Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عیسی خان لغمانی، سرباز ارتش ملی افغانستان است که به تاریخ اول سرطان/تیر ۱۳۹۴ در پی حمله ۶ مهاجم انتحاری به ساختمان پارلمان افغانستان، به تنهایی همه آنان را از پای درآورد و به سرعت به چهره محبوب به ویژه در شبکه های اجتماعی در میان مردم افغانستان تبدیل شد. محمد اشرف غنی، رئیس جمهور افغانستان او را فرزند شجاع افغانستان خواند و به او یک آپارتمان هدیه داد و چند عضو مجلس نمایندگان افغانستان یک تا سه ماه از حقوق خود را به او دادند. شماری از کٌنش گران جامعه مدنی افغانستان، تصاویری از او را در خیابان های کابل نصب کردند و او را «قهرمان» خطاب کردند. چگونگی حادثه. ساعت ۱۰:۳۰ روز دوشنبه اول سرطان، زمانی که قرار بود تا دقایقی دیگر نامزد وزیر وزارت دفاع افغانستان از سوی سرور دانش معاون دوم ریاست جمهوری افغانستان به مجلس نمایندگان معرفی شود، انفجار مهیبی ساختمان پارلمان افغانستان را لرزاند. چندین تلویزیون در افغانستان در زمان وقوع این حادثه، در حال پخش زنده از سالن عمومی مجلس نمایندگان بودند. مهاجمان انتحاری که تعدادشان شش تن بود، سپس به سمت ساختمان پارلمان به آتش باری پرداختند، اما نیروهای امنیتی، اعضای مجلس سنا و مجلس نمای
ندگان را از درب عقبی ساختمان از محل حادثه خارج کردند. این حمله از سوی سازمان ملل متحد، پاکستان و هند محکوم شد. کشته شدن ۶ مهاجم. آن گونه که تصاویر منتشر شده تلویزیونی نشان می دهد، یک سرباز ارتش افغانستان به اسم عیسی خان لغمانی که مسولیت پاسبانی یکی از دروازه های ساختمان مجلس را بر عهده داشت به تنهایی بالای اجساد ۶ مهاجم انتحاری ایستاده است، تا این که سایر همکارانش به او می رسند. عیسی خان لغمانی بلافاصله به زبان پشتو فریاد می زند که: . آن گونه که توضیح داده شده است، عیسی خان در داخل صحن پارلمان افغانستان، نزدیک درب ورودی ویژه (VIP) در حال پاسبانی است که ناگهان انفجار انتحاری به رخ می دهد، پس از آن عیسی خان به گفته خودش پشت یکی از موانع حفاظتی سمنتی (سیمانی) در کمین افراد انتحاری می نشیند. زمانی که حمله کنندگان یکی پی دیگری برای وارد شدن به مجلس از درب ورودی ویژه وارد صحن پارلمان می شوند، عیسی خان بر هر کدام شان شلیک کرده و تمامی آنان را از پای درمی آورد. مصاحبه با رسانه ها. عیسی خان لغمانی چند دقیقه بعد در محاصره چند دوربین تلویزیونی قرار می گیرد و چگونگی مقابله با حمله کنندگان انتحاری را اینگونه توضیح می دهد.
واکنش های دولت و مردم و مجلس. پخش تصاویر تلویزیونی و سپس گفتگوی رسانه ها با عیسی خان او را بلافاصله به یک چهره محبوب در شبکه های اجتماعی تبدیل کرد. بسیاری ها عکس های پروفایل خود را عکسی از عیسی خان انتخاب کردند و فیلم های مربوط منتشر دربارهٔ او به صدها نسخه دست به دست شد. کُنش گران جامعه مدنی عکس هایی از او را در خیابان های کابل نصب کردند و عیسی خان را یک قهرمان خواندند. جایزه رئیس جمهور و رئیس اجراییه. محمد اشرف غنی رئیس جمهور افغانستان و داکتر عبدالله عبدالله رئیس اجراییه افغانستان فردای این رخ داد او را به ارگ ریاست جمهوری فراخواندند و به عیسی خاک کلید یک آپارتمان در کابل را هدیه دادند، آقای غنی، عیسی خان لغمانی را «فرزند شجاع افغانستان» خطاب کرد. مجلس افغانستان، شجاعت عیسی خان را ستایش کرد و شماری از اعضای آن، حقوق یک تا سه ماهه خود را به عیسی خان وعده سپردند. واکنش مجلس. مجلس نمایندگان افغانستان که هدف اصلی حمله بود نیز از «شجاعت» این سرباز افغان قدردانی کرد. در جلسه فوق العاده مجلس نمایندگان، رئیس مجلس و دیگر نمایندگان از عیسی خان به عنوان سربازی شجاع یاد کردند و خواستار کمک نقدی به او شدند. در این حمل
ه به اعضای مجلس نمایندگان آسیبی نرسید. برخی از نمایندگان گفته اند که حقوق یک ماهه خود را به عیسی خان و دیگر محافظان پارلمان در حمله روز گذشته، خواهند داد. اشعار در مورد شهامت عیسی خان. عیسی خان در اولین دقیقه مصاحبه خود با رسانه ها گفت شش دشمن را کشتم. سؤال نمودند چگونه؟ گفت: به اجازه تان کمین گرفتم دشمن دانه دانه آمد برادر نشانه بیگی تق چپه کو، نشانه بیگی تق چپه کو همین طور بیادر جان شش تایشه چپه کردم. پس از ساعت همه نام عیسی خان را «تق چپه کو» گذاشتند.
