Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کایت کرد؛ ولیکن در این سال لژیون یهودی متوقف شد و او از ارتش بازنشسته شد. بعد از اینکه او از ارتش انگلستان کنارگذاشته شد او به تدریس جنگ به یهودیان پرداخت. در زمان شورش های سال ۱۹۲۰ در فلسطین نیروهای انگلستان به خانه چایم وایزمن رفته و در این خانه تعداد زیادی اسلحه متعلق به گروه ژابوتینسکی یافتند. در اثر این اتفاق ۱۹ نفر دستگیر شدند ولیکن ژابوتینسکی به نیروهای انگلیسی شکایت کرد که تنها او مقصر است و بقیه باید آزاد شوند. ژابوتینسکی نیز دستگیر شد و به نوزده نفر ملحق شد. او به پانزده سال زندان محکوم شد ولیکن بعد از چند ماه دولت انگلستان تمامی آن ها را بخشید. کمیته ای در بین یهودیان صهیونیست برای تحقیق در مورد شورش ها شکل گرفت و آن ها بلشویسم را مقصر شناختند. ایجاد جنبشهای اجتماعی. در سال ۱۹۲۰ ژابوتینسکی به انجمن نمایندگان فلسطین انتخاب شد. در سال بعد او عضو شورای عملیاتی سازمان صهیونیسم شد. او همچنین مؤسس جنبش کرن هیسود بود و به سمت رئیس پروپاگاندای آن انتخاب شد؛ ولیکن به دلیل اختلاف ها بین او و چایم وایزمن او حزب جدیدی به نام تجمع صهونیستهای نجدیدنظرگرا تأسیس کرد. بیشتر تلاش او در جهت تأسیس یک کشور یهودی به کمک
امپراطوری بریتانیا بود. ایده آل او از کشور یهودی با صهیونیستها کاری در تضاد بود که اعتقاد داشتند که یهودیان باید به مدل سوسیالیست در کشور یهودی زندگی کنند. او اعتقاد به نوع دولتی شبیه دولت بریتانیا داشت. بیشتر طرفداران ژابوتینسکی در لهستان و لاتویا بودند. در بین سال های ۱۹۲۳ تا ۱۹۳۶ ژابوتینسکی شروع به نوشتن کتاب کرد. در سال ۱۹۳۰ در زمانی که در آفریقای جنوبی بود توسط نیروهای انگلیسی اطلاع یافت که اجازه بازگشت به فلسطین را ندارد. در سال های ۱۹۳۰ ژابوتینسکی به شدت نگران یهودیان در لهستان، مجارستان و رومانی بود. او برنامه ای برای تخلیه ناگهانی تمامی این یهودیان و انتقال آن ها به فلسطین تهیه کرد. ژابوتینسکی با سران دولت های لهستان، مجارستان و رومانی ملاقات کرد و تأیید آن ها را برای برنامه تخلیه خود گرفت؛ ولیکن این برنامه در بین یهودیان لهستان با سئوال روبرو شد زیرا آنان اعتقاد داشتند که فرار آن ها همان چیزی است که یهودستیزان لهستانی می خواهند. این برنامه قرار بود در ده سال اجرا شود ولیکن دولت انگلستان آن را وتو کرد و چایم وایزمن در سازمان یهودیان دنیا نیز آن را رد کرد. ژابوتینسکی به شدت در این زمان مقالاتی در مور
د یهودستیزی در لهستان و آماده بودن آن برای انفجار نوشت. در مورد اینکه آیا ژابوتینسکی هولوکاست را پیش بینی کرده بود اختلاف نظر وجود دارد. شورش علیه انگلیسیان. در سال ۱۹۳۹ دولت انگلستان نامه مکدونالد وایت را نوشت که در آن مهاجرت یهودیان به فلسطین محدود به ۷۵۰۰۰ نفر در ۵ سال آتی شد. دولت انگلستان نوشت که مهاجرت بعدی یهودیان وابسته به نظر عرب ها است. به علاوه این دستور فروش زمین به یهودیان را محدود می کرد. ژابوتینسکی از این دستور برآشفت و به پیروانش دستور شورش مسلحانه در فلسطین داد. ژابوتینسکی برای انجام این برنامه از گروه ایرگون کمک گرفت. او پیشنهاد کرد که یهودیانی که توسط دولت انگلستان غیرقانونی دانسته می شوند به تل آویو برده شوند. سپس در ۲۴ ساعت تمامی سازمان های دولتی انگلستان در فلسطین به زور تصرف شود. سپس در این زمان رهبران صهیونیسم در انگلستان و آمریکا اعلام استقلال کشور یهودی را بنمایند. با اینکه رهبران ایرگون از ایده ژابوتینسکی استقبال کردند ولیکن اعتقاد داشتند که تلفات یهودی در این برنامه زیاد است. ایرگون سرانجام با این برنامه موافقت کرد و آن را برای تأیید به رهبر خود دیوید رازیل که توسط انگلیسی ها زندان
ی شده بود داد؛ ولیکن شروع جنگ جهانی دوم در سپتامبر ۱۹۳۹ این برنامه را منحل کرد. ژابوتینسکی در سال ۱۹۴۰ در زمانی که از نیویورک دیدن می کرد درگذشت. دلیل دیدن او از نیویورک بازدید از یک کمپ گروه بتار بود. او در نیویورک دفن شد.
