Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پرنس فریدریش کارل، فرمانده ارتش دوم گردید و در نبرد محاصره متز شرکت داشت. با پایان این جنگ تاریخی که منجر به تشکیل امپراتوری آلمان شد، گولتس با ارتقای مقام به درجه سروان، به سمت پروفسور مدرسه نظامی برگزیده شد و در بخش [مطالعات] تاریخ نظامیِ ستاد مشغول به کار شد. در این زمان بود که گولتس کتب «دربارهٔ عملیات های ارتش دوم تا محاصره متز» و «هفت روز در لومان» که هر دو در ۱۸۷۳ انتشار یافتند را نوشت. در سال ۱۸۷۴ وی افسر اول ستاد لشکر ششم شده و در این حال کتب «دربارهٔ عملیات های ارتش دوم در لوآر» و «لئون گامبتا و ارتش هایش» را به ترتیب در ۱۸۷۵ و ۱۸۷۷ منتشر ساخت. کتاب دومی در همان سال به زبان فرانسه ترجمه گشته و از سوی بسیاری از تاریخ نگاران به عنوان اصیل ترین اثر وی در زمینه ادبیات نظامی ارزیابی گردید. نگرانی گولتس این بود که به رغم پیروزی اولیهٔ سریعی که بر ارتش امپراتوری فرانسهٔ تحت هدایت ناپلئون سوم در نبرد سدان بدست آمد، چرا و چگونه جمهوری سوم فرانسه (حکومت جمهوری ای که در خلال جنگ، جانشین حکومت امپراتوریِ ناپلئون سوم شد. م) توانست [برخلاف حکومت امپراتوری] اراده عامه را برای یک جنگ مردمی بسیج کرده و جنگ را برای
چند ماه دیگر به درازا کشاند (محاصره پاریس، نبرد در لوآر و پارتیزان هایی که بیست درصد از توان ارتش پروس را کاستند). اشاره ضمنی این پرسش، این بود که دیگر انتظار یک پیروزی سریع بر فرانسه در جنگ آینده غیرواقع بینانه است. گولتس که تحسین و ستایشش از تلاش های لئون گامبتا در ایجاد ارتش های جدید پس از سپتامبر ۱۸۷۰(پس از محاصره سدان. م) در کتاب هایش دیده می شد، استدلال می نمود که اگر گامبتا ارتش های جدیدش را بهتر آموزش می داد، «جنگِ مردمیِ» فرانسویان می توانست موفقیت آمیز باشد. این ژنرال آلمانی معتقد بود که از هم اکنون عصر جدیدی از جنگ ها به وجود آمده است که آن را عصر «ملتِ مسلح» (به آلمانی:Das Volk in Waffen که نامِ معروف ترین کتابش نیز بود. م) نامید. اصطلاح «ملت مسلح» اشاره به این دارد که در این دورهٔ جدید، دولت می کوشد تمامی ملت و منابعش را برای جنگ بسیج نماید؛ چیزی که امروزه آن را «جنگ تمام عیار» می نامند. این طرز فکر وی را مورد بی مهری دولت نوپای امپراتوری آلمان قرار داده و او را به ماموریت های رزمی بازگرداندند اما مدتی چندان نگذشت که مجدداً به بخش تاریخ نظامی در ستاد بازگردانده شد. در ۱۸۷۸ به سمت استاد تاریخ نظام
ی در دانشگاه جنگ برلن برگزیده شد؛ جایی که مدت پنج سال را در آن ماند. در ۱۸۸۳ او کتاب "Das Volk in Waffen" را منتشر ساخت که فوراً در جرگهٔ کتب کلاسیک و استاندارد علوم نظامی درآمد و حتی نصب العین و راهنمای تئوریک ارتش آرژانتین قرار گرفت و در ۱۹۱۰ وی به عنوان رئیس هیئت نمایندگی دیپلماتیک در صدمین سالروز استقلال این کشور شرکت جست. در طول اقامتش در برلن، او مقالاتی بسیار برای جراید نظامی نوشت. ایده های ابتدایی وی در کتاب «لئون گامبتا و ارتش هایش» در کتاب «ملت مسلح» تعمیم داده شدند؛ به طوری که در این کتاب گفت: «عصر کابینه های جنگی به سر آمده است. اکنون دیگر ضعف یک نفر یا یک حزب که در راس امور قرار دارند، تعیین کننده سرنوشت جنگ نیست بلکه تضعیف ملتهای جنگنده تعیین کننده است.» به همین دلیل موفقیت در جنگ های آینده مستلزم این است که «ملت های بزرگِ متمدنِ امروزی، سازماندهی نظامی خود را به کمال برسانند.» در پایان، این نظامیِ نابغه تأکید دارد که جامعه لازم است در زمان صلح به حدی که تاکنون سابقه نداشته، میلیتاریزه شود و آنچه بایستی تعقیب شود «تحلیل کامل زندگی نظامی و مدنی است.» گولتس یک نظامی گرا، داروینیست اجتماعی و ناسیون