رنگین کمان یک برنامه تلویزیونی ویژه کودکان است که پخش آن از سال ۱۳۸۰ از شبکه پنج سیما آغاز شده و هم اکنون هر روز حدود ساعت ۱۵:۰۰ پخش می شود. در این برنامه از عروسک های مختلفی استفاده شده است. پخش برنامه رنگین کمان از خرداد ۱۳۹۵ تا نوروز ۱۳۹۸ متوقف شد. رنگین کمان هم اکنون مجدداً از شبکه پنج درحال پخش است. تیتراژ این برنامه در شرکت آریا به مدیریت آقای محمد ابوالحسنی بود .تیم اجرایی آن با مدیریت محمد سید علوی بصورت انیمیشن سه بعدی ساخته شد. از نمونه کارهای دیگه به تیتراژ تند تند کارتون و کارتون ننه پارمیدا و ساختمان سیزده نیز اشاره کرد. تاریخچه. در ابتدا شبکه پنج سیما به علی اکبر ذاکری، تهیه کننده برنامه های کودک و نوجوان، سفارش یک برنامه سه ماهه برای کودکان و نوجوانان را داد. پس از آنکه برنامه با استقبال فراوانی روبرو شد، ساخت و پخش آن ادامه یافت. این برنامه در گذشته زنده پخش می شد اما امروزه پخش آن هم به صورت زنده و هم تولیدی است.
دفع یا برون ریزی () بخشی از دگرگشت است که در آن، مواد زائد و غیرضروری از یک جاندار خارج می گردد. در مهره داران، این فرایند به وسیله کلیه، ریه و پوست صورت می گیرد. تفاوت دفع با تراوش در آن است که در تراوش، ماده ای که از سلول خارج می شود، عمل مشخصی را انجام خواهد داد؛ در حالیکه در دفع، ماده خارج شده بهره ای ندارد. دفع عملی ضروری برای ادامه زندگی است و در همه انواع موجودات زنده وجود دارد. در جانداران تک یاخته ای دفع مستقیماً از طریق سطح یاخته رخ می دهد. ادرار در پستانداران مهم ترین راه دفع به شمار می رود. گیاهان نیز دی اکسید کربن و آب را از طریق تنفس فیزیولوژیک و ژیگ تراوی، و اکسیژن را از راه فتوسنتز بیرون می دهند.
برون ریزی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
«همان گونه که هستم» آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا امینم است که در سال ۲۰۰۰ میلادی منتشر شد. این تک آهنگ در آلبوم "مارشال مترز ال پی" قرار داشت.
اوراشی (به لاتین: Orašje) مرکز استان پوساوینا در کشور بوسنی و هرزگوین است. خصوصیات. اوراشی ۱۲۱٬۸ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۷۹۶ نفر جمعیت دارد و ۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
استان پوساوینا (به لاتین: Posavina Canton) یک استان در بوسنی و هرزگوین است که در فدراسیون بوسنی و هرزگوین واقع شده است. مساحت این استان ۳۲۵ کیلومترمربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۳ میلادی ۴۸٬۰۸۹ نفر بوده است.
اوژاک (به لاتین: Odžak) یک شهر است که در استان پوساوینا، بوسنی و هرزگوین واقع شده است. خصوصیات. اوژاک ۱۱۸ کیلومترمربع مساحت و ۲۱٫۲۸۹ نفر جمعیت دارد.
استان توزلا (به لاتین: Tuzla Canton) یک کانتون در بوسنی و هرزگوین است که در فدراسیون بوسنی و هرزگوین واقع شده است. خصوصیات. استان توزلا ۲٬۶۴۹٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۴۷۷٬۲۷۸ نفر جمعیت دارد.