مرگ فروشنده () فیلمی درام به کارگردانی لاسلو بندک مقتبس از نمایشنامه ای به همین نام نوشته آرتور میلر است که در سال ۱۹۵۱ منتشر شد. جوایز و نامزدی ها. جوایز. جایزه گلدن گلوب ۱۹۵۲ جشنواره فیلم ونیز ۱۹۵۲ نامزدها. جایزه اسکار ۱۹۵۲ جایزه انجمن کارگردانان آمریکا ۱۹۵۲ جایزه بفتا
ریشارد رادو (زاده ۲۸ آوریل ۱۹۰۶ در برلین – درگذشته ۲۳ دسامبر ۱۹۸۹ در ردینگ) ریاضیدان اهل آلمان بود. زندگی و کارنامه. رادو در آغاز میان تحصیل ریاضیات و علاقه دیگرش نواختن پیانو مردد بود ولی سرانجام در برلین و گوتینگن به آموختن ریاضیات پرداخت و در ۱۹۳۳ با سرپرستی ایسای شور درجه دکتری ریاضیات را با رساله ای به نام «پژوهشهایی در ترکیبیات» به دست آورد. او که نسب یهودی داشت، پس از آن و با روی کار آمدن حزب نازی، آلمان را به قصد انگلستان ترک کرد و در دانشگاه کمبریج به پژوهشهایش ادامه داد. در آنجا با ریاضیدانانی همچون برنهارد نویمان و فیلیپ هال آشنا شد که روی او تاثیر گذاشتند. او سپس مدتی به دانشگاه شفیلد رفت و از سال ۱۹۵۴ تا زمان بازنشستگی اش در ۱۹۷۱ در دانشگاه ردینگ ماند. زمینه کاری رادو ترکیبیات بود و او در این زمینه دستاوردهای فراوانی دارد. برای نمونه او به همراه اردوش حساب افرازها را در نظریه رمزی بنیان گذاشت و قضیه معروف به رمزی-اردوش را اثبات کرد. رادو پیش از آن در رساله دکترایش به پرسشهایی از نظریه رمزی پرداخته بود. وی همچنین به نظریه گراف پرداخت و در اینجا، گراف رادو یا گراف تصادف به نام او به ثبت رسیده است.
اردوش درباره همکاری اش با رادو می گوید که خود او (اردوش) در کشف مثالهای خاص خوب بود ولی رادو توانایی تعمیم های بسیار عام و پرکاربرد را داشت. رادو در سال ۱۹۸۱ دکترای افتخاری دانشگاه برلین را دریافت کرد و در سال های ۱۹۳۶، ۱۹۵۴ و ۱۹۷۴ به عنوان سخنران مدعو در کنگره جهانی ریاضیدانان در ونکوور درباره موضوعهایی در ترکیبیات سخنرانی کرد. جایزه ریشارد رادو. جایزه ریشارد رادو هر دو سال یک بار از سوی انجمن ریاضی آلمان به بهترین رساله دکتری در زمینه ریاضیات گسسته داده می شود.
لیگ آزادگان ۹۲–۱۳۹۱ دوازدهمین دوره از لیگ دسته یک ایران می باشد. این فصل از لیگ دسته یک با حضور ۲۸ تیم در دو گروه ۱۴ تیمی و به صورت رفت و برگشت برگزار شد. تیم های اول هر گروه به صورت مستقیم به لیگ برتر صعود می کنند و برنده تیم های دوم هر گروه با تیم چهاردهم لیگ برتر مسابقه خواهند داد و برنده به عنوان تیم صعودکننده به لیگ برتر شناخته می شود. این فصل از لیگ از ۲۳ شهریور ۱۳۹۱ شروع شد و تا ۲۷ فروردین ۱۳۹۲ ادامه داشت. رسوایی مربوط به تبانی. پس از صعود تیم شهرداری تبریز به لیگ برتر فوتبال ایران رئیس سابق باشگاه نیروی زمینی تهران ادعا نمود که یکی از تیم های حاضر در لیگ با پیشنهاد یکصد میلیون ریال از وی خواسته بود که در مقابل این تیم ببازند و وی آن پیشنهاد را رد کرده است. دو روز بعد یکی از بازیکنان باشگاه فوتبال شهرداری بندرعباس اعلام کرد که در مقابل یک گل بخودی در بازی مقابل شهرداری تبریز مبلغی را دریافت کرده است. بعد از این رسوایی فدراسیون فوتبال ایران تصمیم به برکناری مربی و کادر فنی تیم شهرداری تبریز رأی داد.
