Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بخاراییان سیبری (در زبان محلی:"بخارایی"، به روسی: "Бухарцы" "بوخارچی") از گروه های قومی سیبری هستند. ایشان از بازماندگان بازرگانانی هستند که از سدهٔ دهم هجری و از خانات بخارا به این سرزمین آمده اند و مسلمان و حنفی مذهب اند. مهاجرت بخاراییان به این سرزمین در نتیجهٔ تجارت و مبادلات اقتصادی فعال میان امیرنشین بخارا و سیبریه صورت پذیرفته است؛ چنانچه از اینجا و از طریق رود ایرتیش و دیگر رودهای قابل قایقرانی کالاهایی چون چرم، خز و ماهی را به فرارود می بردند و در مقابل کاغذ، میوهٔ خشک و مصنوعات فلزی و کالاهای زینتی را. بخاراییان با تاتارهای سیبری درآمیخته اند و به گویش محلی تاتار صحبت می کنند با این حال در زبان ایشان تعداد زیادی واژه فارسی وجود دارد. نام این مردم از شهر تاجیک نشین بخارا در جمهوری ازبکستان امروزی آمده است. روس ها به طور کلی تمامی کاروان هایی را که از آسیای میانه می آمدند را، فارغ از اصالت و تبار، بخارایی می نامیدند و تصور درستی از جغرافیا و مردم آن منطقه نداشتند. از آنجا که بخارایی های مسلمان سیبری در روسیه از مزایا و امتیازات قانونی برخوردار بودند، تاتارهای بارابا گاهی خود را از آن ها جا می زدند. جم
عیت. در سرشماری در سال ۱۹۲۶، تعداد بخاراییان سیبری ۲۳٬۷۰۰ تن اعلام شد که عمدتاً در توبولسک، تارا و تیومن ساکن بودند. در تیومن یک رایون وجود دارد که رسماً "بخارایی نشین" (به روسی: Бухарская слобода) نامیده شده است. چندین سکونت گاه در استان اومسک نیز توسط بخارایی ها ایجاد شده است.
تقی رستگار مقدم (متولد ۲۸ بهمن ۱۳۳۸ در قم) نظامی ایرانی بود که مسئولیت واحد آموزش و تاکتیک لشکر ۲۷ محمد رسول الله را در جنگ ایران و عراق بر عهده داشت. وی یکی از ۴ دیپلمات ربوده شده ایران در لبنان در سال ۱۳۶۱ است. رستگار مقدم پس از پیروزی انقلاب برای مقابله با غائله کردستان راهی غرب کشور شد. در کردستان با احمد متوسلیان آشنا شد. وی در سال ۱۳۵۸ به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست. رستگار مقدم و احمد متوسلیان بعد از فتح خرمشهر یکی از چند فرمانده ای بودند که در یک جلسه خصوصی از چگونگی فتح خرمشهر گزارشی به سید روح الله خمینی ارائه دادند. زندگی. محمد تقی رستگار مقدم در بهمن ماه سال ١۳۳۸ درقم و در خانواده ای مذهبی متولد شد. تحصیلات خود را در زادگاهش به پایان رساند و به همراه مردم در فعالیتهای سیاسی نقش ایفا کرد. پس از پیروزی انقلاب برای مبارزه با شورش کردها به مریوان و بانه رفت. در آنجا بود که با احمد متوسلیان آشنا شد و در عملیاتهای محمد رسول الله، فتح المبین و الی بیت المقدس در کنار او حضور داشت. رستگارمقدم پس از تشکیل لشکر ۲۷ محمد رسول اللّه، توسط احمد متوسلیان مسئول واحد آموزش تاکتیک لشکر۲۷ محمد رسول اللّه شد. رب
وده شدن. به دنبال محاصره سفارت ایران در لبنان در ۱۴ تیر سال ۱۳۶۱، رستگار مقدم به همراه احمد متوسلیان فرمانده لشکر ۲۷ محمد رسول الله کاظم اخوان خبرنگار و عکاس خبرگزاری ایرنا و سید محسن موسوی کاردار سفارت جمهوری اسلامی ایران در لبنان راهی لبنان شدند. آنها در پست بازرسی برباره توسط عناصر شبه نظامی متحد اسرائیل موسوم به نیروهای لبنانی فالانژیست ها دستگیر و به نقطه نامعلومی انتقال داده شدند. سمیر جعجع یکی از رهبران فالانژها پس از آزادی از زندان اعتراف کرد که گروگان های ایرانی به نیروهای وی تحویل داده شده و سپس توسط آنان کشته شده اند ولیکن مقامات ایرانی این ادعا را مشکوک دانسته اند. هاشمی رفسنجانی در خاطرات سال ۱۳۶۷ خود می نویسد: وی در خاطرات سال ۱۳۶۹ در جریان کمک به آزاد سازی گروگانهای آمریکایی در لبنان به پیامی از جرج بوش -رئیس جمهور وقت ایالات متحده- اشاره می کند و می نویسد: به گفته مرکز انقلاب اسلامی «اگرچه ابتدا گفته می شد که سید محسن موسوی کاردار جمهوری اسلامی ایران در بیروت و همراهانش کشته شده اند؛ اما شواهد و مدارک موجود، حاکی از آن است که آنها در اسارت اسرائیل می باشند.» حسین دهقان وزیر دفاع اسبق ایران در
سوم خرداد ۱۳۹۵ خبر داد احمد متوسلیان و دیپلمات های ربوده شدهٔ ایرانی زنده اند و در اسارت اسرائیل هستند. پیش از این نیز غضنفر رکن آبادی سفیر اسبق ایران در لبنان از زنده بودن دیپلمات های ایرانی خبر داده بود. کمین ژوئیه ۸۲. "حمید داودآبادی" کتابی با نام "کمین ژوئیه ۸۲" نوشته که روزشمار ربع قرن گروگان گیری چهار دیپلمات ایرانی از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۸۴ است که به زبان انگلیسی هم ترجمه شده است. نویسنده در این کتاب تلاش کرده است تا روزشماری از کلیه اخبار و وقایع اتفاق افتاده از ۱۴ تیر ۱۳۶۱ (چهارم ژوئیه ۱۹۸۲ - روز ربوده شدن چهار دیپلمات) تا تابستان ۱۳۸۴ را گردآوری نماید.
