Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سازی قرار گرفته و آباد شده است. در زمان لشکرکشی تیمور لنگ در اواخر سده چهاردهم میلادی آماراس به شدت ویران شد، اما صومعه مقر اسقفی خود را از دست نداد. در سده های پانزدهم تا شانزدهم حتی در شرایط وخیم، آماراس به عنوان یک مرکز دینی که دارای حیات فرهنگی فعالی بوده، باقی می ماند. در اینجا مدرسه بی وقفه فعالیت می کرد، نسخ خطی گرانبهایی ایجاد می شدند که خیلی از آن ها به ما رسیده است. کلیسای اصلی این صومعه از سنگ های خوش تراش خاکستری رنگ روشن سنگ معدن شوشی ساخته شده است. طول سالن این کلیسا ۲۳ متر و عرض آن ۳۳/۱۳ متر است. باروهای آن و نیز بخش اعظم تأسیسات جانبی صومعه برجای مانده است. «صلیب سنگی که در آماراس یافت شده است با کتیبهای که بر روی خود دارد، سال ۹۲۵ میلادی بر روی آن درج شده است. بدین ترتیب این صلیب سنگ در زمره کهن ترین آثار تاریخی است که بر روی آن ها تاریخ درج شده است.» این صومعه که بزرگترین صومعه ارمنی در منطقه قفقاز است، در قرون نهم تا سیزدهم میلادی بنا شده است و در منطقه شاهومیان آرتساخ قرار دارد. نخستین کلیسا در محل این صومعه روی مزار "دادی مقدس"، شاگرد "تادئوس مقدس"(یکی از حواریون حضرت عیسی مسیح) که در قرن
اول میلادی در شرق ارمنستان به گسترش مسیحیت می پرداخت، پایه گذاری شده است. در ژوئن سال ۲۰۰۷ قبر "دادی مقدس" زیر محراب کلیسای اصلی این صومعه کشف شد. روی دیوارهای کلیسای جامع "دادی وانک" که (آستواتساتسین مقدس) نام دارد سنگ نوشته های ارمنی وجود دارد. همچنین مدفن خاندان حکومتی ارمنی "خاچن علیا" در این کلیسا می باشد. حجاری های سر در جنوبی کلیسای جامع بیانگر آن است که این بنا در قرن سیزدهم میلای ساخته شده است. در ۸ اکتبر ۲۰۰۱ جمعی از نمایندگان شورای اروپا با صدور بیانیه ای تخریب صومعه "دادی وانک" توسط جمهوری آذربایجان را محکوم نمودند. این صومعه در سال های اخیر توسط ارامنه مورد بازسازی قرار گرفته است. بنای کنونی آن مربوط به قرن سیزدهم میلادی است و در نزدیکی روستای "وانک" در منطقه مارتاکرت واقع است. بقایای زکریای مقدس، پدر یحیی تعمیددهنده، در صومعه گاندزاسار نگهداری می شود. بنا بر آثار بسیاری از مورخان قرون وسطی، از جمله "یرمیا چلبی"، این صومعه توسط گریگور روشنگر در قرن چهارم میلادی پایه گذاری شده است. گاندزاسار در سال های ۱۴۰۰ تا ۱۸۱۶ یکی از مقرهای کلیسای مرسلی ارمنی بوده و هم اکنون مقر اسقف اعظم "پارکو ماردیروسیان"
، خلیفه ارامنه آرتساخ است. کلیسای جامع "یحیی تعمید دهنده مقدس" در این صومعه بین سال های ۱۲۱۶ و ۱۲۳۸ میلادی به دستور "واختانگیان"، حاکم ارمنی استان "خاچن" آرتساخ بنا شده است و به اعتقاد بسیاری از کارشناسان، یکی از نمونه های بی نظیر معماری ارمنی محسوب می شود. "آناتولی یاکوبسون"، کارشناس هنر قرون وسطی، این صومعه را "دائرةالمعارف هنر ارمنی در قرن سیزدهم میلادی" نامیده است. سنگ نوشته مربوط به ساخت این کلیسا روی دیوار غربی آن قرار دارد و مقبره حکام ارمنی "خاچن" در همین کلیسا می باشد. در مجموع حدود دویست سنگ نوشته ارمنی در صومعه "گاندزاسار"وجود دارد. در اواخر قرن ۱۲ و اوایل قرن ۱۳ میلادی معماری ارمنی دوباره شکوفا شد و صومعه های ارمنستان از جمله گاندزاسار به مراکز هنر، معماری و محل کتابت و تصویرنگاری دست نوشته های ارمنی بدل شدند. در محوطه این صومعه تعداد زیادی صلیب های سنگی قدیمی چلیپاسنگ وجود دارد. کلیسای "یحیی مقدس" همانند کلیسای "آختامار" در جزیره آختامار دارای حجاری های متعدد از جمله حضرت عیسی روی صلیب، آدم و حوا و غیره است. صومعه "زیزرناوانک" در منطقه کاشاتاق بر حاشیه روستای "زیزرناوانک" در ساحل راست رود "آقاونی
