Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ن گیت استراس بود اما جوزف با خیلی از مشکلات مواجه بود. یکی از این معضلات پیدا کردن بودجه و کمک مالی برای ساخت این پل افسانه ای بود که نیاز به حمایت دولت آمریکا و هم چنین نیاز به حمایت مردم داشت. البته نوآوری در ساخت این پل حرف اول را می زد اما به هر حال او باید تمام جوانب را در نظر می گرفت دهانه بسیار بزرگ گلدن گیت ارتفاع زیاد پل و نیروهای وارده از سمت آّب کار را بسیار سخت کرده بود. استراس هم چنین از ایمنی کار کارگران نیز بسیار نگران بود اما در نهایت تصمیم گرفت که با ساخت شبکه های در زیر پل ایمنی و توان و استحکام آن را بالا ببرد که این موضوع باعث حفظ جان ۱۹ نفر شد. اما به طور کلی باید دانست که جوزف استراس به تنهایی این پل را طراحی نکرده است و در کنار او "چارلز آلتون الیز " نیز حضور داشته اند پایان زندگی. او در شهر لس آنجلس، کالیفرنیا مرد و یک سال بعد از مرگ او پل گلدن گیت تکمیل شد و افتتاح گردید اما مجسمه او در شهر سانفرانسیسکو و در کنار پل گلدن گیت قرار داده شده است که مسلماً یادآور تمام زحمات او بوده است. در طول تاریخ از جوزف بیرمن استراس به عنوان یکی از مشهورترین مهندسان عمران جهان یاد می شود و یاد او در ق
لب های مهندسین عمران جهان وجود دارد.
ال جی یوپلاس شرکت مخابرات کره ای است، که در زمینه ارائه خدمات تلفن همراه، خدمات اینترنت، شبکه های بی سیم پهن باند، تلویزیون کابلی و تلویزیون دیجیتال فعالیت می کند. شرکت ال جی یوپلاس در سال ۱۹۹۶ از ادغام ۳ شرکت زیرمجموعه گروه ال جی بنام های ال جی تلکام، ال جی داکام و ال جی پاورکام تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر سئول، کره جنوبی قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس کره معامله می شود. ال جی کورپوریشن با ۳۶ درصد و کپکو با در اختیار داشتن ۸٫۸ درصد از سهام ال جی یوپلاس، بزرگترین سهام داران این شرکت به شمار می آیند.
رومن ویشنیاک ۱۹ اوت ۱۸۹۷ -ا ۲۲ ژانویه ۱۹۹۰) عکاس روسی آمریکایی است و بخاطر ثبت فرهنگ یهودیان بر روی فیلم عکاسی در مرکز و شرق اروپا قبل از هولوکاست بیشتر شناخته شده است. بایگانی کامل کارهایش در مرکز عکاسی بین الملل است. او یک عکاس کاملأ چیره و خبره، یک زیست شناس، یک پژوهشگر هنر و معلم تاریخ هنر بود. او به تاریخ به ویژه تاریخ نیاکان خود بسیار علاقه مند بود. رومن جایزه های بین المللی برای عکس های با موضوع یهودیت و همچنین جشن پورترهها و زیست شناسی گرفت. کتاب جهان ازمیان رفته (A Vanished World) او در سال ۱۹۸۳ به چاپ رسید که بهترین عکس های فرهنگ یهودیت در اروپای شرقی و مرکزی در دههٔ ۱۹۳۰ را نشان می دهد. از او به عنوان یک بشر دوست یا اومانیسم یاد می شود. او در سنت پترزبرگ در کنار پدر و مادر بزرگش به دنیا آمد و در مسکو بزرگ شد. او یک خواهر داشت. در بچگی به عکاسی و زیست شناسی علاقه داشت. در خانه به طور خصوصی تحصیل می کرد اما از ۱۰ تا ۱۷ سالگی به مدرسه غیرانتفاعی رفته و یک مدال طلای پژوهشگری برده است. ویشنیاک به عنوان یک دانشجوی تحصیل کرده در رشته پزشکی بمدت سه سال با استادان معروف زیست شناسی مثل نیکولای کولتزاوف کار ک