بد و زیبا () یا بدذات و زیبارو، فیلمی آمریکایی در ژانر ملودرام است که در سال ۱۹۵۲ ساخته شد و داستان زندگی یک تهیه کنندهٔ سینما را روایت می کند که با رفتارهای خود، همهٔ اطرافیانش را از خود می راند. کارگردان فیلم وینسنت مینلی بود و فیلم نامه را جورج برادشا و چارلز شنِی نوشتند. بازیگران اصلی فیلم عبارت اند از: لانا ترنر، کرک داگلاس، والتر پیجون، دیک پاول، بری سالیوان، گلوریا گراهام و گیلبرت رولند. این فیلم در سال ۱۹۵۲ برندهٔ پنج جایزهٔ اسکار از شش نامزدی شد (از جمله جایزهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای گلوریا گراهام)، که رکوردی برای فیلمی است که نامزد بهترین فیلم یا بهترین کارگردانی نشده است. در سال ۲۰۰۲، کتابخانه کنگره ایالات متحده این فیلم را «از نظر فرهنگی ارزشمند» شناخت و آن را برای نگهداری در فهرست ملی ثبت فیلم آمریکا برگزید. موسیقی فیلم با عنوان «The Bad and the Beautiful» ساختهٔ دیوید راکسین به یک استاندارد جاز تبدیل شد و به عنوان نمونه ای عالی از موسیقی فیلم شناخته می شود. این فیلم توسط همان گروهی ساخته شد که ده سال بعد فیلم دیگری دربارهٔ پشت پرده های تاریک صنعت سینما با عنوان Two Weeks in Another Town
(دو هفته در شهری دیگر، ۱۹۶۲) ساختند: کارگردان (مینلی)، تهیه کننده (جان هاوسمن)، فیلم نامه نویس (شنِی)، آهنگ ساز (راکسین)، بازیگر نقش اصلی (کرک داگلاس) و استودیو (MGM). هر دو فیلم شامل اجرای ترانهٔ «Don’t Blame Me» هستند—در یکی توسط پگی کینگ و در دیگری توسط لزلی آگهامز. در یکی از صحنه های «دو هفته در شهری دیگر»، شخصیت داگلاس در اتاق نمایش مشغول تماشای صحنه هایی از «بدذات و زیبارو» است، گویی که آن فیلم اثری از گذشتهٔ همان شخصیت بوده است. با این حال، فیلم دوم دنبالهٔ مستقیمی بر اولی نیست. داستان. در هالیوود، کارگردان فرد امیل (بری سالیوان)، ستارهٔ سینما جورجیا لوریسون (لانا ترنر)، و فیلم نامه نویس جیمز لی بارتلو (دیک پاول) حاضر به پاسخ دادن به تماس تلفنی جاناتان شیلدز (کرک داگلاس) از پاریس نیستند. تهیه کننده هری پبل (والتر پیجون) آن ها را در دفتر خود گرد می آورد و توضیح می دهد که شیلدز ایدهٔ فیلم جدیدی دارد و می خواهد این سه نفر در پروژه حضور داشته باشند. شیلدز به تنهایی نمی تواند سرمایهٔ لازم را جذب کند، اما با حضور این سه، چنین امری ممکن می شود. پبل از آن ها می خواهد تا پیش از تصمیم نهایی، اجازه دهند شیلدز را
روی خط بیاورد. تا تماس برقرار شود، داستان زندگی آن ها با شیلدز در قالب بازگشت به گذشته (فلاش بک) روایت می شود. شیلدز پسر رئیس پیشین یک استودیوی سینمایی بدنام است که با نفرت از صنعت کنار گذاشته شد. محبوبیت پدرش چنان کم بود که شیلدز جوان برای مراسم خاک سپاری اش باید سیاهی لشکر استخدام می کرد. با وجود این پیش زمینه، شیلدز مصمم است در هالیوود موفق شود. او با امیل، کارگردانی تازه کار، در مراسم خاک سپاری آشنا می شود. شیلدز برای آن که بتواند با پبل صحبت کند، عمداً در یک بازی پوکر پولی را که ندارد می بازد و در ازای کار به عنوان تهیه کننده خطی، آن را جبران می کند. آن ها با ساخت فیلم های رده ب برای پبل، تجربه کسب می کنند. پس از موفقیت یکی از این فیلم ها، امیل پیشنهاد ساخت پروژه ای بزرگ تر را می دهد. شیلدز بودجهٔ یک میلیون دلاری برای ساخت فیلم می گیرد، اما به امیل خیانت می کند و کارگردانی را به فردی مشهور می سپارد. موفقیت فیلم، شیلدز را به تأسیس استودیوی خود می رساند و پبل نیز به او می پیوندد. امیل بعدها برندهٔ اسکار بهترین کارگردانی می شود. شیلدز سپس با جورجیا لوریسون، بازیگر گمنام و الکلی، آشنا می شود؛ دختری از خانواد