جورج ارد () (زاده ۱۷۸۱ و درگذشته ۲۴ ژانویه ۱۸۶۶) پرنده شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود. او دوست نزدیک الکساندر ویلسون پدر پرنده شناسی آمریکا بود. جورج ارد جلد هشتم و نهم کتاب "پرنده شناسی آمریکا" که توسط دوستش الکساندر ویلسون نوشته شده بود را تکمیل کرد. جورج ارد همچنین کتابی درباره زندگینامه توماس سای نوشته است. کاکایی نوک حلقه ای از جمله پرندگانی است که توسط او توصیف علمی شده است.
کایاهان آچار با نام هنری کایاهان (؛ – ) یک موسیقی دان و خواننده اهل ترکیه بود. وی بین سال های ۱۹۷۵ تا ۲۰۱۵ میلادی فعالیت می کرد. او مدت ها با سرطان درگیر بود و بر اثر این بیماری درگذشت.
امامزاده طاهر و منصور امامزاده ای است در کاشان. به باور اهالی محل نسب این دو تن به امام موسی کاظم می رسد، ولی در هیچ یکی از کتاب های معتبر نامی از طاهر و منصور به عنوان فرزندان امام هفتم یاد نشده است و همچنین به آمدن هیچ یک از هیجده پسر آن امام به کاشان اشاره ای نشده است. این امامزاده دارای گنبد و گلدستهٔ فیروزه ای و ضریح چوبی مشبک است. بر روی در امامزاده پس از نام دوازده امام، تاریخ به پایان رسیدن بنا به سال ۹۴۳ هجری نوشته شده است. اطراف گور پیشتر با کاشی های نفیس پوشیده شده بود اما در خلال پنجاه شصت سال گذشته ظاهراً به عنوان بهسازی آنها را برای مصارف تعمیرات فروخته اند.
کاظم اخوان علاف(۱۳۳۸ در مشهد)، خبرنگار و عکاس خبرگزاری ایرنا بود. وی یکی از ۴ دیپلمات ربوده شده ایران در لبنان در سال ۱۳۶۱ است. با شروع جنگ وی به ستاد جنگ های نامنظم پیوست. وی در کنار مصطفی چمران در بیش از هفتاد عملیات و نبرد خطرناک به عنوان یک عکاس رزمنده با دوربین عکاسی و فیلمبرداری حاضر بود. وی در اولین نمایشگاه بزرگ عکس جنگ در سومین سالگرد انقلاب که در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد، و در آن ۷۵ عکاس حرفه ای و آماتور شرکت داشتند، مقام اول را کسب کرد. همچنین تعدادی از آثار اخوان در ویژه نامه ها منتشر و توسط ستاد تبلیغات جنگ در ۲۲ بهمن ۱۳۶۱ که حاصل کار عکاسان حرفه ای جنگ ایران و عراق بود، چاپ شد. در کتاب «دفاع علیه تعرض» بیشترین عکس ها مربوط به کاظم اخوان دیده می شود. ربوده شدن. به دنبال محاصره سفارت ایران در لبنان در ۱۴ تیر ۱۳۶۱، اخوان به همراه احمد متوسلیان فرمانده لشکر ۲۷ محمد رسول الله، تقی رستگار مقدم و سید محسن موسوی کاردار سفارت جمهوری اسلامی ایران در لبنان راهی لبنان شدند. آنها در پست بازرسی برباره توسط عناصر شبه نظامی متحد اسرائیل موسوم به نیروهای لبنانی فالانژیست ها دستگیر و به نقطه نامعلومی انت
