Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ت ۴۰۵ فرانک خرید. مسابقات آماتور. گارین در سال ۱۸۹۲ ملیت فرانسوی دریافت کرد و در همان سال، مسابقات دوچرخه سواری را در شمال فرانسه آغاز کرد. نخستین بار مسئول باشگاه دوچرخه سواری موبوژ او را تشویق به شرکت در مسابقهٔ محلی موبوژ-ایرسون-موبوژ به مسافت ۲۰۰ کیلومتر کرد. گارین در مسابقه پنجم شد و تصمیم به ادامهٔ دوچرخه سواری گرفت. نخستین پیروزی گارین در مسابقهٔ نمور-دینان-ژیوه به مسافت ۱۰۲ کیلومتر در بلژیک در سال ۱۸۹۳ بود. او دوچرخهٔ خود را فروخت و دوچرخه ای سبکتر خرید. در دینان دوچرخه اش پنچر شد و دوچرخهٔ یدکی یکی از رقیبان را گرفت. گارین با فاصلهٔ ده دقیقه، اول شد. سپس دوچرخه را پس داد و دوچرخهٔ خود را از همان مکانی که ترک کرده بود، برداشت. مسابقات حرفه ای. گارین به صورت اتفاقی تبدیل به دوچرخه سوار حرفه ای شد. او تصمیم داشت در مسابقه ای در نزدیکی محل زندگی خود شرکت کند؛ ولی متوجه شد که تنها رکابزنان حرفه ای مجاز به شرکت در مسابقه هستند. گارین پس از حرکت رکابزنان، حرکت خود را آغاز کرد و همهٔ آنان را پشت سر گذاشت. مسئولان مسابقه از اهدای جایزه به او خودداری کردند؛ ولی تماشاگران جایزه ای به میزان دو برابر برای او تهیه
کردند. نخستین پیروزی حرفه ای گارین در مسابقهٔ ۲۴ ساعتهٔ پاریس در سال ۱۸۹۳ بود. مسابقه از میدان شان دو مارس آغاز شد. سرمای ماه فوریه باعث کنار رفتن تک تک رکابزنان شد. گارین توانست ۷۰۱ کیلومتر را در ۲۴ ساعت رکاب بزند و فاصله ای ۴۹ کیلومتری با تنها رکابزن باقیمانده ایجاد کند. در سال ۱۸۹۴ نیز در مسابقهٔ ۲۴ ساعته ای در لیژ بلژیک به پیروزی رسید و در سال بعد، رکورد تازه ای برای رکابزنی یک ساعته به ثبت رساند. نخستین مسابقهٔ پاریس-روبه در سال ۱۸۹۶ برگزار شد و گارین با فاصلهٔ ۱۵ دقیقه با برنده، به مقام سوم دست یافت؛ ولی در سال ۱۸۹۷ برندهٔ پاریس-روبه شد. در سال ۱۸۹۸ گارین دوباره با فاصلهٔ ۲۰ دقیقه برندهٔ پاریس-روبه شد. همچنین در سال ۱۹۰۱ در دومین دورهٔ پاریس-برست-پاریس به قهرمانی رسید. در پایان مسابقه، پس از طی مسافت ۱۲۰۸ کیلومتر، فاصلهٔ گارین با نفر دوم بیش از دو ساعت بود. تور دو فرانس. تور دو فرانس ۱۹۰۳. تور دو فرانس برای تبلیغ یک روزنامهٔ ورزشی تازه با نام لوتو آغاز شد. در آن زمان، بزرگترین روزنامهٔ ورزشی فرانسه لو ولو بود. انری دگرانژ، ویراستار روزنامه، مسابقه ای پنج هفته ای از ۳۱ مه تا ۵ ژوئیه طراحی کرد. مدت مسابق
ه چنان طولانی بود که تنها ۱۵ نفر ثبت نام کردند؛ بنابراین دگرانژ زمان مسابقه را به ۱۹ روز کاهش داد. مسابقه در مونژورون در جنوب پاریس آغاز شد و در نقطه ای دیگر در حومهٔ پاریس به پایان رسید. گارین برندهٔ مسابقه شد و ۳۰۰۰ فرانک به دست آورد. همچنین ۳۱۲۵ فرانک دیگر برای سایر جایزه های خود کسب کرد. تور دو فرانس ۱۹۰۴. گارین در تور دو فرانس ۱۹۰۴ با فاصلهٔ اندکی با لوسین پوتیه به قهرمانی رسید؛ ولی پس از مدتی، عنوانش پس گرفته شد و به انری کورنه داده شد. برانگیختگی شور تماشاگران مسابقه به اندازه ای بود که درختان را به زمین می انداختند تا رقیبان را متوقف کنند. همچنین برخی دیگر را شبانه در نزدیکی سن اتین ضرب و شتم کردند. گارین یکی از قربانیان بود. بدرفتاری میان رکابزنان نیز متداول بود و ۹ نفر در میانهٔ مسابقه به دلیل حرکت در خودرو یا کشیده شدن توسط خودرو اخراج شدند. اتحادیهٔ دوچرخه سواری فرانسه، پس از پایان مسابقات و پس از شنیدن سخنان برخی شرکت کنندگان و شاهدان، همهٔ برندگان مراحل و چهار نفر نخست رده بندی نهایی را رد صلاحیت کرد. اتحادیه توضیح دقیقی دربارهٔ این امر نداد و جزئیات آن، پس از انتقال بایگانی تور به جنوب در سال ۱
۹۴۰ مفقود شد. گفته می شد که برخی رکابزنان پونز روی جاده می ریختند تا سایر رقیبان به دلیل پنچری عقب بیفتند یا این که برخی رکابزنان توسط یکدیگر یا هواداران رقیب، مسموم می شدند. مرگ و یادبود. گارین در سال ۱۹۵۷ درگذشت و به همراه همسرش دزیره در یک آرامگاه خانوادگی در نزدیکی لان به خاک سپرده شد. در سال ۱۹۳۳ پیست دوچرخه سواری موریس گارین در لان ساخته شد و به نام او نامگذاری شد. در سال ۱۹۳۸ وزیر ورزش فرانسه مدال طلای تربیت بدنی را به گارین اهدا کرد. در سال ۲۰۰۳ به مناسبت صدمین سالگرد پیروزی گارین در تور دو فرانس، خیابانی در موبوژ به نام او نامگذاری شد.
