Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ت. سبک. یازماچیان مناظر، هارمونی رنگی و موضوع هایی را برای نقاشی برمی گزید که بسیار شبیه نقاشیهای (۱۸۴۸–۱۹۰۶) بودند. به هر حال ضربات قلم موهای او کمی آزاد تر و رها شده تر هستند. او نیز مانند جیوانیان برای آنکه بتواند از نقاشیهایش امرار معاش نماید می بایست نقاشیهایش را با سرعت می کشید. او همچنین برای کلیساهای محلی نقاشی کرده است. نقاشی های کلیسایی او استادانه تر و با دقت بیشتری کشیده شده اند. یکی از آثار جالب هنری به جا مانده از او نقاشی دو سویی است که بر روی قطعه حلبی نقاشی شده است و به عنوان نشان مغازه از آن استفاده کرده است. او در یک سو آن خود را در حال نقاشی کردن کشیده است و در سویی دیگر شاهد نقاشی طبیعت بی جان هستیم و این حکایت از ظرفیت پذیرش مشتریان متنوع را دشته است و اینکه او هم سفارش های پرتره و هم طبیعت بی جان را می پذیرفت. همچنین از نشان مغازه چنین می نماید که یک نقاش در در این دوران در شهراستامبول یک کاسب نیز بوده است و تابلو نقاشی به عنوان یک کالای قابل سفارش در جامعه و سیستم اقتصادی امپراتوری عثمانی پذیرفته می شده است. نقاشی جالب توجه تر دیگر او زن جذابی که در دهانش سم دارد در این نقاشی مرد برهنه
ای را می نماید که در بین موجود افسانه ای نیمه مار و نیمه انسانباسیلیسک پیچیده شده است. این موجود افسانه ای گویی با خشم به خداوند می نگرد چرا که قادر به انجام خواست خویش نیست. تضاد رنگ شدید بین بدن صورتی انسان در مقابل آبی تیره و پولک های قرمز موجود افسانه ای و جام عجیبی که مرد در دستان خود دارد در خور توجه است. نقاشی ها. برخی آثار برجسته وی عبارتند از: منابع.
موری یوشیکاتسو (مرگ ۱۵۸۲) یک رعیت تحت فرمان اودا نوبوناگا در دوره سنگوکو در ژاپن بود. او همچنین به عنوان موری شینوسکه (毛利 新 助 یا 毛利 新 介) و موری شینسائه مون (毛利 新 左衛 門) نیز شناخته می شود. در ۱۵۶۰، او در نبرد نبرد اوکه هازاما در جبهه نوبوناگا شرکت کردند و به هاتوری کازوتادا پس از مجروح شدن او کمک کرد. بعد، او در خدمت نوبوناگا و پسرش اودا نوبوتادا در کیوتو بود. او در طی حادثه معبد هوننو کشته شد.
زاکار زاکاریان ( زاده - درگذشته ) یک نقاش ارمنی تبار اهل فرانسه بود. زندگی نامه. وی در ۱۸۴۹ در کنستانتینوپل در به دنیا آمد و از فارغ التحصیل گشت. وی در ۷ اوت ۱۹۲۳ در سن ۷۴ سالگی در پاریس درگذشت.
زاره گالفایان (؛ زاده - درگذشته ) یک نقاش ارمنی تبار اهل امپراتوری عثمانی بود. زندگی نامه. زاره گالفایان در شهر کنستانتینوپل از والدین ارمنی زاده شد. تحصیلات خود را در مدرسه هنری زادگاهش کسب نمود. بعد از اتمام تحصیلات در به تدریس هنر پرداخت. نقاشیهایش نخست در شهر استانبول به نمایش گذاشته شد. از نقاشیهای برجسته او می توان به "غروب در دلمه باغچه " ،"صبح مه آلود در توپ خانه " و "غروب روملی حصار" اشاره کرد. در سال ۱۹۲۲ گالفایان به پاریس رفت و در آکادمی هنرهای زیبای پاریس ثبت نام نمود و به خلق آثار نقاشی پرداخت. در این دوران نمایشگاه های زیادی از وی برگزار گردیده است. او مدتی رئیس انجمن نقاشان آزاد ارمنی بود. گالفایان در اواخر عمرش به خلق نقاشی مینیاتور پرداخت.
هاکوب تیگرانی هاکوبیان (؛ – ) یک نقاش مدرن و سیاستمدار اهل ارمنستان بود. وی نمایندگی دوره هفتم شورای عالی جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان را نیز برعهده داشت. زندگی نامه. هاکوبیان در مصر به دنیا آمد. وی تحصیلات ابتدایی خویش را در مدرسه ارمنی ملکونیان در قبرس گذراند. وی همچنین در زمان اقامت در پاریس در استودیویی نقاش برجسته فرانسوی "Andre L’Hote" تحصیل نمود. وی دیرتر در انستیتو هنرهای زیبا در قاهره حضور یافت و سپس برای حضور در "" پاریس به وی بورسیه تحصیلی اعطا شد. وی در سال ۱۹۶۲ به قصد سکونت در جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی به اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی مهاجرت نمود. هاکوبیان چندین نمایشگاه در ایروان، مسکو و سایر شهرها برگزار نمود. وی برندهٔ جوایزی همچون شهروند افتخاری ایروان، نشان افتخار مسروپ ماشتوتس مقدس و جایزه دولتی ارمنستان شوروی شده است. عنوان افتخاری نقاش مردمی ارمنستان شوروی جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی به وی اعطا گردید. هاکوبیان در ۹ مارس ۲۰۱۳ در سن ۸۹ سالگی در ایروان درگذشت.
