Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حسین نوری (زاده ۱۰ تیر ۱۳۳۳ در مشهد، ایران) نقاش، نویسنده و کارگردان تئاتر و سینما است. او همچنین جانباز انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ محسوب می شود. یکی از نکات جالب توجه درباره زندگی او این است که علیرغم محدودیت های جسمی اش موفق شده در سه عرصه نقاشی، تئاتر و سینما دستاوردهای تخصصی داشته باشد. نمایش هایی که او نوشته و کارگردانی کرده در دوره های مختلف جشنواره تئاتر فجر و دیگر جشنواره های سراسری حائز رتبه شده است. سبک نقاشی او تحت عنوان "بازتاب" به عنوان یک سبک نوآورانه مورد تحلیل قرار گرفته و در نمایشگاه هایی در سطح جهان عرضه شده است. در سینما نیز فیلم هایش در کشورهایی همچون ایتالیا، آلمان، هند، کانادا و آمریکا اکران شده و جوایزی را از جشنواره های بین المللی کسب کرده است. در بهمن سال ۱۳۸۳ نشان ملی ایثار توسط رئیس جمهور ایران به نوری اعطا شده و در شهریور سال ۱۳۹۸ سالن نمایشی تحت عنوان "تماشاخانه استاد حسین نوری" با ارجاع به نام او افتتاح گردیده است. نوری دارای مدرک درجه یک هنری معادل دکترا در رشته نمایشنامه نویسی است. تولد. غلامحسین نوری مشهور به حسین نوری متولد سال ۱۳۳۳ در مشهد است. او خود می گوید: نوری در سه سالگی
پدر خود را از دست داد و مادرش با زحمات فراوان او را بزرگ کرد. نوری چهارده سال نخست زندگی خود را در مشهد سپری کرد. جوانی و شکنجه. نوری از دوره ابتدایی علاقه خود نسبت به نقاشی را یافته و نقاشی را در کلاس های تخصصی نزد هاشم ظریف تبریزیان از نگارگران آستان قدس رضوی و عباس دینده فرد فرا می گیرد. نوری برای ادامه تحصیلات مقطع متوسطه به تهران می آید و در آموزشگاهی فنی حرفه ای که بعداً به هنرستان صنعتی فرح پهلوی تغییر نام پیدا کرد مشغول تحصیل می شود. در سال ۵۱ و در هفده سالگی نمایشنامه ای با مضمون حقوق بشر و نقض آن در ایران می نویسند که بلافاصله بعد از اجرای این نمایش توسط ساواک دستگیرشده و در اثر شکنجه هایی که به او وارد می شود، از ناحیه حنجره، دو دست و دو پا دچار معلولیت می شود. او تحت نظارت ساواک دو سال را در تهران به بستری بودن در بیمارستان می گذراند و نهایتاً در سال ۵۳ به تربت جام که مادرش در آن جا به پرستاری مشغول بود و از مشهد منتقل شده بود می رود. در این دوران با وجود آنکه نوری دیگر نمی توانست از دست هایش استفاده کند، نقاشی با دهان را آغاز می کند. نگاه به معلولیت. مجید سرسنگی در مصاحبه ای که به مناسبت اجرای ن
مایش دلدار با حسین نوری انجام داده دربارهٔ نگاه وی به معلولیت ذکر می کند: «خوش ندارد از معلولیتش سخن به میان آید. راستش من نیز رغبتی نمی کنم. اینکه بدنش روزی آماج بلای طاغیان بوده، بهتر که بماند در نهانخانه دل، اصلاً بگویی که او معلول است خطا کرده ای، او را بیشتر علت می بینی تا چیز دیگر.» ازدواج و خانواده. حسین نوری نخستین بار در سال ۱۳۶۲ همسر آینده اش نادیا مفتونی را ملاقات می کند. نادیا مفتونی متولد سال ۱۳۴۴ تهران است. پدر و مادرش در محله دردشت نارمک، خیابان مهر ساکن بودند. او که از نخستین تحصیل کردگان دبیرستان استعدادهای درخشان تهران (سمپاد) بود در سال ۶۲ در کنکور شرکت کرده و با کسب رتبه ۲۴ در رشته فیزیک کاربردی دانشگاه صنعتی شریف قبول می شود. یک بار مفتونی نوری را که بر ویلچر نشسته بود و برای دانشجویان دانشگاه شریف سخنرانی می کرد می بیند و مفتونی، طبق گفته خودش، عاشق او شده و برخلاف روال معمول، او از نوری خواستگاری می کند و بعد از مدتی در سال ۶۳ با وجود مخالفت اطرافیان به عقد هم در می آیند. مفتونی بعد از ازدواج، درسش را در دانشگاه صنعتی شریف رها کرده و به همراه نوری راهی محل سکونت او در تربت جام می شود. آ
