Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دلار واحد اندازه گیری فعالیت نوترون در یک رآکتور هسته ای است. صد سنت معادل یک دلار است. تعریف و استفاده. وقتی شکافت هسته ای اتفاق می افتد، نوترون ها در یک فرایند آماری آزاد می شوند. بیشتر نوترون ها آنی هستند و در زمان شکافت ایجاد و در کمتر از ۱۰ نانو ثانیه (شیک) آزاد می شوند. مابقی از هسته های محصول شکافت آزاد می شوند. این نوترون های تأخیری کنترل پذیری رآکتورهای هسته ای را در زمان چند میلی ثانیه فراهم می کنند؛ و اگر این نوترون های تأخیری نبودند تغییرات رآکتور تا حدی سریع می شد که قابل کنترل نبود. محدوده راکتیویته کمتر از صفر دلار، بین صفر تا یک دلار و مساوی و بیشتر از یک دلار به ترتیب زیر بحرانی، بحرانی کنترل پذیر (نقطه کاری رآکتورهای قدرت) و بحرانی سریع (کنترل ناپذیر مانند انفجار هسته ای یا رآکتور کنترل نشده) گفته می شود. نمونه استفاده از این واحد جملهٔ «۵ سنت بالاتر از بحرانیت سریع» است. تاریخچه. به گفته آلوین وینبرگ و اوجین وینگر، لوئیس اسلوتین اولین کسی بود که واژه دلار و سنت را برای نسبت بحرانیت سریع و برهنه پیشنهاد داد.
مهارت یا تحصیل بیش از میزان لازم یا اور کوالیفای ()، عبارت است از آنکه در بازار کار، مدیران کسانی که به صورت تخصصی در یک رشته مهارت یا تحصیل بیش از میزان لازم را پی گرفته اند فرد بیش ازحد ماهر می دانند که این مسئله خیلی خوشایند نیست زیرا احتمال جدایی فرد و نارضایتی شغلی وی را زیاد می کند و به عبارتی توانمندی فرد بیش ازحد ماهر بیشتر از نیاز سازمان است و به خاطر این تحصیل بیشتر، باید «حقوق» و «امتیازهای بیشتر» را برای ایشان در نظر بگیرند. در سرزمینی که در آن وضعیتِ «مدرک گرایی» وجود داشته باشد معضل مهارت یا تحصیل بیش از میزان لازم نیز بیشتر می شود. آثار پذیرفتن و انجام مشاغل پایین دست بر روی آیندهٔ شغلی فرد بیش ازحد ماهر. جامعهٔ کارفرما هنگام به کارگیری و استخدام نیروی کار به گذشته کاری او به عنوان علامتی از کیفیت وی نگاه می کند. جامعهٔ کارفرما فرض را بر این قرار می دهد، کارگری که درگذشته مشاغل سطح پایینی را پذیرفته احتمالاً دارای کارایی و مهارت کافی برای انجام کارهای درخور مدرک تحصیلی خود نیست؛ مطالعات تجربی نشان می دهند که ناکامی های دوره گذشته در بازار کار می تواند اثر منفی قابل لمسی در موفقیت فرد در آینده ش
غلی او در این بازار داشته باشد. این اثر منفی می تواند به دلیل پذیرش یک شغل نامناسب ازنظر میزان مهارت حرفه ای و تحصیلی فرد با سطح مهارت موردنیاز یک شغل پذیرفته شده ("هرچند موقتی") از سوی فرد باشد. به این معنی که فرد ممکن است درگذشتهٔ حرفه ای خودش، به عنوان مثال به دلیل بیکاری، به طور موقت تن به پذیرش مشاغلی بدهد که این فرد ازنظر تحصیل یا میزان مهارتی که دارد برای آن شغل، در وضعیت مهارت یا تحصیل بیش از میزان لازم (بیش ازحد ماهر) قرار داشته باشد که این پدیده یک علامت منفی برای یافتن یک شغل مناسب در بازار کار دانسته می شوند، در نتیجه اگر داوطلبِ به دست آوردنِ یک فرصت شغلی، درگذشته بنا به دلایلی تن به مشاغل نامناسب ازنظر تحصیلی اش داده باشد، احتمال اینکه در آینده بتواند از کامیابی بالایی در بازار کار برخوردار شود، ضعیف است. منابع.
جانگوآ () یک شهر در تایوان است که در شهرستان جانگوآ واقع شده است. خصوصیات. جانگوآ ۶۵٫۶۸ کیلومترمربع مساحت و ۲۳۵٬۰۲۲ نفر جمعیت دارد.
دولیو (به لاتین: Douliu) یک شهر در تایوان است که در شهرستان یانلین واقع شده است. خصوصیات. دولیو ۹۳٫۷۱۵۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۰۸٬۰۹۸ نفر جمعیت دارد.
