Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د توجه داشت که آدامز از توکوگاوا ایه یاسو در نامه هایش به عنوان «امپراتور» یاد می کند که درست نیست. ایه یاسو یک در آن زمان یک دایمیو (ارباب فئودالی) بود که بعداً به نخستین شوگون از شوگون سالاری توکوگاوا تبدیل شد. در این زمان امپراتور ژاپن، امپراتور گو-یوزی بود. آدامز نوشت که ایه یاسو درخواست یسوعی ها برای اعدام او را رد کرد؛ به این دلیل که: همراهان آدامز. طبق برخی از گزارش ها، چهار نفر دیگر در سال ورود خود به ژاپن جان خود را از دست داده اند. ۱۴ نفری که جان سالم به در بردند، تا سال ۱۶۰۵، یعنی پنج سال پس از ورودشان، در ژاپن زندگی می کردند. به بازماندگان دیگر کشتی لیفده نیز اجازه داده شد تا آزادانه به تجارت خارجی بپردازند. در سال ۱۶۰۵ بسیاری از بازماندگان کشتی لیفده ژاپن را با کمک از دایمیوی هیرادو ترک کردند. همراهان آدامز ملخیور فان سانتفورت و یان یوستن فان لودنشتاین در ژاپن باقی ماندند و درگیر تجارت بین ژاپن و جنوب شرقی آسیا شدند و ثروت بسیاری از این راه به دست آوردند. آدامز و یان یوستن فان لودنشتاین در ژاپن مستقر شدند و در میان نخستین افراد غربی که عنوان سامورایی را دریافت کردند، از آنها نام برده می شود. ارتب
اط با توکوگاوا ایه یاسو. در طی پنج سال نخست اقامت آدامز، دگرگونی های عمده ای در وضعیت ژاپن و هلند رخ داد. توکوگاوا ایه یاسو در نبرد سکیگاهارا پیروز شد و سه سال بعد به نخستین شوگون تبدیل شد. در سال ۱۶۰۵، ایه یاسو عنوان شوگونی را به پسرش توکوگاوا هیده تادا سپرد و در همان سال شوگون سالاری توکوگاوا تأسیس شد. ایه یاسو در ظاهر خود را بازنشسته کرد اما در واقع تا هنگام مرک در شهر سونپو به عنوان قدرت اصلی سیاست کشور را اداره می کرد. همکاری در نبردهای داخلی به نفع ایه یاسو. نبرد سکیگاهارا شش ماه بعد از ورود آدامز اتفاق افتاد. اسناد تاریخی از یسوعی ها (انجمن عیسی) وجود دارد که نشان می دهد هلندی ها به عنوان توپچی در این نبرد شرکت کردند. با این حال، هیچ سند تاریخی ژاپنی برای تأیید این ادعا وجود ندارد. علاوه بر این، خود آدامز چیزی در این مورد ننوشته است؛ بنابراین، بعید است که هلندی ها واقعاً برای نبرد سکیگاهارا بسیج شده باشند. در عوض، هلندی ها بعداً از طریق یان یوستن فان لودنشتاین یکی دیگر از بازمانده های لیفده، برای محاصره اوساکا در سال های ۱۶۱۴ و ۱۶۱۵ میلادی به ایه یاسو توپ و مهمات ارائه کردند. از این نظر، خدمه لیفده برا
ی ایه یاسو بسیار مفید بودند. مشاور، مترجم و مذاکره کننده. زمانی که آدامز و ایه یاسو با هم آشنا شدند، در اواخر دوره تجاری نانبان دو نوع اروپایی وارد آب های شرق آسیا شده بودند: ایبری ها (پرتغالی و اسپانیایی) و اروپایی های شمالی (انگلیسی و هلندی) که پروتستان بودند و برخلاف ایبری ها دغدغه تبلیغ مسیحیت را نداشتند. در این شرایط بین المللی، ایه یاسو در نبرد سکیگاهارا در ژاپن پیروز شد. او ضمن تحکیم پایه های حکومت داخلی خود، شروع به کشف روابط جدید با کشورهای خارجی کرد. ایه یاسو با توجه به اینکه اسپانیایی ها که در این زمان با موفقیت در قاره آمریکا استخراج معدن انجام می دادند، امیدوار بود که فناوری و دانش لازم برای بهره برداری بهتر از منابع نقره و طلای ژاپن را از آنان به دست آورد. آدامز هم آرزو داشت به انگلستان بازگردد اما ایه یاسو برای مدت طولانی با این درخواست او موافقت نکرد. ایه یاسو او و همکارش یان یوستن فان لودنشتاین را زیردستان خود قرار داد؛ آن ها را به عنوان مترجم در امور دیپلماتیک استخدام کرد و نقش مشاور را به آن ها سپرد. آدامز پس از چند سال همراه با یادگیری زبان ژاپنی، به عنوان مترجم رسمی شوگون جایگزین کشیش ژوا
