Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
rmont شرایط سختی را گذراندند. ورمونت دوره ای از آرامش را در ۱۸۳۸ داشت، اما دوباره در ۱۸۳۹–۱۸۴۰ به شدت به سختی دچار شد. New Hampshire اثرات هراس و وحشت را به اندازه همسایگانش احساس نمی کرد. هیچ بدهی دائمی در سال ۱۸۳۸ نداشت و فشار اقتصادی زیادی در سالهای بعد نیز نداشت. بزرگترین سختی New Hampshire گردش پول خرد (fractional coins) در داخل ایالت بود. شرایط در جنوب بسیار بدتر از شرایط در شرق بود. اگرچه ایالتهای جنوبی آمریکا(the Old South) در سختی بودند، اما Cotton Belt (بخشی از جنوب آمریکا)، در مواجهه با بیشترین سختی بود. در ویرجینیا، کارولینای شمالی و جنوبی، هراس و وحشت باعث افزایش بهره محصولات زراعی متنوع شد. نیو اورلان کساد و رکودی همگانی در کسب و کار احساس کرد و در طول سال ۱۸۴۳، بازار پول آن در شرایط بدی باقی ماند. تعداد بسیار زیادی از کشاورزان در میسیسیپی، بخش زیادی از پول خود را پیشاپیش خرج کرده بودند که این منجر به ورشکستگی کامل بسیاری از آنها شد. پیش از ۱۸۳۹، بسیاری از مزارع از کشت خارج شدند. فلوریدا و جورجیا، اثرات را به زودی لوئیزیانا، آلاباما و میسیسیپی درک نکردند. در ۱۸۳۷، جورجیا سکه کافی برای انجام خرید
های روزانه داشت. تا سال ۱۸۳۹، شهروندان فلوریدا می توانستند به خاطر به موقع بودن پرداخت هایشان به خود ببالند. در دهه ۱۸۴۰ بود که جورجیا و فلوریدا، شروع به احساس اثرات منفی هراس و وحشت کردند. در ابتدا، غرب آن فشاری که شرق و جنوب احساس می کردند را حس نمی کرد. اوهایو، ایندیانا و ایلینوی ایالات زراعتی بودند و محصولات زراعی سال ۱۸۳۷ کمکی برای کشاورزان بود. در سال ۱۸۳۹، قیمت محصولات کشاورزی کاهش پیدا کرد و فشار، به کشاورزان هم وارد شد. طی دو ماه، ضرر و زیان حاصل از شکستهای بانکی در نیویورک، جمعاً به ۱۰۰ میلیون دلار رسید. از ۸۵۰ بانک در ایالات متحده، ۳۴۳ تا به طور کامل بسته شدند، ۶۲ تا، تا اندازه ای شکست خوردند، و سیستم بانکهای ایالتی شوکی دریافت کرد که هیچ گاه از آن بهبودی کامل نیافت. صنعت چاپ، خصوصاً، به خاطر کسادی و رکود متعاقب آن، صدمه و خسارت دید. در سال ۱۸۴۲، اقتصاد آمریکا توانست تا حدی، به نقطه اولیه خود برگردد و بر رکود و کسادی ۵ ساله غلبه پیدا کند. این تا حدی به دلیل تعرفه سال ۱۸۴۲بود، اما براساس بیشتر گزارشات، اقتصاد تا سال ۱۸۴۳ بهبود نیافت. اکثر اقتصاددانان بر این عقیده هستند که یک بهبود کوچک از سال ۱۸۳۸ ت
ا ۱۸۳۹ وجود داشت که پس از زمانی که بانک انگلیس و اعتباردهندگان هلندی نرخهای بهره را افزایش دادند، به پایان رسید. با این وجود، مورخ اقتصادی، Peter Temin، استدلال کرد که اقتصاد حقیقتاً پس از ۱۸۳۸ که برای کاهش قیمت اصلاح شد، رشد کرد. بر اساس گفته Murray RothBard، اقتصاددان و مورخ، بین سالهای ۱۸۳۹ تا ۱۸۴۳، مصرف واقعی، ۲۱ درصد و تولید ناخالص ملی ۱۶ درصد افزایش یافت، علی رغم اینکه سرمایه گذاری واقعی ۲۳ درصد کاهش یافت و عرضه پول ۳۴ درصد افت کرد. بهبود کسادی و رکود پس از California gold rush (جستجوی طلا در کالیفرنیا) در سال ۱۸۴۸، که عرضه پول را بسیار افزایش داد، شدت یافت. پیش از ۱۸۵۰، اقتصاد آمریکا مجدداً رونق یافت. بسیاری از ایالات خاص در اوراق قرضه خود نکول کردند، که این باعث خشم اعتباردهندگان بریتانیایی شد. برای زمان کوتاهی، ایالات متحده از بازارهای مالی بین المللی خارج شد. تنها در اواخر دهه ۱۸۴۰ آمریکایی ها به این بازارها دوباره وارد شدند. این نکول و عدم انجام تعهدها، به همراه دیگر عواقب رکود، برای ارتباط بین دولت و توسعه اقتصادی پیامدهای عمده ای به همراه داشت. در برخی موارد، هراس و وحشت، اطمینان به پشتیبانی عموم
ی برای پیشرفتهای داخلی را تضعیف نمود. اگرچه سرمایه گذاری دولت در پیشرفتهای داخلی تا جنگ داخلی در جنوب متداول ماند، ساکنین شمال برای تأمین مالی رشد و پیشرفت، به سرمایه گذاری خصوصی بیش از عمومی توجه کردند. به اضافه، هراس و وحشت، موجی از شورش و دیگروجوه نا آرامی داخلی را به راه انداخت. نتیجه نهایی این بود که نیروهای پلیس دولتی از جمله نیروهای حرفه ای تر پلیس افزایش یافتند. عوامل نامشهود و نامحسوسی مانند اعتماد بنفس و روانشناسی نقش قدرتمندی در توضیح بزرگی و عمق هراس و وحشت داشتند. بانکهای مرکزی، تنها توانایی محدودی برای کنترل قیمتها و استخدام در آن زمان داشتند، که این موضوع خارج کردن سپرده ها از بانکها را امری عادی نشان می داد. هنگامی که تعدادی از بانکها دچار سقوط و اضمحلال شدند، زنگ خطری که توسط روزنامه های حزبی شدت یافت، به سرعت در جامعه گسترش پیدا کرد. سرمایه گذاران مضطرب با عجله به دیگر بانکها رفته و تقاضای برداشت سپرده هایشان را کردند. در مواجهه با این فشار حتی بانکهای کارآمد و موفق هم با درخواست بازپرداخت وامها و تقاضا از وام گیرندگان برای پرداخت، مجبور به ایجاد محدودیتهای بیشتری شدند. این (موضوع) تنها، تشن
ج و هیجان را بیشتر تغذیه می کرد و باعث اثر رو به اضمحلال و به سرعت زیادشونده می شد. به عبارتی دیگر، اضطراب، ترس و نبود فراگیر اعتماد، حلقه های بازخوردی ویرانگر که خود افراد باعث تقویت آن بودند، را بنیاد می نهاد. اقتصاددانان بسیاری، امروزه این پدیده را به عنوان تقارن اطلاعاتی، درک می کنند. اساساً، سپرده گذاران بانکی به اطلاعات ناقص واکنش نشان دادند؛ آنها نمی دانستند که آیا سپرده هایشان ایمن بود (یا نه) و از ترس ریسک بیشتر، سپرده هایشان را از بانک خارج کردند، حتی با اینکه این (کار) باعث خسارت بیشتری شد. همین مفهوم پروسه رو به اضمحلال به طور مشابه، برای بسیاری از زارعین در بخش جنوبی که زمین و پنبه و برده را احتکار می کردند، صدق می کرد. بسیاری از زارعین با این فرض که قیمتهای پنبه به بالا رفتن ادامه می دهد، از بانکها وام گرفتند. وقتی قیمت پنبه سقوط کرد، با این حال، زارعین قادر به بازپرداخت وام هایشان نبودند که این قدرت پرداخت دین و تعهد بسیاری از بانکها را به خطر انداخت. بالاخص این عوامل که کمبود بیمه سپرده در بانکها را باعث می شد، حیاتی بودند. هنگامی که مشتریان بانکها اطمینان ندارند که سپرده هایشان ایمن هستند، بی
شتر احتمال دارد که تصمیمات عجولانه ای بگیرند که باعث به خطر افتادن اقتصاد شود. امروزه، اقتصاددانان به این نتیجه رسیده اند که تعلیق و وقفه در قابلیت تبدیل (پول یا دیگر ابزارهای مالی به دیگر ذخایر نقدشونده دارای ارزش)، بیمه سپرده، و سرمایه مورد نیاز کافی در بانکها می تواند احتمال خارج کردن پول از بانکها را محدود کند.
بانک پس انداز مشترک، یک نهاد مالی بدون سهام سرمایه ای است که متعلق به اعضای آن که در یک صندوق مشترک عضو می شوند، می باشد و از دولت مرکزی یا منطقه ای امتیاز می گیرد. از این صندوق مطالبات، وام ها و غیره پرداخت می شود. سود و عواید، پس از کسورات، بین اعضا به اشتراک گذاشته می شود. این نهاد به هدف فراهم ساختن محلی امن برای تک تک اعضا جهت پس انداز کردن و سرمایه گذاری آن پس اندازها در وام های مسکن، وام ها، سهام، اوراق قرضه و دیگر اوراق بهادار و سهیم شدن در هرگونه سود یا زیان حاصل از آن، می باشد. اعضا مالک کسب و کار هستند. تاریخچه. نهادی که اغلب به عنوان اولین بانک پس انداز مدرن شناخته می شد، «جامعه پس انداز و دوستانه» بود که توسط Reverend Henry Duncan در سال ۱۸۱۰ در Ruthwell اسکاتلند تشکیل شد. Rev. Duncan این بانک کوچک را به منظور تشویق جماعت طبقه کارگر به پرورش صرفه جویی تأسیس کرد. ایده های Friedrich Wilhelm Raiffeisen که منجر به (تشکیل) اتحادیه های اعتباری روستایی و بانک های تعاونی شد، پیشگامی دیگر در بانک های پس انداز مدرن بود. سازمان های داوطلبانه اروپایی و «جوامع دوستانه» این میل را در دولتشان به وجود آوردند که
به شریکان آمریکایی بپیوندند. اولین بانک های پس انداز، که برای تعالی طبقات فقیر و کارگر طراحی شده بود، تجسم تلاشهای بشردوستانه بود. بانک ها توسط افراد بشردوست وخیّر آغاز به کار کردند. این افراد سمتهای امانت دار، مدیر و رئیس بانک پس انداز را به عنوان فرصتی برای تعلیم محاسن صرفه جویی و به خود متکی بودن به طبقه کارگر، با اعطاء امنیت پس انداز پولشان، به عهده گرفتند. اولین بانک پس انداز مشترک آمریکایی ثبت شده،Provident Institution for Savings در بوستون بود. امتیاز ۱۸۱۶ آن اولین قانون گذاری دولت در جهان برای حفاظت از بانک های پس انداز بود. از دهه ۱۹۷۰، وقتی صنعت، مقررات زدایی شد، هزاران بانک پس انداز مشترک با جمع آوری بیش از ۴۰ بیلیون دلار به شرکت های مالکیت سهام تبدیل شدند. دز سال ۲۰۱۰، تنها ۶۰۰ (تا از آنها) باقی ماندند. این تغییر و تبدیلات اغلب به پاداشهای مالی زیادی برای مدیران (سطح) بالای بانک منتهی می شد. بانک های پس انداز مشترک در حال حاضر Eastern Bank، Dollar Bank، Ridgewood Savings Bank، Middlesex Savings Bank و Liberty Bank را شامل می شود. بانکداری مشترک در استرالیا. تعداد زیادی جوامع ساختمان در استرالیا در
دهه ۱۹۸۰ شروع به تبدیل شدن به بانک کردند، اما آن ها می بایست هنگام انجام این کار خصوصی سازی می شدند. اینها Advance Bank (در گذشته NSW Building Society)، St. George، Suncorp، Metway Bank، Challenge Bank، Bank of Melbourne و Bendigo Bank را شامل می شدند. تغییر در قانون گذاری بدین معنی بود که جوامع ساختمان و اتحادیه های اعتباری دیگر نیاز به خصوصی سازی برای تبدیل به بانک شدن نداشتند، و تعداد زیادی (از آنها) از جمله Heritage Bank از سال ۲۰۱۱ تبدیل (به بانک) شده اند، در حالیکه وضعیت و ساختار خود را به عنوان سازمان های مشترک حفظ کرده اند. استفاده و طراحی. بانکهای پس انداز مشترک به منظور ایجاد انگیزه پس انداز کردن توسط افراد طراحی شده اند؛ عملکرد منحصربفرد این بانک ها محفوظ نگه داشتن سپرده ها، سرمایه گذاریهای محدود و امن انجام دادن و فراهم آوردن بهره برای سپرده گذاران است. برخلاف بانک های تجاری، بانک های پس انداز هیچ سهامداری ندارند؛ کل سودها بغیر از نگهداری بانک، متعلق به سپرده گذاران بانک پس انداز مشترک است. بانکهای پس انداز مشترک به امنیت اولویت می دهند، و در نتیجه، از لحاظ تاریخی در سرمایه گذاریهایشان مشخصه محاف
ظه کاری داشته اند. این محافظه کاری چیزی است که باعث شد، بانک های پس انداز مشترک در طول دوران آشفته کسادی و رکود شدید، علی رغم شکست و عدم موفقیت بانک های تجاری و انجمنهای پس- انداز و وام، با ثبات باقی بمانند.
سرمایه گذاری بر خط یا معامله بر خط فرایند خرید و فروش اوراق بهادار توسط سرمایه گذاران و معامله گران مستقل با استفاده از یک شبکه الکترونیک است که معمولاً توسط یک شرکت کارگزاری انجام می گردد. این نوع معامله و سرمایه گذاری از اواخر دهه ۱۹۹۰ باخدماتی که بسیاری از کارگزاری ها از طریق پایگاه گسترده ای از معامله های آنلاین ارائه می کردند به قاعده ای برای سرمایه گذاران و معامله گران مستقل تبدیل شد. بررسی اجمالی. قبل از ظهور اینترنت ، سرمایه گذاران باید با کارگزار خود تماس گرفته و سفارش می دادند سپس کارگزار سفارش آن ها را در سیستم خود که با واحد معامله در ارتباط بود وارد می کرد. در اوت ۱۹۹۴ شرکت K. Aufhauser &amp; Company (که بعداً TD Ameritrade آن را تصاحب کرد) اولین شرکت کارگزاری بود که خدمات معاملات برخط را از طریق " WealthWEB " ارائه کرد. از آن زمان سرمایه گذاری بر خط رشد قابل توجهی را تجربه کرد. سرمایه گذاران قادر بودند تا سفارش های خود را به طور مستقیم و آنلاین وارد کنند و حتی از طریق شبکه های ارتباط الکترونیک (ECN) با دیگر سرمایه گذاران معامله کنند. برخی سفارش هایی که به صورت آنلاین وارد می گردد توسط کارگزار کن
ترل شده و تأیید و نظارت آن ها را برعهده دارند. این مرحله باعث محافظت از مشتری و کارگزار در برابر معاملات غیرقانونی یا اشتباه که بر پرتفوی مشتری یا مجوز کارگزار تأثیر می گذارد می گردد. کارگزاران برخط در آمریکا اغلب به عنوان کارگزاران تخفیفی شناخته می شوند اما در اروپا و آسیا بسیاری معتقدند این کارگزاران با افراد با خالص سرمایه بالا کار می کنند. شهرت آن ها به علت سرعت وسهولت در وارد کردن سفارش های آنلاین و کارمزدها و کمیسیون های بسیار پایین تر از کارگزاران با خدمات کامل در ایالات متحده است. از اواسط دهه ۲۰۰۰ دو نوع کارگزاری برخط به وجود آمد. یک نوع آن کارگزارانی است که دسترسی مستقیم به معاملات بورس ها را فراهم می کند مانند کارگزران تعاملی. در حالی که نوع دیگر کارگزاری چون TD Ameritrade سفارش ها را به شرکت های بازارساز می دهد تا سفارش هارا پرکنند. مثالی از شرکت های بازار ساز Knight Capital Group است که تحت عنوان هولدینگ KCG شناخته می شود. ابزار و پایگاه های معاملاتی. سرمایه گذارانی که از طریق شرکت کارگزاری برخط معامله می کنند یک پایگاه معاملات برخط برایشان فراهم شده است. این پایگاه آنلاین به عنوان مرکزی عمل می ک
ند که به سرمایه گذاران اجازه می دهد تا به خرید و فروش اوراق بهاداری چون اوراق با درآمد ثابت، سرمایه/سهام، اختیارات و صندوق های سرمایه گذاری مشترک بپردازند. به همراه این پایگاه ابزارهایی جهت پیگیری و نظارت بر اوراق بهادار، پرتفوی ها و شاخص ها وابزارهایی جهت تحقیق، زمان واقعی جریان های انتقالی و اخبار به روز شده که همگی برای معامله سودآور لازم است وجود دارد که اغلب ابزارهای تحقیقی قوی مانند گزارش های تحلیلی کامل و عمیق و بازیابی های سفارشی برای ارزیابی اینکه چقدر استراتژی های سرمایه گذاری خاص در طول دوره های تاریخی مختلف محقق شده است. ریسک ها. در تمامی سرمایه گذاری ها، ریسک تقلب در سرمایه گذاری ها وجود دارد. این ریسک برای کارگزاران برخطی که سرمایه گذارانشان ارتباط شخصی با آن ها ندارد و حتی ممکن کارگزار است در یک حوزهٔ قضایی دیگر واقع شده باشد بیشتر است. به همین علت برخی دستگاه های نظارتی مالی به سرمایه گذاران بلقوه هشدار می دهند که در مورد کارگزار برخطی که قصد استفاده از خدماتش را دارد تحقیق کنند و مطمن شوند مجوزشان در ایالت، استان یا کشورشان معتبر است. سرمایه گذاران نهادی کمتر قربانی برنامه های اوراق بهادار غی
رقانونی می شوند که اصطلاحاً به آن ها اتاق بخار می گویند. دولت فدرال ایالات متحده راهنمایی های عملی جهت جلوگیری از کلاهبرداری های سرمایه گذاری از طریق وب سایت خود OnGuard فراهم می کنند. این وب سایت به سرمایه گذاران هشدار می دهد که باید در مقابل خبرنامه های اینترنتی، وبلاگ ها سرمایه گذاری، یا تابلوهای اعلانات محتاط باشند. دستکاری های سهام اغلب اطلاعات نادرست را انتشار می دهد و "راهنمایی داغ" در این سایت ها، تلاشی برای تأثیربر قیمت یک سهام خاص است. همچنین به سرمایه گذاران توصیه می گردد که به منابع بی طرف برای تحقیق در مورد سرمایه گذاری خود رجوع کنند. در ایالات متحده، مثالی از آن کمیسیون بورس و اوراق بهادارار یالات متحده (از طریق پایگاه داده شان EDGAR)است. سرمایه گذاران معمولاً بدون کمک یک کارگزار یا مشاوره سرمایه گذاری به سرمایه گذاری می پردازند و معمولاً ریسک بلقوه سرمایه گذاری در یک سهم خاص را متوجه نمی شوند. سرمایه گذاران بی تجربه طعمه های خوبی برای دستکاری سهام هستند به همین علت بسیاری از کارگزاران بر خط ابزارها ی متعددی برای آموزش و آگاهی سرمایه گذاران جدید ارائه می کنند. انتخاب سرمایه گذاری. بسیاری از کارگ
زاران برخط ابزارهایی جهت تحقیق و انتخاب سرمایه گذاری بلقوه فراهم می کنند. همچنین یاهو فاینانس و ADVFN هم از اشخاصی هستند که اطلاعات فراهم می کنند. دیگر سایت های معتبر، اطلاعاتی در خصوص بخش های کسب و کار، صورت های مالی و اخبار شرکت های مستقل، و آموزش های پایه ای درباره موضوعاتی چون تنوع بخشی، تئوری پرتفوی پایه و کاهش ریسک نوسانات بازار سهام ارائه می دهند.
یک مشاور سرمایه گذاری فرد متخصصی است که خدمات مالی به مشتریان ارائه می دهد. براساس تنظیم مقررات صنعت مالی ایالات متحده (FINRA) اصطلاحاتی چون مشاوره مالی و برنامه ریز مالی اصطلاحات کلی یا عناوین شغلی هستند که برای متخصصان سرمایه گذاری استفاده می گردد. FINRA گروه اصلی سرمایه گذاران حرفه ای را که ممکن است به آن ها مشاوران سرمایه گذاری نیز گفته شود کارگزاران، مشاوران سرمایه گذاری، حسابدارن، وکلا، آژانس های بیمه و طراحان مالی توصیف می کند. علاوه بر این برای مشاوران سرمایه گذاری درک این نکته کلیدی است که چقدر سرمایه گذاران بلقوه به طور فزاینده ای منبع مهمی برای شرکت شان هستند. مشاوره مالیاتی چیست؟. اگر شما صاحب کسب و کار هستید یا در یک شرکت حسابدارید، حتماً نیاز به حضور شخص یا تیمی از متخصصین را احساس کردید تا مسائل مالیاتی خود را از آن ها بپرسید و با بهره گیری از راهنمایی آن ها، پرونده مالیاتی خود را به بهترین شکل ممکن مدیریت کنید. این افراد مشاوران مالیاتی هستند که با تسلط بر قوانین مالیاتی به شما مشاوره می دهند. در ادامه به معرفی انواع روش های دریافت مشاوره مالیاتی می پردازیم. چرا به مشاوره مالیاتی نیاز داریم؟.
مشاور مالیاتی یک کارشناس امور مالیاتی است که به عنوان فردی ماهر، سال ها فعالیت داشته است و مشاوره با وی می تواند مزیت های بسیاری را به دنبال داشته باشد. به ویژه اگر مشاور مالیاتی قبلا در سازمان مالیات فعالیت داشته، می توان گفت با رسیدگی پرونده های مالیاتی متعدد، به خوبی با راه حل های مالیاتی آشنایی کامل دارد؛ و پرونده مالیاتی شما می تواند مشابه یکی از هزاران پرونده ای باشد که طی سال ها با آن برخورد داشته و مشکل آن برطرف شده است. وظایف مشاور مالیاتی. اولین وظیفه مشاور مالیاتی، ارائه خدمات مشاوره به مدیران یک کسب و کار است. لازم است صاحب کسب و کار با پیچیدگی های قوانین مالیاتی آشنا شود. کارکنان بخش مالی هر شرکت یا سازمان، به تنظیم صورت های مالی می پردازند تا صورت های مالی خود را به شفاف ترین و دقیق ترین حالت ممکن تنظیم کنند. لازم است تنظیم صورت های مالی تحت نظارت مشاور مالیاتی انجام شود تا به پرداخت حداقل مالیات منتهی شود. وظیفه مشاور مالیاتی، نظارت بر قراردادها، بررسی نحوه دریافت و پرداخت ها، معرفی راهکارهای استفاده از معافیت های مالیاتی و غیره است. دادرسی مالیاتی. نظارت بر پرونده مالیاتی یک کسب و کار در اداره
مالیات، هیات های حل اختلاف، مراجع قانونی، و رسیدگی به پرونده های مالیاتی از وظیفه مشاور مالیاتی است. صاحبان مشاغل، هر سال در زمان مشخص اقدام به بررسی حساب ها و پرکردن فرم اظهارنامه مالیاتی برای ارسال به اداره مالیات می کنند. گاهی اوقات نیز، مامور ممیز مالیاتی بر اساس بررسی های انجام شده، اظهارنامه مالیاتی شرکت را رد خواهد کرد و رقم دیگری به عنوان مالیات برای شرکت مذکور در نظر می گیرد. در چنین مواقعی، شرکت نیاز به مشاور مالیاتی دارد که بتواند در مراجع رسیدگی به حل اختلاف، از اظهارنامه مالیاتی شرکت دفاع کند تا از پرداخت مالیات مضاعف و سنگین تحمیل شده جلوگیری کند. به این ترتیب مشاور مالیاتی که وظیفه دادرسی مالیاتی را برعهده دارد، با در دست گرفتن پرونده مالیاتی شرکت، با تکیه بر تخصص و مهارت خود در تسلط قوانین مالیاتی، در هیات حل اختلاف حضور پیدا می کند. وظیفه مشاور مالیاتی در این شرایط، دفاع از اظهارنامه مالیاتی ارسال شده توسط شرکت مطبوع بوده و رای صادر شده توسط اداره مالیات را بر می گرداند تا از پرداخت مالیات سنگین توسط شرکت جلوگیری کند. کاربرد مشاوره گذاری. شاید این سؤال برای شما مطرح شده باشد که کاربرد مشاوره
مالیاتی چیست آیا من نیز به مشاوره مالیاتی نیاز دارم؟ در پاسخ به این سؤال باید بگوییم، دارندگان هر نوع کسب و کاری که مشمول قوانین مالیات و دارایی هستند، نیاز به مشاوره دارند. می توان گفت، کمک گرفتن از یک مشاور مالیاتی، تنها راهی است که می تواند کسب و کار شما را از پرداخت مالیات های سنگین و کمرشکن نجات دهد. با کمک مشاور مالیاتی خوب، تمامی اسناد، صورت های مالی و قراردادهای شما برای کاهش هزینه مالیات بررسی شده و راه حل های مالیاتی ارائه می شود. در واقع مشاور مالیاتی در موارد زیر به دارندگان انواع کسب و کار کمک می کند: ویژگی های مشاوره مالی. ویژگی های مشاوره، شامل شرح وظایف تخصصی یک مشاور مالیاتی در زمینه موضوعات مختلف است. توانایی ارائه انواع مشاوره در زمینه های مختلف مالیاتی نظیر مشاوره اشخاص حقیقی و حقوقی، مشاوره شرکت ها و انواع کسب کارها در زمینه پزشکی و غیره، مشاوره اظهارنامه مالیاتی، مشاوره مالیات بر ارزش افزوده از ویژگی های یک مشاور مالیاتی خوب است. نقش. مشاوران مالی معمولاً به مشتریان خود با توجه به مجوزی که دارند و آموزش هایی که داشته اند محصولات و خدمات مالی، ارائه می دهند. به عنوان مثال، یک آژانس بیمه
ممکن است قادر به فروش بیمه عمر و مستمری متغیر باشد. یک کارگزار ممکن است یک برنامه ریز مالی هم باشد. یک مشاور مالی ممکن است برنامه های مالی برای مشتریان ایجاد کند یا محصولات مالی به فروش رساند، یا ترکیبی از هر دو باشد. درآمدها. یک مشاور مالی به طور کلی از طریق کارمزدها، کمیسیون ها، یا ترکیبی از هر دو درآمد دارد. به عنوان مثال، یک مشاور مالی ممکن است از طریق یک یا چند روش زیر درآمد کسب کند: Advisor vs. adviser. هر دو املای،adviser and advisor پذیرفته می شوند و به معنی کسی است که مشاوره ارائه می کند. طبق یکی از کتاب های درسی، adviser and advisior در صنعت خدمات مالی قابل جایگزینی یکدیگر نیستند، از اصطلاح مشاور adviser به طور کلی هنگام اشاره به فعالیت های قانونی و الزامات آن و مشاور advisor هنگام اشاره به یک فرد مشاور استفاده می گردد. "کنگره و کمیسیون بورس و اوراق بهادار از " مشاوران سرمایه گذاری "("investment advisers ") هنگام بحث در مورد قوانین و مقررات فعالیت های مشاوران سرمایه گذاری در سال ۱۹۴۵ استفاده کرد. مقررات. ایالات متحده آمریکا. در ایالات متحده، FINRA فعالیت شرکت های کارگزاری، و نمایندگان ثبت شده آن ها
را تنظیم و نظارت می کند. کمیسیون بورس و اوراق بهادار بر مشاوران سرمایه گذاری و نمایندگان مشاور سرمایه گذاری نظارت می کنند. شرکت های بیمه، سازمان های بیمه و تولیدکنندگان بیمه توسط مقامات دولتی نظارت می شوند. مشاوران سرمایه گذاری ممکن است توسط سازمان های نظارتی، کمیسیون بورس و اوراق بهادار، به ثبت برسند، یا به موجب معافیت خاص، ثبت نشده باقی می ماند. استاندارد امانتی. مقررات ضد تقلب قانون مشاوران سرمایه گذاری سال ۱۹۴۰ و بیشتر قوانین ایالتی به مشاوران سرمایه گذاری تحمیل می کنند که در معاملات با مشتریان خود امانت دار باشند. یعنی مشاور باید منافع مشتری بالاتر از منافع خود را در تمام امور را نگه دارد. از نظر کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) مشاور موظف به اجرای موارد زیر است: از بحران مالی ۲۰۰۸ بحث های زیادی در مورد استاندارد امانتی که مشاوران موظف به اعمال آن هستند شده است. در ژوئیه ۲۰۱۰اصلاح داد-فرانک وال استریت و قانون وظیفه حمایت از مصرف کننده میزان حمایت از مصرف کننده را افزایش داده است. از جمله افشا بیشتر و وظیفه امانتداری که شامل کارگزاران هم شد. در مارچ۲۰۱۳ SEC وظیفه امانتداری را به تمام کارگزارن و مشاوره سر
مایه گذاری ها بدون در نظر گرفتن برنامه هایشان تعمیم داد. برخلاف استاندارد امانتی معتقد است استاندارد بالاتری از وظیفه امانتداری در مقابل استاندارد پایین تری از مناسب بودن برای پیاده سازی و کاهش انتخابات مصرف کنندگان بسیار هزینه بر خواهد بود. ثبت. مشاور سرمایه گذاری های ثبت شده (RIA) اشاره به مشاوره سرمایه گذاری هایی دارد که SEC یا سازمان اوراق بهادار دولت آن ها را ثبت کرده و به طور معمول به یک سرمایه گذار خردو یا شرکت سرمایه گذاری ثبت شده مانند صندوق های سرمایه گذاری، یا صندوق قابل معامله در بورس مشاوره می دهد. ثبت توسط sec دلالت بر شایستگی آن نیست. نظارت بر برخی از مشاوره ها توسط ایالت های مستقل و در برخی دیگر توسط SEC انجام می گردد. کانادا. نقش مشاوره های مالی در کانادا متنوع است. بسیاری از مشاوران سرمایه گذاری مجوز فروش بیمه عمر، اوراق بهادار، یا صندوق های مشترک، یا ترکیبی از هر سه را دارند. سه مجوز متمایز اوراق بهادار وجود دارد. پس از اتمام دوره اوراق بهادار کانادا (CSC) امکان فروش اکثر اوراق بهادار، از جمله سهام، اوراق قرضه، و صندوق های مشترک وجود دارد. برای فروش مشتقات و کالاها به مجوزهای بیشتر نیاز است
. پس از اتمام یک دوره صندوق های مشترک به مشاوران سرمایه گذاری اجازه فروش صندوق های سرمایه گذاری به استثنای صندوق خاص و مهمی مانند ETF را نیز می دهند. مجوز سوم مجوز اوراق بهادار معاف است. در اکثر موارد صدور مجوز نیاز به حمایت یک بیمه گر یا معامله گر دارد. همچنین ضروری است که بیمه خطاها را نیز داشته باشند. اصطلاح مشاوره سرمایه گذاری می تواند به طیف کامل مشاوران اطلاق گردد به طور کلی، صنعت در کانادا به سه کانال مشاور تقسیم شده است MGA، MFDA و IIROC. در هر حال کنترل کیفی کمی بر استفاده از این اصطلاح وجود دارد به طوری که بسیاری از کارگزاران بیمه، آژانس های بیمه، کارگزاران اوراق بهادار، برنامه ریزان مالی و دیگران خود را به عنوان مشاوران مالی معرفی می کنند. بسیاری از مشاوران مالی در کانادا برنامه ریزان مالی نیز هستندبا وجود اینکه تعداد کثیری ازطراحان برنامه ریزی مالی وجود دارد اما شایعترین آن ها خبرگان برنامه ریزی مالی هستند گرچه طراحان برنامه ریزی مالی شخصی نیزدر کانادا شهرت دارند. انگلستان. سه مرکز اصلی دارای صلاحیت مشاوره مالی در انگلستان وجود دارد. اصلی ترین آن ها مؤسسه بیمه چارترد است که شرایط خدمات مالی حرفه ا
ی از مبتدی تا سطح بالا ارائه می دهد. دانشکده IFS مالی خدمات دوره جایگزین / صلاحیت در محدوده متخصص و خاصی مانند وام های مسکن و انتشار سهام ارائه می کند. مؤسسه برنامه ریزی مالی، خدمات برنامه ریزی مالی تخصصی را ارائه می دهد. در انگلستان، مشاوره سرمایه گذاری توسط یک مشاور مالی یا یک کارگزار سهام نیز داده می شود. مشاوران مالی باید یک دوره از امتحانات را قبول شوند و گواهی برنامه ریزی مالی یا گواهی برای مشاوران مالی دریافت کنند، و نیز توسط مقامات خدمات مالی، یک quango دولت انگلستان تأیید شود که مشاور یک "فرد مناسب " استدر دسامبر ۲۰۱۲ استاندارد جدیدی مبنی بر اینکه کلیه دارندگان این مدرک و مشاوران موجود برای اینکه در آینده قادر به ارائه مشاوره باشند ملزم به دریافت گواهی جدید هستندعموما پس از نام افرادی که دیپلم یا مدارک بالاتر مشاوره را دارند کلمهDipFA یا DipPFS می آید. مشاوران مالی محدود یا مستقل هستند. یک مشاوره مالی مستقل قادر به انتخاب یک راه حل مناسب برای مشتری از میان تمام محصولات وخدمات موجود در بازار است. مشاوری که قادر به انتخاب آزادانه در تمام بازار نیست محدود است. یک مشاور ممکن است به علت محدوده خاصی که مشا
وره می دهد محدود شودمانند حقوق بازنشستگی. یا به علت مشاوره بر محصولات یک شرکت مانند یک بانک محدود شوند عبارت مشاور برتر هیچگاه چیزی بیش از یک عنوان درمقررات FSA/PIA/NASDIMنبوده است که اشاره به تعهد قانونی که یک کارگزار جهت جستجوی محصول مالی متناسب با نیاز مشتری داردشرکت ارائه کننده تا زمانی که محصول مناسب نباشد آن را ارائه دهد و چنانچه هیچ یک از محصولاتش مناسب نباشد نباید هیچ پیشنهادی دهد. در انگلستان بسیاریربر این باورند که مشاوره منصفانه تنها توسط یک مشاور مستقل وجود دارد. جمهوری ایرلند. سمت مشاور مالی واجد شرایط به افرادی که دیپلم تخصصی مشاوره مالی را قبول شده و در پیروی از الزامات مقررات «پیشرفت مداوم حرفه ای» توافق کرده اند اعطا می گردد. این عنوان برای مشاوران مالی که خدمات مالی خرده فروشی انجام می دهند مورد استفاده قرار می گیرد. صلاحیت و گرفتن این عنوان نیازمند «حداقل صلاحیت مورد نیاز» MCR که توسط تنظیم کننده مالی برای پنج گروه از محصولا مالی مشخص می گردد. نیوزیلند. در حال حاضر گواهی ملی در خدمات مالی در نیوزیلند وجود دارد. تمامی افراد حقیقی و حقوقی به عنوان ارائه کننده خدمات مالی باید ثبت شوند. مدیران،
کارمندان فروش و خرده فروشی های آن ها برای ارزش گذاری گواهی ملی نیاز است. کره جنوبی. در کره جنوبی، انجمن سرمایه گذاری مالی کره بر صدور مجوز مشاوران سرمایه گذاری نظارت می کند. استرالیا. کمیسیون اوراق بهادار و سرمایه گذاری استرالیا بر صدور مجوز از مشاوران مالی نظارت می کند. علاوه بر این، مشاوران مالی در استرالیا ملزم به تعهدات امانتی هستند. برای مشاهده یک برنامه جامع از قانون امانتی صنعت مشاوره مالی استرالیا به «روابط امانتی در یک زمینه تجاری» توسط JC کمپبل رجوع کنید.