Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تهران – حیفا – تل آویو (TeHTel) پروژه ای برای برقراری ارتباط بین شهروندان ایرانی و اسرائیلی است که پل های ارتباطی جدیدی بین این دو فرهنگ ایجاد می کند. این پروژه در مارس ۲۰۱۲ ایجاد شد و توسط «مرکز عزری برای مطالعات ایران و خلیج فارس در دانشگاه حیفا» اداره می شود. این پروژه یک وبسایت فارسی و پروفایل هایی در شبکه های اجتماعی بین المللی و فارسی زبان دارد. وب سایت این پروژه میلیون ها بار مورد بازدید قرار گرفته و مقالات آن توسط رسانه های ارتباطی و وب سایت های فارسی مورد نقل و بازنشر قرار گرفته و کاربران ایرانی هزاران کامنت به زبان فارسی در پاسخ به محتوای نشرشده در این وبگاه پست کرده اند. دست اندرکاران این پروژه ارتباطی روزانه با شهروندان ایرانی دارند. بنیان گذار پروژه و سردبیر آن در اولین سال فعالیتش Yoni Shadmi بود. پروژه TeHTel، شبکه ای از صدها شریک محتوایی اسرائیلی، از جمله سازمان های رسانه ای بزرگ اسرائیل و عکاسان و وبلاگ نویسان مستقل است. دبیران این پروژه مقالات مختلفی که در اصل به زبان عبری توسط شرکای محتوایی شان منتشر شده اند را انتخاب کرده، آنها را به فارسی ترجمه می کنند و سپس آنها را در وب سایت فارسی شان ی
ا در شبکه های اجتماعی منتشر می سازند. مطلب ترجمه شده پایه ایست برای گفتگو بین شهروندان ایرانی و اسرائیلی و همچنین بحث و گفتگوی داخلی بین شهروندان ایرانی. این پروژه محتوای خود را در زمینه های مختلفی از زندگی روزمره در اسرائیل گرفته تا فرهنگ و سیاست، اقتصاد و مسائل مربوط به خاور میانه، منتشر می سازد. بر طبق گفته بنیان گذار پروژه، Shadmi، پروژه به دقت سعی می کند از مقالات مربوط به تبلیغات حکومتی و روابط عمومی پرهیز کند. به همین دلیل پروژه به مسائلی مطبوع همچون تنش بین یهودیان اشکنازی و سفاردی در اسرائیل و هزینه زندگی در اسرائیل می پردازد. Shadmi این طور گفته است که پروژه از اعتراضات عدالت اجتماعی اسرائیل در سال ۲۰۱۱ الهام گرفته شده است. مقالات اسرائیلی نشرشده توسط TeHTel به طور مکرر توسط رسانه های آنلاین ایرانی همچون رجانیوز و YJC، وب سایتی وابسته به محافظه کاران سپاه پاسداران، کپی و بازنشر می شود. دست اندر کاران پروژه به طور منظم با هزاران شهروند ایرانی گفت و شنود می کنند. کاربران دربارهٔ زندگی و افکار سیاسی خود صحبت می کنند و گاهی اوقات جزئیاتی خصوصی از خودشان را به اشتراک می گذارند. گاه به گاه، پروژه فعالیت ه
ای مشترک ایرانی-اسرائیلی به راه می اندازد. در آوریل ۲۰۱۲، در زمانی که تنش بین دو کشور بالا گرفته بود، فعالان ایرانی و اسرائیلی به سرپرستی این پروژه، به طور همزمان گرفیتی هایی با مضامین «نه به جنگ» را به زبان های عبری، فارسی و انگلیسی نقاشی کردند. این گرفیتی بر دیوارها و ایستگاه های اتوبوس در اسرائیل و شهر شیراز ایران نقاشی شد. در ماه اکتبر ۲۰۱۵، برطبق درخواست های مکرر از جانب بازدیدکنندگان ایرانی سایت، مصاحبه آنلاینی با یکی از خوانندگان زن محبوب اسرائیلی، ساریت حداد، برگزار شد. این مصاحبه سرتیتر روزنامه پرتیراژ یدعوت احرونوت گشت. این پروژه همچنین به ترویج و دادوستد محتوای تولید شده توسط ایرانیان برای مخاطبین اسرائیلی می پردازد. این پروژه مقاله های نوشته شده توسط وبلاگ نویسان ایرانی را به زبان عبری ترجمه و آنها را منتشر می سازد. علاوه بر آن، این پروژه محتوا و مطالب ایرانی را در رسانه های اسرائیلی منتشر می سازد. از طریق این پروژه، ایرانی ها مقالاتی را در روزنامه های سرشناس اسرائیلی منتشر ساخته اند. در موردی دیگر، دست اندر کاران پروژه ویدیو کلیپی که در تهران توسط یک استودیو محلی ایرانی فیلم برداری شده بود را به