رده است. به دلیل مخالفت با یهودیت در مسکو در سال ۱۹۱۸ به برلین مهاجرت می کند و با لوتا باگ ازدواج می کند و صاحب دو فرزند به نام های مارا و ولف می شود. در وقت های آزادش در مورد هنر شرق در دانشگاه برلین پژوهش می کرد و در مورد نورشناسی یا فیزیک نور پژوهش کرده و عکس هایی از این نمونه دارد. در سال ۱۹۳۵ در آلمان به گروه طرفداران یهودیت پیوست و در سال ۱۹۴۰ به پاریس بازمی گردد اما به دلیل نداشتن تابعیت دستگیر و به کمپ منتقل می شود. پس از سه ماه به دلیل کمک های همسرش و کمیتهٔ آمریکایی یهودی برای آمریکا ویزای خانوادگی دریافت می کند. در سال ۱۹۴۰به نیویورک می رود در حالی که به آمریکایی تسلط نداشته اما به آلمانی و روسی تسلط داشته است. مادر رومن به دلیل سرطان در سال ۱۹۴۱ فوت می کند. در سال ۱۹۴۶ دخترش با خانواده دوستش ازدواج می کند. او تعدادی از عکس هایش را برای رئیس جمهور می فرستد که بسیار مورد تشکر واقع می شود. از ۱۶۰۰۰ عکسی که از اروپای شرقی گرفته فقط ۲۰۰۰ نسخه آن به آمریکا می رسد و بقیه به وسیلهٔ خودش و خانواده اش ضبط و نگهداری می شود. او در هنگام پیری نیز دست از پژوهش بازنمی دارد و در سال ۱۹۵۷ در دانشگاه پزشکی آلبرت ان
یشتین پژوهش می کرده است و در سال ۱۹۶۱ به عنوان پروفسور زیست شناسی فارغ التحصیل شده است. رومن در ۷۰_۸۰ سالگی با زنش در منهتن زندگی می کرده، تدریس و عکاسی و مطالعه نیز می کرده است. کلکسیون او شامل بودای قرن چهاردهم چین و ژاپن، میکروسکوپ های قدیمی و نقشه های قدیمی با ارزش و کتاب هاست. ویشنیاک موضوعاتی همچون هنر روسیه، فلسفه عمومی، مذهب در دانش و علم، یهودیت، اکولوژی، عکاسی و دانش عمومی را در دانشگاه نیویورک تدریس می کرده است. رومن درجه افتخاری دکترا را از مدرسه طراحی جزیره Rhade و دانشگاه هنر کلمبیا و دانشگاه هنر کالیفرنیا گرفته است. رومن ویشنیاک در نهایت از سرطان روده بزرگ در گذشت.
در الکترونیک به تبدیل یک سیگنال دیجیتال از سطح منطقی بالا به پایین (۱ به ۰) یا پایین به بالا (۰ به ۱) لبهٔ سیگنال می گویند. برای همین از واژهٔ "لبه" استفاده می شود که یک سیگنال موج مربعی در این نقاط لبه دارد. (مانند نگاره روبرو) به تبدیل از سطح پایین به بالا (۰ به ۱) "لبهٔ بالارونده" یا صعودی یا لبهٔ مثبت می گویند. هنگامی که می گوییم یک مدار با لبهٔ بالارونده رها می شود یعنی هنگامی که پالس ساعت از سطح پایین به بالا می رود فعال شده و تبدیل سطح بالا به پایین را در نظر نمی گیرد. به تبدیل از سطح بالا به پایین (۱ به ۰) "لبهٔ پایین رونده" یا لبهٔ منفی می گوییم. هنگامی که مداری با لبهٔ پایین رونده رها شود در صورتی مدار فعال می شود که پالس ساعت از سطح بالا به پایین بیاید و تبدیل سطح پایین به بالا را نادیده می گیرد. "لبهٔ پیشتاز" یا مقدم رویدادی است که با رسیدن جلوی پالس ساعت رها می شود. اگر پالس ساعت در t=۰ شروع شود، اولین اتفاق در موقعیت t=۱ رها خواهد شد. "لبهٔ پشتی" یا موخر برعکس لبهٔ پیشتاز رویدادی است که با رسیدن پشت پالس ساعت رها می شود. اگر پالس ساعت در t=۰ شروع شود نخستین اتفاق در موقعیت t=۰ رها خواهد شد. عبار
ت های "لبهٔ جلویی" یا "لبهٔ پیشتاز" و "لبهٔ پشتی" یا "لبهٔ موخر" موقعیت نسبی را در پالس ساعت مشخص می کنند.
