Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نوید کرمانی پژوهشگر، روزنامه نگار و داستان نویس آلمانی ایرانی تبار است. او که یکی از پرکارترین نویسندگان آلمانی زبان در سال های اخیر بوده در نوشته هایش به پدیده هایی چون دین و زندگی انسان ها در جوامع چندفرهنگی و جایگاه فردیت در جهان مدرن می پردازد. زندگی نامه. نوید کرمانی در ۲۹ نوامبر ۱۹۶۷ در شهر زیگن آلمان غربی به دنیا آمد. وی چهارمین پسر یک پدر و مادر ایرانی است. نوشتن را در قالب همکاری با روزنامه های ملی و محلی از ۱۵ سالگی آغاز کرد. کرمانی در رشته های شرق شناسی، فلسفه و تئاتر در کلن، قاهره و بن تحصیل کرده است. وی همچنین با حزب سبزهای آلمان همکاری دارد. وی در سال های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ به عنوان نویسنده با روزنامه فرانکفورتر آلگماینه همکاری داشت. مقاله ها و آثار کرمانی به صورت مرتب در نشریاتی چون زوددویچه تسایتونگ، دی تسایت و نویه زورشر زایتونگ منتشر می شوند. او با کتایون امیرپور پژوهشگر مطالعات اسلامی ازدواج کرده و دارای دو فرزند هستند. او در حال حاضر در کلن زندگی می کند. جوایز. در خرداد ۱۳۹۴ کرمانی برنده جایزه صلح کتاب فروشان آلمان شد. این انجمن، جایزه ۲۵ هزار یورویی خود را به دلیل احترام عمیق او برای شأن انسانی
و فرهنگ ها و ادیان مختلف را به او اهدا کرد. وی در سال ۱۳۹۳ نیز برنده جایزه ادبی یوزف برایتباخ یکی از جوایز ادبی در آلمان شده بود.
گایا یک تلسکوپ فضایی است که در سال ۲۰۱۳ توسط آژانس فضایی اروپا (ESA) راه اندازی شده و انتظار می رود مأموریت آن تا سال ۲۰۲۵ ادامه یابد. این تلسکوپ فضایی برای اخترسنجی با دقت بی سابقه ای از موقعیت ها، فاصله ها و حرکت ها طراحی شده است. هدف از مأموریت این رصدخانه فضایی، ایجاد یک فهرست سه بعدی از حدود ۱ میلیارد اجرام آسمانی، عمدتاً ستارگان، با روشنایی بیش از ۲۰ قدر است. اهداف گایا نزدیک به ۱ درصد از جمعیت ستارگان کهکشان راه شیری را دربردارد. علاوه بر ستارگان انتظار می رود گایا تا ده ها هزار سیارهٔ فراخورشیدی هم اندازهٔ مشتری را فراتر از منظومه شمسی، ۵۰۰٬۰۰۰ اختروش و ده ها هزار سیارک جدید و دنباله دار در منظومه شمسی را شناسایی کند. این فضاپیما هر یک از ستارگان هدف را، در حدود ۷۰ بار طی یک دوره پنج ساله به منظور یافتن موقعیت، فاصله و جابه جایی دقیق هر یک از هدف ها رصد و دنبال خواهد کرد.
سیب پختنی سیبی است که نخست برای پختن استفاده می شود تا خام خوردن. سیب های پختنی بزرگتر هستند و می توانند از ارقامی که برای خام خوردن استفاده می شوند ترش تر باشند. بعضی از انواع آن گوشت سفتی دارند که هنگام پختن وا نمی رود. بریتانیایی ها طیف وسیعی از سیب های پختنی پرورش می دهند، اما این نوع سیب ها در سراسر جهان استفاده می شوند، اگرچه سیب به صورت خام خورده می شود برای پختن هم مورد استفاده قرار می گیرد. بیشتر سیب ها دو منظوره هستند. از سیب می توان سس، کره سیب یا مربا درست کرد، در یک اجاق پخته و آن را با کاستارد سرو کرد. یا با آن پای سیب و کرامبل درست کرد. در بریتانیا سیب را معمولاً در آب جوش و خمیر کرده و به عنوان سس با گوشت سرخ شدهٔ خوک سرو می کنند. سیب براملی مشهورترین سیب مخصوص پختن در بریتانیا است. سیب پخته سیبی است که در اجاق تا زمان نرم شدن پخته می شود. مغز سیب معمولاً برداشته شده و با میوه های دیگر، شکر قهوه ای، کشمش یا دارچین پر می شود. خام خوردن. اغلب عقیده بر این است که خام خوردن سیب های پختنی فرد را بیمار خواهد کرد. در واقع سیب های پختنی بی ضرر بوده و فقط انواعی از سیب است که خصوصیت آن برای پختن خیلی م
ناسب است.این افسانه به سادگی به علت مزهٔ ترش و تند سیب های پختنی که به خوبی تحمل نمی شود ساخته شده است.