زبان عبری ترجمه کردند و کمک کردند تا این کلیپ به گوش مخاطبان اسرائیلی برسد. واکنش مقامات ایرانی به TeHTel. یک ماه پس از شروع به کار TeHTel، مقام ارشد ایرانی، محسن رضایی این پروژه را تقبیح کرد. رضایی فرمانده پیشین سپاه پاسداران انقلاب، کاندیدای ریاست جمهوری، و دبیر فعلی مجمع تشخیص مصلحت نظام است. رضایی این طور ادعا کرد که این پروژه «یک ابزار جاسوسی جدید از رژیم اسرائیل» است و اضافه کرد که «هرچند دبیران پروژه ادعا می کنند که سایت برای ایجاد دوستی بین دو ملت طراحی شده، به نظر می رسد که هدف اصلی آن ایجاد کردن یک تکنیک جمع آوری اطلاعات محرمانه و هوشمند علیه ایران است». دست اندر کاران پروژه در پاسخ به رضایی، یک نامه سرگشاده منتشر ساخته و خواهان گفتگو شدند. یک ماه پس از این واقعه، گروهی موسوم به «جنگجویان و افسران سایبری استان کرمان»، یک گروه هکری وابسته به محافظه کاران، یک اعتراضیه شدیدالحن دربارهٔ پروژه منتشر ساخت. در همان ماه، پروژه توسط هکرهای ایرانی مورد حمله قرار گرفت.
اسرائیل ایران را دوست دارد کمپینی عمومی و یک جنبش رسانه ای اجتماعی است که به دنبال گردهم آوردن ایرانی ها و اسرائیلی ها و ترویج صلح بین این دو کشور است. این جنبش توسط رونی ادری طراح گرافیک اسرائیلی و مالکِ Pushpin Mehina بنیان نهاده شده است. ادری اولین بار تصویری از خود و دخترش را در فیس بوک منتشر کرد که در آن تصویری در دست داشتند که روی آن نوشته بود «ایرانی ها، ما شما را دوست داریم، ما هرگز کشور شما را بمباران نخواهیم کرد». این تصویر، تبدیل به یک پدیده ویروسی شد و کمپینی را برانگیخت که صدها هزار نفر در بسیاری از کشورهای دنیا در آن شرکت کردند. این جنبش الهام بخش جنبش های مشابهی از جمله «ایران اسرائیل را دوست دارد» بوده است. این جنبش باعث شده تا بسیاری از شهروندان ایرانی و اسرائیلی یکدیگر را در کشورهای ثالث دیدار کنند که در اغلب این دیدارها، دیدارکنندگان به صورت ساده با هم قهوه می نوشند و عکس می گیرند و به این وسیله سعی در ترویج صلح دارند. این کمپین دربرگیرندهٔ کمپین های تبلیغاتی بسیاری بوده است، از جمله کمپینی که تصویری از ایرانی ها و اسرائیلی ها را بر پهلوی اتوبوس ها در تل آویو به تصویر می کشید. در سال ۲۰۱۲،
رونی ادری TEDxJaffa دربارهٔ کمپین به صحبت پرداخت، که ویدئوی صحبت او بیش از ۱٫۲ میلیون بار در سایت TED.com مورد نمایش قرار گرفته است. در سال ۲۰۱۳، رونی ادری و مجید نوروزی، بنیان گذار کمپین «ایران اسرائیل را دوست دارد»، هر دو به همراه خانواده هایشان به سنت لوئیس ایالات متحده مهاجرت کردند تا یکدیگر را ملاقات کنند، در دانشگاه به صحبت بپردارند و با رادیوی عمومی مصاحبه کنند. یک پتیشن آنلاین توسط رؤیا مباشری، خواهان اهدای جایزه صحب نوبل به کمپین «اسرائیل ایران را دوست دارد» شده است.
جوآن گرینوود (؛ – ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به جزیره اسرارآمیز، تام جونز، داستان همسران جوان، اهمیت جدی بودن، دوریت کوچک، محله لاتین، سگ باسکرویل و "بچه های آب" اشاره کرد.
یوهان لیسن (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل بلژیک است. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به درود بر مریم مقدس، سکوت جوآن، مکبث، روبنس، حکم، جوان و زیبا، "شیفتهٔ جولیا"، "ارواح وحشی" و خوشبختی کس دیگر اشاره کرد.
