Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د آن می شود و در این وضعیت مرز بین دانه ها محل های بحرانی برای رشد ترک و شکست سریع هستند. دلایل شکست. شکست به دلایل گوناگونی رخ می دهد که گاهی چند عامل همراه با یکدیگر سبب شکست می شوند و یک عامل به تنهایی نمی تواند سبب شکست شود. از عوامل شکست می توان به موارد زیر اشاره کرد. از عوامل دیگر شکست می توان به خمش و رسوب و تردی هیدروژنی اشاره کرد. نوع ترک. نوع ترک به مقدار زیادی به نوع خستگی بحرانی که در موقع استفاده ایجاد می شود بستگی دارد. نوع ترک بر اساس طبقه بندی های مختلف می تواند به چند دسته تقسیم شود. در اینجا به دو دسته بندی اشاره می شود. بر اساس طبقه بندی اروین نوع ترک به سه دسته تقسیم می شود که مطابق شکل رو به روست. نوع اول به حالت کششی و نیروی کششی بستگی دارد در حالی که در نوع دوم و سوم به حالت و نیروی برشی بستگی دارد. در شکست ناشی از خستگی ابتدا در بخش تشکیل ترک نوع ترک از نوع دوم و برشی است در حالی که در هنگام رشد ترک نوع ترک از نوع اول است. تنش ناشی از ترک بسیار از تنش تسلیم کمتر است. بر اساس طبقه بندی میلر و براوون نوع ترک به ۲ دسته تقسیم می شود. در سال ۱۹۷۳ میلر و براوون مشاهده کردند که محل شکست و تر
ک به صورت رندوم و اتفاقی نیست و می توان آن را پیش بینی کرد. در نوع اول محل کشش نسبت به صفحه شکست زاویه ۴۵ درجه دارد در حالی که در نوع دوم محل کشش نسبت به صفحه شکست عمود است و همچنین ترک راحتتر در محل خود رشد می کند. کاربردها. فراکتوگرافی به طور گسترده ای در مهندسی تجسس برای تحلیل شکست و یافتن راهی برای فهم نحوه شکست و پیش بینی اتفاقات در گذشته برای دانستن حقایق پشت پرده استفاده می شود. همچنین فراکتوگرافی می تواند در صنعت برای یافتن ترک های موجود در ساختار مواد مخصوصاً موادی که شکست و ترک در آن ها سبب بیرون ریختن مواد خطرناک و سمی می شود یا سبب فروریختن کل سازه و ازبین رفتن پروژه های بزرگ می شود کاربرد فراوانی دارد. در صنعت همواره پیش بینی نوع ترک و محل آن چالشی بزرگ برای صنعتگران بوده است. تا جایی که عدم توجه به این مشکل سبب از بین رفتن سرمایه می شود؛ مثلاً در این دانش بررسی می شود که یک بطری نوشابه چه مقدار نیرو نیاز دارد تا به طور کامل له شود. و بر اساس این اطلاعات و آنالیزهای مختلف برای ایجاد خط تولید و حمل و نقل آن تصمیم گیری می شود. روش ها آنالیز شکست. شیوه های آنالیز محل شکست به طور کلی به دو دسته تقسیم
می شود. میکروسکوپی و ماکروسکوپی آنالیز ماکروسکوپی. در این روش محل خطوط در صفحه شکست علامت گذاری می شود و این علائم از طریق رایانه آنالیز می شود و نتایج حاصل از آن می تواند در این خواص فیزیکی فلز را آشکار کند. این خطوط هر کدام با توجه به شکل و الگو به انواع مختلفی تقسیم می شود. این تقسیم بندی اختصاصی بوده و شامل (river marks , chevron , beach marks) که جهت رشد ترک را نشان می دهد. آنالیز این علائم اطلاعاتی در خصوص خستگی(fatigue) و تنش برشی (shear) و بار (loading) و تنش (tension) و … می گذارد. از مشکلات این روش این است که سطح شکست معمولاً در اثر حادثه از بین می رود پس باید محل شکست از تغییر شکل های مختلف مخصوصاً تغییر دما محافظت شود تا بتوان نتایج بهتر و با دقت بالاتری به دست آورد. استفاده از میکروسکوپ های نوری. با وجود محدودیت ها و عمق بسیار کمی که این میکروسکوپ ها در اختیار می گذارند به دلیل ارزان بودن و سرعت بالا استفاده از این نوع میکروسکوپ های نوری همواره مورد توجه بوده است به نحوی که بسیاری از آزمایش هایی که با چنین میکروسکوپ ها انجام شده است دارای دقت بالایی بوده و نتایج قابل قبولی را در اختیار محقق می گ
ذارد. استفاده از میکروسکوپ های قوی. گاهی اوقات سطح شکست به گونه ایست که نمی توان با برش دادت به نتایج صحیحی رسید با اینکار از میکروسکوپ هایی با عمق بیشتر استفاده می شود. دو نوع میکروسکوپ برای این کار استفاده می شود. میکروسکوپ های (TEM) و (SEM). این میکروسکوپ ها می توانند با وضوح بالا اطلاعاتی دائمی برای آزمایش های آینده استفاده شود حتی اگر محل شکست برش داده شده باشد.
