Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه ای نوشته و از او خواست تا با حملهٔ مشترکانه به شهر ری، کار حکومت وشمگیر را یک سره کنند. پس از این اتحاد، در سال ۳۲۹ هجری، چغانی به سمت دامغان و علی بن بویه به سمت ری حرکت کردند. وشمگیر با آگاهی از این اتحاد، لشکریانش را گردآورد و ماکان، که در ساری فرمان می راند، را از طبرستان نزد خود خواند؛ ماکان هم حسن بن فیروزان را جای خویش نشانده و به ری رفت. از سوی دیگر چغانی و علی بویه در نزدیکی ری به هم پیوستند. سرانجام دو لشکر در سال ۳۲۹ قمری به مصاف هم رفتند و در این جنگ ابوعلی چغانی موفق شد قلب سپاه وشمگیر را محاصره کند و در فرصت پیش آمده، ماکان بن کاکی، که در قلب سپاه بود، را کشت. ماکان به خوبی جنگید. او ۱۴۰۰ سرباز گیل و دیلم در سپاهش داشت که نهایتاً همگی کشته شدند و ۲۰ سرباز تُرک با هم به ماکان حمله کرده و او را کشتند. پدر ابن العمید هم در بین نزدیکان ماکان بود که توسط سامانیان دستگیر شده و به بخارا فرستاده شد و در دربار سامانی از مقربان امیر قرار گرفت و تا پایان عمر آنجا ماند. گویا تیری به سر ماکان خورده و کلاهخودش ره بر سرش دوخت و گروه پیروز، سر او را بریده و با کلاهخود به بخارا فرستادند. پس از پایان جنگ، خبر ق
تل را با عبارت کوتاه «ماکان فصار کاسمه» بر روی پای کبوتر بستند و به بخارا فرستادند. «ماکان» در عربی به معنای نابود است و معنی تحت اللفظی جمله می شود: «ماکان به نامش رسید» وشمگیر از معرکه گریخته و از لاریجان به آمل رفت. چغانی هم سر ماکان و دیگر سران سپاه وشمگیر را به بخارا فرستاد. گفته شده که تلفات لشکریان وشمگیر در این نبرد شش هزار نفر بوده است. پس از شکست وشمگیر و فرار او به طبرستان، عمادالدوله علی بویه ابتدا به ری رفت و تا پایان زمستان آنجا ماند. سپس زنجان، ابهر، قزوین، قم، کرج، اراک، همدان، نهاوند، دینور و تا مرز حلوان را گشوده و بر همه جا عامل و حاکمی مقرر کرده و باج گیرد. ولیکن بدان جهت که بوییان توان نبرد با سپاه سامانی را در خود نمی دیدند، به قلمروشان تعرضی نمی کردند و نتیجتاً سامانیان هم با مشکل چندانی روبرو نشدند. نتایج جنگ. پس از نبرد ری به تدریج قدرت سیاسی و نظامی زیاریان به سواحل دریای خزر محدود شد و وشمگیر به عاملی از طرف سامانیان بدل شد. او برای حفظ قدرتش در برابر دشمنانی مانند حسن فیروزان و بوییان مجبور بود به چنین چیزی تن بدهد. وشمگیر خیلی زود تبعیت از سامانیان را پذیرفت. سامانیان هم که به دنب
ال حکومتی برای حایل قرار دادن بین خود و بوییان می گشت، کم کم مایل به همکاری با او شده و به حمایت از او پرداخت. بوییان با سماجت برای تسخیر سرزمین های اندک وشمگیر می جنگیدند و وشمگیر جنگ های بسیاری با بوییان داشت که بیشتر حالت دفاعی و حفظ حدود پایتختش را داشتند، بر این اساس او تا پایان زندگیش در حال دفاع در برابر بوییان بود و طبرستان و گرگان بارها بین این دو دست به دست شد. وشمگیر در آینده برای در امان ماندن از این جنگ ها حتی حاضر شد با خلیفه القاهربالله رابطه برقرار کند. او به واسطهٔ سامانیان از خلیفه خواست که وساطت نموده و از بوییان بخواهد که از تعرض به سرزمین هایش دست بردارند.