محمدحسین مُبَیِّن (زاده ۱۳ آذر ۱۳۰۶ – درگذشت ۶ مهر ۱۳۹۴) پزشک، نویسنده و شاعر اهل تبریز بود. به جهت فعالیت های گسترده وی در حوزه بیماری جذام، از وی به عنوان «پدر جذامیان ایران» یاد می شود. وی در ریشه کنی این بیماری در ایران، نقش به سزایی داشت. وی همچنین یکی از نویسندگان کتاب گذشته چراغ راه آینده است بوده است. زندگی نامه. مبین در ۱۳ آذر ۱۳۰۶ در محله چرنداب، تبریز به دنیا آمد. او سه برادر و دو خواهر داشت که در بین آن ها او پنجمین فرزند خانواده بود. پدرش عطار بود و با گیاهان دارویی بیماران را معالجه می کرد و از آنجا که سید بود در خانه های مردم روضه می خواند. تحصیلات ابتدایی را در دبستان معرفت، تبریز به اتمام رسانده و در سال ۱۳۱۹ به همراه همه اعضای خانواده، به دلیل حضور برادر بزرگش در کرمان به آنجا کوچ کرده و کلاس شش و دوره دبیرستان را در مدرسه پهلوی کرمان به پایان رساند. در دوران متوسطه به خاطر علاقه ای که به ادبیات داشت، سراغ شعر و شاعری رفت؛ اما با توصیه برادرش تغییر رشته داده و در رشته تجربی مشغول به تحصیل شد. مبین در این مورد چنین گفته است: پس از ۶ سال اقامت در کرمان به تبریز مراجعت و با اخذ دیپلم طبیعی از د
بیرستان فردوسی در سال ۱۳۲۸ وارد دانشکده پزشکی تبریز شد و در سال ۱۳۳۴ به دریافت دکترای پزشکی نایل آمد. وی پس از طی خدمت نظام وظیفه در سال ۱۳۳۷ به استخدام وزارت بهداری درآمد و خدمات پزشکی، اجتماعی خود را با بیماریابی جذام در آذربایجان شرقی آغاز کرد و پس از یک سال فعالیت در امر بیماریابی در سال ۱۳۳۸ به عنوان کفیل آسایشگاه جذامیان باباباغی، تبریز به ادامه فعالیت پرداخت. در سال های دهه های ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰، بیماری جذام در نقاط مختلف کشور به ویژه آذربایجان شیوع زیادی پیدا کرده بود. مبین دربارهٔ این دوران چنین گفته است: «آن زمان ۵۵۰ بیمار جذامی در آنجا (باباباغی) زندگی می کردند. در آن سال ها پزشکان داخل کشور حاضر نبودند، برای درمان این بیماران کار کنند. دیدن رنج و عذاب آن ها باعث شد تا همه زندگی ام را وقف آن ها کنم. هر روز صبح زود به این مرکز می رفتم و تا ساعت ۱۰ شب مشغول درمان بیماران و رسیدگی به وضعیت زندگی آن ها می شدم.» او در سال ۱۳۳۹ با نشاط وثوقی (مادر جذامیان ایران)، ازدواج کرد. مبین در مورد ازدواج با همسرش نیز چنین گفته است: «همسرم جزو نخستین فارغ التحصیلان دانشکده مامایی در تبریز بود. وقتی با او پیمان زناشویی بس
تم شرط ازدواجمان کمک به بیماران جذامی بود و او هم پذیرفت و ۲۰ سال در کنار من در آسایشگاه باباباغی به بیماران خدمت کرد.» در سال ۱۳۴۱ با استفاده از بورس تحصیلی سازمان بهداشت جهانی برای طی دوره آموزشی علمی و عملی جذام، رهسپار کشورهای اسپانیا، پرتقال، نیجریه و مالی گردید. پس از این دوره آموزش عالی به ایران مراجعت و به عنوان رئیس آسایشگاه باباباغی مشغول به خدمت شد. در سال ۱۳۴۸ با ادغام سازمان بهداری و دانشگاه تبریز به دانشگاه منتقل و موفق به اخذ تخصص در رشته بیماری های پوستی و آمیزشی از دانشگاه تبریز شد. در بخش پوست دانشکده پزشکی بیمارستان بابک (هفتم تیر فعلی) به عنوان عضو هیئت علمی به فعالیت های علمی–پزشکی خود ادامه داد. مبین از بهمن ۱۳۵۳ به عنوان عضو افتخاری انجمن کمک به جذامیان ایران و چند سالی نیز به عنوان رئیس انجمن کمک به جذامیان آذربایجان به بیماران جذامی خدمت کرده است. دکتر مبین نه تنها در انجمن «حمایت از جذامیان» بلکه در بقیه مجامع خیریه نیز از آن جمله «کمیته امداد امام خمینی»، «انجمن خیریه نوبر تبریز»، «مؤسسه حمایت از مستمندان» و «هیئت عیادت از بیماران» فعالانه حضور داشت. وی در سال ۱۳۵۵ نیز به عضویت «هیئ