جاشوآ مک گوایر (؛ زادهٔ ۱۹۸۹ میلادی) بازیگر اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "سیندرلا"، "آقای ترنر"، "افسانه های واهی"، "ساعت"، "دوک" و "درباره زمان" اشاره کرد.
یک وسیله نقلیه کرایه ای عبارت است از یک خودرو یا هر نوع وسیله نقلیه دیگری که امکان سفر اشتراکی را فراهم می کند و یک یا تعداد بیشتری مسافر را بین مکانهای دلخواه مسافران (یا نزدیک به آنها) جابجا می کند. وسایل نقلیه کرایه ای از سیستم حمل و نقل عمومی عادی متمایز هستند. در سیستم کرایه ای، مسافران آزادی زیادی در انتخاب محل و مسیر سفر و تعیین مبدأ و مقصد سفر دارند. در سیستم های عمومی حمل و نقل، مسیرها توسط سازمان یا شرکت تعیین می شود و مسافر از آن تبعیت می کند. رایج ترین وسیله نقلیه برای کرایه در سراسر جهان تاکسی است؛ وسایل نقلیه دیگر برای کرایه عبارتند از: سه چرخه ریکشای رکابی،، موتور سیکلت، ون، مینی بوس، واگن، تاکسی هوایی و تاکسی آبی. تاکسی شراکتی، paratransit، حمل و نقل پاسخگو، اتوبوسهای سبک عمومی، اتوبوسهای شاتل و مانند آن وسایلی هستند که بین تاکسی و اتوبوس ها قرار می گیرند و خصوصیاتی از هر دو را دارند. سرویس های شاتل نیز از بسیاری از فرودگاه ها در سراسر جهان مسافران را بین ترمینال های ورودی و هتل های شهر جابجا می کنند. حمل و نقل کرایه ای در ایران. در ایران تاکسی های دربستی، تاکسی های خطوط و تاکسی های گردشی در ک
نار تاکسی تلفنی به عنوان رایج ترین وسایل نقلیه کرایه ای به کار می روند. استفاده از موتور کرایه ای در شهر تهران و در مسیرهای پرترافیک رواج دارد. شرکت های مینی بوس رانی در بسیاری از شهرهای ایران فعالند. برای مثال تعداد مینی بوس های فعال در سیستم حمل و نقل درون شهری قم، در سال ۱۳۹۴ برابر با ۱۳۷ دستگاه بوده است. همچنین با پیشرفت تکنولوژی و دسترسی عموم مردم به اینترنت و تلفن همراه هوشمند، تاکسی های اینترنتی نیز در سراسر کشور تأسیس شدند که می توان به اسنپ و تپسی اشاره کرد.
ریچارد کُردری () بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آدمکشان میدسامر"، "روغن لورنزو"، "درباره زمان"، "مادام بوواری"، "آقای ترنر"، "جودی" اشاره کرد.
لوگان مارشال-گرین (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی دانش آموختهٔ دانشگاه نیویورک است و از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
استفانو سولیما (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم اهل ایتالیا است. او به خاطر کارگردانی سریال های درام جنایی از جمله "گومورا" شناخته شده است. فیلم سیکاریو روز سرباز. این کارگردان، استفانو سولیما که اخیراً اولین فیلم انگلیسی زبان خود با عنوان (قسمت دوم سیکاریو) را عرضه کرده، برای این کار انتخاب شده است. سیکاریو را شاید بتوان یک کار تمرینی خوب، قبل از تولید فیلم Call of Duty (ندای وظیفه) به شمار آورد. (منبع )
لیلا نایدو (؛ ۱۹۴۰ – ۲۸ ژوئیه ۲۰۰۹) هنرپیشه اهل هند بود. او بین سال های ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۲ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که در آن نقش داشته می توان به آنورادها، خانه دار اشاره کرد.
