Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ای بی سیم دریایی روسیه را برای اولین بار در تاریخ برای بسیج ناوگان فرستاد. توسعه در جنگ جهانی اول. در طول جنگ جهانی اول، روش جدیدی از سیگنال های هوشمند به بلوغ رسید. عدم صحیح محافظت از ارتباطات آن، ارتش روسیه را در پیشبرد اهداف خود در اوایل جنگ جهانی اول به خطر انداخت و منجر به شکست فاجعه بار وی توسط لودندورف و هیدنبورگ در نبرد تاننبرگ شد. در سال ۱۹۱۸، کارکنان رهگیری فرانسوی پیامی را که در رمز جدید ADFGVX نوشته شده بود، توسط ژرژ پینوین کپی رایت شد. این به هلیل متحدان هشدار داد که بهار جنگ ۱۹۱۸ آلمان است. انگلیس به طور خاص تخصص زیادی در زمینه تازه ای از سیگنال های هوشمند و کدبندی را ایجاد کرد. در اعلام جنگ، بریتانیا تمام کابل های زیرین آلمان را قطع کرد. این باعث شد که آلمانی ها از یک خط تلگراف که از طریق شبکه بریتانیا متصل می شد استفاده کنند و از طریق رادیویی که انگلیس می توانست از آن استفاده کند، استفاده می شد. سرنشین آدمیرال هنری الیور سر آلفرد ایوینگ را برای ایجاد خدمات نگهداری و تفسیر در دریای مدیترانه منصوب کرد. اتاق ۴۰. یک سرویس ردیابی به نام "Y" خدمات همراه با ایستگاه های پست و ایستگاه مارکونی به سرعت ب
ه نقطه ای رسید که انگلیس می توانست تقریباً تمام پیام های رسمی آلمان را از بین ببرد. ناوگان آلمان هر روز عادت کرده بود که موقعیت دقیق هر کشتی را بی سیم کند و گزارش ها موقعیت مکانی منظم را در هنگام دریابند. این امکان وجود دارد که یک تصویر دقیق از عملیات عادی ناوگان دریای بالادست ایجاد کنیم تا بتوانیم مسیرهایی را انتخاب کنیم که در آن ها مأموریت های مین های دفاعی قرار داده شده است و در آن کافی است که کشتی ها به کار خود ادامه دهند. هر گاه تغییری در الگوی طبیعی دیده شد، بلافاصله نشان داد که برخی عملیات در حال انجام است و هشدار می تواند داده شود. اطلاعات دقیق در مورد حرکات زیردریایی نیز موجود بود. استفاده از تجهیزات دریافت رادیویی برای مشخص کردن موقعیت فرستنده نیز در طول جنگ توسعه یافت. کاپیتان H.J. دور کار برای مارکونی، شروع به انجام آزمایش ها با جهت یافتن تجهیزات رادیویی برای ارتش در فرانسه در سال ۱۹۱۵. تا ماه مه ۱۹۱۵، دریانوردی قادر به ردیابی زیردریایی های آلمانی زیر دریایی دریای شمال بود. بعضی از این ایستگاه ها نیز به عنوان ایستگاه "Y" برای جمع آوری پیام های آلمان عمل کردند اما بخش جدیدی در اتاق ۴۰ برای تعیین مو
قعیت کشتی ها از گزارش های هدایت شده ساخته شد. اتاق ۴۰ نقش مهمی را در چندین فعالیت دریایی در طول جنگ ایفا کرد، به ویژه در کشف مهمات آلمانی در دریای شمال. نبرد "Dogger Bank" به علت وقفه هایی که به نیروی دریایی اجازه داد کشتی های خود را در جای مناسب قرار داده بود، به دلیل کمبود نقاط به دست آمد. این نقش حیاتی در جنگ های بعدی دریایی، از جمله در جنگ Jutland، به عنوان ناوگان بریتانیا فرستاده شده بود برای ربوده شدن آن ها بازی کرد. قابلیت دستیابی جهت دستیابی به مکان و مکان کشتی های آلمانی، زیردریایی ها و Zeppelinsها. این سیستم بسیار موفق بود که تا پایان جنگ، بیش از ۸۰ میلیون کلمه، شامل کلیه انتقال بی سیم آلمانی در طول جنگ بود توسط اپراتورهای ایستگاه های Y و رمزگشایی شده است. با این حال موفقیت شگفت آور آن در تفکیک Zimmermann Telegram بود، یک تلگراف از اداره امور خارجه آلمان که از طریق واشینگتن به سفیر حسینریش فون اکتاد در مکزیک فرستاده شد. تحکیم پس از جنگ. با توجه به اهمیت بازپرداخت و رمزگشایی که به طور محکم توسط تجربه جنگی ایجاد شده است، کشورهای آژانس دائمی اختصاص یافته به این وظیفه در دوره بین جنگی ایجاد کرده اند. در
