Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ا معرفی کرد. نامزدهای موجود در فهرست آن، بیشترین کرسی ها در حوزه انتخابیه تهران را برنده شدند. در این انتخابات جریانات حامی رائفی پور در اینترنت تخریب و افشاگری های فراوانی علیه محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس، انجام دادند. رائفی پور در تیر ۱۴۰۳ اعلام کرد در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۳ ایران به سعید جلیلی رأی می دهد. پس از شکست نامزدهای اصولگرا در این انتخابات، رائفی پور هدف انتقادات و حملات جناح مرتبط با قالیباف در اینترنت قرار گرفت که خواهان انحلال مؤسسه مصاف شدند. آنها رائفی پور را به ایجاد تفرقه در میان «نیروهای انقلاب» (اصولگرا) متهم می کنند. دیدگاه ها. رائفی پور در زمینه های مختلف سیاسی، فرهنگی و اجتماعی به ابراز نظر پرداخته است. نظرات رائفی پور در فضای مجازی بازتاب داشته است. رائفی پور دیدگاه های نسبت داده شده به خود در صفحه متعلق به او در ویکی پدیا را «چرت و پرت» و «دروغ» خوانده و صحبت های نسبت داده شده به او در این صفحه را تکذیب کرده است. در زمینه های سیاسی، رائفی پور در زمرهٔ سخنرانان حکومتی تلقی می شود. او سید ابراهیم رییسی نامزد اصولگرایان در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۶ ایران، را یاور شب هنگام فقرا توصی
ف کرد که تلاش در مشابهت سازی آن با داستان های امام اول شیعیان دارد. پس از حمایت تتلو از رئیسی در این انتخابات، علی اکبر رائفی پور در حمایت از او در نامه ای سرگشاده اعلام کرد که به حال تتلو غبطه می خورد زیرا که او معیار تشخیص حق از باطل است. رائفی پور همچنین پیش از انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ آمریکا و در زمانی که نظرسنجی ها هیلاری کلینتون را جلو نشان می دادند، بیان کرد چهار سال است در سخنرانی هایش می گوید رئیس جمهوری بعدی آمریکا یک زن است و آمریکایی ها برای «بازی با افکار جهانی» یک زن را به ریاست جمهوری می رسانند. با وجود این قبیل پیش بینی های نادرست، او قادر بوده است صدها سخنرانی در دانشگاه های ایران برگزار کند. از جمله دیدگاه های مذهبی رائفی پور این است که او تشکیک در وجود حرم زینب در دمشق و تشکیک در وجود دختری سه ساله به نام رقیه برای حسین بن علی را کار «استکبار جهانی» دانسته تا شیعیان از دولت سوریه دفاع نکنند. این سخنان وی با انتقاد علی مطهری نایب رئیسِ مجلس پیشین (مجلس دهم) روبه رو شد. او شلوار «جین» را برآمده از مفهوم جن و کفش پاشنه بلند را نماد سُم جن دانسته است. رائفی پور، نوشته های روی برخی تی شرت ها ر
ا «شعارها و وردهای شیطان پرستی» خوانده بود، که این موضوع دست مایه طنزی از سید ابراهیم نبوی شد. از جمله دیدگاه های اجتماعی رائفی پور اعتقاد به تأثیر رسانه های غربی در افزایش آمار طلاق در ایران است. او شبکه های ماهواره ای فارسی زبان را راه اندازی شده از سوی صهیونیست ها می داند و معتقد است که این شبکه ها با نمایش فیلم هایی با مضامین روابط نامشروع، سقط جنین، خیانت زن و شوهر به یکدیگر، فرزندان نامشروع و رابطه های جنسی قبل از ازدواج سعی در عادی سازی این رفتارها در بین مردم ایران دارند. وی مخالف و منتقد فمینیسم است. وی عقیده دارد کشوری به نام گوگوریو وجود نداشته و ساختگی است و همچنین به دلیل اسپانسری شرکت گوگل این نام برای کشوری جعلی انتخاب شده است. همچنین وی بیان می دارد محتوای فیلم به طور نامحسوس اشاره به قوم یهود و تلاش آنان برای یافتن سرزمین موعود دارد. رائفی پور انیمیشن "مینیون ها" را در راستای تبلیغ داستان مهاجرت یهود و سردرگمی آنان تا زمان یافتن منجی تلقی می کند. از جمله نظریه های او این است که هدف ساخت کارتون های "تام و جری" و میکی ماوسِ والت دیزنی محبوب کردن یهودی ها بوده است. به اعتقاد او همه شخصیت های خوب
کارتون ها کلاه یهودی دارند. رائفی پور ارج و قرب عید غدیر را در تضاد با عید نوروز می داند و معتقد است عید نوروز یک تشریفات بی فایده است که به مناسبت اتفاقی بی معنی یعنی آمدن بهار شکل می گیرد و «زمستون میره بهار میاد خب حالا بیاید به درک!» او معتقد است عید حقیقی عید غدیر است و عید نوروز چیزی جز صله ارحام و تمیز کردن خانه ها نیست. انتشار ویدیویی جنجالی از او مبنی بر شوخی جنسی اهل بیت انتقاداتی از او را برانگیخت. بعداً رسانه های نزدیک به وی با انتشار ویدیویی جدید اعلام شد این ویدیو تقطیع شده بوده است. چند رسانه در بررسی دو ویدیو می گوید ویدیوی جدید پس از انتقادات و با هدف لاپوشانی ضبط شده است. رائفی پور در کنار انتقادها و حملات به قالیباف، از سال ۱۴۰۲ شروع به حمله تحت عنوان افشاگری علیه قالیباف کرد. این مسئله توسط برخی تحلیلگران به عنوان بخشی از دعوای میان دو بخش اصولگرایان و به ویژه تلاش جریان پایداری برای حذف قالیباف پس از احتمال کاندید شدن وی برای انتخابات ۱۴۰۴ دیده می شود.