ه ای هنرمند. او با دادن نقش اول به جورجیا، با وجود مخالفت دیگران، باعث شکوفایی استعدادش می شود. وقتی جورجیا عاشق او می شود، شیلدز به دروغ وانمود می کند احساس متقابل دارد تا بازی خوبی از او بگیرد. اما پس از موفقیت فیلم، جورجیا او را با زنی دیگر می بیند. شیلدز به او می گوید که هرگز اجازه نخواهد داد کسی این چنین بر او مسلط شود. جورجیا از قراردادش کناره می گیرد و بدون دعوی حقوقی، آزاد می شود. او بعدها یکی از بزرگ ترین ستاره های هالیوود می شود. در مرحلهٔ بعد، شیلدز حقوق فیلم نامه ای را از جیمز لی بارتلو، استاد دانشگاهی که کتابی پرفروش نوشته، می خرد و اصرار دارد خود او فیلم نامه را بنویسد. بارتلو بی میل است، اما همسر سبک سر جنوبی اش، رُزمری، علاقه مند است، پس او می پذیرد. رُزمری با دخالت های بی پایانش مانع کار شوهر می شود. شیلدز دوست بازیگرش، ویکتور «گاچو» ریبرا را برای سرگرم کردن رُزمری وارد ماجرا می کند. با آزادی از مزاحمت، بارتلو پیشرفت چشمگیری دارد، اما رُزمری و گاچو در سانحهٔ هوایی کشته می شوند. بارتلو با وجود اندوه، فیلم نامه را کامل می کند و شیلدز او را برای ادامهٔ تولید در هالیوود نگه می دارد و خودش کارگردا
نی را به عهده می گیرد، اما شکست می خورد. سپس او ندانسته فاش می کند که خودش باعث نزدیکی رُزمری و گاچو شده بود، و بارتلو از او جدا می شود. بارتلو با الهام از همسرش، رمانی می نویسد و جایزه پولیتزر می برد. پس از هر بازگشت به گذشته، پبل با طعنه می گوید که شیلدز زندگی آن ها را «نابود» کرده، در حالی که هر سه به قلهٔ حرفه ای خود رسیده اند و شیلدز در این موفقیت نقش داشته است. تماس شیلدز بالاخره برقرار می شود و پبل از آن ها می خواهد که تنها یک بار دیگر با او همکاری کنند. هر سه پاسخ منفی می دهند. اما هنگام خروج، گفت وگوی تلفنی شیلدز را از طریق گوشی فرعی می شنوند و با شنیدن ایدهٔ جدیدش، علاقه مند می شوند...
خانهٔ زرد که خیابان هم نامیده می شود. یک نقاشی رنگ روغن است که در سال ۱۸۸۸ توسط ونسان ون گوگ نقاش هلندی سبک پسادریافتگری قرن نوزدهم کشیده شده است. این نام اشاره ای است به طرف راست ساختمان شماره ۲، میدان لامارتین، شهر ارل فرانسه؛ خانه ای که ونسان ون گوگ در ماه مه سال ۱۸۸۸ اجاره کرد. خانه چهار اتاق داشت؛ دو اتاق بزرگ در طبقه هم کف برای استفاده به عنوان کارگاه هنری و آشپزخانه، و دو اتاق کوچک تر در طبقه اول که یکی از آن ها رو به میدان لامارتین بود. پنجره طبقه اول نزدیک گوشه اتاق که هر دو لنگه آن باز است، اتاق میهمان ون گوگ است، جایی که پل گوگن نه هفته، از اواخر اکتبر ۱۸۸۸ در آنجا زندگی کرد. پشت پنجره جلویی، که یک لنگه آن باز است، اتاق خواب ون گوگ است. دو اتاق کوچک پشتی بعدها توسط ون گوگ اجاره شد. طرف چپ یک بقالی است. (که به فرانسوی بالای آن Comestibles نوشته شده است.) ساختمان، قبل از آنکه در بمباران روز ۲۵ ژوئن سال ۱۹۴۴ توسط متفقین به سختی خسارت ببیند، بارها بازسازی و بعدها ویران شد. ون گوگ اشاره کرده است که رستوران، جایی که او عادت داشت غذاهایش را بخورد، در ساختمانی که صورتی رنگ شده نزدیک گوشه چپ نقاشی است. (ساخ
تمان ۲۸ میدان لامارتین) و توسط بیوه ونیک، که صاحبخانه ون گوگ و صاحب چندین ساختمان موجود در نقاشی هم بود، اداره می شد. در سمت راست خانه زرد، خیابان مون ماژور قرار دارد که به دو پل راه آهن ختم می شود. خط اول، با تنها قطاری که عبور می کند، منطقه را به لیونل مرتبط می کند، که در جهت مقابل (سمت راست) ساحل رودخانه رُن قرار دارد. خط دیگر به شرکت راه آهن P. -L. -M تعلق دارد. در جلو صحنه سمت چپ، پیاده رویی وجود دارد، که دور باغ های میدان لامارتین قرارگرفته است. گودالی که در سمت چپ تا