Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اسپیریدون مارکزینیس ( ) (۲۲ آوریل ۱۹۰۹، آتن – ۴ ژانویه ۲۰۰۰، آتن) یک سیاستمدار یونانی و عضو دیرین مجلس یونان بود که در اثنای تلاش ناکام برای دموکراتیزاسیون رژیم نظامی یونان در سال ۱۹۷۳، مدت کوتاهی سمت نخست وزیری را نیز بر عهده داشت. اوایل زندگی سیاسی. اسپیروس مارکزینیس یکی از اعضای خاندانی قدیمی و ثروتمند از جزیرهٔ سانتورینی بود. در طول حکومت جمهوری ونیز گاهی به این خاندان «مارچزینی» گفته می شد (یعنی "مارکی های کوچک"). او مدارک تحصیلی خود را در رشتهٔ حقوق و علوم سیاسی از دانشگاه آتن دریافت نمود و به عنوان وکیل دعاوی حقوق خصوصی وارد دنیای کار شد. او در سال ۱۹۳۶ به سمت مشاور شاه جورج دوم یونان منصوب شد و تا سال ۱۹۴۶ در این سمت باقی ماند. با وقوع جنگ جهانی دوم و اشغال یونان توسط آلمان نازی، مارکزینیس شاه را مجبور کرد تا از کشور فرار کند، اما خود باقی ماند و به عنوان بخشی از نیروهای شبه نظامی مقاومت یونان به مبارزه پرداخت. مارکزینیس در سال ۱۹۴۶ به عنوان عضو حزب ناسیونالیست متّحد از مجمع الجزایر سیکلدیز وارد مجلس (the Vouli) شد. مدت کوتاهی پس از آن، او این حزب را ترک گفت و «حزب جدید» را تأسیس کرد، یکی از احزاب بسی
اری که او در طول عمر خود به عضویت آن ها درآمد و ذیل آن ها فعالیت نمود. «حزب جدید» در انتخابات مجلس سال ۱۹۵۰ برندهٔ ۲٫۵ درصد آراء شد و یک کرسی را در مجلس جدید تصاحب کرد (که آندریاس اشتراتوس وظیفهٔ نمایندگی حزب را در این مجلس برعهده داشت). اصلاحات اقتصادی. مارکزینیس در سال ۱۹۴۹ به عنوان «وزیر بدون وزارتخانه» منصوب شد، اما به طور مؤثری بر سیاست های اقتصادی دولت و هماهنگی های میان فعالیت های مختلف اقتصادی وزارتخانه ها اثرگذار بود. پس از انتخاب شدن متّحد قدیمی اش فرمانده الکساندر پاپاگوس به عنوان نخست وزیر در سال ۱۹۵۲، مارکزینیس این اثرگذاری خود را با تصدی پست «وزیر اقتصاد» تقویب کرد. در آوریل سال ۱۹۵۳، مارکزینیس ۵۰٪ از ارزش دراخمای یونان در برابر دلار آمریکا کاست تا بتواند یکجا محدودیت های واردات را از بین ببرد. سیاست های پولی مؤثر مارکزینیس زمینه را برای افزایش صادرات و تقاضای مصرف کننده ها فراهم کرد و همچنین تورم و کسری تراز تجاری را کاهش داد. در آن زمان مارکزینیس به عنوان جانشین احتمالی رهبر حزب و نخست وزیر مطرح بود که در صورت بازنشستگی فرمانده پاپاگس جانشین او می شد. مناصب پارلمانی بعدی. پاپاگوس در سال ۱۹۵۵ د
رگذشت. جانشین او نه مارکزینیس بود (که روابط نزدیکی با فرمانده داشت) و نه دیگر جانشینان احتمالی مطرح (مانند پاناگیوتیس کانلوپولس و استفانوس استفانوپولس)، بلکه وزیر تازه کاری به نام کنستانتین کارامانلیس از سوی شاه پائول مأمور تشکیل دولت جدید شد. کارامانتیس موفق شد تا پشتیبانی تقریباً همهٔ اعضای حزب مارشال پاپاگوس را جلب کند و در نهایت اتحادیهٔ رادیکال ملّی (ERE) را تأسیس نماید. مارکزینیس در همان سال حزب مترقی یونان را بنیان گذاشت اما نتوانست در انتخابات ۱۹۵۶ کرسی ای را در مجلس کسب نماید. حزب مارکزینیس بلأخره در انتخابات مجلس ۱۹۵۸ توانست یک کرسی را تصاحب کند. او همچنین در سال های ۱۹۶۱ با تشکیل ائتلاف با اتحادیهٔ مرکزی و همچنین ۱۹۶۴ با ائتلاف با اتحادیهٔ رادیکال ملّی توانست مجدداً به مجلس راه یابد. در تاریخ ۲۱ آوریل سال ۱۹۶۷ بحران سیاسی به اوج خود رسید و گئورگیوس پاپادوپولوس با انجام یک کودتای نظامی برای مدت ۷ سال یک رژیم نظامی را در یونان برپاساخت. نخست وزیری در دورهٔ دیکتاتوری. در سال ۱۹۷۳ نیروی دریایی یونان در حمایت از سلطنت و برای براندازی رژیم نظامی کودتایی نافرجام انجام داد. گئورگیوس پاپادوپولوس، رهبر قدرتم
