Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قانون ازدواج همجنس در فنلاند در پارلمان این کشور در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۴ تصویب شد و در ۲۰ فوریه ۲۰۱۵ به امضای رئیس جمهور این کشور رسید. این قانون از تاریخ ۱ مارس ۲۰۱۷ به اجرا درآمد. از سال ۲۰۰۲ اتحاد مدنی (; ) برای همجنس گرایان در دسترسی بود که مزایا و مسئولیت های یکسانی با ازدواج به جز مواردی همچون سرپرستی را داشت. در سال ۲۰۰۹ پارلمان این کشور قانون تغییر اتحاد مدنی را تصویب کرد به گونه ای که فرزندان بیولوژیکی یکی از طرفین می تواند تحت سرپرستی زوجین درآید.
تُوا فِلدشو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، نویسنده، و نمایش نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او تا کنون برنده جوایز گوناگونی نظیر جایزه ستلایت شده است.
هفتاد و دومین جشنواره فیلم ونیز () از دوم لغایت دوازدهم سپتامبر ۲۰۱۵ در شهر ونیز ایتالیا برگزار شد. در این دوره از جشنوارهٔ ونیز فیلمِ "از راه دور" از ونزوئلا ساختهٔ لورنزو ویگاس توانست جایزه شیر طلایی را از آنِ خود کند. گزینش رسمی. بخش مسابقه. فیلم های حاضر در بخش مسابقه عبارتند از: خارج از مسابقه. فیلم های حاضر در بخش خارج از مسابقه عبارتند از: افق ها. فیلم های حاضر در بخش افق ها عبارتند از:
ناقاش هُوْناتان ; زاده ۱۶۶۱ - درگذشته ۱۷۲۲)، هنرمند، مینیاتوریست، دیوارنگار و مستخدم کلیسا اهل ارمنستان بود. وی از غزل سرایان سده های هفدهم و هجدهم ادبیات ارمنی است. ناقاش هُوناتان بنیان گذار خاندان هُوناتان بود، که در زمان صفویان در قفقاز زندگی می کرد. وی علاوه بر سرودن شعر، نقاشی ماهر و آوازخوانی خوش صدا بود. طبق روایتی تمامی سطح دیوارهای داخل کلیسای تادئوس و بارتوقیمئوس مقدس، تهران با نقاشی های آب رنگ اثر ناقاش هوناتان، که از او آثار بسیاری در نخجوان و نقاط مختلف ارمنستان بر جای مانده است، تزیین شده است که متأسفانه طی مرمت های متناوب زیر لایه ای از گچ پوشیده شده بود. هاکوپ هوناتانیان نقاش سده نوزدهم میلادی پنجمین نسل از خانوادهٔ هنرمند هوناتانیان است.
گیلیام چاینا فیلیپس (؛ زادهٔ ) خواننده و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "ساقدوش ها" اشاره کرد.
دانیل بیسوتی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، ترانه سرا و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
مجید رفیع زاده (متولد ۲۵ دسامبر ۱۹۸۰ مصادف با ۴ دی ماه ۱۳۵۹) یک دانشمند و سیاستمدار آمریکایی، محقق، استاد دانشگاه هاروارد، تحلیلگر سیاسی و متخصص و مفسر سیاستهای خارجی آمریکا و خاورمیانه است. او اصالتاً اهل ایران و سوریه است. رفیع زاده رئیس شورای بین المللی آمریکا در خاورمیانه است ,به عنوان مشاور رئیس جمهور آمریکا خدمت کرده است، و یکی از اعضای هیئت مدیره Harvard International Review از Harvard International Relations Council در دانشگاه هاروارد است. از وی به عنوان یکی از چهره های شاخص و برجسته ایرانی-آمریکایی یاد می شود. او یک روزنامه نگار، فعال حقوق بشر، عضو ارشد نفی خشونت بین الملل، عضو هیئت مشاوران بین المللی مرکز مطالعات پیشرفته انرژی تأسیس شده به وسیله USAID و عضو پروژه خاورمیانه ای خلیج ۲۰۰۰ مدرسه امور عام و بین المللی دانشگاه کلمبیا است. رفیع زاده به عنوان سفیر و نماینده شورای ملی ایرانی آمریکایی در واشینگتن خدمت کرده است. فعالیت ها. از رفیع زاده مکرراً خواسته می شود که به مقامات آمریکا، اتحادیه اروپا و آسیا و پارلمانها در مورد سیاست خارجی آمریکا و امور خاورمیانه مشورت دهد. وی در دانشگاه های مختلفی از جم
له هاروارد، آکسفورد و دانشگاه سنتاباربارا کالیفرنیا سخنرانی و تدریس کرده و جوایز آکادمیک و غیر آکادمیک، بورسیه ها و فلوشیپ های متعددی از جمله بورسیه آموزشی فولبرایت داشته است. از وی به طور منظم دعوت می شود تا سخنرانی کند از جمله در آکادمی دیپلماتیک وین، پیشگامان ادارات ایالتی حامی دمکراسی، مؤسسه فرانسوی روابط بین الملل (IFRI)، شرکت نفت و گاز توتال، سمینار میلتون برای دیپلماسی و کنفرانس های امور خارجهو در رسانه های ملی و بین المللی نظیر CNN، رادیو و تلویزیون جهانی BBC, ABC, Aljazeera, Fox News, CTV News, RT, CCTV, BBC آمریکا، Alhurra و France 24 International ظاهر شود. از وی به طور منظم نقل قول می شود در انتشارات دانشگاهی و غیر دانشگاهی نظیر نیویورک تایمز بین الملل، لس آنجلس تایمز، CNN، فرید زکریا GPS، آتلانتیک، فارن پالیسی، نیشن، بلومبرگ نیوز، الجزیره، دیلی بیست، ژورنال امور بین الملل ییل، ژورنال امور بین الملل جورج تاون و هاروارد اینترنشنال ریویو. رفیع زاده به عنوان فارغ التحصیل هاروارد مدارک دیگری نیز از دانشگاه هایی همچون کالیفرنیا سنتاباربارا دارد. او دارای دکترا در امور دولتی و بین الملل، فوق لیسانس در م
طالعات بین المللی و جهانی، فوق لیسانس در ژورنالیسم و ارتباطات، فوق لیسانس در زبان شناسی و تدریس و لیسانس در زبان شناسی است. رفیع زاده قبلاً در سازمان ملل، کمیته بین المللی صلیب سرخ، مرکز بین المللی وودرو ویلسون برای بورسیه ها، نفی خشونت بین الملل کار کرده است و به عنوان سفیر و نماینده شورای ملی ایرانی آمریکایی در واشینگتن خدمت کرده است. او به انگلیسی، فارسی، عربی و دری مسلط است و به فرانسوی و عبری نیز صحبت می کند.
رناتو کاستلانی (؛ – ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل ایتالیا بود.
هیروشی ایناگاکی (؛ – ) هنرپیشه، کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل ژاپن بود. وی بین سال های ۱۹۲۳ تا ۱۹۶۹ میلادی فعالیت می کرد.
لینا بـَسکِت (؛ – ) بازیگر، بالرین و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
جیمز بی (؛ زادهٔ ) یک موسیقی دان اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از وی دو ئی پی و دو آلبوم به نام های آشوب و آرامش و نور الکتریکی منتشر شده است. آلبوم آشوب و آرامش در چارت های بریتانیا، ایرلند و سوئیس به رتبهٔ یک دست یافت. ترانهٔ نگه داشتن رود از وی نیز موفق بوده است.
لیندا تامپسون (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و ترانه سرا اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه امی شده است.
لوئیز بیوِرز (؛ زاده – درگذشته ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۲۷ تا ۱۹۶۰ میلادی فعالیت می کرد. گزیده فیلم شناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
تست شبیه سازی انرژی ساختمان(BESTEST) پروژه ای است که توسط آژانس بین المللی انرژی به عنوان روش اجرای عملی جهت اعتبار سنجی کلی آژانس بین المللی انرژی از سال ۱۹۸۱ توسط آزمایشگاه ملیانرژی های تجدید پذیر توسعه یافت. متدولوژی پروژه بر پایهٔ ترکیب: اعتبارسنجی تجربی، تأیید تحلیلی و تکنیک های تجزیه، تحلیل و مقایسه است. این روش توسط یک تست سیستماتیک توسعه داده شده که شامل شبیه سازی انرژی ساختمان می باشد، منبع برنامه ها و آنالیزهایی است که تفاوت ها را پیشگویی می کند. پایگاه نرم افزارهای هنری مانند BLAST, DOE2, COMFIE,ESP-r, SERIRES, S3PAS, TASE, HOT2000, و TRNSYS است که مورد آزمایش قرار گرفته اند. به منظور تست یکنواخت غیر مبهم (مشخص) نمونه ها، سعی شده که نمونه ها در یک مد که توسط این مد اجازه داده شده که در برنامه های شبیه سازی، ساختمان های مختلف تست شوند. ارزش خروجی نمونه ها به عنوان مثال بارهای سالانه و داده های ساعتی مقایسه می شوند در رابطه با تشخیص منطقی برای تعریف الگوریتم های مورد نیاز برای پیشگیری تفاوت ها. بیشتر نمونه های واقعی و نمونه های ساده هندسی مانند نمونه های BESTEST 600-650 توانایی سنجش برنامه ها برای مد
ل کردن تأثیراتی مانند جرم حرارتی، پنجره های مستقیم خورشیدی دستگاه های سنجش پایهٔ نفوذ، افزایش حرارت داخلی، فضاهای خورشیدی، جفت زمین و کنترل ترموستات را دارند. این رویکرد موفق شده که یک مرجع روش ارزیابی برای دیگر برنامه های ساده یا پیچیده شبیه سازی انرژی ساختمان باشد. روش BESTEST در بسیاری از نرم افزارهای شبیه سازی ساختمان به عنوان برنامه کنترل استاندارد کیفیت توسعه یافته است. روش BESTEST نشان داده است که هنگامی یک ساختمان عمدتأ با برنامه های مرجع متفاوت است، علت اولیه معمولاً یا اشکال، الگوریتم های معیوب یا اشکال در داده است.
نوآوری سازگار با محیط زیست که با به کارگیری جنبه های تجاری علم و دانش به طور مستقیم یا غیرمستقیم به بهبود اکولوژی می انجامند، در واقع توسعه محصولات و فرایندهایی است که به توسعه پایدار کمک می کنند. این موضوع شامل ایده های مختلفی از پیشرفت تکنولوژی های دوستدار محیط زیست تا نوآوری های مقبول جامعه در راستای پایایی است. پیدایش مفهوم نوآوری سازگار با محیط زیست. ایدهٔ نوآوری سازگار با محیط زیست، ایده ای نو می باشد که اخیراً مطرح شده است. یکی از اولین نشانه های بروز این ایده در مقالات و کتب، در کتاب فاسلرو و جیمز آمده است. در مقاله بعدی، جیمز نوآوری سازگار با محیط زیست را به عنوان " محصولات و فرایندهای جدیدی که مشتری و کسب و کار ارزش می نهد در حالی که به طور قابل ملاحظه ای صدمات به محیط زیست را کاهش می دهد " تعریف کرد. مفاهیم مرتبط. نوآوری سازگار با محیط زیست رابطه تنگاتنگی با مفاهیم مرتبط دیگر دارد. اغلب نوآوری های زیست محیطی و نوآوری سازگار با محیط زیست را در یک معنا و در جای یکدیگر استفاده می کنند. همچنین نوآوری سازگار با محیط زیست معمولاً با مفاهیمی مانند تکنولوژی محیط زیستی، اکو بازده و اکو طراحی و طراحی محیطی و
طراحی پایدار و خلاقیت پایدار مرتبط می شود. عبارت نوآوری های زیست محیطی در مفهوم مشابه نوآوری سازگار با محیط زیست به کار می رود در حالی که بقیه عبارات بیشتر زمانی به کار می روند که اشاره به طراحی محصول یا فرایندی می شود و در نتیجه بیشتر از جنبه های سیاسی و اجتماعی بر جنبه های تکنولوژی نوآوری سازگار با محیط زیست تمرکز دارند. نوآوری سازگار با محیط زیست به عنوان یک عبارت تکنولوژیک. بیشترین استفاده از عبارت نوآوری سازگار با محیط زیست برای اشاره به محصولات خلاقانه و فرایندهایی است که میزان صدمات به محیط زیست را کاهش می دهد. این عبارت بیشتر در کنار اکو بازده و اکو طراحی به کار می رود. صنعت های پیشرو تکنولوژی های خلاقانه ای را توسعه می دهند که در راستای پایداری عمل کنند هر چند که این موارد همیشه عملی یا به لحاظ خط مشی و قانون اجباری نیستند. نوآوری سازگار با محیط زیست به عنوان یک فرایند اجتماعی. موقعیت دیگری که مطرح است (به عنوان مثال توسط نوآوری سازگار با محیط زیست) به این معنا که مکمل باشد: نوآوری های سازگار با محیط زیست باید همچنین اجتماع و فرهنگ بزرگتری را پذیرا باشند. در این دیدگاه، این «ستون های اجتماعی» اضافه
بر تعریف جیمز ضروری است، زیرا تعیین نوع دیگری و اثربخشی نوآوری های سازگار با محیط زیست هستند. این روش به نوآوری سازگار با محیط زیست جنبه اجتماعی می بخشد، وضعیتی که در آن بیش از یک نوع کالا یا یک محله جدید وجود دارد. با اینکه تکنولوژی محیطی و نوآوری سازگار با محیط زیست همراه خروج فعالیت های جدید اقتصادی یا حتی شاخص هایی (مانند: ضایعات درمانی، بازیافت و …) این روش در نظر دارد که نوآوری سازگار با محیط زیست از نظر بهره وری بیش از تولید به تنهایی باشد. ستون های اجتماعی همراه نوآوری سازگار با محیط زیست معرف اجرای حکومت است که آن را بیشتر ابزار یکپارچه ای برای توسعهٔ پایدار می کند. نوآوری سازگار با محیط زیست روندی است که سرمایه داری را مسئول هم تراز کردن فناوری های سازگار با محیط زیست با تولید محصولاتی که طبیعت مولد را داراست و بازیافت و بازگردانیدن به محیط برای استفاده دیگر صنایع را ایجاد می کند. Shripad Vaidya نام شخصی است که در بیست و ششمین چاپ انتشار کتاب مشهور آمریکایی "Who is who in the world" به عنوان اولین رکورددار در زمینهٔ توسعه نوآوری سازگار با محیط زیست است.
معماری استالینیستی که به عنوان معماری امپراتوری استالین هم شناخته می شود، سبکی است که در بین سال های ۱۹۳۳ تا ۱۹۵۵ در اتحاد جماهیر شوروی، در سرزمین های تحت رهبری ژوزف استالین، به وفور دیده می شد. این سبک معماری زمانی به وجود آمد که بوریس آیفن دستور به ساخت محلی برای شوراها داد. گستره. اگرچه استالین با معماری ساخت گرا مخالف بود، اما ساخت چنین بناهایی در دهه۳۰میلادی افزایش داشت. این سبک معماری مورد توجه آلبرت کان و ویکتور وسنین قرار گرفت. آن ها این سبک را تحت تأثیر ایده های مدرن رواج دادند. برنامه های شهری برای استالین اهمیتی نداشت، بنابراین اغلب ساختمان های صنعتی به سبک استالینیستی ساخته نشدند. حتی نخستین ایستگاه مترو مسکو دارای چنین معماری نبود. میراث این سبک در دوره کنونی. برخی ساختمان های لئونید برژنف به ویژه کاخ سفید روسیه را می توان میراث استالین دانست. رژیم نئو-استالینیستی در رومانی نمونه هایی از این سبک معماری را گسترش داد. مانند کاخ پارلمان که به سبک معماری استالینیستی ساخته شده است. ساخت این کاخ در سال ۱۹۹۶ آغاز شد. نمونه های دیگری از ساختمان ها که به سبک معماری استالینیستی ساخته شده اند:
نرگس رشیدی (زاده )، بازیگر ایرانی -آلمانی است. پدر او سرهنگ محمد تقی رشیدی از فرماندهان دوران محمدرضا شاه بود. بعد از انقلاب، وی به همراه خانواده اش به آلمان مهاجرت کرد. در دوران کودکی با دیدن فستیوال ها و تئاترهای باشکوه جهانی که در محل زندگیش بادهرسفلد برگزار می شد به بازیگری علاقمند شد. او در فیلم ایرانی زیر سایه، نقش آفرینی کرد. این فیلم به عنوان فیلم غیرانگلیسی زبان از سوی انگلستان به اسکار ۲۰۱۶ معرفی شد. در چندین فیلم و سریال انگلیسی بازی کرده است. آخرین فیلمی که بازی کرده سریال خلافکاران لندن (Gang of Landon)است
الیزابت اَن «لیزی» وِلاسکِز (; ؛ زادهٔ ۱۳ مارس ۱۹۸۹)، نویسنده و سخنران انگیزشی است. او مبتلا به نوعی بیماری نادر به نام سندرم لیپودیستروفی-پروجروید-شبه مارفان است که مانع از ذخیره سازی چربی بدن می شود. وضعیت جسمانی او انگیزه ای شد تا به یک سخنران انگیزشی تبدیل شود. سال های ابتدای زندگی. لیزی، نخستین فرزند از سه فرزند ریتا و گوآدالوپه ولاسکز، در ۱۳ مارس ۱۹۸۹ در آستین، تگزاس دیده به جهان گشود. او چهار هفته پیش از موعد به دنیا آمده و در هنگام تولد، تنها ۱٬۲۱۹ گرم وزن داشت. به گفتهٔ خودش، در بیمارستان به والدینش گفته بودند، دخترتان ممکن است هرگز نتواند چهاردست وپا برود، راه برود، حرف بزند، فکر کند، یا هیچ کاری را خودش انجام بدهد. مادر و پدر لیزی به پزشکان گفتند: «می خواهند نوزادشان را ببینند، او را در آغوش بگیرند، به خانه ببرند، به او عشق بورزند و تمام تلاش و توانایی شان را برای خوب بزرگ کردنش به کار بگیرند.» او می گوید والدینم دقیقاً همین کار را کردند. او در سپتامبر ۲۰۱۲ و در سن ۲۳ سالگی، در حال فراغت از تحصیل در رشته مطالعات ارتباطات از دانشگاه ایالتی تگزاس بود. لیزی ولاسکز کاتولیک بوده و در سخنرانی هایش، دربار
هٔ اعتقادش به خدا این گونه گفته است که «خداوند به وسیله یکی از بزرگ ترین نعمت هایی که به من داده، مرا خوشبخت کرده است و آن نعمت، همان سندرمی است که به آن مبتلا هستم.» وضعیت جسمانی. وضعیت جسمانی ولاسکز بسیار نادر است، به طوری که تا به حال، تنها دو نفر دیگر با این وضعیت شناسایی شده اند. درصد چربی بدن وی صفر بوده و هرگز وزنی بیش از ۲۹ کیلوگرم نداشته است. لیزی قادر به افزایش وزن نبوده و در طول روز باید وعده های غذایی بسیار سبکی بخورد. با این حال به بی اشتهایی مبتلا نیست. انرژی دریافتی روزانه او حدود ۵۰۰۰ کالری است؛ این در حالی است که میانگین انرژی دریافتی آمریکایی ها ۳۷۷۰ کالری می باشد. او باید هر ۱۵ دقیقه غذا بخورد؛ ولی از این غذایی که می خورد چربی ای در بدنش تولید نمی شود. خودش این را موهبتی خدادادی می نامد که هرچه دوست دارد می خورد و چاق نمی شود. از سن ۴ سالگی، چشم راست او نابینا بوده و چشم دیگرش نیز دارای بینایی محدودی است. با این حال همواره سعی می کند نکات مثبت خودش و شرایطش را ببیند و بر آن ها تأکید کند؛ بنابراین چاق نشدن یا کوچک بودن بیش از اندازهٔ بدنش را مفید می داند و هرگز نمی گوید یک چشم من نابیناست، ب
لکه می گوید من دنیا را با یک چشم می بینم و این هیچ ایرادی ندارد. چون در عوض وقتی لنز می خرم به جای پول یک جفت باید پول یکی را بدهم! دستگاه ایمنی بدن لیزی بسیار ضعیف است. وضعیت جسمانی وی مشابه وضعیت مبتلایان به پیری زودرس می باشد؛ با این حال بیماری او لاعلاج نیست. محققان مرکز پزشکی دانشگاه تگزاس شعبه جنوب غربی بر این باور هستند که بیماری لیزی، احتمالاً نوعی از سندرم پروگروید نوزادی است که حداقل، استخوان ها، اندام های داخلی و دندان های وی سالم مانده و از این بیماری در امان مانده اند. دانشمندان معتقدند که او می تواند به طور طبیعی تولیدمثل کرده و در عین حال بیماری اش را به فرزندانش منتقل نکند. ظاهر. لیزی، دارای برخی از ویژگی های فیزیکی مربوط به پیری زودرس همچون نوک بینی تیز و پوست پیرشده است؛ اما مشکلات او فراتر از این طبقه بندی ها پزشکی است. در ویدئویی شرح می دهد که پدر و مادرش با درک عمیقی که داشتند، او را همچون کودکی عادی بزرگ کردند و اکنون برای هرآنچه هست و انجام داده خودش را مدیون آن ها می داند. خودش را مدیون مادرش می داند که این جرئت و اعتمادبه نفس را در او ایجاد کرده که حالا مقابل تماشاچیانش بایستد و بگوید
زندگی سختی داشته؛ ولی به آنچه به دست آورده می ارزیده است. او می گوید من ۱۵۰ درصد عادی بزرگ شدم. آن قدر عادی که وقتی به مهدکودک رفتم، هیچ تصوری از این نداشتم که چهره ام با کودکان دیگر فرق دارد. در نخستین روز مدرسه وقتی به سراغ نخستین کودک نزدیکش می رود، او چنان واکنشی نشان می دهد که گویا وحشتناک ترین هیولای عمرش را دیده است؛ اما واکنش لیزی این بوده که «من که بچهٔ بامزه ای هستم، این دختره چقدر بی ادبه!». اما انتظارش برای بهترشدن برخوردها در مدرسه، نه تنها به سر نرسید، بلکه همه چیز بدتر و بدتر شد و او می دید که همه از او دوری می کنند. اما نمی فهمید چرا؟! او که در حق کسی بدی نکرده بود. وقتی این موضوع را با ناراحتی با پدر و مادرش مطرح کرد، آن ها به او گفتند که «علتش فقط اینه که تو از بقیه کوچک جثه تری. تو مبتلا به این سندرم ناشناخته و نادر هستی؛ ولی قرار نیست این سندرم تو رو تعریف کند. پس برو مدرسه، سرت رو بالا بگیر، لبخند بزن و خودت باش، تا بقیه ببینند تو هم مثل اونایی.» و او هم چنین کرد. او از تماشاچیانش می خواهد با خود فکر کنند و ببینند چه چیزی آن ها را تعریف می کند؟ جایی که متولد شده اند، پیشینهٔ خانوادگی شان
، دوستان شان، یا چه چیز دیگری؟ لیزی می گوید برای خودش مدت ها طول کشید تا تعریف خودش را پیدا کرد. او مدت ها از قیافهٔ خودش بیزار شده بود. وقتی صبح ها جلو آینه، آمادهٔ رفتن به مدرسه می شد، پاهای کوچکش، دست های نحیفش، و صورت بیش از حد لاغرش را زشت می دانست و دلش می خواست بتواند به نوعی از شر این سندرم خلاص شود. با خودش فکر می کرد: «اگر و فقط اگر به این سندرم مبتلا نبودم چقدر زندگیم آسون تر می شد.» می گوید: «مدت ها آرزو کردم، دعا کردم، امید بستم که روزی از خواب بیدار شوم و ببینم قیافه ای عادی دارم. این چیزی بود که هر روز خواستم و هر روز از به دست آوردنش ناامید شدم.» اما پدر و مادرش حامیان بزرگ او بودند. کسانی که هروقت ناراحت بود به او تسلی دادند و وقتی خوشحال بود با او خندیدند و به او آموختند که با وجود داشتن این بیماری و باوجود شرایط بسیار سخت زندگی، نباید اجازه بدهد که این بیماری او را تعریف کند. باید به یاد داشته باشد که زندگی اش در دستان خودش قرار دارد و خودش تصمیم می گیرد که به کدام سو هدایتش کند. او می داند و می گوید که رسیدن به این نقطه بسیار سخت است. وقتی به دبیرستان می رفته، روزی ویدئویی از خودش در یوتیو
ب پیدا می کند که کسی او را «زشت ترین زن دنیا» لقب داده بوده است. چهار میلیون نفر آن ویدئوی هشت ثانیه ای صامت را دیده بودند. هزاران نفر زیر ویدئو کامنت گذاشته بودند: «لیزی، لطفاً، لطفاً به دنیا لطفی بکن. تفنگی روی سرت بگذار و خودت رو بکش.» او از تماشاچیانش می خواهد به این جمله فکر کنند. اگر افرادی کاملاً غریبه چنین نظری دربارهٔ شما داشته باشند، چه می کنید؟ مسلماً او از خواندن این نظرات غمگین شده و حتی به فکر جواب دادن به آن ویدئو افتاده؛ ولی همان لحظه دریافته که خودش مسئول انتخاب های زندگی اش است. می تواند این ویدئو و نظراتش را عاملی برای افسردگی و خشم کند، یا از آن نردبانی برای ترقی بسازد. با خودش فکر می کند آیا باید اجازه بدهد مردمانی که او را هیولا خطاب می کنند، تعریفش کنند؟ یا کسی که پیشنهاد کرده بود که باید او را در آتش سوزاند! پس از این که قلدرهای مجازی در ویدئویی که در یوتیوب گذاشته بودند، لقب «زشت ترین زن دنیا» را به لیزی دادند، او نیز علیه قلدری سخنرانی کرد. لیزی به این نتیجه می رسد که داشته هایش باید او را تعریف کنند؛ نه نداشته هایش. یک چشمش نمی بیند، در عوض چشم دیگرش می بیند. خیلی زودبه زود مریض می
شود، در عوض موهای خوبی دارد. همان جا تصمیم می گیرد برای اثبات خودش به دیگران هرکاری می تواند بکند تا از هر جهت آدم بهتری شود؛ چون به نظرش بهترین راه برای جواب دادن به آن آدم ها این بود که نکات منفی حرف های شان را بگیرد، برعکس کند و از آن ها نردبانی برای رسیدن به اهدافش بسازد. لیزی تصمیم گرفت به دانشگاه برود، درسش را تمام کند، مجموعه ای از سخنرانی ها را برای انگیزه بخشیدن به مردم آغاز کند و کتاب بنویسد. حالا او همهٔ این کارها را کرده و برای مردم از راه های موفقیت می گوید و از رازهای زیبابودن و خوشحال بودن در زندگی. او می گوید به جای نشستن و پاسخ به ترحم دیگران، به این نتیجه رسیدم که شروع به فعالیت کنم و بر مشکلات چیره شوم و به دیگران بیاموزم. کتاب های منتشرشده. نخستین کار منتشرشده لیزی ولاسکز، با همکاری مادرش ریتا، یک کتاب خودنشر و خودزندگی نامه به نام "لیزی زیبا: داستان لیزی ولاسکز" بود که در سال ۲۰۱۰ به زبان های انگلیسی و اسپانیایی منتشر شد. پس از آن، او دو کتاب الهام بخش برای نوجوانان که شامل تجارب شخصی و توصیه هایی از اوست، منتشر کرد. کتاب "زیبا باش، خودت باش" (۲۰۱۲) روایت گر سفر لیزی برای کشف این است که چ
ه چیزی ما را زیبا می کند. این کتاب به خوانندگان خود می آموزد که استعدادها و نعمت های منحصر به فرد خودشان را بشناسند. او در این کتاب می گوید، زیبایی ظاهری مهم نیست و انسان ها باید خودشان را همان طور که هستند، بپذیرند. لیزی ولاسکوئز در مقدمهٔ کتاب «زیبا باش، خودت باش» می نویسد: من زندگی شگفت انگیزی داشته ام! زندگی من همیشه آسان نبود و البته قابل پیش بینی هم نبود. ممکن است عده ای بگویند: «هی لیز، تو تنها ۲۳ سال داری چطور می توانی دربارهٔ زندگی ات کتاب بنویسی؟» من تنها سری تکان می دهم و لبخند می زنم. در این ۲۳ سال گذشته، اتفاقات بسیاری در زندگی من افتاده است و من می توانم صادقانه به شما بگویم که هیچ چیز در من تغییر نکرده است. نوشتن این کتاب به من فرصتی داد تا به اتفاقات گذشته نگاهی بیندازم و به این جایی که اکنون هستم برسم. یاد بعضی از آن ها اشک را به چشمانم می آورند. من دختر بچهٔ کوچکی بودم که تنها می خواست دوست داشته شود و با شرایط من این بسیار سخت بود. همین طور فیلمی که از من در یوتیوب منتشر شد، آنقدر دردناک بود که نمی توانم دربارهٔ آن چیزی بگویم. خاطره ها یکی پس از دیگری، خوب و بد. کلنجار رفتن و موفقیت در هر ی
ک از آن ها را به خوبی به خاطر دارم. با دوستان و خانواده ام اوقات بسیار خوبی داشتم و به خاطر وجود آن ها به خودم تبریک می گویم. هدف من تنها نوشتن یک کتاب نبود. هدف من این بود که خاطراتم را از طریقی با شما درمیان بگذارم و به شما بگویم که چطور زندگی خود را بهتر کنید. همین طور می خواهم به شما بگویم که صحبت کردن با خدا در این مسیر برای من بسیار انرژی بخش بود. نمی خواهم بگویم که خدا تمام آرزوهای قلبی شما را به شما خواهد بخشید، یا زندگی شما را آسان تر یا سخت تر خواهد کرد؛ بلکه می خواهم بگویم که خدا برنامه ای برای شما دارد و در این مسیر همیشه در کنار شما خواهد بود. تنها کاری که شما باید انجام دهید این است که با او صحبت کنید و به او گوش دهید. خدا صادقانه عاشق ماست. او عاشق من است، او عاشق توست، او عاشق همهٔ ماست، امروز. الان. در همین جایی که هستی. مهم نیست ما کجا هستیم یا در زندگی مان چه مسیری را پیش گرفته ایم، خدا به کلمات و نجواهای قلبی مان گوش می دهد. به هرکدام از ما فرصتی داده شده تا یک رابطهٔ منحصر به فرد با خدا داشته باشیم. آرزو می کنم بی شمار لبخند در مسیر زندگی ات پیدا کنی. کتاب "انتخاب شادی" (۲۰۱۴) نیز دربارهٔ
برخی از موانعی است که لیزی در طول زندگی خود با آن ها مواجه بوده و این که چگونه اهمیت شاد بودن را آموخته است. فیلم مستندی نیز با عنوان "یک قلب شجاع: داستان لیزی ولاسکز" ساخته شده است که برای نخستین بار در ۱۴ مارس ۲۰۱۵ در جشنواره جنوب از طریق جنوب غربی به نمایش درآمد.
محمّد اسفندیاری (زاده ۱۳۳۸، تهران) اسلام پژوه، تاریخ نگار، کتابشناس و سرپرست دانشنامهٔ امامت (موسوعة الامامة فی نصوص اهل السنة) است. وی در تهران و قم به فراگیری علوم حوزوی پرداخت و از استادانی چون آیات یحیی نوری، جوادی آملی، استادی، گرامی قمی، وجدانی فخر و محمدرضا حکیمی بهره برد. او عضو شورای عالی چندین نشریّه و نهاد و مشاور علمی برخی مؤسسه های علمی است. بعضی از کتابها و مقالاتش به عنوان آثار برگزیدهٔ کشوری، از جمله کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، انتخاب شده است. وی در سال ۱۳۷۶ به عنوان مؤلف و ویراستار نمونه، در سال ۱۳۸۳ به عنوان کتابشناس نمونه، در سال ۱۳۸۴ به عنوان حامی نسخه های خطّی، و در سال ۱۳۸۶ به عنوان پیشکسوت حوزهٔ نقد برگزیده شده است.شهرت او اما تا حدودی محصول ملاحظات انتقادی او نسبت به قرائت های جاری از دین و مناسک مذهبی در برنامه های رسمی شبکه چهار رسانه ملی است، برنامه هایی نظیر: شیوه، زاوبه و سوره. بعضی از آثار او عبارتند از: کتاب پژوهی (نشر نی)، کتابشناسی تاریخی امام حسین، کتابشناسی توصیفی علی شریعتی، آسیب شناسی دینی (نشر کویر)، همهٔ ما برادریم (انتشارات نگاه معاصر)، پیک آفتاب (شرکت سهامی انتشار)،
شعلهٔ بی قرار (نگاه معاصر)(گفته ها و ناگفته هایی درباره دکتر علی شریعتی )، حقیقت و مدارا (انتشارات نگاه معاصر) عاشوراشناسی (نشر نی)، و حقیقت عاشورا (نشر نی). انسانم آرزوست (نگاه معاصر) (درنگی در کارنامه و اندیشه نامه آیت الله سید محمود طالقانی) راه خورشیدی (نگاه معاصر ) (اندیشه نامه و راه نامه علامه محمدرضا حکیمی)
موریس الوی (؛ – ) کارگردان و تهیه کننده فیلم اهل بریتانیا بود. وی بین سال های ۱۹۱۳ تا ۱۹۵۸ میلادی فعالیت می کرد. وی کارگردان فیلم هایی همچون "شما آدم های خوش شانس!"، "اتاق دونفره"، "استر"، "برق گیر"، "بازی بزرگ" و "خانه" بوده است.
الیزابت ریسدون (؛ – ) یک هنرپیشه اهل انگلستان بود. وی بین سال های ۱۹۱۳ تا ۱۹۵۶ میلادی فعالیت می کرد. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
اریک استیون استال (؛ زادهٔ ) یک کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی کارگردان فیلم هایی همچون خانه امن بوده است.
ادوارد لمل (؛ – ) یک کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۵ میلادی فعالیت می کرد. وی کارگردان فیلم هایی همچون خرافه بوده است.
نش اجرتون (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، کارگردان و تهیه کننده اهل استرالیا است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "سی دقیقه پس از نیمه شب"، "مالت" و "ولگرد" اشاره کرد.
سندرم های پروجروید یا پروگروید یا به اختصار PS، گروهی از بیماری های ژنتیکی نادری هستند که فرد مبتلا را بسیار مسن تر از سنی که دارد، نشان می دهد. اصطلاح "سندرم پروجروید"، الزاماً همان پروجریا نیست. بلکه خود پروجریا نوعی از سندروم پروجروید است. این سندرم بسیار نادر است و از هر ۸ میلیون نوزاد، تنها یکی به آن مبتلا می شود. این سندرم ارثی نیست، یعنی ژن معیوبی در پدر و مادر باعث این بیماری نمی شود، بلکه به خاطر یک جهش ژنتیکی اتفاق می افتد. افرادی که این سندرم را دارند، نخستین نشانه ها را در همان زمان نوزادی با چیزهایی مثل وزن نگرفتن، ابعاد چهره کوچک و فکهای تحلیل رفته بروز می دهند. بعداً سندرم خود را به صورت پوست پر چین و چروک، تصلب شریان، نارسایی کلیه، از بین رفتن دید، سفت و سخت شدن پوست در انتهاهای بدن و ریزش موها نشان می دهد. تعداد کمی از این بیماران بیش از ۱۳ سال عمر می کنند و ۹۰ درصد آنها در نتیجه حمله قلبی فوت می کنند.