حزب آرمناکان (به ارمنی Արմենական Կուսակցութիւն - به انگلیسی Armenakan Party)، تحت تأثیر آموزه های مکرتیچ پرتوگالیان در سال ۱۸۸۵ میلادی تشکیل شد که نقش مهمی در گسترش اندیشه های لیبرالی در مقطع پایانی سده نوزدهم و اوایل سده بیستم میلادی ایفا نمود. مکرتیچ پرتوگالیان. مکرتیچ پرتوگالیان در قامت یک معلم ارمنی، نقش مهمی در گسترش و تقویت فرهنگ و زبان ارمنی و نیز آموزه های لیبرال در جامعه ارمنی تحت کنترل امپراتوری عثمانی به ویژه در شهرهای قسطنطنیه، یودوکیا و وان ایفا نمود. پس از تبعید پرتوگالیان به فرانسه که توسط دولت وقت عثمانی در سال ۱۸۸۵ میلادی صورت گرفت، فعالیت های فرهنگی و آموزشی پرتوگالیان در فرانسه آغاز گشت و تا زمان مرگ وی در سال ۱۹۲۱ میلادی تداوم یافت. از جمله مهم ترین اقدامات پرتوگالیان انتشار نشریه آرمنیا در مارسی، فرانسه بود. شکل گیری حزب آرمناکان. هسته اولیه شکل گیری حزب آرمناکان توسط تعدادی از جوانان تحصیل کرده ارمنی در شهر وان ترکیه در سال ۱۸۸۵ میلادی به وجود آمد. این افراد، دانشجویان سابق مدارس پرتوگالیان در شهر وان یعنی «وارژا پتانوتس» و «کدروناکان وارژاران» بودند که در فضای سیاسی ملتهب میانه سده نوزد
هم میلادی، به فکر تأسیس یک سازمان سیاسی و انقلابی افتادند و نخستین حزب سیاسی انقلابی ارمنی در سده نوزدهم گردید. نام آرمناکان از نشریه ارمنستان مشتق شده بود و اعضای حزب نیز در سطح جامعه ارمنی به «آرمناکان ها» یا «آرمناکانن» معروف گشتند. برنامه و اهداف حزب آرمناکان نیز در سندی مکتوب شامل هفت بخش تدوین گردید. حزب، هدف اصلی خود را تحقق حقوق ارمنیان از طریق انقلاب اعلام نمود و برای اجرایی ساختن آن هفت راهکار را مورد توجه قرار داد. در این بین نقش پرتوگالیان به عنوان «پدر معنوی آرمناکان» بسیار شایان توجه بود. حزب برای پیشبرد اهداف خود، اقدام به تأسیس شعبات متعددی در امپراتوری عثمانی، روسیه، ایران و آمریکا نمود. فعالیت حزب آرمناکان در امپراتوری عثمانی عمدتاً در شهرهای استانبول، ترابزون و وان در ایران نیز عمدتاً در شهرهای تبریز و سلماس صورت می گرفت. بدین ترتیب حزب توانست با تکیه بر رهبری معنوی و فکری پرتوگالیان و نیز با اتکا به نیروهای خود در جنبش آزادی بخش ملی ارمنی نقش مهمی را ایفا نماید. هر چند به لحاظ ایدئولوژیکی میان حزب آرمناکان با احزابی چون فدراسیون انقلابی ارمنی و حزب سوسیال دموکرات هنچاکیان اختلاف نظر وجود د
اشت، اما این امر مانع از همکاری میان آن ها نشد که نمونه بارز آن همکاری سه حزب در جریان دفاع از شهر وان در مقابله با تهاجم نیروهای عثمانی در ژوئن ۱۸۹۶ میلادی بود. مهم ترین اهداف و برنامه های آرمناکان را بدین صورت به چاپ رسید: دیدگاه اعظای حزب آرمناکان معتدل بود و آن ها احساس می کردند که می توانند بدون استفاده از خشونت و تظاهرات و تنها از طریق فعالیت های فرهنگی، مردم را برای انقلاب آماده سازند و به اهداف خود برسند. فعالیت های سیاسی، فرهنگی و نظامی آرمناکان تا مقطع پایان جنگ جهانی اول ادامه یافت و این حزب لیبرال ارمنی مانند سایر نیروهای سیاسی آن زمان، هدف اصلی خود را مبارزه با دولت عثمانی و کسب استقلال سیاسی ارمنستان روسیه قرار داد. تشکیل حزب لیبرال آرمناکان - رامگاوار آزاتاکان. با خروج اجباری نیروهای سیاسی ارمنی از جامعه ارمنستان، فعالیت این نیروها در خارج از کشور و در بین جامعه جماعت ارمنیان پراکنده ادامه یافت. اما روند فعالیت این نیروها در خارج از کشور با فراز و نشیب های بسیار فراوانی همراه بود که برآیند آن اختلافات داخلی و تجزیه احزاب سیاسی ارمنی تا اختلافات بیرونی و تشکیل اتحادها و ائتلاف های متعدد میان احز
