Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
به آل مهلب پیدا کرد، آنها را برکنار ساخته، جای آنها را به قتیبه بن مسلم داد. مشارالیه در سال ۸۶ وارد خراسان شد و در همین سال خلیفه عبدالملک بن مروان مُرد و فرزندش ولید جانشین او شد. اغلب فتوحات مهم در دورهٔ ولید صورت گرفت و تقریباً می توان دورهٔ او را یادآور دوره های فتوحات خلفای راشدین دانست. فتوحات قتیبه در شرق قریب به ده سال به طول انجامید. او در این مدت تلاش های زیادی را برای تسخیر و تسلط بر سرزمین های ماوراءالنهر انجام داد. فتوحات قتیبه در محور شرق تا نزدیکی چین رسید که مهم ترین آنها منطقهٔ شاش و فرغانه بود. زمانی که او خبر مرگ حجاج در سال ۷۱۴ میلادی (۹۵ هجری) را شنید، غمگین شده، کار فتوحات را رها کرد و به مرو بازگشت. فتوحات در غرب. فتح مصر در سال های ۶۴۱–۶۴۲ میلادی (۲۰–۲۱ هجری) که البته در زمان دومین خلیفهٔ راشدین انجام گرفته بود، مدخل فتوحات امویان در آفریقا و پس از آن نفوذ به اسپانیا بود. دو سال پس از فتح مصر، طرابلس نیز به دست مسلمانان افتاد، گرچه مسلمانان در آنجا دوام نیاوردند و به برقه بازگشتند. پس از آن برای مدتی، چنان که رفت، جنگ های داخلیِ ناشی از فتنهٔ اول قدرت فتوحات بیشتر را در آفریقا از آنه
ا گرفت. با روی کار آمدن معاویه، چنان که رفت، عقبه بن نافع فتوحات در این خطه را از سر گرفته و شهر قیروان را تأسیس کرد تا پایگاهی برای فتوحات بیشتر توسط اعراب باشد. وی طی حملات خود تا عمق کشور مغرب حالیه نفوذ کرد و پس از آن در بازگشت طی کمینی در میان بربرها کشته شد. (۶۸۳ میلادی/۶۴ هجری) بعد در سال ۷۶ هجری، که عبدالملک شورش های متعدد را فرونشانده و بر سراسر مناطق اسلامی حکمروایی می کرد، بار دیگر فتوحات در آفریقا پس از وقفهٔ طولانی از سرگرفته شد. موسی بن نصیر در سال ۸۶ فتوحات را در منطقه افریقیه آغاز کرد و مغرب حالیه را مجموعاً تحت سلطهٔ خود گرفت. در این زمان بود که بتدریج بربرها به اسلام راه یافته و زمینه برای استقرار واقعی اعراب در سراسر سواحل شمالی آفریقا فراهم گردید. تا این زمان عبدالملک بن مروان خلیفه بود و پس از او فرزندش ولید آمد که تلاش های او در فتوحات از اغلب خلفای پیش از او چشمگیرتر بود. خلافت بنی امیه در ایران. فتنه دوم. آشوبی که در عراق در اواخر خلافت یزید در نتیجه اختلافات قبایل و بیزاری از خلفای اموی و کشتن حسین بن علی (۶۱ ه .ق) و تاراج مدینه (۶۳ ه .ق) و سوزاندن کعبه روی داد، پس از مرگ یزید دایره آ
ن وسیع تر شد. ایرانیان که در عراق اکثریت داشتند، البته نمی توانستند از عملی که با ایشان می شد، خرسند باشند و کسانی که به مخالفت با دولت اموی برمی خاستند، از ایشان کمک می طلبیدند. بیست هزار سپاهیان مختار بن ابی عبید که در سال ۶۶ لشکر شامی عبدالملک بن مروان را شکست دادند و عراق را به تصرف درآوردند، بیشتر ایرانی بودند. عُمیر، یکی از سرداران عبدالملک که برای گفتگو به لشکر ابراهیم بن الاشتر، سردار مختار آمده بود، به او گفت: «از هنگامی که داخل لشکر تو شدم غم من فزونی یافت، چون کلمه ای عربی تا پیش تو رسیدم نشنیدم، چهل هزار تن از بزرگان اهل شام و پهلوانان ایشان به جنگ تو آمده اند، با این ایرانیان که با تو هستند، چگونه می خواهی با ایشان نبرد کنی.» ابراهیم گفت: «به خدا اگر جز مور نمی یافتم، با ایشان می جنگیدم، پس چطور، هیچ قومی در جنگ با مردم شام از ایشان که من می بینم، بصیرتر نیستند، ایشان فرزندان سواران و مرزبانان ایران هستند.» تحقیر ایرانیان. در خلافت معاویه، کارگزاران عرب به تخطی و تعدی به پیروان سایر ادیان پرداختند، چنان که جاحظ در باب کشتن هیربدان فارس و خاموش کردن آتش آتشکده مهم کاریان و آتش های دیگر در زمان ولا
یت زیاد بن ابیه به دست عبیدالله بن ابی بکره گوید. همچنین خراب کردن نوبهار بلخ در زمان خلافت همین خلیفه در نتیجه عهدشکنی مردم این شهر بدست قیس بن الهثیم السلمی والی خراسان (۴۲ هجری) موید نظر مزبور است. همچنین کشتن به طریقان اران در سال ۴۲ هجری و نیز آنچه مؤلف تاریخ سیستان در زمان ولایت ربیع الحارثی به سیستان در سال ۴۶ گوید: «ربیع بیامد به سیستان و سیرت های نیکو نهاد و مردمان را اجیر کردند تا علم و قرآن و تفسیر آموختند و عدل فرو نهاد و بسیار گبرکان مسلمان گشتند از نیکوئی سیرت او …». مؤلف می گوید که از نیک سیرتی والی جمعی از ایرانیان مسلمان شدند. در دوران بنی امیه، حجاج یوسف ثقفی، عراق را، و قتیبه بن مسلم، خراسان را ویران کرد. یزید بن مهلب، که پس از قتیبة بن مسلم به حکومت خراسان رسیده بود و گرگان را فتح کرده بود، هنگام برگشت از مازندران، با طغیان مرزبانان گرگان روبرو گشت. او بسیاری از مردم آن ها را کشت، از آنرو که سوگند خورده بود بتواند از خون آنها، آسیابی بسازد. کلمهٔ مولی، در عربی معانی متعدد و گاه متضاد همچون «ارباب، آقابرده، بنده، آزادکننده، هم پیمان، پناهنده» دارد، اما پس از فتوحات اعراب، این اصطلاح بیشتر ب
ه نو مسلمانان غیرعرب گفته می شد که از راه مسلمان شدن، از قید بردگی آزاد می گشتند و درعین حال با نام «مولی»، تحت حمایت صاحبان اولیهٔ خود باقی می ماندند. با توجه به قوانین اسلام که مسلمان برده نمی شود، بندگان آزادشده وضعیتی بین بندگی و آزادگی پیدا می کردند و شرایط و مقررات ویژه ای برای آن ها فراهم می شد. به نوشتهٔ جرجی زیدان، موالی، درحقیقت شهروندان درجه دوم جامعهٔ اسلامی آن روز بودند. اگرچه تحقیر آن ها و مردم غیرعرب از دوران پیش از بنی امیه آغاز شد، در زمان حکومت آنان شدت یافت؛ زیرا اعراب خود را بالاتر از دیگران می پنداشتند و می گفتند: «ما نه تنها شما را از بردگی و اسارت آزاد ساختیم، بلکه از پلیدی و کفر و شرک نجات داده، و همین کافی است که از شما برتر باشیم». اعراب دوران بنی امیه، در حفظ نژاد خود می کوشیدند و به غیر عرب و موالی، زن نمی دادند. حتی شدت تعصب امویان به حدی بود که به نوشته مسعودی، امویان خلافت را بر پسر کنیز (غیر عرب) حرام می دانستند؛ زیرا مایل نبودند کنیز زادگان، عهده دار خلافت شود. خواری و خفت موالی در عصر امویان تا آنجا بود که به گزارش مطهر بن مقدسی، حاکمی چون حجاج نیز، نتوانست سعید بن جبیر را که
از برجستگان تابعین بود، به مسند قضاوت بنشاند، چرا که مردم کوفه بانگ برآوردند که جز عرب کسی برای قضا شایسته نیست. گرفتن جزیه از نو مسلمانان، فرستادن موالی به میدان های جنگ بدون پرداخت حقوق و مسائلی همانند این، از جمله رفتارهای تحقیرآمیز امویان با موالی بود. در پاسخ به دیدگاه نژادپرستانهٔ بنی امیه، جریان ادبی-اجتماعی به نام شعوبیه در میان تحصیل کردگان و ادیبان ایرانی پدیدار شد. این گروه که نام خود را از آیهٔ قرآن اخذ کرده بودند، ملاک برتری را تقوا و نه نژاد می دانستند و خواهان برقراری تساوی وعده داده شده در اسلام بودند و از همین رو به «اهل تسویه» نیز معروف گشتند. اما با گذشت زمان، اینها نیز ضمن تفکیک عرب و اسلام، متقابلاً در اشعار خود به تحقیر عرب و تفاخر به نژاد و گذشته باستانی روی آورده، به «اهل تفضیل» مبدل گشتند و نهضتی فرهنگی علیه سلطه و سیادت عرب برپا کردند. طوایف مردم ایران در زمان خلافت امویان. بار تسلط عرب کم کم بر ایرانیان سنگینتر می شد و منظور دینی عرب با اغراض شخصی و حکومت قوم غالب بر مغلوب و تحقیر مردم غیر عرب و استفاده از نتیجه زحمت تابعان تبدیل می گشت. در این وقت سه دسته مردم موجود بود: خوارج. ای
ران از همین وقت پناهگاه مخالفان حکومت رسمی شده بود و مردم اراضی ایران که مشرف به عراق بود، از جنگ و کشمکش این یاغیان با عمال حکومت رنج و آزار بسیار می کشیدند. در دو شهر بصره و کوفه که به امر خلیفه دوم ساخته بودند، عرب های قبایل بادیه نشین که برای جنگ با لشکر ایران فرستاده شده بودند درین دو شهر قرار گرفته بودند. چون این عرب ها به رجحان و امتیاز قریش عقیده نداشتند، جمعی از ایشان پس از ظهور فرقه خوارج، عقاید مزبور را پذیرفتند و عده ایشان پیوسته زیاد می شد و اسباب زحمت حکومت او را فراهم می کردند؛ ولی تا وقتی معاویه زنده بود، قوت و تدبیر او تا حدی جلوی تعدی و تقویت این فرقه را می گرفت. پس از مرگ او فرقه مزبور از فرصت مناسب استفاده کرده به شورش پرداختند. جمعی از مردم خوزستان و فارس و کرمان نیز برای اینکه خوارج پیرو اصل مساوات و برابری مسلمانان بودند و هم به علت آسودگی از پرداختن خراج، به ایشان ملحق شدند، به همین دلیل خارجیان در ولایات دوردست ایران تا آخر قرن سوم فراوان بوده اند. در سال ۶۵ هجری قدرت خوارج زیادتر شد و از خوزستان به نزدیک بصره آمدند، مُهلب بن ابی صفره مأمور به جنگ با ایشان شد و ایشان را از خوزستان دور
کرد. خوارج به کرمان و اصفهان پراکنده شدند ولی در سال ۶۸ دوباره به عراق بازگشتند و داخل مدائن شدند و از اینجا به ایران آمدند و ری را گرفتند و خرابی و کشتار کردند. چون قطری بن الفُجاءة که مدتی در سیستان بود و با مردم سیستان او را دوستی و صحبت بود، رئیس شد (۷۱ ه .ق) به سیستان کسان فرستاد مردمان چه خاص و چه عام با خوارج دست یکی کردند و بر سیستان مسلط شدند. خوارج پیوسته در حال حمله و گریز بودند تا آنکه در سال ۷۷ میان ایشان اختلاف افتاد و دو دسته شدند و به جان یکدیگر افتادند. دسته کوچک تحت ریاست قطری بن الفجاءة به طبرستان رفتند. دسته بزرگتر را که رئیس ایشان عبد رب الکبیر بود، مهلب را دنبال کرد، رئیس ایشان را با جمعی کثیر از همراهانش کشت و دسته ای را اسیر نمود. قطری را نیز سپاهیان شامی که حجاج به دفع او فرستاده بود، در طبرستان کشتند. گرویدن به شیعه. در سال ۶۶ هجری قمری، در شورش مختار که داعی شیعه گری بود، ایرانیان حضور داشتند. مختار، پس از مرگ یزید، شیعیان عراق و موالی های ایرانی را، با شعار «خونخواهی حسین» به دور خود گردآورد. بنابر گزارش اخبارالطوال، حامیان ایرانی مختار، در ابتدا ۲۰ هزار نفر بودند و حتی تا ۴۰ هزار
نفر هم پیش رفتند. به گونه ای که، صدای فارسی، در سپاه او شنیده می شد. از جمله ایرادهایی که اشراف زادگان کوفی به مختار می گرفتند، سوار کردن ایرانیان بر گردن هایشان و سهیم کردن آنان از غنائم جنگی بود. اشراف خرده می گرفتند که او با شجاعت عرب، ولی با کینه عجم با ما می جنگد. مختار اولین کسی بود که به اهمیت روزافزون سیاسی موالی و پتاسیل پذیرندگی آن ها به مذهب شیعه، پی برد. با کوشش در رفع نارضایتی ها و رنجش های موالی و از طریق جاذبه اندیشه مهدی موعود، به آسانی توفیق یافت که آن ها را برای شرکت در قیام خود، مجهز سازد. اما، مهم تر از این، مختار اینک غیرعرب های ناراضی را به درون نهضت شیعه کشانیده بود و در نتیجه، تشیع حمایت اجتماعی گسترده تری یافت. بر اثر این تحول، که نشانگر نقطه عطف بسیار حساسی در تاریخ مذهب شیعه است، موالی که به طور سطحی مسلمان شده بودند، افکار و اندیشه های کهن خود (بابلی، یهودی-مسیحی، ایرانی-زرتشتی، حتی عقاید و افکار بازتابنده از دین های ایرانی چون مانوی گری و مزدکی گری) را کنار گذاشته و به تشیع روی آوردند. قیام بنی عباس و پایان بنی امیه. بنی امیه پس از مرگ هشام بن عبدالملک ضعف کردند و نظم سپاهی خوبی
نداشتند سپس در آفریقا بربرها قیام کردند و بخش بزرگی از قلمروی بنی امیه در آفریقا شکست خورد و ابومسلم خراسانی در شرق و بربرها در غرب بنی امیه را تحت فشار گذاشتند و شورش های زیادی شروع شد و ابو مسلم سفاح را خلیفه کرد و مروان دوم به مصر گریخت اما کشته شد و خلافت عباسی به خلافت رسید آنان از نوادگان ابن عباس بودند ارتش. سپاه شامی امویان در اطاعت از خلفایشان ضرب المثل بود تا آنجا که یکی از فرماندهان آن، حجاج بن یوسف، در بیان ارادت خود نسبت به خلیفه عبدالملک گفته بود: «اگر بدانم عبدالملک جز با تخریب کعبه از من راضی نمی شود، سنگ سنگ آن را ویران می کنم». همو در جایی خلیفه اموی را از پیامبر اسلام برتر قرار داده بود. امویان سپاه شامی خود را با نام «جنودالله» خطاب کرده و شورشیان عراق را با آن می ترساندند و البته تجربه نشان داده بود که به هر روی جای ترس نیز دارد زیرا عراق بارها طعم شکست را از آن ها چشیده بود. گفته شده به هنگام شورش زید بن علی در کوفه در سال ۱۲۲ هجری (۷۴۰ میلادی)، سپاهی دوازده هزار نفری از شام به سوی آنان فرستاده شد که صفوف آنان چنان متراکم بود که نمی توانستند گردن خود را تکان دهند. علی بن ابی طالب در زمان
خلافت خود در انتقاد از تشتت موجود میان مردم کوفه (مرکز خلافت علی) در باب اتحاد امویان گفته بود: «این قوم بر شما چیره شده اند … زیرا می بینم که کارشان بالا گرفته و آتش شما رو به خاموشی نهاده، آنان را می بینم که در کار خود سخت کوشند و شما سست و ناتوان، آنان را می بینم که متحدند و شما پراکنده…».
ادغام افقی یا یکپارچگی افقی در کسب وکار یک استراتژی می باشد که در آن شرکتی، شرکت های تولیدی رقیب خود را خریده و تحت مالکیت خود در می آورد. برای نمونه یک شرکت تولیدکننده مواد غذایی که در یک صنعت فعالیت می کند را تصور کنید که یک کارخانه تولیدی دیگر، که در همان صنعت موردنظر فعال است را تصاحب می نماید. هدف از این ادغام ها، افزایش انحصار و قدرت بازاری شرکت جدید است که گاه به کاهش رفاه مصرف کنندگان می انجامد. درحالی که منافع این ادغام گاهی بسیار است. درپی کاهش رقابت، این استراتژی ممکن است با تغییر ساختار هزینه ای شرکت، شاهد افت قیمت محصول نیز باشیم. همچنین هزینه های تحقیق و توسعه نیز در شرایط جدید توجیه دارند. صرفه های مقیاس و گسترش بازارهای جدید و تنوع بیشتر محصولات از دیگر منافع این گونه ادغام هستند. هر چند در جهان موانع قانونی برای این گونه ادغام وجود دارد، اما پس از اطمینان از نبود آسیب به رفاه اجتماعی، اجازه آن را صادر می کنند. این استراتژی، بیشتر در مواقعی توسط یک شرکت اتخاذ می گردد که زمینه ای که در آن فعالیت می نماید، روبه رشد باشد و آن صنعت سودآور بوده و در حال توسعه باشد.
تری زوایگُف (؛ زادهٔ ) کارگردان آمریکایی است که کارهایش اغلب با آدم های ناسازگار، ضدقهرمان ها و مضامین از خود بیگانگی سر و کار دارد.
دنیل کلوز (؛ زادهٔ ) یک فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است.
کلر یک گروه موسیقی آلمانی است که در شهر مونیخ شکل گرفت اما اشعارشان به انگلیسی است. تاریخچه. در سال ۲۰۱۲ سه نوازنده و تولیدکننده به نام های ماتیوس هاخ، هیلر نپوماک، فلورین خیرمایر و کلر بورخل که در یک پروژه فیلم شرکت داشتند به همراه عضو پنجم گروه فریدلین آخن که مدتی بعد به آنها پیوست این گروه شکل گرفت. آنها به سرعت در اینترنت به موفقیت رسیدند و آلبوم "The Great Escape" که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد به موفقیت چشم گیری دست یافت.
برد رنفرو (; – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۷ میلادی فعالیت می کرد. او در سن بیست و پنج سالگی به علت مصرف بیش از حد هروئین درگذشت. فیلم سینمایی خبرچین ها آخرین اثر بجا مانده از اوست. فیلم شناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به دنیای روح، شاگرد توانا، خفتگان، چادرنشینان شاد، دهم و گرگ، دروغ گفتن در آمریکا و شیطان وحشی اشاره کرد.
ایلیانا داگلاس (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به دنیای روح، تنگه وحشت، بلا مافیا، تصویر کامل، پیامی در بطری، پسر جدید، بهترین چیز بعدی، "به خاطرش مردن،"خط صورتی نازک، جستجو و نابود کردن، رحمت قلب من، "بلوز زنگ عروسی"، "هکس"، "دیر شکوفا"، "مقدسین خانواده" و اونجوری بامزه است اشاره کرد.
آفونسو بیتو (؛ زادهٔ ) یک مدیر فیلم برداری اهل برزیل است.
تورا بیرچ (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "زیبایی آمریکایی"، "دنیای روح"، "تهدید فوری و آشکار"، "قطار"، "سرزمین اژدها"، "شعبده بازی"، "حال و آینده"، "۱۳ دقیقه" و "بازی پاتریوت" اشاره کرد.
لئوناردو دی کاپریو بازیگر و تهیه کنندهٔ فیلم آمریکایی است که حرفهٔ خود را از کودکی و با نقش آفرینی در تلویزیون آغاز کرد. او در نمایش های "د نیو لسی" (۱۹۸۹) و "سانتا باربارا" (۱۹۹۰) ظاهر شد و همچنین در کمدی-درام "پدر و مادری" (۱۹۹۰) و کمدی موقعیت "مسائل اولیه" (۱۹۹۱) نقش های طولانی مدت را داشت. دی کاپریو در سال ۱۹۹۳ در کنار رابرت دنیرو نقش توبیاس وولف را در "زندگی این پسر" ایفا کرد. در همان سال، او نقش مکمل آرنی گریپ در "چه چیزی گیلبرت گریپ را آزار می دهد" را داشت که باعث شد نامزد دریافت جایزهٔ اسکار و گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شود. در سال ۱۹۹۵، دی کاپریو نقش نویسندهٔ آمریکایی جیم کرول را در "خاطرات بسکتبال" و نقش شاعر فرانسوی آرتور رمبو را در "کسوف کامل" ایفا کرد. سال بعد او در "رومئو + ژولیت" (۱۹۹۶) به کارگردانی باز لورمن، نقش رومئو مونتاگ را ایفا کرد. در سال ۱۹۹۷، دی کاپریو با کیت وینسلت در فیلم "تایتانیک" به کارگردانی جیمز کامرون بازی کرد. این فیلم بالاترین فروش را در گیشه های جهانی داشت و او را در سطح جهان به شهرت رساند. او برای این نقش آفرینی جایزه سینمایی ام تی وی برای بهترین بازیگر در یک فیل
م را دریافت کرد و برای نخستین بار نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم درام شد. در سال ۲۰۰۲، دی کاپریو دغل باز فرانک ابگنیل جونیور را در کنار تام هنکس در فیلم زندگی نامه ای درام-جنایی "اگه می تونی منو بگیر" به کارگردانی استیون اسپیلبرگ به تصویر کشید و همچنین در درام تاریخی "دارودسته های نیویورکی" به کارگردانی مارتین اسکورسیزی ایفای نقش کرد. او در سال ۲۰۰۴ شرکت تولیدی خود، اپین وی را بنیان گذاری کرد. دو فیلم بعدی که او در آن ها نقش آفرینی کرده را اسکورسیزی کارگردانی کرده است: زندگینامه هوارد هیوز، "هوانورد" (۲۰۰۴) و درام جنایی "جدامانده" (۲۰۰۶). دی کاپریو برای ایفای نقش هیوز در "هوانورد"، جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد را دریافت کرد و نخستین بار نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد. دی کاپریو در سال ۲۰۰۷ مستند زیست محیطی "یازدهمین ساعت" و درام کمدی "باغبان عدن" را تهیه کنندگی کرد. سال بعد، او در درام عاشقانهٔ "جاده انقلابی" به کارگردانی سم مندس به کیت وینسلت پیوست و در فیلم اکشن "یک مشت دروغ" به کارگردانی ریدلی اسکات ظاهر شد. دی کاپریو در سال ۲۰۱۰ با تریلر روان شناختی "جزیر
ه شاتر" دوباره با اسکورسیزی همکاری کرد شد و همچنین در فیلم علمی تخیلی "تلقین" به کارگردانی کریستوفر نولان بازی کرد. او در سال ۲۰۱۱، نقش جی. ادگار هوور، اولین مدیر اداره تحقیقات فدرال را در فیلم زندگینامه ای "جی. ادگار" به تصویر کشید. سال بعد، نقش مکمل وسترن "جنگوی زنجیرگسسته" به کارگردانی کوئنتین تارانتینو را ایفا کرد. دی کاپریو در سال ۲۰۱۳ در دو اقتباس سینمایی از رمان ها بازی کرد؛ او ابتدا در نقش جی گتسبی را در "گتسبی بزرگ" و بعداً در نقش جردن بلفورت در "گرگ وال استریت" ظاهر شد. فیلم دومی سومین نامزدی اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد و یک جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی را به او اختصاص داد. در سال ۲۰۱۵، دی کاپریو در درام بقا "بازگشته" نقش تله انداز هیو گلاس را بازی کرد که برای این نقش آفرینی، برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد.
دنیای روح نام داستان مصوری اثر دنیل کلوز است. این کتاب در سال ۱۹۹۷ چاپ شد و قبل از آن در سری داستان های مصور ایت بال به نویسندگی خود دنیل کلوز هم چاپ شده بود. در انتشار اولیه اش هم از سوی منتقدان و هم از سوی بازار خرید حمایت شد و نزد مخاطبان نوجوان به صورت یک کار کالت کلاسیک درآمد. اقتباس سینمایی. در سال ۲۰۰۱ کتاب به صورت فیلمی سینمایی به همین نام با کارگردانی تری زوئیگاف اقتباس شد. ایفای نقش شخصیت های اصلی به تورا بیرچ، استیو بوشمی و اسکارلت جوهانسون سپرده شد.
واسالو محمد جیکو (Wasalu Muhammad Jaco) معروف به لوپه فیاسکو (Lupe Fiasco) متولد شانزدهم فوریه ۱۹۸۲ خواننده رپ آمریکاییست. او در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ برزیل مسئول هماهنگسازی و ساخت و جمع آوری ترانه برای پخش در مسابقات تیم ملی فوتبال مردان امریکا بود. خانواده. لو په فیاسکو کوچکترین فرزند خانوادهٔ دوازده نفرهٔ جاکو است. پدر او دهل زنی افریقایی و مربی کاراتهٔ موفقی بود و مادرش آشپزی خوراک شناس و ماهر. فیاسکو با خانوادهٔ مسلمان خود در شیکاگویی رشد یافت که رپرهای معروفی چون Common, Rhymefest, Kanye West, Twista را به دنیای هیپ هاپ معرفی کرده است. او اولین بار در کلاس هشتم به شکل تفریحی شروع به رپ خوانی نمود ولی ابتدا از ۱۷ ساله گی بود که به طور منظم و جدی به رپ پرداخت. شروع کار با لیبل Epic و Arista Records. او در سن ۱۸ ساله گی همراه با گروه چهار نفرهٔ خود با نام Da Park اولین قرارداد رسمی را با لیبل Epic امضا نمود. اما از آنجایی که اولین سینگل آن ها نتوانست توجه ها را به خود جلب کرده و موفقیتی به همراه آورد، گروه به فعالیت خود ادامه نداد.
کلیسای سنت پال یک کلیسای قدیمی در منهتن نیویورک است. این کلیسا قدیمیترین کلیسای منهتن می باشد. تاریخچه. کلیسای سنت پال در زمینی که توسط آنا ملکه انگلستان اهدا شده بود توسط توماس مک بین طراحی و توسط آندرو گاتیر ساخته شد. بعد از اتمام آن در ۱۷۶۶ میلادی فاصله کمی با بندر شهر در جنوب نیویورک داشت. در سمت راست کلیسا مجسمه ریچارد مونتگمری که در جنگ کبک در ۱۷۷۵ کشته شده بود قرار دارد. این ساختمان قدیمیترین ساختمان عمومی در نیویورک است که هنوز هم در حال استفاده است. جرج واشینگتن در روز اول دولت خود در ۳۰ آوریل ۱۷۸۹ در این کلیسا به همراه بقیه مسئولان دولت به عبادت پرداخت. حملات ۱۱ سپتامبر. کلیسای سنت پال در نزدیکی محل حادثه ۱۱ سپتامبر قرار دارد و در روزهای بعد از این حملات به عنوان محل زندگی بسیاری از کسانی که در این حادثه بی خانمان شده بودند قرار می گرفت. کلیسا در حملات ۱۱ سپتامبر آسیب بسیار کمی دید و فقط دارای یک شیشه شکسته شد. مسئولان کلیسا اعلام کردند که این به دلیل این بود که یک درخت انجیر در جلوی کلیسا به صورت معجزه آسایی موج انفجار را دریافت کرده بود. این درخت بعد از این حوادث با برنز پوشانده شد و در جلوی کلیسا
به عنوان سمبل این معجزه قرار گرفت. رودی جولیانی در سال ۲۰۰۱ در این کلیسا با مردم شهر نیویورک در آخرین روز شهرداری خود وداع کرد.
پوشش ریسک یا حصار به گونه ای از سرمایه گذاری اطلاق می شود، که باعث کاهش ریسک سود و زیان پرتفوی سرمایه گذاری می شود. در شرایط عادی، پوشش ریسک می تواند از ابزارهای مالی گوناگونی مانند برگه سهام، پیمان های آتی، قراردادهای سوآپ و اختیار معامله، همچنین گونه های مختلف از ابزارهای مشتقه، قراردادهای آتی و معاملات فرابورس تشکیل شود. در شرایط حرفه ای، استراتژی پوشش ریسک، شامل یک سرمایه گذاری ثانویه می باشد که قیمت آن، همواره در جهت عکس سرمایه گذاری اولیه حرکت می کند. برای مثال سرمایه گذار می تواند، با تنظیم قرارداد آتی، سهام خود را به قیمتی مشخص در آینده به فروش رساند. در این صورت نوسانات بازار، تأثیری بر قیمت سهام خریداری شده، نخواهد داشت و سرمایه گذار این سهام را در زمان آتی، با قیمتی مشخص، به فروش خواهد رساند. گرچه پوشش ریسک، تنها محدود به فروش در قیمتی مشخص، از طریق قرارداد آتی نیست. سرمایه گذار همچنان می تواند با ورود به دو بازار، که افت و خیز قیمت ها در بازارهای مورد نظر، اغلب در جهت عکس یکدیگر حرکت می کنند، ریسک سرمایه گذاری خود را کاهش دهد. برای مثال سرمایه گذار می تواند از یک سو با خرید ارز، (برای نمونه؛ دلار
آمریکا) در بازار فارکس و از سوی دیگر، خریداری فلزات گران بها، (برای نمونه؛ طلا) ریسک سرمایه گذاری خود را کاهش دهد چراکه به طور تاریخی، همواره قیمت دلار آمریکا و طلا، در جهت عکس یکدیگر حرکت کرده اند.
محمّد رضایی راد (زادهٔ ۱۳۴۵) فیلمنامه نویس، نمایشنامه نویس، کارگردان تئاتر، نویسنده و پژوهشگر اهل ایران است. فیلمنامه های او برنده جوایز متعددی از جشن خانه سینما و جشنواره فیلم فجر و جشنواره فیلم آسیا پاسیفیک شده است. فیلم "کودک و سرباز" با فیلمنامه ای از او برنده بالن نقره ای جشنواره سه قاره نانت فرانسه شد. ابتدای زندگی و تحصیلات. محمد رضایی راد در سال ۱۳۴۵ خورشیدی در یک خانواده پرجمعیت (شش دختر و دو پسر) در محلهٔ بیستون رشت به دنیا آمد. او تحصیلات ابتدایی را در دبستان دین و دانش به انجام رسانید. بین سال های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۵ در محله های چهاربرادران و باغ حاتم زندگی می کرد. بین سال های ۱۳۵۶ تا ۱۳۶۱ تحصیل مقطع راهنمایی در مدارس شاهپور و مجتمع طالقانی و مدرسهٔ شبانهٔ تحویلداری انجام داد. فعالیت های هنری. او از سال ۱۳۵۸ در کلاس های تئاتر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت می کرد و در نمایش های آن بازی می کرد. پدرش هفته نامهٔ محلی «نقش قلم» را در سال ۱۳۵۹ منتشر کرد که وی گهگاهی در آن نقدهای سینمایی و اشعاری می نوشت. تحصیلات دبیرستانی در بین سال های ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۶ در دبیرستان های شریعتی، دین و دانش و امیرکبیر انجام
داد. در سال ۱۳۶۴ کلاس های انجمن سینمای جوان شرکت نمود. بین سال های ۱۳۶۵ تا ۱۳۶۹ در رشتهٔ ادبیات فارسی در دانشگاه آزاد رشت تحصیل نمود. در سال ۱۳۶۶ با همکاری محمدتقی صالح پور، علی صدیقی و بهزاد عشقی نشریه فرهنگی «ویژهٔ فرهنگ، هنر و ادبیات نقش قلم» را منتشر می کند. بین سال های ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۱ خدمت سربازی خود را در شهرهای تهران، شیراز و نفت شهر انجام داد. رضایی راد در بین سال های ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۴ در مقطع فوق لیسانس در رشتهٔ فرهنگ و زبان های باستانی در دانشگاه آزاد واحد تهران ادامه تحصیل داد. وی پایان نامهٔ تحصیلی خود را با نام «اندیشه سیاسی در ایرانِ پیش از اسلام» نگاشت. در سال ۱۳۷۱ در انتشار نشریهٔ هشت روز هفته و کتاب نقد و بررسی آثار علی حاتمی و محسن مخملباف با عباس بهارلو همکاری می کرد. در سال ۱۳۷۲ نخستین فیلمنامه اش «بچه های مدرسهٔ همت» به رضا میرکریمی می فروشد که بعدها به مجموعه ای ۱۳ قسمتی تبدیل می شود. در سال ۱۳۷۴ به مدت سه ماه مدیر نشریهٔ داخلی انجمن آثار و مفاخر فرهنگی بود در سال ۱۳۷۶ با همسرش هنگامه ازدواج نمود. وی در سال ۱۳۷۷ همکاری خویش را با دانشنامهٔ زبان و ادب فارسی آغاز نمود. در همین سال به مدت یک ماه م
شاور فرهنگی شهردار منطقهٔ ۷ تهران بود. همچنین در سال ۱۳۷۷ همکاریش را با شرکت معماری و شهرسازی عرصه آغاز نمود که حدود ۱۲ سال ادامه داشت و حاصل آن پژوهش و نگارش «تاریخ اجتماعی شهر در ایران باستان» بود. در سال ۱۳۷۸ به کرج نقل مکان نمود. در همان سال صاحب دختری به نام «رها» می شود. در سال ۱۳۸۱ شروع به نگارش هفتگی در ستون «اندیشیدن در بزرگراه» در روزنامهٔ شرق می کند و نگارش رمان «... و این تنها بازی جهان بود» را به اتمام رسانید. همچنین در همین سال مؤسسهٔ پویش خرد به همراه جمعی از دوستانش راه اندازی می کند که به مدت دو سال یک سلسله سخنرانی ماهانه دربارهٔ فلسفه هنر برگزاری می کنند. در سال ۱۳۸۴ با سفری به هند، مقاله ای در بازهٔ درام شکونتلا در همایش مطالعات ایران و هند در موزهٔ الله آباد ارائهٔ کرد. یک بار دیگر در سال ۱۳۸۵ به فرانسه سفر نمود و در نگارش فیلمنامهٔ «زیر آب» با سپیده فارسی همکاری نمود. در سال ۱۳۸۶ تاریخ نمایش و نمایش نامه نویسی در دانشکدهٔ هنر و بعد در دانشگاه سوره و دانشگاه تهران تدریس نمود. در سال ۱۳۸۸ به فرانسه مسافرت نود و بر اساس ایده ای از رمان جواد جواهری فیلمنامهٔ «آه فرشته» را برای سپیده فارسی می
نگارد. در سال ۱۳۸۷ پژوهش و یافتن اسنادی دربارهٔ عباس نعلبندیان را آغاز نمود و یک سال بعد نیز مصاحبه با آربی آوانسیان، شکوه نجم آبادی، صدرالدین زاهد، رضا قاسمی و بیژن صفاری دربارهٔ عباس نعلبندیان نمود. بعد از حدود ۱۰ سال ها دوری از تئاتر بار دیگر از روز ۵ تیر ماه ۱۳۹۳ با اجرای نمایش «و آنک انسان» در تالار استاد مشایخی مؤسسه فرهنگی هنری «مان» به صحنه بازگشت. رضایی راد حدود ۱۰ سال پیش نمایش «بازگشت به خان نخست» را در تالار قشقایی تئاتر شهر اجرا کرد. وی در هنگام دولت احمدی نژاد در تئاتر ممنوع الکار شد اما در سینما امکان فعالیت داشت و در همان سال های دوری اش از تئاتر، فیلمنامه فیلم «خسته نباشید!» را نوشت که با کارگردانی مشترک افشین هاشمی و محسن قرایی ساخته شد. او در این سال ها با وجود دوری اش از سالن های رسمی تئاتر، در فضاهای خصوصی نمایش اجرا می کرد و این چنین بود که گروه تئاتر «خانه» را تأسیس کرد. او همزمان، مشغول تمرین نمایشی دیگر با نام «جوهر گوگرد» است که با بازی افشین هاشمی، عاطفه نوری، میلاد رحیمی، آیه کیان پور و … اجرا خواهد شد. مقالات او در این سال ها در روزنامه های توس، نشاط، صبح آزادگان، شرق، خرداد، نور
وز، اعتماد، اعتماد ملی، ضمیمهٔ همشهری، کارگزاران و نشریاتِ نقش قلم، آبان، آدینه، نامهٔ فرهنگ، دنیای تصویر، دفترهای تئاتر، صحنه، هنرهای نمایشی، نمایش، کتاب ماه، چیستا، نقد سینما، فصلنامهٔ هنر، کارنامه، سیمیا، ارغنون و… چاپ شده است. فیلم زندگی. فیلم مستند بازی نویس به کارگردانی آریان رضائی به زندگی تئاتری محمد رضایی راد می پردازد که برای نخستین بار آذر و دی ماه ۱۴۰۰ در سایت هاشور اکران آنلاین شده است.