Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کاوت فرد مخفی شده در انتخاب پناهگاه غیرقابل حدس برمی گردد. در واقع این مخفی شدن و جستن، شباهت به جنگ های تن به تن و درگیری شبانه دارد از این نگاه ممکن است چنین بازیهایی حتی ریشه در احساسات رزمجویانه اقوام دلیر خراسانی داشته باشد. سیم سیمک. این بازی در تاریکی شب انجام می شود. یک نفر از شرکت کنندگان به عنوان داور انتخاب می شود که به او «اوستا» می گویند. شرکت کنندگان دور استاد حلقه می زنند. استاد استخوان را به آن ها نشان می دهد تا شکل و مشخصات آن را به ذهن بسپارند. سپس همه چشم هایشان را می بندند. استاد استخوان را به نقطه ای با فاصله چند متری پرت می کند طوری که کسی نتواند جای آن را حدس بزند. سپس شرکت کنندگان چشم ها را باز کرده و به نقطه ای که حدس می زنند استخوان افتاده است نزدیک می شوند. در تاریکی شب پیدا کردن استخوان در لابه لای سنگ و چوپ و خاشاک آسان نیست. بالاخره یکی ازشرکت کنندگان آن را پیدا می کند. او به آرامی استخوان را در دست می گیرد طوری که کسی متوجه این مهم نشود. در حالیکه که وانمود می کند در جستجوی استخوان است خود را به یکی از شرکت کنندگان نزدیک می کند و در یک حمله او را می گیرد. فرد گرفتار شده موظف است
یابنده استخوان را تا نزد استاد سواری بدهد. فواید: شرکت کنندگان هنگامی که چشم هایشان را بسته و رو به دیوارند می بایست دقت زیادی کنند تا از طریق صدای افتادن استخوان به زمین نقطه تقریبی آن را حدس بزنند. این یعنی تمرین دقت و تقویت حس شنوایی. همچنین به هر بازیکن به محض یافتن استخوان در پی فرصتی برای گیرانداختن یکی از شرکت کنندگان است، برای این کار باید چالاک بود. پس می توان گفت تمرین سرعت عمل نیز جزو فواید این بازی است. پادرزک. این واژه شکل کوتاه شده " پادرازک " است. شرکت کنندگان به دو گروه (دسته) مساوی تقسیم می شوند. یک نفر از هر گروه به عنوان سرگروه انتخاب می شود که کار مدیریت گروه را در بازی به عهده دارد. دو سرگروه بین خود قرعه کشی می کنند. معمولاً با یک تکه سنگ صاف این کار انجام می شود. یک طرف آن را خیس می کنند. یکی طرف خیس و دیگری طرف خشک آن را انتخاب می کند. سپس همانند شیر یا خط قرعه کشی انجام می شود. گروه بازنده روی زمین نشسته پاها را به هم چسبانده و دراز می کنند. سرگروه این تیم شی ای را که می تواند یک تکه کاغذ مچاله شده یا یک تیله باشد داخل مشت گرفته و از فرد اول گروه خود شروع به مخفی کردن شی می کند. جای
مخفی کردن زیر زانوهای افراد تیمش است. سرگروه دست مشت شده خودش را که شی داخلش است زیر پاهای فرد اول برده وانمود به گذاشتن شی در زیر پاهای او می کند سپس نفر دوم و به همین ترتیب تا فرد آخر. سرگروه یابنده باید تشخیص دهد که شی زیر پاهای چه کسی مخفی شده است؛ و اگر موفق شود اعضای گروه یابنده مسیری مشخص را به پشت اعضای گروه مخفی کننده سوار می شوند ولی اگر موفق نشود عکس این عمل اتفاق می افتد. غذاهای محلی. دنیک. این غذا شباهت زیادی به آش بلغور دارد. قدیمی ها به آن «چوینمه دنیک» هم می گویند. یعنی دنیک جویدنی. وجه تسمیه آن مشخص نیست. ظاهراً به دانه اشاره دارد، دانه های ریز. بی ربط هم نیست. چون برای دنیک باید گندم ها را در آب گذاشت. سپس با هاون کوبید تا پوست آن جدا شود. گندم باید به اندازه ای خرد شود که درشت تر از بلغور باشد. از طرفی یکی از حبوبات اصلی این غذا به اصطلاح محلی میلکک (شبیه عدس) است. برای پختن دنیک باید از ۱۲ ساعت قبل حبوباتی مثل گندم و نخود را در آب خیساند. سپس به همراه گوشت خرد شده گوسفند، سبزیجات خشک و معطر مثل نعنا، ادویه و گندم کوبیده شده و حبوبات دیگر در ظرفی روی حرارت ملایم گذاشت. حداقل چند ساعت وقت لا