خوب ها موفق ترند مستندی است که توسط ریچارد داوکینز ساخته شده و در مورد خودخواهی و همکاری بحث می کند، با این استدلال که تکامل اغلب به نفع رفتار همیارانه است، و به ویژه روی استراتژی بده بستان و بازی دوراهی زندانی تمرکز می کند. فیلم تقریباً ۴۵ دقیقه است و توسط جرمی تیلور تولید شده است. دوازدهمین فصل کتاب داوکینز به نام ژن خودخواه (که در چاپ دوم آن در ۱۹۸۹ اضافه شده است) هم خوب ها موفق ترند است و مسائل مشابهی را مورد بحث قرار می دهد. بررسی اجمالی. در صحنه آغازین ریچارد داوکینز ارائه اطلاعات نادرست از اولین کتابش ژن خودخواه را از نظر گذرانده و پاسخ بسیار دقیقی به آن می دهد.
وُلپدو (به ایتالیایی: Volpedo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده است. خصوصیات. ولپدو ۱۰٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۳۶ نفر جمعیت دارد و ۱۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جوزپه پلیتزا دا وُلپدو () نقاش نئوامپرسیونیست قرن نوزدهم اهل ایتالیا بود. او در ولپدوی پیمونت در شمال ایتالیا زیست و همان جا درگذشت. سبک نقاشی اش مبتنی بر تفکیک گری بود و از نقاشی های مهمش می توان طبقه چهارم را نام برد.
سیسیلیا گریرسون (؛ ۲۲ نوامبر ۱۸۵۹ – ۱۰ مارس ۱۹۳۴) یک پزشک مصلح برجسته و آزاداندیش اهل آرژانتین بود. او نخستین زنی بود که موفق به دریافت مدرک پزشکی در آرژانتین شد. در آرژانتین قرن ۱۹، دانشکده های پزشکی خارج از دسترسی زنان بود و در واقع تعداد اندکی از زنان را ثبت نام می کردند. پشتکار گریرسون موجب شد او از دانشگاه فارغ التحصیل شود و مبارزاتش را به عنوان یک فعال حقوق بشر ادامه دهد. او به عنوان معاون شورای بین المللی زنان که یک سازمان حق رای زنان بود به طور خستگی ناپذیری برای مسائل اجتماعی مانند مزایای رفاهی، مرخصی زایمان برای زنان شاغل و پایان دادن به تجارت برده مبارزه می کرد. گریرسون به عنوان یک پزشک، برای اولین بار مدرسه پرستاری را در آرژانتین تأسیس کرد و مطالعات انجام شده در بیماری های زنان و حرکت شناسی را تقویت کرد. او اولین کسی بود که مطرح کرد وسایل نقلیه خدمات پزشکی باید سیستم های هشدار دهنده ای مانند آژیر داشته باشند که ما امروزه آن را به عنوان آمبولانس می شناسیم. در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۶ مصادف با ۱۵۷مین سالروز تولد سیسیلیا گریرسون و به افتخار و بزرگداشت او که یک پیشرو حقیقی بود، موتور جستجوی گوگل گوگل دودل صفحه
اصلی خود را در آرژانتین، شیلی و پرو تغییر داد.
این صفحه افرادی با نام خانوادگی سجادی را فهرست می کند.
کیکو تو ایسامو فیلمی به کارگردانی تاداشی ایمای است که در سال ۱۹۵۹ اکران شد. از بازیگران آن می توان به تانیه کیتابایاشی اشاره کرد.
