Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فاطمه اوزگیوز (زاده:۱۹۶۵ ووپرتال) نویسنده و مترجم آلمانی است. وی مترجم کتب مهم شیعه همچون نهج البلاغه و الارشاد به زبان آلمانی است. وی به زبانهای فارسی عربی و ترکی مسلط است و در پروژه ترجمه قرآن به زبان آلمانی نیز مشارکت دارد.وی در خانواده ای پروتستان متولد شد و در ۱۹ سالگی به اسلام گروید.
مدرسه کامیونیتی (Community School, Tehran) به عنوان یک مدرسه شبانه روزی در تهران برای میسیونرهای پروتستان آمریکایی ساکن ایران در سال های ۱۸۳۰ میلادی پایه گذاری شد. در اواخر دهه ۴۰ میلادی مدرسه از خیابان قوام السلطنه به کوچه مریضخانه در نزدیکی خیابان ژاله تهران انتقال یافت و تا زمان بسته شدن در سال ۱۳۵۸ در آنجا قرار داشت. بعد از انقلاب اسلامی به عنوان مدرسه شاهد مدرس نامگذاری شد و به فرزندان شهدا اختصاص یافت. مقر جدید مدرسه محل قدیمی بیمارستان مبلغان مذهبی پروتستان در طول جنگ جهانی دوم بود و فرح دیبا ملکه ایران در آنجا متولد شده بود. بعد از جنگ بیمارستان به میسیونرها بازگردانده شد تا به عنوان مدرسه مورد استفاده قرار گیرد. دارای محوطه ای بزرگ و پردرخت با چند ساختمان و یک کلیسای کوچک و مسیرهای پیاده روی است. تاریخچه. مدرسه پروتستانی مسیحی در سال های ۱۲۹۰ در همدان پایه گذاری شد. در دهه ۱۳۱۰ مدرسه به دلیل های لجستیکی به تهران و در خیابان قوام السلطنه با نزدیک به ۲۰۰ دانش آموز مستقر شد. در دهه ۳۰ فقط تعداد کمی از دانش آموزان فرزندان مبلغان مذهبی بوده و بر شمار ایرانیان و دانش آموزان خارجی افزوده شد. مدرسه عموماً مد
رسه آمریکائی ها نامیده می شد زیرا دانش آموزان در درجه اول بزبان انگلیسی آموزش می دیدند و زبان های فارسی و فرانسه به عنوان زبان دوم مورد استفاده قرار می گرفت. کلاس ها در ابتدا از دوشنبه تا پنجشنبه به علاوه شنبه ها برگزار می گردید که بعدها به از شنبه تا چهارشنبه تغییر یافت. به استثنای آمریکایی ها اکثر دانش آموزان به دو زبان یا بیشتر تکلم می کردند. جمعیت خارجی های مقیم ایران در اوایل قرن بیستم و در زمان سلطنت احمد شاه قاجار بسیار محدود و متشکل از گروهی بریتانیایی علاقه مند به اجرای اوامر استعماری امپراتوری خود بود؛ و همچنین بعضی از خارجی ها شامل افسران سوئدی شاغل در ژاندارمری و افسران روس باریگاد قزاق که عمدتاً نیروهای نظامی ایران را تشکیل می دادند. آمریکایی ها در آنزمان حضور محدودی در ایران داشتند که عمدتاً مبلغان مذهبی بودند. مبلغان پروتستان رابطه ظریفی با دولت ایران داشتند که برای راضی کردن حکومت اسلامی دامنه فعالیت های مسیحی خود را محدود کرده بودند. مقر جدید: خیابان ژاله ۱۳۵۸–۱۳۱۴. در زمان جنگ جهانی دوم بیمارستان مبلغان پروتستان، که بعداً به مدرسه کامیونیتی تبدیل شد، به عنوان بیمارستان نظامی مورد استفاده قرا