روبیک 4x4 انتقام روبیک نام دیگر روبیک 4x4x4 می باشد. این روبیک در سال ۱۹۸۱ توسط Péter Sebestény ابداع شد و برای اینکه توجه علاقه مندان به روبیک را جلب کند نام این روبیک را انتقام روبیک گذاشت. برعکس روبیک های 3x3x3 این روبیک دارای مرکز ثابت نمی باشد و قطعه های وسط آزادانه به هر طرف چرخانده می شوند. این روبیک در کل از ۵۶ مکعب کوچکتر تشکیل شده است. ۲۴ قطعه در وسط که هر کدام یک رنگ را نشان می دهند، ۲۴ قطعه در لبه ها که هر کدام دو رنگ را نشان می دهند و هشت قطعه در گوشه ها که هر کدام سه رنگ را نشان می دهند. راه حل. برای حل این روبیک راه حل های مختلفی وجود دارد. آسانترین روش تبدیل این روبیک به 3x3x3 می باشد. به این شکل که ابتدا قطعه های وسط هم رنگ می شوند، سپس لبه ها هم رنگ و جفت شده. پس از آن دقیقاً مانند روبیک 3x3x3 می توان این روبیک را حل کرد. رکوردها. رکورد داران این روبیک در جهان این افراد هستند: جستارها. مکعب جیبی مکعب روبیک روبیک پروفسورها
رز ویلیامز (؛ – ) خواننده و موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود که به خاطر فعالیتش در گروه های کریستین دث (Christian Death)، شدو پراجکت (Shadow Project) و پریمیچر اجکیولیشن (Premature Ejaculation) شناخته می شود. کارهای او به ویژه با گروه کریستین دث در شکل گیری و بالندگی سبک های گوتیک راک و دث راک قابل توجه بود. او سال ۱۹۹۸ خودش را در آپارتمانش به دار آویخت.
معتادان جنسی گمنام (به اختصار: SA)، یک انجمن جهانی غیرانتفاعی از مردان و زنان برای بهبودی از اعتیاد جنسی (افکار و رفتار اجبارگونه جنسی)، بر اساس اصول دوازده گانه (دوازده قدم و ۱۲ سنت) الکلی های گمنام (AA) است. SA مخفف عبارت Sexaholics Anonymous است که در فارسی به معتادان جنسی گمنام برگردانده می شود. آیا من یک معتاد جنسی هستم؟(برای پاسخ به این سوال روی پیوند کلیک کنید) SA به بهبودی «معتادان جنسی» (Sexaholics) کمک می کند. طبق آن چه این گروه می گوید، یک معتاد جنسی کسی است که برای او «شهوت به یک اعتیاد تبدیل شده است». SA راه حل بهبودی را بدست آوردن هوشیاری جنسی بر پایه ۱۲ گام ساده می داند و برای آنان این هوشیاری به معنای نداشتن هرگونه رابطه جنسی با خود (خودارضایی) یا با دیگران، به جز با همسر خود، و همین طور پیروزی پیشرونده بر شهوت است. «در تعریف هوشیاری، ما در مورد افراد خارج از معتادان جنسی گمنام صحبت نمی کنیم. ما تنها می توانیم دربارهٔ خودمان صحبت کنیم. بنابراین، برای معتاد جنسی که ازدواج کرده، هوشیاری جنسی به معنای نداشتن هیچ گونه رابطه جنسی با خود یا با شخصی غیر از همسر خود، و برای معتاد جنسی که ازدواج نکرده،
به معنای رهایی از هرگونه ارتباط جنسی است. همچنین برای همه ما، چه مجرد و چه متأهل، هوشیاری جنسی به معنای پیروزی پیش رونده بر شهوت است». این گروه علاوه بر نشریات معتادان جنسی گمنام، از نشریات انجمن الکلی های گمنام نیز به عنوان راهنما جهت کار کردن قدم ها بهره می برند. در کتاب پایه معتادان جنسی گمنام (با نام «کتاب سفید» هم شناخته می گردد) آمده است «معتاد جنسی خودش را از فهم اینکه چه چیزی درست یا غلط است، خارج کرده، او کنترل خود را از دست داده، قدرت انتخاب ندارد، و برای متوقف شدن، آزاد نیست.» تاریخچه. معتادان جنسی گمنام به وسیلهٔ Roy.K (در انجمنهای ۱۲ قدمی گاهی برای اشاره به نام اعضاء، از نام کوچک و حرف اول نام خانوادگی استفاده می گردد) ایجاد شد. در سال ۱۹۷۹، SA مجوز استفاده از ۱۲ گام و ۱۲ سنت را از AA دریافت کرد. خصوصیات. عضویت. عضویت در SA تنها تابع تمایل فرد به توقف شهوت و هوشیاری جنسی، است و در آن حق عضویتی وجود ندارد. آن ها مشابه سایر انجمنهای دوازده قدمی، به وسیلهٔ کمک های داوطلبانه، به خود متکی هستند. گمنامی. گمنامی اشاره به ناشناسی فرد به عنوان یک عضو از معتادان جنسی گمنام دارد. این موضوع به ویژه برای اعض
