Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شود، اما تعداد بسیار کمی از علف کش های آبزی برای استفاده در آب در اتحادیه اروپا ثبت شده است. فلوریدون، متداول ترین علف کش آبزی مورد استفاده، در برابر Hydrilla بسیار مؤثر است، اما در برابر Elodea، به ویژه در میزان مصرف پایین تر، تأثیر بسیار کمی دارد. کنترل مکانیکی. گیاه ها را می توان به صورت مکانیکی از دریاچه ها و رودخانه ها حذف کرد. آنها با دست یا با استفاده از چنگک، زنجیر، قایق های چمن زنی یا سطل علف های هرز استخراج می شوند. مشکل این است که از طریق تکثیر رویشی از طریق قطعات، روش های حذف مکانیکی می تواند به گسترش گیاه کمک کند. قطعات پاره شده را می توان به پایین دست منتقل کرد یا از طریق اتصال به قایق ها و زنجیر لنگر به محیط های جدید معرفی کرد.
باله ای ریختان نام یک زیررده از رده دوکفه ای ها است.
سیاه صدفان نام یک تیره از راسته سیاه صدف سانان است.
دوکفه ای های میتیلوس نام یک سرده از تیره دوکفه ای های میتیلیدا است.
روایت آفرینش توضیح ادیان ابراهیمی از به وجود آمدن انسان است. در تنخ، مجموعه متون مقدس یهودیان، افسانه های آفرینش مختلف و متضادی وجود دارد. میان این روایت ها، دو داستان را در سفر پیدایش در تورات روایت کرده اند و آدم و حوا شخصیت های داستان دوم هستند. داستانی در اسلام نیز در قرآن روایت شده که به صورت کلی شباهت های زیادی با داستان دوم سفر پیدایش دارد اما برخی از بخش های روایت قرآنی در سفر پیدایش یافت نمی شوند و ریشه در متون متاخر یهودی و مسیحی دارند. داستان آدم و حوا با یافته های علمی در تضاد است زیرا اجماع علمی این است که نسل بشر به یک زن و شوهر واحد نمی رسد و انسان های کنونی از دیگر انسانیان تکامل یافته اند. به علاوه، دیرینگی حیات بر روی زمین میلیاردها سال است اما این داستان آن را حدود شش هزار سال دانسته است. تصنیف. در طی دو قرن دانشوری کتاب مقدس، عموما این فرض وجود داشته که سفر پیدایش به معنای دقیق کلمه، یک کتاب نیست بلکه بیشتر رشد و نمو سنت های جورواجور است. گسستگی و تضاد در آن وجود دارد و در یک فرآیند ویراستاریِ ناهموار در طی چند قرن بر روی هم انباشته شده است. تاریخ گذاری و سیر تکامل متن موضوعات پیچیده ای هس
تند و برخی مشکلات را نمی توان رفع کرد. اما نقد متون و تاریخیِ کتاب مقدس با خوانش ادبی متن، تضاد بسیاری پیدا نمی کند. اندیشهٔ توراتی در مورد یک کتاب، بسیار متفاوت و آزادتر از تصورِ فرهنگی امروزی (با فرضیاتش در مورد نویسندهٔ مشخص و کپی رایت قانونی) بود. تفاوت در تکنولوژی کتاب سازی نشان دهندهٔ این موضوع است. نزدیکترین واژهٔ توراتی به «کتاب»، واژه «سفر» است که از جنبهٔ ریشه شناسی به معنای «چیزی که بازگفته شود» است اما مفهوم اصلی آن «طومار» است؛ و می تواند به هر چیزی اشاره داشته باشد که بر روی طومار نوشته شده است. یک طومار، متنی نیست که مابین دو جلد بسته شده باشد و می توان باریکه های افزوده شده را به آن دوخت که ظاهرا روال بسیار معمولِ توراتی بوده است. یک کتاب در گسترهٔ توراتی، محصول سنتی گمنام در نظر گرفته می شد. از قرن نوزده دوران مشترک، اجماع پژوهندگان توراتی بر این بوده است که سفر پیدایش از سه منبع ادبی متمایز (و یا سه «سند») به هم بافته شده است: سند یهوی، سند الوهیمی و سند روحانی. اکثر دانشوران سند یهوی و الوهیمی را بسیار قدیمی تر از سند روحانی دانسته اند و تخمین زمان سند آخر را قرن ششم پیش از دوران مشترک (دور
