Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نور کامل آفتاب را ترجیح می دهد و به ارتفاع و گستردگی ۶ متر هم رشد می کند. این گیاه به نوع خاصی از خاک حساسیت نشان نمی دهد، اما برای رشد بهتر نیاز به زهکشی خوب دارد. پس از استقرار، به طور کلی مقاوم به خشکسالی نیز هست، اگرچه از آبیاری عمیق اتفاقی در طول ماه های تابستان سود می برد. شرایط مطلوب این گیاه به شرح موارد ذیل است: خاک: درختچه گل توری خاک خنثی یا کمی اسیدی را به خاک قلیایی ترجیح می دهد. با این حال خاک باید زهکشی خوبی داشته باشید زیرا، ماندگاری آب می تواند باعث پوسیدگی ریشه گیاه شود.کوددهی: در طول اولین فصل رشد (بهار/تابستان) ماهی یکبار به گیاه کود دهید. برای درختچه هایی که اولین نشانه های رشد جدید در آن ها ظاهر می شود، از کود آهسته رهش استفاده کنید. پس از آن دو بار در ماه (بهار و تابستان) کوددهی سبک را انجام دهید.. آبیاری: برخلاف بسیاری از درختچه ها، توری اغلب به آب نیاز دارد، به خصوص اگر خاک مرطوب نباشد. برای تقویت شکوفه های آن باید ریشه ها را به ویژه در دوره های خشکسالی، عمیقاً آبیاری کنید. دما: بهترین دما برای نگه داری درختچه توری بین ۱۰ تا ۲۰ درجه سانتی گراد است. نور: برای داشتن درختچه ای پربار با
بهترین رنگ ها از شکوفه و گل باید به میزان نور خورشید آن بسیار توجه کنید. گل توری برای رشد به آفتاب کامل نیاز دارد و حداقل باید شش ساعت در روز نور آفتاب را دریافت کند. هرچقدر میزان دریافت نور کمتر باشد، ریزش شکوفه ها بیشتر می شود. زمان و نحوه کاشت درختچه توری: اواخر پاییز تا اوایل بهار بهترین زمان برای کاشت درختچه توری است. با این حال بسیاری از مردم این گیاه را در تابستان می کارند تا با آبیاری کامل در طول ماه های تابستان، ریشه گیاه محکم شود. بنابراین زمان کاشت اصلا مهم نیست، نکته ای که اهمیت دارد، این است که قبل از کاشت گل توری در زمین، آن را به خوبی آبیاری کنید. برای کاشت حفره ای حدود سه برابر پهنای ریشه حفر کنید و ریشه را در زمین همسطح سازید. پس از پر کردن سوراخ به عمق 2 اینچ اطراف آن را مالچ بریزید. همچنین کلیه علف های هرز اطراف گیاه را نیز پاک کنید. تکثیر: تکثیر با قلمه نرم در اوایل فصل تابستان قابل اجرا است چون در این زمان شاخه های تازه و جوان شروع به رشد می کنند و بهترین زمان برای قلمه گرفتن از گیاه است. باید قلمه های نرم را به طور به طول ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر از گیاه جدا کنید به گونه ای که بر روی هر قلمه چ
ند گره وجود داشته باشد. انتهای قلمه را به صورت مورب برش دهید. سپس در آب حاوی محلول ریشه زا قرار دهید. قلمه ها باید در محیطی قرار گیرند که نور، دما و رطوبت کافی را دریافت نمایند. زمانی که ریشه دهی اتفاق افتاد، می توانید قلمه ها را به بستر کشت مناسب انتقال دهید. برای تکثیر با قلمه سخت، در فصل زمستان که در حال هرس گیاه هستید، قلمه های چوبی سخت را از گیاه جدا کنید و از این قلمه ها برای تکثیر گیاه استفاده نمایید. در این روش شما به قلمه ای با طول ۲۰ سانتیمتر نیاز دارید که چند گره بر روی آن دیده شود. سپس قلمه ها را در داخل آب قرار دهید تا شیره ای که در داخل قلمه ها وجود دارد، خارج شود. در مرحله بعد می توانید قلمه ها را در بستر کشت حاوی پیت ماس، شن و پرلیت کشت کنید. بر روی گلدان پلاستیک بکشید و گلدان را در شرایط گلخانه ای نگهداری کنید تا بعد از ۴ تا ۸ هفته، ریشه دهی اتفاق افتاده و برگ های جدید بر روی قلمه نمایان شود. همچنین برای تکثیر درختچه توری از طریق بذر، زمانی که میوه های درختچه توری را مشاهده کردید، می توانید بعد از رسیدن میوه ها، بذرها را از داخل میوه ها جدا کرده و آن ها را در محیط خشک و خنک نگهداری کنید تا بت
وانید از این بذرها برای تکثیر استفاده نمایید. توجه داشته باشید که تکثیر با بذر پروسه بسیار طولانی را برای رسیدن به گیاه تازه و جدید نیاز دارد. پس باید صبوری به خرج دهید. در فصل بهار که رشد فعال گیاهان است، می توانید بذرها را در خاکی حاوی پرلیت و خاک برگ کشت کنید. روی گلدان ها را پلاستیک بکشید و منتظر بمانید تا جوانه زنی اتفاق بیفتد.
