Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اوه یک مودیفایر به صورت شانسی انتخاب می شوند و هر بازیکن چند ثانیه فرصت دارد تا براولر مخصوص این مود را انتخاب کند. از رنک دایمند این مود حساس تر شده و اکنون هر بازیکن شانس محروم کردن یک براولر از انتخاب را دارد همچنین بازی به صورت ۲دست بازی می شوند و برنده با بیشترین تعداد برد انتخاب می شود. مودهای ۵به۵. بعصی مودهای اصلی حالت های ۵به۵ دارند که بعضی شنبه ها و یکشنبه ها در دسترس قرار میگیرنذ ۱- GEM GRAB/ جم گرب: همانند نسخه ۳به۳ خود بازی می شود اما ۲۰ حم باید جمع شوند ۲- BRAWL BALL / براول بال : برعکس نسخه ۳به۳ خود به صورت افقی برگزار می شود ۳- WIPEOUT/وایپ اوت: همانند نسخه ۳به۳ خود بازی می شود اما ۲۰کشته باید گرفته شود ۴-KNOCKOUT/ناک اوت: در این بازی با مرگ هر بازیکن افراد باقی مانده از تیم قوی تر می شوند. 1-BASKETBRAWL/بسکت براول:در این مود، دو تیم ۳ نفره به رقابت با یکدیگر می پردازند. در ابتدای بازی یک توپ وسط میدان قرار دارد. بازیکنان هردو تیم باید ضمن جنگیدن با یکدیگر توپ را درون سبد تیم حریف قرار بدهند. هر تیمی که سریعتر اختلاف را به بالای ۵ امتیاز برساند (سقف تعداد گل ها ۱۰ امتیاز است) برندهٔ مسابقه است
. هر پرتاب درون سبد از درون محوطه مشخص شده سبد ۲ امتیاز و از بیرون آن ۳ امتیاز دارد. درصورت اتمام زمان ۲ دقیقه ای بازی، تیمی که بیشتر امتیاز گرفته برندهٔ مسابقه اعلام می شود. درصورتی که زمان بازی به پایان برسد و دو تیم مساوی باشند، یک دقیقه وقت اضافه محاسبه خواهند شد. با شروع وقت اضافه، تمامی موانع بازی (جعبه ها و چمن ها و…) از بین می روند و هر تیمی که در این یک دقیقه اولین امتیاز را بگیرد برندهٔ مسابقه است. درصورت تساوی دوباره بین دوتیم، بازی مساوی تمام می شود. 2-DUELS/دوئل: در این مود دو بازیکن بصورت تک به تک باهم به رقابت می پردازند. هر بازیکن برای خود سه براولر انتخاب می کند که اگر هر کدام شکست بخورد، براولر بعدی برای او انتخاب می شود (مثل بازی های مبارزه ای). در آخر هر کسی که هر سه براولر حریف را شکست دهد، برنده خواهد شد. اگر دوئل طولانی شود، مانند مودهای شوداون و ناک اوت، گازهای سمی کم کم زمین را در بر می گیرند تا اینکه یک بازیکن شکست بخورد. 3- BOUNTY /بونتی: در این مود دو تیم ۳ نفره به رقابت با یکدیگر می پردازند. در ابتدای بازی یک ستاره آبی در وسط زمین قرار دارد و بازیکنان باید آن را بگیرند. هر بازیکنی
که دارندهٔ ستارهٔ آبی را بکشد، این ستاره برای او می شود. بازیکنان هر تیم باید بازیکنان تیم حریف را بکشند تا ستاره کسب کنند. هر بازیکنی که ستارهٔ بیشتری کسب کند، هنگام کشته شدن، ستارهٔ بیشتری به تیم حریف واگذار می کند. در پایان زمان بازی، هر تیمی ستارهٔ بیشتری کسب کرده باشد برندهٔ مسابقه است و در صورتی که تعداد ستاره های کسب شده توسط دو تیم مساوی باشد، هر تیمی که ستارهٔ آبی را در اختیار داشته باشد، برنده خواهد بود. 4-BOT DROP/بات دراپ:در این مود دو تیم سه نفره با هم به رقابت می پردازند. در طول بازی ربات هایی از آسمان به زمین می افتد (اگر روی بازیکن بیفتد از سلامتی او کم می شود) که به بازیکنی که به آن ضربه وارد کند حمله ور می شود. با کشتن هر ربات یک پیچ به زمین می افتد. هر تیمی که زود تر به ۱۲ پیچ برسد برنده است. آخرین ربات یک ربات بزرگ تر است که به جای یک پیچ، سه پیچ می اندازد. در صورت تساوی پیچ های دو تیم، بازی مساوی تمام می شود. 5- HUNTERS /هانترز: در این مود ۱۰نفر در یک مپ بزرگ به مسابقه میپردازن. هدف بازی کشتن۶ نفر است، با هربار مردن براساس تعداد کشته هایتان در مکان جدیدی زنده می شوید. اولین نفری که بتوان