مارکو داموره (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایتالیا است. او اغلب به خاطر بازی در نقش «چیرو» در مجموعه تلویزیونی پربینندهٔ "گومورا" شناخته می شود. از دیگر آثار او می توان به بازی در "آنچه ما نیاز داریم عشق است" (۲۰۱۲) و "آلاسکا" (۲۰۱۵) اشاره کرد. او رکورددار پرطرفدارترین بازیگر ایتالیایی میان ایرانیان هست با تعداد ۳۰میلیون هوادار پارسی زبان[مصاحبه خود او با شبکه منوتو تی وی]™
آلاسکا () فیلمی است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به الیو جرمانو، آسترید برژه-فریسبه، مارکو داموره و رشدی زیم اشاره کرد.
به من می گویند جیگ () فیلمی در ژانر اکشن است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به کلاودیو سانتاماریا اشاره کرد که برای بازی در در این فیلم جایزهٔ دیوید دی دوناتلو بهترین بازیگر مرد را گرفته است.
طبقه بندی یا دسته بندی، فرآیندی است مرتبط با رده بندی، که در آن ایده ها و اشیاء شناسایی، تمایز و درک می شوند. طبقه بندی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
در روابط بین المللی، قدرت میانه کشوری مستقل است که نه ابرقدرت است و نه یک قدرت بزرگ، اما هنوز هم نفوذ و رسمیت بین المللی بسیار یا متوسطی دارد. مفهوم «قدرت میانه» به منشأ نظام دولتی اروپا بازمی گردد. در اواخر قرن ۱۶، متفکر سیاسی ایتالیایی جیووانی بوترو جهان را به سه نوع دولت تقسیم کرد- grandissime (امپراتوری), mezano (قدرت میانه) و piccoli (کوچک قدرت). بنا به نظر بوترو، یک mezano یا قدرت میانه «... بدون نیاز به کمک از دیگران دارای قدرت و اقتدار کافی برای روی پای خود ایستادن است.» تعریف. بر روی هیچ روش استانداردی که دولت های قدرت میانه را تعریف کند توافق نشده است. برخی محققان با استفاده از آمار تولید ناخالص ملی (GNP) فهرست هایی از قدرت های متوسط از سراسر جهان ایجاد می کنند. از لحاظ اقتصادی، قدرت های متوسط به طور کلی کشورهایی هستند که بیش از حد «بزرگ» یا بیش از حد «کوچک» در نظر گرفته نمی شوند. با این حال، اقتصاد همیشه عامل تعیین کننده نیست. در معنای عام، یک قدرت میانه کشوری است که درجه ای از نفوذ در سطح جهان دارد، اما در هیچ منطقه ای مسلط نیست. این تعریف جهانی نیست و برخی قدرت میانه را شامل کشورهایی می دانند که
می توانند به عنوان قدرت منطقه ای در نظر گرفته شوند. بر اساس نظر دانشگاهیان در دانشگاه لستر و دانشگاه ناتینگهام:وضعیت قدرت میانه معمولاً به دو روش شناسایی می شود. روش سنتی و رایج ترین روش تجمیع معیارهای فیزیکی و مادی مهم برای رتبه بندی کشورها با توجه به قابلیت های نسبی آن ها است. از آنجایی که قابلیت کشورها با هم متفاوت هستند، به عنوان ابرقدرت (و یا قدرت های بزرگ) قدرت میانه یا کوچک قدرت تقسیم می شوند. اخیراً، با تمرکز بر ویژگی های رفتاری نیز روش دومی برای شناسایی وضعیت میانه قدرت به وجود آمده است. در این روش فرض می شود که قدرت میانه می تواند به دلیل رفتارهای سیاست خارجی از ابرقدرت ها و قدرت های کوچک تر متمایز شوند- قدرت های متوسط با پیروی از محدوده کوچک و انواع خاصی از علایق سیاست خارجی، به دنبال وضعیتی مناسبی برای خود هستند. در این روش، قدرت های متوسط کشورهایی هستند که از مهارت های نسبی دیپلماتیک خود در جهت خدمت رسانی به صلح و ثبات بین المللی استفاده می کنند. هر دو این روش ها رقابتی و بحث برانگیز هستند، اما ثابت شده روش سنتی کمّی نسبت به روش رفتاری مشکل سازتر است. [""] بر اساس نظر ادوارد جردان از دانشگاه مدیر