ت تحریریه مجله پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز» انتخاب شد. دکتر مبین در آبان ماه ۱۳۶۷ بازنشست شد؛ با این حال خدمات خود را به عنوان رئیس «مرکز بررسی و تحقیق بیماری های پوست آذربایجان شرقی» و «بیمارستان جذامیان باباباغی تبریز» ادامه می داد. بیمارستان جذامی باباباغی در سایه فعالیت های وی پیشرفت قابل توجهی در بعد کمی و کیفی یافته و به مرکز فعالی برای تحقیق و بررسی جذام و درمان نگهداری جذامیان تبدیل شده است. در زمینه تعلیم و آموزش بیماری های پوست به مرکز مجهز علمی و عملی مبدل شده و دانشجویان پزشکی، پرستاری، کارشناسان و کاردانان علوم آزمایشگاهی و دانشجویان علوم انسانی و پیراپزشکی از امکانات آموزشی این مرکز استفاده کرده و عده زیادی از دانشجویان پزشکی پایان نامه های تحصیلی خود را با راهنمایی و همکاری دکتر مبین تدوین و تهیه می کردند. در شهریور ۱۳۷۸، در مراسمی از وی به عنوان یکی از ۱۰ پزشک پیشکسوت ایران تجلیل شد.در بهمن ۱۳۹۱، «نشان افتخار تبریز» توسط شهردار تبریز به وی اعطا شد. در دی ۱۳۹۳ نیز مجسمه ای برنزی از دکتر مبین در مقابل مطب سابق او واقع در تقاطع خیابان طالقانی و ۱۷ شهریور تبریز از سوی شهرداری تبریز نصب شد. محمد
حسین مبین در صبح روز دوشنبه ۶ مهر ۱۳۹۴ در سن ۸۸ سالگی به علت کهولت سن درگذشت. پیکر وی بنا به وصیت خودش، در جوار آرامگاه همسرش نشاط وثوقی، در گورستان وادی رحمت تبریز به خاک سپرده شد. کتاب یادنامه دکتر مبین به نویسندگی محمد حسین قابل نژاد دربارهٔ زندگی و فعالیت های ادبی وی نوشته شده است. تالیفات. محمدحسین مبین، علاوه بر پزشکی، در حوزه ادبیات و شعر نیز فعالیت داشت. وی در شعر «شمشک» تخلص کرده و آثار بسیاری در زمینه های مختلف ادبی خصوصاً ادبیات آذربایجان و کودکان دارد که برخی از این آثار چاپ و برخی دیگر نیز در نشریات مختلف کشور منتشر شده است که عبارتند از: و اشعار و قطعات منظوم دیگر از قبیل: "حماسه خونین انقلاب اسلامی"، "آی بالام باغدا ناوار"، "رسامین قلمینده طبیعت جانلانیر". مبین گذشته از فعالیت های ادبی، به دلیل شخصیت مؤثری که داشت به درون ادبیات نیز راه یافته است. در رمان "آواوا" (نوشتهٔ ناصر منظوری) کاراکتر پروفسور شیمشک، همان شخصیت محمدحسین مبین است.
سید مهدی سیدعلی (زادهٔ ۲۶ تیر ۱۳۵۷) داور لیگ برتر فوتبال ایران و اهل شهرری است. او از سال ۱۳۷۴ و پس از دریافت مدرک درجه ۳ داوری فوتبال، فعالیت حرفه ای خود را آغاز کرد. سیدعلی در حوزه تحصیلات آکادمیک پس از اخذ مدرک کارشناسی در رشته مدیریت صنعتی، در مقاطع کارشناسی ارشد و دکترا در رشته مدیریت ورزشی ( گرایش مدیریت استراتژیک در سازمانها و رویداد های ورزشی ) تحصیل و فارغ التحصیل شد و اکنون به عنوان مدرس دانشگاه و کارمند شهرداری تهران فعالیت می کند. این داور با سابقه در مجموع ۲۴۹ مسابقه را در ۲۱ دوره حضور در لیگ برتر فوتبال باشگاههای کشور ( از لیگ دوم تا پایان لیگ بیست و دوم ) به عنوان داور وسط قضاوت کرده است . وی تقریبا تمام مسابقات مهم فوتبال کشور از جمله فینال جام حذفی باشگاه های کشور در فصل ۹۶–۱۳۹۵ بین تیمهای نفت تهران و تراکتور سازی تبریز که با نتیجه یک بر صفر به نفع تیم نفت تهران خاتمه یافت، همچنین قضاوت دربی شماره ۷۰ اصفهان بین تیمهای سپاهان و ذوب آهن و دربی شماره ۹۸ تهران بین تیمهای پرسپولیس و استقلال را بعنوان داور وسط قضاوت نموده است . این داور با تجربه سر انجام در تاریخ ۲۶ تیر ماه سال ۱۴۰۲ همزمان با چهل و
پنجمین سال تولدش از قضاوت در چمن سبز فوتبال بازنشسته شد. سیدعلی علاوه بر سوابق فوق، از خرداد ماه سال 1403 با حکم سیدمیرشاد ماجدی ( رئیس هیئت فوتبال استان تهران ) بعنوان یکی از اعضاء کمیته داوران هیئت فوتبال پایتخت کشور منصوب شد.
