Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بر مرگ چندین نفر دیگر بر اثر ویروسی ناشناخته منتشر می شود و مرکز کنترل و پیشگیری بیماری در آتلانتا متوجه موضوع می شود. با گذشت زمان مشخص می شود که بث نخستین قربانی آمریکایی و بیمار صفر این ویروس در آمریکا بوده که اکنون تبدیل به اپیدمی جهانی شده و نسل بشر را در خطر قرار داده است. اقبال پس از یک دهه. این فیلم که در سال ۲۰۱۱ شصت و یکمین فیلم پرفروش بود، در سال ۲۰۲۰ هم زمان با دنیاگیری کروناویروس و پیامدهای آن و شباهت این رخدادها با داستان و فضای فیلم، توجهات جهانی را بسوی خود جلب کرد. شرکت برادران وارنر گزارش کرد که سال ها بعد از اکران فیلم، تماشاگران نسخه اینترنتی آن تنها در طی ماه ژانویه ۲۰۲۰ چندین برابر شد. این فیلم که پیش تر دویست و هفتادمین عنوان محبوب در کاتالوگ محصولات این استودیو بود، با گذشت سه ماه از شیوع کووید ۱۹ محبوبیتش فقط از هشت فیلم هری پاتر کمتر شد. شباهت با شیوع ویروس کووید ۱۹. شباهت های فراوان فیلم شیوع با واقعیات روی داده در ماجرای شیوع کووید ۱۹ دلیل اصلی محبوبیت این فیلم پس از یک دهه بود. ازجمله می توان به این موارد اشاره کرد: در این فیلم یک تاجر زن اهل آمریکا در پی دست دادن با آشپزی در هنگ
کنگ به ویروس جدیدی بنام MEV-1 آلوده می شود. این ویروس از طریق لاشه یک خوک که توسط خفاشی گزیده شده به آشپز منتقل شده بود. این خانم پس از بازگشت به آمریکا به شدت بیمار شده و در فاصله کوتاهی می میرد. در ماجرای واقعی کووید ۱۹ نیز معلوم شد که شیوع ویروس کرونای کووید ۱۹ با انتقال آن از حیوان به انسان در ماه دسامبر ۲۰۱۹ در شهر ووهان چین آغاز شده است. حتی گفته می شود که ناقل اصلی آن نیز خفاش بوده، مشابه اتفاقی که در جریان همه گیری بیماری سارس در بین سال های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ افتاد. این ویروس احتمالاً با وساطت حیوان دیگری به انسان منتقل شده است. ویروس تخیلی فیلم شیوع، دقیقاً مانند ویروس کرونای کووید ۱۹، از طریق تماس مستقیم یا تماس با سطوح آلوده بین انسان ها منتقل می شود. هر دو ویروس تخیلی و واقعی باعث ایجاد مشکلات تنفسی می شوند. شیوع ویروس در این فیلم باعث می شود تا کارمندان نهادی که واقعاً وجود دارد بنام سرویس اطلاعات همه گیری آمریکا برای شناسایی و قرنطینه افراد مبتلا اعزام شوند. شهر شیکاگو در آمریکا به صورت کامل قرنطینه می شود، اتفاقی که شبیه قرنطینه کامل شهرهای مختلف در چین و بسیاری از کشورهای دیگر است. فرماندار ایالت ن
یویورک در آمریکا روز جمعه ۸ فروردین ۱۳۹۹ اعلام کرد از روز یکشنبه وضعیت قرنطینه عمومی در این ایالت اجرا خواهد شد. با این حال تفاوت هایی نیز به چشم می خورد به عنوان مثال ویروس تخیلی فیلم مشتقی از ویروسی واقعی به نام نیپاه است که به خانواده ویروس های کرونا تعلق ندارد. همچنین نرخ مرگ ومیر ویروس تخیلی فیلم با ۲۵ درصد بسیار متفاوت از میزان کشندگی ویروس کرونای واقعی با حدود ۳٫۴ درصد است. در فیلم، ویروس جدید پس از یک ماه ۲۶ میلیون نفر را در سراسر دنیا می کشد. اما تعداد افرادی که جان خود را به سبب ویروس کرونای کووید ۱۹ از دست داده اند پس از حدود ۳ ماه کمتر از ۲۵ هزار نفر بود. شاید بتوان گفت در دوران معاصر فقط شیوع آنفلوانزای اسپانیایی که در فاصله سال های ۱۹۱۸ و ۱۹۲۰ به مرگ بیش از ۵۰ میلیون نفر در سراسر جهان منجر شد با این فیلم برابری می کند. مقبولیت علمی و تئوری های توطئه. توجه اسکات برنس نویسنده فیلم نامه به مقبولیت علمی آن دلیل دیگری برای محبوبیت این فیلم است. استیون سودربرگ کارگردان فیلم نیز برای ساختن فیلمی «فوق العاده واقع بینانه» در مورد بهداشت عمومی و پاسخ علمی به یک بیماری همه گیر مصمم بود. اسکات برنس هنگام نو