قال داده شدند. سمیر جعجع یکی از رهبران فالانژها پس از آزادی از زندان اعتراف کرد که گروگان های ایرانی به نیروهای وی تحویل داده شده و سپس توسط آنان کشته شده اند ولیکن مقامات ایرانی این ادعا را مشکوک دانسته اند. هاشمی رفسنجانی در خاطرات سال ۱۳۶۷ خود می نویسد: وی در خاطرات سال ۱۳۶۹ در جریان کمک به آزاد سازی گروگانهای آمریکایی در لبنان به پیامی از جرج بوش -رئیس جمهور وقت ایالات متحده- اشاره می کند: به گفته مرکز اسناد انقلاب اسلامی «اگرچه ابتدا گفته می شد که سید محسن موسوی کاردار جمهوری اسلامی ایران در بیروت و همراهانش کشته شده اند؛ اما شواهد و مدارک موجود، حاکی از آن است که آنها در اسارت رژیم صهیونیستی می باشند.» حسین دهقان (وزیر اسبق دفاع ایران) در سوم خرداد ۱۳۹۵ خبر داد احمد متوسلیان و دیپلمات های ربوده شدهٔ ایرانی زنده اند و در اسارت اسرائیل هستند. پیش از این نیز غضنفر رکن آبادی سفیر اسبق ایران در لبنان از زنده بودن دیپلمات های ایرانی خبر داده بود. کمین ژوئیه ۸۲. "حمید داودآبادی" کتابی با نام "کمین ژوئیه ۸۲" نوشته که روزشمار ربع قرن گروگان گیری چهار دیپلمات ایرانی از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۸۴ است که به زبان انگلیسی هم ت
رجمه شده است. نویسنده در این کتاب تلاش کرده است تا روزشماری از کلیه اخبار و وقایع اتفاق افتاده از ۱۴ تیر ۱۳۶۱ (چهارم ژوئیه ۱۹۸۲ - روز ربوده شدن چهار دیپلمات) تا تابستان ۱۳۸۴ را گردآوری نماید.
تصویرسازی گرافیکی به مجموعهٔ روش هایی گفته می شود که برای رسم اجسام سه بعدی در فضای دوبعدی (روی صفحه) به کار می روند. برای نمونه تصویر ارتوگرافیک، تصویر مایل، تصویر پرسپکتیو و تصویر آگزنومتریک از بر اساس روش های تعریف شدهٔ تصویرسازی حاصل می شوند. طبقه بندی روش های مختلف تصویرسازی بر اساس دید ناظر نسبت به جسم و چگونگی قرارگرفتن صفحهٔ تصویر (که بین ناظر و جسم قرار می گیرد) انجام می شود. در تصویرسازی های ارتوگرافیک، مایل و آگزنومتریک که از دسته تصاویر موازی هستند، فرض بر این است که ناظر در فاصلهٔ بی نهایت از جسم قرار دارد که این گفته معادل است با موازی بودن خطوط دید ناظر و عمود بودنشان بر صفحهٔ تصویر. نتیجهٔ این فرض این است که کلیهٔ خطوطی که در جسم با هم موازی هستند، در تصویر نیز با هم موازی خواهند ماند که البته این موضوع خلاف دید طبیعی انسان است، اما در عوض نسبت اندازه های روی تصویر ثابت باقی می مانند و برای اندازه گیری مناسب هستند. در مقابل تصاویر موازی، تصاویر پرسپکتیو قرار دارند که ناظر در آن ها در فاصله ای معین فرض می شود و به گونه ای رسم می شوند که با دید واقعی انسان از اشیاء همخوانی بیشتری دارند. خطوط دید
ناظر در این تصاویر در یک نقطه متمرکز می شود و در نتیجه اجسام دوردست تر کوچک تر به نظر می رسند.