" واقع است. این صومعه نقش ارزشمندی نه فقط برای ارمنستان بلکه برای کل جهان مسیحیت ایفا نموده است. انگشت کوچک (زیزرن) پطرس حواری در این صومعه نگهداری شده است و نام "زیزرناوانک" از همینجا منشاء گرفته است. کلیسای زیزرناوانک با ویژگی های خود و تزئینات منحصربفرد خود یکی از بناهای مهم معماری ارمنی قرون وسطایی می باشد. آن سازه ای به سبک بازیلیک و تالار سه قسمتی، پلان زیربنایی مستطیل شکل با چهار جفت ستون است و در فضای این بنا، از بیرون تأکید بر روی تالار قسمت میانی می باشد. آن از ضلع جنوبی دارای چهار درب می باشد. در بین کلیساهای مشابه ارمنی، آن تنها نمونه ای است که به خوبی محفوظ مانده و برجای ایستاده است. احتمالاً کلیسا بر روی فونداسیون معبد بت پرستی بنا شده است. مرحله اول ساخت و ساز آن در سده چهارم میلادی آغاز شده است. سنگ نوشته قدیمی مربوط به بازسازی این صومعه از سال ۱۶۱۳ میلادی توسط مقامات جمهوری آذربایجان در سال های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۲ میلادی نابود شد پیشتر نیز حکومت جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی در سال ۱۹۶۷ سنگ نوشته دیگری را که مربوط به سال ۱۷۷۹ بود تخریب نموده بود. کلیسای "قازانچتسوتس آمناپرگیچ مقدس" (کلیسای جامع
شهر شوشی) افتخار و غرور شهر شوشی می باشد. بنای کنونی آن در سال های ۸۷-۱۸۶۸ تأسیس شد و در شهر شوشی قرار دارد. این کلیسا به همراه کلیسای "کاناچ ژام"(به زبان ارمنی به معنی کلیسای سبز) تنها کلیساهای ارمنی شوشی هستند. بعد از سال ۱۹۲۰ جمهوری آذربایجان شوروی از آن به عنوان انبار غله و پارکینگ استفاده می نمود. در طول جنگ قره باغ نیز مقامات جمهوری آذربایجان به دلیل اطمینان از عدم مورد حمله قرار گرفتن آن از سوی نیروهای ارمنی از آن به عنوان انبار مهمات استفاده می نمودند. این کلیسا، پس از آزادسازی شهر شوشی یه طور اساسی بازسازی شده و اینک فعال است. یکی از اتاقهای زیرزمینی کلیسا بواسطه پدیده های مرموز معروف می باشد. آن صرفاً" یک اتاق نیم کروی است اما دارای ویژگی های آکوستیک بسیار جالبی می باشد. وقتی در وسط آن درست در زیر شکاف ایجاد شده بر روی سقف می ایستید، صدای شما به طور غیرقابل قیاسی بلندتر شنیده می شود اما برای کسی که یک متر کنار ایستاده است، اینگونه نیست و او صدای معمولی می شنود. بخصوص خیلی جالب است وقتی در زیر آن شکاف شروع به آواز خواندن می نمایید. این اتاق برای مراسم کلیسایی مورد استفاده قرار می گرفت. کشیش ها با بلن
دتر شنیدن صدای خود می توانستند موسیقی را صحیح تر ادا نمایند. علاوه بر صدای بلند، این اتاق یک ویژگی دیگر نیز دارد. اگر دو نفر درست در دو نقطه متقابل قُطر آن بایستند، آن ها صدای حرفهای بسیار ضعیف و پائین همدیگر را بسیار خوب خواهند شنید، اما سایر افرادی که در آن اتاق هستند، چیزی نخواهند شنید. کلیسای سبز در شهر شوشی کانون فرهنگی مهم ارامنه در قرون وسطی واقع است. نام "کلیسای سبز" به گنبد آن مربوط می شود که به رنگ سبز رنگ آمیزی شده است. این کلیسای زیبا که به خوبی محفوظ مانده است، در ناحیه مرتفعی از شهر قرار دارد و از آنجا منظره بسیار فوق العاده ای به سمت شهر دیده می شود. در کتیبه های مربوط به ساخت و ساز آن آمده است که این بنا در سال ۱۸۷۴ ساخته شده است. به سبب ناقوسخانه و گنبد خوش فرم آن، کلیسای سبز از کلیه محله های شهر قابل رویت است. کلیسایی قرون وسطایی "گتچاوانک" در نزدیکی روستای "تاق" منطقه هادروت آرتساخ واقع است. در سال ۱۲۴۱ میلادی ساخته شده است. این صومعه در سال ۱۶۹۱ میلادی توسط خاندان "ملیک ایسرائلیان"، از ملیک های قره باغ، حکام ارمنی "جرابرت" آرتساخ بنا شده است و در منطقه مارتاکرت قره باغ قرار دارد. متعلق به