در سال ۱۹۹۹، مجمع عمومی سازمان ملل، به پیشنهاد ایران قطعنامه ای را تصویب کرد که به موجب آن، چهارم تا دهم اکتبر هر سال (۱۳ الی ۱۹ مهر)، به عنوان هفته جهانی فضا، انتخاب شد. هدف از این کار هم، ترویج و توسعه دانش فضایی و آشنا کردن مردم و جوانان از نقش فناوری فضایی در زندگی انسان ها روی زمین اعلام شد. این هفته حد فاصل دو رویداد تاریخی است. ۴ اکتبر ۱۹۵۷، اسپتونیک - ۱، نخستین ماهواره جهان توسط اتحاد جماهیر شوروی به فضا پرتاب شد. در ۱۰ اکتبر ۱۹۶۷، نخستین معاهده استفاده صلح آمیز از فضای ماوراء جو در سازمان ملل به امضاء رسید. فعالیت ها. سازمان ملل و مسئولان انجمن هفته جهانی فضا، از تمامی گروه ها و تشکل ها در سراسر جهان خواسته اند تا در این هفته، با اجرای برنامه های مختلف، مانند برگزاری همایش های و نمایشگاه های فضایی، اجرا مسابقات علمی و هر کاری که بتواند نظر جوانان را به دانش فناوری فضایی جلب کند، انجام دهند. شعارهای هفته جهانی فضا. کمیته جهانی برگزاری مراسم هفته فضا، در هر سال شعاری را برای آن در نظر می گیرد. هدف از این کار، همسو کردن فعالیت ها و برنامه های گروه های مختلف در سراسر جهان، در راستای هدفی مشترک است. شعاره
ای مراسم هفته جهانی فضا از ابتدا تاکنون: سال ۲۰۰۰: آغاز هزاره فضایی سال ۲۰۰۱: الهام از فضا سال ۲۰۰۲: فضا و زندگی روزمره سال ۲۰۰۳: فضا؛ افقی فراتر از زمین سال ۲۰۰۴: فضا برای توسعه پایدار سال ۲۰۰۵: اکتشاف و تخیل سال ۲۰۰۶: فضا برای نجات زندگی سال ۲۰۰۷: پنجاه سال در فضا سال ۲۰۰۸: کاوش در جهان سال ۲۰۰۹: فضا برای آموزش سال ۲۰۱۰: اسرار جهان هستی سال ۲۰۱۱: پنجاه سال انسان در فضا سال ۲۰۱۲: فضا برای ایمنی و امنیت انسان ها سال ۲۰۱۳: کاوش مریخ، شناخت زمین سال ۲۰۱۴: فضا؛ راهنمای راه سال ۲۰۱۵: اکتشاف سال ۲۰۱۶: سنجش از دور؛ توانمندسازی آینده هفته جهانی فضا در ایران. برنامه های هفته جهانی فضا از همان سال ۲۰۰۰، در ایران شروع شد. اما بیشتر در حد اجرای همایش ها و برنامه های درون سازمانی در سازمان سنجش از دور و وزارت مخابرات سابق بود. تأسیس سازمان فضایی ایران در سال ۸۴، و به طبع آن، اطلاع رسانی های بیشتر دربارهٔ این هفته در بین مردم، باعث شد که برخی از تشکل ها در شهرهای مختلف، به فکر برگزاری مراسم هفته جهانی فضا، در ابعادی گسترده تر در میان مردم باشند. شهرهایی مثل تهران، اصفهان و رشت، از جمله نخستین شهرهایی بودند که به طور جدی د
ر این زمینه فعالیت کردند. به دنبال آن در سال های اخیر، شهرهای دیگری هم به این فهرست اضافه شدند و در حال حاضر شاهد گسترش برگزاری این برنامه ها تقریباً در تمامی استان ها هستیم. در ویژه برنامه های هفته جهانی فضا در ایران در سال های گذشته فضانوردانی از همچون گئورگی گرچکو، الکساندر بالاندین و ویکتور گارباتکو حضور داشتند.