زم است تا این غذا حسابی جابیفتد. از این رو یکی از بهترین زمان ها، پختن این غذا هنگام رب جوشاندن یا نان پختن است. بلغورشیر. این غذا به شکل سوپ و معمولاً در هوای سرد پاییز و زمستان در وعده صبحانه مصرف می شود. این ماده غذایی از ترکیب شیر، بلغور گندم ، چربی گوسفند جزغاله شده و ادویه تهیه می شود. شیر در دل بلغور جوشیده شده و به اصطلاح به مغز آن نفوذ می کند، سپس با دم کشیدن آن بلغور از حالت خامی درمی آید و در نهایت با پودر کردن و خشکاندن ماده مغذی و مفیدی به دست می آید که نگهداری طولانی مدت آن بخاطر خشک بودن امکان پذیر می شود. برای پختن یک وعده بلغور شیر می بایست یک ملاقه معمولی برای هر نفر از پودر بلغور شیر به آب جوش اضافه کرد. معمولاً همراه با آن از لوبیای چشم بلبلی استفاده می شود. در زمستان برای حفاظت بدن از سرماخوردن می توان از شلغم یا تُرب نیز در این سوپ استفاده کرد. در قدیم که نگهداری گوشت تازه امکان پذیر نبوده، از قورمه در سوپ بلغور شیر استفاده می شد. باغ ها و کلاته ها. انجیرزاب ( نام محلی : انجیرزو). دره زیبای انجیرزاب در شمال روستای سلیمانی از توابع دهستان طاغنکوه شمالی بخش طاغنکوه شهرستان فیروزه در استان
خراسان رضوی می باشد. این دره زیبا که به خاطر درختان انجیر وحشی بسیار به دره انجیر مشهور شده از زمان های دور به زبان کردی (کرمانجی شمال خراسان) انجیر زو یعنی دره انجیر نام گذاری شده است. این دره در مجموعه کوهستانی طاغنکوه شمالی و کوه های «ئیلان لی» و «خانم سر» قرار گرفته که در اطراف آن روستای های سلیمانی، بتو، قلعه حسن، رباطی بلوچ ها، زاونگ بالا، گزار، زاونگ پایین، امیرآباد، میانتو و بیرم آباد قرار گرفته اند. این مجموعه کوهستانی جزو دامنه های جنوبی رشته کوه بینالود محسوب می شود. آب جریان یافته در این دره در طول هزاران سال سبب تشکیل مخروط افکنه بزرگ روستای سلیمانی شده که امروزه روستای سلیمانی و زمین های حاصلخیز آن روی این مخروط افکنه واقع شده است. وجود یک گسل در دره خطر وجود زلزله را گوشزد می کند. سنگ های آتشفشانی و لایه های باریت و سنگهای کنگلومرا که اغلب مربوط به دوره چهارم زمین شناسی است باعث شده زمین به رنگ های مختلف دیده شود. اگر چه مردم روستای سلیمانی به زبان ترکی صحبت می کنند اما نام کردی انجیر زو را برای این دره پذیرفته و از این نام برای این دره استفاده می نمایند. این دره در ۳ کیلومتری شمال روستای سلیما
نی واقع شده و راه اصلی آن از انتهای شمالی روستا به صورت خاکی و ماشین رو می باشد. شارشاری. شارشاری به معنی آبی است که از بلندی می ریزد و صدای شرشر می دهد. با گذشت سال های زیاد، هنوز این خاصیت شارشاری در آن پابرجاست و آبِ هرچند اندک شارشاری از بلندی دیوارمانندی به ارتفاع ۴ متر به پایین می ریزد. شارشاری از سمت غرب محدود به کوه نسبتاً مرتفعی است که باغ «نیلک لی» را در آنسوی خود دارد و از سمت شرق و شمال به تپه های خاکی کم ارتفاعی متصل است که تا ۲۰ کیلومتر آنطرف تر چشم اندازی بیابان گونه را پدیدمی آورند. شارشاری را کوهی به دو نیم کرده است. از این رو سرچشمه آب شارشاری یکی بخش سمت شرقی آن و دیگری سمت غربی است. در سمت غربی چندین درخت گردو و چند درخت جنگلی وجود دارد که سایه خنک این درختان جنگلی محل استراحت بازدیدکنندگان را فراهم می کند. در سمت شرقی، سرچشمه از انتهای درّه شروع شده و پس از عبور از کنار چند درخت جنگلی به باغ انگور کوچکی می رسد که کشاورزان در دهه های گذشته به زحمت فراوان آب را از کف درّه جدا و به دامنه کوه یعنی باغ انگور رسانده اند. مازاد آب بعد از عبور از باغ به پرتگاهی چند متری می رسد و از ارتفاع ۴ متری
به پایین می ریزد و صدای دل انگیز شارشاری را ایجاد می کند. پیشنگ دره. باغی بر پایه کوه هایی نه چندان مرتفع. مشرف بر دشت تحت جلگه و استخری در آن وجود دارد. این باغ در سه کیلومتری شرق سلیمانی و در انتهای کال پیشنگ درّه واقع شده است. این کال کوه های قوش آغالی را از کوه های سلیمانی جدا می کند. کیچی پیشنگ دره. به معنی پیشنگ دره کوچک است. باغی است کوچک در یک کیلومتری شمال پیشنگ دره. مساحت این باغ کمی بیش از یک هکتار است. چشمهٔ کم آبی دراین باغ وجود دارد. در سال های اخیر استخر آن با همکاری خوب مالکان سیمان شده و برخی از قسمت های باغ مجهز به آبیاری با لوله شد. عمده محصول این باغ انگور است.