استان زنیتسا-دوبوی (به لاتین: Zenica-Doboj Canton) یک استان در بوسنی و هرزگوین است که در فدراسیون بوسنی و هرزگوین واقع شده است. خصوصیات. استان زنیتسا-دوبوی ۳٬۴۱۵٬۳ کیلومترمربع مساحت و ۳۸۵٬۰۶۷ نفر جمعیت دارد.
کانتون بوسنیان-پودرینیه (به لاتین: Bosnian-Podrinje Canton Goražde) یک کانتون در بوسنی و هرزگوین است که در فدراسیون بوسنی و هرزگوین واقع شده است. خصوصیات. استان بوسنیان-پودرینیه ۵۰۴٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۲۵٬۳۳۶ نفر جمعیت دارد.
استان بوسنی مرکزی (به لاتین: Central Bosnia Canton) یک استان در بوسنی و هرزگوین است که در فدراسیون بوسنی و هرزگوین واقع شده است. مساحت این استان ۳٬۱۸۹ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۳ میلادی ۲۷۳٬۱۴۹ نفر بوده است.
استان هرزگوین-نرتوا (به لاتین: Herzegovina-Neretva Canton) یک استان در بوسنی و هرزگوین است که در فدراسیون بوسنی و هرزگوین واقع شده است. مساحت این استان ۴۴۰۱ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۳ میلادی ۲۳۶٬۲۷۸ نفر بوده است.
استان هرزگوین غربی (به لاتین: West Herzegovina Canton) یک استان در بوسنی و هرزگوین است که در فدراسیون بوسنی و هرزگوین واقع شده است. مساحت این استان ۱۳۶۲ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۳ میلادی ۹۷٬۸۹۳ نفر بوده است.
شیروکی بریگ (به لاتین: Široki Brijeg) یک شهر در بوسنی و هرزگوین است که در کانتون هرزگوین غربی واقع شده است. خصوصیات. شیروکی بریگ ۳۸۷٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۲۹٬۸۰۹ نفر جمعیت دارد و ۳۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کانتون سارایوو (به لاتین: Sarajevo Canton) یک کانتون در بوسنی و هرزگوین است که در فدراسیون بوسنی و هرزگوین واقع شده است. خصوصیات. استان سارایوو ۱٬۲۷۶٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۴۳۸٬۴۴۳ نفر جمعیت دارد.
استان ۱۰ (به لاتین: Canton 10) یک استان در بوسنی و هرزگوین است که در فدراسیون بوسنی و هرزگوین واقع شده است. مساحت این استان ۴۹۳۴٫۱ کیلومترمربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۳ میلادی ۹۰٬۷۲۷ نفر بوده است.
لیونو () یک شهرک در بوسنی و هرزگوین است که در استان ۱۰ واقع شده است. خصوصیات. لیونو ۳۷٬۴۸۷ نفر جمعیت دارد و ۷۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تکملةالاصناف از فرهنگ های عربی-فارسی از قرن ششم هجری است. مؤلف این فرهنگ لغت، ادیب کرمینی نام دارد. نخستین بار احمد منزوی تنها نسخهٔ شناسایی شده از تکلمة الاصناف را که در کتابخانهٔ گنج بخش پاکستان نگهداری می شود، بدون ذکر اطلاعی از مؤلف یا زمان حیات وی معرفی کرد. زمانی که این نسخه در سال ۱۳۶۳ به صورت نسخه برگردان منتشر شد، مقدمهٔ اکبر ثبوت، مدیر وقت «مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان» حاوی اطلاعات بیشتری در باب مؤلف کتاب بود. دربارهٔ «ادیب کرمینی» (درگذشته در ۱۳ صفر ۵۵۶) ادیب و لغت شناس سدهٔ ششم هجری تاکنون آگاهی های اندکی در دست بوده است و بیشتر پژوهشگران عمدتاً بر اطلاعات موجود در تنها نسخهٔ شناسایی شدهٔ کتاب تکملةالاصناف و یک مأخذ جنبی دیگر تکیه داشته اند، اما با جست وجو در مآخذ دیگر، آگاهی های بیشتری از او به دست آمده است.
مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان (کتابخانه گنج بخش) از مراکز حفظ و گسترش زبان فارسی در پاکستان است. این مرکز در اسلام آباد قرار دارد و برپا کردن آن طبق اعلامیه ای مشترک بین ایران و پاکستان، با همکاری وزارت فرهنگ و هنر وقت ایران و وزارت آموزش تحقیقات علمی پاکستان در ۱۳ آبان ۱۳۴۸ خورشیدی (نوامبر ۱۹۶۹) به امضای دو دولت رسید و به این ترتیب فعالیت خود را آغاز کرد. کتابخانه مرکز تحقیقات فارسی معروف به داتا "گنج بخش" در سال 1349 هـ ش با هدف جمع آوری نسخ خطی به زبان فارسی به طور تحقیق، حفظ و مراقبت از آنها آغاز به کار کرد. تا کنون 17340 نسخه خطی، بیش از 8000 کتب چاپ سنگی و 49170 عنوان از کتب و مجلات نادر را در اختیار دارد که از این نظر در پاکستان رتبه اول را دارا است. همچنین بخش انتشارات مرکز تا کنون بیشتر از 209 عنوان کتاب را منتشر وبه زیور طبع اراسته نموده است. مرکز تحقیقات فارسی با جمع آوری این مجموعه، مسئولیت خطیری در حفظ و مراقبت بخشی از فرهنگ و ریشه های زبان فارسی را در این مرز و بوم به عهده دارد و آنچه اهمیت دارد حفظ و نگهداری اصولی، فهرست نویسی علمی و معرفی و ارائه محتوایی این گنجینه به علاقه مندان است. وظا
یف بخش نسخ خطی: 1- شناسایی نسخه های خطی، چاپ سنگی و مرقعات در کشور پاکستان با رعایت اصول نسخه شناسی و اقدام برای تهیه اصل یا نسخه ثانویه آن ها به صورت خرید، دریافت اهدایی، وقف، امانت یا از طریق تکثیر. 2- ساماندهی و تهیه فهرست منابع خطی و چاپ سنگی بر اساس روش های استاندارد. 3- تصویر برداری دیجیتالی از نسخ، قالب بندی و تولید کتاب های الکترونیکی. 4- حفاظت و نگهداری از منابع خطی و چاپ سنگی. 5- اطلاع رسانی و ارائه خدمات مناسب به مراکز علمی و دانشگاهی داخل و خارج از کشور، محققین و سایر علاقه مندان به این بخش به صورت حضوری و غیر حضوری. فهرست نویسی: فهرست نویسی این مجموعه توسط استاد گرانقدر آقای احمد منزوی در 14 جلد تهیه و منتشرشده است و در سال های اخیر فهرست الفبایی توسط آقای محمد حسین تسبیحی به رشته تحریر در آمده است. در حال حاضر فهرست نویسی نسخ خطی از نسخه یک تا 14095 انجام شده است. نسخه های اسکن شده به صورتPDF در کتابخانه موجود می باشد. کتابخانه گنج بخش. طبق ماده ۱۲ اساسنامه این مرکز، کتابخانه آن نیز یک سال بعد از قرارداد میان دو کشور ایران و پاکستان، یعنی در شهریور سال ۱۳۴۹ خورشیدی بنیاد شد. کتابخانه به مناسبت ب
زرگداشت ابوالحسن جلابی هجویری معروف به داتاگنج بخش، عارف نامی، کتابخانه گنج بخش نام گذاری شد. کتابخانه گنج بخش امروزه توسط اداره فرهنگ و ارتباطات اسلامی اداره می شود. گنجینه این کتابخانه حدود شصت هزار عنوان، را دربر می گیرد. شمار دست نوشته های این کتابخانه تا سال ۱۳۸۲ خورشیدی ۱۵۲۳۸ نسخه و با احتساب مجموعه ها ۲۲۵۱۳ نسخه است. مجموعهٔ نسخه های خطی آن پس از این تاریخ بالغ بر ۱۷۳۳۰ جلد شد. بسیاری از این دست نوشته ها به فارسی هستند. گنجینهٔ کتاب های چاپی قدیمی و نسخه های کمیاب آن بیش از ۱۱۰۰۰ عنوان را در بر گرفته است. کتابخانهٔ تخصصی مرکز در حوزهٔ زبان و ادبیات فارسی و منابع مرجع شامل ۳۵۰۰۰ جلد کتاب است.
لالا بابکنی مناتساکانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک بازیگر، کارگردان، نویسنده و استاد دانشگاه اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۸ اکتبر ۱۹۵۷ در ایروان به دنیا آمد و در سال ۱۹۷۸ از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ التحصیل شده است. الیزا گیولسریان مادر وی بود. وی در فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان، آرمنیا تی وی و فعالیت می کرد. مناتساکانیان جوایز و تقدیرات را نیز کسب نموده است از جمله هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان در سال ۲۰۰۶. وی در ۲۲ ژوئن ۲۰۲۴ در سن ۶۶ سالگی در ایروان درگذشت.