و رودریگز شد. تدریس دانش غربی به ایه یاسو. ایه یاسو چنان تحت تأثیر دانش آدامز، به ویژه در مورد کشتی ها و کشتی سازی قرار گرفت که او را به یکی از معتمدان خود تبدیل کرد. آدامز ابتدا به نام «آنجین» که در زبان ژاپنی به معنی «سکاندار» است و به ناوبری اطلاق می شود که با نگاه کردن به یک سوزن مغناطیسی مسیر را تعیین می کند، خوانده می شد. بعدها با نام «میئورا آنجین» خوانده شد. «میئورا» اشاره به شبه جزیره میئورا در استان کاناگاوا دارد. در اثر علاقه ای که ایه یاسو به آدامز پیدا کرده بود، او به عنوان مشاور دیپلماتیک و تجاری ایه یاسو منصوب شد. او به ایه یاسو علوم غربی مانند هندسه، جغرافیا و فناوری کشتی سازی را تدریس می کرد. در نهایت، آدامز مشاور شخصی ایه یاسو در مورد تمام موضوعات مربوط به قدرت و تمدن غربی شد. ساخت نخستین کشتی های بادبانی به سبک غربی در ژاپن. در سال ۱۶۰۴، توکوگاوا به آدامز و همراهانش دستور داد تا با موکای تاداکاتسو که فرمانده نیروی دریایی در اوراگا بود، نخستین کشتی به سبک غربی را در ژاپن بسازند. در بندر ایتو، شیزوئوکا در سواحل شرقی شبه جزیره ایزو، با استفاده از نجاران محلی یک کشتی ۸۰ تنی ساخته شد و جهت بررسی
در سواحل ژاپن مورد استفاده قرار گرفت. شوگون دستور داد یک کشتی بزرگ تر ۱۲۰ تنی در سال بعد ساخته شود. این کشتی جدید کمی کوچکتر از لیفده بود که ۱۵۰ تنی بود. با توجه به گفته آدامز، توکوگاوا برای نظاره کشتی جدید آمد و بسیار از حاصل کار راضی و خشنود بود. در سال ۱۶۱۰، این کشتی ۱۲۰ تنی (بعدها به نام سان بوئنا ونتورا) به ملوانان اسپانیایی قرض داده شد. آنها با این کشتی به همراه بیست و دو ژاپنی که جهت انجام مأموریت زیر نظر تاناکا شوسوکه بودند، عازم مکزیک شدند. پس از ساخت این دو کشتی ایه یاسو از آدامز دعوت کرد که هر زمان که مایل باشد، برای دیدار او به محل اقامتش بیاید. دلجویی ایه یاسو. با اینکه آدامز همسری به نام مری هین و همچنین دختری داشت که در انگلستان بودند، اما ایه یاسو او را از ترک ژاپن منع کرد. دو شمشیر که نشان دهندهٔ اقتدار یک سامورایی بود، به او اهدا شد. ایه یاسو فرمان داد که از این پس «ویلیام آدامز» دریانورد مرده است و یک سامورایی با نام «میئورا آنجین» متولد شده است. به گفته او، این اقدام آدامز را «آزاد» کرد تا به طور دائم به شوگون سالاری خدمت کند و عملاً همسر آدامز در انگلیس را بیوه کرد. همچنین به آدامز لقب «
هاتاموتو» داده شد که موقعیتی با اعتبار بالا به عنوان ملازم های ارشد در حکمرانی شوگون بود. همچنین ایه یاسو برای دلداری از او برای رد درخواست بازگشت به کشورش به او امتیازاتی اهدا کرد: او سرانجام نوشت: «خداوند پس از آن مصیبت بزرگ، به من عنایت کرده است.» که منظور او سفر فاجعه باری بود که در ابتدا او را به ژاپن رساند. نقش در گسترش روابط ژاپن با جهان. روابط با اسپانیا. با اینکه از زمان حکمرانی ایه یاسو، کشتی های تجاری همه ساله از طرف فیلیپین به ژاپن حمل و نقل می کردند، در سال ۱۶۰۶ مقام های اسپانیا در فیلیپین اسپانیا به علت فعالیت دزدان دریایی ژاپنی، دستور توقف حرکت کشتی های تجاری را به طرف ژاپن صادر کردند. دو سال بعد در سال ۱۶۰۸، آدامز برای گفتگو با فرماندار کل فیلیپین، رودریگو د ویورو، روانه این کشور شد و پس از حل مسائل مربوط به دزدان دریایی ژاپنی توسط ایه یاسو، روابط تجاری از سر گرفته شد. در سال ۱۶۰۹، فرماندار کل فیلیپین، رودریگو د ویورو، با کشتی سان فرانسیسکو در راه بازگشت به کشورش مکزیک (بخشی از اسپانیای نو) بود که این کشتی در نزدیکی سواحل ژاپن دچار سانحه شد. رودریگو ۹ ماه در ژاپن به سر برد و با ایه یاسو ملاقات
