Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
برای جان ری و رابرت بویل شد. بعد از چهار سال اقامت در لندن، به سراسر فرانسه مسافرت کرده و مدتی را در پاریس و مون پلیه گذراند، و مدتی طولانی در دانشگاه اورنج-ناسائو مانده و در سال ۱۶۸۳ دکترای پزشکی اش راگرفت. او با مجموعهٔ قابل توجهی از گیاهان و چیزهای عجیب و غریب به لندن بازگشت. او قبلاً مجموعه اش را برای جان ری فرستاده بود و او در کتاب تاریخ طبیعی گیاهان از آن ها استفاده کرده بود. سفر به جامائیکا. در سال ۱۶۸۵ اسلون به عنوان عضو انجمن سلطنتی انتخاب شد. در همان زمان توجه توماس سدنهام را جلب کرد و او به اسلون معرفی نامه باارزشی برای کار داد. در سال ۱۶۸۷ او عضو کالج پزشکان شد و همان سال بدرخواست فرماندار جامائیکار دومین دوک البه مارل با کشتی اچ ام اس اسیستنس به عنوان پزشک به جامائیکا رفت. جامائیکا به خاطر نیشکر و دیگر محصولاتی که به وسیلهٔ کار اجباری بردگان وارد شده از آفریقا کشت می شد، به عنوان منبع سود فراوان تاجران انگلیسی در حال ظهور بود. به هرحال، سال بعد البه مارل در جامائیکا درگذشت، بنابراین سفر اسلون فقط ۱۵ ماه طول کشید؛ در ان زمان او در مورد ۸۰۰ گونهٔ جدید گیاهان یادداشت های نوشت و در ۱۶۹۶ به زبان لاتین
آن ها را به صورت کاتالوگی درآورد. بعدها بین سال های ۱۷۰۷ تا ۱۷۲۵ شرح مسافرتش به جامائیکا را در دو جلد حجیم مصور نوشت. در سال ۱۶۹۳ دبیرانجمن سلطنتی شد و به مدت بیست سال ویرایشگر مجله تبادلات فلسفی در جامعه سلطنتی بود. اسلون با لانگلی رز، بیوهٔ فولک رز از جامائیکا، و دختر یکی از قضات جان لانگلی، ازدواج کرد. آن ها صاحب سه دختر به نام های مری، سارا و الیزابت و یک پسر به نام هانس داشتند. از بین چهار فرزند آن ها فقط سارا و الیزابت زنده ماندند. سارا با جرج استنلی از پالتونز و الیزابت با چارلز کادوگان، که در آینده دومین بارون کادوگان شد، ازدواج کرد. درآمد حاصل از شکر تولید شده توسط کارگران بردهٔ اهل آفریقا در مزارع الیزابت در ناحیه ای که با نام ۱۶ مایل پیاده روی شناخته می شد ثروت خانواده در لندن را بیشتر می کرد و همراه با آن درآمد پزشکی اسلون و سرمایه گذاری های ملکی در لندن، ثروت لازم برای جمع آوری در مقیاس وسیع را برای او فراهم می کرد. اسلون هنگام اقامت در جامائیکا با که افراد محلی با آب مخلوط کرده و می نوشیدند برخورد کرد، گرچه در گزارشش آن را تهوع آور نامید. در قرن هفدهم دستورالعمل های زیادی برای مخلوط کردن شکلات
با فلفل، تخم مرغ، شکر و شیر رواج داشت. بعد از بازگشت از جامائیکا، اسلون تصمیم گرفت شکلات را با شیر مخلوط کند، گرچه اولین فردی نبود که این کار را انجام می داد. در دههٔ ۱۷۵۰، یک بقال سوهو به نام نیکلاس ساندرس مدعی شد که دستورالعمل اسلون را به عنوان اکسیر دارویی می فروشد، شاید او «شکلات شیر سرهنس اسلون» رااولین نام تجاری شکلات شیر ساخت. در قرن نوزدهم برادران کادبری قوطی های شکلات نوشیدنی را فروختند که کارتهای تبلیغی آن ها هم موجب تقویت درخواست شکلات با دستورالعمل اسلون شد. کار پزشکی. کار او به عنوان یک پزشک در میان طبقات بالای جامعه فراوان، متدوال و پرمنفعت بود. او به سه فرمانروا:ملکه آن، جرج یکم و جرج دوم خدمت کرد. در سال ۱۷۱۶، اسلون بارون شد، او اولین پزشکی بود که عنوانی موروثی دریافت کرد. در سال ۱۷۱۹، او رئیس کالج سلطنتی پزشکان شد و شانزده سال این عنوان را حفظ کرد. در سال ۱۷۲۲، به عنوان پزشک عمومی ارتش و در ۱۷۲۷ به عنوان اولین پزشک جرج دوم منصوب شد. در سال ۱۷۲۷، باپیروزی بر سر ایزاک نیوتن رئیس انجمن سلطنتی شد. در هشتاد سالگی از ریاست بازنشسته شد. وی بنیانگذار خانهٔ کودکان سرراهی لندن و اولین مؤسسهٔ ملی مراقبت