شتن فیلمنامه از گروهی از ویروس شناسان و همه گیرشناسان، از جمله کارشناسان سازمان بهداشت جهانی، مشورت گرفته بود. به گفته او «شباهت ویروس فیلم ما به ویروس کرونا جزئی، اتفاقی و واقعاً بی اهمیت است. چیزی که اهمیت دارد و دقیق است واکنش اجتماعی و فراگیری وحشت و تأثیرهای ثانویه آن است.» در این فیلم شخصیتی به تصویر کشیده شده است که شایعاتی بی اساس دربارهٔ این ویروس منتشر می کند و درمان هایی جعلی برای آن ارائه می دهد. اتفاقی که در پس از شیوع ویروس کرونای کووید ۱۹ نیز بارها روی داد. به عنوان مثال شرکت آمازون اخیراً اعلام کرد که از فروش بیش از یک میلیون قلم کالا توسط اشخاص ثالث به دلیل ادعاهای نادرست فروشندگان مبنی بر درمان بیماری کووید-۱۹ جلوگیری کرده است. از طرف دیگر، افراد یا منابعی اخبار جعلی و شایعات گوناگونی دربارهٔ منشأ این ویروس مطرح کردند، از جمله شایعاتی مبنی بر تولید این ویروس به عنوان سلاح بیولوژیکی. حتی خود برنس نیز هدف یکی از این تئوری های توطئه قرار گرفت. او در مصاحبه با روزنامه نیویورک تایمز گفت که عده ای در شبکه های اجتماعی با او تماس گرفته بودند و او را به عضویت در سازمانی مخفی که هدفش کنترل مسائل دنیا
است متهم کرده بودند. به گفته او «به یاد دارم که یکی از نگرانی هایم در آن زمان این بود که شیوع اطلاعات نادرست می تواند به اندازه خود ویروس خطرناک باشد.» این فیلم به موضوعات مختلفی می پردازد، از جمله عواملی که باعث وحشت مردم و فروپاشی نظم اجتماعی می شود، فرایند علمی برای توصیف و ساخت پاتوژن جدید، تعادل انگیزه های شخصی در برابر مسئولیت های حرفه ای و اخلاقی در مواجهه با یک تهدید موجود، محدودیت ها و پیامدهای پاسخ های نظام بهداشت عمومی، و فراگیر بودن ارتباطات بین فردی که می توانند در گسترش بیماری نقش بسزایی داشته باشند. این فیلم نمونه هایی از روان شناسی اجتماعی و رفتار جمعی را ارائه می دهد که می تواند منجر به هیستری جمعی و از بین رفتن نظم اجتماعی شود. ناراحتی، خشم و ناتوانی در ارتباط با کمبود اطلاعات، همراه با رسانه های جدید مانند وبلاگها، به نظریه پردازان توطئه اجازه می دهد تا اطلاعات و ترس را گسترش دهند، که خود تبدیل به نوعی آلودگی خطرناک می شوند.
سوزان هیل CBE (؛ زادهٔ ) یک نویسنده، و پدیدآور اهل بریتانیا است. کارهای ارزشمند او تا کنون: من پادشاه دژ هستم ( برنده جایزه ادبی سامرست موم ۱۹۷۱) ، زن سیاه پوش و غبار روی آینه می باشند. وی در سال ۲۰۱۲ نشان شهروندی CBE ، سومین نشان با ارزش بریتانیا را به دلیل خدمات ادبی و نوشتاریش به دست آورد. سبک ادبی. سبک نگارش هیل به سبک ادبیات گوتیک است که به ویژه این سبک در کتاب او با عنوان زن سیاه پوش که در سال ۱۹۸۳ چاپ گردید نمود پیدا می کند. این کتاب یکی از داستان های سرشناس انگلیسی با موضوع داستان ارواح است.این کار سوزان هیل با آثار کلاسیک نویسندگانی همانند دافنه دوموریه و مونتگیو رودس جیمز مقایسه می شود. سوزان هیل در سال های اخیر به نوشتن ژانر جنایی روی آورده است. شخصیت خیالی او در این سری از داستان های کاراگاهی به نام سایمون سرایا است. این سری از داستان های جنایی هیل که از سال ۲۰۰۴ آغاز شده است تاکنون شامل ۹ جلد کتاب هستند. مشهورترین کتاب از این مجموعه داستان، جلد سوم آن "خطر تاریکی" است.