ر گرفت. بعد از جنگ با افزایش حضور آمریکایی ها در ایران مدرسه کامیونیتی تنها مدرسه برای کودکان آمریکایی در شهر بود. برنامه اصل چهار ترومن با افزایش شمار دانش آموزان آمریکایی فشار سنگینی روی مدرسه وارد آورد. این برنامه همچنین باعث نزدیکی سیاسی بیشتر ایران و آمریکا گردید و با آغاز دوران رشد اقتصادی ایرانیان بیشتری خواهان تحصیلات غربی برای فرزندانشان شدند. در سال ۱۳۴۶ مقداری تنش در مدرسه به وجود آمد، نیمی از جمعیت مدرسه از دانش آموزان ایرانی و بیشتر غیر مسیحی تشکیل یافته بود. اگرچه جو مدرسه همچنان باز و روادار بود، هیئت مدیره مبلغان پروتستان به این نتیجه رسید که مدرسه از منشور خود فاصله گرفته است. در اینزمان آقای ایروین مدیر مدرسه و خداداد فرمانفرمائیان عضو هیئت مدیره به این نتیجه رسیدند که مدرسه باید به یک مدرسه بین المللی ارتقاء پیدا کند و به عنوان یک مدرسه سکولار ایفای نقش کند. آن ها برای بررسی اینکار کمیته ایی تعیین کردند. اما هیئت مدیره مبلغان اینطور نتیجه گرفتند که آن ها قصد دور کردن مدرسه از منشور اولیه اش را دارند و در نتیجه اختلافات بالا گرفت. نیاز برای مدرسه بین المللی در ایران قطعاً بالا بود که طبیعتاً
باعث به وجود آمدن اختلاف و آشفتگی در هیئت مدیره بود. در آنزمان حضور در کلیسا اختیاری و کلاس انجیل اجباری بود. مبلغان از اینکه مدرسه عمدتاً به مدرسه بچه های طبقه مرفه ایرانی تبدیل شده بود ناخرسند بودند و به گزارش کمیته برای تبدیل شدن به یک مدرسه بین المللی واکنش منفی نشان دادند. در تابستان ۱۳۴۶ آقایان ایروین و فرمانفرمائیان مدرسه ایران زمین را پایه گذاری کردند و آقای ایروین برای مدیریت آنجا مدرسه را ترک کرد. این انشعاب باعث ناراحتی های بسیار شد و بعضی از معلمان مدرسه نیز به مدرسه ایران زمین ملحق شدند. بعد از خروج آقای ایروین هیئت مدیره مبلغان آقای داگلاس هیل را به عنوان مدیر بعدی انتخاب کرد. با توجه مشکلات اداره یک مدرسه مذهبی در ایران، از جمله مخالفت ها و دخالتهای دولت، آقای هیل مدرسه را در جهت یک مدرسه سکولار بین المللی هدایت کرد. با افزایش حضور نظامیان و همچنین دیپلماتها و بازرگانان آمریکایی در ایران ثبت نام در مدرسه به طور پیوسته ایی افزایش می یافت. در اوج حضور آمریکایی ها با حدود ۷۰۰۰۰ نفر در دهه ۵۰، در نهایت مدرسه آمریکایی تهران برای وابستگان نظامی توسط ارتش آمریکا در ایران پایه گذاری شد. روح حاکم بر مد
رسه. کسی مدرسه را «آزمایشگاه عملی دموکراسی» خطاب کرده بود. دانش آموزانی از خانواده های برجسته ایرانی و بچه هایی از اروپا، آسیا و خاور میانه که خانوادهایشان به طور موقت در تهران زندگی می کردند و والدینشان دیپلمات، تبعیدی، نظامی، متخصصان صنعت نفت و غیره در کنار آمریکایی ها به تحصیل مشغول بودند. گفته شده که ۲۸ ملیت و ۸ دین مختلف بدون هیچ مشکلی در کنار هم همزیستی مسالمت آمیز داشتند. بالای ورودی مدرسه با خوشنویسی فارسی قسمتی از انجیل نوشته شده بود: «شما باید حقیقت را بشناسید و حقیقت شما را آزاد خواهد کرد». بعضی از دانش آموزان تعهد وفاداری سازمان ملل به تک تک کشورها و پرچم ها را آموخته بودند و سرود سازمان ملل متحد «آهنگ صلح» را می خواندند. امکانات مدرسه در محل جدید بهبود اساسی یافت. اما به علت قرار گرفتن در مرکز شهر و یک کوچه بن بست در آشوب ها و ناآرامی های انتهای دهه ۵۰ به مکانی نا امن تبدیل شده بود. نهایتاً در خرداد ۱۳۵۸ آخرین مراسم فارغ التحصیلی مدرسه برگزار و مدرسه بسته شد. بازشدن مدرسه. مدرسه جندین سال بعد از سال ۱۳۵۸مدرسه دچار تغییرات فراوانی شد از جمله تغییر نام به شهید مدرس دوره اول و دوم متوسطه و از طریق ح
صارهایی مدرسه از هم جدا شدند هم اکنون مدرسه دوره دوم برای فرزندان شاهد و دوره اول برای دولت است. امروزه مدرسه واقع در میدان بهارستان است.