یت سنگاپور:همه قدرت های متوسط به طور معمول از طریق بینش های چند جانبه و همکارانه، یک رفتار سیاست خارجی از خود نشان می دهند که نظم جهانی را تثبیت و مشروع می سازد. با این حال میانه قدرت های در حال ظهور و سنتی می توانند با توجه به تفاوت های سازنده و رفتاریِ متقابل- مؤثر از هم متمایز شوند. در اصل، قدرت های متوسط سنتی ثروتمند، پایدار، برابری طلب، و اجتماعی دموکراتیک هستند و به طور منطقه ای تأثیر گذار نیستند. از نظر رفتاری، این کشورها از خود یک جهت گیری منطقه ای ضعیف و دوسوگرا نشان می دهند که هویت آنها را در منطقه ها از دولت های قدرتمند متمایز می سازد و به آنها امتیازی تسکین بخش در برابر فشارهای اصلاحات جهانی می دهد. در مقابل، میانه قدرت های در حال ظهور، کشورهایی نیمه محیطی، تساوی گرای مادی و وابستگی به خود بسیاری نشان می دهند. از نظر رفتاری، این کشورها اصلاح طلب هستند و در تغییرات جهانی رادیکال نیستند. همچنین، جهت دهی منطقه ای قوی از خود نشان می دهند که به نفع یکپارچگی منطقه ای است. از طرف دیگر، به دنبال ایجاد هویتی متمایز با دولت های ضعیف در منطقه نیز هستند.تعریف دیگری از پیشگام قدرت میانه: «کشورهای قدرت میانه از
لحاظ سیاسی و اقتصادی مهم و از نظر بین المللی مورد احترام هستند و رقابت نیروهای هسته ای را نفی می کنند. این امر به آنها اعتبار بین المللی قابل توجهی می دهد.» با این وجود، بر اساس این تعریف کشورهای دارای نیروی هسته ای مانند هند و پاکستان و هر کشور شرکت کننده از ناتو دارای هسته ای قدرت میانه نیستند. دیپلماسی قدرت میانه. بر اساس نظر لورا نیک از انجمن بین المللی مطالعات:اگرچه در مورد مفهوم قدرت میانه ابهاماتی مفهومی وجود دارد، قدرت های متوسط اغلب به واسطه رفتار بین المللی خود- به اصطلاح «دیپلماسی قدرت میانه» - شناسایی می شوند که تمایل به دنبال کردن راه حل های چندجانبه برای دریافت مواضع سازشگرایانه در اختلافات بین المللی، تمایل به پذیرش مفاهیم «شهروند خوب بین المللی» برای هدایتِ … دیپلماسی است. قدرت های متوسط کشورهایی هستند که مهارت های متعدد مدیریتی و اعتبار بین المللی خود را وقف حفظ نظم و صلح بین المللی می کنند. قدرت های میانه از طریق ایجاد ائتلاف و خدمت رسانی به عنوان واسطه ها و میانجی ها، و از طریق فعالیت های مدیریت اختلافات و تصمیم گیری، به حفظ نظم بین المللی کمک می کنند. قدرت های متوسط این فعالیت های بین الم
للی را به دلیل یک الزام ایده آفهرستی مربوط به قدرت میانه بودن انجام می دهند. این الزام آن است که قدرت های متوسط دارای مسئولیتی اخلاقی و توانایی جمعی در حفاظت از نظم بین المللی در برابر کسانی که این نظم را تهدید می کنند (در زمان هایی خاص شامل قدرت های اصلی یا بزرگ) هستند. این الزام به ویژه در دوره جنگ سرد قابل توجه بود.بنا به نظر دانشمند روابط بین المللی آنِت بیکر فاکس، روابط قدرت های متوسط میانه و قدرت های بزرگ رفتارهای پیچیده و طرح های معاملاتی بیشتری نسبت به آنچه فرض می شده آشکار می کنند. بر اساس نظر سویا یوشیهیده، «قدرت میانه بودن تنها از نظر اندازه کشور یا توان نظامی یا اقتصادی نیست. بلکه، دیپلماسی یک قدرت میانه توسط ناحیه ای تعریف می شود که یک کشور منابع و دانش خود را در آن سرمایه گذاری می کند. کشورهای قدرت میانه از تقابل مستقیم با قدرت های بزرگ می پرهیزند، اما خود را به عنوان «فعالانی اخلاقی» می بینند و به دنبال نقش خود در نواحی خاص از جمله حقوق بشر، محیط زیست، و قوانین نظامی هستند. قدرت های متوسط نیروی محرک فرایند فراملی ایجاد نهادها هستند.» بنا بر تعریف دکتر پوریا انگشت بافت در کتاب قدرت های منطقه ای،