د ۶نفر را بکشد برنده بازی می شود و بقیه افراد براساس تعداد کشته هاشون رتبه بندی می شوند. نفر اول مسابقه با بیشترین تعداد کشته تمام مدت با یک فلش علامت داده می شود. در این مودها به بازیکن جام اضافه یا از آن کسر نمی شود. این مودها تنها در شنبه ها و یکشنبه ها در دسترسند 1- Robo Rumble/روبو رامبل: در این مود یک تیم سه نفره باید در مدت زمان ۲ دقیقه از یک گاوصندوق در برابر ربات ها حفاظت کنند. ربات های کوچک پشت سر هم به گاوصندوق حمله می کنند و هر از گاهی یک ربات بزرگ نیز به گاوصندوق حمله می کند. در صورتی که تیم سه نفره بتواند مانع نابود شدن گاوصندوق شود برنده می شود. این مود از سطح Normal شروع می شود و با Insane XVI تمام می شود. در سطح های بالاتر ربات بزرگ عصبانی تر می شود و نابود کردن سخت تر می شود. 2- Big Game/بیگ گیم: در این مود یک تیم پنج نفره به رقابت با یک براولر بزرگ با سلامتی زیاد و قدرت ضربه بیشتر می پردازند. این مود ۲ دقیقه زمان دارد و در صورتی که تیم ۵ نفره بتواند براولر بزرگ را نابود کند برنده می شود و در صورتی که پس از پایان ۲ دقیقه نتوانند از پس او بر بیایند، براولر بزرگ برنده می شود. 3- Boss Fight/باس
فایت: در این مود یک تیم سه نفره به مبارزه با یک ربات بزرگ می پردازند. این ربات در طول بازی لیزر شلیک می کند، با شتاب به سمت براولرها حمله می کند و موشک های آتشین پرتاب می کند. هر از گاهی ربات های کوچکی به سمت بازیکنان حمله می کنند. در صورتی که تیم سه نفره بتواند ربات بزرگ را نابود کند برنده می شود و در صورتی که ربات بزرگ هر سه نفر را نابود کند، این تیم بازنده می شود. در صورتی که یکی از اعضای تیم کشته شود و هنگامی که حداقل یکی از هم تیمی هایش زنده باشد، پس از ۲۰ ثانیه به زمین بر می گردد. این مود از سطح Normal شروع می شود و با Insane XVI تمام می شود. در سطح های بالاتر ربات بزرگ عصبانی تر می شود و نابود کردن آن در هر مرحله سخت تر می شود. شخصیت ها (براولرها). در این بازی به کاراکترهای مبارز، براولر گفته می شود. در حال حاضر ۸۰ براولر در این بازی وجود دارد و ممکن است با شروع هر فصل از بازی به تعداد براولرها اضافه شده و شخصیت های جدید همراه با قابلیت های متفاوت به بازی اضافه شوند. از بروزرسانی دسامبر ۲۰۲۳، سطح رنگارنگ یا کروماتیک از بازی حذف شده و براولرهای این سطح بین کمیابی های حماسی، اسطوره ای و افسانه ای تقسیم
شدند. شما می توانید قفل شخصیت هارا در مسیر استارر رود (starr road) با جمع کردن کردیت(credit) از منابع مختلف باز کنید یا با خوش شانس بودن آنها را از استارر دراپ ها(starr drops) بصورت رایگان دریافت کنید انواع براولرها. براولرها به ۶ سطح تقسیم می شوند این سطح ها هزینه و شانس گرفتن اون هارو مشخص می کنند. سطح بالاتر هزینه و شانس بالاتر براولرهای بازی عبارتند از: براولر آغازین(Starting Brawler). ۱. شِلی (Shelly): براولر آغازین استارر پارک. استارر پارک نام مکانی است که دنیای براول استارز در ان قرار دارد. استارر پارک در سال های ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ توسط شرکت ابر اختر تأسیس شده و به هدف آزمایشات مخفی از تأثیرات جم های بنفش روی بازدید کننده های پارک و تبدیل آنها به نیروی های انسانی قدرتمند و توقف ناپدیر روی پا قرار دارد در سال ۱۹۹۵ طی حوادثی به دنبال پیدا شدن جم ها توسط داینا مایک بسیاری از براولرها متولد شدند و با از دست دادن کنترل خود پارک را به آشوب کشاندند. بخش های پارک. استارر پارک شامل بخش های مختلفی هست که هرکدام خانه ۳ نفر از براولرها است. این بخش ها در مپ های بازی قابل رویت هستند همکاری ها. براول استارز در سال ۲۰۲۰ با
همکاری با لاین فرندز(Line friends) شروع به ساخت کالاهای تجاری خود کرد و در قبال آن اسکین هایی با تم شخصیت های لاین به بازی آمدند. در سال ۲۰۲۱ این بازی با همکاری با BT21 اسکین های کارتونی از اعضای گروه BTS به بازی آورد. در سال ۲۰۱۹ با همکاری با پاری سن ژرمن مسابقه فوتبالی در مود براول بال برگزار کرد. این همکاری در سال ۲۰۲۱ گسترش یافت و براول استارز دست در دست مستر لیگ اروپا اسکین های از باشگاه های مختلف فوتبال اروپا به بازی آورد بازی در سال ۲۰۲۴ با گودزیلا همکاری نمونده و یک رویداد بزرگ با تم پادشاه هیولاها را به بازی اضافه کرد مدتی قبل از ان در روز ۱ آوریل با همکاری با baby shark این آهنگ کودکانه را به مدت یک روز در بازی پخش کرد و همه را به شوخی گرفت همچنین همکاری بزرگی در سال ۲۰۲۴ با جان سینا و باب اسفنجی صورت گرفت که چند اسکین باب اسفنجی (باب اسفنجی، پلانکتون، سندی، آقای خرچنگ و اختاپوس) به بازی اضافه گردید. و در تریلر معرفی این سیزن جان سینا بازی می کرد که در رویدادی کوتاه آیکونی هدیه می گرفتید. منابع. ایران براول
اتحاد واندرموند، در ریاضیات یک اتحاد ترکیبیاتی است که نشان می دهد در صورتی که m,n,r اعداد صحیح نامنفی بوده و r کوچکتر مساوی از m و n باشد، آنگاه: این قضیه در قرن هجدهم توسط ریاضی دان الکساندر-توفیل وندرموند کشف شد و به همین دلیل، اتحاد واندرموند نامیده می شود. اثبات ترکیبیاتی. فرض کنید m عنصر در یک مجموعه و n عنصر در مجموعه دوم وجود داشته باشد. آنگاه تعداد روش هایی که می توان r عنصر را از اجتماع این مجموعه ها انتخاب کرد، برابر است با روش دیگر برای انتخاب r عنصر از اجتماع این مجموعه ها این است که k عنصر از مجموعه اول و r-k عنصر از مجموعه دوم برداشته شود که k یک عدد صحیح ۰≤k≤r است. با استفاده از اصل ضرب، این کار را می توان به حالت انجام داد. بنابراین این تعداد روش های انتخاب r عنصر از اجتماع، همچنین برابر است با که این تساوی اتحاد واندرموند را ثابت می کند. نتایج. اگر n یک عدد صحیح نامنفی باشد، آنگاه نتیجه بالا شکلی از اتحاد واندرموند با n=r=m است. اثبات. از اتحاد واندموند با n=r=m استفاده میکنیم. نتیجه می شود: تساوی آخر با استفاده از رابطه به دست آمده است. منابع. ریاضیات گسسته / تألیف کنت. اچ. روزن
واژه خودترمیم شوندگی در علم مواد یعنی بازیابی خودبه خود خواص اولیه ماده پس از تخریب ماده توسط عامل خارجی. این اصطلاح به صورت تئوریک چنین تعریف شده است: سیستم موادی که بتواند تنها در معرض حمله عامل تخریبی، عوامل ترمیم کننده آزاد کند، به صورتی که انسجام فیزیکی و استحکام مکانیکی خود را پس از تخریب بازیابد و در عین حال آن را از فروشست و تبادل یونی حفاظت نماید. به این مواد هوشمند در اصطلاح Self-Repairing ,Self-Healing ,Autonomic-Healing یا Autonomic-Repairing گفته می شود. مواد خود ترمیم شونده و مکانیزم های ترمیم خود به خودی. مواد خود اصلاح شونده به موادی گفته می شود که به صورت جزئی یا کامل آسیب وارده به خودشان مثل ترک را بهبود می بخشد و انتظار می رود که خواص اصلی آن ها حفظ شود. مواد خود ترمیم شونده به عنوان دسته ای از مواد هوشمند مطرح شده اند که به صورت خودکار، آسیب سطحی یا درونی آن ها ترمیم می شود. بله خصوصیات مواد خود ترمیم شونده. یکی از مهمترین خصوصیات برجسته مواد بیولوژیکی، توانایی خود اصلاح شوندگی و بازیابی عملکرد به محض اعمال آسیب توسط بارهای مکانیکی خارجی است. در طبیعت، خود اصلاح شوندگی در سطح مولکول های مج
زا مانند ترمیم DNA یا در سطح میکروسکوپی مانند ترمیم استخوان های شکسته، بستن و ترمیم آسیب های وارده به رگ های خونی و ترمیم یک برش کوچک روی انگشت، اتفاق می افتد. اما مواد ساخت بشر عموماً این توانایی ترمیم را دارا نیست. پلیمرهای شکننده و کامپوزیتهای ساختاری که از آن ها تشکیل می شود وقتی در معرض بارگذاری ترمومکانیکی پی در پی قرار می گیرد، مستعد ایجاد میکرو ترک ها است. برای کامپوزیتهای ساختاری، این میکرو ترک های زمینه به هم می پیوندد و باعث سایر خرابی ها مثل جدا شدن فیبر از زمینه و لایه لایه ای شدن آن می شود. تشخیص و در مرحله بعد ترمیم این آسیب ها، اغلب مشکل است زیرا اغلب این آسیب ها، در عمق سازه رخ می دهد و با پیشروی این آسیب ها، درنهایت یک پارچگی سازه به خطر می افتد. بنابراین طراحی مواد مهندسی بر اساس دو الگوی "جلوگیری از آسیب" و "مدیریت آسیب" صورت می گیرد. در این راستا، مواد خود اصلاح شونده دارای قابلیت های گسترده ای، خصوصاً برای کاربردهای ایمن در دراز مدت در نواحی غیرقابل دسترس است. رویکردهای طراحی مواد خود اصلاح شونده. استراتژی ها و رویکردهای مختلفی برای طراحی مواد خود اصلاح شونده در دسته های مختلف مواد مهندس
ی، مورد بررسی قرارگرفته است. این مواد دارای خصوصیات ذاتی متفاوتی است؛ با این حال، برای همهٔ آن ها اصلاح خود به خودی بر اساس اصول مشترکی است. پیشنیاز اصلاح خود به خودی یک آسیب (مکانیکی)، تشکیل یک فاز متحرک است که ترک موجود را ببندد (شکل ۲). اگر آسیبی روی ماده ایجاد شود (شکل ۱الف و ب) یک ترک به وجود می آید. ترمیم خود به خودی در سطح میکروسکوپی تا ماکروسکوپی اتفاق می افتد. در ابتدا با بروز آسیب، به صورت خود به خودی یا به وسیله یک محرک خارجی، تشکیل فاز متحرک (شکل ۲پ) تحریک می شود. سپس به دلیل انتقال مستقیم جرم به سمت محل آسیب و متعاقباً واکنش اصلاح موضعی، به تدریج آسیب از بین می رود (شکل ۲ت) لازم است ذکر شود که اتصال مجدد صفحات ترک با برهم کنش های فیزیکی یا پیوندهای شیمیایی صورت می گیرد. پس از ترمیم آسیب، مادهٔ متحرک قبلی مجدداً ثابت می شود و بازیابی کامل خصوصیات مکانیکی حاصل می شود (شکل ۱ث) این اصل کلی، محدود به یک دستهٔ خاص از مواد نیست و با توجه به خواص مواد مختلف، دمای مورد نیاز برای شروع فرایند متفاوت خواهد بود. به عنوان مثال دمای محیط برای بتن دمای پایین (کمتر از ۱۲۰ درجهی سانتیگراد) برای پلیمرها (و کامپوزیت
های آنها) دمای بالا برای فلزات (کمتر از ۶۰۰درجه سانتیگراد) و سرامیک ها (بیشتر از ۱۸۰۰ درجه سانتیگراد) مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین، ابعاد آسیبی که می تواند ترمیم شود با توجه به ابعاد نمونه و تعداد گونه های انتقال یافته متفاوت است. تقسیم بندی مواد خود ترمیم شونده. مواد خود اصلاح شونده را می توان بسته به محرک موردنیاز جهت شروع فرایند ترمیم، به دو دستهٔ «مستقل» و «غیرمستقل» تقسیم می شوند.. مواد خود اصلاح شوندهٔ نیازمند تحریک خارجی مثل حرارت یا نور است. انرژی بیشتر برای فرایند ترمیم با کنترل شرایط و استفاده از محرک های خارجی هدفمند (مثل نور لیزر، حرارت القایی یا مقاومتی) تأمین می شود. در مقابل، مواد خود اصلاح شوندهٔ مستقل نیازمند محرک های خارجی نیستند و آسیب، خود محرکی برای فرایند ترمیم است. مواد خود اصلاح شونده را همچنین می توان با توجه به منشأ فرایند ترمیم به دودسته «برونی» و «درونی» تقسیم بندی کرد.. مواد خود اصلاح شوندهٔ برونی دارای قابلیت نهان برای ترمیم خود به خودی نیستند؛ بلکه فرایند ترمیم در آن ها به کمک مؤلفه های خارجی صورت می پذیرد، مثل کپسول های نانو یا میکرو که در ماتریس مواد مختلف، نفوذ داده می
شود. محتوای این کپسول ها، فاز متحرک روی قسمت آسیب دیده را به وجود می آورد. در مقابل، ترمیم خود به خودی درونی نیازمند عامل های مجزایی نیست و درنتیجه بیشتر ترجیح داده می شود. اما بسته به نوع مواد و مکانیزم ترمیم همیشه امکان پذیر نخواهد بود. تشکیل پیوندهای شیمیایی (اولیه یا ثانویه) و نیز برهمکنش های فیزیکی بین سطوح ترک (چسبندگی، رطوبت) مثال های موفقی برای ترمیم خود به خودی از این طریق است، به شرط اینکه عرض ترک کمتر از یک مقدار مشخص باشد. کامپوزیت های خود اصلاح شونده. کامپوزیت خود اصلاح شونده از یک ماده کامپوزیتی با زمینه پلیمری و ساختاری تقویت شده با الیاف و ماده اصلاح کننده تشکیل شده است. در این کامپوزیت، یک عامل اصلاح کننده میکروکپسول شده و یک کاتالیزور شیمیایی جامد درون فاز زمینه پلیمری پراکنده شده است. فرایند اصلاح کنندگی با انتشار ترک به داخل میکرو کپسول ها آغاز می شود و سپس عامل اصلاح کننده در داخل صفحه ترک آزاد می شود. ظاهر شدن عامل اصلاح کننده در برابر کاتالیزور شیمیایی باعث شروع شدن پلیمریزاسیون (پلیمر سازی) و اتصال صفحات ترک به یکدیگر می شود(شکل۳). عامل اصلاح کننده، پوسته میکرو کپسول، کاتالیزور شیمیایی
، زمینه پلیمری و الیاف تقویت کننده، بخش های اصلی یک کامپوزیت خود اصلاح شونده را تشکیل می دهند. عامل اصلاح کننده می تواند، مونومر دی سیکلوپنتادین (DCPD) باشد که همراه با ترت بوتیل کته کول (100 – 200 ppm) دارای لزجت کم و عمر مفید بسیار خوبی است. برای دست یافتن به میکرو کپسول های با قطر میانگین (۱۱۶ µm) عامل اصلاح کننده به روش پلیمریزاسیون درجا در پلی اوره فرمالدهید، به صورت کپسولی در می آید. کاتالیزوری که استفاده می شود، کلراید روتنیوم بنزیلیدین بیس (تری سیکلو هگزیل فسفین) است (کاتالیزور گرابس) کاتالیزور گرابس یک پلیمریزاسیون مقابله ای حلقه گشا (ROMP) از (DCPD) را آغاز کرده و پلیمری سخت با اتصالات عرضی زیاد ایجاد می کند. تجزیه گرمایی کاتالیزور گرابس، در بالای ۱۲۰درجه سانتیگراد رخ می دهد. پلیمرهای خود اصلاح شونده. در حال حاضر، در حوزه مواد خود اصلاح شونده، پلیمرها مهمترین کاربرد را دارند. علت این امر ناشی از سهولت عملکرد و اصلاح سیستم های پلیمری و امکان القای تحریک ترمیم در دماهای کمتر است. در این دسته از مواد، ترمیم خود به خودی برونی به کمک عامل های ترمیم مایع صورت می گیرد. به این ترتیب که پس از ایجاد آسیب مکان
یکی در نمونه، میکرو کپسول های پرشده با یک مونومر، محتویات خود را در محل ترک آزاد می سازند؛ سپس مونومرها در داخل صفحهٔ ترک با کمک یک کاتالیزور به پلیمر تبدیل می شود و اتصال مجدد صفحات ترک به یکدیگر صورت می گیرد. اما مشکل این است که بازیابی عملکرد در نمونه فقط یکبار امکان پذیر است. به همین دلیل استفاده از سایر عامل های ترمیم، مثل حلال های خالص (کلروبنزن) و نیز ترکیبی از مونومرهای واکنش پذیر روغن تخم برزک ایزوسیانات پلی دی متیل سیلوکسان و پلی دی اتیل سیلوکسان یا رزین های اپوکسی مورد مطالعه قرارگرفته اند. شکل ۴ مفهوم خود اصلاح کنندگی را توضیح می دهد. اصلاح شدن با قرار دادن یک عامل اصلاح کنندهٔ میکرو کپسول شده و یک محرک شیمیایی کاتالیزوری در داخل یک زمینه اپوکسی انجام می شود. ترک ایجادشده میکرو کپسول ها را پاره می کند. درنتیجه عامل اصلاح کننده با اثر مویینگی، در صفحه ترک آزاد می شود. پلیمر سازی عامل اصلاح کننده با تماس با کاتالیزور تعبیه شده شروع می شود و بین صفحات ترک، پیوند و اتصال برقرار می کند. آسیب ایجادشده که باعث راه اندازی این مکانیزم می شود، اصلاح خودکار محل تعیین شده را میسر می سازد. امروزه سیستم های میک
رو کپسول نیمه تجاری برای روکش های پلیمری و پلیمرهای حجیم در دسترس قرار دارد. عامل ترمیم می تواند در داخل فیبرهای توخالی (الیاف شیشه) قرار داده شود که درنتیجه امکان انتقال عامل با محدودهٔ گسترده ای فراهم می شود. مطالعات اخیر نشان داده است که کپسولهای کروی یا فیبرهای استوانه ای برای دست یافتن به بازدهی بالا، در فرایند ترمیم سودمند است. ترمیم خود به خودی درونی در اکثر موارد نیازمند یک محرک خارجی هدفمند (مخصوصاً حرارت) است. اما سایر محرک ها نیز برای ترمیم پلیمرها به کار می روند. لازم است ذکر شود که در کنار محرک های مکانیکی شناخته شده، محرک های الکتریکی، الکترومغناطیسی، مغناطیسی، بالیستیک و نوری نیز وجود دارند. در ساده ترین مورد، ترمیم خود به خودی درونی با برهم کنش های فیزیکی حاصل می شود. به عنوان مثال حرارت دادن به پلیمرها، باعث شکل گیری جدید زنجیره ها شده و منجر به بسته شدن ترک می شود. برای آسیبی که شامل ایجاد شکاف در زنجیره های پلیمری است، ترمیم خود به خودی با تشکیل پیوندهای شیمیایی جدید حاصل می شود، ً مثلاً پلی کربنات ها دارای گروه های انتهایی برای واکنش است، برای شبکه سازی حرارتی بازگشت پذیر با واکنش های دیلز
آلدر" و افزودنی های مایکل است اما عموما دماهای بالاتری (بالاتر از ۱۰۰درجهٔ سانتیگراد) برای فرآیند ترمیم خود به خودی مورد نیاز است. پلیمرهای ساختاری دینامیکی (دینامرها) که شامل اجزای مونومری که با اتصالات بازگشت پذیر به هم وصل می شود، دینامرها پتانسیل جالب توجهی را برای مواد خود اصلاح شونده) مثلا در شبکه های پلیمری) نمایان ساخت که در حال حاضر در دست بررسی است. در مقایسه با پیوندهای کووالانسی، برهم کنش های ضعیف تری همچون پیوند هیدروژنی نیز در فرایند ترمیم مواد خود اصلاح شوندهٔ درونی مورد توجه قرارگرفته است. اخیراً لیبلر و همکارانش پلیمر خود اصلاح شونده با ترمیم خود به خودی درونی شامل یک الیگومری، الاستومر ترموپلاستیک حاوی اسیدهای چرب و دی اتیلن آمین عامل دار شده با اوره را گزارش کرده اند در حین رخداد یک آسیب، ً عمدتاً پیوندهای هیدروژنی از هم گسسته می شود ولی به دلیل بازگشت پذیر بودن، می تواند پس از تراکم، سطوح بریده شده را بازسازی نماید (شکل ۵) مکانیزم ترمیم توسط پیوندهای هیدروژنی با روکش های آکزونوبل به عنوان روکش های ترمیم کننده خود به خودی مستقل نیز مشاهده شده است که قادر به هموارسازی سطح، تحت تأثیر کمترین
افزایش دما است. علاوه بر پیوندهای هیدروژنی فوق، که عمدتاً از کمپلکس فلزی یا برهم کنش های فلز لیگاند است (مثل کمپلکس های فلز ترپیریدین) برهم کنش های یونی و برهمکنش های π-π نیز در ترمیم خود به خودی مواد، مورد توجه قرارگرفته اند. این پیوندها مشابه یک بست یا قلاب مولکولی عمل می کنند. به این صورت که با گسسته شدن پیوندهای شیمیایی (کووالانسی و غیر کووالانسی) در حین رخداد یک آسیب این پیوند قابلیت تشکیل مجدد رادارند. زمینهٔ دیگر در حوزه مواد خود اصلاح شونده، مکانوشیمی است. تنش مکانیکی می تواند یک کاتالیزور را فعال کند و یک واکنش شیمیایی را القا نماید. روش های خود ترمیمی. خود ترمیمی به سه روش: «سیستم کپسولی»، «» و «سیستم ذاتی» انجام می شود. سیستم های ترمیمی کپسولی (Capule-based healing system). در درون این مواد، کپسول هایی وجود دارند که در درون این کپسول ها، عامل ترمیم وجود دارد (مطابق شکل) هنگامی که در الیاف پارگی به وجود می آید این کپسول ها نیز پاره می شوندو عامل ترمیم به بیرون می ریزد و باعث ترمیم بافت می شود. سیستم ترمیم برگه ای (Vascular healing system). در درون این مواد، رگه هایی تو خالی شبیه کانال یا فیبر وجود د
ارد. همچنین عامل ترمیم وجود دارد که در صورت پارگی این عامل بیرون ریخته و موجب ترمیم در بافت ها می شود. پلیمر ترمیمی ذاتی (intrinsic healing polymers). این مواد قابلیت های نهانی دارند که از طریق واکنش های حرارتی برگشت پذیر، پیوند هیدروژنی و پخش مولکولی و در هم تنیدگی باعث ترمیم می شود. لین و همکارانش فهمیدند که حضور نانو ذرات سیلیکای اصلاح سطح شده با فلوئور آلکیل در پوشش به طور قابل توجه خصیت دفع مایعات رادر پارچه به خصوص برای مایعات با کشش سطحی بسیار پائین مانند اِتانول را بهبود می دهد. سرامیک ها و بتن های خود اصلاح شونده. اخیراً ترمیم خود به خودی مواد بتنی هیدرولیکی هدف بسیاری از پژوهش های علمی بوده است. در یک بتن تخریب شده، آب به داخل ترک ها نفوذ می کند و تشکیل موضعی هیدرات ها را القا می کند که با توجه به فشار آب، مقدار Ph مورفولوژی ترک و عرض ترک باعث ترمیم ترک می شود. به طورکلی، عرض ترک نقش مهمی را در فرایند اصلاح خود به خودی ایفا می کند. به همین دلیل، کامپوزیت های سیمانی مهندسی (ECC) ساخته شده اند که عرض ترک را حتی در کرنشهای بسیار بالا در مقادیر کمتر از ۶۰ میکرومتر کنترل می کنند در طراحی بتن های خود اصلا
ح شونده از باکتری ها نیز استفاده شده است. دراین روش که الهام گرفته از طبیعت است، باکتری ها در بتن بدون تحرک می شوند و در صورت نفوذ آب به داخل ترک های جدید، فعال شده و مواد معدنی را ته نشین می کنند در مقایسه با بتن، اطلاعات کمی دربارهٔ فرایندهای بازسازی مواد سرامیکی مهندسی ترک دار در دسترس است. در سرامیک ها، دماهای بسیار بالای موضعی، برای ترمیم مورد نیاز است. علت این امر انرژی فعالسازی بالای انتقال جرم نفوذی در ساختارهای کووالانسی یا یونی سرامیک ها (مثل کامپوزیت SiC/Al6Si2O13) است. واکنش ترمیم، از مرز و سطح دانه در نقاط تماس با ناحیهٔ ترک آغاز می شود. به علاوه، اکسایش فازهای غیر سمی در اتمسفر اکسید شونده مانند هوا، یک مکانیزم ترمیم مؤثر دیگر در حوزه مواد سرامیکی است. همچنین، در مواد چند جزئی و چند فازی تشکیل یک مادهٔ مذاب یوتکتیک (انتقال فاز) به عنوان مکانیزم های ترمیم احتمالی مطرح است اکثر فعالیت های صورت گرفته در زمینهٔ ترمیم خود به خودی مواد سرامیکی در دماهای بالا صورت گرفته است. به عنوان مثال، یک فاز شیشه ای حاوی کامپوزیت Si3N4/SiCدر دمای ۱۰۰۰درجه سانتیگراد ترمیم می شود که افزایش قابل توجه استحکام خستگی اس
تاتیکی و دینامیکی را نیز به همراه دارد. مثال دیگر، روکش های حفاظت از خوردگی روی سرامیک های SiCاست که در آن ها فرایند خود اصلاح شوندگی از طریق مکانیزم اکسایش صورت می گیرد. به این صورت که حرارت ناشی از احتراق، واکنش ترمیم را آغاز می کند و در طی این فرایند یک پرکنندهٔ واکنش پذیر SiOC/MoSi2در ماتریس SiOCبا نفوذ اکسیژن دچار اکسایش می شود و به موجب آن SIO2 تشکیل شده و ترک را به صورت کامل می بندد (شکل ۵). فلزات خود اصلاح شونده. ترمیم خود به خودی در فلزات بسیار دشوارتر از سایر مواد است. با توجه به اندازه کوچک اتم های فلزی و عدم جهت گیری مناسب در پیوندهای شیمیایی، مکانیزم های شناخته شدهٔ ترمیم در فلزات فقط محدود به ترمیم نقص ها با حجم کوچک می شود. ازاین رو، موردهای موفق درزمینه ترمیم خود به خودی مواد فلزی کمیاب است. در این زمینه فرایند ترمیم می تواند لایه های سطحی فلز را در برابر اثرات مضر اتمسفر محافظت کند. اخیراً، ترمیم خود به خودی آلیاژهای Mg-Cu-Al مورد بررسی قرارگرفته است هی و همکارانش ترمیم خود به خودی آلیاژ Bi-Tiرا مورد بررسی قرار دادند. در این آلیاژ سیم های مرتب شدهٔ موازی در جهت تنش طراحی شد و یک ترک به صورت ع
مودی در جهت این سیم ها ایجاد شد. این سیم ها در تشکیل پل بین ترک ها نقش داشته و از طرف دیگر به عنوان میله های اتصال عمل می کنند. از آنجایی که این مواد تحت تبدیلات مارتنزیت قرار می گیرند، سیم می تواند کرنش های بالایی را تحمل کند و امکان بستن ترک ها را فراهم آورد. روکش های خوداصلاح شونده. روکش ها امکان حفظ و بهبود خصوصیات عمده مواد را فراهم می کنند. آنها می توانند یک بستر دور ماده فراهم کنند و از آن در برابر آسیب های محیط محافظت کنند؛ بنابراین، هنگامی که آسیب رخ می دهد (اغلب به شکل ترک های ریز) عناصر محیطی مانند آب و اکسیژن می توانند از طریق پوشش پخش شوند و ممکن است باعث صدمه یا خرابی ماده شوند. ترک های ریز در پوشش ها به ترتیب می تواند منجر به تخریب مکانیکی یا لایه لایه شدن پوشش شوند یا دلیل خرابی الکتریکی در کامپوزیت های تقویت شده با فیبر و میکروالکترونیک باشند. از آنجا که آسیب در چنین مقیاسی کم می باشد، تعمیر در صورت امکان، اغلب دشوار و پرهزینه است؛ بنابراین، یک روکش که به طور خودکار می تواند خود را بهبود ببخشد (روکش خود ترمیم شونده) می تواند با استفاده از خواص بازیابی خودکار (مانند خصوصیات مکانیکی، الکتریکی)
باعث افزایش طول عمر مفید شود. اکثر رویکردهایی که در مورد مواد خود ترمیم کننده توضیح داده شد، می تواند برای ساخت روکش های خود ترمیم شونده از جمله میکرو کپسوله سازی (در یک محافظ قرار دادن - محصو) و معرفی پیوندهای فیزیکی برگشت پذیر مانند پیوند هیدروژن، پیوند یونی و پیوندهای شیمیایی کاربرد داشته باشد. میکروکپسولاسیون رایج ترین روش برای تولید روکش های خوددرمانی است. رویکرد کپسول در ابتدا توسط وایت و همکاران او توصیف شده است. به تازگی، از سوسپانسیون های مایع حاوی کپسول های ریز محصور شده از فلز یا کربن سیاه برای بازگرداندن هدایت الکتریکی در یک دستگاه میکروالکترونیکی چند لایه و الکترودهای باتری استفاده شده است. با این حال استفاده از میکرو کپسول برای بازگرداندن خصوصیات الکتریکی در پوشش محدود است. متداول ترین کاربرد این روش در پوشش های پلیمری برای محافظت در برابر خوردگی، ثابت شده است. محافظت در برابر خوردگی از مواد فلزی در مقیاس اقتصادی و زیست محیطی از اهمیت قابل توجهی برخوردار است. برای اثبات اثربخشی میکروکپسولها در پوششهای پلیمری برای محافظت در برابر خوردگی، محققان تعدادی ماده را محصور کرده اند. این مواد شامل مونومره