سید محسن موسوی (زاده ۱ فروردین ۱۳۳۵ در تهران - ربوده شده ۱۴ تیر ۱۳۶۱ در لبنان) دیپلمات ایرانی و کاردار سفارت ایران در بیروت بود. وی یکی از ۴ دیپلمات ربوده شده ایران در لبنان در سال ۱۳۶۱ است. سال های اولیه زندگی. موسوی در۱۵ سالگی موفق به اخذ مدرک دیپلم شد و بلافاصله در رشته برق دانشگاه تهران پذیرفته شد. فشارهای ساواک سبب شد که وی در سال ۱۳۵۶ به همراه همسر و برادر خود راهی آمریکا شود. وی در آمریکا به مبارزات خود علیه حکومت پهلوی ادامه داد. فعالیت های شامل بحث و گفتگو در مورد انقلاب، مبارزات، تکلیف انسان در دنیا و آخرت و تحلیل مواضع کمونیست ها بود. در همین زمان «مجاهدین خلق» هم در حال جذب دانشجویان بودند. سید موسوی در مورد آن ها می گفت: «اینها اسلام و کمونیسم را قاطی کرده اند و به خورد مردم می دهند.» با پیروزی انقلاب وی در اردیبهشت ۱۳۵۸ به ایران بازگشت و در حراست فرودگاه مشغول به کار شد. وی در همان سال، تحت پوشش یک گروه دانشجویی به دعوت شیعیان لبنان و دکتر مصطفی چمران و بنا به دستور روح الله خمینی رهسپار لبنان شد. ربوده شدن. به دنبال محاصره سفارت ایران در لبنان در ۱۴ تیر سال ۱۳۶۱، موسوی به همراه احمد متوسلیان فر
مانده لشکر ۲۷ محمد رسول الله، کاظم اخوان خبرنگار و عکاس خبرگزاری ایرنا و تقی رستگار مقدم راهی سوریه و لبنان شدند. به روایت منصور کوچک محسنی، پاسدار و از دستیاران متوسلیان در لبنان، متوسلیان با توجه به نقش عمده اش در آزادسازی خرمشهر، تنها چند هفته پس از آزادسازی خرمشهر در راس گروهی از سپاه پاسداران (به همراه گروهی از ارتش ایران) به سوریه اعزام شده بود. پس از آنکه متوسلیان گروه های مختلفی که بعداً حزب الله لبنان را تشکیل دادند هماهنگ می کند، با توجه به اصرار روح الله خمینی رهبر وقت ایران به محدود کردن مداخله سپاه در لبنان و تمرکز نیروهای نظامی ایران بر جنگ با عراق، قرار بر این شد که متوسلیان به ایران بازگردد. پس از پایان جلسه ای در ۱۳ تیر در بعلبک لبنان که در آن بازگشت متوسلیان به اطلاع گروه های لبنانی رسانده می شود، سید محسن موسوی، کاردار سفارت ایران در بیروت، با توجه به اتمام مأموریت متوسلیان و تصمیم او به بازگشت در روز سه شنبه [۱۵ تیر ۱۳۶۱]، پیشنهاد می کند که متوسلیان با او و با استفاده از خودرو سفارت تا بیروت برود و دوری بزند و در پایان هم گزارشی برای رهبر ایران یا شخص دیگری تهیه کند. در نهایت قرار می شود ک
ه متوسلیان ۸ صبح ۱۴ تیر بعلبک را به مقصد بیروت ترک کند. حوالی ۲ بعد از ظهر خبر دستگیری متوسلیان و همراهانش به گروه ایرانی می رسد. آن ها در پست بازرسی برباره توسط عناصر شبه نظامی متحد اسرائیل، موسوم به نیروهای لبنانی فالانژیست ها دستگیر و به نقطه نامعلومی انتقال داده شده بودند. سمیر جعجع یکی از رهبران فالانژها پس از آزادی از زندان اعتراف کرد که گروگان های ایرانی به نیروهای وی تحویل داده شده و سپس توسط آنان کشته شده اند ولیکن مقامات ایرانی این ادعا را مشکوک دانسته اند. هاشمی رفسنجانی در خاطرات سال ۱۳۶۷ خود می نویسد: وی در خاطرات سال ۱۳۶۹ در جریان کمک به آزادسازی گروگانهای آمریکایی در لبنان به پیامی از جرج بوش -رئیس جمهور وقت ایالات متحده- اشاره می کند و می نویسد: به گفته مرکز اسناد انقلاب اسلامی «اگرچه ابتدا گفته می شد که سید محسن موسوی کاردار جمهوری اسلامی ایران در بیروت و همراهانش کشته شده اند؛ اما شواهد و مدارک موجود، حاکی از آن است که آن ها در اسارت رژیم صهیونیستی می باشند.» حسین دهقان (وزیر دفاع ایران) در سوم خرداد ۱۳۹۵ خبر داد احمد متوسلیان و دیپلمات های ربوده شدهٔ ایرانی زنده اند و در اسارت اسرائیل هستند
. پیش از این نیز غضنفر رکن آبادی سفیر اسبق ایران در لبنان از زنده بودن دیپلمات های ایرانی خبر داده بود. کمین جولای ۸۲. "حمید داودآبادی" کتابی با نام "کمین جولای ۸۲" نوشته که روزشمار ربع قرن گروگان گیری چهار دیپلمات ایرانی از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۸۴ است که به زبان انگلیسی هم ترجمه شده است. نویسنده در این کتاب تلاش کرده است تا روزشماری از کلیه اخبار و وقایع اتفاق افتاده از ۱۴ تیر ۱۳۶۱ (چهارم ژوئیه ۱۹۸۲ - روز ربوده شدن چهار دیپلمات) تا تابستان ۱۳۸۴ را گردآوری نماید.