حمید حاج ملک (زادهٔ ۲۸ دی ۱۳۶۰) داور لیگ برتر فوتبال ایران است. فعالیت حرفه ای او از سال ۱۳۸۰ پس از دریافت مدرک درجه ۳ آغاز گردید. او از سال ۱۳۹۰ به عنوان داور چهارم قضاوت در لیگ برتر را آغاز کرد و در ادامه به عنوان داور وسط به فعالیت خود ادامه داد. حاج ملک آتش نشان است و بعد اتفاق ساختمان پلاسکو در برنامه نود حاضر و با او درباره حرفه آتش نشانی صحبت شد.
مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ منطقه کونکاکاف با حضور ۳۵ کشور از مارس ۲۰۱۵ تا ۱۰ نوامبر ۲۰۱۷ برگزار شد. نحوه انجام بازی ها. ابتدا این مسابقات در ۵ مرحله و ۱ مرحله پلی آف انجام شد. بر این اساس از ۳۵ تیم موجود در این منطقه در مرحله اول ۱۴ تیم آخر رده بندی فیفا در ماه اوت سال ۲۰۱۴ در این منطقه به مسابقه پرداختند (به صورت رفت و برگشت) مسابقه دادند و ۷ تیم به دروه بعد صعود کردند. درمرحله دوم ۱۳ تیم بعدی در رده بندی با هفت تیم قبلی که صعود کرده بودند، مسابقه دادند که به صورت رفت برگشت باهم مسابقه می دادند (۲۰ مسابقه) و ۱۰ تیم به مرحله بعد صعود کردند. بر این اساس این ۱۰ تیم با ۲ تیم بعدی که رده بندی رتبه بالاتری داشتند مسابقه دادند و از این مرحله ۶ تیم به مرحله نیمه نهایی صعود کردند. در این مرحله ۶ تیم بود که با ۶ تیم مرحله قبلی که صعود کرده بودند ۴ گروه ۳ تیمی تشکیل شد و از این مرحله از هر گروه ۲ تیم اول صعود کردند. در مرحله آخر و یا آخرین مرحله، ۶ تیم در این گروه باهم مسابقه دادند و سپس ۳ تیم اول صعود کرده و تیم ۴ با تیم برنده پلی اف آسیا مسابقه داد. بازی های مرحله اول. اطلاعات براساس بازی رفت و برگشت نوشته ش
ده. تیم های صعود کرده به مرحله بعد از این مرحله: بازی های مرحله دوم. اطلاعات بازی ها بر اساس مجموع نتایج دور رفت و برگشت نوشته شده است سنت وینسنت و گرانادین ها بر اساس گل زده در خانه حریف ، صعود کرد کوراسائو بر اساس گل زده در خانه حریف ، صعود کرد تیم های صعود کرده به مرحله بعد از این مرحله: بازی های مرحله سوم. اطلاعات بازی بر اساس مجموع نتایج دور رفت و برگشت درج شده است . مرحله چهارم. در این مرحله شش تیم صعود کرده از دوره قبل به همراه شش تیم نخست در رتبه بندی فیفا در این قاره، در بین تاریخ های نوامبر ۲۰۱۶ تا اکتبر ۲۰۱۷ به صورت رفت و برگشت مسابقه می دهند و تیم اول و دوم هر گروه به مرحله پنجم و پایانی مقدماتی جام جهانی این منطقه صعود خواهند کرد. مرحله پنجم. در این مرحله ۶ تیم برتر مرحلهٔ قبلی در یک گروه به رقابت می پردازند و ۳ تیم نخست گروه به صورت مستقیم به جام جهانی صعود خواهند کرد و تیم چهارم نیز به مصاف برنده مرحلهٔ چهارم (پلی-آف) منطقه آسیا خواهد رفت تا در آن مسابقه وضعیت یک سهمیه نصفهٔ هر دو منطقه مشخص شود. این بازی ها در نوامبر ۲۰۱۷ شروع می شود و مسابقات به صورت رفت و برگشتی خواهد بود. تیم های راه یافته.
در زیر، لیست تیم های راه یافته به مرحله نهایی تورنمنت از طرف کونکاکاف را مشاهده می کنید.