اوکاجی-نو-کاتا یا ایشواین (۱۵۷۸ – ۱۶۴۲ میلادی) یکی از همسران سوکوشیتسوی توکوگاوا ایه یاسو بود. او در سال ۱۶۰۷ و در زمانی که ایه یاسو ۶۴ سال داشت، پنجمین دختر و آخرین فرزند ایه یاسو که دختری به نام «ایچی هیمه» بود را به دنیا آورد. این کودک در سنین کودکی درگذشت.
سیمون هاکوبیان (؛ ۱۸۵۷ – ۱۶ مه ۱۹۲۱) یک نقاش ارمنی بود. زندگی نامه. سیمون هاکوپیان در سال ۱۸۵۷ در ناحیه ای واقع در کنستانتینوپل زاده شد . تحصیلات مقدماتی خود را در مدرسه هورنیان واقع در نارلی کاپی و مدرسه ساهاکیان در ساماتیا کسب نمود.او نزد نقاش به نام تلماک اکسرجیان به به آموختن نقاشی پرداخت.در سال ۱۸۸۴ وارد آکادمی هنرهای زیبا شد و در سال ۱۸۸۸ فارغ التحصیل گردید .در دوران تحصیل او و همکلاس بوده اند . پس از فارغ التحصیل شدن یکی از نقاشیهای بزرگ او با عنوان "گالری سلطنتی " مقام اول را از آن خود کرد.این نقاشی بعد ار مدتی توسط از معماران دوران آخر امپراطوری عثمانی خریداری شد .او تا سال ۱۸۹۵ به فعالیت در استودیو هنریش پرداخت و بعد از آن دربی اوغلو فعالیت هنری خود را ادامه داد . هاکوپیان از سال ۱۸۸۳ در کالج های بربریان و مزبوریان به تدریس هنر پرداخت . کارگاه هنریش در سال ۱۹۱۱ در طبقه بالای یک استودیو عکاسی به نام " آپولو " بود . یکی از سفارش هایی که توسط عکاسی آپولو به او داده شد پرترهٔ "محمد رسد " بود که در موزه نظامی استانبول نگهداری می شود .او آموزشهای هنری به شاهزادگان و دیگر هنرجویان آماتور می داد و یکی از شا
گردانش واهرام ماناویان بوده است . نمایشگاهی از آثارش در سال ۱۸۹۶ در مغازه آنجلیدیس بر پا گردید و آثارش سپس در انجمن ایتالیا نمایش داده شد. او در نمایشگاه مارسی جایزه ای را به مناسبت کشیدن پرتره پدرش دریافت کرد . سیمون هاکوپیان در ۱۶ مه ۱۹۲۱ در گذشت و در گورستان ارامنه شیشلی به خاک سپرده شد . نقاشی ها. از مهمترین آثار بجا مانده از وی می توان به " گدایی از وان"،"باربرها در حال عبور از پل کاراکوی" ،"همسایه ترک"، "گدای درویش در مسجد سلطان مهری ماه در اسکودار"( ۱۹۱۱) ، "مدرسه مسجد سوکول لو محمد پاشا "، "پرتره بربریان (کارشناس آموزش و پرورش ) " و "پرتره ماهرخ ایزد مدیر کافه"( ۱۹۱۰) اشاره کرد . او همچنین نقاشیهایی از کسبه اهالی استانبول کشیده است مانند فروشندگان نان شیرین حلقوی، ماهی فروش ها و تمیز کنندگان دود کش ها . هاکوپیان نقاشیهایی با موضوع مذهبی نیز کشیده است مانند نقاشی "تیموتاوس و بارتوقیموس" که در سال ۱۸۸۸ برای کلیسای گورک مقدس در ساماتیا کشیده است . منابع.
دانشکده خبر اهواز با موافقت دانشکده خبر مادر و دانشگاه جامع علمی کاربردی در سال ۱۳۸۷ افتتاح گردید. این دانشکده که تنها دانشکده تخصصی علوم ارتباطات در جنوب غرب کشور است هم اکنون دارای بیش از ۹۰۰ دانشجو با ۹ رشته (خبرنگاری، روابط عمومی، امور فرهنگی، عکاسی خبری، کمک کارگردانی و رشته های خبرنگاری سیاسی اقتصادی، روابط عمومی الکترونیک، مدیریت امور فرهنگی، برنامه ریزی فرهنگی در مقطع کاردانی و کارشناسی) می باشد و تاکنون چند دوره فارغ التحصیلی داشته است. دانشکده خبر اهواز از ابتدای تأسیس بعلت نداشتن جا تاکنون به بیش از ۴ جا همچون یادمان شهدای خرمشهر، مرکز آموزش مخابرات خوزستان، دانشگاه شهید چمران اهواز و مرکز آموزش استانداری خوزستان نقل مکان کرده و محل فعلی هم که متعلق به سازمان همیاری شهرداری است تهدید به تخلیه شدن گردیده است.