جان رابینسون (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم های اونجوری بامزه است، سرافیم فالز، به یاد داشته باشید و قلب فریبکار اشاره کرد.
علی آباد، روستایی از توابع بخش طاغنکوه شهرستان فیروزه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان طاغنکوه شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۳۱ نفر (۴۳خانوار) بوده است.
فیض آباد، روستایی از توابع بخش طاغنکوه شهرستان فیروزه در استان خراسان رضوی ایران است.تمام مردم با نام خانوادگی فیض ابادی می باشند.گیاه مراتع بوته های گون و هندبید است اصلی ترین و قدیمی ترین خاندان اکبر فرزند براتعلی فرزند قربانعلی می باشد تنها شهید ٧ سال دفاع مقدس حسین فیض ابادی می باشد. یکی از روستاهای بکر و دیدنی نیشابور می باشد. جمعیت. این روستا در دهستان طاغنکوه شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۳۳۸ نفر (۹۷خانوار) بوده است.
نصرآباد، روستایی از توابع بخش طاغنکوه شهرستان فیروزه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان طاغنکوه شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۴۰۳ نفر (۱۲۳خانوار) بوده است.
شصت ونهمین مراسم جشنواره فیلم کن ۱۱ تا ۲۲ می ۲۰۱۶ در کن فرانسه برگزار شد. کمیته برگزاری جشنواره فیلم کن جرج میلر را به عنوان رئیس هیئت داوران معرفی کرد. فیلم کافه سوسایتی ساخته وودی آلن به عنوان فیلم افتتاحیه جشنواره انتخاب شد. شهاب حسینی برای بازی در فیلم فروشنده ساختهٔ کارگردان سینما، اصغر فرهادی، جایزهٔ بهترین بازیگر نقش اول مرد را از ۶۹مین جشنوارهٔ فیلم کن دریافت کرد. همچنین جایزهٔ بهترین فیلمنامه به اصغر فرهادی برای فیلم «فروشنده» اهدا شد. گزینش رسمی. بخش مسابقه. در کنفرانس مطبوعاتی مورخ ۱۴ آوریل ۲۰۱۶ فیلم های زیر به عنوان فیلم های حاضر در بخش مسابقه معرفی شدند: بخش نوعی نگاه. در کنفرانس مطبوعاتی ۱۴ آوریل ۲۰۱۶ فیلم های زیر به عنوان شرکت کنندگان در بخش نوعی نگاه معرفی شدند: خارج از مسابقه. فیلم های زیر جهت نمایش در بخش خارج از مسابقه انتخاب شدند: فیلم کوتاه. از میان ۵۰۰۸ فیلم کوتاه معرفی شده، فیلم های زیر برای رقابت جهت تصاحب نخل طلای فیلم کوتاه انتخاب شدند. سینه فونداسیون. بخش سینه فونداسیون بر فیلم های ساخته شده به وسیله هنرجویان مدارس فیلم سازی سراسر جهان تمرکز دارد. از میان ۲۳۰۰ فیلم ارسالی، تعداد ۱۸
فیلم (شامل ۱۴ فیلم داستانی و ۴ فیلم انیمیشن) انتخاب شدند. بیش از یک سوم از فیلم های منتخب از مدارسی است که برای اولین بار در سینه فونداسیون حضور دارند. این اولین بار است که فیلم هایی از مدارس فیلم بوسنی و ونزوئلا انتخاب شده اند. هم چنین کارگردان بیش از نیمی از فیلم های انتخاب شده زنان هستند.