کنوانسیون لاهه ۱۸۹۹ و ۱۹۰۷ معاهدات و اعلامیه های بین المللی می باشند که در دو کنفرانس بین المللی صلح در شهر لاهه در هلند مورد مذاکره قرار گرفته اند. اولین کنفرانس لاهه در سال ۱۸۹۹ و دومین کنفرانس لاهه در سال ۱۹۰۷ برگزار شد. همراه با کنوانسیون ژنو، کنوانسیون لاهه جزو اولین اعلامیه های رسمی از قوانین جنگ و جنایات جنگی در بطن قوانین بین المللی سکولار به شمار می آیند. کنفرانس سومی هم برای ۱۹۱۴ برنامه ریزی شده بود که به ۱۹۱۵ موکول شد ولی با شروع جنگ جهانی اول برگزار نگردید. این کنفرانس ها در کنار کارهای دیگری که انجام دادند سعی بر این داشتند تا اشکالات مختلفی که نظام و رویه داوری بین المللی داشت را مرتفع سازند، و دولت ها را تشویق نمایند تا یک موافقت نامه بین المللی را برای رجوع به داوری بین المللی امضاء نمایند؛ بنابراین: کنفرانس ۱۸۹۹ لاهه دیوان دائمی داوری را بر اساس معاهداتی که به تصویب کشورها رسید تشکیل داد. کنفرانس ۱۹۰۷ لاهه معاهده تشکیل دیوان دائمی داوری را مورد اصلاح و تکمیل قرار داد. در ۱۸ مه ۱۸۹۹ به پیشنهاد نیکلای دوم امپراتور روسیه، اولین کنفرانس معروف به کنفرانسهای صلح در شهر لاهه هلند با هدف حفظ صلح تشکی
ل گردید. در این کنفرانس ۲۶ کشور شامل ۲۰ کشور اروپایی و آمریکا و مکزیک، ایران، چین، ژاپن و سیام شرکت کردند. دومین کنفرانس صلح لاهه به ابتکار تئودور روزولت رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا تشکیل شد. روزولت که در پایان دادن به جنگ میان روسیه و ژاپن در سال ۱۹۰۵ میلادی نقش مهمی به عنوان میانجی داشت، با پشتیبانی افکار عمومی، در سال ۱۹۰۷ میلادی را آماده برای برگزاری نمود، ولی بنا بر درخواست تزار روسیه این افتخار به وی تفویض شد که که دعوت نامه های دومین کنفرانس صلح لاهه را که در لاهه تشکیل می شد، صادر و امضاء نماید. از دستاوردهای مهم کنفرانس های صلح لاهه که نقطهٔ عطفی مهم در توسعه حقوق بین الملل است محدود کردن کشورها از افروختن آتش جنگ است. این کنفرانس انتخاب روش های مسالمت آمیز حل اختلاف بین المللی یا روش های غیر مسالمت آمیز شامل: را به خود کشورها واگذار کرد ولی از دولت ها خواست، تا حد امکان و تا جایی که اوضاع و احوال اجازه می دهد، به کارگیری روش های مسالمت آمیز (داوری) را به روش های غیرمسالمت آمیز ترجیح دهند.
تی سیلور مت. زایان مموریال ارکسترا () که پیشتر با نام های دیگر مانند A Silver Mt. Zion شناخته می شد، گروه موسیقی راک کانادایی است که سال ۱۹۹۹ میلادی در کبِک شکل گرفت. این گروه تاکنون هفت آلبوم استودیویی منتشر کرده که شروع آن با آلبوم "او تنهامان گذاشته اما پرتوهای نور گهگاه گوشه اتاقهایمان را جلا می دهد…" بوده است. تعداد اعضای گروه مانند نامش تقریباً هر سال با تغییراتی روبرو بوده است. سبک موسیقی گروه را پست-راک توصیف می کنند اگرچه خود گروه این برچسب را نپذیرفته است.
مایک مور (؛ زادهٔ – درگذشته ۲ فوریه ۲۰۲۰) یک سیاست مدار اهل نیوزیلند بود. وی از سپتامبر تا نوامبر ۱۹۹۰ نخست وزیر این کشور بود. مایک مور در ۲ فوریه ۲۰۲۰، در سن ۷۱ سالگی درگذشت.
جیم بولگر (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار و کشاورز اهل نیوزیلند است. وی از نوامبر ۱۹۹۰ تا دسامبر ۱۹۹۷ نخست وزیر این کشور بود.
جفری پالمر (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل نیوزیلند است.وی از اوت ۱۹۸۹ تا سپتامبر ۱۹۹۰ نخست وزیر این کشور بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان استرالیا شده است.
دیوید لینگ (؛ – ) یک سیاست مدار اهل نیوزیلند و از ژوئیه ۱۹۸۴ تا اوت ۱۹۸۹ نخست وزیر این کشور بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه نوبل آلترناتیو شده است.
