Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
از اعماق () نامه ای طولانی در ۵۵ هزار واژه و ۸۰ صفحه از اسکار وایلد است که در دوران حبس دو ساله اش به جرم همجنس گرایی در زندان ردینگ نوشته شده است. وایلد این نامه را خطاب به بوزی (لرد آلفرد داگلاس)، معشوق خود نوشته است. نامه با عبارت «بوزی عزیز» آغاز و با «دوستِ عاشقِ تو» پایان می یابد. او در نیمهٔ نخست نامه بوزی و خودش را برای غرور و ضعف متهم می کند، ولی در نیمهٔ دومِ نامه، لحن او حالتی معنوی پیدا کرده و وایلد با مسیح بر سر رنج همذات پنداری می کند. "از اعماق" نخستین بار در سال ۱۹۰۵ (پنج سال پس از مرگ وایلد) منتشر می شود که در این چاپ بخش هایی از نامه حذف شده بوده است. نسخهٔ کامل نامه سرانجام در ۱۹۶۳ میلادی چاپ می شود. این نامه به وسیلهٔ مریم امینی به فارسی ترجمه و توسط نشر مرکز منتشر شده است. پیشینه. رابطهٔ اسکار وایلد و لرد آلفرد داگلاس از ۱۸۹۱ میلادی آغاز گشت. در سال ۱۸۹۵ وایلد در اوج شهرت قرار داشت و نمایش نامهٔ "اهمیت جدی بودن" هنوز در لندن اجرا می شد. در این زمان مارکی کویینزبری (پدر آلفرد داگلاس) که از این رابطه ناخشنود بود، به آزار و توهین به وایلد می پردازد. وایلد هم به تشویق آلفرد داگلاس از پدر او ش
کایت می کند. با این وجود، در دادگاه تهمت مارکی کویینزبری مطابق واقعیت دانسته می شود و وایلد به دلیل عمل منافی عفت به دو سال زندان همراه با کار اجباری محکوم می شود. وایلد نوشتن این نامه را در چهار ماه پایانی دوران حبسش آغاز کرده است. در آن زمان به زندانیان اجازه داده نمی شد که نمایش نامه، داستان، یا مقاله بنویسند؛ ولی آن ها اجازهٔ نوشتن نامه را داشتند و مقررات زندان طول نامه را مشخص نکرده بوده است. مدیر زندان که با اسکار وایلد برخورد نرمی داشته است کاغذ و قلم در اختیار او قرار داده است. هر روز کاغذها جمع آوری می شده است و صبح روز بعد دوباره در اختیار او قرار می گرفته اند تا نوشتن نامه را ادامه دهد. در نهایت زمانی که وایلد از زندان آزاد می شود نامه را در اختیار او قرار می دهند تا با خود ببرد. چاپ. وایلد پس از رهایی از زندان هیچ تغییری در نامه نداد؛ ولی به جای لرد آلفرد داگلاس، نامه را به معشوق دیگرش رابرت راس (روزنامه نگاری کانادایی) داد. قرار شد که راس نسخه ای از نامه را برای داگلاس بفرستد. داگلاس بعدها ادعا کرد که آن کپی را بدون آنکه بخواند آتش زده است. راس نامه را در ۱۹۰۵ میلادی (پنج سال پس از مرگ وایلد در ۴
۶ سالگی) منتشر کرد و عنوانِ "از اعماق" را از یک سرودهٔ مسیحی برای آن برگزید. در این چاپ بخش هایی از نامه شامل تمام اشاره ها به لرد آلفرد داگلاس و خانواده اش حذف شده است. راس که می دانست نامه تا سال ۱۹۶۰ عمومی نخواهد شد نسخهٔ دستنویس را به موزه بریتانیا اهدا کرد. نسخهٔ دستنویس اکنون در کتابخانه بریتانیا نگهداری می شود. در سال ۱۹۴۹ پسر وایلد به انتشار نامهٔ کامل همت گماشت. از آنجایی که او از نمونهٔ تایپ شدهٔ پر از اشکالی استفاده کرده بود، نسخهٔ چاپ شده دارای صدها اشکال بود. در ۱۹۶۰ میلادی سرانجام نسخهٔ کامل و ویرایش شدهٔ نامه با مطابقت با نسخهٔ دستنویس در کتابخانهٔ بریتانیا چاپ شد.
فهرست سفارت های جمهوری چک، فهرستی از مراکز سفارتخانه و کنسولگری کشور جمهوری چک در سراسر جهان است.
هینترشتودر یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه کورچ دروف ان در کرمس واقع شده است. خصوصیات. هینترشتودر ۱۴۹٫۵ کیلومترمربع مساحت دارد ۵۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کرول فیلمی محصول سال ۱۹۸۳ و به کارگردانی پیتر ییتس است. در این فیلم بازیگرانی همچون کنت مارشال، لایست آنتونی، فردی جونز، فرانچسکا آنیس، الون آرمسترانگ، لیام نیسون، رابی کالتران، تاد کارتی، گراهام مک گرت، برنارد آرچارد ایفای نقش کرده اند.
روزانا مک کوی () یک فیلم به کارگردانی اروینگ ریس است که در سال ۱۹۴۹ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به فارلی گرنجر، جون اونس، چارلز بیکفورد، لستر دُر و ریموند مسی اشاره کرد.
جون اونس (؛ زادهٔ ۱۸ ژوئیه ۱۹۳۴) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به روزانا مک کوی و زورو اشاره کرد.
کروموزوم ۸ (انسان)، در کنار کروموزوم های دیگر، یکی از ۲۳ جفت کروموزوم در بشر است. انسان ها به روال معمول دو نسخه از این کروموزوم را دارند. کروموزوم ۸ دارای بیش از ۱۴۵ میلیون جفت باز (اجزای تشکیل دهندهٔ دی ان ای) است و این نشان دهندهٔ بین ۴٫۵٪ و ۵٫۰٪ از کل دی ان ای در سلول های انسان است. کروموزوم ۸ دارای دو بازو، ۸پی و ۸کیو (8P و 8Q) است. بازوی کوتاه، ۸پی، حدود ۴۵ میلیون جفت باز، و در حدود ۱٫۵٪ از ژنوم است و شامل ۴۸۴ ژن و ۱۱۰ توالی شبه ژن؛ که حدود ۸ درصد از ژن های آن درگیر در رشد و عملکرد مغز هستند، و در حدود ۱۶ درصد با ژنتیک سرطان مرتبط شناخته شده اند. یکی از ویژگی های منحصر به فرد ۸پی، داشتن یک منطقه بزرگ در حدود ۱۵ مگا باز نوکلئوتیدی (تک باز) است، که به نظر می رسد نرخ جهش بالایی دارد، و واگرایی (انشعاب) بسیار گسترده ای بین انسان و شامپانزه را نشان می دهد؛ که نرخ بالای جهش در آن می تواند به تکامل مغز انسان کمک کرده باشد. شناسایی هویت ژن ها در هر کروموزوم یکی از زمینه های فعال در پژوهش های ژنتیکی است. پژوهش گران از روش های مختلفی برای پیش بینی تعداد ژن در هر کروموزوم استفاده می کنند، از این رو، شمار تخمینی ژن
ها در هر کروموزوم همیشه یک سان نیست. دانشمندان بر این باورند که کروموزوم ۸ به احتمال زیاد در بر گیرندهٔ بین ۷۰۰ تا ۱۰۰۰ ژن است.
مولن یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه کورچ دروف ان در کرمس واقع شده است. خصوصیات. مولن ۱۹۱٫۴ کیلومترمربع مساحت دارد ۴۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. جغرافیا. مولن قرار گرفته شده در ترانویتل. حدوداً ۷۰ درصد از شهر جنگل است و ۲۰ درصد زمین های کشاورزی می باشد.
میشلدورف یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه کورچ دروف ان در کرمس واقع شده است. خصوصیات. میشلدورف ۵۰٫۳ کیلومترمربع مساحت دارد ۴۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
قلعه کارپات ها یا با نام دیگر قلعه مرموز عنوان رمانی است از نویسنده مشهور فرانسوی ژول ورن که در سال ۱۸۹۳ منتشر گردید. داستان در مورد قلعه ای در رومانی است که اهالی آن منطقه فکر می کنند قلعه توسط اشباح تسخیر شده است و تصمیم می گیرند چند نفر را به آنجا بفرستند تا سر و گوشی به آب دهند. اما هنگامی که می خواهند وارد قلعه شوند ... این ایده مطرح است که احتمالاً ژول ورن با دیدن ویرانه های قلعه دوین نزدیک براتیسلاوا در طول سفر خودش با قایق به رودخانه دانوب ایده طرح این رمان را در ذهنش پرورش داده باشد. احتمال داده می شود که برام استوکر از این رمان ژول ورن برای نوشتن رمان خودش موسوم به دراکولا در سال ۱۸۹۷ از این رمان ژول ورن الهام گرفته باشد. شرح داستان. ترانسیلوانیا بخشی از کشور رومانی است و در جنوب و شرق رشته کوه های کارپات واقع است. در یکی از روستاهای واقع در ترانسیلوانیا به نام وِرست، ماجراهای مرموزی در حال وقوع بود. روستاییان معتقد بودند که شیطان قلعه قدیمی روستا را که به قلعه کارپاتها معروف بود، تسخیر کرده است و آنجا خانه اشباح است و به همین دلیل هم کسی جرئت نزدیک شدن به آن را نداشت و هر گاه کسی برای رفع حس کنجکاو
ی تمایل به نزدیک شدن به قلعه را داشت به شکل اسرار آمیزی ناپدیده می شد. یک مسافر به نام کنت فرانس دو تیلک که به طور اتفاقی به روستا آمده است، شیفته داستانهای اسرارآمیز مربوط به قلعه می شود و تصمیم می گیرد به قلعه برود و در این مورد تحقیق کند. کنت فرانس پس از تحقیقات اولیه در می یابد که صاحب قلعه شخصی است به نام بارون رودلف از خاندان ویورا که سالها قبل در ناپل، رقیبِ عشقی او بوده است و …
اینتسرسدورف یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه کورچ دروف ان در کرمس واقع شده است. خصوصیات. اینتسرسدورف ۲۲٫۷ کیلومترمربع مساحت دارد ۴۳۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. جغرافیا. اینتسرسدورف قرار گرفته شده در ترانویتل. حدودا ۳۰ درصد از شهر جنگل است و ۵۹ درصد زمین های کشاورزی می باشد.
چستر ارسکین (؛ ۲۹ نوامبر ۱۹۰۵ – ۷ آوریل ۱۹۸۶) یک کارگردان فیلم، تهیه کننده، فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی کارگردان فیلم هایی همچون "آندروکلس" و "نیمه شب" بوده است.
کیرشدروف آن در کرمس یک شهر از ایالت اوبراسترایش بر روی رودخانه کرمس در اتریش است که در ناحیه کیرشدروف آن در کرمس واقع شده است. خصوصیات. کیرشدروف آن در کرمس ۲٫۸ کیلومترمربع مساحت دارد ۴۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر زویبرسدورف واقع شده در آلمان، خواهرخوانده کیرشدروف آن در کرمس هست.
بهینه سازی سنجش فشرده یک بیتی مسئله سنجش فشرده، به این صورت بیان می شود: ما اغلب تمایل داریم از محیط اطراف خود، درکی گسسته پیدا کنیم؛ اصطلاحاً نمونه برداری می کنیم. یعنی، سیگنال پیوسته ی محیط را به صورت گسسته تبدیل کرده و بررسی می کنیم. طبق گفته شانون، تعداد این نمونه ها می بایست از دو برابر پهنای باند، بیشتر باشد formula_1 در بیشتر منابع واژه های سنجش فشرده و حسگری فشرده به جای هم بکار می روند. در اینجا از هر دو واژه، با یک مفهوم استفاده شده است. اما گاهی این تعداد نمونه در ثانیه برای ما گران تمام می شود. یعنی با اینکه برای بازسازی کامل به این تعداد نمونه احتیاج داریم اما محدودیت هایی نظیر کمبود زمان کافی برای پردازش این تعداد نمونه یا وسیله نمونه بردارِ گران قیمت و غیره باعث می شوند که باز تعداد نمونه ها را کم کنیم. به این کار downsampling یا در اینجا فشرده سازی می گویند. حسگری فشرده در واقع این دو عملِ نمونه برداری و فشرده سازی را با هم انجام می دهد. رابطه آن را به صورت زیر نشان می دهیم formula_2 که در آن x سیگنالی است که سنجش فشرده روی آن صورت می گیرد و یک سیگنال اصطلاحاً تنک است. سیگنال تنک به سیگنالی گف
ته می شود که بیشتر درایه های آن صفر باشند و مقدار اندکی مقادیر با معنی (یک) داشته باشد. Φ ماتریس اندازه گیری و y بردار حاصل از حسگری فشرده می باشد. برای ساده سازی بیشتر رابطه بالا را با سطح صفر مقایسه می کنند و رابطه به صورت زیر در می آید formula_3 و بدین صورت y را می توان به صورت یک مقدار یک بیتی در نظر درگرفت که یا مقدار ۱ یا مقدار -۱ را به خود می گیرد. نیاز به بهینه سازی از آنجا پیش می آید که گاهی y به علت وجو نویز علامتش تغییر می کند و دیگر هم علامت با sign(Φx) نیست؛ لذا قصد داریم جاهایی که علامت y عوض می شود را شناسایی کرده و آن را اصلاح کنیم. تابع هدف در اینجا حداقل کردن اندازه تصویر y بر بردار sign(Φx) در محل های تعویض علامت است. مسئله بهینه سازی را به صورت زیر معرفی می کنیم formula_4 formula_5 formula_6 رابطه بالا را می توان به صورت زیر هم نوشت. با تعریف formula_7 به صورت زیر، که محل های اندازه گیری صحیح formula_8 را نشان می دهد، رابطه را بازنویسی می کنیم formula_9 اما مسئله بهینه سازی بالا محدب نیست. چراکه هم شامل متغیرهای پیوسته و هم متغیرهای گسسته است. بعلاوه حل همزمان formula_10 آسان نیست. برای حل
مسئله ابتدا formula_7 را ثابت فرض کرده و مسئله را برای formula_12 حل می کنیم. سپس پاسخ بدست آمده برای formula_12 را در مرحله بعد جایگزین کرده و این بار مسئله را برای formula_7 حل می کنیم. این کار را در چندین حلقه تکرار می کنیم تا پاسخ مناسب بدست آید.
کلاوس ان در پاین بان یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه کورچ دروف ان در کرمس واقع شده است. خصوصیات. کلاوس ان در پاین بان، ۱۰۸ کیلومترمربع مساحت دارد ۴۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. جغرافیا. کلاوس ان در پاین بان قرار گرفته شده در ترانویتل. حدوداً ۸۱ درصد از شهر جنگل است و ۷ درصد زمین های کشاورزی می باشد.
نرمدا رودخانه ای در مرکز هند و یکی از پنج رود بلند شبه قاره هند است. این رود، پس از گوداواری و کریشنا سومین رود بلندی است که کاملاً در هند جریان دارد. این رود نقش مهمی در مادیا پرادش دارد و خط زندگی مادیا پرادش خوانده می شود. نرمدا مرز سنتی میان شمال و جنوب هند را تشکیل می دهد و در جهت غرب به طول ۱٬۳۱۲ کیلومتر امتداد می یابد تا در نزدیکی شهر گجرات در خلیج خامبات در دریای عرب تخلیه می شود. این رود، به همراه رودهای تاپتی و ماهی سه رود بزرگی هستند که از شرق به غرب هند جریان دارند. نرمدا در مسافت ۱۰۷۷ کیلومتر از میان ایالت مادیا پرادش عبور می کند. سپس مرز میان مادیا پرادش و مهاراشترا را به طول ۳۹ کیلومتر و مرز میان مهاراشترا و گجرات را به طول ۷۴ کیلومتر طی می کند و در نهایت، ۱۶۱ کیلومتر در گجرات جریان می یابد. رژیم رودخانه. سرچشمه نرمدا تپه امارکانتاک در شرق مادیا پرادش است. سپس از سونمود عبور می کند و روی صخره ای در کاپیلدارا فرو می ریزد. از مسیری پر پیچ و خم از میان صخره ها و جزیره ها می گذرد تا به کاخ مخروبهٔ رامناگار برسد. در فاصلهٔ ۲۵ کیلومتری میان رامناگار و ماندلا و در جهت جنوب شرقی، مسیر رودخانه نسبتاً مس
تقیم و عمیق و تهی از موانع سنگی است. سپس رود در مسیر شمالی-غربی به سوی جبال پور امتداد می یابد. در نزدیکی این شهر، پس از یک آبشار ۹ متری به نام دواندارا، ۳ کیلومتر در میان صخره های سنگ آهک منیزیم و بازالت به نام صخره های مرمری می گذرد و عرض آن از حدود ۹۰ متر به ۱۸ متر کاهش می یابد. از این نقطه تا رسیدن به دریای عرب، نرمدا از میان سه درهٔ باریک می گذرد. ساحل جنوبی رود در بیشتر مناطق، عریض تر از ساحل شمالی است. نرمدا پس از گذر از صخره های مرمری به نخستین حوضه بارور خود می رسد. بخش جنوبی این منطقه، حدود ۳۲۰ کیلومتر طول و ۳۵ کیلومتر عرض متوسط دارد. بخش شمالی آن محدود به جلگه بارنا-بارلی است که به تپه های بارخارا در برابر هوشنگ آباد ختم می شود. ارتفاع کناره های رود حدود ۱۲ متر است. بسیاری از شاخه های مهم نرمدا در همین دره به آن می پیوندند و جریان به تپه های ساتپورا می رسد. چند کیلومتر پایین تر، نزدیک بارلی و تقاطع جاده آگره و بمبئی، نرمدا وارد دومین حوضهٔ خود، جلگه ماندلشوار می شود. بخش جنوبی این جلگه، حدود ۱۸۰ کیلومتر طول و ۶۵ کیلومتر عرض دارد. نوار شمالی حوضه تنها ۲۵ کیلومتر است. بخش اول آن به طول ۱۲۵ کیلومتر، ش
امل چند آبشار و تنداب است و به آبشار ماکرای ختم می شود. پس از ماکرای، رود میان شهرستان های وادودارا و نرمدا جریان می یابد و پس از آن، از میان جلگه غنی شهرستان باروچ می گذرد. عرض رودخانه از ۱٫۵ کیلومتر در ماکرای به ۳ کیلومتر در نزدیکی باروچ افزایش می یابد و وارد خوری ۲۱ کیلومتری در خلیج خامبات می شود. خیزش مد تا ۳۲ کیلومتر بالاتر از باروچ احساس می شود و تا ۳٫۵ متر بالا می آید. رودخانه برای کشتی هایی تا وزن ۹۵ تن تا باروچ و تا وزن ۳۵ تن تا شاملاپیتا قابل کشتیرانی است. کشتی های کوچکتر تا تیلاکاوادا در گجرات سیر می کنند. سدهای ساحلی در دهانه و باروچ ساخته شده اند. یک هکتار از سطح جزیره کبیرواد در رود نرمدا با درختان انجیر هندی پوشانده شده است. حوضه آبریز نرمدا. مساحت حوضه آبریز نرمدا ۹۸٬۷۹۶ کیلومتر مربع است و بین طول های جغرافیایی ۷۲ درجه و ۳۲ دقیقه تا ۸۱ درجه و ۴۵ دقیقه و عرض های جغرافیایی ۲۱ درجه و ۲۰ دقیقه تا ۲۳ درجه و ۴۵ دقیقه در انتهای شمالی جلگه دکن قرار دارد. ۸۱٪ مساحت حوضه در مادیا پرادش، ۱۲٪ در گجرات، ۴٪ در مهاراشترا، ۲٪ در چاتیسگار و ۱٪ در آندرا پرادش واقع شده است. در مسیر رودخانه، ۴۱ شاخه به آن می پیون
دند که ۲۲ شاخه از کوه های ساتپورا و بقیه از کوه های ویندیا سرچشمه می گیرند. بلندترین نقطهٔ حوضهٔ آبریز نرمدا، دوپگار در نزدیکی پاچماری است. این حوضه دارای پنج ناحیهٔ فیزیوگرافی شناخته شده است. مناطق تپه ای بالا، جلگه های بالا، جلگه های میانی، مناطق تپه ای پایین و جلگه های پایین. ناحیه های تپه ای، پوشش جنگلی دارند. جلگه ها وسیع و شامل مناطق حاصلخیز هستند. خاک حوضه عموماً سیاه است. جلگه های ساحلی در گجرات شامل رس های آبرفتی با یک لایهٔ سطحی خاک سیاه است. میزان بارندگی سالانهٔ بالادست حوضه، بین ۱۰۰۰ و ۱۸۵۰ میلی متر است که در ناحیه های پایین تر به ۶۵۰ تا ۷۵۰ میلی متر می رسد. زمین شناسی. دره نرمدا یک فروزمین است؛ بلوک لایه بندی شده ای از پوستهٔ زمین که بر اثر گسترش پیشین پوسته، نسبت به بلوک های مجاور فرو رفته است. دو گسل عمدهٔ حوضه شامل گسل نرمدای شمالی و گسل نرمدای جنوبی در امتداد مسیر رودخانه وجود دارند که مرز میان بلوک نرمدا و بلوک های ویندیا و ساتپورا را تشکیل می دهند. دره نرمدا اهمیت زیادی در زمینه مطالعات دیرین شناسی هند دارد. چند فسیل دایناسور از جمله تیتانوسور و راجاسور در این منطقه کشف شده اند.
تپهٔ سلام در سمت شرق کوه پلنگ چال در مسیر امامزاده داوود واقع است و از جاذبه های گردشگری استان تهران به حساب می آید. علت نامگذاری این تپه به این علت بود که این تپه در مسیر راه زائرانی بود که برای زیارت امامزاده داوود از مسیر فرحزاد استفاده می کردند.
تاریخ ادبیات کودکان ایران نگارش محمدهادی محمدی و زهره قایینی مجموعه ده جلدی تاریخ ادبیات کودکان ایران است که پژوهش های آن در موسسه پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان انجام شده و انتشارات چیستا آن را منتشر کرده است. سه جلد آخر این مجموعه که دوره زمانی ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۷ را دربر می گیرد، در سی و سومین دوره جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، به عنوان «کتاب سال ایران» برگزیده شد. معرفی. تاریخ ادبیات کودکان ایران، پژوهشی فراگیر برپایه شناخت سیر تاریخی جایگاه کودک در جامعه، دیدگاه های آموزشی و پرورشی و رشد ادبیات کودکان در ایران است. گروه پژوهشگران تاریخ ادبیات کودکان ایران، پیش طرح آن را در سال ۱۳۷۵ به تصویب رساندند و از سال ۱۳۷۶ کار نگارش مجموعه کتاب های مرجع تاریخ ادبیات کودکان ایران را در ۱۰ جلد آغاز کردند که پژوهش آن تا سال ۱۳۸۶ به طول انجامید. جلد اول مجموعه به ادبیات شفاهی و دوران باستان می پردازد، جلد دوم ادبیات کودکان پس از اسلام را پوشش می دهد، جلد سوم و چهارم ویژهٔ ادبیات کودکان دوره مشروطه است، جلد پنجم تا هفتم این کتاب به ادبیات کودکان در روزگار نو درسال های ۱۳۰۰ تا ۱۳۴۰ می پردازد و سرانجام سه جلد هشت تا ده، به سیر
گسترش فرهنگ و ادبیات کودکان بین سال های ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۷ می پردازد. چکیدهٔ بخش های کتاب. بخش اول این پژوهش با بررسی مختصر اوضاع سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ایران درسال های ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۷ آغاز می شود. برخی حرکت های مثبت این دوره، تشکیل سپاه دانش از سوی پرویز ناتل خانلری، تشکیل سپاه بهداشت، کاهش شمار کودکان کار، شکل گیری نهادهای مدنی ترویج گر حقوق کودکان، تصویب قوانینی برای دفاع از حقوق کودک، احداث نخستین مراکز تفریحی کودکان و توجه بیشتر رسانه های گروهی به کودکان بود. در سال تحصیلی ۱۳۴۳–۱۳۴۴، وزارت آموزش و پرورش نخست آموزش ابتدایی را اجباری اعلام کرد، سپس افرادی از جمله: ثمینه باغچه بان، توران میرهادی، آذردخت آریان پور، آموزگار، علی محمد کاردان و … را فراخواند تا طرحی برای دگرگون کردن سامانه آموزشی فراهم آورند. برای تربیت آموزگاران نیز در شهرها و روستاها، مراکز تربیت معلم و دانشسراها فعالیت می کردند. پایه گذاری سازمان پژوهش و نوسازی آموزشی و اجرای طرح مدارس تجربی و پایه گذاری انجمن اولیا و مربیان در این دوره اتفاق افتادند. بخش دوم این پژوهش نخست به بررسی فلسفه ادبیات کودکان ایران می پردازد. سپس نهادهای ادبیات کودک در ا
یران را معرفی می کند. در نیمه نخست دهه ۴۰، دو نهاد مهم ادبیات کودکان در ایران، پایه گذاری شدند. شورای کتاب کودک در دی ماه ۱۳۴۱ به کوشش جمعی از دست اندرکاران ادبیات کودکان و آموزش و پرورش، مانند: توران میرهادی، لیلی آهی، معصومه سهراب، یحیی مافی، توران اشتیاقی، مهدی آذریزدی کار خود را آغاز کرد. برخی فعالیت های شورا عبارت بود از: انتشار نشریه، جزوه، کتاب و فهرست سالانه کتاب های مناسب کودکان؛ برگزاری هم اندیشی ها و نشست های کارشناسی؛ ترویج ادبیات کودکان در دانشگاه ها و آموزشگاه های عالی؛ ترویج کتابخوانی و برپایی نمایشگاه ها، برگزاری هفته کتاب کودک و روز بین المللی کتاب کودک؛ و فعالیت های بین المللی از جمله عضویت در دفتر بین المللی کتاب برای نسل جوان و … و برپایی کتابخانه تحقیقاتی. کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نیز در بهمن ۱۳۴۴، با مدیریت لیلی امیرارجمند پایه گذاری شد. گام نخست کانون پایه گذاری کتابخانه های کودکان بود که بیشتر آن ها در مناطق محروم شهر بودند. دیگر فعالیت های این نهاد عبارت بود از: ایجاد کتابخانه مرجع، شرکت در گردهمایی های بین المللی، انتشار نشریاتی چون کارنامه کانون و فصلنامه کانون. ایجاد مراک
زی مانند: مرکز پژوهش های فرهنگی اجتماعی، مرکز سینمایی و …. در سال های ابتدایی دهه ۴۰ قوانینی در زمینه کتابخانه های کودکان تصویب شد و بیشتر مدرسه ها کتابخانه داشتند. اما این کتابخانه ها نتوانستند جایگاه خود را در سامانه آموزشی بیابند. در این دوره نخستین ناشران ویژه کتاب های کودکان در شمار اندک، پدید آمدند. از نخستین ناشران می توان به انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان اشاره کرد. دو ناشر دیگر پدیده و دادجو بودند که بیشتر کتاب های ترجمه را منتشر می کردند. در این دوره برخی ناشران کتاب های بزرگسال به انتشار کتاب های کودکان گرایش پیدا کردند، مانند: انتشارات اشرفی و امیرکبیر با انتشار کتاب های طلائی. بنگاه ترجمه و نشر کتاب و فرانکلین که از سال ها پیش شروع به انتشار کتاب برای کودکان و نوجوانان کرده بودند در این دوره نیز به فعالیت خود ادامه دادند. در این دوره ناشرانی برپایه این دیدگاه که کتاب کودک باید پیامی سیاسی- اجتماعی داشته باشد و در ساده ترین شکل و با ارزان ترین کاغذ منتشر شود، کتاب هایی منتشر کردند. ناشرانی دیگر چون دفتر نشر فرهنگ اسلامی، دارالتبلیغ اسلامی و … کار خود را به نشر کتاب های مذهبی اختصاص دا
دند. گروه های بررسی شورای کتاب کودک به نقد وضیت نشر کتاب های کودکان و نوجوانان پرداختند اما تا پایان این دوره بازار نشر همچنان آشفته بود. پدیدآورندگان این دورهٔ ادبیات کودکان و نوجوانان، بیشتر از دو طبقه میانی و کارگری – دهقانی، برخاسته بودند. این ناهمگونی طبقاتی، خود را در آثار منتشره پدیدآورندگان این دوره نشان می دهد. افرادی با کودکی های ویژه و متفاوت که هر کدام به گونه ای از این گذشته بهره می بردند. نویسندگانی چون صمد بهرنگی، علی اشرف درویشیان، منصور یاقوتی، مهدی آذریزدی یا تصویرگرانی مانند زمان زمانی، نورالدین زرین کلک، مرتضی ممیز، بهرام خائف، پرویز کلانتری. بخش سوم کتاب، به پژوهش و آموزش، نقد، جایزه و سانسور در ادبیات کودکان می پردازد. بحث دربارهٔ ادبیات کودکان در دانشگاه ها نخستین بار از سوی محمدباقر هوشیار آغاز شد. بعد از او، علی اکبر شعاری نژاد به آموزش ادبیات کودکان در دانشسرای مقدماتی پرداخت. شورای کتاب کودک نیز با تلاش هایش سبب شد تا ادبیات کودکان به عنوان واحد درسی در تعدادی از مراکز آموزش عالی گنجانده شود. از دیگر فعالیت ها در این زمینه ایجاد کتابخانه های تحقیقاتی، تهیه کتابشناسی ها و برگزاری سمی
نارها بود. در این دوره شورای کتاب کودک با برگزاری سمینار و معرفی سنجه ها و رهنمودهای کاربردی برای کتاب کودک و انتشار فهرست کتاب های مناسب، همین طور کانون پرورش فکری کوکان و نوجوانان با انتشار نشریه کارنامه و نقد و بررسی کتاب ها به نهادینه شدن ادبیات کودکان ایران، کمک کردند. همچنین نمونه هایی از نقدهای ادبیات کودک در نشریات پیک معلم و خانواده منتشر می شد که نشان دهندهٔ توجه دانشسراها به نقد بود. در بخش نقد به نظرات کارشناسان در سیر تحول نقد ادبیات کودکان ایران پرداخته شده است. فرخ صادقی یکی از منتقدان روشمند حوزه ادبیات کودکان در این سال ها بود. در این دوره جوایزی نیز برای کتاب های مناسب کودکان پایه گذاری شد: نشان یادبود کتاب برگزیده سال شورای کتاب کودک، جایزه سلطنتی بهترین کتاب سال بنیاد پهلوی، جایزه نقدی عباس یمینی شریف برای بهترین کتاب کودک و نوجوان، جایزه ادبی- هنری سخن و فهرست افتخار دفتر بین المللی کتاب برای نسل جوان. در این سال ها سانسور بر کتاب های کودکان نیز حاکم بود. بخش چهارم این پژوهش انواع ادبیات داستانی کودکان را بررسی می کند. در داستان های واقعگرا و واقع نمای این دوره بیشتر به موضوعاتی همچون: کو
دکان کار و محروم در روستاها یا حاشیهٔ شهرها، زندگی با نامادری، عشق به سوادآموزی، روایت زندگی نویسندگان از دوره کودکی و نوجوانی خودشان، خاطره های مدرسه و … پرداخته شده. ادبیات استعاری و تمثیلی در این دوره با «ماهی سیاه کوچولو» مطرح شد. داستان های دینی، فانتزی، تاریخی و افسانه های نو از دیگر سبک های داستانی کودکان در این دوره بودند. نویسندگان ادبیات داستانی کودکان در این دوره افراد زیادی بودند که برخی با یک یا چند اثر محدود و برخی با چندین اثر در این حوزه فعالیت می کردند. نویسندگانی همچون: امین فقیری، صمد بهرنگی، داریوش عباداللهی، علی اشرف درویشیان، منصور یاقوتی، قدسی قاضی نور، محمود برآبادی، محمود احیائی، محمدرضا سرشار، فریده فرجام، مرتضی مطهری، محمود حکیمی، علی وافی یزدی، حسین میرکاظمی، جعفر تجارتچی، محمود کیانوش، محمود قادری گلابدره ای، نادر ابراهیمی، احمدرضا احمدی، م.ا. به آذین، سیروس طاهباز، ثمین باغچه بان، نیما یوشیج، عباس یمینی شریف و …. بخش پنجم کتاب با بحث پیرامون گردآوری، بازنویسی و بازآفرینی در ادبیات کودکان آغاز می شود. در این دوره افرادی چون انجوی شیرازی در رادیو، علی بلوکباشی در نشریه کتاب هفته و
کیهان هفته و پژوهشگرانی چون احمد شاملو، صمدبهرنگی، جلال آل احمد، حسین محمدزاده صدیق، در زمینه فرهنگ عامه و ثبت ادبیات عامیانه فعالیت می کردند. برخی ناشران نیز مانند کتاب های طلائی، سپهر، پدیده، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و سروش به انتشار کتاب های بازنویسی یا بازآفرینی در حوزه ادبیات عامیانه و ادبیات کلاسیک دست زدند. در این دوره ترجمه نیز پیشرفت چشمگیری داشت. گونه های ادبی کتاب های ترجمه متنوع بود و ناشران و مترجمان زیادی در این حوزه فعالیت می کردند. ناشرانی مانند: فرانکلین، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، سروش و مترجمانی همچون: محسن رمضانی، محمدرضا جعفری، اردشیر نیکپور و ناهید کاشی چی. گونه های غیرداستانی که در این دوران منتشر می شدند عبارت بودند از: کتاب های مرجع، زندگینامه ها، کتاب های اطلاعاتی و کتاب های دینی. شعر کودک در این سال ها به باروری رسید. عباس یمینی شریف، محمود کیانوش و پروین دولت آبادی، از شاعران برجسته کودکان در این دوره بودند، که مورد نقد و تحلیل و بررسی قرار گرفته اند. داستان های منظوم در این دوره پیشرفت چندانی نداشتند. در این دورهٔ تاریخی برای نخستین بار س
روده های کودکان نیز منتشر شدند. سوادآموزی در ایران در این سال ها پیشرفت هایی کرد و به نگرش نهادی رسید. در پایان این بخش، روند تهیهٔ کتاب های درسی دبستان و راهنمایی، به ویژه کتاب های فارسی مورد بررسی قرارگرفته است. بخش شش کتاب، با بررسی جایگاه ادبیات در نشریه های کودکان آغاز می شود. کیهان بچه ها با مدیریت عباس یمینی شریف و اطلاعات کودکان، از نشریات مهم و پرمخاطب آن دوره بودند که هر دو به ادبیات داستانی توجه زیادی داشتند و شعر در هیچ کدام جایگاه ویژه ای نداشت. از دیگر نشریات مطرح در این دوره، می توان به نشریات پیک اشاره کرد که دست اندرکاران اصلی آن ایرج جهانشاهی، فردوس وزیری، اسماعیل سعادت، مهدخت صنعتی و ایران گرگین بودند. نشریه مذهبی پیام شادی نیز در دهه پنجاه منتشر می شد. در این دوره، ساختن برنامه ویژه کودکان در رادیو و تلویزیون گسترش یافت. از فعالان این حوزه که به قصه گویی و کتابخوانی هم توجه ویژه داشتند می توان از هما احسان و مولود عاطفی نام برد. بعدها افراد دیگری نیز به استفاده از این رسانه برای ترویج کتابخوانی پرداختند. در دهه ۵۰ لیلی گلستان برنامه ای رادیویی برای آشنایی نوجوانان با ادبیات تهیه کرد. از سا