یخچال سیاچن () در شرق رشته کوه قراقروم در هیمالیا و مرز هند و پاکستان واقع شده است. یخچال سیاچن با طول ۷۶ کیلومتر، طولانی ترین یخچال طبیعی در قراقروم و دومین یخچال طولانی در خارج از سرزمین های قطبی زمین است. ارتفاع نقطه آغازین یخچال ۵٬۷۵۳ متر و ارتفاع نقطه انتهایی آن ۳٬۶۲۰ متر است. تمام محدوده یخچال و شاخه های آن از سال ۱۹۸۴ در کنترل هند است. ریشه شناسی. واژه «سیا» در زبان بلتی به گل رز که در منطقه به طور گسترده یافت می شود، اشاره دارد. «چن» به هر چیزی که به فراوانی یافت شود، گفته می شود؛ بنابراین، نام سیاچن به معنای سرزمینی با فراوانی گل های رز است. گفته می شود که نام گذاری این یخچال یا حداقل رواج آن به تام لانگستف نسبت داده می شود. اختلاف. هر دو کشور هند و پاکستان ادعای حاکمیت بر کل منطقه سیاچن را دارند. در ژوئن ۱۹۵۸، نخستین اکتشاف سازمان زمین شناسی هند در یخچال سیاچن انجام شد. این اولین بررسی رسمی هند از یخچال سیاچن توسط سازمان زمین شناسی هند پس از ۱۹۴۷ بود که به مناسبت سال ژئوفیزیکی بین المللی در ۱۹۵۸ انجام شد. این مطالعه شامل بررسی دهانه پنج یخچال در منطقه لداخ شامل سیاچن، ماموستونگ، چونگ کومدان، کوچیک ک
ومدان و یخچال آکتاش بود. شماره 5Q ۱۳۱ ۰۵ ۰۸۴ برای یخچال سیاچن توسط این اکتشاف اختصاص داده شد. نقشه های آمریکا و پاکستان در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به طور مداوم یک خط نقطه چین از NJ9842 (شمالی ترین نقطه مرزبندی شده خط آتش بس هند و پاکستان، که به عنوان خط کنترل نیز شناخته می شود) تا گذرگاه قراقروم نشان می دادند، که هند آن را یک اشتباه نقشه نگاری و نقض توافق نامه شیملا می دانست. در ۱۹۸۴، هند عملیات مگ دوت را آغاز کرد، عملیاتی نظامی که به هند کنترل کل یخچال سیاچن، از جمله شاخه های آن را داد. بین سال های ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۹، درگیری های مکرری بین هند و پاکستان رخ داد. نیروهای هندی در عملیات مگ دوت، تنها یک روز پیش از عملیات عبابیل پاکستان، بیشتر ارتفاعات مسلط بر رشته کوه سالتورو در غرب یخچال سیاچن را تصرف کردند. با این حال، شمار بیشتری از سربازان بر اثر شرایط سخت آب وهوایی منطقه جان خود را از دست داده اند تا در اثر درگیری های نظامی. پاکستان بین سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۰، در عملیات های مختلف در نزدیکی سیاچن ۳۵۳ سرباز خود را از دست داد که شامل ۱۴۰ پاکستانی کشته شده توسط هندی ها و ۲۱۳ پاکستانی کشته شده در بهمن بخش گایاری ۲۰۱۲ بود. از
ژانویه ۲۰۱۲ تا ژوئیه ۲۰۱۵، ۳۳ سرباز هندی به دلیل شرایط نامساعد جوی جان باختند. در دسامبر ۲۰۱۵، رائو ایندرژیت سینگ، وزیر دولت هند در امور دفاعی، در پاسخ مکتوبی به لوک سبها اعلام کرد که از زمان آغاز عملیات مگ دوت در ۱۹۸۴، در مجموع ۸۶۹ نیروی ارتش هند در یخچال سیاچن بر اثر شرایط آب وهوایی و عوامل محیطی دیگر جان خود را از دست داده اند. در فوریه ۲۰۱۶، مانوهار پاریکار، وزیر دفاع هند، اظهار داشت که هند سیاچن را تخلیه نخواهد کرد، زیرا کمبود اعتماد به پاکستان وجود دارد و اعلام کرد که از زمان آغاز عملیات مگ دوت در ۱۹۸۴، ۹۱۵ نفر در سیاچن جان باخته اند. طبق اسناد رسمی، تنها ۲۲۰ سرباز هندی از سال ۱۹۸۴ در منطقه سیاچن بر اثر گلوله دشمن کشته شده اند. هر دو کشور هند و پاکستان همچنان هزاران سرباز را در نزدیکی سیاچن مستقر کرده اند و تلاش ها برای غیرنظامی کردن منطقه تاکنون ناموفق بوده است. پیش از ۱۹۸۴، هیچ کدام از دو کشور نیروهای نظامی در این منطقه نداشتند. علاوه بر حضور نظامی هند و پاکستان، منطقه یخچال سیاچین خالی از جمعیت است. نزدیک ترین سکونتگاه غیرنظامی روستای وارشی است که در فاصله ۱۰ مایلی پایین دست اردوگاه اصلی هند قرار دا