سگ سرآبی یا ماستیف ایرانی یک نژاد سگ نگهبان دام که مبدأ آن شهرستان سرآب در استان آذربایجان شرقی ایران است. ماستیف سرآبی آرام، کنترل شده، مستقل، قدرتمند و محافظ است. این نژاد یکی از قدیمی ترین و یکی از بهترین نژادهای سگ بومی در ایران محسوب می شود. وزن این نژاد در نرها بین ۷۰ الی ۱۰۰ کیلوگرم و ماده ها ۶۰ تا ۸۰ کیلوگرم است، ارتفاع جنس نر بین ۷۰ تا ۱۱۰ سانتی متر و ماده ها بین۶۵ تا ۸۵ سانتی متر است. زادگاه اصلی این نژاد درشت اندام در شهرستان سرآب است. از این سگ بیشتر به عنوان سگ گله و سگ نگهبان استفاده می شود. سگ سرآبی در مواجه با هر تهدیدی بسیار شجاع و بی باک بوده. سگ های سرآبی تربیت پذیر و کاملاً مطیع صاحبان خود هستند. با افراد خانواده مهربان و صمیمی هستند ولی با مشاهده غریبه یا خطر به شدت تهاجمی می شوند سگ های سرآبی هوشمندی بالایی دارند اما فرمان هایی که برخلاف منطق آن ها باشد را نمی پذیرند چرا که شخصیت های خودسالاری دارند. طول عمر این سگ ها در شرایط مناسب بین ۱۲ تا ۱۵ سال است که معمولاً از ۱۴ ماهگی به بعد به بلوغ می رسند. این نژاد بسیار عضلانی است و برای حفاظت از ویلا باغ جاهای بزرگ و… استفاده می شود. از ویژگی
های بارز این سگ می توان به پوست کلفت آن اشاره کرد که برای سگ چوپان بودن بسیار خوب است زیرا دندان و چنگال هر حیوانی مثل خرس هم نمی تواند به راحتی به آن نفوذ کند و زخمی کند و یک ویژگی دیگر که این نژاد را با دیگر نژادها متمایز کرده این است که در تغییر محیط و آب و هوا هیچ تغییراتی در روحیه و استقامت بدنی آن ها رخ نمی دهد این نژاد بسیار هوشیار است و همیشه آماده حمله به هر تهدیدی است این سگ ها در عشایرها و کوچ نشینان بسیار مورد استفاده قرار می گیرد. سگ سرآبی از معروف ترین نژادهای سگ در ایران است؛ اخیراً در کشورهای انگلیس و آمریکا تعدادی از این گونه سگ ها مشاهده شده که بیانگر محبوبیت آن در سطح جهانی است. در مناطق مختلف به خصوص در شمال و شمال غربی، از سگ سرآبی به عنوان نگهبان اماکن و دام ها استفاده می شود. تاریخچه. سگ سرآبی یکی از اصیل ترین و قدیمی ترین نژادهای موجود در جهان است. اکثر شاهان ایرانی به این نژاد تنومند علاقه وافری داشته چرا که شجاع، وفادار و مقابل تهدیدات بسیار خشن بودند. علاقه هخامنشیان به این نژاد آنقدر زیاد بوده که حتی مجسمه آن را ساخته اند این مجسمه در آپادانای تخت جمشید کشف شده که در حال حاضر در م
وزه ملی ایران نگهداری می شود. توضیحات. سگ سرآبی با استخوان های سنگین با سر بسیار بزرگ. پوزه آن ها پهن نه خیلی بلند و نه خیلی کوتاه است. دارای لب های نسبتاً آویزان می باشد. پرشین ماستیف همانند کردیش ماستیف و آلابایی جزو نژاد سگ های ماستیف می باشند اما کوتاه تر و با رنگ خاکی می باشند. پشت آن ها صاف است پاها استخوانی سنگین دارند دم شان کلفت بلند و داسی شکل است. سگ سرآبی ایرانی معمولاً در سایه های قهوه ای با ماسک مشکی و به رنگ مشکی یکدست عرضه می شود. گاهی رنگ سفید روی سینه نیز مشاهده می شود. خلق و خو. سگ سرآبی نگهبان دام و دارایی است. این نژاد با بدنی غول پیکر، سر بزرگ و نیروی تهاجمی قدرتمند. بسیار به صاحبش وفادار است و نسبت به غریبه ها بیزار است و بسیار کارآمد از دام محافظت می کند. هرگاه هر جانور وحشی نزدیک می شود، سگ با گوش های ایستاده به حالت هشدار می رود، دم را با تاز بسیار بلند بالا می آورد تا همه را آگاه کند. سگ به طور کلی از رویارویی مستقیم اجتناب می کند، اما زمانی که مهاجم نزدیک می شود، در حالت ترسناک ایستاده است. سرآبی یک انتخاب مناسب برای دامدارانی است که از وجود گرگ ها آسیب می بینند و رنج می کشند چون ک
ه عملاً گرگ خاکستری هیچ شانسی در مقابل این نژاد غول پیکر ندارد. البته مستنداتی در مورد درگیری سگ سرآبی حتی با خرس نیز وجود دارد چرا که این نژاد بسیار بی باک و شجاع بوده و ترسی از چیزی ندارد. شرایط نگهداری. این نژاد برای زندگی آپارتمانی توصیه نمی شود. آن ها به فضا نیاز دارند و حداقل با یک حیاط بزرگ بهترین توصیه می شود. سگ سرآبی ایرانی با پناهگاه مناسب می تواند با هر آب و هوایی از دمای بسیار پایین تا گرمای تابستان سازگار شود. منابع. 4.https://baharestanfarm.ir/category/animal-husbandry/dogs-cats/
موتور خطی لوله ای () نوعی موتور الکتریکی است که برای کار از آهنربای دائم استوانه ای استفاده می کند.