محمد سجادی می تواند به یکی از این افراد اشاره نماید:
برادر او فیلمی در ژانر درام به کارگردانی کن ایچیکاوا است که در سال ۱۹۶۰ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به کیکو کیشی، کینویو تاناکا، ماسایوکی موری و جوزو ایتامی اشاره کرد.
خوک ها و کشتی جنگی فیلمی ژاپنی در سبک درام و جنایی به کارگردانی شوهی ایمامورا است که در سال ۱۹۶۱ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به تتسورو تامبا و کین سوگای اشاره کرد.
داشخانه می تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کین-دزا-دزا! () یک فیلم علمی–تخیلی ویران شهر کمدی سیاه فیلم کالت محصول اتحاد جماهیر شوروی با کارگردانی گیورگی دانلیا و نویسندگی گیورگی دانلیا و رِوِز گابریادزه است که توسط قدیمی ترین استودیوی فیلم در اروپا، استودیوی موس فیلم در ۱۹۸۶ منتشر شد. این فیلم به صورت رنگی و در دو بخش در مجموع در ۱۳۵ دقیقه ساخته شد. از بازیگران این فیلم می توان به استانیسلاو لیوبشین، لوان گابریادزه، یوگنی لئونف، و یوری یاکوولیف اشاره کرد. یک کارگر ساختمانی و یک دانش آموز با فشار دکمه ای اشتباه بر روی یک سیاره فراحسی و پیشرفته به نام پلوک (Pluke) فرود می آیند که در آن یک سری حوادث عجیب و غریب و خنده دار آشکار اتفاق می افتد. زندگی، فلسفه و ساختارهای اجتماعی ساکنان این سیاره توسط انسان های روی زمین تکرار می شود و این روش غیرمعمول ماجراهای سرگرم کننده و فکری را پدیدمی آورد. در اول دسامبر ۲۰۱۶ به مناسبت ۳۰مین سالروز پخش این فیلم، موتور جستجوی گوگل گوگل دودل صفحه اصلی خود را در روسیه تغییر داد.
جیتسوکو یوشیمورا (۱۸ آوریل ۱۹۴۳) یک هنرپیشه زن ژاپنی است. او توسط شوهئی ایمامورا به عنوان یک بازیگر تازه وارد در خوک ها و کشتی جنگی کشف شد.
جون هامامورا بازیگر ژاپنی بود. او در بیش از ۱۳۰ فیلم بین سال های ۱۹۳۸ و ۱۹۹۵ ظاهر شد. از فیلم هایی که او در آن نقش داشته است، می توان به "چنگ برمه ای"، "برادر او" و "شاهزاده خانمی از ماه" اشاره کرد.
شهر کارخانه ذوب فلز فیلمی در ژانر درام است که در سال ۱۹۶۲ اکران شد. از بازیگران آن می توان به سایوری یوشیناگا، ایجیرو تونو، تانیه کیتابایاشی، کین سوگای و تایجی تونویاما اشاره کرد.
کیریو اورایاما یک کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس ژاپنی بود. او در مجموع نه فیلم قبل از مرگ نابهنگامش در سال ۱۹۸۵ کارگردانی کرد. از ساخته او می توان به فیلم شهر کارخانه ذوب فلز (۱۹۶۲، نویسنده و کارگردان) اشاره کرد.
تاکِشی کاتو ( – ) هنرپیشه اهل ژاپن بود. او در بیش از یک صد فیلم ظاهر شد. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "شاهزاده خانمی از ماه"، "بهشت و دوزخ"، "بوشیدو، حماسه سامورایی"، "آدم بد راحت می خوابد"، "خوک ها و کشتی جنگی"، "شمشیر دیو"، "شهر کارخانه ذوب فلز" و "مادر" اشاره کرد.
انتخابات دومین دورهٔ مجلس شورای اسلامی، در ۲۶ فروردین و ۲۷ اردیبهشت ۱۳۶۳ برگزار گردید. در این دوره از انتخابات مجلس شورای اسلامی، علاوه بر حزب جمهوری اسلامی و جامعه روحانیت مبارز و مؤتلفه اسلامی، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و دفتر تحکیم وحدت نیز به رقابت پرداختند. از مجموع ۲۴٬۱۴۳٬۴۹۸ نفر واجد حق رأی، ۱۵٬۶۰۷٬۳۰۶ رأی معادل ۶۴٫۶۴٪ واجدان در انتخابات مشارکت نمودند که در نتیجه آن، تعداد ۱۲۱ نفر به مجلس راه یافتند. تعداد ۱۳۰ نفر از نمایندگان نیز در انتخابات مرحلهٔ دوم به مجلس راه یافتند و سایر نمایندگان نیز در انتخابات میان دوره ای انتخاب شدند. در این انتخابات، کاندیداهای حزب جمهوری اسلامی و جامعه روحانیت مبارز اکثریت آراء را از آن خود کرده و به پیروزی قاطع در انتخابات دست یافتند. پیشینه. دومین دورهٔ انتخابات مجلس شورای اسلامی در فروردین ماه سال ۱۳۶۳، در حالی برگزار شد که کشور در حالت جنگ، و در وضعیت تحریم شدید سیاسی، نظامی و اقتصادی به سر می برد. با کنار رفتن نیروهای لیبرال، مارکسیست ها و نیز چپ ها از جمله حزب توده و سازمان مجاهدین خلق و... انتخابات مجلس دوم شورای اسلامی صحنهٔ رقابت نیروهای خط امام و انقلاب بود.
