Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی شود. با این حال، مقداری از اکسید آهن بر روی قطعه کار باقی مانده و یک خاکستر سخت تشکیل می دهد که با ضربه زدن آرام یا آسیاب کردن قابل حذف است. مشعل غنچه گل رز. از مشعل غنچه گل رز در گرم کردن فلزات برای خم شدن، صاف کردن و غیره که نیاز به گرم شدن یک منطقه بزرگ است استفاده می شود. اصطلاحاً به آن غنچه گل رز گفته می شود زیرا شعله انتهای آن مانند یک جوانه گل سرخ به نظر می رسد. از مشعل جوشکاری می توان برای گرم کردن مناطق کوچک مانند مهره ها و پیچ و مهره های زنگ زده نیز استفاده کرد. مشعل انژکتور. یک مشعل متداول با سوخت اکسی، به نام مشعل فشار برابر، فقط دو گاز را مخلوط می کند. در یک مشعل انژکتور، اکسیژن فشار قوی از یک نازل کوچک درون سر مشعل خارج می شود که با استفاده از اثر ونتوری، گاز سوخت را به همراه خود می کشد. سوخت ها. فرآیندهای سوخت اکسی ممکن است از انواع گازهای سوختی استفاده کند که متداولترین آنها استیلن است. گازهای دیگری که ممکن است مورد استفاده قرار گیرند، پروپیلن، گاز مایع (LPG)، پروپان، گاز طبیعی، هیدروژن و گاز MAPP نمونه ای از آن ها هستند. بسیاری از برندها از انواع مختلف گازها در مخلوط خود استفاده می کنند. اس
تیلن. استیلن سوخت اصلی برای جوشکاری سوخت های اکسی است و سوخت انتخابی برای تعمیر و برش و جوشکاری عمومی است. گاز استیلن در سیلندرهای مخصوصی که برای حل شدن گاز طراحی شده اند حمل می شود. سیلندرها با مواد متخلخل (به عنوان مثال الیاف کاپوک، خاک دیاتومه، یا آزبست (پنبه نسوز)) بسته بندی می شوند، سپس با استون حدود ۵۰٪ ظرفیت آن پر می شوند، زیرا استیلن در استون محلول است. این روش لازم است زیرا استیلن بالاتر از ۲۰۷ کیلو پاسکال (۳۰ پوند در اینچ) (فشار مطلق) ناپایدار است و ممکن است منفجر شود. هنگام پر شدن، در حدود ۱۷۰۰ کیلو پاسکال فشار در مخزن وجود دارد. استیلن هنگامی که با اکسیژن ترکیب می شود در دمای ۳۲۰۰ تا ۳۵۰۰ درجه سانتیگراد (۵۸۰۰ درجه فارنهایت تا ۶۳۰۰ درجه فارنهایت) می سوزد که بالاترین میزان در بین سوخت های گازی قابل استفاده است. به عنوان نقطه ضعف اولیه استیلن سوخت، در مقایسه با سایر سوخت ها، هزینه بالایی آن است. از آنجا که استیلن در فشار تقریباً معادل ۳۳ فوت / ۱۰ متر در زیر آب ناپایدار است، برش و جوشکاری در آب غوطه ور برای هیدروژن به نسبت استیلن بهتر است. گازوئیل. اکسی گازوئیل، که به آن اکسی بنزین نیز می گویند، عملکر
د بسیار خوبی داشته است، به ویژه در مواردی که سوخت گاز بطری در دسترس نیست یا حمل و نقل آن به محل کار دشوار است. آزمایشات نشان داد که یک مشعل اکسی بنزین می تواند ورق فولادی را تا ضخامت ۰٫۵ اینچ (۱۳ میلی متر) با همان سرعت اکسی استیلن برش دهد. در ضخامت صفحه بیشتر از ۰٫۵ اینچ (۱۳ میلی متر) سرعت برش بهتر از اکسی استیلن بود. با ضخامت ۴٫۵ اینچ (۱۱۰ میلی متر) سه برابر سریع تر بود. بنزین از مخزن تحت فشار تغذیه می شود (فشار آن می تواند توسط پمپاژ دستی یا از یک سیلندر گاز هم تغذیه شود). از یک مخزن غیر تحت فشار که سوخت توسط عمل ونتوری توسط جریان اکسیژن تحت فشار به داخل مشعل کشیده می شود هم قابلیت تهیه دارد. رویکرد کم هزینه دیگری که معمولاً توسط سازندگان جواهرات در آسیا مورد استفاده قرار می گیرد، استفاده از حباب هوا از طریق یک ظرف بنزین توسط پمپ هوا با عملکرد پا و سوزاندن مخلوط سوخت و هوا در یک مشعل مخصوص جوشکاری است. هیدروژن. هیدروژن شعله تمیز دارد و برای استفاده در آلومینیوم مناسب است. می تواند با فشار بالاتر از استیلن استفاده شود و بنابراین برای جوشکاری و برش زیر آب مفید است. این نوع خوبی از شعله است که هنگام گرم کردن م
قادیر زیاد مواد استفاده می شود. دمای شعله بالا است، حدود ۲۰۰۰ درجه سانتیگراد برای گاز هیدروژن در هوای فشار جو، و تا ۲۸۰۰ درجه سانتیگراد است اگر از قبل با نسبت نیم با اکسیژن خالص (اکسی هیدروژن) مخلوط شود. از هیدروژن برای جوشکاری فولادها و سایر مواد آهنی استفاده نمی شود، زیرا باعث تردی هیدروژنی می شود. برای برخی از مشعل های اکسی هیدروژن، اکسیژن و هیدروژن با الکترولیز آب در دستگاهی که مستقیماً به مشعل متصل است تولید می شود. انواع این نوع مشعل: اکسیژن و هیدروژن به طور جداگانه از سلول الکترولیز خارج می شوند و به دو اتصال گاز یک مشعل اکسی-گاز معمولی وارد می شوند. این در مشعل آب اتفاق می افتد، که گاهی اوقات در مشعل های کوچک که در ساخت جواهرات و وسایل الکترونیکی استفاده می شود، دیده شده است. اکسیژن و هیدروژن مخلوط شده از سلول الکترولیز گرفته شده و به مشعل خاصی هدایت می شود که برای جلوگیری از برگشت فلش طراحی شده است. پروپیلن و گاز سوختی. پروپیلن در تولید جوش و برش استفاده می شود. برش هایی مشابه پروپان دارد. هنگام استفاده از پروپیلن، مشعل به ندرت نیاز به تمیز کردن نوک دارد. در هنگام استفاده از پروپیلن، برش با مشعل انژک
تور (به بخش پروپان مراجعه کنید) اغلب یک مزیت اساسی دارد. تعداد زیادی از تأمین کنندگان آمریکای شمالی فروش پروپیلن را با علائم تجاری انحصاری مانند FG2 و Fuel-Max آغاز کرده اند. مخلوط های بوتان، پروپان و بوتان/پروپان. بوتان مانند پروپان هیدروکربن اشباع شده است. بوتان و پروپان هیچ واکنشی با یکدیگر نشان نمی دهند و مرتباً با هم مخلوط می شوند. بوتان در دمای ۰٫۶ درجه سانتی گراد می جوشد. پروپان با دمای ۴۲- درجه سانتیگراد فرارتر است. تبخیر در دمای بالاتر از نقاط جوش سریع است. مقادیر کالری (گرما) این دو تقریباً برابر است؛ بنابراین هر دو برای دستیابی به فشار بخار نهایی مورد نیاز کاربر و بسته به شرایط محیط مخلوط می شوند. اگر دمای محیط بسیار کم باشد، پروپان برای دستیابی به فشار بخار بالاتر در دمای داده شده ترجیح داده می شود. پروپان به اندازه استیلن در مخروط داخلی خود گرم نمی شود و بنابراین به ندرت برای جوشکاری استفاده می شود. پروپان، با این وجود، تعداد زیادی BTU در هر فوت مکعب در مخروط بیرونی خود دارد و بنابراین با مشعل مناسب (سبک انژکتوری) می تواند برشی سریع تر و تمیزتر از استیلن ایجاد کند و برای گرم کردن و خم شدن بسیار م
فیدتر از استیلن است. حداکثر درجه حرارت شعله خنثی پروپان در اکسیژن ۲۸۲۲ درجه سانتی گراد است (۵۱۱۲ درجه فارنهایت). از طرفی پروپان ارزان تر از استیلن است و حمل و نقل آن آسان تر است. نقش اکسیژن. اکسیژن سوخت نیست. آن همان چیزی است که به طور شیمیایی با سوخت ترکیب می شود و گرما را برای جوشکاری تولید می کند. این اصطلاح «اکسیداسیون» نامیده می شود، اما اصطلاح خاص تر و متداول تر در این زمینه «احتراق» است. در مورد هیدروژن، محصول احتراق به سادگی آب است. برای سایر سوخت های هیدروکربن، آب و دی اکسید کربن تولید می شود. گرما آزاد می شود زیرا مولکول های محصولات احتراق نسبت به مولکول های سوخت و اکسیژن انرژی کمتری دارند. در برش با سوخت اکسیژن، اکسیداسیون فلز در حال برش (به طور معمول آهن) تقریباً تمام گرمای لازم برای «سوختن» از طریق قطعه کار را تولید می کند. اکسیژن معمولاً با تقطیر هوای مایع در جای دیگری تولید می شود و با فشار حدود ۲۱۰۰۰ کیلو پاسکال (۳۰۰۰ پوند / اینچ = ۲۰۰ اتمسفر) به محل جوشکاری در مخازن فشار قوی (که معمولاً «مخازن» یا «سیلندر» نامیده می شوند) منتقل می شود. این ماده همچنین به عنوان مایع در رگ های نوع فلاسک به مکان
هایی که از مقدار زیادی اکسیژن استفاده می کنند، حمل می شود. همچنین می توان اکسیژن را از هوا با عبور هوا، تحت فشار، از طریق الک زئولیت که به طور انتخابی نیتروژن را جذب می کند و اجازه می دهد اکسیژن (و آرگون) عبور دهد، جدا کرد. این باعث خلوص اکسیژن حدود ۹۳٪ می شود. این روش برای لحیم کاری به خوبی عمل می کند، اما تولید اکسیژن با خلوص بالاتر هنگام تولید برش، یک پوسته پاک و بدون سرباره لازم است. ایمنی. جوشکاری/برش اکسی استیلن کار سختی نیست، اما تعداد زیادی از نکات ایمنی ظریف وجود دارد که باید یاد بگیرند: بیش از ۱/۷ ظرفیت سیلندر نباید در ساعت استفاده شود. این امر باعث می شود استون داخل سیلندر استیلن از سیلندر خارج شده و شلنگ و احتمالاً مشعل را آلوده کند. استیلن فشار بالای ۱ اتمسفر خطرناک است. ناپایدار است و به صورت انفجاری تجزیه می شود. تهویه مناسب هنگام جوشکاری به شما کمک می کند در معرض مواد شیمیایی زیاد قرار نگیرید. اهمیت محافظت از چشم. از محافظ مناسب مانند عینک های جوشکاری باید همیشه استفاده شود، از جمله برای محافظت از چشم در برابر خیرگی و جرقه های پرواز است. از عینک های ایمنی ویژه ای باید استفاده شود - هم برای مح
افظت از جوشکار و هم برای ایجاد دید واضح از طریق مشعل زرد-نارنجی که توسط شار لامپ ایجاد می شود. در دهه ۱۹۴۰ عینک های ذوب کننده کبالت از کارخانه های ریخته گری فولاد وام گرفته شد و تا دهه ۱۹۸۰ همچنان در دسترس بود. با این وجود، عدم محافظت در برابر ضربه، نور بنفش، مادون قرمز و آبی باعث خستگی چشم و آسیب شدید چشم می شود. عینک دیدیمیم، که در دهه ۱۹۶۰ برای دمنده های شیشه تولید شده بود، وام گرفته شده بود؛ تا اینکه بسیاری از مشکلات چشم ناشی از مادون قرمز بیش از حد، نور آبی و سایه ناکافی شکایت داشتند. امروزه می توان محافظت خوبی از چشم را مشاهده کرد که مخصوصاً برای آلومینیوم جوشکاری گاز ساخته شده است که شعله ورنج سدیم را به طور کامل قطع می کند و محافظت لازم در برابر اشعه ماورا بنفش، مادون قرمز، نور آبی و ضربه را فراهم می کند و مطابق با استانداردهای ایمنی ANSI Z87-1989 برای یک لنز مخصوص است. ایمنی با سیلندر. مخازن سوخت و اکسیژن باید به طور ایمن و قائم به دیوار، پست یا گاری قابل حمل بسته شوند. مخزن اکسیژن به ویژه خطرناک است زیرا گاز در هنگام پر شدن با فشار ۲۱ مگاپاسکال ذخیره می شود. در صورت سقوط مخزن و آسیب رساندن به دریچه،
می توان با اکسیژن فشرده خارج شده از سیلندر با سرعت زیاد مخزن را از بین برد. مخازن در این حالت قادر به شکستن یک دیوار آجری هستند. به همین دلیل، هرگز مخزن اکسیژن را بدون پیچ بودن درپوش سوپاپ در محل حرکت ندهید. در سیستم مشعل اکسی استیلن سه نوع سوپاپ وجود دارد: شیر مخزن، شیر تنظیم کننده و شیر مشعل. هر گاز موجود در سیستم دارای هر یک از این سه سوپاپ خواهد بود. رگولاتور گاز پرفشار داخل مخازن را به جریان کم فشار مناسب برای جوشکاری تبدیل می کند. سیلندرهای استیلن باید در موقعیت ایستاده نگه داشته شوند تا از جدا شدن استون داخلی و استیلن در مواد پرکننده جلوگیری شود. قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی. خطر جوشکاری مشهود کمتر از قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی مضر است. قرار گرفتن در معرض فلزات خاص، اکسیدهای فلز یا مونوکسیدکربن اغلب می تواند به شرایط و وخیم پزشکی منجر شود. مواد شیمیایی آسیب رسان می توانند از سوخت، قطعه کار یا پوشش محافظ روی قطعه کار تولید شوند. با افزایش تهویه در اطراف محیط جوشکاری، جوشکارها در معرض مواد شیمیایی مضر از هر منبع قرار می گیرند. متداول ترین سوختی که در جوشکاری استفاده می شود، استیلن است که دارای و
اکنش دومرحله ای است. واکنش شیمیایی اولیه شامل جدا کردن استیلن در حضور اکسیژن برای تولید گرما، مونوکسیدکربن و گاز هیدروژن است: C2H2 + O2 → 2CO + H2. یک واکنش ثانویه در جایی به وجود می آید که مونوکسیدکربن و هیدروژن با اکسیژن بیشتری ترکیب شده و دی اکسید کربن و بخار آب تولید می کنند. هنگامی که واکنش ثانویه تمام واکنش دهنده های حاصل از واکنش اولیه را نسوزاند، فرایند جوشکاری می تواند مقادیر زیادی مونوکسیدکربن تولید کند و این کار اغلب انجام می شود. مونوکسیدکربن همچنین محصول جانبی بسیاری از واکنش های سوخت ناقص دیگر است. تقریباً هر قطعه فلز آلیاژی از یک نوع یا نوع دیگری است. مس، آلومینیوم و سایر فلزات پایه گاهی با برلیوم، که یک فلز بسیار سمی است، آلیاژ می شوند. وقتی فلزی مانند این ها جوش یا برش می خورد، غلظت های بالایی از بخارات سمی بریلیم آزاد می شود. قرار گرفتن طولانی مدت در معرض بریلیم ممکن است منجر به تنگی نفس، سرفه مزمن و کاهش وزن قابل توجه شود که همراه با خستگی و ضعف عمومی باشد. سایر عناصر آلیاژی مانند آرسنیک، منگنز، نقره و آلومینیوم می تواند باعث بیماری افرادی شود که در معرض آن قرار بگیرند. پوشش های ضدزنگ در بس
یاری از اجزای سازنده فلزی متداول تر است. روی، کادمیوم و فلورایدها اغلب برای محافظت از اکسید شدن آهن و فولادها استفاده می شوند. فلزات گالوانیزه دارای پوشش روی بسیار سنگینی هستند. قرار گرفتن در معرض گازهای اکسید روی می تواند منجر به بیماری به نام «تب بخار فلز» شود. این حالت بندرت بیش از ۲۴ ساعت طول می کشد، اما موارد شدید می تواند کشنده باشد. برخلاف آنفلوانزا، تب، لرز، حالت تهوع، سرفه و خستگی از عوارض شایع قرار گرفتن در معرض اکسید روی زیاد است. بازتاب اشعه. بازتاب اشعه وضعیت انتشار شعله در پایین شیلنگ های سیستم جوشکاری و برش با سوخت اکسیژن است. برای جلوگیری از چنین وضعیتی معمولاً از فلش بکر استفاده می شود. شعله به سمت عقب در شلنگ می سوزد و باعث ایجاد صدای بلند یا جیر جیر می شود. این می تواند باعث انفجار در شلنگ شود که احتمال آسیب رساندن به اپراتور را دارد یا حتی باعث مرگ آن می شود. استفاده از فشار کمتر از حد توصیه شده می تواند باعث بازگشت فلاش شود. دستکش ایمنی. پوشیدن دستکش های چرمی کمک می کند تا از دست های شما در برابر سوختگی محافظت شود. لازم است که از دستکش های چرمی با سر آستین بلند استفاده شود. (ترجیحاً نوک ا
نگشتان آن فلزی باشد).
باشگاه فوتبال میتیلند (, «یوتلاند میانی») یک باشگاه فوتبال حرفه ای دانمارکی است که در شهر هرنینگ و ایکست در مناطق میانی یوتلاند دانمارک قرار دارد. این باشگاه در سال ۱۹۹۹ میلادی در نتیجهٔ ادغام دو باشگاه ایکست اف اس و هرنینگ فرماد پایه گذاری شد. میتیلند در سوپر لیگ فوتبال دانمارک به رقابت می پردازد و تاکنون توانسته است که ۳ بار قهرمان این رقابت ها شود که آخرین بار آن در فصل ۲۰۱۹-۲۰۲۰ بوده است. تاریخچهٔ باشگاه. باشگاه فوتبال میتیلند توسط جانی رون که صاحب یک کسب وکار تجاری و فعال در صنعت چوب بود، و استین هسل، که فروشندهٔ مرسدس-بنز بود تأسیس شد. این دو نفر مایل بودند که دو باشگاه فوتبال ایکست اف اس (تأسیس: ۱۹۳۵) و هرنینگ فرماد (تأسیس: ۱۹۱۸) که تا آن زمان در سطوح مختلف فوتبال دانمارک فعال بودند ولی نتوانسته بودند جامی کسب کنند را با یکدیگر ادغام نمایند. این ادغام حدود ده سال طول کشید تا اینکه نهایتاً در ۶ آوریل ۱۹۹۹، این توافق نهایی شد و این دو باشگاه تحت عنوان جدید باشگاه فوتبال میتیلند به فعالیت شان ادامه دادند. در سال ۲۰۰۰ میلادی، میتیلند توانست بیش ترین امتیاز را در تاریخ لیگ دستهٔ اول دانمارک کسب کند و سوپر ل
یگ فوتبال دانمارک صعود کرد. در ژوئیه ۲۰۱۴، متیو بِنهام (صاحب باشگاه باشگاه فوتبال برنتفورد در چمپیونشیپ انگلستان) اکثریت سهام باشگاه میتیلند را تصاحب کرد و در همین سال، باشگاه توانست برای نخستین بار قهرمان سوپر لیگ دانمارک شود. بازیکن سازی. میتیلند به طور کلی به بازیکن سازی و جذب استعداد های فوتبالی شهرت دارد. در ژوئیه ۲۰۰۴، میتیلند نخستین باشگاه فوتبال دانمارک بود که مدرسه های فوتبال خودش را داشت و این مدرسهٔ فوتبال بازیکنانی از همه جای دانمارک و نیز فوتبالیست هایی از نیجریه را جذب کرد. این باشگاه شبکه ای با بیش از ۱۰۰ باشگاه که در بخش هی غربی یوتلاند قرار دارند را گسترش داده است. در سال ۲۰۰۸، سیمون کیایر، استعدادی از مدرسهٔ فوتبال با مبلغ ۳۰ میلیون کرون دانمارک (۴ میلیون یورو) به باشگاه فوتبال پالرمو پیوست. در سال ۲۰۱۰ نیز زونه کیلریش، دیگر استعداد مدرسهٔ فوتبال میتیلند به باشگاه فوتبال سمپدوریا فروخته شد، و در همین زمان، وینستون رید با مبلغ ۳۲ میلیون کرون دانمارک (۴٫۲۶ میلیون یورو) به باشگاه فوتبال وستهام یونایتد پیوست. در سال ۲۰۱۶ نیز اریک سویاتچنکو با مبلغ ۱٫۵ میلیون پوند استرلینگ به باشگاه فوتبال سلتیک
فروخته شد. ورزشگاه. در سال ۲۰۰۴ باشگاه به ورزشگاه جدیدی در هرنینگ انتقال یافت که ظرفیت ۱۲٫۰۰۰ نفر را دارد. میتیلند نخستین باشگاه دانمارکی بود که نام استادیوم را به اسپانسر فروخت و نامش به ام سی اچ آرنا تغییر یافت. هواداران. "گرگ های سیاه" باشگاه هواداری رسمی میتیلند است که در اوت ۱۹۹۹ میلادی تشکیل شده است. میتیلند در رقابت های اروپایی. در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۸ میلادی، میتیلند در ردهٔ ۱۱۴ بهترین باشگاه های اروپا قرار داشت:
ماریا تاناسه (به رومانیایی: Maria Tănase; ؛ ۲۵ سپتامبر ۱۹۱۳ – ۲۲ ژوئن ۱۹۶۳) خواننده و بازیگر اهل رومانی بود. آثار او از محدوده موسیقی سنتی رومانیایی تا عاشقانه ها، تانگو، چانسون و اپرت را دربر می گیرد. او در فیلم خارهای باراگان نیز بازی کرده است.
باشگاه فوتبال فنلو () یک باشگاه فوتبال حرفه ای است که در شهر فنلو هلند پایه گذاری شده است. این باشگاه در سال ۱۹۰۳ تأسیس شده است.
آنا مارگارتا مارینا آسترید «ویوین» میدما (زادهٔ ۱۵ ژوئیه ۱۹۹۶) یک بازیکن زن فوتبال است. وی برای باشگاه فوتبال آرسنال در سوپرلیگ بانوان انگلیس و همچنین تیم ملی فوتبال زنان هلند بازی می کند. او دوبار با باشگاه فوتبال بانوان بایرن مونیخ قهرمان بوندسلیگا شده است، همچنین در سال 2019 با باشگاه آرسنال قهرمان سوپرلیگ بانوان شد. تحلیل گران سبک بازی او را به ترکیبی از فان باستن و دنیس برکمپ تشبیه می کنند. میدما در سال 2017 با تیم بانوان هلند قهرمان جام ملت های اروپای زنان شد. میدما بیشتر از هر بازیکن دیگری در تاریخ فوتبال ملی هلند چه مردان و چه زنان گل زنی کرده است.
بازیلیکا سانتا ماریا این کوسمدین کلیسایی کوچک در شهر رم در کشور ایتالیا است که در سده ۸ میلادی ساخته شده است، یکی از دلایل شهرت این کلیسا وجود ماسک مرمرین «دهان حقیقت» است. درون کلیسا ماسک مرمرین به نام «دهان حقیقت» (Bocca della Verità) وجود دارد که گفته می شود، اگر فردی دستش را داخل دهان حقیقت بگذارد و دروغ بگوید، دهان بسته خواهد شد و دستش قطع می شود. صحنه ای از فیلم کمدی رمانتیک «تعطیلات در رم» به کارگردانی ویلیام وایلر در این کلیسا فیلمبرداری شده است.
یان کارسکی (به لهستانی: Jan Karski؛ ۲۴ ژوئن ۱۹۱۴ – ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۰ (۸۶ سال)) یک لهستانی فعال در جنبش مقاومت لهستان طی جنگ جهانی دوم و پس از آن استاد دانشگاه جرج تاون بود. کارسکی در سال های ۱۹۴۲ و ۱۹۴۳ به دولت در تبعید لهستان و متفقین غربی آن در مورد وضعیت لهستان تحت اشغال آلمان به خصوص نابودی محله یهودی نشین ورشو و اردوگاه های مرگ مخفی آلمان نازی گزارش می داد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به شوآ اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار آزادی رئیس جمهوری شده است.
حدیبو یک منطقهٔ مسکونی در یمن است که در استان ارخبیل سقطری واقع شده است.
شقره یک منطقهٔ مسکونی در یمن است که در استان ابین واقع شده است.
مناخه یک منطقهٔ مسکونی در یمن است که در استان صنعا واقع شده است.
نشطون یک منطقهٔ مسکونی در یمن است که در استان مهره واقع شده است.
هربرت بینکرت (؛ زادهٔ – درگذشته ) یک بازیکن و سرمربی فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اشتوتگارت، باشگاه فوتبال زاربروکن و باشگاه فوتبال کارلسروهه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زارلند بازی کرده است.
پرس وجو بر پایه زمزمه یا جستجو بر پایه زمزمه (آواز خواندن) یک سامانه الکترونیکی رایانه ای بازیابی اطلاعات برای بازآوری یا یافتن موسیقی است که زمزمه و خواندن ترانه توسط کاربر را دریافت کرده و با مقایسهٔ نمونهٔ داده شده با پایگاه دادهٔ خود، موارد مشابه را یافته و نمایش می دهد. از نمونه های آن ساوندهاوند، ACRCloud، Tunebot و Musipedia هستند.
موزه و مرکز بایگانی چرم پوشی به اختصار (LA&amp;M) نام نخستین مجموعهٔ آرشیوی سازمان یافته از مصنوعاتی است که به طور خاص به تاریخ و فرهنگ چرم پوشی اختصاص یافته است. مکان این موزه در محلهٔ راجرز پارک شیکاگو در ایالت ایلینوی آمریکا است و در سال ۱۹۹۱ افتتاح شده است. این موزه و آرشیو اطلاعات و جزئیات بسیاری را در مورد آغاز خرده فرهنگ چرم پوشی و جامعه ی بی دی اس ام ارائه می دهد.
هربرت نویمان (؛ زادهٔ ) یک بازیکن و سرمربی فوتبال اهل آلمان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به المپیاکوس، بولونیا، اودینزه و باشگاه فوتبال کلن اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلمان بازی کرده است.
پایگاه دریایی خرمشهر نخستین پایگاه دریایی در ارتش نوین ایران است، که تا پیش از جنگ ایران و عراق، به عنوان منطقه یکم نیروی دریایی شناخته می شد. در حال حاضر این پایگاه نظامی که تنها یگان نیروی دریایی ارتش در استان خوزستان است، زیر نظر منطقه دوم نیروی دریایی ارتش فعالیت می کند. هم اکنون دریادار دوم مرتضی درخوران فرماندهی پایگاه دریایی خرمشهر را برعهده دارد. تاریخچه. پایگاه دریایی خرمشهر در دو جنگ جهانی دوم و جنگ ایران و عراق نقش استراتژیک داشت، بطوری که فرمانده وقت نیروی دریایی شاهنشاهی ایران؛ غلامعلی بایندر در اشغال ایران در جنگ جهانی دوم در شهریور ۱۳۲۰ به همراه گروهی از همرزمانش بنام های نقدی، میلانیان، هریسچی و مکری نژاد، در دفاع از این پایگاه، جان خود را از دست دادند. در طول جنگ ایران و عراق نیز تکاوران نیروی دریایی ارتش، به عنوان حامیان خرمشهر، به مدت ۳۴ روز در مقابل چندین لشکر و تیپ مستقل نیروی زمینی عراق از این شهر دفاع کردند. دریادار حبیب الله سیاری معاون هماهنگ کننده ارتش، از جمله این تکاوران بود، که در نخستین سال جنگ، در دفاع از خرمشهر و این پایگاه مجروح شد.
استنلی روبین (; – ) یک فیلم نامه نویس و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی تهیه کننده فیلم هایی همچون فرانسیس در نیروی دریایی و نویسنده ماکائو بوده، روبین همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه امی شده است.
بیوه جوان () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی ادوین ال مارین است که در سال ۱۹۴۶ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به جین راسل و لوئیس هیوارد اشاره کرد.
لئو روستن (; – ) یک فرهنگ نویس، زبان شناس، رمان نویس، نویسنده و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی نویسنده فیلم هایی همچون دو دینامیت بوده است.
تاریکی لبه () پدیده ای است که در ستارگان (منجمله خورشید) دیده می شود. در این پدیده مرکز ستاره درخشان تر از لبه آن است.
جانی رنو () یک فیلم به کارگردانی آر گ اسپرینگستین است که در سال ۱۹۶۶ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به دانا اندروز، جین راسل و لان چینی جونیور اشاره کرد.
کوکو باسیل ()نوعی باکتری هستند که از لحاظ شکل میان دسته کوکسی ها (کروی شکل) و باسیل ها (میله ای شکل) طبقه بندی می شوند. کوکوباسیل ها اما به شکل میله های بسیار کوتاه می باشند که ممکن است با کوکسی ها اشتباه گرفته شوند. هموفیلوس آنفلوآنزا، گاردنِرِلا واژینالیس و کلامیدیا تراکوماتیس از این دسته می باشند.
میشیما، کاگوشیما (به لاتین: Mishima, Kagoshima) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kagoshima District واقع شده است. میشیما ۳۱٫۳۶ کیلومترمربع مساحت و ۳۸۳ نفر جمعیت دارد.
آساهی، ناگانو (به لاتین: Asahi, Nagano) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Higashichikuma District واقع شده است. آساهی ۷۰٫۶۲ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۴۸۰ نفر جمعیت دارد.
ناکافورانو، هوکایدو (به لاتین: Nakafurano, Hokkaido) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kamikawa Subprefecture واقع شده است. ناکافورانو ۵٬۶۷۳ نفر جمعیت دارد.
گوکا، ایباراکی (به لاتین: Goka, Ibaraki) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان ایباراکی واقع شده است. گوکا ۲۳٫۱۱ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۸۱۲ نفر جمعیت دارد.
هیگاشیئورا، آیچی (به لاتین: Higashiura, Aichi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در بخش چیتا، آیچی واقع شده است. هیگاشیئورا ۳۱٫۱۴ کیلومترمربع مساحت و ۴۹٬۹۰۵ نفر جمعیت دارد.
اوجیکا، ناگاساکی (به لاتین: Ojika, Nagasaki) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان ناگاساکی واقع شده است. اوجیکا ۲٬۹۲۴ نفر جمعیت دارد.
آساهی، میئه (به لاتین: Asahi, Mie) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Mie District واقع شده است. آساهی ۵٫۹۹ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۹۴۱ نفر جمعیت دارد.
فوروبیرا، هوکایدو (به لاتین: Furubira, Hokkaido) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Shiribeshi Subprefecture واقع شده است. فوروبیرا ۳٬۲۶۵ نفر جمعیت دارد.
ایجیما، ناگانو (به لاتین: Iijima, Nagano) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان ناگانو واقع شده است. ایجیما ۸۶٫۹۶ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۳۴۳ نفر جمعیت دارد.
ساتسوما، کاگوشیما (به لاتین: Satsuma, Kagoshima) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان کاگوشیما واقع شده است. ساتسوما ۲۳٬۸۴۲ نفر جمعیت دارد.
ناکاشیبتسو، هوکایدو (به لاتین: Nakashibetsu, Hokkaido) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Shibetsu District واقع شده است. ناکاشیبتسو ۲۴٬۰۱۴ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر کاواساکی، کاناگاوا خواهرخواندهٔ ناکاشیبتسو، هوکایدو هست.
شیچیگاهاما (به لاتین: Shichigahama, Miyagi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان میاگی واقع شده است. شیچیگاهاما ۱۳٫۱۹ کیلومترمربع مساحت و ۱۸٬۷۱۳ نفر جمعیت دارد.
آنپاچی، گیفو (به لاتین: Anpachi, Gifu) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان گیفو واقع شده است. آنپاچی ۱۵٬۲۷۴ نفر جمعیت دارد.
ایواته، توتوری (به لاتین: Iwami, Tottori) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان توتوری واقع شده است. ایواته ۱۱٬۳۸۲ نفر جمعیت دارد.
نودا، ایواته (به لاتین: Noda, Iwate) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان ایواته واقع شده است. نودا ۸۰٫۸۴ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۲۹۰ نفر جمعیت دارد.
توکیگاوا، سایتاما (به لاتین: Tokigawa, Saitama) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان سایتاما واقع شده است. توکیگاوا ۵۵٫۹۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۱٬۴۱۱ نفر جمعیت دارد.
شینگو، فوکوئوکا (به لاتین: Shingū, Fukuoka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان فوکوئوکا واقع شده است. شینگو ۳۱٬۲۳۶ نفر جمعیت دارد.
تانوهاتا، ایواته (به لاتین: Tanohata, Iwate) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان ایواته واقع شده است. تانوهاتا ۱۵۶٫۱۹ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۵۸۲ نفر جمعیت دارد.
تویونه، آیچی (به لاتین: Toyone, Aichi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در بخش کیتاشیتارا، آیچی واقع شده است. تویونه ۱۵۵٫۸۸ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۴۴ نفر جمعیت دارد.
کانان، اوساکا (به لاتین: Kanan, Osaka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان اوساکا واقع شده است. کانان ۱۷٬۲۸۷ نفر جمعیت دارد.
ماشیکه، هوکایدو (به لاتین: Mashike, Hokkaido) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Rumoi Subprefecture واقع شده است. ماشیکه ۴٬۶۳۴ نفر جمعیت دارد.
کامیمینه، ساگا (به لاتین: Kamimine, Saga) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان ساگا واقع شده است. کامیمینه ۹٬۱۲۷ نفر جمعیت دارد.
شاری، هوکایدو (به لاتین: Shari, Hokkaido) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Okhotsk Subprefecture واقع شده است. شاری ۱۳٬۰۳۶ نفر جمعیت دارد.
نوهیجی، آئوموری (به لاتین: Noheji, Aomori) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kamikita District واقع شده است. نوهیجی ۸۱٫۶۸ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۷۲۸ نفر جمعیت دارد.
روکاشو، آئوموری (به لاتین: Rokkasho, Aomori) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kamikita District واقع شده است. روکاشو ۲۵۳٫۶۸ کیلومترمربع مساحت و ۱۰٬۵۴۹ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر وارن (موریتز) خواهرخواندهٔ روکاشو، آئوموری هست.
رانزان، سایتاما (به لاتین: Ranzan, Saitama) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان سایتاما واقع شده است. رانزان ۲۹٫۹۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۸٬۳۱۹ نفر جمعیت دارد.
ایکدا، هوکایدو (به لاتین: Ikeda, Hokkaido) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Tokachi Subprefecture واقع شده است. ایکدا ۷٬۷۱۸ نفر جمعیت دارد.
تادوتسو، کاگاوا (به لاتین: Tadotsu, Kagawa) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان کاگاوا واقع شده است. تادوتسو ۲۳٬۶۸۳ نفر جمعیت دارد.
می نامی فورانو، هوکایدو (به لاتین: Minamifurano, Hokkaido) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kamikawa Subprefecture واقع شده است. می نامی فورانو ۲٬۸۹۶ نفر جمعیت دارد.
کامیفورانو، هوکایدو (به لاتین: Kamifurano, Hokkaido) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kamikawa Subprefecture واقع شده است. کامیفورانو ۱۲٬۳۰۳ نفر جمعیت دارد.
نیکاپو، هوکایدو (به لاتین: Niikappu, Hokkaido) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Hidaka Subprefecture واقع شده است. نیکاپو ۶٬۰۲۲ نفر جمعیت دارد.
اوراکاوا، هوکایدو (به لاتین: Urakawa, Hokkaido) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Hidaka Subprefecture واقع شده است. اوراکاوا ۱۴٬۸۱۴ نفر جمعیت دارد.
کیموبتسو، هوکایدو (به لاتین: Kimobetsu, Hokkaido) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Shiribeshi Subprefecture واقع شده است. کیموبتسو ۲٬۵۸۰ نفر جمعیت دارد.