الیست افراطی بود که به جنگ به مثابه چیزی ضروری، خواستنی و اجتناب ناپذیر می نگریست. از دیدگاهِ سوسیال داروینیستیِ گولتس، اصلِ اساسیِ «بقای اصلح»، قابل تعمیم به روابط بین الملل نیز هست؛ به طوری که ملت های قوی محق هستند که ملت های ضعیف را «بدرند.». این فیلدمارشال که قتل عامِ دسته جمعیِ جنگ را "زیباترین [منظره] دنیاً می دانست، نوشت:"جنگ نوعی ابراز انرژی و شرافتی است که هر ملت دارد… صلح دائمی یعنی نیستیِ دائمی!" خدمت در عثمانی(1895_1883). بعد از شکست امپراتوری عثمانی در جنگ 1878_1877 با روسیه، سلطان عبدالحمید دوم از آلمان ها درخواست بازسازماندهی ارتش امپراتوری اسلامی اش را کرد تا بتوانند جلوی پیشروی روس ها را بگیرند. فون در گولتس به آنجا فرستاده شد و تا دوازده سال در آنجا ماند که در این مدت موضوعات و تجاربی برای نگارش کتب دستگیرش شدند. در این سال ها او دیدگاهی بس منفی نسبت به سلطان عبدالحمید داشت؛ به طوری که نوشت:"افندیِ استانبول که پدرش حقوق مفت می گرفته و به خاطر وفاداری اش[به سلطان عبدالحمید] از سوی او پاداش گرفته و از مرفه ترین زندگی ها برخوردار بوده [اما] اکنون به [اهمیت] نبرد برای بقا پی برده است؛ نمی تواند
فرمانده بزرگی باشد. تا زمانی که سلطان عبدالحمید و طبقه حاکمه فعلی در نقش سکاندار باقی باشند، ممکن نیست کسی از نجات ترکیه حرفی بزند." گولتس در آن امپراتوری اسلامی اصلاحاتی از جمله طولانی تر کردن دورهٔ آموزشی مدارس نظامی و افزودن واحدهای درسی جدید در دانشگاه جنگ برای دوره آموزشی ستاد را انجام داد. از 1883 تا 1895 وی کسانی را آموزش داد که "افسران عثمانیِ نسل گولتس" خوانده شدند و بسیاری از آنان بعدها در زندگی سیاسی و نظامی این امپراتوری، نقشی برجسته بازی کردند. گولتس که تکلم به ترکی روان را آموخته بود، استادی بس ستوده بود و از سوی بعضی ترکانی که وی را الهام بخش خود می دانستند، "پدر" خوانده می شد. آموزه هایش در دانشگاه جنگ_که می کوشید فلسفه"ملت مسلح" خود را در مغز دانشجویانش فرو کند_ از سوی مریدانش "موجب غرور و لذت" بودند. در نتیجه این ارتش عثمانی و نه ارتش آلمان بود که آموزه "ملت مسلح" را برای اولین بار به عنوان اساس فلسفه جنگی خود قرار داد. بعد از سالیانی چند وی لقب پاشا(که برای یک غیرمسلمان نادر بود) را دریافت داشته و در 1895 قبل از بازگشتش به وطن، وی را مشیر(معادل ترکی فیلدمارشال) نیز نامیدند. بهبودی های ارتش
ترکان که در اثر تلاش های این مرد پروسی حاصل شدند، قابل توجه بود. شایان ذکر است که در جنگ یونان و ترکیه (۱۸۹۷)، زمانی که ترکان تا نزدیک ترموپیل پیش رفته بودند، فقط تهدید نیکلای دوم روسیه مبنی بر حمله روس ها از سمت آناتولی شرقی در صورت ادامه پیشروی ترکان، سبب شد که امپراتوری اسلامی دست از جنگ کشیده و به حوالی ترموپیل قناعت نمایند. در بازگشت به آلمان در 1895 گولتس به درجه lieutenant-general(سه درجه پایین تر از فیلدمارشال.م) ارتقا یافته و فرمانده لشکر پنجم شد؛ در 1898 نیز فرماندهی سپاه های مهندسی و تاسیساتی و بازرسی مواضع دفاعی را بدو سپردند. در 1900 با یک درجه ارتقا به نشان ژنرال پیاده نظام (General of the Infantry.م) دست یافت و فرمانده سپاه ارتش یکم شد. گولتس پس از بازگشتش به آلمان در 1895 در تماس کامل با دانشجویان تُرک خود بود و پیشنهادهای خود را بدانان تقدیم می کرد. در 1899 در نامه ای به سرهنگ پِرتِف بیون، که از مریدانش بود، نوشت:"تمامی امید ترکیه قائم به جوانانش است. نسلی که شما بدان تعلق دارید، نسلی که می تواند ترکیه را حفظ کند، روزی به بالندگی اش خواهد رسید." گولتس همچنین احترامش نسبت به سربازان عادی ترک ر