تعداد کاندیداها. در انتخابات دومین دورهٔ مجلس شورای اسلامی، حدود ۱۵۹۲ نفر آمادگی خود را برای کاندیداتوری اعلام و ثبت نام نمودند که از این بین حدود ۲۶۶ نفر از داوطلبان صلاحیت شان توسط هیئت های اجرایی و شورای نگهبان رد شد. از تعداد ۱۳۲۶ نفر تأیید صلاحیت شده، ۱۱۵ نفر اعلام انصراف نمودند. برگزاری انتخابات. برگزاری انتخابات این دورهٔ مجلس با تصرف بخش هایی از مناطق مرزی کشور توسط نیروهای بعثی عراق مصادف بود. ولی با این وجود، انتخابات در ۱۹۳ حوزهٔ انتخابیه برای انتخاب ۲۷۰ نماینده در موعد مقرر برگزار شد. نحوهٔ اجرای انتخابات نیز به سه صورت برگزار شد: انتخابات سراسری مستقیم شامل ۱۸۷ حوزه انتخابیه بود و انتخابات سراسری غیرمستقیم در شهرهای جنگ زده شامل آباده، دهلران، مهران، دشت آزادگان، قصرشیرین و خرمشهر انجام شد. انتخابات سراسری برای اقلیت های دینی نیز شامل ارامنه شمال و ارامنه جنوب، آشوری و کلدانی، کلیمیان و زرتشتیان بود. مرحله دوم انتخابات در تاریخ ۲۷ اردیبهشت برگزار گردید. در این انتخابات ۶٬۰۵۶٬۷۰۶ نفر شرکت کردند که ۱۳۰ نفر از نمایندگان در این مرحله انتخاب شدند. انتخابات میان دوره ای نیز در تاریخ های ۱۳۶۳/۵/۱۸، ۱۳۶۳
/۶/۲۳، ۱۳۶۳/۸/۴، ۱۳۶۵/۵/۱۰ و ۱۳۶۵/۸/۱۶ برگزار شد.
زن حشره ای فیلمی به کارگردانی شوهئی ایمامورا است که در سال ۱۹۶۳ اکران شد. از بازیگران آن می توان به ساچیکو هیداری، تانیه کیتابایاشی، تایجی تونویاما، و جیتسوکو یوشیمورا اشاره کرد.
رادن دِوِی سارتیکا (؛ ۴ دسامبر ۱۸۸۴–۱۱ سپتامبر ۱۹۴۷) یکی از چهره های پیشرو و پیشگام برای آموزش زنان در اندونزی بود. او رهبری مبارزات برای آموزش زنان در اندونزی را در اواخر دهه ۱۸۹۰ و اوایل دهه ۱۹۰۰ به عهده داشت. دوی سارتیکا در ۱۸ سالگی آموزش به زنان را در یک اتاق کوچکِ پشت یک خانه آغاز کرد. دو سال بعد او اولین مدرسه برای زنان در هند شرقی هلند را تأسیس کرد و در طول ده سال بعد، آن را به ده مدرسه گسترش داد. در سال ۱۹۶۶ او به طور رسمی به عنوان یک قهرمان ملی توسط دولت اندونزی معرفی شد. زندگی نامه. دوی سارتیکا متولد ۴ دسامبر ۱۸۸۴ از والدین نجیب در سیسالینگا هند شرقی هلند، متولد شد. پس از مرگ پدرش، با عمویش زندگی کرد. او در حالی که تحت مراقبت عمویش تحصیلات فرهنگی سنتانی را دریافت کرد، فرهنگ غربی را نیز از همسر یک دستیار مأمور فراگرفت. در سال ۱۸۹۹، او به باندونگ منتقل شد. در ۱۶ ژانویه ۱۹۰۴، او اولین مدرسه را در هند شرقی هلند تأسیس کرد. در سال ۱۹۱۲، ۹ شهرداری دارای مدرسه شدند و در سال ۱۹۲۰، تمام شهرها و مناطق دارای مدرسه بودند. درگذشت. او در ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۷ در تاسیک مالایا، جاوه غربی درگذشت. بزرگداشت. در ۴ دسامبر ۲۰۱۶
مصادف با ۱۳۲مین سالروز تولد دوی سارتیکا و به افتخار او و در بزرگداشت پیشگامی او در آموزش، موتور جستجوی گوگل، گوگل دودل صفحه اصلی خود را در اندونزی تغییر داد.