رد. این منطقه همچنین بسیار دورافتاده است و تنها راه های محدودی برای دسترسی دارد. در سمت هند، جاده ها فقط تا اردوگاه نظامی در دزینگرولما () که در فاصله ۷۲ کیلومتری از سر یخچال قرار دارد، امتداد دارند. ارتش هند روش های مختلفی برای دسترسی به منطقه سیاچین توسعه داده است. در سال ۲۰۱۲، رئیس ستاد ارتش هند ژنرال بیکرام سینگ اظهار کرد که ارتش هند باید برای مزایای راهبردی در این منطقه باقی بماند و همچنین به این دلیل که «خون زیادی از پرسنل نظامی هند برای سیاچین ریخته شده است». موقعیت های زمینی فعلی که برای بیش از یک دهه نسبتاً پایدار بوده است، بدین معنا است که هند کنترل کامل بر روی یخچال سیاچین و تمامی یخچال های انشعابی آن و همچنین تمامی گذرگاه ها و ارتفاعات اصلی رشته سالتورو در غرب یخچال، از جمله گذرگاه سیا لا، گذرگاه بیلافوند لا، گذرگاه گیونگ لا و گذرگاه یارما لا (۶٬۱۰۰ متر) دارد. پاکستان کنترل دره های یخچالی را در غرب کوه های سالتورو دارد. به گفته مجله "تایمز"، هند در نتیجه عملیات های نظامی دهه ۱۹۸۰ در سیاچین بیش از زمین به دست آورد. هند به طور قاطعانه اعلام کرده است که ارتش این کشور تا زمانی که خط موقعیت زمینی واقعی
به طول ۱۱۰ کیلومتر ابتدا تأیید، ترسیم و سپس مشخص نشود، از سیاچین خارج نخواهد شد. توافق نامه کراچی ۱۹۴۹ خط تفکیک را تنها تا نقطه NJ9842 با دقت مشخص کرد و در ادامه این توافق نامه بیان می دارد که خط تفکیک از آن نقطه به سمت شمال تا یخچال ها ادامه می یابد. بر اساس موضع هند، خط تفکیک باید تقریباً به سمت شمال در امتداد رشته کوه سالتورو در غرب یخچال سیاچین و فراتر از NJ9842 ادامه یابد. مرزهای بین المللی که از رشته کوه ها پیروی می کنند، اغلب با دنبال کردن خطوط تقسیم آبراهه ها، مانند آنچه در رشته کوه سالتورو وجود دارد، ترسیم می شوند. با این حال توافق نامه شیملا ۱۹۷۲ هیچ تغییری در خط کنترل ۱۹۴۹ در این بخش شمالی ایجاد نکرد. آب ریز. آب های ذوب شده یخچال سیاچین منبع اصلی رودخانه نوبرا در منطقه لداخ هند است که به رودخانه شیوک تخلیه می شود. رودخانه شیوک نیز به رود سند که ۳۰۰۰ کیلومتر طول دارد و از پاکستان می گذرد، می پیوندد. بدین ترتیب، این یخچال منبع اصلی رود سند محسوب می شود و بزرگ ترین سیستم آبیاری جهان را تغذیه می کند. مسائل زیست محیطی. پیش از سال ۱۹۸۴، این یخچال فاقد سکنه بود، اما حضور هزاران نیروی نظامی از آن زمان باع
ث آلودگی و ذوب یخچال شده است. برای پشتیبانی از نیروها، یخ یخچال بریده و با مواد شیمیایی ذوب می شود. دفع زباله های غیرزیست تخریب پذیر در مقادیر زیاد و استفاده از تسلیحات و مهمات تأثیر چشمگیری بر اکوسیستم منطقه گذاشته است. عقب نشینی یخچال. یافته های اولیه یک بررسی توسط اداره هواشناسی پاکستان در سال ۲۰۰۷ نشان داد که یخچال سیاچین در سی سال گذشته در حال عقب نشینی بوده و با سرعتی نگران کننده در حال ذوب شدن است. تصاویر ماهواره ای نشان داده اند که این یخچال با سرعت حدود ۱۱۰ متر در سال در حال عقب نشینی است و اندازه آن تقریباً ۳۵ درصد کاهش یافته است. در یک دوره یازده ساله، این یخچال نزدیک به ۸۰۰ متر عقب نشینی کرده است، و در یک دوره هفده ساله حدود ۱۷۰۰ متر عقب نشینی کرده است. پیش بینی می شود که یخچال های منطقه سیاچین تا سال ۲۰۳۵ به حدود یک پنجم اندازه خود در سال ۲۰۱۱ کاهش یابند. در یک دوره بیست ونه ساله بین ۱۹۲۹ تا ۱۹۵۸، پیش از اشغال نظامی، عقب نشینی یخچال حدود ۹۱۴ متر ثبت شده است. یکی از دلایل مطرح شده برای عقب نشینی اخیر یخچال، انفجارهای شیمیایی برای ساخت اردوگاه ها و پایگاه ها است. در سال ۲۰۰۱ هند خطوط لوله نفتی به ط