از کودکان سرراهی بود. موزهٔ بریتانیا و باغ پزشکی چلسی. علت شهرت اسلون به خاطر سرمایه گذاری عاقلانه اش بیشتر از مشارکت هایش در علوم طبیعی و حتی حرفه اش است. خرید باغ بزرگ در چلسی در سال ۱۷۱۲ زمین باغ پزشکی چلسی را فراهم کرد. حرکت بزرگ وی به عنوان یک جمع آوری کننده موجب شد در ۱۷۰۱ (بوسیلهٔ ارث، مشروط به پرداخت بدهی های خاص) کار جمع آوری را به عنوان شغل تمام عمر، در اتاقک ویلیام کورتن، بدست آورد. زمانی که اسلون در سال ۱۷۴۱ بازنشسته شد، کتابخانه و کلکسیون جمع آوری شده توسط او که از بلومزبوری به خانه اش در چلسی آورد، چنان رشد کرد که ارزش بی همتایی داشت. او مجموعهٔ تاریخ طبیعی گستردهٔ ویلیام کورتن، فیلیپو آنتونیو گولترو، جیمز پتیور، نهمیا گورو، لئونارد پلاکنت و دوشس بی فورت، آدام بودل، پاول هرمان، فرانس کیگلر و هرمان بوئرهاو بدست آورد. هنگام مرگ در ۱۱ ژانویه ۱۷۵۳، او کتابهایش، نسخه های خطی، چاپها، نقاشی ها، مدالها، سکه ها، مُهرها، جواهرات و بقیهٔ وسایل جمع آوری شده اش را برای ملت به ارث گذاشت، با این شرط که مجلس ۲۰۰۰۰ پوند، که بسیار کمتر از ارزش مجموعه اش بود، به وراث بپردازد. درخواست او همان سال به تصویب رسید و م
جموعه همراه با کتابخانه سلطنتی جرج دوم و غیره با نام موزه بریتانیا در بلومزبوری به تماشای عمومی گذاشته شد. بخش قابل توجهی از این مجموعه پایه واساس تأسیس موزه تاریخ طبیعی لندن شد. او همچنین به شرکت داروسازی زمین باغ پزشکی چلسی را بخشید، که آن ها در سال ۱۶۷۳ از مسئولان شهر اجاره کرده بودند. مرگ. هنس اسلون در ۱۸ ژانویه ۱۷۵۳ در کلیسای قدیمی چلسی با لوحه یادبود زیر به خاک سپرده شد. افسانه. همسرش الیزابت هم که در سال ۱۷۲۴ درگذشت در قبر او به خاک سپرده شد. میدان اسلون، خیابان اسلون، و باغهای اسلون در منطقه سلطنتی کنزینگتون و چلسی و همین طور شاپرک دم چلچله ای اسلون به افتخار هنس اسلون نامگذاری شده اند. نام او روی خیابان هنس، هلال هنس، میدان هنس و جادهٔ هنس گذاشته شده است، که همهٔ آن ها در منطقه سلطنتی قرار دارد. کارل لینه گیاه گونه اسلونه را به افتخار او نامیده است.
مکبث (؛ c. 1005 – ) پادشاه اسکاتلند بود. او ابتدا سردار نبرد با نروژی ها و حاکم خطه گلامیس بود که با پیروزی در نبرد با نروژ از طرف شاه دانکن، شاه اسکاتلند، حاکم خطه کادور و سومین ولیعهد بعد از پسران شاه، ملکوم و دونالبین شد. مکبث به تحریک همسرش شاه دنکان را در خواب کشته ، خود بر تخت سلطنت اسکاتلند نشسته و اتگشت اتهام قتل را به سوی پسران شاه قرار داد. دونالبین به ایرلند رفته و ملکوم به لندن، پیش ادوارد خستو پادشاه انگلستان رفته و با کمک شاه انگلیس و سرداران شورشی مکبث از جمله مکدف، مکبث و سپاهش را در نبرد دنسی نین شکست داد و کشت و بر تخت سلطنت نشست.
