Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در توافقنامه ای که در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۲ امضا شد، از این کشور برای الحاق خود حمایت دریافت کرده است. منابع نفت و گاز در تاجیکستان. دولت تاجیکستان حدود ۹۰ درصد از نیازهای انرژی خود را با واردات تأمین می کند. بیشتر ذخایر نفت و گاز این کشور در جنوب غرب تاجیکستان در امتداد حوزهٔ آمودریا قرار دارد. به گزارش پایگاه اینترنتی روزنامهٔ وال استریت ژورنال، شرکت ملی نفت چین (سی ان پی سی)، توتال فرانسه و شرکت انگلیسی-کانادایی تزیس پترولیوم توافقنامه ای برای توسعهٔ میدان های نفت و گاز در تاجیکستان امضا کردند. بنابر اعلام شرکت تزیس پترولیوم، منطقهٔ باختر احتمال دارد ۳٫۲۲ تریلیون مترمکعب گاز و ۸٫۵ میلیارد بشکه نفت داشته باشد. چندی پیش نیز یک شرکت نفتی انگلیس در بیانیه ای اعلام کرد، تاجیکستان ذخایر نفت و گاز بسیاری دارد که به طور قابل توجهی بیشتر از ذخایر باقی ماندهٔ منابع نفتی در دریای شمال است. این میزان نفت در تاجیکستان از ذخایر کشورهای صادرکننده ای چون جمهوری آذربایجان با صادرات روزانه ۸۲۰ هزار بشکه، عمان ۷۰۵ هزار بشکه و نروژ ۱ میلیون و ۶۰۰ هزار بشکه بیشتر است. همچنین میزان منابع گازی تاجیکستان از کشورهای صادرکنندهٔ گاز مانند ا
لجزایر، مصر و ازبکستان بیشتر است.
اونی بابا ("پیرزن دیو") فیلمی در ژانر ترسناک و درام به کارگردانی کانه تو شیندو است که در سال ۱۹۶۴ اکران شد. از بازیگران آن می توان به نوبوکو اوتاوا، جیتسوکو یوشیمورا، و تایجی تونویاما اشاره کرد.
قانون اساسی گرجستان () عالی ترین قانون کشور گرجستان است. این قانون در ۲۴ اوت ۱۹۹۵ توسط پارلمان گرجستان تصویب شد و در ۱۷ اکتبر ۱۹۹۵ به اجرا درآمد. این قانون جایگزین فرمان قدرت حکومتی شد که در سال ۱۹۹۲ پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی قانون اساسی موقت گرجستان بود.
ای ایچی کودو ; ( – ) کارگردان فیلم اهل ژاپن بود. از فیلم های او می توان به "۱۳ آدمکش" اشاره کرد. ای ایچی کودو اولین کارگردانی خود را در سال ۱۹۵۹ انجام داد. او در دوران طلایی درام های تاریخی، درام های تاریخی را در شرکت توئی کارگردانی کرد. در سال ۱۹۶۳ میلادی او به عنوان کارگردان فیلم "۱۳ آدم کش (فیلم ۱۹۶۳)" منصوب شد و استعداد خود را نشان داد و سپس به کار روی درام های دوره ای گروهی "قتل عام (فیلم ۱۹۶۴)" و "یازده سامورایی" ادامه داد. وقتی شرکت تویی در اواخر دهه ۱۹۶۰ تمرکز خود را به فیلم های یاکوزایی تغییر داد، او بسیاری از آن فیلم ها را نیز کارگردانی کرد. از دهه ۱۹۷۰ به بعد، او کارگردانی درام های تلویزیونی، از جمله مجموعه هیساتسو، را آغاز کرد. او سکاندار شاهکار «هیساتسو! ۳، سر یا دم!» است. مضون ترور در فیلم ها. پیشگامان فیلم های تروریستی در ژاپن، سه گانه ی شاهکارهای تاریخی به کارگردانی ای ایچی کودو پس از اعتراضات پیمان امنیتی زاپن-آمریکا ۱۹۶۰ بودند: "۱۳ آدم کش (فیلم ۱۹۶۳)"، (۱۹۶۳)، "قتل عام (فیلم ۱۹۶۴)" و "یازده سامورایی" (۱۹۶۷). فیلم ها سیاه و سفید هستند و یک سامورایی گمنام را به تصویر می کشند که مصمم است حاکم م
ستبدی را که با وحشت حکومت می کند، ترور کند. این سه فیلم توسط واتانابه تاتسوتو، یکی از اعضای بانک توکیو که در دوران رکود اقتصادی شووا ورشکست شد و در آن زمان رئیس مورد اعتماد بخش برنامه ریزی استودیوی کیوتوی شرکت توئی بود، برنامه ریزی شده بود. واتانابه، ایده یک درام تاریخی درباره درگیری گروهی مبتنی بر تروریسم از سراسر جهان، گذشته و حال، را مطرح کرد و این ایده را با فیلمنامه نویس کانه ئو ایکه گامی (که بعدها رمان نویس با نام مستعار شوایچیرو ایکه میا شد) در میان گذاشت. این سه گانه به تدریج به زاویه دید تروریست ها تغییر می کند، دوربین عمدتاً روی دست است و نبردهای مرگبار را مانند یک فیلم خبری به تصویر می کشد، و گل و لای روی دوربین پاشیده می شود. در پایان فیلم «قتل عام»، صدای معترضانی که توسط کودو ایچی در جریان اعتراضات سال ۱۹۶۰ علیه پیمان امنیتی ژاپن و آمریکا ضبط شده است، با صدای بلند پخش می شود. پایان هر سه فیلم شامل صحنه هایی از اجساد تلنبار شده در هوا در نتیجه سرنگونی یک چهره قدرتمند و لاپوشانی تروریسم توسط شوگون ها است که حسی از بیهودگی و پوچی تروریسم را همراه با تصاویری رؤیاگونه ایجاد می کند. این با فضای تیره و
تار آن زمان پس از شکست پیمان امنیتی در سال ۱۹۶۰ و ترور اینجیرو آسانوما، رئیس حزب سوسیالیست ژاپن، سازگار بود.