ا ابراز می داشت و آنان را بسیار سرسخت، شجاع و مایل به رنج بردن بی آنکه لب به شکایت بگشایند، توصیف نموده بود. در مقابل برای جوانان آلمانی نه هیچ احترامی بلکه حس تحقیر داشت و آنان را "فاسد شده" به وسیله هندوئیسم، شهرنشینی، صنعت زدگی، موفقیت در کار و پول، لیبرالیسم و سوسیال دمکراسی میدانست؛ یعنی همان چیزهایی که نسل آیندهٔ آلمان را به طور فزاینده ای برای آزمایش جنگ نامناسب می کند. در مقالاتی که با عنوان"پرسش مقدونیه ای" در آغاز قرن بیستم در آلمان منتشر نمود، وی خود را کاملاً عثمانی گرا نشان داده و گفت که عثمانی ها هر حقی داشتند که در مقدونیه بمانند. در نامه هایش به مریدان ترک خود، اغلب آنان را به تجاوز به بلغارستان جهت تنبیه حکومت این کشور به خاطر حمایت هایش از سازمان های انقلابی داخلی مقدونیه تشویق مینمود. به عنوان یک آنگلوفوب(انگلیسی ستیز.م) معتقد بود که جنگ بزرگ قرن بیستم که در راه است، به طور اجتناب ناپذیری یک جنگ آنگلو_ژرمن بر سر تسلط بر جهان خواهد بود. گولتس فرض را بر این گذاشت که جهان بیش از آن کوچک است که به اشتراک ژرمن ها و انگلیسیان در آید و یکی از این دو مجبور خواهد شد کنار برود. در بدو سال 1899 در نام
ه ای که به مریدان ترک خود نوشت، از آنان خواست شروع به آماده سازی طرح هایی برای تجاوز به مصر جهت اشغال کانال سوئز و نیز جهت تجاوز به ایران به عنوان پیش درآمدی بر حمله به هند [به عنوان قلب امپراتوری مستعمراتی بریتانیا] نمایند. گولتس همچنین باورمند بود که عصر سلطه اروپاییان در قرن بیستم به سر خواهد آمد و قدرت های جدیدی همچون ایالات متحده، ژاپن و درنهایت چین جای آنان را خواهند گرفت. این فیلدمارشال نویسنده همچنین بس تحت تاثیر پیروزی ژاپن در جنگ روسیه و ژاپن قرار گرفته بود و به این حادثه به منزلهٔ تاییدی بر صحت نظریه اش مبنی بر اینکه در یک جنگ، نهایتاً ارادهٔ معطوف به پیروز شدن است که تفاوت را رغم میزند و طرفی که ارادهٔ پیروزی اش قوی تر است، همیشه غلبه میابد، نگریست. در تقابل با تبلیغات نژادگرایانهٔ ضد آسیایی "خطر زرد" که حکومت آلمان نیز از دامن زنندگان به این خطر موهومی بود، گولتس احترامی برای مردم آسیایی قائل بوده است و در 1905 به پِترِف نوشت:"شرق در حال بیدار شدن است؛ هنگامی که بیدار شد دیگر دوباره به خواب نخواهد رفت." با تاکید بر اینکه اینها نظریات شخصی گولتس و نه نظریات حکومت آلمان بودند، او حدس میزد که در آین
ده جنگی بین "نژاد زرد رنگ" ژاپنی، چینی و مغولی در برابر قدرتهای "آنگلو_ساکسن" بریتانیا و ایالات متحده به وقوع خواهد پیوست و استدلال کرد که نه آلمان و نه امپراتوری عثمانی نخواهند توانست نسبت به این جنگ بی تفاوت بمانند و لازم است که آلمان یاد بگیرد"مردمانِ در حال ظهورِ آسیای شرقی" را درک نماید. گولتس نامه اش به پِترِف را چنین به پایان میرساند:"از آنجا که ما در آینده خیلی بیشتر در شرق مشارکت خواهیم کرد، معقولانه خواهد بود که قدرت استثنایی ای که در طبع مردمان شرقی به ودیعت نهاده شده است را درک نماییم." در 1908 وی درجه ژنرال_سرهنگ(به آلمانی:"Generaloberst) که تنها یک درجه از فیلدمارشال پایین تر بود را دریافت داشت. گولتس با رویی گشاده به انقلاب ترکان جوان در 1908 نگریست؛ البته اگر بدانیم که اکثر ترکانی که این انقلاب ترقی خواهانه را هدایت نمودند، خود از کسانی بودند که گولتس شخصاً آموزششان داده بود تعجبی نخواهیم کرد. گولتس در مورد این انقلابِ از بالا نوشت:"انقلاب شکوهمند 1908 کار ترکان جوان و مخصوصاً افسران جوان است. بسیاری از آنان در سن 30 و یا حتی جوان تر بودند. اینان ناجی سرزمین پدری شان بودند." در واکنش به این مق
