Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
های این تعیین کننده ها، نگرش، درک خطر، خودکارآمدی و عادت می باشند. این تعیین کننده ها در نظریه های توضیح رفتار بکار می روند ازجمله رویکرد عمل منطقی و الگوی باورسلامتی. سایرنظریه ها توضیح می دهند که چگونه این تعیین کننده ها، تغییرمی یابند مثل تئوری شناختی اجتماعی، الگوی بسط احتمال و الگوی الگوی فرآیند موازی توسعه یافته. نمونه های روش های شناخته شده تغییر رفتار، جذبه ترس، ارتباط ترغیب کننده و الگوسازی می باشد. مفهوم روش تغییر را می توان با استفاده از مثال فعالیت بدنی روشن کرد. اگر شخص بخواهد بازوهای قوی تر و بزرگتری داشته باشد، می تواند از دمبل استفاده کند و ورزش کند. این ورزش است که باعث رشد بازوی آن می شود. این اصل که ورزش کردن یک عضله باعث رشد آن می شود را روش تغییر می نامند. البته، این روش انواع کاربرد را دارد. بعلاوه، پارامترهای خاصی وجود دارد که باید برای مؤثر بودن ورزش، برقرار باشند. لازم است بدانیم که هیچ روش تغییر رفتار طلایی وجود ندارد. اگرچه، برخی روش های تغییر رفتار مثل الگوسازی را می توان بکار برد تا چند تعیین کننده، هدف قرار داده شوند. بعلاوه، با توجه به بستر و جمعیت هدف یک مداخله، وکاربردهایی عم
لی که می توان بکاربرد، برخی روش ها می توانند گزینه های مناسب تری برای تأثیرگذاشتن روی یک تعیین کننده باشند. هرچند، می توان گفت که بطورکلی، شامل کردن روش های تغییر رفتار بیشتر، کارایی یک مداخله را می افزاید. به عنوان یک زبان. پیشرفت در علم تغییر رفتار از طریق جمع آوری یافته های ارزشیابی بسیاری از مداخلات، حاصل می شود. این نتایج را می توان در یک فراتحلیل انجام داد که به تشخیص کارامدترین روش ها کمک می کند. البته روانشناسان باید از یک زبان استاندارد استفاده کنند. شرح روش های تغییر رفتار و تعریف آن ها، این نوع زبان را مهیا می سازد، ازبنابراین صحت فراتحلیل نیز ارتقا می یابد. زبان معروفی از طریق رده بندی آبراهام و میکی ونقشه نگاری مداخله، فراهم شده است. ولی توجه داشته باشیدکه تمام رده بندی ها حاوی تمام جوانب مرتبط روش های تغییر رفتار نمی باشند. برای مثال، رده بندی آبراهام ومیکی شامل پارامترهای کارآمدی نمی شوند. روش های نظری در برابر کاربردهای عملی. نقشه نگاری مداخله به توصیف روش های تغییر رفتار برای متمایز شدن از کاربردهای عملی، می پردازد. یک کاربرد عملی، تجسم عملی روش تغییر در یک مداخله خاص می باشد. برای مثال، یک م
داخله می تواند ازا لگوسازی با استفاده از یک تصویر، استفاده کند، درحالیکه مداخله دیگر می تواند از روش نظری مشابه (الگوسازی) استفاده کند، اما با یک تجسم کاملاً متفاوت، برای مثال با سازماندهی آموزش متناظر. بنابراین، یک کاربرد، ترجمه یک روش نظری به یک حوزه، جمعیت، فرهنگ و غالباً به یک رسانه خاص می باشد. این تمایز بین روش های نظری و کاربردهای عملی، به دو دلیل اهمیت دارد. ابتدا، شواهد کارآمدی روش های تغییر رفتار، تنها برای روش های رفتاری عالم موجودند. دوم، چون روش های تغییر رفتار تنها در صورتی مفیدند که پارامترهای کارآمدی را داشته باشند توصیف مداخلات ناقص است اگر توضیح ندهد که ازکدام روش های نظری استفاده می کنند و این ها به چه کاربردهای عملی تبدیل می شوند. پارامترهایی برای کارآمدی. هر روش تغییر رفتار، یک مجموعه پارامتر برای کارآمدی دارد. برای مثال، روش معروف جذبه ترس که هدف آن توجه به ترس شخص به عنوان محرکی برای تغییر رفتار می باشد، مؤثرنمی باشد اگر نتواند موارد زیر را برانگیزند: شدت بالای تهدید درک شده، حساسیت بالا به تهدید درک شده، خودکارآمدی درک شده بالا در توانایی ایجاد رفتاری در نفی تهدید، کارآمدی پاسخ درک شده