هک رشد یکی از تکنیک های بازاریابی است برای گسترش تکنولوژی شرکت های نوپا با استفاده از تفکر تحلیلی و سنجه های اجتماعی برای فروش محصولات و به دست آوردن ارائه بهتر. خلق رشد می تواند به عنوان بخشی از اکوسیستم بازاریابی آنلاین دیده شود. خیلی از اوقات هکر رشد از SEO، تحلیل سایت ها، بازاریابی محتوا و تست های A/B استفاده می کند. هکرهای رشد از روش های کم هزینه و جایگزین های مناسب برای بازاریابی سنتی استفاده می کنند؛ به عنوان مثال استفاده از شبکه های اجتماعی و بازاریابی ویروسی به جای خرید تبلیغات از رادیو و تلویزیون و روزنامه در بازاریابی سنتی یکی دیگر از روش های خالق های رشد است. خلق رشد برای استارتاپ ها از درجه اهمیت بالایی برخوردار است همان طور که در اصول تئوری ناب (Lean) آمده است که: «اول رشد کن، بعداً بودجه بگیر». شرکت های فیسبوک، توییتر، لینکدین و ایر بی ان بی همه از روش های خلق رشد استفاده کرده اند. شان الیس در ۲۰۱۰، این مفهوم را ایجاد کرد. او به چندین کمپانی اینترنتی کمک کرده بود تا به رشد خارق العاده ای دست پیدا کنند و زمانی که استارت آپ ها به دنبال رشد تعداد کاربران و مشتریان خود بودند، به سراغ او می رفتند. س
ین الیس هم در ازای دریافت پول به آن ها استراتژی های اختصاصی برای رشد سریع کسب و کارشان را می داد. او سیستم های مورد نیاز برای رشد سریع را در شرکت ها راه اندازی می کرد. فرایندها و ایده اصلی را نیز در اختیار مدیران استارت آپ ها قرار می داد و زمانی که می خواست شرکت را ترک کند مشکل اصلی بوجود می آمد! او وقتی به دنبال جایگزین برای خود می گشت، رزومه هایی متفاوت و گاهی نامرتبط دریافت می کرد. خیلی از این افراد مدرک بازاریابی داشتند و با اینکه دارای تجربه کاری هم بودند، ولی همیشه یک چیزی کم داشتند. سین الیس می دانست روشی که برای رشد استارت آپ ها به کار می برد با اصول و تکنیک های سنتی بازاریابی تفاوت دارد و اگر کار را به بازاریابان معمولی بدهد نتیجه خوبی به دست نمی آید. نمونه ایربی ان بی (Airbnb). به طور کلی می توان از موفقیت شرکت Airbnb در هک رشد نکات زیر را برداشت کرد: ویژگی های یک هکر رشد. آقای Ken Zi Wnag هکر رشد را بر چند دسته تقسیم کرده است:
اگه بدونی یا نه ()این فیلم در ۴ ژوئیه سال ۲۰۰۸ به روی پرده سینماها رفت؛ که در سبک رمانتیک کمدی می باشد و امیر خان تهیه کننده این فیلم می باشد. خلاصه داستان. دختر داستان به نام"آدیتی ماهانت "خصوصیات اخلاقی گربه ها را دارد شر و شیطون و پر انرژی، اما بر عکس آن جای سینگ یعنی پسرداستان مثل موشها می ماند موذی، آرام. حال قصه عشق یک موش و گربه را تصور کنید. آنهادر مقابل با هم جنگ و دعوا می کنند اما در خلوت برای هم اشک می ریزند و هیچ کس ازقصه عشق آنها اطلاع ندارد.
استان فنلاند جنوبی یک استان در کشور فنلاند بود که در ۱ سپتامبر ۱۹۹۷ میلادی تأسیس شده بود و پس از تقسیمات اداری جدید فنلاند، در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۱۰ میلادی منسوخ شد. خصوصیات. استان فنلاند جنوبی ۳۴٬۳۷۸ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۲۰۹٬۶۷۷ نفر جمعیت دارد.