اب بود. حزب آرمناکان نیز از این قاعده مستثنی نبود و تحولات زیادی را تجربه نمود. در مهم ترین تحول، بخش مهمی از اعضای سه حزب ارمنی (آرمناکان، داشناکسوتیون و هنچاکیان) اقدام به تأسیس یک حزب جدید تحت عنوان حزب لیبرال دموکراتیک کردند که در ادبیات سیاسی ارمنی به «حزب رامگاوار» مشهور است. حزب رامگاوار هدف اصلی خود را آزادی و استقلال ارمنستان اعلام نمود و برنامه های گسترده سیاسی رسانه ای را در بین جماعت ارمنیان پراکنده سامان داد. هرچند حزب رامگاوار برای گسترش نفوذ خود در جامعه دیاسپورا (جماعت ارمنیان پراکنده) با دو رقیب قدرتمند یعنی هنچاکیان و داشناکسوتیون رو به رو بود که سایه آن تا اوایل دهه ۱۹۵۰ میلادی کاملاً بر فعالیت های حزب رامگاوار سنگینی می کرد. با وقوع تحولات سیاسی در اتحاد جماهیر شوروی در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی زمینه لازم برای برگشت به سرزمین ارمنستان فراهم گشت. تشکیل حزب جدید لیبرال دموکراتیک ارمنستان. با استقلال سیاسی ارمنستان و استقرار نظام جدید سیاسی، حزب لیبرال دموکراتیک (رامگاوار) توانست پس از هفتاد سال دوری از وطن به ارمنستان برگردد. پس از شروع مجدد فعالیت در ارمنستان نام حزب به لیبرال دموکراتیک ارمنست
ان تغییر کرد. حزب برای بیان دیدگاه ها و مواضع مورد نظر خود، اقدام به تأسیس و انتشار روزنامه آزگ، به معنی (ملت) نمود که به عنوان ارگان رسمی حزب جدید لیبرال دموکراتیک ارمنستان شناخته می شد. تشکیل حزب لیبرال دموکراتیک آرمناکان. ناکامی های سیاسی پیاپی حزب لیبرال دموکراتیک ارمنستان موجب شد بخشی از رهبران و اعضای بخش قدیمی حزب مصمم به تأسیس حزب جدیدی تحت عنوان حزب لیبرال دموکراتیک آرمناکان در سال ۲۰۰۹ میلادی شوند. اما این حزب رسماً از سوی رهبری حزب لیبرال دموکراتیک ارمنستان در جامعه جماعت ارمنیان پراکنده به رسمیت شناخته نشد. ریشه اصلی این اختلافات به تقابل طرفداران تداوم رویکرد سنتی حزب و حامیان تغییر وضع موجود و اتخاذ شیوه های نوین بر می گشت. ادغام دو حزب و تشکیل حزب لیبرال دموکراتیک. از اوایل ماه دسامبر ۲۰۱۱ میلادی، رایزنی هایی میان رهبران دو حزب لیبرال دموکراتیک آرمناکان و لیبرال دموکراتیک ارمنستان با هدف ادغام دو حزب آغاز شد؛ و در سوم ژوئن ۲۰۱۲ میلادی حزب جدید لیبرال دموکراتیک تشکیل شد. بلافاصله پس از این تصمیم، مجمع قانونگذاری مشترک دو حزب تشکیل شد و ضمن اعلام رسمی تشکیل حزب لیبرال دموکراتیک، ۲۵ عضو کمیته مرکز
ی انتخاب شدند و «هاکوپ آوتیکیان» نیز به عنوان دبیر کل حزب برگزیده شد.
هوالیان (به لاتین: Hualien City) یک شهر در تایوان است که در شهرستان هوالیان واقع شده است. خصوصیات. هوالیان ۲۹٫۴۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۰۶٬۳۶۸ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای البوکرکی و اولسان خواهرخوانده های هوالیان هستند.
ماگونگ (به لاتین: Magong) یک شهر در تایوان است که در شهرستان پنگو واقع شده است. خصوصیات. ماگونگ ۳۳٫۹۹۱۸ کیلومترمربع مساحت و ۶۰٬۳۳۵ نفر جمعیت دارد.
جورج تیلمن جونیور (؛ زادهٔ ) یک کارگردان، فیلم نامه نویس، و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. از کارهای او تهیه کنندگی فیلم "مردان افتخار" (۲۰۰۰ میلادی) و کارگردانی "سریع تر" (۲۰۱۰ میلادی) و نیز "طولانی ترین سواری" (۲۰۱۵ میلادی) می باشد.
نانتو (به لاتین: Nantou City) یک شهر در تایوان است که در شهرستان نانتو واقع شده است. خصوصیات. نانتو ۷۱٫۲۰۶۳ کیلومترمربع مساحت و ۱۰۲٬۳۱۴ نفر جمعیت دارد.