و گفتگو کرد. در این دیدار ایه یاسو، تمایل خود را به داشتن روابط تجاری با مکزیک و فیلیپین عنوان کرده و امنیت مبلغین مسیحی را تضمین کرد. همچنین از رودریگو همکاری دولت اسپانیا را جهت بهره بردن ژاپن از فن استخراج نقره اسپانیا را خواستار شد و از وی خواست که با فیلیپ سوم، شاه اسپانیا، اعزام ۵۰ نفر متخصص معدن را مطرح کند. در ازای آن رودریگو آزادی و امنیت برای فعالیت های کشیش های کاتولیک و ساخت کلیساهای جدید و همچنین اخراج هلندی ها را از ژاپن درخواست کرد. پس از رسیدن رودریگو به مکزیک از طرف امپراتوری اسپانیا یک کاوشگر معروف بنام سباستین ویزکینو به ژاپن فرستاده شد. در ماه هفتم از سال ۱۶۱۱، ویزکینو با شوگون بازنشسته ایه یاسو ملاقات کرده و از وی اجازه گرفت تا در حین جستجوی برای پیدا کردن دو جزیره افسانه ای سرشار از طلا و نقره به نام «ریکو د اورو» و «ریکو د پلاتا» از سواحل ژاپن نیز نقشه برداری کند. ایه یاسو که از پیش برای مطرح شدن این درخواست آمادگی داشت، خواسته او را پذیرفت. سپس ویزکینو به دلیل باز شدن دفتر تجاری کمپانی هند شرقی هلند در ژاپن ایه یاسو را مورد انتقاد قرار داده و اخراج هلندی ها را از ژاپن خواستار شد اما ا
یه یاسو به این درخواست جواب منفی داد و به او پاسخ داد که روابط با کشورهای دیگر امری مربوط به کشور ژاپن است و ارتباطی به اسپانیا ندارد. ویزکینو در پاسخ به او گفت: «اسپانیا پرقدرت ترین کشور جهان است و برای ژاپن بهتر است از اسپانیا تبعیت کند.» همچنین افزود: «رابطه تجاری با ژاپن برای اسپانیا اهمیتی ندارد آنچه برای اسپانیا مهم است، این است که ژاپنی های پیرو ادیان باطل [دیگر] را از آتش جاودان جهنم نجات بخشد و تنها راه نجات مردم پیرو ادیان دیگر، آموزش دین مقدس کاتولیک است.» این گفتگو خشم ایه یاسو را برانگیخت. همچنین ایه یاسو بر اساس گفتگوهایی که با فرماندار کل فیلیپین رودریگو انجام داده بود، در انتظار ورود ۵۰ نفر معدن کار بود؛ در حالی که ویزکینو حتی یک معدن کار را نیز همراه خود به ژاپن نیاورده بود. پس از روانه شدن ویزکینو برای نقشه برداری از سواحل ژاپن ایه یاسو از ویلیام آدامز خواست تا نظرش را در مورد گفته های ویزکینو اعلام کند. ویلیام آدامز گفت: «سیاست اسپانیا بر این منوال است که ابتدا مبلغان یسوعی ها (انجمن عیسی) و غیره را به منطقه ای که قصد استعمار آن را دارد، اعزام می کند و تا جایی که امکان دارد مردم آن منطقه را
به دین کاتولیک درمی آورد؛ هنگامی که کاتولیک در منطقه به حد کافی گسترش پیدا کرد، ارتش امپراتوری اسپانیا به محل فرستاده شده و با همکاری نوکیشان مسیحی، منطقه به استعمار اسپانیا در می آید.» همچنین او بیان کرد که: «اگر دولت انگلستان به جای ایه یاسو بود، اجازه نقشه برداری از سواحل خود را به اسپانیا نمی داد؛ زیرا این امر شناسایی محل مناسب را برای حمله اسپانیا هموار خواهد کرد.» اطلاعاتی که به اسپانیا رسیده بود، این بود که ایه یاسو که از افزایش تعداد مسیحیان احساس خطر می کرد، مسیحیت را ممنوع کرده بود و حمل و نقل متوقف شد. ایه یاسو تجارت و تبلیغ را دو چیز متفاوت می دانست. با این حال، اسپانیا که این دو را جدایی ناپذیر می دید، با ممنوعیت مسیحیت، مذاکرات را به یک لوح سفید برگرداند. در ۱ ژوئن ۱۶۱۶، ایه یاسو در سن ۷۵ سالگی درگذشت. شوگون دوم، توکوگاوا هیده تادا که جانشین پدرش ایه یاسو شد، سیاست خارجی او را تغییر داد. هیده تادا که بیشتر از ایه یاسو نسبت به مسیحیت محتاط بود، نگران بود که برخی از بازرگانان تبلیغ دینی را ترویج کنند؛ بنابراین، تجارت با اروپا را محدود کرد. ژاپن سرانجام در سال ۱۶۲۴، به روابط دیپلماتیک خود با اسپان
