Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تشخیص آسیب پذیری های حکومت داری و پیشنهاد راهکارهای مشخص برای مقابله با فساد استفاده می کند. شاخص جهانی حکومت داری (WGI) در سال ۲۰۰۹ توسعه یافته و از طریق مشارکت عمومی برای بهبود باز است. حوزه های زیر به شکل شاخص ها و شاخص های ترکیبی انتخاب شدند تا به توسعه WGI کمک کنند: صلح و امنیت، حاکمیت قانون، حقوق بشر و مشارکت، توسعه پایدار و توسعه انسانی. همچنین، بنیاد برتلسمان در سال ۲۰۰۹ شاخص های حکمرانی پایدار (SGI) را منتشر کرد که به طور نظام مند نیاز و ظرفیت اصلاحات در کشورهای سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) را اندازه گیری می کند. این پروژه بررسی می کند که دولت ها تا چه اندازه قادرند اصلاحات مؤثر را شناسایی، تدوین و اجرا کنند که جامعه را برای مواجهه با چالش های آینده مجهز ساخته و آینده پذیری آنها را تضمین نماید. بخش ۱۰ قانون مدرن سازی عملکرد و نتایج دولت (GPRA) از سازمان های فدرال آمریکا می خواهد برنامه ها و گزارش های راهبردی و عملکرد خود را در قالب داده های قابل خوانش توسط ماشین منتشر کنند. «شراکت بودجه بین المللی» (IBP) در سال ۲۰۰۶ طرح بودجه باز را با انتشار اولین «نظرسنجی بودجه باز» (OBS) آغاز کرد. OBS تحلی
لی جامع است که بررسی می کند آیا دولت های مرکزی دسترسی عمومی به اسناد بودجه را فراهم می آورند و فرصت هایی برای مشارکت عمومی در فرایند بودجه بندی ایجاد می کنند یا خیر. برای اندازه گیری تعهد کلی به شفافیت، IBP شاخص بودجه باز (OBI) را ایجاد کرد که بر اساس نتایج این نظرسنجی به هر کشور نمره می دهد. در حالی که OBS هر دو سال یکبار منتشر می شود، IBP اخیراً ابزار ردیابی OBS را ارائه کرده که به جامعه مدنی، رسانه ها و سایر بازیگران امکان می دهد به صورت زنده نظارت کنند که آیا دولت ها هشت سند کلیدی بودجه را منتشر می کنند یا خیر. داده های شاخص بودجه باز توسط شراکت دولت باز، سازمان های کمک توسعه و به طور فزاینده توسط سرمایه گذاران بخش خصوصی به عنوان شاخص های کلیدی حکومت داری، به ویژه شفافیت مالی و مدیریت منابع عمومی، استفاده می شود. نمونه هایی از ارزیابی های رهبری شده توسط کشورها شامل شاخص دموکراسی اندونزی، نظارت بر هدف توسعه هزاره ۹ درباره حقوق بشر و حکومت داری دموکراتیک در مغولستان و شاخص شادی ملی در بوتان است. بخش ۱۰ قانون مدرن سازی عملکرد و نتایج دولت (GPRAMA) از سازمان های فدرال آمریکا می خواهد گزارش ها و برنامه های عمل
کرد خود را به صورت عمومی و در قالب استانداردهای قابل خوانش توسط ماشین منتشر کنند، که مبنایی برای ارزیابی کیفیت عملکرد آنها در وظایف حکومت داری محول شده، مطابق با اهداف راهبردی و شاخص های عملکرد آنها است. انتشار عمومی این گزارش ها به صورت وب سایت در قالبی استاندارد و قابل خوانش توسط ماشین، برای تمام سازمان هایی که برنامه ها و گزارش هایشان باید در دسترس عموم باشند، یک رویه خوب است. بر اساس حوزه ی حکومت داری (جامعه). حکومت داری مشارکتی. چارچوب حکومت داری مشارکتی از ساختار مدیریت روابط، فرآیندهای مدیریت عملکرد و تحول مشترک و برنامه مدیریت خروج به عنوان مکانیزم های کنترلی استفاده می کند تا سازمان ها را به ایجاد تغییرات اخلاقی و فعال برای منافع متقابل همه طرف ها تشویق کند. حکمرانی سلامت. براساس سازمان جهانی بهداشت (WHO)، «حکمرانی در بخش سلامت به طیف گسترده ای از عملکردهای هدایت و قانون گذاری اشاره دارد که توسط دولت ها و تصمیم گیرندگان انجام می شود تا به اهداف سیاست ملی سلامت دست یابند که منجر به پوشش همگانی سلامت شود.» سیاست ملی سلامت یک فرآیند پیچیده و پویا است که از کشوری به کشور دیگر بسته به وضعیت سیاسی، تاریخی