استپانوس مخیتاریان (; ) شناخته شده با نام آرابو (; ؛ ۱۸۶۳ – ۱۸۹۳) فدایی سرشناس ارمنی که در اواخر سده نوزدهم میلادی پیش از مقاومت ساسون در منطقه بیتلیس-ساسون فعال بود. آرابو همچنین یکی از چهره های برجسته در جنبش آزادی بخش ملی ارمنی بوده است. وی به ۱۵ زندان با اعمال شاقه محکوم شدند. اما از زندان بیتلیس گریخت. آرابو روستائیان را علیه آغاهای کرد و ماموران جمع آوری مالیات عثمانی سازماندهی نمود. آرابو در سال ۱۸۹۳ در حین نبردی با راهزنان کرد در جاده خنس به موش در ارمنستان غربی کشته شد.
رابرت تِیْتل (؛ زادهٔ ۲۴ ژانویه ۱۹۶۸) یک تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. (۱۹۹۷ میلادی) و "مردان افتخار" (۲۰۰۰ میلادی) از آثار اوست.
پینگتونگ (به لاتین: Pingtung City) یک شهر در تایوان است که در شهرستان پینگتونگ واقع شده است. خصوصیات. پینگتونگ ۶۶٫۰۳ کیلومترمربع مساحت و ۲۰۳٬۸۶۶ نفر جمعیت دارد.
پوزی (به لاتین: Puzi) یک شهر در تایوان است که در شهرستان چیایی واقع شده است. مموفوکو آندو تاجر و کارخانه دار مطرح ژاپنی متولد شهر پوزی بوده است. خصوصیات. پوزی ۴۳٬۲۵۰ نفر جمعیت دارد.
رأی گیری نخست گزینی یا نخست نفری یا همه مال برنده نوعی روش رأی گیری است که نامزد حائز آرای بیشتر، حتی اگر اکثریت مطلق آرا را کسب نکرده باشد، برندهٔ انتخابات خواهد شد. تصاحب همهٔ نمایندگی (پیروزی مطلق)، از ویژگی های معمول ولی نه عمومیِ نظام های انتخاباتی با حوزه های انتخابیهٔ تک نماینده است (برخلاف نمایندگی تناسبی). این روش در نزدیک به یک چهارم جهان متداول است. آمریکا، بریتانیا، کانادا، پاکستان و هند از این شیوه به صورت گسترده استفاده می کنند. این روش رایج ترین روش برای انتخاب یک نامزد است. هر رأی دهنده یک رأی به یک نامزد می دهد و نامزدی که بیشترین آرا را کسب کرده باشد برنده خواهد شد. اگر سه نامزد به نام های علی و حسن و محمد وجود داشته باشند و علی ۴۰ درصد آرا را کسب کرده باشد و حسن و محمد هر کدام ۳۰ درصد آرا را، علی برنده خواهد بود. مهم ترین ایراد این روش این است که ممکن است برنده نزد اکثریت رأی دهندگان نامحبوب (و چه بسا منفور) باشد. مثلاً ممکن است در مثال بالا همهٔ رأی دهندگان به حسن و محمد بر این باور باشند که حسن و محمد، جفتشان از علی شایسته ترند. اما روش نخست گزینی نامزدی را برگزیده که اکثریت معتقدند بدتری
ن گزینه بوده است. هرچه تعداد نامزدها بیشتر شود (حتی در حد ۴ یا ۵ نامزد) مشکل بالا به صورت ملموس تر و حادتر احساس می شود، و رأی دهندگان حس می کنند که این روش نامزد اشتباهی را برگزیده است. این روش معیارهای برنده کندورسه و بازنده کندورسه را برآورده نمی کند.
هتل برای سگها () فیلمی در ژانر کمدی خانوادگی است و بر اساس کتابی به همین نام و برای کودکان، نوشتهٔ لوئیس دانکن؛ به کارگردانی تور فرویدنتال و تهیه کنندگی لورن شولر دونر و جاناتان گوردون تهیه و در سال ۲۰۰۹ میلادی منتشر شد. "هتل برای سگها" اولین فیلم متعلق به شبکه کابلی نیکلودئون است که با همکاری و مشارکت پارامونت پیکچرز و دریم ورکس تهیه و پخش شده است.
پادمینی کولاپوری (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، و خواننده اهل هند است. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که پادمینی کولاپوری در آنها به ایفای نقش پرداخته است: جوایز. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه فیلم فیر بهترین بازیگر زن (۱۹۸۲) و جایزه فیلم فیر بهترین بازیگر نقش مکمل زن (۱۹۸۰) شده است.