درختچه توری ملکه نام یک گونه از تیره حناییان است. این گیاه یک گونه از سرده "لیگسترومیا" است که بومی مناطق گرمسیری جنوب آسیا می باشد. این درخت برگ ریز دارای گل های صورتی روشن تا بنفش کمرنگ است. یک گونه بسیار معروف تر این گیاه، درختچه توری می باشد. نام «گل توری ملکه» از نام علمی 'reginae' یا 'flosreginae' گرفته شده است که به معنای «امپراتوری یا گل ملکه» می باشد. این درخت گل های زیبا و جذابی با رنگ های بنفش یا صورتی-بنفش می دهد که برای ماه ها پایدار هستند. شرایط رشد. این درختچه گاهی تا به ارتفاع ۱۵ متر رشد می کند و دارای تاجی متقارن و جذاب است. تنه آن کوتاه با پوست صاف، پوسته ای و خاکستری روشن یا رنگ کرمی است. برگ ها ساده، برگ ریز، بیضی تا بیضوی با دمبرگ قطور هستند که طول آن ها ۸ تا ۱۵ سانتی متر و عرضشان ۳ تا ۷ سانتی متر است و نوک تیز دارند. گل ها در گرزن های (پانیکول) عمودی به طول ۲۰ تا ۴۰ سانتی متر تولید می شوند؛ هر گل دارای شش گلبرگ سفید تا بنفش به طول ۲ تا ۳٫۵ سانتی متر است. برگ ها ساده، بدون پرز و صاف، بزرگ و بیضی شکل هستند. میوه های آن به شکل کپسول های چوبی بیضی یا تقریباً کروی هستند. این میوه ها در ابتدا
سبز رنگ هستند، اما بعداً به قهوه ای و در نهایت به مشکی تغییر رنگ می دهند. میوه ها به شاخه های درخت آویزان می مانند. این گیاه به راحتی از طریق بذر کشت می شود. بهترین رشد در خاک های لوم رسی حاصلخیز و عمیق است و ترجیحاً خاک های گرم، مرطوب و مرطوب را دوست دارد و می تواند در برابر غرقاب مقاومت کند. گل دهی ۳ تا ۵ سال پس از کاشت رخ می دهد و فصل اصلی گل دهی اردیبهشت تا خرداد است و گاهی در دوره دوم هم در مرداد گل می دهند. میوه ها در نوامبر تا ژانویه رسیده می شوند. خواص دارویی. این گیاه در جنوب شرق آسیا، چین، هند، بنگلادش و فیلیپین کاشته می شود و حتی تا استرالیا نیز گسترش یافته است. این گیاه بومی هند به خصوص در ناحیه غربی غات های هند شامل مناطق بلگام، شمال و جنوب کانارا، مالابار و تراوانکور و همچنین در آسام و بنگال غربی است. همچنین به طور گسترده ای به عنوان گیاه زینتی در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری پرورش داده می شود. برگ های بنابا و سایر قسمت های این گیاه به طور گسترده در فیلیپین، تایوان و ژاپن برای تهیه چای استفاده می شوند. این گیاه یکی از ۶۹ گیاه دارویی است که توسط وزارت بهداشت فیلیپین ترویج می شود. در ویتنام، برگ ه
ای جوان این گیاه به عنوان سبزی مصرف می شوند و برگ های کهنه و میوهٔ رسیده آن در طب سنتی برای کاهش قند خون استفاده می شوند. دانه های این گیاه خاصیت بی حس کنندگی دارند.