سال ۱۹۱۹، کمیته خدمات راداری کابینه بریتانیا، که توسط لرد کرزن اداره شد، توصیه کرد که یک آژانس کپی رایت صلح ایجاد شود. مؤسسه دولتی و مدارس سایف (GC &amp; CS) اولین آژانس فشرده سازی زمان صلح بود که مسئولیت عمومی «به منظور حفاظت از کدها و سیفرهای مورد استفاده در تمام ادارات دولتی و کمک به آنها در ارائه خدمات» توصیه می شود، دستورالعمل های مخفی برای مطالعه روش های ارتباطات cypher استفاده شده توسط قدرت های خارجی. [9] GC &amp; CS رسماً در تاریخ ۱ نوامبر ۱۹۱۹ تشکیل شد و نخستین رمزگشایی آن را در ۱۹ اکتبر تولید کرد. تا سال ۱۹۴۰، GC &amp; CS بر روی کدهای دیپلماتیک و رمزهای ۲۶ کشور کار می کرد و با بیش از ۱۵۰ رمزنگاری دیپلماتیک مواجه می شد. اداره Cipher آمریکا در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد و موفقیتی در کنفرانس نیروهای واشینگتن در سال ۱۹۲۱ به دست آورد. وزیر جنگ Henry L. Stimson دفتر US Cipher را در سال ۱۹۲۹ با کلمات «آقایان نامه های یکدیگر را خواند» را بست. در جنگ جهانی دوم. استفاده از SIGINT در طول جنگ جهانی دوم پیامدهای بیشتری داشت. تلاش مشترک تلافیجویان و کریپتالیز برای تمام نیروهای بریتانیایی در جنگ جهانی دوم تحت نام کد "Ultr
a" تحت مدیریت کد دولتی و مدرسه Cypher در بلچلی پارک بود. تقریباً مورد استفاده قرار می گیرد، رمزهای آلمانی Enigma و Lorenz باید عملاً ناپیوسته باشند، اما نقص در رویه های رمزنگاری آلمانی و رعایت ضوابط در میان کارکنان که آن ها را انجام می دهند، آسیب پذیری های ایجاد شده را ایجاد می کند که حملات بلچلی امکان پذیر است. کار Bletchley برای شکست دادن قایقهای U در نبرد آتلانتیک و پیروزی های دریایی بریتانیا در نبرد کیپ ماتان و نبرد کیپ شمالی ضروری بود. در سال ۱۹۴۱، Ultra یک اثر قدرتمند در مبارزات بیابان آفریقای شمالی در برابر نیروهای آلمانی تحت ژنرال اروین رمل اعمال کرد. ژنرال سر کلد آخینکل نوشت که آیا آن را برای Ultra نیست، "رومل قطعاً به قاهره منتقل شد." "رمزگشایی" فوق العاده "برجسته در داستان عملیات سالام، مأموریت لس الله آلماسی در بیابان خطوط متفقین در سال ۱۹۴۲ برجسته بود. قبل از فرود نرماندی در روز D در ماه ژوئن ۱۹۴۴، متحدان آگاهان را از مکانهای مختلف هر دو جزیره پنجاه و هشت تقسیمات غربی در غرب دانستند. گزارش شده است وینستون چرچیل به پادشاه جورج VI گفته است: "این به لطف سلاح مخفی ژنرال Menzies، به استفاده از تمام جب
هه ها، که ما جنگ را برنده شد!" فرمانده عالیرتبه، دوایت دی. آیزنهاور، در پایان جنگ، Ultra Ultra را به عنوان "قاطع" برای پیروزی متفقین توصیف کرد. مورخ رسمی اطلاعات انگلیس در جنگ جهانی دوم، سر هری هیگزلی، استدلال کرد که Ultra کوتاهی از جنگ "نه کمتر از دو سال و احتمالاً چهار سال"؛ و در غیاب فوق العاده، مشخص نیست که جنگ چگونه تمام شد. تعاریف فنی. وزارت دفاع ایالات متحده اصطلاح «اطلاعات سیگنال» را به عنوان: ۱- با این وجود، یک دسته از اطلاعات که شامل هر دو یا جداگانه یا ترکیبی از همهٔ اطلاعات ارتباطی (COMINT)، هوش الکترونیکی (ELINT) و ابزارهای هوشمند سیگنال خارجی است. ۲- اطلاعات برگرفته از سیگنال های مخابراتی، الکترونیکی و خارجی است. [۱۵] SIGINT دارای یک رشته گسترده ای است. دو بخش عمده آن هوش ارتباطی (COMINT) و هوش الکترونیکی (ELINT) است. هدف گذاری. یک سیستم مجموعه باید بداند که یک سیگنال خاص را جستجو می کند. «سیستم»، در این زمینه، دارای چندین تفاوت است. هدف گیری یک خروجی فرایند توسعه نیازهای مجموعه است: ۱. نیاز به اطلاعات در تخصیص منابع اطلاعاتی در نظر گرفته شده است. در وزارت دفاع، این الزامات جمع آوری عناصر ضروری
اطلاعات و سایر اطلاعات مربوط به اطلاعات یک فرمانده یا یک سازمان را برآورده می کند. ۲. یک نیاز هوشمند مبتنی بر اعتبار در مقابل تخصیص مناسب منابع اطلاعاتی (به عنوان یک الزام) برای تحقق بخشیدن به عناصر ضروری اطلاعات و دیگر نیازهای اطلاعاتی یک مصرف کننده اطلاعات.»[۱۵] برای گیرنده های مختلط نیاز. اول، شرایط جوی، لکه های خورشیدی، برنامه انتقال هدف و ویژگی های آنتن و سایر عوامل باعث ایجاد عدم اطمینان می شود که یک حسگر سیگنال سیگنال داده شده قادر به شنیدن سیگنال مورد علاقه است، حتی با یک هدف جغرافیایی ثابت و یک رقیب بدون تلاش برای فرار از رهگیری مقابله با اقدامات اصلی علیه رهگیری شامل تغییر مکرر فرکانس رادیویی، قطبی شدن و سایر ویژگی های انتقال است. هواپیمای رهگیر نمی تواند از زمین خارج شود اگر آنتن ها و گیرنده ها را برای هر فرکانس و نوع سیگنال احتمالی برای مقابله با چنین اقدامات مقابله ای حمل کند. دوم، موقعیت موقعیت فرستنده معمولاً بخشی از SIGINT است. Triangulation و تکنیک های موقعیت مکانی رادیکال پیشرفته، مانند زمان ورود به سیستم، نیاز به نقاط مختلف دریافت در مکان های مختلف دارند. این گیرنده ها اطلاعات مربوط به مکان
را به یک نقطه مرکزی یا شاید به یک سیستم توزیع شده که همه آن ها مشارکت می کنند، ارسال می کنند، به طوری که اطلاعات را می توان همبستگی و محل محاسبه کرد. مدیریت رهگیری. بنابراین سیستم های SIGINT مدرن ارتباطات قابل ملاحظه ای در میان سیستم عامل های رهگیری وجود دارد. حتی اگر برخی از سیستم عامل ها مخفی باشند، هنوز اطلاعاتی در اختیار آن ها قرار می دهد که به آن ها می گویند کجا و چگونه سیگنال ها را جستجو کنید. [۱۶] یک سیستم هدفمند سازی ایالات متحده در حال توسعه در اواخر دهه ۱۹۹۰، PSTS، به طور مداوم اطلاعاتی را ارسال می کند که به این امر کمک می کند که رهگیران به درستی آنتن های خود را هدف قرار دهند و گیرندگان خود را تنظیم کنند. هواپیماهای رهگیر بزرگ تر، مانند EP-3 یا RC-135، توانایی در اختیار داشتن برخی از تحلیل ها و برنامه ریزی های هدف هستند، اما دیگران مانند Guardrail RC-12 کاملاً تحت زمین قرار دارند. هواپیماهای GUARDRAIL نسبتاً کوچک هستند و معمولاً در واحدهای سه کار می کنند تا یک مورد SIGINT تاکتیکی را پوشش دهند، جایی که هواپیماهای بزرگ تر تمایل به مأموریت های استراتژیک / ملی دارند. قبل از اینکه فرایند دقیق هدف گیری آ
غاز شود، کسی باید تصمیم بگیرد که در جمع آوری اطلاعات در مورد چیزی ارزش دارد. در حالی که ممکن است سیگنال های سیگنال را در یک رویداد ورزشی عمده هدایت کند، این سیستم ها موجب سر و صدای فراوانی، سیگنال های خبری و شاید اطلاعیه ها در ورزشگاه خواهند شد. اگر، با این حال، یک سازمان ضد تروریستی معتقد بود که یک گروه کوچک در تلاش برای هماهنگ کردن تلاش های خود با استفاده از رادیوهای بدون مجوز کوتاه در این رویداد، هدف قرار دادن SIGINT رادیوهای آن نوع خواهد بود. هدف قرار دادن نمی داند که در رادیو ممکن است در استادیوم قرار گیرد یا فرکانس دقیقی که استفاده می کند. این ها توابع مراحل بعدی مانند تشخیص سیگنال و یافتن مسیر است. پس از اتخاذ تصمیم برای هدف گیری، نقاط رفع نیاز به همکاری، از آنجا که منابع محدود هستند. دانستن اینکه چه وسیله ای که برای تصفیه مورد استفاده قرار می گیرد، آسان تر می شود، زمانی که کشوری هدف را رادارها و رادیوهای خود را از تولیدکنندگان شناخته می کند یا به آن ها کمک نظامی می دهد. سرویس های اطلاعاتی ملی کتابخانه های دستگاه های تولید شده توسط کشور خود و دیگران را حفظ می کنند و سپس از تکنیک های مختلف استفاده می کن
ند تا یاد بگیرند که چه تجهیزاتی توسط یک کشور مشخص به دست می آید. دانش فیزیک و مهندسی الکترونیک مشکلی را در مورد نوع تجهیزات مورد استفاده قرار می دهد. یک هواپیما هوشمند که به خوبی در خارج از مرزهای کشور دیگری پرواز می کند، برای رادارهای جستجوی طولانی، و نه رادارهای کنترل آتشباری کوتاه، که توسط یک دفاع هوایی تلفن همراه استفاده می شود، گوش می دهند. سربازانی که خطوط پیشین ارتش دیگری را می بینند می دانند که طرف دیگر از رادیوها استفاده می کند که باید قابل حمل باشند و آنتن های بزرگ نداشته باشند. تشخیص سیگنال. حتی اگر سیگنال ارتباطات انسانی (به عنوان مثال، یک رادیو) باشد، متخصصان مجموعه اطلاعات باید این را بدانند. اگر عملکرد تطبیقی که در بالا توضیح داده شد، می داند که یک کشور دارای یک رادار است که در محدوده فرکانس خاص عمل می کند، اولین گام استفاده از یک گیرنده حساس با یک یا چند آنتن است که در هر جهت گوش می دهند تا منطقه ای پیدا کند که چنین رادار کار می کند هنگامی که رادار شناخته شده است در منطقه، گام بعدی پیدا کردن محل آن است. اگر اپراتورها فرکانس های احتمال انتقال داده ها را می دانند، ممکن است از یک مجموعه گیرنده ها
استفاده کنند، از پیش تعیین شده به فرکانس های مورد استفاده استفاده می کنند. این فرکانس (محور افقی) در مقابل قدرت (محور عمودی) تولید شده در فرستنده است، قبل از هر فیلتر کردن سیگنال هایی که به اطلاعات منتقل نمی شوند. انرژی دریافت شده در یک فرکانس خاص ممکن است یک ضبط کننده را شروع کند و اگر فردی قابل فهم باشد (به عنوان مثال، COMINT)، انسان را به گوش دادن به سیگنال ها بسپارد. اگر فرکانس شناخته شده نیست، اپراتورها ممکن است با استفاده از یک تحلیلگر طیفی قدرت را در فرکانس های اولیه یا باند بشنوند. سپس اطلاعات مربوط به آنالیز طیفی برای تنظیم گیرنده ها به سیگنال های مورد علاقه استفاده می شود. به عنوان مثال، در این طیف ساده، اطلاعات واقعی در ۸۰۰ کیلوهرتز و ۱٫۲ مگاهرتز است. فرستنده و گیرنده های دنیای واقعی معمولاً جهت هستند. در شکل سمت چپ، فرض کنید که هر صفحه نمایش به یک آنالایزر طیف متصل شده به یک آنتن جهتی جهت جهت نشان داده شده متصل است. اقدامات مخفی برای رهگیری. ارتباطات طیف گسترده ای یک تکنیک ضد انطباق الکترونیکی (ECCM) برای شکستن جستجوی فرکانس های خاص است. تجزیه و تحلیل طیف را می توان در یک روش ECCM متفاوت برای شنا
سایی فرکانس ها استفاده کرد. جهت یافتن. مقاله اصلی: جهت یافتن اولین وسیله ای است که در جهت پیدا کردن آن استفاده می شود، استفاده از آنتن های جهت دار به عنوان گنومتر است، به طوری که یک خط از گیرنده از طریق موقعیت سیگنال مورد علاقه گرفته می شود. (نگاه کنید به HF / DF.) دانستن قطب نمای قطب نما، از یک نقطه به فرستنده آن را پیدا نمی کند. جایی که یاتاقان از نقاط چندگانه، با استفاده از goniometry، بر روی یک نقشه ترسیم می شود، فرستنده در نقطه ای قرار می گیرد که در آن یاتاقان ها متقاطع می شوند. این ساده ترین مورد است یک هدف ممکن است سعی کند با فرستادن چندین فرستنده را با اشتباه شنوندگان، دادن یک سیگنال از مکان های مختلف، تعویض و غیرفعال کردن در الگوی شناخته شده کاربر، اما ظاهراً به شنونده تصادفی کند. آنتن ها جهت هدایت جداگانه باید به صورت غیر خودکار یا به طور خودکار چرخش شوند تا جهت سیگنال را پیدا کنند، که ممکن است هنگام سیگنال کوتاه مدت، خیلی کند باشد. یک جایگزین روش آرایه Wullenweber است. در این روش، چندین حلقه مرکب از عناصر آنتن به طور همزمان سیگنال دریافت می کنند، به طوری که بهترین تحمل به طور ایدئال به وضوح بر روی
یک آنتن واحد یا یک مجموعه کوچک است. آرایه Wullenweber برای سیگنال های فرکانس بسیار زیاد است که توسط کاربران آن ها به عنوان «قفس فیل» خوانده می شود. جایگزینی برای آنتن های هدایت قابل تنظیم یا آرایه های بزرگ چند منظوره مانند Wullenweber این است که زمان ورود سیگنال را در نقاط مختلف اندازه گیری کنید، با استفاده از GPS یا یک روش مشابه برای هماهنگ سازی زمان دقیق. گیرنده ها می توانند در ایستگاه های زمینی، کشتی ها، هواپیماها یا ماهواره ها باشند و انعطاف پذیری زیادی را به همراه داشته باشند. موشک های ضد موشک ضد تهاجمی می توانند در خانه و فرستنده های حمله قرار گیرند؛ آنتن های نظامی به ندرت فاصله ای امن از کاربر فرستنده دارند. تجزیه و تحلیل ترافیک. وقتی مکان ها شناخته می شوند، الگوهای استفاده ممکن است ظهور کنند، که ممکن است نتیجه گیری شود. تجزیه و تحلیل ترافیک رشته ای از الگوهای طراحی از جریان اطلاعات در میان مجموعه ای از فرستندگان و گیرنده ها است، این که آیا فرستنده ها و گیرنده ها با موقعیت تعیین شده از طریق جستجوی مسیر تعیین شده، توسط شناسه های فرستنده و فرستنده در پیام مشخص شده یا حتی تکنیک های MASINT برای «اثر انگشت»
فرستنده ها یا اپراتورها. محتوای پیام، به غیر از فرستنده و گیرنده، برای تجزیه و تحلیل ترافیک لازم نیست، اگرچه اطلاعات بیشتر می تواند مفید باشد. به عنوان مثال، اگر نوع خاصی از رادیو شناخته شده است که فقط توسط واحدهای مخزن استفاده می شود، حتی اگر موقعیت به وضوح توسط جهت یافتن تعیین نمی شود، ممکن است فرض شود که یک واحد مخزن در ناحیه عمومی سیگنال قرار دارد. صاحب فرستنده می تواند فرض کند که کسی گوش می دهد، بنابراین ممکن است رادیوهای مخزن را در ناحیه ای قرار دهد که از طرف دیگر می خواهد باور کند که او مخازن واقعی دارد. به عنوان بخشی از عملیات Quicksilver، بخشی از طرح فریب حمله به اروپا در نبرد نرماندی، انتقال رادیوها، ستون ها و واحدهای وابسته به گروه فریبکار نخستین گروه ارتش ایالات متحده (FUSAG) را که توسط جورج پاتون فرمان داده شده بود، شبیه سازی کردند دفاعی آلمان فکر می کند که تهاجم اصلی در محل دیگری بود. به همین ترتیب، فرستادن رادیوی جعلی از حاملان هواپیمایی ژاپن، قبل از نبرد پرل هاربر، از آب های محلی ژاپن ساخته شده بود، در حالی که کشتی های حمله به سکوت رادیکال شدید رفتند. تجزیه و تحلیل ترافیک نیاز به تمرکز بر ارت
باطات انسانی نیست. به عنوان مثال، اگر دنباله ای از یک سیگنال رادار، پس از تبادل داده های هدف گیری و تأیید، و سپس مشاهده آتش سوزی توپخانه، این ممکن است یک سیستم ضد انعطاف پذیر خودکار. یک سیگنال رادیویی که باعث ایجاد چراغ های ناوبری می شود، می تواند یک سیستم پشتیبانی فرود برای یک بالگرد یا بالگرد هلیکوپتر باشد که به نظر می رسد کم مشخصات باشد. الگوها ظاهر می شوند دانستن یک سیگنال رادیویی با مشخصه های خاصی که از یک ستون ثابت ایجاد شده است ممکن است به شدت نشانگر آن باشد که یک واحد خاص به زودی از پایگاه منظم خود خارج می شود. محتویات پیام نباید شناخته شود تا جنبش را به دست آورد. هنر و همچنین علم تجزیه و تحلیل ترافیک وجود دارد. تحلیلگران کارشناس احساساتی را برای آنچه که واقعی هستند و فریب آمیز است. برای مثال، هری کییدر یکی از ستاره شناسان ستاره جنگ جهانی دوم است، ستاره ای که پشت پرده مخفی SIGINT پنهان شده است. نظم الکترونیکی از نبرد. ایجاد یک نظم الکترونیکی از نبرد (EOB) نیاز به شناسایی ناوهای SIGINT در یک منطقه مورد علاقه، تعیین موقعیت جغرافیایی یا دامنه تحرک آنها، مشخص کردن سیگنال های آن ها و، در صورت امکان، تعیین
نقش آن ها در نظم وسیع تر نبرد است. EOB شامل COMINT و ELINT می باشد. اداره اطلاعات دفاعی محل سکونت خود را نگه می دارد. مرکز مشترک مشترک (JSC) آژانس سیستم های اطلاعات دفاع می کند این پایگاه داده های مکان را با پنج پایگاه داده های فنی بیشتر: 3. SCS: سیستم گواهی طیف EOB و جریان داده مرتبط است. به عنوان مثال، چند فرستنده صدای ممکن است به عنوان شبکه فرمان (به عنوان مثال، فرمانده بالا و گزارش مستقیم) در یک گردان مخزن یا نیروی کار سنگین مخزن شناسایی شود. مجموعه ای دیگر از فرستنده ها ممکن است شبکهٔ لجستیک را برای همان واحد شناسایی کند. موجودی منابع ELINT ممکن است رادارهای ضد و توپخانه متوسط و بلند در یک منطقه مشخص را شناسایی کند. واحدهای اطلاعاتی سیگنال ها تغییرات در EOB را شناسایی می کنند که ممکن است نشان دهنده حرکت واحد دشمن، تغییرات در روابط فرماندهی و افزایش یا کاهش قابلیت باشد. با استفاده از روش جمع آوری COMINT، افسر اطلاعات می تواند یک نظم الکترونیکی از نبرد با تجزیه و تحلیل ترافیک و تجزیه و تحلیل محتوا را در میان چندین واحد دشمن ایجاد کند. به عنوان مثال، اگر پیغام های زیر مورد پیگیری قرار گرفتند: U1 به U2، درخو
است اجازه برای ادامه بازرسی به X. U2 به U1 تأیید شده است لطفاً در هنگام ورود گزارش دهید (۲۰ دقیقه بعد) U1 تا U2، تمام وسایل نقلیه به ایست بازرسی وارد شده اند. این توالی نشان می دهد که در میدان جنگ دو واحد وجود دارد، واحد ۱ تلفن همراه است، در حالی که واحد ۲ در سطح سلسله مراتبی بالاتری قرار دارد، شاید یک پست فرماندهی. همچنین می توانید درک کنید که واحد ۱ از یک نقطه به مکان دیگر که از هر ۲۰ دقیقه با یک وسیله نقلیه فاصله دارد، حرکت می کند. اگر این گزارش ها به طور منظم در یک دوره زمانی باشد، ممکن است یک الگوی گشت را نشان دهند. جهت گیری و فرکانس رادیویی MASINT می تواند به تأیید اینکه ترافیک فریب نیست، کمک کند. فرایند ساخت EOB به شرح زیر تقسیم می شود: جداسازی سیگنال بهینه سازی اندازه گیری همجوشی داده ها ساخت شبکه جداسازی طیف تداخل و سیگنال های متوقف شده از هر سنسور باید در یک دوره بسیار کوتاه از زمان انجام شود تا سیگنال های مختلف را به فرستنده های مختلف در میدان جنگ جدا کند. پیچیدگی فرایند جداسازی به پیچیدگی روش های انتقال بستگی دارد (به عنوان مثال، دسترسی به چندین بار hopping یا time division (TDMA)). با جمع آوری و
جمع آوری داده ها از هر سنسور، اندازه گیری جهت سیگنال ها می تواند بهینه شده و بسیار دقیق تر از اندازه گیری های اساسی یک سنسور جهت رسیدن به استاندارد است. [۱۹] با محاسبه نمونه های بزرگتر از داده خروجی سنسور در نزدیکی زمان واقعی، همراه با اطلاعات تاریخی سیگنال ها، نتایج بهتر به دست می آید. همجوشی داده ها نمونه های داده ها را از فرکانس های مختلف از یک سنسور همسان می کند، «همان» که توسط جهت یافتن یا MASINT رادیوفرانس تأیید می شود. اگر یک فرستنده تلفن همراه است، پیدا کردن مسیر، به غیر از کشف یک الگوی تکراری حرکت، مقدار تعیین شده در تعیین اینکه آیا یک سنسور منحصر به فرد است، محدود است. MASINT پس از آن بیشتر آموزنده است، زیرا فرستنده های فردی و آنتن ها ممکن است دارای لبه های جانبی منحصر به فرد، تابش غیرعمدی، زمان پالس و غیره باشد. ایجاد شبکه یا تجزیه و تحلیل فرستنده ها (فرستنده های ارتباطی) در یک منطقه هدف در طول دوره ای کافی، باعث ایجاد جریان های ارتباطی یک میدان جنگ می شود. [۲۰] اطلاعات ارتباطی. "COMINT" تغییر مسیر داده است. برای قسمت آمریکایی ها COMINT (آمریکایی ها) را ببینید. COMINT (Communications Intelligence)
یک زیرمجموعه از اطلاعات سیگنال است که در برخورد با پیام ها یا اطلاعات صوتی ناشی از ردیابی ارتباطات خارجی مشغول به کار است. لازم است ذکر شود که COMINT معمولاً به عنوان SIGINT شناخته می شود، که در هنگام صحبت در مورد رشته های اطلاعاتی گسترده تر می تواند سردرگمی ایجاد کند. رئیس ستاد مشترک ایالات متحده آن را به عنوان «اطلاعات فنی و اطلاعاتی که از ارتباطات خارجی به غیر از گیرندگان منتخب دریافت می شود» تعریف می کند. [۱۵] COMINT، که به عنوان ارتباطات بین افراد تعریف شده تعریف می شود، برخی یا همه موارد زیر را نشان می دهد: فرستنده چه کسی است. در جایی که آن ها واقع شده اند، و اگر فرستنده در حال حرکت باشد، گزارش ممکن است یک طرح سیگنال را در برابر محل قرار دهد اگر شناخته شده، عملکرد سازمانی فرستنده است. زمان و مدت انتقال و برنامه زمانی که یک انتقال دوره ای است. فرکانس ها و سایر ویژگی های فنی انتقال آنها اگر انتقال رمزگذاری شده یا نه، و اگر می توان آن را رمزگشایی کرد. اگر ممکن است یا متن اصلی منتقل شده را از بین ببرید یا آن را از طریق رمزنگاری، زبان ارتباط و ترجمه (در صورت لزوم) دریافت کنید. آدرس ها، اگر سیگنال پخش عمومی ن
یست و اگر آدرس از طریق پیام قابل بازیابی باشد. این ایستگاه ها همچنین ممکن است COMINT (مثلاً تأیید پیام یا پیام پاسخ)، ELINT (به عنوان مثال یک چراغ ناوبری فعال باشد) یا هر دو. به جای یا علاوه بر آن، یک آدرس یا شناسه دیگر، ممکن است اطلاعات مربوط به مکان و مشخصات سیگنال پاسخ گیرنده وجود داشته باشد. رهگیری صوتی. تکنیک پایه COMINT این است که برای برقراری ارتباط صوتی، معمولاً بیش از رادیو، اما احتمالاً «نشت» از تلفن یا wiretaps گوش دادن. اگر ارتباطات صوتی رمزگذاری شده باشند، تجزیه و تحلیل ترافیک ممکن است اطلاعات را ارائه دهد. در جنگ جهانی دوم، ایالات متحده برای امنیت ایالات متحده از ارتباطات داوطلب بومی آمریکایی شناخته شده به عنوان خوانندگان کد استفاده می کرد که از زبان هایی مانند ناواهو، کامانچ و چوچو استفاده می کرد که چند نفر حتی در ایالات متحده نیز درک می شد حتی در این زبان های غیرمعمول کدنویسان با استفاده از کدهای تخصصی، به طوری که «پروانه» ممکن است یک هواپیمای خاص ژاپنی باشد. نیروهای انگلیسی به همین دلیل استفاده محدودی از سخنرانان ویلز داشتند. درحالی که رمزگذاری الکترونیکی مدرن با نیاز به استفاده از زبان های م