و اجتماعی-اقتصادی حاکم تغییر می کند. عمدتاً هدف آن تقویت نظام سلامت است تا اطمینان حاصل شود که نیازهای سلامت جمعیت های هدف به خوبی برآورده می شوند. به طور کلی تر، حکمرانی سلامت نیازمند مجموعه ای هم افزا از سیاست ها است که بسیاری از آن ها در بخش های غیر از سلامت نیز وجود دارند، همچنین نیازمند حاکمان فراتر از دولت های ملی است که باید توسط ساختارها و مکانیزم هایی حمایت شوند که امکان همکاری را فراهم می آورند. برای مثال، در چارچوب اروپایی، سیاست سلامت «Health 2020» به دنبال همکاری بین کشورهای عضو منطقه تدوین شده است. این سیاست به سیاستگذاران چشم انداز، مسیر استراتژیک و اولویت هایی می دهد تا سلامت را بهبود بخشیده و تضمین کند که این بهبود عادلانه تر و پایدارتر باشد. در قرن بیست و یکم، روندهای جهانی مانند تغییر جمعیت و اپیدمیولوژی، گسترش نابرابری های اجتماعی و فضای عدم اطمینان مالی بر اولویت های نظام سلامت تأثیر گذاشته و بر عملکرد حکمرانی سلامت اثر گذاشته اند. این روندها موجب ظهور اقدامات مشترک تمام ذینفعان برای ایجاد تغییرات بنیادی در جوامع قرن بیست و یکم شده اند. همچنین مشاهده شده است که تغییر جهانی از مراقبت سنتی
و واکنشی به مراقبت پیشگیرانه عمدتاً با سرمایه گذاری در فناوری های پیشرفته امکان پذیر شده است. هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی به اتوماسیون و استانداردسازی بسیاری از فرایندهای حوزه سلامت کمک کرده اند که چالش هایی را برای ساختارهای حکمرانی موجود ایجاد کرده است. یکی از این چالش ها مالکیت داده های سلامت است. فرا حکمرانی. «فرا حکمرانی» به معنای «حکمرانی بر حکمرانی» است. این مفهوم نمایانگر اصول اخلاقی تثبیت شده یا «هنجارها» است که کل فرآیند حکمرانی را شکل می دهد و هدایت می کند. محیط ها یا اشخاص مشخصی که متا حکمرانی در آن ها انجام می شود به طور دقیق تعریف نشده اند. در حالی که برخی معتقدند فرا حکمرانی نقش دولت است که تمایل دارد بازیگران را به سمت خاصی هدایت کند، اما این نقش می تواند «به طور بالقوه توسط هر بازیگر منابع دار» که بخواهد فرآیند حکمرانی را تحت تأثیر قرار دهد، اجرا شود. نمونه هایی از این نقش شامل انتشار کدهای رفتاری در بالاترین سطح حکومت های بین المللی و تمرکز رسانه ها بر مسائل خاص در سطح فرهنگی-اجتماعی است. با وجود منابع متفاوت، هر دو تلاش می کنند ارزش هایی را به گونه ای تثبیت کنند که به هنجارهای پذیرفته شده ت
بدیل شوند. اینکه هنجارها می توانند در هر سطحی شکل بگیرند و سپس برای شکل دهی به کل فرآیند حکمرانی استفاده شوند، بدین معناست که فرا حکمرانی بخشی از ورودی و خروجی سیستم حکمرانی است. حکومت داری چندسطحی. حکومت داری چندسطحی مفهومی است که به وجود ساختارهای متعدد و در هم تنیده ی قدرت در اقتصاد سیاسی جهانی اشاره دارد. نظریه حکمرانی چندسطحی عمدتاً توسط لیسبت هوخه (Liesbet Hooghe) و گری مارکس توسعه یافته و از روند افزایش ادغام اروپا، به ویژه از طریق اتحادیه اروپا نشأت گرفته است. ژوزه مانوئل باروزو، رئیس پیشین کمیسیون اروپا، اعلام کرده است که «سیستم حکمرانی چندسطحی که سیاست منطقه ای اروپای ما بر آن مبتنی است، کلیدی برای افزایش رقابت پذیری اتحادیه است» و در زمان بحران اقتصادی «حکمرانی چندسطحی باید در اولویت باشد.» حکمرانی مشارکتی. حکمرانی مشارکتی بر تعمیق مشارکت دموکراتیک از طریق مشارکت شهروندان در فرآیندهای حکمرانی با دولت تمرکز دارد. چارچوب نظری حکمرانی مشارکتی به اوایل دهه ۱۹۹۰ بازمی گردد که دانشگاهیان بر ضرورت مشارکت شهروندان در فرآیندهای حکومتی تأکید کردند. این تمرکززدایی از قدرت دولت «پاسخگویی عمودی» را تقویت کرده و