یا پایان داد و کشتی های اسپانیایی از ورود به بندرهای ژاپنی منع شدند. تأسیس کمپانی هند شرقی هلند در ژاپن. ایه یاسو نه تنها اجناس خارجی را در ژاپن جمع آوری می کرد، بلکه با استفاده از آنها خود، فنون و فرهنگ های خارجی را نیز آموخت. بسیاری از این اقلام با نقره که در آن زمان ارز جهانی بود، خریداری می شد. ایه یاسو معدن های نقره را یکی پس از دیگری به منظور برداشت نقره توسعه داد. گفته می شود که میزان تولید نقره در آن زمان یک سوم تولید جهان را به خود اختصاص داده بود. به این ترتیب کشتی های زیادی از اروپا و آسیای جنوب شرقی به ژاپن آمدند. به نظر می رسید که ایه یاسو در تجارت با کشورهای خارجی به آرامی در حال پیشرفت است. با این حال، ژاپن در یک مخمصه بزرگ گرفتار شده بود. علت آن مشکلی در اطراف ابریشم خام بود که در آن زمان به واردات وابسته بود. در اواخر دوره سنگوکو، اربابان فئودال و زنان ثروتمند شروع به پوشیدن پارچه های ابریشمی باکیفیت از ابریشم خام چینی کردند. در نتیجه، تقاضا برای ابریشم خام افزایش یافت و در آن زمان بیشترین سهم از کل واردات ژاپن را به خود اختصاص داده بود. پس از حادثه نینگبو در سال ۱۵۲۳، چینی ها تجارت مستقیم با
ژاپن را ممنوع کردند و پرتغالی ها این خلاء تجاری را به عنوان واسطه بین چین و ژاپن پر کردند. تجارت ابریشم خام در ژاپن در انحصار پرتغال بود که پایگاهی در چین ایجاد کرده بود. آن ها آن را با قیمت های بالا می فروختند و باعث کسری تجاری جدی ژاپن شده بودند. ایه یاسو برنامه ای برای غلبه بر این بحران طراحی کرد. او در نظر داشت که با وارد کردن هلند به تجارت ابریشم خطر انحصار و خطر افزایش قیمت ها را کاهش دهد. با تجارت آزاد نخستین چیزی که اتفاق می افتد، رقابت است؛ رقابت بین دو کشور، ژاپن را از نظر اقتصادی در موقعیت بهتری قرار می داد. اگرچه آدامز ایه یاسو را به تجارت با هلندی ها و انگلیسی ها تشویق کرد اما ایجاد تجارت هلندی و تجارت بریتانیا به وضوح ابتکار خود ایه یاسو برای از بین بردن انحصار تجاری پرتغال بود و نتیجه مهارت های آدامز به عنوان یک مذاکره کننده نبود. در سال ۱۶۰۴، ایه یاسو یاکوب کوارناک و ملخیور فان سانتفورت دو تن از همراهان آدامز را به پادشاهی پاتانی در جنوب شرقی آسیا فرستاد. او به آن ها دستور داد در آنجا با کارخانه کمپانی هند شرقی هلند که به تازگی در سال ۱۶۰۲ تأسیس شده بود، به منظور گسترش تجارت غرب با ژاپن و شکس
تن انحصار تجاری پرتغالی ها وارد گفتگو شوند. در سال ۱۶۰۵، آدامز از ایه یاسو مجوزی گرفت که به طور رسمی هلندی ها را برای تجارت با ژاپن دعوت می کرد. به دلیل درگیری با پرتغالی ها و منابع محدود در آسیا، هلندی ها تا سال ۱۶۰۹ قادر به ارسال کشتی به ژاپن نبودند. دو کشتی هلندی به فرماندهی ژاک اسپکس، یکی با ۱۹ توپ و دیگری با ۲۶ توپ از هلند فرستاده شدند و در ۲ ژوئیه ۱۶۰۹ به ژاپن رسیدند. آن ها حاملان رسمی نامه ای از ماوریتس، شاهزاده اورانژ به شوگون در ادو بودند. آدامز به نمایندگی از ژاپن با این