سده پنجم میلادی در مارتاکرت. متعلق به سده سیزدهم میلادی در مارتاکرت. متعلق به سده هفتم میلادی در مارتاکرت. متعلق به سده سیزدهم میلادی در نزدیکی روستایی به نام طالیش. در کوهستانهای مرتفع و پوشیده از جنگل، ناممکن است قله کوهی را که به طور ناگهانی سر برافراشته و از همه اطراف خود با صخره های عمودی محصور می باشد، متوجه نشد. قلعه "کاچاقاکابرت" میان روستاهای "پترتسیک" و "کولاتاک" واقع است. قله کوهی که این قلعه بر روی آن واقع است، از دهها کیلومتر دورتر قابل تشخیص است. بخصوص آن در حین عبور از جاده ای که از استپاناکرت به گاندزاسار منتهی می شود، به چشم می خورد. معماری: «قله کوه از طرفین غربی، شمالی و شرقی بواسطه صخرههای صاف و عمودی به ارتفاع ۵۰-۶۰ متر احاطه شده است. طرف جنوبی نسبتاً" طرف ضعیف آن می باشد که ورودی نیز در اینجا قرار دارد. اما ورود به این دژ بسیار دشوار است چون ورودی به آن صورت وجود ندارد. بدون بالا رفتن رسیدن به بارو ناممکن است. وقتی از دور نگاه می کنی، محوطه قلعه کوچک به نظر می رسد، اما در واقع آن به اندازه کافی بزرگ است. در قدیم الایام اقامتگاههای متعدد، مسیرهای مخفی حفر شده در دل صخره، محل پرتاب گلوله ه
ای سنگی و آتشین، در اینجا وجود داشتند. همچنین به سیستم آبرسانی نیز توجه شده بود. دو آب انبار که در دل صخره حفر شده بودند و با آب باران پر می شدند، در قسمت مرکزی قلعه محفوظ مانده است.» تاریخ آن: «این بنا متعلق به سده هشتم میلادی می باشد. در هنگام لشکرکشی اعراب این جزیره سنگی ساخته شد و به یک قلعه تبدیل شد. در برخی منابع، این مرکز دفاعی باستانی با نام قلعه "خاچن" نیز ذکر می شود. به دفعات قلعه "کاچاقاکابرت" از ساکنان روستاهای اطراف محافظت کرده است. به گفته "موسی کالان کاتواتسی"، در قرن نهم میلادی شاهزاده خانمی بنام "اسپرام" با از دست دادن شوهر خود، شجاعت یک مرد را بدست می آورد، دخترش را که با او زنده مانده بود، بر می دارد بر مسیر طولانی شب هنگام غلبه می کند و در داخل قلعه خاچن پناه می گیرد. در داخل این قلعه به سبب اینکه مطلقاً" دست نیافتنی است و از موقعیتی مسلط برخوردار است، حتی می توان بدون سلاح به دفاع پرداخت. تصادفی نیست که مردم قلعه را "کاچاقاکابرت" (قلعه زاغ ها) نامیده است. چون فقط برای زاغها در دسترس بوده است. ساکنان بومی این قلعه را با نام "سقسقان" (لغزنده) می شناسند، چون موارد بسیاری اتفاق افتاده که افرا
د از قله کوه سر خورده و به باروی آن نرسیده اند.» غاری که میان روستاهای "آزوخ" و "دراختیک" منطقه "هادروت" آرتساخ قرار دارد، یکی از قدیمی ترین اماکن مسکونی عصر سنگ قفقاز به شمار می رود. مورخان ارمنی قدیم از غار آزوخ زیاد یاد کرده اند. در زمان لشکرکشی های مغولان و تاتارها اربابان "آماراس"، ثروتهای جهان آرتساخ را در اینجا پنهان می نمودند. برای مدت زیادی این غار دارای اسرار و رازهای زیادی بود، تنها از سال های دهه ۱۹۶۰ بود که دانشمندان باستان شناس تحقیق در مورد آن را آغاز کرده اند. این اثر طبیعی باستانی ورودیها و خروجی هایی از شش سالن پر پیچ و خم داشته است. بزرگترین سالن آن مساحتی بالغ بر ۳۰۰۰ مترمربع را دربر می گیرد. دیوارهای سالن بزرگ مدور دارای سطح عجیب و غریبی هستند، گویا مارهایی به آن ها چسبیده اند. در صورت روشنایی شدید، تزئینات آن آنچنان می درخشند که گویی در قصری شگفت انگیز قرار دارید. سنگ های استالاگمیت و گلفهشنگ بزرگی که انسان را بیاد قندیلهای یخی می اندازند، زیبایی بیشتری به این قصر شگفت انگیز می بخشد. در اینجا، اولین بار بقایای فسیلهای گیاهان و جانوران، آثار هنری انسانهای اولیه و ابزار سنگی که قدمت آن ها
