Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سن سیرو (کومو) (به ایتالیایی: San Siro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کومو واقع شده است. خصوصیات. سن سیرو ۱۸٫۵۵ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۸۰۴ نفر جمعیت دارد و ۲۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سنوری (به ایتالیایی: Sennori) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ساساری واقع شده است. خصوصیات. سنوری ۳۱٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۲۹۸ نفر جمعیت دارد و ۳۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سرا سن برونو (به ایتالیایی: Serra San Bruno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ویبو والنتیا واقع شده است. خصوصیات. سرا سن برونو ۳۹٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۹۶۶ نفر جمعیت دارد و ۸۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر تورنتو خواهرخواندهٔ سرا سن برونو هست.
مضرب () در ریاضی، حاصل تقسیم یک مقدار در یک عدد حسابی است. به عبارت دیگر، برای مقادیر a و b، بیان می داریم که b مضرب a است، اگر b=na برقرار بوده و n عددی صحیح باشد. در این حالت اگر a مقداری غیر صفر باشد، b/a برابر مقدار صحیح n خواهد بود و به بیانی دیگر b بر a [بخش پذیر] است. هنگامی که a و b اعدادی صحیح هستند، اگر b مضربی از a باشد، a را مقسوم علیه b می‎خوانیم. برای مثال مضرب های عدد ۱۲ عبارتند از ۱۲ و ۲۴ و ۳۶ و ۴۸ ۶۰ و ۷۲ و ۸۴ و ۹۶ ۱۰۰ و... که از فرمول مذکور استفاده می شود
آندره آ کونتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که برای باشگاه سمپدوریا بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آتالانتا، پروجا، ویرتوس لانچانو، میلان و پارما اشاره کرد.
لئوناردو اسپیناتزولا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که برای باشگاه ناپولی بازی می کند. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به یوونتوس، امپولی، لانچانو، سیه نا، آتالانتا، ویچنزا، پروجا و رم اشاره کرد.
گزنشک روستایی در دهستان کرغند بخش نیمبلوک شهرستان قائنات استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۶۰۶ نفر (در ۱۷۱ خانوار) بوده است.
تاکر سوانسون مک نیر کارلسن (؛ زادهٔ ۱۶ مه ۱۹۶۹) مفسر سیاسی محافظه کار آمریکایی است که از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۳ مجری برنامه گفت وگوی سیاسی شبانه "تاکر کارلسن تونایت" در شبکه فاکس نیوز بود. پس از فسخ قراردادش با فاکس نیوز، او برنامه های "تاکر در ایکس" و "تاکر کارلسن شو" را میزبانی کرده است. کارلسن، که از حامیان رئیس جمهور دونالد ترامپ است، «شاید برجسته ترین حامی ترامپیسم» توصیف شده و «تأثیرگذارترین صدا در رسانه های جناح راست، بدون رقیب دومی» و همچنین یکی از رهبران اصلی سیاست های مبتنی بر دادخواهی های نژادی سفیدپوستان شناخته می شود. کارلسن فعالیت رسانه ای خود را در دهه ۱۹۹۰ با نوشتن برای نشریه "ویکلی استاندارد" و دیگر انتشارات آغاز کرد. او از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ مفسر شبکه سی ان ان بود و بین سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ یکی از مجریان برنامه مناظره خبری پربیننده این شبکه، "کراس فایر"، بود. از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸، او برنامه شبانه "تاکر" را در شبکه ام اس ان بی سی اجرا کرد. در سال ۲۰۰۹، کارلسن به عنوان تحلیلگر سیاسی به فاکس نیوز پیوست و در برنامه های مختلف این شبکه ظاهر شد تا اینکه برنامه اختصاصی خود را راه اندازی کرد. در سال ۲۰۱۰، او
وب سایت خبری و نظری جناح راست "دیلی کالر" را تأسیس کرد و تا سال ۲۰۲۰ که سهام خود را فروخت و از این مجموعه جدا شد، سردبیر اولیه آن بود. کارلسن سه کتاب نوشته است: "سیاستمداران، حزب گرایان و انگل ها" (۲۰۰۳)، "کشتی احمق ها" (۲۰۱۸) و "سرسره طولانی" (۲۰۲۱). کارلسن به دلیل ترویج ایده های افراطی جناح راست در سیاست و گفتمان عمومی شناخته شده است. او نظریه های توطئه ای دربارهٔ موضوعاتی مانند جایگزینی جمعیتی، کووید-۱۹، حمله ۶ ژانویه به ساختمان کنگره ایالات متحده آمریکا، و تسلیحات زیستی اوکراین را تبلیغ کرده و به دلیل اظهارات نادرست و گمراه کننده دربارهٔ این موضوعات و دیگر مسائل مورد توجه قرار گرفته است. اظهارات کارلسن دربارهٔ نژاد، مهاجرت، و زنان—از جمله توهین هایی که بین سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ در برنامه های رادیویی بیان کرده بود—از سوی برخی نژادپرستانه و جنسیت گرایانه توصیف شده و منجر به تحریم تبلیغاتی برنامه "تاکر کارلسن تونایت" شده است. در آوریل ۲۰۲۳، فاکس نیوز بدون ارائه توضیح، کارلسن را اخراج کرد و برنامه اش را لغو نمود. این تصمیم توسط لاکلان مرداک، مدیرعامل فاکس، گرفته شد. در آن زمان، "تاکر کارلسن تونایت" یکی از پربی
ننده ترین برنامه های خبری کابلی در ایالات متحده بود. کارلسن یکی از مجریانی بود که در پرونده شکایت افترا "دومینیون ووتینگ سیستمز علیه شبکه فاکس نیوز" به دلیل پخش اظهارات نادرست دربارهٔ دستگاه های رأی گیری این شرکت نام برده شد. این پرونده با توافق فاکس نیوز برای پرداخت ۷۸۷٫۵ میلیون دلار و پذیرش عمومی اینکه اظهارات پخش شده نادرست بوده اند، حل وفصل شد. کارلسن منتقد مهاجرت است. او که پیش تر طرفدار لیبرترینیسم اقتصادی بود، اکنون از سیاست های حمایت گرایانه اقتصادی حمایت می کند. در سال ۲۰۰۴، او از حمایت اولیه خود از جنگ عراق عقب نشینی کرد و از آن زمان نسبت به مداخله های خارجی ایالات متحده آمریکا تردید نشان داده است. گفته می شود او بر برخی تصمیمات دونالد ترامپ در دوران ریاست جمهوری اش تأثیر گذاشته است، از جمله لغو حمله نظامی به ایران در سال ۲۰۱۹، اخراج جان بولتون، مشاور امنیت ملی، در همان سال، و تخفیف حکم زندان راجر استون در سال ۲۰۲۰. همچنین، او در مواقعی که معتقد بود ترامپ از «ترامپیسم» منحرف شده، از او انتقاد کرده است. کارلسن اغلب از ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، دفاع کرده و در فوریه ۲۰۲۴، به عنوان اولین روزنامه
نگار غربی پس از حمله روسیه به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲، با پوتین مصاحبه کرد. کار. کارلسن در دهه ۱۹۹۰ خبرنگار نشریات چاپی بود و در مجلاتی چون "ویکلی استاندارد" می نوشت. او یکی از بنیانگذاران و سردبیران وبگاه وبسایت "دیلی کالر" است و پیشتر از مجریان "کراسفایر" سی ان ان و "تاکر" ام اس ان بی سی بوده است. در سال ۲۰۰۹، کارلسن به عنوان تحلیلگر سیاسی به فاکس نیوز پیوست و سال ۲۰۱۶ برنامه خود با نام "امشب با تاکر کارلسون" را آغاز کرد. نخستین قسمت این برنامه ۳ میلیون و ۷۰۰ هزار بیننده داشت. از ۲۴ آوریل ۲۰۱۷ "امشب با تاکر کارلسن " از ساعت ۹ شب منطقه زمانی شرقی به ۸ شب که پربیننده ترین زمان شبکه فاکس نیوز است و پیش از آن برنامه دی اورایلی فکتر در آن پخش می شد، منتقل شد. فاکس نیوز و کارلسن در ۲۴ آوریل ۲۰۲۳ به همکاری خود پایان دادند. این خبر چند روز پس از اعلام توافق فاکس نیوز با شرکت دومینیون برای پرداخت غرامت ۷۸۷ میلیون دلاری اعلام شد. دومینیون در برنامه های فاکس به همدستی با دموکرات ها برای شکست دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری از طریق تقلب متهم شده بود. کارلسن از مجریانی بود که در این شکایت از آنها نام برده شده بود.
بازخورد. طبق "دانشنامه بریتانیکا"، کارلسن به خاطر موفقیتش در وارد کردن دیدگاه ها و واژگان راست افراطی به جریان اصلی سیاست آمریکا شناخته شده است. این موفقیت از طریق تبلیغ مواضع افراطی در طیف گسترده ای از مسائل سیاسی و اجتماعی، پذیرفتن ملی گرایی سفیدپوستان، حمایت از رهبران اقتدارگرای کشورهای دیگر، و اتکای مداوم به ادعاهایی که به احتمال زیاد نادرست یا گمراه کننده هستند—از جمله نظریه های توطئه بی اساس، به دست آمده است. همچنین این دانشنامه گفته او به خاطر تأثیری که بر رئیس جمهور جمهوری خواه، دونالد ترامپ، داشت—کسی که بیننده همیشگی برنامه کارلسن بود—مورد توجه قرار گرفته است. در سال ۲۰۲۱، مجله "تایم" نوشت که کارلسن ممکن است قدرتمندترین چهره محافظه کار در آمریکا باشد. استراتژیست جمهوری خواه، جف رو، نیز افزود: «او واکنشی به دستورکار سیاسی ندارد، بلکه خودش دستورکار را تعیین می کند.» وبگاه خبری "Mediaite" هم در سال ۲۰۲۱، کارلسن را بانفوذترین فرد در رسانه های خبری نامید. زندگی شخصی. کارلسن با سوزان تامسون کارلسن (نام قبل از ازدواج: اندروز) ازدواج کرده است. آن ها در مدرسه سنت جورج با هم آشنا شدند؛ جایی که سوزان دختر مدیر
مدرسه و کشیش آنجا بود. آن ها در تاریخ ۱۰ اوت ۱۹۹۱ در کلیسای همان مدرسه ازدواج کردند. آن ها چهار فرزند دارند. یکی از پسرانشان به نام باکلی، معاون دبیر مطبوعاتی معاون رئیس جمهور جی دی ونس است. کارلسن در کودکی به عنوان عضو کلیسای اپیسکوپال غسل تعمید داده شد اما گفته که با باورهای غیر مذهبی (سکولار) بزرگ شده است. او ایمان مذهبی اش را مدیون همسرش می داند. در سال ۲۰۱۳، گفته بود: «ما هنوز به کلیسای اسقفی می رویم، به دلایل پیچیده، اما واقعاً از این کلیسا در بسیاری جهات متنفرم»، و دلیلش را مخالفت با حمایت این کلیسا از ازدواج همجنس گرایان و حق سقط جنین عنوان کرده بود. با این حال، گفته که در کلیسا می ماند چون به مراسم نیایش سرایی علاقه و مردم کلیسا را دوست دارد. او در سال ۲۰۰۲ مصرف الکل را کنار گذاشت. چند سال قبل تر، سیگار را ترک کرده بود (که از کلاس هشتم شروع کرده بود) و به آدامس نیکوتین دار روی آورد، که می گوید «همیشه آن را می جود». او دچار خوانش پریشی است. کارلسن طرفدار گروه راک گریت فول دد است و در بیش از ۵۰ کنسرت آن ها شرکت کرده است. عنوان کتاب او در سال ۲۰۱۸، ("کشتی احمق ها")، از یکی از ترانه های این گروه الهام گر
فته شده است. در سال ۲۰۱۱، گروهی از معترضان جلوی خانه اش در منطقه کنت، واشینگتن دی سی، تجمع کردند. در سال ۲۰۱۷، او خانه اش را فروخت و خانه ای دیگر در همان نزدیکی خرید.&lt;ref name="bizjournals/2017/carlson-sells-home-buys"&gt;&lt;/ref&gt; در اواخر سال ۲۰۱۸ نیز معترضان دوباره جلوی خانه شان جمع شدند. در سال ۲۰۲۰، او خانه اش در کنت را فروخت و در جزیره گاسپاریلا در سواحل غربی فلوریدا خانه ای خرید؛ در تابستان ۲۰۲۲ نیز یک خانه دیگر در همان نزدیکی خرید.&lt;ref name="dirt/1203329303/"&gt;&lt;/ref&gt;&lt;ref name="miamiherald/274778061"&gt;&lt;/ref&gt;&lt;ref name="dirt/1203631481"&gt;&lt;/ref&gt; آن ها اکنون بخشی از سال را در ایالت مین (Maine) و در نزدیکی برایانت پاند، وودستاک زندگی می کنند؛ جایی که کارلسن آن را «مکان موردعلاقه اش در جهان» نامید.&lt;ref name="sunjournal/carlson-more-maine"&gt;&lt;/ref&gt; در سپتامبر ۲۰۲۲، کارلسن در مراسم خاکسپاری سانی بارگر (رئیس باشگاه موتورسواران فرشته های جهنم) سخنرانی کرد. او گفت از دوران دانشجویی طرفدار بارگر بوده، جمله ای از او نقل کرد: «وفادار بمان، آزاد بمان، و همیشه به شرافت
ارزش بده»، و افزود: «می خواهم به کسی که این جمله را گفته، ادای احترام کنم.» در سال ۲۰۲۴، کارلسن به یک مستندساز گفت که باور دارد توسط یک شیطان در حالی که در رختخواب بوده، مورد حمله قرار گرفته؛ حمله ای که به گفته خودش باعث خونریزی او شده است.
کلاته سریروستایی کوهستانی وبسیار خوش آب وهوا وتفریحی در دهستان کرغند بخش نیمبلوک شهرستان قائنات استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۴۲۷ نفر (در ۱۳۴ خانوار) بوده است. این روستا دارای آب وهوای معتدل سرد کوهستانی که دارای ۳ قنات ویک رودخانه فصلی بوده که در سالیان اخیر با توجه به خشکسالی های متوالی میزان آبدهی قنوات کاهش چشمگیری داشته است. بخش زیادی از مردمان این روستا، نام خانوادگی «بنی اسدی» دارند که با توجه به اسناد شفاهی موجود خود را به تعبیری منسوب به طایفه بنی اسد می دانند، آن طایفه بعد از دفن اجساد مطهر شهدای کربلا، از ترس تعقیب مأمورین ابن زیاد به ایران آمده و در اطراف شهرستان قائن ساکن شدند و به جهت دفن شهدای کربلا، مورد تکریم و محبت سلاطین صفویه قرار گرفتند. در اولین سال های سلطنت شاه اسماعیل، او فرمان معافیت این طایفه از مالیات را صادر کرد که سلاطین بعدی نیز از او تبعیت نمودند. این باور تاکنون در بین این اهالی مرسوم است. عمده اهالی روستا به کار کشاورزی مشغول بوده که محصولات کشت شده این اهالی زعفران، گندم، زردآلو، زرشک و انگور و بادام می باشد. مناب
ع. ۲. علی فاضل قاینی نجفی، ستارگان حرم، جلد ۱۱
اورلاندو ونسلی انگلار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق اهل هلند است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به خنک، توئنته، شالکه ۰۴، پی اس وی، و ملبورن هارت اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هلند بازی کرده است.
سیاست موازنه کاربرد و انواع گوناگونی دارد، این نوع سیاست بر اساس ایجاد توازن میان قدرت ها یا جریان های داخلی یا بین المللی است که در عرصه یک کشور در حال رقابت بوده و کشور مورد رقابت در جهت تامین منافع و مصالح خود و در امان ماندن از پیامدهای این قبیل رقابت ها ، اقدام به ایجاد توازن و عملکرد یکسان میان آنها می نماید. چنین سیاستی به دو نوع سیاست موازنه منفی و سیاست موازنه مثبت تقسیم می شود: در سیاست موازنه منفی، اگر کشوری در امضای قراردادی احساس ضرر کرده و آن را با یکی از بازیگران [مثل انگلیس] فسخ نموده برای توازن باید امتیاز مشابهی را هم که به رقیب [مثل شوروی] داده است، فسخ نماید.» اما در سیاست موازنه مثبت «اگر کشوری در امضای قرار دادی احساس منفعت کرد و آن را با یکی از بازیگران [مثل انگلیس] انعقاد کرد به صورت توازن باید امتیاز مشابهی را هم به کشور رقیب [مثل شوروی] بدهد». سیاست موازنه منفی در ایران، اولین بار توسط محمد مصدق در جریان درخواست امتیاز نفت شمال از سوی شوروی ارائه شد. سیاست موازنه منفی نیز همانند سیاست عدم تعهد، هدفی جز طرد سلطه و تأمین حاکمیت ملی از طریق رابطه ای عدمی و ایجاد توازن سیاسی بین قدرت ها
ندارد. موفقیت آن سیاست در عدم واگذاری امتیاز به شوروی و مکلف نمودن دولت در عدم واگذاری امتیاز به هر دولت دیگر، باعث شد در دورانی که رقابت های نفتی میان شرکت های خارجی برای دریافت سهم بیشتر صورت گرفته بود، حاکمیت بر منابع ملی حفظ شود. پس زمینه. پس از اشغال ایران توسط انگلیس و شوروی و سپس آمریکا در جنگ جهانی دوم، رقابت استعمارگران بر سر منافع، خصوصاً نفت، تشدید شد. دولت ایران بعد از مواجهه با تقاضای شرکت های نفتی هر سه کشور، اعلام کرد که دادن هرگونه امتیاز باید به بعد از جنگ موکول شود، زیرا در زمان حاضر و به دلیل وجود جنگ، وضعیت اقتصادی کشورها روشن نیست. در نتیجه تقاضای هر سه دولت رد شد. پس از اعلام موضع دولت، روزنامه های حزب توده از رد پیشنهاد شوروی به خشم آمدند و دولت را به باد انتقاد گرفتند. محمد مصدق هم چند روز بعد در مجلس شورای ملی نطق مفصلی ایراد کرد و پاسخ روزنامه ها و کشورهای خواستار امتیاز را داد و طرحی به مجلس پیشنهاد کرد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، انگلیس و شوروی موظف بودند ظرف مدت شش ماه پس از خاتمه جنگ، نیروهای خود را از خاک ایران تخلیه نمایند، اما شوروی نه تنها از خاک ایران خارج نشد، بلکه به نیروه
ای دیگری هم وارد نقاط شمالی ایران کرد. در این زمان احمد قوام، نخست وزیر ایران بود، در نتیجه سیاستی که وی در قبال شوروی ها اتخاذ نمود، نیروهای شوروی خاک ایران را به طمع به دست آوردن امتیاز نفت شمال ترک کردند. یکی از اقدامات قوام، عقد قراردادی بود که بین دولت ایران و سفیر شوروی در تهران به امضا رسید. براساس این قرارداد، نیروهای شوروی می بایست ظرف یک ماه و نیم خاک ایران را ترک کنند و قرار شد "شرکت مختلط نفت ایران و شوروی" ایجاد شود و اساسنامه آن ظرف هفت ماه برای تصویب به مجلس پانزدهم پیشنهاد گردد. در سی ام مهرماه ۱۳۲۶، نمایندگان مجلس شورای ملی ماده واحده ای را به تصویب رساندند که منتفی شدن قرارداد نفت ایران و شوروی هدف اصلی آن بود. همچنین در این ماده واحده تأکید شده بود که دادن هرگونه امتیازی به خارجی ها ممنوع است و دولت مکلف است که به منظور استیفای حقوق ملت ایران از نفت جنوب اقدام کند. این ماده واحده بر پایه سیاست موازنه منفی تصویب شده بود. دولت انگلستان از تصویب این ماده واحده ناراضی نبود، زیرا این طرح موجب شده بود که دست شوروی ها از منابع نفتی ایران کوتاه گردد. اما دولت انگلستان به منظور حفظ سلطه خویش بر نفت
جنوب و جلوگیری از استیفای حقوق ملت ایران با مقامات کشور وارد مذاکره شد تا این قرارداد را به تصویب برساند. اهداف. نظر رضا عبدالکریمی کومله کارشناس ارشد علوم سیاسی دربارهٔ اهداف موازنه منفی واژه موازنه منفی به معنی نفی نیروها و انگیزه هایی بود که آزادی ایرانی را در اداره خانه خودش نفی می کردند. پیامدها. به مرور با ادامه فعالیت این جریان شکل گرفته، خواست نمایندگان مجلس مبنی بر احقاق حقوق تضییع شده در میزان سود دریافتی شرکت نفت ایران و انگلیس موجب شد تا تلاش برای ملی شدن صنعت نفت در راستای چنین سیاستی در دستور کار قرار گیرد. ملی شدن صنعت نفت و انتخاب مصدق به نخست وزیری راه را برای اتخاذ این سیاست هموارتر نمود؛ لذا از اردیبهشت ۱۳۳۰ تا ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ شمسی، به مدت ۲۷ ماه سیاست موازنه منفی در سیاست داخلی و خارجی کشور به اجرا درآمد و شرایطی را به وجود آورد که نتایج خاص خود را داشت. اقتصاد بدون نفت. گهگاه به اشتباه "موازنه منفی" یا "اقتصاد بدون نفت" یکسان پنداشته می شود. "اقتصاد بدون نفت" یا "اقتصاد منهای نفت" که به مجموعه سیاستهای اقتصادی گفته می شود که با قطع وابستگی اقتصاد یک کشور استخراج کننده نفت، به درآمدهای خارجی
به دست آمده از نفت و مشتقات آن، اقتصاد کشور را در مقابل تهدیدات ناشی از وابستگی به اقتصاد تک محصولی مصون نماید. این بسته اقتصادی-سیاسی برای اولین بار توسط دولت محمد مصدق برای تقویت اقتصاد ایران و به عنوان پاسخی برای خنثی کردن تحریمهای شدید انگلیس و در پی آن آمریکا علیه دولت وی اتخاذ و به اجرا گذاشته شد.
وزیر در اصل یک واژه فارسی است که از vicir در زبان پهلوی و پارسی میانه گرفته شده که آنهم از واژه vichira در پارسی باستان که معنی داور و میانجی می داده، گرفته شده است. در انگلیسی و بسیاری از دیگر زبان ها، برای اشاره به کاربرد امروزی آن در سیاست از "minister" (یا مشابهاتش) استفاده می شود اما برای کاربرد تاریخی آن در گذشتهٔ برخی حکومت ها از "vizier" استفاده می شود اما از آنجا که روند توسعهٔ آن در فرهنگ ایرانی تا به امروز در امتداد تاریخ بوده است، برای هر دوی این ها از "وزیر" استفاده می شود. وزیر، مشاور یا وزیر بلندپایه سیاسی در خاور نزدیک است. خلفای عباسی لقب وزیر را به وزیری دادند که قبلاً کاتب (منشی) نامیده می شد، که در ابتدا صرفاً یک مشاور بود، اما پس از آن نماینده و جانشین دپیر (کاتب یا منشی رسمی) پادشاهان ساسانی شد.
«حرف های خودمانی» یا «پیلوتاک» تک آهنگی توسط خواننده و ترانه سرا بریتانیایی زین مالیک برای اولین آلبوم استودیویی تک نفره او ذهن من است. زین مالیک تک آهنگ را با همکاری آنتنی هینیدس، مایکل هینیدس، جو گرت و با تهیه کننده اش لوی لنوکس نوشته است. تک آهنگ در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۶ به همراه یک نماهنگ منتشر شده. تک آهنگ در ایالات متحده و بریتانیا شماره یک شد.
سید محمد کاظم ذوالانواری (۲۷ اسفند ۱۳۲۶ – ۳۰ فروردین ۱۳۵۴) معروف به شهید ذوالانوار، چریک، مهندس و از اعضای کادر مرکزی سازمان مجاهدین خلق بود. وی پیش از مجید شریف واقفی در مرکزیت سازمان بود. سید کاظم، همچنین در دهه پنجاه برای سازمان عضوگیری نیز می کرد. زندگی. تولد. سید کاظم ذوالانواری در روز جمعه ۲۷ اسفند ۱۳۲۶، مصادف با ۷ جمادی الاولی ۱۳۶۷ در محله دهنادی (از محله های قدیمیِ) شیراز به دنیا آمد. پدر او آیت الله سید جعفر ذوالانواری و مادر وی زهرا تمکین بود. تحصیلات. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش ([شیراز]) گذراند و در دوران نوجوانی و جوانی در جلسات قرآن و تفسیر شرکت می کرد. در سال ۱۳۴۴ به دانشکده کشاورزی تهران راه یافت. مبارزات سیاسی. عضویت در سازمان. مهندس ذوالانواری، در سالهای دانشجویی با عبدالرسول مشکین فام آشنا شد و از طریق وی به سازمان پیوست. دستگیری. سید کاظم در مهر ۱۳۵۰ در اداره کشاورزی مشهد دستگیر شد. اما در مسیر انتقال به ساواک ضمن درگیری با پلیس موفق به فرار شد و از آن پس به زندگی مخفی روی آورد. در این دوره زندگی مخفیانه او توانست به همراه دو عضو دیگر مذهبی و مسلمان سازمان، رضا و احمد رضایی، تشک
یلات از هم پاشیده را سازماندهی کند و چندین عملیات انجام دهد. عملیات های انفجاری در خرداد ۱۳۵۱، به هنگام ورود نیکسون به ایران مهم ترین آن ها بود که البته تلفات جانی نداشت. روز ۱۲ مهر سال ۱۳۵۱، آخرین روز زندگی مخفی ذوالانوار بود. دستگیری او در یک عملیات گسترده ساواک اتفاق افتاد و مقاصد بعدی او شکنجه گاه های زندان های کمیته مشترک، زندان سیاسی قصر وزندان اوین بودند. اعدام. در ۳۰ فروردین ۱۳۵۴ او را به همراه مصطفی جوان خوشدل از اعضای سازمان مجاهدین خلق، و ۷ تن از افراد سازمان چریک های فدایی خلق ایران، حسن ضیاءظریفی، عزیز سرمدی، عباس سورکی، مشعوف کلانتری، محمد چوپانزاده، احمد جلیل افشار و بیژن جزنی تیرباران شدند. بعد از پیروزی انقلاب ۵۷، بهمن نادری پور (معروف به تهرانی) از اعضای ساواک در دادگاه می گوید: «در روز پنجشنبه ۲۹ فروردین رضا عطارپور مجرد تلفنی به من اطلاع داد که کاظم ذوالانوار را به بازداشتگاه اوین منتقل نمایم، در آن موقع سرهنگ وزیری (رئیس وقت زندان اوین) تأکید کرد که این کار باید فوری انجام شود و قرار گذاشت که ناهار را در رستوران هتل آمریکا واقع در خیابان تخت جمشید حاضر شوم. کاظم ذوالانوار به بازداشتگاه با
یک نامه فرستاده شد. ساعت ۲:۳۰ به رستوران رسیدم. رضا عطارپور، محمدحسن ناصری، پرویز بهمن فرنژاد معروف به دکتر جوان، سعدی جلیل اصفهانی معروف به بابک، ناصر نوذری معروف به رسولی و محمدعلی شعبانی معروف به حسینی هم تقریباً هم زمان با من آمده بودند. ترکیب افراد برای صرف غذا با هم جور درنمی آمد. عطارپور گفت که حسینی و رسولی زندانیان را از زندان اوین تحویل می گیرند و ما در قهوه خانه اکبر اوینی در نزدیکی بازداشتگاه اوین منتظر می شویم و با سرهنگ وزیری به محل می رویم. سپس بعد از نیم ساعت به سوی قهوه خانه راه افتادیم رسیدیم. رسولی و حسینی زندانیان را تحویل گرفته و سرهنگ وزیری در حالیکه لباس نظامی به تن داشت خود را آماده کارزار با عده ای کرده بود که هم دستشان بسته بود و هم چشمشان. با راهنمایی او و به دنبال مینی بوس حامل زندانیان به بالای ارتفاعات بازداشتگاه اوین رفتیم و سرهنگ وزیری با بی سیم گفت هیچ کس اجازه ندارد تا دستور ندادم بالا بیاید. زندانیان را پیاده کرده به ردیف روی زمین نشاندند در حالی که دست ها و چشمانشان بسته بود، سپس رضا عطارپور فاتحانه پا پیش گذاشته و گفت همان طور که شما و رفقای شما در دادگاه های انقلابی خود
رهبران و همکاران ما را محکوم کرده و حکم را اجرا می کنید ما هم شما را محکوم کرده و می خواهیم حکم را اجرا کنیم. بیژن جزنی و چند نفر دیگر به این عمل اعتراض کردند.» اما اعتراض های آن ۹ نفر به جایی نمی رسد و رگبار مسلسل را به سمتشان می گیرند: «اولین کسی که رگبار مسلسل را به سوی آن ها بست سرهنگ وزیری بود و از آن جایی که گفتند همه باید شلیک کنند همه شلیک کردند، من نفر چهارم یا پنجم بودم که شلیک کردم.» با تعریف این خاطره دادگاه به هم ریخت خصوصاً آنجا که تهرانی گفت که دست های آن ۹ نفر بسته و روی زمین نشسته بودند: «بعد سعدی جلیل اصفهانی بالای سر همه رفت و در تیر خلاص شرکت کرد». جلسه دادگاه به خاطر ناراحت شدن برخی خانواده ها تعطیل شد و به سومین روز کشید. تهرانی در جلسه بعدی دادگاه گفت: «اجساد آن ها را داخل مینی بوس گذاشته و به بیمارستان ۵۰۱ ارتش تحویل دادیم. ضمناً چشم بند و پابندها به وسیله من و رسولی انجام شده بود. لباس های خون آلود و چشم بندهای مقتولین به دستور عطارپور، توسط من و رسولی سوزانده شد تا مدرکی باقی نماند.» گزارش رسمی ساواک از جریان اعدام. علی رغم اعدام ۹ چریک که برای ایجاد رعب در دل سایر زندانیان و انتقام
آنان انجام شده بود، در رسانه های رسمی، جریان اعدام آنان به گونه دیگری اعلام شد: «۹ زندانی حین فرار کشته شدند.» چرا آن نه نفر در حال گذراندن احکام زندان خود بودند و اعدام آنان اقدامی غیرقانونی بود. بهمن نادری پور در اعترافات خوب می گوید: «روز بعد (از اعدام)، متنی به وسیلهٔ رضا عطارپور مجرد برای روزنامه ها تهیه شد که در آن عنوان شده بود این ۹ نفر در جریان انتقال از زندان به زندان دیگر، قصد فرار داشتند که مورد هدف گلولهٔ مأموران قرار گرفتند. این متن به دو دلیل بسیار ناشیانه تهیه شده بود اولاً همهٔ آن ها از روبه رو هدف گلوله قرار گرفته بودند، پس قصد فرار نداشتند. ثانیاً نحوهٔ انتقال زندانی طوری نبود که بتوان قبول کرد که قصد فرار در بین بوده است.» محل دفن. پیکر کاظم و ۸ نفر از همراهانی که با وی تیرباران شدند؛ در ساعت ۲ بعد از ظهر روز ۳۰ فروردین ۱۳۵۴ به سردخانه بیمارستان ۵۰۱ ارتش انتقال یافت و به دستور ساواک شب هنگام ساعت ۲۳ اجساد عازم بهشت زهرا شده و کارکنان بهشت زهرا به دستور مأموران ساواک آن ها را با همان سر و وضع خونین داخل قبرها گذاشتند و دفن کردند. این اقدام کاملاً محرمانه سبب شد تا خانواده های آن ۹ نفر زندان
ی تا انقلاب ۵۷ از محل دفن آن ها بی خبر باشند. سید کاظم ذوالانواری در قطعه ۳۳ بهشت زهرا که بیشتر مختص مبارزان سیاسی اعدام شدهٔ قبل از انقلاب ۵۷ است؛ در ردیف ۱۱۲ شماره ۹ دفن شده است، عقاید مذهبی. سید کاظم ذوالانواری نه تنها پدری روحانی و خانواده ای مذهبی داشت، بلکه خود دل در گرو تعالیم اسلامی بود. به همین علت وی به همراه سران اولیه سازمان از افراد مذهبی و مسلمان سازمان بود. تغییر ایدئولوژیک سازمان به سمت مارکسیسم بعد از اعدام وی کم کم صورت گرفت. آثار مرتبط. آزاده اخلاقی در یک پروژهٔ سه ساله عکاسی به نام «به روایت یک شاهد عینی»، صحنهٔ اعدام سید کاظم ذوالانواری، بیژن جزنی و سایر چریکهای مذکور بر روی تپه های اوین را بازسازی کرده.
ایلیوشین-۱۱۴ یک هواپیمای دو موتوره توربوپراپ ساخت روسیه است که برای مسیرهای محلی طراحی شده است.هواپیمای ایلیوشین il-114 و آنتونوف An-۲۴ در یک کلاس قرار می گیرند.نخستین پرواز ایلیوشین il-114 در سال ۱۹۹۰ انجام شد. در مجموع ۲۰ ایلیوشین ۱۱۴s ساخته شده است. ایلیوشین ۱۱۴ یک هواپیمای دو موتوره توربوپراپ با ظرفیت ۶۵ مسافر است که برای مسیرهای زیر ۷۰۰ کیلومتر طراحی شده است. این هواپیما نخستین بار در سال ۱۹۹۰ پرواز کرد و از آخرین هواپیماهای طراحی شده در اتحاد جماهیر شوروی است. تاریخچه. شرکت ایلیوشین در سال ۱۹۳۳ توسط سرگئی ایلیوشین بنیان گذاشته شد. این شرکت هم اکنون به همراه شرکت هایی چون میگ، آنتونوف، سوخو، توپولف، یاکوولیف و ایرکوت، زیرمجموعه ای از کمپانی یونایتد ایرکرفت کورپوریشن به شمار می آید. در اولین پرواز این هواپیما برخی مشکلات رخ دادند و در سال ۱۹۹۳ در دومین پرواز، این هواپیما دچار سانحه شد و از ۹ نفر مسافر آن تنها دو نفر زنده ماندند. این هواپیما بعد از اصلاحات مجدد، در سال ۱۹۹۷ توانست گواهی نامه های لازم برای پرواز را دریافت کند. تولید ایلیوشین-۱۱۴ در سال ۲۰۱۲ متوقف شد، با هواپیما ششم و آخرین تحویل به خطوط هوا
یی ازبکستان در ۲۴ مه ۲۰۱۳. این تصمیم برای پایان دادن به تولید پایبند به تصمیم دولت ازبکستان برای تبدیل کارخانه Tashkent به تغییردر خطوط تولید (یعنی ساختاری واحد، محصولات هدف خانگی، قطعات یدکی برای خودروهای کشاورزی و تجهیزات)، با وجود علاقه روسیه در نگه داشتن خط تولید و چشم انداز تقاضا بنا به تقاضای بالا برای هواپیما. این را در یک بیانیه اوت ۲۰۱۳ توسط نماینده مطرح شد که خواهان تولید است به از سر گرفتن تولید پس حل مسائل مالی کارخانه و همچنین با توجه به علاقه از یک «حزب روسیه». در سال ۲۰۱۲ تولید این هواپیما در حالی متوقف شد که تنها ۲۰ فروند از آن ساخته شده بود. این هواپیما که هم اکنون در برخی خطوط هوایی روسیه و ازبکستان استفاده می شود، رقیب ناموفق هواپیماهای شرکت ای تی آر است. با این حال شرکت ایلیوشین قصد دارد با اصلاحاتی این محصول را دوباره تولید کند.
نیکولا ماکسیمویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است که برای باشگاه جنوا بازی می کند. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ستاره سرخ بلگراد، تورینو، ناپولی و اسپارتاک مسکو اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال صربستان بازی کرده است.
سباستیانو لوپرتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ناپولی، پرو ورچلی، امپولی و کروتونه اشاره کرد.
نیکولائو دومیترو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به رجینا، امپولی، ناپولی، باشگاه فوتبال چیتادلا و لاتینا اشاره کرد.
پائولو سامارکو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به سمپدوریا، کیه وو ورونا، چزنا، اسپزیا کالچو، اودینزه، آ.ث. میلان و فروزینونه کالچو اشاره کرد.