ابراهیم علیزاده (۱۳۲۹ در روستای غوث آباد، بوکان)، سیاستمدار کمونیست کرد اهل ایران است. وی سخنگوی رسمی و در عین حال دبیر اول کومله سازمان کردستان حزب کمونیست ایران است. زندگی. ابراهیم علیزاده در تابستان سال ۱۳۲۹ در روستای غوث آباد، بین مهاباد و بوکان در خانواده ای فقیر به دنیا آمد. پدرش از کادرهای حزب دموکرات کردستان ایران بود. کمتر از دو سال داشت که پدر و مادرش از هم جدا شدند و حضانت از وی به پدرش سپرده شد. تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در مهاباد گذراند. هنوز تحصیلات ابتدایی را تمام نکرده بود که پدرش به جرم همکاری با حزب دموکرات به زندان افتاد و به اعدام محکوم شد. اگرچه این حکم در نهایت به ۴ سال زندان کاهش یافت، اما در کنار فقر خانواده، نقش زیادی در گرایش ابراهیم علیزاده به سیاست داشت. فعالیت دانشجویی. علیزاده در رشتهٔ برق در دانشگاه تبریز به تحصیل پرداخت و با مدرک فوق لیسانس از این دانشگاه فارغ التحصیل شد. وی در دوران تحصیل به فعالیت دانشجویی در قالب جنبش دانشجویی می پرداخت. نخستین بار در سال ۱۳۴۷ در جریان دستگیری چند تن از دانشجویان دانشگاه تبریز، در فعالیت های اعتراضی مربوط به آزادی این دانشجویان مشارکت کر
د. این فعالیت ها سبب شد تا در سال ۱۳۵۰ مورد توجه فعالان سیاسی کومله قرار گیرد که به طور مخفی فعالیت می کردند. در این رابطه حسین مرادبیگی (حمه سور) با وی تماس گرفته و از طریق وی با عمر ایلخانی زاده آشنا می گردد که وی نیز به شیوه مشابهی مورد توجه کومله قرار گرفته بود. وی از طریق علی آشناگر با محمدحسین کریمی در ارتباط قرار گرفت که مسئولیت فعالیت های کومله در مهاباد و حومه به وی سپرده شده بود. علیزاده به همراه ایلخانی زاده و حسین مرادبیگی در مهاباد یک هستهٔ فعالیت به وجود آورد. علیزاده تا سال ۱۳۵۳ عضویت رسمی در کومله نداشت و از این سال، همزمان با دستگیری گستردهٔ کادرهای کومله که ضربهٔ بزرگی به سازمان وارد آورد به عضویت رسمی کومله درآمد. پس از این دستگیری ها، تشکیلات کومله به صورت دو مرکز در مکریان و سنندج به سازماندهی خود پرداخت. محمدحسین کریمی، حسین مرادبیگی، عمر ایلخانی زاده و ابراهیم علیزاده اعضای مرکز مکریان بودند و ساعد وطن دوست، صدیق کمانگر، جمیل زکریایی و حسین مرادبیگی اعضای مرکز سنندج بودند. پس از پایان تحصیلات دانشگاهی دوران سربازی را به مدت ۱۸ ماه در کارخانهٔ قند میاندوآب که به بخش لجستیک ارتش ایران متع
لق بود گذراند. سپس به مهاباد بازگشت و به مدت یک سال در آموزشکدهٔ فنی مهاباد به تدریس الکترونیک پرداخت. در همین دوران برای نخستین بار از سوی ساواک دستگیر و مدت ۹ ماه را در سلول انفرادی ساواک به سر برد. با این حال پس از آزادی از زندان نیز تحت تعقیب قرار گرفت و ناگزیر تا زمان انقلاب بهمن ۱۳۵۷ به زندگی مخفی روی آورد. فعالیت حزبی. ابراهیم علیزاده در یکمین کنگره کومله در سال ۱۹۷۹ در سنندج، به عنوان عضو کمیتهٔ مرکزی و عضو دفتر سیاسی حزب انتخاب شد. وی دو بار ازدواج کرده و هم اکنون با همسر دومش زندگی می کند و فرزندی ندارد. واکنش به حملات اسرائیل به غزه. ابراهیم علیزاده، در واکنش به جنگ اسرائیل و حماس در سال ۲۰۲۳، حملات اسرائیل به غزه را محکوم و غزه را به «بزرگ ترین زندان جهان» و مقاومت مردم فلسطین در برابر اسرائیل را به «شورش در یک زندان بزرگ» تشبیه کرد و از دولت اسرائیل، به عنوان «دولت نژادپرست» یاد کرد. او همچنین حمایت های جمهوری اسلامی از حماس را ریاکارانه خواند و گفت: «اینکه حماس این دوره از درگیری ها را آغاز کرد، اینکه جمهوری اسلامی ریاکارانه سنگ دفاع از حقوق مردم فلسطین را به سینه می زند و از حماس پشتیبانی می کن
د، هیچ کدام از اینها ذره ای از حقانیت مقاومت مردم فلسطین در مقابل دولت جنایتکار، مذهبی و نژادپرست اسرائیل را کم نمی کند.»
هامهونگ (به لاتین: Hamhung) یک شهر در کره شمالی است که در استان هامگیونگ جنوبی واقع شده است. ویژگی ها. هامهونگ ۳۳۰ کیلومترمربع مساحت و ۷۶۸٬۵۵۱ نفر جمعیت دارد. هامهونگ دومین شهر پرجمعیت کره شمالی به شمار می رود. شهرهای خواهرخوانده. شهر هامهونگ با شهر شانگهای چین دارای پیوند خواهرخواندگی است.
لَغزانه چَرخ وسیله ای است که در هنگام قفل شدگی یک چرخ واگن یا لوکوموتیو باعث حرکت لغزشی روان آن بر روی ریل حرکتی می شود.. از این وسیله برای بلند کردن ریل آسیب دیده استفاده می شود به صورتی که قطار بتواند دوباره بروی ریل لغزیده و برای تعمیر برده شود. از لغزانه های چرخ هم برای خطوط آهن مسافری و هم برای خطوط آهن باری استفاده می شود.