ایی که تازه به SA می آیند، دارای اهمیت زیادی است. همچنین این واژه به برابری اعضاء با یکدیگر اشاره دارد و بر اساس آن، کسی نمی تواند در رسانه ها از جمله مطبوعات، رادیو، فیلم ها یا تلویزیون، خود را به عنوان عضو SA معرفی و از طرف آن ها صحبت کند. در سنت دوازده SA گفته شده است: «گمنامی، پایه روحانی سنت های ماست، و همیشه به ما یادآوری می کند که اصول اخلاقی را به خواسته های شخصی ترجیح دهیم». عملکرد. بهبودی از اعتیاد جنسی. از دیدگاه SA، اعتیاد جنسی در واقع اعتیاد به شهوت است و نه در حالت کلی اعتیاد به یک عمل یا رفتار فیزیکی خاص. آن ها شهوت را نگرشی می دانند که یک غریزه طبیعی را به یک خواسته غیرطبیعی تبدیل می کند و بهبودی معتادجنسی را در گرو تغییر نگرش و طرز فکر فرد می دانند. در کتاب سفید نوشته شده است: «چرا در گام یک، به جای غریزه جنسی (sex)، ما می گوییم در مقابل شهوت (lust) کاملاً ضعیف هستیم؟ آیا ما به برخی از شکل های غریزه جنسی اعتیاد نداریم؟ ما پاسخ می دهیم، بله؛ اما مشکل ما در حقیقت غریزه جنسی نیست؛ همانطور که مشکل افرادی که بی اختیار و بیش از اندازه غذا می خورند، در واقع غذا نیست. غذاخوردن و غریزه جنسی، کارکردهای
ی طبیعی هستند؛ اما به نظر می رسد مشکل واقعی در هر دوی این اعتیادها (اعتیاد به غذا و سکس) چیزی است که ما آن را شهوت می نامیم؛ نگرشی که یک غریزه طبیعی را به خواسته هایی غیرطبیعی تبدیل می کند. هنگامی که ما سعی می کنیم از غذا یا غریزه جنسی برای کاهش تنش، تنهایی، عدم امنیت، ترس، فشار، یا پوشاندن هیجانات مان، ایجاد حس زندگی، وسیله ای برای خلاصی از مشکلات، یا ارضای گرسنگی روحی مان، استفاده کنیم، ما یک اشتیاق غیرطبیعی برای استفاده غلط از غرایز طبیعی مان ایجاد می کنیم. در این حال، آن ها نه تنها شدیدتر از حالت طبیعی می شوند، بلکه به چیزهای کاملاً متفاوتی تبدیل می گردند. خوردن غذا و غریزه جنسی، به یک بعد متفاوت وارد می شوند؛ آن ها به یک جزء غیرطبیعی فراجسمی تبدیل می گردند.» نشریات. در SA، علاوه بر نشریات خود این انجمن، از نشریات الکلی های گمنام نیز استفاده می گردد.
استدلال چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد می گوید که برنامه های دولت، حریم خصوصی را تهدید نمی کنند مگر اینکه دولت فعالیت های غیرقانونی کشف کند که در این صورت فردی که مرتکب انجام فعالیت های غیرقانونی شده، حق خصوصی نگه داشتن آن ها را ندارد. از این رو کسی که با این طرز فکر موافق است ممکن است ادعا کند «من چیزی برای پنهان کردن ندارم» و بنابراین با نظارت دولت هم ابراز مخالفت نکند. او ممکن است با استفاده از این استدلال بگوید که اگر کسی «چیزی برای پنهان کردن نداشته باشد.» نباید نگرانی در مورد دولت یا نظارت داشته باشد. شعار «اگر شما چیزی برای پنهان کردن ندارید پس شما چیزی برای ترسیدن ندارید» در برنامهٔ تلویزیون مداربسته که در شهرستان های بریتانیا امتحان شد، مورد استفاده قرار گرفت. شیوع. این استدلال، معمولاً در بحث های مربوط به حریم خصوصی استفاده می شود. یک محقق قوانین به نام جفری سنگ، گفته است که استفاده از این استدلال «بیش از حد شایع است». بروس اشنایر، کارشناس امنیت اطلاعات و رمزنگار، این استدلال را به عنوان «شایع ترین جواب در مقابل مدافعان حفظ حریم خصوصی» توصیف کرده است. کلین جی. بنت، نویسنده"ٔ مدافعان حفظ حریم خصوصی"