سینتیا ادوبیا (زادهٔ ۱ اوت ۱۹۹۰ میلادی) یک بازیکن زن فوتبال اهل کشور غنا است. پست تخصصی وی مدافع است. او یکی از اعضای تیم ملی فوتبال زنان غنا است. وی در سال ۲۰۱۴ همراه با این در رقابت های جام ملت های زنان آفریقا شرکت کرد. در ردهٔ باشگاهی او برای تیم ریفورمز بازی می کند.
گرمخانه به افراد بی خانمان، کارتن خواب و آسیب دیدگان اجتماع، پناهگاه و غذای رایگان می دهد که هزینه های آن از راه دولتی یا خدمات گروه های اجتماعی تأمین می شود. گرمخانه ها معمولاً حالت اردوگاهی دارند و تعداد زیادی از افراد بی سرپناه را پذیرش می کنند. بر اساس قانون، سازمان بهزیستی موظف است افراد بی سرپرست، ناتوان، معلول و سالمندان نیازمند را در اماکن مناسب نگهداری کند و تحت آموزش قرار دهد. این سازمان، همچنین باید پوشش های حمایتی لازم را تا ایجاد شرایط و زمینه مناسب برای بازگشت آنان به زندگی عادی ایجاد کند. از سال ۱۳۸۳ به دنبال فوت تعدادی از بی خانمان ها در تهران، شهرداری تهران در پارک های المهدی (منطقه۹) و هرندی (منطقه ۱۲) با احداث چادر سرپناه موقت برای این افراد ایجاد کرد. دو سال بعد دو گرمخانه خاوران در منطقه ۱۵ با ظرفیت ۴۰۰ نفر و بهمن در منطقه ۱۶ با ظرفیت ۱۵۰ نفر ساخته شد. نام رسمی گرمخانه در شهرداری تهران مددسرا است. در حال حاضر در همه مناطق ۲۲گانه شهرداری تهران مددسرا فعال است که بی خانمان ها را پذیرش می کند. واحد شمارش گرمخانه. واحد شمارش اقامت در گرم خانه، نفر شب است. متغیرهای اجتماعی سازندهٔ گرمخانه. فشا
رهای اقتصادی و ناتوانی در تهیه مسکن و اجاره بهای بالا، نبود فرصت شغلی یا مشکلات شخصی مانند کم مهارتی، اعتیاد یا بیماری های روانی یا سابقهٔ سوءرفتار از جمله عوامل مؤثر در ایجاد بی خانمان است. روند پذیرش در گرمخانه ها. افراد از سه طریق در گرم خانه ها پذیرش می شوند: روند افزایش جمعیت گرمخانه ها. مردان بیشتر از زنان در گرمخانه ها حاضر هستند. نرخ افزایش تعداد مردان نسبت به زنان هم بیشتر است. عددها نشان می دهد گشت های اجتماعی در دورهٔ ابتدای شیوع کرونا تا ۹۰ درصد جذب بیشتری داشته اند. گشت های اجتماعی در فروردین ماه ۹۹ نسبت به اسفندماه ۹۸، حدود ۹۰ درصد افزایش جذب داشتند و آمار از حدود ۴ هزار و ۵۰۰ نفر به حدود ۸ هزار و ۴۰۰ نفر رسیده بود. همچنین تماس های مردمی در مورد حضور کارتن خواب ها نسبت به مدت مشابه سال قبل ۴۸ درصد افزایش یافته است. میزان پذیرش در فروردین ماه ۹۹ نسبت به مدت مشابه سال گذشته نیز بیش از ۴۸ درصد افزایش داشته است. رده های سنی و جنسیتی در گرمخانه ها. در سال ۹۸ تعداد ۴۸۹۲۱۳ مددجو در گرمخانه ها پذیرش شده که از این تعداد ۲۴۴۳۹۱ مددجو در گرمخانه های منطقه ای، ۲۰۱۴۹۰ مددجو در گرمخانه فرامنطقه ای و ۴۳۳۳۲ مدد
جوی زن در گرمخانه زنان پذیرش و از خدمات گرمخانه ای بهره مند شدند. انواع گرمخانه ها. ثابت. شامل گرم خانه های منطقه ای و فرامنطقه ای. سیار (موقت). در شب های کمتر از چهار درجه سلسیوس شهرداری اتوبوس هایی را تجهیز می کند تا افراد در همان اتوبوس ها اسکان پیدا کنند. گفته می شود بی خانمان ها تمایلی ندارند در شب های سرد در محل های ثابت اسکان یابند. اتوبوس های سیار. اتوبوس های سیار در جاهای مختلف شهر تهران، توقف های ۲ تا سه ساعته خواهد داشت. بیش از ۴۰ واحد گشت در داخل شهر وجود دارد که تقریباً از ابتدای شب تا صبح روز بعد به صورت مستمر گشت زنی کرده و به تماس های مردمی با سامانهٔ ۱۳۷ پاسخ می دهند. سال شمار گرمخانه ها. گرمخانه های فعال. فعلاً ۲۰ گرمخانه متشکل از ۱۶ گرمخانه مردان با ظرفیت ۱۴۹۰ تخت و ۴ گرمخانه زنان با ظرفیت ۳۱۵ تخت در حال فعالیت است. مددجویان ثابت گرمخانه ها. حدود ۷۰ درصد افرادی که در گرمخانه ها حضور دارند، مددجوی سابق هستند. پذیرش روزانه گرمخانه ها. به طور متوسط روزانه ۱۳۰۰نفر در گرم خانه ها پذیرش می شوند. آمار تلفات افراد بی خانمان قبل از احداث گرمخانه ها. قبل از راه اندازی و ایجاد گرم خانه ها به طور متوسط