خواجه علی قلی خان افشار کازرونی مشهور به کلبعلی خان حاکم کازرون در دوران حکومت های افشاریه و زندیه بود. او همچنین در دورهٔ حکومت زندیه، مدتی امیرالاُمرای فارس و مدتی حاکم قم و کاشان بود. علی قلی خان از نزدیکان و افراد مورد اعتماد نادرشاه افشار، کریم خان زند و آقامحمدخان قاجار محسوب می شد. وی نقش مهمی در استقرار و تثبیت حکومت زندیه ایفا کرد. تولد و خانواده. علی قلی افشار، فرزند خواجه محمدرضا افشار و متولد کازرون بود. اجداد او از بزرگان ایل افشار بودند که شاه اسماعیل صفوی پس از تصرف کازرون، آنان را حاکم این شهر کرد. اقامت و حکومت طولانی مدت این خاندان در کازرون موجب شد تا به اسم افشار کازرونی مشهور شوند. پدر علی قلی، پیش از او حاکم کازرون بود. در سال ۱۱۴۶ هجری نادرشاه افشار در تعقیب محمدخان بلوچ که علیه او شورش کرده بود به کازرون آمد. خواجه محمدرضا افشار کازرونی، حاکم کازرون به هواداری از محمدخان بلوچ علیه نادرشاه جنگید و کشته شد. نادرشاه همچنین خواجه ابوالحسن افشار کازرونی، خواهرزادهٔ خواجه محمدرضا افشار را کور کرد. انتصاب به عنوان حاکم کازرون. نادرشاه پس از قتل پدر علی قلی افشار و کور کردن پسرعمهٔ او، از کار
خود پشیمان شد و علی قلی افشار را ملازم اردوی خود نمود. در سال ۱۱۴۹ هجری، نادرشاه پس از اطمینان پیدا کردن به علی قلی افشار، لقب خان را به او اعطا کرده و او را به عنوان حاکم موروثی کازرون منصوب کرد. خواجه علی قلی خان افشار کازرونی کوشید تا در مقام حاکمیت کازرون این شهر را رشد دهد. از جمله اقدامات او تأسیس باغی بزرگ به نام باغ نظر در سال ۱۱۵۰ هجری بود. کمک به استقرار حکومت زندیه. قدرت خواجه علی قلی خان در دورهٔ حکومت زندیه با حمایت از کریم خان زند در رسیدن به قدرت به اوج خود رسید. او در سال ۱۱۶۷ هجری که کریم خان زند در منطقه خشت در ۶۰ کیلومتری کازرون امروزی، آماده نبرد با آزادخان افغان و نمایندهٔ او، فتحعلی خان افشار بود، با تفگنچیان کازرونی به لشکر کریم خان زند پیوست. کریم خان که در نبرد قبلی از آزادخان شکست خورده بود، این بار توانست با کمک نیروهای کازرونی، لشکر آزادخان افغان را به سختی شکست دهد. از آن پس حاکم کازرون به یکی از افراد مورد اعتماد و بسیار نزدیک به کریم خان زند تبدیل شد. با این حال در سال ۱۱۷۵ هجری که کریم خان زند عده ای از بزرگان فارس از جمله حاکم کازرون را برای سرکوب شورش فتحعلی خان افشار در آذرب
ایجان به این منطقه فرستاد، لشکر فارس در قره چمن در نزدیکی تبریز از لشکر فتحعلی خان افشار شکست می خورد و عده ای از این بزرگان از جمله حاکم کازرون از مهلکه فرار می کنند. آن ها در اصفهان دستگیر می شوند و حکم کور شدن حاکم کازرون صادر می شود. اما با پادرمیانی میرزا محمد کلانتر، کلانتر فارس نزد کریم خان زند، خواجه علی قلی خان افشار، حاکم کازرون بخشیده می شود. انتصاب به حکومت قم و کاشان. در سال ۱۱۹۹ که جعفرخان زند اصفهان را فتح کرد، حاکم کازرون نیز از همراهان او بود. پس از آن جعفرخان زند، او را به حکومت قم و کاشان منصوب کرد و در همان سال خواجه علی قلی خان افشار کازرونی، شورش اعراب جندق به سرکردگی محمدحسن خان