رابطه بین شهروندان و دولت های شهری را بهبود می بخشد. ایده این است که شهروندان باید نقش مستقیم تری در تصمیم گیری های عمومی داشته باشند یا حداقل عمیق تر با مسائل سیاسی درگیر شوند. مسئولان دولتی نیز باید به این نوع مشارکت پاسخگو باشند. در عمل، حکمرانی مشارکتی می تواند نقش شهروندان را به عنوان رأی دهندگان یا ناظرها با اشکال مستقیم تر درگیر کند. نقش شهروندان در حکمرانی مشارکتی این است که به عنوان یک گروه منتخب از شهروندان غیرسیاسی، نوعی قدرت دولتی به آن ها اعطا شود تا در فرآیند سیاستگذاری عمومی مشارکت کنند. نمودهای مختلف حکمرانی مشارکتی شامل بودجه بندی مشارکتی، شوراها و سازمان های اجتماعی فعال در سطح دولت است که در مطالعات دولتی یا مسائل اجتماعی مشارکت می کنند. در دو دهه اخیر، سریع ترین شکل رشد حکمرانی مشارکتی، بودجه بندی مشارکتی بوده است. در سال ۲۰۰۴، «مجمع شهروندان بریتیش کلمبیا» نخستین شکل مشارکت مستقیم شهروندان برای تصور نظام انتخاباتی استانی ایجاد شد. بودجه بندی مشارکتی که در برزیل به کار گرفته شد، به «توانمندسازی شهروندان و ارتقاء کیفیت دموکراسی آن ها» کمک کرده است. هر دو مثال به بحث افزایش مشارکت شهروندان
به عنوان مکانیزمی برای ارتقاء کارآمدی، مشروعیت و عدالت اجتماعی در حکمرانی دموکراتیک کمک کرده اند. عملکرد حکمرانی مشارکتی تأثیرگذار بر سیاست در سطح شهرداری است. به عنوان مثال، استفاده از شوراهای مسکن شهری در برزیل برای تأثیرگذاری بر تصویب سیاست نشان داده است که شوراهای مسکن با احتمال بیشتر تصویب برنامه هایی مرتبط است که به نیازهای منعکس شده توسط شهروندان پاسخ می دهد. مکانیزم حکمرانی مشارکتی، حوزه اجتماعی را به حوزه سیاسی پیوند می دهد تا سیاست هایی را تولید کند که مستقیماً شکل گرفته یا تحت تأثیر شهروندان باشند. بنابراین، حکمرانی مشارکتی بهبود ارائه خدمات عمومی و تخصیص منابع را محتمل می سازد. حکمرانی عمومی. میان مفاهیم حکمرانی و سیاست تمایزی وجود دارد. سیاست شامل فرآیندهایی است که طی آن یک گروه از مردم (احتمالاً با دیدگاه ها یا منافع متفاوت) به تصمیم های جمعی می رسند که معمولاً الزام آور تلقی شده و به عنوان سیاست عمومی اجرا می شوند. از سوی دیگر، حکمرانی جنبه های راهبری و فرآیندیِ حکومت داری را منتقل می کند، نه جنبه های ستیزآمیز آن. این تمایز فرض را بر آن می گذارد که جدایی سنتی میان «سیاست» و «مدیریت» ممکن است. ب
ا این حال، نظریه و عمل معاصر حکمرانی گاهی این تمایز را زیر سؤال می برد و فرض می کند که هر دو مفهوم «حکومت داری» و «سیاست» دربرگیرنده جنبه هایی از قدرت و پاسخگویی هستند. به طور کلی، حکمرانی عمومی به شیوه های گوناگونی صورت می گیرد: از طریق شبکه هایی که شامل شراکت عمومی-خصوصی یا همکاری با سازمان های اجتماعی هستند. با استفاده از سازوکارهای بازاری که در آن اصول رقابت بازار برای تخصیص منابع به کار می رود درحالی که تحت نظارت دولت عمل می کنند. از طریق ایجاد و اجرای اجماع از طریق روش های از بالا به پایین که عمدتاً شامل دولت ها و بوروکراسی دولتی می شود. حکمرانی تنظیمی. حکمرانی تنظیمی نشان دهنده ظهور رژیم های سیاستی تمرکززدوده و سازگار با یکدیگر است که بر پایهٔ تنظیم گری به جای ارائه خدمات یا اخذ مالیات و هزینه کردن، بنا شده اند. این اصطلاح تمایل رژیم های سیاستی به مدیریت پیچیدگی از طریق سیستم های نمایندگی شده از قوانین را نشان می دهد. احتمال دارد این رویکرد در حوزه ها و کشورهایی ظهور یابد که پیچیده تر، جهانی تر، مورد مناقشه تر و دموکراتیک تر هستند. این اصطلاح بر پایهٔ مفاهیم «دولت تنظیم گر» از یک سو و «حکمرانی» از سوی
دیگر ساخته شده و آنها را بسط می دهد. در حالی که اصطلاح «دولت تنظیم گر» نقش بازیگران غیردولتی (مانند سازمان های مردم نهاد و کسب وکارها) را در سطح ملی و جهانی نادیده می گیرد، اصطلاح «حکمرانی» نیز نقش تنظیم گری را به عنوان ابزار بنیادین حکومت داری نادیده می گیرد. بنابراین، «حکمرانی تنظیمی» به ما امکان درک حکمرانی فراتر از دولت و از طریق تنظیم گری را می دهد. حکمرانی بخش امنیت. حکمرانی بخش امنیت (SSG) مفهومی فرعی از حکمرانی امنیتی است که به طور خاص بر تصمیمات مربوط به امنیت و اجرای آن ها در بخش امنیتی یک کشور تمرکز دارد. SSG اصول حکمرانی خوب را به بخش امنیتی مربوطه اعمال می کند. بر پایهٔ حوزه های دیگر حکمرانی. حکمرانی قراردادی. تفکر نوظهور دربارهٔ حکمرانی قراردادی بر ایجاد ساختاری حکمرانی تمرکز دارد که در آن طرفین قرارداد به شکلی منافع مشترک دارند تا ترتیبات قراردادی — که اغلب بسیار پیچیده اند — را به شکلی همکارانه، هماهنگ، انعطاف پذیر و قابل اعتماد مدیریت کنند. در سال ۱۹۷۹، اولیور ویلیامسون، برندهٔ جایزه نوبل، نوشت که ساختار حکمرانی برای یک قرارداد «چارچوبی است که در آن تمامیت یک تراکنش تعیین می شود»، و اضافه کرد
که «از آنجا که قراردادها متنوع و پیچیده اند، ساختارهای حکمرانی نیز بسته به ماهیت تراکنش متفاوت اند.» راهبری شرکتی. راهبری شرکتی به سازوکارها، فرآیندها، رویه ها و روابطی اشاره دارد که طی آن شرکت ها توسط هیئت مدیره، مدیران، سهام داران و ذی نفعان اداره و کنترل می شوند. حکمرانی شرکتی از مجموعه ای از فرآیندها، عرف ها، سیاست ها، قوانین و نهادهایی تشکیل می شود که بر شیوهٔ هدایت، مدیریت یا کنترل یک سازمان تأثیر می گذارند. این حوزه همچنین روابط میان افراد درون یک سازمان (یعنی ذی نفعان) و اهداف شرکت را در بر می گیرد. بازیگران اصلی شامل سهام داران، مدیریت و هیئت مدیره هستند. دیگر ذی نفعان شامل کارکنان، تأمین کنندگان، مشتریان، بانک ها و سایر وام دهندگان، نهادهای نظارتی، محیط زیست و جامعهٔ گسترده تر می شوند. راهبری فناوری اطلاعات. راهبری فناوری اطلاعات عمدتاً با ارتباط میان تمرکز تجاری و مدیریت فناوری اطلاعات سروکار دارد. هدف از حکمرانی روشن در این زمینه آن است که سرمایه گذاری در IT ارزش تجاری ایجاد کند و مخاطرات مرتبط با پروژه های فناوری اطلاعات را کاهش دهد. راهبری اینترنت. حکمرانی اینترنت توسط اجلاس جهانی سران درباره ج
امعه اطلاعاتی این گونه تعریف شده است: «توسعه و به کارگیری اصول، هنجارها، قواعد، رویه های تصمیم گیری و برنامه هایی مشترک توسط دولت ها، بخش خصوصی و جامعه مدنی، در نقش های اختصاصی خود، که شکل گیری و استفاده از اینترنت را سامان می دهند.» راهبری اینترنت با این مسئله سروکار دارد که هر بخش از جامعه تا چه اندازه باید بر توسعهٔ اینترنت تأثیرگذار باشد، از جمله اینکه تا چه حد دولت باید بتواند آن را سانسور کند و مسائل مرتبط با اینترنت — مانند آزارهای سایبری و رفتارهای مجرمانه — چگونه باید مدیریت شوند. حکمرانی زمین. حکمرانی زمین با مسائل مالکیت و تصرف زمین سروکار دارد. این حوزه شامل سیاست ها، فرآیندها و نهادهایی است که طی آن ها تصمیم هایی دربارهٔ دسترسی، استفاده و کنترل بر زمین اتخاذ، اجرا و اعمال می شوند؛ همچنین با مدیریت و آشتی دادن ادعاهای متضاد بر زمین نیز مرتبط است. در کشورهای در حال توسعه، این موضوع به عنوان ابزاری برای توسعهٔ پایدار و عادلانه اهمیت دارد و پدیده ای به نام «اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی» را هدف قرار می دهد. بعد عملیاتی حکمرانی زمین، ادارهٔ زمین نامیده می شود. امنیت زمین خواری از عواملی دانست
ه می شود که در کاهش فقر و امنیت غذایی نقش دارد، چراکه می تواند به کشاورزان امکان دهد تا به طور کامل در اقتصاد مشارکت کنند. بدون حقوق مالکیت رسمی، برای کارآفرینان کوچک — از جمله کشاورزان — دشوار است که اعتبار بگیرند یا کسب وکار خود را بفروشند، از این رو، حکمرانی جامع زمین اهمیت می یابد. بین مشکلات مربوط به زمین خواری و حکمرانی زمین، بازخوردی دائمی وجود دارد. برای مثال، استدلال شده است که پدیده ای که غالباً «زمین خواری» نامیده می شود، تا حدودی نتیجهٔ آزادسازی بازار زمین در کشورهای در حال توسعه — تحت تأثیر اجماع