آشا پارک (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل هند است. وی بین سال های ۱۹۵۲ تا ۱۹۹۹ میلادی فعالیت می کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه فیلم فیر بهترین بازیگر زن (۱۹۷۱) و جایزه فیلم فیر یک عمر دستاورد (۲۰۰۲) شده است. او همچنین در فیلم کالیا بازی کرده است. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که آشا پارک در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
چشمان بدون چهره فیلمی فرانسوی-ایتالیایی سال ۱۹۶۰ به کارگردانی ژرژ فرانژو و بازی پییر براسور و آلیدا والی است؛ که بر اساس رمانی به همین نام، از ژان رودون ساخته شد. در طول تهیه فیلم، استانداردهای سانسور اروپا در نظر گرفته شد؛ با استفاده از لحن مناسب، کم کردن خشونت و حذف کردن شخصیت "دانشمند دیوانه". علی رغم اینکه این فیلم از فیلترهای استاندارد اروپا گذر کرده بود ولی بعد از انتشار آن چالش هایی را در اروپا رقم زد. نگرش ها از تشویق و ستودن به انزجار و اشمئزاز تبدیل شد. این فیلم اولین اکران آمریکایی خود را در سال ۱۹۶۲ تحت عنوان "اتاق ترس دکتر فاستوس"، به صورت صداگذاری شده و ویرایش شده، به دست آورد. در ایالات متّحده، این فیلم به صورت "دابل فیچر" (مدیر سینماها گاهی اوقات دو تا فیلم را به قیمت یک فیلم برای دیدن قرار می دادند) با فیلم "منستر (۱۹۵۹)" اکران شد. اولین واکنش ها نسبت به فیلم چندان مثبت نبود، اما بعد از انتشار در پخش خانگی بر شهرت و اعتبارش افزوده شد. منتقدین حال حاضر، این فیلم را به علت طبیعت شاعرانه و تأثیرگذاری روی دیگر فیلم سازان، ستایش و تقدیر کرده اند. موضوع. شبی درست در خارج از شهر پاریس، خانمی سوار ما
شین که از کنار خشکی کنار رودخانه می گذشت، جنازه ای را درون رودخانه رها می کند. بعد از اینکه جنازه بازیابی می شود، دکتر ژنسییر، جنازه را شناسایی می کند و او شباهتی میان این جنازه و بازمانده دخترش کریستین که صورتش (که به شدت تخریب شده بود و از شکل افتاده بود) در یک تصادف که قبل از ناپدیدشدنش رخ داده و مقصر آن پدرش بود، مشاهده می کند. دکتر ژنسییر در یک خانه بزرگ که همجوار کلینیک او هم است، همراه با یک سری سگ ژرمن شپرد که در قفس هستند و سگ های بزرگ دیگر، زندگی می کند. در پی خاکسپاری کریستین، دکتر ژنسییر و دستیارش لووئیس، زنی که پیشتر آن جنازه را دور انداخته بود، به خانه بازمی گردند که کریستین واقعی آنجا پنهان شده بود (در فیلم توضیح داده می شود که لوو ئیس در حد مرگ نسبت به دکتر وفادار بوده، به این دلیل که دکتر صورت او را که بسیار صدمه دیده بود، به صورتی که کمترین اثر زخم برجای بماند بجز زخم کوچکی که لووئیس آن را با گردن آویزی از مروارید پوشانده، مداوا کرده بود). بدن متعلق به خانمی جوان بود که در اثر تلاش ناموفق دکتر برای پیوند صورت او به شمایل دخترش، مرده بود. دکتر ژنسییر قول داده بود که صورت کریستین را بازیابی کن
د و اصرار داشت که او ماسک به صورت بزند تا از شکل افتادگی صورت او پوشانده شود. بعد از اینکه پدرش اتاق را ترک می کند، کریستین با نامزدش، ژاک ورنون، که با دکتر در کلینیکش کار می کرد، تماس می گیرد، اما بدون اینکه کلمه ای بگوید تماس را قطع می کند. لووئیس دختر سوئیسی جوانی را به اسم «ادنا گروبر» فریب می دهد و به خانه ژنسییر می آورد. ژنسییر با کلروفرم ادنا را بیهوش می کند و او را به آزمایشگاه محرمانه خود می برد. کریستین مخفیانه پدرش و لووئیس را می بینید که ادنا را به سمت آزمایشگاه می برند، و سپس به پیش سگهایی که پدرش در قفس کرده بود می رود تا آن ها را که همیشه مهر او به خود را پذیرفته و نسبت به ظاهرش بی تفاوت بودند، نوازش کند. دکتر ژنسییر عمل جراحی پیوند پوست را آغاز می کند، پوست صورت ادنا را برمی دارد. دکتر با موفقیت پوست ادنا را به صورت دخترش پیوند می زند و ادنا را که حال، صورتی از شکل افتاده و باندپیچی شده دارد را بر خلاف میل او نگه می دارد. ادنا فرار می کند، ولی به سمت مرگ خویش با افتادن از پنجره طبقه بالا، می رود. بعد از دور ریختن جنازهٔ ادنا، ژنسییر متوجه نقص هایی در صورت کریستین می شود. صورت او در طی چند روز