ول حدود ۲۵۰ کیلومتر در داخل یخچال نصب کرد تا نفت سفید و سوخت هواپیما را به پایگاه ها منتقل کند. تا سال ۲۰۰۷، افزایش دما در سیاچین سالانه ۰٫۲ درجه سانتی گراد تخمین زده شده بود که باعث ذوب شدن، بهمن ها و شکاف های یخی در یخچال می شود. دفع زباله. زباله های تولیدشده توسط نیروهای مستقر در این منطقه در شکاف های یخچال ریخته می شود. کوهنوردانی که در طی اکتشافات کوهستانی از این منطقه بازدید کرده اند، مقادیر زیادی زباله شامل پوکه های فشنگ، چتر نجات و غیره را مشاهده کرده اند که در یخچال ریخته شده اند. این زباله ها به دلیل شرایط آب وهوایی شدید نه تجزیه می شوند و نه می توان آن ها را سوزاند. نیروهای هندی روزانه حدود زباله تولید کرده و در شکاف های یخی می ریزند. گفته می شود ارتش هند یک کارزار با عنوان «سیاچین سبز، سیاچین پاک» برنامه ریزی کرده است تا زباله ها را از یخچال به وسیله حمل ونقل هوایی جمع آوری کند و برای زباله های زیست تخریب پذیر از گوارش بی هوازی استفاده کند، زیرا در این شرایط اکسیژن و دمای مناسب وجود ندارد. تقریباً چهل درصد (۴۰٪) زباله های باقی مانده در یخچال از پلاستیک و فلز است که شامل سموم مانند کبالت، کادمیوم و
کروم می شود. این سموم در نهایت آب رودخانه شیوک (که سرانجام به رودخانه سند در نزدیکی اسکردو می ریزد) را آلوده می کنند. از رودخانه سند برای نوشیدن و آبیاری استفاده می شود. دانشمندان مؤسسه انرژی و منابع در حال تحقیق برای یافتن روش هایی جهت دفع موفقیت آمیز زباله های تولیدشده در یخچال به روش های علمی هستند. همچنین برخی از دانشمندان سازمان پژوهش و توسعه دفاعی که به قطب جنوب سفر کرده اند، در حال کار بر روی تولید یک نوع باکتری هستند که بتواند در شرایط آب وهوایی سخت زنده بماند و به تجزیه طبیعی زباله های زیست تخریب پذیر کمک کند. جانوران و گیاهان. جانوران و گیاهان منطقه سیاچین نیز تحت تأثیر حضور گسترده نظامی قرار گرفته اند. این منطقه زیستگاه گونه های نادری مانند پلنگ برفی، خرس قهوه ای و بز کوهی است که به دلیل حضور نظامی در معرض خطر قرار دارند. مناقشه مرزی. منطقه یخچال سیاچین به عنوان مرتفع ترین میدان نبرد روی زمین شناخته می شود، جایی که پاکستان و هند از آوریل ۱۹۸۴ به صورت پراکنده با یکدیگر جنگیده اند. هر دو کشور حضور دائمی نظامی در این منطقه را در ارتفاع بیش از حفظ کرده اند. هند و پاکستان هر دو مایل به خروج از پایگاه ه
ای نظامی پرهزینه هستند. هند در سال ۱۹۸۴ عملیات مگ دوت را برای تصرف یخچال سیاچین آغاز کرد. سپس، به دلیل نفوذهای پاکستان در طول جنگ کارگیل در سال ۱۹۹۹، هند برنامه های خروج از سیاچین را کنار گذاشت، چرا که از نفوذهای بیشتر پاکستان در صورت تخلیه پایگاه های یخچال سیاچین نگران کننده بود. نخست وزیر مانموهان سینگ به عنوان اولین نخست وزیر هند از این منطقه بازدید کرد و در طی این بازدید خواستار حل مسالمت آمیز این مشکل شد. پس از او، نخست وزیر فعلی نارندرا مودی نیز از این مکان