لؤی الاتاسی (بالعربی: لؤی الأتاسی) (۱۹۲۶ – ۲۴ نوامبر ۲۰۰۳)، الاتاسی یکی از رئیس جمهورهای سوریه که در زمانی اندک از ۲۳ مارس ۱۹۶۳ تا ۲۷ ژوئیه ۱۹۶۳ رئیس جمهور سوریه بوده است. زندگی. از یک دانشکده نظامی در حمص در سال ۱۹۴۸ میلادی فارغ التحصیل شد، و بعد از آن در دانشکده ارکان جنگ های عربی تحصیلات خود را ادامه داد. الاتاسی در جنگ ۱۹۴۸ شرکت داشت و همچنین رهبر یک از یگان ها ارتش سوریه را نیز به عهده داشت. الاتاسی در این جنگ یک انگشت خود را از دست داد. رئیس جمهوری. در ۲۳ مارس ۱۹۶۳ منصب رئیس جمهوری را به عهده گرفت که با کودتای شکست خورده ای که پی ریزی کرد در ۲۷ ژوئیه ۱۹۶۳ مجبور به استعفا شد. خانواده. او سه فرزند داشت:
سرنادها آلبوم آغازین گروه موسیقی آناتما است که در سال ۱۹۹۳ بواسطه پیس ویل رکوردز پخش شد. این آلبوم تنها آلبومی است که دارن وایت به عنوان خواننده در آلبوم حاضر است و آلبوم های بعدی وینسنت کاوانا خوانندگی می کند. فهرست ترانه ها. نویسنده متن تمامی آهنگ های این آلبوم دارن داز وایت است و آهنگساز تمامی آهنگ های این آلبوم دنیل کاوانا است .
آمور پاسیفیک شرکت مراقبت های شخصی کره ای است، که در زمینه تولید و توزیع لوازم آرایشی، عطر و محصولات بهداشتی، همچنین تولید مواد شیمیایی فعالیت می کند. شرکت آمور پاسیفیک در سال ۱۹۴۰ توسط سو سئونگ-هوان تأسیس شد و در حال حاضر محصولات خود را با برندهای مختلف، مانند اتود، هپی بث، لانیژ و پرایمرا در آسیا، اروپا، آسیا-اقیانوسیه، آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی عرضه می نماید. آمور پاسیفیک در سال ۲۰۱۲ در فهرست ۲۰ شرکت بزرگ لوازم آرایشی جهان، در رتبه ۱۴ قرار داشت. دفتر مرکزی این شرکت در شهر سئول، کره جنوبی قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس کره معامله می شود.
خانه اشمینک با ارائه مرحله مهمی در بسط مدرنیسم ارگانیک در انتهای مرحله اول کار حرفه ای شارون طراحی شد. زمین این پروژه در شهر لوبا آلمان، جنب کارخانه کارفرما پروژه بود و دارای دیدهایی به شمال، به دور از کارخانه و شیبی به سمت جاده در طول مرز شرقی بود که به یک شیب ملایم در محور شمالی–جنوبی ختم می شود. شرایط سایت، عوامل تعیین کننده طراحی بودند. هانس شارون بر این عقیده بود که فرم و فضای معماری باید از نیازهای کارفرما و ویژگی های سایت خود نشات بگیرد. او ساختمان را به عنوان ارگانیسمی که رشد کرده و محیط فیزیکی و عملکردی خود را اشغال می کند می دانست. شارون تصمیم گرفت که فضاهای نشیمن اصلی خانه، هم از آفتاب و هم از این دید بهره مند شوند که باعث به وجود آمدن فرم باریک کشیده ای شد که دارای پنجره هایی در هر دو سمت با جهت گیری دقیق روبه شمال یا جنوب بودند. بنابراین خانه در زاویه ای نسبت به مرز شرقی قرار گرفت که به شارون امکان انجام یکی از کارهای مورد علاقه اش را داد: معرفی یک زاویه غیر قائمه در پلان (در این مورد زاویه ۲۶ درجه).همین زاویه است که چنین کیفیت پویایی به ساختمان داده است. هر دو انتهای شرقی و غربی خانه زاویه دار ه
ستند؛ اما مهم تر از آن ها پلکان اصلی است که مستقیماً از ورودی در یک تالار مرتفع بر می خیزد که آن هم زاویه دار طراحی شده. فرم این پلکان به صورت یک اشاره خوش آمدگو بوده که بازشو مربعی شکل بزرگی به سمت نشیمن را نشان می دهد. شارون کودکی خود را در بندر شلوغ برمرهاون آلمان سپری کرده بود و این امر شباهت زیاد خانه های اشمینک با کشتی را توجیه می کند. تراس ها عرشه کشتی هستند. حتی یک پنجره کشتی در دیوار کناری هال ورودی تعبیه شده است. در کارهای بعدی شارون پس از جنگ جهانی، زمینه طراحی دریایی کم اهمیت تر شده و روش طراحی ارگانیک به صورت جدی تری مطرح شد.