به طرز بدی پیش رفته بود؛ بندش پوست جدید را نپذیرفته و او باید دوباره به صورت پوش (ماسک) خود مراجعه کند. کریستین دوباره به ژاک تلفن می زند ولی اینبار اسمش را صدا می زند، ولی تماس تلفنی توسط لوئیس قطع می گردد. ژاک تماس را برای پلیسی که در مورد پرونده های ناپدید شدن دختران جوانی با چشمان آبی و مشخصات ظاهری مشابه تحقیق می کرد، گزارش می کند. پلیس سر نخی را پیدا کرده که مربوط به زنی است که گردن آویزی از مروارید دارد، که ژاک او را لوئیس تشخیص می دهد. بازپرس پارو، مأموری که ناپدید شدن ادنا را بررسی و رسیدگی می کند، خانم جوانی به نام پولت مرودون را (که اخیراً به علت دزدی دستگیر شده بود) مجبور می کند که برای بهبود بخشیدن به رسیدگی به پرونده ادنا، خودش را به کلینیک دکتر ژنسییر معرفی کند. بعد از اینکه سلامت وی اعلام شد، پولت آنجا را به مقصد پاریس ترک می کند و بی درنگ لووئیس او را سوار می کند، و او را نزد دکتر ژنسییر می برد. دکتر در حال آماده شدن برای جراحی بود که لووئیس به او خبر می دهد که پلیس قصد دارد او را ببیند. حین اینکه دکتر با پلیس صحبت می کند، کریستین که مدت ها بود که نسبت به آزمایش های پدرش قطع امید کرده و اخیرا
ً در حال از دست دادن عقلش به خاطر تقصیر و گوشه نشینی بود، پولت را آزاد می کند و با چاقو به گردن لووئیس ضربه می زند. او همچنین سگ ها و پرنده هایی که پدرش برای آزمایش هایش استفاده می کرد را آزاد می کند. دکتر ژنسییر پلیس را مرخص می کند (که کاملاً توضیحات او را پذیرفته بودند) و به آزمایشگاه بازمی گردد، که یک سگ رها شده ژرمن شپرد که او همین اخیر او را برای انجام آزمایشش بدست آورده بود، به او حمله می کند، و سگهای دیگر را که به خاطر زندانی شدن و دردهای زیاد توسط دکتر، خبر می کند، و آن ها او را تا حد مرگ پاره می کنند، و صورت او را حین این کار از شکل می اندازند. کریستین که نسبت به مرگ پدرش بی تفاوت است، و ظاهراً بیشتر به یک انسان تبدیل شده است، آهسته به سمت باغ بیرون خانه ژنسییر قدم برمی دارد در حالیکه یکی از پرنده هایی را که آزاد کرده بود را در آغوش گرفته است. بازیگران. 'پییر براسور' در نقش دکتر ژنسییر، استاد دانشگاه، پزشک و پدر کریستین. ژنسییر روی سگ های خود آزمایش انجام می دهد و عمل پیوند پوست را روی خانم های جوان انجام می دهد تا سعی کند که صورت از دست رفته دخترش را بازیابی کند. براسور پیش از این در فیلم دیگر کارگر
دان جورج فرانژو به نام "سری تکیه داده شده به دیوار(۱۹۵۸)"، باز هم در نقش اول و در نقش یک دکتر، بازی کرده بود. 'ادیث سکوب' در نقش کریستین ژنسییر، دختر دکتر ژنسییر. صورت کریستین در تصادفی که تقصیر پدرش بود به شدت صدمه می بیند. برای مدت زیادی از فیلم صورت او توسط صورت پوش بسیار سفتی که شبیه صورتش قبل از تصادف است، پوشیده شده است. او هم مانند براسور، توسط همان کارگردان در فیلم «سری تکیه داده شده به دیوار» در نقشی فرعی به بازیگری گرفته شده است. او بعده ها با فرانژو چهار فیلم دیگر را انجام می دهد. 'آلیدا والی' در نقش لووئیس، زنی که دستیار دکتر ژنسییر است، خانم های جوان را می رباید، دکتر را در عمل ها یاری می کند و به عنوان مادر جانشین برای کریستین مادری می کند. او در برخی عمل ها به دکتر کمک می کند، به علت اینکه دکتر در بهبود صورت او که در حادثه ای که برایش اتفاق می افتد (سکانسی در فیلم برای آن نیست)، از بین می رود، تلاش می کند. 'فرانسوا گه رین' در نقش ژاک ورنون، دانشجوی دکتر و نامزد کریستین. ژاک از فعالیت جنایت آمیز دکتر بی خبر است و باور دارد که کریستین مرده است. بعد دریافت یک تماس تلفنی از کریستین، او با پلیس برای
بررسی این جنایت همکاری می کند. 'جولیت می نیل' در نقش ادنا گروبر، خانم جوانی که قربانی آزمایش دکتر ژنسییر می شود، که بعد از دوست شدن با لووئیس در پاریس، اتفاق می افتد. ادنا تنها دختری است که صورتش با موفقیت به صورت کریستین پیوند می خورد. حین بازیابی از جراحی به لووئیس حمله می کند و سپس از پنجره خانه ژنسییر به پایین می پرد و می میرد. 'الکساندر رینیو' در نقش بازرس پارو، یک بازرس پلیس که پرونده ناپدید شدن قربانیان ژنسییر را بررسی می کند، او نهایتاً متوجه می شود که همه دختران گمشده دارای مشخصات مشترک و مشابهی هستند. 'بئاتریس آلتاریبا' در نقش پولت مرودون، خانم جوانی که توسط پلیس به علت سرقت از فروشگاه دستگیر شده. به علت شباهتش با خانمی که ژنسییر ربوده بود، توسط پارو خبردار می شود که همه اتهامات او در صورت همکاری با پلیس و معرفی کردن خود به کلینیک ژنسییر، سلب می شود. او متعاقباً آزاد می شود و برای پیوند صورت ربوده می شود، اما دختر ژنسییر او را قبل از اینکه دکتر روی او عمل جراحی انجام دهد، نجات می دهد. تولید. در اواخر دهه ۱۹۵۰ میلادی، فیلم های ژانر وحشت بریتانیایی مانند: "طلسم فرنکنشتاین(۱۹۵۷)" و "وحشت دراکولا(۱۹۵۸)
" میان علاقمندان به فیلم فرانسوی محبوب و مشهور بود. در آن موقع، فیلم های ترسناک مدرن مشابهی از طرف فیلمسازان فرانسوی برای ساخت شان تلاشی صورت نگرفته بود، تا اینکه تهیه کننده ای به نام "جولز بورکون" تصمیم گرفت به بازار فیلم های ترسناک قدم بگذارد. بورکون حقوق مربوط به رمان رودون را خریداری کرد و سمت کارگردانی را به یکی از بنیانگذاران "سینماتک فرانسوی"، فرانژو، که در حال کارگردانی اولین فیلم غیر مستند خود به اسم "سری تکیه داده به دیوارها(۱۹۵۸)" بود، پیشنهاد کرد. فرانژو در دوران فیلم های بی صدا، زمانی که فیلمسازانی مانند جورج ملیه و لوویی فویاد فیلم های خوبی می ساختند، بزرگ شد، سپس او فرصت را غنیمت شمرد تا در همین ژانر به سینما خدمت کند. فرانژو احساس کرد که داستان فیلم مربوط به فیلم ترسناک نیست؛ بلکه او دیدش از فیلم را به صورت " یک اندوه... خلق و خوی آرام تری نسبت به ترسناک دارد... درونی تر و نافذتر. یک ترس در درجهٔ هومیوپات است" (روشی درمانی بر اساس دوز پایین که در صورت مصرف بیشتر برای یک فرد سالم، علائمی مشابه بیماری در او ایجاد می شود)، بیان کرد. برای اجتناب از پیشامد مشکل با سانسور اروپا، بورکون به فرانژو اخط
ار کرد که از صحنه هایی از قبیل داشتن خون زیاد (مغایر سانسور فرانسه)، نشان دادن آزار حیوانات (مغایر با سانسور انگلستان) و هم چنین شخصیت دانشمند دیوانه (مغایر با سانسور آلمان)، به شدت خودداری کند. تمام این سه فاکتور بخشی از خود رمان بودند، که نمایانگر یک چالش برای پیدا کردن لحنی مناسب برای نشان دادن این عامل های داستان در فیلم بود. در ابتدا با کار کردن با کلود سوته که به عنوان دستیار اول کارگردان کار می کرد و فیلم نامه مقدماتی را معرفی می کرد، فرانژو تیم بوالو-نارسوژاک (پی یر بوالو و توماس نارسوژاک) را که رمان هایی اقتباسی از "اهریمنی ها(۱۹۵۵)" اثر آنری-جورج کلوزو و همین طور "سرگیجه (۱۹۵۸)" اثر آلفرد هیچکاک را نوشته بودند، به خدمت گرفت. نویسندگان، مرکز توجه را از سمت دکتر ژنسییر به سمت دختر او، کریستین، بردند؛ این تغییر شخصیت، دکتر را در پرتوی شخصیتی مثبت تر و قابل فهم تر تصویر می کرد، و موجب کمک در اجتناب از محدودیت های سانسوری شد. برای کارمندان بخش تولید، فرانژو از افرادی که با آن ها روی پروژه های قبلی کار کرده بود، استفاده کرد. سینماتوگرافری به نام "اوژان شوفتان"، برای رندر کردن کردن تصاویر فیلم انتخاب شد. ش