هر شب در زمستان ۵ الی ۱۰ نفر بی خانمان در سرما یخ زده و از بین می رفتند. این بی خانمان ها عموماً دچار بیماری های ریوی و ضعف های جسمی فراوان بوده و به شدت در مقابل بیماری و سرما بی دفاع بودند. مراجعه کنندگان شهرستانی گرمخانه ها. حدود ۷۰ درصد از مراجعه کنندگان به گرمخانه ها از سایر شهرها به تهران آمده اند. امرار معاش مددجویان گرمخانه ها. تنها راه امرار معاش و کسب درآمد اکثر مددجویان گرم خانه ها، جمع آوری ضایعات و زباله گردی در سطح شهر است. وضعیت اعتیاد بین افراد بی خانمان مراجعه کننده به گرمخانه ها. براساس خوداظهاری های ثبت شده افراد، بیش از ۶۰ درصد مردان و کمتر از ۵۰ درصد زنان در گرمخانه ها سابقه اعتیاد یا مصرف مواد مخدر داشته اند. مددکاران گرمخانه ها. اکنون، در ۲۰ گرم خانه فعال در سطح شهر، تعداد ۱۳۰ پرسنل اعم از (‏مددکار، مددیار، بهیار، پزشک و ماما) مطابق با شرح خدمات ارائه شده در این مراکز، به صورت شیفتی کار می کنند. خدمات ارائه شده در گرمخانه ها. مدیرعامل سازمان رفاه شهرداری تهران با اشاره به اینکه با گذشت بیش از ۱۰ ماه از شیوع کرونا در کشور آمار ابتلای مددجویان در گرم خانه ها همچنان صفر است، گفت: روزی ۱۳۰
۰ نفر در گرم خانه ها پذیرش می شوند. ما از لحاظ ارائهٔ خدمات به افراد بی خانمان، به طور کلی فصول سال را به دو بخش فصل های گرم و سرد تقسیم بندی می کنیم که از خرداد تا انتهای مهر فصل گرم و از آبان تا انتهای اردیبهشت، فصل سرد در نظر گرفته می شود و بیشترین میزان مراجعه و پذیرش افراد بی خانمان در مددسراها (گرم خانه ها) مربوط به مدت زمان ابتدای آبان تا انتهای اردیبهشت است. عموماً سیر صعودی پذیرش ما از ماه مهر آغاز می شود. در حال حاضر ۱۷۵۰ نفر از مددسرا یا گرمخانه های پایتخت استفاده می کنند که اگر ظرفیت دو سامانسرای خاورشهر و لویزان را هم به آن اضافه کنیم، به ۱۹۰۰ نفر از افراد بی خانمان، توسط شهرداری حمایت و خدمات لازم ارائه می شود. کرونا و ضدعفونی کردن گرمخانه ها. تعداد ۲۴ گرم خانه و سامانسرا در پایتخت فعالیت می کنند و تمامی گرمخانه ها روزانه سه بار ضدعفونی می شوند و تاکنون هیچ موردی از ابتلا به بیماری کرونا در این مراکز گزارش نشده است. تعداد قابل ملاحظه ای از افراد بی خانمان که در گرم خانه ها پذیرش می شوند، از افراد ثابت گرم خانه ها هستند و به طور مداوم به گرم خانه ها مراجعه می کنند. ولی برخی از مراجعه کنندگان تنها
یکبار و آن هم در فواصل نامنظم به گرم خانه ها مراجعه می کنند، که احتمال ابتلا به کرونا در میان آنها وجود دارد. فاصله گذاری اجتماعی در گرمخانه ها. مالک حسینی، سرپرست سازمان رفاه و خدمات اجتماعی شهرداری تهران، در پاسخ به انتقاداتی مبنی بر عدم رعایت فاصله گذاری اجتماعی در گرم خانه های پایتخت گفت:در حال حاضر بیش از ۲۳۰۰ نفر از افراد کارتن خواب در گرم خانه های تهران پذیرش می شوند که این عدد حتی از پیک زمستان نیز بیشتر است و حالا اگر بخواهیم با توجه به محدودیت فضا در گرم خانه ها، فاصله گذاری اجتماعی را نیز رعایت کنیم و بین هر فرد حداقل ۱٫۵ متر فاصله باشد، باید از این ۲۳۰۰ نفری که در مجموعه های ما مستقر هستند، دست کم ۱۷۰۰ نفر را پذیرش نکنیم، اما تصمیم گرفته شده که دستورالعمل های بهداشتی را جدی تر پیگیری کنیم، به گونه ای که روزی بیش از ۳ مرتبه گرم خانه ها ضدعفونی می شوند و ماسک میان افراد پخش شده است و آموزش های بهداشتی نیز مدام به آنها داده می شود. بیماری های موجود در گرمخانه ها. مدیر ساماندهی آسیب دیدگان اجتماعی شهرداری تهران در خصوص بیماری هایی که در این گرمخانه ها وجود دارد، گفت: بیماری ایدز و هپاتیت را برخی مراج