الهٔ تحسین آمیز گولتس نسبت به انقلاب 1908، یکی از اعضای کمیته اتحاد و ترقی(کمیته ای که زمینه های بنیادی این انقلابِ از بالا را فراهم نمود.م) به نام ماژور علی فواد نوشت:"مقالهٔ مکتوبِ آقای شریفِ ما بایستی کراراً توسط همه سربازانمان از فیلدمارشال گرفته تا ستوان مطالعه شود...این[نامه] همیشه باید خوانده شود...و باید نصب العین و راهنمای تمامی تلاش ها و ابتکارات مان قرار گیرد...من به شما اطمینان میدهم، ای آقای شریف ما...که ما باید یکسره به نصیحت شما چسبیده و بایستی آن را رهنمای خود قرار دهیم." گولتس در پاسخ نوشت که از ابراز محبت دوستان قدیمی اش بسیار" سرخوش شده و بازهم خوشحال تر خواهد شد اگر که نصایحش را به آنان ارائه دهد. در مقاله ای به تاریخ 24 ژوئیه 1908 گولتس این اتهامِ معمول در غرب را که صاحب منصبان عثمانی به جمعیت مسیحی مقدونیه ظلم نموده و درحال ارتکاب سوء استفاده سیستماتیک از حقوق بشراند، انکار نموده و نوشت:"برعکس، آنچه غربیان در مورد حکومت ترک مینویسند، صادق نیست. بسیاری از اوقات، موضوع این است که یونانیان، بلغارها و صرب هایی که کارنامه دهشتناکی به خاطر ناسیونالیسم [افراطی]شان دارند، از ترکان درخواست حفاظت
میکنند. آنها خود آگاهند که ترکان سرشار از سخاوت و شفقت اند فراموش کرده و میبخشند؛ دل رحمی نسبت به ضعیف بخشی از رسوم ملی شان بوده که بدان فخر میکنند." گولتس همچنین اتهام سوء استفاده گسترده از حقوق بشر در برابر مسیحیان را رد نموده، نوشت:"اکنون سیستم عثمانی بسا بهتر از آنی است که تصور میشود. حکام عثمانیِ آنجا، چه ژنرال ها و چه کارمندان غیرنظامی، مردانی جوان و سالم و دانش آموخته هستند. اگر به حال خود رها باشند، کاملاً به خوبی میتوانند از صلح پاسداری کنند." در هر حال فیلدمارشال پروسی به اروپاییان نوشت:"در مورد صاحبان اصلیِ کشور[عثمانی] هرگز چیزی به فکر راه ندهید؛ ترکان کسانی اند که در مقدونیه اکثریت ایجاد کرده اند...افسران ستاد عثمانی از 1887 تحت نظر من نقشه های بالکانِ عثمانی را تهیه نموده و [در آن] تعداد زیادی روستای ترکی دیده ایم که در هیچ نقشه دیگری از جمله نقشه های اسلاو و یونانی دیده نمی شود.(مراد وی این است که برتری عددی جمعیت ترک در بالکان نسبت به جمعیت اسلاوی و یونانی اش را اثبات کند.م) در یک کلمه ترکان حق قانونی بزرگی برای حضور در مقدونیه دارند." گولتس شاگردانش در کمیته اتحاد و ترقی را نصیحت کرد که:"قوی
باشید چراکه مورد بیعدالتی قرار نخواهید گرفت." در 1910 گولتس، پِرتِف را پند داد که یک سازمان فرا_نظامی جوانان را سازمان دهد تا "روح میهن پرستی و سربازی گری را در جوانان بدمد، آنان را از لذت به شهرت و کبر ترکیه سرشار کرده و همزمان به آنها آموزش سلامتی بدنی داده تا برای حرفهٔ نظامی آماده شوند." این نظامی کهنه کار سپس نوشت که هدف از آموزش جوانان باید "شکل دادن به روحیهٔ میهن پرستی و عشق به سرزمین پدری، تقوای سربازانه و نیرومند ساختن جسم برای آماده سازی تکنیکیِ نسلِ درحال رشد باشد." در پی مانور های نظامی ارتش امپراتوری آلمان در 1911 وی به درجه فیلدمارشال(به آلمانی:"Generalfeldmarschall) ارتقای مقام یافته و بازنشسته گردید. در همین سال، وی یک سازمان مادر به نام "انجمن آلمان جوان" را برای حمایت مالی و هویتی سازمان های راستگرای آلمانی بنا نهاد." بازگشت به خدمت: جنگ اول جهانی. خدمت در آلمان(1915_1914). با وقوع جنگ جهانی اول در 1914 وی به خدمت فراخوانده شد و به عنوان حاکم نظامی بلژیک منصوب گشت. در این سمت وی بیرحمانه با مقاومت بلژیکیان در برابر اشغال آلمان ها_به خصوص بواسطه تک تیرانداز هایشان و نیز ایجاد اختلال در سیستم