، گفته است که یک مدافع حریم خصوصی اغلب این استدلال را باید «به طور مداوم رد کند». بنت توضیح داده است که بیشتر مردم «با این اعتقاد که فرایندهای نظارتی روی آن ها اعمال نمی شود و مختص اشرار و ستمگران است، مشغول زندگی روزمرهٔ خود هستند.» و این که «گرایش رایجی وجود دارد نسبت به این که سازوکارهای نظارت متوجه دیگران است» درحالی که «شواهدی وجود دارد که نظارت بر رفتار فردی به کاری معمول و روزمره تبدیل شده است». مردم نگاری. یک مطالعهٔ مردم نگاری از ترکیب خدمات آنلاین با زندگی روزمره با نام «آنلاین قرارگرفتن حریم خصوصی: برداشت های پیچیده و شیوه های روزمره» در مجلهٔ "اطلاعات، ارتباطات و جامعه" در سال ۲۰۰۴ توسط آنا ویسئو، اندرو رئوف و جین آسپینال منتشر شد. در این مطالعه این استدلال از کرستی بست نویسندهٔ کتاب «زندگی در نظارت جامعه کنترل، کاربران و فناوری های نمایش دیجیتال» نقل می شود که می گوید، «طبقهٔ اجتماعی کاملاً شاغل، از طبقهٔ متوسط تا متوسط رو به بالا از نظر درآمد در مقایسه با سایر پاسخ دهندگان که نگرانی نشان نمی دهند اعتقادات مشابهی را دربارهٔ مورد هدف نظارت نبودن را بیان می کنند» و «در این موارد پاسخ دهندگان این دی
دگاه را داشتند که هیچ کار اشتباهی نمی کنند یا چیزی برای پنهان کردن ندارند.» به جز نمونهٔ آماری استفاده شده در مطالعهٔ ویسو، یک گزارش با استفاده از فناوری افزایش حریم خصوصی و ویسو گفت: «یکی از روشن ترین ویژگی های موضوعات ما یعنی حریم خصوصی و برداشت ها و شیوه ها انفعال نسبت به این مسئله است.» ویسو گفت که این انفعال نشات گرفته از استدلال «چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد» است. در یک مطالعه کیفی که برای دولت انگلستان در حدود سال ۲۰۰۳ انجام شده، دکتر پری سیک چهار چشم انداز را در رابطه با ریسک های حریم خصوصی با وصل کردن هشت فریم برای نشان دادن توزیع های نگرش حریم خصوصی ارائه کرد. با توجه به این مطالعه، مردانی که خود اشتغالی دارند پیش از تغییر نگرش به اینکه نظارت را به عنوان یک مزاحمت به جای یک تهدید درک کنند، در ابتدا از استدلال «چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد» استفاده کردند. تأثیر بر پاسداری از حریم خصوصی. ویسئو و همکاران مدعی هستند این استدلال "در ادبیات حریم خصوصی به عنوان یک مانع برای توسعهٔ عملی استراتژی های حفاظت از حریم خصوصی ثبت شده و آن هم مربوط به طبیعت مبهم و نمادین اصطلاح "حریم خصوصی" می شود." آن ها توض
یح دادند که حریم خصوصی یک مفهوم انتزاعی است و مردم تنها زمانی نگران آن خواهند شد که حریم خصوصیشان از بین رفته باشد و آن ها از دست دادن حریم خصوصی را، با مردمی که می دانند که سوراخ لایه اوزون و گرم شدن کره زمین تحولاتی منفی هستند اما «دستاوردهای فوری رانندگی با ماشین به محل کار یا استفاده از اسپری مو برایشان بیشتر از زیان های اغلب نامرئی آلوده کردن محیط زیست مهم است»، مقایسه می کنند. استدلال ها در تأیید و رد. در تأیید حریم خصوصی. ادوارد اسنودن: «این استدلال که حق داشتن حریم خصوصی برایتان مهم نیست چون چیزی برای پنهان کردن ندارید هیچ فرقی با این ندارد که بگویید آزادی بیان، برایتان مهم نیست به این دلیل این که شما چیزی برای گفتن ندارید.» دنیل جی. سولو در یک مقاله برای "تاریخچهٔ آموزش عالی" اظهار داشت که او مخالف این استدلال است و اظهار داشت که یک دولت می تواند اطلاعاتی را در مورد یک شخص نشت دهد و باعث آسیب رساندن به آن شخص شود یا از اطلاعات موجود دربارهٔ یک شخص حتی اگر او در واقع کار خلافی کرده باشد، استفاده کند تا از دسترسی او به خدمات جلوگیری کند و به این ترتیب دولت می تواند با اشتباهاتش باعث آسیب رساندن به زندگ