بهم برای ارتش خاتمه می دهد، احتمال دارد برخی گروه ها از گویش های نادر استفاده کنند که تعداد کمی از گروه های قومی آن ها درک نمی شود. متوقف کردن متن. پیگیری حق مورس یک بار بسیار مهم بود، اما تلگراف کدهای مورس در جهان غرب منسوخ شده است، هر چند که احتمالاً توسط نیروهای عملیات ویژه استفاده می شود. اما این نیروها اکنون تجهیزات رمزنگاری قابل حمل دارند. کد مورس هنوز توسط نیروهای نظامی کشورهای اتحاد جماهیر شوروی سابق استفاده می شود. متخصصان فرکانس های رادیویی را برای دنباله های شخصیت (مانند ایمیل) و فکس اسکن می کنند. رهگیری کانال سیگنالینگ. یک لینک ارتباطی دیجیتال می تواند هزاران یا میلیون ارتباط صوتی را به خصوص در کشورهای توسعه یافته حمل کند. بدون در نظر گرفتن قانونی بودن چنین اقداماتی، مشکل شناسایی کانال شامل مواردی است که مکالمه بسیار ساده تر می شود، زمانی که اولین چیزی که رهگیری می شود، کانال سیگنالینگ است که اطلاعات را برای برقراری تماس تلفنی حمل می کند. در استفاده غیرنظامی و نظامی، این کانال پیغام ها را در پروتکل های سیستم ۷ سیگنال ارسال می کند. تجزیه و تحلیل مجدد از تماس های تلفنی می تواند از رکورد تماس (CDR) ا
ستفاده شده برای صورتحساب تماس ها ساخته شود. نظارت بر ارتباطات دوستانه. بخش بیشتری از امنیت ارتباطات از مجموعه اطلاعات واقعی، واحدهای SIGINT همچنان ممکن است مسئول نظارت بر ارتباطات خود یا سایر انتشارات الکترونیکی باشند تا اطلاعات را به دشمن ارائه دهند. به عنوان مثال، یک مانیتور امنیتی ممکن است یک فرد انتقال اطلاعات نامناسب را در یک شبکه رادیویی رمزگذاری نشده یا به سادگی که برای نوع اطلاعاتی که داده شده است مجاز نباشد. اگر بلافاصله با توجه به نقض بی نظمی باعث ایجاد یک خطر امنیتی حتی بیشتر شود، مانیتور یکی از کدهای BEADWINDOW [21] را که توسط استرالیا، کانادا، نیوزیلند، انگلستان، ایالات متحده و دیگر کشورهای کارگری استفاده می شود، فراخوانی می کند تحت روال خود. کدهای استاندارد BEADWINDOW (مثلاً "BEADWINDOW 2") شامل موارد زیر است: موقعیت: (به عنوان مثال، «حالت دوستانه یا دشمن، حرکت یا حرکت در نظر گرفته شده، موقعیت، مسیر، سرعت، ارتفاع یا مقصد یا هر عنصر هوا، دریا یا زمین، واحد یا نیروی»، به افشای، در حالت نا امن یا نامناسب. توانایی ها: «قابلیت ها یا محدودیت های دوستانه یا دشمن، ترکیبات نیرومند یا تلفات قابل توجهی به
تجهیزات ویژه، سیستم های سلاح، حسگرها، واحدها یا پرسنل. درصد سوخت یا مهمات باقی مانده است.» عملیات: «عملیات دوستانه یا دشمن - پیشرفت اهداف یا نتایج. عملیات یا اهداف لجستیک؛ شرکت کنندگان مأموریت پرواز برنامه؛ گزارش وضعیت ماموریت؛ نتایج عملیات دوستانه یا دشمن؛ اهداف حمله». جنگ الکترونیک (EW): "جنگ الکترونیکی دوستانه یا دشمن (EW) یا کنترل های ناشی از کنترل (EMCON)، قصد، پیشرفت یا نتایج. هدف از استفاده از اقدامات الکترونیکی (ECM)، نتایج اهداف دوستانه یا دشمن ECM، اهداف ECM، نتایج دوستانه یا ضد انفجار الکترونیکی (ECCM)؛ نتایج حمایت الکترونیکی / SIGINT تاکتیکی (ESM)؛ سیاست EMCON در حال حاضر یا در نظر گرفته شده؛ تجهیزات تحت تاثیر سیاست EMCON ". پرسنل دوستانه یا دشمن اصلی: «جنبش یا هویت افسران دوستانه یا دشمن، بازدید کنندگان، فرماندهان؛ حرکت پرسنل تعمیر و نگهداری کلیدی که نشان دهنده محدودیت تجهیزات است». امنیت ارتباطات (COMSEC): "تخریب دوستانه یا دشمن COMSEC. پیوند کدها یا کدون ها با زبان ساده؛ سازش با تغییر فرکانس ها یا ارتباط با شماره های خط / طراحی مدار؛ اتصال تغییر تماس با علائم قبلی یا واحدهای تماس قبلی؛ سازش رمز