ند جونتا (رژیم نظامی یونان)، انتقام این کار را با خلع پادشاه کنستانتین دوم که در آن زمان در تبعیدی خودخواسته به سر می برد، گرفت و خود را طی رفراندومی بحث برانگیز عنوان رئیس جمهور جمهوری یونان منصوب نمود. در مواجهه با رشد مشکلات اقتصادی و مخالفت های مردمی و افزایش انزوای دیپلماتیک در سطح جهان، «جونتا» ی یونان تلاش کرد تا حکومت جمهوری را به نوعی حکومت پارلمانی تغییر دهد. پاپادوپولوس به دنبال جلب حمایت سران نظم سیاسی سابق بود و مارکزینیس مسؤولیت بازگرداندن نظام سیاسی کشور به وضعیت پارلمانی را تحت فرایندی که «متاپولیتفسی» نامیده شد، پذیرفت و برعهده گرفت. او در سال ۱۹۷۳ از سوی پاپادوپولوس به عنوان نخست وزیر یونان منصوب شد تا وظیفهٔ هدایت یونان به سوی حکومت پارلمانی را به انجام برساند. او این وظیفه را به شرطی پذیرفت که پاپادوپولوس هیچ گونه مذاخلهٔ نظامی را انجام ندهد. پاپادوپولوس نیز اقدام به لغو حکومت نظامی و کاهش سانسور مطبوعات نمود. همچنین وعده داده شد که به زودی انتخاباتی آزاد برگزار خواهد شد و همهٔ احزاب و تشکل های سیاسی سنّتی که از قدرت رانده شده بودند، می توانند در آن شرکت نمایند. هر چند حضور حزب کمونیست یون
ان (KKE) از زمان جنگ داخلی یونان ممنوع شده بود و انتظار نمی رفت که چپ دموکراتیک متحد (EDA) که عمدتاً در طول سال های حکومت دموکراتیک نمایندگی KKE را بر عده داشت نیز مشروعیت خود را بازیابد و در این دوره اجازهٔ شرکت پیدا کند. در هر صورت بسیاری از سیاستمداران برجستهٔ نظام قدیم، از جمله کارامانلیس، آندرئاس پاپاندرئو، پاناگیوتیس کانلوپولس و گئورگیوس ماورس تلاش های پاپادوپولوس و مارکزینیس در راستای «متاپولیتفسی» را محکوم کردند و حاضر به هیچ گونه همکاری با «جونتا» نشدند و شرکت خود را منوط به برپایی بدون شرط و فوری نظام دموکراتیک نمودند. تنها نمایندهٔ سابق مجلس تبعید شده پاولس واردینوگیانیس با تغییرات مارکزینیس و پاپادوپولوس همراه شد. در نوامبر سال ۱۹۷۳، قیام دانشگاه پلی تکنیک آتن سرکوب شد. این قیام دانشجویی بنا بر باور عموم تحلیلگران به صورت خودجوش آغاز شده و صرفاً حول مطالبات دانشجویان شکل گرفته بود و با هیچ یک از گروه های سیاسی یونان هماهنگ نبود (در ابتدای مقابلهٔ حکومت «جونتا» با این قیام، احزاب چپ یونان آن را محکوم کردند، زیرا تصور می شد که این قیام توسط رژیم نظامی و با هدف مقابله با فرایند نرمالیزاسیون سیاسی صور
ت گرفته و بناست به بهانهٔ آن پاکسازی سیاسی صورت گیرد). تظاهرات چند روزهٔ دانشجویان در مقابل دانشگاه پلی تکنیک در عرض چند روز به شورشی کاملاً سیاسی، پرسر و صدا و نسبتاً گسترده و البته صلح آمیز علیه دیکتاتوری ارتقاء یافت. پس از حدود سه روز و سه شب تظاهرات و افزایش پیوستهٔ جمعیت، در ۱۷ نوامبر معترضان به وسیلهٔ اعمال زور از طریق حملهٔ شبانهٔ تانک ها و یگان های نظامی به دانشگاه پراکنده شدند. در ۲۵ نوامبر سال ۱۹۷۳ سرتیپ دیمیتریوس یونانیدس به بهانهٔ حوادث رخ داده با یک کودتای دیگر پاپادوپولوس را سرنگنون کرد و پایانی غم انگیز برای تلاش های پاپادوپولوس و مارکزینیس برای گذار به حکومت دموکراتیک رقم زد. یونانیدس، مارکزینیس را دستگیر کرد و انتخابات را لغو نمود و حکومت نظامی را دوباره به طور کامل برقرار کرد. رژیم او نیز در سال ۱۹۷۴، بعد از کودتا علیه ماکاریوس سوم توسط رژیم «جونتا» ی یونان به رهبری یونانیدس، کودتایی که منجر به تجاوز نظامی ترکیه به قبرس شد، از هم پاشید. مارکزینیس بعدها تأکید کرد که نخستین هدفش از مشارکت در نرمالیزاسیون سیاسی در دورهٔ پاپادوپولوس جلوگیری از چنین «فروپاشی ملّی» ای بوده است. بازگرداندن دموکراسی