خیابان مون ماژور و به سمت پل ها ادامه یافته برای نصب لوله های گاز است، که موجب شد بعدها ون گوگ در گالری هنری اش هم چراغ گاز نصب کند. کشیدن تابلو. نقاشی در سپتامبر سال ۱۸۸۸ کشیده شد. در آن زمان ون گوگ طرحی از کار هنری اش را برای برادرش تئو فرستاد. نقاشی های دیگری از خانه زرد. هیچ طرح اولیه برای این کار هنری شناخته نشده است، اما ساختمان ها در چند کار دیگر ون گوگ هم نشان داده شده اند. این نقاشی آبرنگ براساس نقاشی ون گوگ کشیده شده است. ده ها سال بعد پل سینیاک، رفیق و حامی ون گوگ، حداقل دو نقاشی آبرنگ از آن مکان کشید. شجره نامه. این نقاشی همیشه
تحت مالکیت خانواده هنرمند بوده است. از سال ۱۹۶۲، در مالکیت مؤسسه ونسان ون گوگ -که وینسنت ویلمینا ون گوگ برادرزاده ونسان آن را تأسیس کرد- بود؛ و به صورت دائمی به موزه ونسان ون گوگ در آمستردام قرض داده شد. از دهه ۱۹۴۰. خود خانه زرد دیگر موجود نیست. این خانه در دهه ۱۹۴۰ در طی جنگ جهانی دوم از بین رفت. مکانی که نقاشی آن کشیده شده است، بدون خانه تقریباً همان شکل است. با وجود از بین رفتن ساختمان مورد نظر یکپارچه نوشته برای یادبود آن در آن مکان نصب شده است. پیوند به بیرون. viewpoint: in Street View look NNE along Avenue de Stalingrad
گناهِ مادلن کلوده () فیلمی در ژانر درام است که در سال ۱۹۳۱ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به هلن هیز، لوئیس استون، رابرت یانگ، نیل همیلتون و کارن مورلی اشاره کرد. هلن هیز موفق شد برای بازی در این فیلم جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را از آنِ خود کند.
جیکوب اپلبام (؛ زادهٔ ۱۹۸۳) برنامه نویس کامپیوتر و هکر است. او در دانشگاه واشینگتن، کار می کرد و یکی از اعضای اصلی پروژه تور بود که برای جستجو در وب، به صورت گمنام استفاده می شود. اپلبام در سال ۲۰۱۰ نماینده ویکی لیکس بود. او از این زمان، تحت تعقیب نیروی امنیتی آمریکا است و شناسه توییتر او و تعدادی لپ تاپ و موبایل او ضبط شده است. او اکنون، در برلین زندگی می کند و نقش مهمی در انتخاب مقالات ادوارد اسنودن برای چاپ شدن دارد. در سال ۲۰۱۳ او مقالاتی منتشر کرد که نشان داد سازمان امنیت ملی آمریکا می تواند هر گوشی آیفون را به یک میکروفن جاسوسی تبدیل کند. اپلبام یکی از معدود نفراتی است که به هسته اصلی مقالات اسنودن دسترسی داشته است. زندگی نامه. اپلبام در یک خانواده یهودی متولد شد. او دبیرستان را به پایان نرسانید و از دبیرستان اخراج شد. او در مصاحبه با مجله رولینگ استون نوشته است که خانواده او دارای بیماری روانی بودند و مادر او اسکیزوفرنی داشته است. در سن ۶ سالگی او توسط خاله اش از مادرش جدا می شود. او اظهار کرده است برنامه نویسی کامپیوتر تنها چیزی است که او را زنده نگه داشته است. فعالیت. در سال ۲۰۰۵ اپلبام دو سخنرانی در
کنفرانس ارتباطات داشت. در این کنفرانس او شرح مسافرت خود به عراق و نصب تجهیزات ماهواره در کردستان را شرح داد. او در سخنرانی دوم خود در مورد امنیت رمزگذاری بر روی هارددیسک صحبت کرد و نرم افزاری برای شکستن قفل شرکت اپل به نام FileVault ارائه کرد. در سال ۲۰۱۳ او به نمایندگی از ادوارد اسنودن جایزه در برلین دریافت کرد. اپلبام چندین بار در فرودگاه ها مورد بازرسی قرار گرفته است و تجهیزات الکترونیک او ضبط شده است. دولت آمریکا از یک دادگاه دستوری دریافت کرد که به موجب آن اجازه یافت شناسه توییتر او را ضبط و بازرسی کند. زندگی شخصی. اپلبام یک خداناباور با سابقه خانواده یهودی است. او خود را همجنسگرا نامیده است. او در برلین زندگی می کند و درخواست اقامت داده است. او اظهار کرده است که در ایالات متحده احساس امنیت نمی کند.