بازدید کرد. رئیس جمهور پاکستان، آصف علی زرداری، نیز در سال ۲۰۱۲ به همراه رئیس ستاد ارتش پاکستان، ژنرال اشفاق پرویز کیانی، از منطقه ای نزدیک به یخچال سیاچین به نام بخش گیاری بازدید کرد. هر دوی آن ها تعهد خود را برای حل هرچه سریع تر مناقشه سیاچین ابراز کردند. در سال قبل از آن، رئیس جمهور هند، عبدالکلام، به عنوان اولین رئیس کشور از این منطقه بازدید کرده بود. از سپتامبر ۲۰۰۷، هند شروع به باز کردن منطقه برای سفرهای محدود کوه نوردی و پیاده روی کرد. اولین گروه شامل دانشجویانی از مدرسه نظامی چایل، آکادمی ملی دفاع، سپاه ملی دانشجویی هند، آکادمی نظامی هند، دان
شکده نظامی ملی هند و اعضای خانواده افسران نیروهای مسلح بود. این سفرها با هدف نشان دادن به مخاطبان بین المللی برگزار شد که نیروهای هندی تقریباً تمامی ارتفاعات کلیدی را در رشته کوه سالتورو در اختیار دارند و نیروهای پاکستانی در نزدیکی یخچال سیاچین نیستند. هند، بی توجه به اعتراضات پاکستان، تأکید دارد که برای اعزام گردشگران به سیاچین که اساساً قلمرو خود می داند، نیازی به تأیید کسی ندارد. علاوه بر این، مؤسسه کوه نوردی ارتش (AMI) ارتش هند نیز در این منطقه فعالیت دارد. پیشنهاد پارک صلح. ایده اعلام منطقه سیاچین به عنوان «پارک صلح» توسط محیط زیست گران و فعالان صلح مطرح شد تا از اکوسیستم منطقه که به دلیل حضور نظامی به شدت آسیب دیده، حفاظت شود. در سپتامبر ۲۰۰۳، شرکت کنندگان در پنجمین کنگره جهانی پارک ها که در دربن برگزار شد از دولت های هند و پاکستان خواستند تا پارک صلحی در منطقه سیاچین ایجاد کنند تا سیستم بیولوژیکی طبیعی را بازسازی کنند و از گونه هایی که زندگی شان در خطر است محافظت کنند. زیست شناس ایتالیایی جولیانو تالونه گفت که زندگی اکولوژیکی منطقه در خطر جدی است و پیشنهاد ایجاد یک "پارک صلح سیاچین" را در کنفرانس مطرح
کرد. پس از مطرح شدن پیشنهاد ایجاد یک پارک صلح فرامرزی، فدراسیون بین المللی کوهنوردی (UIAA) و اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) کنفرانسی در ژنو برگزار کردند و از کوهنوردان هندی و پاکستانی (ماندیپ سینگ سوین، هریش کاپادیا، نازیر صابر و شیرخان) دعوت کردند. این منطقه برای گنجاندن در فهرست میراث جهانی سازمان ملل به عنوان بخشی از رشته کوه قراقرم نامزد شد، اما تأیید این پیشنهاد توسط کمیته میراث جهانی به تعویق افتاد. مناطق شرق و غرب منطقه سیاچین قبلاً به عنوان پارک های ملی اعلام شده اند. آزمایشگاه های ملی سندیا کنفرانس هایی برگزار کردند که در آن کارشناسان نظامی و محیط زیست شناسان از هند و پاکستان و سایر کشورها دعوت شدند تا مقالات مشترک ارائه دهند. کنت ل. بیرینگر، پژوهشگر در مرکز نظارت همکاری آزمایشگاه های سندیا، پیشنهاد کرد که یک "مرکز علمی در سیاچین به صورت" یک مرکز تحقیقاتی در ارتفاعات بالا راه اندازی شود که در آن دانشمندان و پژوهشگران از هر دو کشور می توانند فعالیت های تحقیقاتی در زمینه های گلاسیولوژی، زمین شناسی، علوم جوّی و سایر زمینه های مرتبط انجام دهند. در فرهنگ عامه. یخچال سیاچین در فیلم هالیوودی "" که
در سال ۲۰۱۸ اکران شد و با بازی تام کروز و هنری کاویل ساخته شد، مورد توجه قرار گرفت. در اوج فیلم، مأمور فراری واکر (کاویل) بمب های هسته ای را در پایگاه یخچال سیاچین کار می گذارد. با این حال، این صحنه در واقع در پریکستولن، نروژ فیلمبرداری شد زیرا دولت هند به سازندگان فیلم اجازه فیلمبرداری در کشمیر را نداد.