چوب تراش (خرم آباد) روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم آباد در استان لرستان ایران است. این روستا یک مکان تاریخی می باشد بطوریکه برابر اسناد و مدارک در زمان اشکانیان در این مکان یک شهر تاریخی به نام سیماشکی بوده است وهمیشه محل سکونت اقوام مختلف بوده،ولی به دلایلی نامعلوم حدود یک صد سال کسی در آن سکونت نداشته ولی در سال۱۳۱۳ تعدادی از طایفه بزرگ بازگیر از تیره بهاره (لالی) بانام حاج علی، عجم فرزندان مرحوم ایمانعلی ومرحوم حیرالی و فرزندان ایشان با نام نورعلی رفیع دار بلوط غارتی و تعدادی از تیره حصربک با نام علی اکبر، علی حسن و جواد در این روستا سکنی گزیده اند و می توان بنیانگذاران عصر حاضر را نامبردگان بالا ذکر نمود که پس از چند سال به دعوت ایشان سایر ساکنین در این روستا سکنی گزیده اند منبع درآمد آنها کشاورزی و دامداری می باشد ولی با توجه به مهاجرت تعداد بسیار زیادی از فرزندان این روستا به علت تحصیلات و اشتغال می توان از این روستا بعنوان یکی از بااستعدادترین روستاهای استان لرستان و حتی کشور ایران نام برد و درمشاغل مهم وکلیدی مشغول انجام وظیفه می باشند دین مردم این روستا اسلام ومذهب شیعه می باشد و یکی از مهم ت
رین مراسمات این روستا که سابقه بسیار قدیمی دارد برگزاری مراسم عاشور است که در روز دهم راس ساعت ۱۲ با اجرای گذاشتن علم اباعبدالله الحسین (ع) در وسط هیئت برروی زمین به عنوان شهادت این بزرگوار خاتمه می یابد مردم این روستا همه فامیل ووابسته به هم هستند و در همه مراسمات در کنار هم شرکت می کنند. جمعیت. این روستا در دهستان کرگاه شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۰۰ نفر (۲۰۰خانوار) بوده است.
نیلی دم کوتاه نام یک گونه از تیره پرنیان بالان است.
این موجود در آفریقای شمالی و شهرستان رودخانه مراسخون و منوجان می زیستند
سفارت ایران در برلین در خیابان پودبیلسکی (به آلمانی Podbielskiallee) شماره ۶۵ تا ۶۷ منطقه دالم (به آلمانی Dahlem) واقع شده است. روابط بین ایران و آلمان بجز مقاطعی در جنگ های جهانی و اشغال ایران توسط متفقین برقرار بوده است. بخش کنسولی نیز در ساختمان سفارت واقع شده است. علاوه بر سفارت ایران در برلین، ایران سه کنسولگری دیگر نیز در آلمان در شهرهای مونیخ، هامبورگ و فرانکفورت دارد. مجید نیلی احمدآبادی، سفیر کنونی ایران در برلین می باشد. منابع. سایت رسمی سفارت جمهوری اسلامی ایران در برلین
جهندگان خاکستری نام یک سرده از تیره پشیزبالان است. گونه ها. بر اساس حروف الفبای انگلیسی.
ورق بالان کوچک معمولی نام یک گونه از سرده سارانگسا است.
شاه بانوی جنگلی شکلاتی نام یک گونه از سرده استیچوفثالاما است.
شاه بانوی جنگلی شمالی نام یک گونه از سرده استیچوفثالاما است.
تَکیده موها یا تکیده مودُم ها ی جوی پروانه ها نام یک سرده از تیره پرنیان بالان است.
پشیزبالان چمنی نام یک زیرخانواده از تیره پشیزبالان است. فهرست سرده ها. "Acada"&lt;br&gt; "Acerbas"&lt;br&gt; "Acleros"&lt;br&gt; "Actinor"&lt;br&gt; "Adlerodea"&lt;br&gt; "Adopaeoides"&lt;br&gt; "Agathymus"&lt;br&gt; "Aides"&lt;br&gt; "Alera"&lt;br&gt; "Amblyscirtes"&lt;br&gt; "Anatrytone"&lt;br&gt; "Ancyloxypha"&lt;br&gt; "Andronymus"&lt;br&gt; "Ankola"&lt;br&gt; "Anthoptus"&lt;br&gt; "Apaustus"&lt;br&gt; "Appia"&lt;br&gt; "Argon"&lt;br&gt; "Arita"&lt;br&gt; "Arnetta"&lt;br&gt; "Aroma"&lt;br&gt; "Arotis"&lt;br&gt; "Arrhenes"&lt;br&gt; "Artines"&lt;br&gt; "Artitropa"&lt;br&gt; "Asbolis"&lt;br&gt; "Atalopedes"&lt;br&gt; "Atrytone"&lt;br&gt; "Atrytonopsis"&lt;br&gt; "Banta"&lt;br&gt; "Baracus"&lt;br&gt; "Bruna"&lt;br&gt; "Brusa"&lt;br&gt; "Buzyges"&lt;br&gt; "Caenides"&lt;br&gt; "Caligulana"&lt;br&gt; "Callimormus"&lt;br&gt; "Calpodes"&lt;br&gt; "Cantha"&lt;br&gt; "Carystina"&lt;br&gt; "Carystoides"&lt;br&gt; "Carystus"&lt;br&gt; "Ceratrichia"&lt;br&gt; "Chalcone"&lt;br&gt; "Chloeria"&lt;br&gt; "Chondrolepis"&l
t;br&gt; "Choranthus"&lt;br&gt; "Cobaloides"&lt;br&gt; "Cobalopsis"&lt;br&gt; "Cobalus"&lt;br&gt; "Conga"&lt;br&gt; "Copaeodes"&lt;br&gt; "Corticea"&lt;br&gt; "Cravera"&lt;br&gt; "Creteus"&lt;br&gt; "Cumbre"&lt;br&gt; "Cupitha"&lt;br&gt; "Cyclosma"&lt;br&gt; "Cymaenes"&lt;br&gt; "Cynea"&lt;br&gt; "Damas"&lt;br&gt; "Decinea"&lt;br&gt; "Dion"&lt;br&gt; "Dubiella"&lt;br&gt; "Ebusus"&lt;br&gt; "Eetion"&lt;br&gt; "Enosis"&lt;br&gt; "Eogenes"&lt;br&gt; "Eprius"&lt;br&gt; "Erionota"&lt;br&gt; "Euphyes"&lt;br&gt; "Eutocus"&lt;br&gt; "Eutychide"&lt;br&gt; "Evansiella"&lt;br&gt; "Falga"&lt;br&gt; "Flaccilla"&lt;br&gt; "Fresna"&lt;br&gt; "Fulda"&lt;br&gt; "Gallio"&lt;br&gt; "Gamia"&lt;br&gt; "Gangara"&lt;br&gt; "Ge"&lt;br&gt; " Gorgyra "&lt;br&gt; "Gretna"&lt;br&gt; "Gyrogra"&lt;br&gt; "Halotus"&lt;br&gt; "Hansa"&lt;br&gt; "Hidari"&lt;br&gt; "Holguinia"&lt;br&gt; "Hyarotis"&lt;br&gt; "Hylephila"&lt;br&gt; "Hypoleucis"&lt;br&gt; "Igapophilus"&lt;br&gt; "Ilma"&lt;br&gt; "Inglorius"&lt;br&gt; "Isma"&lt;br&gt; "Isoteinon"&l
t;br&gt; "Joanna"&lt;br&gt; "Justinia"&lt;br&gt; "Kedestes"&lt;br&gt; "Kobrona"&lt;br&gt; "Lamponia"&lt;br&gt; "Lento"&lt;br&gt; "Lerema"&lt;br&gt; "Lerodea"&lt;br&gt; "Levina"&lt;br&gt; "Libra"&lt;br&gt; "Librita"&lt;br&gt; "Lindra"&lt;br&gt; "Linka"&lt;br&gt; "Lotongus"&lt;br&gt; "Lucida"&lt;br&gt; "Ludens"&lt;br&gt; "Lycas"&lt;br&gt; "Lychnuchoides"&lt;br&gt; "Lychnuchus"&lt;br&gt; "Malaza"&lt;br&gt; "Matapa"&lt;br&gt; "Megaleas"&lt;br&gt; "Megathymus"&lt;br&gt; "Melphina"&lt;br&gt; "Methion"&lt;br&gt; "Methionopsis"&lt;br&gt; "Metron"&lt;br&gt; "Meza"&lt;br&gt; "Miltomiges"&lt;br&gt; "Mimene"&lt;br&gt; " Miraja "&lt;br&gt; "Misius"&lt;br&gt; "Mnaseas"&lt;br&gt; "Mnasicles"&lt;br&gt; "Mnasilus"&lt;br&gt; "Mnasinous"&lt;br&gt; "Mnasitheus"&lt;br&gt; "Mnestheus"&lt;br&gt; "Moeris"&lt;br&gt; "Moeros"&lt;br&gt; "Molla"&lt;br&gt; "Molo"&lt;br&gt; "Moltena"&lt;br&gt; "Monca"&lt;br&gt; "Monza"&lt;br&gt; "Mopala"&lt;br&gt; "Morys"&lt;br&gt; "Mucia"&lt;br&gt; "Naevolus"&lt;br&gt; "Nastra"&lt;br&gt; "Neoxeniades"&lt
;br&gt; "Niconiades"&lt;br&gt; "Nyctelius"&lt;br&gt; "Nyctus"&lt;br&gt; "Oarisma"&lt;br&gt; "Ochus"&lt;br&gt; "Ocybadistes"&lt;br&gt; "Oeonus"&lt;br&gt; "Oerane"&lt;br&gt; "Oligoria"&lt;br&gt; "Onespa"&lt;br&gt; "Onophas"&lt;br&gt; "Orphe"&lt;br&gt; "Orses"&lt;br&gt; "Orthos"&lt;br&gt; "Osmodes"&lt;br&gt; "Osphantes"&lt;br&gt; "Oxynthes"&lt;br&gt; "Pamba"&lt;br&gt; "Panca"&lt;br&gt; "Panoquina"&lt;br&gt; "Papias"&lt;br&gt; "Paracarystus"&lt;br&gt; "Parachoranthus"&lt;br&gt; "Paracleros"&lt;br&gt; "Paratrytone"&lt;br&gt; "Pardaleodes"&lt;br&gt; "Paronymus"&lt;br&gt; "Parosmodes"&lt;br&gt; "Parphorus"&lt;br&gt; "Pastria"&lt;br&gt; "Peba"&lt;br&gt; "Pedesta"&lt;br&gt; "Pemara"&lt;br&gt; "Penicula"&lt;br&gt; "Perichares"&lt;br&gt; "Perrotia"&lt;br&gt; "Phanes"&lt;br&gt; "Phemiades"&lt;br&gt; "Pheraeus"&lt;br&gt; "Phlebodes"&lt;br&gt; "Pirdana"&lt;br&gt; "Plastingia"&lt;br&gt; "Platylesches"&lt;br&gt; "Ploetzia"&lt;br&gt; "Poanes"&lt;br&gt; "Polites"&lt;br&gt; "Pompeius"&lt;br&gt; "Prada"&lt;br&gt; "Problema"&lt;b
r&gt; "Propertius"&lt;br&gt; "Prosopalpus"&lt;br&gt; "Prusiana"&lt;br&gt; "Pseudocopaeodes"&lt;br&gt; "Pseudokerana"&lt;br&gt; "Pseudosarbia"&lt;br&gt; "Psoralis"&lt;br&gt; "Pteroteinon"&lt;br&gt; "Pudicitia"&lt;br&gt; "Punta"&lt;br&gt; "Pyroneura"&lt;br&gt; "Pyrrhocalles"&lt;br&gt; "Pyrrhopygopsis"&lt;br&gt; "Quasimellana"&lt;br&gt; "Quedara"&lt;br&gt; "Quinta"&lt;br&gt; "Racta"&lt;br&gt; "Radiatus"&lt;br&gt; "Remella"&lt;br&gt; "Repens"&lt;br&gt; "Rhabdomantis"&lt;br&gt; "Rhinthon"&lt;br&gt; "Sabera"&lt;br&gt; "Sacrator"&lt;br&gt; "سالانوئمیا"&lt;br&gt; "Saliana"&lt;br&gt; "Saniba"&lt;br&gt; "Saturnus"&lt;br&gt; "Scobura"&lt;br&gt; "Sebastonyma"&lt;br&gt; "Semalea"&lt;br&gt; "Serdis"&lt;br&gt; "Sodalia"&lt;br&gt; "سوویا"&lt;br&gt; "Stallingsia"&lt;br&gt; "Stinga"&lt;br&gt; "Styriodes"&lt;br&gt; "Suada"&lt;br&gt; "سواستوس"&lt;br&gt; "Sucova"&lt;br&gt; "Suniana"&lt;br&gt; " Surina "&lt;br&gt; "Synale"&lt;br&gt; "Synapte"&lt;br&gt; "Talides"&lt;br&gt; "Telles"&lt;br&gt; "Tellona"&lt;br&gt; "Teniorhinus"&lt;br&
gt; "Thargella"&lt;br&gt; "Thespieus"&lt;br&gt; "Thoon"&lt;br&gt; "Thracides"&lt;br&gt; "Tiacellia"&lt;br&gt; "Tigasis"&lt;br&gt; "Tirynthia"&lt;br&gt; "Tirynthoides"&lt;br&gt; "Tisias"&lt;br&gt; "Tromba"&lt;br&gt; "Turesis"&lt;br&gt; "Turmada"&lt;br&gt; "Turnerina"&lt;br&gt; "Unkana"&lt;br&gt; "Vacerra"&lt;br&gt; "Vehilius"&lt;br&gt; "Venas"&lt;br&gt; "Vertica"&lt;br&gt; "Vettius"&lt;br&gt; "Vidius"&lt;br&gt; "Vinius"&lt;br&gt; "Vinpeius"&lt;br&gt; "Virga"&lt;br&gt; "Wahydra"&lt;br&gt; "Wallengrenia"&lt;br&gt; "Xanthodisca"&lt;br&gt; "Xanthoneura"&lt;br&gt; "Xeniades"&lt;br&gt; "Zalomes"&lt;br&gt; "Zariaspes"&lt;br&gt; "Zela"&lt;br&gt; "Zenis"&lt;br&gt; "Zenonia"&lt;br&gt; "Zographetus"
اریونوتینی نام یک تبار از زیرخانواده جهنده بالان علفزار است.
دریادار سفید کمیاب نام یک گونه از تیره فرچه پایان است.
قلبی پروانگان یا کوزینا نام یک بخشه و زیربخشه از حشرات Ditrysian در راستهٔ هم پروانه ها و هم شب پره های دارای شبکه قلبی پشتی است.
گرنیکا، شهری در استان بیسکای در منطقه خودمختار باسک اسپانیا است. شهر گرنیکا تحت یک شهرداری با شهر همسایه اش لومو قرار دارد و به آن ها گرنیکالومو می گویند. جمعیت این دو شهر در سرشماری سال ۲۰۰۹ معادل ۱۶٬۲۲۴ نفر بود. گرنیکا برای افرادی که خارج از منطقه باسک زندگی می کنند یادآور بمبارانی است که در ۲۶ آوریل ۱۹۳۷ (۶ اردیبهشت ۱۳۱۶) توسط نیروی هوایی آلمان نازی انجام شد. این واقعه الهام بخش نقاشی معروفی به نام "گرنیکا" از پابلو پیکاسو است.