فرستادگان مذاکره کرد. تلاش های آدامز منجر به برقراری روابط دیپلماتیک با هلند شد. هلندی ها حقوق تجارت آزاد را در سراسر ژاپن به دست آوردند و در ۲۴ اوت ۱۶۰۹، یک پایگاه تجاری هلندی در هیرادو ایجاد شد. کشتی های هلندی بارگیری شده با ابریشم خام تقریباً هر سال به پست تجاری هلند در هیرادو می رسند و انحصار پرتغال در منطقه شروع به از بین رفتن کرد. هلندی ها توانستند «گذرنامه تجاری» خود را در هیرادو و سپس در دجیما در ناگاساکی در طی دو سده بعد که در ژاپن فعالیت می کردند، حفظ کنند. گشایش تجارت با انگلستان. در سال ۱۶۱۱، آدامز از وجود یک سکونتگاه ان
گلیسی در سلطان نشین بانتن، در اندونزی امروزی مطلع شد. او به آن ها نامه نوشت و از آن ها خواست که اخبار او را به خانواده و دوستانش در انگلستان برسانند و آنان را به تجارت با ژاپن دعوت کرد. در سال ۱۶۱۳، ناخدای انگلیسی جان ساریس (۱۵۷۹؟ - ۱۶۴۳) با کشتی «کلو» وارد هیرادو شد و قصد داشت یک منطقه تجاری برای کمپانی هند شرقی بریتانیا تأسیس کند. کمپانی هند شرقی هلند قبلاً یک منطقه تجاری مهم در هیرادو داشت. آدامز به جان ساریس که نخستین فرستاده رسمی انگلیس بود، برای مذاکره او با ایه یاسو کمک کرد و انگلیس نیز توانست درست مانند هلندی ها یک پست تجاری در هیرادو ایجاد کند. از این رو، می توان گفت که آدامز در روابط بریتانیا و هلند با ژاپن نقش مهمی ایفا کرد. در هنگام بازگشت ساریس به انگلستان امکان همراهی با او برای آدامز وجود داشت اما او به میل خود از سوار شدن در کشتی درحال بازگشت به انگلستان احتمالاً به دلیل اختلاف با ساریس خودداری کرد. آدامز با ساریس به ولایت سوروگا سفر کرد، جایی که در ماه سپتامبر با ایه یاسو در اقامتگاه اصلی خود ملاقات کردند. انگلیسی ها سفر را به کاماکورا، کاناگاوا ادامه دادند و در آنجا از معبد کوتوکو-این بازدید
کردند. (دریانوردان نام خود را که بر روی تندیس بودا که در سال ۱۲۵۲ ساخته شده بود، حک کردند) آن ها راه خود را به ادو ادامه دادند؛ جایی که با پسر ایه یاسو توکوگاوا هیده تادا که اسماً شوگون بود، ملاقات کردند. اگرچه، ایه یاسو همچنان اختیار تصمیم گیری را حفظ کرده بود. هیده تادا به ساریس دو زره برای فرستادن به جیمز یکم هدیه داد. از سال ۲۰۱۵، یکی از این زره ها در برج لندن و دیگری در موزه اسلحه های سلطنتی، واقع در لیدز به نمایش گذاشته شده است. در جلسه دیگری در سونپو (محل زندگی ایه یاسو) ایه یاسو با او دیدار کرد و با دادن مجوز شوئین سن (مهر قرمز) و مجوز رایگان برای اقامت، خرید، فروش و مبادله در ژاپن را به انگلیسی ها امتیاز داد. نمونه ای از آنچه آدامز نتوانست انجام دهد، پیشنهاد جذب اوراگا برای تبدیل شدن به یک بندر تجاری بود. در آن زمان ایه یاسو به گسترش تجارت با اسپانیا فکر می کرد و در نظر داشت بندر اوراگا را باز کند و یک مسیر تجاری ایجاد کند که آکاپولکو درمکزیک، اوراگا و مانیل را به هم متصل کند. شاید به خاطر همین ایده، ایه یاسو قلمرو همی نزدیک اوراگا را به آدامز داد. پس از اینکه هندریک بروور، مدیر پست تجاری هیرادو هلن