قدرت منطقه در چند منطقه مهم دارای قدرت برتر است در صورتی که یک ابر قدرت جهانی یا یک قدرت بزرگ جهانی در سراسر دنیا دارای قدرت برتر می باشد. ویژگی های دیپلماسی قدرت میانه عبارتند از: ابتکار قدرت های متوسط (MPI) یک برنامه از مؤسسه امنیت جهانی است که اهمیت دیپلماسی قدرت های متوسط را برجسته می کند. از طریق MPI، هشت سازمان بین المللی غیردولتی قادر به کار در درجه اول با دولت های قدرت میانه هستند تا دولت های دارای سلاح های هسته ای را به برداشتن گام های فوری در جهت کاهش خطرات هسته ای تشویق و آموزش دهند، و همچنین مذاکراتی برای از بین بردن سلاح های هسته ای آغاز کنند. کشورهای قدرت میانه به ویژه در مسائل مربوط به کنترل تسلیحات نفوذ دارند، زیرا به لحاظ سیاسی و اقتصادی قابل توجه، و از نظر بین المللی مورد احترام کشورهایی هستند که رقابت برای سلاحهای هسته ای را نفی کرده اند. این امر به آن ها اعتبار سیاسی قابل توجهی می دهد. خود-تعریفی توسط دولت های ملی. اصطلاح قدرت میانه برای اولین بار پس از جنگ جهانی دوم وارد گفتمان سیاسی کانادا شد. نخست وزیر Louis سنت لوران، به عنوان مثال، کانادا را «یک قدرت از رتبه متوسط» نامید و در طراحی ت
عریف کلاسیک دیپلماسی قدرت میانه کانادایی کمک کرد. هنگامی که او از انتخابات کانادا در برابر شورای امنیت سازمان ملل متحد دفاع می کرد گفت: «... طبیعت ویژه رابطه [کانادا] با بریتانیا و ایالات متحده مسئولیت های ما را پیچیده کرده است». کانادا یک «ایالت ماهواره ای» برای یکی از این دو کشور نبود، اما «به تصمیم گیری بی طرفانه با توجه به تعهدات به مردم کانادا و علائق آنها در رفاه در جامعه بین المللی ادامه می دهد.» رهبران کانادا معتقد بودند که کانادا یک قدرت میانه بود، زیرا شریکی جدید در اتحادهای بزرگتر (به عنوان مثال ناتو، استقرار) بود، به طور فعال درگیر حل و فصل اختلافات خارج از منطقه خود (به عنوان مثال بحران سوئز) بود، یک قدرت استعماری سابق نبود و در نتیجه در منازعات ضد استعماری بی طرف بود، به طور فعال در سازمان ملل متحد برای نمایندگی کردن از کشورهای کوچکتر و جلوگیری از تسلط ابرقدرت ها عمل کرده بود (و به همین دلایل اغلب در شورای امنیت سازمان ملل متحد انتخاب می شد)، و چون درگیر فعالیت های انسان دوستانه و حافظ صلح در سراسر جهان بود. در مارس سال ۲۰۰۸، نخست وزیر استرالیا به نام کوین راد سیاست خارجی کشور خود را به عنوان یک
"دیپلماسی قدرت میانه" با معیارهای مشابه تعریف کرد. استرالیا در مسائلی مانند "اقتصاد جهانی و امنیت و چالش های زیست محیطی" "بر تصمیم گیران بین المللی اثر خواهد گذاشت". قدرت میانه یا قدرت بزرگ؟. همپوشانی میان فهرست قدرت های متوسط و قدرت های بزرگ نشان می دهد که هیچ توافق عامی میان مقامات وجود ندارد. کشورهایی مانند فرانسه، روسیه و بریتانیا به طور کلی به دلیل اهمیت نظامی و راهبردی، وضعیتشان به عنوان قدرت های هسته ای به رسمیت شناخته شده و کرسی دائم در شورای امنیت سازمان ملل متحد قدرت های بزرگ در نظر گرفته می شود. برخی از دانشگاهیان نیز بر این باور اند که آلمان و ژاپن نیز به دلیل اقتصادهای بزرگ و پیشرفته و نفوذ جهانیشان، و نه به دلیل توانمندی های نظامی یا راهبردی شان قدرت های بزرگ هستند. ایتالیا نیز به ویژه به دلیل موقعیتش در G7 و اثر نفوذ در سازمان های منطقه ای و بین المللی موضوع بحث های بسیاری در میان دانشگاهیان و مفسران در مورد وضعیتش به عنوان یک قدرت بزرگ بوده است. گرچه حمایت علمی گسترده ای از قدرت بزرگ بودن هند انجام نشده است، در سال های اخیر در زمینه علوم سیاسی شاهد افرادی از قبیل ملک موهان (۲۰۱۱) و دکتر زبیگن