رادیو آلمانی زبان ایران که با هدف آگاهی مخاطب آلمانی از اخبار و رویدادهای ایران تأسیس شده است کار خود را از سال ۱۳۴۶ با ۱۵ دقیقه برنامه آغاز کرد. این رادیو اکنون روزانه ۱ ساعت برنامه در بخش شامگاهی پخش می کند که از طریق ماهواره و موج کوتاه در آلمان قابل دریافت است. برنامه های این رادیو همچنین از طریق موج اف ام در تهران نیز شنیده می شود. این رادیو همچنین دارای وبسایت به زبان آلمانی است. مهران مهبد از تهیه کنندگان قدیمی این رادیو است.
سوسکچه زرافه ای نام یک گونه از سرده سوسکچه های برگ پیمای تراچلوفوروس است.
باریدینائه نام یک زیرخانواده از تیره سوسکچه های خرطوم دار است.
زاکلادوس نام یک سرده از تیره سوسکچه های خرطوم دار است.
تریچوسیروکالوس نام یک سرده از تیره سوسکچه های خرطوم دار است.
جمیله سروری (زاده ‎۱۷ اسفند ۱۳۲۸) ورزشکار رشته ژیمناستیک اهل ایران است. وی در ۱۴ سالگی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ شرکت کرد. جمیله سروری با ۱۴ سال سن در زمان المپیک ۱۹۶۴ توکیو، در تاریخ ورزش ایران جوان ترین ورزشکاری است که تاکنون در بازی های المپیک شرکت کرده است. وی با ۱۴ سال و ۲۲۶ روز، جوان ترین ژیمناست حاضر در المپیک توکیو بود و بین ۸۳ نفری که همگی از او بزرگتر بودند، در رده هشتاد و دوم قرار گرفت. خانم ویه را مربی اش بود، اما جمیله را بدون مربی راهی توکیو کردند. جمیله ۲۵ روزی که در توکیو بود را با تیم ملی چکسلواکی تمرین کرد که نشان طلای بازی ها نیز نصیب ورا کاسلاوچکا از همین کشور شد که از افسانه های تاریخ ژیمناستیک است. جمیله پس از ورود به توکیو و مشاهده عظمت و امکانات سالن ژیمناستیک توکیو، متروپولیتن جیمناسیوم، از ترس و تنهایی مریض شد و دو روز بستری بود. او جزو نخستین گروه مربیان ژیمناستیک زنان بود و با چند تیم به رقابت های خارجی هم رفت. پس از آن وارد آموزش و پرورش شد و ۱۱ سال مربی مدارس بود. پس از آن به سوئد رفت، اما سال ۶۷ دوباره به ایران بازگشت و رئیس کمیته داوران و سرپرست کمیته مسابقه ها شد. زمانی
که ژیمناستیک انجمن داشت، وی مسئول انجمن بود و بعد دبیر اجرایی ژیمناستیک زنان شد و بالاخره به نایب رئیسی فدراسیون ژیمناستیک زنان رسید و تا مرداد ۹۶ هم این سمت را برعهده داشت. آرزوی او این است که لباس زنان ژیمناستیک ایران تأیید شود و دختران ایرانی بتوانند در مسابقات بین المللی این رشته شرکت کنند.
مجیدرضا احتشام زاده (زادهٔ ۱۴ دسامبر ۱۹۵۶ تهران) ورزشکار رشته تنیس روی میز اهل ایران است. وی در ۴۳ سالگی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ شرکت کرد. مجیدرضا احتشام زاده در تاریخ ورزش ایران مسن ترین ورزشکاری است که تاکنون در بازی های المپیک شرکت کرده است. وی پسر امیر احتشام زاده قهرمان رکورد دار و اسبق تنیس روی میز ایران است.
فُیبه نخستین زن مسیحی است که در قرن اول مسیحیت٬ نام وی درکتاب مقدس ذکر شده است. نام فیبه توسط پولس رسول در رساله به رومیان در آیات ۱و۲ از باب شانزدهم آورده شده است. بنابر روایت عهد جدید٬ سال های نخست فعالیت کلیسا، فیبه به عنوان نخستین پرستار به روم فرستاده شد.
لینی فن در هولست کشتی گیر بازنشسته زن کشور هلند است.