د، در سال ۱۶۱۲ با ایه یاسو و هیده تادا دیدار و گفتگو داشت، آدامز او را به اوراگا برد و به او فرصت داد تا لنگرگاه را بازرسی کند. با این حال، هندریک بروور ترغیب آدامز را نپذیرفت و از انتقال پست تجاری به اوراگا امتناع کرد؛ به این دلیل که قبلاً یک پست تجاری در هیرادو ساخته بود. این بازدید برای جذب شهر اوراگا برای ساریس نیز انجام شد. ساریس که در پاسخ به دعوت پرشور آدامز به بازدید اوراگا رفت، در دفتر خاطرات خود نوشت که: «اوراگا بندری بهتر از هیرادو بود.» با این حال، در ۲۶ نوامبر ۱۶۱۳، پس از بحث در کمیته ای متشکل از مقام های تجاری، ساریس تصمیم گرفت تا پست تجاری بریتانیا را در هیرادو تأسیس کند. در نتیجه، برنامه ایه یاسو برای توسعه اوراگا به عنوان یک بندر بین المللی، علی رغم تلاش های جدی آدامز برای جلب نظر هلندی ها و بریتانیایی ها، محقق نشد. ایجاد پست تجاری هیرادو توسط شرکت های هلندی و انگلیسی، تأثیر عمده ای بر روابط بعدی ژاپن–هلند و ژاپن–بریتانیا گذاشت. به این دلیل که به نظر می رسید ایجاد یک پست تجاری در اوراگا، که در نزدیکی ادو قرار داشت، سودمندتر بود. اگر اوراگا پایگاه آن ها بود، آن ها می توانستند بدون دخالت ارباب
هیرادو یا قاضی ناگاساکی، مستقیماً با شوگون سالاری ارتباط برقرار کنند. علاوه بر این، به دلیل دوری بسیار هیرادو، از ادو، نفوذ این دو شرکت بر شوگون سالاری بسیار محدود بود. حدس زده می شود که این انتخاب مکان یکی از دلایل تعطیلی و خروج پست تجاری انگلیس از ژاپن در سال ۱۶۲۳ بوده است. هشدار به ژاپن در مورد مذهب کاتولیک و قدرت های استعماری. پرتغال و اسپانیا هر دو کشوری در شبه جزیره ایبریا بودند که از نظر مسیحیان باید از فاتحان مسلمان پس گرفته می شدند. در سال ۱۱۳۹، پرتغال به عنوان یک پادشاهی تأسیس شد. این درگیری ها با مسلمانان بسیاری از رهبران پرتغالی را بر آن داشت تا جنگ های صلیبی و مسیحی کردن جهان را به عنوان اهداف مهمی در نظر بگیرند. پاپ به پرتغال و اسپانیا اجازه داده بود در ازای گسترش مسیحیت جهان را به دو قسمت بین خود تقسیم کنند. بر اساس این دستور، هر دو کشور موظف شدند در ازای داشتن مستعمره در سراسر جهان، مبلغان را اعزام کرده و ساختن کلیساها را در نقاط مختلف انجام دهند. مبلغان همواره در کشتی های تجاری پرتغالی و اسپانیایی بودند و برای تبلیغ در سرزمین های جدید اجازه می خواستند. آن ها تجارت را فقط با مناطقی شروع می کرد
ند که به آن ها اجازهٔ کار تبلیغی را می داد. وقتی آنان به ژاپن آمدند، به عنوان شرط تجارت، اجازه انتشار مسیحیت را خواستند. اربابان مختلف فئودال کار تبلیغی مسیحی را به منظور تجارت با کشتی های نانبان تأیید کردند؛ بنابراین، مسیحیت به طور انفجاری در اواخر دوره سنگوکو گسترش یافت و به طور تخمینی بین ۲ تا ۴ درصد از جمعیت ۱۲ میلیونی ژاپن به مسیحیت گرویدند. پرتغالی ها سفرهای اکتشافی را رهبری می کردند. بسیاری از اهداف آنها علاوه بر جستجوی طلا و ادویه جات، جهت گیری مذهبی داشت. کسانی که کاوشگران را با تنها کار تبدیل مردم محلی به مسیحیت همراهی می کردند، مبلغ مذهبی نامیده می شدند. حضور مبلغان پرتغالی در ژاپن یکی از سیاسی ترین مأموریت های آنها بود. هم اسپانیا و هم پرتغال مایل بودند که مسئول کار تبلیغی در ژاپن باشند. پاپ گریگوری سیزدهم در سال ۱۵۷۵، حق انحصاری تجارت با ژاپن را به پرتغال داد اما این حق توسط پاپ کلمنت هفتم در سال ۱۶۰۰، هنگامی که اسپانیایی ها اجازه ورود به ژاپن را پیدا کردند، از بین رفت. پرتغالی ها و دیگر دسته های کاتولیک مذهب در ژاپن، به آدامز پروتستان مذهب به عنوان یک رقیب نگاه می کردند. پس از اینکه قدرت آدامز ر