بریگی رافینی (زاده ۲۹ مارس ۱۹۵۳) سیاستمدار اهل نیجر است که از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۱ به عنوان نخست وزیر نیجر خدمت کرده است. رافینی در اواخر دهه ۱۹۸۰، وزیر کشاورزی و از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹، معاون چهارم مجمع ملی نیجر بود. وی پس از محمدو ایسوفو، به عنوان نخست وزیر نیجر منصوب شد و در ۷ آوریل ۲۰۱۱، به عنوان رئیس جمهور، کار خود را آغاز کرد.
پاک پونگ-جو (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل کره شمالی است وی دو بار از ۳ سپتامبر ۲۰۰۳ تا ۱۱ آوریل ۲۰۰۷ و سپس از ۱ آوریل ۲۰۱۳ تا ۱۱ آوریل ۲۰۱۹ نخست وزیر این کشور بود.
علی محمد مجور (؛ زادهٔ ۲۶ آوریل ۱۹۵۳) یک سیاست مدار اهل یمن است. وی از آوریل ۲۰۰۷ تا دسامبر ۲۰۱۱ نخست وزیر این کشور بود.
عبدالقادر باجمال (؛ زادهٔ ۱۸ فوریه ۱۹۴۶ – درگذشته ۷ سپتامبر ۲۰۲۰) یک سیاست مدار اهل یمن بود. وی از مارس ۲۰۰۱ تا آوریل ۲۰۰۷ نخست وزیر این کشور بود.
هِلِنِه شَارْفْبِک (سوئدی: هلیان اِسْکیارْبِک) ( تلفظ سوئدی (لهجه فنلاندی):[helɛ:n ʃærvbek]؛ – ) نقاش رئالیست اهل فنلاند بود.خودنگاره های وی شهرت زیادی دارند.
جووانی لو سلسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که برای باشگاه تاتنهام بازی می کند. وی همچنین به همراه تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال آرژانتین در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ حضور داشت.
یان پی. سیسه (نروژی:) زاده ۲۵ نوامبر ۱۹۳۰ در وستفولد و درگذشته ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۷ در اسلو، یک وکیل و سیاست مدارحزب محافظه کار و اهل نروژ بود. وی از اکتبر ۱۹۸۹ تا نوامبر ۱۹۹۰، به عنوان "سی و یکمین نخست وزیر نروژ،" در صدر دولت ائتلافی، متشکل از حزب محافظه کار، حزب مرکز و حزب دمکرات مسیحی قرار داشت.یان پی. سیسه، همچنین بین سالهای ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۵م، در مقام وزیر صنایع نروژ، مشغول خدمت بود. سپس وی بین سالهای ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷م، ریاست لاگتینگ، که تا سال ۲۰۰۹م، یکی از دو بخش مجلس ملی نروژ بود، را بر عهده داشت. به علاوه، وی از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۱م، رهبر حزب محافظه کار و از ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۳م، دبیرکل شورای نوردیک بود. سیسه، بیش از ۲۵ سال از عمر خود را که با مرگ ناگهانی در اثر خونریزی مغزی، در سال ۱۹۹۷م، به پایان رسید، عضو پارلمان نروژ بود. پیشینه. جوانی. یان پی. سیسه در نوتروی در استان وستفولد به دنیا آمد. پدر وی یک دندان پزشک و یک سیاستمدار محلی بود که مدتی نیز ریاست شورای شهر را بر عهده داشت. یان پی. سیسه، بعد از اتمام دبیرستان در سال ۱۹۴۹م، به تحصیل حقوق در دانشگاه اسلو مشغول شد و در سال ۱۹۵۷م، با مدرک کارشناسی ارشد، فارغ التحصیل شد و
سپس به استخدام یک شرکت کشتیرانی درآمد. در این شرکت وی تا سال ۱۹۶۷م، رئیس بخش بود. بین سالهای ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۹م، وی معاونت وزارت بازرگانی نروژ را بر عهده داشت و در سال ۱۹۷۰م، در آخرین سال نخست وزیری پییر بورتن، به معاونت وزارت دادگستری نروژ برگزیده شد. با تغییر دولت و نخست وزیری تریگوه براتلی از حزب کارگر نروژ، یان پی. سیسه، به شرکت کشتیرانی بازگشت و اینبار به عنوان معاون مدیرکل شرکت مشغول کار شد.سابقه فعالیت سیاسی یان پی. سیسه، از دوران دانشجویی آغاز شده بود. وی ابتدا نماینده منتخب انجمن دانشجویان محافظه کار در دانشگاه اسلو بود و بعد به ریاست انجمن دانشجویان نروژی رسید. بعدها وی رئیس سازمان جوانان حزب محافظه کار (نروژ) شد و مدتها ریاست شعبه همین حزب را در اسلو، بر عهده داشت.یان پی. سیسه، در محیط دانشگاه با همسر آینده خود آشنا شد و در سال ۱۹۵۹م، با وی ازدواج کرد. همسر وی خانم «السه» دبیر دبیرستان، و ثمره این ازدواج دو فرزند پسر بود. سابقه سیاسی. اگر چه یان پی. سیسه، از همان دوران دانشجویی وارد فعالیت سیاسی شده بود، اما از سال ۱۹۵۷م، نخست با عضویت در شورای مرکزی حزب محافظه کار و سپس در سال ۱۹۶۳م، با حضور در انجمن