ن ها مدت هفت سال در تربت جام زندگی می کنند. در آن سال ها دو فرزندشان یعنی ابوالفضل و محمود به دنیا می آیند و همچنین دو برادر نوری به نام های محمود و احمد هم در جنگ ایران و عراق شهیـد می شوند. نادیا مفتونی هم نقاش است و نقاشی را پس از ازدواج از همسر خود آموخته است. شعر خواستگاری. هفدهم اسفندماه ۱۳۹۳ در جلسه ای با حضور محمدعلی معلم دامغانی، نوری خاطره ای را از رد و بدل شدن یک شعر میان خود و همسر آینده اش در سال ۶۳ تعریف کرد: «زمانی که همسر بنده از من خواستگاری کرد، من سجده شکر به جا آوردم، با این حال پیش خود گفتم که تو چه حقی داری این دختر نمونه دانشگاه شریف با این حسن و جمال را اذیت و درگیر مشکلات خود کنی؟ مانده بودم چه بگویم که چند مصرع شعر گفتم و از ایشان خواستم که آن را کامل کنند و ایشان هم فی البداهه به بهترین نحو آن را کامل کردند.» نوری در این جلسه این اشعار را قرائت کرد و همسرش نیز مصرع دوم آن را خواند و اشک شوق از دیدگان حضار و همین طور استاد معلم دامغانی روان شد. تفسیر مفتونی از ازدواج با نوری. مفتونی دربارهٔ تصمیم ازدواج با نوری بیان داشته که این انتخاب را نوعی ایثار نمی بیند: «انسان وقتی می خواهد ایث
ار کند مثل این است که می خواهد کار مشکل و طاقت فرسایی را انجام دهد. من برای این می گویم ایثار نکرده ام که مرارت و سختی حس نکرده ام. الان هم مشکلی احساس نمی کنم. من از چیزی نگذشته ام. به همین دلیل کاری که من کردم ایثار نبود، مثل هر وصلت دیگری؛ فقط جذب شخصیت آقای نوری شدم. دیگر اینکه کسی که ایثار می کند در دلش از خدا توقع اجر دارد ولی من توقع هیچ اجری ندارم چون فشاری را تحمل نمی کنم. زندگی روزمره ما اینقدر مستحکم و خوب است که هیچ چیز آن را برهم نمی زند. حتی دوستان به ما مراجعه می کنند تا مشکلاتشان را حل کنیم. آیا خوشبخت تر از این کسی هست؟» تئاتر. حسین نوری پس از انقلاب دوباره به هنرهای نمایشی روی آورد. او قریب به سه دهه در عرصه حرفه ای تئاتر ایران حضور فعال داشته است. در سال های ۶۰، نمایش های "دِیرِ مُغان"، "ایستگاه برزخ"، "لذت دیوانگی"، "شاهدان محراب"، "راهیان سفر عشق" و "خرقه ارغوانی" را نوشت و به روی صحنه برد. در جشنواره سراسری تئاتر سوره سال ۶۹، نمایش "همراه" او ممتاز شناخته شد و در جشنواره سراسری فجر ۷۰ نیز، اثر دیگرش "دلدار" بهترین کار متناسب با فرهنگ اسلامی شناخته شد. در جشنواره فجر ۷۲ هم، نمایش "شهود" ا
و برگزیده شد. "شیدایی"، "سودایی"، "سائر"، "سیرک" و "فستیوال آخر" از دیگر نمایشنامه هایی است که حسین نوری آن ها را نوشته و به روی صحنه برده است. تماشاخانه "استاد حسین نوری". در روز پنجشنبه هفتم شهریورماه ۱۳۹۸ سالن نمایشی به نام تماشاخانه «استاد حسین نوری» در مشهد افتتاح شد. مراسم افتتاح این سالن با حضور جمعی از هنرمندان پرسابقه تئاتر از جمله رضا صابری صورت گرفت و پیام تصویری نوری، که در مراسم حضور نداشت، برای حضار به نمایش درآمد. سوابق حضور در جشنواره تئاتر فجر. نخستین حضور نوری در جشنواره تئاتر فجر به سال برمی گردد که نمایشنامه "خرقه ارغوانی" او موفق به کسب مقام نخست در زمینه بهترین نمایشنامه شد. در آن سال "ایستگاه برزخ" از دیگر نوشته های نوری نیز با کارگردانی گروهی دیگر در جشنواره حضور داشت. از دیگر آثار آن سال می توان به "فرمان عاشورا" اثر ابراهیم آبادی و "مظلوم پنجم" اثر رضا صابری اشاره کرد. علیرضا سمیع آذر از داوران این دوره بود. در دهمین جشنواره تئاتر فجر که سال برگزار شد نمایش "دلدار" به نویسندگی و کارگردانی حسین نوری در رقابت حاضر بود. این اثر جایزه ویژه ای تحت عنوان بهترین کار متناسب با فرهنگ اسلامی ر