به بیش از هفتصد هزار سال می رسد، از دوران زمین شناسی آسیلی (Asselian) یافت شده اند. راهروهایی به سمتهای مختلف از این سالن امتداد یافته اند. راهروی شرقی سالن بزرگ را به سالنهای دیگر متصل می کند. وضعیت این راهرو تا حدودی سر و سامان یافته است و تأثیر کار انسان در اینجا به چشم می خورد. سالن سوم از چند متری آن آغاز می شود. طاقهای مزین به قندیلهای گلفهشنگ سالن را به چند قسمت تقسیم می کنند. کف آن ناهموار است و در جای-جای آن گودالهای آبی کوچک تشکیل شده است. همچنین شکافهای عمودی در غار دیده می شوند و سنگ های استالاگامیت سربر افراشته اند. پله ها و شکافهای پیچیده ای در میان دیوارها باز شده است. اشیای سفالین گوناگون، سنگ های پرداخت شده، صدها استخوان جانوران در اینجا کشف شده است. معلوم می شود که انسانهای اولیه دارای غذاهای گوناگونی بوده اند. دانشمندان از درون بقایای غذاها بقایای آنچنان جانورانی را پیدا کرده اند که نسل آن ها از دیرباز منقرض شده است. برخلاف سالنهای دیگر، سالن بعدی یعنی سالن چهارم دارای کفی صاف و بسیار خشک می باشد، چون آب های زیرزمینی به اینجا نفوذ نمی کنند. سالن تنها یک ورودی دارد و آثار کارهای انسانی در ای
نجا برجسته تر می باشد. به احتمال زیاد این سالن به عنوان نوعی انبار یا مخفیگاه مورد استفاده قرار می گرفته است. از اینجا راهرو به طرف جنوب غربی می رود و به ورودی جنوبی غار منتهی می شود. در نزدیکی ورودی، باستان شناسان تکه ای از فک فوقانی انسان غارنشین نئاندرتال متعلق به دوران زمین شناسی موستری را در عمق ۷ متری کشف کرده اند. این تکه آرواره انسان از نظر ساختار و ترتیب قرارگیری دندانها به طور قابل ملاحظه ای با فک انسانهای امروزی تفاوت دارد. مطالعات دقیق نشان داده است که بقایای دندان عقل و دو دندان دیگر بر روی این فک محفوظ مانده است. کشف فک اولین ساکن غار "آزوخ" دارای اهمیت بسزایی است. فک انسان غارنشین که در اطراف منطقه "هادروت" آرتساخ پیدا شده، در ادبیات علمی زیر شماره پنج طبقه بندی شده است. غار آزوخ نه فقط از نظر احیای ساختار انسان غارنشین اهمیت بسزایی دارد، بلکه همچنین این دیدگاه را تائید می کند که قلمرو ارمنستان در داخل دوران کواترنری و اسکان اولیه انسان جای می گیرد. علاوه بر چهار سالن توصیف شده، بعدها دو سالن دیگر نیز کشف شدند. طول مسیرهایی که از این غار اسرارآمیز عبور می کنند، بنا بر داده های ناکامل، بیش از ۳۰
۰ کیلومتر است. بیش از ۲۰ هزار استخوان متعلق به ۴۳ نوع حیوان مختلف، حدود ۶ هزار ابزار سنگی و اشیای دیگر و همچنین سازه هایی از قرون وسطا نیز در این غار یافت شده است. البته تاکنون کلیه اسرار این غار برملا نشده است. این غار که هزاره های متعددی به عنوان مکان مسکونی باستانی وسیع فعالیت کرده است، مکرراً مورد مطالعه قرار می گیرد و هربار پژوهشگران را غافلگیر می کند. قلعه شوشی (قرن هجدهم) به ملیک های قره باغ خاندان شاه نازاریان – حکمرانان "واراندا" – تعلق دارد. دیوارهای باروها تا فاصله ۲/۵ کیلومتری امتداد یافته، از صخره های بلندی واقع در جنوب غربی زمین مسطح و مرتفع فوق شروع شده، از دامنه های سراشیب به سمت دره پائین می آیند و از شرق مجدداً" با صخره های بلند عمودی ادغام می شوند. الباقی طرفین شوشی بواسطه صخره های شیب داری مصونیت یافته است. این باروها که برای تجهیزات نظامی دوران کهن غیرقابل دسترسی بودند، از سنگ آهک ساخته شده است. دیوارهایی که ارتفاع آن ها به ۷-۸ متر می رسید، بوسیله برجهای نیم دایره ای تقویت شده بودند. این قلعه شهر بمانند دیگر بناهای مشابه آرتساخ در قرون وسطی دارای یک مسیر مخفی بوده است. پلکانی که در دل صخر