بالا، در نادیده گرفتن تهدید.نظریه تغییر مرتبط، الگوی فرایند موازی توسعه یافته، توضیح می دهد اگر که یکی از این چهار متغیر، پایین باشد، رفتار تغییر نخواهد کرد و درواقع، حتی ممکن است که شخص در رفتار مبارزه با سلامتی درگیر شود. بنابراین، اگر برنامه ریز برنامه که قصد دارد یک مداخله را توسعه دهد و بنظر او درک خطر یک عامل مهم است (که به ندرت این چنین است)، برنامه ریز می تواند از یک روش مناسب برای هدف قرار دادن آن تعیین کننده استفاده کند (جذبه ترس)، اما اگر این پارامترهای کارآمدی، رعایت نشوند، مداخله بازهم بی اثر خواهد ماند (هنگامی که مداخله موفق نمی شود به طور موفقیت آمیز افزایش خودکارآمدی را مدیریت کند). در حالیکه این نوع مداخله می تواند باعث تغییر رفتارمطلوب در فردی شود که از قبل خودکارآمدی بالایی داشته، همین مداخله می تواند در افرادی با خودکارآمدی پایین، نتیجه عکس بدهد (باعث تغییر رفتار نامطلوب می شود). به همین صورت، اگریک برنامه ریز برنامه، خودکارآمدی را به عنوان یک تعیین کننده مهم بشناسد، و از یک روش مناسب (الگوسازی) استفاده کند، رعایت پارامترهای کارآمدی الگویسازی، (افراد درگروه هدف باید با این الگوی شناسایی ش
وند، الگوی باید یک «الگوی مقابله» باشد که بارفتار مرتبط در کشمکش می باشد، اما در نهایت درگیر مدیریت می شود و نه یک «الگوی تسلط» که رفتارمطلوب را بدون تلاش، تحقق می بخشد. این الگوی باید برای رفتار تقویت شود و عضو گروه هدف باید دارای مهارت های مرتبط باشد)، این مداخله احتمال بالایی برای موفقیت دارد.
مداخله سلامت تلاشی است برای ارتقای رفتاری که باعث بهبود سلامت روانی و جسمانی یا سست کردن یا بازشکل دهی افراد دارای خطرات سلامتی هستند. سیاست گذاری. مداخلات سلامت ممکن است توسط انواع سازمان، از جمله گروهای سلامت و سازمان های خصوصی اجرا شود. این مداخلات می تواند در مقیاس های مختلف انجام شوند. کل جمعیت می تواند از طریق وب سایت ها، پیام های صوتی / تصویری و دیگر رسانه های جمعی مورد مداخله قرار گیرند. مداخله های فردی را می تواند از طریق جلسات مشاوره یا تلاش برای متقاعد کردن تاثیرگذاران کلیدی برای تغییر محیط یک بیمار باشد، به عنوان مثال با تشویق پدر و مادر برای به اجرا درآوردن زمان خواب کودکان. مداخلات درگیر کننده خانواده و دوستان می تواند مردم را در رفتارهای خود مخرب یا اعتیاد به پذیرفتن کمک تشویق کند. گروه های خاص را می توان با فعالیت های مدیریتی مانند افزایش ارائه مواد غذایی سالم در مدارس تحت تأثیر قرار داد. چندین پروتکل نظام مند برای کمک به توسعه مداخلات، از جمله نقشه نگاری مداخله وجود دارد.
ژانینه یانسن (زادهٔ ۷ ژانویهٔ ۱۹۷۸، سوسْت، هلند) یک ویولن نواز و ویولانواز اهل پادشاهی هلند است. او از ۶ سالگی نواختن ویولن را آغاز کرد و در سال ۲۰۰۱، به عنوان تک نواز ویولن، در ارکستر ملی جوانان اسکاتلند ظاهر شد.
سوست (به هلندی: Soest) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استان اوترخت واقع شده است. خصوصیات. سوست ۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر زوئست، آلمان خواهرخواندهٔ سوست (هلند) است.