شاهدخت مارگارت (; زاده ۲۱ اوت ۱۹۳۰ − درگذشته ۹ فوریه ۲۰۰۲) دختر جرج ششم و الیزابت، ملکه مادر و تنها خواهر الیزابت دوم، ملکه سابق بریتانیا بود. مارگارت بیشتر دوران کودکی خود را در کنار پدر و مادر و خواهرش گذراند. زندگی او در شش سالگی به طرز چشمگیری تغییر کرد. زمانی که عموی وی، پادشاه ادوارد هشتم، از سلطنت کناره گیری کرد و با والیس سیمپسون ازدواج کرد، پدر مارگارت به سلطنت رسید و خواهر وی با داشتن مارگارت در صف دوم سلطنت ، وارث فرض شد. در طول جنگ جهانی دوم، دو خواهر علی رغم پیشنهاد برای انتقال آنها به کانادا، در قلعه وینزر اقامت داشتند. در طول سال های جنگ، مارگارت برای انجام هرگونه وظیفه رسمی بسیار جوان قلمداد می شد و در عوض تحصیلات خود را ادامه داد. پس از جنگ، مارگارت عاشق کاپیتان گروه پیتر تاونسند شد. در سال ۱۹۵۲، پدرش درگذشت، خواهرش ملکه شد و تاونسند از همسرش رزماری جدا شد. اوایل سال بعد از مارگارت خواستگاری کرد. بسیاری از افراد در دولت معتقد بودند که وی برای خواهر ۲۲ ساله ملکه شوهر نامناسبی خواهد بود و کلیسای انگلیس حاضر به پشتیبانی از ازدواج با یک مرد مطلقه نشد. شاهدخت مارگارت در سن ۲۳ سالگی به کاپیتان پیتر
تاونسند علاقه مندشد و برای ازدواج با او تا سن ۲۵ سالگی (از قوانین سلطنتی بریتانیا) صبر کرد اما در سن ۲۵ سالگی بر طبق قوانین کلیسا اجازه ازدواج با مرد مطلقه از جانب ملکه الیزابت دوم خواهرش صادر نشد، او روزهای سختی را برای فراموش کردن عشقش کاپیتان پیتر گذراند. مارگارت سرانجام برنامه های خود را با تاونسند کنار گذاشت و در سال ۱۹۶۰ با عکاس انتونی آرمسترانگ جونز ازدواج کرد. ملکه او را ارل اسنودن کرد. این زوج صاحب یک پسر به نام دیوید و یک دختر به نام سارا شدند. مارگارت یکی از اعضای جنجالی خانواده سلطنتی انگلیس بود. طلاق وی در سال ۱۹۷۸ بسیار مورد تبلیغات منفی قرار گرفت و زندگی خصوصی وی برای سال ها مورد سوژه های شدید رسانه ها و ناظران سلطنتی بود. سلامتی او در دو دهه آخر زندگی اش به تدریج بدتر شد. او در بیشتر زندگی بزرگسالی خود سیگاری بود و در سال ۱۹۸۵ تحت عمل ریه قرار گرفت. وی از یک مورد ذات الریه در سال ۱۹۹۳ و حداقل سه سکته مغزی بین سالهای ۱۹۹۸ و ۲۰۰۱ رنج برد. او پس از آخرین سکته اش در بیمارستان کینگ ادوارد هفتم در ۹ فوریه ۲۰۰۲ در لندن درگذشت. او همانند پدرش بسیار سیگار می کشید و در سن ۷۱ سالگی به دلیل سرطان ریه (ما
نند پدرش) درگذشت. سال های آغازین. مارگارت در ۲۱ اوت ۱۹۳۰ در قلعه گلمیس در اسکاتلند، خانه اجدادی مادرش به دنیا آمد و در خانواده خاندان سلطنتی به مارگو معروف شد. او توسط سر هنری سیمسون، متخصص زنان و زایمان سلطنتی به مادرش تحویل داده شد. وزیر امور خارجه، جی آر کلینز، برای تأیید تولد حضور داشت. ثبت نام تولد وی چند روز به تأخیر افتاد تا از شماره ۱۳ وی در ثبت اسناد جلوگیری شود. وی در زمان تولد، نفر چهارم در صف جانشینی تاج و تخت انگلیس بود. پدر او دوک یورک (بعداً شاه جرج ششم) پسر دوم پادشاه جرج پنجم و ملکه ماری بود. مادر وی دوشس یورک (بعداً ملکه الیزابت، ملکه مادر)، دختر کوچک ارل چهاردهم و کنتس استراتومور و کینگ هورن بود. دوشس یورک در ابتدا می خواست نام دختر دوم خود را «آن مارگارت» بگذارد، همان طور که در نامه ای به ملکه ماری توضیح داد: «من خیلی هیجان زده هستم که او را آن مارگارت بنامم، زیرا فکر می کنم آنِ یورک زیبا به نظر می رسد و الیزابت و آن نیز به هم می آیند.» پادشاه جرج پنجم از نام آن متنفر بود اما گزینه «مارگارت رز» را تأیید کرد. مارگارت در ۳۰ اکتبر ۱۹۳۰ در کلیسای خصوصی کاخ باکینگهام توسط کاسمو لانگ، اسقف اعظم