یو برژینسکی (۲۰۱۲) بوده ایم که ادعای اینکه هند دارای وضعیت یک قدرت بزرگ است را مطرح کرده اند. در عین حال منابعی در زمان های مختلف به کشورهای به عنوان قدرت میانه اشاره کرده اند: فهرست قدرت های متوسط. مانند قدرت های بزرگ، در مورد آنکه کدام کشورها قدرت میانه هستند نیز هیچ توافق عامی میان مقامات وجود ندارد. فهرست ها اغلب در معرض مناظرات هستند و معمولاً کشورهای نسبتاً بزرگ (به عنوان مثال برزیل) را در کنار کشورهای نسبتاً کوچکتر (به عنوان مثال نروژ) قرار می دهند. واضح است که همه قدرت های متوسط دارای وضعیت برابری نیستند. برخی از آن ها قدرت منطقه ای و اعضای G20 هستند (مثلاً استرالیا)، در حالی که برخی دیگر به راحتی می توانند کوچک قدرت در نظر گرفته شوند (به عنوان مثال جمهوری چک). برخی از میاه قدرت های بزرگتر نیز نقش مهمی در سازمان ملل متحد و دیگر سازمان های بین المللی مانند سازمان تجارت جهانی دارند. در ادامه، فهرستی از کشورهایی که در گذشته یا به تازگی توسط متخصصین دانشگاهی یا دیگر متخصصین قدرت میانه در نظر گرفته شده اند آمده است:
ملیسا فومرو (متولد ۱۹ اوت ۱۹۸۲) بازیگر آمریکایی است. او بیشتر برای بازی در نقش های کاراگاه ایمی سانتیاگو در سریال بروکلین ناین ناین، زوئی برای سریال دختر سخن چین و آدریانا کریمر در سریال یک عمر برای زندگی شناخته شده است. اوایل زندگی. فومرو در لیندهورست، نیوجرسی، در یک خانواده با والدین کوبایی متولد شد. پدر و مادر او در نوجوانی از کوبا به ایالات متحده مهاجرت کردند. او در سال ۲۰۰۳ مدرک لیسانس خود را در رشته هنرهای زیبا از دانشگاه نیویورک دریافت کرد.
متروی بوسان () سیستم قطار شهری زیرزمینی در شهر بوسان، کره جنوبی است. این مترو که در سال ۱۹۸۵ تأسیس شده دارای ۴ خط، ۱۰۲ ایستگاه و ۱۰۹٫۵ کیلومتر طول می باشد.
پویراز کارایل مجموعهٔ تلویزیونی در ژانر جنایی، کمدی، درام و عاشقانه ساخت ترکیه و تولید "لیمون فیلم" است. در آن بازیگرانی همچون ایلکر کاللی، بورچین ترزی اوغلو و موسی اوزونلار به ایفای نقش پرداخته اند. این مجموعه از ۷ ژانویه ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ از شبکه کانال د پخش شد. خلاصه داستان. فصل اول پویراز کارایل یک پلیس جوان و درست کار است که قربانی یک توطئه شده و از کار اخراج می شود. سپس به توصیه رئیس پلیس وارد باند مافیایی به نام بحری عمان می شود و در این حین عاشق دختر بحری نیز می شود.
متروی ده گو () سیستم قطار شهری زیرزمینی و مونوریل در شهر ده گو، کره جنوبی است. این مترو که در سال ۱۹۹۷ تأسیس شده دارای ۳ خط، ۸۹ ایستگاه و ۸۱٫۲ کیلومتر طول می باشد.
نماد بین المللی دسترسی (ISA) که همچنین با عنوان نماد (بین المللی) صندلی چرخدار هم شناخته می شود، یک نشانه استاندارد است که دسترسی معلولان به امکانات و راه های یک محل خاص را نشان می دهد. نماد دسترسی، متشکل از یک مربع به رنگ آبی است که درون آن شکل یک صندلی چرخدار و فرد معلول روی آن به رنگ سفید قرار دارد. نشانه ویلچر به عنوان یک استاندارد بین المللی با با کد ISO 7001 متعلق به کمیته توانبخشی بین المللی (RI) کمیسیون بین المللی فناوری و دسترسی (ICTA) است. تاریخچه. نماد معلولین (ISA) در سال ۱۹۶۸ توسط دانشجوی طراحی دانمارکی سوزان کوفوئد Koefoed طراحی شد. این شکل برای اولین بار در یک کنفرانس طراحی رادیکال مربوط به سازمان دانشجویان اسکاندیناوی (SDO) ارائه شد. کاربردها. وجود نماد دسترسی معلولین در هر محل اغلب نشان دهنده بهسازی آنجا و امکان دسترسی معلولان به آن بخش است. هرچند شکل این نماد دسترسی افراد معلول روی ویلچر را نشان می دهد اما معمولاً همه انواع معلولان حرکتی و ناتوانان را شامل می شود. غالباً نماد دسترسی، نشان دهنده حذف موانع زیست محیطی مانند پله هاست که باعث کمک به معلولان، افراد مسن، مادران باردار و دارای فرزند
و مسافران می شود. کاربردهای خاص نماد دسترسی: کدر ISA در یونیکد codepoint U+267F های است که به این شکل نشان داده می شود: ♿ اصلاحات در نشانه دسترسی. برخی از فعالان مدافع معلولان و افراد ناتوان در نشانه دسترسی تغییراتی داده اند. برای مثال سارا هندرن و بریان گلن آیکون های جدیدی طراحی کردند که بیشتر از ویلچر، نقش فرد ناتوان را در نماد برجسته می کند به صفحه نمایش فعال درگیر تصویر با تمرکز بر روی فرد با ناتوانی است.