تکلیف، اصطلاحی فقهی و کلامی به معنای وظیفه دینی یا وظیفه ای که از ناحیه دین بر گردن بندگان نهاده می شود و انجام دادن کاری یا ترک کاری بر او واجب می گردد. (واجبات) (محرمات) در علوم اسلامی به تکلیف از دو منظر توجه شده است: نخست از منظر فقهی، و به تبع آن اصولی، که در آن به ماهیت تکلیف و شرایط آن با توجه به وجه عملی موضوع توجه می شود. دوم از منظر کلامی که در آن به موضوعات مذکور به صورت نظری و انتزاعی تر توجه می گردد و در آن از موضوعاتی چون غرض از تکلیف و راه شناخت تکلیف و اولین تکلیف آدمی نیز بحث می شود. علاوه بر این دو حوزه، گاه بعضی فلاسفه مسلمان در مباحث مربوط به الهیات و نیز بعضی عارفان، از جهت رابطه تکلیف با معرفت، به مسئلهٔ تکلیف توجه کرده و در بارهٔ آن نظر داده اند. تکلیف در قرآن و حدیث. واژة تکلیف در قرآن به کار نرفته، اما از مشتقات این مصدر هفت بار در قرآن استفاده شده که شش بار آن (یعنی بجز نساء: ۸۴) ناظر به معنایی واحد است. این معنای واحد که در عبارات متعددی بیان شده، از قبیل «... لاتُکَلَّفُ نَفْسٌ اِلاّ وُسْعَها…»، «لا یکَلِّفُ اللّهُ نَفْساً اِلاّ وُسْعَها…»، «لانُکَلِّفُ نَفْساً اِلاّ وُسْعَها…» و «
... لایکَلِّفُ اللّهُ نَفْساً اِلاّ مااتها…» ناظر به این امر است که خداوند آدمی را به انجام دادن آنچه در توانش نیست، مکلف نمی سازد. هر چند معنای ظاهری این آیات روشن است، اساساً در اینکه تکلیف چیست، چرا باید باشد، و به ویژه اینکه آیا خداوند می تواند بیش از وُسع و طاقت آدمی به او تکلیف کند یا نه، میان و اختلاف نظر وجود داشته و به اظهار آرای مختلف در این زمینه انجامیده است؛ مثلاً مفسران معتزلی یا شیعه، با استناد به این آیات، «تکلیف ما لایطاق» (اینکه خدا بیش از توان آدمی به او تکلیف کند) را نفی کرده اند. از سوی دیگر، مفسر اشعری مسلکی مثل فخر رازی، ضمن تفسیر آیه ۲۸۶ بقره و با ذکر آیات دیگری که معتزله در نفی تکلیف مالایطاق به آن ها استناد می کرده اند، از قبیل «.. وَما جَعَلَ عَلَیکُم فی الدّینِ مِنْ حَرَجٍ…» (حج: ۷۸)، «یریدُ اللّهُ اَنْ یخَفِّفَ عَنْکُم…» (نساء: ۲۸)، «... یریدُاللّهُ بِکُمُ الْیسْر وَلایریدُ بِکُمُ الْعُسْرَ…»، با مطرح کردن بحثی کلامی در باب کفر و ایمان و قدرت و اراده خدا، به این نظر می رسد که وجوه عقلی قطعی یقینی ای وجود دارد که تکلیف مالایطاق را مجاز می دارد. وی سپس نتیجه می گیرد که در چنین شرایط
ی باید آیه را به صورتی تأویل کرد که مغایر با این نظر عقلی و کلامی نباشد. البته همه اشاعره به این صورت به تفسیر به رأی روی نمی آورده اند و غالباً می کوشیده اند برای نظر خود شواهدی در قرآن بجویند، چنان که گاه از آیاتی مانند «... و یدْعَوْنَ إِلَی السُّجُودِ فَلاَ یسْتَطِیعُون” (قلم: ۴۲) برای اثبات جواز تکلیف مالایطاق بهره می برده اند؛ (در بارة تکلیف مالایطاق رجوع کنید به ادامة مقاله). در روایات و احادیث نیز، بصراحت یا به طور ضمنی، نکات مختلفی در بارة تکلیف آمده است. از جمله گفته شده است که تکلیف امر دشواری نیست حال آنکه ثواب بسیار به آن تعلق می گیرد. همچنین گفته شده است که سه گروه تکلیف ندارند و بازخواست نمی شوند: دیوانه تا وقتی که عاقل شود، فردی که در خواب است تا وقتی که بیدار شود، و کودک تا وقتی که بالغ شود (رجوع کنید به حدیث رفع). علاوه بر اینها به این نکته نیز اشاره شده است که خداوند فوق طاقت بشر به او تکلیف نمی کند. تکلیف در فقه. در فقه تکلیف را خواست شارع برای انجام دادن یا انجام ندادن امری دانسته اند که برآوردن آن خواست، مستلزم سختی و مشقتی است. این خواست شارع به صورت حکم بیان می شود و خطابی است که متعلق