عرب عاملی را سرکوب کرد. اما به او قول تأمین امنیت جانی اش را داد و او را به اصفهان، نزد جعفرخان زند فرستاد. اما جعفرخان بر خلاف قولش، حکم به قتل محمدحسن خان عرب عاملی و اطرافیانش داد. این مسئله موجب عصبانیت شدید خواجه علی قلی خان افشار شد و او حکومت قم و کاشان را رها و به زادگاهش کازرون بازگشت. قتل پادشاه زند. او پس از بازگشت به کازرون عده ای از سپاهیان منطقهٔ کوهمره و ایلات مستقر در اطراف کازرون را گرد خود جمع
کرد و آنان را برای به زیر کشیدن جعفرخان زند از پادشاهی ترغیب کرد. جعفرخان، پادشاه زند پس از آگاهی از این موضوع، عده ای از بزرگان را برای دلجویی از او به کازرون فرستاد و او را به شیراز دعوت کرد. اما پس از عزیمت خواجه علی قلی خان افشار کازرونی به شیراز، جعفرخان زند عهد خود را شکست و او را به اتهام بی لیاقتی به همراه تعدادی از اشراف زند در ارگ کریم خان شیراز زندانی کرد. خواجه علی قلی خان افشار کازرونی نیز اشراف زند را به فرار از زندان تحریک کرده و با ترفندهایی از زندان فرار کرد. او و سایر فراریان مخفیانه به حرمسرای جعفرخان زند رفته و این پادشاه را به قتل رساندند. انتصاب به عنوان امیرالاُمرای فارس. در پی این حادثه، صیدمرادخان زند که به همراه خواجه علی قلی خان افشار کازرونی در ارگ کریم خانی زندانی بود، به مقام پادشاهی رسید و بلافاصله خواجه علی قلی خان افشار کازرونی را به مقام امیرالاُمرایی فارس برگزید. اما پادشاهی صیدمرادخان زند تنها مدتی کوتاه دوام آورد و لطفعلی خان زند، فرزند جعفرخان زند علیه وی قیام کرد و او و تمام افرادی که در قتل پدرش نقش داشتند را به قتل رساند. اما با وساطت حاج ابراهیم کلانتر، کلانتر فارس و
دیگر اعیان و بزرگان فارس از گناه خواجه علی قلی خان افشار که نقش اصلی را در قتل پدرش داشت، گذشت کرد. اتحاد با آقامحمدخان قاجار. درنهایت برادر خواجه علی قلی خان، خواجه رضاقلی خان افشار کازرونی حاکم کازرون شد. در زمانی که حاج ابراهیم کلانتر با بستن دروازه های شیراز اجازه ورود لطفعلی خان به این شهر را نداد و همزمان با حرکت آقامحمدخان قاجار و لشکر او به سمت فارس، خواجه علی قلی خان به همراه برادرش به آقامحمدخان پیوست. وی از نزدیکان آقامحمدخان قاجار شد و در جنگ های او علیه لطفعلی خان زند شرکت داشت. نهایتاً در زمانی که لطفعلی خان زند برای جمع آوری نیرو از مسیر کازرون به سمت جنوب در حرکت بود، حاکم کازرون او و نیروهایش را محاصره کرده و قصد دستگیری لطفعلی خان و تحویل او به آقامحمدخان قاجار را داشت. لطفعلی خان زند و نیروهایش اسب های خود را رها کرده و از رشته کوه قبله واقع در جنوب شهر کازرون به سمت دشتستان و بوشهر فرار کردند. لطفعلی خان زند پس از جمع آوری نیرو در آن منطقه به کازرون بازگشت و طی یک نبرد، خواجه رضا قلی خان افشار کازرونی را بازداشت کرده و برای انتقام، او و فرزندانش را کور کرد.
سیب شراب گروهی از ارقام سیب هستند که برای استفاده در صنعت تولید شراب پرورش داده می شوند. بوسیله کیفیت ضعیف شان برای پختن و خام خوردن و اغلب به خاطر خشکی و تلخی مزه از سیب های پختنی و سیبهایی که خام خورده می شوند متمایز هستند.
پرداخت حقوق الله از جمله دستوراتی است در آئین بهائی که توسط بهاءالله در کتاب اقدس ثبت شده است. به طور کلی بر طبق این حکم، هر فرد بهایی که ثروتش به حد مشخصی برسد، موظف است ۱۹ درصد مازاد نیاز خود را داوطلبانه و بدون اکراه و اجبار به عنوان حقوق الله پرداخت کند تا در مصارف مورد نیاز جوامع انسانی و پیشبرد تعالیم آئین بهائی برای بهبود احتیاجات عالم بشری مورد استفاده قرار بگیرد. تاریخچه. حکم حقوق الله در سال۱۲۵۲ شمسی مطابق با ۱۸۷۳ میلادی توسط بهاءالله در کتاب اقدس صادر شد. وی در این کتاب پرداخت حقوق الله را واجب دانسته و آن را سبب خیر و برکت در جمیع شئون شمرده است. بهاءالله در ابتدا حقوق الله را جمع آوری نکرد. اما پنج سال بعد در سال۱۲۵۷ مطابق با ۱۸۷۸ میلادی اولین امین حقوق الله (حاجی شاه محمّد امین البیان) را برگزید تا حقوق الله را فقط از بهائیان ایران جمع آوری کند. بعدها بهائیان خاورمیانه هم ملزم به پرداخت حقوق الله شدند. یک قرن بعد، در سال۱۳۶۴ خورشیدی مطابق با ۱۹۸۵ میلادی حکم حقوق الله از اختصاص مردم خاورمیانه فراتر رفت و نهایتاً در سال ۱۳۷۰ شمسی تمام بهائیان در سراسر جهان ملزم به پرداخت حقوق الله شدند. با افزایش
و گسترش پرداخت حقوق الله در بین بهائیان، معاونین حقوق الله برای جمع آوری حقوق و نمایندگان حقوق الله برای آموزش آن در جوامع بهائی در نقاط مختلف عالم تعیین گردیدند و در سال ۱۳۷۰ شمسی دفتر مرکزی حقوق الله در مرکز جهانی بهائی در شهر حیفا در اسرائیل تأسیس شد. محل پرداخت. حقوق الله به تشخیص مرجع آئین بهائی در اموری مانند پیشبرد و اشاعه اهداف این آئین، مصالح عمومی و غیره مورد استفاده قرار می گیرد. در زمان بهاءالله با تشخیص و مدیریت او حقوق به مصرف می رسید، بعد از او این وظیفه را عبدالبهاء و بعد از وی شوقی افندی بر عهده گرفت، و هم اکنون بیت العدل اعظم این مسئولیت را بر اساس کتاب اقدس و الواح عبدالبهاء بر عهده دارد. تفاوت با سایر مبالغ اهدائی. حقوق الله نوعی بخشش یا تبرع به صندوق اعانات نیست بلکه بنا بر تعلیم بهاءالله در اصل متعلق به خداست و فرد باید آنرا از اضافات دارائیش با محاسبه دقیق جدا کرده و به عنوان حقّی که متعلق به پروردگار است پرداخت کند. پرداخت حقوق الله یک وظیفهٔ وجدانی هر فرد بهائی است، و بنا بر تعلیم بهاءالله هیچ شخص یا نهادی نمی تواند افراد را مجبور به پرداخت آن کند. شخص باید این دِین را داوطلبانه، با ن
هایت سرور قلبی و طیب خاطر پرداخت کند تا پذیرفته شود. در این مورد خود فرد قاضی عمل خویش خواهد بود. پرداخت حقوق الله با مبالغ اهدائی بهائیان به صندوقهای دیگر که در مجامع بهائی موجودند نیز متفاوت می باشد. بدین معنی که پرداخت حقوق الله اگر چه اختیاریست اما دِینی است به پروردگار که در طول عمر باید محاسبه کرده به در صد معینی پرداخت نمود. اما تبرعات به صندوقهای محلی، ملی، و بین المللی اختیاری بوده و مشمول مبلغ یا درصد خاصی نبوده و فقط بستگی به سخاوت شخص دارد. در ضمن مبلغ به اراده آن شخص مصرف می شود. در حالیکه حقوق الله به اراده و تصمیم مرجع آئین بهائی یعنی بیت العدل عمومی به مصرف امور می رسد. اهداف. بهائیان معتقدند که پرداخت حقوق الله سبب تطهیر مال و ازدیاد خیر و برکت است. حقوق الله در راستای گسترش و اعتلای آئین بهائی در سراسر جهان و هم چنین امور خیریه و منافع عمومی به مصرف می رسد. نحوه محاسبه. به زبان ساده، حقوق الله حکمی است که برمازاد دارایی افراد یعنی مالی که اضافه بر مخارج معمولی و نیازهای فرد شامل کالا، اموال، املاک و درآمد تعیین شده است. به نوعی که اگر فرد پس اندازی بیشتر از نوزده مثقال طلا داشته و برای آن ما
یحتاجی در نظر نگرفته باشد آنوقت می بایست نوزده درصد آن را به عنوان حقوق الله یکبار به مرجع پرداخت کند. پس از آن حقوق الله بر نوزده مثقال ثروت جمع شده بعدی تعلق می گیرد. یعنی هر ۱۹ درصد حقوق الله که بر ۱۹ مثقال ثروت اضافی به قیمت روز طلای خالص پرداخت شد دیگر مشمول این حکم نیست. در هنگام محاسبه باید دانست که گروهی از اموال از جمله خانه مسکونی، لوازم ضروری منزل و اسباب کار از حقوق الله معافند. بهاءالله مسئولیت انتخاب ضروری بودن یا نبودن اشیاء و اموال را به خود شخص واگذار کرده است. در مواردی مانند زیان مالی، عدم موفقیت سرمایه گذاریها برای سود، و پرداخت حقوق الله در صورت فوت شخص مقررات و قوانین خاصی وجود دارد.
زانگه زور فیلمی درام و جنگی است به کارگردانی هامو بیک-نازاریان که محصول سال ۱۹۳۸ کشور اتحاد شوروی است. داستان فیلم. فیلم دربارهٔ مخالفت فدراسیون انقلابی ارمنی با حمله ارتش سرخ و هواداران محلی بولشویک در استان زانگه زور، ارمنستان (سیونیک فعلی) در زمان اتحاد شوروی است.
سرگئی فیودورویچ باندارچوک کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس و بازیگر برجسته اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. زندگی نامه. سرگئی باندارچوک در ۲۵ سپتامبر ۱۹۲۰ در شهر بیلوزرکا واقع در اوکراین زاده شد. کودکی خویش را در شهرهای ییسم و تاگانروگ سپری نمود؛ فعالیت بازیگری را اولین بار در سال ۱۹۳۷ بر روی صحنه تئاتر تاگانروگ تجربه نمود. در بین سال های ۱۹۳۸–۱۹۴۲ در «مدرسه تئاتر روستوف-نا-دونو» (Rostov on Don) به تحصیل پرداخت. پس از پایان تحصیل به خدمت ارتش سرخ پیوست و در جنگ جهانی دوم برضد آلمان نازی شرکت نمود. در سال ۱۹۴۸ در اولین نقش سینمایی خود بنام "نگهبان جوان" به کارگردانی سرگئی گراسیموف بازی کرد و در ۱۹۵۹ نخستین فیلم خود را با عنوان "سرنوشت یک انسان" کارگردانی نمود و خود نیز در آن بازی نمود. وی در سال ۱۹۵۱ برای بازی در فیلم "تاراس شوچنکو" به عنوان جوانترین بازیگر مشهور در «هنرمند مردمی اتحاد شوروی» نایل شد. همچنین در سال ۱۹۵۹ برای بازی در فیلم "سرنوشت یک انسان" برنده «جایزه بزرگ» جشنواره بین المللی فیلم مسکو شد. سرگئی باندارچوک در ۲۰ اکتبر ۱۹۹۴ در سن ۷۴ سالگی در مسکو درگذشت.
شری رینـِی اسکات (؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "" اشاره نمود.
هری راجائوناریمامپیانینا (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل ماداگاسکار است. راجائوناریمامپیانینا ۵مین رئیس جمهور این کشور است. وی از ۲۵ ژانویه ۲۰۱۴ این سمت را برعهده دارد.. وی جایگزین آندری راجولینا شده است. وی تحصیلات عالی خویش را در کبک کانادا انجام داده است. در سال ۲۰۰۹ وی پست وزارت دارایی و بودجه ماداگاسکار برگزیده شد. قرارداد آشتی ملی. در اردیبهشت ماه ۱۳۹۴ هری راجائوناریمامپیانینا از اجرای مفاد قرارداد آشتی ملی و آزادی رئیس جمهوری پیشین این کشور خبر داد. وی اعلام کرد که در راستای اجرای توافق آشتی ملی، مارک راوالومانانا، رئیس جمهوری پیشین این کشور از بازداشت خانگی آزاد می شود. راوالومانانا، که در سال ۲۰۰۹ به آفریقای جنوبی رفته و در تبعید به سر می برد، ماه اکتبر ۲۰۱۴ به ماداگاسکار بازگشت و از آن زمان در حصر خانگی به سر می برد. دستگاه قضایی ماداگاسکار رئیس جمهوری پیشین این کشور را، به هنگام تبعید در آفریقای جنوبی، به طور غیابی محاکمه و او را به جرم دست داشتن در مرگ ۳۶ تظاهرکننده، به اعمال شاقه و حبس ابد محکوم کرد. این در حالی است که راوالومانانا همچنان بر بازگشت به صحنه سیاسی کشور تأکید می کند.
ریچارد لاگراوِنـِیس (؛ زادهٔ ۳۰ اکتبر ۱۹۵۹) یک فیلم نامه نویس و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
کشتار کلیسای چارلستون () یک کشتار جمعی بود که در تاریخ ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۵ در کلیسای آفریقایی عمانوئیل واقع در چارلستون کارولینای جنوبی اتفاق افتاد. این کلیسا یکی از قدیمی ترین کلیساهای متعلق به سیاهپوستان آمریکا به شمار می رود. کلیسای متعلق به فرقه مسیحیان متدیست در سال ۱۸۱۶ بنا گذاشته شد. در سال ۱۸۲۲ بنیان گذار این کلیسا به خاطر کوشش جهت سازماندهی شورش بردگان سیاه به دار آویخته شد و ملاکان سفیدپوست کلیسا را به آتش کشیدند. پیروان این مکان مذهبی تا زمان جنگ داخلی آمریکا مخفیانه دور هم گرد آمده و مراسم مذهبی خود را برگزار می کردند. رئیس پزشکی قانونی شهر چارلتون گفته که متهم به بهانه همراهی در مطالعه کتاب مقدس به میان جمع وارد شده، مدت زمانی را در میان آن ها سپری کرده و سپس به رویشان اسلحه کشیده و ۹ تن از جمله کشیش محبوب این کلیسا را به قتل رسانده است. انگیزه. وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا گفت احتمال دارد که این کشتار "جرمی بر پایه تنفر" باشد. جرم بر پایه تنفر اشاره به جرم یا جنایتی است که از روی تعصب نژادی، مذهبی، جنسیتی یا از این دست انجام می گیرد. در تصویری که از دیلان روف (قاتل) در فیسبوک منتشر شد پرچم آفریق
ای جنوبی (در زمان آپارتاید) و رودزیای جنوبی (زیمبابوه کنونی) در زمان حکومت اقلیت سفیدپوست بر سیاهپوستان روی پیراهن او دوخته شده است. چند روز بعد مجموعه عکس های در اینترنت منتشر شد که نشانه های آشکاری از باور آقای روف به برتری نژادی سفیدپوستان بود. از جمله تصویری که دیلان روف را با اسلحه و در حال آتش زدن پرچم آمریکا نشان می داد. او ظاهراً در تصویری دیگر، پرچم ایالت های جنوبی آمریکا (پرچم کنفدراسیون) که حامی برده داری در زمان جنگ داخلی آمریکا بودند را به دست گرفته است. ایالت های جنوبی آمریکا در جنگ داخلی می خواستند برای حفظ برده داری از ایالات متحده جدا شوند.
خارپوت یا خاربِرد () یک شهر باستانی در ترکیه است که در پایان دوره امپراتوری عثمانی جزو ولایت معمورةالعزیز به شمار می آمد. محل آن اکنون در استان الازیغ در شرق ترکیه است. آثاری متعلق به حدود ۲۰۰۰ سال قبل از میلاد در این منطقه یافت شده است. این شهر به خاطر قلعه خارپوت معروف است و موزه، مساجد قدیمی، چندین کلیسا و غار بوزلوک (یخی) را در خود جای داده است. خارپوت در سده های میانه منطقه ای ارمنی نشین در شرق آناتولی بود. پادشاهی باستانی سوفن و بعداً استان ارمنی سوفن در خارپوت قرون وسطی قرار داشت. خارپوت حدودا در مسافت از استانبول واقع شده است. پیشینه. نام خارپوت اصالتاً ارمنی است و از کلمه ارمنی خاربرد یا کاربرد گرفته شده است که حاوی کلمه «برد» به معنای قلعه است. خارپوت یک شهر-قلعه باستانی اورارتویی بود که ارمنیان آن را به عنوان پایتخت خود در قرن دهم تأسیس کردند. در زبان های ترکی و غربی نام آن را هارپوت می نویسند. خارپوت به عنوان یک پایگاه نظامی در دومین تصرف منطقه توسط بیزانس پس از سال ۹۳۸ توسعه یافت، به صورت دژی باشکوه بر روی صخره ای عریض که از سمت جنوب مشرف به دره ساخته شده است. شهری در اطراف قلعه با جمعیتی عمدتاً
ارمنی و سوری که از روستاهای مجاور و همچنین شهر آرشام شاد در شرق آن آمده بودند، رشد کرد. در اواخر سده یازدهم، خارپوت آرشام شاد را تحت الشعاع قرار داد و تبدیل به سکونتگاه اصلی منطقه شد. حدود سال ۱۰۸۵ میلادی، یک جنگ سالار ترک به نام چوبوک خارپوت را فتح کرد و از سوی سلطان ملکشاه یکم سلجوقی به عنوان حاکم آن تأیید شد. مسجد جامع خارپوت در مقابل ارگ توسط چوبوک یا پسرش (که در سال ۱۱۰۷ در این محل فرمان می راند) ساخته شده است. اولین فرمانروای ارتقی خارپوت بلک بود که با فرمانروایان ارتقی ماردین و حصن کیفا ارتباط داشت اما مستقیماً بخشی از هیچ یک از خانواده های حاکم نبود. بلک در سال ۱۱۲۴ در سنین جوانی درگذشت و آل ارتق در حصن کیفا زمام امور را به دست گرفتند. بعدها، عمادالدین ابوبکر، شاهزاده ارتقی که قبلاً تلاش کرده بود تاج و تخت حصن کیفا را غصب کند، کنترل خارپوت را به دست آورد. خارپوت تا سال ۱۲۳۴ که توسط سلجوقیان فتح شد، یک حکومت مستقل ارتقی باقی ماند. در دوره ارتقی ها بود که جمعیت سابق آرشام شاد به طور کامل جذب خارپوت شد. در اوایل دهه ۱۲۰۰، یکی از شاهزادگان ارتقی ممکن است به طور کامل ارگ را بازسازی کرده باشد. در دوره بعدی
حکومت سلجوقیان، در خارپوت ساخت وساز چندانی صورت نگرفت. از میانه های سده چهاردهم تا سال ۱۴۳۳، خارپوت بخشی از قلمرو ذوالقدریان شد. خارپوت یکی از شهرهای اصلی بیک نشین (بیلیک) ذوالقدری بود و ارگ دوباره در این دوره بازسازی شد. آق قویونلوها از ۱۴۳۳ تا ۱۴۷۸ بر خارپوت حکومت کردند. همسر اوزون حسن، حاکم آق قویونلو، یک مسیحی یونانی اهل ترابزون بود که با همراهان یونانی خود در اینجا زندگی می کرد. حکومت عثمانی در سال ۱۵۱۵ در خارپوت آغاز شد. در زمان عثمانی ها، خارپوت یک مرکز صنعتی پررونق با صنایع ابریشم و قالی بافی پررونق باقی ماند و مدرسه های دینی زیادی داشت. در سده نوزدهم، یک مدرسه مبلغان آمریکایی در نزدیکی ارگ تأسیس شد که عمدتاً در آموزش ارامنه فعالیت داشت. مدرسه مبلغان فرانسوی نیز وجود داشت. با این حال، در سال ۱۸۳۴، والیان سنجاق خارپوت محل سکونت خود را به شهر مزره، در دشتی در شمال شرقی، جابه جا کردند و برخی از مردم خارپوت با آنها کوچ کردند. در سال ۱۸۳۸ یک پادگان در مزره به عنوان پایگاه محلی علیه محمدعلی پاشا، بنیان گذار مصر نوین، ساخته شد. در سال ۱۸۷۹، مزره تبدیل به شهر بزرگی شد که به نام یکی از سرداران عرب نام معمورة ا
لعزیز به خود گرفت و این نام نهایتاً به العزیز، الازیز یا الازیغ تغیر یافت. کشتار حمیدیه در دهه ۱۸۹۰ به شهر خارپوت آسیب رساند. در حدود سال ۱۹۱۰، زمان سفر از قسطنطنیه (استانبول فعلی) به خارپوت حدود سه روز با قطار و سپس ۱۸ روز با اسب راه بود. کنسولگری آمریکا. کنسولگری ایالات متحده از ۱ ژانویه ۱۹۰۱ با دکتر توماس اچ. نورتون به عنوان کنسول شروع به کار کرد. او هیچ تجربه قبلی در روابط بین الملل نداشت، زیرا ایالات متحده اخیراً در حال تأسیس شبکه دیپلماتیک خود بود. کنسولگری برای کمک به مبلغان تأسیس شد. وزارت امنیت داخلی عثمانی به او تذکره سفر داد، اما وزارت امور خارجه عثمانی در ابتدا از به رسمیت شناختن کنسولگری خودداری کرد. این ساختمان دارای سه طبقه، یک دیوار و یک باغ با درختان توت بود. لزلی دیویس در سال ۱۹۱۴ کنسول خارپوت شد و در سال ۱۹۱۷ پس از قطع روابط امپراتوری عثمانی و ایالات متحده آمریکا را ترک کرد. دیویس اظهار داشت که این مأموریت «یکی از دورافتاده ترین و غیرقابل دسترس ترین در جهان» بود. در داستان. این شهر محل فیلم بردای صحنه عاشقانه در فیلم «مزرعه چکاوک» اثر آنتونیا ارسلان دربارهٔ نسل کشی ارامنه است و همچنین زادگا
ه پدربزرگ او است. نسل کشی ارامنه. دو شاهد عینی در مورد گزارش های نسل کشی در خارپوت نوشتند. یکی از آنها دکتر هنری اچ. ریگز، سرکشیش و مبلغ ABCFM است که رئیس کالج فرات بود، یک کالج محلی که توسط مبلغان آمریکایی برای بیشتر جامعه ارمنی منطقه تأسیس و اداره می شد. گزارش او ثبت شد و به ایالات متحده فرستاده شد. این گزارش در سال ۱۹۷۷ با نام «روزگار تراژدی در ارمنستان» منتشر شد. شاهد عینی دوم دیویس بود. دیویس حدود ۸۰ ارمنی را در محوطه کنسولگری مخفی کرد. کشتار حمیدیه، که قبل از نسل کشی ارامنه