خاندان جوانشیر () یک طایفه ترک در قره باغ بود، که به ایل افشار تعلق داشت، و ایل افشار نیز شعبه ای از غز بود. میان سال های ۱۷۴۸ و ۱۸۲۲، اعضای این خاندان سران خانات قره باغ بودند. تاریخچه. سال های آغازین گفته می شود ایل بزرگ جوانشیر از ترکستان آمده است. چنان که رضاقلی خان هدایت در روضه الصفا نوشته است: «ایل جوانشیر از ترکستان آمد و وابسته به طایفه اوشیر (افشار) خان بود که پسر یلدیز خان، چهارمین پسر اغوز (اوغوز) خان به شمار می رفت.» تبار جوانشیر به سپاه ۱۲۰ هزار تَنی هولاکو خان پیوست. در زمان امیر تیمور، آنان بار دوم از روم بازگشتند و در ترکستان، قندهار، کابل و ایران پراکنده شدند. یکی از شاخه های آن به رهبری ابراهیم خلیل آقا، که پیرو شاه عباس یکم بود، در قره باغ ماند. در دوران فرمانروایی صفویان، جوانشیرها با قاجارها و دیگر تبارهای قزلباش بر سر رخنه در قره باغ به هماوردی پرداختند. در روند جنگ های ایران و عثمانی، جوانشیرها در سال ۱۵۸۹ پیرو عثمانی ها شدند. در واکنش، در سال های ۱۶۱۲–۱۶۱۳، شاه عباس یکم قاجارها را واداشت که سران جوانشیر را بکشند. در سال های ۱۶۲۶–۱۶۲۷، تبار جوانشیر به دستور شاه زیر سرپرستی نوروز بیگ، ی
ک گرجی از خاندان تولاشویلی و برادرزن داوود خان الله وردی (فرماندار قره باغ) جای گرفت. پیدایش خانات قره باغ. پناه علی خان، نیای خاندان و پایه گذار خانات قره باغ، از بلندپایگان کهنِ تبار جوانشیر بود. پس از به تخت رسیدن نادرشاه در ایران، او را به کار فراخواند، ولی پس از چند سال، در ۱۷۳۸، ناچار شد با گروهی از هواداران خود از خراسان به شمال، شکی و شروان بگریزد. به گفتهٔ میرزا آدی گوزل بیگ، نادرشاه پس از کشته شدن فضل علی بیگ، برادر کوچک ترش (پناه علی) را جایگزین کرد، «چماق را به او سپرد، جامه پیشکاری دربار (ایشیک آقاسی) بر تنش کرد و حقوق برادر بزرگ ترِ کشته شده را به او بخشید.» آدی گوزل بیگ باور داشت که پناه علی بیگ این را ننگین می دانست که «چماق را دست گیرد، به نادرشاه کرنش کند و با اوساول هایش گفت وگو کند.» از آنجا که نادرشاه برادر او را کشته بود، پناه علی به همراه تبار خود به دزدی و پنهان زیستی پرداخت. کشته شدن نادرشاه در پی نیرنگی مایه فروپاشی دولت او شد. پناه علی خان از ناتوانی پایتخت بهره برد، با ۲۰۰ سوار به قره باغ آمد و خود را خان خودفرمان نامید. در آن هنگام، تبارهای اوتوزیکی، جوانشیر و کبیرلی که وادار به ک
وچیدن به خراسان شده بودند، دوباره به قره باغ بازگشتند. پسر بزرگ پناه علی خان – ابراهیم خلیل خان ۱۵ ساله – نیز از خراسان گریخت و به پدرش در قره باغ پیوست. نیرو گرفتن پناه خان. توانمند شدن پناه خان خوشایند همسایگانش نبود. حاجی چلبی خان شکی در همان سال خان تازه پدید را از قره باغ بیرون راند، ولی سال آینده پناه علی خان با سپاهی نیرومند بازگشت و در نبردی سخت حاجی را شکست داد. پس از آن، همهٔ تبارهای ترک قره باغ فرمان پناه علی خان را پذیرفتند. تبارهای ترک اوتوزیکی، جوانشیر و کبیرلی که در بخش های جلگه ای می