عه کنندگان دارند ولی درصد آنان کم است و آنقدر زیاد نیست. کهولت سن و دیابت و… نیز در برخی از این افراد دیده می شود. بازتاب اقدامات سازمان رفاه، خدمات و مشارکت های اجتماعی شهرداری تهران در سایت متروپلیس. در متن منتشرشده بر روی سایت متروپلیس، فعالیت ها در دو بخش ارایه خدمت به بی خانمان ها و کودکان کار درج شده است. از مهمترین نکات اساسی برای مقابله با کرونا در محیط های کاری رعایت فاصله فیزیکی کارمندان و کارکنان در محل خدمت است. بدین منظور که از جمع شدن غیر ضروری کارمندان پرهیز شود. در صورت ممکن هم جلسه هایی به صورت ویدیو کنفرانس برگزار شوند. اقدامات متقابل برای شهروندان بی خانمان. دربارهٔ فاصله گذاری های اجتماعی در سطح شهر و به خصوص برای افراد بی خانمان باید اقدامات متقابل آموزشی و بهداشت شخصی برای پناهگاه ها مانند: شست وشوی دست، تشخیص علائم اجتماعی، محافظت از کارکنان و مناطق مشترک انجام شود که در مراکز خدمات اجتماعی شهرداری تهران به خوبی رعایت شده است.
قلعه ناگویا یک قلعه واقع در ولایت هیزن در ژاپن بود، در حال حاضر بین استان ساگا و استان ناگاساکی تقسیم می شود. این قلعه تاریخی پایگاهی برای تویوتومی هیده یوشی برای راه اندازی تهاجم هیده یوشی به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) بود. امروزه هیچ یک از ساختارهای اصلی قلعه باقی نمانده است.
نشان هوانوردی غیر نظامی استرالیا از پرچم استرالیا استفاده می کند. در طراحی این نشان از نشان هوانوردی غیر نظامی بریتانیا استفاده شده است که پرچم به وسیله رنگ آبی تیره به چهار قسمت تقسیم شده است. حاشیه های این آبی تیره به رنگ سفید است. در قسمت بالا راست پرچم بریتانیا وجود دارد. دیگر قسمت ها نیز به رنگ آبی روشن هستند. هنگامیکه در سال ۱۹۳۵ برای نخستین بار این پرچم معرفی شد ستاره های زرد رنگی برگرفته از پرچم استرالیا و چلیپایی با ۴۵ درجه چرخش در آن وجود داشتند. معنی این چلیپا این بود که کوچکترین ستاره کاملاً درون صلیب آبی قرار دارد. در سال ۱۹۴۸ رنگ ستاره ها به سفید تغییر کرد. در اصل قرار بود که نشان هوانوردی غیر نظامی در فرودگاه ها و روی هواپیماهای غیر نظامی فرود آمده، نصب شود. اما نصب پرچم این نشان بر روی هواپیماهای فرود آمده دوام طولانی نداشت. در طول زمان، سازمان هایی مانند وزارت هوانوردی غیر نظامی استرالیا و وزارت حمل و نقل و ساخت و ساز استرالیا از این نشان استفاده کردند. در ۲۱ آوریل سال ۲۰۰۹ اداره امنیت هوانوردی غیر نظامی مجوز استفاده از این نشان را از لیگ هوایی استرالیا گرفت تا همگان از اهمیت و تاثیرگذاری این
اداره بر هوانوردی در استرالیا آگاه شوند.
ورزشگاه اف ای یو یک ورزشگاه مختص فوتبال کالجی است که در انتهای شمالی پردیس دانشگاهی دانشگاه فلوریدا آتلانتیک و در شهر بوکا راتون، فلوریدا قرار گرفته است. این ورزشگاه در سال ۲۰۱۱ به عنوان ورزشگاه خانگی تیم فلوریدا آتلانتیک آولز افتتاح شد. این اولین بخش از پروژهٔ چند منظورهٔ «دهکدهٔ خلاقانه» است. پس از انتخاب معمار این طرح توسط دانشگاه فلوریدا این دانشگاه در سال ۲۰۰۹ بودجهٔ ۷۰ میلیون دلاری را به ساخت این ورزشگاه اختصاص داد. این بودجه به واسطهٔ هزینه های دانشجویان کمک های اهدایی توسط بخش خصوصی جمع آوری شد. اما با کند شدن روند جمع آوری این بودجه دانشگاه ساخت این ورزشگاه را تا سال ۲۰۱۰ به تعویق انداخت. این ورزشگاه در ۱۵ اکتبر سال ۲۰۱۱ بازگشایی شد.