شهر اسلو، به عنوان نماینده منتخب مردم، به صورت جدی وارد حرفه سیاست شد و در ۲ دوره عضو انجمن شهر اسلو بود.در ادامه، وی در سال ۱۹۶۵م، به عنوان عضو علی البدل به عضویت مجلس ملی نروژ انتخاب شد و در سال ۱۹۶۹م، بعد از پیوستن کوره ویلوک به هیئت دولت، تحت نخست وزیری پییر بورتن، یان پی. سیسه، جایگزین وی در مجلس شد و به این ترتیب دوران عضویت سیسه، به عنوان عضو اصلی در مجلس ملی نروژ آغاز گشت. وی در طول فعالیت پارلمانی، بارها به عضویت کمیته های مختلف مجلس، درآمد و به عنوان نماینده نروژ، در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، شورای نوردیک، اتحادیه بین المجالس و دیگر نهادها و مناسبات بین المللی، شرکت کرد.یان پی. سیسه، از ۱ نوامبر ۱۹۷۰ تا مارس ۱۹۷۱م، معاونت وزارت دادگستری در دولت ائتلافی و غیر سوسیالیستی بورتن را بر عهده داشت. سپس از ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۳ تا ۴ اکتبر ۱۹۸۵م، در دولت دوم کوره ویلوک، سرپرستی وزارت صنایع نروژ، به وی سپرده شد. رهبری حزب و نخست وزیری. بعد از انتشار خبر درگذشت، رهبر حزب محافظه کار، در روز سال نو ۱۹۸۸م، برای بسیاری از اعضای حزب، انتخاب یان پی. سیسه، به عنوان جانشین و رهبر جدید حزب، امری طبیعی بود که بدون بحث و حاش
یه زیادی به وقوع پیوست. با این حال بر خلاف انتظار بخش قابل ملاحظه ای از اعضای حزب، مبنی بر چرخش حزب از مسیر قبلی همکاری با احزاب میانه رو و نزدیکی به لیبرالها و همکاری با فرمسکریت پارتی، که شدیداً در حال رشد بود، این چرخش با مخالفت سیسه، روبرو شد و این نزدیکی صورت نگرفت. یان پی. سیسه، نگرشی راهبردی داشت و سیاستهای خود را بر اساس اهداف درازمدت، تنظیم می کرد. برای وی مهم ترین مسئله نقش و میزان شراکت نروژ در انجمن تجارت آزاد اروپا بود. در انتخابات مجلس در سال ۱۹۸۹م، حزب کارگر نروژ تعداد زیادی از آرای خود را از دست داد، اما حزب محافظه کار نیز پسروی داشت. احزاب پیروز در این انتخابات، فرمسکریت پارتی و حزب سوسیالیست چپ (نروژ) بودند. در این میان تشکیل یک دولت غیر سوسیالیستی وابسته به حمایت کارل آی. هاگن و لیبرالها بود که در مقابل چنین حمایتی، منافعی طلب می کردند. اما نهایتاً متقاعد شدند که از یک دولت غیر سوسیالیستی متشکل از ۳ حزب محافظه کار، حزب دمکرات مسیحی (نروژ) و سنتر پارتی به نخست وزیری یان پی. سیسه، بدون آنکه نقش و سهم مستقیمی در دولت، داشته باشند حمایت کنند. به این ترتیب یان پی. سیسه، از ۱۶ اکتبر ۱۹۸۹ تا ۳ نوا
مبر ۱۹۹۰م، به مدت یکسال زمام امور نروژ را بدست گرفت. اما اختلاف بر سر موضع نروژ در مقابل انجمن تجارت آزاد اروپا؛ و خروج سنتر پارتی که عموماً هواداران آن، کشاورزانی بودند که نزدیکی به انجمن تجارت آزاد اروپا را به زیان منافع خود ارزیابی می کردند، باعث انحلال دولت ائتلافی و پایان این دوره شد. پایان زندگی. وقتی در سال ۱۹۹۷م، حزب محافظه کار وارد کارزار انتخاباتی شد، یان پی. سیسه، از نامزدی مجدد خود توسط حزب، اجتناب کرد. حقیقت این بود که پس از یک حمله قلبی در اواسط دهه ۱۹۹۰م، وی هرگز سلامت کامل خود را بازنیافته بود و قصد بازنشستگی داشت. با این حال همچنان در جلسات حزبی شرکت می کرد. فردای روز انتخابات پارلمانی در سال ۱۹۹۷م، در حالی که شب قبل را در کنار همکاران حزبی اش بیداری کشیده بود، در اثر خونریزی مغزی درگذشت. پیکر یان پی. سیسه، به هزینه دولت و در مراسمی با شرکت هارالد پنجم و اعضای دولت، در نهایت احترام به خاک سپرده شد.