اِما () فیلمی در ژانر کمدی-درام به کارگردانی کلارنس براون است که در سال ۱۹۳۲ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به ماری درسلر، میرنا لوی، باربارا کنت و جورج میکر اشاره کرد.
تبهکاران لاوندر هیل () فیلمی در ژانر سرقت به کارگردانی چارلز کریچتون است که در سال ۱۹۵۱ منتشر شد. این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم نامه غیراقتباسی توسط تی. ئی. بی. کلارک در سال ۱۹۵۲ شده است.
جایزه ریشارد رادو، جایزه ای است که انجمن ریاضی آلمان هر دو سال یک بار به رساله های دکتری برتر در زمینه ریاضیات گسسته اهدا می کند. این جایزه که از سال ۱۹۹۸ داده می شود به افتخار ریاضیدان آلمانی ریشارد رادو که در زمینه ترکیبیات و نظریه گراف فعالیت می کرد داده می شود. هم اکنون مبلغ ۱۰۰۰ یورو نیز به همراه جایزه از سوی انتشارات اشپرینگر به برندگان هدیه می شود.
ستاره ای متولد شده است () فیلمی در ژانر موزیکال به کارگردانی جرج کیوکر است که در سال ۱۹۵۴ منتشر شد.
رابینسون کروزوئه () فیلمی به کارگردانی لوئیس بونوئل بر اساس رمان "رابینسون کروزوئه" اثر دانیل دفو است که در سال ۱۹۵۴ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به دن اوهرلیهی اشاره کرد.
فرهاد خادم (زاده ۱ خرداد ۱۳۳۶، تهران- درگذشت ۱ اسفند ۱۳۶۰، تنگه چذابه) از مهندسان فارغ التحصیل دانشگاه صنعتی شریف و از مسولین احداث پل چذابه، در جنگ ایران و عراق بود. او در حین عملیات احداث پل در تاریخ ۱ اسفند ۱۳۶۰ در تنگه چذابه کشته شد. زندگی نامه. در ۱ خرداد ۱۳۳۶ در یک خانواده زرتشتی در تهران به دنیا آمد. تنها پسر خانواده بود. مادرش «تاج گوهر خداداد کوچکی» و پدرش کیخسرو نام داشت. تحصیلات ابتدایی و دبیرستان خود را در مدرسه های جهان دانش و خوارزمی به انجام رسانید، در سال ۱۳۵۴ وارد دانشگاه صنعتی شریف شد و در سال ۱۳۵۹ در رشته مهندسی عمران (سازه) از دانشگاه صنعتی شریف فارغ التحصیل شد. او همچینین از اعضای هیئت مدیره کانون دانشجویان زرتشتی بود و در تدوین اساسنامه مستقل آن شرکت داشت و کمیته ممد کاری آنجا را بنا گذاشت. جنگ ایران و عراق. پس از پایان تحصیلات با توجه به آغاز جنگ ایران و عراق راهی جبهه های جنگ شد، دوره آموزشی خود را در لشکر ۷۷ خراسان که در دزفول مستقر بود گذراند و پس از آن به همراه چند تن از فارغ التحصیلان دانشگاه صنعتی شریف مسئول احداث پل چذابه شد. مرگ. در سن ۲۴ سالگی و در تاریخ ۱ اسفند ۱۳۶۰ هنگام عملی
ات فتح المبین در خط مقدم جبهه تنگه چذابه به همراه ۷ تن از مهندسین دانشگاه شریف هنگامی که مشغول ساختن پل برای رزمندگان بودند، مورد اصابت ترکش عراقی ها قرار گرفت و کشته شد. پس از انتقال به تهران، در آرامگاه زرتشتیان تهران (قصر فیروزه) به خاک سپرده شد. توران شهریاری شعری برایش سرود که بخشی از آن روی سنگ مزارش حک شده است. گوشه ای از وصیت نامه. «مادرم با آنکه می دانم ایمان داری که باید هر کس هست و نیست خود را برای آزادی و رهایی ایران بدهد، ولی اگر جز این بود و حتی تو کوشش می کردی تا مرا در خانه نگهداری باز هم به جبهه می رفتم و برای وطنم می جنگیدم.» یادبودها. انتشار کتاب «جای پای فرهاد. این کتاب در سال ۱۳۸۹ توسط «فرهاد خضری» نوشته شده است و نخستین کتاب از مجموعه «مادران» است. این کتاب که زندگی فرهاد خادم را ازنگاه مادرش روایت می کند، از سوی انتشارات روایت فتح چاپ شده است و در اردیبشهت ۱۳۹۳ با تیراژ ۲۲۰۰ نسخه، به چاپ دوم رسید. تندیس فرهاد خادم در باغ موزه دفاع مقدس. در فروردین ۱۳۹۳، تندیسی از فرهاد خادم در باغ موزه دفاع مقدس در کنار تندیس چند تن از فرماندهان و روحانیون کشته شده در جنگ ایران و عراق نصب شد. جشن زادروز
. در خرداد ۱۳۹۳، نونهالان زرتشتی، زادروز فرهاد خادم را در آدریان بزرگ تهران جشن گرفتند و با روشن کردن شمع و بریدن کیک به مادرش شادباش گفتند. آیین سدره پوشی گروهی. از زمان کشته شدن فرهاد خادم در جنگ، هر ساله آیین سدره پوشی گروهی برای دانش آموزان زرتشتی با نام و یاد او برگزار می شود. لوح سپاس. در سوم خرداد ماه ۱۳۹۳ هم زمان با سالروز فتح خرمشهر، لوح سپاسی به خانواده های شهدای فتح خرمشهر و مادر فرهاد خادم داده شد. برنامهٔ خندوانه. در برنامهٔ خندوانه که در تاریخ ۷ مهر ۱۳۹۴ از شبکه نسیم صدا و سیما پخش شد، مادر فرهاد خادم به همراه چند تن از جانبازان و آزادگان زرتشتی حضور داشت. او به نمایندگی از خانواده های شهدای ایرانیان زرتشتی سخن گفت و به کارهای اجتماعی فرهاد اشاره کرد. وصیت نامهٔ فرهاد خادم نیز را رامبد جوان، مجری برنامه، خواند.
«فرار فرار فرار» ترانه ای از توکیو هتل است که در منتشر شد. این ترانه که در سبک سافت راک است توسط کلی کلارکسون به همراهی جان لجند بازخوانی شد.
متجاوز () فیلمی به کارگردانی ادموند گولدینگ است که در سال ۱۹۲۹ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به گلوریا سوانسون، هنری بی. والتهال، و استوارت اروین اشاره کرد.
«جیغ» تک آهنگی از گروه آلترنیتو راک آلمانی توکیو هتل است که در سال ۲۰۰۵ میلادی منتشر شد. این ترانه دو نسخه دارد. نسخه آلمانی که با نام Schrei منتشر شده و نسخه انگلیسی که با نام Scream در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. این ترانه در چارت اتریش به موقعیت سوم و در چارت آلمان به موقعیت پنجم رسید.
«اگر کلمات زبان من بودند» آلبومی از هنرمند اهل آلمان تیم بنتسکو است که در سال ۲۰۱۱ میلادی منتشر شد. این آلبوم در چارت آلمان چهارم، در چارت اتریش ۱۱ و در چارت سوئیس ۱۳ گردید. دو ترانه موفق نیز از این آلبوم منتشر شدند که اولی همین الان دنیا را نجات بده است و دومی اگر کلمات زبان من بودند که هر دو در چارت آلمان رتبه های زیر پنج رسیدند.
هلموت لنگ () یک برند مد است که توسط طراح مد اتریشی به همین نام در سال ۱۹۸۶ تأسیس شده است. با اینکه این برند هنوز فعال است، اما از سال ۲۰۰۵ به بعد بدون دخالت و طرح های شخص هلموت لنگ به کار خود ادامه می دهد. تاریخچه. این شرکت توسط هلموت لنگ، طراح مد اتریشی، در سن ۲۳ سالگی با راه اندازی یک بوتیک در وین اتریش در سال ۱۹۷۹ آغاز به کار کرد. در سال ۱۹۹۹ این شرکت با گروه پرادا وارد همکاری شد. این همکاری در سال ۲۰۰۴ به تصاحب شرکت هلموت لنگ توسط این گروه انجامید و در سال ۲۰۰۵ آقای لنگ این شرکت را ترک کرد. بعد از این اتفاق پرادا در سال ۲۰۰۶ شرکت را به یک کمپانی ژاپنی به نام لینک تئوری فروخت. به این ترتیب لینک تئوری هلموت لنگ را در سال ۲۰۰۷ مجدداً گشود. عطرها. تا کنون شرکت هلموت لنگ سه عطر را با همکاری شرکت پروکتر و گمبل و با لیبل خودش راهی بازار کرده است. تمامی این عطرها با بسته شدن شرکت در سال ۲۰۰۵ دیگر تولید نشده اند:
نودار خوخاشویلی (زاده ۲۸ سپتامبر ۱۹۴۰) کشتی گیر سابق گرجستانی است که در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ شرکت کرده است.
