Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د زیادی کسب کردند. این نقش ها او را به یک بازیگر برجسته در سینمای تلوگو و تامیلی تبدیل کردند. او در فیلم های مهم تلوگویی مانند روزهای شاد (۲۰۰۷)، کمی خوشی کمی سختی (۲۰۰۹)، ۱۰۰٪ عشق (۲۰۱۱)، آفتاب پرست (۲۰۱۱)، سر و صدا (۲۰۱۲)، ترقه (۲۰۱۳)، آغاز باهوبالی (۲۰۱۵)، ببر بنگال (۲۰۱۵)، نفس (۲۰۱۶)، (۲۰۱۷)، (۲۰۱۹)، زنده باد ناراسیما ردی (۲۰۱۹) و (۲۰۲۲) بازی کرد. فیلم های تامیلی مهم او شامل کالج (۲۰۰۷)، خالق (۲۰۰۹)، نوجوان (۲۰۱۰)، پلنگ (۲۰۱۱)، شجاعت (۲۰۱۴)، دارما دوری (۲۰۱۶)، الهه (۲۰۱۶)، طرح (۲۰۱۸)، زندانبان (۲۰۲۳) و قصر ۴ (۲۰۲۴) هستند. او همچنین در مجموعه های تلویزیونی مانند ساعت یازدهم (۲۰۲۱)، داستان نوامبر (۲۰۲۱)، جی کاردا (۲۰۲۳)، آخری سچ (۲۰۲۳) و دو یو وانا پارتنر (۲۰۲۵) بازی کرده است. کارهای دیگر. تمنا باتیا فعالیت های متنوعی فراتر از بازیگری دنبال کرده است. در اوایل دهه ۲۰۱۰، او در آگهی های بازرگانی تلویزیونی برای برندهایی مانند فانتا و صابون آیورودیک چندریکا مدل بود. در مارس ۲۰۱۵، او نماینده زی تلوگو شد و برند جواهرات خود، وایت اند گولد، را راه اندازی کرد. در ژانویه ۲۰۱۶، او از کمپین بتی بچاو بتی پاداو حمایت کرد.
او در مراسم افتتاحیه لیگ برتر هند در سال های ۲۰۱۸ و ۲۰۲۳ اجرا کرد. تمنا باتیا کتاب "بازگشت به ریشه ها" را با همکاری لوک کوتینو نوشت که در اوت ۲۰۲۱ توسط انتشارات پنگوئن رندوم هاوس هند منتشر شد. در سپتامبر ۲۰۲۲، او به عنوان شریک سهام به شرکت لوازم آرایشی سوگار پیوست. در سال ۲۰۲۳، او در ژانویه از IIFL فایننس، در جولای از VLCC، و در اکتبر به عنوان اولین سفیر هندی برند شیشیدو حمایت کرد. در ژانویه ۲۰۲۴، او هدفون ها و ساعت های هوشمند شرکت سل کور گجتز لیمیتد را تبلیغ کرد. در مارس ۲۰۲۴، او نماینده راسنا، کنسانتره نوشیدنی غیرالکلی، شد. در مه ۲۰۲۵، او به عنوان سفیر برند شرکت صابون و شوینده های کارناتاکا برای صابون صندل مایسور به مدت دو سال انتخاب شد.
هانیسکا موتوانی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل هند است. وی بازیگر فیلم هایی همچون زمانی خشو هم عروس بود بوده است. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که هانیسکا موتوانی در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
آنجلی دوی (; – ) یک هنرپیشه، و تهیه کننده اهل هند بود. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم لاوا کوسا، دختر همسایه و بی گناه اشاره کرد.
«بیلا» () یک فیلم است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به آنوشکا شتی، نامیتا و هانیسکا موتوانی اشاره کرد.
همایش بین المللی اسپرانتوی ایران یا کنگرهٔ بین المللی اسپرانتوی ایران که گردهمائی اسپرانتودانان عمدتاً ایرانی است، هرساله توسط انجمن اسپرانتوی ایران در یکی از شهرهای ایران برگزار می شود. نخستین همایش بین المللی اسپرانتوی ایران با موضوع «اسپرانتو، زبان ایده و ایده آل» در فروردین ماه سال ۱۳۹۳ در هتل شهر تهران، و با شرکت بیش از ۱۰۰ اسپرانتودان ایرانی و خارجی برگزار گردید. هرچند تاریخ زبان بین المللی اسپرانتو در ایران بیش از یک قرن عمر دارد- و ایران و اسپرانتودانان اش نقش های مهمی در پیش برد این زبان مشترک جهانی داشته اند - با این وجود، همان طور که در بالا اشاره شد، نخستین همایش اسپرانتو در ایران تنها در سال ۱۳۹۳ در تهران برگزار شد. درحالی که در همان سال ۱۳۹۳، برای نمونه، ژاپن ۱۰۱امین، انگلستان ۹۵امین، آلمان ۹۲امین، ایتالیا ۸۱امین، اسپانیا ۷۳امین، برزیل ۴۹امین، و مکزیک ۱۴امین کنگرهٔ اسپرانتوی خود را برگزار کردند. دومین همایش بین المللی اسپرانتوی ایران با موضوع «اسپرانتو، گفتگو در گسترهٔ گیتی» در شهریورماه سال ۱۳۹۴ در سرای محلهٔ شهید باقری، واقع در منطقهٔ ۲۲ تهران برگزار شد.
آنوشکا شتی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل هند است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی بازیگر فیلم هایی همچون بیلا بوده است. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که آنوشکا شتی در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
خفاش برهنه کهتر نام یک گونه از تیره خفاش های دم آزاد است.
آرتی آگاروال (; – ) یک هنرپیشه اهل هند بود. وی بین سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۵ میلادی فعالیت می کرد. وی بازیگر فیلم هایی همچون "ایندرا"، "پسر جنگل"، "رامو شیطون"، "با چشمانی مثل فرفره"، "بابی" و "چاتراپاتی" بوده است.
تانوشری دوتا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، و مدل (شخص) اهل هند است. وی بین سال های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۰ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به سرعت اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که تانوشری دوتا در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
سوشمیتا سن (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و مدل اهل هند است. او به نمایندگی از هند در مسابقات دوشیزه جهان در سال ۱۹۹۴ شرکت کرد و برنده شد. او توانسته از پنج نامزدی خود در جشنواره فیلم فیر برنده دو جایزه از این جشنواره شود. او همچنین برنده جوایز متعددی در جشنواره های مختلف شده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به این فقط یک رؤیای کوچک است اشاره کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه فیلم فیر بهترین بازیگر نقش مکمل زن شده است. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که سوشمیتا سن در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
آنجلی (؛ زادهٔ ) یک مدل، و هنرپیشه اهل هند است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به رانا ویکراما، آقای وکیل، غرور، سکوت، بازی فریب، تاک یاس در حیاط، خیابان بازار و بالون اشاره کرد.
بهاوانا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل هند است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به پلیس، مترو، زمستان، جکی، ۹۹، اصل، عکس گویاست عزیزم و دکتر لاو اشاره کرد.
رمبها (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل هند است. وی بین سال های ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "چیتا" اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که رمبها در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
کاج های مورب اولین مجموعه داستان علی چنگیزی است. این مجموعه داستان پس از رمان های "پرسه زیر درختان تاغ" و "پنجاه درجه بالای صفر" که از دیگر آثار علی چنگیزی هستند از سوی نشر چشمه در سال ۱۳۹۰ منتشر شد. کاج های مورب برگزیده بهترین مجموعه داستان سال در نظرسنجی مجله تجربه شد. پس از آن برگزیده بهترین مجموعه داستان اول در سیزدهمین دوره جایزه ادبی گلشیری شد.
ایران تی وی نتورک (ITN) () یک شبکه تخصصی فارسی زبان است. این شبکه به همراه نام و برنامه هایش که تحت امتیاز و مجوز شبکه تلویزیونی ایران تی وی نتورک مستقر در ایالات متحده می باشد به طور کامل متعلق به گروه حمید شب خیز است. این شبکه در اوایل سال ۲۰۰۶با عنوان «ایران تی وی نتورک» (ITN) راه اندازی شد. در اوایل سال ۲۰۰۸، نام شبکه به «جام جم» (Jaam-e-Jam) تغییر کرد. در ماه مه ۲۰۱۵نیز به دلیل از دست رفتن برنامه جام جم، نام شبکه دوباره به «ایران تی وی نتورک» تغییر کرد.
فرمان اجرایی ۹۰۶۶ از فرمان های اجرایی رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا بود که در جریان جنگ جهانی دوم توسط فرانکلین دلانو روزولت در ۱۹ فوریه ۱۹۴۲ امضا و صادر شد، و به وزارت جنگ اجازه اعلام مناطق خاصی را به عنوان نواحی نظامی داد. نهایتاً این فرمان راه را برای جابه جایی اجباری ژاپنی آمریکایی ها، ایتالیایی های آمریکا، و آلمانی آمریکایی ها به اردوگاه های اقامت اجباری هموار کرد. این فرمان را ترکیبی از هیستری جنگی می دانند که در واکنش ها به حملهٔ خلبان های ژاپنی به جزیره نیهاو هاوایی صورت گرفت و به موجب آن، اعلامیه ای خطاب به ژاپنی تبارها در راستای کوچیدن و اقامت اجباری برای آنها صادر گردید. در ۲۱ مارس سال ۱۹۴۲، روزولت قانون عمومی ۵۰۳ را امضا نمود. این قانون تنها پس از ۱ ساعت بحث در سنا و ۳۰ دقیقه در مجلس تصویب شد تا زمینه ساز دستورهای اجرایی باشد. طبق این سند، برای تخطی از فرامین نظامی جریمه ای نقدی بالغ بر ۵۰۰۰ دلار به همراه ۱ سال زندان در نظر گرفته شده بود. ژاپنی ها و سایر آسیایی تبارهای ایالات متحده، برای دهه ها از سرخوردگی و ارعاب ناشی از نژادی متفاوت در رنج بودند. قوانینی همچون عدم ثبت مالکیت زمین برای آنها و هم
چنین، عدم امکان رای دادن، شهادت دادن علیه سفیدپوستان در دادگاه و سایر قوانین تبعیض امیز نژادی دیگر علیه آنها تا پیش از جنگ جهانی دوم نیز وجود داشت. به غیر از موارد ذکر شده، اداره تحقیقات فدرال و دفتر اطلاعات نیروی دریایی به همراه دفتر ویژه اطلاعات نظامی از اوایل دهه ۱۹۳۰، نظارت بر جوامع آمریکایی های ژاپنی تبار را در هاوایی و سراسر ایالات متحده انجام داده بودند.
آدون نخستین برخورددهنده پرانرژی(۱.۵GeV) ذرات بود. این دستگاه طی سال های ۱۹۶۹ تا ۱۹۹۳ در" موسسهٔ ملی فیزیک هسته ای "در فراسکاتی ایتالیا استفاده می شد.
ارتش ششم زرهی () یکی ارتش های ورماخت در جنگ جهانی دوم بود.
لشکر یکم زرهی یکی از لشکرهای زرهی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جبهه های غربی و شرقی جنگ جهانی دوم به نبرد پرداخت. تشکیل و سازمان. لشکر یکم زرهی روز ۱۵ اکتبر سال ۱۹۳۵ از لشکر سوم سواره نظام در وایمار ایجاد گردید. در این هنگام بیشتر نیروهای لشکر از اهالی زاکسن و تورینگن بودند. تاریخچه عملیاتی. اتریش و چکسلواکی. لشکر یکم زرهی در تسلط رایش سوم بر اتریش و سودتنلند در سال ۱۹۳۸ و مابقی چکسلواکی در سال ۱۹۳۹ مشارکت داشت. لهستان. در جریان تهاجم به لهستان، لشکر یکم زرهی به فرماندهی سرلشکر رودولف اشمیت در بخش جنوبی جبهه پس از تصرف چنتستوخووا پیش از ظهر ۳ سپتامبر سال ۱۹۳۹، با گذر از رود وارتا، لشکر هفتم پیاده نظام لهستان را در للوو به محاصره انداخت. این نیروهای بی روحیه دشمن لهستانی به سرعت تسلیم شدند. روز بعد این لشکر در کنار لشکر چهارم زرهی، با شکستن کامل خط دفاعی ارتش ووچ با نیروهای ارتش پروسی لهستان که در پیوتکوو متمرکز شده بودند، به عنوان تنها مانع بر سر راه ورشو، پایتخت لهستان، درگیر شد. لشکر یکم زرهی تنها پس از ۸ روز آغاز عملیات خود را به ورشو رساند. فرانسه. لشکر یکم زرهی به فرماندهی به فرماندهی سرل
شکر فریدریش کیرشنر به عنوان بخشی از سپاه ۱۹ هاینتس گودریان از گروه زرهی "کلایست"، در جریان نبرد فرانسه در جبهه غربی، با آغاز تهاجم از روز ۱۰ مه سال ۱۹۴۰، با مقاومت بسیار کمی در لوکزامبورگ مواجه گشتند. در ادامه، لشکر روز ۱۲ ماه مه با گذر از رود سموآ در شمال سدان، وارد خاک فرانسه شد. روز بعد به دستور سپهبد اوالت فن کلایست ساعت چهار بعد از ظهر، تهاجم این لشکر به عنوان تمرکز اصلی سپاه ۱۹، برای گذر از رود موز آغاز شد. ضمن حضور هنگ پیاده نظام "گروس دویچلانت" تحت امر آن، جهت تقویت هر چه بیشتر لشکر یکم زرهی، دو هنگ ۲ و ۱۰ توپخانه زرهی از دو لشکر دیگر به آن ملحق گشتند و بیشتر توپخانه سپاه نیز به پشتیبانی از آن تعلق آن یافت. ساعت ۶ بعد از ظهر مقاومت دشمن شکسته شد و لشکر یکم زرهی توانست از رود موز بگذرد. روز ۱۹ مه گودریان این لشکر را به سمت آمین برای برقراری یک گذرگاه در رودخانه سم در سریع ترین حالت ممکن، ارسال کرد. روز ۲۳ مه لشکر با قطع جاده کاله به دانکرک، مسیر عقب نشینی مدافعان کاله به سمت شمال را بست. راه بریتانیایی ها برای رساندن تدارکات به شدت مورد نیاز به دانکرک نیز توسط لشکر یکم زرهی سد شده بود. تلاش ناموفق بریت
انیایی ها برای پس زدن لشکر درگیری سنگینی تا روز بعد در این ناحیه به پا کرد. حمله لشکر یکم زرهی در کنار لشکر دهم زرهی از سه جهت به بندر کاله از بعد ظهر روز ۲۴ مه آغاز شد. عناصری از این لشکر نیز شروع به حرکت به سمت دانکرک در شمال کردند. تا شب هنگام پیش قراولان لشکر یکم زرهی تنها ۲۰ کیلومتر با دانکرک فاصله داشتند. اگر به این لشکر اجازه داده می شد به این شهر که در این زمان تنها یک لشکر و یک تیپ فرانسوی از آن دفاع می کردند، یورش ببرد ممکن بود بتواند با تسخیر آن به عنوان آخرین سر ساحل متفقین در شمال فرانسه، صدها هزار نفر از نیروهای دشمن را کاملا به محاصره بیندازد. پس از اتمام کار در دانکرک، لشکر یکم زرهی رو به جنوب فرانسه آورد و در شکست مابقی قوای دشمن مشارکت نمود. در مجموع ۴۹۵ تن از نیروهای این لشکر در این عملیات کشته شدند. پس از نبرد فرانسه هنگ ۱۱۳ پانتسرگرندیر به لشکر یکم ملحق گشت و هنگ ۲ زرهی این لشکر به لشکر شانزدهم زرهی که به تازگی تشکیل شده گشته بود، انتقال یافت. لشکر پاییز و زمستان سال ۴۱–۱۹۴۰ را در پروس شرقی گذراند و تا حدودی به تانک های مدرن تر پنزر ۳ و پنزر ۴ مجهز شد. شوروی. منطقه بالتیک. لشکر یکم زرهی ب
ا مجموع توان ۱۵۵ تانک به عنوان بخشی از سپاه ۴۱ موتوریزه از گروه زرهی ۴ از گروه ارتش شمال، با آغاز عملیات بارباروسا در روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱، تهاجم خود را به منطقه بالتیک آغاز کرد. هدف اولیه نیروهای کیرشنر شهر پونیویتس بود که می بایست با گذر از رود یورا از طریق تسلط بر تاوراگه، اسکودویله و کِلمه حاصل می شد. بدین منظور نیروهای تهاجمی لشکر به دو گروه رزمی اصلی تقسیم گشت. یک گروه رزمی به فرماندهی سرهنگ فرانتس وستوفن به همراه بیشتر هنگ تقویت شده ۱ پیاده نظام و یک گروهان تانک و دیگری گروه رزمی سرتیپ والتر کروگر با بیشتر نیروهای هنگ ۱۱۳ پیاده نظام، هنگ ۱ زرهی و گردان توپخانه ایجاد شد. این دو گروه رزمی با آغاز تهاجم در ساعت ۳ صبح، با پشتیبانی توپخانه، پس از پاکسازی میدان های مین و رخنه در استحکامات دشمن، با موفقیت از مرز عبور کردند و آبادی های مرزی را تصرف نمودند. هر دو گروه رزمی با شکست مقاومت سرسختانه پیاده نظام دشمن تا ساعت ۵ صبح به رود یورا رسیدند. گروه رزمی وستوفن بس نبردی سنگین و پر خسارت، ساعت ۶:۱۰ بر پل جاده بر روی رود یورا در جنوب تاوراگه تسلط یافت. البته این پل پیش از این توسط مدافعان تخریب شده بود. نیروهای
لشکر تا این زمان به شدت زیر گلوله باران توپخانه دشمن و مدتی بعد حملات هوایی آن قرار داشتند. نیروهای کیرشنر ساعت ۸:۱۵ صبح وارد تاوراگه شدند. با ورود این نیروها به شهر نبرد سنگین خانه به خانه درگرفت که آلمانی ها را مجبور ساخت برای درهم شکستن مقاومت دشمن متوسل به توپخانه سنگین شوند. در نهایت شهر تا ساعت ۱۶ از وجود عناصر دشمن کاملاً پاکسازی شد. بدین ترتیب گروه های رزمی لشکر یکم زرهی قادر به ادامه پیشروی به سمت باتاکیای و اسکودویله در طول بزرگراه شمال شرقی تاوراگه شدند. این نیروها تا پایان روز نخست در مجموع ۲۰ کیلومتر را از خط مرزی طی کردند. نیروهای کیرشنر تا عصر روز بعد به کمک قوای عملیات ویژه "براندنبورگر" یک پل پراهمیت ۲۷۵ متری راه آهن را در تیتوونای تصرف کردند. در این موقعیت، به دستور سپهبد گئورگ-هانس راینهارت، فرمانده سپاه ۴۱ موتوریزه، لشکر یکم زرهی با توقف پیشروی و چرخش به سمت شرق، به یاری لشکر ششم زرهی که در نبرد راسینیای زیر ضد حمله تانک های دشمن موضع دفاعی گرفته بود، شتافت. راه های شنی و خلنگ زارهای مسیر پیشروی لشکر یکم زرهی را کند کرده بود اما این لشکر پس از گذر از رود دوبیسا در لیدوونای و پیشروی در طول
این رود، به حرکت خود به جانب شرق و جنوب پشت سر تانک های لشکر دوم تانک شوروی در راسینیای ادامه داد و ساعت ۸:۴۰ روز ۲۵ ژوئن با الحاق به نیروهای لشکر ششم زرهی در سوکاجیای، این لشکر را کاملاً به محاصره انداخت. در پایان نبرد بیش از ۲۰۰ تانک شوروی منهدم شد یا به غنیمت آلمانی ها درآمد. در این هنگام هلموت اشمیت، صدراعظم آینده آلمان غربی، به عنوان یک ستوان در گردان ضدهوایی لشکر یکم زرهی خدمت می کرد. روسیه. با پایان کار در راسینیای، لشکر یکم زرهی به همراه بخشی از تکاوران "براندنبورگر"، در ادامه پیشروی موفق شد بر یک گذرگاه بر روی رود دوینا در یکابپیلس مسلط شود. پس از یک توقف، این لشکر با پیشروی ۷۰ کیلومتری در روز ۲ ژوئیه خود را به فاصله ۵۰ کیلومتری اوستروف رساند و در روز ۴ ژوئیه این شهر را به همراه پل راه آهن آن به تصرف درآورد. در این موقعیت لشکر زیر ضد حملات نیروهای ارتش سرخ با حمایت هوایی نیروی هوایی شوروی، قرار گرفت. پس از دفع این ضد حملات، لشکر یکم زرهی در موازات لشکر ششم زرهی، شروع به حرکت سریع به جانب شمال در شرق دریاچه پیپوس کرد و پس از دستیابی به اوسمینو، در سابسک بر گذرگاهی بر رود لوگا تسلط یافت. این لشکر در ای
ن موقعیت با گرفتن حالت دفاعی زیر ضدحملات دشمن وادار به توقف گردید. محاصره لنینگراد. پس از مدتی رزم دفاعی پرخسارت، بین روزهای ۹ تا ۱۶ ژوئیه لشکر یکم زرهی در کنار لشکر ششم زرهی، شروع به حملات خود برای گسترش گذرگاه رود لوگا در آماده سازی جهت آغاز تهاجم نهایی به سمت لنینگراد، کرد و توانست ولوسوفو را تصرف کند. با رسیدن به اراضی جنوبی شهر لنینگراد، با توجه به بارندگی فراوان که موجب وخیم تر شدن شرایط راه ها می شد و با مقاومت شدید نیروهای دشمن، پیشروی برای این لشکر بسیار سخت و کند صورت می گرفت. تحمل تلفات سنگین تا روز ۱۶ اوت تنها ۴۴ تانک برای لشکر باقی گذاشته بود. در نهایت پس از چند روز حرکت سانتی متری به طرف کراسنوگواردِیسک، لشکر یکم زرهی به همراه لشکر ششم زرهی، ۲۴ اوت پیش از رسیدن به این شهر متوقف شدند و برای دو هفته حالت دفاعی به خود گرفتند. روز ۶ سپتامبر فرمان تهاجم نهایی به لنینگراد صادر و لشکر یکم زرهی در قالب سپاه ۴۱ موتوریزه و دو سپاه دیگر، موظف به یورش به کراسنوگواردِیسک و قطع ارتباط ارتش هشتم شوروی با لنینگراد گشت. پس قطع آخرین مسیر زمینی با لنینگراد در ۸ سپتامبر، در حالیکه شرایط با افت شدید دمای هوا همراه
شده بود، صبح روز ۹ سپتامبر، ارتشبد اریش هوپنر، فرمانده گروه زرهی ۴ دستور به تهاجم مستقیم به طرف لنینگراد داد. لشکر یکم زرهی به همراه لشکر سی و ششم پیاده نظام موتوریزه در پیشاپیش نیروها با گذر از کراسنوگواردِیسک خود را به دودرگوف در حومه لنینگراد رساند و آن را در ۱۱ سپتامبر به تصرف درآورد. این لشکر روز بعد در نزدیکی کراسنویه سلو وارد حلقه داخلی دفاعی لنینگراد شد. به فرمان ارتشبد هوپنر، ۱۳ سپتامبر لشکر یکم زرهی تا شهرک اوریتسک در جنوب غربی لنینگراد و در فاصله بسیار اندکی از مرکز شهر، پیش رفت. این لشکر با چرخش به جانب شرق، ۱۸ سپتامبر در کنار لشکر پلیس اس اس در جنوب لنینگراد، بر پوشکین سلطه یافت. در این موقعیت لشکر یکم زرهی با مرکز شهر لنینگراد تنها ۱۲ کیلومتر فاصله داشت. با ادامه یافتن درگیری های شدید، نهایتا لشکر یکم زرهی متوقف و خطوط مقدم در ۲۵ سپتامبر تثبیت شد. نبرد مسکو. لشکر یکم زرهی در قالب سپاه ۴۱ موتوریزه، در جهت آماده سازی برای تهاجم به مسکو، اوایل ماه اکتبر به گروه زرهی ۳ به عنوان بخشی از ارتش نهم از گروه ارتش مرکز منتقل و در شمال غربی ویازما مستقر گردید. در این موقعیت راینهارت، فرمانده سابق سپاه ۴۱ مو
توریزه به فرماندهی گروه زرهی ۳ منصوب شد و فریدریش کیرشنر، فرمانده سابق لشکر یکم زرهی در جایگاه فرماندهی سپاه ۴۱ موتوریزه قرار گرفت. لشکر یکم زرهی در ابتدا در کنار سایر یگان های سپاه ۴۱ موتوریزه در محاصره ویازما نقشی ایفا نکرد تا اینکه با دریافت فرمان یورش به جانب شمال شرقی حرکت خود را به سمت کالینین آغاز نمود. این لشکر تحت امر سرلشکر والتر کروگر به عنوان سرنیزه زهی سپاه خود، در روزهای آغازین حرکت به شکل متعددی مورد حملات هواگردهای دشمن قرار گرفت. درحالیکه تا ۴ اکتبر تنها ۴۰ تانک عملیاتی برای کروگر و نیروهایش باقی مانده بود، روز ۶ اکتبر نبرد بزرگی بین آن ها و لشکر صد و هفتم تفنگ دار موتوریزه شوروی به وقوع پیوست که لشکر آلمانی با تحمل خسارتی نامعلوم، در جریان آن ۶۰ تانک دشمن را از بین برد. در همین حال شرایط آب و هوایی وخامت وضعیت راه ها را شدت بخشیده و پیشروی را دشوارتر ساخت. روز ۱۲ اکتبر لشکر یکم زرهی بر استاریتسا در ۸۰ کیلومتری جنوب غربی کالینین سلطه یافت. با ادامه پیشروی نیروهای کروگر شب هنگام همان روز، در موردی عجیب و خارق العاده، برخی نیروهای شوروی در حال عقب نشینی آشفته، نیروهای آلمانی را با قوای خودی اشت
باه گرفتند و بدون بروز درگیری برای مدتی با آن ها مخلوط شده و مقداری از مسیر را طی کردند. سرهنگ دوم والتر ونک، افسر عملیات های لشکر در این رابطه با شوخ طبعی به قرارگاه سپاه گزارش کرد: «یگان های روس، با وجود این که جزو جداول راهپیمایی ما نیستند، مداوما تلاش می کنند راه را با ما شریک شوند، به همین جهت تا حدودی مسئول تأخیر ما در پیشروی به سمت کالینین هستند. لطفاً چه توصیه ای برای عمل دارید؟» در پاسخ گفته شد: «طبق معمول، لشکر یکم زرهی در مسیر پیشروی دارای اولویت است. کنترل ترافیک را تقویت کنید!» در حالیکه یخ بندان شبانه مشکلات جدیدی برای آلمانی ها ایجاد می کرد، لشکر یکم زرهی نهایتاً اوایل صبح روز ۱۳ اکتبر وارد کالینین شد. در همین زمان نبرد شدید خیابانی بین طرف درگرفت. با توجه به شرایط راه ها و محدود شدن حرکت به یک ستون، در این شرایط تنها طلایه داران لشکر یکم زرهی با دشمن درگیر شده و مابقی نیروهای لشکر در خطی به طول ۱۵۰ کیلومتر کشیده شده بودند. با بسیج غیرنظامیان و حتی زنان در مبارزه با مهاجمان آلمانی، این درگیری برای لشکر یکم زرهی به یک نبرد پر خسارت شهری بدل شد. فواصل طولانی، بدتر شدن شرایط جوی، سخت تر شدن تردد د
ر راه ها و حملات هوایی دشمن رسیدن تدارکات و نیروی کمکی را نیز به تأخیر انداخت. به هر صورت لشکر یکم زرهی موفق شد پل های بزرگراه و راه آهن بر رود ولگا و یک پل دیگر بر روی رود تورتسا را در این موقعیت سالم تسخیر کند و شهر را تا پایان روز ۱۴ اکتبر به سلطه خود درآورد. با نزدیک شدن نیروهای شوروی از جانب شمالی به کالینین، با صرف نظر از شرایط حساس نبرد در این شهر، به فرمان ارتشبد راینهارت، کروگر ۱۶ اکتبر موظف شد بخشی از نیروهای خود را راهی تورژوک در شمال غربی کالینین کند. نیروهای جلودار پیش رونده به جانب تورژوک، روز بعد خود را به مدنویه در ۳۰ کیلومتری کالینین و نیمه راه مقصد رساندند و پس رود توِرتسا در آن را سالم تصرف کردند. پس از برخورد به مقاومت شدید دشمن، این نیروهای لشکر در اثر کمبود مهمات، دیگر قادر به تهاجم نبودند. در همین شرایط ضد حمله نیروهای شوروی با تسلط بر جاده پشت سر، ارتباط این نیروها با کالینین را قطع کرد. خبر هواگردهای شناسایی مبنی بر نزدیک شدن نیروهای قدرتمند و پرشماری از دشمن به تورژوک، بر وخامت اوضاع افزود و موجب لغو حرکت به سوی آن شد. نبردهای کالینین و مأموریت ملغی شده تورژوک، تنها در عرض ۵ روز باعث
از دست رفتن چهل و پنج تانک لشکر یکم زرهی گردید و صرفاً سی و چهار تانک عملیاتی (۸ پنزر ۲، ۲۲ پنزر ۳ و ۴ پنزر ۴) برای آن باقی گذاشت. این میزان هنگام تلاش نیروها در جهت باز کردن راه برای بازگشت به کالینین در کرانه شمالی رود ولگا، تا ۲۱ اکتبر به ۲۴ تانک کاهش یافت که یک سوم از آن نیز در عرض دو روز از بین رفت. از روز نخست عملیات تا ۲۰ اکتبر، لشکر یکم زرهی مجموعاً ۲۶۵ تن از افسران و ۴۹۳۵ تن از سایر نیروهای خود را از دست داده بود که ۴۵ افسر و ۸۰۰ سرباز آن صرفاً مربوط به هفته آخر که در کالینین و اطراف آن سپری شده بود، می شد. در نهایت انتهای ماه اکتبر، کروگر وادار شد گزارش کند آسیب وارد آمده به لشکر او به اندازه ای شدید است که لازم است کاملاً مجددا سازماندهی شود و بدین منظور به پنج روز نیاز دارد. عقب نشینی. لشکر یکم زرهی هنگام توقف تهاجم نیروهای آلمانی به مسکو در ۶ دسامبر در ۲۵ کیلومتری شمال این شهر قرار داشت. همین روز این لشکر موظف به عقب نشستن به کلین و باز نگاه داشتن راه عقب نشینی سایر نیروهای زرهی از طریق آن شد. برف فروان هرگونه تحرک را دچار اختلال کرده و بزرگ راهی که از کلین می گذشت تنها راه قابل تردد برای ستون ه
ای مکانیزه و موتوریزه بود. لشکر موفق شد پس از مبارزه با عناصر دشمن خود را به کلین برساند و این موضع مهم را در مقابل حملات مداوم ارتش سرخ تا تکمیل عبور سایر یگان های آلمانی از آن، حفظ نماید. محاصره کلین. هنگامی که لشکر آماده عقب نشینی به طرف نکراسینو بود، خود را در محاصره کامل نیروهای قدرتمندی از دشمن یافت. لشکر یکم زرهی فرمان گرفت در صورت لزوم خودروهای خود را رها کند و حلقه محاصره را به سمت نکراسینو بشکند تا به سایر نیروهای آلمانی بپیوندد. چندین روز نبرد سنگین در این موقعیت لاشه تعداد پرشماری از خودروهای منهدم شده را در طول جاده عقب نشینی برجای گذاشته و تنها یک راه باریک بین آن ها باقی مانده بود. انجام عملیات شناسایی مشخص کرد ضعیف ترین مقاومت دشمن در جنوب شرقی کلین و احتمال موفقیت اقدام به خروج از محاصره در آن جهت بیشتر است. با این وجود شرایط جغرافیایی این مسیر به گونه ای بود که تمامی خودروها عملاً می بایست پشت سر گذاشته می شدند. تخلیه بین ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ فرد مجروح در کلین بدون این خودروها ممکن نبود. با وجود از دست رفتن مقدار قابل توجهی از تجهیزات، نیروهای در محاصره همچنان میزان زیادی از خودروها در اختیار داشتند
و نمی خواستند در صورت امکان آن ها را رها کنند. در نهایت تصمیم بر این شد که جهت حفظ تحرک پذیری، با این حال که شمار بالایی از نیروهای دشمن در آن مستقر بودند، لشکر از طریق همان جاده نکراسینو اقدام به خروج از محاصره کند. مهم ترین عامل این تصمیم لزوم تخلیه تعداد زیادی از مجروحان به هر قیمت بود. پس از بررسی دقیق شرایط اطراف کلین طرحی بدین منظور ریخته شد. در قالب یک گروه رزمی تمامی تانک های در دسترس، یک گروهان پیاده نظام زرهی و یک گردان پیاده نظام می بایست حمله ای ایذایی به سمت شمال کلین صورت می دادند و سپس در جهت غرب به سمت گولیادی پیش می رفتند تا پس از رسیدن به آن با چرخش یکباره به سمت جنوب حمله ای به سمت جاده اصلی ترتیب دهند. توپخانه اطراف ایستگاه راه آهن کلین باقی می ماند. اقدام اصلی برای خروج از محاصره هنگام واکنش دشمن به تهدید اطراف گولیادی و آغاز انتقال نیرو از جاده اصلی به آن سمت، صورت می گرفت. تمامی ادوات توپخانه و ضدهوایی لشکر می بایست در ابتدا از حمله ایذایی پشتیبانی می کردند. خود نیروهایی که حمله ایذایی را انجام می دادند نیز از ایذایی بودن آن مطلع نشده بودند چرا که تصور می شد اگر از آن آگاه شوند با همان
حمیت نخواهد جنگید. جزئیات کامل طرح و اسم رمز تغییر اهداف تنها با فرمانده توپخانه در میان گذاشته شده بود. با آغاز عملیات فریب دشمن با موفقیت کامل حاصل گشت و نیروی به خوبی سازمان یافته گروه رزمی دشمن را در گولیادی غافلگیر نمود. ارتش سرخ در مواجهه با تانک های لشکر یکم زرهی بلافاصله نیروهای ذخیره خود را برای مقابله با حمله ایذایی که تصور می شد اقدام اصلی برای خروج از محاصره است، به کار گرفت. گروه رزمی گولیادی را تصرف و رو به جنوب جنوب کرد. همان طور که پیش بینی می شد دشمن شروع به خروج از نواحی اطراف جاده اصلی و حرکت به سمت شمال در طول خط آهن نمود تا با به محاصره نیفتد. همین زمان ظهر همان روز تلاش اصلی برای خروج از محاصره در طول جاده نکراسینو آغاز شد. با دریافت علامت از پیش تعیین شده، توپخانه و ضدهوایی ها هدف آتش خود را تغییر دادند. تنها یک گردان توپخانه همچنان اهداف قبلی را زیر آتش نگاه داشت تا نیروهای ایذایی بتوانند گولیادی عقب نشینی نمایند. گردان پیاده نظام زرهی لشکر نخستین شکاف را در خط نیروهای غافلگیر شده دشمن ایجاد کرد. مابقی پیاده نظام و نیروهای موتورسوار عرض شکاف را افزایش دادند. بخشی از تانک ها از حمله ایذ
ایی خود را به کلین رسانده و در دو طرف جاده به کار گرفته شدند. تحت حفاظت نیروهای زرهی، مجروحان با کامیون و سورتمه به همراه نفربرهای زرهی از شهر خارج گشتند. در جانب شرقی شهر مهندسان جلوی دشمن را گرفته بودند تا تخلیه انجام بگیرد. با وجود تعداد زیاد خودروها و لزوم جابه جایی تدریجی توپخانه که این بار توسط تانک ها و خودروهای زرهی در شمال و جنوب جاده پوشش داده می شدند، تمامی نیروهای لشکر از طریق جاده نکراسینو از محاصره خارج و به یگان های دیگر آلمانی ملحق گشتند. به کارگیری مناسب عناصر رزمی و حفظ شدید کنترل ترافیک موجب موفقیت این عملیات شد. لشکر یکم زرهی خود را تا حدود زیادی دست نخورده به همراه تقریباً تمامی مجروحان و تجهیزات از محاصره کلین بیرون کشید. ادامه عقب نشینی. تا روز ۱۸ فوریه سال ۱۹۴۲ تنها ۱۸ تانک عملیاتی برای هنگ ۱ زرهی لشکر باقی مانده بود. از بیشتر نیروهای این هنگ جهت ایجاد دو گروهان اسکی استفاده شدند. لشکر یکم زرهی در منطقه محدب رژف به نبرد و به نجات ارتش نهم که تقریباً به محاصره افتاده بود، کمک رساند. ادامه عملیات (۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵). لشکر یکم زرهی اوایل ماه ژوئیه سال ۱۹۴۲ در همراهی لشکر دوم زرهی با محاصره و ا