امپراتوری اتیوپی که به نام "حبشه" نیز شناخته می شود یک پادشاهی در منطقه جغرافیایی شمال اتیوپی امروزی است. از حدود سال ۱۱۳۷ میلادی وجود داشته تا سال ۱۹۷۴ میلادی هنگامی که سلسله سلیمانیان در کودتا سرنگون شد. پس از اشغال مصر توسط بریتانیا در سال ۱۸۸۲، اتیوپی و لیبریا تنها کشورهای آفریقایی مستقل پس از تقسیم آفریقا توسط قدرت های امپریالیستی اروپا در اواخر قرن ۱۹ میلادی بودند. این کشور یکی از بنیان گذاران سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۵ بود. در سال ۱۹۷۴ اتیوپی به همراه ژاپن که امپراتور ژاپن حکومت می کرد و ایران که تحت حکومت دودمان پهلوی بود سه کشور در جهان بودند که رئیس حکومت با عنوان امپراتور (در ایران دوران پهلوی عنوان رسمی شاهنشاه بود) در راس حکومت قرار داشت. این کشور اولین استفاده کننده عنوان امپراتوری در آفریقا بود؛ امپراتوری آفریقای مرکزی که بین سال های ۱۹۷۶ و ۱۹۷۹ توسط ژان-بدل بوکاسا اجرا شد، برای مدت کوتاهی این عنوان را داشت. امپراتوری اکسوم. یافته ها نشان می دهند که سکونت انسان در اتیوپی از زمان های اولیه بوده و اعتقاد بر این است که در سال ۹۸۰ پیش از میلاد در پادشاهی پانت مصر باستان به عنوان کشور طلا شناخته می
شد، بر اساس همین گزارش از کبرا ناگاست، در قرن ۱ پیش از میلاد منلیک یکم (ابن حکیم) امپراتوری اتیوپی را تأسیس کرد. امپراتوری اکسوم در قرن چهارم با کلیسای ارتدکس توحیدی اتیوپی به عنوان نخستین امپراتوری مسیحی پدید آمد. سلسله زگوه. آخرین جانشین ملکه یودیت توسط مارا تاکلا هایمونت سرنگون شد. وی سلسله زگوه را در سال ۱۱۳۷ بنا نهاد و با یکی از نوادگان از آخرین امپراتور اکسوم ازدواج کرد و ادعا کرد که وارث قانونی این سلسله منقرض شده است. پایتخت این سلسله در آدافا در نزدیکی لالی بلا بود. زگوه به دین مسیحیت در اکسوم ادامه داد و کلیساهای سنگی بسیاری مانند لالی بلا ساخت. سلسله توسط فردی که مدعی وراثت اکسوم را داشت سرنگون گشت. سلسله سلیمانیان. در سال ۱۲۷۰ سلسله زگوه توسط یک پادشاه از امپراتوری اکسوم سرنگون شد و نامش به خاطر نام سلیمان به سلیمانیان معروف شد. سلسله توسط مردم حبشه بنا نهاده شد. حبشه تنها با چند وقفه از ۱۲۷۰ تا اواخر قرن ۲۰ پادشاه شد. بسیاری از رخدادهای مدرن اتیوپی در این سلسله رخ داده است. در طول این زمان، با پادشاهی بر تقریباً تمام مردم، اتیوپی مدرن بنا شده است. آنها با موفقیت با مردم ایتالیا، مردم عرب و ترکیه
مبارزه کردند. تهاجم آدال. در سال ۱۵۲۹ نیروهای آدال به فرماندهی احمد بن ابراهیم الغازی به امپراتوری اتیوپی تجاوز کرد که به جنگ حبشه-آدال معروف است. اشغال آدال چهارده سال به طول انجامید. در طول جنگ آدال ها از توپ های جنگی که از امپراتوری عثمانی داشتند استفاده می کردند. پس از جنگ آدال اتیوپی را با سرزمین هایی از جمله سومالی امروزی متحد کرد. در سال ۱۵۴۳ سلسله سلیمانیان با کمک امپراتوری پرتغال احیا گشت. عصر شاهزادگان. از سال ۱۷۶۹ تا ۱۸۵۵ به امپراتوری اتیوپی، عصر شاهزادگان می گفتند. این دوره از تاریخ اتیوپی با درگیری های متعدد همراه بود. امپراتور تنها اطراف پایتخت سابق یعنی گوندار را تحت تسلط داشت و سلطه اش محدود بود. جامعه از برخی جوانب دچار رکود شد. درگیری های مذهبی بین مسلمانان و مسیحیان بالا گرفته بود. عصر شاهزادگان با سلطنت توودروس دوم اتیوپی به پایان رسید. سلطنت توودروس دوم و تقسیم آفریقا. در سال ۱۸۶۸ پس از حبس تنی چند از مبلغان و نمایندگان دولت بریتانیا، بریتانیا هیأتی کیفری به حبشه فرستاد. این هیئت یک موفقیت برای بریتانیا و یک خودکشی برای امپراتور اتیوپی بود. در سال های ۱۸۸۰ که تقسیم آفریقا مشخص شد. ایتالی
ا با حضور استعماری در آفریقا به اتیوپی حمله کرد و برخی از مناطق ساحلی را فتح کرد و اتیوپی مجبور به قبول پیمان وچاله مبنی بر ایجاد مستعمره اریتره شد. اتیوپی پیمان را در سال ۱۸۹۳ رد کرد. به دلیل این توهین ایتالیا جنگ اتیوپی در سال ۱۸۹۵ را اعلام کرد. جنگ نخست ایتالیا-اتیوپی در سال ۱۸۹۶ منجر به جنگ آدوا شد. در نتیجه جنگ، ایتالیا معاهده آدیس آبابا را امضا کرد که به موجب آن اتیوپی یک کشور مستقل دانسته می شد. حمله ایتالیا و جنگ جهانی دوم. در ۱۹۳۵ سربازان ایتالیایی به فرماندهی امیلیو د بونو به اتیوپی حمله کردند که به جنگ دوم ایتالیا-اتیوپی شناخته می شود. این حمله توسط جامعه ملل محکوم شد اما برای پایان خصومت بین طرف های جنگ اقدام جدی صورت نگرفت. در طول جنگ، ایتالیا از گاز خردل استفاده کرد در حالی که هفت سال پیش از جنگ پروتوکل ژنو را امضا کرده بود. ایتالیا از هوا و زمین این گاز را گسترش داد که بنا بر گزارش ها تلفات این بمباران شیمیایی ۱۵۰٬۰۰۰ نفر اعلام شد. سقوط امپراتوری. در سال ۱۹۷۴ شورای نظامی طرفدار مارکسیسم-لنینیسم شوروی تحت عنوان درگ به رهبری منگیستو هایله ماریام، هایله سلاسی را عزل نموده و یک دولت کمونیست بنیان گ
ذاشت. هایله سلاسی در زندان و در شرایطی نامشخص درگذشت. شایعه است که وی با بالشتی خیس خفه شده باشد.