اس/۲۰۰۳ جی ۱۵ از قمرهای طبیعی مشتری است. این قمر به وسیله تیمی از منجمان دانشگاه هاوایی به سرپرستی اسکات اس.شپرد در سال ۲۰۰۳ میلادی کشف شد. قطر این قمر حدود دو کیلومتر است و با فاصله متوسط ۲۲٬۷۲۱ مگامتر در ۶۹۹٫۶۷۶ روز، با حرکت مخالف گرد یک بار به دور مشتری می چرخد. انحراف آن ۱۴۲ درجه نسبت به دائرةالبروج(۱۴۲ درجه نسبت به استوای مشتری) و خروج از مرکز مدار آن ۰٫۰۹۳۲ است. این قمر به گروه اننکه تعلق دارد که قمرهای نامنظمی دارد که با حرکت مخالف گرد و فاصله بین ۱۹٫۳ و ۲۲٫۷ گیگا متر و انحراف تقریباً ۱۵۰درجه بدور مشتری می چرخند.
اس/۲۰۰۳ جی ۱۶ از قمرهای طبیعی مشتری است. این قمر به وسیله تیمی از منجمان دانشگاه هاوایی به سرپرستی برت جیمز گلدمن در سال ۲۰۰۳ میلادی کشف شد. قطر این قمر حدود دو کیلومتر است و با فاصله متوسط ۲۰٬۷۴۴ مگامتر در ۶۱۰٫۳۶۲ روز، با حرکت مخالف گرد یک بار به دور مشتری می چرخد. انحراف آن ۱۵۱ درجه نسبت به دائرةالبروج(۱۴۹ درجه نسبت به استوای مشتری) و خروج از مرکز مدار آن ۰٫۳۱۸۵ است. این قمر به گروه اننکه تعلق دارد که قمرهای نامنظمی دارد که با حرکت مخالف گرد و فاصله بین ۱۹٫۳ و ۲۲٫۷ گیگا متر و انحراف تقریباً ۱۵۰درجه بدور مشتری می چرخند.
مجموعه بناهای زندیه شیراز (میدانگاه زندیه) بناهای زیبا و تاریخی دوره زندیه در شیراز می باشد که از لحاظ هنری و معماری دارای اهمیت زیادی است. مجموعه بناها. بناهای محموعه زندیه عبارتند از
گوگو امبتا-را (؛ زادهٔ ۱۹۸۳) هنرپیشه سینما و تئاتر اهل انگلستان است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
پل فردیناند گاشه (زاده ۳۰ ژوئیه ۱۸۲۸ – درگذشته ۹ ژانویه ۱۹۰۹) یک پزشک فرانسوی بود که بیشتر به خاطر معالجه نقاش مشهور ونسان ون گوگ در زمان اقامت در اور سور اواز در طی هفته های آخر زندگی اش شناخته شده است. گاشه حامی بزرگ هنرمندان جنبش امپرسیونیست بود. در حقیقت خود او یک نقاش آماتور بود که کارهایش را با نام «پل فون رایسل» که اشاره به نام محل تولدش بود امضاء می کرد. نام گاشه از کلمه هلندی "Ryssel" در واقع "Rijssel" می آید که نام هلندی لیل بود. گاشه و ونسان ون گوگ. برادر ونسان ون گوگ تئو، فکر می کرد به دلیل پیش زمینه و احساس گاشه نسبت به هنرمندان او در طی درمان دکتر ایده آلی برای ونسان خواهد شد. خیلی زود بعد از دیدن گاشه، بهر حال، ونسان در مورد مفید بودن او شک کرد. ونسان در نامه ای به برادرش او را چنین توصیف کرد: «فکر می کنم او از من بیشتر بیمار است.» گاشه با توجه به خودکشی ون گوگ که ده هفته بعد از مشاوره با او صورت گرفت بسیار مورد انتقاد قرار گرفته است. بهر حال ون گوگ یا تمایل نداشت یا قادر نبود نصیحت دکترش را پذیرفته و خوردن الکل و سیگار کشیدن را ترک کند. به گفتهٔ آرنولد: «هیچ یک از پزشکان آن زمان برای جلوگیری ا
ز پیشرفت بیماری ون گوگ نمی توانستند کار زیادی انجام دهند.» او خلاصه می کند معالجه پزشکی که پزشکان مختلف روی ون گوگ انجام دادند عبارت بود از:اظهار نظر کلی که انتظار می رود در مورد یک بیماری ناشناخته و یک بیمار سختگیر داشته باشند.» موضوع هنر. اگر بخواهیم از چند نفر اسم ببریم پیسارو، رنوار ،مونه ،سزان و نوربرت گنوت تنها چند نفر از افرادی بودند که گاشه با آنها دوست بود و درمانشان کرد. او قبل از مرگش در سال ۱۹۰۹ یکی از بزرگترین مجموعه های هنری سبک امپرسیونیست اروپا را جمع آوری کرده بود. گاشه، همسرش و خانه اش موضوع چندین نقاشی هنرمندان مشهور بودند از جمله:
تیم پیگات-اسمیت (؛ زادهٔ – درگذشته ۷ آوریل ۲۰۱۷) بازیگر اهل بریتانیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آلیس در سرزمین عجایب"، "ذره ای آرامش"، "جانی انگلیش"، "رد ۲"، "برخورد تایتان ها"، "گوژپشت نتردام"، "ساعت"، "" و "صعود ژوپیتر" اشاره کرد.
جایزه سامرست موآم (انگلیسی: Somerset Maugham Award) جایزه ادبی است که سالانه در ماه مه به وسیله انجمن نویسندگان بریتانیا به بهترین اثر نگاشته شده سال اهدا می شود. این جایزه تنها به نویسندگانی که سن آنان زیر ۳۵ سال باشد اهدا می شود. این جایزه در سال ۱۹۴۷ توسط نویسنده انگلیسی به نام ویلیام سامرست موآم بنیان نهاده شد. این جایزه در سال ۱۹۶۴ برای نخستین بار به دو نویسنده به نام دیود جیکوبسن و ژان لو کره اهدا شد و پس از این دوره چندین مرتبه دیگر نیز جایزه به صورت مشترک به دو یا چند نویسنده دیگر اهدا شد. ادری بارکر در سال ۱۹۴۷ ، نخستین کسی بود که این جایزه به او تعلق گرفت. در سال های ۱۹۷۵ و ۲۰۰۲ ، جایزه سامرست موآم به هیچ نویسنده ای تعلق نگرفت.
ابومنصور لَشکَروَرْز بن سهلان الدیلمی معروف به لشکرورز، از سرداران دیلمی بود که در لشکر آل بویه خدمت می کرد. پدر او سهلان و برادرش مسافر نام داشت. از لشکرورز نخستین بار زمانی یاد شده که در سپاه ابومحمد الحسن المُهَلَّبی، از وزیران بویه، در دفاع از بصره علیه یوسف بن وجیه، حکمران عمان، شرکت داشت. لشکر ورز از بیماری قولنج درگذشت. بامنصور و اسبهدوست پسران وی بودند.
لیزر تاکتیکی انرژی بالا که به نام سامانه لیزری ناتیلوس نیز شناخته می شود، گونه ای سلاح لیزری پیشرفته برای استفاده نظامی است که در سال ۱۹۹۶ توسط ایالات متحده آمریکا و اسرائیل، به طور مشترک در دستور پژوهش و تولید قرار گرفت. این سامانه در سال های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱ موفق به انهدام ۲۸ عدد راکت کاتیوشا و ۵ خمپاره شد. نخستین نمونهٔ ساخته شدهٔ ناتیلوس تقریباً به اندازهٔ شش اتوبوس شهری حجیم بود که این مجموعه شامل یک مرکز فرماندهی، یک رادار و یک تلسکوپ مخصوص برای دنبال کردن اهداف، لیزر شیمیایی، مخزن سوخت شیمیایی و یک آیینهٔ گردان برای تابش اشعهٔ لیزر بر روی اهداف پر سرعت بود. پیشینهٔ ساخت این سلاح به سال ۱۹۹۶ برمی گردد که ایالات متحدهٔ آمریکا و اسرائیل بر سر توسعه یک لیزر تاکتیکی با انرژی بالا با استفاده از فناوری لیزر شیمیایی دوتریم- فلوراید که اثباتگر یک فناوری تازه بود به توافق رسیدند. از میان چهار پیمانکاری که برای ساخت این سلاح رقابت می کردند سرانجام شرکت نورثروپ گرامن (با نام سابق TRW) برنده شد. در سال ۲۰۰۵ با وجود نوآوری هایی که ناتیلوس در زمینهٔ لیزرهای نظامی به وجود آورد و عبور کردن هزینه های پروژه از ۳۰۰ میلیون دلار
مقامات ایالات متحدهٔ آمریکا و اسرائیل تصمیم گرفتند که از توسعه دادن بیشتر طرح خودداری نمایند. اصلی ترین مشکلات اصلی پروژهٔ ناتیلوس را می توان در بسیار حجیم و بزرگ بودن، کارایی پایین در میدان جنگ و هزینه های بالای پروژه خلاصه کرد.
دستیار شخصی هوشمند یک عامل نرم افزاری است که خدمات و سرویس هایی را برای فرد ارائه می دهد. این خدمات و سرویس ها به مکان و ورودی های کاربر و میزان دسترسی به اطلاعات (جغرافیایی، ترافیکی و...) بستگی دارد. دستیار گوگل، مایکروسافت کورتانا و سیری (نرم افزار) مثال هایی از این نوع اند.
دنیس اوکیف (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. فیلم شناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به خیابان ۴۲، بانوی برچسب خورده، زیگفلد کبیر، صورت زخمی، مأموران خزانه داری، ستاره ای متولد شده است، خشم، کلاه سیلندری، سه دختر زرنگ اشاره کرد.
تام ریکتس (؛ – ) بازیگر، و فیلم نامه نویس اهل بریتانیا بود. فیلم شناسی. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "بیل سفیر کبیر"، بولداگ درومند، ایست لین، کلاه سیلندری، زنده باد ویا! و جمع اضداد محال است اشاره کرد.
هیوگو ریزنفلد (؛ – ) یک آهنگ ساز، و رهبر اهل اتریش بود. وی برنده جوایزی همچون جایزه اسکار شده است. گزیده فیلمشناسی. از آثار او می توان به زیر اشاره اشاره نمود:
دوایت بیکسبی تیلور (؛ – ) یک نمایش نامه نویس، فیلم نامه نویس، روزنامه نگار و رمان نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. تیلور در Motion Picture &amp; Television Country House and Hospital درگذشت
رجینالد اوئن (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. وی بین سال های ۱۹۱۱ تا ۱۹۷۲ میلادی فعالیت می کرد. او به خاطر نقش های متعددش در فیلم ها و برنامه های تلویزیونی بریتانیایی و آمریکایی شهرت داشت. فیلم شناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "فلوریان"، "کارهای ناشایست جولیا"، "تپه های وطن"، "چالشی برای لسی"، مری پاپینز، ولوت ملی، برداشت محصول تصادفی، زیگفلد کبیر، خانم مینی ور، آنا کارنینا، مادام کوری، تختخواب سحرآمیز، پیرامون اسارت بشری، دره تصمیم، "تندر در میانکوه"، زن سال، خانه روتشیلت، فتح، داستان دو شهر، نامه، ملکه کریستینا، آوای وحش اشاره کرد.
آسمان هیچ کس یک بازی ویدئویی در سبک بقا و اکشن-ماجراجویی است که توسط استودیو مستقل هلو گیمز در اوت ۲۰۱۶ برای پلی استیشن ۴ و مایکروسافت ویندوز ساخته و منتشر شده است. این بازی همچنین در ژوئیه ۲۰۱۸ برای ایکس باکس وان، نوامبر ۲۰۲۰ برای کنسول های پلی استیشن ۵ و ایکس باکس سری اکس/اس، و اکتبر ۲۰۲۲ برای نینتندو سوئیچ در دسترس قرار گرفت و در ژوئن ۲۰۲۲ در کنفرانس توسعه دهندگان اپل (WWDC 2022) برای آیپد ها و مک های مجهز به پردازنده M1 منتشر شد. "آسمان هیچ کس" دربارهٔ اکتشاف و بقا در کهکشانی با رویه بی پایان است. تمام منظومه شمسی، سیاره، اقیانوس و غارها پر از خطرات مختلفی هستند و بازیکنان همیشه در معرض آسیب قرار دارند.
«ایوان کوپالا» (به انگلیسی: Ivan Kupala) یکی از جشن های تابستانی اقوام اسلاو نژاد است که شباهت هایی به چهارشنبه سوری ایرانیان دارد. این جشن باستانی، ریشه در آیین های پاگانیستی (بت پرستی) دارد؛ دورانی که به خدایان متعدد و نیروهای طبیعی و جادو اعتقاد داشتند. آیین «ایوان کوپالا»، درباره تطهیر انسان، عشق و زایندگی و راندن نیروی های اهریمنی با استفاده از آب و آتش (دو نیروی متضاد طبیعت) است. اسلاوهای باستان این آیین را در بلندترین روز سال (انقلاب تابستانی) جشن می گرفتند. روزی که خورشید بیشتر از همه روزهای دیگر به زمین می تابد. با ورود مسیحیت ارتودوکس به روسیه (حدود هزار سال پیش) این جشن با روز «یحیی تعمید دهنده» (یوحنا) آمیخته شد و امروزه، با چند روز جا به جایی، در ۱۵ تیرماه (۶ ژوئیه) برگزار می شود. تاریخچه. اعتقاد بر این است که در این روز، طبیعت نیروی شفا دهنده پیدا می کند. درختان با خش خش برگ هایشان با هم حرف می زنند و حیوانات با هم صحبت می کنند. حتی علف ها نیروهای جادویی پیدا می کنند. مردم و به خصوص دخترها، صبح خیلی زود بیدار می شوند و پای برهنه در طبیعت قدم می زنند تا شبنم شفا دهنده به پایشان بخورد. در این روز
همه باید تنی به آب بزنند و شنا کنند. بعد به دنبال جمع آوری گیاهان درمانی می روند. دخترها، از ۱۲ گل و گیاه مختلف دسته گل درست کرده و روی سرشان می گذارند. هوا که روی به تاریکی می رود، خرمن آتش برپا می کنند و دور آتش، دست به دست هم داده و آواز می خوانند و می رقصند. زوج های دختر و پسر دست هم را می گیرند و از روی آتش می پرند. این یک جور «آزمون آتش» است. اگر بتوانند با هم، بدون این که دستشان از هم جدا شود بپرند، با هم ازدواج می کنند و زندگی شان دوام می آورد. هر چه بلندتر بپرند، خوشبخت تر می شوند. اگر دستشان از هم جدا بشود، در زندگی هم از هم جدا می شوند. بعد از پایان رقص و آواز، خرمن آتش را داخل آب می اندازند و به سمت آب می روند. دخترها هم، چند شمع داخل دسته گل روی سرشان گذاشته و به آب روان می سپارند. اگر دسته گل غرق شود، یعنی جدایی در مسیر عشقی. اگر روی آب بماند، یعنی مراسم عروسی در راه است. اگر به خشکی برگردد، یعنی در سال آینده تنها می مانند. سنت دیگر در این شب، گرفتن فال با موم مذاب شمع است. شمع را بر می گردانند و موم مذاب را داخل ظرفی از آب سرد می ریزند و از روی شکل موم سرد شده، درباره آینده شان حدس و گمان می زن
ند و خیالبافی می کنند. فال شمع فقط مختص به این شب نیست و در مناسبت های مختلف مرسوم است. این شب، هیچ کس نمی خوابد. بعد از آب تنی و آتش بازی و فال دسته گل و شمع و رقص و پایکوبی، دخترهای مجرد دل به جنگل می زنند. پسرها هم پشت سرشان. به دنبال «گل سرخس»! اعتقاد بر این است که سرخس (که اساساً گل نمی دهد) در این شب گل قرمز رنگی می دهد که هر کس آن گل را پیدا کند، به رمز و رموز تمام عالم دسترسی پیدا کرده و به خوشبختی ابدی می رسد. حتی زبان حیوانات را یاد می گیرد. اما نیروهای جادویی و اهریمنی محافظ این گل هستند و خوشبختی حاصل از یافتن آن، به کسی نرسیده! در واقع، یکی از دلایل آبتنی و رقص و پایکوبی برهنه و به دل جنگل زدن دختر و پسرها، جدای باور به تطهیر روح و بدن انسان، بهانه ای است برای این که دختر و پسرها از هم دلبری کنند و جرقه ازدواج زده شود. درباره ریشه کلمه «ایوان کوپالا» نظرات مختلفی مطرح است. بعضی ها می گویند که «کوپالا» همان «کیوپید» اسلاو هاست. «کیوپید» خدای عشق و شهوت در اساطیر رومی است. همان پسربچه کوچکی که نماد روز ولنتاین است. بعضی ها می گویند که «کوپالا» از کلمه «کوپات» روسی به معنی «آب تنی دادن» آمده است. «ا
یوان» هم همان «یحیی تعمید دهنده» (یوحنا) است. گروه دیگری می گویند این جشن ریشه در آیین زرتشتی دارد و ایوان، همان زرتشت است. کوپالا هم از کلمه یال و کوپال به معنای تنومند آمده. یعنی جشن «زرتشت تنومند»
روبی کیلر (؛ – ) یک هنرپیشه، خواننده، و رقصنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۲۳ تا ۱۹۸۹ میلادی فعالیت می کرد. فیلم شناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به خیابان ۴۲، جشن فوتلایت، راه لاس زدن اشاره کرد.
جرج برنت (؛ – ) بازیگر اهل ایرلند بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "ازدواج آخر هفته"، "قیمت خرید"، "خیابان ۴۲"، "جزبل"، "پیروزی سیاه"، "دروغ بزرگ"، "پُر مشغله" و "فصل باران آمد" اشاره کرد.