واشینگتن — بوده است. بسیاری از قراردادهای اکتساب زمین پیامدهای منفی ای تلقی شده اند، و همین امر موجب شد ابتکاراتی برای بهبود حکمرانی زمین در این کشورها آغاز شود. کیفیت حکمرانی زمین به اجرای عملی آن — که «ادارهٔ زمین» خوانده می شود — وابسته است: یعنی «نحوهٔ عملیاتی کردن قواعد زمین خواری». عامل دیگر، پاسخگویی است: میزانی که طی آن شهروندان و گروه های ذی نفع مشورت داده می شوند و می توانند مقامات را پاسخگو نگه دارند. ابتکار اصلی سیاست گذاری بین المللی برای بهبود حکمرانی زمین، «راهنمای داوطلبانه در مورد حکمران
ی مسئولانهٔ زمین خواری، شیلات و جنگل ها در چارچوب امنیت غذایی ملی» (VGGT) است، که توسط کمیته امنیت غذایی جهانی (CFS) تصویب شده است. حکمرانی چشم انداز. حکمرانی چشم انداز به طور کلی به قواعد، فرایندها و نهادهایی اشاره دارد که بر اساس آنها تصمیم گیری ها درباره حفاظت، مدیریت و برنامه ریزی منظر صورت می گیرد. حکمرانی چشم انداز از کشوری به کشور دیگر بسته به زمینه ملی (مثلاً نظام سیاسی، سازماندهی اداره عمومی، اقتصاد، فرهنگ و غیره) متفاوت است. به طور کلی، حکمرانی چشم انداز را می توان چنین توصیف کرد:هم یک مشاهده تجربی و هم یک ایده هنجاری مبتنی بر اصول گفتگوی چندجانبه مبتنی بر مکان، مذاکره و تصمیم گیری فضایی است و هدف آن دستیابی همزمان به اهداف زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی می باشد. گفتمان فعلی درباره حکمرانی چشم انداز خواستار فرایندهای مشارکتی و فراگیر است که واقعیت های محلی (یعنی پارامترهای زیست فیزیکی، فرهنگی، اجتماعی) و نیازها و دغدغه های محلی بازیگران متعدد چشم انداز را در نظر می گیرد؛ و به طور مؤثر به موارد تعارض منافع می پردازد، به گونه ای که رفتار دموکراتیک و عادلانه با منظر تضمین شود. معرفی رویکردهای جامع به حک
مرانی چشم انداز، محور پژوهش بین رشته ای در حال تحول در زمینه چشم انداز است. چنین رویکردی، مفهوم بندی منظر به عنوان یک مشاع است. بحث درباره حکمرانی چشم انداز مبتنی بر مشاع، نیاز به فناوری های باز (یعنی قابل دسترس، تحت مجوزهای اجازه نامه کرییتیو کامنز، متن باز) را مطرح می کند که بتوانند دسترسی عمومی به داده های منظر (مثلاً نقشه ها/تصاویر ماهواره ای برای مطالعه و نظارت بر تغییر منظر) و مشارکت توزیع شده در تصمیم گیری، نقشه برداری و برنامه ریزی (مثلاً پلتفرم بازها) را تسهیل کنند. حکمرانی خصوصی. حکمرانی خصوصی زمانی رخ می دهد که نهادهای غیر دولتی، از جمله سازمان های خصوصی، سازمان های حل اختلاف یا گروه های ثالث دیگر، قواعد و یا استانداردهایی وضع کنند که تأثیر الزام آوری بر "کیفیت زندگی و فرصت های عمومی بزرگ تر" داشته باشد. به بیان ساده، نهادهای خصوصی — نه دولتی — سیاست عمومی می سازند. برای مثال، شرکت های بیمه تأثیر اجتماعی بزرگی دارند که عمدتاً نامرئی و آزادانه پذیرفته شده است؛ این نوعی شکل حکمرانی خصوصی در جامعه است؛ به همین ترتیب، شرکت های بیمه گذار مجدد، به عنوان شرکت های خصوصی، ممکن است حکمرانی خصوصی مشابهی بر شر
کت های اصلی خود اعمال کنند. اصطلاح "سیاست عمومی" نباید منحصراً به سیاستی که توسط دولت ساخته می شود، محدود شود. سیاست عمومی ممکن است توسط بخش خصوصی یا بخش دولتی ایجاد شود. اگر بخواهیم فقط به سیاست عمومی ساخته شده توسط دولت اشاره کنیم، بهترین واژه "سیاست حکومتی" است که ابهام درباره عامل سیاست گذاری را حذف می کند. راهبری پروژه. راهبری پروژه چارچوب مدیریتی است که بر اساس آن تصمیمات پروژه گرفته شده و نتایج پروژه تحقق می یابد. نقش آن فراهم آوردن یک سیستم تکرارشونده و مستحکم است که سازمان بتواند سرمایه گذاری های خود را مدیریت کند — حکمرانی پروژه کارهایی مانند تعیین روابط بین تمام گروه های دخیل و توصیف جریان اطلاعات به همه ذینفعان را انجام می دهد.
ساعت ۲۱:۲۰ به وقت محلی در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۱۶ میلادی، هفت فرد شبه نظامی بر یک نانوایی در محلهٔ گلشن در داکا پایتخت بنگلادش آتش گشودند. هم چنین آن ها تعدادی بمب پرتاب کردند، افرادی را به گروگان گرفتند و در تیراندازی با نیروهای پلیس، چند افسر پلیس را کشتند. ۲۸ نفر شامل ۱۷ خارجی، ۲ پلیس و ۶ فرد مسلح کشته شدند. یکی از مهاجمان دستگیر شد و ۱۳ گروگان توسط نیروهای مسلح بنگلادش آزاد شدند. به گفته بازرس کل پلیس داکا همه مهاجمان شهروند بنگلادش بودند. پیشینه. بنگلادش با جمعیت ۱۷۱ میلیون نفر، یک کشور در حال توسعه با سرانه تولید ناخالص داخلی ۱۲۸۴ دلار در سال است. از سال ۲۰۱۳ حملات اسلامگراها به اقلیت های مذهبی، نویسندگان سکولار، وبلاگنویسان، فعالان دگرباشی و مسلمانان غیر افراطی افزایش یافته است. از سپتامبر ۲۰۱۵ بیش از ۳۰ حملهٔ مشابه انجام شده و داعش مسئولیت ۲۱ مورد از آن ها را به عهده گرفته است. گلشن یک محلهٔ ثروتمند و میزبان بسیاری از سفارت خانه های خارجی است. حمله و نجات. حمله در ساعت ۲۱:۲۰ به وقت محلی آغاز شد. هفت مهاجم با سلاح و بمب وارد رستوران شدند. آنان آتش گشودند و چند بمب را منفجر کردند. سپس تعدادی را که بیشترشان خ
ارجی بودند، گروگان گرفتند. مهاجمان مشغول تبادل آتش با پلیس شدند و چند پلیس را زخمی کردند که بعداً منجر به مرگ دو پلیس شد. پلیس محوطهٔ اطراف رستوران را محاصره کرد و آمادهٔ یورش برای رهایی گروگان ها شد. گروگان گیران در طی بحران سه درخواست مطرح کردند: نیروهای ویژهٔ نیروهای مسلح و پلیس بنگلادش، عملیات رهایی را در ساعت ۷:۴۰ آغاز کردند. ۱۳ گروگان آزاد شدند، شش مهاجم در تبادل آتش با پلیس کشته شدند و نفر هفتم دستگیر شد. تلفات. ۲۰ غیرنظامی، ۶ فرد مسلح و ۲ افسر پلیس کشته شدند و ۵۰ نفر دیگر که بیشترشان نیروهای پلیس بودند، زخمی شدند. چند شهروند ژاپنی و ایتالیایی جزء کشته شدگان بودند.
راب نایت (؛ زادهٔ ۱۹۷۶ در دنیدن، نیوزیلند) دانشمند علوم رایانه، پزشک کودکان، زیست شناس، و استاد دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو است. او از بنیان گذاران پروژهٔ شکم آمریکایی است. راب نایت در سال ۲۰۱۵ میلادی جایزهٔ ویلسک در پزشکی تجربی را دریافت کرد. زندگی نامه. تحصیلات. به گفتهٔ راب نایت، او هیچگاه به فقط یک موضوع خاص علاقه مند نبوده است. او در نیوزیلند بزرگ شده است و در آن دوران علاقه مندی هایش چیزهایی چون فسیل، شیمی، و رایانه را شامل می شده است. نایت کارشناسی خود را در زیست شیمی در دانشگاه اتاگو به پایان رساند. او دورهٔ دکترای فرگشت و خاستگاه ژنتیک را در سال ۲۰۰۱ میلادی در دانشگاه پرینستون به پایان رساند. نایت در دوران دکترای خود ۱۲ تا ۲۰ ساعت در روز به برنامه نویسی رایانه و رفع باگ نیز می پرداخته است. او در سال ۲۰۰۱ میلادی برای دورهٔ پست دکترای خود به دانشگاه کلرادو در بولدر رفت. او تنها در سال ۲۰۱۱ میلادی در نوشتن ۴۹ مقاله مشارکت داشته است. کار. نایت تا سال ۲۰۱۴ میلادی استاد دانشگاه کلرادو بود. او در سال ۲۰۱۵ میلادی تصمیم گرفت که دانشگاه کلرادو را ترک کند و به دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو که در چند
سال گذشته پژوهش بر روی ریزاندامگان همزیست را گسترش داده بوده است، بپیوندد. به گفتهٔ نایت، چندین دانشگاه از جمله دانشگاه استنفورد از او دعوت کرده بوده اند که به هیئت علمی آن ها بپیوندد؛ ولی او در نهایت دانشگاه کالیفرنیا در سن دیگو را بخاطر امکانات پژوهشی و آزمایشگاهی آن انتخاب می کند. پروژهٔ شکم آمریکایی. پروژهٔ شکم آمریکایی، تلاشی است برای تهیهٔ پایگاه دادهای باز از ریزاندامگان همزیست ایالات متحدهٔ آمریکا تا نقش رژیم غذایی و سبک زندگی در وضعیت سلامت عمومی انسان و ریزاندامگان بدن او شناسایی گردد. دانشمندانی از سراسر جهان به این پایگاه داده دسترسی خواهند داشت. بدین ترتیب نه تنها شهروندان آمریکایی از آنچه که در بدنشان زندگی می کند آگاه خواهند شد، بلکه پژوهشگران می توانند از این اطلاعات برای مطالعهٔ نقش ریزاندامگان همزیست در وقوع بیماری هایی چون التهاب روده، سرطان، و حتی اوتیسم استفاده کنند. این پروژه با کمک هزینه ای یک میلیون دلاری و با همکاری راب نایت آغاز به کار کرده است.
گابریل کرامر (۳۱ ژوئیه ۱۷۰۴ – ۴ ژانویه ۱۷۵۲) ریاضی دان سوئیسی بود. کرامر از سنین پایین استعداد زیادی در علم ریاضیات از خود نشان داد. در ۱۸ سالگی دکترایش را گرفت و در ۲۰ سالگی به همرام ژان لویی کالاندرینی به طور مشترک به کرسی استادی ریاضی در دانشگاه ژنو رسید. در سال ۱۷۲۸ راه حلی برای پارادوکس سنت پترزبورگ ارائه داد که این پارادوکس به تئوری مطلوبیت انتظاری که ۱۰ سال بعد توسط دانیل برنولی ارائه شد، بسیار نزدیک بود. شناخته شده ترین کارهای علمی کرامر در دهه پنجم زندگی وی منتشر شد. این کار شامل تحقیقات او در زمینه منحنی های جبری بود که در سال ۱۷۵۰ منتشر شد. این مطالعه یک تبیین اولیه از این قضیه است که یک منحنی درجه n در حالت عمومی با n(n+3)/2 نقطه مشخص می شود که هیچ ۳ نقطه ای روی یک خط قرار نگرفته باشند. برداشت اشتباهی از این قضیه به پارادوکس کرامر می انجامد که به جای نقاط تعیین کننده منحنی، به تعداد نقاط تقاطع دو منحنی می پردازد. وی همچنین کارهای یاکوب برنولی و یوهان برنولی را ویرایش کرده است، دربارهٔ دلایل فیزیکی شکل کروی سیارات و مدارهای آن ها آثاری دارد (سال ۱۷۳۰) و همچنین بر روی تئوری رفتار منحنی های سه بعدی ن
یوتون کار کرده است (۱۷۴۶). در سال ۱۷۵۰ قاعده کرامر را به چاپ رساند که فرمولی کلی برای حل سیستم های معادلات خطی با استفاده از دترمینان است که هنوز مورد استفاده است. وی مسافرت های بسیاری در اواخر دهه ۱۷۳۰ در اروپا داشت که تأثیر بسیاری روی فعالیت هایش در علم ریاضیات داشت. وی در سال ۱۷۵۲ درحالی که برای بازیافت دوباره سلامتش در جنوب فرانسه به سر می برد، در Bagnols-sur-Cèze درگذشت.
نخستین نبرد بارون ها (به ) از سال ۱۲۱۵ تا ۱۲۱۷ میلادی به طول انجامید. نخستین نبرد بارون ها یک جنگ داخلی در پادشاهی انگلستان بود که توسط یک عده از ملاکین زمین به نام بارون، بر ضد پادشاه انگلستان مشهور به جان انگلستان شکل گرفت. رهبر بارون های شورشی در این مناقشات، روبرت فیتزوالتر بود. این درگیری حاصل جنگ های فاجعه بار پادشاه جان علیه فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه بود که منجر به فروپاشی امپراتوری آنژوین گردید. در ادامه، جان همچنین از پذیرش و تمکین نسبت به پیمان مگنا کارتا (منشور کبیر) خودداری کرد. این همان پیمانی بود که خود وی شخصاً و در تاریخ ۱۵ ژوئن ۱۲۱۵ میلادی ضمن تعهد به رعایت آن، مهر و موم نیز کرده بود. پیش زمینهٔ تاریخی. بارون یا معادل مؤنث آن بارونِس از القاب اشرافی غرب اروپا است و به واسال هایی گفته می شد که زمین و املاک خود را مستقیماً از پادشاه دریافت می کردند. این لقب بیشتر در کشورهای آلمانی زبان (مانند هلند، لیختن اشتاین، دانمارک) و اتریش-مجارستان مرسوم بوده است. هم اکنون این لقب در مجلس اعیان بریتانیا به کار می رود. بارون واژه ای فرانسوی است که خود از واژه "baro" فرانکی قدیم به معنی «آزاده، رزمنده» گرفته
شده است. این واژه بعدها با خویشاوند خود در انگلیسی قدیم یعنی beorn (به معنی مرد اشرافی) ادغام شد. شاه "جان" در تاریخ ژوئن ۱۲۱۵ مجبور شد که مُهر سلطنتی خود را در پای بسیاری از نامه ها و قراردادهای بارون ها درج کند، گروه قدرتمندی از بارون ها که دیگر نمی توانستند مدت زمان زیادی در کنار پادشاهی شکست خورده و حکومت استبدادی اش قرار گیرند، پادشاه در ۱۵ ژوئن ۱۲۱۵ ضمیمه قراردادها گردید، در عوض، بارون ها پیمان های خود در زمینهٔ وفاداری به شاه "جان" را در تاریخ ۱۹ ژوئیه ۱۲۱۵ طبق یک سند رسمی به ثبت رساندند، شرایط ثبت توسط سفارت سلطنتی در تاریخ ۱۵ ژوئیه تنظیم گردیده بود که عنوان آن چنین بود: این اصل کلی مگنا کارتا (منشور کبیر) است، "قانون زمین" یک شعار حزبی بزرگ مگنا کارتا، در واقعیت ایستادن و پایورزی در برابر مخالفت با ارادهٔ صرف پادشاه بود مگنا کارتا شامل ۱۲۱۵ بند می گردید که تئوری و هدف اصلی آن حول محور کاهش قدرت پادشاه می چرخید، هم چون بند ۶۱ موسوم به بند "امنیت"، این بند به یک گروه ۲۵ نفره از بارون ها اجازه می داد تا هر زمان که پادشاه فرمانی را به زور صادر می کرد، از پذیرش یا اجرای آن خودداری کنند و آن را نادیده بگی
رند، این اصل در حقیقت یک فرایند قانونی دوران قرون وسطی به نام گِروکِشی بود که یک امر کاملاً طبیعی در روابط فئودالی شمرده می شد اما هیچ گاه در مورد یک پادشاه استفاده نمی گردید، بعد از چند ماه تلاش های بیهوده و بی علاقگی به مذاکره در تابستان ۱۲۱۵ شکل گیری جنگ دیگری که بین بارون های شورشی و پادشاه و طرفدارانش آغاز گردید همهٔ اقدامات قبلی در راستای رسیدن به توافق جامع را به شکست کشاند.
جیما دلندر () زادهٔ ) یک هنرپیشه متولد لندن است. از فیلم های او می توان به گورت تف می کنم ۲ و آینه (فیلم ۲۰۱۴) رانام برد.
مسئله () مسئله (قضیه) کرامر-کاستیلون در علم هندسه قضیه کرامر-کاستیلون قضیه ای است که توسط کرامر معرفی شد و توسط ریاضی دان ایتالیایی جین د کاستیلون که ساکن برلین بود، در ۱۷۷۶ حل شد. قضیه بدین ترتیب است که: با داشتن دایره z و سه نقطه a,b,c در همان صفحه که روی z قرار ندارد، می توان هر سه ضلعی را رسم کرد که از a,b,c بگذرد و محاط در z باشد. قرن ها پیش پاپوس از مصر، مورد خاصی از این قضیه را حل کرده بود: وقتی که سه نقطه روی یک خط قرار داشته باشند. اما حالت عمومی این قضیه بسیار دشوار است. پس از ساختار هندسی کاستولین، لاگرانژ یک راه حل آنالیزی پیدا کرد که از راه حل کاستیلون راحت تر بود. در اوایل قرن ۱۹، Lazare Carnot این قضیه را به n نقطه تعمیم داد.