ه ها حفر شده است، در نزدیکی دروازه های جنوبی آغاز می شد و با عبور از میان پیچ و خمهای غارها، در دره رود "کارکار" بیرون می آمد. غارهای متعددی که در جنوب استحکامات قرار دارند، نقش بسزایی را در سیستم دفاعی شوشی ایفا کرده اند. این قلعه در فاصله ۱۴ کیلومتری از استپاناکرت به سمت شمال شرق واقع است. قرنها پیش، این قلعه (سده هجدهم) و مناطق مسکونی اطراف "مایرابرت" نام گرفته بودند. باروهای دوجداره و موقعیت مناسب آن مانعی فائق ناپذیر برای دشمنان ایجاد کرده بودند. برجهایی دیده بانی از طریق راهروهای تنگی با یکدیگر ارتباط داشتند. باروها از داخل حفره ها و محل پرتاب گلوله های سنگی و آتشین متعددی داشتند. ضخامت دیوارها به ۲ متر و ارتفاع آن به ۹ متر می رسد. باروهای این قلعه طلایه دار دره "کارکار" بیش از ۵/۱ کیلومتر امتداد داشته و به دفعات در هنگام دفاع از شوشی سپر نیرومند و مطمئنی بوده است. صفحات حماسی متعددی از تاریخ ملت ارمنی در زیر دیوارهای مایرابرت نوشته شده است.
اتلیت نام ماه نورد شش پا است که توسط آزمایشگاه پیشرانه جت ساخته شد. اتلیت یک تست بد برای ماه نوردهای واقعی است.
نوازش های فولادی آلبوم استودیویی اثر گروه راک کانادایی راش است که در سال ۱۹۷۵ میلادی منتشر شد. این آلبوم را می توان نقطه گذر موسیقی گروه از هارد راک بلوز محور به سوی هارد پراگرسیو راک دانست. بازخورد. اگرچه اعضا امیدهای زیادی برای این آلبوم داشتند، اما "نوازش های فولادی" بسیار کم تر از "پرواز در شب" فروخت و از سوی ناشر موسیقی شان به عنوان یک کار ناامید کننده نامیده شد. این آلبوم از جمله آلبوم های گمنام تر راش است که به نظر بسیاری از طرفداران گروه دست کم گرفته شده. آلبوم تا دسامبر ۱۹۹۳، دو دهه پس از عرضه اش، نتوانست به گواهی فروش طلا در ایالات متحده دست یابد. این آلبوم همچنین از جمله معدود آلبوم های راش است که نتوانسته گواهی پلانتیوم را در ایالات متحده به دست آورد.
«نیم کره ها» آلبومی از راش است که در سال ۱۹۷۸ میلادی منتشر شد.
«سیگنال ها» آلبومی از راش است که در سال ۱۹۸۲ میلادی منتشر شد.
پیشران راکت به ماده ای گویند که در راکت باعث واکنش شیمیایی درون موتور راکت و رانش به عنوان پیشرانش فضایی می شود. جرم واکنش با بیشترین سرعت ممکن از نازل دفع می شود تا نیروی پیشرانه ایجاد گردد. انرژی مورد نیاز می تواند از خود پیشران ها تأمین شود، مانند راکت های شیمیایی، یا اینکه از یک منبع خارجی تأمین گردد، مانند موتورهای یونی.
«چرخش استخوان ها» آلبومی از راش است که در سال ۱۹۹۱ میلادی منتشر شد.
&lt;/ref&gt; سمب کورپ مارین شرکت کشتی سازی سنگاپوری است، که در زمینه طراحی و ساخت کشتی کانتینری، کشتی باری، کشتی نفت کش و شناور FPSO، سکوهای حفاری دریایی، مخازن نگهداری سوخت، تانکرهای مواد شیمیایی، سازه ها و نیمه شناورهای فراساحلی فعالیت می کند. شرکت سمب کورپ مارین در سال ۱۹۶۳ تأسیس شد و در حال حاضر دارای ۱۲ کارخانه تولیدی در کشورهای سنگاپور، اندونزی، هند، چین، برزیل، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا می باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر سنگاپور قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس سنگاپور معامله می شود.
نوکرکس ها یا کوچک کرکس نما نام یک سرده از تیره عقابیان است.
بیشانوپلیوسور نام یک سرده از فراراسته خزنده بالگان است.