کانتربری غسل تعمید یافت. زندگی اولیه مارگارت در وهله اول در محل اقامت یورک در ۱۴۵ پیکادیلی (خانه خودشان در لندن) و سلطنتی لژ در وینزر سپری شد. عموم مردم یورک، آن ها را یک خانواده ایده آل تصور می کردند: پدر، مادر و فرزندان، اما شایعات بی اساس در مورد ناشنوایی و لال بودن مارگارت کاملاً از بین نرفت تا اولین حضور عمومی اصلی مارگارت در مراسم ازدواج عمویش پرنس جورج در سال ۱۹۳۴. وی در کنار خواهرش، پرنسس الیزابت، توسط معلم سر خانه اسکاتلندی آنها ماریون کرافورد تحصیل کرد. تحصیلات مارگارت عمدتاً تحت نظارت مادرش انجام می شد، که به گفته راندولف چرچیل «هرگز هدفش این نبود که دخترانش بیش از خانم های جوان خوش رفتار باشند». هنگامی که ملکه ماری بر اهمیت تحصیلات اصرار ورزید، دوشس یورک اظهار داشت: «من نمی دانم منظور او چیست. هر چه باشد من و خواهرانم فقط معلم سر خانه داشتیم و همه ما به خوبی ازدواج کردیم - یکی از ما بسیار خوب». مارگارت نسبت به تحصیلات محدود خود، خصوصاً در سال های بعد، کینه توزی داشت و انتقاد از مادر را هدف قرار می داد. با این حال، مادر مارگارت به یکی از دوستانش گفت که «از این که دخترانش مانند بچه های دیگر به مدرسه
نرفته اند» پشیمان است. و استخدام یک معلم سر خانه به جای اعزام دختران به مدرسه فقط با اصرار شاه جورج پنجم انجام شده است. جی ام. باری، نویسنده کتاب پیتر پن، داستان هایی را برای خواهران در کودکی می خواند. سال های پس از جنگ. در پایان جنگ در سال ۱۹۴۵، مارگارت به همراه خانواده و نخست وزیر وینستون چرچیل در بالکن کاخ باکینگهام ظاهر شد. پس از آن، الیزابت و مارگارت هر دو به صورت ناشناس به جمعیت بیرون کاخ پیوستند و شعار می دادند: «ما شاه را می خواهیم، ما ملکه را می خواهیم!» در ۱۵ آوریل ۱۹۴۶، مارگارت وارد کلیسای انگلیس شد. در ۱ فوریه ۱۹۴۷، او، الیزابت و والدین آنها یک تور دولتی آفریقای جنوبی را آغاز کردند. این دیدار سه ماهه اولین دیدار مارگارت به خارج از کشور بود و او بعداً ادعا کرد که «هر دقیقه آن را» به خاطر می آورد. مارگارت توسط پیتر تاونسند، اسب سوار پادشاه، مورد حمایت قرار گرفت. در اواخر همان سال، مارگارت در عروسی الیزابت ساقدوش عروس بود. در سه سال آینده الیزابت صاحب دو فرزند به نام های چارلز و آن شد که تولد آنها مارگارت را از خط جانشینی جلوتر برد. در سال ۱۹۵۰، معلم سلطنتی سابق، ماریون کرافورد، زندگینامه ای غیرمجاز
از سال های کودکی الیزابت و مارگارت را با عنوان «شاهزاده های کوچک"»منتشر کرد که در آن وی مارگارت را «بازیگوش سبک قلب» و «سرگرم کننده و خشن» توصیف کرده بود. رابطه عاشقانه با پیتر تانزند. مارگارت از مرگ پدرش ناراحت بود و برای کمک به خواب او، داروهای آرامبخش تجویز شد. وی دربارهٔ پدرش نوشت: «او شخصیتی بسیار شگفت انگیز، قلب و مرکز خانواده خوشبخت ما بود.» مارگارت با مادر بیوه خود از کاخ باکینگهام نقل مکان کرد و به خانه کلارنس رفت، در حالی که خواهر و خانواده اش از خانه کلارنس به کاخ باکینگهام نقل مکان کردند. پیتر تاونسند به عنوان سرپرست خانه تجدید ساختار شده مادرش منصوب شد. در سال ۱۹۵۳، او از همسر اول خود جدا شد و خواستار ازدواج با مارگارت شد. وی ۱۵ سال بزرگتر از وی بود و از ازدواج قبلی خود دارای دو فرزند بود. مارگارت خواسته خود را برای ازدواج با تاونسند، به خواهر خود، ملکه اطلاع داد. رضایت ملکه طبق «قانون ازدواج های سلطنتی ۱۷۷۲» لازم بود. همان طور که در سال ۱۹۳۶، کلیسای انگلیس حاضر به پذیرش ازدواج عموی مارگارت، ادوارد هشتم با بیوه آمریکایی نشد. ملکه ماری اخیراً فوت کرده بود و الیزابت در آستانه تاج گذاری بود. وی پس
