Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د. او دیگر تدریس نمی کند، اما به طور تمام وقت درحال تحقیقات است. او و دکتر میلتن فنگ یک مرکز تحقیقاتی در دانشگاه با مبلغ ۶٫۵ میلیون دلار از دپارتمان دفاع ایالات متحده (دارپا) راه اندازی کردند. ۱۰دانشجو از ۶۰ دانشجوی سابق دکتری او درحال تحقیق روی استفاده های دیگر از فنآوری LED در شرکت لومیلدس واقع در سیلیکون ولی درحال کار هستند. جوایز و افتخارات. هلونیاک از طرف جورج بوش پدر و بوش پسر، آکی هیتو امپراتور ژاپن و ولادیمیر پوتین جوایزی دریافت کرد. در سال ۱۹۸۴، هلونیاک، برای آکدمی ملی علوم انتخاب شد. در سال ۱۹۸۹، مدال IEEE ادیسون برای پاسداشت از «خدمات برجسته ای که در شاخه مهندسی الکترونیک در ارتباط با پیشرفت های عظیمی که در زمینه مواد و دستگاه های نیمه هادی انجام داد» اعطا شد. در سال ۱۹۹۲، او از آکادمی آپتیک آمریکا جایزه چارلز هارد تونز را دریافت کرد. در سال ۱۹۹۳، او جایزه NAS را برای کاربرد صنعتی علوم دریافت کرد. در سال ۱۹۹۵، بابت کمکهای برجسته به تحقیقات و کاربردهای عملی دیودها و لیزرهای ساطع کننده نور به او جایزه بین المللی ژاپن معادل ۵۰۰هزار دلار اعطا شد. در سال ۲۰۰۱، او مدال فردریک ایوز را از دریافت کرد. در سا
ل ۲۰۰۳، به او مدال افتخار مؤسسه IEEE اعطا شد.
آرچی استرایتون (; – ) دانشمند اهل ایالات متحده بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است.
دیو فورنی (؛ زادهٔ ) دانشمند رایانه و مهندس برق اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه مارکونی، مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک و مدال افتخار آی تریپل ئی شده است.
جیمز پومورین (; – ) مهندس برق و دانشمند رایانه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است. زندگی نامه. پومرن در ۲۲ ژوئن ۱۹۲۰ در یانکرز، نیویورک به دنیا آمد. پدرش جوئل پومرن و مادرش السی باور بود. او در سال ۱۹۴۲ مدرک کارشناسی مهندسی برق را از دانشگاه نورث وسترن دریافت کرد. در سال ۱۹۴۵ با ادیت شوئن ازدواج کرد و صاحب سه فرزند شد.
استر کانول (; – ) فیزیک دان، و مهندس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک و نشان ملی علوم شده است.
کیس اسخوهامر ایمینک (؛ زادهٔ ) مهندس برق و الکترونیک هلندی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال افتخار آی تریپل ئی، مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک، جایزه امی و نشان فارادی شده است.
فدریکو کاپاسو (؛ زادهٔ ۱۹۴۹) دانشمند در زمینه فیزیک کاربردی اهل ایتالیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک، مدال طلای جامعه بین المللی حرفه ای در اپتیک و فوتونیک کاربردی، و جایزه رامفورد شده است.
جیرجیرک های بیشه نام یک تیره از زیرراسته شمشیرک داران است.
جیرجیرک های زمینی زره دار نام یک زیرخانواده از تیره جیرجیرک های بیشه است.
جیرجیرک های سرقیفی نام یک زیرخانواده از تیره جیرجیرک های بیشه است.
جیرجیرک های پشت سپری نام یک زیرخانواده از تیره جیرجیرک های بیشه است.
جیرجیرک های پیداباله نام یک زیرخانواده از تیره جیرجیرک های بیشه است.
پیداباله ها نام یک سرده از زیرخانواده جیرجیرک های پیداباله است.
مایکل فرانسیس تومپست (؛ زادهٔ ) فیزیک دان اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک و مدال ملی فناوری و نوآوری شده است.
جیرجیرک بیشه ای داس به دست نام یک گونه از سرده پیداباله ها است.
جیرجیرک بیشه ای سوسنی نام یک گونه از تیره جیرجیرک های بیشه است.
جیرجیرک زانوسیاه نامیبیا نام یک گونه از تیره جیرجیرک های بیشه است.