دروزی های اسرائیل، اقلیت دینی عرب تباری هستند که در اسرائیل زندگی می کنند. و عربی زبان مادری آنها میباشد. دروزی گرایی، دین قومی دروزی ها، از اسماعیلیه (شاخه ای از تشیع) ریشه گرفته است، اما دروزی ها خود را مسلمان نمی دانند. دروزی های اسرائیلی به زبان عربی به صورت بومی سخن می گویند؛ بر اساس نظرسنجی ای که مرکز پژوهشی پیو (Pew Research Center) در سال ۲۰۱۷ انجام داد، اکثریت دروزی های اسرائیل از نظر قومی نیز خود را عرب معرفی می کنند. اسرائیل پس از سوریه و لبنان، دارای سومین جمعیت بزرگ دروزی در جهان است. داده های نظرسنجی نشان می دهد که دروزی های اسرائیل، هویت خود را ابتدا به عنوان دروزی (از نظر دینی)، در درجه دوم به عنوان عرب (از نظر فرهنگی و قومی) و در درجه سوم به عنوان اسرائیلی (از نظر شهروندی) اولویت بندی می کنند. اقلیتی کوچک از آن ها خود را فلسطینی می دانند که این موضوع آن ها را از اکثریت دیگر شهروندان عرب اسرائیل که عمدتاً خود را فلسطینی می دانند، متمایز می سازد. تاریخ دُروزی ها در خاورمیانه. دروزی ها خودشان خود را «الموحّدون» به معنای «یکتاپرستان» می نامند یک جامعه مذهبی اسرارآمیز و یکتاپرست هستند که عمدتاً در
سوریه، لبنان، اسرائیل و اردن یافت می شوند. دین دروزی ترکیبی از عناصری از اسماعیلیه، گنوسیسم، نئوپلاتونیسم و دیگر فلسفه ها است. دروزی ها خود را «اهل التوحید» یا «الموحّدون» به معنای «یکتاپرستان» می نامند. امین طریف تا زمان مرگش در ۱۹۹۳، رهبر مذهبی برجسته این جامعه بود. در تاریخ، رابطه بین دُروزی ها و مسلمانان معمولاً با آزار و اذیت شدید همراه بوده است. دین دروزی اغلب به عنوان شاخه ای از اسماعیلیه طبقه بندی می شود. هرچند این دین در اصل از اسلام اسماعیلی سرچشمه گرفته است، بیشتر دروزی ها خود را مسلمان نمی دانند و پنج رکن اسلام را نمی پذیرند. دروزی ها به طور مکرر توسط رژیم های مسلمان مختلف مانند خلافت فاطمی شیعی، امپراتوری عثمانی سنی و ایالت مصر آزار و اذیت شده اند. آزار و اذیت دروزی ها شامل کشتارها، تخریب خانه های عبادت دروزی ها و مکان های مقدس و اجبار به تغییر دین به اسلام بوده است. این کشتارها در روایت دروزی ها به عنوان تلاش هایی برای از بین بردن کل جامعه تلقی می شود. رابطه بین دروزی ها و یهودیان جنجالی بوده است. مطالب ضد یهودی (ضد سامی) در ادبیات دروزی وجود دارد، مانند در رسالات حکمت؛ به عنوان مثال، در یک رسا
له که به یکی از بنیان گذاران دروزی ها، بهاالدین المقدنی، نسبت داده می شود، به یهودیان اتهام قتل پیامبران مقدس زده شده است. از سوی دیگر، بنیامین تودلا، یک مسافر یهودی از قرن ۱۲، اشاره کرده است که دروزی ها روابط تجاری خوبی با یهودیان نزدیک خود داشتند و طبق گفته او، این به دلیل علاقه دروزی ها به مردم یهودی بود. با این حال، یهودیان و دروزی ها از هم جدا زندگی می کردند، جز در چند شهر مختلط مانند دیرالکمار و پکیعین. اختلافات بین دروزی ها و یهودیان در طول کشمکش های قدرت دروزی ها در کوه لبنان رخ داد، که در آنجا، یهودیان در شهرهای جلیل مانند صفد و طبریه در سال ۱۶۶۰ توسط دروزی ها تخریب شدند. در طول شورش دروزی ها علیه حکومت ابراهیم پاشا از مصر، جامعه یهودی در صفد در اوایل ژوئیه ۱۸۳۸ توسط شورشیان دروزی مورد حمله قرار گرفت. خشونت علیه یهودیان شامل غارت خانه های آن ها و بی حرمتی به کنیسه هایشان بود. دروزی ها در اسرائیل در کوه کرمل، جنوب حیفا، و در جلیل زندگی می کنند. سکونت دروزی ها در کوه کرمل نسبتاً جدید است، هرچند زمان دقیق آن هنوز مشخص نیست. پژوهشگران به یک سنت اشاره می کنند که می گوید آن ها پس از سقوط خاندان معن که در ل