از تاج گذاری، قصد داشت به مدت شش ماه در کشورهای مشترک المنافع گشت و گذار کند. ملکه به مارگارت گفت، «تحت این شرایط، منطقی نیست که من از شما بخواهم یک سال صبر کنید.» و در عوض او را از خانه مادر ملکه به خانه خود منتقل کرد. کابینه انگلیس از تأیید این ازدواج خودداری کرد و روزنامه ها گزارش دادند که این ازدواج «غیرقابل تصور» است و «برخلاف سنت سلطنتی و مسیحی» می باشد. چرچیل به ملکه اطلاع داد که نخست وزیران دومنیون به اتفاق آرا مخالف این ازدواج هستند و پارلمان ازدواج را که توسط کلیسای انگلیس به رسمیت شناخته نشود تصویب نمی کند مگر اینکه مارگارت از حقوق خود برای سلطنت چشم پوشی کند. ازدواج. پرنسس مارگارت برای اولین بار در سال ۱۹۵۸ با انتونی آرمسترانگ جونز، که یک عکاس بود، در یک مهمانی شام ملاقات کرد. آنها در اکتبر ۱۹۵۹ نامزد کردند. آرمسترانگ-جونز با یک حلقه نامزدی یاقوتی که به وسیله یک الماس به شکل گلدان احاطه شده بود، از مارگارت خواستگاری کرد. گفته می شود که این اتفاق یک روز پس از اینکه خبر اینکه پیتر تاونسند قصد دارد با یک زن جوان بلژیکی ازدواج کند منتشر شد. این زن بلژیکی ماری لوس جاماگن بود که نصف پیتر سن داشت و شباهت
زیادی به شاهزاده مارگارت داشت. ماری پیشنهاد پیتر را پذیرفت. اعلام نامزدی مارگارت، در ۲۶ فوریه ۱۹۶۰، مطبوعات را غافلگیر کرد. او مراقبت کرده بود که رابطه عاشقانه اش را از خبرنگاران پنهان کند. زندگی عمومی و کار خیرخواهانه. از جمله اولین اقدامات رسمی مارگارت، راه اندازی کشتی اقیانوس پیمای قلعه ادینبورگ در بلفاست در سال ۱۹۴۷ بود. متعاقباً، مارگارت به تورهای مختلفی از مکانهای مختلف پرداخت. در اولین تور مهم خود، در سال ۱۹۴۷ به تور و سفر به آفریقای جنوبی به پدر و مادر و خواهرش پیوست. تور وی در انگلیس به مستعمرات انگلیس در دریای کارائیب در سال ۱۹۵۵ باعث ایجاد شور و هیجان در سرتاسر هند غربی شد و کلاسپوها نیز به او تقدیم شدند. در حالی که مستعمرات کشورهای مشترک المنافع انگلیس به دنبال ملیت بودند، پرنسس مارگارت نماینده ولیعهد در مراسم استقلال در جامائیکا در ۱۹۶۲ و تووالو و دومنیکا در ۱۹۷۸ بود. سفر وی به تووالو به دلیل یک بیماری، که ممکن است ذات الریه ویروسی باشد، کوتاه شد؛ و او را برای بهبودی به استرالیا منتقل کردند. سایر سفرهای خارج از کشور شامل ایالات متحده در ۱۹۶۵، ژاپن در ۱۹۶۹ و ۱۹۷۹، ایالات متحده و کانادا در ۱۹۷۴، ا
سترالیا در ۱۹۷۵، فیلیپین در ۱۹۸۰، سوازیلند در ۱۹۸۱، و چین در سال ۱۹۸۷. منافع اصلی او موسسات خیریه رفاهی، موسیقی و باله بود. وی رئیس انجمن ملی و انجمن سلطنتی اسکاتلند برای جلوگیری از ظلم به کودکان و کمک به کودکان بی اعتبار در سرتاسر کشور بود ("I CAN" نیز نامیده می شود). وی رئیس بزرگ تیپ آمبولانس سنت جان و سرهنگ ارشد سپاه پرستاری ارتش سلطنتی ملکه الکساندرا بود. وی همچنین رئیس یا حامی بسیاری از سازمانها مانند انجمن المپیک غرب وست هند، دختران راهنما، تئاتر باله شمالی، باله سلطنتی بیرمنگام، باله اسکاتلند، کودکان اول، مراقبت از سرطان Tenovus، کالج سلطنتی پرستاری، و لندن فانوس دریایی (یک مؤسسه خیریه ایدز که از آن زمان با ترنس هیگینز تراست ادغام شده است). در برخی مواقع از مارگارت انتقاد شد که به دلیل سایر اعضای خانواده سلطنتی فعال نیست.
گیاه برها یا گیاه تراش ها نام یک سرده از تیره گوهرمرغان است.
گیاه بر دم حنایی نام یک گونه از سرده گیاه برها است.
گیاه بر سرخ گون نام یک گونه از سرده گیاه برها است.
گوهرمرغ های سرخ نام یک سرده از تیره گوهرمرغان است.
گوهرمرغ های سوت زن نام یک سرده از تیره گوهرمرغان است.
کاکل خروسی گینه ای نام یک گونه از سرده کاکل خروسی ها است.
کاکل خروسی آندی نام یک گونه از سرده کاکل خروسی ها است.
زنگ مرغ های نوگرمسیری نام یک سرده از تیره گوهرمرغان است.