گروه بین المللی بحران یک سازمان غیردولتی ناسودبر فراملی بنیانگذاری شده در سال ۱۹۹۵ است که در زمینه مناقشات خشونت بار تحقیق میدانی می کند و برای پیشبرد سیاست هایی به منظور پیشگیری، کاهش یا حل مناقشات فعالیت می کند. این سازمان مستقیماً نزد دولت ها، سازمان های چندجانبه و دیگر بازیگران سیاسی و نیز رسانه ها سیاست به پیش می برد. تأمین بودجه. بودجه این سازمان از سه منبع اصلی تأمین می شود: کمک های دولتی (از سوییس و نروژ گرفته تا ترکیه، استرالیا، آمریکا و کانادا)، بنیادهای خصوصی و اشخاص خیر. جرج سوروس، رئیس هیئت مدیره بنیاد سوروس، که یکی از بنیانگذاران گروه است جز حامیان مالی آن می باشد. نقش این گروه در مذاکرات برجام. گروه بحران در 17 سپتامبر 2015 حدود دوماه بعد از امضای برجام در گزارشی رسما از نقش این گروه و علی واعظ در پیشبرد پروژه برجام پرده برمیدارد. تلاش های این گروه در حل و فصل مناقشات هسته ای کم نظیر بود.بیشترین تاثیر در مذاکرات 6 گزارش مکتوب تهیه شده توسط این گروه بود.در 2014 گروه بحران مقاله چگونه مکعب روبیک هسته ای حل میشود را منتشر کرد و ایده های ارائه شده درآن به سرعت وارد مذاکرات رسمی شد. طرح 40 ماده ای ب
رای توافق هسته ای که توسط این گروه ارائه شد ، بسیاری از بخش های کلیدی چارچوب توافق در لوزان و توافق هسته ای نهایی در وین در 2015 را در خود داشت. قانع کردن مجلس ایران وکنگره آمریکا درباره خوب بودن این توافق نقطه تمرکز این گروه بود. کارکنان. هیئت امنا. دیگر امنا ادامه دیگر امنا روسای سابق هیئت امنا
اوگوشو عنوانی است که در قدیم به شاهزادهٔ حلال زادهٔ یا وابستگان نزدیک امپراتور ژاپن داده می شد همچنین بعدها به پدر کانپاکو (نایب السلطنه) نیز این عنوان داده شد.
جوختاک وانک () یک صومعه حواری ارمنی واقع در نزدیک دیلیجان، استان تاووش، ارمنستان می باشد. ساخت و ساز این ساختمان سده های ۱۱ام و ۱۲ام میلادی. به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
اوگوشو عنوانی احترام آمیزی است که در دوره ادو به شوگون بازنشسته داده می شد. در سال ۱۶۰۵ توکوگاوا ایه یاسو به طور رسمی مقام خود را به پسرش توکوگاوا هیده تادا تفویض کرد و از آن پس از او به عنوان اوگوشو از او نامبرده می شد.
کلیسای واهراماشن () یک کلیسا حواری ارمنی واقع در ارمنستان می باشد. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است. این کلیسا در سال ۱۰۲۶ میلادی در شیب جنوبی کوه آراگاتس استان آراگاتسوتن ساخته شد.
گونگن معنای واقعی کلمه «تجسم» است، بنابر اعتقادات شینبوتسو-شوگو در دوران پیشامدرن ژاپن، گونگن به عنوان جلوه ای از بودا است که در هیبت یک کامی (روح) بر روی زمین ظاهر می شود تا مردم را به سوی رستگاری هدایت کند. گونگه (権化) و کونگن (化現) عبارت های مترادف با آن هستند.
گونگن-زوکوری یا ایشی-نو-ما-زوکوری یکی از سبک های ساخت معبد شینتویی است. در این معبد هایدن (شینتو) ( به سالن مخصوص دعا و سخنرانی گفته می شود که معمولاً در جلوی محراب اصلی قرار دارد)، و هوندن (محراب اصلی)، در زیر یک سقف به شکل حرف H به هم پیوسته شده اند.
حارث بن ربیع بن زیاد از قبیله غطفان و صحابه محمد، پیامبر اسلام، بود. در خصوص حارث بن ربیع که آخرین فرماندار علی بن ابی طالب بر مدینه بود، دو نظر وجود دارد. یک نظر که سید محسن امین و علامه مامقانی نقل کرده اند، آن است که همین حارث بن زیاد غطفانی بوده است اما علامه شوشتری وی را تابعی و از قبیله بنی نجّار می داند.
