Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
محمود نواده ملکشاه پس از مرگ پدرش سلطان محمد در سال ۵۱ بر تخت نشست. چون هشت ماهی از امارت او گذشت. علیه عمویش، سلطان سنجر برخاست اما در نبرد شکست خورد و با اظهار ندامت و پشیمانی، سلطان سنجر دوباره او را به امارت عراق فرستاد. گرجیان از زمان سلطنت ملکشاه تا پایان فرمانروایی سلطان محمد دست از چپاول برداشته بودند اما آنان در سال ۵۱۴ ه. ق با همراهی فققازها و طوایف دیگر حمله به قلمرو سلجوقیان را از سر گرفتند در این مقاله چگونگی لشکرکشی سلطان محمود گرجیان شرح داده می شود. چیرگی سلطان سنجر بر سلطان محمود. به نوشته بنداری اصفهانی، پس از آنکه سلطان محمود بر تخت سلطنت نشست، ابوالقاسم درگزینی انس آبادی، امیرحاجب علی بار را به کارهایی برانگیخت که موجب پریشانی و از هم گسیختگی امور حکومت سلطان محمود شد. یکی از این اقدامات نوشتن نامه به خان سمرقند و بیان این موضوع بود که «ما قصد نبرد با سنجر داریم بدون شک او هم به ما متوجه خواهد شد. فکر صحیح این است که تو از پشت بیایی و دشمن در وسط ما در طرف، در گرداب هلاکت خواهد افتاد» گفتنی است آنان که بر امور حکومت سلطان محمود استیلا یافته بودند، هرکاری را بدون کسب اجازه از او انجام می دا
دند و «اصولاً وی را آگاه هم نمی ساختند و سلطان را تحقیر و توهین می کردند.» بر این اساس سنجر که بر اوضاع نا به سامان حکومت سلطان محمود و احتمال فروپاشی قلمرو وی آگاهی یافته بود برای پیشگیری از اتفاقی که احتمال وقوع آن بود، از خراسان به سوی وی لشکر کشید. البته فارغ از این مسائل، انگیزهٔ واقعی سنجر در لشکرکشی به ری، به نوشته ابن ایثر تصرف سرزمین های برادر متوفایش (سلطان محمد) بود. در نبردی که در دوم جمادی الاول ۵۱۳ در نزدیکی ساوه میان سپاهیان دو طرف روی داد. با آنکه نخست پیروزی از آن لشکر سلطان محمود بود. سرانجام سپاه سنجر پیروز نهایی میدان شد. پس از این نبرد، سنجر به همدان و سلطان محمود به اصفهان رفت. در همدان سنجر به توصیه مادرش، که مادربزرگ سلطان محمود هم بود با ارسال نامه ای برای سلطان محمود، به وی پیشنهاد صلح داد. اما امیرانی که با سلطان محمود همراه بودند پذیرش صلح را منوط به بازگشت سنجر به خراسان کردند. این موضوع مورد مخالفت سنجر قرار گرفت و او سپاه خود را به سوی کرج حرکت داد و از آنجا دوباره به سلطان محمود پیشنهاد صلح داد و متعهد شد که وی را به ولیعهدی خود بگمارد. سلطان محمود بعد از پذیرش این پیشنهاد در م
اه شعبان همان سال به خدمت سنجر رسید و از سوی وی مورد احترام فراوان قرار گرفت. بعد از برقراری صلح میان طرفین، به دستور سنجر مقرر شد تمام ولایاتی که زیر فرمان وی بودند و نیز در بغداد پس از نام سلطان سنجر، نام سلطان محمود در خطبه ذکر شود. سلطان سنجر برای استواری مناسبات خود با سلطان محمود، دختر خویش مهملک را به ازدواج وی درآورد و پس از آنکه آن دختر، در هفده سالگی از دنیا رفت، میان دختر دیگرش ستی خاتون با محمود پیوند ازدواج بست. شورش ملک مسعود بر صد سلطان محمود. در سال ۵۱۲هـ. ق، نخستین ماه های حکومت سلطان محمود با درگیری مجاهد الدین بهروز که شحنه بغداد بود و آقسنقر برسقی که خواستار کسب آن مقام بود، توأم شد. سرانجام، سلطان محمود فرمان شحنگی بغداد را به امیرمنکوبرس واگذار کرد و او امیرحسین بن اتابک را به نیابت خود به بغداد فرستاد اما آقسنقر برسقی به رویارویی با امیرحسین برخاست و در ربیع الاول ۵۱۲ او را متواری کرد. به نوشته ابن ایثر، در سال ۵۱۲ق، ملک مسعود که همراه با اتابک آی به جیوش بک در موصل به سر می برد. به تحریک بعضی از اطرافیانش برای چیرگی برعراق عرب عازم آن سرزمین شد. در نزدیکی بغداد، آنان را با امیر اقسنقر
برسقی که از سوی سلطان محمد به عنوان مربی مسعود برگزیده شده بود متحد شدند و به این ترتیب ملک مسعود وارد بغداد شد. در این احوال با توجه به شکل گیری اتحاد امیرمنکوبرس و دبیس بن هدقه و بزرگانی دیگر ضد ملک مسعود و هوادارانش، سرانجام جیوش بک نماینده ای به نزد سلطان محمود فرستاد و از او خواستار سرزمین های بیشتری برای خود و ملک مسعود شد و پس از آن که سلطان محمود آذربایجان و را به آنان واگذار کرد، دست از عصیان برداشتند. بار دیگر در سال ۵۱۴هـ. ق اطرافیان ملک مسعود، به تحریک دبیس بن هدقه، ضد سلطان محمود به پا خواستند و به نام ملک مسعود خطبه خواندند. در واکنش به این اقدام سلطان محمود آماده جنگ با سرکشان شد و در نیمه ربیع الاول ۵۱۴ در گردنه اسدآباد سپاهیان ملک مسعود را شکست داد. در آن حال، برای ملک مسعود راهی جز در خواست بخشش از سلطان محمود باقی نماند و پس از امان گرفتن از سلطان محمود، به خدمت وی رسید و به گرمی پذیرفته شد. بدین ترتیب سلطان محمود از عصیان برادرش ملک مسعود رهایی یافت. عصیان ملک طغرل بر سلطان محمود. به نوشتهٔ ابن ایثر یکی از پسران سلطان محمد به نام ملک طغرل، که پدرش سرداری به نام امیر شیرگیر را سرپرست او کرد
ه و حکومت شهرهای ساوه و آبه و زنجان را به او سپرده، هنگامی که سلطان محمد در گذشت، در قلعهٔ سرجهان اقامت داشت، سلطان محمود فردی به نام امیر کنتغدی را به عنوان مربی و مسئول ادارهٔ قلمرو ملک طغرل نزد وی فرستاد. امیر کنتغدی همچنین مأموریت داشت که ملک طغرل را نزد برادرش سلطان محمود ببرد. وی بعد از اینکه به خدمت طغرل رسید بر خلاف وظیفه ای که داشت، به تحریک طغرل ضد سلطان محمود پرداخت و او را از رفتن به نزد برادرش منع کرد، سلطان محمود بعد از آگاهی از این امر، شرف الدین انوشیروان بین خالد را با اموال و هدایایی بسیار نزد ملک طغرل فرستاد و با وعده های نیکو او را نزد خویش فرا خواند. از آنجا که امیر کنتغدی از سوی ملک طغرل پاسخ مناسبی به پیشنهاد سلطان محمود نداد، وی برای سرکوب طغرل و اتابکش کنتغدی به سوی آنان لشکر کشید. در آن حال کنتغدی و طغرل که توان رویارویی با سلطان محمود را نداشتند راه فرار در پیش گرفتند و بعد از چندی به شهر گنجه رفتند و در آنجا مستقر شدند. بدین ترتیب میان سلطان محمود و برادرش ملک طغرل تیرگی روابط شکل گرفت. در شوال سال ۵۱۵ اتابک کنتغدی در گذشت و امیر آقسنقر احمدیلی از ملک طغرل خواستار منصب کنتغدی شد و
پس از اتحاد با طغرل، او را به مبارزه با سلطان محود برانگیخت. تلاش های آقسنقر و طغرل برای طغیان ضد سلطان محمود به ویژه پس از آنکه سلطان سلجوقی حکومت سرزمین آذربایجان را به جیوش بک واگذار کرد، به جایی نرسید و آنان برانجام در اوایل سال ۵۱۶هـ. ق فرمانبرداری خود را به سلطان محمود اعلام داشتند. جنگ های سلطان محمود با گرجیان. گرجیان از زمان سلطنت ملکشاه تا پایان فرمانروایی سلطان محمد دست از چپاول سرزمین های اسلامی برداشته بودند اما آنان در سال ۵۱۴هـ. ق با همراهی قفقاج ها و طوایف دیگر حمله به قلرو سلجوقیان را از سر گرفتند. در واکنش به این اقدام، امیر ایلغازی و ملک طغرل و اتابک دی کنتغدی، برای رویارویی با گرجیان متحد شدند و در نزدیکی تفلیس به جنگ با آنان پرداختند. در این نبرد سرانجام، گرجیان و متحدانشان پیروز شدند و شمار فراوانی از لشکر سلجوقی به قتل رسیدند و هزار نفر به اسارت درآمدند. گرجیان سپس به غارت شهرهای اسلامی دست زدند و پس از محاصره تفلیس، آن شهر را در سال ۵۱۵ هـ. ق به تصرف درآوردند. کمی بعد سلطان محمود از همدان به آذربایجان رفت و ماه رمضان را در تبریز به سر برد و از آنجا سپاهی برای مبارزه با گرجیان اعزام کرد
. بنابر کتاب مجمل التواریخ و القصص، سلطان محمود در سال ۵۱۶هـ. ق از تبریز به سوی شمافی و شروان لشکر کشید و «ابخازیان را رفع کرد و شروانشاه را از قلعه به زیر آورد و بازگردید.» سلطان سلجوقی در سال ۵۱۷هـ. ق شخصاً به جنگ گرجیان رفت و لشکریان او و سپاه گرجیان در شمافی به یکدیگر رسیدند. از آنجا که سپاه سلطان محمود که در ناحیه بستان اردو زده بودند پس از نزدیک شدن گرجیان دچار هراس شدند، شمس الملک عثمان که وریز سلطان محمود بود به وی پیشنهاد داد که از جنگ با گرجیان خودداری و آنجا را ترک کند. در آن حال میان گرجیان و قبچاقها که با آنان متحد شده بودند دو دستگی و دشمنی بروز کرد و با یکدیگر به نزاع برخاستند. این موضوع سبب شد که آنان بدون مبارزه با سپاه سلطان محمود صحنه نبرد را رها کنند و پیروزی غیرمنتظره ای نصیب لشکر سلجوقی شود. پس از این واقعه، سلطان محمود چند گاهی در شروان به سر برد و در جمادی الثانی ۵۱۷ به همدان بازگشت. روابط کدورت آمیز خلیفه المسترشد و سلطان محمود. سلطان مغیث الدین محمود، در ایام سلطنت، گاهی در اصفهان به سر می برد و زمانی در بغداد اقامت می کرد. در سال ۵۱۶هـ. ق خلیفه مسترشد پس از آنکه یورش دبیس بن هدقه به
بغداد را سرکوب کرد، در صدد احیای قدرت دنیوی خلافت برآمد. به همین منظور، وی تلاش داشت استقلال عمل خود را در برابر سلجوقیان نیز آشکار کند. اقدام خلیفه برای تقویت نیروی نظامی خود موجب نگرانی سعدالدوله میرنقش زکوی شد. وی که از سلجوقیان شحنهٔ بغداد بود، در ماه رجب ۵۲۰، از بغداد به دربار سلطان محمود رفت و به وی هشدار داد که در صورت تأخیر در ورود به بغداد، الخلیفه المسترشد بر عراق مستولی خواهد شد. سلطان محمود پس از اطلاع از این موضوع، به سوی عراق رهسپار گشت. در آن حال المستر شد فردی را نزد وی فرستاد و در خواست کرد که به علت قحطی رایج در بغداد، از ورود به آن شهر خودداری کند. پس از اینکه سلطان محمود تقاضای خلیفه را نپذیرفت، وی در واکنش به تصمیم سلطان، همراه با خانوادهٔ خویش بغداد را ترک کرد. سلطان محمود پس از آنکه المسترشد تقاضای صلح وی را نپذیرفت، در ذیحجه ۵۲۰ وارد بغداد شد و در محرم ۵۲۱ سپاهیانش قصر خلیفه را غارت کردند. با آنکه المسترشد حتی به مبارزات مسلحانه ضد سلطان محمود دست زد، سرانجام مجبور به پذیرش صلح شد. سلطان محمود پس از اینکه بر اساس قرارداد، از خلیفه اموال و هدایای بسیاری دریافت نمود، در ربیع الثانی ۵۲۱
بغداد را به سوی همدان ترک کرد. برخی از صفات سلطان محمودبن محمد سلطان مغیث الدین محمود در شوال ۵۲۵ پس از چهارده سال سلطنت در ۲۷ سالگی در گذشت. اغلب منابع علت مرگ وی را افراط در هوسبازی دانسته اند. اما بنداری اصفهانی معتقد است که وزیر او (درگزینی) که نتوانست در برابر تعهدات مالی اش پاسخگوی سلطان باشد از ترس مؤاخذه آن سلطان را مسموم کرد. سلطان محمود، علاوه بر زیبایی پیکر و منظر، مردی فاضل و هنرمند بود و در آل سلجوق به فضل و هنر او نبود. سلطان محمود زبان عربی را به خوبی می دانست و علاوه بر اطلاع بر اشعار و امثال، از تاریخ و سیره آگاهی داشت. وی همچنین از خطی نیکو و بیانی فصیح و قدرت ادراک فراوان نیز بهره مند بود و در امور دیوانی و مسائل مربوط به اقطاعات آگاهی کامل داشت و گاه گاه وزیر مستوفی را مورد بازخواست قرار می داد. به نوشتهٔ ابن الایثر، با آنکه سلطان محمود در هنگام مبارزه با خلیفه از مردم بغداد دشنام ها شنیده بود، آنان را مورد بخشش قرار داد و در پاسخ به کسانی که او را به آتش زدن بغداد فرا می خواندند گفت: «دنیا ارزش چنین کارهایی را ندارد.» اوضاع اجتماعی و اقتصادی در گستره قلمرو سلجوقیان اقتدار سلطنت پس از در گ
ذشت سلطان محمدبن ملکشاه و بر تخت نشستن پسرش سلطان محمود به شدت رو به کاهش نهاد و «برای وی از هر طرف شرکایی در سلطنت قرار دادند و قدرتی مقابلش تراشیدند.» در پی این وضعیت در هر بخشی از قمرو سلجوقیان امیری قدرت طلب سلطه یافت و برای سلطان سلجوقی عایداتی باقی نماند و «در نتیجه، دیوان مالیات باطل و بیکار بود. تنها کار دیوان گرفتن و ضبط کردن اموال ثروتمندان و برافروختن آتش فقر و نداری بود.» اجحافات مالیاتی بر مردم و اخذ خراج بی رویه و ستمکارانه از آنان، از جمله نتایج پراکندگی قدرت و نا به سامانی های سیاسی بود. از جمله مظاهر حیات اجتماعی در دوره سلجوقیان که در پرتو افزایش ثروت و کسب درآمد رواج یافت اقامت سلاطین سلجوقی در کاخ های پر شکوه و در پیش گرفتن زندگی تجملی و به کار بردن اسباب تزیینی گرانبها و رفاه طلبی و لذت جویی بود که این امر سرمشق بزرگان دولتی و سران نظامی بود. مسلم است هزینه این مخارج گزاف بر دوش مردم سنگینی می کرد و از ثروت های مملکت در جهت رونق اقتصادی و رفاه اجتماعی آن چنان که انتظار می رفت استفاده نمی شد. باسورث به این تکیه اشاره کرده است که در عصر الب ارسلان و ملکشاه، سلجوقیان بزرگ به قدرتی مسلط دست ی
افتند. باسورث ستایش چشمگیر نویسندگان مسیحی ارمنی و سوری از الب ارسلان و ملکشاه راحتی از ستایش های منشیانه و پر تکلف مؤلفان ایرانی ارزشمندتر دانسته است. وی به استناد نوشته حمدالله مستوفی می گوید که درآمد سالیانه ایران در دوران پادشاهی ملکشاه به دویست و پانزده میلیون دینار می رسید و مبلغ بسیاری از آن صرف ایجاد جاده ها و برج و باروهای پیرامون شهرها و مساجد و کاخ ها و نهادهای عام المنفعه و آموزشی می شد. ایجاد رباط ها کاروانسراها موجب برقراری امنیت داخلی و سهولت دررفت وآمدهای مسافران و بازرگانان شده بود. باسورث با اشاره به کمبود اطلاعات مستقیم از اوضاع اقتصادی ایران در زمان ملکشاه می گوید که منابع به صورت مکرر به این نکته اشاره دارند که در اواسط پادشاهی ملکشاه در سال ۴۷۶هـ. ق جاده ها امنیت بی مانندی داشتند و قیمت ها در سراسر امپراتوری پایین بود. اقدامات صورت گرفته در راستای بهبود امنیت داخلی و راه ها باید به رشد اقتصادی انجامیده باشد. معماری مدارس. پیشرو نهضت مدرسه سازی خواجه نظام الملک توسی بود که با تأسیس مدارس مشهور به نظامیه در شهرهای بزرگ در قمرو سلجوقیان اهداف سیاسی و مذهبی خاصی را در نظر داشت. این اقدام نظا
م الملک مورد تقلید دیگر بزرگان و قدرتمندان عصر سلجوقی قرار گرفت. گفتار الراوندی مبنی بر اینکه «ملکشاه و محمود و برکیارق و محمد و طغرل و مسعود را بدان مدارس که در دارالملک اصفهان و همدان ساخته اند، نامی نیکو به جای گذاشته اند.» گویای آن است که این سلاطین سلجوقی به امر تأسیس مدارس همت گماشته اند. قالی و پارچه بافی در زمان سلجوقیان، صنعت قالیبافی که یکی از صنایع دستی رایج در میان قبایل صحرا گرد و چادرنشین بود، بیش از پیش رونق یافت. متأسفانه نمونه ای از فرشهای مربوط به دورهٔ سلجوقیان در ایران باقی نمانده و تنها چند قطعه از قالی های مربوط به آن دوره در آسیای صغیر، در مسجد علاءالدین در شهر قونیه، یافته شده است. این قالی ها دارای طیف های مختلفی از رنگ های قرمز و آبی هستند و زمینه های آن ها با شکل ها و نقوش هندسی مکرر پوشیده شده است و در حاشیه و پیرامونشان حروف کوفی غیرخوانایی وجود دارد. صنعت پارچه بافی نیز در دوره سلجوقیان از رواج چشمگیری برخوردار بود. برای نمونه، در اصفهان پارچه های متنوعی از جمله عتابی ووشی بافته می شد و جامه هایی از جنس پنبه و ابریشم در آن شهر تولید و به نواحی مختلف صادر می شد. نتیجه گیری. سلطان
محمدبن ملکشاه در نیمه ماه ذی حجه سال ۵۱۱ در بستر مرگ به فرزندش محمود که کمی بیش از ۱۴ سال سن داشت دستور داد که به جای او به تخت سلطنت بنشیند مسلم است که سلطان محمود دوران نوجوانی را می گذراند و قادر به اداره مملکت نبود و به همین دلیل زمان عمور حکومت سلطان محمود امکیر حاجب علی بار به دست گرفت و ابوالقاسم درگزینی به مقام دبیری حاجب علی بار برگزیده شد و او را به کارهایی برانگیخت که باعث پریشانی و از هم گسیختگی امور حکومت سلزان محمود شد.
خانهٔ تاریک قدیمی () یک فیلم کمدی ترسناک به کارگردانی جیمز ویل محصول سال ۱۹۳۲ است که بر پایهٔ رمان "شب زده" (Benighted) اثر جی. بی. پریستلی ساخته شد. "خانهٔ تاریک قدیمی" تا مدت ها فیلمی گمشده تلقی می شد اما سال ۱۹۶۸ با پیگیری کورتیس هرینگتن دوست و همکار کارگردان نسخهٔ از آن در یونیورسال استودیوز پیدا شد و بسیار مورد توجه قرار گرفت. فیلم امروزه از برجسته ترین آثار ترسناک گوتیک به شمار می رود و از جمله فیلم های دارای امتیاز ۱۰۰٪ در راتن تومیتوز است.
کورتیس هرینگتن (؛ – ) کارگردان سینما و تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا بود که بیشتر آثار ترسناک و تجربی می ساخت. او از پیشگامان سینمای کوئیر نو (New Queer Cinema) به شمارمی رود. از فیلم هایش می توان بازی ها (۱۹۶۷) و یاقوت سرخ (۱۹۷۷) را نام برد.
موالی تونی (درگذشت ۹۴۹ ه. ق) طبیب و شاعر ایرانی عصر صفوی در نیمه نخست سده دهم هجری است. اشعار او دارای انواع صنایع لفظی و معنوی و تشبیهات و استعارات است در دیوانش بارها به مباحث نعمت و توحید پرداخته است. از او تنها یک دیوان خطی به جای مانده که در کتابخانه مجلس شورای اسلامی نگاهداری می شود. این دیوان شامل قصاید، غزلیات، تخمیسات، ساقی نامه، رباعیات که حاوی ۳۶۵۹ بیت است. موالی در سال ۹۴۹ ه. ق چشم از جهان فروبست. منابع.
مانگو پارک (؛ ۱۱ سپتامبر ۱۷۷۱ – ۱۸۰۶) یک کاشف اسکاتلندی غرب آفریقا است. او اولین غربی شناخته شده است که به بخش مرکزی رودخانه نیجر سفر کرد. سفرنامه او هنوز هم به چاپ می رسد.
فرِدی کینگ (؛ – ) گیتارنواز و خوانندهٔ برجستهٔ موسیقی بلوز اهل ایالات متحدهٔ آمریکا بود. او بین سال های ۱۹۵۲ تا ۱۹۷۶ میلادی فعالیت می کرد و به همراه بی بی کینگ و آلبرت کینگ یکی از سه پادشاه (King) گیتار الکتریک بلوز به شمار می رود. شیوهٔ خوانندگی توانا و روح بخش فردی کینگ و سبک گیتارنوازی منحصربه فردش که مایه از سنت های موسیقایی بلوز تگزاس و شیکاگو می گرفت، الهام بخش موسیقی دانان بسیاری شده است. نامش در سال ۲۰۱۲ به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافت.
انجمن ادغام آمریکای لاتین (انگلیسی: Latin American Integration Association) که به اختصار ALADI گفته می شود، سازمانی بین المللی منطقه ای است که در ۱۲ اوت ۱۹۸۰ در مونته ویدئو تشکیل شد. که جایگزین انجمن تجارت رایگان آمریکای لاتین یا به اختصار(LAFTA / ALALC) بود. در حال حاضر ۱۳ کشور عضو این انجمن می باشند. اهداف. هدف آلادی توسعه فرایند ادغام در چارچوب توسعه با هدف ترویج هماهنگ و متعادل و توسعه اجتماعی و اقتصادی منطقه آمریکای لاتین در دراز مدت است؛ که به تدریج به بازار مشترک اروپا نزدیک شود. مکانیزم یکپارچه سازی. از اولویت های اقتصادی آلادی در منطقه ایجاد بازار مشترک آمریکای لاتین از طریق سه مکانیسم می باشد:
نیلوفر شفیعی لنگری (زادهٔ ساری) یک شمشیرزن اهل ایران است. او قهرمان کشور و عضو تیم ملی ایران نیز می باشد.
گری گوس () یک برند ودکا است که در فرانسه تولید می شود و کیفیت بسیار بالایی دارد. گندم مورد استفاده در ساخت ودکای گری گوس در پیکاردی، فرانسه کشت می شود. این گندم در همان منطقه در شمال و شرق فرانسه تقطیر و به کنیاک فرستاده می شود، تا با آب چشمه مخلوط شده و در بطری زده شود.
تاج آراگون (; , ، ) یک پادشاهی مرکب یا آن طور که امروزه گفته می شود کنفدراسیونی از موجودیت سیاسی یا پادشاهی های منفرد تحت حاکمیت یک پادشاه بود، با اتحادیه دودمانی و سلسله ای پادشاهی آراگون و کنت نشین بارسلون. تاج و تخت آراگون در اوج خود در قرن های ۱۴ و ۱۵ام، بخش بزرگی از شرق اسپانیای امروزی، بخش هایی از جنوب فرانسه، و یک امپراتوری دریای مدیترانه را در بر می گرفت که جزایر بالئاری، سیسیل، جزیره کرس، ساردینیا، مالت، جنوب ایتالیا (از ۱۴۴۲) و یونان (تا ۱۳۸۸) را شامل می شد. قلمروهای جزء تاج و تخت جز در سطح پادشاه متحد نبودند، و شاه بر هر کشور به طور خودمختار بنا بر قوانین خود آن حکومت می کرد و تحت ساختارهای مالیاتی آن بودجه جمع آوری می کرد.
فیلیپ ماکس (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل آلمان است. وی در تیم ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال آلمان بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
نماز وحشت، نماز شب اول قبر یا نماز لیلة الدفن، نمازی است که در نخستین شب پس از خاکسپاری فرد مسلمان شیعه، توسط دیگران برای او خوانده می شود. علّت نامگذاری این نماز به نماز وحشت، این است که به اعتقاد مسلمانان، فردی که از دنیا رفته، هنوز با عالم دیگر آشنایی و انسی ندارد و احساس ترس و وحشت می کند اما این نماز، می تواند وحشت را از او دور کند. آداب خواندن نماز. شیوه نخست. این نماز دو رکعت است. در رکعت اول سوره حمد و آیة الکرسی و در رکعت دوم سوره حمد و ده مرتبه سوره قدر خوانده می شود.پس از پایان نماز گفته می شود: اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَابْعَثْ ثَوابَها اِلی قَبْرِ فُلانِ بْنِ فُلان. خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و ثواب آن را به قبر «فلان بن فلان» بفرست. و به جای «فلان بن فلان»، نام فرد تازه درگذشته و پدرش ذکر می شود. شیوه دوم. همچنین سیّد بن طاووس از محمد روایت کرده که این نماز، دو رکعت است. در رکعت اول، پس از سوره حمد، دو مرتبه سوره توحید و در رکعت دوم بعد از سوره حمد، ده مرتبه سوره تکاثر خوانده می شود و بعد از پایان نماز می گویند: اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَ
ّدٍ وَابْعَثْ ثَوابَها اِلی قَبْرِ ذلِکَ الْمَیِّتِ فُلانِ بْنِ فُلان خداوندا، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و ثواب آن را به قبر فلان میّت برسان.
یانیک هوت (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل آلمان است. وی در تیم ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
پاتنی، ورمانت (به انگلیسی: Putney) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ویندهام، ورمانت واقع شده است. خصوصیات. پاتنی ۶۹٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۷۰۲ نفر جمعیت دارد و ۱۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اشتایر ال پی ۱۰ یک تپانچه بادی پنوماتیک با کالیبر ۴٫۵ میلی متری است که برای رشته تپانچه بادی ۱۰ متر طراحی شده است. این تپانچه توسط شرکت اتریشی اشتایر ساخته می شود. تاریخچه. پس از معرفی ال پی ۱۰ در سال ۲۰۰۰، این سلاح به عنوان یک تپانچه بادی مسابقه ای رقابتی شناخته شد. این تپانچه توسط برترین تیراندازان حرفه ای مورد استفاده قرار گرفته است. از جمله رکورد جهانی فعلی تپانچه بادی ۱۰ متر با این سلاح ثبت شده است. هم چنین برندگان مدال طلای مردان و زنان در المپیک تابستانی ۲۰۰۴، ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ و مسابقات جهانی تیراندازی ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۴ با اشتایر ال پی ۱۰ به این مدال ها دست یافتند. این سلاح، در اختیار بسیاری از برندگان جام جهانی تیراندازی نیز بوده است. جزئیات طراحی. تپانچه از هوای فشرده خشک به عنوان پیشران برای شلیک ساچمه های تفنگ بادی بهره می برد. این هوای فشرده در مخزن استوانه ای با بیشینه فشار ۲۰۰ بار ذخیره می شود و فشارسنج داخلی آن، فشار کنونی مخزن را نشان می دهد. هوای مورد نیاز برای شلیک از مخزن هوای فشرده رها می شود و توسط یک رگولاتور کاهش می یابد تا به فشار کاری حدود ۵۵ بار برسد. اشتایر اظهار داشته است که مخازن آن ظرفیت ذ
خیره ای برای حدود ۱۸۰ شلیک دارند. یکی از ویژگی های شاخص طراحی شده توسط اشتایر، سیستم تثبیت کننده نام دارد و شامل یک پیستون تنگستنی است که ضربه ناشی از حرکت ساچمه و سایر اجزای داخلی تپانچه را جبران می کند تا تپانچه را در زمان شلیک، ثابت نگه دارد. هم چنین سه سوراخ در طول لوله و روی آن و یک ضربه گیر در دهانهٔ لوله ایجاد شده است تا از بلند شدن سر سلاح جلوگیری کند و لگد آن را کاهش دهد. در نهایت، سرعت خروج ساچمه از سلاح، قابل تنظیم است تا جابجایی را به حداقل برساند و تغییرات حین رها شدن گاز را متعادل کند. نشانهٔ ال پی ۱۰ مشابه همهٔ تپانچه های بادی طراحی شده برای مسابقات تپانچه بادی ۱۰ متر، کاملاً قابل تنظیم است. ماشهٔ دو مرحله ای و سه بعدی تپانچه، قابل تنظیم است. مرحلهٔ اول، گرفتن خلاصی و مرحلهٔ دوم رهاسازی ساچمه است. وزن فشار ماشه در کارخانه برابر ۵۰۰ گرم تنظیم می شود تا با قوانین فدراسیون جهانی دربارهٔ تپانچه بادی ۱۰ متر منطبق باشد. ساختار ماشه، امکان شلیک خشک را هم فراهم می کند. شلیک خشک به معنی انجام تیراندازی آزمایشی بدون رهاسازی ساچمه یا تخلیه گاز از مخزن هوا است. از نظر ظاهری، ال پی ۱۰ با پوشش لولهٔ خود از ت
پانچه های مشابه شناخته می شود. در حال حاضر، تپانچهٔ ال پی ۱۰ درون جعبهٔ پلیمری حمل سلاح به همراه دفترچهٔ راهنما، دو مخزن گاز با فشارسنج درونی، چند قطعهٔ یدکی، مبدل پر کردن مخزن و ابزارهای تنظیم سلاح تحویل داده می شود. گونه ها. اشتایر در سال ۲۰۰۹ مدل ال پی ۱۰ ای را معرفی کرد که دارای ماشهٔ الکترونیکی بود. به گفتهٔ سازنده، دو باتری ای ای ای ۱٫۵ ولتی ظرفیت الکتریکی کافی برای ۳۵ هزار شلیک فراهم می کند. اشتایر ال پی ۲ نمونهٔ به روز شده ای از ال پی ۱پی است که مکمل ال پی ۱۰ است. این مدل، اندکی ارزان تر از ال پی ۱۰ است و برخی از اصلاحات آن را ندارد؛ ولی هم چنان یک تپانچه بادی با کیفیت بسیار بالا است. اشتایر ال پی ۵۰ تپانچهٔ بادی نیمه خودکار ۵ تیر است که بسیاری از اجزای آن مشابه ال پی ۱۰ است و می تواند برای تمرین رشته های تپانچه متحرک به کار برده شود. اشتایر ال پی ۱ سلف ال پی ۱۰ است و پیشران آن می تواند هوای فشرده یا دی اکسید کربن فشرده باشد.
روز مول یک عید غیررسمی در میان دانشجویان شیمیو دوستداران این دانش است که در ۲۳ اکتبر (اول آبان ماه) میان ۶:۰۲ صبح تا ۶:۰۲ بعد از ظهر گرامی داشته می شود. پیشینه این روز به عدد آووگادرو باز میگردد، زیرا وقتی به روش تاریخ نویسی آمریکایی تاریخ این روز را بنویسید به صورت ۶:۰۲ ۱۰/۲۳ نوشته می شود که یادآور عدد آووگادرو و بیانگر شمار ذرات (اتم یا مولکول) در یک مول از ماده است که برابر با ۶٫۰۲×۱۰۲۳ می باشد. به بیان ساده این عدد، تعداد ذره های موجود در یک مول از یک ماده است. شیمیدان ها جرم یک مول یا اتم را «اتم گرم» می گویند و آن را برحسب گرم بیان می کنند. جرم یک مولاز مولکول های یک ماده هم که «مولکول گرم» نامیده می شود بر اساس اتم گرم اتم های سازنده آن به آسانی قابل محاسبه است. عدد آووگادرو، برابر 6.02*۱۰۲۳ در سده ی 19 میلادی، به افتخار “آمدئو آووگادرو” دانشمندی ایتالیایی نامگذاری شد. این دانشمند در سال 1811 ثابت نمود که حجم های برابر از گازهای گوناگون، در دما و فشار ثابت دارای تعداد مولکول های یکسان هستند و امروزه این مفهوم را ” قانون آووگادرو” می نامند و این عدد با نماد N یا NAنمایش داده می شود. ریشه. ریشهٔ روز مول
به مقاله ای در مجلهٔ "معلم علوم" ("The Science Teacher") در دههٔ ۱۹۸۰ بازمی گردد که الهام بخش یک معلم شیمی دبیرستان در پریری دو چیئن، ویسکانسین، به نام موریس اوهلر بود. او روز ملی مول را در ۱۵ مه ۱۹۹۱ پایه گذاری کرد. او که جوایز متعددی را در عرصه شیمی و فعالیت های اجتماعی دریافت کرده بود، پیشنهاد داد تا عدد «آووگادرو» ۶.۰۲ ضرب در ۱۰ به توان ۲۳ را متناظر با شیوه نمایش زمان و تاریخ آمریکایی (ماه روز ساعت)، معادل با ساعت ۶:۰۲ روز ۲۳ اکتبر در نظر بگیرند. ۲۳ اکتبر (ماه دهم میلادی) از روی عدد آووگادرو که ۱۰ به توان ۲۳ دارد اقتباس شده است و با وجود غیررسمی بودن این روز اما تا به امروز، هر ساله بسیاری از دبیرستان ها در آمریکا، آفریقای جنوبی، استرالیا و کانادا این روز را با فعالیت های مربوط به شیمی جشن می گیرند تا دانش آموزان را به این دانش علاقه مند کنند.
انقلاب های ۱۹۸۹ بخشی از یک موج انقلابی در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ است که منجر به فروپاشی حکومت های کمونیستی در اروپای مرکزی و شرقی اروپا و فراتر از آن شد. این دوره گاهی به نام پاییز ملت ها نیز نامیده می شود؛ در کنار اصطلاح «بهار ملت ها» که گاهی برای توصیف انقلاب های ۱۸۴۸ استفاده شده است. این موج انقلابی، جنبش ها و انقلاب های سیاسی متعددی را با شدت ها و اثرهای مختلفی دربر گرفت از جمله در کشورهای: (تظاهرات میدان تیان آن من) (فروپاشی) اصلاحات در شوروی و کشورهای متحد آن تغییرات چشمگیری در کشورهای کمونیست و سوسیالیست در خارج از اروپا را نیز شامل شد.
اسماگ یک موجود خیالی در رشته داستان های به قلم جی. آر. آر. تالکین است که به رمان هابیت در ۱۹۳۷ مربوط می شود. اسماگ اژدهایی ترسناک و نیرومند است که به پادشاهی کوتوله ها در تنهاکوه یورش می برد، این یورش ۱۵۰ سال پیش از رویدادهایی که در رمان آمده است روی داده است. در این رمان ۱۳ کوتوله به پا می خیزند تا پادشاهی خود را پس بگیرند که در این میان گندالف و بیلبو به آنها کمک می کنند. احتمالاً شخصیت اسماگ تأثیر گرفته از اژدهای فافنیر در ولسونگا ساگا بوده است. داستان. در پیوست A بخش ۳ از کتاب گفته شده که اژدهایان در ویترد هیت آن سوی کوه های خاکستری زندگی می کردند. گفته می شود که اسماگ قوی ترین اژدهایان در دوران خود بوده و چندصد سال عمر داشته است. وقتی اسماگ باخبر می شود که کوتوله ها در پادشاهی شان ثروت زیادی اندوخته اند، بدون هیچ پیش زمینه ای به پادشاهی آنها یورش می برد و کوه را آتش می زند. او پس از بیرون کردن کوتوله ها از قلعه شان برای ۱۵۰ سال در این کوه باقی می ماند و نگهبان گنج کوتوله ها می شود. در "افسانه های ناتمام" آمده است که گندالف در می یابد که اگر سائورون از اسماگ استفاده کند، می تواند یک تهدید جدی برای همه باش