جرج ادواردز ، (زاده ۳ آوریل ۱۶۹۴–۲۳ ژوئیه ۱۷۷۳) طبیعی دان و پرنده شناس انگلیسی بود. وی به عنوان پدر علم پرنده شناسی شناخته شده است. جرج در استراتفورد، لندن به دنیا آمد. در سال های اولیه زندگی اش به طور گسترده ای در قاره اروپا مسافرت کرده و درتاریخ طبیعی مطالعه کرد؛ و به خاطر نقاشی های رنگی اش که از حیوانات به ویژه پرندگان می کشید شهرتی کسب کرد. کتابدار کالج سلطنتی پزشکان. در سال ۱۷۳۳، با توصیه هنس اسلون به عنوان کتابدار کالج سلطنتی پزشکان منصوب شد. (سر هنس اسلون، مؤسس موزه بریتانیا، برای سال ها جرج ادواردز را به عنوان نقاش تاریخ طبیعی استخدام کرده بود. او برای سر هنس اسلون شکل های مینیاتوری از پرندگان کشید. ادواردز هفته ای یکبار با سراسلون ملاقات می کرد تا قهوه ای خورده و از خبرهای جدید مطلع شود. سر اسلون سالانه هزینهٔ کارهای اینچنینی ادواردز را پرداخت می کرد). جرج سی و شش سال به عنوان کتابدار خدمت کرد. او به عنوان همکار انجمن سلطنتی کتابهای کمیاب برگزیده شد. او برنده مدال کاپلی شد. پرنده شناسی. در سال ۱۷۴۳ او اولین جلد کتابش «تاریخچه طبیعی پرندگان کمیاب» را منتشر کرد، که جلد چهارم آن در سال ۱۷۵۱ منتشر شد، و
سه جلد تکمیلی، با نام گزیده هایی از تاریخ طبیعی در سال ۱۷۵۸، ۱۷۶۰، و ۱۷۶۴ چاپ شد. دو اثر او که شامل حکاکی و توصیف بیش از ۶۰۰ موضوع در تاریخ طبیعی است پیش از او توصیف یا ترسیم نشده بود. به علاوه او یک فهرست عمومی به زبان فرانسه و انگلیسی به آن اضافه کرد، که بعدها خود لینه نام های آن ها را با روش لینه به فهرست افزود. بعدها او در پلاستو، اسکس بازنشسته شد و در سن ۸۰ سالگی در همان جا درگذشت. او همچنین «مقالاتی در تاریخ طبیعی» را در سال ۱۷۷۰ و «اصول فسیل شناسی» را در سال۱۷۷۶ نوشت. یک زیرگونه از مار آمریکای شمالی به افتخار او نامیده شده است.
زنگ مرغ نیوزیلند نام یک گونه از تیره عسل خوار است.
میناگون زنگوله ای نام یک گونه از سرده میناگون ها است.
فب لب (fablab) یک آزمایش گاه کوچک ساخت دیجیتال است. یک فب لب به طور کلی مجهز به مجموعه ای از ماشین های ساخت دیجیتال است که برای کار با طیف وسیعی از مواد و مصالح و برای رسیدن به هدف ساخت «تقریباً هر چیزی» و پژوهش در حوزه ساخت به کار می رود. در واقع در فب لب ها فناوری ساخت دیجیتال به کمک ساخت نمونه های اولیه، تولیدات محدود و حتی تولید انبوه می آید. اگرچه فب لب ها قدرت رقابت با تولیدات انبوه و صنایع ساختی حرفه ای را ندارند، اساساً به دنبال این نیز نیستند. ف لب ها نشان داده اند که پتانسیل لازم برای توان مندسازی افراد خلاق، دانش جویان و متخصصان طراحی، مخترعین و صاحبان ایده و … را دارند تا آن ها بتوانند دست گاه و ابداعات هوش مندانه و خلاقانهٔ خود را به ظهور برسانند. به این ترتیب فب لب ها حتی در تولید محدود خلاقیت ها و نوآوری ها با توجه به اولویت ها و امکانات محلی و شرایط خاص استارت آپها، بر صنایع بزرگ و تولید انبوه برتری دارند. حرکتی که تحت عنوان جنبش فب لب ها در جریان است با موضوعاتی نظیر جریان خودت انجام بده، و جنبش های متن باز و نیز اشتراک دانش و تکنولوژی هم راهی ملموس دارد. تاریخچه. برنامه فب لب به طور گسترده ب