ریلی و خطوط تلگراف_برخورد کرد.(بلژیکیان پس از اشغال میهنشان توسط ژرمن ها، جهت تاخیر در پیشروی آلمان ها به سوی فرانسه به اقدامات خرابکارانه ای از جمله تخریب خطوط ریلی و تلگرافی و حتی بازکردن سدهایشان و برخی عملیاتهای چریکی اقدام می کردند.م) چنان که مارتین گیلبرت می نویسد، در بدو سپتامبر 1914، وی که تازه به این سمت منصوب شده بود اعلام کرد:"این از ضرورت های حیاتی جنگ است که اقدامات دشمنان را تنبیه کنیم؛ این کار نه تنها گناهکاران را در بر دارد، بلکه بی گناهان را هم شامل میشود." در پنجم اکتبر، وی حتی در این تصمیمش راسخ تر نیز گردید زمانی که فرمان داد:"در آینده، روستاهایی که در مجاورت خطوط راه آهن و تلگرافِ تخریب شده هستند، بدون هیچگونه شفقتی مجازات خواهند شد(چه آنها مسئول این تخریب ها باشند و یا نباشند). با این رویکرد، گروگان های جنگی به تمامی روستاهایی که در مجاورت راه آهن قرار داشته و در خطر حملات خرابکارانه چریک های بلژیکی هستند، برده شده و به محض اولین تقلا برای تخریب خطوط ریلی، تلگرافی یا تلفنی، آنها(گروگان ها.م) درجا کشته خواهند شد." در خدمت عثمانی(1916_1915). به زودی فیلدمارشال پروسی سِمت حکمران نظامی بلژی
ک را ترک گفته تا دستیار نظامی سلطان محمد پنجم که اساساً تنها به اسم فرمانروا بود، گردد. گولتس رابطه دوستانه ای با رئیس هیئت اعزامی آلمان به عثمانی یعنی اتو لیمان فون ساندرز نداشته و خودش هم مورد پسند مقتدرترین فرد عثمانی یعنی انور پاشا نبود. به رغم تنفر متقابل این دو، در اواسط اکتبر 1915 در اثر پیشروی نیروهای انگلیسی تحت فرماندهی چارلز تاونشند به سوی بغداد، انور پاشا گولتس را به فرماندهی ارتش ششم منصوب داشت. بارون فون درگولتس در نبرد تیسپون(تیسفون) فرمانده بود که البته با نتیجه تساوی به پایان رسید چراکه هر دو طرف عقب نشینی نمودند. اما با عقب نشینی انگلیسیان، گولتس ارتش خود را چرخانده و آنان را تا رودخانه تعقیب نمود. وقتی تاونشند در کوت توقف نمود، گولتس به محاصره ارتش وی دست زد. مشابه لژیون های ژولیوس سزار در نبرد آلیزیا، ارتش ششم ترکان تحت رهبری خلیل پاشا مجبور بود تلاش های جانانه انگلیسیان برای شکستن محاصره را خنثی کند. به رغم تمامی تلاش های بریتانیا و سربازان هندی اش که با سه حمله مختلف کوشیدند محاصره را بشکنند، هر سه تلاش با مجموع 23000 نفر تلفات به شکست انجامیده و از سوی یک تاریخ نگار به عنوان"بدترین شکست
متفقین در جنگ اول جهانی" لقب یافت. نسل کشی ارامنه. در طول حمله سال 1915 روس ها به آناتولی شرقی، افسران آلمانی، تبعید جمعیت های محلی ارمنی در آناتولی شرقی را در زمانی که پیشروی روس ها شورش را در این منطقه برانگیخته بود، توصیه نمودند. زمانی که انور پاشا دستور تبعید گسترده ارمنیان را به گولتس نشان داد، وی با آن به عنوان یک ضرورت نظامی موافقت نمود. به گفته یک تاریخ نگار، اقدامات بعدی گولتس در توقف این تبعیدها نشان میدهد که بعید است وی اهمیت بزرگتری که [مخالفت خود] در پی داشت، را درک کرده باشد.(احتمالاً منظورش این است که همین مخالفت منجر به مرگ مشکوک وی گردید.م) در دسامبر 1915 گولتس مستقیماً میانجی گری نموده و تهدید نمود که اگر تبعیدها متوقف نشوند، وی استعفایش را تقدیم میکند. این خود نشانی از اهمیتی بود که این مرد پروسی در آن کشور داشت چرا که به عنوان یک افسر نظامی خارجی توانسته بود، هرچند اندک، بر سیاست داخلی اعمال نفوذ نماید. هرچه که باشد، وی موفق شده بود تاثیری ولو موقت بر عدم اجرای حکم تبعید، آن هم فقط در ناحیه بین النهرین بگذارد. مرگ. گولتس در 19 آوریل 1916 تنها دو هفته پیش از تسلیم انگلیسی ها در پی محاصره ک
وت، در بغداد درگذشت. دلیل رسمی که برای مرگ این پروسی کهنه کار اعلام شد، ابتلا به بیماری تیفوس بود، اما چنان که شایعات نقل کرده اند، وی مسموم شده بود. با توجه به وصیت نامه اش وی را در محوطه کنسولگری آلمان در استانبول مشرف به تنگه بسفر مدفون ساختند. به عنوان نویسنده. از دهه 1870 تا جنگ اول جهانی، آثار بارون فون درگولتس در سطح وسیعتری نسبت به کارل فون کلاوزویتس توسط رهبران نظامی انگلیسی و آمریکایی مورد توجه قرار گرفتند. افزون بر رسائل و مقالاتی که برای جراید نظامی می نوشت، کتب زیر را نیز منتشر ساخت: منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Colmar_Freiherr_von_der_Goltz ویکی پدیای انگلیسی
ژو جیپینگ (به چینی ساده شده: 周吉平) (زاده ۱۹۵۲) کارآفرین و مدیر ارشد اجرایی چینی است، که اکنون به عنوان مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره شرکت ملی نفت چین فعالیت می نماید.
لئوپولد، دوک اعظم بادن (؛ زاده درگذشته ) یک نجیب زادگی اهل آلمان بود.
هانس فریتس شول (؛ زاده – درگذشته ) از اعضای بنیانگذار جنبش رز سفید در دوران آلمان نازی بود. او همراه با خواهرش سوفی شول، توسط نازی ها در زندان اشتادلهایم مونیخ اعدام شد. زندگی نامه. هانس شول در شهر کریلزهایم در ایالت بادن-وورتمبرگ در آلمان متولد شد. پدرش رابرت شول، بعدها شهردار فورشتنبورگ شد. هانس دومین فرزند از شش کودک خانواده بود. در سال ۱۹۳۳، او به حزب جوانان هیتلر ملحق شد، اما هنگامی که متوجه ماهیت آن شد، به سرعت از آن خارج شد. او ابتدا به لوتریانیسم گرایش پیدا کرد.
دیو فرانکو (زاده ۱۲ ژوئن ۱۹۸۵) بازیگر آمریکایی است. او برادر کوچکتر جیمز فرانکو (بازیگر و فیلمنامه نویس) است. ازجمله فیلم های معروف که او در آن بازی کرده می توان به "اکنون مرا می بینی" و "خیلی بد" و "خیابان جامپ شماره ۲۱" و "همسایه ها،" شش زیرزمینی و با هم اشاره کرد.
کارل فریدریش (؛ زاده درگذشته ) یک نجیب زادهٔ اهل آلمان بود.
هورست زیندرمان (آلمانی: Horst Sindermann؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست مدار کمونیست اهل آلمان بود.
آرتور تسیمرمان (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست مدار آلمانی بود.
یوآخیم سوم، فریدریش (؛ زاده درگذشته ) مارگراف و انتخابگر براندنبورگ از دودمان هوهن تسولرن بود.
یوهان نیکلاوس فُرکِل (زادهٔ – درگذشتهٔ ) آهنگساز دورهٔ کلاسیک، موسیقی شناس، و نظریه پرداز موسیقی اهل آلمان بود.
رولف اشتوملن (؛ زاده درگذشته ) یک اتوموبیل ران فرمول ۱ اهل آلمان بود.
کریستینا بارویس (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل آلمان است.
تاتیانا ماریا (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل آلمان است.
هوگو مونستربرگ (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) یک دانشمند در زمینه روان شناسی اهل آلمان بود.
الکساندرای زاکسه-آلتنبورگ (؛ زاده درگذشته ) یک نجیب زاده اهل آلمان و همسر دوک بزرگ کنستانتین نیکولایویچ پسر دوم نیکلای یکم روسیه بود.
گونتر اتینگر (؛ زاده ) یک سیاست مدار اهل آلمان است.
ارل رون ۳ یک قایق باستانی رومی است که در سال ۲۰۱۱ میلادی از رودخانه رون در شهر ارل فرانسه از آب بیرون کشیده شد. این قایق ۱۰۲ فوت (حدود ۳۱ متر) طول دارد و به وسیله رومیان در سده اول میلادی و به منظور تجارت در مسیرهای رودخانه ای ساخته شده بود. این کشتی کوچک به شکلی سالم و پس از حدود دو هزار سال سکونت در گل و لای کشف گردید. ارل رون ۳ در پاییز ۲۰۱۳ میلادی در یک موزه باستانی و محلی در ارل به نمایش عموم در آمد. یک مجسمه مرمری الهه نپتون (اسطوره رومی به معنای خدای دریا) نیز در قایق کشف گردید. برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر از این قایق که باستان شناسان آن را ارل رون ۳ نامگذاری کردند، لازم بود که آنان گنجینه های با ارزش موجود در قایق را بیرون بکشند. یک خمره بزرگ و صدها آمفورای رسی بخشی از این کشفیات بود. باستان شناسان همچنین پس از حفاری، یک پارچ سرامیکی به شکل یک سگ، یک شمشیر آهنی، یک چاقوی دسته استخوانی، یک سنجاق آرایشی با سر تزئین شده از جنس استخوان و به شکل یک زن را نیز کشف کردند.
بوستو (به ایتالیایی: Busseto) شهری در ایتالیا است که در استان پارما واقع شده است. بوستو در نزدیکی محل تولد جوزپه وردی، روستای رونکوله، قرار دارد. وردی در سال ۱۸۲۴ و برای تحصیل به بوستو آمد. او سال ها در نزدیکی بوستو و در خانهٔ خود، سانتاگاتا زندگی کرد. وردی در سانتاگاتا کشاورزی و دامداری می کرد و اسب های نژاده پرورش می داد. سانتاگاتا جایی بود که او با قوهٔ خیالش برخی از مشهورترین اپراهای خود را آفرید. ویژگی ها. بوستو ۷۶ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۰۴۳ نفر جمعیت دارد.
فین هادسون شخصیتی خیالی که در سریال موزیکال-کمدی-درام "گلی" شبکه رسانه ای فاکس بازیکن تیم فوتبال امریکایی دبیرستان بوده که بعدها وارد کلوپ شادی همان دبیرستان نیز می شود.به دلیل مرگ کوریمونتینه نقش بعد از فصل ۴ خالی ماند. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Finn_Hudson
خمره به کوزه های رسی بزرگ گفته می شود که بیشتر برای تهیه و نگهداری شراب یا سرکه و در گذشته ذخیره مواد غذایی مورد استفاده قرار می گیرد. در تمدن های باستانی مثل تمدن سیلک کاشان از خمره برای تدفین مردگان استفاده می شد.
بورجیونال یک آلدهید معطر مورد استفاده در عطر می باشد. در دمای اتاق یک مایع زرد کم رنگ می باشد. اگر بلعیده شود ممکن است باعث ایجاد حساسیت پوستی شود و تماس با ان حساسیت ایجاد کند. به عنوان یک جاذب شیمیایی برای جذب اسپرم انسان می باشد. به تازگی در شرایط آزمایشگاهی مشخص شده که بورجیونال یک جاذب شیمیایی برای اسپرم انسان است.با فعال شدن گیرنده بویایی به نام OR1D2 که منابع. 1. Peter Olsson and Matthias Laska (2010). "Human Male Superiority in Olfactory Sensitivity to the Sperm Attractant Odorant Bourgeonal". Chemical Senses 35 http://en.wikipedia.org/wiki/PubMed_Identifier#PubMed_identifier http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20378596 2.Spehr, M.; Gisselmann, G; Poplawski, A; Riffell, JA; Wetzel, CH; Zimmer, RK; Hatt, H (2003). "Identification of a Testicular Odorant Receptor Mediating Human Sperm Chemotaxis". Science 299 (5615): 2054–8. http://en.wikipedia.org/wiki/PubMed_Identifier#PubMed_identifier http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12663925
واکنش جانشینی هسته دوستی یا واکنش جانشینی نوکلئوفیلی یکی از گروه های واکنش ها در شیمی معدنی و آلی است که در آن نوکلئوفیل که دارای بار منفی است با گروه ترک کننده که بار منفی یا بار منفی جزئی دارد جایگزین می گردد. سازوکارها. شیمی آلی. در شیمی آلی سه سازوکار (مکانیسم) با اهمیت برای این دسته از واکنش ها موجود است: شیمی معدنی. در شیمی معدنی یک سازوکار برای این دسته از واکنش ها موجود است: شیمی آلی فلزی. در شیمی آلی فلزی یک سازوکار برای این دسته از واکنش ها موجود است:
مؤسسه تورچ وود ("معمولاً به عنوان تورچ وود") شناخته می شود یک سازمان مخفی در سریال دکتر هو است. این سازمان توسط ملکه ویکتوریا در سال ۱۸۷۹ بعد از قسمت "چنگ و دندان" تشکیل شد.