دِینا وایت (زاده ۲۸ ژوئیه ۱۹۶۹ در منچستر، کنتیکت) کارآفرین و مدیر ورزشی اهل ایالات متحده آمریکا است، که هم اکنون به عنوان رئیس سازمان یو اف سی فعالیت می کند. در اوت ۲۰۱۹ خالص ارزش دارایی او ۵۰۰ میلیون دلار آمریکا اعلام شد.
تمشک سرخ جنگلی ، گونه ای از تمشک از تیره گلسرخیان و بومی سواحل غربی آمریکای شمالی از مرکز غربی آلاسکا تا کالیفرنیا و داخل کشور تا آیداهو است. تمشک سرخ جنگلی بوته ای به ارتفاع ۱ الی ۴ متر، از گیاهان پایا نه گیاه دو ساله است و ساقه های چوبی آن با خارهای ریزی پوشیده شده است. برگهای آن دارای سه برگچه به طول ۷ الی ۲۲ سانتیمتر و برگچه واقع در نوک از برگچه های دو طرف بزرگتر هستند. حاشیه برگها دندانه دار هستند. قطر گلها ۲ الی ۳ سانتیمتر و دارای ۵ گلبرگ زرشکی متمایل به صورتی هستند و از اوایل بهار تا اوایل تابستان می شکفند. میوه ها اواخر تابستان تا اوایل پاییز می رسند، و شبیه یک تمشک بزرگ زردرنگ تا قرمز-نارنجی به طول ۱٫۵ تا ۲ سانتیمتر و شفت های زیادی هستند. در شمال غربی اقیانوس آرام آمریکای شمالی بری ها از اوایل ماه مه تا اواخر ژوئیه می رسند. تمشک های سرخ جنگلی در جنگل های مرطوب و حاشیه نهرها، بویژه در جنگل های ساحلی یافت می شوند، آنها اغلب توده های بزرگی را تشکیل داه و در فضاهای باز در زیر توسکاهای قرمز رشد می کنند. کشت و استفاده. تمشک سرخ جنگلی خوردنی است و ساختار مشترک با تمشک دارد، و میوه اش از نهنج آن درست شده است
. به عنوان «بی طعم و بی مزه» به آن اشاره شده است، اما بسته به مکان و رسیدن آن خوب است خام خورده شوند پس از طی مدتی بهتر است به مربا، آب نبات، ژله و شراب تبدیل شوند. این تمشک میوه مهمی برای افراد بومی بودند. به طور سنتی آنها را با ماهی آزاد می خوردند یا با روغن شمع ماهی یا ماهی آزاد مخلوط می کردند. اما به خاطر داشتن رطوبت زیاد آنها را خشک نمی کردند. به خاطر گلهایش به طور وسیعی به عنوان گیاه زینتی کاشته می شوند. شکل دو گلهٔ آن در دهانه رودخانه داکابوش واقع در شهرستان جفرسون، واشینگتن حدود اول مه سال ۱۹۶۱ توسط دکتر آر.سی. کریل من از برمرتون، واشینگتن کشف شد. نام این رقم را «المپیک دابل» یا «المپیک» گذاشتند. رقم دو گلهٔ دیگری از تمشک سرخ جنگلی توسط فیلیس ماندی از ونکور، بریتیش کلمبیا یافت شد، اما زمان یا مکان این کشف مشخص نشده است. این رقم شاید در باغها با «دابل المپیک» اشتباه گرفته شود. این گیاه در شمال غربی اروپا از جمله بریتانیای کبیر، ایرلند و جزایر فارو بومی شده و به طور خودرو رشد می کند و نیازی به کاشت ندارد.
سوسک پردار دراز از بالاخانواده ای از قاب بالان یا سوسکها است. این گروه بسیار بزرگ و متنوع با انتشار جهانی هستند. ویژگی ها. بیشتر سوسک های پردار دراز سوسکهایی با اندازه متوسط یا کوچک و یک جفت بال پوش کوتاه شده هستند
سمانه خوش قدم (زاده ۱۲ فروردین ۱۳۶۲- شهر ری) کاراته کا و مربی اهل ایران است.وی بعنوان سرمربی تیم ملی کاراته بانوان ایران در المپیک ۲۰۲۰ توکیو حضور داشت. زندگی نامه. خوش قدم کاراته را از سن ۱۶ سالگی نزد اشرف امینی شروع کرد و طی سال های ۱۳۸۰-۱۳۹۱ چندین بار قهرمانی در مسابقات استان و کشوری را بدست آورد و در سال ۱۳۸۳ به عضویت تیم ملی کاراته بانوان ایران درآمد. وی طی مدت ۸ سال حضورش در تیم ملی مدال های متعددی در مسابقات معتبر بین المللی و آسیایی برای کاراته کشورمان به ارمغان آورد و پس از موافقت فدراسیون جهانی با پوشش اسلامی بانوان مسلمان، در اولین حضور تیم ملی کاراته بانوان ایران در مسابقات آسیایی چین در سال ۱۳۹۰ موفق شد مدال برنز کومیته تیمی را بدست آورد و جزو اولین مدال آوران کاراته بانوان ایران قرار گرفت. سمانه خوش قدم در سال ۱۳۹۱ با بدست آوردن مدال برنز کومیته تیمی در مسابقات ازبکستان از تیم ملی خداحافظی کرد و در همان سال به عنوان نائب رئیس بانوان هیئت کاراته استان تهران معرفی شد. تحصیلات. فارغ التحصیل مقطع کارشناسی ارشد رشته تربیت بدنی گرایش آسیب شناسی و حرکات اصلاحی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج است. افتخا
رات. قهرمانانی از جمله حمیده عباسعلی ، طراوت خاکسار ، شبنم واحدی و شقایق واحدی که از مدال آوران مسابقات آسیایی و جهانی هستند تربیت یافته مکتب او می باشند. همچنین در سال ۱۳۹۲ با مربیگری وی تیم ملی کاراته بانوان در رده سنی بزرگسالان موفق شدند مدال طلای کومیته تیمی مسابقات کاراته قهرمانی آسیا در کشور امارات را کسب نمایند که تیم ایران در مجموع قهرمان مسابقات آسیایی شد.
شنگ تره ای ،گیاهی است که به خاطر گل زینتی و ریشهٔ خوردنی و خواص دارویی اش کاشته می شود. این گیاه در بسیاری از جاها به طور خودرو رشد می کند و یکی از شناخته شده ترین سرده های شنگ است.
دارسی (انگلیسی: Darcy) از یکاهای اندازه گیری میزان نفوذ پذیری سنگ ها است، که نخستین بار توسط هنری دارسی مطرح گردید. یک دارسی عبارتست از نفوذ پذیری که در آن یک مایع با شدت حجمی یک سانتیمتر مکعب در ثانیه با ویسکوزیته 1cP تحت فشار یک اتمسفر از سطحی 1 سانتیمتر مربعی عبور کند. نفوذپذیری اغلب سنگ ها به طور کلی کمتر از ۱ دارسی می باشد.
نبرد کوپرس نبردی در طول جنگ جهانی دوم است که در سال ۱۹۴۲ بین نیروهای دولت مستقل کرواسی با پارتیزان های یوگسلاوی رخ داد. پارتیزان ها سه حمله در طول شب های ۱۱ و ۱۲ اوت، ۱۳ اوت و ۱۴ اوت انجام دادند. اگرچه تعداد نیروهای کروات کمتر بود با این حال آنها در دفاع از شهر کوپرس موفق شدند.
ورزشگاه هاوتورنز () ورزشگاه خانگی باشگاه وست برومیچ است که در وست برومویچ، انگلستان قرار دارد. این ورزشگاه که در سال ۱۹۰۰ میلادی تأسیس شده دارای ۲۶٬۸۵۰ نفر ظرفیت می باشد.
روبرتو اراس ارناندز (زادهٔ ۱ فوریهٔ ۱۹۷۴) رکابزن حرفه ای سابق اسپانیایی است که در رشتهٔ دوچرخه سواری جاده فعالیت می کرد و دارای رکورد بیشترین قهرمانی در ووئلتا اسپانیا است. چهارمین قهرمانی او در ووئلتا در سال ۲۰۰۵، به دلیل استفاده از مواد نیروزای اریتروپوئیتین پس گرفته شد؛ ولی فرجام خواهی او در دادگاه کاستیا و لئون پذیرفته شد و فدراسیون دوچرخه سواری اسپانیا اراس را به عنوان قهرمان ووئلتای ۲۰۰۵ معرفی کرد. آغاز فعالیت حرفه ای. اراس در سال ۱۹۹۵ حرفه ای شد و به عضویت تیم اسپانیایی کلمه درآمد. نخستین پیروزی حرفه ای او در سوبیدا ال نارانکو بود. او توانست در همان سال در مرحلهٔ ۱۲ ووئلتا اسپانیا پیروز شود. در سال بعد، باز هم برندهٔ یک مرحله از ووئلتا شد. در سال ۱۹۹۹ فاتح مراحلی از ووئلتا کاتالونیا و جیرو دیتالیا شد و برای نخستین بار روی یکی از سکوهای ووئلتا قرار گرفت. در سال ۲۰۰۰ توانست در دو مرحله پیروز شود و برای نخستین بار، فاتح ووئلتا اسپانیا شد. سپس جذب تیم یواس پستال شد. رکابزنی با لانس آرمسترانگ. از سال ۲۰۰۱ اراس در کنار لانس آرمسترانگ در تیم یواس پستال سرویس رکاب می زد. او که متخصص مسیرهای کوهستانی بود، در مر
حله های کوهستانی تور دو فرانس به آرمسترانگ کمک می کرد. اراس توانست بهترین رتبهٔ خود در تور را در سال ۲۰۰۰ به دست آورد و در مکان پنجم قرار گرفت. حکومت بر ووئلتا اسپانیا. اراس در سال های ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ جزء ۱۰ نفر برتر ووئلتا بود و در سال ۲۰۰۰ توانست نخستین قهرمانی خود را در این مسابقه به دست آورد. او برندهٔ رده بندی امتیازی نیز شد. دومین قهرمانی او در ووئلتا در سال ۲۰۰۳ به دست آمد. اراس در پایان سال ۲۰۰۳ تیم یواس پستال را ترک کرد تا رهبری تیم اسپانیایی لیبرتی سگوروس را به دست گیرد. او تور دو فرانس ۲۰۰۴ را در پایان مرحلهٔ ۱۶ به دلیل عدم آمادگی ترک کرد. سپس در ووئلتا شرکت کرد و با کسب سومین پیروزی، با رکورد تونی رومینگر برابری کرد. در ووئلتای ۲۰۰۵ اراس در دو مرحلهٔ کوهستانی به پیروزی رسید و در آخرین تایم تریل با فاصلهٔ یک ثانیه، پیروزی را از دست داد. کسی انتظار چنین نمایشی را از رکابزنی که متخصص تایم تریل نبود، نداشت. اراس فاتح ووئلتا شد و با کسب چهارمین قهرمانی، رکورد تازه ای را برجا گذاشت. آزمایشی که در نوامبر ۲۰۰۵ (دو ماه پس از مسابقه) منتشر شد، نشان از وجود اریتروپوئیتین در بدن اراس در روز مسابقهٔ تایم تریل (مر
حلهٔ ۲۰) داشت. اراس از تیم خود اخراج شد و به دو سال محرومیت محکوم شد. پیروزی او در ووئلتا به نفر دوم رده بندی یعنی دنیس منچوف داده شد. اراس فرجام خواهی کرد و ادعا کرد که عدم دقت در نمونه برداری وجود داشته است و نمونه های او به درستی گرفته نشده اند. او در دادگاه مدنی کاستیا و لئون فرجام خواهی کرد و برنده شد. فدراسیون دوچرخه سواری اسپانیا به دادگاه عالی کشور فرجام خواهی کرد؛ ولی در دسامبر ۲۰۱۲ دادگاه حکم صادر شده را تأیید کرد. فدراسیون نیز اراس را دوباره قهرمان ووئلتای ۲۰۰۵ اعلام کرد و اراس درخواست غرامتی بیش از یک میلیون یورویی به دلیل از دست رفتن درآمد خود کرد.
پیری هراسی یا گراسکوفوبیا () ترسی ماندگار یا غیرطبیعی از افزایش سن یا پیر شدن است. پیری هراسی جزو هراس های ویژه محسوب می شود. این هراس می تواند به دلیل نگرانی شخص در خصوص تنها شدن و عدم توانایی در نگهداری و مراقبت از خود، ایجاد شود. ترس از پیری و سالمندی یک ترس عمومی است که هم شامل مردان می شود و هم شامل زنان. شخصی که دچار این هراس است ممکن است جوان و سالم باشد. این ترس شامل ترس از آینده و ترس از نیازمند شدن به دیگران برای انجام امور روزمره است. بسیاری نیز این ترس را دارند که با پیر شدن نقش فعال خود را در جامعه از دست بدهند. طبق اعلام سازمان بهداشت جهانی، ترس از پیر شدن عمر را کوتاه می کند. این افراد زودتر دچار ناتوانی شده و به طور میانگین ۷٫۵ سال کمتر از افراد دارای نگرش مثبت عمر می کنند. واژه Gerascophobia از ریشه لغت یونانی gerasko (من پیر می شوم) و phobos (ترس) گرفته شده است. علل و علائم. با افزایش سن، احساس فرسایش و کاهش قوای بدنی، از دست دادن زیبایی ظاهر، احساس گناه یا نوعی سرزنش- مانند اینکه «ای کاش به گونه ای دیگر زندگی کرده بودم» -، فکر مرگ، از دست دادن موقعیت ها و جایگاه ها، عدم توانایی در رقابت با
جوان ترها و ترس از تنهایی و به انزوا کشیده شدن و بازنشسته شدن همگی ترس های مداومی را ایجاد می کند و گاه به چالشی روزمره برای افراد بدل می شود. در مقابله با چنین تنگنایی هم کم و بیش افسردگی، بی خوابی های مزمن و در نهایت، از دست دادن شور و شوق برای زندگی ایجاد می شود که نتایج حاصل از آن احساس بی ارزشی و مشکلات ارتباطی و در نتیجه تنهایی است. ترس از تخریب و تضعیف تدریجی بدن، احتمال ابتلا به بیماری های لاعلاج و عدم توانایی مقاومت در برابر آنها، ترس از مرگ در تنهایی، تحمیل تنهایی و بی پناهی در زندگی در دوران پیری، ناتوانی در برابر شیوه های فزاینده زندگی مدرن، ابتلا به بیماری هایی چون آلزایمر و دشواری ادامه زندگی و بسیاری دغدغه های کوچک و بزرگ دیگر، سالخوردگی را برای افراد تبدیل به کابوسی شبانه روزی می کند. این افرادی در تقابل دایمی با این ترس های خود هرچه بیشتر از پا می افتند و شرایط روحی و روانی سخت تری را برای خود موجب می شوند، تا جایی که افسردگی حاصل از ترس افزایش سن، یکی از انواع کاملاً شناخته شده از اشکال متعدد افسردگی ها می باشد. در مورد زنان مسایلی چون از دست دادن زیبایی، مجرد ماندن، ازدواج نکردن، یائسگی، طل
اق گرفتن، بیوه شدن و تبعات آن ها اهمیت پیدا می کند. بسیاری دیگر نیز به کاهش حمایت های اجتماعی و خانوادگی اثرگذار در زندگی شان اشاره دارند. عده ای هم از این می ترسند که مبادا نتوانند در سال های سالخوردگی، زندگی موفقی را ادامه دهند. راهکاری مقابله. استرس ناشی از افزایش سن قابل کنترل و هدایت است. روانشناسان و محققان راهکارهای مختلفی را برای کنترل این هراس ارائه کرده اند: - اگر به خود باور داشته باشیم، با شجاعت بیشتری می توانیم واقعیت پدیده افزایش سن را بپذیریم و لازم است تا آنجا که در توان داریم، شرایط چنین پذیرشی را مهیا کنیم. - باید بیاموزیم در کنار انتظارات اجتماعی خود که منجر به سلامت و نشاط ما می شود، در خلوت خودمان نیز تا آنجا که به ما مربوط می شود با انگیزه های انرژی دهنده و نیروبخش، شرایط را به گونه ای فراهم کنیم تا بتوانیم با ترس های درونی مان مقابله کنیم. تجربه نشان داده که در گذر عمر چیزی به اندازه فعالیت ها و تلاش های خود ما نمی تواند بهداشت روحی و روانی ما را تضمین کند. - بالا بردن مهارت های فردی و ایجاد ارتباطات، برخورداری از حس مثبت از آشنایی های جدید و کنجکاوی های فردی کمک می کنند که ترس از تنهام
اندن و تنها شدن را در خود کاهش دهیم. - اگر بیاموزیم که کنترل مناسب و موجهی بر احساسات تاثربرانگیز خود داشته باشیم، شرایط زندگی را آسان تر کرده ایم. این کنترل به معنای سرکوب یا نادیده گرفتن احساسات نیست بلکه عدم تسلیم در برابر امواج احساساتی است که می تواند ما را به راحتی تا وادی ترس و رعب و وحشت هدایت کنند. - تسلط و آگاهی یافتن به نحوه ایجاد استرس های روزمره، کلید آرامش درونی است. نگرانی هایی که از کنترل خارج می شوند، گاه بی پایه و اساس هستند اما ممکن است چنان آسیبی را به دنبال داشته باشند که جبران آن ها ساده نباشد.