هٔ پس از بازگشت اسارت بابلی) در نظر می گیرند. بر اساس دیدگاهی قدیمی تر، منبع یهوی به قرن دهم پیش از دوران مشترک (اوایل سلسله داوود) و منبع الوهیمی به احتمالا یک قرن بعد تعلق دارند. دیدگاه رایج دیگر آن است که منبع جی و ای تقریبا همزمان هستند، دومی در پادشاهی شمالی اسرائیل و اولی در پادشاهی یهودا (در جنوب) تصنیف شدند. پژوهشگران، منابع گوناگون را بر اساس تفاوت نام خدا، ویژگی های سبکی و تفاوت در آنچه گفته می شود فرضیات ایدئولوژیکی و تاریخی مختلف است، تفکیک می کنند. عموما چنین گفته می شود که سه منبع در اوایل بازگشت به صهیون (احتمالا در حلقه های روحانی) به صورت یک متن ویراست شده است. با وجود خلاصهٔ بالا، دربارهٔ جزئیات فرضیه مستند به طور مداوم و غالبا شدید، بحث شده است. دیدگاه های به شدت گوناگونی در مورد تاریخ گذاری منابع مختلف، به خصوص جی و ای وجود دارد. در میان پژوهشگران جدید، رویکردهای ادبی، انسان شناسی، جامعه شناسی و غیره به کتاب مقدس شکل گرفته است. در رویکرد ادبی، گرچه در رونوشت ویراستاری شدهٔ سفر پیدایش تضادهای محدودی دیده می شود اما در جایگاه یک اثر ادبی دارای انسجام قدرتمندی است. تأثیر بین النهرین. «تاریخ آ
غازین» بشریت که یازده باب نخست سفر پیدایش را شامل می شود، در بین النهرین نیز دیده می شود. در زبان اکدی، "آترا-هاسیس" نخستین و ساختاریافته ترین فرمول بندی است. از جنبهٔ ژانر، سفر پیدایش باب ۱ تا ۱۱ زمانی بهتر درک می شوند که ارتباط آن با یک فرم ادبی باستانی بررسی شود: داستان حماسی زمان آغازین، از خلقت انسان ها تا طوفان. روایت آفرینش-طوفان، یک ژانر اصلی و بسیار بادوام بود؛ نمونه های آن هم در سومری و هم در اکدی دیده می شود. ممکن است تمرکز یکی از این حماسه ها بر طوفان باشد ("حماسه آترا-هاسیس" اکدی و "داستان طوفان" سومری) یا تنها به تاریخ آغازین تا آفرینش انسان پرداخته شود ("انوما الیش"). در حماسه های آفرینش-طوفان، چهار عنصر بنیادی وجود دارد: آفرینش جهان، آفرینش انسان ها، تحول ناگهانی طوفان و استقرار نظم بشری پس از طوفان. هر چهار عنصر در سفر پیدایش ۱ تا ۱۱ نیز دیده می شوند، گرچه تغییرات موضوعی عمده ای کرده اند. سفر پیدایش ۱ تا ۱۱ به دور از این پارادایم باستانی پیش می رود و از مسئله فناپذیری به سمت درون مایهٔ دانش می رود. تشخیص حضور پارادایم آفرینش-طوفان در سفر پیدایش ۱ تا ۱۱ منجر به درک بهتر صورتِ درون مایه ای آن م
ی شود. این حضور، با توجه به تمرکز سنت مسیحی بر باغ عدن کم شناخته باقی ماند. مرکزیت داستان طوفان، نتیجهٔ مهمی در درک کلیت پیدایش ۲ تا ۱۱ دربردارد. تفاوتهای سبکی، ساختاری و درون مایه ای پیدایش ۱ تا ۱۱ با "آترا-هاسیس" نتیجهٔ تغییر در روایتِ برخواسته از یکتاپرستی است. به عقیده دامراش، در پیدایش ۲ تا ۱۱، حماسهٔ قدیمی آفرینش-طوفان بازتولید می شود تا یک ضدحماسه ایجاد شود. در این ضدحماسه دستاوردهای مردمان گذشته به زیر سؤال می رود. داستان آدم و حوا پر از بن مایه هایی است که از داستان طوفان به آن منتقل شده اند تا زمینه ای بر روی زمین برای مسئله بدی فراهم کنند که پیش از آن در "انوما الیش" و "آترا-هاسیس" به آن پرداخته شده بود. بررسی تطبیقی متن های خاور نزدیک با کتاب مقدس، معمولاً منجر به روشن شدن آنچه که در هر متن یگانه است، می شود. روش علمی تطبیقی نه فقط شباهت متن ها بلکه بی شباهتی ها را نیز مشخص می کند. تصنیف گر این بخش از سفر پیدایش (باب ۱ تا ۹)، کیهان شناسی و تاریخ آغازین انسان را بازتعریف کرده است. او چارچوبی حداقل به قدمت "آترا-هاسیس" (تاریخ آغازین آفرینش-مشکل-طوفان-راه حل) را به کار گرفته و داستان را دوباره تعریف