تصویر مایل یا تصویر اُبلیک نوعی تصویر موازی است که در آن — بر خلاف تصاویر ارتوگرافیک — خطوطی که جسم را به صفحهٔ تصویر متصل می کنند بر صفحهٔ تصویر عمود نیستند. سه دستهٔ کلی تصاویر مایل عبارتند از: رسم تصاویر مایل ساده است و این رو در متن ها به عنوان روشی سریع جهت نمایش و انتقال اطلاعات زیاد استفاده می شوند. اما در محیط های حرفه ای کمتر مورد استفاده قرار می گیرند زیرا حاوی اعوجاج زیاد و تصویر حاصل از برای انسان غیرواقعی است و متقاعدکننده به نظر نمی رسد. استفادهٔ اصلی آن ها در جایی است که توجه اصلی روی وجه روبه رویِ جسم باشد و ژرفاها اهمیت چندانی نداشته باشند. نکات رسم. برای تصاویر مایل وجهی از جسم را که حاوی بیشترین اطلاعات است موازی با صفحهٔ تصویر فرض می کنند. این کار باعث می شود که در این وجه از تصویر نسبت اندازه ها حفظ شود. این موضوع به ویژه در اجسامی که حاوی اشکال دایره ای و منحنی هستند اهمیت بیشتری پیدا می کند زیرا اعوجاج تصویر مایل این شکل های هندسی در نظر انسان بیشتر است. همچنین باید توجه داشت که محاسبهٔ محل قرارگرفتن زوایا و اشکال نامنظمی که در راستای عمق تصویر قرار بگیرند با زحمت بیشتری همراه است. حس ژ
رفا در تصاویر مایل با در نظر گرفتن زاویهٔ دورشوندگی برای جسم ایجاد می شود، این زاویهٔ معمولاً بین ۱۵ تا ۷۵ درجه در نظر گرفته می شود زیرا فراتر رفتن از این مقادیر اعوجاج تصویر را بسیار زیاد می کند. تصویر کاوالیر. در این نوع تصویرِ مایل، زاویهٔ بین خطوط تصویر و صفحهٔ تصویر ۴۵° است و در نتیجه اندازه های خطوطی از جسم که بر صفحهٔ تصویر عمود هستند در تصویر حفظ می شود. بر همین اساس در تصاویر کاوالیر می توان اندازه گیری ها را مستقیماً از روی تصویر انجام داد. مشکل این تصاویر اعوجاج زیادی است که در آن ها دیده می شود. تصویر کاوالیر در مواردی مورد استفاده قرار می گیرد که ژرفای جسم کمتر از پهنا و بلندای آن باشد تا اعوجاج آن چندان به چشم نیاید. تصویر کابینت. در تصاویر کابینت، ژرفای جسم نصف اندازهٔ واقعی آن تصویر می شود. این کار باعث کاهش اعوجاج تصویر خواهد شد. تصویر مایل عمومی. به تصاویر مایلی که مقیاس عمق در آن ها مطابق تصاویر کابینت و کاوالیر نباشد، تصویر مایل عمومی می گویند. این نوع تصویر در جایی استفاده می شود که دو نوع تصویرسازی دیگر نتوانند تصویر قابل قبولی ارائه کنند.