ا به خود اختصاص داد. از رقبای نوری در این دوره می توان به "سایه ماه" به کارگردانی انوشیروان ارجمند، "مرگ یزدگرد" به نویسندگی بهرام بیضایی و کارگردانی گلاب آدینه، "واقعه خوانی جهاز جادو" به نویسندگی محمد چرمشیر و کارگردانی آتیلا پسیانی، "مال کنون" به نویسندگی و کارگردانی مریم معترف و عزت الله مهرآوران اشاره کرد. هیأت داوران این دوره عبارت بودند از ایرج راد، اکبر زنجان پور، مهدی شجاعی، محمود عزیزی، سعید کشن فلاح و فرهاد ناظرزاده کرمانی. نوری سال بعد، یعنی در یازدهمین دوره جشنواره تئاتر فجر با نمایشنامه "سیرک" که با نویسندگی و کارگردانی خودش به انجام رسیده بود حضور یافت. ظاهراً در این سال برگزارکنندگان جشنواره تصمیم گرفتند اثر برگزیده معرفی نشود و از همه آثار به طور کلی تقدیر به عمل آمد. از دیگر آثار حاضر در بخش اصلی این دوره می توان به "حقه های اسکاپن" نوشته مولیر و کار قطب الدین صادقی و "یادگار سال های شن" به نویسندگی و کارگردانی علی رفیعی اشاره کرد. در هیأت داوران این دوره چهره هایی نظیر داوود رشیدی، بهروز غریب پور و مهدی حجت حضور داشتند. آخرین اثری که نوری شخصاً به جشنواره تئاتر فجر عرضه کرد نمایش "شهود" به
نویسندگی و کارگردانی خودش بود که در بخش نمایشنامه چهاردهمین جشنواره تئاتر فجر در سال مورد تقدیر قرار گرفت. در این دوره رقبای شاخصی نظیر چیستا یثربی با نمایش "سرخ سوزان"، سیاوش تهمورث با نمایش "صورت به صورت"، کوروش تهامی با نمایش "فردا" و قطب الدین صادقی با نمایش "مویه جم" حضور داشتند. بهرام ابراهیمی، سعید کشن فلاح و ایرج راد از داوران این دوره بودند. تاریخچه اجراهای حسین نوری در تئاتر شهر. تئاتر شهر به عنوان قطب اصلی نمایش معاصر ایران از تشخص تاریخی بالایی برخوردار بوده و گروه های تئاتری همواره به دنبال ارائه آثار خود در این مکان بوده اند. از این رو اجراهایی که حسین نوری در تئاتر شهر داشته جای اشاره دارد. موارد پیش رو شامل اجراهایی است که نوری به صورت مستقیم در تولید آن نقش داشته و شامل اجراهای متعددی که دیگر گروه ها از نمایشنامه های او داشته اند نمی شود. نخستین اجرای نوری در تئاتر شهر به خرداد سال ۱۳۶۱ بازمی گردد. زمانی که نمایش "ایستگاه برزخ" را در سالن اصلی به روی صحنه برد. آن زمان علیرضا مجلل رئیس تئاتر شهر بود. دومین میزبانی تئاتر شهر از نوری مربوط به آبان سال ۶۴ و نمایش "مار زنگی" است که توسط همسرش نادی
ا مفتونی نوشته و توسط خود او کارگردانی شده بود. این نمایش نیز در سالن اصلی به روی صحنه رفت. "همراه" سومین اثر از نوری است که در تئاتر شهر اجرا شده است. این نمایش در مهر ۱۳۷۰ در سالن چارسو اجرا شد. در بهمن ماه همان سال و در قالب دهمین جشنواره تئاتر فجر، "دلدار" در سالن چارسو اجرا شد. در بهمن ۷۱ نیز نمایش "سیرک" در چارچوب برنامه های یازدهمین جشنواره تئاتر فجر در تئاتر شهر اجرا شد. نمایش "شهود" دو بار در سال ۱۳۷۴ توسط گروه نوری به روی صحنه تئاتر شهر رفت. نخست در اواخر تیر و اوایل مرداد به صورت آزاد اجرا شد. سپس در اواخر دی و اوایل بهمن به عنوان بخشی از برنامه های چهاردهمین جشنواره تئاتر فجر عرضه شد. نمایش "سائر" واپسین اثری بود که توسط خود نوری در تئاتر شهر ارائه شد. این اجرا مربوط به جشنواره تئاتر دفاع مقدس سال ۱۳۸۱ بود که هم جایزه اول متن نمایشی و هم جایزه بازیگری نقش اول مرد را کسب کرد. برجستگی نگاه فلسفی. در سال ۱۳۷۴ و پس از اجرای نمایش "شهود"، منتقد روزنامه رسالت در گفتگو با نوری طرح می کند: «عده ای بر این اعتقادند که کارهای شما پیش از اینکه نمایش باشد، یک تریبون و بلندگوی فلسفی است.» نوری در همین مصاحبه می
گوید: «به کار گرفتن مفاهیم فلسفی در کار تئاتر بسیار دشوار است، چرا که در تئاتر، تماشاگران خاص و عام با تیپ ها و دیدگاه های مختلف حضور پیدا می کنند و نمایش باید آن ها را نگه دارد. نمایش "شهود" مایه های روانکاوانه، مفاهیم ترس و پشیمانی، شهوت، مرگ عزیزان، جدایی روح از بدن، جنگ، توجیه کردن گناه، جبر و اختیار را مطرح می کند و با طرح این مطالبِ گاه فلسفی، ما سخت به فکر ارتباط با تماشاگر بودیم. خوشبختانه قشرها مختلف از دانش آموز تا استاد دانشگاه و افراد مسن این نمایش را دیدند و تا آخر اجرا آن را تحمل کردند و سخت متأثر شدند.» خرقه ارغوانی. "خرقه ارغوانی" در جشنواره تئاتر فجر سال ۶۲ جایزه بهترین نمایش نامه را از آن خود کرد. در سال های بعد، این اثر توسط گروه های متعددی اجرا شد. حسین مسافر آستانه، هنرمند پُرسابقه تئاتر و دبیر چند دوره جشنواره تئاتر فجر، به تأثیر این نمایشنامه در بین رزمندگان ایرانی در جنگ ایران و عراق اشاره کرده و طرح می کند که "خرقه ارغوانی" جزو معدود آثار جدی بوده که در جبهه ها اجرا می شده است: «می توانم به "خرقه ارغوانی" نوشته حسین نوری اشاره کنم که در بسیاری از مناطق عملیاتی اجرا شد. کارگردان های ز
یادی آن را کار کردند. … "خرقه ارغوانی" نگاهی عرفانی فلسفی داشت نسبت به شخصیت انسان.» کارگردان یکی از گروه هایی که نمایش "خرقه ارغوانی" را در زمان جنگ در مناطق مختلفی از جبهه اجرا کرده نیز نقل کرده است که «پای ثابت اجرای تئاتر ما در جبهه شهیـد مهدی زین الدین بود که با چارپایه همیشگی اش گوشه ای می نشست و با دقت تئاتر را تماشا می کرد. حتی یک روز به من گفت: ناراحت نباشید، اگر شما رزمنده نیستید کاری که انجام می دهید تأثیرش از بارها رزم و نبرد بیشتر است. ما شصت شب "خرقه ارغوانی" را برای گردان های مختلف لشکر شهیـد زین الدین اجرا کردیم و او هر شصت شب را به تماشای نمایش نشست. او به من می گفت: این نمایش خیلی قوی است، آن را چه کسی نوشته؟» پژوهشی در سال ۱۳۸۲ نشان می داد که نمایشنامه "همراه" اثر نوری در بین بیشترین متون انتخاب شده از سوی کارگردانان شهرهای مختلف برای اجرا در جشنواره تئاتر دفاع مقدس بوده است. اجرا در مجلس شورای اسلامی. از مطلبی که با عنوان "استقبال وزیر ارشاد از نمایش دلدار" در روزنامه رسالت در سال ۱۳۷۲ چاپ شده و اینکه در دیگر منابع اشاره ای به رویدادی مشابه نشده برمی آید که نمایش "دلدار" تنها اثری است که ت
اکنون در یکی از ساختمان های مجلس شورای اسلامی و برای نمایندگان و رئیس مجلس اجرا شده است: «این نمایش … چندی پیش در مجلس شورای اسلامی نیز اجرا شد و مورد استقبال رئیس و نمایندگان مجلس قرار گرفت.» سینما و تلویزیون. نوری فیلم های مستند و تله تئاترهای متعددی را کارگردانی کرده است. او تعدادی از نمایشنامه های خود از جمله "سیرک"، "سائر"، "فستیوال آخر"، "شهود" و "دلدار" را در قالب تله تئاتر جلوی دوربین تلویزیون کارگردانی کرده است. وی از بازنویسان سناریوی سریال تلویزیونی مریم مقدس به کارگردانی شهریار بحرانی بوده است. او فیلم سینمایی "پرواز دست های من" را درباره برهه ای از زندگی خودش نویسندگی و کارگردانی کرده که پس از "پریشان خاطر" دومین اثر سینمایی وی محسوب می شود. نوری در برخی جشنواره های داخلی و خارجی عضو هیأت داوران بوده است. او پس از موفقیت "پرواز دست های من" داور برخی ادوار جشنواره بین المللی فیلم جیپور و جشنواره بین المللی فیلم دهلی نو بوده است. او در سال ۲۰۲۴ مدیر برنامه ریزی جشنواره فیلم رِد راک آمریکا بود. مدیر برنامه ریزی (program director) علاوه بر ارزیابی و گزینش آثار، به عنوان عضوی از حلقه اصلی جشنواره به ب
حث پیرامون رویکردها، سیاست ها و جهت گیری های جشنواره می پردازد. فیلم سینمایی "پریشان خاطر". "پریشان خاطر" اولین اثر سینمایی حسین نوری در مقام نویسنده و کارگردان بود که روایتی مستند از زندگی او در مقام یک نقاش را روایت می کرد. این فیلم با هزینه پانصد میلیون تومان در کشورهای مختلفی تصویربرداری شده بود. در حالی که تولید فیلم در مراحل پایانی بود با سرقتی که از دفتر کار حسین نوری صورت گرفت کیس کامپیوتر حاوی فیلم و هاردهای حاوی راش های آن از دست رفت و تنها اثر موجود از آن تیزری است که پیش تر در رسانه ها پخش شده بود. تلاش ها برای یافتن سارقان نتیجه ای در بر نداشت. نحوه کارگردانی. خبرنگار جام جم مشاهده خود از شیوه کارگردانی نوری با وجود شرایط جسمی اش را این گونه وصف می کند: «بعد از چند بار تمرین، آقای نوری بازیگرها را با علامت دست دعوت به مشورت می کند و آن ها دور او جمع می شوند. با صدای آرام به آن ها تذکر می دهد. … بازیگران درباره نحوه بازی با آقای نوری مشورت می کنند. به نظر نوری هنگام اجرا دوربین فینال باید بسته صورت را داشته باشد. … نوری به بازیگرانش تذکر می دهد از میمیک صورت بهتر استفاده کنند و آن را قشنگ تر القا
کنند. … بالاخره دربرداشت ششم یا هفتم، پلان قبول می شود. از اتاق فرمان، این سکانس از اول تا آخر در مانیتور بزرگی که در استودیو کنار کارگردان واقع شده است نمایش داده می شود و نوری و عوامل و خود بازیگران چشم بر صحنه مانیتور دوخته اند تا اگر اشکالی در تصویربرداری و بازی بازیگران وجود دارد، پیش از رفتن به قسمت چهارم تله تئاتر رفع شود و از آقای نوری کسب تکلیف کنند که کدام قسمت را دوباره باید اجرا کنند. در حالی که به شدت خسته بودیم و عوامل برای برداشت مجدد خود را آماده می کردند، به اتفاق عکاس روزنامه با خانم و آقای نوری و عوامل خداحافظی کردیم و از استودیو خارج شدیم. … در حالی که با خود اندیشدیم این مرد بزرگ، چقدر با همت و با اراده است و با وجود ناتوانی جسمی، پشتکار و وسواس عجیبی در کارش نشان می دهد. از دید او تا برداشتی کامل و زیبا ارائه نشود، باید بارها و بارها تکرار اتفاق بیفتد.» مستندهای سوریه. حسین نوری در سال ۱۳۷۶ و در زمان ریاست جمهوری حافظ اسد مجموعه مستندی را از برخی اماکن تاریخی دمشق که برای شیعیان به دلیل ماجراهای پس از عاشورا جنبه مذهبی دارد تهیه و کارگردانی کرد. تصویربرداری این مستند را همسر او مفتونی بر
عهده داشت. در آن زمان ضبط تصویر در منطقه زینبیه ممنوع بود و نوری و همسرش با دشواری توانستند تصاویر زیادی جمع کنند که حاصل آن به صورت ۲۱۰ دقیقه برنامه مستند درآمد. علی رغم گذشت چندین سال و رایج شدن تصویربرداری در زینبیه و سپرده شدن تولیت آن مکان به ایرانی ها، هنوز مستندی به جامعیت "شاهدان شام" و "شبی در شام" از مناطق زیارتی دمشق تولید نشده است. نقاشی. حسین نوری تاکنون سبک های مختلفی را در نقاشی آزموده است ولی ترسیم فضاهای ملکوتی در قالب رنگ هایی شاعرانه و شاد در آثار وی نمود بیشتری دارد و پروانه نیز از جمله عناصر برجسته نقاشی های او است. سبک نقاشی بازتاب. در سال ۱۳۸۳ حسین نوری نمایشگاهی از آثار نقاشی خود در پاریس دایر کرد و به ارائه سبک ابداعی خود پرداخت. نقاشی در این سبک بر مبنای تصمیم هنرمند جهت خلق طرحی مشخص از طریق یک فرایند بداهه ایجاد می شود. نتیجه ترکیبی است از بداهه سازی و طراحی حساب شده. نوری در توضیح می گوید: «ابتدا روی یک تابلو رنگ آمیزی می کنم … بعد تابلوی دیگری را که کاملاً سفید و خالی از رنگ آمیزی است روی آن می گذارم تا از تابلوی رنگ آمیزی شده، رنگ بگیرد. بعد تابلویی را که رنگ نداشت برمی دارم و
طبیعی است که به خود رنگ گرفته باشد. بعد از این، دو تابلو را کنار هم می گذارم که نقش واحدی را می سازند. گاهی این دو تابلو کاملاً یکدیگر را کامل می کنند و گاهی هم نیاز به کمی کار است تا آنچه از کنارهم گذاشتن دو تابلو شکل می گیرد معنا و مفهوم مورد نظر را داشته باشد. … برای این سبک، نام "بازتاب" را انتخاب کرده ام.» نوری می گوید فلسفه ای برای این نام دارد و توضیح می دهد که به اعتقاد او «هنر بازتاب ظاهر و باطن است و ظاهر و باطن بازتاب اول و آخر، و هستی چیزی نیست جز اول و آخر و ظاهر و باطن. … آثار من هم بازتابی از هستی است.» حبیب الله صادقی نقاش، استاد دانشگاه و رئیس سابق موزه هنرهای معاصر تهران درباره سبک نقاشی "بازتاب" گفته است: ما در آثار آقای حسین نوری تجرید رو در رابطه متناسب با تقسیم بافت، سطح و نور داریم و تکسچرهایی رو داریم که همه میان در یک بار موسیقایی کنار هم قرار می گیرن. نقاشی های آقای حسین نوری ساخت یک بافت ابر و باد نیست، بلکه نگاهی که ایشون به سرزمین ناشناخته بوم داره مهمه. بوم سفید یک سرزمینی نیست که ما بگیم با گذاشتن چهار عنصر در اون به تمام این ترکیب دست پیدا می کنیم. این صفحه سفید، سرزمینِ ناشناخ
ته، عمیق و عجیبیه که کشف این ارتباط و ایجاد این اتفاق در اون، قطعاً شناخت وسیعی رو می طلبه؛ یعنی اتحاد دیداری بین درون نقاش و تصویری که می خواد در بوم ایجاد کنه. اما تو مجموعه آثار ایشون می بینیم که بافت و تکسچر و اون چرخه های رنگی نقشِ اصلی رو بازی نمی کنه. بلکه اون روح موحدی که پس این کار هست مهمه. همه این آثاری که من در نمایشگاه آقای نوری دیدم و در یک فی البداهگی کنار هم قرار گرفته بود سخن از حضور رستاخیزی رو داره می کنه که گاهی باید در مشاهده ها و بازدیدهای بعدی و رؤیت های مکرر بهش برسیم. آقای نوری از زمانی که به نقاشی عینی توجه می کردن و فیگوراتیف رو می دیدن تا زمانی که این منحنی و حاصل این تلاش تجریدی رو به نتیجه رسوندن می بینیم که کارهای بسیار گرانسنگی انجام دادن. من وقتی که به کارهای آقای نوری نگاه می کنم از پشت چشم های ایشون می خوام دنیا رو نگاه کنم، نه این که فقط به ظاهر صورتی که ایشون آفریدن نگاه کنم. چون ایشون قطعاً به مدد همت و مکاشفه و مراقبه هاشون به نتایج وسیعی رسیدن و ما شاهدش هستیم. نمایشگاه های انفرادی. نوری در نزدیک به چهل سال بیش از صد نمایشگاه انفرادی از آثار نقاشی خود در شهرهای مختلف ای
ران و در پایتخت هایی همچون پاریس، پکن، برلین، الجزیره، بیروت و وین برگزار نموده است. نمایشگاه های گروهی. آثار نوری در نمایشگاه های گروهی متعددی ارائه شده که از متأخرترین آن ها می توان به نمایشگاه هنرمندان پیشکسوت اشاره کرد. این نمایشگاه در آبان ۱۳۹۸ در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد و طی آن آثار نوری در کنار آثار چهره های شاخصی نظیر حسین محجوبی، ایران درودی، طاها بهبهانی، علی فرامرزی و ناصر هوشمند وزیری به نمایش درآمد. اقدامات سیاسی. حسین نوری جدا از مسئله شکنجه اش در جوانی که به دلیل مواضع سیاسی او در اثری هنری بود در مورد برخی رویدادهای سیاسی در سطح جهانی نیز واکنش هایی هنری بروز داده است. واکنش به کاریکاتورهای دانمارکی. بیست و چهارم بهمن ۱۳۸۴ حسین نوری در واکنشی متفاوت نسبت به چاپ مجدد کاریکاتورهای کورت وسترگارد در نشریات اروپایی، روبروی سفارت دانمارک در تهران رفت و یکی از تابلوهایش با عنوان "مریم مقدس" را که شمایلی زیبا از مریم عذرا ارائه می داد رونمایی کرد و به تکمیل آن پرداخت. این اقدام نوری بازتاب گسترده ای در رسانه های داخلی و جهانی داشت. فردای آن روز تصویر صفحه اول چهار روزنامه جام جم، تهران تایمز، سرما
یه و اسرار را به خود اختصاص داد و شبکه های جهانی من جمله سی اِن اِن این خبر را بازتاب دادند. این اقدام نوری به عنوان نمونه ای از ابراز صلح آمیز اعتراض مورد توجه قرار گرفت. چند سال بعد تصویری از تابلوی "مریم مقدس" در سه نمایشگاه نقاشی نوری در لبنان به نمایش درآمد و فادی عبود، وزیر گردشگری وقت، ایده نصب آن در فرودگاه بین المللی بیروت را مطرح کرد. تابلوهای هیروشیما و ناگازاکی. مرداد سال ۱۳۸۹ در مراسم یادبود قربانیان بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی در مقر سازمان ملل در وین اتریش دو تابلوی "هیروشیما" و "ناگازاکی" اثر حسین نوری در معرض دید نمایندگان کشورهای جهان قرار گرفت. این دو تابلو نزد آژانس بین المللی انرژی اتمی و سازمان جامع منع آزمایش های هسته ای که مقر هر دو در وین پایتخت اتریش واقع است قرار دارد. واکنش به رویداد شارلی ابدو. پس از رویداد تیراندازی در نشریه شارلی ابدو، حسین نوری دیدگاه خود را در قالب یک ویدئوی هنری به زبان انگلیسی بیان کرد که این ویدئو در فضای مجازی در سطح گسترده انتشار یافت. کناره گیری از جشنواره فیلم بحرینی. در مردادماه ۱۳۹۴ یکی از فیلم های حسین نوری با عنوان "هم مسیر" که از طریق برخی واس
طه های سینمایی به جشنواره فیلم "اصوات" رسیده بود در این جشنواره که هرساله شهریور ماه در منامه برگزار می شود پذیرفته شد. نوری با اطلاع از حضور وزارت اطلاع رسانی بحرین (هیئة شؤون الإعلام) در میان حامیان رسانه ای جشنواره طی نامه ای خطاب به مدیر جشنواره، فیلمش را از آن رویداد سینمایی خارج کرد. در نامه او آمده است: «با توجه به اطلاع یافتن از حامیان جشنواره که یکی از آن ها وزارت اطلاع رسانی بحرین است، من به عنوان نویسنده و کارگردان فیلم "هم مسیر"، مسیر آن وزارت را با مسیر مردم مظلوم بحرین یکی نمی دانم. اینجانب برای تلاش های صادقانه خواهران و برادران هنرمندم در بحرین احترام قائلم؛ با این حال در اعتراض به نقش وزارت اطلاع رسانی در وارونه جلوه دادن جایگاه ظالم و مظلوم، فیلم خود را از آن جشنواره خارج می کنم.» در نظر دیگران. ما شگفت زده شدیم وقتی که دیدیم ایشان این تابلوی زیبا را کشید و مهمترین چیز درباره این تابلو داستان رفتنش به سفارت دانمارک بود. این برای ما مهمترین نکته است و این داستانی است که ما به انگلستان می آوریم و آن را به مردم انگلستان انتقال می دهیم و ایشان می توانند بفهمند که اخلاق اسلام و رفتار اسلامی چیست.
در ادامه سارتُر با اشاره به پیشینه نوری می گوید:علیرغم این دلایل منطقی برای نفرت داشتن از آمریکا، نوری و نادیا مجموعه کارت پستالی از نقاشی هایشان را به ما هدیه دادند و از ما خواستند به مردم آمریکا بگوییم که ایشان ما را دوست دارند.
الیور توئیست () یک فیلم صامت درام به کارگردانی جیمز یانگ است که در سال ۱۹۱۶ منتشر شد. این فیلم اقتباسی از رمان "الیور توئیست" اثرِ چارلز دیکنز است که بر اساس اجرایِ نمایشنامه ایِ آن در «تئاتر برادوی» در سال ۱۹۱۲ ساخته شده است. در آن نمایشنامه، ماری دورو نقش «الویر» را بازی کرده بود و چنان در اجرایش موفق بود که بابت آن شهرت یافته بود. در واقع هدفِ تهیه کننده «جس ال. لسکی» از ساخت این فیلم، به تصویر کشیدن ماری دورو و اجرایش بود؛ نه خودِ رمانِ دیکنز. در حال حاضر، هیچ نسخه ای از این فیلم باقی نمانده است. ۵ سال پس از ساخت این فیلم، نسخهٔ صامت دیگری از آن در سال ۱۹۲۲ ساخته شد.
مشتق گیری از تابع های مثلثاتی یک فرایند ریاضی است که برای یافتن مشتق یک تابع مثلثاتی یا نرخ تغییرات آن برحسب متغیر، انجام می شود. مشتق همه تابع های مثلثاتی را می توان برحسب مشتق سینوس و کسینوس به دست آورد. زیرا همه این تابع ها را می توان به صورت تابعی از سینوس یا کسینوس بیان کرد. قاعده خارج قسمت برای مشتق گیری از تابع مورد نظر به کار می رود. مشتق تابع های وارون مثلثاتی با استفاده از مشتق ضمنی و مشتق تابع های معمول مثلثاتی، قابل محاسبه است. فهرست مشتق تابع های مثلثاتی و وارون آن ها. به طور خلاصه، مشتق تابع های مثلثاتی و مشتق تابع های وارون مثلثاتی را می توان در جدول زیر نشان داد: اثبات مشتق تابع های مثلثاتی. برای اثبات مشتق ها نخست باید چند قضیه مهم حد که در استخراج رابطه برای مشتق ها مورد نیاز هستند، اثبات شوند. حد در θ→۰. نمودار سمت چپ، یک دایره به مرکز "O" و شعاع "r" را نشان می دهد. زاویه θ در مرکز دایره قرار دارد و از دو شعاع "OA" و "OB" ساخته شده است. از آن جایی که می خواهیم θ را به سمت صفر میل دهیم، آن را یک مقدار کوچک مثبت در نظر می گیریم. اکنون دو مثلث "OAB" و "OAC" و قطاع دایره ای "OAB" بین آن ها را د
ر نظر می گیریم. از روی شکل به سادگی می توان گفت که نامعادله زیر بین مساحت این سه شکل برقرار است: برپایه تابع های مثلثاتی، مساحت مثلث ها به دست می آید: مساحت قطاع "OAB" که روبرو به زاویه θ است، نیز برابر است با . با جایگذاری مقادیر بالا در نامعادله، داریم: از آن جایی که شعاع دایره بزرگتر از صفر است، می توان طرف های نامعادله را بر r۲ تقسیم کرد. هم چنین با توجه به این که زاویه θ بزرگ تر از صفر است، سینوس آن نیز بزرگ تر از صفر می باشد و می توان طرف های نامعادله را بر sinθ نیز تقسیم کرد؛ بنابراین، نامعادله به صورت زیر در می آید: در نامعادله دوم خط بالا، طرف های نامعادله معکوس شدند و از آن جایی که هر سه طرف مثبت هستند، پس از معکوس کردن، علامت نامساوی نیز عکس می شود. اگر از این نامعادله را در نزدیکی صفر حد بگیریم: اکنون با استفاده از قضیه فشردگی، می توان حد در x→۰ را به دست آورد. از آن جایی که این تابع بین دو تابع دیگر قرار دارد که حد هر دو در صفر، برابر یک است، پس حد این تابع نیز برابر با یک خواهد بود: برای مقدارهای منفی نزدیک به صفر نیز می توان از ویژگی فرد بودن تابع سینوس استفاده کرد: حد در θ→۰. در این بخش، از نت
یجه بخش پیشین استفاده می شود. برخلاف سینوس، کسینوس در نزدیکی صفر، همواره مثبت است؛ بنابراین علامت θ در محاسبه، اهمیتی ندارد. اتحاد را می توان به صورت نیز نوشت؛ بنابراین با دانستن این که حد حاصل ضرب با حاصل ضرب حدها برابر است، حد بالا به صورت زیر در می آید: حد در θ→۰. با بهره گرفتن از حد تابع سینوس، فرد بودن تابع تانژانت و این که حد حاصل ضرب با حاصل ضرب حدها برابر است، داریم: مشتق تابع سینوس. برای به دست آوردن مشتق تابع سینوس، از تعریف مشتق استفاده می کنیم: با استفاده از اتحاد جمع دو زاویه (sin(α+β) = sin α cos β + sin β cos α) داریم: با استفاده از حد تابع های سینوس و کسینوس (که بالاتر، اثبات شده اند): مشتق تابع کسینوس. از تعریف مشتق. برای محاسبه مشتق تابع کسینوس، از تعریف مشتق به صورت زیر بهره می بریم: با سود بردن از اتحاد داریم: با استفاده از حد تابع های سینوس و کسینوس (که بالاتر، اثبات شده اند): استفاده از قاعده زنجیری. برای بهره بردن از قاعده زنجیری در محاسبه مشتق تابع کسینوس، از مشتق تابع سینوس (که بالاتر به دست آمده) و اتحاد زیر استفاده می کنیم: با مشتق گیری از دو طرف اتحاد بالا داریم: استفاده از قاعده ز