بنان مستقر بود، در عِصْفِیَة ساکن شدند. جمعیت دالیة الکرمل از پناهجویانی تشکیل شده که از حلب به این منطقه در اوایل قرن نوزدهم رسیدند. سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین نشان می دهد که ۷٬۰۲۸ دروزی در فلسطین تحت قیومیت بریتانیا زندگی می کردند (۱۱ نفر در منطقه جنوبی، ۸ نفر در اورشلیم-یافا، ۳ نفر در سامره و ۷٬۰۰۶ نفر در منطقه شمالی). سرشماری ۱۹۳۱ افزایش جمعیت دروزی ها را نشان می دهد، با ۹٬۱۴۸ دروزی (۴ نفر در منطقه جنوبی، ۲۸ نفر در منطقه اورشلیم و ۹٬۱۱۶ نفر در منطقه شمالی). روابط با یهودیان در دولت مستقل اسرائیل. در سال ۱۹۴۸، بسیاری از دُروزی ها به طور داوطلبانه به ارتش اسرائیل پیوستند و هیچ یک از روستاهای دروزی تخریب یا به طور دائمی رها نشد. از زمان تأسیس کشور اسرائیل، دروزی ها همبستگی خود را با اسرائیل نشان داده اند و خود را از رادیکالیسم عربی و اسلامی دور نگه داشته اند. شهروندان دروزی اسرائیل در نیروهای دفاعی اسرائیل خدمت می کنند. شراکت یهودیان و دروزی ها اغلب به عنوان «پیمان خون» یاد می شود، که به معنای اشتراک در بار نظامی مشترک برای حفظ امنیت کشور است. از سال ۱۹۵۷، دولت اسرائیل به طور رسمی دروزی ها را به عنوان یک جامعه مذهب
ی مستقل به رسمیت شناخت، و آن ها به عنوان یک گروه قومی متمایز در ثبت های آماری وزارت کشور اسرائیل تعریف می شوند. از سوی دیگر، اداره مرکزی آمار اسرائیل دروزی ها را در سرشماری ها در رده عرب ها قرار می دهد. دروزی های اسرائیلی خود را مسلمان نمی دانند و دین خود را مستقل و جدا از اسلام می پندارند. در مقایسه با مسلمانان و مسیحیان اسرائیلی، دروزی ها تاکید کمتری بر هویت عربی دارند و بیشتر خودرا به عنوان اسرائیلی معرفی می کنند و می شناسند. خدمت وظیفه نظامی و شراکت دُروزی های در امور سیاسی کشور اسرائیل. دروزی های اسرائیل در هر دو عرصه نظامی و سیاسی نقش برجسته ای دارند و از زمان تأسیس کشور اسرائیل در ۱۹۴۸ در ارتش و سیاست این کشور مشارکت کرده اند. پس از تأسیس اسرائیل، دولت خدمت اجباری برای مردان دروزی را الزامی کرد. از سال های ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۶، جامعه دروزی در اسرائیل یک جنبش مقاومت علیه این سیاست به نام "جنبش خدمت اجباری" راه اندازی کرد. امین طریف، رهبر روحانی جامعه دروزی در آن زمان، به شدت با خدمت اجباری نظامی مخالف بود. در سال ۱۹۵۳، او تهدید به تکفیر کرد برای هر دروزی که به طور داوطلبانه به ارتش اسرائیل بپیوندد و زنان دروزی
را برای مقاومت در برابر خدمت اجباری برای فرزندانشان بسیج کرد. شیخ طریف همچنین از تأسیس ازدواج های مربوط به سربازان خودداری کرد و خدمت اجباری را تهدیدی برای شهرت و ارزش های جامعه دروزی می دانست. بر خلاف این دیدگاه، جناح دیگری در داخل جامعه دروزی برای همکاری کامل با اسرائیلی ها از جمله حمایت از خدمت اجباری، از خود حمایت نشان داد. رهبران برجسته این دیدگاه شامل صلاح حسن حنیفه و لبیب حسین ابو روکان بودند. دولت اسرائیل توانست از اختلافات در داخل جامعه دروزی در مورد خدمت اجباری بهره برداری کند، به ویژه در سال ۱۹۵۴، زمانی که اخبار سرکوب سلطان الاترش و پسرش توسط رئیس جمهور سوریه، آدیب شیشاکلی، به جوامع دروزی در السویدا رسید. در سال ۲۰۰۹، پنج نماینده دروزی در کنست (پارلمان اسرائیل) انتخاب شدند تا در کنست ۱۸ خدمت کنند که تعداد زیادی نسبت به جمعیت آن ها به حساب می آید. ردا منصور، شاعر، تاریخ نگار و دیپلمات دروزی، توضیح داد: "ما تنها اقلیت غیر یهودی هستیم که به خدمت نظامی فراخوانده می شویم و درصد بالاتری از اعضای ما در واحدهای رزمی و به عنوان افسر نسبت به خود یهودیان داریم. بنابراین، ما به عنوان جامعه ای بسیار ملی گرا و م