Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ند در حالی که مزایای استفاده از آرگون را حفظ می کنند. به طور معمول، این مخلوط ها در درجه اول با هلیوم (غالباً حدود ۷۵٪ یا بالاتر) و تعادل آرگون ساخته می شوند. این مخلوط سرعت و کیفیت جوشکاری متناوب آلومینیوم و نفوذ جوش در یک اتصال را افزایش می دهند و همچنین برخورد با قوس را آسان می کنند. این نوع جوشکاری با عنوان جوشکاری هلیارک شناخته می شود. تشخیص نشت. یکی از کاربردهای صنعتی هلیوم، تشخیص نشت است زیرا هلیوم کمترین اندازه مولکولی را دارد و به همین ترتیب یک مولکول تک اتمی است و از طریق کوچک ترین نشتی به راحتی عبور می کند. از آنجا که هلیوم سه برابر سریعتر از هوا از طریق مواد جامد واپخش می شود، از آن به عنوان گاز ردیاب برای تشخیص نشت در تجهیزات با خلاء بالا (مانند مخازن کرایوژنیک) و ظروف با فشار بالا استفاده می شود. شی مورد آزمایش در محفظه ای قرار می گیرد و سپس از هوا تخلیه و با هلیوم پر می شود. هلیوم که از طریق نشتی فرار می کند، توسط یک دستگاه حساس (طیف سنج جرمی هلیوم) شناسایی می شود. دقت این ابزار بسیار زیاد است و به ۹-۱۰ میلی بار در لیتر برثانیه (mbar×L/s) یا ۱۰-۱۰ پاسکال. مترمکعب بر ثانیه (Pa×m۳/s) هم می رسد. ر
وش اندازه گیری معمولاً اتوماتیک است و "تست انتگرال هلیوم" نامیده می شود. یک روش ساده تر، پر کردن جسم آزمایش شده با هلیوم و جستجوی دستی نشت ها با یک وسیله دستی است. هلیومی که از ترک های یک وسیله می گذرد را نباید با نفوذ گاز از بدنهٔ ماده اشتباه گرفت. "ثابت نفوذ" هلیوم از درون بدنهٔ موادی مانند شیشه، سرامیک و مواد آزمایشگاهی، مشخص و ضریب گذر آن قابل محاسبه است با این حال، بیشتر گازهای بی اثر مانند هلیوم، نمی توانند از بدنهٔ اغلب فلزات عبور کنند. هلیوم برای تشخیص نشت در موشک ها، مخازن سوخت، مبادلات حرارتی، خطوط گاز، دستگاه های الکترونیکی مختلف، لوله های تلویزیون و سایر اجزای تولید شده فراهم می کند. هلیوم برای تشخیص نشت برای اولین بار در طی پروژه منهتن برای یافتن نشت در غنی سازی اورانیوم استفاده شد. مخلوط های تنفسی. هلیوم به دلیل حلالیت بسیار کم در آب و خون به عنوان گاز غواصی در عمق آب زیر ۳۰ متر استفاده می شود. به عنوان یک گاز استنشاقی، هلیوم فاقد اثرات خواب آلودگی است و برای جلوگیری تجمع نیتروژن در خون، به جای مخلوط های تنفسی ازت-اکسیژن از مخلوط گازهای حاوی هلیوم مانند تریمیکس، هلیوکس و هلی ایر، برای غواصی در آ
ب های عمیق استفاده می شود که به موجب آن خواب آلودگی غواص در اعماق بیشترِ آب، کنترل می شود. علاوه بر این هلیوم باعث خوردگی تجهیزات نمی شود و سمی نیست. هرچه با افزایش عمق، فشار آب افزایش می یابد، چگالی گاز تنفسی نیز افزایش می یابد. برای حل این مشکل و تنفس آسان ترِ مخلوطِ گاز تنفسی، حضور هلیوم با جرم مولکولی کم، به طور قابل ملاحظه ای مؤثر است. اضافه شدن هلیوم به مخلوط گاز تنفسی، موجب کاهش عدد رینولدز می شود که در نتیجه جریان آشفتگی کاهش و جریان آرام افزایش می یابد و تنفس آسان می گردد. غواصانی که در عمق های بیش تر از ۱۵۰ متر (۴۹۰ فوت) از سطح دریا، مخلوطی از هلیوم-اکسیژن را تنفس می کنند، دچار لرزش و کاهش عملکرد حرکتی می شوند که از نشانه های سندرم عصبی فشار بالا است. این اثر ممکن است تا حدی با استفاده از افزودن مقداری از گازهای خواب آور مانند هیدروژن یا نیتروژن به مخلوط هلیوم-اکسیژن، کاهش یابد. راکتورهای هسته ای. هلیوم به عنوان واسطه انتقال گرما در راکتورهای هسته ای نسل جدید استفاده می شود و دارای چندین مزیت به عنوان محیط انتقال گرما است. هلیوم به علت واکنش ناپذیری و هدایت گرمایی بالا، شفافیت نوترونی و همچنین به ای
ن علت که در رآکتورها موجب تشکیل ایزوتوپ های پرتوزا نمی شود، به عنوان یک محیط انتقال حرارت در برخی از رآکتورهای هسته ای سرد شده با گاز استفاده می شود به طوری که یکی از کارآمدترین گاز انتقال گرما است. علاوه بر این هلیوم باعث خوردگی نمی شود و از نظر رادیولوژی بی اثر است (بدون ایزوتوپ رادیواکتیو) و بر ضریب ضریب نوترون تأثیر نمی گذارد. نیروگاه های هسته ای با هلیوم به عنوان محیط انتقال گرما دارای بازده و دمای عملیاتی بالاتر هستند. لیزر و روشنایی. هلیوم در لیزرها و روشنایی استفاده می شود. هلیوم به گاز تشدیدگر در لیزرهای گازی مانند لیزر هلیوم-نئون و لیزر CO۲ و لیزرهای بخار فلز مانند لیزر بخار فلز هلیوم-کادمیوم اعمال می شود. لیزرهای مختلف با هلیوم برای کاربردهای مختلف مانند تحقیقات علمی، تداخل سنجی، هولوگرافی، طیف سنجی، اسکن بارکد، ترازبندی، جراحی لیزر چشم، نمایش های نوری، برنامه های چاپ و حروفچینی، جوشکاری و برش استفاده می شود. به علاوه از هلیوم به عنوان گاز فعال در لامپ های تخلیه گاز استفاده می شود. هلیوم رنگ هایی طیف سفید تا نارنجی منتشر می کند. لامپ های تخلیه گاز هلیوم توسط هنرمندان برای روشنایی با اهداف خاص استفا
ده می شود. لیزرهای هلیوم-نئون، لیزرهایی با توان کم و پرتویی قرمز رنگند که کاربردهای عملی متنوعی مانند بارکدخوان و اشاره گر لیزری دارند. البته امروزه این لیزرها، تقریباً در سراسر دنیا با لیزر ارزان تری با نام لیزر دیودی جایگزین شده اند. دیگر کاربردها. هلیوم به دلیل ویژگی واکنش ناپذیری و هدایت گرمایی بالا به عنوان گاز محافظ برای رشد کریستال های سیلیسیم و ژرمانیوم، در تولید تیتانیوم و زیرکونیوم مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین به دلیل داشتن ویژگی های نزدیک به طبیعت گاز ایده آل، سرعت بالای صدا در آن و نسبت ظرفیت گرمایی بالا، در تونل باد فراصوتی و "آزمون افزایش ناگهانی آنتالپی" کاربرد دارد. سن سنگ ها و ترکیب معدنی حاوی اورانیوم و توریوم را می توان با اندازه گیری سطح هلیوم با فرایندی موسوم به تاریخ گذاری هلیوم تخمین زد. هلیوم یک گاز حامل متداول برای کروماتوگرافی گازی است. کروماتوگرافی اصطلاحی است که برای تکنیک های آزمایشگاهی در جداسازی مواد به طور گسترده ای برای تجزیه و تحلیل کمی و کیفی در فرایندها به کار می رود. هلیوم در ساخت صفحه های LCD و در حین پردازش تراشه های نیمه رسانا به عنوان گاز محافظ، و در هنگام تولید ک
ابل فیبر نوری به عنوان خنک کننده کاربرد دارد. استفاده از هلیوم به دلیل ضریب شکست بسیار پایین، اثرات تحریف کننده تغییرات دما در فضای بین لنزها را در بعضی از تلسکوپ ها کاهش می دهد. این روش به ویژه در تلسکوپ های خورشیدی که در آن لوله تلسکوپ خلاء خیلی سنگین است استفاده می شود. از آن به عنوان گاز حامل پودر برای پاشش حرارتی و پاشش سرما استفاده می شود. پاشش حرارتی و پاشش سرما که به آن سمپاشی فلزی نیز گفته می شود، فرآیندهای پوشش سطحی است که می توان طیف وسیعی از فلزات و سرامیک ها را با سرعت زیاد بر روی سطح ماده دیگر پاشید تا پوشش های فلزی ایجاد شود. هلیوم در آوریل ۲۰۲۰ برای استفاده های پزشکی در ایالات متحده برای انسان و حیوانات مورد تأیید قرار گرفت. استنشاق گاز هلیوکس (ترکیبی از گازهای اکسیژن و هلیوم) موجب کاهش مقاومت در مقابل عبور جریان هوا در زمان تنفس می شود. اثرات مفید این موضوع در بیماران مبتلا به آسم، مشکلات حاد تنفسی و برونشیت ملاحظه شده است. همچنین از آن در رآکتور فلورید مایع توریم، پمپ حرارتی ترموآکوستیک، ساخت برخی از هارد دیسک ها استفاده می شود. ایمنی و احتیاط. تنفس. هلیوم طبیعی در شرایط استاندارد، آسیب رسان
نیست. مقادیر بسیار اندکی از این ماده در خون انسان پیدا می شود. تنفس هلیوم به جای اکسیژن، می تواند منجر به خفگی شود. سرعت صوت در هلیوم نزدیک به سه برابر سرعت آن در هوا است. از طرفی بسامد پایه طبیعی مجرای پر شده با گاز، با سرعت صوت در آن گاز متناسب است؛ بنابراین، هنگامی که فرد گاز هلیوم را تنفس می کند، به علت سرعت بیشتر حرکت صدا در گاز هلیوم در مقایسه با هوای معمولی، بسامد تولیدی توسط مجرای صوتی فرد تشدید می شود که این خود موجب تقویت فرکانس صدای فرد می شود. در صورت استنشاق گازهای سنگین تر از هوا مانند هگزا فلوراید گوگرد یا زنون، عکس حالت فوق رخ می دهد؛ به طوری که از فرکانس صدای فرد به خاطر کاهش سرعت صوت در این گازها، کاسته می شود. اگرچه این عنصر از نظر شیمیایی بی اثر است، اما آلودگی هلیوم باعث اختلال در عملکرد سامانه میکرو الکترومکانیکی می شود. تنفس بیش از حد هلیوم می تواند خطرناک باشد؛ زیرا هلیوم یک "آسفیکسی" ساده است و اکسیژن مورد نیاز برای تنفس طبیعی را جابجا می کند. در پی غیرعادی شدن تنفس، رسیدن اکسیژن به بدن با دشواریِ بسیار جدی روبه رو می شود. گزارش هایی از مرگ میر بر اثر تنفس هلیوم وجود دارد مثلاً در سا
ل ۲۰۰۳ در ونکوور یک جوان و در سال ۲۰۰۶ در فلوریدای جنوبی دو بزرگسال به همین دلیل مردند. در سال ۱۹۹۸ در ویکتوریا، استرالیا دختری به دلیل تنفس کل محتوای یک بادکنک مهمانی حاوی هلیوم بی هوش شد و به طور موقت دچار کبودی شد. تنفس هلیوم به طور مستقیم از سیلندرهای تحت فشار یا حتی شیرهای پر کننده بادکنک بسیار خطرناک است، زیرا سرعت و فشار زیاد جریان می تواند منجر به باروتروما و پارگی کشنده بافت ریه شود. مرگ ناشی از هلیوم نادر است. اولین پرونده ثبت شده در رسانه ها مربوط به یک دختر ۱۵ ساله و اهل تگزاس بود که در سال ۱۹۹۸ در اثر تنفس هلیوم در مهمانی یکی از دوستانش درگذشت. نوع دقیق مرگ هلیوم مشخص نیست. در ایالات متحده بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ مرگ دو نفر گزارش شده است، از جمله مردی که در سال ۲۰۰۲ در کارولینای شمالی در اثر باروتروما درگذشت. در سال ۲۰۰۳ در ونکوور، جوانی دچار آسپیراسیون ریوی شد و یک مرد ۲۷ ساله نیز در استرالیا بعد از تنفس از یک کپسول هلیوم در سال ۲۰۰۰ دچار آمبولی شد. سال ۲۰۱۳ در میشیگان نیز دختری بر اثر هیپوکسی درگذشت. در ۲۸ ژانویه، یکی از اعضای یک گروه موزیک ژاپنی، هنگام ضبط برنامه تلویزیونی پس از تنفس هلیوم در
حین ضبط دچار آمبولی هوا شد و به کما رفت. این حادثه تا یک هفته بعد؛ یعنی ۴ فوریه ۲۰۱۵ علنی نشد. سوختگی و انفجار. موارد ایمنی هلیوم کرایوژنیک مشابه موارد با نیتروژن مایع است. دمای بسیار پایین آن می تواند منجر به سوختگی سرما شود و در صورت عدم نصب وسایل فشارسنج، نسبت انبساط مایع به گاز می تواند باعث انفجار شود. ظروف گاز هلیوم در دمای ۵ تا ۱۰ کلوین به دلیل انبساط حرارتی سریع و قابل توجه که هنگام گرم شدن گاز هلیوم در کمتر از ۱۰ کلوین به دمای اتاق می رسد باید به گونه ای به کار گرفته شوند که گویی حاوی هلیوم مایع هستند. اوت ۲۰۲۰ یک مخزن هلیوم که درون کیسه زباله خانگی گذاشته شده بود هنگام ورود به دستگاه جمع کننده زباله در اثر برخورد منفجر و بقایای مخزن تا ۱۰۰ فوت دورتر از کمپکتور پراکنده شده بود. دیگر. در فشارهای بالا (بیش از حدود ۲۰ اتمسفر یا دو مگاپاسکال)، مخلوطی از هلیوم و اکسیژن (هلیوکس) می تواند منجر به سندرم عصبی با فشار بالا، نوعی اثر بی حس کننده معکوس شود. اضافه کردن مقدار کمی ازت به مخلوط می تواند مشکل را کاهش دهد. در ژوئیه ۲۰۱۲، در دانشگاه نبراسکا، یک ابزار تشدید مغناطیسی هسته ای ۶۰۰ مگاهرتزی را که برای مطال
عه ساختارهای مولکولی استفاده می شد به دلیل نشت هلیوم از دست داد. با کاهش مقدار هلیوم و تأمین نشدن مقدار از دست رفته، باقی مانده آن ناگهان جوشید و یک آهنربای پیچیده ۵۰۰٬۰۰۰ دلاری به انبوهی از آشغال تبدیل شد. برای دانشمندان شیمی تجزیه که به هلیوم به عنوان گاز حامل کروماتوگرافی گازی و طیف سنجی جرمی وابسته هستند، استفاده از هیدروژن و اتخاذ استراتژی های حفاظت از هلیوم در حال تبدیل شدن به رویکردهای عملی هستند. پیوند به بیرون. عمومی جزئیات بیشتر گوناگون کمبود هلیوم
"کار جداسازی" یا "سو" (SWU) واحدی است که برای بیان میزان کاری که برای جداسازی دو ایزوتوپ از یک عنصر انجام می شود به طوری که نسبت یکی از ایزوتوپ ها در پایان فرایند بیشتر شود. بعد سو، جرم است و میزان جداسازی که در یک فرایند غنی سازی را گویند؛ که تابعی از غلظت مادهٔ غنی نشده، غنی شده و تفاله است؛ و با واحدهایی متناسب با ورودی کل (انرژی/ زمان عملکرد ماشین) و جرم بیان می شود. کار جداسازی همان انرژی نیست؛ و برای یک مقدار مشابه واحد کار بسته به کارایی روش جداسازی انرژی متفاوتی نیاز دارد. واحدهای کار جداسازی:SWU و kg SWو یاkg UTA (از واژهٔ آلمانی Urantrennarbeit – تحت اللفظی کار جداسازی اورانیوم) 1SWU = 1 kg SW = 1 kg UTA 1kSWU = 1 tSW = 1 t UTA 1MSWU = 1 ktSW = 1 kt UTA محاسبهٔ سو. محاسبهٔ دقیق سو با معادلات دیفرانسیل انجام می شود اما به صورت معمولی رابطهٔ زیر قابل استفاده است: که: یا به عبارتی کار formula_1 لازمبرای جداسازی جرم formula_2 با عیار formula_3 به جرم formula_4 با عیار formula_5، و باقی مانده به جرم formula_6 با عیار formula_7 با رابطهٔ زیر بیان می شود: که formula_9 تابع ارزش است و به صورت زیر تعریف می ش
ود: نسبت تغذیه به محصول: نسبت تفاله به محصول: مثال. به عنوان مثال: با داشتن اورانیوم طبیعی، 62 SWU نیاز است تا از اورانیوم با غنای کم235U 4.5% بدست آوریم. با باقیماندهٔ ۰٫۳٪. تعداد سوها بسته به میزان مصرف انرژی تجهیزات دارد. تجهیزات مدرن انتشار گازی در حدود 2,400 to ۲٬۵۰۰ کیلو وات ساعت (kW·h), یا ۸٫۶–۹ گیگاژول (GJ) برق در هر SWU مصرف می کنند در حالی که کارخانهٔ سانتریفیوژهای گازی تنها به 50 to 60 kW·h (180–220 MJ) برق در هر SWU نیاز دارند. "مثال:" یک نیروگاه بزرگ 1300 MW در حدود ۲۵ تن در سال (۲۵ t/a)اورانیوم با غنای کم 235U 3.75% نیاز دارد؛ که از حدود ۲۱۰ تن اورانیوم طبیعی با 120 kSWU بدست می آید. یک کارخانهٔ غنی سازی با ظرفیت 1000 kSWU/a می تواند نیاز ۸ نیروگاه را تأمین کند. "مثال:" برای تأمین سوخت نیروگاه اتمی بوشهر، رآکتور تحقیقاتی تهران و رآکتور اراک حدوداً ۱۹۰ هزار سو نیاز دارند. اگر توان هر ماشین سانتریفیوژ ۳ سو باشد، حدود ۶۰ هزار ماشین سانتریفیوژ نیاز است و اگر توان هر ماشین سانتریفیوژ ۱۰ سو باشد به ۱۹ هزار دستگاه سانتریفیوژ نیاز است. ظرفیت سانتریفیوژهای نسل اول ایران کمتر از ۲ سو است.
بارویر گالستیان در سال ۱۹۲۳ میلادی (۱۳۰۲ خورشیدی) در قزوین به دنیا آمد. در کودکی همراه خانواده اش به مسجدسلیمان رفت. پس از پایان تحصیلات دورهٔ متوسطه در ۱۹۴۲ (۱۳۲۱) به تهران آمد و در خیابان لاله زار مقابل سینما متروپل (رودکی کنونی) یک کیوسک فروش نشریات خارجی برپا کرد. از ۱۹۵۳ (۱۳۳۲) آغاز به انتشار نشریهٔ «ستاره سینما» کرد. نخستین شمارهٔ «ستاره سینما» در ۱۹۵۳ (۲۸ آبان ۱۳۳۲) در ۲۴ صفحه منشتر شد. از این نشریه تا سال ۱۹۷۸ (۱۳۵۷)، هزار و شصت و هفت شماره (تا دوم دی ۱۳۵۷) منتشر شد و با دوام ترین نشریه سینمایی تاریخ مطبوعات ایران لقب گرفت. گالستیان که از ابتدای دههٔ چهل با بابکن آویدیسیان و آرتوش سرکیسیان در کار توزیع فیلم همکاری داشت، پس از انقلاب و پس از اینکه «ستاره سینما» تعطیل شد، مدتی به کمک صابر رهبر مدیریت سینما کریستال را برعهده داشت. همسر اسپانیایی الاصلش به همراه دو دخترش پیش از انقلاب از ایران خارج شده بودند و وی نیز در ۱۹۹۰ (۱۳۶۹) از ایران مهاجرت کرد.
جینووین (زاده ۱۵ اکتبر ۱۹۷۰)خواننده ، ترانه سرا ، رقصنده ، بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم جوانا من اشاره کرد.
لیل کیم (زاده ۱۱ ژوئیه ۱۹۷۴) رپر، خواننده، ترانه سرا، مدل و بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم "جوانا من" و "او همه چیز تمام است" اشاره کرد.
مانوئل مارتیروسی ماروتیان (زاده ۱ ژانویهٔ ۱۹۰۱ ارمنستان غربی – درگذشته ۱۹ اکتبر ۱۹۸۶ ایالات متحده) هنرپیشه، نمایش نامه نویس، شاعر و خاطره نویس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. در روز یکم ژانویهٔ ۱۹۰۱ (۱۲۷۹/۱۰/۱۱ خ) در در شهر وان در ارمنستان غربی به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش و متوسطه را در ایروان به پایان رسانید در سال ۱۹۲۳ (۱۳۰۲ خ) پس از سفر به اروپا دورهٔ «استودیو دراماتیک وین» را به پایان رسانید علاقهٔ بسیار او به تئاتر و ادبیات در دوران مدرسه شکل گرفت. از ۱۷ سالگی شروع به سرودن شعر کرد؛ و در سال ۱۹۱۸ (۱۲۹۷ خ) برای نخستین بار به روی صحنه رفت. در سال های ۱۹۱۸–۱۹۱۹ نخستین «استودیو دراماتیک ارامنه» تأسیس شد. مارویتان نیز در این مدرسهٔ بازیگری حضور یافت، و در مجموع دو سال جایزهٔ نخست را برد. فعالیت هنری ماروتیان در ایران محدود به چهار دورهٔ متفاوت می باشد: وی برای نخستین بار در سال ۱۹۲۱ (۱۳۰۰ خ) به ایران آمد و حدود یک سال در اجراهای ناشجیان شرکت کرد. در سال ۱۹۲۲ یک گروه تئاتر سیار از هنرجویان تئاتر ارمنی تشکیل داد. هدف ماروتیان از تشکیل این گروه رسیدن به اروپا به وسیلهٔ اجراهای مختلف جهت ادامهٔ تحصیل
بود. سفرهای این گروه حدود یک سال طول کشید: با اجراهای مختلفی در شهرهای تهران، قزوین، زنجان، همدان، کرمانشاه، اراک، جلفا، آبادان، اهواز، و مسجدسلیمان، سپس عراق، سوریه، لبنان، و یونان؛ و با پذیرفته شدن در «دانشگاه پراگ» به چکسلواکی رفت. ماروتیان در دانشگاه پراگ در رشتهٔ اقتصاد روستایی ثبت نام کرد، که طبعاً او را راضی نمی کرد. در سال ۱۹۲۳، یکی از بازرگانان ارمنی مقیم اتریش ماروتیان را به وین برد. او در آن جا در «دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وین» پذیرفته شد. از جمله استادانش «مکس راینهاردت»، «واید» و «هومان» بودند. او این دورهٔ بازیگری را با موفقیت طی کرد. پس از آن به مجارستان رفت. نیروهای تئاتری رومانی او را متقاعد کردند که در آن جا بماند و گروه تئاتر ارامنه را رهبری کند. حدود یک سال و نیم در رومانی ماندگار شد و در تمام شهرهای ارمنی نشین نمایش هایی را با موفقیت اجرا کرد. سپس به پاریس رفت و در آن جا «گروه تئاتر ارامنهٔ اروپا» را تشکیل داد؛ که این گروه پس از چندی از هم گسست. پس از آن به مارسی رفت و در آن جا «استودیو دراماتیک ارامنهٔ مارسی» را بنا نهاد. در مارسی نیروهای جوان را تربیت کرد تا برنامه های تئاتر را ب
ه صورت جدی و دقیق اجرا کنند. ماروتیان در همهٔ هفت سالی که در مارسی بوده، به شهرها و روستاهای مختلف می رفته و با همکاری «گروه تئاتر مارسی»، و حتی علاقه مندان ساکن همان محل ها، نمایشنامه هایی برای ارامنهٔ در غربت اجرا می کرده است. در سفر به شهرهای مختلف از جمله پاریس، مارسی، لیون، و والانس حدود دویست اجرا داشته و در همه جا هسته های تئاتری ایجاد کرده است. ماروتیان در سال ۱۹۲۸ با خانم «لرتا آوانسیان» ازدواج کرد و در ۱۹۳۲ به علت بیماری همسرش و به علت سکونت خانوادهٔ خانم لرتا در ایران، به ایران مراجعت کرد. خانم لرتا همان سال در تهران درگذشت. دورهٔ دوم فعالیت وی در تهران در فاصله سال های ۳۷–۱۹۳۴ (۱۶–۱۳۱۳ خ) می باشد ماروتیان در ایران برنامهٔ اجراهای آینده اش را پی ریزی کرد و استودیوی تئاتر با نام «استودیو دراماتیک تهران» را تشکیل داد. این استودیو تا سال ۱۹۳۷ (حدود دو سال) دوام داشت. در سال ۱۹۳۷ با خانم «رزا بتلسیان» ازدواج کرد. یک سال پیش از آن، ۱۳۱۵ خورشیدی، به دستور رضا شاه، «مدارس ارمنی» تعطیل و پس از آن اجرای نمایشنامه به زبان ارمنی نیز ممنوع شده بود. ماروتیان به اتفاق همسرش به عراق، لبنان، یونان، رومانی، و بلغار
ستان رفت و نمایشنامه هایی را با توفیق بسیار اجرا کرد. در این سفرها دیپلم های افتخار و تشویق هایی را به زبان های مختلف دریافت داشت. دوره سوم فعالیت های ماروتیان در ایران بین سال های ۴۵–۱۹۴۲ (۲۴–۱۳۲۱ خ) می باشد، زمانیکه سومین سال جنگ جهانی دوم شروع شده بود، ماروتیان به ایران بازگشت. در ابتدا شرایط دشواری برای این زوج بازیگر به وجود آمد؛ ولی دو سال بعد اجرای نمایشنامه به زبان ارمنی آزاد اعلام شد. ماروتیان گروه خود را احیا کرد و نمایش های متعددی را به روی صحنه برد و خود نیز در نقش های بیادماندنی ظاهر شد. در سال ۱۹۴۵ به کشورهای عراق، سوریه، لبنان، قبرس، و فرانسه رفت و در سال ۱۹۴۹ با رسیدن به آرژانتین در «بوئنوس آیرس» مستقر و «استودیو دراماتیک ارامنهٔ آرژانتین» را به وجود آورد؛ که در آن جا نیز موفق بود، و اجراهایی را در «مونته ویدئو» داشت. سپس به «سن پائولو» در برزیل رفت و با گروه خود نمایشنامه هایی را اجرا کرد. در مدت ده سال، تا ۱۹۶۰، تئاتر آمریکای لاتین را رونق داد و باعث ترقی آن شد. آخرین دوره اقامت ماروتیان در ایران بین سال های ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۹ (۱۳۳۹ تا ۱۳۵۸ خ) می باشد. وی در سال ۱۹۶۰ با مراجعت به ایران در تهران ما
ندگار شد، و از او دعوت شد تا «کلوپ ارامنه» را اداره کند. او به عنوان رئیس «کانون نویسندگان ارمنی ایران» نیز انتخاب شد؛ در اطراف کلوپ، گروه های فرهنگی گرد آورد؛ گاهی نمایشنامه اجرا کرد و گاه نیز در فیلم های فارسی ظاهر شد. وی در مجموع در بیست ویک فیلم (دو فیلم در اتریش و نوزده فیلم در ایران) بازی کرد. در طول حدود پنجاه سال کار و فعالیت ۸۴ نمایشنامه را بیش از ۱۵۰۰ بار در ۱۲۵ شهر از ۲۷ کشور اجرا کرد و در این میان ۱۵۰ بازیگر را آموزش داد و تربیت کرد. در ۸ مه ۱۹۶۹ در تهران، پنجاهمین سال فعالیت های تئاتری مانوئل ماروتیان با شکوه بسیار جشن گرفته شد. ماروتیان در سال های آخر عمر خویش در ایالات متحده آمریکا اقامت گزید و در سال ۱۹۸۶ (۱۳۶۵ خ) در لس آنجلس، کالیفرنیا درگذشت. از جمله نمایشنامه های او عبارت اند از: «"کومیتاس تاریکی"»، «"آسمان بانگ می زند"»، «"سلطان سرخ»، «"روح یا جسم؟"»، «"کشتی نوح روی آب های آتلانتیک"»، و… خاطراتش نیز در کتاب دو جلدی «آن گاه که پرده پایین می آید» ثبت شده است.
با آنکه پیش بینی وقایع آینده، هیچگاه به طور کامل و بسیار دقیق مقدور نیست، با این حال، پیشرفت های علمیِ اخیر در رشته های گوناگون، این توانایی را به ما داده است تا شِمایی کلی از وقایعی که در «آیندهٔ بسیار دور» رخ خواهند داد، داشته باشیم. این رشته های علمی شامل این موارد است: فهرستی که در ذیل مشاهده خواهید کرد، یک محدوده زمانی از هزاره چهارم میلادی (که از سال ۳۰۰۱ میلادی عصر حاضر آغاز می شود) تا یک «آیندهٔ بسیار بسیار دور» را پیش بینی می کند. برخی وقایع و احتمالات جانبی هم در این فهرست آورده شده است تا پاسخی برای بعضی سؤالات رایج باشد. سوالاتی نظیرِ اینکه: آیا نسل بشر منقرض خواهد شد؟ آیا ذرات پروتون دچار واپاشی خواهند شد؟ آیا آن هنگام که خورشید به یک غول سرخ مبدل می شود، کرهٔ زمین همچنان وجود خواهد داشت؟ آیندهٔ زمین، منظومهٔ شمسی و گیتی. تمامی پیش بینی ها در مورد آیندهٔ کرهٔ زمین، منظومهٔ شمسی و گیتی باید منطبق بر قانون دوم ترمودینامیک باشد که می گوید آنتروپی، یا از دست رفتنِ مقدار معینی انرژی که برای انجام کاری، در دسترس است؛ باید با گذرِ زمان، افزایش یابد. ستارگان سرانجام، تمامیِ ذخیرهٔ سوخت هیدروژنی خود را مص
رف کرده و خاموش خواهند شد. رویارویی و گذرِ اجرام فضایی از کنار یکدیگر، سبب خواهد شد، سیاره ها و ستارگان از مدارشان گسیخته و از جایِ اصلی خود منحرف شوند. اندازهٔ خورشید احتمالاً به طور مداوم افزایش یافته و بسیاری از سیارات درونی (عطارد، زهره و احتمالاً کرهٔ زمین) را به شدت متأثر نموده و آنها را خواهد بلعید، اما نه سیارات غول پیکر همچون مشتری و زحل را. پس از آن، اندازهٔ خورشید تدریجاً کاهش خواهد یافت تا به اندازه یک کوتوله سفید برسد و سیارات بیرونی و قمرهایشان به گردش خود در مدار این جسم باقی ماندهٔ کوچک خورشیدی ادامه می دهند. این وضعیت آینده ممکن است شبیه به ستاره کوتوله سفید ام اوای-۲۰۱۰-بی ال جی-۴۷۷ال و سیاره فراخورشیدی باشد که به دور آن می چرخد و اندازه اش به اندازهٔ مشتری است. در نهایت مدتها پس از مرگ منظومه شمسی، خودِ ماده هم، دچار واپاشی هسته ای خواهد شد و حتی پایدارترینِ عناصر، به ذرات زیراتمی مبدل خواهند شد. دانش کنونی می گوید گیتی مسطح است و بنابراین در یک بازهٔ زمانی محدود، بر روی خودش فرونخواهد ریخت اما با در نظرگرفتن این حقیقت که «زمان»، نامحدود و بی نهایت است، احتمالِ رخدادِ وقایعِ ناممکنی نظیر پد
یدهٔ «مغز بولتسمان» هم دور از ذهن نیست. فضاپیماها و اکتشافات فضایی. تا به امروز، ۵ سفینهٔ فضایی (وویجر ۱، وویجر ۲، پایونیر ۱۰، پایونیر ۱۱ و نیو هورایزنز) در مسیری قرار دارند که آن ها را از منظومهٔ شمسی خارج و به محیط میان ستاره ای هدایت می کند. با فرضِ عدمِ یک برخوردِ نامحتمل با سایر اجرام آسمانی، سفر آن ها تا بی نهایت ادامه خواهد داشت. پدیده های نجومی. وقایع بسیار نادر نجومی که از هزارهٔ ۱۱ بعد از میلاد (سال ۱۰۰۰۱) شروع خواهند شد. یادداشت ها. &lt;/math&gt; یعنی عدد ۱ که ۱۰۵۰ (۱۰۰ کوئین دسیلیون) صفر به دنبال آن قرار دارد.
ابو اسحاق، ابراهیم بن هاشم قمی از علما و محدثان شیعه در اواخر قرن دوم هجری و هم عصر با موسی بن جعفر، امام هفتم شیعیان است. وی در شهر کوفه متولد شد. فرزند او علی ابن ابراهیم قمی نیز از محدثان و عالمان شناخته شده شیعه است. ابراهیم بن هاشم، نقش مهمی در ارتباط و اتصال حوزه های علمیه قم و کوفه داشته است. ابراهیم بن هاشم قمی، از راویانی است که در روایتش از ائمه شیعه تشتت آرای بسیاری وجود دارد. بیشتر رجال شناسان شیعه، ابراهیم را از زمره اصحاب و روایتگران امام صادق نمی دانند؛ البته برخی از ایشان همانند شهید ثانی؛ و سید داماد (میرداماد) با استناد به روایتی از کتاب کافی و نیز فاصله اندک زمانی میان عصر جعفر صادق تا کشته شدن علی بن موسی الرضا[ویرایش]=ترجمه+ !! پیوندها از en به fa (-)، چنین موضوعی را بعید ندانسته اند. درگذشت. تاریخ وفات ابراهیم بن هاشم، چونان ولادت او، به طور دقیقی مشخص نیست؛ اما از آن رو که وی از شاگردان محمد تقی، علی النقی و حسن عسکری روایت دارد، چنانچه ولادت او در ایام امامت موسی کاظم باشد، می توان وفاتش را در حدود اواخر نیمه اول و اوایل نیمه دوم قرن سوم (مثلاً سال ۲۶۰ هـ. ق) دانست. مدفن وی نیز، به قری
نه ورود وی به شهر قم و واقع بودن مقبره پسر او، علی بن ابراهیم در این شهر، در قم می باشد؛ لکن امروزه نشانی از قبر او موجود نیست.
بروئی () نوعی صدای غیر طبیعی در هنگام سمع عروق است که بر اثر آشفتگی جریان خون هنگام عبور از یک شریان تنگ شده ایجاد می شود. از جمله موارد سمع بروئی بیماری های آترواسکلروز، آنوریسم و بیماری عروق محیطی است.
آنوریسم آئورت یا رگ برآمدگی بزرگ سرخرگ، یعنی بزرگ شدن یا بیرون زدگی دیواره سرخرگ آئورت در اثر ضعف دیواره سرخرگ که سبب شود قطر شریان بیش از یک و نیم برابر معمول آن شود. آنوریسم در هر نقطه از مسیر آئورت (در قفسه سینه یا شکم) ممکن است روی دهد. به طوری که در آئورت صعودی قطر بیش از ۴ سانتیمتر در آئورت نزولی قطر بیش از ۳/۵ سانتیمتر و در آئورت شکمی قطر بیش از ۳ سانتیمتر به عنوان آنوریسم آئورت به حساب می آید. علایم شایع. آنوریسم در قفسه سینه باعث درد قفسه سینه، گردن، کمر، و شکم می شود. درد ممکن است ناگهانی و تیز باشد. آنوریسم در شکم باعث درد در کمر (گاهی شدید)، بی اشتهایی و کاهش وزن، و وجود یک توده ضربان دار در شکم می شود. درمان. تشخیص زودهنگام و درمان قبل از اینکه آنوریسم پاره شود ضروری است. بررسی ها عبارت اند از: آزمایش خون از لحاظ فاکتورهای انعقادی، نوار قلب، آنژیوگرافی، سایر عکس برداری ها، سی تی اسکن، یا سونوگرافی آنوریسم آئورت اغلب به کمک جراحی درمان پذیر است. در جراحی، رگ مصنوعی به جای آن قسمت از رگ آئورت که آنوریسم دارد گذاشته می شود. ترمیم جراحی آنوریسم بستگی به محل و اندازه آن دارد. آنوریسم آئورت با قطر بیش
از ۵٫۵cm نیاز به جراحی دارد. داروهای ضدانعقادی برای جلوگیری از تشکیل لخته خون و داروهای ضددرد، پس از جراحی تجویز می شوند. معمولاً برای جلوگیری از عفونت آنتی بیوتیک تجویز می شود. پس از جراحی، اندازه گیری فشارخون و کنترل فشارخون باید جدی گرفته شود. گاهی آنوریسم عود می کند.
هروویه چاله (; زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است، می توان به وولفسبورگ، ترابوزان اسپور و دینامو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده است.
بیماری سرخرگ محیطی () یا به اختصار PAD یا PVD به معنی تنگی عروق محیطی است (مانند سرخرگ های پا و دست). در این بیماری عروق مرکزی مانند سرخرگ های قلب یا مغز آسیب ندیده اند. علائم. علائم این بیماری عبارتند از لنگیدن متناوب که با استراحت بهبود می یابد، پوست براق و سرد اندام، ریزش موهای اندام، بروز زخمهای جلدی ایسکمیک در اندامها. پیشرفت علائم حتی می تواند به نکروز انگشتان و قطع اندام بینجامد. علل. سیگار کشیدن، دیابت، فشار خون بالا، دیس لیپیدمی و افزایش انعقادپذیری خون. درمان. درمان هایی مانند قطع سیگار ، کنترل دیابت، فشار خون و چربی خون، درمانهای دارویی مانند پنتوکسی فیلین و بازسازی عروق با روشهایی مانند آنژیوپلاستی و بای پس عروقی انجام می گیرد.