Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دینو پسکاریو (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل رومانی است. جنجال. در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۷، اداره ملی مبارزه با فساد رومانی اعلام کرد که دینو پسکاریو در پرونده تصاحب پایگاه ورزشی "Cutezatorii" در بخارست تحت پیگرد قانونی قرار خواهد گرفت. وی تحت کنترل قضایی تحت تحقیق قرار گرفت که به طور غیرقانونی پایگاه ورزشی را تصاحب کرده و طبق گزارشات هزینه اجاره بسیار کمتری نسبت به نرخ بازار برای آن پرداخت کرده است.
فردریک فترلین (؛ زاده ) یک تنیس باز بازنشسته اهل دانمارک است.
آندریا گائودنزی (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل ایتالیا است.
رنتسو فورلان (؛ ؛ زاده ) تنیس باز اهل ایتالیا است.
ارنان گامی (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل آرژانتین است.
خاویر فرانا (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل آرژانتین است.
مارکوس آندروسکا (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل آفریقای جنوبی است.
مارک-کوین گولنر (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل آلمان است.
آندری اولهوویسکی (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل روسیه است.
دانیل واچک (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل جمهوری چک است.
دیوید پرینوسیل (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل آلمان است.
جادوگر خبیث غرب یا جاوگر منفور غرب شخصیتی ساختگی و شخصیت منفی اصلی مجموعه داستان "جادوگر شهر از" نوشته ال. فرانک باوم است. این شخصیت همچنین در بقیه کتاب های این سری نیز وجود دارد؛ با این که در داستان اول می میرد. در داستان، دو ساحره خوب (جادوگرهای جنوب و شما) و دو ساحره بد (جادوگرهای غرب و شرق) وجود دارند. شخصیت اصلی داستان دروتی، پس ازین که مدتی به عنوان برده برای او کار می کند، با ریختن یک سطل آب بر روی او وی را می کشد. جادوگر غرب از آب همواره وحشت داشته و آب دشمن وی محسوب می شود. معروف ترین حضور این شخصیت در سینما در نسخه اقتباس شده سال ۱۹۳۹ با بازی مارگارت همیلتون است. در لیست ۱۰۰ سال... ۱۰۰ قهرمان و شرور به انتخاب بفا، وی در رتبه چهارم برترین شروران تاریخ سینما قرار گرفت.
استفانو پسکوسولیدو (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل ایتالیا است.
ماریان وایدا (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل چکسلواکی است.
لئوناردو لوییه (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل مکزیک است.
فرانچسکو ماسیل (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل مکزیک است.
لاسلو مارکوویتش (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل مجارستان است.
پیت نوروال (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل آفریقای جنوبی است.
پاتریشیا های-بولایس (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل کانادا است.
کریستیانو کاراتی (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل ایتالیا است.
کریستیان مینیوسی (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل آرژانتین است.
میکائل تیلستروم (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل سوئد است.
اندوکا اودیزور (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل نیجریه است.
مایکل شاپرز (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل هلند است. تنیس حرفه ای. وی از سال ۱۹۸۲ به جمع تنیس بازان حرفه ای پیوست و در سال ۱۹۸۸ نماینده کشورش در المپیک تابستانی سئول بود. وی نهایتاً در یک چهارم نهایی توسط قهرمان آن دوره از مسابقات میلوسلاو مچیر از چک اسلواکی از دور مسابقات کنار رفت. بهترین جایگاه انفرادی ATP که در جدول تنیس بازان حرفه ای کسب کرد مقام ۲۵ در ۲۵ آوریل۱۹۸۸ بود. این تنیس باز راست دست پس از پابان کار خود بعنوان بازیکن به کار مربیگری مشغول شد. همچنین او از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ کاپیتان تیم هلند بود.
ویلیام کلوتیر (؛ زاده درگذشته ) یک تنیس باز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان دوئگ (؛ زاده درگذشته ) یک تنیس باز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ویلمر الیسون (؛ زاده درگذشته ) یک تنیس باز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
فریدریش هوی (؛ زاده درگذشته ) یک تنیس باز اهل ایالات متحده آمریکا بود.او قهرمان مسابقات ۱۸۹۵ آمریکاست.
الگرنون کینگسکوت (؛ زاده درگذشته ) یک تنیس باز اهل بریتانیا بود.
سلوبودان ژیووجینویچ (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل صربستان است.
میلان شریبر (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل جمهوری چک است.
استیون هاس (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل استرالیا است.
اندرو ایلی (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل استرالیا است.
فرانکو داوین (؛ زادهٔ ) یک تنیس باز اهل آرژانتین است.
بالاژ تاروتسی (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل مجارستان است.
هنک فیستر (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل ایالات متحده آمریکا است.
کولین دیبلی (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل استرالیا است.
دوگ فلچ (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل ایالات متحده آمریکا است.
الکس رادولسکو (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل آلمان است.
الکساندر مرونز (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل آلمان است.
مارتن دام (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل جمهوری چک است.
ژان-فیلیپ فلوریان (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل فرانسه است.
نیکلاس اسکوده (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل فرانسه است.
هندریک دریکمن (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل آلمان است.
کتیسلاو دوسدل (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل جمهوری چک است.
لاورنس تیلمن (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل ایتالیا است.
هاینتس گونتارت (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل سوئیس است.
توماش شمید (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل جمهوری چک است.
جف بوروویاک (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل ایالات متحده آمریکا است.
آندریاس وینسیورا (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل سوئد است.
آدریان ووینی (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل رومانی است.
میخال تابارا (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل جمهوری چک است.
میشل کراتوچویل (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل سوئیس است.
کریستیان ساسینو (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل آلمان است.
ایرینا اسپیرلی (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل رومانی است.
روکساندرا دراگومیر (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل رومانی است.
فرانچسکو کلاوت (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل اسپانیا است.
یینس کنیپشیلد (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل آلمان است.
کیتی رینالدی (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل ایالات متحده آمریکا است.
بونی گادوسک (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل ایالات متحده آمریکا است.
تیری تولان (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل فرانسه است. . 10 در اوت 1986. از زمان بازنشستگی، او مربی بازیکنانی مانند سباستین گروسژان، پل هانری ماتیو و ژیل سیمون بوده است.
هانس گیلدمیستر (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل شیلی است.
هنریک ساندستروم (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل سوئد است.
الیوت تلتشر (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل ایالات متحده آمریکا است.
کریستوف راجر-واسلین (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل فرانسه است.
یارمیلا گایدوشووا (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل اسلواکی است.
گاردنار مالوی (؛ زاده - درگذشته ۱۴ نوامبر ۲۰۱۶) یک تنیس باز اهل ایالات متحده آمریکا بود. گاردنار مالوی در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۶ در سن ۱۰۲ سالگی درگذشت.
یان هرنیش (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل جمهوری چک است.
الکساندرا فوسه (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل فرانسه است.
جف کوتزی (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل آفریقای جنوبی است.
سان شنگنان (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل جمهوری خلق چین است.
یامی جکسون (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل ایالات متحده آمریکا است.
وانگ یئو-تزو (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل تایوان است.
استفانی کوئن-آلورو (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل فرانسه است.
آن-گائل سیدوت (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل فرانسه است.
ایزابل دمونگئوت (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل فرانسه است.
جیووانی لاپنتی (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل اکوادور است.
زنزو شیمیزو (؛ زاده درگذشته ) یک تنیس باز اهل ژاپن بود.
فیلم سلاخی یا فیلم اسلشر ژانری از فیلم های ترسناک است که در آن، قاتلی که معمولاً دچار مشکلات روانی است با استفاده از ابزار تیغه ای یک یا چند قربانی را به قتل می رساند. هدف کلی این فیلم ها به تصویر کشیدن خشونت است. اگرچه ممکن است اصطلاح «اسلشر» گهگاه به طور غیررسمی به عنوان یک اصطلاح عمومی برای هر فیلم ترسناکی که شامل قتل باشد، به کار رود، تحلیل گران فیلم به مجموعهٔ مشخصی از خواص اشاره می کنند که فیلم های اسلشر را از سایر زیر ژانرهای ترسناک دیگر مانند فیلم های اسپلتر و وحشت روان شناختی متمایز می کند. منتقدان از فیلم های ایتالیایی "جالو" و فیلم های ترسناک روان شناختی مانند "چشم چران" (۱۹۶۰) و "روانی" (۱۹۶۰) به عنوان تأثیرات اولیه یاد می کنند. این ژانر بین سال های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴ در دوره ای به اوج خود رسید که از آن به عنوان «عصر طلایی» فیلم های اسلشر یاد می شود. برخی از فیلم های اسلشر برجسته "کشتار با اره برقی در تگزاس" (۱۹۷۴)، "کریسمس سیاه" (۱۹۷۴)، "هالووین" (۱۹۷۸)، "جمعه سیزدهم" (۱۹۸۰)، "کابوس در خیابان الم" (۱۹۸۴)، "بازی بچگانه" (۱۹۸۸)، "کندی من" (۱۹۹۲)، "جیغ" (۱۹۹۶) و "می دانم تابستان پیش چه کردی" (۱۹۹۷) هستند.
بسیاری از فیلم های اسلشر که دهه های پیش اکران شدند همچنان طرفداران فرقه ای را به خود جلب می کنند. بخش های اصلی اسلشر را می توان به سه دوره تقسیم کرد: دوره کلاسیک (۱۹۷۴–۱۹۹۳)، خود ارجاعی (۱۹۹۴–۲۰۰۰) و چرخه نئو اسلشر (۲۰۰۱–۲۰۱۳). تعریف. فیلم های اسلشر معمولاً از یک فرمول خاص پیروی می کنند: یک اقدام اشتباه گذشته باعث آسیب شدیدی می شود که با بزرگداشت یا سالگردی تقویت می شود که قاتل را دوباره فعال می کند یا الهام می بخشد. این فیلم ها که حول سکانس های "یواشکی تعقیب کردن" و "قتل" ساخته شده اند، بر احساسات مخاطب از کاتارسیس، تفریح، و جابه جایی که مربوط به لذت جنسی است، تکیه می کنند. تروپ های رایج. آخرین دختر داستان در مطالعات فیلم به عنوان یک زن جوان (گاهی یک مرد جوان) مورد بحث قرار می گیرد که در پایان فیلم با پیشرفت های قاتل روبرو می شود. لوری استرود (جیمی لی کرتیس)، قهرمان در "هالووین"، نمونه ای از یک دختر پایانی معمولی است. دختران آخر اغلب، مانند لوری استرود، باکره ها در میان نوجوانان فعال جنسی هستند. چندین شخصیت شرور از فیلم های اسلشر طوری رشد کردند که خواص شخصیت اصلی داستان را گرفتند، این فیلم ها به جای قربانیا
ن قتل، تلاش های مستمر یک شرور را دنبال می کرد (به عنوان مثال، مایکل مایرز، فردی کروگر، جیسون وورهیس، چاکی، و صورت چرمی). سیدنی پرسکات (نیو کمپبل) قهرمان سری فیلم های "جیغ" یکی از موارد نادر است که در آن فیلم قهرمان خود را دنبال می کند تا چهره شبح قاتل نقاب دار، که هویتش از فیلمی به فیلم دیگر تغییر می کند و تنها در پایان هر ورودی آشکار می شود.
ماگدالنا گژیبوفسکا (؛ زاده ) یک تنیس باز اهل لهستان است.
جینس زایپنبوش (؛ زاده ) یک سیاست مدار و فیزیک دان اهل آلمان است.
جیووانی آلدینی (؛ زادهٔ درگذشتهٔ ) یک دانشمند اهل ایتالیا بود. کارهای مهم. وی در سال 1798، جانشین دایی خود، لوئیجی گالوانی استاد فیزیک در بولونیا شد و تا سال1737 ادامه داد. کارهای علمی او عمدتاً مربوط به گالوانیسم، آناتومی و کاربردهای پزشکی آن، با ساخت و روشنایی فانوس دریایی، و با آزمایش هایی برای حفظ زندگی انسان و اشیا (material) مادی از تخریب در اثر آتش سوزی بود. او به زبان لاتین، فرانسوی و انگلیسی کتاب نوشت و تا قرن هجدهم هم کتاب هایش توسط جامعه علمی استفاده می شد. به رسمیت شناختن شایستگی های خود، امپراطور اتریش او را ساخته شوالیه تاج آهنین و یک مشاور دولت در میلان، جایی که او درگذشت. وی مبلغ قابل توجهی را به وجود آورد تا دانشکده ای از علوم طبیعی را برای صنعتگران در بولونیا تأسیس کند.
جیووانی کاسلی (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک دان اهل ایتالیا بود.
جووانی گالاووتی (؛ زاده ) فیزیک دان اهل ایتالیا است. او در سال ۲۰۰۷ برنده مدال بولتزمن شد.
جیووانی پولنی (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک دان اهل ایتالیا بود.
جیووانی باتیستا بالیانی (؛ زاده ۱۵۸۲ – درگذشته ۱۶۶۶) یک فیزیک دان، و ستاره شناس اهل ایتالیا بود.
جووانی باتیستا بکاریا (؛ زاده – درگذشته ) یک فیزیک دان اهل ایتالیا بود.
شارل کانیار د لا تور (؛ زاده – درگذشته ) یک فیزیک دان اهل فرانسه بود.
شارل سره (؛ زاده ۲۳ سپتامبر ۱۸۵۴ – درگذشته ۴ آوریل ۱۹۰۴) یک فیزیک دان، و شیمی دان اهل سوئیس بود.
چارلز گویلام الکساندر بورژوا (؛ زاده – درگذشته ) یک نقاش، و فیزیک دان اهل فرانسه بود.
دانیل گرالات (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک دان اهل آلمان بود.
داولت سینگ کوتاری (؛ زاده ۱۹۰۵ درگذشته ۱۹۹۳) فیزیک دان اهل هند بود.
دمیتری شیرکف (؛ زاده - درگذشته ۲۳ ژانویه ۲۰۱۶) یک فیزیک دان در زمینه نظریه میدان های کوانتومی اهل شوروی و بعداً روسیه بود.
دیتر وایشرت (؛ زاده ۱۹۴۸) یک ریاضی دان، و فیزیک دان اهل آلمان است.
دیمیتری ایواننکو (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک دان در زمینه فیزیک نظری، فیزیک هسته ای، میدان (فیزیک)، و گرانش اهل روسیه بود.
دیمیتری ولادیمیروویچ اسکوبلتسین (؛ زاده ۱۲ نوامبر ۱۸۹۲ درگذشته ۱۶ نوامبر ۱۹۹۰) یک فیزیک دان اهل روسیه بود.
دیوید انسکگ (؛ زاده درگذشته ) ریاضی دان و فیزیک دان اهل سوئد بود.
داوید روئل (؛ زاده ) ریاضی دان و فیزیک دان اهل فرانسه است. او در سال ۱۹۸۶ برنده مدال بولتزمن شد.
رابرت ایمار (؛ ۱۹۳۶ – ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۴) فیزیک دان اهل فرانسه بود که بین سال های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ میلادی، مدیرکل سرن بود.
رابرت اوکسنفلد (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک دان اهل آلمان بود.
رابرت فون لیبن (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک دان اهل اتریش بود.
رافائل ماجوتی (؛ زادهٔ ۱۵۹۷ –درگذشتهٔ ۱۶۵۶) ریاضی دان، فیزیک دان و ستاره شناس اهل ایتالیا بود.
رولف لانداور (زادهٔ – درگذشتهٔ ) یک فیزیک دان اهل آلمان بود.
رشید سونیایف (؛ زاده ) یک دانشمند در زمینه ستاره شناس اهل روسیه است. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه کرافورد شده است. وی در سال ۲۰۱۹ به همراه ویاتچسلاو موخانوف و الکسی استروبینسکی، مدال دیراک (ICTP) را دریافت کردند.
رمو روفینی (؛ زاده ) یک فیزیک دان اهل ایتالیا است.
رودولف هاگ (؛ زاده – درگذشته ۵ ژانویه ۲۰۱۶) فیزیک دانِ آلمانی بود. وی بیش از همه به دلیلِ نقش ش در صورت بندیِ جبری از نظریه میدان کوانتومی اصلِ موضوعی شناخته می شود. وِی در سالِ ۱۹۷۰ برندهٔ جایزه ماکس پلانک، و در ۱۹۹۷ برنده جایزه آنری پوانکاره شده است.
رودولف کلراوش (؛ زاده – درگذشته ) یک فیزیک دان اهل آلمان بود.
رولاند هوتنراوخ (؛ زاده درگذشته ۱۲ ژانویه ۲۰۰۶) یک فیزیک دان اهل آلمان بود.
رولد ساگدیف (؛ زاده ) یک فیزیک دان اهل روسیه است که تبار تاتاری دارد و هم اکنون ساکن ایالات متحده است.
ریچارد مولیر (؛ زاده – درگذشته ) یک فیزیک دان اهل آلمان بود.
زیگفرید فلوگه (؛ زاده – درگذشته ) یک فیزیک دان اهل آلمان بود.
ژا-باپتیست پره (؛ زاده ۱۷۵۲ درگذشته ۱۸۴۰) یک فیزیک دان اهل فرانسه بود.
ژاکوس روئول (؛ زاده ۱۶۱۸ درگذشته ۱۶۷۲) یک فیزیک دان اهل فرانسه و پیرو مکتب دکارت بود.
ژان-پیر ویژیه (؛ زاده – درگذشته ) فیزیک دان اهل فرانسه بود.
ژان-مارس لوی-لبلن (؛ زاده ۱۹۴۰) فیزیک دان اهل فرانسه است.
ژوزف سووو (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک دان اهل فرانسه بود. وی از اجداد کریستین رونالدو بود که فرزند وی یعنی ماری سووو به پرتغال مهاجرت کرد و با مردی به نام ایزاک رونالدو ازدواج کرد. او در وصیت نامه اش نوشته است که از اجرام اسمانی و ملکوتی به من وحی شده است که ورزشی به نام فوتبال میاید و یکی از نوادگان تو قرار است در این ورزش موفق باشد پس هر موقع امتیازی کسب کردی بگو سووو که یاد اجدادت حفظ شود .
ژول ژامن (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک دان اهل فرانسه بود.
ژولز ویوله (؛ زاده درگذشته ) فیزیکدان فرانسوی اهل شهر لانگر در فرانسه بود که بیشترین معروفیت وی بخاطر تعیین ثابت خورشیدی از بالای کوه مون بلان در فرانسه و همین طور ارائه اولین یکای استاندارد و بین المللی اندازه گیری شدت نور که بنام ویوله معروف است در کنگرهٔ بین المللی الکتریسیته یا انجمن تکنسینهای برق بود. اولین گردهمایی این انجمن در ۱۸۸۱ در پاریس بود و به طور همزمان نمایشگاه آن نیز برگزار شد که در آن برای اولین بار لامپ برق از مخترع معروف آمریکایی توماس آلوا ادیسون به صورت بین المللی به نمایش گذاشته شد. مطابق با تعریف هر ویوله معادل مقدار نوریست که از سطح پلاتینی به اندازه یک سانتینمتر مربع که در دمای مذاب قرارگرفته تابش می شود. این مقدار معادل ۲۰٬۳۸ کاندلا بر مبنای جدیدترین یکای این کمیت فیزیکی است. ویژگی جالب این تعریف برخلاف تعریفی که هفنر تقریباً به طور همزمان ارائه داد مبتنی نبودن آن بر دستگاهی خاص برای ایجاد نور است. ویوله همچنین مدتی در دانشگاه لیون به تدریس مشغول بوده و از جمله اولین بنیان گذاران موسساتی مانند «موسسه عالی اپتیک» است. او همچنین ابزارهای بسیاری را در زمینه اندازه گیری تابش بهبود بخشیده
یا اختراع نموده است. ویوله در ۱۸۹۷ به عضویت فرهنگستان فرانسه درآمد و بین سال های ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۸ مدیریت «انجمن عکاسان فرانسوی» را بر عهده گرفت. عده ای از محققین معتقند که او بایستی همان کیمیا گر فرانسوی بنام فولکانلی باشد که هویت واقعی آن هنوز کشف نشده.
ژولیوس ویلهلم گینتل (؛ زاده – درگذشته ) یک فیزیک دان اهل اتریش بود.
سباستین فون هورنر (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک دان اهل آلمان بود.
در دورهٔ سلجوقی مناره به دلایل ساختمانی، جزئی از بنای مسجد گردید. در این هنگام مناره ها در دوسوی ایوان اصلی یا طرفین سردر ورودی واقع شده، با تعریض و توسعه ای که در ایوان های دوره های بعد صورت گرفت، مناره های زوجی نقش مناسبی برای مقابله با نیروهای رانشی که در اتاق ایوان ها پدید می آید، ایفا کرد. مناره های دارالضیافه، مسجد جامع، مدرسه چهارباغ، مسجد جامع یزد، مدرسه غیاثیه قم از این دسته اند.
سیستم تحلیل حرکت لابان، زبانی است برای توضیح، تصور، تفسیر و مستندسازی انواع حرکات در انسانها. این شیوه یکی از زمینه های مطالعات حرکتی لابان است که سرمنشا آن به مطالعات رودلف ون لابان برمی گردد و توسط بسیاری چون لیزا اولمن، ایرمگارد بارتنیف، وارن لمب و ... توسعه یافته است. علاوه بر این، بسیاری از تمرینات منتجه با تاکید بر متدهای "تحلیل حرکت لابان" توسعه و کشف شده اند.
نی نوا آلبومی از حسین علیزاده نوازنده و موسیقی دان ایرانی است که در ۱ مهر ۱۳۶۲ توسط مؤسسهٔ فرهنگی هنری ماهور پخش شد. این آلبوم یکی از معروف ترین کارهای حسین علیزاده است و پس از پخش توانست از محبوبیت عمومی برخوردار شود و پایه های شهرت علیزاده را نیز محکم تر کرد. این آلبوم حتی موجب شد که علیزاده در سطح بین المللی هم بتواند خود را بیشتر بشناساند. "نی نوا" دومین اثری بود که علیزاده برای ارکستر ساخت و پیش از "نی نوا"، یک سرود در همین سبک برای روز کارگر ساخته بود. هستهٔ اصلی "نی نوا" مربوط به سال ۱۳۵۶ می شود. او به دلیل علاقه به دستگاه نوا، از این دستگاه برای نوشتن این قطعه استفاده کرده و بعد روی آن کار کرده و آن را با ارکستر زهی ادغام کرده است. با اینکه برداشت های مختلفی از "نی نوا" می شود و برخی آن را قطعهٔ مذهبی هم در نظر می گیرند، اما علیزاده تنها آن را نوعی خاطره نویسی موسیقایی از سال های آغازین دههٔ ۱۳۶۰ در نظر می گیرد و ساخت قطعهٔ مذهبی را رد می کند، هرچند که آئین مذهبی را در کنار سایر ایده هایی که داشته، در ساختن آلبوم خود الهام بخش می داند. او در مصاحبه ای می گوید: «نینوا آن واژه ای است که ما همه حس ها را
می توانیم دربارهٔ آن داشته باشیم. اگر می خواهند موضوع و حس مبارزه امام حسین را به آن اطلاق کنند، من افتخار می کنم.» در این آلبوم، نی، نقش یک راوی را دارد و مصرع نخست از نی نامه مولوی، یکی از مواردی بوده که علیزاده از آن ایده گرفته است. تکنوازی نی در این آلبوم توسط جمشید عندلیبی انجام شده است. "نی نوا" در زمانی پخش شد که پیش از آن، هنرمندان مختلف عمدتاً از آواز به عنوان عنصر اصلی در موسیقی خود استفاده می کردند و از این رو که یک آلبوم ایرانی تنها با تکیه بر سازهای گوناگون بتواند به محبوبیت فراگیر در جامعه برسد، در نوع خود بااهمیت جلوه می کرد. استفاده از ریتم، سازآرایی گوناگون و فرم چندصدایی که مورد آخر در آن زمان در بین آثار ایرانی تازگی داشت، از عواملی هستند که منتقدان در موفقیت اثر از آن نام می برند. این آلبوم، به همراه آلبوم دیگری از علیزاده به نام "آوای مهر" که در سال ۱۳۷۰ منشتر شده بود، مجدداً در قالب لوح فشرده هم منتشر شد. "نی نوا" توسط ارکسترهایی ایرانی و غیرایرانی همچون ارکستر رودکی، ارکستر سمفونیک اوکراین و یک ارکستر فرانسوی به صورت زنده اجرا شده است. ایده ساخت. نخستین طرح های "نی نوا" در سال ۱۳۵۵ بر ا
ساس دستگاه نوا در جشن هنر شیراز با هم نوازی سازهای ایرانی اجرا شد. با این فرق که شکل اصلی کار به طور کامل بر پایهٔ ردیفسازی و آوازی بنا شده بود. در سال ۱۳۶۱، همان طرح با تغییراتی اساسی از نظر محتوا و فرم، برای ارکستر زهی و نی تک نواز نوشته و در نهایت در تابستان ۱۳۶۲ با نام "نی نوا" (نوای نی) پخش شد. اولین اثری که ارتباط مستقیم با این موضوع داشت، قطعه ای با نام «"حصار"» بود که در سال ۱۳۵۶ ساخته شد و از رادیو هم پخش شد که برای زندانیان سیاسی آن زمان ساخته شده بود. موضوع این قطعه، پیرامون یک نوحه خوان بود و این نوحه خوان گاهی خواننده ای است که آواز می خواند و گاهی ساز دارد. پایان این قطعه به یکباره تمام نمی شد و صدای هیئت عزاداران با حالت محو شدن به پایان می رسید و شنونده را در جای یک بیننده قرار می داد. بنا به گفته علیزاده، نوشتن "نی نوا" حدود دو سال و ایدهٔ ساختنش حدود چهار تا پنج ماه زمان برده است. نتیجه و فکرهای اولیهٔ "نی نوا" برای او در سن ۲۳، ۲۴ سالگی شکل گرفته و او این ایده را در تک نوازی ها و اجراهایش به شکل های گوناگون اجرا می کرد. علیزاده در مستند "به تماشای آب ها" که از بی بی سی فارسی پخش شد، عنوان ک
رد که هرگز هدفش این نبود که یک قطعهٔ مذهبی بسازد، اما او در عین حال بر این باور است که همهٔ هنرمندان در همه جای دنیا، می توانند از آئین و مذهب، ایدهٔ هنری بگیرند و این در تاریخ هنر کل دنیا و بشریت وجود دارد. به گفتهٔ او، در آن موقع "سایه" بر روی ساخت مثنوی خودش کار می کرد و علیزاده خواست به گونه ای با او همراه شود: «به خودم گفتم اگر بخواهم با او همراه بشم؟ گفتم بشنو از نی چون حکایت می کند. بعد گفتم نی باید یک نقشی داشته باشد، اما چه نقشی؟ نی بیاد سولو بزند؟ بعد فکر کردم یک کاری کنم که نکرده باشم یا نشده باشد و یک فرم نی و ارکستر باشد که بالاخره "نی نوا" شد و من هم همیشه عاشق دستگاه نوا بودم و هستم و این ایدهٔ "نی نوا" از مفهوم موسیقایی می آید و بعد می فهمیم که "نی نوا" یعنی کربلا». علیزاده پس از ضبط "نی نوا" آن را نزد ابتهاج برد، هرچند او گفت که «این کار حیف است که زیر کلام من بیاید». به گفته علیزاده، زمانی که این قطعه را می ساخته، به دلیل جنگی که در آن دوره بین ایران و عراق وجود داشت و مبهم بودن نتیجهٔ جنگ، همراه با نوشتن نت ها اشک می ریخته: «من همیشه نتایج این جنگ را می دیدم و همه چیز را در هاله ای می دیدم
که مثلاً نتیجه جنگ چیست؟» او همچنین می گوید در آن زمان به او پیشنهاد شد کارهایی برای جنگ بسازد اما آن پیشنهادها را رد کرده است. او بر این باور است که در آن دوره، خیلی ها مسائل هیجان برانگیز جنگ را دیدند؛ اما او جنایت دشمن را می دید و "نی نوا" را مربوط به حس و حال آن زمان می داند. علیزاده در عین حال که از همهٔ این ایده ها استفاده کرده، بر این باور است که "نی نوا" برای او مانند یک یادداشت روزانه بود. از دید او، در سال ۱۳۶۲ در ایران همه چیز شکل خاصی داشت و به خصوص جنگ هم در جریان بود و یک حس غیرقابل تعریفی می داند که موجب شد نوشتن این کار خیلی روان و راحت پیش برود. ساختار اثر. ساختمان اصلی "نی نوا"، از همان ساختمان کلی دستگاه نوا پیروی می کند که در کل آن انگاره های گوشه های اصلی نوا، در حرکت ملودی و ترکیب موازی آن ها و هارمونی از درجات شکل دهندهٔ مقام یا مُدهای گوناگون دستگاه نوا گسترش یافته است. به غیر از مُدهای اصلی مانند «درآمد»، «نهفت»، «جامه دران»، انگاره های مُدهای فرعی هم در شکل گیری و ترکیب ملودی ها نقش مهمی را داشتند. انگاره های ریتمیک دستگاه نوا نیز اساس گسترش ریتم در "نی نوا" است که دربردارندهٔ انگاره
های ریتمیک «درآمد»، «نهفت»، «نغمه»، «جامه دران» و .. است. پرویز مشکاتیان موسیقی دان و استاد دانشگاه، در مورد استفاده از ارکستر و دستگاه نوا در آلبوم "نی نوا" می گوید: «اگر آهنگسازی تحصیل کرده و مترقی برای نوا ملودی بسازد و بعد برای زیباتر کردن آن از ارکستر سمفونیک و هرنوع شکل سازی استفاده کند، بسیار کار زیبایی است و نه تنها اشکالی ندارد بلکه خیلی هم خوب است.» علیزاده در یک گفتگو در سال ۱۳۷۱ بیان کرد که در "نی نوا" اگرچه از سازهای غربی و بین المللی استفاده شده است، اما محتوای آن عمیقاً ملی و ایرانی است. او بر این باور است که محتوی و جوهر حس اثر مهم است و اینکه یک اثر چقدر با جامعه ارتباط برقرار می کند و در این میان، نوعِ ساز را در حکمِ وسیله می داند. نی نوازی در آلبوم. جمشید عندلیبی، نوازندهٔ نی، در سن بیست و شش سالگی، برحسب علاقه اش برای همکاری در کار جدید با محوریت نی، پیشنهاد همکاری نواختن نی در "نی نوا" را به علیزاده می دهد. عندلیبی در این کار از نی هفت بند، که ریشه در اصفهان و مرکز ایران دارد، استفاده کرده است. او در استودیو فقط یکبار نی را نواخت و همان یکبار ضبط شد و در آلبوم قرار گرفت. او دربارهٔ ملودی
ها و اینکه کدام ملودی را برای نی به کار بگیرد و برای نی مناسب است با علیزاده تبادل نظر می کرد. عندلیبی به یاد می آورد که نزدیک به دو تا سه ماه به تمرین پرداختند و این تمرین ها به صورت روزانه و مداوم نبود، ارکستر تمرین های جداگانه ای را برای هماهنگی انجام می دادند و در مرحله آخر عندلیبی برای نواختن نی به آن ها پیوست. علیزاده دربارهٔ استفاده از نی در این آلبوم می گوید: «شاید انگیزه من آن زمان این بود که ساز نی را به نوعی به صحنه بیاورم. چون ساز نی نسبت به سازهای دیگر در آن زمان خیلی مهجور بود، با اینکه نی ساز مهمی در موسیقی ایرانی است ولی تنها در تک نوازی از آن استفاده می شد و انگیزه من ترکیب این ساز با سازهای دیگر بود». حسن ناهید، نوازندهٔ نی، براین باور است که استفاده از نی در "نی نوا"، نشان دهندهٔ درک درست علیزاده از ساز نی است، او می گوید علیزاده به وسعت صدای نی آشنا بود و می دانست که کجایش بهتر صدا می دهد. بازخوردها. علیزاده خودش معتقد است که خوشبختانه یا متأسفانه "نی نوا" به شناسنامهٔ او تبدیل شده است. او آلبوم خود را نوعی هم زبان شدن و همنوع شدن با مردم هم می داند و دربارهٔ برداشت همگانی از "نی نوا" در
گفتگویی با دویچه وله گفت: هومان اسعدی، استاد دانشگاه و موسیقی دان بر این باور است که در آلبوم "نی نوا"، علیزاده از فرم یک صدایی خارج شده و به فرم چندصدایی در آهنگ سازی روی آورده که این موضوع نیز در آثار ایرانی آن زمان تازگی داشت و در مورد استفاده از ریتم های لنگ نیز علیزاده در استفاده از این ریتم ها بیشترین تأثیر را پذیرفته است. پیروز ارجمند موسیقی دان و آهنگ ساز بر این باور است که در دوران جنگ، فرصتی برای ساخت موسیقی مذهبی به جز موسیقی مذهبی جنگ وجود نداشت. از نظر او، این اثر از آن دسته کارهایی است که گذر زمان نتوانست بر رویش تأثیر بگذارد. او همچنین یکی از رموز ماندگاری این اثر را وفاداری به موسیقی سنتی ایرانی می داند. کامبیز روشن روان، موسیقی دان و استاد دانشگاه بر این باور است که این اثر به عنوان یک اثر نمادین در موسیقی مذهبی ایران تبدیل شده و غیر از این اثر، کار دیگری که تا این اندازه جذابیت داشته باشد را نمی شناسد و این اثر علیزاده را شاخص ترین اثری می داند که موسیقی مذهبی تا به حال داشته است. این درحالی است که علیزاده در مستند "به تماشای آب ها" عنوان کرد که هدفش هرگز ساخت موسیقی مذهبی نبوده، اما در عین
حال تأثیرپذیری از آئین مذهبی را رد نکرد. محمود خوشنام، کارشناس و منتقد موسیقی بخش فارسی بی بی سی، بر این باور است که موسیقی دانان در ابتدای انقلاب ۱۳۵۷ ایران، برای اینکه موسیقی را از حالت رخوت و رکودی که به جنبه های روضهخوانی و تعزیه بسیار شبیه شده بود، نجات بدهند، به سوی دو عامل اصلی در موسیقی روی آوردند که یکی ریتم و یکی دیگر سازآرایی های جذاب و گوناگون بود. او می گوید علیزاده به ویژه مسئلهٔ ریتم را در کار نخست خودش، "نی نوا"، نشان داد که در آن سازآرایی های جذاب به کار رفته بود، به ویژه سازهای غربی که آن روزها مورد تقبیح کارگزاران فرهنگی بود. منتقد آل میوزیک دربارهٔ "نی نوا" بر این باور بود که هرچند موسیقی خاورمیانه خیلی متکی بر روی هارمونی و درهم آمیزی آهنگ ها با تأکید بر ملودی نیست، اما از سوی دیگر پیچیدگی زیادی داشته و بیشتر به توسعهٔ بداهه شکل های ملودی متکی است. از دید او، حسین علیزاده در "نی نوا" تلاش کرد که خارج از یک هارمونی مشخص و برپایهٔ شکل های موسیقی سنتی ایرانی کار کند که این تلاش علیزاده را یک تجربهٔ موفق در نظر گرفت، او همچنین صدای سازهای زهی در این کار را مانند برخی هنرمندان غربی همچون کورسا