مهندسی اس تی شرکت مهندسی هوافضا و صنایع دفاعی سنگاپوری است، که در زمینه طراحی و ساخت سیستم های دفاعی الکترونیکی، تجهیزات هوافضایی، شناورهای نظامی، انواع مهمات و ارائه نیروی نظامی فعالیت می کند. شرکت مهندسی فناوری سنگاپور (به اختصار "مهندسی اس تی") در سال ۱۹۶۷ تأسیس شد. این شرکت در سال ۲۰۰۷ در فهرست بزرگترین شرکت های هوافضا و صنایع دفاعی جهان، رتبه ۱۹ را به خود اختصاص داد. دفتر مرکزی این شرکت در سنگاپور قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس سنگاپور معامله می شود. شرکت مهندسی اس تی در سال ۲۰۱۳ در فهرست فوربز جهانی ۲۰۰۰ در رتبه ۱٫۴۲۸ از بزرگترین شرکت های جهان قرار داشت.
دیسکوسور نام یک سرده از فراراسته خزنده بالگان است.
اریتموسور نام یک سرده از فراراسته خزنده بالگان است.
هیدروریون نام یک گونه از بالاخانواده نزدیک سوسماریان است.
لپتوکلیدیدا نام یک تیره از بالاخانواده نزدیک سوسماریان است.
اوروفوسور نام یک سرده از فراراسته خزنده بالگان است.
پلسیوسائورید نام یک تیره از بالاخانواده نزدیک سوسماریان است.
پروکوتیلوس نام یک سرده از فراراستهٔ خزنده بالگان است.
تاتنکتس نام یک گونه از بالاخانواده نزدیک سوسماریان است.
کریموکتوس نام یک سرده از فراراستهٔ خزنده بالگان است.
یوریسور نام یک سرده از فراراستهٔ خزنده بالگان است.
گونیوسور نام یک سرده از فراراستهٔ خزنده بالگان است.
«تب» آلبومی از هنرمند اهل استرالیا کایلی مینوگ است که در منتشر شد. این آلبوم در چارت های استرالیا، بریتانیا، اتریش، ایرلند در رتبه اول و در چارت های هلند، ایتالیا، دانمارک، سوئیس، نروژ، نیوزلند، آمریکا جزو ده آلبوم اول قرار گرفت.
«باکره کُش» آلبومی از اسکورپیونز است که در سال ۱۹۷۶ میلادی منتشر شد.
سامانه موشکی بوک (روسی: "Бук" به معنی درخت راش) خانواده ای از سامانه های ضدهوایی خودکششی میان برد است که توسط اتحاد جماهیر شوروی و کشور جانشین آن یعنی فدراسیون روسیه ساخته شده و مأموریت آن درگیری با موشک های کروز، بمب های هوشمند، هواپیمای با بال ثابت و بال متحرک و پرنده های بدون سرنشین (پهپادها) است. این سامانه برای موشک ۲کا۱۲ کیوب (سام-۶) تولید شده و از هنگام شروع به خدمت به طور مداوم بهینه سازی شده و ارتقا یافته است. اولین مدل های این سیستم با نام آمریکایی "سام-۱۱" و نام ناتو "گادفلای" شناخته می شدند و سامانه های بوک-ام۱-۲ و بوک-ام ۲ دارای موشک های جدید در ناتو با نام "گریزلی (Grizzly)" و در وزارت دفاع آمریکا با نام "سام-۱۷" شناخته می شوند. برنامه هایی نیز برای تحویل بوک-ام۳ به نیروهای مسلح روسیه در سال ۲۰۱۶ وجود دارد.
«فرانک» آلبومی از ایمی واینهاوس خواننده/ترانه سرای اهل بریتانیا است که در منتشر شد.
«سال های نوری» آلبومی از هنرمند اهل استرالیا کایلی مینوگ است که در منتشر شد. این آلبوم در چارت های استرالیا در رتبه اول و در چارت های بریتانیا، نیوزلند جزو ده آلبوم اول قرار گرفت.