سکوت قسمت شصتم مجموعه آنتولوژی آمریکایی، منطقه نیمه روشن است.داستان این قسمت تا حدی بر پایهٔ یکی از داستان های آنتون چخوف به نام ""شرط" است. این قسمت به عنوان یکی از بهترین قسمت های کل مجموعه شناخته می شود. خلاصه داستان. کلنل آرچی تایلر پیرمردی مورد احترام است که پرحرفی های مداوم جیمی تنیسن، یکی از اعضای کلوپ مردانی که وی در آن وقت می گذراند آرامش وی را به هم زده. پرحرفی هایی که به نظر می آید هدف همهٔ آن ها متقاعد کردن دیگر اعضا برای سرمایه گذاری جهت منفعت خود او است. تایلر به تنیسن پیشنهاد ۵۰۰٬۰۰۰$ پول نقد می دهد در صورتی که او بتواند به مدت یک سال کامل ساکت بماند و یک کلمه هم حرف نزند. تنیسن که به این پول به شدت نیاز دارد شرط را قبول می کند. وی باید سال بعد را در آپارتمان شیشه ای کوچکی که در اتاق بازی کلوب ساخته شده بگذراند. در این اتاق میکروفون هایی به کار گذاشته شده اند که اطمینان حاصل شود که تنیسن هیچ حرفی نمی زند. وی باید تمام نیازهای ضروری اش را از طریق یادداشت به دیگران نشان دهد. قبل از شرط بندی تنیسن از تایلر می خواهد که یک چک به نام او یادداشت کند ولی این پیشنهاد به دلیل احترام و اعتمادی که همه اعضا
به تایلر دارند قبول نمی شود. ارادهٔ تنیسن و عزت تایلر دوسوی شرط هستند. روز اول تنیسن با کت وشال گردن از راه می رسد و وارد اتاقک می شود. هرچه بیش تر روزها و هفته ها می گذرند کلنل نگران و نگران تر می شود زیرا خود می داند که پانصدهزاردلار ندارد و علت شرط بندی اش این بود که فکر می کرد تنیسن خیلی زودتر از این ها جا بزند. زمان می گذرد و تنیسن کوچک ترین صدایی از خود در نمی آورد. بالاخره کلنل با تمام عزت نفسش شروع می کند به پیشنهادهای گوناگون به تنیسن برای خروج از اتاق. وی پیشنهاد ۱۰۰۰ دلار نقد به او را می دهد ولی تنیسن یادداشت می کند که سه ماه به پایان شرط مانده و او آن را کامل انجام خواهد داد. تایلر شروع می کند به دیدن تنیسن رفتن و از پشت دیوارهای اتاق به او به دروغ حرف های نادرست دربارهٔ همسرش می زند تا وی را وسوسه کند که از اتاق خارج شود؛ ولی این اتفاق نمی افتد. مدت شرط تمام می شود. تنیسن از جلوی همه اعضای کلوپ که با نگاه های تحسین کننده شان به وی نگاه می کنند رد می شود. حضار شگفت زده به افتخار تنیسن و اراده اش دست می زنند. تنیسن در سکوت لبخند می زند و دستش را برای گرفتن چک به سوی تایلر دراز می کند. کلنل اعتراف
می کند که پولی ندارد و ارادهٔ وی را به عزت خود برتری می دهد. تنیسن که باورش نمی شود کلنل دروغ گفته و پولی نمیدهدبسیار خشمگین و برآشفته می شود ولی در مقابل چشم های شگفت زده حضار هنوز هم یک کلمه حرف نمی زند. دفترچه یادداشتش را در می آورد، روی آن چیزی می نویسد و آن را به تایلر می دهد. کلنل به صدای بلند می خواند: "من می دانستم که نمی توانم به مدت یک سال کامل ساکت بمانم؛ به همین دلیل یک سال پیش، اعصاب صوتی ام را قطع کردم!"" تنیسن شال گردنش را که تمام این یک سال به تن داشته باز می کند و جای عمل جراحی روی گردنش معلوم می شود. پیوند به بیرون. سکوت در بانک اینترنتی اطلاعات فیلم ها صفحهٔ اپیزود در سایت TV.com
گورمان سازه ای از خاک و سنگ و چوب است که برای حفظ اجساد، پیش از تدفین گروهی آن ها یا پیش از گوشت زدایی از آن ها ساخته می شود. گورمان با گورلان شباهت هایی دارد اما این دو برآمده از دو سنت جداگانه فرهنگی تدفینی هستند. گورلان سازه ای است از چوب یا سنگ شبیه به خانه در زیر گورتل یا گورتپه که از آن به عنوان گور استفاده می شد..