ایمنی ترابری شامل تصادف، حادثه، سقوط، اختلال یا از کارافتادگی خودرو، هواپیما، راه آهن و دیگر وسایل ترابری عمومی می شود. در چند دهه گذشته، ایمنی ترابری در آمریکا بهبود یافته است. به غیر از یک دوره به علت رشد جمعیت جوان در دهه ۱۹۶۰ میلادی که در آن، بسیاری از جوانان بی تجربه در جاده ها و خیابان ها رانندگی می کردند، ایمنی ترابری افزایش داشته است. به طوریکه بین سال های ۱۹۲۰ تا ۲۰۰۰ نرخ تصادفات رانندگی به ازای هر مایل-خودو به ۱۷ واحد کاهش یافته است. بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ نرخ مرگ و میر بر اثر حوادث جاده ای به ازای هر ۱۰۰ میلیون مایل (۱۶۰ میلیون کیلومتر) به ۱/۵ نفر کاهش پیدا کرد. این رقم در سال ۲۰۰۸ به ۱/۲۷ نفر رسد. بر اساس گواهینامه های صادر شده، شمار مرگ و میر از ۱ مرگ به ازای هر ۳۷۴۵ گواهینامه در سال ۱۹۹۰، در سال ۲۰۰۹ به ۱ مرگ به ازای ۶۲۰۰ گواهینامه کاهش پیدا کرده است. بیشترین تصادفات در شلوغ ترین شهرهای شمال شرق آمریکا یعنی واشینگتن، دی.سی.، بالتیمور، مریلند، پراویدنس، فیلادلفیا، پنسیلوانیا، نیوآرک، نیوجرسی، هارتفورد، کنتیکت، نیوهیون، کنتیکت، اسپرینگفیلد، ماساچوست و ووستر، ماساچوست گزارش شده اند. اداره ملی ایم
نی ترافیک بزرگراه در گزارش سامانه تجزیه و تحلیل مرگ و میر خود عنوان کرده که هر سال تقریباً ۳۰،۰۰۰ نفر جان خود را در رفت وآمدها از دست می دهند. سپس به بررسی علل مرگ و میر جوانان می پردازد. بر اساس روش مورد تأیید بسیاری از نویسندگان، می توان با استفاده از تابع درست نمایی، مرگ و میر تصادفات رانندگی و سوانح هوایی در پروازهای برنامه ریزی شده را مقایسه کرد. این مقایسه برای انتخاب وسیله رفت وآمد مفید است. در آمریکا یک مسافرت مستقیم از بوستون به واشینگتن دی. سی. با هواپیما ۶ ساعت و با خودرو ۷ ساعت طول می کشد. نرخ مرگ و میر در این مسیر در سال ۲۰۰۰، ۱/۵ نفر به ازای هر ۱۰۰ میلیون خودرو-مایل بود. برای قابل مقایسه بودن ریسک این مقدار مرگ و میر با هواپیما این مقدار باید به واحد مسافر-مایل تبدیل شود. در سال ۲۰۰۰ برای پرواز نرخ مرگ و میر ۱/۹ نفر به ازای هر ۱۰۰ هزار ساعت پرواز برای هوانوردی عمومی و تجاری بود. این واحد نیز باید به مایل-مسافر تبدیل شود. برای نمونه اگر یک هواپیما ۱۸۰ مسافر داشته باشد مقدار مسافر-مایل ۱۸۰ برابر بیشتر می شود که یعنی مقدار ریسک به ازای هر مسافر به میزان بسیاری کاهش پیدا می کند. همچنین بسیاری از مسا
فران نگران ریسک مسافرت با هواپیمای مسافربری هستند که براورد ریسک آن با آمارهای هوانوردی عمومی متفاوت است. زیرا در آمارهای هوانوردی عمومی، مرگ و میر هواپیماهای غیر تجاری نیز در نظر گرفته می شود. بین سال های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰ نرخ مرگ و میر در هواپیماهای تجاری ۳ نفر به ازای ۱۰ میلیارد مسافر-مایل بوده است. بسیاری از تصادفات رانندگی بر اساس حواسپرتی راننده پیش می آیند. بر اساس آمار اتحادیه خودرو سازان آمریکا حواس پرتی عامل بروز ٪۶۰ از تصادفات متوسط تا شدید جوانان است. علت ٪۲۷ از این تصادفات به خاطر همراهان راننده و تلفن همراه است. بی توجهی راننده به مسیر و نگاه به اطراف نیز عامل ٪۱۹ تصادفات است. ترابری ریلی هم باعث مرگ و میر می شود. در کل، خطر استفاده از وسایل نقلیه عمومی بسیار کمتر از خودروی شخصی است.
واژه ی «آلتینتاش» ممکن است به یکی از واژه های زیر اشاره کند: