Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ما اگر هم نتوانستیم باز چیزی را از دست نداده ایم و حال در این طرح اول کار هستیم. استان شدن منطقه شمال شرقی استان آذربایجان شرقی به مرکزیت اهر (بدون شهرهای استان اردبیل) با نام استان ارسباران هم مورد بحث بوده است و شهرستان های اهر، هریس، ورزقان، کلیبر، هوراند و خداآفرین را شامل می شود. استان سهند. استان سهند یا استان مراغه به مرکزیت شهر مراغه در جنوب غرب استان آذربایجان شرقی خواهد بود. مراغه در دامنهٔ جنوبی کوه سهند واقع شده است. شهرستانهای تکاب، شاهیندژ، مرحمت آباد، بناب، ملکان و عجبشیر از دیرباز جزو شهرستان مراغه بوده اند که با تجمیع این شهرستانها و شهرستانهای باروق، هشترود و چاراویماق و حتی شهرستانهای میانه، آذرشهر و میاندوآب با جمعیتی بالغ بر یک و نیم میلیون نفر شرایط تشکیل استان جدید کاملاً مهیا می باشد. استان جدید انواع زیرساختهای اقتصادی، علمی، اجتماعی، سیاسی، نظامی، تاریخی و صنعتی را دارا می باشد. از جمله این زیرساختها می توان به وجود منطقه ویژه اقتصادی، راه های ارتباطی مطلوب، راه آهن، فرودگاه، مراکز صنعتی شیشه و فولاد و پتروشیمی، مراکز دانشگاهی دولتی و علوم پزشکی، پادگانهای مهم مراغه و عجبشیر، نیروگاه
، پایتخت بودن مرکز استان در گذشته، اشتراکات فرهنگی و کشاورزی پررونق در اکثر شهرها اشاره کرد. با توجه به فاصله زیاد شهرهای یاد شده بالا از مراکز استان فعلی، تشکیل استان جدید می تواند در کاهش هزینه حمل و نقل و سفر شهروندان، صرفه جویی در وقت، تسهیل ارتباطات اداری، کاهش حاشیه نشینی و تبعات آن در شهرهای تبریز و ارومیه و صرفه جویی در مصرف سوخت و کاهش تصادفات جاده ای نیز بسیار تأثیرگذار باشد. به طوری که در حال حاضر مجموع فاصله شهرهای فوق از مراکز استان فعلی حدود ۲۱۰۰ کیلومتر می باشد در حالی که با تشکیل استان جدید این عدد به حدود ۱۰۰۰ کیلومتر کاهش پیدا خواهد کرد. تقسیم استان آذربایجان غربی. استان آذربایجان مرزی. استان آذربایجان مرزی، شمال استان آذربایجان غربی شامل شهرهای خوی، سلماس، ماکو، پلدشت، شوط، چالدران و چایپاره و به مرکزیت خوی خواهد بود. رسول خضری، نماینده پیرانشهر و عضو کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی، در گفتگو با روزنامه اعتماد از تلاش های دوباره برای تشکیل استان آذربایجان مرزی خبر داد. بحث بر سر توزیع متوازن امکانات نیست. جریان هایی در کشاکش با یکدیگر می خواهند مناطق آزاد ماکو و چالدران و خوی را یک کاسه ک
نند. قیمت ملک دو چندان خواهد شد. نخستین بار سید تقی کبیری، نماینده خوی در مجلس شورای اسلامی طرح تشکیل استان آذربایجان مرزی را مطرح کرد. کبیری ۲۷ مرداد سال ۱۳۹۸ در گفتگو با ایسنا گفت: در چند سال گذشته اتفاقاتی در قسمت شمالی استان آذربایجان غربی رخ داد از جمله ایجاد دو فرودگاه و اتصال به دو کریدور مهم که شرق و جنوب را به شمال غربی کشور وصل می کند. همچنین مناطق آزاد تجاری ماکو، چالدران و خوی هم ایجاد شده و ما با کشورهای ترکیه و نخجوان و غیرمستقیم با آذربایجان مرز مشترک داریم. به دلیل فاصله زیاد تا مرکز استان آذربایجان غربی و مرزی بودن این مناطق، مردم خواهان تشکیل استان آذربایجان مرزی هستند. آنچه که نماینده خوی ناگفته می گذارد این است که با تشکیل استان آذربایجان مرزی با مرکزیت خوی، قیمت زمین و ملک در این شهر چند برابر افزایش می یابد. پیش از این هم در دی ۹۷ قرار بود خوی و چالدران به منطقه آزاد ماکو ملحق شوند. این امر به تنش هایی در بین مردم دامن زد. اهالی ماکو می گفتند با الحاق خوی و چالدران به منطقه آزاد ماکو، این منطقه از نظر مساحت به بزرگ ترین منطقه آزاد تجاری در جهان تبدیل می شود بدون آنکه از استانداردها و زیر
ساخت های لازم برخوردار باشد. استان کردستان شمالی (مُکریان). طرح پیشنهادی برای تشکیل استانی جدید با عنوان کردستان شمالی به مرکزیت بوکان در شمال غرب ایران که محدوده مورد نظر برای تشکیل این استان بخشی از استان آذربایجان غربی و استان کردستان است. کردستان شمالی شهرستان های کردنشین جنوب دریاچه ارومیه و شهرستان های سقز و بانه در شمال استان کردستان را دربر می گیرد. به صورت رسمی این طرح برای اولین بار توسط نماینده وقت بوکان در تاریخ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۶۹ با نام استان مکریان به مرکزیت بوکان در دوره سوم مجلس شورای اسلامی مطرح و به وزارت کشور پیشنهاد داده شد تا در خصوص استانی جدید در جنوب آذربایجان غربی اقدام و مورد مطالعه قرار گیرد. در سال ۱۳۸۷ در نطق پیش از دستور محمدقسیم عثمانی با عنوان «مطالعه وزارت کشور در جهت ایجاد استان جدید کردستان شمالی با مرکزیت بوکان با توجه به موقعیت استراتژیک و ظرفیت های بالقوهٔ آن و رفع شبههٔ تبعیض بین غرب و شرق کشور» دوباره طرح تشکیل استان مکریان اما این بار با نام کردستان شمالی مطرح شد. تقسیم سایر استان ها. استان مغان. در ۲۷ مهر ماه سال ۱۳۹۳ حبیب برومند نماینده مردم پارس آباد و بیله سوار در سخ
نرانی اش در مجلس شورای اسلامی خواستار جدایی شهرستان های شمالی استان اردبیل از این استان و تشکیل استان مغان شد. به دنبال این سخنان ۵۳ تن از نمایندگان مجلس طی نامه ای حمایت خود را از این پیشنهاد اعلام نمودند. به پیشنهاد این نماینده شهرستان های پارس آباد، بیله سوار، گرمی و مشگین شهر جزو این استان خواهند بود. استان تالش. در سال های اخیر پیشنهادهایی در خصوص تشکیل استان تالش انجام گرفته است. در یکی از پیشنهادها در سال ۱۳۸۴، ناصر عاشوری قلعه رودخانی نماینده فومن اظهار داشت که پیشنهاد دارم تا شهرستان های رضوانشهر، ماسال، هشتپر، طوالش، آستارا از استان گیلان و شهرهای عنبران، بیله سوار و امامورد از استان اردبیل منتزع شود و با مرکزیت شهرستان آستارا یا هشتپر طوالش، استان جدید تالش تأسیس شود. تشکیل این استان موافق و مخالفانی داشته و دارد. عطاءالله عبدی استاد جغرافیای سیاسی و کارشناس مسائل قومی در سال ۱۳۹۴ بیان داشت که تشکیل استان تالش با عنوان استان تالش جنوبی از لحاظ راهبردی و ژئوپلتیک دارای اهمیت شایانی است و در کنار حفظ خرده فرهنگ تالش یک اقدام راهبردی در راستای تأمین امنیت پایدار ملی نیز خواهد بود. این امر یک راهبرد «م
دیریت سرزمینی» در برابر یک خطر امنیت ملی به نام کشور جمهوری آذربایجان است زیرا از لحاظ جغرافیایی منطقه تالش تقسیم شده به دو بخش ایرانی و باکویی (در مالکیت جمهوری آذربایجان) یا به عبارت بهتر شمالی (این بخش را برخی از صاحب نظران تالش، تالش اشغالی هم می نامند) و جنوبی (بخش ایرانی) است. امروزه زبان تالش از شهرستان فومن تا جنوب باکو ادامه می یابد. جدایی بخش شمالی تالش از ایران یکی از میراث های شوم عهدنامه ترکمانچای بوده است. این منطقه یعنی نیمه شمالی تالش از لحاظ سیاسی و اجتماعی دچار فراز و فرودهای بسیاری بوده است. اما از زمان شکل گیری و ابداع جمهوری آذربایجان در مناطق آران و شروان فشارهای فرهنگی و اجتماعی گسترده ای به صورت سازماندهی شده در قالب ایدئولوژی پان ترکیسم بر این منطقه وارد شده و تلاش های مبارزانی همچون ژنرال علی اکرام همت اف برای آزادی و رهایی از این فشارها با شدت تمام سرکوب شده است. آنچه که در این زمینه مشخص است آن است که یکی از ابعاد برجسته جنبش آزادی خواهانه تالش شمالی و آرمان رهبران آن بازگشت به آغوش ایران است. از این رو تلاش برای ایجاد استان تالش می تواند گامی در راستای پاسخ به ندای ایران خواهانه ت
الشان و نیز ابزاری برای مبارزه با ایده های انضمام گرایانه باکو با عناوینی مانند واژه های آذربایجان شمالی و جنوبی است؛ یعنی در برابر اقدام آن ها در جعل تاریخ و جغرافیا ما نیز باید واقعیت تاریخی و جغرافیایی تالش شمالی و جنوبی را برجسته نماییم. در این صورت هم بخشی از مردمان ایرانی جدا افتاده از ایران را برای آزادی و بازگشت به مام میهن کمک خواهیم نمود، هم در برابر توطئه سرزمینی پانترکها و پان آذریستها راهبردی سرزمینی ارائه خواهد شد و هم اینکه به الزاماتی مانند حفظ هویت تالشان ایران در برابر زبانهای مهاجم به این منطقه و توسعه آن کمک خواهد شد. استان مازندران غربی. طی سال های اخیر بارها تشکیل استان مازندران غربی به مرکزیت تنکابن و در سال ۱۳۹۸ به مرکزیت نمک آبرود پیشنهاد شده است. اگر قرار باشد استان مازندران غربی شکل بگیرد، باید شهرستان های رامسر، تنکابن، عباس آباد، کلاردشت، چالوس، نوشهر و نور از استان مازندران جدا شوند و با مرکزیت نمک آبرود یا تنکابن این استان را تشکیل دهند. زمزمه های شکل گیری استان مازندران غربی اولین بار در همایش توسعه علمی غرب مازندران مطرح شد. دلیل ایجاد چنین استانی هم فاصله زیاد غرب مازندران تا
مرکز استان و عدم رسیدگی مشکلات مردم منطقه در مرکز استان اعلام شده بود. با این حال، مخالفت های معاونت سیاسی امنیتی استانداری مازندران مانع از به کرسی نشستن حرف نمایندگان این استان در مجلس شده است. استان شاهرود (شاهوار). کاظم جلالی نماینده دوره هشتم و نهم مجلس که طرح این استان را در مجلس پیشنهاد داد، او معتقد است وسعت زیاد شهرستان شاهرود در مقایسه با استان هایی مثل گیلان، مازندران، تهران، قم و قزوین و همچنین موقعیت آن در اتصال شرق به غرب و شمال به جنوب کشور دلایل خوبی برای شکل گیری استان شاهرود هستند. ضمن این که جمعیت شهرستان شاهرود از جمعیت شهرستان سمنان هم بیشتر است. استان گلشن. طرحی است که بر مبنای آن شهرستان های طبس و بشرویه از استان خراسان جنوبی و شهرستان خور و بیابانک از استان اصفهان جدا شده و استانی جدید به مرکزیت شهر طبس ایجاد شود. این طرح برای اولین بار توسط محمد کریم عابدی نماینده مردم طبس، فردوس، سرایان و بشرویه در مجلس شورای اسلامی بیان شد. وی دلیل پیشنهاد این طرح را وسعت زیاد شهرستان طبس، جلوگیری از مهاجرت مردم به کلانشهرها و افزایش امنیت و قدرت اقتصادی منطقه برشمرده است. نارضایتی از الحاق این شهر
ستان به استان یزد در سال ۱۳۸۰ نیز از علت های پیشنهاد این طرح بوده است. شهرستان طبس در سال ۱۳۹۱ دوباره به استان خراسان جنوبی ملحق شد. استان زاگرس. استان زاگرس طرح پیشنهادی برای تشکیل استانی جدید در شرق استان لرستان به مرکزیت بروجرد است. این استان گاه با نام های دیگر مانند استان بوستان، استان بروجرد یا استان لرستان شرقی هم نام برده شده است. طرح اولیه تشکیل استان زاگرس در سال ۱۳۷۵ به هنگام سفر رئیس جمهور وقت حکومت جمهوری اسلامی اکبر هاشمی رفسنجانی به بروجرد از سوی نمایندگان مردم ملایر در مجلس شورای اسلامی ارائه شد. سپس در سال ۱۳۷۹، نمایندگان ملایر، بروجرد و نهاوند تشکیل استانی جدید با مشارکت سه شهرستان فوق را با نامه ای رسمی از وزارت کشور خواستار شدند.در دومین دوره ریاست جمهوری سید محمد خاتمی، زمزمه های استقلال اداری بروجرد و تشکیل استان زاگرس شدت گرفت اما تا چندین سال بعد تحرک جدی در این زمینه دیده نشد. در سال ۱۳۸۹، به دنبال تأسیس استان البرز به مرکزیت کرج، علاءالدین بروجردی و هادی مقدسی نمایندگان بروجرد در مجلس شورای اسلامی، ضمن ایراد سخنرانی، از رئیس جمهور "(محمود احمدی نژاد)" تقاضای تأسیس استان زاگرس به مرکز
یت بروجرد را نمودند. محدوده پیشنهادی برای استان زاگرس از ابتدا تاکنون متغیر بوده است. در طرح اولیه که در سال ۱۳۷۹ ارائه شد استان زاگرس شامل سه شهرستان بروجرد، نهاوند و بود. امروزه استان پیشنهادی زاگرس، علاوه بر سه شهرستان فوق، شامل شهرستان های شرقی استان لرستان یعنی شهرستان دورود، شهرستان ازنا و شهرستان الیگودرز نیز می شود. در برخی منابع اینترنتی، کلیه مناطق دارای گویش نزدیک به گویش بروجردی جهت الحاق به استان زاگرس پیشنهاد شده اند که علاوه بر موارد فوق، شهرستان های تویسرکان، شازند، خنداب و را نیز شامل می شود. طرح های پیشنهادی برای تغییر محدوده. اتصال استان فارس به خلیج فارس. طرح اتصال فارس به آب های آزاد طرحی است که در آن استان فارس از طریق الحاق بخشی از استان هرمزگان به خلیج فارس و دریاهای آزاد راه یابد. در دهه پنجاه با انتزاع استان بوشهر و غرب هرمزگان از استان فارس، راه دسترسی به آ بهای خلیج فارس برای این استان قطع گردید. برای اولین بار در اوایل دهه هفتاد در دوران ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی، درخواست دسترسی استان فارس به دریا مطرح شد اما در دوران ریاست جمهوری خاتمی این طرح با پیشنهاد دسترسی استان فارس از طر
یق عسلویه در استان بوشهر به شهرستان لامرد ناکام ماند. تلاش ها با برنامه ریزی بیشتر در دوره ریاست جمهوری احمدی نژاد نیز ادامه داشت، تا اینکه در اواخر دولت دوم محمود احمدی نژاد این طرح به تصویب رسید و وزیر کشور دولت یازدهم با الحاق پنج روستای بخش کوشکنار تابع شهرستان پارسیان در استان هرمزگان به این استان و همجواری ۶ کیلومتر آن با ساحل به خلیج فارس به طور ضمنی موافقت کرد. تأمین امنیت بیشتر دریاهای جنوب، تسریع در توسعه مناطق ساحلی جنوب، بالفعل کردن ظرفیت تجاری این نوار از کشور، با مسمی شدن نام خلیج فارس و افزایش معابر استراتژیک به دریاهای آزاد از اهداف و دلایل این الحاق و تصویب آن یاد شده است. جدا کردن بخشی از استان هرمزگان، باعث اعتراضات جمعی از مردم در شهرهای این استان شد که منجر به بازداشت عده ای گردید. این اعتراضات با حمایت چهره هایی چون رضا صادقی و نمایندگان این استان در مجلس همراه شد. آن ها اعلام کردند اجرای این تصمیم متوقف گردیده است. ۱۸۶ نمایندگان مجلس این طرح را بخشی از تصمیمات شتابزده و غیر کارشناسی دولت دهم دانستند و آن را بستری مناسب برای ایجاد اختلاف بین مردم دانستند. نمایندگان استان هرمزگان در مجلس
در مخالفت با تجزیهٔ هرمزگان بیانیه ای صادر و اعلام کرده اند در صورت باقی ماندن این مصوبه استعفاء خواهند داد. الحاق رامسر به گیلان. گروهی در شهرستان رامسر با جمع آوری امضاهای مردمی در قالب طومار خواهان الحاق به استان گیلان شدند. الحاق شهمیرزاد به استان مازندران. در نخستین روز آغاز به کار استاندار جدید مازندران در ۱۸ شهریورماه ۱۳۹۲ شماری از مردم شهمیرزاد با حضور در مقابل استانداری مازندران در ساری خواستار الحاق به استان مازندران شدند و تعدادی از افرادی که خود مردم انتخاب کردند به همراه اعضای شورای شهر شهمیرزاد برای رایزنی و الحاق این شهر به استان مازندران وارد استانداری مازندران شدند و با معاون مدیر کل امنیتی استانداری مازندران و مدیر کل حراست استانداری مازندران گفتگو کردند. رئیس شورای اسلامی شهمیرزاد نیز در این تجمع در جمع خبرنگاران با اعلام اینکه از سال های دور شهمیرزاد متعلق به استان مازندران بوده اظهار داشت: مردم شهر شهمیرزاد دارای مشترکات مختلف زبانی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی با مردم مازندران هستند و خواستار الحاق شدن به مازندران هستند. در بهمن ماه ۱۳۸۹ عده ای از مردم شهمیرزاد طی نامه ای به رئیس جمهور (که
رونوشت آن دربردارندهٔ ۴۶ صفحه امضاء، به مقامات دیگر هم فرستاده شد) خواهان پیوستن به استان مازندران شدند. در بخش پایانی این نامه چنین آمده است: «بار دیگر تقاضای الحاق شهر عزیزمان شهمیرزاد به استان سرسبز مازندران داریم تا دلسوخته از به یغما بردن آب و آبخانه های شهرمان و محرومیت های موجود با انضمام به فضای سبز و جنگل انبوه و آب نیلگون دریای خزر آرام گیرد و از حضرتعالی عاجزانه می خواهیم که خواسته به حق ما را جامه عمل بپوشانید.» این در حالیست که فاصله شهمیرزاد تا مرکز استان مازندران ۱۷۰ کیلومتر و تا مرکز استان سمنان تنها ۲۷ کیلومتر است. شایان ذکر است شهمیرزاد تا پیش از سال ۱۳۴۰ که سمنان به فرمانداری کل ارتقاء یافت جزئی از استان دوم یعنی استان مازندران بوده است. الحاق فیروزکوه و دماوند به مازندران. طرح الحاق فیروزکوه و دماوند به مازندران به علت وجود اشتراکات زبانی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی با مردم مازندران بارها مطرح شده است. شهرهای فیروزکوه و دماوند در سال ۱۳۴۹ از مازندران جدا گشتند. الحاق آستارا به اردبیل. موضوع الحاق مجدد آستارا به استان اردبیل به دلیل سوابق تاریخی، جغرافیایی، تمدنی، زبانی و پیوستگی فرهنگی به
آذربایجان و از جمله استان اردبیل همواره به عنوان یکی از مطالبات جدی مردم این شهرستان و استان اردبیل بوده است اما آنچه که واقعیت دارد این است که شهرستان آستارا تا سال ۱۳۳۵ جزو استان آذربایجان شرقی بود اما به دلیل دوری راه، نامناسب بودن جاده های ارتباطی در آن زمان و وجود دو گردنه صعب العبور حیران و صائین در مسیر ارتباط آستارا با تبریز، دولت وقت پهلوی تصمیم گرفت آستارا را به استان گیلان ملحق کند. فاصله آستارا تا اردبیل ۷۵ کیلومتر و آستارا به رشت بیش از ۲۲۰ کیلومتر است و از چند دهه پیش نگهداری بخش مهمی از جاده حیران به راهداری اردبیل سپرده شده و در اختیار استان اردبیل است. منطقه پلور. منطقه پلور و مکان های طبیعی و سازه ها و جاده ها و مناطق اطراف آن (از جمله آستان امام زاده هاشم) طی سال های اخیر منشأ اختلافات بین دماوند از استان تهران و بخش لاریجان شهرستان آمل از استان مازندران بوده است. در ۲۵ تیر سال ۱۳۸۹ حجت الاسلام محمدعلی رحمانی در خطبه های نماز جمعه شهرستان آمل با اشاره به اینکه همگان به خوبی می دانند که تا محدوده آستانه مبارکه امام زاده هاشم در حوزه استحفاضی شهرستان آمل و استان مازندران است گفت: از مسئولان ا
ستان تهران و همه آنانی که گوشه چشمی به منطقه لاریجان شهرستان آمل دارند هشدار جدی می دهم که مراقب اقدامات غیرمنطقی خود باشند. وی افزود: در چند وقت گذشته دیده شده که مسئولان تهرانی با برگزاری مسابقات ماهی گیری و صخره نوردی در منطقه پلور بخش لاریجان شهرستان آمل با عنوان پلور تهران و حتی پلور دماوند این فعالیت های خود را در رسانه ها از جمله صدا وسیما علنی کردند. امام جمعه آمل ادامه داد: مسئولان استان تهران با ساخت یک شهرک که هنوز نوع فعالیت آن مشخص نیست به پیش روی های خود در منطقه پلور بخش لاریجان آمل ادامه دادند. بخش کوهستانی لاریجان شهرستان آمل دارای دو شهر رینه و گزنک و حدود ۸۰ روستا است که در محور هراز در مسیر ارتباطی آمل به تهران واقع شده است. گردنه بژم موشا به بلندی ۲۷۵۰ متر مشرق به روستای مشاء از روستاهای توابع شهرستان دماوند بوده و در ۷ کیلومتری شمال غربی شهر دماوند واقع شده است. این گردنه ما بین مشاء و پلور بر سر راه تهران به آمل واقع شده است و مرز استان تهران به مازندران بوده و این دو استان را از یکدیگر جدا می سازد. البته این گردنه در فرهنگ جغرافیایی جزو آبعلی شهرستان دماوند محسوب شده است. مردم دماوند ا
دعای مازنی ها مبنی بر مالکیت امام زاده هاشم را قبول ندارند. در سال های اخیر، بحث بر سر تعلق امام زاده هاشم به استان مازندران یا استان تهران، از سوی ادارات اوقاف این دو استان در جریان بوده است. این امام زاده در نقشهٔ سازمان نقشه برداری کشور در دهستان بالالاریجان شهرستان آمل قرار دارد. الحاق خلخال و کوثر و نمین به گیلان. جلیل جعفری نماینده مردم خلخال و کوثر در مجلس شورای اسلامی سال ۱۳۹۳ در جلسه شورای برنامه ریزی و امور زیربنایی اردبیل با انتقاد از بی توجهی به دو شهرستان خلخال و کوثر تصریح کرد: مردم این دو شهرستان به حدی در مضیقه هستند که تمایل به تغییر استان مبدأ تصمیم گیری خود دارند. این شهرستان چه در حوزه راه و چه در حوزه نیرو با محرومیت های قابل توجهی مواجه است. در نیمی از سال مسیر ارتباطی خلخال به گیلان به دلیل نامناسب بودن وضعیت تردد مسدود می شود، ادامه داد: علاوه بر این در بخش روستایی نیز اغلب راه های روستایی این شهرستان نه تنها آسفالت ندارند بلکه صرفاً از راه خاکی استفاده می کنند. با کوچک ترین بارشی تمامی مسیرهای ارتباط روستایی گل آلوده شده و عملاً رفت وآمد روستاییان را دچار مشکل می کند. به گفته این نمای
نده در بخش آب نیز تعطیلی پروژه های سد سازی، مشکل آب شرب روستایی و فرسایش تجهیزات دو شهرستان کوثر و خلخال را به وضعیت بحرانی رسانده است. جبار کوچکی نژاد نماینده شهر رشت در سال ۱۳۹۴ گفت برخی از مردم شهرهای مجاور گیلان در اردبیل از جمله خلخال تمایل به الحاق به این استان را دارند، با وجود این مسئله، ما اظهار نظری در این زمینه نمی کنیم تا حساسیتی ایجاد نشود. در شهریور ۱۳۹۴ صفر نعیمی رز نماینده مردم آستارا در مجلس شورای اسلامی گفت الحاق نمین و بخش ویلکیج اردبیل به شهرستان مرزی بندر آستارا را پیگیری می کنم. او در گفتگو با خبرنگار فارس در آستارا با اشاره به اظهارات یکی از نمایندگان اردبیل دربارهٔ شهرستان آستارا، اظهار کرد که بنده خودم متولد اردبیل و صادره از نمین هستم. وی افزود: با توجه به برخی دلایل الحاق نمین و بخش ویلکیج را پیگیری می کنم و اعتقاد دارم نمین و بخش ویلکیج اردبیل می تواند متعلق به حوزه استحفاظی آستارا باشد و بخش شاهرود خلخال نیز به گیلان ملحق شود. اشتراک زبانی و فرهنگی شهرستان نمین و ۱۳ آبادی تابعه که تمام آنها تالش زبان هستند، ارتباطات گسترده فرهنگی با عنبران شهرستان آستارا دارند و با الحاق این مناطق
به گیلان می توانیم استقرار فرمانداری ویژه در آستارا را تسریع بخشیم و با آغوش باز پذیرای این عزیزان هم زبان و مرزنشین هستیم. وی با تأکید بر اشتراکات جغرافیایی و فرهنگی گسترده بین اهالی مناطق عنبران، سروآباد، جید، پیله زیر، میرزانق، میناباد، امین جان و نمین اردبیل با آستارا تصریح کرد: بیشتر اهالی این مناطق در طول زمان به اقصی نقاط مختلف گیلان و عنبران محله و شیخ محله آستارا مهاجرت کردند و وصلت های فامیلی بین دو منطقه برقرار است و از علاقه مندی آنها باخبریم و با آغوش باز پذیرای این عزیزان هم زبان و مرزنشین در مجموعه شهرستان آستارا هستیم. اشتراکات زیادی بین مردم بخش شاهرود خلخال مانند کلور، اسکستان، اسبو، لرد، درو و ماجلان از نظر زبانی و فرهنگی وجود دارد و بیشتر مردم این مناطق برای تهیه مایحتاج زندگی، درمان، اشتغال و سکونت با گیلان مراوده داشته اند و علاقه زیادی نشان می دهند که به گیلان ملحق شوند. با توجه به شرایط آب و هوایی مناسب و هزینه کم می توانیم با ایجاد کارخانه های بزرگ به صورت متمرکز در غرب گیلان شرایط اشتغال و توسعه اقتصادی این مناطق را فراهم آوریم. گردنه حیران. در سال های اخیر مالکیت بر گردنه حیران و ج
اده های ارتباطی آن محل اختلاف و درگیری بین گیلان و اردبیل بوده است. در فروردین ۱۳۹۷ ولی داداشی نماینده آستارا در نشست مطبوعاتی با خبرنگاران با اشاره به حواشی روزهای اخیر دربارهٔ آستارا و گردنه حیران گفت: حیران متعلق به آستارا است و به زودی ۲۰ کیلومتر راه حدفاصل پل روستای آقچای تا تونل که فقط مدیریت آن برعهده راهداری اردبیل قرار گرفته را باز پس خواهیم گرفت. داداشی همچنین اضافه کرد: قانون تقسیمات کشوری با لایحه دولت تصویب و طبق این قانون حیران برای آستارا بوده و ما باید تابع قانون باشیم و در این مقوله هیچ بحث قومی وجود ندارد. وی بیان کرد: در شهرستان آستارا، اردبیلی های زیادی زندگی کرده و ما با صحبت های احساسی نباید وارد این مسائل شویم و حاشیه را چاشنی کار قرار داده و به وحدت ملی ضربه بزنیم. نماینده آستارا با تأکید بر اینکه نباید به پانترک ها اجازه سوء استفاده در این مسئله را بدهیم، یادآور شد: هنگام تقسیم ظرفیت ها در استان عنایتی به ظرفیتهای شهرستان آستارا نمی شود و از استاندار گیلان نیز انتظار داریم در این گونه مسایل که امکان تنش های قومی و قبیله ای بسیار زیاد است ورود جدی تری داشته باشد. در آذرماه سال ۱۳۹۷ معا
ون مهندسی و ساخت راه و شهرسازی استان اردبیل اظهار داشت: براساس تقسیمات کشوری تا آخر تونل مربوط به محدوده استان اردبیل بوده و مابقی گردنه حیران متعلق به استان گیلان است. در سال ۱۳۹۴ سلامت سپهرنژاد رئیس شورای اسلامی بخش مرکزی آستارا در نشست شورای اسلامی بخش مرکزی این شهرستان با انتقاد از اظهارات امروز «مصطفی افضلی فرد» دبیر مجمع نمایندگان اردبیل در زمینه نصب تابلو در داخل حوزه جغرافیای سیاسی و مبنی بر اینکه «فرماندار آستارا باید تنبیه شود»، اظهار کرد: حداقل انتظاری که از یک نماینده مجلس می رود آشنایی وی به حوزه انتخابیه و تقسیمات رسمی بین استان هاست. او گفت که «حیران» پس از تونل روستای «ونه بین» قرار دارد که در تقسیمات کشوری به عنوان یکی از دهستان های بخش مرکزی شهرستان آستارا و گیلان است. مصطفی افضلی فرد نماینده مردم اردبیل در مجلس شورای اسلامی طی مصاحبه ای نصب تابلو در گردنه حیران و حوزه جغرافیایی سیاسی گیلان را اقدامی غیرقانونی برشمرد که افکار عمومی را تحت تأثیر قرار داد. الحاق برخی شهرها به استان قم. در سال ۱۳۹۳ الحاق دلیجان، محلات، ساوه و زرندیه از استان مرکزی به استان قم به صورت علنی مطرح شد. همچنین ادعا ش
ده شهرهای تفرش و آشتیان از استان مرکزی و آران و بیدگل از استان اصفهان نیز خواهان الحاق به استان قم هستند. جدایی ری و شمیران از تهران. در سال های اخیر به دفعات بحث جدایی ری و شمیران از شهر تهران مطرح شده است. علاوه بر این طرح هایی برای ایجاد شهرستان آفتاب که از تهران جدا شود ولی همچنان در قالب یک استان با تهران باشد و همین طور استان مستقل آفتاب متشکل از اسلامشهر، پاکدشت، ورامین و به مرکزیت شهرستان ری نیز پیشنهاد شده است. طرح های پیشنهادی برای تغییر نام. تغییر نام استان مرکزی. محمود احمدی نژاد رئیس جمهور وقت ایران در سال ۱۳۸۹ نام گذاری روی استان های کشور را دارای وجهه فرهنگی و هویت بخش دانست و با پیشنهاد تغییر نام استان مرکزی به استان آفتاب گفت: نام استان ها باید تبیین کننده هویت و معرف فرهنگ آن استان باشد اما به نظر می رسد در نام گذاری این استان توجهی به این موضوع نشده است و ضرورت دارد نام شایسته ای انتخاب شود که در این میان، عنوان آفتاب که برای استان مرکزی مطرح می شود، زیبنده تر به نظر می رسد و می توان به عنوان یکی از کارهای فرهنگی ماندگار و هویت بخش، نام آن را استان آفتاب گذاشت. تغییر نام استان کهگیلویه و بو
یراحمد. تغییر نام استان کهگیلویه و بویراحمد در سال های اخیر بارها محل بحث و گفتگو بوده است. غلامرضا تاجگردون نماینده مردم گچساران در مجلس شورای اسلامی با اشاره به طرح موضوع تغییر نام استان کهگیلویه و بویراحمد در شورای فرهنگ عمومی گفت که باید به دنبال مسائلی باشیم که همگرایی را بیشتر کند. موضوع تغییر نام استان کهگیلویه و بویراحمد از سال ها پیش مطرح بوده است. بعضی از اهل قلم به فکر افتادند که اسم استان را عوض کنند. بعضی از دانشجویان هم گفتند اسم استان را عوض کنید. موضوع با گسترش فعالیت و تردد و سفر و تجارت و اقتصاد و هنر جدی تر شد. در تمام سفرهای رسمی خودم به خارج وقتی می گویم نماینده گچساران هستم، سؤال می کنند کجای ایران و من هم باید بگویم طرف های جنوب ایران. برای تجار ما هم کمی سخت است که بخواهند اسم استان را در جلسات بگویند. درد آنجا بیشتر می شود که هیچ رئیس جمهوری راحت نمی تواند اسم استان را بگوید و وزرا هم بدتر. تغییر نام استان چهارمحال و بختیاری. تغییر نام استان چهارمحال و بختیاری در سال های اخیر بارها محل بحث و گفتگو بوده است. تفکیک چهارمحال «و» بختیاری بین استان شکاف ایجاد می کند و این نامگذاری استان را
دو شقه کرده است. حیدری نماینده مردم اردل، فارسان، کیار و کوهرنگ در مجلس شورای اسلامی گفته است که: از آن جا که استان کوچک است، تفکیک چهارمحال «و» بختیاری بین استان شکاف ایجاد می کند و این نامگذاری استان را دو شقه کرده است. دلیل بعدی تغییر نام استان طولانی بودن آن است که در محاورات و گفتگوها معمولاً یک بخش و بیشتر قسمت اول آن گفته می شود و کلمه بختیاری ناخواسته حذف و باعث می شود که مقصد اصلی از آن حاصل نشود. ضمن اینکه برخی نیز درمکاتبات می نویسند استان «چ و ب» که در اصل استان چوب خوانده می شود. نام چهارمحال و بختیاری اشاره به دو بخش منطقه چهارمحال و منطقه بختیاری دارد. چهارمحال بخشی روستانشین میان اصفهان و منطقه ایل نشین بختیاری بود. محال جمع مکسر واژه محل به معنی جا و مکان است و چهار محال یعنی چهار ناحیه که عبارت بودند از: لار، کیار، میزدج و گندمان. در بخش بندی کنونی استان، لار در شهرستان شهرکرد، شهرستان سامان و شهرستان بن، میزدج در شهرستان فارسان، کیار در شهرستان کیار و گندمان در شهرستان بروجن قرار می گیرد. منطقه بختیاری نیز که از دیر باز کوچ گاه ایل بزرگ بختیاری بوده و هست، هم اکنون دربردارنده شهرستان های ک
وهرنگ، اردل و لردگان و بخش ناغان شهرستان کیار می باشد. تغییر نام استان به دلیل نگرانی از واکنش بختیاری ها استان هنوز عملی نشده است.
فلسفه نقدی (یا سنجشگرانه) ، کانت گرایی است به ویژه با استناد به اینکه: پیش فرضهای ضروری شناخت به نحو نقادانه (یا سنجشگرانه) بنا نهاده شود. چیستی فلسفه نقدی. فلسفه نقدی (یا سنجشگرانه) شکلی از اندیشیدن است که خطاها و فرضها را در موقعیتهای مختلف می کاود. هدف آن نه منفی است و نه شکاکانه، و نه به پیش بردن جزمیات خودش؛ بلکه در پی دستیابی به حقیقت است بدین طریق که نخست خطاها را روشن نماید. خاستگاه. ریشه های فلسفه نقدی را می توان در ایده آلیسم نقدی ایمانوئل کانت و آرتور شوپنهاور، اگزیستانسیالیسم فردریش نیچه، و… یافت.