هر کس مدعی حقی باشد باید آن را اثبات کند و مدعی علیه هر گاه در مقام دفاع، مدّعی امری شود که محتاج به دلیل باشد، اثبات امر بر عهدهٔ او است. جلد سوم قانون مدنی در ادلّهٔ اثبات دعوی. و گونه های ادلّه درامور حقوقی. به موجب قانون مدنی، ادلّهٔ اثبات دعوی پنج گونه است که عبارتند از: اقرار. اقرار اخبار به حقّی است برای غیر، بر ضرر خود. و در فرهنگ عمید آمده است که اعتراف کردن امری به سود دیگری و به زیان خود اقرار به هر لفظی ممکن است به شرط آنکه اقرارکننده بالغ، عاقل، قاصد و مختار باشد سند. مدرک یا سند عبارت است از اطلاعات ثبت شده، اعم از نوشتاری، دیداری، شنیداری که به وسیله اشخاص حقیقی یا حقوقی ایجاد شده و دارای ارزش نگهداری باشد. بنا به تعریف قانون مدنی ماده ۱۲۸۴، «نوشته ای است که در مقام دعوی و دفاع قابل استناد باشد.» هر سندی نوشته است، اما هر نوشته ای سند نیست؛ همچنانکه ماده ۱۲۸۵ قانون مدنی، شهادت نامه را سند ندانسته است. نوشته ای که قابل استناد باشد، مهر و امضاء قاضی و حکم و فرمان پادشاهی و چک و دست نوشته و مکتوبی که بدان اختیار شغل و مُلکی را به کسی دهند. انواع سند از نظر اعتبار قانونی و ۱-سند رسمی: سند رسمی عبار
ت است از سندی که در ادارهٔ ثبت اسناد و املاک یا دفاتر اسناد رسمی یا در نزد سایر مأمورین در حدود صلاحیت آنها و بر طبق مقرّرات قانونی تنظیم شده باشد. مثل سندی که در دفترخانه ها تنظیم می شود وشناسنامه، گواهینامه، احکام استخدام و… از ویژگی های اسناد رسمی در آیین دادرسی دادگاه ها و مراجع رسیدگی کنندهٔ غیر دادگستری این است که نمی توان نسبت به این اسناد، اظهار انکار یا تردید کرد و تنها می توان مدّعی جعلی بودن شد. همچنین از دیگر ویژگی های این اسناد، قابلیت اجرای مفاد این اسناد از راه حاکمیت دولتی از قبیل دوائر اجرایی ادارهٔ ثبت اسناد و املاک است. ۲-سند عادّی: غیر از اسناد مذکور در ماده ۱۲۸۷ سایر اسناد، عادی است. به عبارت دیگر، سند عادّی عبارت است از سندی که از جانب اشخاص غیررسمی بدون دخالت مأمورین رسمی تنظیم شده و تابع تشریفات خاص نباشد. مانند دفاتر و اسناد تجارتی. نظیر دفتر روزنامه، دفتر دارایی، دفتر کل. اگر چه اسناد تجارتی ذکر شده، دارای تشریفاتی تقریباً مشابه با سند رسمی است از آن جهت که شماره گذاری و پلمپ آن ها توسّط مأمورین رسمی دولتی انجام می پذیرد، ولی این اسناد نیز سند رسمی محسوب نشده پس سند عادی هستند. و شها
دت. شهادت در فرهنگ لغت از جمله به معنای گواهی دادن و تأییدکردن است و در دانش حقوقی، گواهیِ کتبی یا شفاهی دادن در محضر دادگاه است و اَمارات. اَماره(فقه) در لغت به معنای نشانه و در حقوق، اوضاع و احوالی است که به حکم قانون یا به نظر قاضی دلیل بر امری شناخته شود قسم. سوگند یا قسم، اقرار و اعترافی را گویند که شخص از روی شرف و ناموس خود می کند و خدا یا بزرگی را شاهد گیرد. و گونه های ادله درامور کیفری. بموجب قانون مجازات اسلامی ادله اثبات جرم چهار گونه اند که عبارتند: اقرار. اقرار عبارت از اخبار شخص به ارتکاب جرم از جانب خود است. و شهادت. شهادت عبارت از اخبار شخصی غیر از طرفین دعوی به وقوع یا عدم وقوع جرم توسط متهم یا هر امر دیگری نزد مقام قضائی است. و سوگند وقسامه. سوگند عبارت از گواه قراردادن خداوند بر درستی گفتار اداءکننده سوگند است. قسامه (به فتح قاف و بدون تشدید) یکی از راه های اثبات وقوع جنایت (قتل و صدمات بدنی) در فقه اسلامی و حقوق کیفری ایران است. برای اقامه قسامه سوگند خوردن ۵۰ نفر از بستگان پدری ذکور مدعیِ وقوع قتل لازم است. قسم خوردن این افراد مبنی بر وقوع قتل توسط متهم برای اثبات قتل کافی است. و و و علم
قاضی. علم قاضی عبارت از یقین حاصل از مستندات بیّن در امری است که نزد وی مطرح می شود. در مواردی که مستند حکم، علم قاضی است، وی موظف است قرائن و اماره بیّن مستند علم خود را به طور صریح در حکم قید کند. لعان. هرگاه زوج، زوجهٔ خویش را به زنا قذف کند و بیّنه ای نیز در دست نداشته باشد، باید لعان عملی گردد. لعان ده سوگند است، با صیغه خاص خود که زوج و زوجه هر کدام پنج بار تشریفات ویژه باید ادا کنند.