افریم مناک (؛ زادهٔ ۲۱ نوامبر ۱۹۷۰) موسیقی دان اهل کانادا است. او از سال ۱۹۹۴ میلادی به کار هنری پرداخته و بیشتر با فعالیت در گروه های برخاسته از مونترال همچون گادسپید یو! بلک امپرور و تی سیلور مت. زایان مموریال ارکسترا شناخته می شود.
عثمان دمبله () (زادهٔ ) بازیکن فوتبال فرانسوی است که برای باشگاه فوتبال پاری سن-ژرمن و تیم ملی فوتبال فرانسه در پست مهاجم بازی می کند. دمبله یکی از ده بازیکنی است که در دوران حرفه ای خود جام جهانی، لیگ قهرمانان اروپا و توپ طلا را به دست آورده است و به عنوان یکی از بهترین بازیکنان جهان شناخته می شود. دمبله حرفه خود را در رن، پیش از پیوستنش به دورتموند در سال ۲۰۱۶ آغاز کرد. او با دورتموند به قهرمانی در جام حذفی آلمان رسید و در فینال این جام گلزنی کرد. او سال بعد با مبلغ اولیه ۱۰۵ میلیون یورو به بارسلونا پیوست که دومین بازیکن فوتبال گران قیمت وقت جهان مشترکا با پل پوگبا شد. او در اولین فصل حضورش با بارسلونا (فصل ۱۸–۲۰۱۷) قهرمان لالیگا و کوپا دل ری شد. دمبله در سال ۲۰۲۳ به فرانسه بازگشت و با قراردادی به ارزش ۵۰.۴ میلیون یورو به پاری سن ژرمن پیوست. در فصل ۲۵–۲۰۲۴، او دوران اوج خود را تجربه کرد و در ۴۹ بازی، ۳۳ گل و ۱۵ پاس گل به ثمر رساند و پاری سن ژرمن به سه گانه قاره ای دست یافت. او به عنوان بازیکن سال لیگ ۱ فرانسه و بازیکن فصل لیگ قهرمانان اروپا انتخاب شد و همچنین به عنوان بهترین گلزن لیگ ۱ فرانسه نیز دست یافت.
عملکرد او باعث شد توپ طلای ۲۰۲۵ را از آن خود کند. در رده ملی پس از ۲۰ بازی و به ثمر رساندن ۵ گل در سطح جوانان فرانسه، استعداد دمبله توجهات را به خود جلب کرد، در ۱۹ سالگی به تیم ملی بزرگسالان فرانسه دعوت شد و در سال ۲۰۱۶ اولین بازی ملی اش را تجربه کرد. او به عنوان یکی از اعضای تیم فرانسه به جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه رفت و قهرمانی در این جام را جشن گرفت. زندگی. دمبله در ورنو، اور، در نرماندی متولد شد. مادرش موریتانیایی-سنگالی اهل والی دیانتانگ و پدرش مالیایی است. دمبله یک مسلمان معتقد است. او در دسامبر ۲۰۲۱ در فرانسه طی یک مراسم سنتی مراکشی با یک زن مراکشی ازدواج کرد. آنها یک دختر دارند که در سپتامبر ۲۰۲۲ متولد شده است. پدر بودن دمبله باعث شده تا او آرام تر شود، زیرا قبلاً یکی از بازیکنانی بود که بیشترین جریمه ها را در بارسلونا به دلیل مسائل انضباطی دریافت می کرد.
کوره ویلوک (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۶ دسامبر ۲۰۲۱) یک سیاست مدار اهل نروژ بود. وی از اکتبر ۱۹۸۱ تا مه ۱۹۸۶ نخست وزیر این کشور بود.
اودوار نوردلی (؛ زادهٔ - درگذشته ۹ ژانویه ۲۰۱۸) یک سیاست مدار اهل نروژ بود. وی از ژانویه ۱۹۷۶ تا فوریه ۱۹۸۱ نخست وزیر این کشور بود. اودوار نوردلی در ۹ ژانویه ۲۰۱۸ در سن ۹۰ سالگی بر اثر سرطان پروستات درگذشت.
لارس کوروالدی () زاده ۲۹ آوریل ۱۹۱۶م، برابر با شنبه، ۹ اردیبهشت ۱۲۹۵خ، در بوسکرود؛ و مرگ در تاریخ ۴ ژوئیه ۲۰۰۶م، برابر با یکشنبه، ۱۴ خرداد ۱۳۸۵خ، در همان استان نروژ در سن ۹۰ سالگی، یک آموزگار و مدیر مدرسه و عضو حزب دمکرات مسیحی و از نمایندگان مجلس ملی نروژ بود. وی در سال ۱۹۷۲م، پس از استعفای تریگوه براتلی، به دنبال نتیجه منفی اولین همه پرسی در مورد عضویت نروژ در اتحادیه اروپا، به عنوان بیست و هفتمین نخست وزیر نروژ به قدرت رسید و تا سال ۱۹۷۳م، در این مقام باقی بود. آخرین مقام در کارنامه سیاسی وی، استانداری اوستفولد بود که در سال ۱۹۸۶م، به پایان رسید.