شصت و ششمین دوره جشنواره بین المللی فیلم برلین از تاریخ ۱۱ تا ۲۱ فوریه ۲۰۱۶ برگزار شد. مریل استریپ رئیس رئیس هیئت داوران این دوره بود. خرس طلایی جشنواره به فیلم مستند آتش در دریا ساختهٔ جانفرانکو رزی رسید. هیئت داوران. رقابت اصلی. افراد زیر به هیئت منصفه برای بخش مسابقه برلین بودند: ویژگی اول. افراد زیر به عنوان هیئت منصفه برای جایزه بهترین فیلم اول اعلام شده است: فیلم کوتاه. افراد زیر به عنوان هیئت منصفه برای بخش فیلم کوتاه اعلام شده است: در رقابت. فیلم های زیر برای رقابت اصلی جوایز خرس طلایی و خرس نقره ای انتخاب شده اند:
گئورگ هیلمار ( زاده ۱۸۷۶ - درگذشته نامشخص) ژیمناست هنری اهل آلمان بوده است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا پارالل تیمی و بارفیکس تیمی در بازی های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد.
فریتس مانتویفل (؛ – ) یک ژیمناست هنری اهل آلمان بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا پارالل تیمی و بارفیکس تیمی در بازی های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد.
کارل نویکیرش (؛ – ) یک ژیمناست هنری اهل آلمان بود. از افتخارات وی می توان به کسب مدال طلا پارالل تیمی و بارفیکس تیمی در بازی های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد.
ابو عبدالله ناتلی طبری آملی، طبیب و منطقدان ایرانی و یکی از استادان ابن سینا بود. حیات. وی در مازندران در شهر ناتل که در آن زمان قصبه آمل بود به دنیا آمد. در زندگی نامه خودنگاشت ابن سینا بیان شده است که ناتلی که فلسفه می دانسته، به درخواست پدر ابن سینا مدتی را در بخارا در منزل ابن سینا سکونت داشت و وقت خود را صرف آموزش این سینا کرده است. ناتلی، به ابن سینا مقدمهٔ ایساغوجی را تعلیم می داده است. ویژگی علمی. مرتضی مطهری بر خلاف افرادی که گفته اند ابن ابی اصیبعه وی را شاگرد ابوالفرج ابن طیب می داند ناتلی را از معاصرین ابن طیب می داند نه از شاگردان وی. همچنین مطهری معتقد است که ناتلی به لحاظ علمی شخصیت ممتازی نداشته است و تنها به خاطر بوعلی است که مشهور شده است.
ژاک لوسین ژان دولور ، ( – ) سیاستمدار و اقتصاددان فرانسوی بود. وی هشتمین رئیس کمیسیون اروپا و نخستین کسی است که این پست را سه بار (بین ژانویه ۱۹۸۵ و ۱۹۹۵) به دست آورد. او پدر مارتین اوبری رهبر پیشین حزب سوسیالیست فرانسه بود. ژاک دلور بین سال های ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۵ به تشکیل بازار واحد اروپا و آزادی رفت وآمد مردم، کالا، و خدمات در اروپا کمک کرد. او همچنین زمینه ایجاد یورو را فراهم کرد. او توان زیادی در مذاکره داشت. او به دلیل اختلافات با مارگارت تاچر شناخته می شد. مارگارت تاچر در سال ۱۹۸۹ خواسته دلور برای ایجاد اتحاد اقتصادی و پولی اروپا را غیرقابل قبول خواند. زیرا بسیاری از سیاست های اقتصادی را از حوزه قدرت پارلمان بریتانیا خارج می کرد. ژاک دولور در ۲۷ دسامبر ۲۰۲۳ در سن ۹۸ سالگی درگذشت.
ریشارد روستل (، زاده ۱۸۷۲ - درگذشته نامشخص) ژیمناست هنری اهل آلمان بوده است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا پارالل تیمی و بارفیکس تیمی در بازی های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد.
حرف های صدمن یه غاز () یک فیلم درام آمریکایی به کارگردانی گری وینیک است که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به مایکل امپریولی اشاره کرد.
گوستاو شوفت (؛ – ) یک ژیمناست هنری اهل آلمان بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا پارالل تیمی و بارفیکس تیمی در بازی های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد.
اسپیریدون آتاناسوپولوس () یک ژیمناست هنری اهل یونان است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره پارالل تیمی در بازی های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد.