Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی استحقاقی به کارکنان برای استفاده داوطلبانه. مشاغل دیگر. ایربی ان بی فیلم های Rausch Street Films را اداره می کند. نخستین نمایش آن که تهیه کنندگی و بودجه آن را بر عهده داشت، Gay Chorus Deep South برای نخستین بار در جشنواره های فیلم و از طریق توزیع کننده آن MTV Documentary Films، در سال ۲۰۱۹ اجرای تئاتر محدودی در ایالات متحده داشت و در همان سال از شبکه MTV آمریکا پخش می شد. حمایت مالی. ایربی ان بی اسپانسر رسمی تیم ملی بسکتبال استرالیا در جام جهانی بسکتبال ۲۰۱۴ بود.
ضبا (به عربی: ضبا) یک شهر در عربستان سعودی است که در استان تبوک واقع شده است. جمعیت این شهر در حدود ۲۲٬۰۰۰ نفر است.
راس تنوره (به عربی: رأس تنورة) یک شهر در عربستان سعودی است که در استان شرقی (عربستان سعودی) واقع شده است. خصوصیات. راس تنوره ۷۳٬۹۳۳ نفر جمعیت دارد.
نابودگر یک فرنچایز چندرسانه ای شامل چند فیلم اکشن علمی-تخیلی خلق شده توسط جیمز کامرون و گیل آن هارد است که اولین فیلم آن در ۱۹۸۴ و فیلم ششم آن در ۲۰۱۹ اکران شد. این فرنچایز همچنین شامل چند رمان، مجله مصور، بازی ویدئویی، ، دو مجموعه اینترنتی، و یک نیز می شود. دو فیلم اول آن با نظر بسیار مثبت منتقدان و مخاطب رو به رو شد اما بقیهٔ فیلم های این مجموعه با نظر متوسط یا پایین توسط منتقدان و مخاطب رو به رو شده اند. شخصیت نابودگر از شخصیت های اصلی این مجموعه فیلم است که در تمامی فیلم های مجموعه حضور داشته و در تمامی فیلم ها (به غیر از رستگاری نابودگر) توسط آرنولد شوارتزنگر ایفا شده است. دیالوگ برمی گردم و هاستا لا ویستا، بیبی از دیالوگ های معروف این مجموعه هستند. داستان این مجموعه مربوط به جنگی است که در آینده بین انسان (نیروی مقاومت به رهبری جان کانر) و ماشین (اسکای نت) اتفاق می افتد. فیلم های یک تا چهار این مجموعه توسط مؤسسه قرن ۲۱ به فارسی دوبله و طی سال های گوناگون بر روی VHS، ویدئو سی دی (VCD)، و در نهایت DVD در ایران پخش شدند. پروژه های کنسل شده. سه گانه رستگاری نابودگر. قرار بود رستگاری نابودگر اولین فیلم از یک
سه گانه جدید باشد اما با وجود طرح داستانی جدید در این سری و همین طور بازیگران خوب، نتوانست نظر مخاطب و منتقدان را به خوبی جلب کند و سرانجام این پروژه کنسل شد. سه گانه نابودگر جنسیس. دومین تلاش برای سه گانه جدید نیز نابودگر جنسیس بود که نتوانست نظر مخاطب و منتقدان را به خوبی جلب کند و همچنین طرح داستان که تاحدودی گیج کننده بود به انتقاد گرفته شد و این پروژه نیز کنسل شد. سریال تلویزیونی متصل به نابودگر جنسیس. پروژه سریال مربوط به نابودگر جنسیس نیز یکی از پروژه های کنسل شده این مجموعه به شمار می رود. سه گانه نابودگر سرنوشت تاریک. سومین تلاش برای یک سه گانه جدید نابودگر نیز نابودگر سرنوشت تاریک بود که با وجود جیمز کامرون به عنوان تهیه کننده و یکی از نویسندگان، این فیلم به علت طرح داستان تکراری و روایت داستان مورد انتقاد قرار گرفت و به علاوه به خاطر شکست تجاری فیلم، این پروژه هم کنسل شد.
فرخنده ملکزاده، که معمولاً در رسانه ها فرخنده نامیده می شود. زنی ۲۷ ساله بود که در تاریخ ۲۸ حوت ۱۳۹۳ (۱۹ مارس ۲۰۱۵) توسط صدها تن از مردان خشمگین، در کابل پایتخت افغانستان، علناً مورد لینچ قرار گرفت. جمعیت زیادی در خیابانهای اطراف او ادعا کردند که او قرآن را سوزانده است و به همین دلیل، متهمان وی اعلام کردند که باید فوراً «او را به دوزخ بفرستند». فرخنده پس از مشاجره با آخوندی که او را به دروغ به سوزاندن قرآن متهم کرده بود، به طرز وحشیانه ای در اطراف مسجد شاه دوشمشیره مورد ضرب و شتم قرار گرفت و کشته شد، سپس جسدش در بستر خشک دریای کابل سوزانده شد. تحقیقات بعدی پلیس نشان داد که وی چنین کاری نکرده بود. قتل وی منجر به دستگیری ۴۹ نفر شد. سه مرد بیست سال حبس تعزیری، هشت مرد دیگر ۱۶ سال حبس، یک خردسال ده سال حبس و یازده افسر پلیس به دلیل عدم حمایت از وی یک سال حبس تعزیری دریافت کردند. قتل وی و اعتراضات بعدی باعث جلب توجه به حقوق زنان در افغانستان شد. انتشار فیلم های کوتاهی از لحظات حمله به وی که بیشتر با تلفن همراه گرفته شده است، بازتاب های فراوانی در رسانه های جهان به دنبال داشت. در پی قتل این دختر اعتراضات زیادی در ف
ضای مجازی افغانستان شکل گرفت. فرخنده سه روز بعد در حالی که تعدادی از زنان تابوت او را بر دوش داشتند به خاک سپرده شد. بنای یادبود وی با پشتیبانی حزب همبستگی افغانستان در کابل ساخته شده است. در کابل، هرات، بلخ و چند شهر بزرگ افغانستان، معترضین با برپایی تجمعات اعتراضی و راه پیمایی خواستار مجازات عاملان قتل او شدند. فرخنده در داخل و خارج از افغانستان، به عنوان نماد مظلومیت زنان افغان شناخته شد و هشتگ «"من فرخنده هستم"» در فیس بوک و سایر شبکه های اجتماعی به عنوان شعار اعتراضی مردم بارها منتشر شد. پیش زمینه. مانند بسیاری در افغانستان، فرخنده یک مسلمان ناظر بود که حجاب به سر داشت. در زمان حمله، او یک مدرک علوم اسلام شناسی را به پایان رسانده بود و خود را برای تصدی پست آموزشی آماده می کرد. حمله. فرخنده که به عنوان یک معلم مذهبی کار می کرد، کمی پیش از این حادثه با آخوندی به نام زین الدین که در مقابل مسجد شاه دوشمشیره، تعویذ می فروخت، به بحث و جدال در مورد فروش این اشیا پرداخت. طبق این گزارش، زین الدین وی را به سوزاندن قرآن متهم کرد. فرخنده پاسخ داد: «"من مسلمان هستم و مسلمانان قرآن را نمی سوزانند!"» صدها مرد رادیکال خ
شمگین با شنیدن اتهام آخوند به حرم هجوم آوردند. پلیس رسید و سعی کرد فرخنده را کمی دورتر از ساختمان محلی بکشاند، اما او نپذیرفت و خواستار یک افسر پلیس زن برای همراهی اش شد. اوباش توانستند فرخنده را به خیابان بکشند و در آنجا او را به زمین بیاندازند و شروع به ضرب و شتم و لگد کردن او کردند. نیروهای پلیس بیشتری وارد شدند و با شلیک گلوله های هشداردهنده در هوا جمعیت را موقتاً متفرق کردند. آنها برای تلاش برای محافظت از فرخنده، او را به داخل مسجد منتقل کردند. هم زمان با افزایش جمعیت و شایعاتی مبنی بر اینکه وی با آمریکایی ها کار می کند، جمعیت سعی در حمله به مسجد کردند. پلیس در تلاش برای نجات او از میان جمعیت، او را بر روی سقف ساختمان بالا برد، اما ناگهان فرخنده لیز خورد و به میان جمعیت افتاد. اوباش، فرخنده را به خیابان کشاندند و وحشیانه او را لت و کوب کردند. سپس او را با چوب و سنگ در خارج از مسجد خونین کرده و پیکر او را در جاده قرار دادند و با اتومبیل از رویش رد شدند و بدن او را تقریباً ۱۰۰ متر کشیدند. پلیس هیچ مقاومتی نکرد و ترافیک را به اطراف صحنه هدایت کرد. جمعیت پس از آن جسد او را به ساحل مجاور رودخانه کابل کشاند و
به نوبت او را سنگسار کرده و به آتش کشیدند. بدن او در خون غوطه ور شده بود و نمی سوخت، بنابراین جمعیت لباس های خود را برای شعله ور کردن و حفظ آتش از بدن شان کشیدند. جمعیت در حین لینچ تکبیر را فریاد زدند. والدین فرخنده گفتند که قتل وی توسط آخوندی که فرخنده با او صحبت کرده بود، تحریک شده است. به گزارش طلوع نیوز، آخوند زین الدین با صدای بلند فرخنده را متهم به سوزاندن قرآن کرد تا «زندگی و شغل خود را به عنوان تعویذفروش حفظ کند». یک شاهد عینی گفت که اوباش هنگام ضرب و شتم فرخنده شعارهای ضد آمریکایی و ضد دموکراتیک می دادند. در ویدیوهای منتشر شده، اوباش او را به همکاری با آمریکایی ها و کارمندی در سفارت فرانسه متهم کردند. کشف ابعاد ماجرا. پلیس کابل با گذشت سه روز از حادثه ای که منجر به قتل فرخنده شد، نتایج تحقیقات و بررسی های ابتدایی اش را منتشر کرد. وزیر داخلهٔ افغانستان نورالحق علومی اعلام کرد که هیچ اثری از آتش زدن قرآن در محل حادثه پیدا نشده، بلکه ادعای دروغین یک ملای «تعویذنویس»، منجر به احساساتی شدن مردمی شده است که در پیرامون مسجد شاه دو شمشیره حضور داشتند. وزیر داخلهٔ افغانستان اعلان کرد که فرخنده قرآن را نسوزاند
ه بوده، اما در صورت سوزاندن نیز باید توسط پلیس دستگیر و به وسیله ی مراجع قانونی مجازات می شد نه توسط مردم. وزارت حج افغانستان نیز تأکید کرد که فرخنده مرتکب هیچ جرمی نشده است. رسانه ها به نقل از منابع رسمی مختلف اعلام کردند که فرخنده در آن روز به یک ملای تعویذنویس گوشزد کرده بود که عمل تعویذنویسی مغایر آموزه های دینی در اسلام است، پس از آن این تعویذنویس برآشفته شده و پس از یک درگیری لفظی کوتاه با فرخنده به او اتهام می زند که وی قرآن را آتش زده و مردم خشمگین نیز او را به قتل می رسانند. اگر تحقیقات پلیس در این زمینه به تأیید نهایی برسد فرخنده شهید مظلوم امر به معروف و نهی از منکر یا همان آزادی بیان و نقد به یک «دعانویس» گردیده است. همچنین خانواده و دوستان فرخنده اعلام کردند که او حافظ قرآن و دانشجوی رشتهٔ شرعیات دانشگاه کابل بوده است. واکنش ها. واکنش عمومی در افغانستان. تعدادی از مقامات برجستهٔ دولتی بلافاصله پس از انتشار این خبر پست هایی در فیس بوک برای تأیید قتل فرخنده نوشتند. حشمت استانکزی، سخنگوی پلیس کابل نوشت: «"فرخنده، مانند چندین کافر دیگر، فکر می کرد که این نوع اقدام و توهین به آن ها شهروندی ایالات متحد
ه یا اروپا را خواهد داد. اما آنها قبل از رسیدن به این هدف، زندگی خودشان را از دست می دهند"». پس از آنکه مشخص شد که او قرآن را نسوزانده، واکنش عمومی در افغانستان تبدیل به شوک و خشم شد. در ۲۳ مارس صدها نفر از معترضان در خیابان های کابل علیه مرگ بی رحمانه ی او اعتراض کردند. معترضان از جایی که حمله شروع شد تا جایی که فرخنده در رودخانه پرتاب شد راهپیمایی کردند. تعدادی از زنان ماسک صورت خونین فرخنده را پوشیدند و بسیاری دولت را برای عدم آوردن امنیت به افغانستان محکوم کردند. شکریه بارکزی عضو پارلمان نمایندگی ولایت کابل و فعال حقوق زنان به الجزیرهگفت که قتل او باعث شد که ولایت کابل و دیگر ولایات کشور در مورد حقوق زنان فکر کنند. او گفت: «"این یک مسئله مرد یا زن نیست، این یک مسئله انسانی است و ما تا زمانی که قاتلان به عدالت نرسند، متوقف نخواهیم شد"». "روشن سیرن" عضو سابق مجلس گفت که این قتل برجستگی خشونت علیه زنان در کشور را نشان می دهد و تبدیل به یک نقطه وحدت برای نسل جوان از زنان برای کمپین «"حمایت و پیشرفت زنان"» شده است. پدر فرخنده شکایت کرده که پلیس به اندازه ی کافی تلاش برای نجات فرخنده انجام نداده است. اعتراضات م
ردمی. پس از وقوع این حادثه اعتراضات بسیاری توسط مردم در شبکه های اجتماعی انجام شد. صفحهٔ فیسبوک محمد ایاز نیازی روحانی ای که در خطبه های نماز جمعهٔ کابل به باور برخی موضع سهل انگارانه ای دربارهٔ کشته شدن فرخنده داشت مورد هجوم و سیل کامنت های مخالفان قرار گرفت. او بعد از مشخص شدن قضیه به خانهٔ فرخنده رفت و در جنازه اش اشتراک کرد؛ همچنین خانوادهٔ فرخنده در ویدیویی اعلام کردند که فرخنده شاگرد و دوستدار نیازی بوده و «توهین به نیازی توهین به خانواده و فرخندهٔ شهید می باشد». در روز خاکسپاری فرخنده مراسم خاکسپاری نمادینی در شهر هرات انجام گرفت. فردای روز خاکسپاری اهالی کابل با فراخوان «حزب همبستگی افغانستان» در کنار مسجد شاه دوشمشیره راهپیمایی کردند و این جاده با تلاش آن ها جادهٔ شهید فرخنده نام گرفت. اشتراک کنندگان در جایی که فرخنده به آتش کشیده شده بود نهالی را کاشتند و آن را «نهال فرخنده» نامیدند. این حزب در شهر جلال آباد نیز برای دادخواهی فرخنده گردهمایی ای داشتند. فعالان جامعهٔ مدنی و شهروندان بیشتر شهرهای افغانستان نیز تجمعات اعتراضی برگزار کردند. دامنهٔ اعتراضات گسترده بود و اکثر شهرهای جهان شاهد گردهمایی های
اعتراضی بودند.
چارلز برابین (؛ – ) فیلم نامه نویس و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. او دانش آموخته «کالج سن فرانسیس اِگزی ویر» در لیورپول بود و در اوایل دهه ۱۹۰۰ میلادی به آمریکا مهاجرت کرد. چارلز برابین در سال ۱۹۲۱ با هنرپیشه افسونگرِ دوران صامت، ثیدا بارا ازدواج کرد و تا هنگام مرگ او بر اثر سرطان معده، ازدواج شان دوام داشت و بدین ترتیب یکی از ازدواج های طولانی مدتِ نادرِ هالیوودی را رقم زدند. از فیلم های او می توان به "پل سن لوئیس ری"، "بن هور" و "نقاب فو مانچو" اشاره نمود.
لی لی دامیتا (؛ – ) هنرپیشه و خواننده اهل فرانسه بود. وی بین سال های ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۷ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم های او می توان به "این همان شب است"، "ارابه های جنگی" و "یک ساعت با تو" و "پل سن لوئیس ری" اشاره کرد.
پل سن لوئیس ری () یک فیلم درام به کارگردانی چارلز برابین است بر پایهٔ رمانی به همین نام اثر تورنتون وایلدر ساخته و در سال ۱۹۲۹ منتشر شد. این فیلم در دو نسخهٔ «صامت» و «نیمه ناطق» ساخته شد که تنها نسخهٔ صامت آن باقی مانده و در موزهٔ عکاسی جورج ایستمن حفظ می شود. "پل سن لوئیس ری" در سال ۱۹۲۹ و در دومین دورهٔ جوایز اسکار، برندهٔ «جایزه اسکار بهترین کارگردانی هنری» (طراحی تولید) گردید.
پل سن لوئیس ری () یک فیلم درام به کارگردانی رولند وی. لی است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد. این فیلم، بازسازیِ یک فیلم قدیمی تر به همین نام محصول ۱۹۲۹ است. خلاصه داستان. در سال ۱۷۷۴، پلی صدساله که به کلیسای سن لوئیس ری در پرو منتهی می شد، به دره ای عمیق سقوط کرد و پنج نفر که در حال عبور از آن بودند را به کام مرگ فرستاد. برادر جونیپر (دونالد وودز)، یکی از راهبان کلیسا، ایمانش در اثر این حادثه ناگوار متزلزل می شود. او به لیما سفر می کند تا پاسخی برای این پرسش بیابد که چرا خداوند این پنج نفر را برای چنین مرگ خشونت آمیزی انتخاب کرده است. در لیما، برادر جونیپر با شخصیت سرشناس محلی تئاتر به نام عمو پیو (آکیم تامیروف) ملاقات می کند و از او دربارهٔ بازیگر معروفی به نام میکائلا وییگاس (لین باری) می پرسد. پیو سپس داستان آشنایی خود با میکائلا و وقایع ناگواری که به حادثه تراژیک منجر شد را روایت می کند.
پل سن لوئیس ری () یک فیلم درام فرانسوی به کارگردانی مری مک گاکیان است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. این فیلم، بازسازیِ یک فیلم قدیمی تر به همین نام (محصول ۱۹۲۹) است و پس از انتشار با بازخورد منفی منتقدان مواجه شد. خلاصه داستان. این فیلم حول یک پیش فرض اساسی می چرخد: در نزدیکی لیما، پرو، در ظهر روز جمعه، ۲۰ ژوئیه ۱۷۱۴، پلی که یک قرن پیش توسط اینکاها بافته شده بود، درست در لحظه ای که پنج نفر از آن عبور می کردند فرو می ریزد. این پنج نفر عبارتند از: دونییا ماریا، مارکیز مونتمایر؛ پپیتا، ندیمه او؛ استبان، یک منشی؛ عمو پیو؛ و یک کودک خردسال. فروپاشی پل توسط برادر خونیپر، راهب فرانسیسکنی که قصد عبور از آن را داشت، مشاهده می شود. برادر خونیپر که کنجکاو است بداند چرا خداوند اجازه چنین فاجعه ای را داده، تصمیم می گیرد رویکردی علمی به این پرسش داشته باشد. او شروع به مصاحبه با تمام کسانی می کند که این پنج قربانی را می شناختند. در طول شش سال، او موفق می شود کتاب عظیمی گردآوری کند که به این پرسش بنیادین می پردازد: آیا زندگی ما بر اساس طرحی از پیش تعیین شده پیش می رود، یا چنین طرح کلانی وجود ندارد؟
ادنا فربر (؛ ۱۵ اوت ۱۸۸۵ – ۱۶ آوریل ۱۹۶۸) یک نمایش نامه نویس و رمان نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دانشگاه لیبرتی () یک دانشگاه خصوصی غیر انتفاعی مسیحی واقع در لینچبرگ، ویرجینیا، ایالات متحده آمریکا است. ثبت نام کنندگان سالانهٔ آن بالغ بر ۱۳٬۸۰۰ ساکن و بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ دانشجوی آنلاین در مه ۲۰۱۳ است. دانشگاه لیبرتی با لحاظ کسانی که در آن دروس آنلاین می گیرند بزرگترین دانشگاه مسیحیت انجیلی در جهان، بزرگترین دانشگاه غیرانتفاعی در سطح کشور و هفتمین دانشگاه بزرگ دارای دورهٔ چهارساله و بزرگترین دانشگاه در ویرجینیا است.
جان سیدنی اُلکات (؛ – ) یک هنرپیشه، کارگردان، فیلم نامه نویس، و تهیه کننده اهل کانادا بود. او یکی از پیشگامان و بزرگان کارگردانی در صنعت سینما است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به از آخور تا صلیب و بن هور اشاره کرد.
بن هور () یک فیلم صامت به کارگردانی سیدنی الکات است که در سال ۱۹۰۷ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به ویلیام اس هارت اشاره کرد. تولید. این فیلم بر پایهٔ رمانی به همین نام اثر لو والاس ساخته شده است. با آنکه در آن سال ها، کسب اجازه از نویسنده رمان برای ساخت فیلمی بر اساس آن رایج بود، با این وجود، کمپانی سازندهٔ این فیلم، بدون آنکه لو والاس را در جریان بگذارند؛ فیلم را ساختند. بعدها انتشارات هارپر و خانواده نویسنده رمان، از کمپانی سازنده شکایت کردند و سرانجام در سال ۱۹۱۱، دیوان عالی ایالات متحده آمریکا به نفع آنها رأی دادند. این رأی و رویه قضایی این پرونده، موجب شد تا از آن پس، کمپانی های سازنده ملزم شوند، پیش از آغاز ساخت یک فیلم، از حقوق ساخت فیلم و عدم نقض قوانین حق تکثیر مطمئن شوند و سپس اقدام به تولید فیلم نمایند. چون مدت زمان این فیلم؛ تنها ۱۵ دقیقه بود؛ طبیعتاً فقط بخش کوچکی از کتاب را به تصویر کشیدند که عبارت بود از صحنهٔ مسابقهٔ ارابه ها که در ساحلی در بروکلین تصویربرداری شد.
بن هور: داستانی از مسیح () یک فیلم درام حماسی و صامت به کارگردانی چارلز برابین است بر پایهٔ رمانی به همین نام اثرِ لو والاس ساخته و در سال ۱۹۲۵ منتشر شد. در سال ۱۹۹۷ میلادی، کتابخانه کنگره این فیلم را «به لحاظ فرهنگی، تاریخی یا زیبایی شناختی پُراهمیت» قلمداد کرده و آن را جهت حفظ و نگهداری دائمی به فهرست ملی ثبت فیلم افزود.
رائول دیه گو ایزکیردو ( زاده ۱ ژوئن ۱۹۶۵) بازیکن بازنشسته والیبال اهل کوبا است. دیه گو در سه المپیک (۱۹۹۲، ۱۹۹۶ و ۲۰۰۰) در ترکیب تیم ملی کوبا حضور داشت و در المپیک ۹۸ نیز مدال برنز را به گردن آویخت. وی در مسابقات قهرمانی جهان ۱۹۹۰ و ۱۹۹۸ به عنوان بهترین پاسور انتخاب شد.
والیبال قهرمانی مردان جهان ۱۹۹۰ دوازدهمین دوره از رقابت های قهرمانی جهان می باشد که از ۱۸ تا ۲۸ اکتبر ۱۹۹۰ در برزیل برگزار گردید. دور یکم. گروه A. گروه B. گروه C. گروه D.
هیلو (به هلندی: Heiloo) یک شهرستان در هلند است که در هلند شمالی واقع شده است. خصوصیات. هیلو ۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر اشفینتوخوویتسه خواهرخواندهٔ هیلو هست.
رون زورور () (با تلفظ دیگر رون زورفر با نام کامل "رونالد رون فردیناند زورور") بازیکن بازنشسته و مربی فعلی والیبال اهل هلند و عضو سابق تیم ملی والیبال هلند است. رون در حال حاضر هدایت تیم نسلاند روتردام را بر عهده دارد. وی سه المپیک در ترکیب تیم ملی هلند حضور داست و در المپیک ۱۹۹۲ بارسلون به مدال نقره دست یافت و چهار سال بعد در المپیک ۱۹۹۶ آتن که در آن هلند به مدال طلا رسیده بود از ستاره های تیم خود بود و به روی سکو رفت. زورور از بازیکن های نسل طلایی هلند به حساب می آید. وی در مجموع ۴۶۳ بار برای هلند به میدان رفت. زوورور در لیگ جهانی ۱۹۹۰ به عنوان بهترین اسپکر و در لیگ جهانی ۱۹۹۱ به عنوان بهترین اسپکر و بهترین دریافت کننده و در قهرمانی جهان ۱۹۹۰ به عنوان بهترین اسپکر مسابقات انتخاب شد. رون در رده باشگاهی نیز دو قهرمانی سری آ ایتالیا و یک قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را با ترویزو تجربه کرد.
فرانسیس اِگزی وی یر بوشمن (؛ – ) هنرپیشه و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی هنری. او یکی از محبوب ترین بازیگران دوران صامت بود و طرافدارانش چون بت او را می پرستیدند. فرانسیس بوشمن بر خلاف بیشتر هم نسلان خود، کار بازیگری را از صحنهٔ تئاتر و بویژه استودیو اسنای در شیکاگو، ایلینوی آغاز کرد و بعدها بدلیل هیکل عضلانی و تنومندش مورد توجه واقع شد. او در بیش از ۲۰۰ فیلمِ بلند بازی کرد که ۱۷۵ تای آنها قبل از ۱۹۲۰ بود و ۱۷ فیلم در سال ۱۹۱۱ که آغاز بازیگری اش در سینما بود، انجام پذیرفت. او برای استودیو ویتاگراف هم فیلم هایی بازی کرد و سرانجام در سال ۱۹۱۵ به استخدام کمپانی «مترو پیکچرز» درآمد. فیلم شناسی. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "سابرینا"، "بن هور"، "ویلسون" و "رومئو و ژولیت" اشاره کرد.
جف باس () سیاست مدار آمریکایی است که به عنوان نامزد مستقل ریاست جمهوری آمریکا در انتخابات سال ۲۰۰۸ و سال ۲۰۱۲ حضور داشت. او در سال ۲۰۰۹ نامزد حزب دموکرات برای فرماندار نیوجرسی شد که با ۸٫۳٪ آراء در مقابل جان کورزاین ۷۷٫۲٪ بازنده بود. با دریافت ۱۰۲۴ رای برای ریاست جمهوری آمریکا در سال ۲۰۱۲، باس در سال ۲۰۱۶ به عنوان یکی از نامزدهای حزب دموکرات آمریکا برای انتخابات ریاست جمهوری ثبت نام کرد.
بِوِرلی بِین (؛ – ) بازیگر تئاتر و سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود. اوایل زندگی. «بِوِرلی بِین» زادهٔ شهر مینیاپولیس در ایالت مینه سوتا است. در سن ۶ سالگی، به شیکاگو، ایلینوی آمد و مدتی را در آنجا بود. سپس به فیلادلفیا، پنسیلوانیا رفت و سرانجام مجدداً به شیکاگو، ایلینوی آمد و در همان جا سکنی گزید. او در سن ۱۶ سالگی و از رویِ کنجکاوی، سری به استودیو اسنای زد. در آنجا به او گفتند که چهره ای سینمایی دارد. «بِوِرلی بِین» کارش را حقوق هفته ای ۳۵ دلار آغاز کرد و خیلی زود این مبلغ، به ۷۵ دلار در هفته رسید. ظرف چند سال بعدی؛ حقوق هفتگی او ۳۵۰ دلار بود. زندگی حرفه ای. «بِوِرلی بِین» در سال ۱۹۱۲، با بازی در دو فیلم «رقیبان» و «نزول خور» کار سینمایی اش را آغاز کرد که در فیلم دوم، نقش اصلی زن را بعهده داشت. در آن زمان گلوریا سوانسون هم در استخدامِ استودیو اسنای بود و گفته می شود یکبار، از اینکه چشمان [زیبای] قهوه ای «بِوِرلی بِین» را ندارد (چشمان خودش آبی بود) گریسته بود؛ چرا که در آن دوران، چشمان قهوه ای را در عکاسی و تصویربرداری، ترجیح می دانند. از بازیگران دیگری که در استخدامِ استودیو اسنای بودند؛ می توان به والاس ب
یری، چارلی چاپلین و فرانسیس بوشمن اشاره کرد. بوشمن با دیدن «بِوِرلی بِین»، از استودیو اسنای خواست تا همیشه، او نقشِ اولِ زنِ را در فیلم هایش داشته باشد و بدین ترتیب روابط عاشقانه آن ها از همان هنگام شکل گرفت و با هم، در ۲۴ فیلم بازی کردند که اولین شان «انتخاب پنینگتون» (۱۹۱۵) نام داشت. این دو زوجِ هنری، در سال ۱۹۱۸ با یکدیگر ازدواج کردند و پس از جدا شدن از استودیو اسنای، با کمپانی «مترو پیکچرز» قرارداد بسته و برای آنان فیلم ساختند و اولین زوج هنری عاشق پیشه نیز محسوب می شوند. سرانجام این روابط عاشقانه به سردی گرائید و این دو در سال ۱۹۲۴ از هم جدا شدند و کم کم، موقعیت حرفه ای و شغلی هر دو رو به افول نهاد. بوشمن، لوئیس مایر را در این ماجرا دخیل می دانست؛ اما دیگران معتقد بودند که «هالیوود» از اینکه بوشمن همسر خود را طلاق داده و با «بِوِرلی بِینِ» جوان ازدواج کرده بود؛ ناخرسند بوده است. آخرین فیلم صامت او، «جوان پُر شور» (۱۹۲۵) نام داشت. «بِوِرلی بِین» دیگر نتوانست موفقیت خود را در سینما بدست آورد و به ناچار به تئاتر بازگشت و از ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۰ در تئاتر برادوی به فعالیت پرداخت. در اوایل دههٔ ۴۰ میلادی، او در یک برن
امه رادیویی، حضور مستمر داشت و در عین حال به فعالیت های انسان دوستانه به نفع مردم جنگ زدهٔ انگلستان می پرداخت. تنها فیلمِ ناطق او که آخرین فیلم او نیز محسوب می شود، «شهر عریان» (۱۹۴۸) نام دارد که در آن، با بری فیتزجرالد و هاوارد داف هم بازی بود. او در سال ۱۹۵۰ از دنیای بازیگری و سینما خداحافظی نمود و در سکاتزدیل، آریزونا سکنی گزید و همان جا، در سال ۱۹۸۲ بر اثر سکته قلبی درگذشت. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "چه اهمیتی داره؟" و "رومئو و ژولیت" اشاره کرد.
اِلسا لافوئنته مدیانو (؛ ؛ زاده ۱۸ ژوئیه ۱۹۷۶) که با نام السا پاتاکی () شناخته می شود، بازیگر و مدل اهل اسپانیا است. او به دلیل بازی در نقش افسر پلیس «اِلِنا نِـوِس» در چهار فیلم "سریع و خشمگین ۵"، "سریع و خشمگین ۶"، "خشمگین ۷" و "سرنوشت خشمگین" شناخته می شود و در فیلم های "مارها در هواپیما" (۲۰۰۶)، "جالو" (۲۰۰۹)، "روزگارشان را سیاه کن، مالون" (۲۰۰۹) و "دی دی هالیوود" (۲۰۱۰) هم نقش آفرینی کرده است. اوایل زندگی. اِلسا لافوئنته مدیانو در شهر مادرید به دنیا آمد. پدرش «خوزه فرانسیسکو لافوئنته» یک متخصص بیوشیمی و مادرش «کریستینا مدیانو پاتاکی» مدیر تبلیغات اهل رومانی بود. او یک برادر ناتنی کوچکتر هم دارد: «کریستین پریِتو مدیانو» که کارگردان فیلم است. او از نام خانوادگیِ پاتاکی برای ادای احترام به مادربزرگ مادری مجارستانی خود «رُزا پاتاکی» استفاده می کند. پاتاکی در دانشگاه سئو سان پابلو در رشته روزنامه نگاری تحصیل کرد و همزمان در کلاس های بازیگری نیز شرکت کرد. او علاوه بر اسپانیایی و رومانیایی، به زبان های انگلیسی، ایتالیایی، پرتغالی و فرانسوی نیز مسلط است. زندگی حرفه ای. پاتاکی عضوی از گروه نمایش «تئاتر مجلسی آنخل
گوتیه رِس» بود. او با انتخاب شدنش برای بازی در سریال تلویزیونی "پس از کلاس"، دانشگاه را ترک کرد. برخی از فیلم های بعدی او محصول مشترک بریتانیا و فرانسه بودند که سبب شد او در آثاری به زبان های انگلیسی و فرانسوی بازی کند. او در بازیگران سریال تلویزیونی "شهبانوی شمشیرها" (۲۰۰۰) در نقش «بانو ورا ایدالگو»، همسر جذاب جوان «گاسپار ایدالگو» ی پیر و ثروتمند و معشوقه کاپیتان گریشام، حضور داشت که نامش در عنوان بندی آغازین سریال آمده اما تنها در ۱۴ قسمت از ۲۲ قسمت آن بازی کرد. او همچنین یک نقش دوره ای در سریال تلویزیونی "خانواده سرانو" با ایفای نقش آموزگاری به نام «راکِل» داشت که عاشق شاگردش مارکوس (با بازی فران پره آ) می شد. پاتاکی سپس در بیش از ۱۰ فیلم اسپانیایی ظاهر شد و در فیلم فرانسوی "ایزنوگود" (۲۰۰۴) هم هنرنمایی کرد. عکس او روی جلد مجله ماکسیم (اوت ۲۰۰۶) منتشر شد. پاتاکی در سال ۲۰۰۹ در سریال مکزیکی "زنان قاتل" در نقش «پائولا مونکادا» در قسمت «آنا و پائولا، خشمگین» ظاهر شد. او همچنین در فیلم اکشن نئو-نوآر "روزگارشان را سیاه کن، مالون" و همچنین فیلم ترسناک "جالو" به کارگردانی داریو آرجنتو نقش آفرینی کرده است. پاتاک
ی چهره تبلیغاتی نخستین مجموعه از برند جواهرات «آلتیمت جول» (جواهرات غایی) شرکت «تایم فورس» در کنار ستاره فوتبال کریستیانو رونالدو بود. او سپس در نقش افسر پلیس «اِلِنا نِـوِس» در فیلم "سریع و خشمگین ۵" در کنار دوئین جانسون (در نقش «لوک هابز») بازی کرد. دوئین جانسون در سال ۲۰۱۱ او را یکی از ستارگان نوظهور و بااستعدادی خواند که باید فیلم هایش را دنبال کرد. پاتاکی در صحنه پایانی "" در نقشِ آتی و جایگزین ناتالی پورتمن ظاهر شد. پاتاکی در فیلم های "سریع و خشمگین ۶" (۲۰۱۳)، "خشمگین ۷" (۲۰۱۵) و "سرنوشت خشمگین" (۲۰۱۷) که به ترتیب قسمت های ششم، هفتم و هشتم از مجموعه فیلم های «"سریع و خشمگین"» بازی در نقش افسر پلیس «اِلِنا نِـوِس» را تکرار کرد. پاتاکی در سال ۲۰۱۸، در سریال تلویزیونی استرالیایی "تایدلندز" در نقش «اِیدریل کاثبرت» بازی کرد که در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۸ از نتفلیکس پخش شد. او ایفاگر نقش اصلی فیلم "رهگیر" به کارگردانی متیو رایلی بود که در ژوئن ۲۰۲۲ اکران شد. پاتاکی یک برند مراقبت از پوست به نام «پیورلی بایرون» را راه اندازی نموده است. این برند نخستین محصول خود را در سال ۲۰۲۲ ارائه کرد. در مارس ۲۰۲۳، «پیورلی بایرون» برا
ی نجات از ورشکستگی در معرض فروش قرار گرفت. در این هنگام، گروه بی دبلیوایکس ۴۷٫۴ درصد از سهام شرکت را در اختیار داشت، در حالی که ایدو لفلر و لنس کالیش هر کدام حدود ۲۲ درصد و «شرکت بایرون بِـی فرست منجمنت» کریس همسورث ۳٫۲ درصد سهام شرکت را در اختیار داشتند. زندگی شخصی. وی پیش از ازدواج، از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ با بازیگر فرانسوی مایکل یون و از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ با بازیگر آمریکایی آدرین برودی در ارتباط بود. سپس در اوایل سال ۲۰۱۰ میلادی با بازیگر استرالیایی کریس همسورث آشنا شد و در تعطیلات کریسمس همان سال با وی ازدواج کرد که ماحصل آن ۳ فرزند (۱ دختر و ۲ پسر دوقلو) است. این زوج در سال ۲۰۱۵ میلادی از لس آنجلس به خانه ای ۷ میلیون دلاری در خلیج بایرون واقع در نیو ساوت ولز استرالیا نقل مکان نموده اند. در سپتامبر ۲۰۱۲، پاتاکی در دادگاه عالی اسپانیا برنده ۳۱۰٬۰۰۰ یورو در مقابل گروه انتشاراتی «ادیسیونِـس سِتا» شد، چرا که در مارس ۲۰۰۷، مجله اسپانیایی «"اینترویو"»، متعلق به این شرکت انتشاراتی، عکس های برهنه ای از پاتاکی را منتشر کرد که با لنز تله فوتو در حالی که پاتاکی در حال تعویض لباس در حین عکسبرداری برای مجله ال بود، گرفته ش
ده بود. گروه سِتا اعلام کرد که علیه این تصمیم، در دادگاه تجدید نظر اعتراض خواهد کرد.
جان دیویدسون (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۱۵ تا ۱۹۶۳ میلادی، در ۱۴۸ فیلم سینمایی بازی کرده است. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.