بریان کاگمن (؛ زادهٔ ۲۵ ژوئن ۱۹۷۹ در اکلاهما سیتی) یک فیلم نامه نویس و تهیه کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است. او یازده قسمت از مجموعهٔ تلویزیونی آمریکایی "بازی تاج وتخت" محصول اچ بی او را نوشت. او ضمن حضور افتخاری در "شیر و گل سرخ" برنده جایزه هوگو بهترین نمایش درام (۲۰۱۲) نیز شده است. کارها. کاگمن با نوشتن یازده قسمت از مجموعه بازی تاج و تخت شبکه اچ بی او شهرت پیدا کرد، از جمله: کاگمن نویسنده کتاب "درون بازی تاج و تخت اچ بی او" است که مقدمه ای به قلم جرج آر. آر. مارتین دارد. او همچنین قرار است نویسندهٔ فیلم باشد. کارهای کاگمن توسط مجله رولینگ استون پیگری شده و از طرف بلاگ بلاگ اسفیر تمجید می شوند.
نیکالا پیرُسْماناشْویلی معروف به نیکُ پیرُسْمانی (زادهٔ ۵ مهٔ ۱۸۶۲، درگذشت ۹ آوریل ۱۹۱۸ میلادی)، یک نقاش خودآموخته گرجی است که بدوی گرا بوده و یک هنرمند نائیف به شمار می آید. او عمر خود را در تهیدستی گذرانده و پس از مرگ، به شهرت جهانی رسیده است. زندگی نامه. نیکو پیروسمانی در ۵ مهٔ ۱۸۶۲ میلادی، در خانواده ای دهقان، در روستای میرزاآنی، در استان کاختی گرجستان به دنیا آمده بود. والدین او، آسلان پیروسماناشویلی و تکلا توکلیشویلی، که کشاورز و صاحب یک تاکستان کوچک و چند گاو بودند، چند سال بعد از تولد نیکو، از دنیا رفتند و او را در مراقبت از دو خواهر بزرگترش، ماریام و پپه، تنها گذاشتند. نیکو و خواهرانش در سال ۱۸۷۰ به تفلیس نقل مکان کردند، و دو سال بعد، زمانی که آن ها در یک آپارتمان کوچک در نزدیکی ایستگاه راه آهن تفلیس زندگی می کردند، پیروسمانی به عنوان خدمتکار، در خانه های ثروتمندان کار می کرد و خواندن و نوشتن به دو زبان گرجی و روسی را فرا گرفت. در سال ۱۸۷۶، او به زادگاهش بازگشته و به عنوان یک چوپان مشغول فعالیت شد. پیروسمانی به تدریج، خودآموختهٔ نقاشی شد. یکی از تخصص های او نقاشی روی برزنت مشکی بود. در سال ۱۸۸۲، او ب
ه همراه نقاش خودآموختهٔ دیگری به نام گیورگی زازیاشویلی، یک کارگاه نقاشی برپا کردند که تابلوهای خود را در آنجا ساختند. در سال ۱۸۹۰، پیروسمانی به عنوان راهنمای راه آهن کار می کرد. او در سال ۱۸۹۲، شراکتاً یک مزرعهٔ تولید لبنیات در تفلیس بر پا کردند، که در سال ۱۹۰۱، پیروسمانی آن را رها کرد. پیروسمانی که در طول عمرش تهیدست بود، مایل به فعالیت در مشاغل معمولی از قبیل نقاشی ساختمان و سفیدکاری منازل بود. او همچنین برای مغازه داران تفلیس، تابلو، نقاشی و پرتره هایی طبق سفارش های خودشان می ساخت. با اینکه آثار او شهرت موضعی دارد، روابط او با هنرمندان حرفه ای به سختی می ماند؛ برای او، عایدی معیشت مهم تر از انتزاعات زیبایی شناسی بود. نیکو پیروسمانی در ۹ آوریل ۱۹۱۸ میلادی، در سن ۵۵ سالگی، بر اثر سوءتغذیه و نارسایی کبد از دنیا رفت و در آرامستان نینو به خاک سپرده شد؛ محل دقیق دفن او ثبت نشده بود و تا کنون شناسایی نشده است. کار. نقاشی های پیروسمانی تحت تأثیر شرایط اجتماعی زمان و مکان خودش بوده است. تعداد زیادی از آثار موجود او، دربارهٔ گروه های اشراف، کارگران، مغازه داران و بازرگانان است. پیروسمانی شیفتهٔ طبیعت و زندگی روستایی