یزید بن قیس ارحبی از بزرگان بنی همدان بود. وی از شیعیان علی بن ابی طالب و از کارگزاران وی در زمان خلافتش بود. همچنین از جمله گواهان بر وصیتنامه علی بود. او از جمله کوفیانی بود که نسبت به عملکرد فرمانداران منصوب عثمان یعنی ولید بن عقبه و سعید بن عاص اعتراض کردند و در حادثه سواد بر سعید بن عاص شوریدند. سپس از کوفه به شام تبعید شدند. سپس برای مخالفت با سیاست های عثمان همراه دیگر ناراضیان عازم مدینه شد. وی پس از قتل عثمان با علی بن ابی طالب بیعت کرد. وی از سوی علی پس از نبرد جمل به فرمانداری مدائن منصوب شد. سپس، به عنوان رئیس شرطه (پلیس) کوفه خدمت نمود. وی پس از نبرد صفین از جمله مخالفان حکمیت بود که به حروریان (خوارج) پیوست اما پس از آنکه علی با وی صحبت کرد از آنها جدا شد و به حکومت ری، اصفهان و همدان منصوب شد.
بدن جنیفر یک فیلم ترسناک و کمدی سیاه آمریکایی به نویسندگی دیابلو کودی و کارگردانی کارین کوساما است. در این فیلم بازیگرانی همچون مگان فاکس، آماندا سایفرد، جانی سیمونز، جی. کی. سیمونز، ایمی سداریس و آدام برودی ایفای نقش کرده اند. داستان فیلم دربارهٔ دختری دبیرستانی هلهله چی به نام جنیفر (با بازی مگان فاکس) است که بدنش را شیطان تسخیر کرده و همکلاسی های پسر خود را می کشد. در این بین بهترین دوست او آنیتا لزنیکی (با بازی آماندا سایفرد) سعی در متوقف کردن جنیفر دارد. نخستین نمایش فیلم در طی جشنواره بین المللی فیلم تورنتو سال ۲۰۰۹ بود، و سپس در ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۹ در ایالات متحده و کانادا اکران شد.
امپایر آو د سان () یک گروه موسیقی سبک الکترو پاپ تشکیل شده در سیدنیاسترالیا است. اعضایش لوک استیل و نیک لیتل مور هستند.استیل و لیتل مور در سال ۲۰۰۰ با هم آشنا شدند و در آن زمان هر یک مشغول به کار در پروژه های مختلفی بودند و هر دو با شرکت بزرگ موسیقی ایمی (EMI) همکاری می کردند. در طی این مدت چندین بار در موقعیت های مخالف با یکدیگر همکاری کردند اما آن ها زمانی تصمیم به شروع پروژه امپایر آو د سان گرفتند که از ساخت آهنگ «با تو تا همیشه (With You Forever)» برای گروه Pnau و همکاری با یکدیگر بسیار لذت برده بودند.این گروه از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از معروفترین کارهای آنان به ترانه های راه رفتن روی رویا و ما مردمیم است که دومی به رتبه چهارده در چارت بریتانیا دست یافت. آلبوم ها. تاکنون سه آلبوم از این گروه منتشر شده است. آلبوم اول آن های با نام «قدم زدن بر رویا (Walking on a Dream)» در سال ۲۰۰۸ منتشر شد که موفقیت جهانی را برای آن ها به ارمغان آورد. آهنگ های «ما مردمیم» و «قدم زدن بر رویا» در چارت های موسیقی استرالیا و بریتانیا در رتبه های بالا قرار گرفت. این آلبوم در جوایز مختلفی را در استرالیا ا
ز جمله بهترین آلبوم سال از انجمن صنعت ضبط استرالیا دریافت کرد. یکی از مشهورترین و پرطرفدارترین آهنگ های امپایر آو د سان ، آهنگ «ما مردمیم (We Are the People)» از این آلبوم است که فضاهای آفتابی و گرم موسیقی گروه را به خوبی منعکس می کند. موسیقی شاد و خوشحالی که خوشی و فراغت جامعه معاصر استرالیایی را هم به نمایش می گذارد. آلبوم دوم امپراتوری آفتاب «یخ روی تل شنی (Ice on the Dune)» نام داشت که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. این آلبوم نیز بازخورد خوبی در استرالیا و اروپا به همراه داشت. آلبوم سوم آن ها در سال ۲۰۱۶ با نام «دو تاک (Two Vines)» منتشر شد. سبک موسیقی امپراتوری آفتاب الکتروپاپ است اما بسیاری از منتقدان این گروه را در دسته موسیقی موج نو جای می دهند؛ چرا که در موسیقی آن ها وابستگی به سینتی سایزر و کیبورد و همین طور سادگی و سرراست بودنی که موسیقی آن ها را به پاپ نزدیک می کند شنیده می شود. در واقع این گروه را جزو احیاگران موسیقی موج نو (New Wave Revivalists) می دانند. استایل گروه امپراتوری آفتاب در عکس ها، موزیک ویدیوها و کنسرت ها نشان دهنده پیشینه دو عضو گروه در هنرهای تجسمی است. لیتل مور درباره استایل گروه می گوید
که گروه از فیلم «کوه مقدس» آلخاندرو خودوروفسکی در استایل خود تاثیر گرفته است. آن ها از طراحان بسیاری از جمله جسیکار هرتا بهره برده اند.
سید مهدی یثربی کاشانی (۱۳۰۴، کاشان - ۱۳۸۵، تهران) فرزند سید محمدرضا؛ مجتهد، اولین امام جمعه(به مدت ۲۷ سال) و نماینده ولی فقیه در کاشان، نماینده اصفهان در دو دوره نخست مجلس خبرگان و از شاگردان سید روح الله خمینی و حامیان وی در مبارزات بود. پدرش سید محمدرضا و برادرش سید علی یثربی کاشانی و پسرش سید محمد یثربی هر سه از مجتهدین کاشان به حساب می آیند. زندگی نامه. یثربی در روز عید غدیر سال ۱۳۰۴ خورشیدی (۱۳۴۳ ق) در محله پشت مشهد کاشان، دیده به جهان گشود. در سه سالگی پدر را از دست داد، پس از آن برادر بزرگش سید علی یثربی کاشانی کفالت وی را عهده داشت. در کاشان از برادر خود مقدمات و سطح علمی را آموخت و در سال ۱۳۲۸ش برای دروس عالی به قم مهاجرت کرد. وی بخشی از مباحث فقه و اصول بروجردی و محقق داماد را به رشته تحریر درآورد که به صورت مخطوط باقی است. وی پس از درگذشت برادر خود سید علی (۱۳۷۹ قمری/ ۱۳۳۸ ش) به در خواست اهالی کاشان و به امر سیدحسین طباطبایی بروجردی برای اقامت دائمی به کاشان بازگشت و به جای برادر و پدرش که محور فعالیتهای دینی و اجتماعی منطقه بودند، نشست و نیز اداره مدارس علمیه و امامت مسجد حاج شعبانعلی پشت مشهدی را
عهده دار شد. سید مهدی یثربی به دنبال تشدید بیماری ریوی ناشی از مصدومیت شیمیایی هنگام حضور در جنگ در ۸ مهر ۱۳۸۵ در بیمارستان پارس تهران درگذشت.
هتل اف ام گروه موسیقی رومانیایی است. آن ها در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۱ نماینده رومانی بودند.
برِیک کُر زیرگونه ای از موسیقی رقص الکترونیک است که از سبک های هاردکور الکترونیک، هاردکور دیجیتال و جانگل (Oldschool jungle) تأثیر پذیرفته است. مشخصه های بارز این سبک استفادهٔ پرحجم و سنگین از درام بیس ها (Kick drums)، وقفه های درام نوازی (Break)، نمونه برداری (Sampling) و تمپو ی تند است. از بزرگان برِیک کُر می توان ونیشن اسنرز را نام برد.
پیتر ویرسوم (؛ زادهٔ ۱ نوامبر ۱۹۸۴) یک قایقران روئینگ اهل هلند است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز هشت نفره تک پارو در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
ملانی مارگالیس (؛ زادهٔ ) یک شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
ساکوما موریشیگه ، ساکوما دایگاکو (大学允)، (大学助) (مرگ ۱۵۶۰) یک سامورایی بود که به اودا نوبوناگا خدمت می کرد. در سال ۱۵۶۰، در طی حمله به ولایت اُواری توسط ایماگاوا یوشیموتو، که در نهایت منجر به نبرد نبرد اوکه هازاما شد، موریشیکه برای دفاع از قلعه مارونه در مرز این ولایت منصوب شد. قلعه تحت حمله توکوگاوا ایه یاسو (که در آن زمان نامش ماتسودایرا موتویاسو بود) قرار گرفت. در هنگام محاصره مارونه، ایه یاسو با مهارت از تفنگ شمخال استفاده کرد و موریشیکه توسط یک گلوله کشته شد. پس از کشته شدن او قلعه سقوط کرد.
مگان موسنیکی (؛ زادهٔ ۵ فوریه ۱۹۸۳) یک قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا شده است.
میخل ورسلویس (؛ زادهٔ ۲۹ ژوئیه ۱۹۸۷) یک قایقران روئینگ اهل هلند است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز هشت نفره تک پارو در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
اسلحه وینچستر اصطلاحی جامع برای مجموعه ای از تفنگ های تکراری با اهرم، تولیدشده توسط شرکت اسلحه سازی وینچستر می باشد. اسلحه های وینچستر که از اسلحه هنری (انگلیسی: Henry rifle) در سال ۱۸۶۰ ساخته شد، جزء اولین تولیدکننده های این حوزه بود. مدل سال ۱۸۷۳ از این اسلحه با عنوان "اسلحه ای که برنده غرب شد" به بازار عرضه شد. در سال ۱۸۴۸، والتر هانت اختراع "مسلسل خودکار" که شامل یک خشاب لوله ای است را ثبت کرد. تفنگ هانت آنچه را او " توپ موشک " نامید، شلیک کرد، یک نوع اولیه مهمات بی سیم بود که در آن بار پودر در پایگاه توخالی گلوله قرار داشت. طراحی هانت شکننده و غیرقابل اجرا بود، اما در سال ۱۸۴۹ لوئیس جنینگز حق ثبت اختراعات هانت را خریداری کرد و نسخه ای را تولید کرد، اگرچه هنوز هم پیچیده است، که تا سال ۱۸۵۲ توسط رابینز و لارنس از ویندزور، ورمونت به تعداد کمی تولید شد. هوراس اسمیت و دانیل وسون از نورویچ، کانکتیکات، اختراع ثبت جنینگز را از رابینز و لارنس، و همچنین پیشکسوت فروشگاه بنجامین تایلر هنری انجام دادند. اسمیت در طراحی جنیینگز پیشرفتهای زیادی ایجاد کرد و در سال ۱۸۵۵ اسمیت و وسون به همراه چند سرمایه گذار شرکتی به نام ش
رکت آتشفشان های تکرار شونده آتشفشان تشکیل دادند تا اصلاحات اسمیت از هانت-جنینگز، تپانچه و تفنگ اهرم آتشفشانی را انجام دهند. بزرگ ترین سهامدار آن الیور وینچستر بود. برای اسلحه آتشفشانی، اسمیت یک بار پرایمر را به «توپ موشک» هانت اضافه کرد و بدین ترتیب یکی از اولین کارتریج های فلزی ثابت را ایجاد کرد که شامل یک گلوله، آغازگر و پودر در یک واحد خود مختار بود. در حالی که هنوز هم با شرکت اسمیت یک قدم جلوتر رفت و یک مورد استوانه ای مس را برای نگه داشتن گلوله و پودر با آستر در حاشیه کیس به آن اضافه کرد، بنابراین یکی از مهم ترین اختراعات در تاریخ سلاح گرم، کارتریج تفنگ خفیف فلزی را ایجاد کرد. کارتریج اسمیت، کوتاه .۲۲ کوتاه، در سال ۱۸۵۷ با نشان برجسته اسمیت و وسن نسخه ۱ معرفی می شود و امروز نیز تولید می شود. اسلحه آتشفشانی تنها موفقیت محدودی داشت که بخشی از آن به طراحی و عملکرد ضعیف کارتریج آتشفشانی ناشی از هانت ناشی می شود: یک توپ مخروطی توخالی پر از پودر سیاه و مهر و موم شده توسط یک آغازگر چوب پنبه. اگرچه طراحی تکرار کننده آتشفشانی از فناوری رقیب بسیار فراتر است، اما قدرت و قابلیت اطمینان رضایت بخش «توپ موشکی» با کالیب
ر .۲۵ و .۳۲ و کالیبرهای بزرگتر رقبا مطابقت چندانی نداشت. وسون بلافاصله پس از تشکیل، آتشفشان را ترک کرده بود و اسمیت هشت ماه بعد نیز دنبال کرد تا شرکت اسمیت اند وسون را ایجاد کند. آتشفشان در سال ۱۸۵۶ به نیو هاون نقل مکان کرد، اما تا پایان آن سال ورشکسته شد. الیور وینچستر دارایی شرکت ورشکسته را از سهامداران باقیمانده خریداری کرد و آن را به عنوان شرکت اسلحه سازی نیوهیون در آوریل ۱۸۵۷ سازماندهی مجدد کرد. بنیامین هنری به کار خود با مفهوم کارتریج اسمیت ادامه داد و کارتریج هنری بسیار بزرگتر و قدرتمندتر را در سال ۴۴ کامل کرد. هنری همچنین بر طراحی مجدد اسلحه برای استفاده از مهمات جدید نظارت داشت، و فقط فرم کلی مکانیسم برشک و مجله لوله را حفظ کرد. این اسلحه هنری در سال ۱۸۶۰، که توسط شرکت اسلحه سازی نیوهیون ساخته شده بود، ساخته شد و در تعداد زیادی از واحدهای ارتش اتحادیه در جنگ داخلی آمریکا مورد استفاده قرار گرفت. متفقین، هنری را "آن اسلحه یانکی لعنت کردند که یکشنبه بار می کنند و تمام هفته شلیک می کنند!" پس از جنگ، الیور وینچستر به شرکت اسلحه سازی نیوهیون به شرکت شرکت اسلحه سازی وینچستر تغییر نام داد. این شرکت طراحی اول
یه تفنگ هنری را اصلاح و بهبود بخشید و اولین تفنگ وینچستر را ایجاد کرد: مدل ۱۸۶۶. این کارتریج .۴۴ هنری را حفظ کرد، به همین ترتیب بر روی یک قاب آلیاژ برنز ساخته شد، و دارای یک مجله بهبود یافته و ساعد چوبی بود. در سال ۱۸۷۳ وینچستر مدل فولاد قاب ۱۸۷۳ را معرفی کرد که کارتریج محکم تر ۰٫۴۴–۴۰ را در محفظه وسط قرار دارد. در سال ۱۸۷۶، در تلاش برای رقابت با تفنگ های قدرتمند تک تیر زمانه، وینچستر مدل ۱۸۷۶ ("مدل صد ساله") را بیرون آورد. در حالی که این کارتریجهای قدرتمندتر را نسبت به مدلهای ۱۸۶۶ و ۱۸۷۳ تشکیل می داد، عملکرد پیوند جابجایی برای دورهای پرقدرت محبوب مورد استفاده در تفنگهای تک شارپ یا رمینگتون به اندازه کافی قوی نبود. از سال ۱۸۸۳، جان موسی براونینگ با همکاری وینچستر همکاری داشت و یک سری اسلحه و اسلحه را طراحی کرد که مهم ترین آنها اهرم اکشن وینچستر مدل ۱۸۸۶، مدل ۱۸۹۲، مدل ۱۸۹۴ و مدل ۱۸۹۵ اسلحه به همراه اهرم اکشن مدل ۱۸۸۷ / اسلحه ۱۹۰۱، تفنگ پمپ عمل مدل ۱۸۹۰ و تفنگ تفنگ پمپ مدل ۱۸۹۳/۱۸۹۷. تفنگ های تکراری اهرمی وینچستر. مدل ۱۸۶۶. اولین تفنگ وینچستر - مدل وینچستر ۱۸۶۶ - در اصل برای تفنگ خفیف ۰٫۴۴ هنری جداره شد. این ل
قب به دلیل داشتن گیرنده آلیاژ برنز / برنجی به نام gunmetal به «پسر زرد» معروف شد، به دلیل ساختاری ناهموار و مکانیزم اهرم «تفنگ تکراری» که به کاربر اجازه می داد قبل از بارگیری مجدد، تعدادی شلیک کند، مشهور بود. حق ثبت اختراع نلسون کینگ، با ایجاد یک دروازه بارگیری در کنار قاب و ادغام یک مجله مهر و موم شده گرد، که بخشی از آن توسط یک جنگل پوشانده شده بود، نقص های اصلاح شده در تفنگ هنری را اصلاح کرد. فرانسه ۶۰۰۰ تفنگ مدل ۱۸۶۶ را به همراه ۴٫۵ میلیون کارتریج ۰٫۴۴ هنری در جنگ فرانسه و پروسی خریداری کرد. امپراتوری عثمانی در سالهای ۱۸۷۰ و ۱۸۷۱ ۴۵۰۰۰ تفنگ مدل ۱۸۶۶ و ۵۰۰۰ کارابین خریداری کرد. این اسلحه ها در جنگ روس و ترکیه در سال ۱۸۷۷ مورد استفاده قرار گرفت و باعث غافلگیری بسیاری شد که تعداد بیشماری از ترکها در محاصره پلانا باعث کشته شدن چندین برابر تلفات بیشتر از حریفان مسلح با اسلحه های تک تیر Krnka و تفنگ بردان شد. مدل ۱۸۶۶ روسها را وادار کرد که پس از جنگ اسلحه جدیدی به نام «موسین-ناگانت» بسازند. ارتش سوئیس در ابتدا مدل ۱۸۶۶ را برای جایگزینی اسلحه های تک شلیفی Milbank-Amsler موجود خود انتخاب کرد. با این وجود، فشارهای
سیاسی برای اتخاذ یک طراحی داخلی منجر به ایجاد مدل Vetterli 1867 شد، یک طراحی اکشن پیچ و مهره با استفاده از یک نسخه از مجله توبولار وینچستر، به جای آن به تصویب رسید. به دلیل تقاضای عمومی، مدل ۱۸۶۶ تا سال ۱۸۹۹ همچنان تولید و فروخته شد، عمدتاً به دلیل ارزان بودن قیمت آنها نسبت به مدلهای بعدی وسایل نقلیه وسط بعدی. مدل های بعدی برای کارتریج ۰٫۴۴–۴۰ وینچستر تشکیل شدند. مدل ۱۸۷۳. مدل ۱۸۷۳ یکی از موفق ترین تفنگ های وینچستر در روزگار خود بود که وینچستر آن را با عنوان «اسلحه ای که برنده غرب شد» بازاریابی کرد. هنوز نمادی در روزگار مدرن است، بین سالهای ۱۸۷۳ و ۱۹۲۳ ساخته شد. در ابتدا برای کارتریج ۰٫۴۴–۴۰، که اولین کارتریج ضد آتش سوزی سانتریفوژ بود و به طور گسترده ای محبوب شد، تدارک دیده شد. سال ۱۸۷۳ بعداً در سالهای ۳۸–۴۰ و .۳۲–۲۰ تولید شد که همه بعداً به کارتریج های اسلحه مشهور روز تبدیل شدند و به کاربران امکان می دهند فقط یک نوع مهمات حمل کنند. مدل ۱۸۷۳ در سه نوع تولید شده است: یک تفنگ ۲۴ اینچی بشکه، یک بشکه ۲۰ اینچی بشکه و یک «مشک» که هدف از آن قراردادهای نظامی بود و تنها کمتر از ۵٪ از تولید را تشکیل می داد. (Musket اصط
لاحی بود که در آن زمان، یک سهام تمام طول نظامی را نشان می داد، تا با یک مشک واقعی صاف نباشید). نسخه استاندارد تفنگ در قرن نوزدهم محبوب ترین بود، اگرچه وینچستر اسلحه ها را برای سفارش در هر پیکربندی مورد نظر مشتری، از جمله بشکه های طولانی تر یا کارابین های کودک با بشکه های کوتاه ۱۲ اینچ، بشکه های هشت ضلعی شکل، مورد رنگی تهیه می کرد. گیرنده ها و حکاکی های فانتزی. مدل اصلی ۱۸۷۳ هیچ وقت در گردان نظامی ۰۴۵ کارتریج کولت ارائه نشده است، اما تعدادی از تولیدات مدرن برای دور انجام می شوند. وینچستر برای جشن گرفتن و تقویت اعتبار ۱۸۷۳ مدل ۱۸۷۳، درجه یک آرزو «یکی از یک هزار» را در سال ۱۸۷۵ تأسیس کرد. بشکه هایی که در حین شلیک آزمایشی گروه های کوچکی غیرمعمول تولید می کردند به تفنگ هایی با محرک های مجموعه و یک پایان ویژه نصب شدند. آنها «یکی از یک هزار» نام گذاری شده اند و با قیمت ۱۰۰ دلار گران قیمت ( فروش می رسند). یک بازیگر محبوب غربی در سال ۱۹۵۰ با جیمی استوارت، "وینچستر '۷۳"، بر اساس اسلحه آرزو شده بود. تبلیغات شامل جستجوی اسلحه های «یکی از یک هزار» توسط یونیورسال استودیوز، با تبلیغات در مجلات ورزشی و پوستر در فروشگاه های ک
الاهای ورزشی بود. درجه دوم بشکه های مدل ۱۸۷۳ که بالاتر از حد متوسط تولید شده بود به اسلحه هایی با عنوان «یکی از یک صد» مجهز شده بودند و به قیمت ۲۰ دلار در لیست فروخته می شدند. تقریباً ۱۳۶ مدل «یکی از یک هزار» مدل ۱۸۷۳ فروخته شد و فقط هشت مورد «یکی از یک صد». در کل، بیش از ۷۲۰٬۰۰۰ مدل ۱۸۷۳ تا سال ۱۹۲۳ تولید شد. با بازگشت به محبوبیت به دلیل بازی Cowboy Action Shooting، اسلحه های '۷۳ و کاربینی با کیفیت بالا توسط Uberti در ایتالیا ساخته شده است و این امر باعث تشویق بازگشت به تولید تحت مجوز از شرکت Olin در سال ۲۰۱۳ و پیوستن به مدل ۱۸۹۲ و مدل ۱۸۹۴ توسط شرکت Miroku برای شرکت اسلحه سازی برونینگ در ژاپن تولید می شود. ده شات جدید مدل ۱۸۷۳ فقط با یک بشکه گرد ۲۰ اینچ که در ۰٫۳۵۷ مگنوم / ۰٫۳۸ ویژه تشکیل شده است قابل دسترسی است. تقریباً در طراحی به اصلی وفادار است، از جمله ایمنی برای قطع اتصال ماشه، قفل گرد و غبار و یک دکمه به شکل هلالی، دو پیشرفت ایمنی را شامل می شود: یک بلوک شلیک مانع از پیشروی آن می شود مگر اینکه ماشه کشیده شود، و اصلاح حامل کارتریج برای بیرون کشیدن وسایل استفاده شده به دور از تیرانداز. در سال ۲۰۱۴، یک
مدل فرسوده و رنگ و رو رفته مدل ۱۸۷۳ که بر روی یک درخت در پارک ملی گشت بزرگ تکیه داده شده بود پیدا شد و به عنوان وینچستر فراموش شده شناخته شد و به دلیل رمز و راز در مورد اینکه چه کسی آنجا را ترک کرده و چرا آنها هرگز به خاطر آن بازنگشته اند، مورد توجه رسانه ها قرار گرفت.
بلند دروازه در سال ۱۵۷۶ میلادی، به فرمان اکبر کبیر در منطقهٔ اگرا در اوتار پرادش، هند بناشد. بلند دروازه، ورودی اصلی کاخ فاتح پور سیکری است که به مناسبت پیروزی اکبر بر حکومت مغول ها در گجرات، در سبک معماری گورکانی ساخته شد.
متیو پشه (؛ زادهٔ ۷ اکتبر ۱۹۸۷) یک قایقران اهل فرانسه است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز کانو دونفره در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.