زیستند، هستهٔ بنیادین خانات قره باغ را درست می کردند. این خانات سرزمین گسترده ای را دربر می گرفت که هم بخش های جلگه ای و هم کوهستانی قره باغ را در خود داشت. نخستین اقامتگاه خان، دژ بَیات بود که در ۱۷۴۸ ساخته شد. سپس خان به ارگ شاهبولاغ در نزدیکی آغدام کنونی رفتند. در سال ۱۷۵۱، دژ دست نیافتنی پناه آباد که به دست پناه خان ساخته شد، پایتخت خانات گردید. پس از آن که کریم خان زند بر سراسر ایران چیره شد، پناه علی خان را به شیراز فراخواند و او را رایزن خود ساخت و پسرش، مهرعلی بیگ، را سرپرست قره باغ نمود. در سال ۱۷۵۹، پناه
علی خان در شیراز درگذشت. مهرعلی بیگ کار استوارسازی به شوشا را به پایان رساند و دژهای تازه ای به نام «عسگران» و «آغ اوغلان» ساخت. او به زودی به دست آغاسی خان شروان به گونه ای پیمان شکنانه کشته شد و پس از آن ابراهیم خلیل خان – پسر بزرگ پناه علی خان – در قره باغ فرمانروایی را به دست گرفت. فرمانروایی او با سرکوب «ملک ها» آغاز شد و تا سال ۱۷۸۷ پی گرفته شد. در همان سال، ابراهیم خلیل خان برای گرفتن شروان لشکر کشید، ولی از فتحعلی خان قبه ای شکست خورد. در سال ۱۷۹۵، هنگامی که آقامحمدخان قاجار سراسر ایران را زیر فرمان خود آورده بود، ابراهیم خلیل خان که نمی خواست از او فرمان ببرد، فرستادگانی نزد کاترین دوم، امپراتریس روسیه، روانه کرد تا پیروی از روسیه را خواستار شوند. آقامحمدخان که از این گفتگوها آگاه شد، سپاهی با ۸۵ هزار سرباز گرد آورد و از رود ارس گذشت و در همان سال به شوشا رسید. ابراهیم خلیل خان که تنها ۱۵ هزار سرباز داشت، دلیرانه ایستادگی کرد. محاصرهٔ دژ ۳۳ روز به درازا کشید، ولی چون پایداری سرسختانه سربازان به رهبری ابراهیم خلیل خان و وزیرش – سراینده نامدار ملاپناه واقف – رخ داد آقامحمدخان نتوانست دژ را بگشاید و نا
چار محاصره را برچید. او دستور داد پیرامون کشور را ویران کنند. پس از کوچ سپاه، قره باغ دچار تنگ سالی شد. در سال ۱۷۹۷، آقامحمدخان دوباره به قره باغ لشکر کشید. در آن هنگام، چندوچون خانات قره باغ به سختی ناگوار بود: تنگ سالی و طاعون فراگیر شده بود و بسیاری از مردم به امید نان به دیگر خانات کوچیدند. ایستادگی در برابر دومین محاصره شدنی نبود، و ابراهیم خلیل خان با خانواده اش به داغستان گریخت. ولی پس از آنکه آقامحمدخان در شوشا به دست نوکرانش کشته شد و سپاه ایران بی سردار ماند، از قره باغ بیرون رفتند. ابراهیم خلیل خان بازگشت و چند سال به سان فرمانروایی خودفرمان بر شوشا فرمان راند. او کوشید با فتحعلی شاه قاجار – برادرزادهٔ آقامحمدخان – پیوند دوستانه داشته باشد، ولی این دوستی چندان نپایید. واگذاری به روسیه. شاه قاجار همچنان که پیوند را با خان پی گرفت، درصدد بود لشگریان خود را در شوشا جای دهد. در مه ۱۸۰۵، ابراهیم خلیل خان دوباره با روسیه گفتگو کرد و پیروی از روسیه را پذیرفت. پیمانی بسته شد که بر پایهٔ آن، ابراهیم خلیل خان می توانست همچنان بر خانات فرمان براند و پسرش، مهدی قلی خان جوانشیر، به جایگاه جانشین او پذیرفته شد.