رای اشتراک داده های فن آورانه و امکان سنجی ورود فناوری های نوین ساختی به پاسخ گویی نیازهای عینی جامعه و گسترش طراحی راه اندازی شد. این برنامه در آغاز در قالب یک هم کاری میان گروه اختراع مردمی و در آزمایشگاه رسانه ای در موسسه تکنولوژی ماساچوست و با کمکی مالی از بنیاد ملی علوم آمریکا (واشینگتن دی سی) در سال ۲۰۰۱ شروع به کار کرد. با وجود این که کمی بعد گروه اختراع مردمی در آزمایش گاه رسانه ای ام آی تی به فعالیت خود خاتمه داد و مرکز بیت و اتم اگرچه به تحقیقات در حوزه های مرتبط با ساخت دیجیتال ادامه می دهد، اما مدیریت فب لب ها در جای جای جهان به طور مستقیم توسط این مرکز اداره نشد. طرح کلی فب لب ها هم چنین برگرفته از کلاس محبوبی در دانش گاه فنی ماساچوست (MAS.863) با عنوان "چگونه (تقریباً) هر چیزی را بسازیم!؟" است؛ این کلاس هنوز هم در ترم های پائیزی ارائه می شود. پروژه ها و دست گاه های متداول. فب لب ها در زمینه دست گاه های ساخت انعطاف پذیری زیادی دارند. تجهیزات یک فب لب می تواند شامل: پروژه های فب لب. فب لب ها پروژه های متعددی نیز در راستای فعالیت های حرفه ای، آموزشی و پژوهشی خود در زمینه طراحی و ساخت دیجیتال انجام
می دهند که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد: فهرست فب لب ها. دانش گاه MIT تا سال ۲۰۱۴ فهرستی از فب لب های سراسر جهان را ذخیره کرده است. امروزه در تمام قاره های جهان فب لب وجود دارد. در حال حاضر از سپتامبر ۲۰۱۵ فهرستی آنلاین از فب لب های جهانی در قالب سایت fablabs.io وجود دارد که ۱۰۷ فب لب در ایالات متحده و کانادا و ۲۷۰ فب لب در اروپا (و در مجموع در کل جهان ۵۶۵ فب لب) را نمایه کرده است. متأسفانه سامانه مذکور به دلیل طول مدت به روزرسانی هنوز دربردارنده همه فب لب های دنیا نیست و تعداد واقعی فب لب های جهان بیش تر از تعداد نمایه شده است. فب لب در ایران. در حال حاضر هنوز مقوله فب لب ها در ایران مانند ایالات متحده و کشورهای اروپایی همه گیر نشده است اما پیش بینی می شود ظرف چند سال آینده رشد چشم گیری در جریان فب لب در ایران را شاهد باشیم. در حال حاضر فب لب ایران (مرکز نمونه سازی و ساخت دیجیتال) به عنوان تنها فب لب فعال در ایران فعالیت دارد و جریان فب ایران را راه بری می کند. از جمله فعالیت های ترویجی آموزشی این دو آزمایش گاه می توان به سری کارگاه های آموزشی فب لب، دوره آموزشی بایوهک، کارگاه پانل سازی با تکنیک
لولا و نیز کارگاه بستاروند؛ نکسورید در دانش گاه تهران و با هم کاری قطب علمی فناوری معماری دانش گاه تهران اشاره کرد.
یانکو بوبتکو (؛ – ) یک ژنرال اهل کرواسی بود.وی از نوامبر ۱۹۹۲ تا ژوئیه ۱۹۹۵ رئیس ستاد کل ارتش کرواسی بود. وی توسط دادگاه بین المللی کیفری یوگسلاوی سابق به جرم جنایت جنگی در جریان جنگ استقلال کرواسی متهم شد اما قبل از محاکمه درگذشت.
مارتین اشپگلی (؛ – ) یک سیاست مدار اهل کرواسی بود. وی دومین وزیر دفاع کرواسی و سپس رئیس ستاد ارتش کرواسی بود.
لیوبوشکی (به لاتین: Ljubuški) یک منطقهٔ مسکونی در بوسنی و هرزگوین است که در کانتون هرزگوین غربی واقع شده است. خصوصیات. لیوبوشکی ۲۹۲٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۲۹٬۵۲۱ نفر جمعیت دارد.
نیروهای دفاعی کرواسی () یکی از نیروهای شبه نظامی در جریان جنگ استقلال کرواسی بود. نیروهای مستقر در کرواسی بعدها با ارتش کرواسی و نیروهای مستقر در بوسنی و هرزگوین با ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین ادغام شدند.آخرین واحد از این نیروها در ۵ آوریل ۱۹۹۳ در مرکز بوسنی منحل شد.
لیسیتسه یک روستا در بوسنی و هرزگوین است که در لیوبوشکی واقع شده است.
بلاژ کرالیویچ (؛ – ) رهبر گروه شبه نظامی نیروهای دفاعی کرواسی در بوسنی و هرزگوین در جریان جنگ بوسنی بود. وی در ۹ اوت ۱۹۹۲ در موستار توسط شورای دفاع کرواسی ترور شد.