اربابان زمان یک تمدن فرازمینی باستانی از گونه های انسان نماست که سیاره مادر آن ها گالفیری می باشد.آن ها قدرت تجدید حیات و دیدن خط زمانی را دارند و نامیرا هستند.
در سریال علمی-تخیلی دکتر هو تونل زمان (گاهی اوقات گرداب فضا-زمان نامیده می شود) راهی است که تاردیس و دستگاه منبلترس که توسط کاپیتان جک هارکنس و ریور سانگ استفاده می شد می توانستند از آن در زمان و فضا حرکت و کنند و بیشتر به کرمچاله شبیه است.
تجدید حیات یکی از توانایی های بیولوژیکی اربابان زمان در سریال دکتر هو است. این فرایند به اربابان زمان که پیر شده اند یا زخمی مرگبار دارند دستخوش تغییر و تحولی فیزیکی شوند و شخصیت خود را تا حدودی تغییر دهند. هر ارباب زمان به طور معمول تا 12 بار میتواند این کار را انجام دهد.
پیچ گوشتی صوتی یکی از ابزارهای تخیلی سریال دکتر هو و مشتقاتش است. این یک ابزار چند منظوره است که توسط دکتر استفاده می شود.
دیافونم یا دیافون در زبان شناسی به یک واحد مجرد آواشناسی گفته می شود که به واریته های مختلف شیوه ادای یک یا چند آوا در یک کلمه بر مبنای لهجه های مختلف می پردازد.
خاندا ، شمشیر دو لبهٔ مستقیمی است که در آسیای جنوبی بکار می رود و معمولاً به عنوان نمادی مذهبی در هنرهایی که تاریخ هند را نمایش می دهند بکار رفته است. این شمشیر برای برخی به عنوان نماد شیوا مورد احترام است. این شمشیر در هنرهای رزمی راجپوت ها، سیک ها، مارات ها، اوریسان ها و دیگران بکار می رود. نام اصلی این واژه در سانسکریت، khaḍga یا khaṅga است که ریشه "خاند" به معنی "شکستن، تقسیم کردن، بریدن و نابود کردن" است. از واژه آسی در ریگ ودا برای نامیدن شمشیرهای اولیه در هند یا خنجرها و چاقوهای مقدس استفاده شده است. ویژگی ها. تیغه آن از دسته به سمت نوک شمشیر (که معمولاً کند است) پهن تر می شود. یکی از دو تیغه را معمولاً با صفحه های مقاوم تقویت می کنند که به وزن تیغه پایین رونده و برش بهتر آن کمک می کند. انتهای دسته معمولاً دایره ای و تخت است و میخی از آن بیرون زده است که از آن نیز می توان در ضربه زدن به حریف استفاده کرد. راجپوت ها در هنگام نبرد معمولاً با هر دو دست خاندا را می چرخانند و در هنگام محاصره توسط تعداد زیادی از حریفان از این کار برای نبرد آخر و مرگ شرافتمندانه استفاده می کردند.
دیگ و تیغ و فتح ، شعاری در دین سیک است که بر مسئولیت های دوگانه خالسا در تهیه غذا و محافظت تاکید می کند. دیگ، نشانِ لنگر (پخش رایگان غذا به عنوان خیریه) و تیغ، نشانِ روحیه سلحشوری خالسا است. نماد خاندا بیان تصویری این شعار است. سلحشور سیک، بندا سینگ بهادر این شعار را بر پرچم خود نوشته بود و سردار جسا سینگ آهلووالیا پس از سرکوب حملات افغان های مهاجم در سال ۱۷۶۵ میلادی، این شعار را بر سکه هایش ضرب کرد که شامل جمله «Deg-o-Tegh-o-Fateh Nusrat-i-bedirang, Yaft az Nanak Guru Gobind Singh» (دیگ و تیغ و فتح، و پشتیبانی بی دریغ گورو نانک بدست آمد.) بود. سرداران "سیک میسالدار" بعدها از این جمله در سکه هایشان استفاده کردند. این جمله در سرود ملی ایالت پاتیالا در دوره کنفدراسیون سیک استفاده شده بود که تا سال ۱۹۴۸ در تمام ایالت های سیک بکار می رفت. خان سینگ نابا نیز از این شعار در کتاب خود با نام "ماهان کوش" نام برده است. (صفحه ۱۱۶۵ در ویرایش سال ۱۹۹۹)