تیم ملی فوتبال زنان ایران تیم ملی فوتبال زنانی است که به نمایندگی از کشور ایران در بازی های بین المللی شرکت می کند. این تیم زیر نظر فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران فعالیت می کند. نتایج تیم ملی فوتبال زنان ایران در مسابقات رسمی بین المللی به شرح زیر است:
یوهان لودویگ مووینکل (؛ ۲۲ اکتبر ۱۸۷۰ – ) یک سیاست مدار اهل نروژ و نهمین نخست وزیر این کشور بود.
کریستوفر هورنسرود (؛ – ) یک سیاست مدار اهل نروژ و از ژانویه تا فوریه ۱۹۲۸ نخست وزیر این کشور بود. کریستوفر هورنسرود در ۱۲ دسامبر ۱۹۶۰ در سن ۱۰۱ سالگی درگذشت. او در تاریخ نروژ بیش از همه نخست وزیران این کشور عمر کرد.
هند دارای حکومت فدرال نامتقارن است که سران آن در سطوح فدرال، ایالتی و محلی انتخابی هستند. در سطح ملی رئیس این کشور که نخست وزیر است توسط اعضای مجلس سفلای هند (لوک سابا) انتخاب می شود. برگزاری انتخابات را کمیسیون انتخابات هند بر عهده دارد. دو عضو این مجلس را نخست وزیر منصوب می کند و دیگران هر پنج سال یک بار بر اساس نظام نخست نفری انتخاب می شوند. اعضای راجیا سابا (مجلس علیای هند) توسط اعضای منتخب مجالس قانون گذاری ایالتی و مجمع گزینندگان سرزمین های متحد هند انتخاب می شوند. در انتخابات سراسری ۲۰۱۴، ۸۶۳٬۵۰۰٬۰۰۰ هندی (مشتمل بر افراد بالاتر از ۱۸ سال) شرکت کردند. این تعداد بیش از کل آمار اتحادیه اروپا و ایالات متحده روی هم است. هزینه ی انتخابات از سال ۱۹۸۹ سه برابر شده و تقریباً به ۳۰۰ میلیون دلار رسیده است. این در حالی است که بیش از یک میلیون دستگاه رأی گیری خودکار در این کشور استفاده می شود. حجم عظیم انتخابات، حکومت را مجبور به برگزاری آن در چند مرحله کرده است. انتخابات سراسری ۲۰۱۴ در ۹ مرحله برگزار شد. این مراحل شامل اعلام تاریخ های انتخابات تا اعلام نتایج را شامل می شوند. بدین ترتیب راه تشکیل دولت جدید تسهیل می
آبراهام برگه (؛ – ) یک سیاست مدار و کشاورز اهل نروژ و از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۴ نخست وزیر این کشور بود.
سوزان کرو (؛ – ) یک هنرپیشه و صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰ میلادی فعالیت می کرد. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
جرمی گِلب وَکس (؛ زادهٔ ) بازیگر کودک اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۱ میلادی فعالیت می کرد.
جام گیل یا لیگ برتر فوتبال گیلان بالاترین سطح فوتبال استان گیلان است. قهرمان این جام به مسابقات کشوری لیگ دسته چهارم فوتبال ایران راه می یابد و نایب قهرمان ، جواز حضور در جام حذفی را کسب می کند. جدیدترین قهرمان این لیگ تیم فوتبال شهرداری ماسال است(۱۴۰۳.۱۴۰۴) نحوه برگزاری. مسابقات به صورت رفت و برگشت و بین ۱۴ تیم برگزار می شود. قهرمان جام گیل به لیگ دسته سوم فوتبال ایران صعود می کند؛ و نایب قهرمان راهی مسابقات جام حذفی می شود. تیم های سیزدهم و چهاردهم جدول به لیگ دسته اول گیلان سقوط می کنند و تیم های اول و دوم لیگ دسته اول گیلان به جام گیل صعود می کنند. این مسابقات هر سال توسط هیئت فوتبال استان گیلان برگزار می شود.
برندان جوئل زیبوسیسو گلوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست مدافع برای لوتون تاون در چمپیونشیپ بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به میلتون کینز دونز اشاره کرد. وی که متولد هراره در زیمبابوه است، برای انتخاب تیم ملی مورد نظر خود بین انگلستان و زیمبابوه حق انتخاب دارد. با این حال وی تاکنون در سه رده سنی برای تیم ملی فوتبال انگلستان بازی کرده است.
برایان فورستر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "خانواده پارتریج" اشاره کرد.