وفتان با فرانژو در فیلم "سری تکیه داده شده به دیوارها(۱۹۵۸)" همکاری کرده بود. مورخ سینما، دیوید کلات، در مورد شوفتان گفته بود:" ایده آل ترین گزینه برای نمایش دادن کابوس های فرانژو است".(تنها دو سال بعد شوفتان جایزه بهترین سینماتوگرافی را برای فیلم سیاه-سفید به نام "(The Hustler (1961" دریافت کرد) و آهنگساز فرانسوی "موریس ژار"، موسیقی فراموش نشدنی ای برای فیلم ساخت. ژار هم قبلاً با فرانژو در فیلم "سری تکیه داده شده به دیوارها(۱۹۵۸)" همکاری کرده بود. منتقدین امروزی، از دو زمینهٔ تحمیل کننده موسیقی فیلم، به عنوان یک نماهنگی از یک کارناوال جلف (شامل سوار کردن خانم های جوان توسط لووئیس برای دکتر ژنسییر) و یک قطعه ناراحت تر و سبک تر برای کریستین، یاد می کنند. ژار متعاقباً موسیقی فیلم "لورنس عربستان(۱۹۶۲)" و "دکتر ژیواگو (۱۹۶۵)" همراه با موسیقی دیگر فیلم ها را، ساخت. انتشار. فیلم برداری «چشمان بدون صورت» در سال ۱۹۵۹ به پایان رسید، و اولین اکرانش در ۲ مارس ۱۹۶۰، در پاریس بود. علی رغم اینکه این فیلم از فیلترهای سانسور اروپا گذشته بود، اما با انتشارش در اروپا جنجال به پا کرد. مجله خبری فرانسوی «اکسپرس» اشاره به «غش کرد
ن» حضار در حین سکانس پیوند پوست، داشت. در طول نمایش فیلم در جشنواره فیلم ادینبورگ (پایتخت اسکاتلند)، هفت نفر از حضار غش کردند، که کارگردان فیلم، فرانژو، پاسخ داد: «حالا می فهمم که چرا مردان اسکاتلندی دامن می پوشند». برای پخش در آمریکا در سال ۱۹۶۲ بخش هایی از فیلم حذف شد. برای آن صداگذاری به زبان انگلیسی انتخاب شد و عنوان آن به «تالار وحشت دکتر فاستوس» تغییر کرد. در تدوین و ویرایش نسخهٔ آمریکایی، بخش هایی از صحنه های پیوند پوست به همراه صحنه هایی که جنبه های انسان دوستانهٔ دکتر ژنسییر را، مانند نگهداری و دوست داشتن کودکی کوچک که در کلینیکش بود، دربر داشت از فیلم حذف شدند. پخش خانگی. "چشمان بدون صورت" در ۹ ژانویه سال ۲۰۰۱، توسط "کینو ویدئو" بر روی VHS و توسط "کرایتریون کالکشن" بر روی DVD در ۱۹ اکتبر سال ۲۰۰۴، انتشار یافت. DVD آن شامل اولین مستند جورج فرانژو "خون هیولاها"، توصیفی از قتلگاه فرانسوی، بود. نسخه ریجن ۲ این فیلم در ۲۱ آوریل سال ۲۰۰۸ توسط شرکت "سکندسایت فیلمز" منتشر شد. ویرایش ریجن ۴ آن در ۲ ژوئیه سال ۲۰۰۷ توسط شرکت "آمبرلا انترتینمنت" منتشر شد که دیسک آن حاوی اولین مستند فرانژو به نام " خون هیولاها "
بود. در سال ۲۰۱۳، "کرایتریون کالکشن" فیلم را به صورت Blu-ray منتشر کرد، اینبار فیلم دقیقاً از روی نگاتیو دوربین تبدیل شده بود. پذیرش توسط عموم. در پی اولین انتشار فیلم، واکنش و پاسخ منتقدین فرانسوی در مورد فیلم متوسط، که از اشتیاقی آرام تا ناامیدی یا اهانت عمومی محدود می شد، به این علت که آن ها عقیده داشتند که فیلم یا یک تکرار از اکپرسیونیسم آلمان یا واقعاً ناامیدی کارگردان به خاطر قدم برداشتن از عرصه مستندسازی و قدم گذاری به عرصه فیلمسازی ژانر، که به گفته آن ها "ژانر فرعی است، نسبتاً در حد توانایی او نیست"، بود. فرانژو در پاسخ به این نقد، بر این عقیده بود که این در این فیلم تلاش شده بود که ژانر فرعی، جدی گرفته شود. در انگلستان، "ایزابل کوئیگلی"، منتقد فیلم برای "اسپکتیتور"، دربارهٔ فیلم گفته بود:"تهوع آمیزترین فیلم از زمانی که من نقادی را شروع کردم، است"، این درحالیست که بازبینگری که موافقت کرده بود که ایزابل فیلم را پسندیده، تا سر حد اخراج شدن رفت. یک بازبینی منفی در مجله فیلم "Variety" به اشاره بخصوصی بدین صورت داشت:"ایفای نقش غیرطبیعی، جایی را برای توصیف شخصیت ها و انگیزه ها کنار می زد، و تکرر در عمر افک