامعهٔ زباله دانیِ آینده» در آن، به الگویی بدیهی در فیلم های علمی تخیلی اکشن امروزی تبدیل شده است. در مجموعهٔ "[[مکس دیوانه]]"، مضامین و تصویرسازی های [[ویران شهر|ویران شهری]]، [[آخرالزمان (مسیحیت)|آخرالزمانی]] و [[ادبیات داستانی آخرالزمانی و پسا-آخرالزمانی|پسارستاخیزی]] الهام بخش بسیاری از هنرمندان بوده است تا در آثار خود حال وهوای این مجموعه را بازآفرینی کنند؛ همچنین، باشگاه های هواداری و فعالیت های الهام گرفته از «جنگجوی جاده» تا قرن بیست ویکم ادامه یافته اند. در سال ۲۰۰۸، مجلهٔ "[[امپایر (مجله)|امپایر]]" فیلم "مکس دیوانه ۲" را در فهرست «۵۰۰ فیلم برتر تمام دوران» خود گنجاند. همچنین، "[[نیویورک تایمز]]" این فیلم را در فهرست «۱۰۰۰ فیلم برتر تاریخ» قرار داد. مجلهٔ "[[انترتینمنت ویکلی]]" در سال ۱۹۹۹، "
مکس دیوانه ۲" را در رتبهٔ ۹۳ فهرست «۱۰۰ فیلم برتر تاریخ» و در نسخهٔ به روزشدهٔ سال ۲۰۱۳، در رتبهٔ ۴۱ این فهرست قرار داد. همچنین، شخصیت مکس در این نشریه، در جایگاه یازدهم «خونسردترین قهرمانان فرهنگ عامه» قرار گرفت. در سال ۲۰۱۶، جیمز کاریزما از مجلهٔ "[[پلی بوی]]" فیلم را در رتبهٔ یازدهم «۱۵ دنباله ای که به مراتب بهتر از فیلم اصلی هستند» قرار داد. در سال ۲۰۱۰، موزه ای به "مکس دیوانه ۲" در شهر کوچک [[سیلورتن، نیو ساوت ولز|سیلورتن]] (۲۵ کیلومتری [[بروکن هیل، نیو ساوت ولز|بروکن هیل]] در [[نیو ساوت ولز]]) توسط آدریان و لیندا بنت راه اندازی شد؛ آن ها پس از نقل مکان به سیلورتن، مجموعه ای از اشیای مرتبط با فیلم های "مکس دیوانه" را گردآوری کرده بودند. پیوند به بیرون. [[رده:آثار موسیقی برایان می (آهنگساز فیلم)]] [[رده:فیلم ها به زبان انگلیسی]] [[رده:فیلم ها به کارگردانی جرج میلر]] [[رده:فیلم های ۱۹۸۱ (میلادی)]] [[رده:فیلم های استرالیایی]] [[رده:فیلم های اکشن دهه ۱۹۸۰ (میلادی)]] [[رده:فیلم های اکشن علمی تخیلی استرالیایی]] [[رده:فیلم های اکشن علمی تخیلی دهه ۱۹۸۰ (میلادی)]] [[رده:فیلم های برادران وارنر]] [[رده:فیلم های پاد
آرمان شهری]] [[رده:فیلم های پسارستاخیزی]] [[رده:فیلم های تعقیب و گریزی دهه ۱۹۸۰ (میلادی)]] [[رده:فیلم های تعقیب و گریزی]] [[رده:فیلم های جاده ای دهه ۱۹۸۰ (میلادی)]] [[رده:فیلم های جاده ای]] [[رده:فیلم های درباره خودرو]] [[رده:فیلم های دنباله دهه ۱۹۸۰ (میلادی)]] [[رده:فیلم های دنباله]] [[رده:فیلم های دنباله دار استرالیا]] [[رده:فیلم های سودجو]] [[رده:فیلم های علمی تخیلی دهه ۱۹۸۰ (میلادی)]] [[رده:فیلم های مستقل ۱۹۸۱ (میلادی)]] [[رده:فیلم های مستقل استرالیا]] [[رده:فیلم های موتورسوار یاغی]] [[رده:فیلم های واقع شده در استرالیا]] [[رده:فیلم های واقع شده در بیابان ها]] [[رده:مکس دیوانه]]
قاشق واش یا قاشق شیطان نام یک گونه از تیره قاشق واشیان است.
مکس دیوانه () فیلمی در ژانر اکشن و علمی–تخیلی به کارگردانی جرج میلر است که در سال ۱۹۷۹ منتشر شد. مل گیبسون بازیگر اصلی این فیلم است. فیلم های مکس دیوانه ۲ و نیز به بازیگری میل گیبسون در سال ۱۹۸۱ و ۱۹۸۵ ساخته شده است. خلاصه داستان. در آینده ای تاریک و نزدیک در استرالیا، کمبود شدید سوخت و نابودی محیط زیست باعث فروپاشی نظم اجتماعی شده است. در این شرایط آشفته، گروهی موتورسوار خشن به رهبری توکاتر و بوبا زانتی به وحشی گری مشغول هستند. ماجرا با کرافورد مونتازانو، معروف به نایت رایدر، آغاز می شود که یکی از اعضای دیوانه این گروه است. او یک افسر پلیس تازه کار را می کشد و با خودرویی ویژه فرار می کند. مکس راکاتانسکی، بهترین شکارچی نیروی پلیس، پس از تعقیبی نفس گیر موفق می شود نایت رایدر را متوقف کند. مکس که از کار خود خسته شده، قصد استعفا دارد اما مافوق هایش با اهدای یک خودروی پلیس ویژه مدل V8 سوپرشارژ سعی می کنند او را نگه دارند. در همین حال، گروه موتورسواران به فعالیت های خشونت آمیز خود ادامه می دهند. آنها یکی از اعضای گروه به نام جانی د بوآ را که توسط مکس و همکارش گوس دستگیر شده بود، آزاد می کنند. جانی برای انتقام، موت
ورسیکلت گوس را دستکاری می کند که منجر به مرگ دردناک او می شود. مکس که برای استراحت به همراه همسرش جسی و پسر کوچکش به سفر رفته بود، ناخواسته مورد حمله گروه قرار می گیرد. در صحنه ای تکان دهنده، گروه عمداً با موتورسیکلت هایشان به جسی و فرزندش می زنند که باعث مرگ کودک و کما رفتن همسر مکس می شود. این اتفاق مکس را به تلافی جویی خونین وامی دارد. او با خودروی پلیس خود به شکلی بی پروا به دنبال انتقام می رود. یکی پس از دیگری اعضای گروه را از بین می برد: بوبا زانتی را با شاتگان می کشد، توکاتر را به زیر کامیونی می اندازد، و جانی را با روشی خلاقانه مجازات می کند - او را با زنجیر به خودرویی می بندد و با یک فتیله آتشین او را در موقعیتی قرار می دهد که مجبور به انتخاب بین بریدن زنجیر یا پای خود باشد. فیلم با تصویر مکس که از صحنه انفجار دور می شود به پایان می رسد، صحنه ای که به نمادی از فروپاشی انسانیت در جهانی پسا آخرالزمانی تبدیل شده است. این فیلم با بودجه ای اندک ساخته شد اما به دلیل صحنه های خشن و تعقیب های نفس گیرش به اثری ماندگار در سینما تبدیل شد و شخصیت مکس راکاتانسکی را به یکی از نمادهای سینمای اکشن استرالیا بدل کرد.
گندنایی، علف سیر نام یک سرده از تیره شب بویان است.
نجات یافته از آشیانهٔ عقاب () یک فیلم به کارگردانی جی. سیرل داولی است که در سال ۱۹۰۸ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به هنری بی. والتهال و دیوید وارک گریفیت اشاره کرد.
شیردان () بخش چهارم و قسمت اصلی معده نشخوارکنندگان است که روده در دنباله آن قرار دارد. شیردان جدار ضخیم و چین خورده دارد. شیردان معدهٔ حقیقی گاو است و در حدود ۲۰ لیتر حجم دارد. دیوارهٔ این قسمت از معده شیره های معده را ترشح می کند که شامل کمتر از نیم درصد اسید کلریدریک و دو آنزیم پپسین و رنین است. شیردان دارای دیاستازها و غدد گوارشی و عصارهٔ معدی است. ترشح این شیره ها باعث نام گذاری آن به شیردان شده است. سه بخش دیگر معدهٔ این جانوران فاقد غدد گوارشی و دارای بافت پوششی مطبق اند. از شیردان در تهیه خوراکی به نام سیرابی شیردان و نیز شیردان استفاده می شود. در فرهنگ آنندراج در توصیف شیردان آمده است: چیزی است مثل کدو که گوسفند را در بالای شکنبه می باشد و غیر از شکنبه است و آنرا گیپاپزان پر از گوشت و برنج و مصالح کرده می فروشند، و به هندی چسته گویند که از آن شیر بسته می شود. زخم شیردان. عارضه زخم شیردان (Abomasal ulcer) ممکن است در اثر ازدیاد اسید در شیردان اتقاق افتد. تغذیه کنسانتره و سیلوی زیاد موجب افزایش سطح اسید در شیردان می شود. گوساله های جوان نیز ممکن است به زخم شیردان مبتلا شوند.