آن افعال مکلَّفین است. در میان فقها دربارهٔ تکلیف مباحث مختلفی مطرح شده است، از جمله به این مسائل پرداخته شده که مخاطب تکلیف کیست؟، رابطه تکلیف و ثواب چگونه است؟ و آیا به تکلیفی که بدون نیت انجام شده باشد ثوابی تعلق می گیرد؟، تکلیف چه موقع قطعی می شود؟ و آیا در قطعی شدن تکلیف، وجود علم مکلَّف به تکلیف شرط است یا صرفاً امکان علم داشتن او؟ در اصطلاح شناسی فقه، اصطلاح تکلیف با اصطلاح اهلیت پیوند دارد. فقها مخاطب تکلیف را کسی دانسته اند که اهلیت داشته باشد؛ یعنی، خطاب به او بوده و او برای انجام دادن آن امر صلاحیت داشته باشد. اصولیان شرایط این اهلیت را بلوغ و عقل دانسته و انسان عاقل بالغ را مکلف قلمداد کرده اند. بحثهای تکلیف را فقها غالباً در باب «حِجر» و اصولیان معمولاً در بحث حکم و حاکم و محکومٌ علیه و محکومٌ به و جاهای دیگری که با تکلیف پیوند دارد، آورده اند، چرا که تکلیف نسبت مستقیم با حکم، و به تبع آن با حاکم و محکومٌ علیه و محکومٌ به، دارد. و و دربارهٔ نسبت تکلیف ـ محکومٌ به به بحث پرداخته و احکام تکلیفیه یا احکام شرعیه را دو یا پنج قسم دانسته اند. بعضی بر این اساس که در تکلیف الزام هست صرفاً واجب و حرام را
حکم تکلیفی دانسته اند و گروهی دیگر بر این اساس که تکلیف التزام به احکام اللّه است و احکام الاهی نیز پنج قسم (واجب، مستحب، مباح، مکروه، حرام) است، احکام تکلیفی را پنج قسم دانسته اند. تکلیف در علم کلام. در کتابهای کلامی بحث تکلیف در مواضع گوناگون مطرح شده و متناسب با ارتباطی که این مفهوم با مفاهیم دیگر، نظیر مکلِّف، عدل، لطف، حسن و قبح، استطاعت، عوض، تفضل، ثواب و عقاب و مانند اینها پیدا می کرده، در مباحث توحید و عدل و نبوت و غیره بحث می شده است. متکلمان تکلیف را الزام یا طلب امری که انجام دادن آن مستلزم سختی ومشقت است، دانسته اند؛ و دربارهٔ شرایط آن بحث کرده اند که خود سه قسم است: شرایط مکلَّف و اینکه چه کسی مخاطب تکلیف است، شرایط مکلِّف، و نیز شرایط خود تکلیف از حیث خطاب و امر و نهی و خبر بودن و مانند اینها؛ مثلاً گفته شده است که تکلیف، کلام و خطاب است و هر کلامی مصدری دارد که مکلِّف است و مخاطبی دارد که مکلَّف است. شرط مکلِّف این است که متکلم باشد و شرط مکلَّف این است که کلام را فهم کند. این شرط برای مکلَّف سبب شده است که غالباً صرفاً انسان زندة عاقل بالغ را مخاطب تکلیف بدانند و کودکان و دیوانگان و حیوانات و
جمادات را مخاطب تکلیف ندانند؛ گاه حتی گفته شده است که قائلان به تکلیف برای حیوانات، قائل به نظریة تناسخ اند. در مواردی نیز از اینکه جمادات نیز مخاطب تکلیف باشند سخن به میان آمده است و مثلاً ملائکه را اغلب امامیه و معتزله و مرجئه و گروهی از اهل حدیث مکلف دانسته اند، اما گروهی از امامیه و اهل حدیث آن ها را مکلف نمی دانند. همچنین به پیروی از اصولیان، دربارهٔ کلام یا خطابی که تکلیف به واسطه آن بیان می شود بحث شده است و بعضی آن را به سه صورت امر و نهی و خبر دانسته و گروهی دیگر آن را صرفاً در دو دسته امر و نهی تقسیم بندی کرده و گروه دیگری نیز با تحویل نهی به امر، آن را فقط به صورت امر دانسته اند. همچنین گفته شده است که تکلیف امر خداست و اطاعت از پیامبر و اتباع او و همچنین والدین هم به جهت اطاعت از امر خداست. به رغم اینکه بسیاری از متکلمان، به ویژه معتزله و شیعه، همه تکالیف را لطف الاهی برای رشد آدمی دانسته اند، در اغلب تعاریف و توضیحاتی که در مورد تکلیف بیان شده، با توجه به ریشه کلمه (ک ل ف)، این موضوع که تکلیف متضمن مشقتی است، لحاظ شده و حتی گاه بر این مبنا، استدلال شده است که انبیاء از ملائکه افضل اند چون تکلیف
دشوارتری دارند ولی بعضی اساساً در این امر تردید کرده اند و مؤمنی را که به انجام دادن تکلیف می پردازد در سختی و مشقت ندانسته اند. غرض تکلیف. یکی از مباحث کلامی مهم ناظر به مسئلة تکلیف، غرض از تکلیف است. متکلمان به این مسئله رویکردهای مختلفی داشته اند که این رویکردها با دیگر آرای کلامی آن ها پیوند داشته است. اشاعره بر این اساس که اراده خداوند را حدی نیست و آدمی نمی تواند برای افعال الاهی به دنبال غرض و علت بگردد، این پرسش را پرسش اصیلی نمی دانستند و تکلیف را از آن جهت که از جانب خداست مقبول و آدمی را ملزم به عمل به آن می دانستند. در صورتی که معتزله، با تعابیر مختلف، کوشیده بودند بر این اساس که خداوند خیر آدمی را می خواهد، تکلیف را لطف خداوند برای کمک به رشد آدمیان یا مشقتی برای بردن ثواب بیشتر معرفی کنند و آن را بر مبنای مصلحت آدمی توضیح دهند. البته در میان معتزله در اینکه آیا خداوند باید برای آدمیان تکالیفشان را مشخص می کرده یا نه، اختلاف نظر بوده است. غالب معتزله قائل به نظریه اصلح بودند، یعنی بر آن بودند که خدا آنچه را که از هر جهت به مصلحت ماست به ما تکلیف می کند، اما به نظر گروهی دیگر، از جمله بشر بن معتمر
و ابوعلی جُبّایی و پیروانش، خدا ملزم به چنین کاری نبوده و نیست و اگر چنین کرده، این تفضل او به ماست. نیز با تفاوتهای ظریفی چنین تبیینی از مسئله داشته اند. تکلیف کافر. عالمان مسلمان بر این اساس که انسان عاقلِ بالغ مخاطب تکلیف است، با این مسئله مواجه شده اند که آیا کافر نیز مکلف است یا نه. بعضی صرفاً کفر کافر را مشکل او دانسته و تکالیف شرعی را مستقلاً بر عهدة او ندانسته اند و در حقیقت تکلیف شرعی را فرع بر ایمان دانسته اند. بعضی نیز کافر را در عین کافر بودن، مکلف به انجام دادن تکالیف شرعی دانسته و گفته اند که کافر هم به جهت کفر و هم به جهت انجام ندادن تکلیف، بازخواست می شود. این بحث به تألیف آثار مستقلی با عنوان «تکلیف الکفار بالفروع» انجامیده است. اولین تکلیف و راه شناخت تکالیف. این بحث با پرسش اساسی تری پیوند دارد که به بحثهای ظریفی در کلام انجامیده است؛ یعنی، این پرسش که اولین تکلیف آدمی چیست؟ گروهی اولین تکلیف آدمی را شناخت خدا یا ایمان به خدا، و گروهی استدلال برای معرفت به خدا دانسته اند (مثلاً عبدالجبار نخستین تکلیف آدمی را استدلال برای شناخت خدا می داند، ولی شیخ مفید شناخت خداوند را نخستین تکلیف می داند)
. بر همین اساس بعضی، تکالیف شرعی را متأخر از معرفت خدا و توحید و عدل دانسته و گروهی آن ها را به موازات هم مطرح کرده اند. این بحث خود با بحث مهم تر و اساسیتری پیوند داشته است؛ یعنی، این پرسش که راه شناخت تکلیف و دلیل انجام دادن آن چیست؟ بسته به پاسخی که به این پرسش داده می شده، پاسخ به پرسش کفر و تکلیف نیز مشخص می شده است. متکلمان معتزلی، از جمله قاضی عبدالجباربن احمد، تکالیف را به دو دسته تکالیف سمعی یا شرعی و تکالیف استدلالی یا عقلی تقسیم می کرده اند. تکالیف سمعی یا شرعی بر مبنای شرع مشخص می شوند و لازم الاجرا بودنشان از جهت شرع است، اما تکالیف عقلی تکالیفی اند که انسان به مدد عقل خود و تفکر استدلالی آن ها را در می یابد. شق اخیر با نظریة معتزله در باب حسن و قبح ذاتی پیوند ناگسستنی دارد. اشعری و پیروان او، که قائل به حسن و قبح عقلی نبوده اند، قائل به تکلیف عقلی هم نبوده اند و همه تکالیف را سمعی می دانسته اند. متکلمان شیعه و نیز در بین اهل سنّت، ماتُریدی و پیروان او، با تقسیم بندی تکالیف به عقلی و سمعی کم و بیش موافق بوده اند، اما متکلمان شیعه، همسخن با معتزلة بغداد، متذکر این موضوع نیز می شده اند که عقل به تن