پِتانک ورزشی است که در آن هدف این است که بازیکنان توپی فلزی را (که جزء اصلی این بازی است) به جک (cochonnet) نزدیک کنند. این رشته در روشهای مختلف انفرادی تیمی دونفره و سه نفره و میکس برگزار می شود که تعداد پرتابها در هریک این روش ها متغیر است. بازیکنان باید این کار را در حالی انجام دهند که دو پایشان داخل «دایرهٔ شروع» (رینگ) قرار دارد. این ورزش معمولاً در خاک یا شن و ماسهٔ سخت شیب دار صورت می گیرد اما می توان آن را در داخل چمن نیز برگزار کرد. منابع. 2. https://fipjp.org/index.php/en/federations/asian-confederation 3. https://www.boules.ir/static_heyat.php
مجمل الاقوال فی الحکم و الامثال کتابی است نوشته احمد بن احمد بن احمد دمانیسی سیواسی در سده هفتم قمری. در این کتاب دمانیسی، بخشی از آیات، اقوال، امثال و ابیات عربی را به فارسی برگردانده است. در این کتاب بیش از دو هزار مثل عربی که در بیشتر متون ادبی، تاریخی و دیوان های شعری به کار رفته اند ذیل هفتاد و هفت موضوع انتخاب و بخش بندی شده اند. گاه همانند فارسی امثال نیز ذکر شده و نویسنده حدود سه چهارم کتاب را با نثری فارسی نیز گزارش کرده است. نویسنده مجمل الاقوال درباره هدف خود از برگردان متن به فارسی نوشته است: «چون می خواست که فایده آن عامتر و نفع آن تمام تر باشد و اصناف مردم را از او بهره و نصیب بود التزام نمود که تمامت کتاب من اوله الی آخره از آیت و اخبار و امثال و اشعار جمله به پارسی مترجَم باشد.» دست نوشته این اثر در ۱۶۳ برگ دو رو یعنی ۳۲۶ صفحه است با جلدی چرمین. کتاب «مجمل الاقوال فی الحکم و الامثال» نوشته فاطمه توکلی رستمی از سوی انتشارات کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی در سال ۹۳ منتشر شده است.
روباه سرخ عربی نام یک زیرگونه از روباه سرخ است. این روباه بومی شبه جزیره عربستان، به ویژه کوه های حجر و ظفار در عمان، و همچنین امارات، سوریه، اردن، عربستان سعودی و یمن است. از عراق و فلسطین نیز گزارش شده است. مشخصات. رنگ روباه سرخ عربی شبیه روباه سرخ معمولی است. با این حال، این روباه نسبت به گونه مادری خود با زندگی بیابانی سازگارتر است و گوش هایش بسیار بزرگ تر و بدنش بسیار کوچک تر از روباه سرخ است. روباه سرخ عربی نیز بین انگشتان خود خز دارد تا از سوختن پاها جلوگیری کند. رنگ آن قرمز کم رنگ مایل به قهوه ای است و وزن آن تقریباً ۲٫۷ کیلوگرم (۶ پوند) است. رفتار و بوم شناسی. این روباه عمدتاً جانوری منفرد است، اما ممکن است گروه های اجتماعی محدودی از چند نفر تشکیل دهد. آنها کوچ گر هستند و به طور موقت محدوده خانه های تعریف شده را اشغال می کنند. رژیم غذایی آن شامل جوندگان، پرندگان و ماهی ها و همچنین برخی از گیاهان بیابانی یا حتی مردار است. آنها بیشتر در شب فعال هستند. روباه های کوچک پس از ۱۰ روز از تولد چشمان خود را باز می کنند. روباه های عربی در محیط ای مختلفی از جمله کوه ها، سواحل، بیابان ها و شهرها زندگی می کنند.
دست نویس های انجیلی یا دست نوشته های کتاب مقدس به هرگونه نسخه دست نویس بخشی از متن کتاب مقدس گفته می شود. نسخه های خطی کتاب مقدس در اندازه های گوناگون، از کتیبه کوچک حاوی آیات فردی متون مقدس یهودی یا تِفیلین تا کتاب های چند زبانه بزرگ، که شامل هر دو عهد عتیق یا تَنَخ و عهد جدید است، وجود دارند. برخی دست نوشته ها به تاریخ ۱۵۰ سال پیش از میلاد بازمی گردند.
میمون سنجابی آمریکای مرکزی تاج خاکستری یا خزمیمون تاج خاکستری آمریکای مرکزی نام یک زیرگونه از گونه خزمیمون آمریکای مرکزی است.
قورباغه های مانتلا نام یک سرده از تیره قورباغه های ماداگاسکاری است.
هارالدمیر مانتلا نام یک گونه از سرده قورباغه های مانتلا است.
قورباغه های بوفیس نام یک سرده از تیره قورباغه های ماداگاسکاری است. گونه ها. این سرده شامل بیش از ۶۰ گونه است:
بوفیس آندوهاهلا نام یک گونه از سرده قورباغه های بوفیس است.