خانه ای که کنستانتین ملنیکف برای خود و خانواده اش در خیابان مسکونی معمولی در مسکو ساخت، به عنوان اثری غیرمعمول و عجیب تلقی می شود. این طرح بیشتر شبیه یک کلیسا یا افلاک نماست تا یک خانه و منتقدین می پندارند که استوانه های سوراخ دار درهم ادغام شده با پنجره های لوزی شکل آن، معنای مرموزی دارند. ملینکوف طراح پاویلیون شوروی، در نمایشگاه هنرهای دکوراتیو سال ۱۹۲۵ پاریس عقاید عجیبی داشت، به عنوان مثال در مورد خواب و معماری خواب. اتاق خواب خانه ملینکوف، سه فرم مقبره ای شکل دارد که با گچ کاری نرمی حجاری شده اند و با آرایشی متقارن در زمین تعیبه گردیده اند. این سه فضا به عنوان تختخواب های والدین و دو فرزند به کار می روند که توسط جفت پارتیشن های کوتاه ثابتی پوشیده شده اند. این اتاق بیشتر شبیه صحنه ای از یک فیلم علمی - تخیلی می باشد. مبلمان دیگر در این طرح حذف شده است و لباس ها در رختکن اشتراکی طبقهٔ همکف قرار دارند. اما از نگاهی دیگر، خانه کاملاً معقول است. ملینکوف اجازه ساخت این بنا را به دلیل مجذوب شدن قدرت های مسکو در پتانسیل این طرح، به عنوان یک پیش الگو برای سبکی جدید به دست آورد. فرم طرح برخاسته از تجزیه و تحلیل منطق
ی خواص سازه ای مصالح غالب ساختمان، یعنی آجر باربر می باشد. استوانه، فرمی ایستاست که نیازی به پشت بند ندارد، همچنین فرم لوزی شکل گشودگی ها هنگامی پدید آمد که بازشوهای دیوار آجری از فرم قوس عای نگهدارندهٔ بالا پنجره ها به جای نعل درگاه ها تبعیت کردند. بنابراین یک دیوار توپر تبدیل به قابی شبکه ای گردید که از آجر و ملات ساخته شده است. آجرها برش نخورده و به صورت کامل همراه با طرح بازشوهایشان با اندود ملات به یکدیگر چفت و بست شده اند. استوانهی سوراخ دار بدون اینکه تبدیل به وسیلهٔ دکوراتیو وسواس گونه ای گردد. سیستم دیوار باربر ارزان و قابل ساخت آسانی بود که کاربردهای زیادی داشت. سازهٔ کف ها نیز به همان اندازه مبتکرانه است. پلانی به قطر ۹ متر، تیرها و تیرک های معمولی را غیراقتصادی می ساخت، بنابراین ملینکوف از یک فریم تخم مرغی شکل ساخته شده از الوار چوبی لاغر با اتصال های نیم صلیبی استفاده کرد که با سقف ها و کف ها (با اتصالات کام و زبانه که در جهات مختلفی قزاز داشتند) مهار بندی شده و محکم نگهداشته می شدند. خانه از نظر فضایی و در مقطع نیز مانند پلان مبتکرانه طراحی شده است. نشیمن با ارتفاع دو طبقه همکف که توسط پنجرهٔ بز
رگ رو به خیابان کاملاً روشن شده است در کنتراست با اتاق خوابی دارای بازشوهای لوزی شکل در همان طبقه در استوانهٔ دیگر است. اتاق کار بالای اتاق خواب نیز دارای ارتفاع دو طبقه بوده و سه ردیف بازشوی لوزی شکل و یک گالری دارد که دسترسی به تراس روی سقف نشیمن را امکان پذیر می سازد. تراس دارای دید به به اتاق کار می باشد و اتاق کار به نوبه خود به نشیمن اشراف دارد و این امر تعادل را میان تداوم و استقلال فضاها ایجاد می کند. برنامه ریزی برای سیرکولاسیون عمودی به نظر حل نشده و ناپخته می رسد. پله گردی که سطوح نشیمن و اتاق خواب را به یکدیگر مزتبط می سازد از طریق یک بازوی پلهٔ مستقیم به پایین تا هال ورودی خارج از مرکز ادامه می یابد و مسیر خود را به سمت بالا به صورت یک نردبان تا گالری و ترای مخفی ادامه می دهد. اما منطق پلان در دو پروژهٔ دیگر برای خانه سازی کارگران که ملینکوف در سال تکمیل این ساختمان انجام داد، واضح تر می شود. آنچه که در این خانه، تنها یک دسترسی تک منظوره قلمداد می شود در این پروژه ها، تبدیل به یک ریتم عادی از مارپیچ ها و استوانه ها می گردد. اما این پروژه ها هرگز ساخته نشده و این سیستم هیچ گاه در یک مقیاس بزرگ امت
حان نشد. ده سال پس از ساخت خانه، ملینکوف مدرنیست، مجبور به حذف نقاشی ها از فضاهای مختلف ساختمان شد، چرا که طرفدارای از سازمان جدید معماری رئالیست-سوسیالیست (واقع نگر-جامهع گرا) را کنار گذاشته بود. او در دههٔ ۱۹۵۰، اعتبار از دست رفتهٔ خود را بازیافت و در زمان مرگش به سال ۱۹۷۴ هنوز در این خانه زندگی می کرد.
خانه مالاپارته (Casa Malaparte) خانه نویسنده ایتالیایی کورتزیو مالاپارته واقع در دماغه صخره ای در جزیره کاپری که به عنوان یکی از بهترین نمونه ها معماری معاصر ایتالیایی به شمار می آید. کورتزیو مالاپارته یک روزنامه نگار و یک فعال سیاسی بسیار مهم بود، که توسط فاشیست ها، قبل از جنگ جهانی دوم و توسط ضد فاشیست ها، پس از جنگ زندانی شد. او از نفوذ سیاسی خود برای از بین بردن محدودیت ساخت در این جزیره استفاده کرد. جزیره کاپری در جنوب ایتالیا و در ورودی خلیج ناپل، نزدیک شهر ناپل واقع شده است. این جزیره دارای شش کیلومتر طول و حداکثر دو و نیم کیلومتر عرض است. ارتفاع صخره های آهکی آن به ۲۷۵ متر می رسد و مرتفع ترین نقطه جزیره از سطح دریا ۵۸۶ متر است. در این جزیره آثار باستانی فراوانی متعلق به پیشاتاریخ و امپراتوری رم وجود دارد، که از جمله خرابه های ۱۲ ویلای ساخته شده توسط امپراتور تیبریوس که ده سال در کاپری حکومت کرد، به چشم می خورد. مقیاس و سادگی، رموز قدرت این ساختمان هستند. به نظر می رسد این ساختمان که کمی بیش از یک مکعب عریان است، قسمتی بیرون زده از همان صخره ای است که بر روی آن قرار دارد؛ اگر چه مانند یک دژ بر ساحل دری
ا حکم فرمایی می کند. این طرح معمولاً به معمار خردگرا آدالبرتو لیبرا نسبت داده می شود؛ اما طرح لیبرا چیزی بیش از یک نقطه آغاز نبود. این خود کورزیو مالاپارت بود که شکل دهنده نهائی ساختمان بود. مهم ترین ویژگی این ساختمان، مجموعه پله های گوه شکلی می باشد که تا روی تراس سقفی در قسمت ساحلی بنا پیش رفته است. فضاهای داخلی اکثراً کوچک و اتاق هایی جعبه مانند می باشند، به استثنای نشیمن اصلی که محوطه ای بظاهر بیرونی و عظیم دارد. پنجره هایی دلباز و خوش منظره عظیم، چشم اندازهایی هومری از خلیج ناپل دارند. این خانه برای اولین بار، ۶ سال بعد از فوت مالاپارت توجه اذهان عمومی را به خود اختصاص داد و آن هنگامی بود که ژان لوک گدار آنجا را به عنوان محل فیلم برداری فیلم خود بنام خفت با بازی بریژت باردو انتخاب کرد. کورتزیو مالاپارته، آشیانه تنهای خود را چنین توصیف کرد: «خانه ای شبیه خودم». از قرار معلوم او خود را تندیسی اسطوره ای، شاعر یا پادشاه تصور کرده است. پیوند به بیرون. سخنرانی کامران افشار نادری درباره معماری خانه مالاپارته
ناسازی فرانسوی یا تناقض فرانسوی اشاره به عدم تطابق الگوی همه گیری برخی بیماری ها در فرانسه با بقیه کشورها دارد. این تفاوت قابل توجه در نرخ ابتلا و مرگ ومیر ناشی از بیماری شریان های کرونری در مقایسه با کشورهای همسایه و نزدیک فرانسه بیشتر از سایر موارد رخ می نمایاند. بررسی ها. بررسی های اولیه نشان داد که علی رغم استفاده مشابه مردم فرانسه و بریتانیا از چربی های حیوانی که مهمترین عامل بیماری های تصلب شرایین، آرترواسکروز و شریانهای کرونری است، به نحو قابل توجهی و به میزان ۶۰ درصد تعداد مبتلایان به این بیماری ها در فرانسه کمتر بودند. این مقدار یعنی به ازای هر ۱۰۰۰۰۰ مرگ در فرانسه ۱۹۹ نفر و در بریتانیا ۴۹۰ نفر بر اثر بیماری شریان های کرونری در سال جان خود را از دست می دهند. برخی از بررسی ها نشانه هایی را نمایان ساخت که تفاوت هایی در عادت های غذایی مردم فرانسه با برخی از کشورها را احتمالی بر دلیل این ناسازی می دانست. در این بررسی ها مصرف شراب قرمز در فرانسه با سایر کشورها مقایسه گردید و مشخص شد که ابتلاء به این بیماری با میزان مصرف گوشت قرمز و چربی های حیوانی نسبت مستقیم و با مصرف شراب قرمز نسبت عکس دارد.
در رمزنگاری، سیستم "'رمز جایگشت" در واقع یک سیستم رمزنگاری جابجایی است که کلید در آن یک جایگشت است. برای به دست آوردن یک متن رمزی در این سیستم، یک جایگشت تصادفی با اندازه e تولید می شود (مقادیر بزرگ تر e متن رمزی امن تری ایجاد می کنند). سپس متن اصلی به قسمت هایی با اندازه e شکسته می شود و حروف هر یک از این قسمت ها، طبق کلید تولید شده، جایگشت می یابند. هر سیستم رمز جابجایی می تواند به صورت یک سیستم رمز جایگشت دیده شود که در این صورت e برابر طول متن اصلی است. تشخیص متن رمزی. در این سیستم در واقع متن رمزی حاصل جایگشت زیرقسمت هایی از متن اصلی است؛ بنابراین فرکانس تک حرفی هادر متن رمزی و متن اصلی با یکدیگر برابر است. این بدان معناست که با استفاده از تحلیل های آماری می توان متن اصلی را تشخیص داد. شکستن متن رمزی. در رمز جایگشت فرکانس تک حرفی ها ثابت باقی می ماند؛ اما فرکانس دوحرفی ها و سه حرفی ها و … در زبان انگلیسی یکسان نیست. پس از این طریق می توان به این سیستم حمله کرد. ابتدا متن رمزی را به صورت ستونی بازنویسی کرده، سپس به دنبال این هستیم که ستون هایی که محتمل تر هستند که مجاور باشند تشخیص دهیم. به عبارت دیگر برا
ی هر ستون از بین ستون های باقی مانده ستونی را برگزینیم که وقتی در کنار آن قرار گیرد فرکانس دوحرفی ها بیشترین تطابق را با فرکانس دوحرفی های زبان انگلیسی داشته باشد، اگر همه حدس ها درست باشند، بدین ترتیب یک جایگشت دوری از کلید به دست می آید که با امتحان کردن e حالت مختلف می توان جایگشت صحیح را پیدا کرد.
سامانهٔ قاب محیطی یا لوله ای. در این سامانه تجمع ستون ها در قاب محیطی سازه بیشتر بوده و در ستون ها محیطی به صورت یک لوله، سازه را در میان گرفته است و بارهای جانبی به این قالب محیطی وارد می شود. همچنین قاب محیطی نیز دمای مطلوبی به ساختمان می دهد. برج های دوقلو سازمان تجارت جهانی در نیویورک که در مورد حمله تروریستی قرار گرفت، تحت این سامانه ساخته شده بودند. این سامانه برای ساختمان های بالای صدو پنجاه طبقه می تواند مورد استفاده قرار گیرد سامانه لوله در لوله. واکنش یک سامانه لوله در لوله در مقابل بارهای جانبی مشابه واکنش سازه مرکب از قاب صلب و دیوار برشی است؛ اما لوله قابی خارجی خیلی سختتر از قاب صلب می باشد. لوله خارجی، اکثر بار جانبی را در قسمت بالایی ساختمان تحمل می کند، در صورتی که هسته، بیشتر بار را در قسمت پایین ساختمان تحمل می نماید. روش لوله در لوله در ساختمان سی و هشت طبقه برانسویک در شیکاگو به کار رفته است. سامانه لوله چندگانه. این سامانه نیز مانند قاب محیطی می باشد با این تفاوت که ساختمان از چند قاب محیطی تشکیل یافته است. به عنوان مثال:برج سیرزتاور در شیکاگو که بلندترین برج آمریکا می باشد، از چهار قاب
محیطی ساخته شده است. سامانه ابرمهاربندی. در ساختمان های متعارف، مهاربندی ساختمان در ارتفاع طبقه و به عرض دهانه انجام می شود. در دو دههٔ گذشته، در ساختمان های بلند و به جهت بازدهی بیشتر و حتی به عنوان ابزار معماری در نمای ساختمان، استفاده از مهاربندی هایی در مقیاس بزرگتر از یک طبقه و یک دهانه در سازه تکامل یافته است که به آن سامانه ابرمهاربندی گفته می شود. سامانه کمربند خرپایی. اگر تعدادی از طبقات یک ساختمان به وسیلهٔ یک کمربند در پیرامون سازه که از اعضای بادبندی تشکیل شده اند و در نمای ساختمان به شکل خرپا دیده می شوند، محصور گردد، مراکز تغییر شکل جانبی ساختمان به شدت کم می شود. به این سامانه، سامانه کمربند خرپایی گفته می شود.
ساختمان فدرال ادیت گرین-وندل ویات یک ساختمان بلند است که در مرکز شهر پرتلند ایالت اورگن آمریکا قرار دارد. این ساختمان در سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۵ ساخته شده و دارای ۱۸ طبقه است و تحت مالکیت اداره فدرال می باشد. مساحت این ساختمان سبک بین الملل بیش از ۳۷۰۰۰۰ فوت مربع (۳۴۰۰۰ متر مربع) است که توسط شرکت اسکیدمور، اوینگز و مریل طراحی و ساخته شده است. نام ساختمان از نام دو تن از نمایندگان مجلس ایالات متحده، وندل ویات و ادیت گرین گرفته شده است. تاریخچه. ساختمان در دهه سال ۱۹۷۰ ساخته شده و در ۱۹۷۵ شروع به کار کرد. در ۲۱ ژوئن ۱۹۸۹ در اثر آتش سوزی قسمت لابی ساختمان، ۳۰۰٫۰۰۰ دلار خسارت به ساختمان وارد شد، که بیشتر شامل سیستم اطفای حریق قسمت لابی ساختمان بود. آتش سوزی دیگری در ماه فوریه سال ۱۹۹۳ در اثر یک سیگار باعث خسارت ۲۵۰۰۰ دلاری به عایق بندی زیرزمین شد. در آن زمان ساختمان ۱۲۰ میلیون دلار قیمت گذاری شد. در ماه آوریل سال ۱۹۹۵، ساختمان به دلیل تهدید وجود بمب مانند آنچه در ساختمان فدرال شهر اوکلاهما در پورتلند رخ داد تخلیه شد. هیچ بمبی پیدا نشد، اما دولت اقدامات امنیتی اضافی درساختمان برای ۱۲۰۰ فردی که در آنجا کار می کردند انجام
داد، که این اقدامات در پاسخ به بمب گذاری شهر اوکلاهما بود. اقدامات حفاظتی جدید در این ساختمان شامل اضافه کردن فلزیاب و نگهبانان امنیتی، حذف بازدید کننده از پارکینگ زیرزمین ساختمان، همچنین وسایل نقلیه ای که وارد ساختمان می شدند باید کارت شناسایی دولتی به همراه داشته باشند. در ماه می سال ۲۰۰۱ این ساختمان بعد از آنکه مبدل برق ساختمان منفجر شده و برق ساختمان قطع شد برای یک روز بسته شد. حادثه مشابه در فوریه سال ۲۰۰۴ باعث بسته شدن مجدد ساختمان شد. همچنین در ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱ پس از حمله به مرکز تجارت جهانی در نیویورک و حمله به پنتاگون نیز دوباره ساختمان تعطیل شد. آغاز تعمیرات اساسی این ساختمان با هزینه ۱۳۳۰۰۰۰۰۰ دلار برای بهبود بهره وری و ایجاد یک ساختمان دوستدارمحیط زیست در سال ۲۰۰۹ می باشد. معماران گروه " SERA" یک بهسازی را آغاز کردند که شامل اضافه کردن یک پوسته خارجی جدید به ساختار بود. استودیوی " PLACE " طراحان منظر ساختمان بودند. بودجه این پروژه بر اساس قانون بهبود و سرمایه گذاری مجدد سال ۲۰۰۹ آمریکا محاسبه شد. شرکت های هوارد رایت مدیریت ساخت و ساز پروژه طراحی شده رابرای رسیدن به یک رتبه بندی لید پلاتین بر ع
هده داشت. این ساختمان دوباره درماه می سال ۲۰۱۳ پس از ۱۳۹۰۰۰۰۰۰ دلار تعمیرات با یک چهرهٔ کاملاً جدید که شامل یک پنل بزرگ خورشیدی کج بر روی سقف می باشد بازگشایی شد . باز سازی مجدد. بعد از آن که سیستم های مکانیکی و الکتریکی و لوله کشی های ساختمان فرسوده شدند دولت تصمیم به بازسازی این ساختمان گرفت. اهداف پروژه شامل ارتقاء سیستم های ساخت و ساز، به روز رسانی محیط کار و بهبود قابلیت دسترسی همزمان با حفاظت و استفاده از منابع آب و انرژی به طور مستقل ، مطابق با استاندارد فدرال برای مقاومت در برابر انفجار، و ارائه قانون های جدید مطابق استاندارد برای پله خروجی، ورودی و اتاق استراحت می شدند محیط کاری سالم برای 16 دیپارتمان فدرال ، و در ۳۹ ماه به پایان رسید. این پروژه در سال ۲۰۰۹ با توجه به قانون بهبود و سرمایه گذاری مجدد ۲۰۰۹ آمریکا آغاز شد .هدف این پروژه این است که یک الگو برای ساختمان های مشابه به عنوان یک پروژه بازسازی و بهره وری انرژی در سرتاسر کشور باشد . طراحی و نوآوری. هدف طراحی اولیه  تبدیل ساختمان پیر موجود به یکی از ساختمان های برتر سبز کشور می باشد. در این راستا تیم طراحی فضاها را از طریق نرم افزار بیم و در آز
مایشگاه نور مورد بررسی قرار دادند. پس از اتمام تجزیه و تحلیل، تیم طراحی داده ها و محدودیت را با هم ترکیب کردند که هدف اصلیشان برقرای ارتباط مناسب پایداری حسی و فزیکی بود. نی و چادر تنظیم شده برای هر نما برای کاهش نورخورشید و به حداکثر رساندن نور روز ، سایه بان سقف برای جمع کردن آب باران ،که در واقع شامل تعداد زیادی صفحات فتوولتائیک ۱۸۰ کیلو وات می باشند که بر اساس جهت خورشید برنامه ریزی شده اند. طراحی منطقه ای / ارتباطات. یکی از سبز ترین تصمیم گیری های طرح بازسازی ساختمان موجود به جای ساخت مجدد آن در حومه شهر می باشد، با توجه به وجود ایستگاه های متعدد در اطراف ساختمان موجود میزان تمایل ۱۲۰۰ کارمند برای استفاده از وسایل نقلیه شخصی کمتر خواهد شد. ارزیابی که انجام شد نشان می دهد که ۸۵٪ افراد برای تردد از وسایل نقلیه عمومی و دوچرخه استفاده می کنند و یا به صورت پیاده رفت وآمد دارند. زمین مورد استفاده/بوم شناسی. نی های عمودی علاوه بر ایجاد سایه گیاهان اطراف ساختمان را محافظت می کنند و یک اکوسیستم محلی در اطراف ساختمان ایجاد کرده اند. همچنین دراین قسمت یک سری گیاهان رونده کاشته شده است که در طول زمان از روی نما به س
مت بالا حرکت کنند که خود باعث تهویه و تمیزی هوا شده و هم باعث کاهش دما در تابستان می شود . گیاهان مورد استفاده در ساختمان ها مخلوطی از همیشه سبز و درختان خزان پذیر هستند . در زیر این محل پارکینگ قرار دارد در نتیجه در انتخاب گیاهان با محدودیت روبرو شدند و در نهایت درخت انگور که خزان پذیر می باشد انتخاب شد که در زمستان مانع ورود نور نشود. طراحی با توجه به آب و هوا. نکته اصلی افزایش کارایی انرژی ساختمان ، تبدیل نمای غیر عایق موجود به یک پرده با کارایی بالا با یک سیستم سایه اندازی بود. که شامل یک سری نی های عمودی در سمت شمال غرب ساختمان به طول ۱۸ طبقه و همچنین سایه بان های یکپارچه و منعکس کننده نور در قسمت جنوب شرقی و غربی ساختمان می باشند. برای رسیدن به ترکیب بهینه از سایه و نور در روز ،در یک تجزیه و تحلیل ، حداکثر میزان خنک شدن فضاها برای ارائه جهت گیری مناسب سایه بان ها مورد بررسی قرار گرفت. پس از تعیین شدن این که چه نماهایی نیاز به سایه دارند (نمای شرق و غرب و جنوب ) و چه نماهایی نیاز به سایه ندارند (نمای شمال) ، قدم بعدی مشخص کردن میزان زمان مورد نیاز هر نما به سایه می باشد. عمق و فاصله هر سایه بان با توجه ب
ه عملکرد و زیبایی آن طراحی شد. همچنین سایه بان بزرگ در بالای ساختمان هم باعث ایجاد سایه ، هم به صورت شیب دار برای جمع آوری آب باران علاوه بر وجود صفحات فتوولتائیک روی آن مورد استفاده قرار گرفته است. نور و هوا. به علت اهمیت نقش نور روز در سلامتی و آسایش انسان ، و همچنین بیشترین زمان استفاده از ساختمان درطول روز ، پروژه برای بهینه کردن نور روز در محیط کار ، محل های کار را به سمت نور های طبیعی قرار دادند. این منجر به ۵۰-۶۰٪ (پیش بینی) کاهش در انرژی روشنایی شد. این تجزیه و تحلیل پارامتریک منجر به طراحی موارد زیر با کارایی بالا شد: چرخه آب. درمدل سازی استفاده از آب در این پروژه پیش بینی میشود که بیش از ۶۰ ٪ در مصرف آب از چند روش از جمله استفاده مجدد از تجهیزات موجود لوله های ساختمان ، جمع آوری آب باران ، استفاده مجدد از آب صرفه جویی خواهد شد. با تجزیه و تحلیل میزان مصرف آب در ساختمان های تاریخی موجود مشابه به این نتیجه رسیدند که ۸۷ ٪ میزان آب مصرفی برای مصارف داخلی و ۱۳٪ مابقی برای مصرف خارجی(محوطه و گیاهان ) مصرف می شود. به همین تمرکز اصلی بر استفاده از آب باران برای مصارف غیر شرب مثل فلش تانک ها می باشد. کاهش آب