رود تاپتی (یا تاپی) در مرکز هند از شرق به غرب جریان می یابد و میان رودهای گوداواری و نرمدا قرار دارد. این رود از درون سورات می گذرد و پل ماگدالا روی آن ساخته شده است. تاپتی از شمال مهاراشترا نیز عبور می کند. نام. گمان می رود که نام این رود از الهه ای به نام تاپتی که دختر سوریا (خدای خورشید) است، گرفته شده باشد. حوضهٔ آبریز و شاخه ها. مساحت حوضه آبریز رود تاپتی ۶۵٬۱۴۵ کیلومتر مربع است که حدود ۲٪ مساحت هند را دربرمی گیرد. این حوضه در ایالت های مهاراشترا (۵۱٬۵۰۴ کیلومتر مربع)، مادیا پرادش (۹٬۸۰۴ کیلومتر مربع) و گجرات (۳٬۸۳۷ کیلومتر مربع) قرار دارد. بیشتر سطح حوضه در شهرستان های شمالی و شرقی ایالت مهاراشترا قرار دارد؛ ولی شهرستان هایی از مادیا پرادش و گجرات را نیز دربرمی گیرد.
پیرهراسی (به ) ترس از افزایش سن یا ترس یا نفرت از افراد مسن است. بسیاری از افراد این هراس را دارند. سن گرایی ارتباطی قوی با پیرهراسی دارد. این ترس یا نفرت بی دلیل از پیری، با این واقعیت که روزی همه افراد جوان پیر می شوند و به مرگ نزدیک می شوند، مرتبط است. این عدم تمایل به پذیرش مرگ به شکل احساس خصومت و رفتار تبعیض آمیز با افراد مسن بروز می کند. ریشهٔ واژه Gerontophobia از ریشهٔ واژه های یونانی gerōn (مسن) و phobos (ترس) گرفته شده است.
در دستور زبان، افزوده ها آن ترکیب هایی از یک جمله اند که اطلاعات اضافی از زمان، چگونگی و نحوه عملکرد کنشی را به دست می دهند. برخلاف متمم ها که مکرراً اجباری هستند، افزوده ها در جمله اختیاری هستند. برای نمونه در جملهٔ: ترکیب «در کمال ناباوری» افزوده است. افزوده یکی از عناصر ساختمانی بند به شمار می آید که می تواند به صورت عبارت حرف اضافه ای، گروه اسمی، قید و هم چنین بندهای ساده ظاهر شود. بسیاری از دستورنویسان یا زبان شناسان، افزوده را ادات نامیده اند، لیکن مواردی چون ادوات استفهام، ادوات نفی و غیره وجود دارد که همه آن ها افزوده نیستند و از این رو بهتر است برای مفهوم بالا واژه افزوده به کار گرفته شود. گروه ها. افزوده ها خود به سه گروه افزوده های حاشیه ای، افزوده های وجهی و افزوده های متنی تقسیم می شوند. افزوده های حاشیه ای، اطلاعاتی در خصوص منظور، علت، زمان، مکان، شرایط، روش و مقدار محمول ها ارائه می دهند. افزوده های وجهی نظر نویسنده یا گوینده را در خصوص میزان قطعیت و امکان وقوع گزاره بیان می کنند و تمامی انواع آن ها اعم از وجه نماهای برداشتی، توانمندی و شواهدی، با هر تظاهر زبانی اعم از فعل، قید، گروه حرف اضافه
ای و مانند آن، برچسب وجه نما دریافت می کنند. افزوده های متنی نیز پیونددهنده هایی هستند که بین جمله ها ارتباط برقرار می کنند. از میان افزوده های حاشیه ای، سه افزودهٔ همراهی، وصف و مرجع دار با سایر افزوده های این گروه تفاوت دارند. این سه افزوده برخلاف سایر اعضای این گروه که به لحاظ معنایی در ارتباط مستقیم با فعل جمله هستند، در ارتباط مستقیم با موضوع ها تعریف می شوند؛ به این ترتیب که افزودهٔ همراهی، شخصی حقیقی یا حقوقی است که کنشگر جمله را در انجام کنش همراهی می کند، افزودهٔ وصف افزوده ای است که با موضوع ها در یک رابطهٔ اسنادی قرار دارد و به تنهایی می تواند در قالب یک وضعیت گزاره ای به کاررود و نهایتاً، افزودهٔ مرجع دار به عنوان نظیر وجودی موضوع ها تعریف می شود. برای مثال، در جملهٔ «علی با دوستش به سینما رفت»، گروه حرف اضافه ای «با دوستش» که در انجام کنش رفتن به سینما، علی را همراهی کرده است، برچسب «همراهی» دریافت می کند یا در جملهٔ «علی خوشحال وارد کلاس شد»، «علی» و «خوشحال» در یک رابطهٔ اسنادی با یکدیگر قرار دارند و «خوشحال» خود دارای معنای گزاره ای است؛ بنابراین، کلمهٔ «خوشحال» برچسب «وصف» را دریافت می کند. د