کالینین کا۷ (; ) نام یک هواگرد آزمایشی اتحاد جماهیر شوروی بود که در اوایل دههٔ ۱۹۳۰ توسط کنستانتین کالینین (یکی از فعالان صنایع هوایی جنگ اول جهانی) طراحی شد. اولین پرواز رسمی آیت هواگرد در ۱۱ اوت ۱۹۳۳ انجام شد. این هواگرد ظاهری نامعمول داشت و برای دو منظور جابه جایی مسافر و نیز یک هواپیمای بمب افکن مد نظر بود. در نسخهٔ مسافربری این هواگرد، صندلی های مسافران درون بال های ضخیم ۲/۳ متری آن طراحی شده بود. این هواگرد در اصل قرار بود دارای ۶ موتور باشد، ولی با توجه به وزن بالای آن دو موتور دیگر نیز بدان افزوده شد. طراح این هواگرد خلبان جنگ جهانی اول -کنستانتین کالینین- بود. این هواپیما یکی از بزرگترین هواگردهایی بود که تا پیش از دورهٔ جت ها طراحی و ساخته می شد. کالینین کا۷ گنجایش حمل ۱۲۰ مسافر را دارا بود. پروژه تکمیل و رفع اشکال آن در سال ۱۹۳۵ میلادی لغو گردید. در ساخت آن از آلیاژ KhMA بهره برده شده بودو طراحی اولیه بر پایه شش موتورملخی انجام شد. هرچند این تعداد در نهایت به هشت موتور افزایش یافت. کمترین تعداد خدمه پرواز هم ۱۱ نفر و تعداد مسافرین در مدل طراحی شده برای مسافر بری ۱۲۰ نفر ذکر شده است. از این هواگرد ت
نها یکی ساخته شد و پروژه پس از ده پرواز موفقیت آمیز و یک سانحه فنی قبل از پرواز یازدهم که منجر به کشته شدن ۱۵ نفر شد ادامه نیافت.
ال توپو () یک فیلم هنری آوانگارد در سبک وسترن اسیدی به کارگردانی، نویسندگی و بازیگری آلخاندرو خودوروفسکی است که در سال ۱۹۷۰ منتشر شد. در ساخت این فیلم از بازیگران معلول و کوتاه قامت، مقادیر زیادی از نمادگرایی مسیحی و فلسفه شرقی استفاده شده است و داستان هفت تیرکشی به نام ال توپو و تلاش های او برای رسیدن به روشنگری را روایت می کند. "ال توپو" در زبان اسپانیایی به معنای موش کور است. داستان. ال توپو با پسر هفت ساله و برهنه خود، هیجو سوار بر اسب در صحرا سفر می کند. آنها در مسیر خود با شهری روبرو می شوند که تمامی ساکنان آن به طرز فجیهی کشته شده اند. ال توپو عاملان این اتفاق و رهبر آنها را که یک کلنل فربه و طاس است را پیدا می کند و به قتل می رساند. ال توپو پسرش را نزد راهبان آن منطقه رها می کند و با زنی که کلنل او را به عنوان برده نگه داشته بود به مسیر خود ادامه می دهد. ال توپو نام زن را مارا می گذارد و چند روز بعد از آشنایی به او تجاوز جنسی می کند. مارا او را متقاعد می کند که چهار تفنگدار بزرگ را شکست دهد تا به بزرگ ترین مرد مسلح در سرزمین بدل شود و بتواند عشق او را به دست آورد. هر تفنگدار نماینده یک دین یا فلسفه خا
ص است و ال توپو در هر نوبت قبل از دوئل، نزد هر کدام از آنها مهارتی می آموزد. ال توپو نه از طریق مهارت بلکه از طریق حیله و شانس موفق می شود در نبرد با تمامی تفنگداران پیروز شود. پس از اولین دوئل، زنی سیاه پوش با صدایی مردانه ال توپو و مارا را پیدا و در رسیدن به تفنگداران باقی مانده راهنمایی می کند. با کشتن هر تفنگدار ال توپو شک و تردیدهای بیشتری نسبت به مأموریت خود پیدا می کند، اما مارا او را متقاعد می کند که به راه خود ادامه دهد. تفنگدار چهارم پیش از اینکه ال توپو بتواند او را بکشد، اقدام به خودکشی می کند و ال توپو که اکنون مرتکب به گناه شده است اسلحه خود را از بین می برد و به محل مرگ تفنگداران پیشین بازمی گردد و اجساد آنان را به ترتیب در حین سوختن در آتش، پوشیده شده در اشیاء هندسی و مورد تهاجم زنبورها تماشا می کند. در ادامه زن سیاه پوش با ال توپو روبرو می شود و چندین بار به شیوه استیگماتا به او شلیک می کند و در حالی که ال توپو مجروح شده است مارا به همراه زن سیاه پوش آنجا را ترک می کنند. کمی بعد ال توپو توسط گروهی از کوتوله ها و عجیب الخلقه ها به سمت مکانی نامشخص برده می شود. ال توپو سال ها بعد در غاری از خوا