بود، به طور قابل توجهی بر خارپوت تمرکز داشت. قتل عام حمیدیه در سال ۱۸۹۵ به دستور سلطان حمید دوم جان حدود ۴۰۰۰۰۰ ارمنی را گرفت. با توجه به اهمیت جمعیت مسیحی در منطقه خارپوت (که در زبان ارمنی خارپرت نامیده می شود) که عمدتاً از ارامنه تشکیل می شد، این منطقه مرکز مهم مبلغان مذهبی از ایالات متحده و مدارس تحت حمایت آمریکا بود. به دلیل وجود مبلغان آمریکایی، بسیاری از ارامنه در منطقه خارپورت راهی غرب شدند و حتی چندی پیش از کشتار حمیدیه و نسل کشی ارامنه به ایالات متحده مهاجرت کردند. پیش از نسل کشی ارامنه، منطقه خارپوت شکوفا شده بود. ارمنی های
آنجا در بازرگانی، ساخت و تولید مهارت داشتند و در سایر مهارت های تولیدی نیز دست داشتند. با این حال، خارپوت عمدتاً به دلیل مزارع غلات خود شناخته می شد که نام وسکی دشت - دشت طلایی - در فلات ارمنستان را به آن داده بود. خارپوت همچنین یکی از قدیمی ترین مناطقی است که ارامنه در آن سکونت داشته اند و حتی برخی از محققان معتقدند که این محل زادگاه مردم ارمنی است. اگرچه به میراث ارامنه در خارپوت و همه ثروت خارپوت و فرهنگ، موسیقی و جامعه آن به طرز وحشیانه ای پایان داده شد و با نسل کشی ارامنه این میراث تقریباً دیگر وجود ندارد. این شهر که زمانی که به دشت طلایی معروف بود، در سال ۱۹۱۵، عنوان جدیدی به دست آورد: «استان کشتارگاه».
احمد قاضی (۷ تیر ۱۳۱۵ در قاضی آباد مهاباد – ۱۷ خرداد ۱۳۹۴) نویسنده، مترجم، روزنامه نگار، زبان شناس و سخنور نامور کرد بود. ایشان کتاب های گوناگونی را از فارسی و انگلیسی به کردی ترجمه کرد. از احمد قاضی به فارسی هم آثاری منتشر شده است که در آن میان «خلاصه تاریخ کردستان» جایگاه ویژه ای دارد. پیشینه. احمد قاضی سال ۱۳۱۵ در قاضی آباد شهرستان مهاباد به دنیا آمد و در سال ۱۳۳۷ از دانشگاه تهران موفق به اخذ مدرک لیسانس زبان و ادبیات انگلیسی شد. در سال های دهه ۱۳۴۰ به اتهام همکاری با حزب دموکرات کردستان به هشت سال زندان محکوم شد که پس از تحمل چهار سال زندان آزاد گشت. احمد قاضی اولین اثر خود که ترجمهٔ رمان «شب بی پایان» بود را در زندان منتشر کرد. پس از فوت هیمن مسئولیت سردبیری مجله ادبی فرهنگی سروه به مدت بیست سال بر دوش ایشان بود. احمد قاضی ۱۷ خرداد ۱۳۹۴ به علت بیماری سرطان در شهر تهران درگذشت و در محل مقبرةالشعرا شهر مهاباد به خاک سپرده شد. آثار. از ایشان بیش از ۲۰ کتاب شامل ترجمه، تألیف، تصحیح و گردآوری و حدود ۲۰۰ مقاله در مجله ها و روزنامه های مختلف به یادگار باقی مانده است. ترجمه ها به فارسی: ترجمه ها به کردی: تألیفات
: تصحیح و گردآوری:
جن لیلی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
لِدیسی (؛ زادهٔ ) یک خواننده، ترانه سرا و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از آغاز فعالیتش، لدیسی، ۱۱ آلبوم منتشر کرده است و ۱۴ بار نامزد جایزهٔ گرمی شده است و در سال ۲۰۲۱ برای بهترین اجرای آراندبی سنّتی برندهٔ این جایزه شد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به سلما اشاره کرد.
چهارشنبه (به ترکی: Çarşamba) یک محله از محلات شهر استانبول ترکیه است. این محله بخشی است از مجله بزرگ تر فاتح و در درون حصار دیوارهای قدیمی شهر بیزانسی کنستانتینوپول واقع شده است. چهارشنبه از نظر باور به اسلام یکی از محافظه کارترین محلات شهر استانبول است. در این محله آثار متعدد بیزانسی دیده می شود و مسجد فتحیه و حرم احمد پاشا نیز در آن قرار دارد. اولیا چلبی، جهانگرد عثمانی سده هفدهم میلادی می نویسد که نام این محله از شهر چهارشنبه سامسون (در منطقه دریای سیاه) گرفته شده زیرا جمعیت زیادی از مهاجران آن شهر در این محله استانبول مستقر شدند. امروزه در این محله هر چهارشنبه یک چهارشنبه بازار نیز برپا می شود.