همه پرسی قانون اساسی در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۶ برابر با ۵ مهر ۱۳۹۵ در جمهوری آذربایجان برگزار شد. پرسشِ این همه پرسی دربارهٔ اصلاح ۲۳ ماده و افزودن ۶ ماده به قانون اساسی بود و هر کس می توانست به تک تک آن ها رأی دهد. از جمعیت حدود ۱۰ میلیونی جمهوری آذربایجان ۵٬۰۹۳٬۲۸۹ نفر واجد رأی دادن بودند. برای این انتخابات ۵٬۶۲۷ صندوق در حوزه های انتخاباتی داخل این کشور و ۳۸ حوزه انتخاباتی برای شهروندان مقیم خارج از کشور در نظر گرفته شده بود. ۵۳٬۰۰۰ ناظر محلی این همه پرسی را پایش کردند. همچنین ۱۱۷ ناظر بین المللی از ۳۳ کشور جهان در این انتخابات حضور داشتند. همه پرسی از ساعت ۸ تا ۱۹ به وقت باکو برگزار شد. این سومین همه پرسی در تاریخ جمهوری آذربایجان بود. برای مشروعیت آن کافی بود که ۲۵ درصد از واجدین شرایط در آن شرکت کنند. خبرگزاری ترند آذربایجان در پایان ساعت همه پرسی اعلام کرد مشارکت ۶۹٫۷٪ بوده است. نتایج این همه پرسی ۲۱ اکتبر (۳۰ مهر) اعلام شد. پیش زمینه. الهام علی اف رئیس جمهور آذربایجان در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۶ دستوری مبنی بر ایجاد اصلاحات بر مواد مختلف قانون اساسی صادر کرد. دادگاه قانون اساسی این اصلاحات را بررسی کرد و در ۲۵ ژو
ئیه آن ها را تأیید نمود. الهام علی اف در ۲۶ ژوئیه بنابر اصول ۱۵۲ و ۱۵۳ قانون اساسی آذربایجان، فرمان برگزاری همه پرسی را صادر کرد. در فوریه ۲۰۰۹ الهام علی اف در همه پرسی دیگری توانسته بود محدودیت دو دوره ریاست جمهوری را حذف کند. مفاد تغییرات پیشنهادی. در پی اعلام برگزاری همه پرسی برخی فعالان مدنی و گروه های مخالف الهام علی اف از تصویب این تغییرات ابراز نگرانی کردند. شورای اروپا و سازمان عفو بین الملل این تغییرات را خطری برای آزادی و دموکراسی دانستند. مخالفان بر این باورند که با توجه به این که الهام علی اف پس از پدرش حیدر علی اف رئیس جمهور آذربایجان شد، حالا وی قصد دارد ریاست جمهوری را به امری موروثی تبدیل نماید. دولت جمهوری آذربایجان تمام اتهامات را رد کرده و اعلام کرد که تمام تغییرات به منظور سرعت بخشی به اصلاحات اقتصادی، افزایش بهره وری دولت و کاهش مقررات دست و پاگیر است. افزایش دوران ریاست جمهوری در جمهوری آذربایجان در حالی به رأی گذاشته شد که در ۲۴ شهریور مجلس ترکمنستان به پیشنهاد شورای بزرگان این کشور قانون اساسی را به منظور افزایش دوره ریاست جمهوری از ۵ به ۷ سال و حذف محدودیت سن رئیس جمهور اصلاح کرده بود
بازی های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ (انگلیسی: 2016 Summer Paralympics) پانزدهمین دوره بازی های پارالمپیک تابستانی است که از ۷ تا ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو، برزیل برگزار شده است. در این بازی ها ۵۲۹ مدال طلا، ۵۲۹ مدال نقره و ۵۳۹ مدال برنز به ۸۳ کشور جهان اهدا شده است. جدول مدال ها. کشور میزبان (برزیل)
آنته گوتووینا (؛ زادهٔ ) یک نظامی بازنشسته اهل کرواسی و از نظامیان سابق لژیون خارجی فرانسه است.وی بیشتر به دلیل عملیات طوفان مشهور است. در سال ۲۰۰۱، دادگاه بین المللی کیفری یوگسلاوی سابق وی را به جنایت علیه بشریت و جنایت جنگی در جریان عملیات طوفان و پس از آن در جنگ استقلال کرواسی تحت تعقیب قرارداد.در دسامبر ۲۰۰۵ پس از ۴ سال زندگی مخفیانه در جزایر قناری دستگیر شد.در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۲ محکومیت وی توسط هیئت تجدیدنظر در دادگاه لغو شد و او از زندان آزاد شد.
سمفونی شماره ۱ () در گام سی بمل ماژور، اپوس ۳۸، همچنین شناخته شده به عنوان "سمفونی بهار"، اولین اثر سمفونیک نوشته و ساخته شده توسط روبرت شومان، آهنگساز آلمانی رمانتیک است. پیش زمینه. شومان در پاییز سال ۱۸۴۰ تلاش هایی برای ساخت اثر سمفونیک انجام داده بود، مدت زمان کوتاهی پس از آن، او با کلارا ویک ازدواج کرد، وی اولین سمفونی خودش را از حدود سال ۱۸۴۱ به بعد تصنیف کرد، در آن زمان او بیشتر به خاطر بهره گیری از پیانو و آثار آوازی در آثارش در میان عامه مشهور بود، در حقیقت این همسرش کلارا بود که وی را ترغیب به نوشتن و خلق سمفونی نمود.
موزه جُرج ایستمن موزه ای در روچستر، نیویورک است که به صنعت عکاسی و فیلم اختصاص دارد. موزه جرج ایستمن از سال ۱۹۶۶ به فهرست بناهای تاریخی ملی ایالات متحده آمریکا افزوده شده است. خانهٔ ایستمن در سال ۱۹۰۲ توسط جرج ایستمن، بنیان گذار شرکت کداک، با طراحی ساخته شد. خانهٔ ایستمن در سال ۱۹۴۷ تبدیل به موزهٔ عکاسی و فیلم شد.