و به رشد گذاشت، یسوعیان سعی کردند او را به کیش خود دربیاورند و سپس به او پیشنهاد کردند که مخفیانه او را با یک کشتی پرتغالی از ژاپن خارج کنند. تمایل یسوعی ها به نافرمانی از دستور ایه یاسو از منع آدامز از ترک ژاپن نشان می داد که آن ها از نفوذ رو به رشد آدامز واهمه داشتند. کشیش های کاتولیک اظهار می کردند که آدامز در تلاش است تا آن ها را بی اعتبار کند. در سال ۱۶۱۴، مبلغ پرتغالی یسوعی، والنتیم کاروالیو در نامه سالانه خود به پاپ، ضمن شکایت از آدامز و تجار دیگر نوشت: «به خاطر تهمت های نادرستی که [آدامز و دیگران] مطرح کرده اند، واعظان ما مورد سوء ظن قرار گرفته اند. او (ایه یاسو) از ما واهمه پیدا کرده و به راحتی بر این باور است که واعظان ما بیش از ایمان مقدس در پی جاسوسی در کشور او هستند…» آدامز ظاهراً به ایه یاسو در مورد روش های نفوذ اسپانیایی ها هشدار داده بود پس از حادثه اوکاموتو دایهاچی، توکوگاوا ایه یاسو تحت تأثیر مشاوره های کاتولیک ستیزی آدامز و تئوری های توطئه یسوعی، در حالی که بیشتر از دسیسه های سامورایی ها و دایمیوهایی که نوکیشان کاتولیک بودند نگران بود، در سال ۱۶۱۴ در نهایت تصمیم به ممنوعیت مذهب کاتولیک گرفت
. ایه یاسو در مورد حملهٔ احتمالی توسط قدرت های استعماری از طریق شبه جزیره ایبریا، مشابه آنچه قبلاً در اسپانیای نو (قاره آمریکا) و فیلیپین رخ داده بود، نگران بود. آدامز پس از سال ۱۶۰۹ در ایجاد تجارت انگلیسی و هلندی کیوشو در جنوب ژاپن تحت حمایت ایه یاسو نقش اساسی داشت. بازرگانان چینی بسیاری نیز در کیوشو فعال بودند که نقض ممنوعیت تجارت دودمان مینگ با ژاپن بود و تا اواسط دهه ۱۶۱۰ تجارت با کره و با پادشاهی ریوکیو (استان اوکیناوای امروزی) از سر گرفته شد؛ بنابراین، دیگر نیازی به تحمل فعالیت تبلیغی کاتولیک برای ایه یاسو وجود نداشت؛ زیرا او آن را تنها به عنوان یک شرط تحمیلی برای تجارت می دانست. در سال ۱۶۱۵، فرستاده ای از طرف نایب السلطنه اسپانیای نو برای ساخت یک قلعه اسپانیایی، خواستار قرض گرفتن زمین شد و این موضوع موجب سوءظن عمیق تر ژاپنی ها دربارهٔ مذهب کاتولیک و قدرت های استعماری در شبه جزیره ایبریا شد. در ۱۶۱۴ بیانیهٔ «اخراج همه مبلغان از ژاپن»، تحت نام شوگون دوم توکوگاوا هیده تادا (حکومت ۱۶۰۵–۱۶۲۳) صادر شد. سرانجام، شوگون سالاری توکوگاوا در اواسط سده ۱۷ خواهان اخراج همهٔ مبلغان اروپا و اجرای حکم اعدام برای تمام ن
وکیشان مسیحی شد. مشارکت در تجارت های آسیایی. در سال ۱۶۱۴، آدامز می خواست برای تقویت فعالیت های شرکت انگلیسی و وضعیت نقدی آن، یک سفر تجاری به تایلند را سازماندهی کند. او یک کشتی جانک ۲۰۰ تنی ژاپنی را برای شرکت خرید و آن را تعمیر کرد و نام آن را به «ماجراجویی دریایی» تغییر داد. او حدود ۱۲۰ ملوان و بازرگان ژاپنی و چند تاجر چینی، یک تاجر ایتالیایی و یک تاجر کاستیلی (اسپانیایی) را استخدام کرد. این کشتی پربار در نوامبر ۱۶۱۴ حرکت کرد. بازرگانان ریچارد ویکهام و ادموند سایرز از کارکنان کارخانه انگلیسی نیز در این سفر به او پیوستند. این کشتی در نزدیکی جزایر ریوکیو (امروزه استان اوکیناوا) با طوفان مواجه شد و از ۲۷ دسامبر ۱۶۱۴ تا مه ۱۶۱۵ مجبور شد برای تعمیر در آنجا توقف کند. سرانجام، در ژوئن ۱۶۱۵ بدون انجام هیچ تجارتی به ژاپن بازگشت. بار دیگر در نوامبر ۱۶۱۵ آدامز هیرادو را به مقصد آیوتایا در سیام با کشتی «ماجراجویی دریایی» بازسازی شده ترک کرد و قصد داشت درخت ساپان را برای فروش مجدد در ژاپن به دست آورد. محموله او عمدتاً نقره (۶۰۰ پوند) و کالاهای ژاپنی و هندی فروخته نشده از سفر قبلی بود. کمتر از یک هفته پیش از بازگشت آدامز،
ایه یاسو مرده بود. آدامز کوکز و ایتون را در قلعه ادو همراهی کرد تا هدایایی از شرکت به حاکم جدید توکوگاوا هیده تادا ارائه کند. اگرچه به نظر می رسید مرگ ایه یاسو باعث تضعیف نفوذ سیاسی آدامز شده است اما هیده تادا با حفظ امتیازات تجاری انگلیسی موافقت کرد. او همچنین یک مجوز جدید مهر قرمز (شواینجو) برای آدامز صادر کرد که به او اجازه داد تا به فعالیت های تجاری در خارج از کشور تحت حمایت شوگون ادامه دهد. موقعیت او به عنوان «هاتاموتو» نیز تمدید شد. در سال ۱۶۱۷، در اسناد ژاپنی یک مالک کشتی شوئین سن (کشتی دارای مجوز بازرگانی) ۵۰۰ تنی ثبت شده است. در مارس ۱۶۱۷، آدامز با خرید یک کشتی جانک که سایرز از سیام آورده بود، به سمت کوچین چین حرکت کرد و نام این کشتی را به «هدیه خدا» تغییر داد. سرانجام، در سال ۱۶۱۸، آدامز آخرین سفر اکتشافی تجاری خود را از کوچین چین به تونکین (مدرن ویتنام)، انجام داد. خانواده. آدامز در ۲۰ اوت ۱۵۸۹ با مری هین در کلیسای محلی سنت دانستان، استپنی، ازدواج کرد. آنها با هم دو فرزند داشتند، یک پسر جان و یک دختر دلیورنس. پس از سفر آدامز به ژاپن، مری هین مجبور شد لایم هاوس را ترک کند و مدتی تهیدست شد؛ اگرچه، د
ر سال ۱۶۱۵ بخشی از دستمزد آدامز را از کمپانی هند شرقی دریافت کرد. مری در سال ۱۶۲۰ در گیلینگهام، کنت درگذشت. دلیورنس در ۳۰ سپتامبر ۱۶۱۸ با دریانوردی به نام «راف گودچایلد» اهل رتکلیف در سنت دانستان، استپنی ازدواج کرد. آنها صاحب دو دختر شدند. موقعیت آدامز این امکان را به او داد تا با یک زن ژاپنی که نام او در منابع اولیه ذکر نشده است و امروزه در رمان ها به نام «اویوکی» شهرت پیدا کرده است، دخترخواندهٔ ماگومه کاگه یو ازدواج کند. او یک کارمند بزرگراه بود که مسئول تبادل اسب در یکی از جاده های بزرگ امپراتوری بود که به ادو (تقریباً توکیو امروزی) منتهی می شد. اگرچه ماگومه شخصیتی مهم بود اما اویوکی اصالتی نداشت و از جایگاه اجتماعی بالایی برخوردار نبود. آدامز ممکن است از روی محبت و نه به دلایل اجتماعی ازدواج کرده باشد. آدامز و اویوکی صاحب یک پسر به نام «جوزف» و یک دختر به نام «سوزانا» شدند. با این وجود آدامز پس از سال ۱۶۱۳ از طریق شرکت های انگلیسی و هلندی برای خانواده اش در انگلستان پرداخت های مالی و حمایتی منظم می فرستاد. گفته می شود که یک زن ژاپنی دیگر در هیرادو نیز فرزندی از آدامز به دنیا آورد. مرگ و میراث خانوادگی. آد
امز در ۱۶ مه ۱۶۲۰ در هیرادو، در شمال ناگاساکی در سن ۵۵ سالگی درگذشت. او در ناگاساکی به خاک سپرده شد؛ جایی که نشان قبر او هنوز هم دیده می شود. قبر او در کنار بنای یادبود مقدس فرانسیسکو خاویر است. او در وصیت نامه خود ثروتش را به طور مساوی بین خانواده اش در انگلستان و ژاپن تقسیم کرد. جوزف آدامز نیز مانند پدرش تاجر شد. ریچارد کوکز رئیس کمپانی هند شرقی بریتانیا در ژاپن نوشته است: «به خاطر از دست دادن چنین مردی، بی نهایت متأسفم. او چنان مورد علاقه دو امپراتور ژاپن (منظورش ایه یاسو و پسرش هیده تادا است) بود که هیچ مسیحی دیگری در این قسمت از جهان به پای او نمی رسد. او همواره آزادانه می توانست وارد کاخ آنها شود با دو امپراتور صحبت کند؛ در حالی که بسیاری از اربابان ژاپن در بیرون ایستاده بودند و نمی توانستند اجازه ورود داشته باشند.» در سال ۱۶۲۳، منطقه تجاری انگلیسی در هیرادو توسط کمپانی هند شرقی منحل شد. در سال ۱۶۳۵، توکوگاوا ایه میتسو، حکم ساکوکو را برای بستن ژاپن در برابر تجارت خارجی اعمال کرد. پس از آن، دو فرزند آدامز، جوزف و سوزانا، هر دو از سوابق تاریخی ناپدید شدند. آدامز یک بنای یادبود و قبری نمادین در محل اقامت خ