هایی کفایت نمی کند و تکلیف متأخر از شرع است و عقل به سمع نیاز دارد. اشاعره و تکلیف ما لا یطاق. بحث تکلیف به کافر، با تبیینی که اشاعره از مسئله داشته اند (رجوع کنید به ادامه مقاله)، به بحث محوری و اساسی تکلیف مالایطاق ــ که به آن اشاره شد ــ می انجامیده و با آن پیوند داشته است. تکلیف مالایطاق هم شامل تکالیفی است که فرد از انجام دادن آن ها عاجز است و عادتاً ناممکن اند و هم تکالیفی که منطقاً و عقلاً ناممکن و غیرقابل انجام دادن اند. معتزله و شیعه، بر مبنای تصوری که از تکلیف و غرض از آن و مصلحت آدمی داشته اند و نیز باتوجه به نظری که در بارة عدل خدا داشته و همچنین باتوجه به نظریه حسن و قبح ذاتی که به آن قائل بوده اند، تکلیف مالایطاق را از جانب خدا محال می دانسته و تکلیف به کافر را از مصادیق تکلیف مالایطاق نمی دانسته اند. شیعیان نیز، چنان که در ابتدای مقاله و در بحث تفسیری ذکر شد، همین نظر را داشته اند. ماتریدی نیز در این زمینه با معتزله و شیعه هم عقیده بوده است. اما اشاعره، برای محدود نشدن اراده الاهی، این امر را جایز می دانسته اند؛ خدا هر چه بخواهد می کند و هر حکمی بخواهد می دهد و هر چه کند عین عدل است و افعال او
را با معیاری جز خود او نمی توان سنجید. همچنین اشاعره، بر مبنای نظریه کسب، قائل بوده اند که انسان در هر لحظه قدرت و استطاعت انجام دادن یک کار را دارد و عکس آن کار را نمی تواند انجام دهد. نتیجه این تصور این است که اگر کافری در لحظه ای خاص کاری انجام دهد، مثلاً کفر ورزد، در آن لحظه امکان انجام دادن عکس این کار را ندارد. از سوی دیگر می دانیم که خدا به کافر امر می کند ایمان بیاورد، که باتوجه به مطالب مذکور این تکلیف کردن به کافر است برای انجام دادن امری ناممکن. هرچند خود اشعری توضیح می دهد که این که شخص کافر است و در این لحظه امکان ایمان آوردن ندارد، نتیجة انتخاب آگاهانه کفر است، پس مسئله در اینجا تکلیف به تارک است و با تکلیف به عاجز متفاوت است. نکته دیگری که اشعری و پیروانش در توجیه تکلیف مالایطاق به آن استناد می جویند، مسئله علم سابق الاهی است؛ مثلاً اگر خداوند می داند که ابولهب ایمان نخواهد آورد و به او تکلیف کند که ایمان بیاورد، این کار تکلیف مالایطاق است. این در حالی است که معتزله این فرد را نیز قادر به ایمان آوردن و مأمور به آن می دانند. به نظر اشاعره، تکلیف مالایطاق قبیح نیست، بلکه به بیان آنها، دربارهٔ فعل
خدا اساساً نمی توان از حسن و قبح سخن گفت، حال آنکه به نظر معتزله و شیعه، این امر قبیح است و با عدل خدا نیز منافات دارد. آرای اشعری را در این زمینه مطابق آرای نجار دانسته اند. اشاعره بر مبنای آرای پیشگفته بر این باور بوده اند که بر خدا نیست که پس از تکلیف حتماً ثوابی بدهد، بلکه اگر بخواهد ثواب می دهد و اگر نخواهد نمی دهد، چرا که تکلیف تصرف در عبد و مملوک است. پیوند به بیرون. منبع مقاله: دانشنامه جهان اسلام
وِست اِند واچ () شرکت تولیدکنندهٔ انواع ساعت های مچی واقع در Leytron (سوئیس) است. این کمپانی در سال ۱۸۸۶ میلادی تأسیس شد و بیش از ۱۲۰ سال است که در این زمینه، به کسب و کار مشغول می باشد. این شرکت از سال ۱۸۸۶ میلادی مبادرت به تولید و پخش بیش از ۱۵ میلیون ساعت مچی، در سرتاسر جهان کرده است. برخی محصولات این شرکت در ایران به «وِستِن واچ» معروف بوده است. "وِست اِند" نام بخشی از مرکز شهر لندن است.