بازسانان راسته ای از پرندگان در زیررده نوآروارگان است که شامل بیشتر پرندگان شکاری روزگرد همچون عقاب ها، باز ها (قوش ها)، سنقرها، سارگپه ها، کورکورها و کرکس ها می شود و تقریباً مشابه طبقهٔ شکاریان زردچشم در منابع بازداری سنتی ایرانی است. این راسته ۲۶۶ گونهٔ زیستی را در بر می گیرد. این راسته به تازگی در طبقه بندی های زیست شناسی وارد شده است. در گذشته رایج بود که تمام پرندگان نامبرده را در راستهٔ شاهین سانان "(Falconiformes)" قرار دهند اما برخی تحلیل های ژنتیکی جدید نشان داده که شاهین ها ("شکاریان سیاه چشم" در طبقه بندی بازداری سنتی) به طوطی سانان و گنجشک سانان نزدیک ترند تا دیگر پرندگان شکاری. بر اساس این طبقه بندی های جدید تنها شاهین ها و کاراکاراها در راستهٔ شاهین سانان قرار می گیرند. جایگاه تبارشناسی کرکس های جهان جدید محل اختلاف است و این خانواده گاهی در راسته ای مستقل و مخصوص به خود با نام لاشخورسانان (Cathartiformes) طبقه بندی می شوند. در گذشته نیز برخی زیست شناسان این پرندگان را در راسته لک لک سانان (Ciconiiformes) طبقه بندی می کردند. بوم شناسی. بیشتر بازسانان، شکارچیان ماهر و فرصت طلبی هستند که از هر طع
مه ای که بتوانند استفاده می کنند؛ اما تعدادی از آن ها برای شکار طعمه های خاصی سازگاری یافته اند. برای مثال عقاب ماهی گیر تقریباً فقط ماهی صید می کند. هما بیشتر خوراک خود را از طریق خوردن مغز استخوان تأمین می کند. عقاب هارپی شکارچی پستانداران درخت زی جنگل های آمازون شامل تنبل ها و میمون ها است. سنقرها و سارگپه ها نیز در شکار جوندگان کوچک مهارت دارند. بسیاری از بازسانان بخشی از غذای خود را با تغذیه از مردار فاسدنشده تأمین می کنند، اما هیچ کدام به اندازه کرکس ها برای لاشه خواری تخصص نیافته اند. داشتن بدن بزرگ برای پرکردن چینه دان از حجم غذای زیاد، پاهای ضعیف تر برای شکار، مساحت بال بیشتر برای پرواز طولانی در آسمان و ساختارهای اجتماعی پیچیده در مقایسه با بقیه بازسانان نمونه هایی از تطبیق های فرگشتی کرکس ها برای موفقیت در این روش تغذیه ای هستند.
سرخاب سرها یا گنجشک های یخ دربهشت یا فودی ها نام یک سرده از تیره مرغ جولا است.
سرخاب سر سرخ یا فودی سرخ نام یک گونه از سرده فودی است.
جان اوکیف (؛ زادهٔ ) یک عصب پژوه اهل ایالات متحده آمریکا-بریتانیا است. وی به همراه یک زوج نروژی ادوارد موزر و می-بریت موزر به خاطر «کشف سلول هایی که سامانه موقعیت یابی در مغز انسان» را تشکیل می دهند به طور مشترک برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی سال ۲۰۱۴ شدند.
ادوارد موزر (؛ زادهٔ ) یک دانشمند در زمینه علوم اعصاب اهل نروژ است. وی به همراه همسرش می-بریت موزر و جان اوکیف به خاطر «کشف سلول هایی که سامانه موقعیت یابی در مغز انسان» را تشکیل می دهند به طور مشترک برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی سال ۲۰۱۴ شدند.
می-بریت موزر (؛ زادهٔ ) یک عصب پژوه اهل نروژ است. اگرچه خانواده اش تحصیلات دانشگاهی نداشتند، مادر او همیشه آرزو داشت که دخترش پزشک شود. او به دانشگاه اسلو رفت و در رشته روانشناسی مشغول به تحصیل شد. در آنجا با ادوارد موزر که او را از زمان تحصیل در مدرسه می شناخت ازدواج کرد و با او در مطالعات دانشگاهیش نیز شریک شد. می-بریت علاقه زیادی به مطالعه بر روی رفتار موش ها در آزمایشگاه داشت و به دنبال راهی بود که بر روی مغز موشها نیز تحقیق کند. او در سال ۱۹۹۵ در رشته نوروفیزیولوژی دکترای خود را گرفت. او و همسرش به دنبال یافتن جواب این سؤال بودند که چگونه انسان مسیریابی می کند؟ مطالعات آنها بر روی موشهایی بود که از هزار تو عبور می کردند و مغزشان در ان حالت بررسی می شد. در سال ۲۰۰۵ این دو دانشمند موفق به کشف سلول های خاصی شدند. این سلول های موقعیت یاب به موشها کمک می کردند که نقشه ای را در ذهن خود ایجاد کنند تا بتوانند به محلی که غذا قرار دارد برسند. در مغز ما هم چنین سلولهایی وجود دارد و هر بار که به جای جدیدی می رویم این سلولهای نقشه ای مانند جی پی اس را در مغز ما ایجاد می کنند. می-بریت به همراه شوهرش ادوارد موزر و جان
اوکیف به خاطر «کشف سلول های سامانه موقعیت یابی در مغز انسان» به طور مشترک برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی سال ۲۰۱۴ شدند. می-بریت همچنان به مطالعه مغز انسان و کشف رموز آن ادامه می دهد.
آیصولو تینیبکووا کشتی گیر زن کشور قرقیزستان است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال نقره المپیک ۲۰۲۰ توکیو و مدال برنز بازی های المپیک ۲۰۲۴ پاریس و سه مدال طلا و برنز مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹ و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۱ و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۳ و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۷ و مدال طلا و برنز بازی های آسیایی ۲۰۱۸ و بازی های آسیایی ۲۰۱۳ اشاره کرد