ی شخصی آن فرد شود. سولو نوشت: «زمانی که به طور مستقیم درگیر آن شویم استدلال هیچ چیز برای پنهان کردن وجود ندارد می تواند با متمایل کردن بحث به سمت درک باریک این استدلال از حریم خصوصی، ما را به دام بیندازد. اما زمانی که با مجموع مشکلات حریم خصوصی که با دخالت دولت برای جمع کردن داده و استفاده از نظارت و افشاء ایجاد می شوند، مواجه شود، استدلال هیچ چیز برای پنهان کردن ندارم در پایان چیزی برای گفتن ندارد.» دانا بوید، یک محقق رسانه های اجتماعی با این استدلال مخالفت کرده است. او گفته که حتی اگر «مردم چون هیچ کار غلطی انجام ندادند، اغلب از نظارت دولت احساس ایمنی کنند»، باز هم یک نهاد یا گروه می تواند تصویر یک فرد را تحریف کند و به اعتبار او آسیب بزند یا مغالطهٔ انجمن می تواند برای بدنام کردن یک فرد مورد استفاده قرار گیرد. آدام د. مور، نویسندهٔ" حقوق حریم خصوصی: مبانی اخلاقی و حقوقی "استدلال می کند که «این دیدگاه وجود دارد که حقوق حریم خصوصی در معادلهٔ هزینه/منفعت مقاومت می کنند یا استدلال های نتیجه گرا برای آن وجود دارند. اما در اینجا ما به رد این دیدگاه می پردازیم که منافع حاصل از حفظ حریم خصوصی می توانند به نفع امنی
ت معامله شود.» او همچنین اظهار داشت که نظارت می تواند به طور نامتناسبی روی گروه های خاص در جامعه بر اساس ظاهر، قومیت و مذهب تأثیر بگذارد. مور مدعی است که حداقل سه مشکل دیگر در استدلال "چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد" وجود دارد. اولین اشکال این است که اگر افراد حقوق حفظ حریم خصوصی را داشته باشند دیگر ارجاع به "چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد" بی ربط است. حریم خصوصی، به عنوان یک حق برای کنترل دسترسی و استفاده از فضاها، مکان ها و اطلاعات شخصی شناخته می شود و این به معنی آن است که صاحب این حق می تواند دسترسی به آن را تعیین کند. مور برای اینکه این بحث را به نتیجه برساند این مورد را بررسی می کند. "تصور کنید که یک روز پس از خروج از خانهٔ خود، شما یک فرد را در حال جستجو داخل سطل زباله تان پیدا می کنید درحالی که با زحمت یادداشت ها و اسناد خرد شده را پیدا و در کنار هم قرار می دهد. در پاسخ به سکوت متعجب شما او اعلام می کند "شما هیچ چیزی ندارید که به خاطرش نگران شوید - هیچ دلیلی برای پنهان کردن آنجا وجود ندارد؟'" دوم افراد ممکن است مایل به پنهان کردن رفتار شرم آور یا رفتار پذیرفته نشده توسط فرهنگ غالب باشند. «سابقه پزشک
ی یا جنسی یک فرد را در نظر بگیرید. تصور کنید کسی به یک کتابخانه برای یادگیری شیوهٔ جایگزین زندگی که مورد قبول اکثریت نیست، سر بزند.» سرانجام مور استدلال می کند که «چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد» اگر جدی گرفته شود می تواند علیه مأموران دولت، سیاستمداران و مدیرعامل ها مورد استفاده قرار گیرد. این یعنی که استدلال «چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد» را بچرخانیم. مور معتقد است که مأمور NSA، سیاستمدار، رئیس پلیس و مدیرعامل هم چیزی برای پنهان کردن ندارند پس باید مانند بقیهٔ ما شفافیت کامل را بپذیرند. «اما آن ها اینکار را نمی کنند و زمانی که به آن ها ابزارهای تکنولوژیک برای نظارت داده می شود، سیاستمدار، رئیس پلیس یا مدیرعامل تقریباً همیشه قبول دارند که تماشای دیگران چیز خوبی است.» بروس اشنایر یک کارشناس امنیت اطلاعات و رمزنگار، با استناد به بیانیهٔ کاردینال ریشلیو که می گوید «اگر کسی به من شش خط نوشته شده به دست راستگوترین انسان را بدهد، من چیزی در آن ها خواهم یافت تا او را به خاطرش دار بزنند» مخالفت خود را ابراز کرد. این بیانیه به این اشاره دارد که چگونه دولت آمریکا می تواند جنبه هایی از زندگی انسان را پیدا کند که به
وسیلهٔ آن او را تحت تعقیب قانونی قرار دهد یا از او باج خواهی کند. اشنایر همچنین می گوید "خیلی ها به اشتباه این بحث را به عنوان بحث "امنیت در مقابل حریم خصوصی" می شناسند درحالی که انتخاب واقعی بین آزادی و در مقابل آن کنترل است." امیلیو مردینی، فیلسوف و روانکاو، می گوید که استدلال «چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد» ذاتاً پارادکس دارد. آدم ها برای اینکه بخواهند «چیزی را» پنهان کنند لازم نیست «چیزی برای پنهان کردن» داشته باشند. آنچه مرتبط است آن چیزی نیست که پنهان شده، بلکه این تجربه است که یک ناحیهٔ صمیمی وجود دارد که می تواند مخفی باشد و دسترسی به آن محدود شده است. اگر از جنبه روانشناسانه توضیح دهیم ما با کشف کردن اینکه می توانستیم چیزهایی را از دیگران مخفی کنیم تبدیل به اشخاصی حقیقی می شویم. جولیان آسانژ می گوید: "هنوز پاسخ کاملاً قانع کننده ای وجود ندارد. جیکوب اپلبام (@ioerror) یک پاسخ هوشمندانه دارد و از افرادی که این استدلال را می آورند می خواهد که تلفنشان را از حالت قفل خارج کنند و به او بدهند و شلوارشان را پایین بکشند. اما نسخهٔ من از این پاسخ این است که می گویم "خب، اگر شما آنقدر خسته کننده ای پس ما یا
هیچ کس دیگری نباید با شما حرف بزند، اما از نظر فلسفی، پاسخ واقعی این است که: نظارت انبوه یک تغییر ساختاری وسیع است. زمانی که جامعه به سمت بد شدن برود، شما را هم با خود خواهد برد، حتی اگر شما بی مزه ترین فرد روی زمین باشید." در برابر حریم خصوصی. اریک اشمیت مدیر عامل وقت شرکت گوگل گفت: «اگر شما چیزی دارید که نمی خواهید هیچ کس آن را بداند شاید شما نباید آن را انجام دهید اما اگر شما واقعاً نیاز به این نوع از حریم خصوصی دارید واقعیت این است که موتورهای جستجو از جمله گوگل این اطلاعات را برای مدتی حفظ می کنند و این مهم است به عنوان مثال همهٔ ما از لایحه میهن دوستی ایالات متحده نفع می بریم. برای همین ممکن است که این اطلاعات در دسترس مقامات قرار گیرد.» اما در سال ۲۰۰۵ پس از آن که CNET یک مقاله ای منتشر کرد که در آن اطلاعات شخصی دربارهٔ اشمیت را افشا کرده بود تمام خبرنگاران CNET وارد لیست سیاه صحبت کردن با کارمندان گوگل شدند. زمانی که بحثی در مورد برنامهٔ MAINWAY در جریان بود، ترنت لات، رهبر سابق اکثریت مجلس سنای ایالات متحده آمریکا اظهار داشت: "مردم نگران چه هستند؟ مشکل چیست؟ آیا شما در حال انجام چیزی هستید که نباید ا
نجام دهید؟" جان هری، نویسندهٔ انگلیسی می گوید که استدلال «چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد» به دوربین های CCTV که در اماکن عمومی انگلستان نصب شده بی ربط است زیرا دوربین ها در اماکن عمومی قرار گرفته اند یعنی در جاهایی که توسط بسیاری از انسان هایی که آن ها را نمی شناسد، دیده می شوند نه در «جاهایی که شما آن را پنهان می کنید». تاریخچه. آپتون سینکلر در افشاگری سال ۱۹۱۹ (با اشاره به انفجار خیابان لکسینگتون در سال ۱۹۱۴) نوشت:
میدان نفتی کو-ملوب-ساپ () از میدان های نفتی مکزیک است، که در سال ۱۹۷۹ کشف شد و هم اکنون به طور متوسط روزانه معادل ۸۵۳ هزار بشکه نفت خام از این میدان تولید می شود.
میدان نفتی لولا () از میدان های نفتی برزیل است، که در سال ۲۰۰۶ کشف شد و هم اکنون به طور متوسط روزانه معادل ۱۰۰ هزار بشکه نفت خام از این میدان تولید می شود.
گورگن نام کوچک مردانه رایج در میان ارمنیان می باشد.
ابوالمُظفّر محمد بن احمد ابیوردی (؟ - ۱۱۱۳) قاری، نسب شناس، شاعر، نویسنده و زبان شناس عربی اُمَوی ایرانی و وزیر سلجوقی در سدهٔ پنجم هجری بود که بر علوم ادبی و تبارشناسی دانا بود. زندگی. در جوانی به بغداد رفت و آنجا آموزگار کودکان بود (۴۵۱–۴۵۶ق).چند ماه در ۴۸۶ق در اصفهان در خدمت مؤیدالدوله عبیدالله وزیر سلطان محمود سلجوقی بود. در سال ۴۸۷ به حله رفت و امیر آنجا را مدح نمود. سپس به بغداد رفت و آنجا متولی کتابخانهٔ نظامیه بغداد شد؛ پس از آنکه متولی پیشینِ آن قاضی ابویوسف اسفراینی درگذشت. ابیوردی در ۲۵ ربیع الاول ۵۰۷ق بر اثر سم در اصفهان درگذشت.
آسپرین مجموعه ای نمایش خانگی ساخته سال ۱۳۹۴-۱۳۹۵ در ۱۷ قسمت ۵۸ تا ۴۹ دقیقه ای به کارگردانی و تهیه کنندگی فرهاد نجفی است. این دومین سریال بعد از ماتادور است که فرهاد نجفی کارگردان آن بوده است. این سریال بدترین سریال قرن شناخته شد. خلاصه داستان. نیما در اتاقی غریب به هوش می آید بدون اینکه از خود و گذشته چیزی به یاد بیاورد و تنها امید او پزشکی است که سعی دارد به او کمک کند و این موضوع باعث می شود ...
"برای خیابانی به همین نام در تهران خیابان سهروردی را ببینید." خیابان سهروردی یکی از خیابان های اصلی شهر اسلام آباد پایتخت پاکستان است. این خیابان که به موازات بزرگراه کشمیر واقع شده در ضلع شمالی پارک شکرپریان قرار دارد. این خیابان برای یادبود حسین شهید سهروردی نخست وزیر اسبق پاکستان به این نام مسما شده است.
جوآن پنجمین آلبوم استودیویی از خواننده و ترانه نویس آمریکایی لیدی گاگا است که در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۶ توسط اینتراسکوپ رکوردز منتشر شد. این آلبوم با همکاری چند موسیقی دان از جمله مارک رانسون، تهیه کننده و آهنگ ساز بریتانیایی ساخته شده است. خواننده انگلیسی، فلورنس ولچ به عنوان هنرمند مهمان در ترانه «هی دختر» حضور دارد. «توهم کامل» به عنوان اولین تک آهنگ آلبوم در ۹ سپتامبر ۲۰۱۶ منتشر شد، و رتبه اول را در فرانسه و اسپانیا کسب کرد. تک آهنگ دوم «یک میلیون دلیل» در ۸ نوامبر منتشر شد. تور کنسرت جهانی جوآن به پشتیبانی از آلبوم در ۱ اوت ۲۰۱۷ آغاز شد و در ۱ فوریه ۲۰۱۸ پایان یافت. آلبوم جوآن در شصتمین مراسم جایزه گرمی نامزد دریافت جایزه گرمی برای بهترین آلبوم آواز پاپ شده بود. جوآن نام عمه لیدی گاگا است که در ۱۹ سالگی بر اثر بیماری لوپوس درگذشته است. لیدی گاگا دربارهٔ آلبوم جوآن می گوید: «می خواستم این آلبوم و موسیقی آن با کسانی حرف بزند که فکر می کنند هیچ وقت با کسی مانند من ارتباط برقرار نمی کنند. آن چیزی که در زندگی بیش از همه کمبود آن را حس می کنم، ارتباط انسانی است. آلبوم دربارهٔ جوآن و زندگی او، اهمیت او برای خانواده من و
نیروی موسیقی برای ادامه دادن راه است.» «جوآن» تلفیقی از سبک های مختلف موسیقی از کانتری و فانک تا پاپ، راک و موزیک رقصی است.
عروج نیکان () یک نقاشی از هیرونیموس بوش است که پبین سال های ۱۵۰۵ تا ۱۵۱۵ میلادی کشیده شده و پیش تر در قصر دوک ونیز نگهداری می شد و هم اکنون در گالری دل آکادمیا در ونیز، ایتالیا قرار دارد. این اثر بخشی از یک تابلوی چندلتی به نام "چشم اندازهای آخرت" است که لت های دیگر آن شامل نقاشی های "بهشت زمینی"، "افتادن گنهکاران به دوزخ" و "دوزخ" است. این اثر فرشتگانی را به تصویر می کشد که به ارواح انسانی در راه رسیدن به بهشت کمک می کنند. انتساب این اثر به بوش به طور جهانی پذیرفته نشده است. سام پرنیا، از پژوهشگران تجربه نزدیک به مرگ، دالان سفید نورانیِ نقاشی و فرشتگانی که انسان های نیک را به درون آن هدایت می کنند را به مشاهداتش در تجربهٔ نزدیک به مرگ شبیه یافته است. ترتیب چند لته ای. زمانی که در سال ۲۰۱۱ در ونیز نصب شد، ترتیب هر یک از لت های این نقاشی چند لته ای عبارت بود از: "سقوط محکومان به جهنم"، "جهنم"، فاصله، "بهشت زمینی"، و "عروج نیکان". "بهشت زمینی" در سمت چپ قرار داده شد زیرا شباهت زیادی به سایر پانل های عدن بوش دارد، به ویژه با منظره، چشمه و پیروی از قراردادهای کتاب مقدسی آن. ترتیب احتمالی دیگر "صعود"، "بهشت"، "جهن
م" و "سقوط" است که از متی ۲۵: ۳۲–۳ در کتاب مقدس الهام گرفته شده است. بوش، و لودویگ فون بالداس، هیچ ترتیب احتمالی دیگری را ذکر نمی کند و احساس می کند که «بال ها به دو بخش تقسیم شده اند، یکی بالای دیگری، که در سمت چپ شخصیت های نجات یافته را نشان می دهد که توسط فرشتگان به بهشت هدایت می شوند و در سمت راست سقوط محکومان به جهنم را.» برخی پژوهشگران بر این باورند که پانل های "رؤیاهای آخرت" و "داوری آخر" گمشده است.
فصل نرگس فیلمی ایرانی به کارگردانی و نویسندگی نگار آذربایجانی محصول سال ۱۳۹۴ است. امیر آقایی، پژمان بازغی، یکتا ناصر و ریما رامین فر از بازیگران فیلم هستند. این فیلم با سرمایه گذاری پسر محمدرضا عارف ساخته شد و به دلیل مصاحبهٔ جنجالی او با عنوان «ژن خوب» بحث های رسانه ای پیرامون فیلم شکل گرفت. این فیلم با شکست تجاری و هنری مواجه شد. خلاصه فیلم. داستان این فیلم در مورد دو زن راننده تاکسی، یک بازیگر، یک استاد موسیقی و شخصیت های دیگر است که در طول فیلم داستان هر کدام از این شخصیت ها به هم گره می خورد.
عبدالصمد از نام های متداول مردانه در ایران، و به معنای «بنده خدای بی نیاز» است. همچنین عبدالصمد نام یکی از این افراد است.
فیلیپو گراندی (؛ زادهٔ ۱۹۵۷ میلادی در میلان) یک سیاستمدار اهل ایتالیا است که در امور بشردوستانه سازمان ملل متحد فعالیت می کند. در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۵، بان کی مون تصدی وی را برای کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان در سال ۲۰۱۶ میلادی اعلام کرد. گراندی از ۱۹۹۸ میلادی در این نهاد بین المللی مشغول به کار و در کشورهای مختلف از جمله سودان، سوریه، ترکیه و عراق پس از جنگ اول خلیج، به خدمت مشغول شد. او همچنین مدیریت تعدادی از عملیات اضطراری از جمله در کنیا، بنین، غنا، لیبریا، یمن و افغانستان را برعهده داشته است. بین سالهای ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ میلادی، وی مسئول هماهنگی کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد و فعالیت های انسان دوستانه در جمهوری دموکراتیک کنگو در طول جنگ داخلی بود.
ابوطاهر اسماعیل بن محمّد شهرت یافته به ابن مِکنَسَهٔ اسکندرانی (؟ -۱۱۱۶) شاعر عربی مصری در سدهٔ پنجم هجری بود.
ساموئل چارلز کانوی (؛ زادهٔ ) یک دانشمند شیمی دان در زمینهٔ شیمی آلی و پژوهشگر در عرصهٔ دارو، پزشکی و سموم گیاهی است. وی دارای مدرک پی اچ دی از کالج دارتموث است.
عبدالله بن قاسم بن مظفّر با کنیهٔ ابومحمد، شهرت یافته به مرتضی شهرزوری (آوریل ۱۰۷۳ - ژوئیه ۱۱۱۶) فقیه، محدث، قاضی و شاعر عربی عراقی بود.
الکساندرا آسانوونا الباکیان (؛ ) دانشجوی تحصیلات تکمیلی، برنامه نویس رایانه، و خالق وب گاه سای-هاب، یک ارمنی تبار اهل قزاقستان است. روزنامهٔ "نیویورک تایمز" او را به واسطهٔ درز دادن تعمدی اطلاعات و اجتناب از مواجهه با قوهٔ قضائیهٔ آمریکا از طریق اقامت در روسیه، به ادوارد اسنودن تشبیه کرده است. وب گاه "هنر فناوری" او را با آرون سوارتز مقایسه کرده است. زندگی نامه. الباکیان در ۶ نوامبر ۱۹۸۸ در آلماتی قزاقستان متولد شد. او تبار ارمنی، اسلاو، و آسیایی دارد. الباکیان در دانشگاه فنی ملی قزاقستان (ساتبایف) در آستانه تحصیل کرد و در زمینهٔ هک کامپیوتری مهارت یافت. پس از یک سال کار در حوزهٔ امنیت رایانه در مسکو، در ۲۰۱۰ پول کافی برای رفتن به فرایبورگ و کار کردن روی پروژه ای با موضوع واسط مغز و کامپیوتر را به دست آورد. در آنجا به موضوع ترابشریت علاقه مند شد و همین امر سبب شد تابستان را به کارآموزی در مؤسسهٔ فناوری جورجیا در ایالات متحده آمریکا سپری کند. در ۲۰۱۱ به قزاقستان بازگشت و سای-هاب را خلق کرد که ژورنال "ساینس" آن را اینگونه توصیف می کند: «بسته به اینکه از چه کسی بپرسی، یا ایثار تحسین برانگیزی انجام داده یا جنایت