گیاه دم گربه ای، علف هرز آبی با گل های درشت یا گیاه علف آبی برزیلی (Egeria densa)، گونه ای از "ایگرا" بومی مناطق معتدل آمریکای جنوبی در جنوب شرقی برزیل، آرژانتین، شیلی و اروگوئه است. به دلیل استفاده از آن در آکواریوم های خانگی و انتشار و رهاسازی بعدی در اکوسیستم های غیربومی، یک گونه مهاجم مشکل ساز در نظر گرفته می شود. ویژگی ها. "ایگرا دنسیا" یک گیاه آبزی است که در آب تا رشد می کند و تکثیر می یابد عمیق، با ساقه های دنباله دار تا یا طولانی تر، تولید ریشه در فواصل در امتداد ساقه. برگها در حلقه های چهار تا هشت تولید می شوند طولانی و پهن، با نوک برگ نوک تیز. سیستم ساقه گیاه تا زمانی که به سطح آب برسد رشد می کند، جایی که شروع به پخش شدن می کند و یک تاج گل ضخیم ایجاد می کند که مانع از رسیدن نور به گیاهان زیر آن می شود. دوپایه است، با گلهای نر و ماده روی گیاهان جداگانه. گل ها هستند قطر، با سه گلبرگ پهن، گرد، سفید، طولانی در گیاهان نر، و طولانی روی گیاهان ماده. چرخه زندگی. "گیاه ایگرا دنسیا" بیشتر در طول سال زمانی که در محیط های گرمسیری رشد می کند و تکثیر می یابد، دگرگونی هلی کمی در الگوهای رشد نشان می دهد. با این حال
، زمانی که گیاه در محیط های معتدل تر رشد می کند، بیشتر توان گیاه در صرف تولید و ذخیره سازی نشاسته در ماه های زمستان و رشد تاج پوشش در طول فصل تابستان می کند زیستگاه و اکولوژی. محل. "گیاه ایگرا دنسیا" بومی کشورهای آرژانتین، برزیل، آمریکا، شیلی و اروگوئه است. بنابراین محبوبیت آن در آکواریوم ها، این گیاه اکنون به آمریکای شمالی، اروپا، آسیا، استرالیا، نیوزیلند و آفریقا گسترش یافته است و نگهداری می شود. درجه حرارت. دما برای رشد "ایگرا دنسیا" "مهم است." با این حال، رشد آن عمدتاً در دماهای بین پایدار است با حداکثر دمای که منجر به کاهش رشد ساقه و خروجی فتوسنتزی می شود. دمای سردتر رشد گیاه را محدود می کند و می تواند به عنوان روشی برای کنترل گسترش آن در اکوسیستم های غیر بومی استفاده شود. نورپردازی. "گیاه ایگرا دنسیا" می تواند خروجی فتوسنتزی را با نور موجود مانند بسیاری از گونه های ماکروفیت مطابقت دهد. توانایی این گونه برای رشد در شرایط نور کم و توانایی آن برای تشکیل یک تاج پوشش متراکم، آن را در مقایسه با سایر ماکروفیت ها مهاجم بسیار موفقی می سازد و در نتیجه تنوع گونه های گیاهی را در جایی که معرفی می کنند کاهش می دهد. ک
شت و استفاده. "ایگرا دنسیا" یک گیاه آکواریومی محبوب است، اما به دلیل پتانسیل تهاجمی آن دیگر در برخی مناطق فروخته نمی شود. گیاهان در حال کشت همگی یک کلون نر هستند که به صورت رویشی تولید مثل می کنند. در آکواریوم سردتر به خوبی رشد می کند و برای افراد مبتدی مناسب است. به راحتی از طریق قلمه تکثیر می شود. طبق گزارش ها، مواد آنتی بیوتیکی ترشح می کند که می تواند به جلوگیری از جلبک های سبز آبی کمک کند. این گیاه در یک محیط غنی از مواد مغذی و نور زیاد بهترین رشد را دارد، اما در زمان معرفی، توانایی رقابت با گونه های دیگر را نشان داده است. بررسی اقتصاد. "گیاه ایگرا دنسیا"، مانند سایر انواع ماکروفیت ها، زمانی که در تصفیه خانه های فاضلاب استفاده می شود، به دلیل همان عواملی که آن را به یک کارخانه بالقوه مهاجم تبدیل می کند، مؤثر است. بیشتر توانایی این گیاه در جذب مواد مغذی و ته نشین شدن ذرات از ستون و سطح آب را دارد. گونه های مهاجم. "ایگرا دنسیا" از کشت فرار کرده و در بسیاری از مناطق معتدل گرم تا نیمه گرمسیری جهان از جمله اروپا، جنوب آفریقا، آسیا، استرالیا، نیوزیلند، کالدونیای جدید و آمریکای شمالی، طبیعی و مهاجم شده است. در ا