هاسکل قبلاً همکلاسی رابرت فریپ در مدرسه دستور زبان ملکه الیزابت در ویمبورن نزدیک بورنموث بود ، این دو پس از آن با هم در گروه محلی The League of Gentlemen بازی می کردند. بعداً هاسکل به آواز خود در آهنگ کینگ کریمسون "Cadence and Cascade" در In Wake of Poseidon کمک کرد ، بعد از اینکه Greg Lake گروه را ترک کرد و به Emerson ، Lake &amp; Palmer پیوست. در تلاش برای تأمین صداپیشه / بیسیست گروه ، فریپ از هاسکل خواست که به عضو رسمی King Crimson برای ضبط Lizard تبدیل شود. یکی دیگر از موزیسین های پشتیبانی در Wake of Poseidon ، مل کالینز ساکسوفونیست / نوازنده flutist نیز از وی خواسته شد. عضو وقت این ترکیب ، همانند درامر ، اندی مک کالوچ ، که جای مایکل گیلز را گرفت. سپس گروه با نوازندگان و پیانویست مشهور جاز ، کیت تیپت ، به همراه Jon Anderson خواننده YES ، و نوازندگان برنج / بادی چوب ، رابین میلر ، مارک چاریگ و نیک ایوانز تقویت شدند. هاسکل و مک کالوچ تجربه ناراحت کننده ای از ضبط مارمولک داشتند و ارتباط آنها با این ماده ، به ویژه هاسکل به عنوان یکی از علاقه مندان موسیقی سول و موتاون را دشوار می دانستند. در حین تمرین برای یک
تور احتمالی پس از اتمام آلبوم ، هاسکل کینگ کریمسون را ترک کرد. وی برای 19 سال آینده به دنبال جبران حقوقی بود زیرا معتقد بود که به دلیل حق آلبوم فریب خورده است. اندکی پس از ترک هاسکل از گروه ، مک کالوچ نیز همین کار را کرد. بیانیه مطبوعاتی تهیه شده توسط سینفیلد برای تبلیغ مارمولک با شعاری از شعر "دزیدراتا" ماکس ارمان نقل کرد ، که شامل توصیه هایی در مورد نحوه ترسیم یک مسیر واقعی از طریق گیجی است. از طرف دیگر ، کالینز برای ضبط آلبوم بعدی این گروه ، جزیره ها ، به همراه Fripp و Sinfield در King Crimson باقی ماند. جایگزین Haskell با Boz Burrell با گیتار باس و آواز شد ، در حالی که McCulloch با هم خانه ای خود که بعضاً یان والاس بود جایگزین شد.
نوزومی ساساکی (زادهٔ ۸ فوریه ۱۹۸۸) که با نام نوزومی نیز شناخته شده است، مدل گلامور ژاپنی و حرفه ای اهل آکیتا می باشد. ساساکی از ۱۴ سالگی به حرفه مد وارد شد. از اواخر سال ۲۰۰۸ او پنج کتاب عکس و دو دی وی دی منتشر کرده است.
سرچاه نفت، قسمتی از چاه نفت یا گاز است، که امکاناتی برای نصب گیرنده های لوله های جداری، در فاز سخت چاه را فراهم می کند. ضمن اینکه در فاز تولید چاه نیز لوله جداری تولید، شیرهای سر چاهی و شیرهای کنترل سیال خروجی را بر آن نصب می کنند. تمام لوله های جداری با سایزهای مختلف باید در سر چاه نگهداری و مسدود شوند، به این تجهیزات اتصال سرچاهی گفته می شود. این سیستم، فشار را کنترل کرده و دسترسی به حفره اصلی جداری، آستری یا فضای آنالوس را فراهم می کند. این دسترسی کنترل فشار به عمیلیات حفاری یا تکمیل چاه اجازه انجام عملیات ایمن با حداقل خطر محیط زیستی را فراهم می کند. در WellHead از موانع (شیرهای کنترلی) زیادی جهت کاهش ریسک خرابی تجهیزات، استفاده می شود.
تافروسور نام یک سرده از فراراستهٔ خزنده بالگان است.
انتخابات پارلمان اروپا هر پنج سال از طریق روش حق رای جهانی اجرا می شود. از سال ۱۹۷۹ به بعد، تمامی ۷۵۱ نماینده مجلس با رای مستقیم مردم انتخاب شده و راهی مجلس اروپا می گردند. مشارکت. مشارکت در هر انتخاباتی یکی از مهم ترین معیارها برای سنجیدن آن انتخابات است. میزان مشارکت مردم در انتخابات مجلس اروپا از سال ۱۹۷۹ به بعد همیشه رو به نزول بوده و درصد مشارکت کاهش چشمگیری داشته. از انتخابات ۱۹۹۹ نیز درصد مشارکت به زیر ۵۰ درصد کاهش یافته به طوری که در بر اساس آمار، میزان مشارکت در انتخابات مجلس اروپا در سال ۲۰۰۹ تنها ۴۳درصد بوده که از ۴۵٫۵درصد مشارکت سال ۲۰۰۴ نیز به پایین تر آمده بود. در بریتانیا، مشارکت مردم در این انتخابات ۳۴٫۳درصد بوده که از ۳۸درصد انتخابات قبلی (در سال ۲۰۰۴) کاهش بزرگی را نشان می دهد. میزان مشارکت در انتخابات سال ۲۰۱۴ انتخابات پارلمان به مقدار چند درصد افزایش داشته و از ۴۳٫۰۰درصد در سال ۲۰۰۹ به میزان ۴۳٫۰۹درصد رسیده است.
لامبرت هاینریش فون بابو (؛ – ) یک شیمی دان اهل آلمان بود.
لازار فئودورویچ بیچراخُف، ، (زاده ۱۵ نوامبر ۱۸۸۲ در سن پترزبورگ - درگذشته ۲۲ ژوئن ۱۹۵۲ در دارمشتات)، افسر اوستیایی ارتش روسیه تزاری بود که در جنگ جهانی اول، جنگ داخلی روسیه و جنگ جهانی دوم در ناحیه قفقاز شرکت کرد. زندگی نامه. با اصالت دیگوری در سن پترزبورگ روسیه متولد شد، پدرش افسری از ناحیه تِرِک اوستیا بود. پس از گذراندن مدرسه ابتدایی در سن پترزبورگ، وارد مدرسه نظامی الکسی وسکوی مسکو شد. طی جنگ اول جهانی، ابتدا در هنگ اول گروسکو موژدک (سال های ۱۹۱۴–۱۹۱۵) خدمت کرد و پس از آن طی سالهای ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۸ با درجه سرهنگی در سپاه ژنرال باراتف که درگیر جنگ جهانی اول در ایران بود، خدمت کرد. او فرماندهی یک واحد قزاق تِرِک به استعداد ۸۰۰ نفر را برعهده داشت. پس از انقلاب روسیه، در اوایل ۱۹۱۸ فرماندهی گروهی حدوداً هزار نفره از قزاقان ضدانقلاب بلشویکی را بر عهده داشت که تحت فرماندهی ژنرال دنسترویل انگلیسی قرار گرفتند. بیچراخف برای الحاق نیروی خودش به انگلیسی ها، معادل چهل میلیون دلار امروزی از ایشان پول دریافت نمود. هزینه ماهیانه نیروی بیچراخف برای انگلیسی ها ماهیانه ۲۲۰ هزار تومان بود. جنبش جنگل. ژنرال لیونل دنسترویل، فرمان
ده نیروی دنسترفورس بود که برای اشغال باکو از همدان به انزلی و در ژوئن ۱۹۱۸ از انزلی به باکو حرکت کرد. این نیروی هزار نفره انگلیسی بعلاوه نیروهای بیچراخف، در منجیل با نیروهای جنبش جنگل به رهبری میرزا کوچک خان درگیر شدند که منجر به شکست جنگلی ها از قوای مجهز تحت فرمان انگلیسی ها شد. میرزا کوچک خان در مذاکرات قبول کرده بود؛ نیروهای در حال بازگشت به روسیه بیچراخف، بدون دردسر از گیلان بگذرند، به این شرط که در دسته های ۲۰۰ نفره اسلحه خود را تحویل داده و در انزلی آن را تحویل بگیرند. بنا به گفته نیکیتین، فرستادگان جنبش جنگل در مذاکره حتی اجازه داشتند که بگویند آذوقه و علیق هم به آن ها داده خواهد شد. بعلاوه نیروی مسلح گیلان در موقع عبور به نیروی بیچرفروس سلام خواهد داد و تشریفات و تجلیلی برای آن ها قائل خواهد گردید. اما با گذشتن انگلیسی ها از خاک ایران موافقت نکرد. در مورد رفتار قزاقان روس با زنان و کودکان گزارش هایی وجود دارد که شرط میرزا را قابل درک می سازد. بطوری که ابراهیم فخرایی در کتاب سردارجنگل می نویسد، بیچراخف در ظاهر شرطهای میرزا را قبول کرده بوده و یک مهلت ۲۴ ساعته داده بوده تا جنگلی ها از میرزا تضمین نظامی
بگیرند، اما هنوز چیزی از شروع مهلت نگذشته بوده که حمله را شروع می کند. به هرحال، در چهارم رمضان ۱۳۳۶ هجری قمری، برابر با ۱۲ ژوئن ۱۹۱۸ میلادی، نیروی مشترک روسی - انگلیسی به نیروهای جنگل در پل منجیل، محل فعلی سد سپیدرود یورش می برند و با توپخانه سنگین، هواپیما و زره پوش به جنگلی ها حمله می کنند. جنگلی ها که بغیر از تفنگ، تنها دو عدد مسلسل داشتند حدود صد نفر تلفات می دهند و به رودبار عقب نشینی می کنند. سردسته اولین سنگر از مدافعان جنگلی پل منجیل بر عهده محمودخان ژولیده بوده که پس از کشته شدن ۱۸ نفر از همسنگرانش، زخمی و توسط انگلیسی ها جهت مداوا به قزوین برده می شود. در آنجا حاضر به قبول درمان بقول خودش "دشمنان وطن" نشده و می میرد. باکو. در تاریخ ۵ ژوئیه ۱۹۱۸، بیچراخف و نیروهای تحت فرمانش در حوالی باکو پیاده شده مستقیماً وارد جنگ با نیروی اردوی اسلام قفقاز می شوند. بیچراخف از سوی شورای بلشویک باکو به عنوان یکی از فرماندهان ارتش سرخ انتخاب شده و دفاع جناح راست باکو (در کُردامیر) را برعهده می گیرد، اما بیش از سه هفته نمی تواند جلوی نیروی بزرگتر ترک - آذری ایستادگی کرده به داغستان عقب نشینی می کند. مدتی بعد، نیروها