Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
چارلی بارتلت (به انگلیسی: Charlie Bartlett) یک فیلم در گونه کمدی، درام به کارگردانی جون پل است. داستان. چارلی بارتلت از چند مدرسه خصوصی اخراج شده است و حالا در مدرسه عادی نقل مکان کرده است.
سکه شکلات () شکلاتی به شکل سکه است که با فویل طلایی پوشیده می شود. هدیه این نوع شکلات ها به کودکان یک سنت کریسمس در بخش هایی از اروپا است، و بیشتر در روز سنت نیکلاس رخ می دهد. سکه شکلاتی در جشن یهودیان نیز گنجانده شده است. این سکه ها معمولاً با طرحی از یک سکه واقعی ساخته می شود.
این مقاله فهرستی از بلندترین ساختمان ها در امارات متحده عربی است. منابع. List of tallest buildings in United Arab Emirates - CTBUH
سلام امینی (۱۷ آبان ۱۳۴۵ – ۴ خرداد ۱۴۰۴)، سیاستمدار ایرانی و نمایندهٔ دورهٔ دهم از حوزهٔ انتخابیهٔ ایلام و ایوان و شیروان و چرداول وملکشاهی و مهران در استان ایلام بود. وی با کسب ۶۱٬۳۳۸ رای از مجموع ۱۶۵٬۲۸۹ رای معادل ۳۷٫۱۰٪ درصد آرا به مجلس راه پیدا کرد. درگذشت. او در ۴ خرداد ۱۴۰۴، پس از گذراندن یک دورهٔ بیماری در یکی از بیمارستان های تهران درگذشت.
شادمهر کاظم زاده (۱۳۴۹ در دره شهر- ) نمایندهٔ پیشین دورهٔ دهم از حوزهٔ انتخابیهٔ دهلران و دره شهر و آبدانان در استان ایلام است. وی در دور دوم انتخابات در رقابت با احمدی با کسب ۵۱٬۶۰۴ رای از مجموع ۸۹٬۷۴۲ رای معادل ۵۷٫۵۰٪ درصد آرا به مجلس راه پیدا کرد.
آصف السلطنه نام یک سرده از زیرخانواده کاسنی واریان است. این جنس یا سرده در حدود ۲۰ گونه گیاه علفی یا درختچه ای دارد که بومی آفریقای جنوبی هستند. گونه ای از آن به ایران وارد شده و به عنوان گیاه زینتی کاشته می شود.
خواجه باشی صغیر نام یک گونه از سرده خواجه باشی است.
الیت رزیدنس () یک آسمان خراش در شهر دبی، امارات متحده عربی است. این آسمان خراش که در سال ۲۰۰۶ شروع به ساخت شده در سال ۲۰۱۲ افتتاح شده و دارای ۸۷ طبقه و ۳۸۰.۵ متر ارتفاع می باشد.
مثلث اکس-۷ یا مسیه اکس-۷ یک ساختار سیاهچاله دوتایی است که در مرکز کهکشان مثلث قرار دارد. این ساختار دوتایی، از یک سیاهچاله ستاره وار و یک ستاره ستاره تشکیل شده است. سیاهچاله ستاره وار این ساختار، بزرگترین سیاهچالهٔ ستاره وار است. جرم کل این سیستم ۸۵٫۷ برابر جرم خورشید است.
لوئیس والتات (به فرانسوی: Louis Valtat) ،(زادهٔ ۸ اوت ۱۸۶۹ میلادی -مرگ ۲ژانویه ۱۹۵۲ میلادی)، نقاش و گراورساز فرانسوی منسوب به مکتب فوویسم می باشد. این گروه اولین بار در سال ۱۹۰۵ آثارشان رادر در سالن پاییزی (Salon d'Automne)به نمایش گذاشتند. لوئیس والتات به عنوان یکی از چهره های کلیدی در مسیر انتقال سبکی نقاشی ازکلود مونه به هانری ماتیس مطرح می شود. زندگی نامه. لوئیس والتات در ۸ آگوست سال ۱۹۰۵ میلادی در ناحیه دیئپ نورماندی فرانسه در خانواده ای مرفه زاده شد. خانوادهٔ او مالکان کشتی بودند. والتات بیشتر دوران کودکی خود را ورسای منطقه ای در حومهٔ پاریس گذراند. او تحصیلات دبیرستانی خود را درمدرسهٔ (به فرانسوی: Lycée Hoche)کسب نمود. با تشویق پدرش که خود نیز نقاش منظره پرداز بود به هنر نقاشی علاقه مند شد. در سن هفده سالگی با هدف دنبال کردن نقاشی به عنوان حرفه ای برای آیندهٔ خود، درخواست ورود به اکول ده بوزار را داد و پذیرفته شد. در سال ۱۸۸۷ او به پاریس رفت تا در آنجا ثبت نام نماید. در "اکول ده بوزار" هنرمندان معروفی چون گوستاو بولانجر (۱۹۲۴–۱۸۸۸)(به انگلیسی: Gustave Boulanger)، جولیس جوزف لوفور (۱۹۱۱–۱۸۳۶)(به انگلیسی
:Jules Joseph Lefebvre)و بعدها ژان -ژوزف بنجامین-کنستانت (۱۹۰۲–۱۸۴۵) به (انگلیسی: Jean-Joseph Benjamin-Constant) همکلاسی او بودند. والتات سپس در آکادمی جولیان تحت نظر ژول دو پره (به فرانسوی: Jules Dupré) منظره پرداز مکتب باربیزون که نقاشان معروفی چون آلبرت آندره، موریس دنیس (به فرانسوی: Maurice Denis)، پی یر بونار (به فرانسوی: Pierre Bonnard) و ادوار وویار (به فرانسوی: Édouard Vuillard)از شاگردان او بودند تحصیلات خود را دنبال کرد. سه نقاش اخیر که خود را نبی ها می نامیدند متأثر از سبک ترکیب گری پل گوگن (۱۹۰۳–۱۸۴۸) و استفاده از فرمهای ساده شده، رنگ های ناب و سطوح بزرگ این نقاش بودند. والتات هرجند با گروه نیامیخت ولی شیوهٔ کاری آنان را آموخت. در سال ۱۸۹۰ پس از دریافت جایزهٔ (به فرانسوی :Jauvin d’Attainville)آتلیه شخصی خود را در خیابان لا گلاسیه (به فرانسوی: La Glaciere)دایر نمود و در سال ۱۸۹۳ برای اولین بار آثارش را در سالن مستقلین به نمایش گذاشت. این نقاشی ها شامل صحنه هایی از زندگی در خیابان های اطراف کارگاه هنری وی بودند.منتقد هنری "فلیکس فنیون" در نقدهای خودبه اثر "در بلوار" - ۱۸۹۳ او اشاره کرده است. در نقا
شی های اولیهٔ خود والتات نورهای خودانگیختهٔ دریافتگران و نقطه چینی های رنگی پوینتیلیسم را بکار می گرفت. دو اثر والتات که به خوبی بیانگر شیوهٔ کاری این دوران او می باشند " قایقها"-۱۸۹۲ (به انگلیسی :Barges) و اثر"درختان سیب "-۱۸۹۴(به انگلیسی:The Apple Trees)است که چنانچه "ریموند کنیا" (به فرانسوی: Raymond Cogniat)می گوید اثر قایق ها دارای انعکاسات متحرک و موج دار دریافتگران می باشد در حالیکه "درختان سیب " با درخشش قرمزها و زردهای روشن که با ضربه های قلم موهای لکه لکهٔ سبز تشدید شده است جان گرفته است. والتات در طول حیات هنری خود آثارش را به وفور به نمایش گذاشت. در سال ۱۸۹۶او با مشارکت آنری دو تولوز-لوترک و آلبرت آندره دکوری را برای تئاتر شاهکار در پاریس طراحی کردند. والتات ار بیماری سل رنج می برد و پاییز و زمستانهای زیادی را در سواحل مدیترانه بانیول-سور-مر و سن-تروپه گذرانید. از آغاز سال ۱۹۰۰ والتات با دوچرخهٔ خود برای دیدار پیر آگوست رنوآر در کنی سور مرن در فرانسه سفرهای زیادی کرد. او در طی این دیدارها طراحی هایی از چهرهٔ رنوار تهیه کرد که در گراور سازی از آن استفاده نمود. همچنین این دو هنرمند با مشارکت هم بر ر
وی مجسمه ای از پل سزان کار کردند. دوست دیگر او پل سینیاک بود که اغلب با ماشین موتوری کوچکی که در مقابل اثر نقاشی خود "زنی در کنار ساحل" آن را دریافت کرده بود از او دیدار می کرد. در طی اقامتش در سواحل مدیترانه والتات از مایه رنگ های شدیدتری استفاده کرد و تمایلات فوویستی خود را آشکارتر نمود تاریخ شناس هنری ناتالی هندرسون لی شیوهٔ کاری او را (به انگلیسی "proto-Fauve") نامیده است. هرچند او همواره از بکار بستن رنگ ها و فرمهای بسیار زمخت فووها دوری جست. بعد از سال ۱۹۱۴ او در پاریس و نواحی روان و ورسای به فعالیت هنری خود ادامه داد. موضوع نقاشی های او شامل گل ها، مناظر و صحنه هایی از زندگی روزمره بودند. او همچنین آثار چاپی زیادی به انجام رسانید. لوئیس والتات تا سال ۱۹۴۸ تا زمانیکه بیماری آب سیاه باعث از دادن بیشتر بیناییش شد به خلق آثار نقاشی ادامه داد. وفات. لوئیس والتات در ۲ ژانویه ۱۹۵۲ در پاریس در گذشت. آثار منتخب. نمونه هایی از آثار لوئیس والتات:
برج محمد بن راشد () یا سنترال مارکت پراژکت () یک آسمان خراش در شهر ابوظبی، کشور امارات متحده عربی است. این آسمان خراش که در سال ۲۰۰۸ شروع به ساخت شده در سال ۲۰۱۴ افتتاح شده و دارای ۹۲ طبقه و ۳۸۲ متر ارتفاع می باشد.
در نظریه گراف و علوم کامپیوتر پایین ترین جد مشترک (LCA) دو گره v و w در یک درخت پایین ترین (یعنی عمیق ترین) گره است که هر دو v و w به عنوان فرزندان آن گره باشند . LCA دو راس v و w در درخت T جد مشترکی از v و w که در فاصله دورتری از ریشه واقع شده است . محاسبه پایین ترین جد مشترک ممکن است مفید باشد به عنوان مثال به عنوان بخشی از یک روش برای تعیین فاصله بین جفت از گره ها در یک درخت: فاصله از v به w را می توان جمع فاصله از ریشه به v و فاصله از ریشه به w منهای دو برابر فاصله از ریشه به پایین ترین جد مشترک در نظر گرفت . در هستی شناسی, پایین ترین جد مشترک به عنوان least common subsumer نیز مشهور است . الگوریتم. فرض کنید میخواهیم پایین ترین جد مشترک دو راس v و w را پیدا کنیم . ابتدا با استفاده از الگوریتم جستجوی عمق اول پدر گره v را در formula_1 ذخیره می کنیم . این الگوریتم از formula_2 است . ساده ترین راه این است که ابتدا دو گره را هم ارتفاع کنیم سپس تا زمانی که دو گره برابر نشدند هر دو را بالا بیاوریم از آن رو که ریشه جد مشترک آن هاست ، این فرایند پایان پذیر است و گره ای که در آن متوقف می شویم همان پایین ترین جد مشت
رک است . این الگوریتم با فرض داشتن پدر هر گره به عنوان پیش پردازش ، هر درخواست را در formula_2 جواب می دهد . راه بهتر استفاده از برنامه ریزی پویا است . formula_4 را formula_5 گره بالای گره v در نظر می گیریم . این کار به عنوان پیش پردازش برای پاسخ دادن به درخواست هاست و از formula_9 است . حال می خواهیم پایین ترین جد مشترک w و v را بیابیم . ابتدا گره ای که در ارتفاع بیشتری قرار دارد با formula_10 با دیگری هم ارتفاع می کنیم . حال فرض می کنیم فاصله این دو گره از پایین ترین جد مشترکشان ، حداکثر k بیتی است . از پر ارزش ترین بیت شروع می کنیم و مقدار بیت ها را تعیین می کنیم . فرض کنید روی بیت i ام هستیم : اگر formula_5 امین گره بالای v و w یکسان بود این بیت ۰ و در غیر این صورت این بیت ۱ است و هر دو گره به formula_5 گره بالاتر منتقل می شوند . در انتها پدر هر یک از دو گره ، پایین ترین جد مشترک v و w اولیه است . این الگوریتم از formula_10 است . کاربرد ها. این مسئله در یافتن پایین ترین جد مشترک کلاسها در وراثت (برنامه نویسی شیءگرا) و سامانه پیچیده کاربرد دارد .
توتینگ یک حوزه انتخاباتی در شهر لندن است که از سال ۲۰۰۵ صادق خان، یکی از اعضای حزب کارگر به نمایندگی از آن در مجلس عوام بریتانیا حضور دارد. این حوزه انتخاباتی یکی از زیرمجموعه های واندزوورث در جنوب لندن است.
نمایشگاه پاییزی () یا سالن پاییزی، یک نمایشگاه هنری سالانه در پاریس می باشد که از سال ۱۹۰۳ اولین سالن آن تحت ابتکار معمار بلژیکی، مرد ادبی و هنری همراه با معماری هکتور گیمارد اجرا گردید که نقاشانی همچون ، اوژن کاریر، فلیکس والوتون، ادوار وویار و مزون یانسن که یک دفتر دکوراسیون داخلی مستقر در پاریس بود در آن مشارکت داشتند، مزون یانسن اولین شرکت طراحی واقعاً جهانی بود که در سال ۱۸۸۰ توسط ژان هانری یانسن تأسیس گردید این نمایشگاه عظیم تقریباً بلافاصله سرمشق تحولات و نوآوری هایی در نقاشی قرن بیستم در زمینهٔ نقاشی، رسم، مجسمه سازی، حکاکی، معماری و هنرهای تزئینی گشت، در سال های برپایی اولین سالن هنرمندانی همچون پیر آگوست رنوآر حمایت خود از این نمایشگاه را اعلام کرد و حتی هنرمند دیگر آگوست رودن چندین کار از آثار خودش را به نمایش گذاشت، از زمان آغاز آن آثار هنرمندانی همچون پل سزان، آنری ماتیس، پل گوگن، جورج روالت، آندره دورن، آلبر مارکه، ژان متزینگر، آلبر گلز و مارسل دوشان در این سالن به نمایش گذاشته شد، علاوه بر سال ۱۹۰۳ که سال افتتاحیه نمایشگاه بود، شاهد ۳ تاریخ مهم دیگر در رابطه با سالن پاییز هستیم، سال ۱۹۰۵ که منج
ر به پیدایش سبک فوویسم گردید، سال ۱۹۱۰ که شاهد راه اندازی کوبیسم هستیم و در نهایت سال ۱۹۱۲ که منجر به ایجاد یک دشمنی بیگانه و نزاع در مجمع ملی گردید.
کودکان ابری یک فیلم کوتاه به نویسندگی و کارگردانی رضا فهیمی است که در سال ۱۳۹۳ تولید و جوایز زیادی را در داخل و خارج از کشور کسب کرد و در جشنواره اسکار شرکت کرد. فیلم، روایت دو پسر بچه دانش آموز روستایی است که بر سر مالکیت چیزهایی که هیچ وقت دستشان به آنها نمی رسد مثل آسمان و طبیعت دعوا می کنند ... کودکان ابری اقتباسی از کتاب باغ اناری محمد شریفی نعمت آباد است.
مارینا توچ () یک آسمان خراش در شهر دبی، امارات متحده عربی است. این آسمان خراش که در مه ۲۰۱۱ افتتاح شده دارای ۷۹ طبقه و ۲۷۶٫۳ متر ارتفاع می باشد.
برج الیعقوب () یک برج در شهر دبی، امارات متحده عربی است. این برج که در سال ۲۰۰۶ شروع به ساخت شده در سال ۲۰۱۳ افتتاح شده است و دارای ۶۹ طبقه و ۳۲۸ متر ارتفاع می باشد.
پتروس پلانسیوس ، زیسته (۱۵۵۲ تا ۱۵ مه ۱۶۶۲)، اخترشناس، نقشه نگار و روحانی فلاندری بود. او با نام پیتر Platevoet در دِرَناوتِر، امروز قسمتی از هوولانت در غرب فلاندر، متولد شد. او الهیات را در آلمان و انگلستان مورد مطالعه قرار داد. در سن ۲۴ سالگی او یک کشیش در کلیسای اصلاحی هلندی شد. به دلیل ترس برای پیگرد قانونی مذهبی توسط تفتیش عقاید مذهبی، پس از آنکه شهر در ۱۵۸۵ به دست اسپانیایی ها افتاد او از بروکسل فرار و به آمستردام رفت. او در آنجا به ناوبری و نقشه کشی علاقه مند شد. او به اندازهٔ کافی خوش شانس بود تا به نمودار دریایی که به تازگی از پرتغال به ارمغان آورده شده بود دست رسی یابد. او به زودی به عنوان یک متخصص در مسیرهای حمل و نقل به هند به رسمیت شناخته شد. او بشدت به ایدهٔ استفاده از گذر دریای شمال از راه آمریکای شمالی؛ تا شکست سومین مأموریت ویلم بارنتز در سال ۱۵۹۷ که احتمال چنین گزینه ای را از میان برد، همچنان باور داشت.
دلدار عاشق () یک فیلم است که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به سلمان خان، مدوری دیکشیت، و انوپم کهیر اشاره کرد.
عزت دار () یا با عزت یک فیلم است که در سال ۱۹۹۰ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به دیلیپ کومار، گوویندا، و مدوری دیکشیت اشاره کرد.
AspectJ یک تعمیم برنامه نویسی جنبه گرا است که برای زبان برنامه نویسی جاوا در شرکت PARC ایجاد شده است. این افزونه در بنیاد پروژه های متن باز Eclipse Foundation در دسترس است. اما هر دو مستقل و یکپارچه شده اند. AspectJ به طور گسترده ای برای برنامه نویسی جنبه گرا استاندارد شده است و همزمان بر سادگی و قابلیت استفاده برای کاربران نهایی تأکید دارد. این زبان از نحو سبه جاوا استفاده می کند و شامل یک محیط یکپارچه توسعه نرم افزار برای نمایش ساختار Cross-cutting است. انتشار اولیهٔ آن در سال ۲۰۰۱ بوده است. توضیح سادهٔ زبان. همه برنامه های معتبر جاوا (زبان برنامه نویسی) همچنین برنامه های AspectJ معتبر هستند. اما AspectJ به برنامه نویسان اجازه می دهد تا تعریف خاص یک ساختار به نام جنبه" را ایجاد کنند. ". aspects می تواند شامل چندین موجودیت غیرقابل دسترس به استاندارد کلاس باشد. اینها هستند: aspect VisitAspect { void Point.acceptVisitor(Visitor v) { v.visit(this); pointcut set() : execution(* set*(..) ) &amp;&amp; this(Point); after () : set() { Display.update(); برای توضیحات بیشتر AspectJ راهنمای برنامه نویسی را ببینید. سازگا
ری و پیاده سازی AspectJ. AspectJ می تواند در بسیاری از روش هااجرا شود از جمله یا و همچنین به طور مستقیم در ماشین مجازی (VM). در تمام موارد AspectJ به عموان یگ برنامه معتبر در ماشین مجازی جاوا اجرا می شود. کلاس های متأثر از جنبه های دودویی-سازگار با تأثیرپذیری از کلاس (برای باقی ماندن سازگاری با کلاس های وارد شده با تأثیرپذیری اصلی). حمایت از پیاده سازی های متعدد اجازه می دهد تا زبان به رشد تغییرات تکنولوژی و پلت فرم در دسترس سازگار با جاوا را تضمین می کند. کلید موفقیت آن، مهندسی و زبان تصمیم گیری است که آن را تبدیل به یک زبان قابل استفاده و برنامه های گسترش پذیر می کند.. AspectJ اصلی شرکت زیراکس برای اجرای منبع بافی مورد استفاده که نیاز به دسترسی کد منبعرا داراست. زمانی که زیراکس کد منبع را با اکلیپس به اشتراک گذاشت.AspectJ با استفاده از Eclipse Java compiler و یک bytecode ویور بر اساس BCELدوباره پیاده سازی شده بود؛ بنابراین توسعه دهندگان می تواند نوشتن جنبه به صورت کد باینری (کلاس) را انجام دهند. در این زمان زبان برنامه نویسی AspectJ به حمایت چند کلاس مدل ضروری محدود شده بود. این محیط یکپارچه توسعه نرم افزار
باعث افزایش جذابیت نسبت دیگر همتایانه جاوایی خود شد؛ و آن توسعه دهندگان اجازه استقرار جنبه های بدون تغییر ساخت روند می داد. این منجر به افزایش پذیرش AspectJ به عنوان یک زبان قابل استفاده برای برنامه نویسان جاوا و حتی در سطح سازمانی شد. پس از آن تیم اکلیپس عملکردو صحت آن را افزایش داد. به روز رسانی زبان AspectJ برای پشتیبانی از ویژگی های زبان Java 5 مانند generics و حاشیه نویسیو حاشیه نویسی یکپارچه-سبک خالص-جاوا. پروژه اکلیپس هم از خط فرمان و هم مورچه رابط پشتیبانی می کند.. یک پروژه مرتبط با پروژه اکلیپس به طور پیوسته Eclipse IDE پشتیبانی (AJDT) را برای AspectJ بهبود می دهد. IDE از ایمکس، NetBeansو JBuilder را زمانی که زیراکس آن را در در کد کتن باز قرار داده است پشتیبانی می کند اما پشتیبانی اوراکل از JDeveloper ظاهر می شود. IDE وسیله ای شده است برای برنامه نویسانی جاوا یی که ازبان AspectJ استفاده می کنند برای درک و ربط به crosscutting. BEA یک VM محدود شده برای حمایتافزونه س جنبه گرای پیشنهاد داد ولی برایافزونه ئهای پشتیبانی شده در تمام Java VMها نیازمند تأیید Java Community Process است. علاقهٔ علمی در معانی و
اجرای زبان های جنبه گرادر احاطهٔ AspectJ پس از انتشار آن است. تحقیقات آینده در رابطه با کاپایلر aspect bench یا "abc"است؛ که از افزونهٔ تغییر متن کد یامعانی زبان برنامه نویسی و فرم های پایه ای بسیاری از آزمایش های AOP که تیم Aspectj از ان پشتیبانی کمی کرد، پشتیبانی می کند؛ که به آن یک پایه گسترده کاربری می کند. بسیاری از برنامه نویسان پی برده اند که زبان برنامه نویسی AspectJ به عنوان یک فناوریدر دسترس برای دیگر پروژه ها به ویژه اسپرینگ فریمورک می تواند باشد. خواهر خواندهٔ پروژه اسپرینگ Spring Roo به طور خودکار توضیح نوع ورودی AspectJ را به عنوان کد خروجی تولیدی اصلی ادامه می دهد. تاریخچه و همکاران. توسط Gregor Kiczales آغاز شده و توسط تیم شرکت Xerox PARC هدایت شده که در نهایت باعث توسعه AspectJ شد. او واژه "crosscutting را بداع کرد". Chris Maeda واژه برنامه نویسی "جنبه گرا را ابداع کرد." Jim Hugunin و Erik Hilsdale کامپایلر اصلی. Mik Kersten اجرا IDEو شروع پروژه Eclipse AJDT با Adrian Colyer (رهبر حال حاضر پروژه AspectJ) و اندرو کلمنت (مهندس زمان کامپایلر). کامپایلر AspectBench توسعه یافته و نگهداری می شود ب
ه عنوان یک تلاش مشترک از ابزارهای برنامه نویسی گروهی در آزمایشگاه دانشگاه آکسفورد، تیم تحقیقاتی sable در دانشگاه مک گیلو مؤسسه تحقیقات پایه در علوم رایانه (BRICS). AspectWerkz. AspectWerkz پویا، سبک و با کارایی بالا ی فریمورک AOP/PIPO برای جاوا است. باادغام آن با پروژه که باعث پشتیبانی از قابلیت های AspectWerkz پس از AspectJ 5 شده. Jonas Boner و Alex Vasseur پروژه AspectWerkz را مهندسی کرده اند و بعد از آن که پروژه AspectJ با AspectWerkz ادغام شد سبک حاشیه نویسی و زمان بارگذاری پشتیبانی می کند. بر خلاف زبان برنامه نویسی AspectJ قبل از نسخه 5 AspectWerkz، هیچ ساختار زبانی جدیدی به جاوا اضافه نکرد، اما به جای آن از توضیح جنبه های حاشیه نویشی جاوا پشتیبانی کرد. آن با بهره گیری از اصلاح bytecodeبرای درست کردن کلاس ها در پروژه، زمان لود شدن کلاس و همچنین در زمان اجرا. آن از JVM level APIs. استاندارد شده استفاده کرد. جنبه ها می توانند تعریف بشوند با استفاده از حاشیه نویسی جاوا. AspectWerkz از یک API برای استفاده از جنبه های مشابه برای پروکسی ها فراهم کرده است. از این رو یک تجربهٔ انتقال فراهم کرده که یک ارائه شفاف
انتقال برای استفاده کنندهگان مشابه پروکسی ها است. AspectWerkz یک نرم افزار رایگان است. مجوز گنو ال جی پی ال اجازه می دهد از AspectWerkz 2.0 در هر دو حالت تجاری و پروژه های منبع باز استفاده شود.
حوزه انتخابیهٔ سبزوار، جغتای، جوین، خوشاب، داورزن و ششتمد مربوط به انتخابات مجلس کشور ایران، در غرب استان خراسان رضوی واقع است و دو کرسی در مجلس شورای اسلامی دارد. این حوزه در اغلب قریب به اتفاق ادوار مجلس شورای ملی نیز دو کرسی داشت و قدمت آن به قانون انتخابات مجلس شورای ملی (مصوب ۱۲۹۰ شمسی) بازمی گردد. هر دو نمایندهٔ حوزه به روش رأی دسته جمعی انتخاب می شوند. شمار رأی مندان حوزه هنگام انتخابات ۱۳۹۸ مجلس شورای اسلامی برابر ۳۵۰٬۰۰۰ نفر بود. نمایندگان کنونی حوزه (دورهٔ دوازدهم) بهروز محبی نجم آبادی و محمدرضا محسنی ثانی هستند. تاریخچه، جغرافیا و حوزه بندی. حوزهٔ انتخابیه سبزوار، واقع در غرب استان خراسان رضوی (پیشتر استان یا ایالت خراسان)، اولین بار به موجب قانون انتخابات مجلس شورای ملی (مصوب ۱۲۹۰) ایجاد شد. در نظامنامهٔ انتخابات اصنافی (مصوب ۱۲۸۵)، نامی از سبزوار به میان نیامد و تنها به ذکر ۱۲ نفر نمایندهٔ «خراسان و سیستان و تربت و ترشیز و قوچان و بجنورد و شاهرود و بسطام» اکتفا شد. در نظامنامهٔ انتخابات دو درجه (مصوب ۱۲۸۸)، سبزوار «محل انتخاب» ۴ منتخب از مجموع ۳۳ منتخب درجهٔ [مرحلهٔ] اول و ۱۱ نمایندهٔ درجهٔ [مرحل
هٔ] ثانی «حوزهٔ انتخابیه خراسان» بود. با وجود این، دو تن از نمایندگان دورهٔ دوم مجلس شورای ملی (پیش از تصویب قانون انتخابات) نمایندهٔ سبزوار خوانده شده اند، ولی در دورهٔ سوم (پس از تصویب قانون انتخابات و ایجاد رسمی حوزه)، حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار بدون نماینده ماند. طبق قانون انتخابات مجلس شورای ملی (مصوب ۱۲۹۰)، حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار، علاوه بر سبزوار، شامل مزینان، جوین، بام، صفی آباد، و سرولایت بود و ۲ نماینده از مجموع ۱۳۶ نماینده در سطح کشور را به خود اختصاص می داد. در ۱۳۳۹، حوزه به دو نیم شد که هر کدام یک نماینده داشت: الف) حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار، شامل شهر سبزوار با دهستان های قصبه، تکاب کوه میش، طبس، کراب، داورزن، مزینان، کاه، باشتین، فروغن، خواشد، زمج، ربع شامات، و شامکان؛ ب) حوزهٔ انتخابیهٔ جوین، شامل بخش جغتای (پایین جوین، بالاجوین، پیراکوه، نقاب)، بام و صفی آباد، بخش اسفراین، بخش سرولایت. در حوزه بندی جدید، بخش اسفراین از حوزهٔ انتخابیهٔ بجنورد منتزع شده و به حوزهٔ انتخابیهٔ تازه تشکیل شدهٔ جوین الحاق یافته بود. همزمان تعداد نمایندگان به ۲۰۰ نفر و سپس در ۱۳۴۶ به ۲۱۹ نفر افزایش یافت. در ۱۳۵۰، قانون قبلی ب
ه نحوی خنثی شد و حوزه های انتخابیهٔ سبزوار و جوین دوباره به هم پیوستند، بدین شکل که حوزهٔ انتخابیه سبزوار شامل شهر سبزوار و بخش های حومه، جغتای، داورزن، و ششتمد دارای ۲ نماینده از مجموع ۲۷۶ نمایندهٔ کل کشور شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷، حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار با همان توابع پیشین برای انتخابات مجلس شورای اسلامی در ۱۳۵۸ تعریف شد و دارای ۲ نماینده از ۲۷۰ نمایندهٔ کل کشور بود که این تعداد در ۱۳۷۸ به ۲۹۰ نفر افزایش یافت. در حال حاضر، مرزهای حوزه منطبق بر تقسیمات کشوری ایران است و شامل شش شهرستان سبزوار، جغتای، جوین، خوشاب، داورزن و ششتمد می باشد. تا پایان دورهٔ هشتم مجلس شورای اسلامی، نام حوزه صرفاً «حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار» بود. با ایجاد شهرستان های نوبنیاد از دل شهرستان سبزوار، در دورهٔ نهم مجلس به «حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار، جغتای، جوین و خوشاب» و در دورهٔ دهم مجلس به «حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار، جغتای، جوین، خوشاب و داورزن» تغییر نام یافت. هنگام تشکیل شهرستان خوشاب در ۱۳۸۹، روستاهای رباطی شاهزاده، جمبرجوق، چزگ، و فرخار از شهرستان فیروزه منتزع و به شهرستان خوشاب ملحق شدند. شهرستان فیروزه در حوزهٔ انتخابیهٔ نیشابور قرار داشت.
اهالی این روستاها به نشانهٔ اعتراض در انتخابات ۱۳۹۰ مجلس در روستاهای خود (واقع در حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار) رأی ندادند و برای رأی دادن در حوزهٔ انتخابیهٔ نیشابور به روستاهای مجاور رفتند. در پی نارضایتی ها، این روستاها در ۱۳۹۸ همگی دوباره به شهرستان فیروزه ملحق شدند. حق رأی و نظام انتخاباتی. حق رأی و نظام انتخاباتی در این حوزهٔ انتخابیه با سایر حوزه های سراسر ایران یکسان بوده است. طبق نظامنامهٔ انتخابات اصنافی، اولین انتخابات مجلس شورای ملی، خارج از تهران، در دو مرحله انجام گرفت. در هر یک از شهرهای تابع یک ایالت، طبقات شش گانهٔ صاحب رأی جداگانه جمع شدند، نماینده ای را انتخاب کردند و به مرکز ایالت فرستادند و اینان از بین خود، به اندازهٔ سهمیهٔ مقررشده (که برای خراسان و سیستان ۱۲ نفر بود) نمایندگانی را انتخاب کردند. طبق نظامنامهٔ انتخابات دو درجه، دومین انتخابات مجلس شورای ملی، در سرتاسر کشور به طرز دو درجه انجام گرفت. «مراد از انتخاب دو درجه آن است که ابتدا [...] در شهرهای یک حوزهٔ انتخابیه، عدد معینی [که برای سبزوار ۴ بود] را انتخاب می نمایند که منتخب نامیده می شوند و بعد این انتخاب شدگان درجهٔ اول [در خراسان ۳۳
نفر] در مرکز حوزهٔ انتخاب [مشهد] جمع شده، از میان خود عدهٔ مطلوبه [برای خراسان ۱۱ نفر] را ثانیاً انتخاب می کنند و این انتخاب شدگانِ درجهٔ ثانی نماینده خوانده می شوند.» انتخابات در درجات اول و دوم به روش «انتخاب جمعی» صورت گرفت. ملاک در درجهٔ اول اکثریت نسبی و در درجهٔ دوم اکثریت تام [مطلق] بود. از ۱۲۹۰ به بعد، انتخابات مجالس در سرتاسر ایران به شکل «یک درجه و مستقیم» برگزار شد. ملاک انتخاب، کسب اکثریت نسبی بود. در حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار که در بیشتر ادوار دو نماینده داشت، از روش انتخاب جمعی استفاده می شد، منتها در ادوار بیستم تا بیست ودوم که تعداد نمایندگان به یک نفر کاهش یافت از روش «انتخاب فردی» استفاده شد. پس از انقلاب اسلامی، ملاک انتخاب به اکثریت مطلق آرا تغییر کرد و چنانچه اکثریت مطلق در مرحلهٔ اول کسب نشد، «فقط به تعداد دو برابر نمایندگان مورد نیاز از بین کسانی که بیشترین آرا را در مرحلهٔ اول داشته اند، در انتخابات مرحلهٔ دوم شرکت می کنند» و در این مرحله ملاک کسب اکثریت نسبی است. با این حال، در ۱۳۶۳ اکثریت مطلق ابتدا به یک سوم، سپس در ۱۳۷۸ به یک چهارم، و در نهایت در ۱۳۹۵ به یک پنجم کاهش یافت. جمعیت شناس
ی. جمعیت کل حوزه بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ برابر ۴۶۹٬۰۶۵ نفر است. شمار رأی مندان حوزه هنگام انتخابات ۱۳۹۸ مجلس شورای اسلامی برابر ۳۵۰٬۰۰۰ نفر بود. میزان مشارکت در این انتخابات در این حوزه ۵۲٫۲ درصد بود که از متوسط استان (۴۸٫۱۷ درصد) و متوسط کشور (۴۲٫۵۷ درصد) بالاتر است. میزان مشارکت در انتخابات پارلمانی در حوزهٔ انتخابیه سبزوار (سبز) نسبت به استان خراسان رضوی یا استان خراسان پیش از تقسیم (قرمز) و کشور ایران (آبی) در نمودار مقابل مقایسه شده است. گذشته از گرایش های سیاسی در سطح کشور (اصولگرایی، اصلاح طلبی و اعتدالگرایی)، مسائل قومی در انتخابات این حوزهٔ انتخابیه حائز اهمیت است. بیشتر اهالی شهرستان های جوین و جغتای در شمال حوزهٔ انتخابیه ترک خراسانی هستند؛ ولی بیشتر اهالی سایر شهرستان های حوزه فارسی زبان هستند و در مجموع اکثریت را در اختیار دارند. به عنوان مثال، در انتخابات ۱۳۹۴ مجلس، رگه هایی از قومیت گرایی نزد هواداران نامزدهای مختلف مشاهده شده است و تلاش شد به اختلافات قومی و زبانی دامن زده شود. همچنین از آنجا که شهرهای این حوزهٔ انتخابیه متوسط یا کوچک هستند، همچون سایر حوزه های با وضعیت مشابه، بحث های توسعهٔ
منطقه ای (در مقایسه با سایر شهرستان ها و مناطق استان) و نیز کش مکش ها بر سر قدرت بین شخصیت های محلی مشخصاً نمود پیدا می کند. نمایندگان. مجلس شورای ملی. از جمله رویدادهای مهم مرتبط با نمایندگان سبزوار در صحن مجلس شورا، یکی نیابت ریاست شیخ الرئیس افسر در ادوار هفتم، هشتم و نهم مجلس شورای ملی است، و دیگری گلاویز شدن عبدالقدیر آزاد با یوسف مشار وزیر پست و تلگراف دولت مصدق و هفت تیر کشیدن به روی اوست. انتخابات. مجلس شورای ملی. در اولین انتخابات مجلس شورای ملی، سهم خراسان و سیستان و تربت و ترشیز و قوچان و بجنورد و شاهرود و بسطام ۱۲ نماینده بود. پنج نفر به نمایندگی از خراسان در مجلس شورای ملی حضور داشته اند ولی به طور خاص نمایندهٔ سبزوار نبوده اند، و اینان سوای شش نمایندهٔ دیگری هستند که به طور خاص نمایندگی قوچان، بجنورد، کاشمر [ترشیز]، قائنات [سیستان]، تربت حیدریه و شاهرود را بر عهده داشتند. اسناد و شواهدی از بروز تبانی و تقلب در انتخابات مجلس دوم موجود است. میرزا محمود حسینی عربشاهی سبزواری، عضو انجمن ولایتی سبزوار و از مشروطه خواهان، دو نامه به وزارت عدلیهٔ وقت نوشت و از ضرب و شتم خویش حین انتخابات به تحریک میرزا