. مارکزینیس در مذاکرات ژوئیه ۱۹۷۴ که منجر به بازگشت حکومت دموکراتیک تحت لوای دولت وحدت ملی کارامانلیس شد، مشارکت کرد. «حزب مترقی» مارکزینیس به عنوان یکی از احزاب سیاسی فعال، اما کوچک، باقی ماند که مهم ترین موفقیتش در انتخاب نماینده اش در سال ۱۹۸۱ برای پارلمان اروپا خلاصه می شود. مارکزینیس سال های آخر عمرش را به نگارش خاطراتش و کتاب تاریخ سیاسی یونان معاصر گذراند. میراث. تصدی سمت نخست وزیری یونان تحت حکومت «جونتا» از سوی مارکزینیس بسیار بحث برانگیز بوده است. برخی تلاش بی باکانه، آرمان خواهانه و کاملاً ناموفق او را در سال ۱۹۷۳ برای بازگرداندن آرام و بدون خون ریزی نظام پارلمانی ستایش می کنند. دیگران معتقدند که مارکزینیس تمام اعتبار خود به عنوان یک سیاستمدار را با پذیرفتن منصب سیاسی در دولت دیکتاتوری چون گئورگیوس پاپادوپولوس از دست داده است. با این حال، مارکزینیس به علت اصلاحات اقتصادی موفقش در دههٔ ۱۹۵۰ و آثار تاریخی فراوانش از جمله مجموعهٔ چند جلدی «تاریخ سیاسی یونان مدرن» از شهرتی جهانی برخوردار است.
مهرداد پنجم یا مهرداد نیکوکار (یونانی: "Μιθριδάτης ὁ εὐεργέτης") هفتمین پادشاه ثروتمند پادشاهی پنتوس بود. وی یک مقدونیه ای یونانی ایرانی تبار بود. وی فرزند فارناک یکم پنجمین پادشاه پونتوس و نیسا بود.
ماهی تُن پروانه ای () از ماهیان اقیانوس زی از خانواده ماهیان خال خالی است. ماهی تن پروانه ای تنها گونه در سرده شکم چلیپایی ها (Gasterochisma) و زیرخانواده شکم چلیپاییان (Gasterochismatinae) است.
تُن تباریان () نام زیرخانواده ای از ماهیان خال خالی است. از میان ۵۱ گونه موجود در خانواده ماهیان خال خالی، ۵۰ گونهٔ آن در زمرهٔ تن تباریان قرار می گیرند و تنها ماهی تن پروانه ای است که زیرخانواده جدایی برای آن در نظر گرفته شده است.
علیرضا ذاکر اصفهانی (زادهٔ ۱۳۴۰) سیاستمدار و مدرس دانشگاه ایرانی است که در دولت دهم سمت استاندار اصفهان را برعهده داشت. او در دولت نهم به عنوان مشاور رئیس جمهور و رئیس مرکز تحقیقات استراتژیک فعالیت می کرد. وی هم اکنون استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران است.
خط خطی ها نام یک سرده از تبار خال خالی های اصلی است.
نشانه نوک ها نام یک سرده از تبار ماهی خال خالی اسپانیایی است. پیوند به بیرون. نشانه نوک ها
شوجی کاواموری ؛( زادهٔ ) یک فیلم نامه نویس، و کارگردان فیلم اهل ژاپن است.
پیکره بی جن خان یک پیکرهٔ برچسب گذاری شده است که برای تحقیق پردازش زبان طبیعی در زبان فارسی مناسب است. این مجموعه از اخبار و متون عمومی گردآوری شده است. در این مجموعه، تمام مستندات بر حسب موضوعات و بر اساس حدود ۴۳۰۰ موضوع مانند سیاسی، فرهنگی و غیره طبقه بندی شده اند. این پیکره دربرگیرندهٔ نزدیک به ۲٫۶ میلیون کلمه است که به صورت دستی برچسب گذاری شده اند. پیکرهٔ بی جن خان توسط گروه تحقیقات پایگاه داده در دانشگاه تهران ایجاد شده است. این پیکره برای مصارف تجاری رایگان نیست؛ با این حال، این محدودیت ها برای همهٔ کشورها یکسان نیست. این پیکره، به افتخار محمود بی جن خان، استاد زبان شناسی دانشگاه تهران و خدمات او در این زمینه، چنین نام گذاری شده است.
خط خطی های اسپانیایی نام یک سرده از تبار ماهی خال خالی اسپانیایی است. گونه ها. این سرده شامل ۱۸ گونه زیر است:
نوبوناگای خُل نام یک بازی مرحله ای ژاپنی و همچنین نام یک انیمه است که توسط شوجی کاواموری ساخته شده است.
ماهی تُن دندان سگی () یک ماهی دریایی لُجه زی (پلاژیک) است از خانواده تن ماهیان.
یوتودن نام یک داستان به سبک فانتزی تاریخی و یک انیمه سه قسمتی اووی ای است که در طی سال های ۱۹۸۷ و ۱۹۸۸ به بازار ارائه شده است. یک سری مانگا نیز توسط کادوکاوا شوتن دستمایه اقتباس قرار گرفت که از سپتامبر ۱۹۸۹ تا سپتامبر ۱۹۹۰ در مجلهٔ "نیوتایپ" به چاپ رسید. داستان این انیمه در طول جنگ داخلی دوره سنگوکو در ژاپن، در تابستان ۱۵۸۱ آغاز و دو سال بعد پایان می یابد. در این انیمه، جنگ سالار تاریخی اودا نوبوناگا یک دیو کشتار است که هر کس را که سر راهش قرار بگیرد از بین می برد.
ماهی تُن گلوله ای نام یک زیرگونه از سرده تن های ناوچه است.
میرزا احمد داواشی (۱۲۸۴ در روانسر - ۱۲ ذی القعده ۱۳۵۹ در کرمانشاه) شاعر کُرد اهل روانسر بود. زندگی نامه. میرزا احمد محمدی فرزند داواشی محمد فرزند مراد، به سال ۱۳۱۸ ه.ق در یکی از روستاهای شهرستان روانسر به دنیا آمد. او تحصیلاتش را نزد محمدحسن جوانرودی در روستای تم تم روانسر شروع کرده و بعدها هم تا سن ۱۹ سالگی کم و بیش درس خوانده و پس از آن دستیار و مددکار پدرش بود و بعد از درگذشت پدر، برای مدتی در سلک ملازمان عباس خان اردلان (سردار رشید) درآمد. میرزا احمد انسانی خوش محاوره، دارای ذوق شعری، مسلط بر بدیهه گویی و برخوردار از حافظه بسیار خوبی بوده و به سلسله قادریه ارادت داشته است. اشعار زیادی به زبان کُردی از او باقی است که مجموعه ای قالب های مختلف مانند غزل، قصیده، داستان، مراثی و غیره را شامل می شود. میرزا احمد به دلیل هوش و استعدادش در سال ۱۳۲۰ هجری شمسی به مدت ۲۰ سال، از جانب غلامعلی خان اردلان به مسئولیت امور زراعی برخی روستاها و قسمت های زیادی از روانسر منسوب می شود. از او به عنوان فردی یاد شده که در اوج قدرت حامی تنگدستان و مظلومان بوده است. وی در هر کدام از روستاهای بابا عزیز، تم تم، قلانجه، مسکین آباد و
صادق آباد سال هایی از زندگی خود را گذرانده است. در نهایت در روستای کانی خضران تا زمان فوتش ماندگار شده و به کشاورزی و باغبانی مشغول شده است. تمامی اشعارش را از زمان جوانی تا کهنسالی حفظ بود و شاعری فی البداهه گوی و حاضرجواب بود که با اولین نگاه به هر چیزی، شعری پرمعنا و روان برای آن می سرود و همه را به حافظه می سپرد. وی بالغ بر ۲۰ هزار بیت شعر به زبان کُردی به گویش های هورامی، سورانی (اردلانی(روانسری) و جافی(جوانرودی) دارد. وی در سوارکاری، تیراندازی و شنا مهارت داشت، اندامی درشت و ورزیده داشت. در جوانمردی و خوش صدایی بسیار معروف بود و به تمام مقام های موسیقی کُردی آشنایی داشت. حضور در مجلس ادبی شعر کرمانشاه. حدود سال ۱۳۵۰ هجری شمسی در مجلس شعر ادبی شعرای کرمانشاه شرکت نمود و تنها شاعری بود که در زمان حیات خود مجلس بزرگداشت برایش ترتیب داده بودند. پیوند و علاقه شاعران منطقه کرمانشاه به میرزااحمد داواشی ، علاوه بر توانایی های بالای هنری ایشان و روابط عاطفی و روحی که حاصل ارتباط نام برده با شاعران منطقه است ، دلیل دیگری نیز دارد و آن این است که شاعران منطقه کرمانشاهان عموماً در آفرینش آثار ادبی خود از اسلوب شعری
مکتب گورانی (هورامی) استفاده می کرده اند و میرزا احمد داواشی در آن زمان یکی از شاعران چیره دست بود که آثارش به طور عمیقی از اصول مکتب گورانی پیروی می کرد. مراوده با چهره های سرشناس. میرزا احمد هم نشینی با عالمان و ادیبان را بسیار دوست داشت و همواره با علمای دوران خود چون محمد زاهد ضیایی پاوه، محمدسعید نقشبندی، سید محمدطاهر هاشمی، محی الدین صالحی و محمد علی سلطانی که غالب دیوان میرزا احمد به خط شاعر و نیز نواری با صدای وی در کتابخانه او نگهداری می شود ارتباط داشت. این افراد بعد از فوت میرزا احمد، هرکدام مرثیه هایی را در فراق وی سروده اند که در دیوان اشعارش موجود است. درگذشت. میرزا احمد داواشی در روز دوشنبه ۱۲ ذی القعده ۱۳۵۹ هجری شمسی در حالی که برای تشخیص و درمان بیماریش به تهران برده می شد، در سن ۷۹ سالگی درگذشت و بنا به وصیت خودش در جوار آرامگاه ویس نازار در جاده کرمانشاه -روانسر به خاک سپرده شد.
ولگردها یک مجموعه مانگا ژاپنی به سبک خیال پردازی، تاریخ جایگزین است که توسط کوئوتا هیرانو نوشته و ترسیم شده است. این مجموعه توسط انتشارات شونن گاهوشا از ۳۰ آوریل ۲۰۰۹، در مجله "یانگ کینگ آورز" در حال چاپ است. یک مجموعه تلویزیونی انیمه ۱۲ قسمتی نیز توسط استودیو هودز انترتینمنت بر پایه نسخه مانگا دستمایه اقتباس قرار گرفت که از ۷ اکتبر تا ۲۳ دسامبر سال ۲۰۱۶ در شبکه توکیو ام ایکس پخش شد.
کنسرت نوبوناگا یک سری مانگا است که توسط آیومی ایشی نوشته شده است. داستان. این داستان دربارهٔ یک پسر دبیرستانی بنام سابورو است که سفر به زمان به دوره سنگوکو ژاپن بازمی گردد. او باید جایگزین و تبدیل به اودا نوبوناگا شود، نوبوناگا جنگ سالار مشهور است که در جهت اتحاد ژاپن کوشش می کند.
شورش کُردها در ایران در اواخر اسفند سال ۱۳۵۷ به وقوع پیوست. این شورش به تلاش برخی احزاب و گروه های کُرد خصوصاً حزب دموکرات کردستان در ایران، غالباً در بخش های سُنّی مذهب علیه نظام جمهوری اسلامی اشاره دارد. پیش زمینه. در ابتدا با شروع درگیری ها در مریوان و سنندج، جنبش های کُرد اعلام کردند که در تلاش برای همراهی با حاکمیت جدید ایران، به دنبال تأکید بر «هویت اسلامی» خود و به دنبال زمینه های مشترک با نظام جمهوری اسلامی ایران هستند. حزب دموکرات کردستان ایران حتی به طور خلاصه خود را به عنوان سازمان «غیر جدایی طلب» معرفی کرد و از کسانی که خواهان استقلال بودند انتقاد می کرد، با این حال خواستار استقلال سیاسی بود. در مقابل، نظر نظام جمهوری اسلامی ایران این بود که هدف این احزاب، جدایی طلبی است. نگرش ها. با اینکه برخی کُردهای شیعه و برخی از رهبران قبایل سنی مذهب به سمت دولت جمهوری اسلامی گرایش پیدا کرده بودند، ولی «چپ گرایان سنی کُرد»، در حالی که در محاصره بودند، پروژهٔ ملی گرایی را در استان کُردستان ادامه دادند. نظر بعضی کُردهای شیعه در جنوب سنندج و استان کرمانشاه و استان ایلام با کُردهای اهل سنت و سکولار متفاوت بود. در
آن زمان، فدائیان خلق و حکومت عراق که خواستار تضعیف قدرت روحانیون در تهران بودند، به رهبران کُرد که زیر پرچم حزب دموکرات کردستان ایران همکاری می کردند، کمک کردند. سیاست و مَشی عبدالرحمان قاسملو سرانجام موجب شد تا غنی بلوریان و ۶ تن از رهبران حزب دموکرات کردستان ایران از این حزب جدا شوند. آن ها همچنین قاسملو را برای کمک گرفتن از بغداد در زمانی که خطر فزاینده ای برای ایران وجود داشته، محکوم کردند. درگیری. در حالی که در ابتدا شبه نظامیان تجزیه طلب کُرد، در درجه اول از حزب دموکرات کردستان ایران، برخی از دستاوردهای ارضی در منطقه مهاباد را به دست آوردند و نیروهای جمهوری اسلامی را از منطقه بیرون راندند و برخی از نیروهای نظامی جمهوری اسلامی را کشتند، یک حملهٔ در مقیاس بزرگ در بهار سال ۱۳۵۹ توسط سپاه پاسداران، این دوره از جنگ را معکوس کرد. لبیک قاسملو و حمایت از خمینی. عبدالرحمان قاسملو رهبر پیشین حزب دموکرات کردستان ایران، در جریانِ انقلاب سال ۱۳۵۷، ابتدا از این انقلاب و رهبر انقلاب یعنی سید روح الله خمینی حمایت می کرد. در همان سال در روزنامه های ایران، عکس هایی با عنوان «لبیک قاسملو به امام خمینی» چاپ شد. فایلی صوتی
مربوط به سال ۱۳۵۷ که به همین نام (لبیک قاسملو به خمینی) از وی منتشر شده است. همچنین نامه هایی از قاسملو به خمینی هم در سال های اخیر، رسانه ای شده است. جنگ نقده. یکی از مهم ترین وقایعی که بعد از وقوع انقلاب سال ۵۷ در غرب ایران به وقوع پیوست، جنگ نقده بود. ریشه این جنگ به اختلافات بین حزب تجزیه طلب دموکرات کردستان و حکومت تازه کار جمهوری اسلامی ایران بر سر میزان اختیارات دولت مرکزی در اداره مناطق کردزبان در غرب و کردستان ایران بود. مدتی بعد از سرنگونی حکومت پهلوی و روی کار آمدن دولت موقت در تهران، عبدالرحمان قاسملو دبیرکل حزب دموکرات کردستان خواهان خودمختاری مناطق کُرد زبان و استقلال در امور داخلی مناطق کردنشین شد و سپس با مخالفت های متعدد از سوی دولت مرکزی، نیروهای حزب دموکرات چندین پادگان در آذربایجان غربی و کردستان را به تصرف خود درآوردند.در ادامه کشاکش احزاب کرد و حکومت تازه کار در تاریخ ۳۱ فروردین سال ۱۳۵۸ حزب دموکرات در ادامه گردهمایی های سیاسی اش که به تازگی در سنندج و مهاباد نیز برگزار کرده بود اعلام کرد که تصمیم دارد یک گردهمایی سیاسی نیز در شهر نقده که شهری با اکثریت ترک زبان بود برگزار کند. با وجود
مخالفت بزرگان ترک و حتی کرد شهر نقده از جمله امام جمعه اهل سنت و امام جمعه اهل تشیع شهر با برگزاری این گردهمایی در بخش های ترک زبان شهر و پیشنهاد محل دیگری در بخش های کردنشین نقده، این گردهمایی در ورزشگاه فوتبال کاویان شهر نقده برگزار شد.به گواه شاهدان درحالی که گردهمایی در حال شروع بود از بیرون از ورزشگاه صدای شلیک چند تیرهوایی شنیده شده و به دنبال نگرانی ها و ناآرامی های به پا شده در ورزشگاه، مشارکت کنندگان در مراسم برای فرار به سمت درهای استادیوم یورش بردند و سپس درگیری ها به خیابان ها و میدان های شهر نقده گسترش یافت. در یک سوی این جنگ شهری حزب دموکرات قرار داشت و در سوی دیگر آن مخالفان این حزب و حامیان حکومت ایران حضور داشتند. در نهایت بعد از سه روز درگیری میان طرفین و امضای صلح نامه ای، نیروهای مسلح شهر را ترک کردند و سپس با ورود نیروهای ارتش به این شهر، جنگ نقده به پایان رسید.جنگ سه روزه نقده که موجب کشته شدن ده ها نفر و آوارگی صدها تن از مردم این شهر شده بود، به نوعی نخستین رویارویی جدی احزاب تجزیه طلب کرد با حکومت مرکزی ایران بود که بعدها در دیگر مناطق دارای جمعیت کرد در غرب ایران نیز ادامه یافت و موج
ب کشتار بسیاری از افراد غیرنظامی و مهاجرت اهالی بومی به استان های دیگر و حتی خارج از ایران شد.تاکنون هیچ کدام از طرفین ماجرا که در شروع یا ادامه جنگ خونین نقده و عواقب آن تصمیم گیرنده بودند مسئولیت آن یا بخشی از آن را بر عهده نگرفته و حاکمیت ایران نیز در صدد جبران خسارات و دلجویی از شهروندان و خانواده های کشته شدگان این جنگ سه روزه بر نیامده است. بعد از جنگ درگیری های میان احزاب تجزیه طلب کرد و حکومت مرکزی در نقاط مختلف استان های آذربایجان غربی، کردستان تداوم می یابد. پس از آن روح الله خمینی رهبر جمهوری اسلامی در تابستان همین سال در رابطه با جنگ کردستان فرمانی را صادر می کند. در بعد از ظهر آن روز خمینی در جمع نمایندگان مجلس خبرگان قانون اساسی در قم، دربارهٔ درخواست مردم کردستان برای خودگردانی چنین گفت: کشتار قارنا (نقده). کشتار قارنا در ۱۱ شهریور ۱۳۵۸ از سوی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران صورت گرفت. شهر نقده در ابتدای انقلاب اسلامی درگیر درگیری های مسلحانه و قومی شد. با وقوع انقلاب برخی مراکز نظامی توسط حزب دموکرات کردستان تصرف شد. ابتدا برگزاری همایش تبلیغاتی و رژه مسلحانه حزب دموکرات کردستان در بخش ترک زب
ان شهر موجب درگیری مسلحانه و کشته شدن چندین نفر شد. این امر باعث ایجاد شکاف و درگیری های قومیتی دامنه داری میان کردزبانان و ترک زبانان و نیروهای حکومتی در این شهر شد که جان چند صد نفر را گرفت. بعد از انقلاب ۱۳۵۷، حزب دموکرات کردستان ایران خواهان به رسمیت شناخته شدن خودگردانی داخلی مناطق کردنشین شد. عبدالرحمان قاسملو دبیرکل حزب، خودمختاری را تجزیه ایران ندانسته و تأکید می کند که فقط خواستار خودمختاری در امور داخلی استان زیر نظر دولت مرکزی است. بلافاصله پس از انقلاب پادگان ها در مناطق کردنشین تصرف می شود که غنی بلوریان آن را با تأیید قاسملو دبیرکل حزب می داند و حزب دموکرات در کنار کومله و برخی از گروه های چپ گرا همچون پیکار و سازمان فدائیان خلق اقلیت فعالیت نظامی را آغاز می کنند. این وضعیت در نهایت به درگیری نظامی میان دولت و احزاب مذکور انجامید که از اواسط دهه شصت به صورت پراکنده ادامه داشت. کشتار قالاتان (نقده). کشتار قالاتان در تابستان سال ۱۳۵۸ توسط نیروهای حکومت ایران (در زمان رهبری روح الله خمینی بر ایران) در طی مبارزه با تجزیه طلبان کرد در روستای قالاتان به وقوع پیوست. طی این رویداد چندین تن از ساکنان روس
تا کشته شدند. مردم قتل عام شده در این روستا کُرد بودند. شمار کشته شدگان این قتل عام به همراه کشته شدگان روستای قارنا که در نزدیکی نقده واقع اند ۵۶ نفر ذکر شده. قتل عام مردم این دو روستا به دست سپاه پاسداران، در ادبیات سیاسی اپوزیسیون کُرد به کشتار صبرا و شتیلا تشبیه می شود. نتیجه. شورش دو ساله احزاب کُردی در ایران توسط حکومت جمهوری اسلامی ایران سرکوب شد و حدود ۱۰٬۰۰۰ نفر از دو طرف در این شورش کشته شدند. از این تعداد ۱٬۲۰۰ نفر از آن ها زندانی سیاسی کُرد بودند و در آخرین مرحله از شورش، عمدتاً توسط جمهوری اسلامی ایران در ایران اعدام شدند. اختلاف شورشیان کُرد و حکومت ایران در سال ۱۳۶۸، طی ترور رهبر حزب دموکرات کردستان دوباره خروشان شد. پس از شورش. چند سال پس از خیزش احزاب کُرد نیز، از سال ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۷ به مدت چهار سال جنگی مسلحانه میان کومله و حزب دموکرات کردستان رخ داد که موجب حملات متقابل مسلحانه، تلفات و تغییراتی در این دو حزب گردید.
امیل ماتسوو (۲۱ سپتامبر ۱۹۰۰ – ۱۱ دسامبر ۱۹۸۷) فرماندار استان پومرانی از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵ بود. او یکی اعضای اس اس بود. وی به درجه اس اس-اوبرگروپنفورر نیز رسید. در بین سال های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵ رهبر اس اس و پلیس در منطقه نورد (شمال) بود. او پس از جنگ به جنایات علیه زندانیان سیاسی و یهودیان محکوم شد و به ۱۶ سال زندان محکوم گشت. زندگی. وی در سال ۱۹۰۰ زاده شد.پدر وی یک کارگر کارخانه و خود او نیز برای کار با فلز آموزش دیده بود. در سال ۱۹۱۸ به نیروی دریایی امپراتوری آلمان پیوست و در جنگ جهانی اول شرکت جست. توسط ارتش بریتانیا دستگیر شد و تا سال ۱۹۲۰ به عنوان اسیر جنگی نزد بریتانیایی ها بود. وی در ۱۹۲۰ به آلمان بازگشت و تا سال ۱۹۲۱ در نیروی دریایی ماند. سپس تا سال ۱۹۲۵ به عنوان یک کارگر کارخانه مشغول به کار شد.در ۱۹۲۸ به حزب نازی و اس آ و سپس در ۱۹۳۰ به اس اس پیوست. تا ۱۹۳۲ بیکار بود و پس از آن به عنوان راننده کامیون در کوبورگ مشغول به کار شد. وی از ۱۹۳۶ نماینده رایشتاگ بود.هم چنین از اوت ۱۹۳۴ تا اول مه ۱۹۴۵ رهبر اس اس و پلیس در منطقه نورد (شمال) بود. وی تنها رهبر ارشد اس اس و پلیس بود که این سمت را بیش از پنج سال بر عهده
داشت. وی از ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵ فرماندار استان پومرانی بود. وی به همراه فرانتس اشوده گاولایتر این استان نقشی کلیدی در اجرای عملیات تی۴ در این منطقه ایفا نمودند. در حدود ۱٬۴۰۰ بیمار ذهنی تحت نظر این دو به محلی در شهر آزاد دانتسیگ برده شدند و در آن جا اعدام شدند. پس از پایان جنگ جهانی دوم ماتسوو دستگیر و زندانی شد. در سال ۱۹۴۸ به ۸ سال زندان محکوم شد. در سال ۱۹۵۱، ۸٫۵ سال دیگر نیز زندان دریافت کرد. در نهایت در ۱۹۸۷ در کارلسروهه درگذشت.
ماهی خال خالی دوخطه نام یک گونه از سرده نشانه نوک ها است.
ماهی خال خالی کوسه ای نام یک گونه از سرده نشانه نوک ها است.
مارتین زاندبرگر (۱۷ اوت ۱۹۱۱ – ۳۰ مارس ۲۰۱۰) یک اس اس اشتاندارتنفورر و فرمانده آینزاتس کماندو 1a در آینزاتس گروپن و همچنین فرمانده اس دی در استونی بود. او مرتکب قتل عام یهودیان در کشورهای حوزه دریای بالتیک شد. او همچنین مسئول دستگیری یهودیان در ایتالیا و تبعیدشان به اردوگاه آشویتس بود. وی دومین مقام بلندپایه در آینزاتس گروپن بود که دادگاهی و محاکمه شد. اوایل زندگی. زاندبرگر در شارلوتنبرگ در امپراتوری آلمان زاده شد. در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ، دانشگاه کلن، دانشگاه فرایبورگ و دانشگاه توبینگن حقوق خواند. در ۲۰ سالگی به حزب نازی و اس آ پیوست. از ۱۹۳۲–۱۹۳۳ از فعالان و رهبران دانش آموزی در توبینگن بود. در ۸ مارس ۱۹۳۳ وی به همراه اریش ارلینگر پرچم حزب نازی را بر ساختمان اصلی دانشگاه توبینگن برافراشتند. در ۱۹۳۶ به اس اس پیوست و در اس دی در وورتمبرگ تحت فرماندهی گوستاو آدولف شیل مشغول به کار شد. فعالیت ها در جریان جنگ جهانی دوم. با حمله آلمان به لهستان و آغاز جنگ جهانی دوم، هاینریش هیملر برنامه ای را تحت عنوان بازگشت به رایش ترتیب داد که شامل تبعید مردمان بومی مناطقی از لهستان و جایگزین کردن آنان با اقلیت آلم
انی ساکن کشورهای محتلف (کشورهای حوزه دریای بالتیک و بخش شرقی لهستان) بود. در ۱۳ اکتبر ۱۹۳۹ هیملر زاندبرگر را به سمت رئیس اداره مهاجرت مرکزی شمال شرق منصوب کرد. در ژوئن ۱۹۴۱ زاندبرگر به سمت رئیس زوندرکماندو 1a در آینزاتس گروپن A منصوب شد و با شروع عملیات بارباروسا، به همراه فرانتس اشتالکر فرمانده آینزاتس گروپن A عملیات می کرد. فعالیت ها در استونی. زاندبرگر به همراه آینزاتس کماندو 1a و ۲ وارد ریگا شد. او و افرادش در تخریب کنیسه ها و قتل عام ۴۰۰ یهودی و به راه انداختن پوگرومهایی در این شهر نقش داشتند. در اوایل ژوئیه ۱۹۴۱ زاندبرگر به دستور اشتالکر به استونی فرستاده شد. بنا بر شهادت خود زاندبرگر، اشتالکر برای او روشن کرده بود که وی باید دستور پیشوا را در استونی اجرا کند. وی و افرادش کشتارهایی را علیه یهودیان، کولیها، کمونیستها و بیماران ذهنی در این کشور ترتیب دادند. گزارشی به تاریخ ۱۵ اکتبر ۱۹۴۱ نشان می دهد که در طی مدتی مشخص ۴۷۴ یهودی و ۶۸۴ کمونیست به دست نیروهای زاندبرگر کشته شدند: دیگران دستگیر و به اردوگاه های متمرکز فرستاده شدند. گزارش شماره ۱۷ به تاریخ ۹ ژوئیه ۱۹۴۱ چنین بیان می کند: در ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۱ زاندبر