یالات متحده از جنوب نیویورک تا فلوریدا و از غرب تا کالیفرنیا و اورگان رخ می دهد. در دلتای ساکرامنتو-سن خواکین کالیفرنیا، در دهه ۱۹۶۰ معرفی شد و از آن زمان تأثیر نامطلوب قابل توجهی بر اکوسیستم محلی داشته است. این گیاه در حال حاضر را آلوده می کند، یا ۱۲ درصد از کل سطح دلتا، همراه با سایر ایالت ها و حتی تا شمال کانادا. اخیراً، "E. densa" به عنوان گونه های بیگانه طبیعی در ایسلند گزارش شده است، جایی که به آب های طبیعی گرم شده حمله کرده است. به دلیل وجود آن در شمال ایسلند، "ایگرا دنسیا" یکی از اولین گونه های گیاهی بیگانه آب شیرین است که به قطب شمال رسید. بیشتر تأثیر آن در آبراهه های کم عمق رخ می دهد. این گیاه تشک های ضخیمی را تشکیل می دهد که عبور قایق ها را مسدود می کند، آب ورودی ها و قنات ها را مسدود می کند، رسوبات را به دام می اندازد، پوشش گیاهی بومی را از بین می برد و مانع از مهاجرت ماهی های آندروموس می شود. نقش مهندس اکوسیستم. اگرچه گاهی بحث می شود، "اما ایگرا دنسیا" به عنوان یک مهندس اکوسیستم به عنوان یک نتیجه از تأثیری که بر محیط زیست پس از معرفی آن می گذارد، یاد می شود. برخی از این تأثیرات به دلیل رشد سریع و
سرعت پراکندگی بالا در هنگام تکه تکه شدن، توانایی آن در سازگاری با نورهای مختلف و در دسترس بودن مواد مغذی، جذب مواد مغذی از ستون آب و تأثیر آن بر رسوب این مواد مغذی و نور زیاد است. سایبان مسدود کننده ای که گل های آن در سطح آب تشکیل می شود. "ایگرا دنسیا" همچنین مسئول تغییر مقدار فیتوپلانکتون موجود در ستون آب به دلیل محدودیت در دسترس بودن نور از سایبان متراکم تشکیل شده و مقدار مواد مغذی است که از ستون آب حذف می شود. با این حال، می تواند به عنوان پناهگاهی برای زئوپلانکتون ها و بی مهرگان کوچکتر عمل کند. کنترل. روش های مختلفی برای اطمینان از توقف رشد "ایگرا دنسیا" به دلیل توانایی آن در رشد مجدد در هنگام تکه تکه شدن از طریق ابزارهای مکانیکی مورد نیاز است. بهترین راه این است که گیاه را به طور کامل از ستون آب خارج کنید یا از علف کش ها برای از بین بردن گیاه استفاده کنید. یکی از راه حل های بالقوه برای این مشکل، کاهش آب است، زیرا گیاه به خشک شدن بسیار حساس است و زمانی که گیاه از آب خارج شود، می تواند در عرض یک ساعت بمیرد. علاوه بر این، هوای سرد در کنترل گیاه مؤثر است، اگرچه این امر دارای محدودیت های عملی است. هنگامی که
علف کش ها روی گیاه استفاده شد، سطوح فسفر و نیتروژن افزایش یافت، اما نه چندان، که نشان می دهد بیشتر مواد مغذی در زیست توده گیاه باقی مانده اند و دوباره جذب ستون آب نمی شوند.
خواجه باشی نام یک گونه از راسته خواجه باشی سانان است.
زاگیتاریا مونتویدنسیس که بنام سرپیکانی غول پیکر نیز شناخته میشود، نام یک گونه از تیره قاشق واشیان است.
زبان درقفا نام یک گونه از سرده زبان پس قفا است. گیاهی یکساله و خودرو با ساقه ای راست و منشعب و برگ های بی پایه، متناوب و پنجه ای است. گل های آبی رنگ آن در نوک ساقه می روید و دارای نوش فراوان است. میوه های آن به صورت کیسه ای هستند. موطن اصلی آن کشورهای حوزه مدیترانه بوده که از آنجا در همان زمانی که کشت گندم در سراسر دنیا متداول شد این گیاه نیز در تمام دنیا پخش گردید. کاربردهای دارویی. شاخه تازه آن مثل دیگر قسمت های خشک شده آن از قدیم برای التیام زخم ها به کار می رفته است. به همین دلیل لقب کونسولیدر یعنی التیام دهنده به آن داده شده است. برای مصارف دارویی گل ها و حتی سرشاخه های این گیاه را جمع آوری می کنند. گل ها را بدون کاسبرگ ها می چینند و سرشاخه ها را هنگامی که گیاه کاملاً گل کرده است. جمع آوری شده نباید فشرده شوند. آن ها را در لایه های نازک در سایه یا در خشک کن با حداکثر ۳۵ درجه سانتیگراد حرارت خشک می کنند. این گیاه عطری شبیه به عِطر عسل از خود متصاعد می کند و باید در پاکت های سربسته در جایی دور از نور نگهداری شود. تمام گیاه بجز گل هایش سمی است. این گیاه محتوی آلکالوئیدها، گلوکوزیدها، دلفینین و در ساقه آن هم
راه با آکونیتیک است. مواد موجود در آن مدر، دافع انگل و ملین می باشد. فقط پزشک می تواند جوشانده یا آلکلات تهیه شده از این گیاه را تجویز کند. از این گیاه در دامپزشکی نیز استفاده می شود. بعضی از انواع آن با گل های بزرگ به عنوان گیاهی تزیینی کاشته می شود که البته از آن ها نمی توان برای مقاصد پزشکی استفاده کرد.
ترادسکانتیا زبرینا، یا "زبرینا پندولا"، نام یک گونه از سرده برگ بیدی ها است. این گل در فرهنگ عامیانهٔ اروپا با نام یهودی سرگردان شناخته می شود. "ترادسکانتیا زبرینا" بومی مکزیک، آمریکای مرکزی و کلمبیا است که در بخش هایی از آسیا، آفریقا، استرالیا، آمریکای جنوبی، و جزایر ایسلند نیز زندگی می کند.
زرشک زینتی نام یک گونه از سرده زرشک است. نتایج تحقیقات نشان داده است زرشک زینتی گیاهی متحمل به تنش خشکی و کم آبیاری است. این گیاه قادر است با دریافت ۲۰ درصد از آب مورد نیاز خود، به حیات ادامه دهد. بنابراین در شرایطی که محدودیت آب وجود داشته باشد، تنش موجب از بین رفتن این گیاه نخواهد شد و می توان با آبیاری مجدد، گیاه را به حالت طبیعی خود بازگردادند.
زیتون تلخ نام یک گونه از سردهٔ زیتون تلخ است. این گونه بومی کشور چین است . میوه های این درخت تا مدت ها حتی بعد از رسیدن بر روی شاخه ها باقی می ماند. خوردن میوه ها برای انسان سمی است و برای کودکان ممکن است خطرناک باشد ولی برای پرندگان تغذیه ای مناسب در فصل زمستان است. این درخت دمای بین منفی ۱۰ درجه تا ۵۰ درجه سلسیوس تحمل می کند و شادابی برگ های خود را حفظ می کند ولی اگر دما از آن هم بالاتر رود باعث آسیب به برگ ها و از دست دادن شادابی آنها می شود.
ژِربِرا جامِزونی نام یک گونه از تیره کاسنیان است. این گیاه با گل های رنگی و زیبای خود شما را شاداب می کند. ژربرا شب ها اکسیژن آزاد می کند که اگر دارای مشکلات تنفسی یا آلرژی در زمان خواب هستید، به تنفس راحت شما کمک می کند. این گیاه به توجه زیادی در آبیاری و سطح نوری خود نیاز دارد.
ساژیتریا پا کوتاه نام یک گونه از تیره قاشق واشیان است.
ساژیتریا لاتیفولیا که بنام نوک پیکانی پهن برگ نیز شناخته میشود، نام یک گونه از تیره قاشق واشیان است.
نوش آمریکایی یا نوش سفید آمریکا نام یک گونه از سرده نوش است. نام دیگر این گونه، درخت حیات بخش و تویای آمریکایی است. کاشت آن به منظور ایجاد دیواره سبز یا پرچین انجام می شود و جنبهٔ درخت زینتی دارد. ویژگی ها. نوش آمریکایی گیاهی است که در جوانی دارای تاج های مخروطی و باریک بوده بعدها به شکل پهن و تا حدودی تخم مرغی تغییر شکل می دهد. شاخه های کوتاه پرانشعاب با آرایش متناوب به صورت افقی و در یک سطح گسترده شده اند. برگ آن معطر، فلسی به شکل تخم مرغی نوک تیز است. سطح رویی به رنگ سبز روشن و قسمت شکمی آن از نوار استوماتی پهن و نقره ای رنگ پوشیده شده است. ازدیاد این گیاه به صورت کاشت بذر و قلمه و مکان رشد آن در آفتاب و سایه است.
جلیل تجلیل (۱۳۱۳ – ۱۲ شهریور ۱۴۰۳) استاد دانشگاه، پژوهش گر ادبیات، مصحح و مترجم ایرانی بود. آغاز زندگی. جلیل تجلیل در سال ۱۳۱۳ در تبریز زاده شد. تحصیلات. تحصیلات ابتدایی را در زادگاه خود گذراند و به خاطر علاقه مندی به تحصیل علوم دینی به حوزه علمیه شهر تبریز وارد شد و به کسب فیض از علمای آن سامان پرداخت. بعد از آن به علت اشتیاق به تحصیل وارد دانشکده ادبیات شد. وی همچنین همزمان با تحصیل در دانشگاه در حوزهٔ علمیه و تهران به فراگیری فلسفه، منطق، صرف و نحو پرداخت. در سال ۱۳۳۴ لیسانس ادبیات فارسی را از دانشگاه تبریز اخذ کرد. در این دوره ار محضر اساتیدی چون عبدالرسول خیامپور، قاضی طباطبایی، ادیب طوسی و احمد ترجانی زاده بهره برد. او در سال ۱۳۴۹ وارد دانشکده ادبیات و علوم انسانی شد و درجهٔ کارشناسی ارشد و دکتری را از دانشگاه تهران اخذ کرد. جلیل تجلیل در دورهٔ دکتری رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی دانشگاه های تهران تدریس می کرد. او استاد تمام و بازنشستهٔ دانشگاه تهران بود. درگذشت. این استاد پیشکسوت، سرانجام در ۱۲ شهریور ۱۴۰۳، به علت کهولت سن و عوارض ناشی از آن، دارفانی را وداع گفت. چهره ماندگار. جلیل تجلیل در دورهٔ ششم (سال
۱۳۸۵) به عنوان یکی از چهره های ماندگار ایران معرّفی شد.
سنبل آبی ؛ معروف به شیطان بنفش نام یک گونه از تیره غلافیان است. سنبل آبی یک گیاه آبزی بومی در حوضه آمازون است و اغلب از گونه های مهاجم بسیار مشکل ساز در خارج از محدوده بومی خود است. این گیاه دارای برگ های گسترده، ضخیم، براق و تخم مرغی شکل ۱۰ تا ۲۰ سانتیمتری است که در سطح آب شناور و دارای ریشه های ارغوانی سیاه آزاد است و سنبله ای با ۸ تا ۱۵ گل زیبا دارد و عمدتاً رنگ گل ها طیفی از رنگ های بنفش، صورتی و ارغوانی است. در ایران. این گیاه در سال های گذشته وارد دریای خزر و تالاب های استان گیلان به ویژه تالاب بین المللی انزلی، مرداب ها ، آب بندانها و حتی رودخانه های منتهی به مرداب صومعه سرا، تالاب عینک رشت و چند آب بندان شهرستان شفت گردیده است. سنبل آبی یک گونه غیر بومی است و گسترش سریع آن و پوشش کامل سطح آب موجب بروز مشکلات عدیده زیست محیطی به ویژه کاهش تنوع زیستی و مرگ تدریجی تالابها را فراهم می نماید. همچنین از آنجا که سنبل آبی یک گونه از گیاهانی است که به سرعت رشد می کند، توانایی تولید مقادیر فراوانی بذر تقریباً ۱۰۰۰ عدد با قابلیت دوام طولانی مدت تا ۲۸ سال را دارد بنابراین باید در یک اقدام علمی و اجرایی نسبت به مع
دوم سازی این گونه اقدام گردد. هشدار زیست محیطی. در ۵ آبان ۱۳۹۷ فرماندار آستارا در مورد انتقال گیاه مهاجم سنبل آبی توسط شهروندان و گردشگران به داخل منازل و مغازه ها هشدار داد. او گفت با توجه به قدرت تکثیر و رشد سریع این گیاه مهاجم و تهدیدات ناشی از نگهداری آن برای ساکنان و محیط زندگی به شهروندان و گردشگران توصیه می شود از این اقدام پرهیز کنند. گفته شده این گیاه به دلیل قدرت خودپالایی بالا و امکان سازگاری فوق العاده با محیط می تواند حتی فلزاتی سنگین مثل جیوه و سرب را که از طریق فاضلاب کارخانه های صنعتی به آب ها وارد می شوند را به خود جذب و وارد بافت خود کنند. به همین دلیل تجمع سنبل آبی در محیط به شدت خطرناک است و می تواند عامل مهمی برای بروز بیماری هایی از جمله انواع سرطان باشد و خطری هم ردیف استنشاق گاز خردل برای محیط زیست دارد.
سیکاس رولوتا نام یک گونه از سرده سیکاس است. برگ این گیاه بسیار سمی است و در صورت خورده شدن باعث ناراحتی های جدی معده و مشکلات گوارشی حاد به همراه اسهال و استفراغ شدید و در نهایت مرگ می شود.
شب بوی خیری نام یک گونه از تیره شب بویان است. گیاهی چند ساله، اغلب تا دو سال دوام دارد. ساقه اش یک تنه داشته یا به چند شاخه منشعب شده و به ارتفاع ۱۵ تا ۸۰ سانتی متر می رسد. برگ آن به طور کلی باریک و نوک تیز است و طولش ممکن است تا ۲۰ سانتی متر (۸ اینچ) هم برسد. گل بالای ساقه است که به شکل گل آذین (مجموعه ای از چند گل کنار هم) درآمده و به شدت معطر است. هر گل دارای کاسبرگ متمایل به رنگ ارغوانی سبز و گلبرگ های گرد که دو تا سه سانتی متر طول و در سایه زرد روشن به قرمز و بنفش می باشد. گلبرگها پس از افتادن تخمهای باریک داخل غلاف (شبیه لوبیا) یا siliques مودار چند سانتی متری به جا می گذارند. کشت. این گیاه زینتی محبوب، به طور گسترده ای به عنوان گل معطر در بهار کشت می شود. بسیاری از گونه های توسعه یافته و در رنگ های زرد، نارنجی، قرمز، مارون، بنفش، قهوه ای، سفید و کرم یافت می شود. مورد مهم حساسیت آن به بیماری های عفونی مانند است. شب بوی زرد مینیاتوری دو گلبرگی توسط کشیش (قبل از ۱۸۸۳) کشف شد و در حال حاضر به نام «هارپر کرو» معروف است. دیگر انواع پرورشی ممکن است کمی در ظاهر از گیاه وحشی متفاوت تر باشند. یک گونه موسوم به 'ژ
اکت چلسی، برنده جایزه انجمن باغبانی سلطنتی انگلستان شده است.
شفلرا آربوریکلا نام یک گونه از تیره عشقه ایان است. نام فارسی برای این گیاه انتخاب نشده است. این گیاه بومی استرالیا است. شفلرا به نور کم نیاز دارد و می توان آن را در مکان های سایه با نور کم قرار داد. نیاز آبی این گیاه تقریباً بالا است و باید در حد فاصل دو آبیاری، خاک مرطوب و نم دار باشد. ترکیب خاکی مورد نیاز ترکیبی از خاک برگ و ماسه است. خاک این گیاه نباشد زیاد سنگین باشد و باید زهکشی مناسب داشته باشد. شفلرا در دامنه دمایی ۳۰-۱۵ درجه سانتیگراد می تواند به رشد خود ادامه دهد. همچنین نیاز به هوای مرطوب دارد و بهتر است در تابستان برگ ها هر روز با آب ولرم اسپری شوند. روش تکثیر از طریق قلمه ساقه به طول ۲۰ سانتی متر با یک برگ در انتها است که باید آن را در ماسه ریشه دار کرد. این گیاه به نام چتری نیز معروف است.این گیاه از 20 گونه گیاهان استوایی ، استوایی همیشه سبز، درختی ودرختچه ای تشکیل یافته است. گیاه شفلرا بومی استرلیا و تک ساقه ای است و رشد آن به آهستگی صورت می گیرد . دو نوع مختلف از این گیاه وجود دارد: اس. اکتینوفیلا که مشهورترین نوع آن است و دارای برگ های لوزی شکل می باشد که می توانند تا 15 سانتیمتر هم رشد کنند .
اس.اربوریکولا که نوع کوچک تر این گیاه است و می توان در داخل خانه و باغچه نیز از آن استفاده کرد که برگ های آن بین 5 تا 8 سانتیمتر هستند و معمولا به صورت توده ای و انبوده رشد می کنند. معمولا خالخالی های کرم رنگ بر روی برگ های این گیاه دیده می شود که باز هم انواع مختلفی از این نوع وجود دارد. این گیاه از 20 گونه گیاهان استوایی ، استوایی همیشه سبز، درختی ودرختچه ای تشکیل یافته است. گیاه شفلرا بومی استرالیا و تک ساقه ای است و رشد آن به آهستگی صورت می گیرد . نیاز های شفلرا: نور محیط مناسب برای این گیاه جایی است که نور کافی اما غیر مستقیم به آن برسد . این گیاه را مستقیما به سمت نور خورشید بچرخانید تا رشد آن افزایش پیدا کند و اگر دیدید که ساقه ها بیش از حد با برگ ها فاصله دارند ، یعنی این که گیاه در معرض نور بیش از حد بالایی قرار گرفته است . آب دادن این گیاه را به طور کامل آب بدهید تا ریشه های آن خیس بشود و قبل از آب دادن، مراقب باشید که سطح رویی خاک خشک شده باشد . برگ های زرد نشان دهنده این هستند که گیاه بیش از حد آب خورده است. برگ های افتاده نیز نشان دهنده کم آبی می باشند. اسپری آب ولرم روی برگهای گیاه، به شادابی و
طراوت آن کمک می کند. دما دمای متوسط تا گرم بین 18 تا 27 درجه سانتیگراد برای این گیاه مناسب است. نباید محیط رشد اطراف این گیاه بیش از حد گرم یا بیش از حد سرد باشد. شفلرا را در فصل زمستان از پنجره های سرد دور کنید و یا از لوازم گرم کننده برای محیط داخل خانه استفاده کنید. خاک خاک میکس خزه دار برای شفلرا مناسب است. خاک باید دارای زهکشی مناسب باشد. کود گیاهی هر ماه به این گیاه کود گیاهی بدهید. اگر دیدید که برگ ها و ساقه های این گیاه پژمرده شده اند ، احتمالا از کمبود کود رنج می برند. می توان از کودهای پودری جامد که حاوی سه عنصر اصلی نیتروژن، پتاسیم و فسفر هستند و به نام کود سه بیست نیز شناخته می شوند، هر دو هفته یک بار در فصل بهار و تابستان، برای تقویت و رشد بهتر گیاه، استفاده نمود. هرس کردن هرس نوک ساقه های گیاه را در فصل بهار و تابستان انجام دهید. این گیاه هم برای حیوانات و هم برای انسان ها سمی است و عوارضی در بر دارد. این گیاه می تواند تا 1.8 متر رشد کند و شفلراهای بلند به مراقبت بیشتری نیاز دارند.
شفلرا آکتینوفیلا نام یک گونه از تیره عشقه ایان است.
آکوبا ژاپنی نام یک گونه از سرده آکوبا است. زادگاه این گیاه همیشه سبز زیبا، چین، تایوان و جنوب ژاپن است. آکوبا ژاپنی، معمولاً به نام لورل خالدار، لورل ژاپنی، یا گیاه گرد طلا (ایالات متحده)، درختچه ای است ۱ تا ۵ متر بلندی بومی خاک های غنی جنگلی و دره های مرطوب، بیشه ها، کنار نهرها و نزدیک سنگ های مرطوب سایه دار در چین، کره و ژاپن. این گونه آکوبا است که معمولاً در باغ ها دیده می شود، اغلب به شکل رنگارنگ. برگ ها متقابل، نیزه ای پهن، ۵ تا ۸ سانتی متر طول و ۲ تا ۵ سانتی متر عرض هستند. آکوبا ژاپنی دوپایه می باشد. گل ها کوچک، ۴ تا ۸ میلی متر قطر، هر کدام دارای چهار گل برگ قهوه ای مایل به ارغوانی است. آنها در خوشه های ۱۰ تا ۳۰ تایی در یک سیم شل () تولید می شوند. این میوه یک شفت قرمز رنگ به قطر تقریباً ۱ سانتی متر است که پرندگان از آن اجتناب می کنند. درختچه آکوبا جز گونه گیاهان مقاوم به کم آبی و مقاوم به سرما می باشد که به عنوان یک گیاه آپارتمانی قابل نگهداری است.
غافث نام یک گونه از تیره گلسرخیان است.گیاهی است علفی چند ساله دارای ساقه و برگ های کرک دار با ظاهری بیضی و دندانه دار .گل های غافث در انتهای ساقه ها به رنگ زرد به صورت سنبله ظاهر می شوند.این گیاه عموماً در کوهستانهای سردسیر رشد میکند. گیاه غافث در قسمت وسیعی از خاک اروپا در مرغزارهای کم آب، چراگاهها، و نقاط تنک جنگلی می روید و گیاهی شناخته شده است. مواد مؤثر آن محتوی تانن ها، اسید سیلیسیک، عصاره های تلخ، اسانسهای روغنی و دیگر مواد است. این مواد خصوصأ قابض هستند و به همین دلیل در درمان ترشحات معده ای یا رودهای و دیگر انواع اسهال به کار می روند. این مواد در تنظیم کار جهاز هاضمه نیز مؤثرند و ترشح شیره معده را بهبود بخشیده برخی از ناراحتی های کبدی و کلیوی و خصوصاً سنگ کلیه را تسکین می دهند. گیاهی است که در طی سالیان متمادی در مراسم های جنگیری روی شخص تسخیر شده مورد استفاده قرار می گرفته است.
فراموشم مکن نام یک گونه از سرده گل های فراموشم مکن است.
قلعه یک بازی ویدئویی در سبک استراتژی هم زمان است که در سال ۲۰۰۱ توسط استودیو فایرفلای توسعه یافته و اولین عنوان در مجموعه قلعه است. این بازی در درجه اول روی فتح و گسترش از طریق اقدامات نظامی تمرکز دارد اما همچنین دارای عناصر برجسته اقتصادی و توسعه زیرساختی است. بازی در بریتانیای قرون وسطی در سال ۱۰۶۶ شروع می شود و به دلیل محدود نبودن زمان، می تواند تا سده ها ادامه یابد. روند بازی. بازی به دو بخش مبارزه و اقتصاد تقسیم می گردد و هر بخش دارای داستان جداگانه ای است. داستان مراحل جنگی بازی در دورانی خیالی و در سدهٔ ۱۰۶۶ میلادی رخ می دهد. زمانی که چهار سردار با نام های مستعار رت (موش صحرایی)، اسنیک (مار)، پیگ (خوک) و ولف (گرگ) علیه پادشاه سرزمین شورش می کنند و پادشاه برای فرار از ایشان به سرزمین بربرها فرار می کند و سرزمین پادشاه توسط این چهار نفر تقسیم می شود. بازیکن در نقش یک لرد قرار می گیرد و از طرف پادشاه موظف است آنان را به سزای اعمالشان برساند و سرزمین پادشاه را به وی برگرداند. در بخش اقتصادی داستان در مورد لردی است که باید دستورهایی را که از جانب پادشاه دریافت می کند را اجرا و به دژ خویش نیز رسیدگی کند. این