کرده است تا ایده آل های کتاب مقدس در مورد قانون و «قداست زندگی انسان» و نیز پیش نیاز بودن آنان برای زندگی بشر بر روی زمین را روشن کرده باشد. از این دیدگاه، باب نهم در سفر پیدایش آگاهانه "آترا-هاسیس" را رد می کند. نخستین سخنان خدا با انسان، تکرار سفر پیدایش ۱:۲۸ است که امر به پر کردن زمین می کند. دو روایت آفرینش. در سراسر تنخ اشاراتی به آفرینش جهان شده است، اما معروف ترین آن ها داستان آفرینشی است که در سفر پیدایش گنجانده شده است – آن هم نه یک داستان، بلکه دو داستان؛ مشخصهٔ داستان اول، استفاده از نام الوهیم برای آفریدگار است. الوهیم معانی مختلفی چون «خدا» یا «ایزد» می تواند داشته باشد، اما نام شخصی نیست. در داستان دوم (آدم و حوا) آفریدگار یهوه الوهیم نام دارد. یهوه نام خدای اسرائیل است. اگرچه داستان آدم و حوا در ترتیب فعلی پس از داستان اول آمده، اما در واقع قدیمی تر از آن است. داستان اول (۱:۱–۲:۴الف) ریشه در منبع پی دارد که نوشتهٔ کاهنان یهودی بوده است. استفادهٔ نویسنده (گان) از نام الوهیم برای آفریدگار، می تواند با هدف نیرومند و ناانسانی نشان دادن او باشد. راوی هیچ دربارهٔ خصوصیات این خدا نمی گوید، مگر اینکه ا
و دستور می دهد «باش» و چیزها پدیدار می شوند. داستان همچنین چیزی دربارهٔ نحوهٔ به وجود آمدن خدا یا اینکه از کجا آمده نمی گوید و از آغاز روایت فرض بر موجودیت اوست. شاید لغت «الوهیم» را هم به دلیل خنثی بودن این نام — که صرفاً به معنای «خدا» است» انتخاب کرده باشند. داستان دوم (۲:۴ب–۳:۲۴) برگرفته از منبع جی است. تا اینجا، سفر پیدایش صرفاً از لغت «الوهیم» استفاده کرده است، اما از نیمهٔ دوم آیهٔ ۲:۴، او را «یهوه الوهیم» می نامد و تا پایان باب سوم، در مجموع بیست بار این نام را به کار می برد. لفظ الوهیم فقط یک بار در داستان دوم به چشم می خورد — در گفتگوی زن و مار. خدای داستان آدم و حوا، خدایی انسان انگاشته شده است؛ او مانند صنعتگری انسان ها را از گل می آفریند، با دست به ایشان شکل می دهد و در تلاش اولش برای یافتن همنشینی برای آدم شکست می خورد و پس از آن است که زن را می آفریند. روایت اول — در آغاز (پیدایش الف۲:۴–۱:۱). زمانی که خدا آغاز به آفرینش آسمان و زمین کرد، زمین توده و لم یزرع بود و تاریکی بر اعماق و نفس خدا بر آبها گذشت، خدا گفت، «بگذار نور باشد» و نور پدید آمد. این عبارات تشکیل دهندهٔ سه آیه نخست هستند. خدا دید
که نور خوب است. او نور را از تاریکی جدا کرد. خدا نور را «روز» نامید و تاریکی را «شب» نامید. سرِ شب بود و صبح بود، روز اول. و خدا طاق را ساخت تا آبهای زیر طاق از آبهای بالای طاق جدا باشند. خدا طاق را «آسمانها» نامید. سرِ شب بود و صبح بود، روز دوم. در روز سوم، آبهای پایین آسمانها جمع شدند تا خُشکی خُشک پدیدار شود، خشکی خشک «زمین» نامیده شد و آبهای جمع شده «دریاها» نامیده شد. در ادامهٔ روز سوم گیاهان ایجاد شدند. و خدا گفت «بگذار نورها در طاق آسمانها باشند تا روز از شب جدا گردد». و خدا دو نور بزرگ را ایجاد کرد، نور بزرگ برای حکومت بر روز و نور کوچک برای حکومت بر شب، و ستارگان. روز چهارم. در روز پنجم، ماهی و پرنده ایجاد شدند. در روز ششم، حیوانات ایجاد شدند و سپس زوج مذکر و مونث انسان ایجاد شدند. و خدا گفت «بگذار بسازیم انسانی را به تصویرمان، شبیه مان تا سلطه داشته باشد بر ماهیِ دریا و پرندهٔ آسمانها و ...». شش روز آفرینش. روز اول (۵–۱:۳). "روز اول". برخلاف معمول، در زبان عبری عدد اصلی به کار رفته است و نه عدد ترتیبی. برای هر شش روز به جز روز ششم، حرف معرفه که انتظار می رود وجود داشته باشد، حذف شده است. روز دوم (۸–