۱۳ آدم کش فیلمی به کارگردانی ای ایچی کودو است که در سال ۱۹۶۳ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به چیه زو کاتائوکا اشاره کرد. این اثر نمونه ای از به اصطلاح «درام های تاریخی درگیری های گروهی» است که زمانی تولید شدند که شرکت توئی از فیلم های مبارزه با شمشیر فاصله گرفته و به سمت داستان های جوانمردی و فیلم های گانگستری واقع گرایانه روی آورده بود. داستان فیلم دربارهٔ ماتسودایرا ناری تسوگو، ارباب قلمرو آکاشی و برادر ناتنی شوگون است که مرتکب مجموعه ای از اعمال بی رحمانه و غیرانسانی می شود. او قرار است سال آینده، به عنوان مشاور ارشد منصوب شود. یکی از بزرگان شوگون سالاری مخفیانه به بازرس، «شیمادا شینزائمون»، دستور می دهند که این ظالم را قبل از اینکه به مقام مهمی در کشور منصوب شود، از بین ببرد. او گروهی متشکل از ۱۳ آدم کش را تشکیل می دهد و نقشه می کشند تا در یک توقفگاه در جاده مسیر گروه ارباب را مسدود کنند و آنها را بکشند. آنها این روستا را به هزارتویی بدون راه خروجی تبدیل می کنند. سرانجام گروه همراه ارباب به توقفگاه می رسد و نبردی سهمگین تا سر حد مرگ بین قاتلان و سامورایی ها محافظ ارباب درمی گیرد. داستان "۱۳ آدم کش" حول
محور پیروزی خیر بر شر و مجازات ارباب شرور بنا شده است. در این فیلم دو ذهن استراتژیست برجسته، خود را در مقابل یکدیگر می بینند. یکی «هانبی کیتائو» که وظیفه دفاع از ارباب خود را دارد با اینکه از او متنفر است. او رهبری سامورایی های محافظ ارباب را برعهده دارد که به آنها آموخته شده به عنوان بخشی از بوشیدو (راه و رسم سامورایی) به ارباب خود بدون تزلزل وفادار باشند. دیگری «شیزائمون شیمادا» که مأموریتی انتحاری دارد و گروهی متشکل از از ۱۳ آدم کش را رهبری می کند که وظیفه خود را کشتن یک ارباب ظالم می بینند. این فیلم از نظر موضوعی رنج سامورایی هایی را که توسط سیاست فریب خورده و به ماشین های کشتار تبدیل شده اند، به تصویر می کشد. خلاصه داستان. در سال ۱۸۴۴، اولین سال دوره کوکا شوگون سالاری توکوگاوا در ژاپن بود، «مامیا توزو»، یکی از صاحب منصبان ادو در قلمرو آکاشی، در مقابل دروازه های محل اقامت مشاور ارشد، دوی توشیتسورا، مرتکب سپوکو می شود. در کنار جسد مامیا، نامهٔ فرجام خواهی ای او قرار داشت که ماتسودایرا ناری تسوگو، ارباب قلمرو آکاشی و برادر ناتنی دوازدهمین شوگون توکوگاوا ایه یوشی، را به استبداد متهم می کرد. پس از آگاهی شدن
از این خودکشی اعتراضی، ناری تسوگو همهٔ خانوادهٔ مامیا توشو، از جمله کودکان خردسال، را با تیر و کمان قتل عام می کند. در این فیلم ناری تسوگو یک بیمار روانی است که رفتاری غیرانسانی دارد، اما برادر بزرگترش شوگون توکوگاوا ایه یوشی که از اعمال او بی اطلاع مانده است، قصد خود برای ارتقای برادرش به مقام سیاسی بالاتر، مشاور ارشد را اعلام می کند. مشاور ارشد دوی توشیتسورا که نگران بقای شوگون سالاری است پس از دریافت گزارش ها، متقاعد می شود که ماتسودایرا تهدیدی جدی برای کل اصول شرافت سنت سامورایی است. او گروهی از قاتلان را برای از بین بردن ماتسودایرا ناری تسوگو، به منظور بازگرداندن اصول شرافت به کشورش، بسیج می کند. او به معتمدترین مه تسوکه (بازرس) خود، «شیمادا شینزائمون»، دستور می دهد تا یک گروه ترور مخفی تشکیل دهد. این اقدام به ترور مطمئناً به عنوان عملی انتحاری تلقی می شود و عضویت در نیروی ترور به این معنی است که صرف نظر از موفقیت آمیز بودن یا نبودن حمله، حتی اگر کسی زنده بماند، فوراً اعدام می شود. شینزائمون با خود تصمیم می گیرد که «این آخرین خدمت او خواهد بود» و یک گروه ۱۲ نفر را برای ترور ناری تسوگو گرد هم می آورد. این
دوازده نفر تصمیم می گیرند تا به محافظان ارباب ناری تسوگو در زمان حرکت از ادو به طرف قلمرو آکاشی که به علت سانکین کوتای (حضور متناوب در ادو) انجام می شد، حمله کنند. اوچی آی-جوکو در ولایت مینو محل نبرد نهایی تعیین می شود. یک سامورایی محلی به نام «کویاتا کیگا» پیشنهاد کمک می دهد و به این ترتیب تعداد آدمکشان به ۱۳ نفر می رسد. در همین حال، ناری تسوگو و گروهش در مسیر خود به تابلویی در قلمرو خاندان اوواری، برمی خوردند که روی آن نوشته شده بود: «عبور ارباب قلمرو آکاشی ممنوع است.» همچنان که ناری تسوگو با وجود این موضوع به راه خود ادامه می دهد، در سر راه با «ماکینو یوکی»، روبرو می شود. ماکینو زمانی در قلعه خود اسباب پذیرایی از ناری تسوگو و اطرافیانش را فراهم کرده بود، اما هوس ناری تسوگو منجر به مورد تجاوز قرار گرفتن عروسش، کشته شدن پسرش و سپس خودکشی عروسش شد؛ بنابراین او پیشنهاد همکاری با شینزائمون را داده بود تا انتقام خود را بگیرد. «ماکینو یوکی» که از عواقب جلوگیری از عبور ناری تسوگو از قلمرو خود آگاه بود بعداً مرتکب سپّوکو (خودکشی سنتی ژاپنی) می شود تا مسئولیت کامل اعمالش را خود بر عهده بگیرد. قاتلان خانه های توقفگا
ه جاده ای اوچی آی-جوکو را به طور کامل از کدخدای ده خریداری می کنند و برای غلبه بر عیب کم بودن تعداد نفرات، توقفگاه را به یک پایگاه نظامی پر از تله تبدیل می کنند. آنها بخش هایی از کوچه ها را مسدود کرده و آنها را به هزارتو تبدیل می کنند. هنگامی که ناری تسوگو و گروه ۵۳ نفری از محافظش به روستا که خالی از سکنه شده است، رسیدند، ناری تسوگو و گروه ۱۳ نفری سامورایی ها بالاخره رو در روی هم قرار گرفتند. پس از نبردی سهمگین تا سر حد مرگ، شینزائمون، ارباب ناری تسوگو را می کشد و با «کیتو هانبی» رو در رو می شود. دو رقیب دیرینه جان خود را به خطر می اندازند تا وظایف خود را به عنوان سامورایی انجام دهند. با این حال، شینزائمون ایدئولوژی هانبی را درک می کند که «وفاداری تزلزل ناپذیر به ارباب، وظیفهٔ واقعی یک سامورایی است» از سوی دیگر، هانبی نیز از آرمان والای شینزائمون مبنی بر وظیفه «به خاطر همه مردم» آگاه است. شینزائمون از خود دفاع نمی کند و می گذارد تا «هانبی کیتائو» او را از پا درآورد. شینزائمون زیر لب زمزمه می کند: «اشکالی ندارد. من سامورایی نمی شوم مگر اینکه ارباب را بکشم و تو هم سامورایی نمی شوی مگر اینکه من را بکشی.» و می می
رد. «هانبی کیتائو» نیز پس از او کشته می شود. فیلم با خنده بلند تنها سامورایی بازمانده از محافظان ارباب قلمرو آکاشی در داخل مزرعهٔ برنج به پایان می رسد. بازیگران و شخصیت ها. در این فیلم، به غیر از چند شخصیت اصلی، شخصیت های فرعی فردیت چندانی ندارند. زمینه ساخت. در سال ۱۹۶۱ درام های تاریخی ژاپنی در شرف تغییر بودند. در این سال فیلم "یوجیمبو" ساخته آکیرا کوروساوا اکران شد. شخصیت اصلی بی نام و ژولیده است، شخصیتی کاملاً متفاوت از ستارگان درام دوره های قبلی. تمرکز بر واقع گرایی، با مبارزات قدرتمند با شمشیر و جلوه های صوتی است. ظهور این درام تاریخی کاملاً جدید، چنان شوکی را در صنعت سینمای ژاپن ایجاد کرد که به آن لقب «شوک کوروساوا» دادند. زیبایی رقص گونه و سبک وارِ شمشیربازی کم کم داشت مخاطبان را ناراضی می کرد و درام های تاریخی شرکت توئی که در اوج موفقیت خود بودند، اکنون در وضعیت بحرانی قرار داشتند. در اینجا، استراتژی شرکت توئی خلق مبارزات شمشیربازی واقع گرایانه بود. او ستاره های بزرگی مانند کاتاوکا چیزو و ایچیکاوا اوتائمون را در کنار بازیگران جوان قرار داد و همچنین از بازیگران تئاتر جدیدی استفاده کرد که تحت تأثیر درام
های تاریخی نبودند. نتیجه، یک درام تاریخی و «اکشن واقع گرایانه ای» دربارهٔ درگیری های گروهی بود. "۱۳ آدم کش" یک درام بدون قهرمان است که در آن افراد درگیر سیاست می شوند و تا پای جان می جنگند تا صرفاً مأموریتی را که به آنها دستور داده شده به پایان برسانند. فیلمنامه. فیلمنامه نوس این فیلم کانه ئو ایکه گامی در طول جنگ جهانی دوم، او به ارتش در منچوری (شمال شرقی چین) فراخوانده شد و به مدت سه سال خدمت کرد. از ۳.۰۰۰ سرباز ژاپنی هم گروه با او که همراه او در نبرد پلیلیو شرکت داشتند تنها ۲۳ یا ۲۴ نفر زنده باقی ماندند و در نهایت او شکست ژاپن در جنگ را شاهد شد. مضمون و ایده نهفته در آثار کانه ئو ایکه گامی، تردیدی ساده است در این باره که آیا «تاریخ»، ضمن به تصویر کشیدن مو به موی تاریخ، واقعاً به کسانی که جان خود را فدای آرمان هایشان کرده اند، پاداش داده است یا خیر. این ممکن است به این دلیل باشد که او به طور غریزی ناسازگاری موجود بین توصیف هایی که در اسناد تاریخی آمده و وقایع واقعی را حس می کرد. به خصوص وقتی صحبت از تجربه های خودش در زمان جنگ می شد، او شاهد واقعیت مرگ بسیاری از رفقای بی نام و نشان یکی پس از دیگری در این جنگ
بود، با این حال از اینکه اسناد تاریخی گردآوری شده پس از آن، وحشت آن تجربه را به طور کامل منتقل نمی کردند، احساس ناامیدی می کرد. فرماندهان نظامی و شمشیرزنانی که او به تصویر کشیده است، تصاویری از آن رفقای سابق را تداعی می کنند. در نتیجه، شخصیت های آثار او عموماً سرزنده و پرانرژی هستند، اما به نوعی حس تنهایی نیز دارند. او بعدها تعدادی رمان تاریخی از جمله "۴۷ رونین" را منتشر کرد در این دوران به شدت تحت تأثیر اعتراض های آنپو (اعتراضات علیه پیمان امنیتی ایالات متحده-ژاپن ۱۹۶۰) قرار گرفته بود که معاصران فیلم را نیز تکان داده بود. سه گانهٔ شاهکارهای تاریخی به کارگردانی ای ایچی کودو پس از اعتراضات پیمان امنیتی زاپن-آمریکا ۱۹۶۰، پیشگامان فیلم های تروریستی در ژاپن، بودند: "۱۳ آدم کش"، (۱۹۶۳)، "قتل عام" (۱۹۶۴) و "یازده سامورایی" (۱۹۶۷). فیلم ها سیاه و سفید هستند و یک سامورایی گمنام را به تصویر می کشند که مصمم است حاکم مستبدی را که با وحشت حکومت می کند، ترور کند. این سه فیلم توسط واتانابه تاتسوتو، یکی از اعضای بانک توکیو که در دوران رکود اقتصادی شووا ورشکست شد و در آن زمان رئیس مورد اعتماد بخش برنامه ریزی استودیوی کیوتوی
شرکت توئی بود، برنامه ریزی شده بود. واتانابه، ایده یک درام تاریخی دربارهٔ درگیری گروهی مبتنی بر تروریسم از سراسر جهان، گذشته و حال، را مطرح کرد و این ایده را با فیلمنامه نویس کانه ئو ایکه گامی (که بعدها رمان نویس با نام مستعار شوایچیرو ایکه میا شد) در میان گذاشت. این سه گانه به تدریج به زاویه دید تروریست ها تغییر می کند، دوربین عمدتاً روی دست است و نبردهای مرگبار را مانند یک فیلم خبری به تصویر می کشد، و گل و لای روی دوربین پاشیده می شود. در پایان فیلم «قتل عام»، صدای معترضانی که توسط کودو ایچی در جریان اعتراضات سال ۱۹۶۰ علیه پیمان امنیتی ژاپن و آمریکا ضبط شده است، با صدای بلند پخش می شود. پایان هر سه فیلم شامل صحنه هایی از اجساد تلنبار شده در نتیجه سرنگونی یک چهره قدرتمند و لاپوشانی تروریسم توسط شوگون ها است که حسی از بیهودگی و پوچی تروریسم را ایجاد می کند. این با فضای تیره و تار آن زمان پس از اعتراض به بازنگری پیمان امنیتی بین ایالات متحده و ژاپن (۱۹۶۰) سازگار بود. عناصر داستان. منشأ. داستان زیر که در کتاب "کاشاوا" به عنوان داستانی شناخته می شود که فیلم "۱۳ آدم کش" از آن اقتباس شده است. در یکی از داستان های
این کتاب آمده است: ماتسودایرا ناریکوتو، کوچک ترین و بیست و پنجمین پسر یازدهمین شوگون، توکوگاوا ایه ناری، و برادر ناتنی دوازدهمین شوگون، توکوگاوا ایه یوشی، توسط ماتسودایرا ناری تسوگو، هفتمین ارباب قلمرو آکاشی، به فرزندی پذیرفته شد و هشتمین ارباب قلمرو آکاشی شد. بر اساس داستان معاصر "کوشی یاوا" (به معنی داستان شب کوشی)، در حالی که ناریکوتو در سفر سانکین کوتای (به معنای حضور متناوب در ادو) در حال برگشت از ادو بود، از قلمرو اوواری عبور می کرد، کودکی سه ساله از میان صفوف ملازمان دایمیو عبور کرد، بنابراین ملازمان کودک را گرفتند و او را برای مجازات به مهمانخانه اصلی که محل اقامتشان بود بردند. در دوره ادو عبور مردم عادی از میان صفوف دایمیوها، بسیار بی ادبانه تلقی می شد و ممکن بود شخصی که این صفوف را قطع کرده است، در جا کشته شود. روستاییان به نزد نارینوبو رفتند و از او التماس کردند که جان کودک را ببخشد، اما او اجازه نداد و کودک را کشت. خاندان اوواری از این اقدام خشمگین شدند و به ماتسودایرا ناریکوتو و افرادش اطلاع دادند که از این پس برای محافظت از آبروی شاخهٔ خاندان توکوگاوا در اوواری، از عبور ارباب قلمرو آکاشی از قلم
رو خود خودداری خواهند کرد. ارباب ظالم قلمرو آکاشی در این فیلم به جای ماتسودایرا ناریکوتو، به عنوان ماتسودایرا ناری تسوگو (که در اصل پدرخواندهٔ او بود) معرفی شده است. با این حال، هیچ ثبت و سابقه ای در دو قلمرو آکاشی و اوواری یا اسناد مناطق نزدیکی جاده برای تأیید چنین حادثه ای یافت نشده است. مضمون داستان. هسته اصلی این داستان دربارهٔ یک رئیس بزرگ است که از قدرت خود برای انجام هر کاری که می خواهد استفاده می کند، اما در عین حال، او هنوز یک رئیس است و بنابراین زیردستانی دارد که حاضرند جان خود را برای خدمت و محافظت از او به خطر بیندازند. ۱۳ عضو جوخه ترور (طرف قهرمانان داستان) البته قهرمانان عدالت هستند که حاضرند جان خود را برای محافظت از مردم فدا کنند، اما نکته کلیدی این است که افرادی که با آنها می جنگند به هیچ وجه شرور نیستند. سیزده جنگجوی زبده و جنگجویان مدافع که از یک ارباب فئودال بی فایده محافظت می کنند با تمام توان خود خواهند جنگید. روح سامورایی هر دو مرد، در دو سوی این مبارزه خود را نشان می دهد. شخصیت های سطح پایین تر به طور کامل به تصویر کشیده نشده اند، اما جذابیت قهرمانانه آنها به عنوان یک جوخه انتحاری هنوز
وجود دارد. شخصیت ها، چه قهرمان داستان و چه آنتاگونیست داستان، معمولاً با انگیزه ی بوشیدو (حاوی وفاداری به ارباب) نشان داده می شوند. با این حال، فضای اواخر شوگون سالاری توکوگاوا، این درگیری ها را به عنوان اخلاقیات عمدتاً منسوخ شده ای که طرفداران خود را به قربانیان نیروهای تاریخی و اجتماعی فراتر از کنترل یا درک کامل خود تبدیل می کند، معرفی می کند. آن ها نه از روی کینه شخصی، بلکه از روی ضرورت یکدیگر را می کشند. بازخورد. این فیلم هنگامی که برای اولین بار اکران شد، در گیشه کاملاً شکست خورد، اما نقدهای بسیار مثبتی دریافت کرد. کارگردان این فیلم ای ایچی کودو جایزه بهترین کارگردانی جشنواره فیلم شهروندان کیوتو و کانه ئو ایکه گامی جایزه بهترین فیلمنامهٔ جشنواره فیلم شهروندان کیوتو (۱۹۶۳) را از آن خود کرد. در سال ۱۹۹۲ میلادی در کتاب "۱۵۰ شاهکار برتر غربی و ژاپنی (نسخه تصویری بونشون بونکو)"، این فیلم در رتبه اول قرار گرفت. پس از گذاشت نزدیک به نیم قرن، جوایز متعددی که فیلم بازسازی شده "۱۳ آدم کش" (۲۰۱۰ میلادی) دریافت کرد منجر به این شد که نسخه اصلی نیز مورد توجه و ارزیابی مجدد قرار بگیرد. منتقد فیلم آکیرا مورایاما می نوی
سد:فیلم "سیزده آدمکش" محصول ۱۹۶۳ عموماً شاهکاری محسوب می شود که ژانر جدیدی از «درام های دوره ای درگیری های گروهی» را در تاریخ سینما بنیان نهاد. در «نمایشنامه های دوره درگیری گروهی»، به جای شمشیربازانی که در دوئل های تن به تن شرکت می کنند، گروه هایی از مردم، که هر کدام اهداف خود را دارند، با یکدیگر درگیر می شوند. در این فیلم نشان داده می شود که حتی یک سامورایی که خود را وقف راه شمشیر کرده است، وقتی توسط گروهی احاطه شود، درمانده است و اگر گروهی یک نفر را احاطه کنند، اگر او از احتمال مرگ بترسد، قادر به انجام هیچ کاری نخواهد بود. بازسازی ها. این فیلم با عنوان "۱۳ آدم کش" توسط تاکاشی میکه در سال ۲۰۱۰ میلادی بازسازی شد. این بازسازی با تحسین منتقدان روبرو شد. انستیتوی فیلم بریتانیا در ارزیابی ده فیلم برتر سامورایی در مورد نسخه بازسازی شده اظهار داشت: «فیلم "۱۳ آدمکش"، از الگوی "هفت سامورایی" پیروی می کند و گروهی از سامورایی ها را نشان می دهد که برای سرنگونی یک ارباب مستبد برای خیر بیشتر جامعه گرد هم می آیند. نسخه میکه از بودجه بسیار سخاوتمندانه ای بهره می برد، با توجه فوق العاده به صحنه آرایی و لباس های آن دوران و ب
رخی صحنه های مبارزه که به طرز خلاقانه ای طراحی شده اند.» معمولاً اعتقاد بر این است که یک بازسازی نمی تواند از نسخه اصلی پیشی بگیرد، اما بازسازی تاکاشی میکه شاهکاری متفاوت از نسخه اصلی است. در سال ۲۰۱۱، در فهرست انتخاب ۵۰ فیلم برتر بازسازی شده در ۵۰ سال گذشته که توسط سایت آمریکایی راتن تومیتوز انجام شد، بازسازی این فیلم در رتبه دوازدهم این فهرست جای گرفت. بین فیلم اصلی محصول سال ۱۹۶۳ و بازسازی آن در سال ۲۰۱۰، فیلمی تلویزیونی محصول سال ۱۹۹۰ از شبکه تلویزیون فوجی با بازی بازیگر مشهور تاتسویا ناکادای در نقش اصلی (شیمادا شینزائمون) پخش شد. در سال ۲۰۲۰ میلادی نیز از شبکه ان اچ کی به صورت یک سریال درام بازسازی شد. تفاوت با نسخه میکه. منتقد فیلم آکیرا مورایاما می نویسد: یکی دیگر از شخصیت های قوی که در نسخه میکه معرفی شده، ماتسودایرا ناری تسوگو، ارباب قلمرو آکاشی است که کشتن او هدف آدمکش ها بود. در نسخه اصلی، او به عنوان یک احمق واقعی به تصویر کشیده شده بود، اما کارگردان میکه، گورو ایناگاکی، عضو گروه موسیقی، اسمپ، را برای این نقش انتخاب کرد. این فیلم تصویری پیچیده از این نقش خلق می کند، کسی که علی رغم چهرهٔ خونسرد و خ
وش قیافه اش، بارها مرتکب جنایت شده و همچنین پوچ گرایی فکری از او تراوش می کند. بازسازی این نقش در نسخه میکه بسیار مورد تحسین قرار گرفته و تأثیر بیشتری دارد. در نسخه تاکاشی میکه، ظلم های ارباب سادیست ماتسودایرا ناریتسوگو با وضوح بیشتری به تصویر کشیده شده است: در این نسخه برخلاف نسخه اصلی، میکه، ناریتسوگو را در حال کشتن خانواده زوشو مامیا نشان می دهد و دختر مثله شده در نسخه اصلی نه دیده می شود و نه به آن اشاره ای می شود. به این ترتیب در نسخه میکه ارباب ناری تسوگو از یک متجاوز فاسد اما ضعیف، به یک هیولای کامل تغییر یافته است. اوج داستان که به عنوان یکی از مشهورترین صحنه های تاریخ شناخته می شود، درگیری مرگبار بین دو گروه است که در نسخه کودو بیش از ۳۰ دقیقه طول می کشد — در آن زمان طولانی ترین صحنه شمشیربازی در تاریخ سینمای ژاپن بود — اما زمان صحنه درگیری در نسخه میکه حتی طولانی تر شده و به ۴۵ دقیقه افزایش یافته است. نسخه میکه همان تصاویر وحشیانه ای را به نمایش می گذارد که کارگردان میکه به خاطرشان شناخته می شود، با این تفاوت که سطح خشونت به میزان زیادی نسبت به نسخهٔ کودو افزایش یافته است. تفاوت دیگر مدت زمان برای م
عرفی شخصیت ها عنوان کرد. نسخه میکه زمان بیشتری را صرف معرفی قاتلان، نقشهٔ آنها و تلاششان برای رسیدن به مقصدشان قبل از همراهان ارباب می کند. در نسخه کودو به معرفی شخصیت ها کمتر پرداخته شده است. تفاوت دیگر در تعداد محافظان است که در نسخه میکه تعداد محافظان ناری تسوگو ۳۰۰ نفر است اما در نسخه کودو تعداد آنها ۵۳ نفر است.
قانون اساسی لتونی ()عالی ترین قانون کشور لتونی است. این قانون قدیمی ترین قانون اساسی در اروپای مرکزی و شرقی و ششمین قانون در میان قوانین فعلی می باشد. این قانون در ۱۵ فوریه ۱۹۹۲ توسط مجلس قانون اساسی لتونی که توسط مردم انتخاب شده بودند تصویب شد و در ۷ نوامبر ۱۹۹۲ به اجرا گذاشته شد. قانون اساسی وایمار و قانون اساسی فدرال سوئیس تاثیر عمیقی بر روی متن این سند داشتند. در این قانون اجزای اصلی حکومت از جمله پارلمان، رئیس جمهور، هیئت وزیران و دادگاه ها مشخص شده است. قانون اساسی لتونی شامل ۱۱۵ مقاله در هشت سر فصل است.
نیکولا کالینیچ (، زاده ۸ نوامبر ۱۹۹۱) بازیکن بسکتبال اهل صربستان است. وی سابقه عضویت در تیم هایی همچون ستاره سرخ و فنرباغچه را دارد.
آکوتو فیلمی به کارگردانی کانه تو شیندو است که در سال ۱۹۶۵ اکران شد. از بازیگران آن می توان به ایتارو اوزاوا، نوبوکو اوتاوا و تایجی تونویاما اشاره کرد.
قانون اساسی لوکزامبورگ () عالی ترین قانون کشور لوکزامبورگ است. قانون اساسی فعلی در ۱۷ اکتبر ۱۸۶۸ به اجرا درآمد. این قانون اساسی در حقیقت نسخه اصلاح شده قانون اساسی ۱۲ اکتبر ۱۸۴۱ است که دو بار دیگر در سال های ۱۸۴۸ و ۱۸۵۶ نیز اصلاح شده بود.
نمانیا ندوویچ (، زاده ۱۶ ژوئن ۱۹۹۱) بازیکن بسکتبال اهل صربستان است. وی سابقه عضویت در تیم هایی همچون ستاره سرخ، والنسیا را در کارنامه دارد.
استفان بیرچویچ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن بسکتبال اهل صربستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
اندرو جان ریجلی () خواننده. ترانه سرا و تهیه کننده موسیقی اهل انگلستان است. او بیشتر به عنوان عضوی از گروه موسیقی دونفره وام! (با همراهی جرج مایکل) شناخته می شود.
قانون اساسی لهستان () عالی ترین قانون کشور لهستان است. این قانون که در ۲ آوریل ۱۹۹۷ تصویب شد، جایگزین قانون اساسی موقتی شد که در سال ۱۹۹۲ پس از سقوط حکومت کمونیستی به اجرا درآمده بود. در این قانون لهستان کشوری دموکراتیک بر اساس اجرای قانون و اصول عدالت اجتماعی شناخته شده است. قانون اساسی فعلی. شخصیت جدید ملت. پنج سال بعد از ۱۹۹۲ به مذاکرات درباره شخصیت جدید لهستان گذشت. از سال ۱۹۵۲ که قانون اساسی جمهوری خلق لهستان ایجادشد ملت دچار تغییرات بزرگی شده بود. قانون اساسی جدیدی نیاز بود تا قسمت های ناخوشایند تاریخ لهستان بازشناسی شود.انتقال از نظام تک حزبی به نظام چندحزبی و از سوسیالیسم به یک نظام اقتصادی بازار آزاد و رشد تکثرگرایی سیاسی همگام با فرهنگ کلیسای کاتولیک که تاریخا در لهستان بوده است.
اِتا کندی یک شخصیت خیالی در کتاب های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی سی کامیکس است که اغلب به عنوان بهترین دوست شخصیت ابرقهرمان زن شگفت انگیز به شمار می رود. شخصیت "اتا کندی" برای اولین بار توسط خالق شخصیت زن شگفت انگیز، ویلیام مولتن مارستون در شمارهٔ ۲ "سِنسِیشن کامیکس" (فوریه ۱۹۴۲) معرفی شد. لوسی دیویس نقش شخصیت "اتا کندی" را در فیلم "زن شگفت انگیز" (۲۰۱۷) ایفا کرده است.
جاسوس سامورایی فیلمی در ژانر رمانتیک و درام به کارگردانی ماساهیرو شینودا است که در سال ۱۹۶۵ اکران شد. از بازیگران آن می توان به کوجی تاکاهاشی اشاره کرد.
کوجی تاکاهاشی (تولد ۱۰ ژوئن ۱۹۳۵ توکاماچی، نیگاتا) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. از نقش های اصلی او می توان به ایفای نقش اودا نوبوناگا در سومین مجموعه تلویزیونی تایگا؛ تایکوکی در سال ۱۹۶۵ اشاره کرد.
فهرست سفارت های جمهوری کنگو، فهرستی از مراکز سفارتخانه و کنسولگری کشور جمهوری کنگو در سراسر جهان است.
توراجیرو سایتو (۳۰ ژانویه، ۱۹۰۵ –۱ مه، ۱۹۸۲) یک کارگردان ژاپنی و شناخته شده برای فیلم های کمدی بود. وی در استان آکیتا به دنیا آمد.
میروسلاو رادولیتسا (، زاده ۵ ژانویه ۱۹۸۸) بازیکن بسکتبال اهل صربستان است. وی سابقه عضویت در تیم هایی همچون افس پیلسن، آلبا برلین، پارتیزان، میلواکی باکس، پاناتینایکوس و المپیا میلان اشاره کرد.
این صفحه فهرستی از ماموریت های دیپلماتیک جزایر کوک می باشد . جزایر کوک مجمع الجزایری تحت حکومت کشور نیوزیلند است .[توجه داشته باشید 1] جزایر کوک همچنین تعدادی کنسولگری افتخاری نیز دارد. [note 2]
قانون اساسی لیتوانی () عالی ترین قانون کشور لیتوانی است. این قانون در همه پرسی ۲۵ اکتبر ۱۹۹۲ به رای گذاشته شد و به تصویب رسید. تاریخ. اولین اقدام برای نوشتن قانون در زمان دوک نشین بزرگ لیتوانی انجام شد که در آن اساسنامه لیتوانی نگاشته شد. اولین اساسنامه در سال ۱۵۲۹ به اجرا درآمد. در قرن هجدهم کشور مشترک المنافع لهستان-لیتوانی یک دولت فدرال متشکل از دوک نشین بزرگ لیتوانی و پادشاهی لهستان به دلیل ناکارآمدی فزاینده در سیاست داخلی به مشکل برخورده بود. در تلاشی دیر وقت برای اصلاح امور، یک قانون اساسی در ۳ مه ۱۷۹۱ به تصویب رسید که از قدیمی ترین قانون اساسی در جهان می باشد.
نیکولا یوکیچ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن بسکتبال اهل صربستان است. که برای دنور ناگتس در لیگ NBA به میدان می رود. او با این تیم در سال ۲۰۲۳ قهرمان لیگ NBA شده است. او در بازی های ال استار نیز حضور داشته است. او یکی از بهترین بازیکنان حال حاضر NBA است. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
استفان جوویچ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن بسکتبال اهل صربستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.