فانتزی اسکاتلندی در می بمل ماژور، اُپوس ۴۶، ساختهٔ ماکس بروخ برای ویولن و ارکستر است. این اثرِ موسیقایی در ۱۸۸۰ میلادی تکمیل شد. بروخ آن را به نوازندهٔ ویولن پابلو دو ساراساته تقدیم کرد. این کار یک فانتزی با موومان و برپایهٔ ملودی های مردمی اسکاتلندی است. تنها یک سال پس از نخستین اجرای این کار بود که بروخ برای نخستین بار به اسکاتلند سفر کرد، با این حال، او در سال ۱۸۶۸ میلادی از طریق کتابخانهٔ مونیخ به مجموعه ای از آثار موسیقی اسکاتلندی دسترسی داشته است. بروخ با تصنیف این کار جایگاه ویژه ای به همنوازی چنگ در کنار ویولن داده و به موسیقی اسکاتلندی ادای احترام کرده است. "فانتری اسکاتلندی" یکی از کارهای شناخته شدهٔ بروخ است که امروزه همراه با کنسرتو ویولن شماره ۱ و "کول نیدرای" برای ویولنسل و ارکستر، به طور گسترده اجرا می شود. تصنیف. بروخ این کار را در زمستان ۱۸۷۹–۱۸۸۰ در برلین تصنیف کرد. با وجود آنکه این کار به ساراساته تقدیم شده است، یوزف یواخیم برای تمرین و مشورت در بخش سولوی کار دعوت شد. سپس کار با نام "فانتزی: برای ویولن با ارکستر و چنگ زیر استفاده آزاد از ملودی های مردمی اسکاتلندی، اپوس ۴۶" برای چاپ به ناشر
آلمانی، ان. زیمروک سپرده شد. اجرای نخست. نخستین اجرا در ۲۲ فوریه ۱۸۸۱ در لیورپول انجام شد. بروخ که در آن زمان مدیر انجمن فیلارمونیک لیورپول بود رهبری اجرا را بر عهده گرفت و یواخیم هم تکنواز ویولن بود. بروخ از اجرای یواخیم راضی نبود و به گفتهٔ بروخ، یواخیم کار را «نابود» کرده بود. بروخ در ۱۵ مارس ۱۸۸۳ کار را با تکنوازی ساراساته در یک کنسرت انجمن فیلارمونیک در سالن سینت جیمز رهبری کرد. عنوان کار در آن اجرا، کنسرتو برای ویولن (اسکاتلندی) بود. در کنسرتی که بروخ با تکنوازی ساراساته در وروتسواف رهبری کرد، نام کار کنسرتو ویولن سوم (با استفادهٔ آزاد از ملودی های اسکاتلندی، اپوس ۴۶) ذکر شده بود. ضبط های برجسته. تاکنون نوازندگان ویولن سرشناس بسیاری این کار را ضبط کرده اند. برخی از آن ها عبارتند از: یاشا هایفتز (۱۹۴۷ و ۱۹۶۱)، داوید اویستراخ (۱۹۶۲)، آرتور گرومیو (۱۹۷۳)، سالواتوره آکاردو (۱۹۷۷)، روجرو ریچی (اجرای زنده، دههٔ ۱۹۸۰ میلادی)، ایتزاک پرلمان (۱۹۸۶)، ونسا-می (۱۹۹۶). سازبندی. این کار برای ویولن تک، ۲ فلوت، ۲ ابوا، ۲ کلارینت، ۲ فاگوت، ۴ کر، ۲ ترومپت، ۳ ترومبون، توبا، تیمپانی، درام باس، سنج (اجرا با مثلث)، چنگ و ساز
های زهی تصنیف شده است.
نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان (به آلمانی:Verdienstorden der Bundesrepublik Deutschland) تنها نشان کشور آلمان است. این نشان نخستین بار توسط تئودور هویس رئیس جمهور آلمان در ۷ سپتامبر ۱۹۵۱ ساخته شد و در مجموع به بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ فرد آلمانی و خارجی اهدا شده است. از سال های ۱۹۹۰ جوایز سالانه از ۴٬۰۰۰ که در ابتدا بوده به حدود ۲٬۳۰۰ تا ۲٬۵۰۰ رسید و اکنون به زیر ۲٬۰۰۰ که پایینترین آن ۱۷۵۲ عدد در سال ۲۰۱۱ بوده است. در سال های اخیر زنان مقدار ثابت ۳۰ تا ۳۱ درصد دریافت کنندگان این نشان بوده اند.همینطور این مقام به طور غیر رسمی با نام صلیب افتخار فدرال (به آلمانی:Bundesverdienstkreuz) نیز شناخته می شود. بیشتر ایالت های آلمان (Länder) نشان افتخار مربوط به خود را نیز دارند. به استثنای ایالت های هانزا و شهرهای برمن و هامبورگ که داشتن هرگونه نشان را رد کرده اند.
ژول اولیویه ان شام (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در پست هافبک در سلتیک بازی می کند.