۱:۶). "طاق". معادل عبری اشاره به بلوکی چکش خورده می کند، لزوماً قوس دار نیست. روز ششم (۳۱–۱:۲۴). "یک انسان". واژه "آدم" از این پس به طور مداوم همراه با حرف معرفه به کار می رود. این موضوع هم در اینجا و هم در روایت دومِ منشا انسان روی می دهد. این واژه، اصطلاحی عام برای انسان است و نه یک اسم خاص. به طور خودکار آن را نمی توان مذکر در نظر گرفت، به خصوص زمانی که با پیشوند "بن" («پسرِ») به کار نرفته باشد. بنابراین ترجمهٔ سنتی آن به «مرد» گمراه کننده است. "آدم" اگر منحصرا مذکر دانسته شود، عبارت پایان آیهٔ ۲۷ را بی معنا می کند. "سلطه داشته باشد". در اینجا فعل معمول عبری برای «حکومت کردن» به کار نرفته است؛ بافتاری که معمولا در آن به کار می رود معنایش را برتری مطلق و یا حتی خشن می کند. در عبارت میانی این آیه، "او را"، آنگونه که در زبان عبری است، از نظر گرامری جنس مذکر است و نه به لحاظِ کالبدشناختی. روز هفتم (الف۴–۲:۱). "آسمان ها و زمین" کامل شدند، و تمام آرایش شان. و خدا در روز هفتم کار خود را کامل کرد. و خدا روز هفتم را تبرک کرد و قداست بخشید. این قصهٔ "آسمان ها و زمین" بود در زمانی که خلق شدند. مفسران مدرن بسیاری به ا
ین نکته اشاره کرده اند که روایت خلقت اول با عبارت خلاصه در نیمهٔ اول آیهٔ «این قصهٔ آسمان ها و زمین بود در زمانی که خلق شدند» خاتمه می یابد. دو واژهٔ «آسمان ها» و «زمین» به ابتدای ساختار و اولین آیهٔ روایت اول برمی گردند. شیوه از اینجا به شدت تغییر می کند. خدا (الوهیم)، نام دیگری به خود می گیرد: یهوه الوهیم. او برخلاف روایت اول به جای آنکه اشیا را با فراخوانی به وجود بیاورد، مانند یک صنعتگر دست به کار می شود. داستان آفرینش مشترک میان یهودیت و مسیحیت است. این داستان از دو بخش تشکیل شده است که تقریباً معادل دو بخش نخستین سفر پیدایش است. در بخش نخست از سفر پیدایش ۱:۱ تا سفر پیدایش ۳:۲، الوهیم، واژه عمومی عبری به معنی خدا، جهان را در شش روز می آفریند و سپس در روز هفتم استراحت می کند و روز هفتم را متبرک و مقدس می نماید. خدا با فرمان لفظی («باش…») می آفریند و پیشنهاد مقایسه با پادشاهی را می دهد که تنها کافی است سخن بگوید تا هر اتفاقی بخواهد روی دهد، و عناصر کیهان را در حین آفرینششان نام گذاری می کند که با این مفهوم متداول باستانی همگام است که چیزها تا پیش از نامگذاری واقعاً وجود ندارند. روایت دوم — آدم و حوا. بعد ا
ز آیه ای کوتاه (۲:۴) که دو قصه را به یکدیگر متصل می کند، دومین قصهٔ آفرینش انسان بازگو شده است. مطابق این روایت، روزی که یهوه الوهیم زمین و آسمان ها را آفرید، هیچ گیاهی در زمین وجود نداشت زیرا هنوز باران نباریده بود و انسانی هم در زمین نبود تا در مزرعه کار کند. اما مه از زمین برمی آمد و سطح زمین را سیراب می کرد. یهوه الوهیم با استفاده از گِل زمین انسانی (عبری: ادم) بساخت و نفس حیات را در او دمید و او زنده شد. یهوه الوهیم باغی در عدن در مشرق زمین کاشت و انسان را در آنجا قرار داد. یهوه الوهیم همهٔ درختان نیکو نما و خوش خوراک را از زمین رویانید — از جمله درخت حیات در میانهٔ باغ و درخت معرفت نیک و بد. رودی در عدن بود که چهار شاخه داشت: پیشون، گیحون، دجله و فرات. یهوه الوهیم آدم را در باغ عدن به کار و نگهبانی گذاشته بود. آدم اجازه داشت از همهٔ درختان بخورد، مگر از درخت معرفت نیک و بد؛ زیرا خدا گفته بود خوردن از آن باعث مرگش خواهد شد. یهوه الوهیم آدم را تنها یافت و گفت «خوب نیست آدم تنها باشد؛ او را یاوری خواهم ساخت.» پس درندگان و مرغان هوا را آفرید و ایشان را نزد آدم برد تا نامشان دهد. او همهٔ جانوران را نامی داد،
اما نتوانست میانشان برای خود همنشینی بیابد. نتیجتاً، یهوه الوهیم آدم را به خوابی گران برد و یکی از دنده هایش را جدا کرد و از آن دنده زنی خلق کرد. یهوه الوهیم زن را نزد آدم برد. آدم گفت: زن و مرد لخت بودند اما شرمی نداشتند. مار هوشیارترین میان جانوران آفریدهٔ یهوه الوهیم بود. مار زن را گفت: «به راستی الوهیم شما را گفته: از میوهٔ درختان باغ مخورید؟» زن پاسخ داد: «از میوهٔ درختان باغ می خوریم، مگر از میوهٔ درختی که در میانهٔ باغ است، چه الوهیم گفت از آن مخورید و لمس ش مکنید، مبادا بمیرید.» مار با او گفت: «نخواهید مرد، اما الوهیم می داند اگر از آن بخورید، چشمانتان باز و چون ایزدیانی خواهید شد که نیک و بد را آگاهند.» پس زن درخت را نیکو و دانش افزا یافت و از میوه اش خورد و به شوهرش هم داد. وقتی خوردند، چشمانشان باز شد و به لختی خود پی بردند. پس با استفاده از برگ انجیر برای خویش جامه ای دوختند. وقتی آدم و زن صدای آواز خدا که میان درختان باغ می خرامید را شنیدند، خود را پنهان کردند. خدا که آمد، از آدم پرسید «کجا هستی؟» آدم پاسخ داد: «صدایت را در باغ شنیدم، ترسیدم زیرا لخت هستم. پس خود را پنهان ساختم.» یهوه الوهیم از
آدم پرسید: «چه کسی به تو گفت لخت هستی؟ آیا از درختی که گفتم نخوری، خوردی؟» آدم پاسخ داد: «این زنی که کنارم گذاشتی [میوهٔ] درخت را به من داد و خوردم.» خدا زن را گفت «چه کردی!» و زن نیز مار را مقصر دانست. به مار فرصت دفاع داده نمی شود. یهوه الوهیم هر سه را نفرین کرد: مار بر شکمش راه خواهد رفت، زن تابع شوهرش خواهد بود و درد زاییدن را تحمل خواهد کرد و آدم «به عرق پیشانی اش نان خواهد خورد، زیرا او از خاک است و به خاک برخواهد گشت.» آدم زن را «حوا» ("زندگی") نامید، چه او مادر زندگان بود. یهوه الوهیم با پوست برای آدم و زن لباسی دوخته، گفت: «حال انسان هم یکی از ما [شورای الهی] شده و به نیک و بد آگاه است. مبادا از درخت حیات هم بخورد و تا ابد زنده بماند!» پس یهوه الوهیم آدم را از باغ عدن بیرون کرد تا در زمین کار کند. خدا همچنین کروبی ها را با شمشیر آتش بار در شرق باغ عدن ساکن کرد تا موجود دیگری به درخت حیات نزدیک نشود. وقتی آدم و حوا به زمین رسیدند، با یکدیگر رابطه جنسی داشتند و قائن متولد شد. حوا مدت کوتاهی بعد هابیل را نیز زایید. قائن کشاورز و هابیل چوپان شد. یهوه (خدای داستان از اینجا به بعد یهوه الوهیم نامیده نمی شو
د) بدون هیچ دلیل مشخصی، هدیهٔ هابیل را پذیرفت اما هدیه قائن را نه. در نتیجه، قائن از روی عصبانیت برادرش را کشت. یهوه به عنوان مجازات او را از زراعت محروم کرد و قائن آواره شد. مدتی بعد از قتل هابیل، شیث متولد شد. نهایتاً از آمیزش پسران خدا و دختران آدمیان نژادی به نام نفیلیم به وجود آمد. سفر پیدایش به سرانجام آدم و حوا اشاره ای نکرده است. از دیدگاه علمی. داستان آدم و حوا در تضاد با اجماع علمی است که انسان از گونه های دیگر انسانیان تکامل یافته است. همچنین با درک فعلی از ژنتیک انسانی همخوانی ندارد؛ به گفته باربارا بردلی هاگرتی، اگر همه انسان ها از یک زوج چند هزار سال پیش نشات گرفته باشند، نیاز به نرخ جهش (mutation) بالا و تقریباً غیرممکن برای توضیح تنوع مشاهده شده کنونی بین انسان ها می باشد. این ناسازگاری ها باعث شده که بسیاری از مسیحیان از تفسیر تحت اللفظی و اعتقاد به روایت خلقت اجتناب کنند، در حالی که دیگرانی همچنان به عنوان یک آموزه اساسی ایمان مسیحی می ببینید و اعتقاد دارند. نام آدم و حوا، به طور استعاره ای در بحث های علمی استفاده می شود برای تعیین اجداد مشترک اخیر وابسته به دودمان پدری و تبار مادری، آدم Y-ک
روموزومی و حوای میتوکندری. این ها افراد خاصی نیستند، و هیچ دلیلی هم نیست که فرض کنیم که آن ها در یک دوره زمانی در کنار هم زندگی می کردند، چه رسد به اینکه آن ها همدیگر را ملاقات یا با تشکیل خانواده و زن و شوهر باشند. یک مطالعه اخیر در مورد این موضوع تخمین می زند که آدم Y-کروموزومی ۱۲۰ هزار سال تا ۱۵۶ هزار سال پیش زندگی می کردند، در حالی که حوای میتوکندری ۹۹ تا ۱۴۸ هزار سال پیش زندگی می کردند. مطالعه اخیر دیگری زمان زندگی آدم Y-کروموزومی ۱۸۰ تا ۲۰۰ هزار سال پیش زندگی می کرده است. آفرینش گرایان معتقدند جهان هستی توسط قدرتی الهی به وجود آمده است؛ «آفرینش گرایی» شامل مجموعه ای از باورهای دینی است که میزان مخالفت یا موافقتشان با یافته های علمی یکسان نیست اما «آفرینش گرایان» معمولاً به بنیادگرایان مسیحی که این داستان را تنها روایت صحیح به وجود آمدن بیشتر می دانند گفته می شود. کلیسای کاتولیک و گروهی از پروتستان ها میان دیدگاه دینی خود و فرگشت سازشی برقرار کرده اند و می گویند خدا جهان را بر اساس قانون علمی آفریده است. آفرینش گرایی به طور کمتری میان مسلمانان نیز وجود دارد. روایت قرآن صریح نیست و به همین دلیل تفاسیر مخت
لفی از آن وجود دارد. به عنوان مثال، روایت اسلامی تأکیدی بر چند هزار ساله بودن عمر زمین نکرده است. برخی از مسلمانان لیبرال «آفرینش گرایی فرگشتی» را قبول دارند.
ییرژی وسکووچ (۱۹۰۵ - ۱۹۸۱) که به نام جرج واسکوچ مشهور است، بازیگر، نمایشنامه نویس، درام نویس، کارگردان و مترجم چکی-آمریکایی بود که بیشتر فعالیت سینماییش در کنار جن ریچ بازیگر و نمایش نامه نویس چکی بود. او دوران مدرسه را در فرانسه گذراند و سپس به تابعیت ایالات متحده آمریکا درآمد. وسکووچ در ۷۵ فیلم سینمایی ایفای نقش کرد که در این بین تنها پنج تای اول چکی بودند؛ و بقیه انگلیسی یا آمریکایی بودند. از بین این هفتاد فیلم، احتمالاً مشهورترینشان "۱۲ مرد خشمگین" ساخته سیدنی لومت در سال ۱۹۵۷ است که هم اکنون در فهرست ۲۵۰ فیلم برتر تاریخ سینما در سایت آی ام دی بی در رتبه پنجم قرار دارد. وسکووچ در سال ۱۹۸۱ میلادی در کالیفرنیا در اثر سکته قلبی و در سن ۷۶ سالگی درگذشت. او در فیلم "جایی در زمان" بازی کرده است.
رادیوی نرم افزاری یک سیستم رادیو مخابراتی است که مؤلفه هایی که معمولاً به صورت سخت افزاری هستند (برای نمونه میکسر، فیلتر، مدولاسیون/دمودولاتور، آشکارساز و تقویت کننده الکترونیکی) را به صورت نرم افزار پیاده سازی می کند. از انواع آن می توان RTL_SDR , HACKRF,LIMESDR , BLADERF نام برد. رادیوهای سنتی مبتنی بر سخت افزار قابلیت همکاری را محدود می کنند و فقط می توان آن ها را اصلاح کرد. تغییرات از طریق سخت افزار منجر به هزینه های تولید بالاتر و حداقل انعطاف پذیری در پشتیبانی از استانداردهای چند شکل موج می شود. رادیو نرم افزاری راه حلی کارآمد و نسبتاً ارزان برای این مشکل ارائه می دهد، رادیو نرم افزاری بستری را برای توسعه دستگاه های بی سیم چند حالته، چند باند و/یا چند منظوره فراهم می کند که با استفاده از نرم افزار قابل بهبود هستند.
در اسطوره شناسی مائوری، زوج نخستین، رنگی و پاپا (یا رنگینویی و پاپاتوانوکو) در افسانه آفرینش که پیدایش جهان را توضیح می دهد، حضور دارند. در برخی از گویشهای جزیره جنوبی رنگی با نام رکی یا رکینویی خوانده می شود.
شرکت سرمایه گذاری چین شرکت دولتی خدمات مالی و سرمایه گذاری چینی است، که به عنوان صندوق ثروت ملی دولت جمهوری خلق چین، وظیفه سرمایه گذاری و مدیریت بر بخشی از ذخایر ارزی این کشور را برعهده دارد. شرکت سرمایه گذاری چین در سال ۲۰۰۷ با نمونه گیری از شرکت تماسک (صندوق ذخیره ارزی سنگاپور) با دارایی بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار تاسیس شد. در ماه اوت ۲۰۱۳ دارایی های تحت مدیریت این شرکت بالغ بر ۵۷۵ میلیارد دلار اعلام گردید، که در حدود ۶۰٪ از این دارایی ها در ایالات متحده آمریکا و ۴۰٪ آن در اروپا، آسیا و کانادا مستقر بود. دفتر مرکزی شرکت سرمایه گذاری چین در شهر پکن قرار دارد.
تغییرپذیری پتانسیل هر ماهیت برای تغییر کردن است. شیمی. تغییرپذیری در شیمی برای گونه های شیمیایی ناپایدار و در حالت گذار استفاده می شود. برای نمونه اگر یک مولکول دارای یک صورت بندی برای مدت کوتاهی باشد؛ پیش از آنی که به تراز انرژی پایین تر بیاید، به آن صورت بندی، تغییرپذیر گفته می شود. تغییرپذیری در شیمی آلی فلزی، شیمی معدنی و سینتیک شیمیایی کاربرد دارد. واکنش پذیری. به صورت کلی، کمپلکس های معدنی از نظر واکنش پذیری به دو دسته تغییرپذیر و بی اثر تقسیم می شوند . شروط تغییرپذیری. بقیه آرایش های الکترونی بی اثر هستند. زیست شناسی. در زیست شناسی، یاخته تغییرپذیر، یاخته ای است که به طور ثابت با ورود و باقی ماندن در هسته سلولی تقسیم می شود.این یاخته در مقابل یاخته پایدار قرار دارد.
پروتکل آر تی پی یک پروتکل ارتباطی مربوط به انتقال صدا و تصویر بر روی شبکه هایی با بستر IP می باشد. این پروتکل به طور گسترده ای در سیستم های مخابراتی و سرگرمی که شامل جریان داده هستند از جمله ویدئو کنفرانس و … استفاده می شود.
چشم پوپی نام یک تیره از راسته گنجشک سانان است. این پرنده ها در بالای چشم خود پوپ (غبغبکی مانند تاج خروس) دارند.
تودی (پرنده) نام یک سرده از تیره تودیان از راسته سبزقباسانان است. طبقه بندی. تودی ها در ابتدا در جنس شاه ماهیان آلسدو قرار داده شدند تا اینکه در سال 1760 توسط ماتورین ژاک بریسون در جنس تودوس قرار گرفتند . آنها از آن زمان با تعداد زیادی از خویشاوندان بالقوه از جمله شبگردها، تروگون ها، باربت ها، جکامارها، پفک ها، شاه ماهیان، موش ها و حتی برخی از گونه های رهگذر مانند نوک پهن، کوتینگا و گلکوب مرتبط بوده اند. تودی ها قبل از قرار گرفتن در Coraciiformes به ترتیب خودشان، Todiformes قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل ژنتیکی گونه های موجود (زنده) نشان می دهد که آنها بین 6-7 میلیون سال پیش تنوع یافته اند. سابقه فسیلی این خانواده کم است، اما سه گونه از تودی از فسیل های یافت شده در آمریکای شمالی، آلمان و فرانسه توصیف شده است، که نشان می دهد این خانواده زمانی گسترده تر از امروز بوده است. گونه هایی از جنس فسیلی، Palaeotodus ، بزرگ تر از گونه های زنده هستند ممکن است از نظر اندازه نزدیک تر به موت موت بوده باشند. پراکندگی و زیستگاه. تودی ها بومی جزایر کارائیب هستند.این ها گونه های کوچک و نزدیک به جنگل های آنتیل بزرگ هستند: پورتوریکو،
جامائیکاو کوبا، با جزایر مجاور، هر کدام یک گونه دارند و هیسپانیولا دو گونه دارد: تودی منقار پهن( Todus subulatus )در دشت ها(از جمله). جزیره گوناوه)و ماهی نوک باریک ( Todus angustirostris )درارتفاعات.
شاه مرغ سانیان یا پرندگان نیمه آوازخوان (Suboscines)، نام یک کلاد از راسته گنجشک سانان است.
کدرمرغان یا مرغان کدر نام یک تیره از راسته گنجشک سانان است.
سیلوی مرغ یا سیلوی مرغ کالدونیایی نام یک گونه از راسته ماکیان سانان است.
مرغ مگس گیر بال ابریشمی نام یک تیره از راسته گنجشک سانان است.
صخره پرها یا صخره نوردها نام تیرهٔ صخره نوردان از راسته گنجشک سانان است.
پفی مرغ یا مرغ پفی نام یک تیره (پفی مرغان) از راستهٔ دارکوب سانان است.
سنگ چشم کلاهخودی نام یک تیره از زیرراسته پرنده آوازخوان است.
شرکت هولدینگ انرجایزر (به انگلیسی: .Energizer holding inc) شرکتی آمریکایی است که در زمینه تولید و عرضه انواع باتری فعالیت می کند. این شرکت، یکی از بزرگ ترین شرکت های تولیدکنندهٔ باتری در جهان است و محصولات خود را با نام های تجاری انرجایزر، Ray-O-Vac، وارتا و Eveready، عرضه می کند. این شرکت تا سال ۲۰۱۵ در تجارت محصولات مراقبت های شخصی نیز فعالیت داشت که این محصولات از سال ۲۰۱۵، با نام تجاری اِجوِل عرضه می شوند. شرکت انرجایزر در سال ۱۸۹۶ راه اندازی شد و هم اکنون مالک چندین برند شناخته شده، مانند پلی تکس، آوردی، ویلکینسون اسوورد، شیک، هاوائین تروپیک و پرسونا می باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر تاون اند کانتری، میزوری، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می شود.
رقص قاسم آبادی گونه ای از رقص ایرانی است که از روستای قاسم آباد در استان گیلان ریشه گرفته است. این رقص با نوعی شاد از موسیقی محلی گیلکی و در لباس های محلی روستای قاسم آباد اجرا می شود. پیشینه. رقص قاسم آبادی گلچینی از رنگ و دعای مردم گیلان در فصل کشت و برداشت است. به گفته «حسین اسماعیل پور» مردم شناس گیلان و رئیس پژوهشگاه گیلان، رقص قاسم آبادی به دو قسمت رقص خانم ها و رقص آقایان تقسیم می شود، اما آنچه امروزه بیشتر به عنوان رقص قاسم آبادی شناخته شده است، رقصی است که خانم ها مجری آن هستند. لباس قاسم آبادی. لباس قاسم آبادی که رقاصان معمولاً در رقص قاسم آبادی بر تن می کنند، همان طور که از نام آن پیداست، لباس محلی روستای قاسم آباد است. این لباس از سه تکه تشکیل شده است: دامن قاسم آبادی که در دوخت آن بین ۱۰ تا ۱۵ متر پارچه به کار می رود و با رنگهای متفاوت و چین بسیار زیاد دوخته می شود. پیراهن که تقریباً تا روی دامن قاسم آبادی می آید و جلیقه که با پول و سکه تزیین می شود. البته زنان قاسم آبادی روسری بلندی نیز به دور سر خود می بندند که از دو قسمت پیشانی بند و روسری توری دستبافت تشکیل می شود. لباس قاسم آبادی به تنوع رنگ
اش معروف است که الهام گرفته از طبیعت گیلان است، به طوری که رنگ های قرمز و سفید در این لباس غالب هستند و تکه های سبز به صورت محدود در آن دیده می شوند. این رنگ ها در هنگام چرخش و حرکات در طول رقص نمودی از گنبد دوار را به نمایش می گذارند. رنگ های سیاه و بنفش یا در دوخت این لباس به کار برده نمی شوند یا اگر هم مورد استفاده قرار گیرند، وجودشان بسیار کم و محدود است. از نکات ظریف در دوخت این لباس آن است که استفاده از رنگ ها برای مجردها و متاهل ها متفاوت است، به این صورت که معمولاً برای مجردها از نوارهای رنگی در لبه دامن استفاده می شود و بیشترین رنگ ها مورد استفاده قرار می گیرد، اما برای متاهل ها یا ساده کار می شود یا اگر نوار رنگی به کار رود، بیشتر از رنگهای تیره تر استفاده می شود. به گفتهٔ «حسین اسماعیل پور» در واقع شاید بتوان از رقص قاسم آبادی و مراسمی که به این منظور برگزار می شود به عنوان مراسم آشنایی جوانان مجرد با یکدیگر نیز نام برد. نحوه و جزئیات رقص. به گفتهٔ «حسین اسماعیل پور» در رقص قاسم آبادی ابتدا نیایش خداوند و سپس سه مرحلهٔ کاشت، داشت و برداشت برنج نشان داده می شود: رقص قاسم آبادی با انجام نیایش به درگ