جیرجیرک پشت سپری دروغین کریستین نام یک گونه از تیره جیرجیرک های بیشه است.
جیرجیرک پشت سپری سانتامونیکا نام یک گونه از زیرخانواده جیرجیرک های پشت سپری است.
جیرجیرک لجن زار نام یک گونه از تیره جیرجیرک های بیشه است.
جیرجیرک بیشه ای خال خالی نام یک گونه از تیره جیرجیرک های بیشه است.
جیرجیرک زانوسیاه سوپاتا () گونه ای از جیرجیرک های بیشه است که بوم زاد استان کیپ غربی در آفریقای جنوبی است.
جیرجیرک پشت سپری دروغین رنتز نام یک گونه از تیره جیرجیرک های بیشه است.
چمنزار علمی فرمانرو: جانوران رده: حشره راسته: راست بالان تیره: بیشه سرده: Orchelimum گونه: vulgare دوبخشی جیرجیرک معمولی چمنزار (نام علمی: Orchelimum vulgare) نام یک گونه از زیرخانواده جیرجیرک های سرقیفی است جیرجیرک معمولی چمنزار نام یک گونه از زیرخانواده جیرجیرک های سرقیفی است.
جیرجیرک رزمنده نام یک گونه از زیرخانواده جیرجیرک های سرقیفی است.
جیرجیرک برگ نما نام یک تبار از تیره جیرجیرک های بیشه است.
جیرجیرک چمنی سرسرخ نام یک گونه از زیرخانواده جیرجیرک های سرقیفی است.
جیرجیرک پشت سپری دروغین کوه کوک نام یک گونه از تیره جیرجیرک های بیشه است.
جیرجیرک سرقیفی نیهوآ نام یک گونه از تیره جیرجیرک های بیشه است.
پشت سپری های دروغین نام یک سرده از تیره جیرجیرک های بیشه است.
جیرجیرک بیشه ای بلوط جنوبی نام یک گونه از تیره جیرجیرک های بیشه است.
جیرجیرک ظریف ماراکله نام یک گونه از تیره جیرجیرک های بیشه است.
جیرجیرک بیشه ای سپیا نام یک گونه از تیره جیرجیرک های بیشه است.
جیرجیرک چمنی لاغر نام یک گونه از زیرخانواده جیرجیرک های سرقیفی است.
فینال لیگ اروپا ۲۰۱۷ () بازی نهایی لیگ اروپا ۱۷–۲۰۱۶ است که بین دو تیم آژاکس از هلند و منچستر یونایتد از انگلستان برگزار شد. این فصل از رقابت ها، چهل وششمین دورهٔ برگزاری این لیگ بود که پس از لیگ قهرمانان اروپا دومین مسابقات اروپایی معتبر است. این فصل، هشتمین فصل برگزاری لیگ اروپا بعد از تغییر نام آن از جام یوفا به لیگ اروپا بود. این بازی در ۲۴ مهٔ ۲۰۱۷ در ورزشگاه فرندز آرنا در سولنا، سوئد برگزار شد و منچستر یونایتد با گل های پل پوگبا و هنریخ مخیتاریان ۲ بر ۰ به پیروزی رسید. منچستر یونایتد با پیروزی در این مسابقه، جواز حضور در مرحلهٔ گروهی رقابت های لیگ قهرمانان اروپا ۱۸–۲۰۱۷ و هم چنین بازی در مقابل رئال مادرید، قهرمان لیگ قهرمانان اروپا ۱۷–۲۰۱۶ در سوپر جام یوفا ۲۰۱۷ را کسب کرد. در نهایت منچستر یونایتد در آن بازی ۲ بر ۱ از رئال مادرید شکست خورد و رئال مادرید قهرمان سوپر کاپ اروپا شد. ورزشگاه. در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۵، در جلسهٔ کمیتهٔ یوفا در پراگ، چک، ورزشگاه فرندز آرنا به عنوان میزبان این مسابقه انتخاب شد. پیشینه. این دومین حضور آژاکس در فینال لیگ اروپا بود. آن ها در سال ۱۹۹۲ به فینال این رقابت ها راه یافته بودند و ب
ا شکست تورینو با گل زده در خانهٔ حریف، به مقام قهرمانی رسیده بودند. از طرف دیگر این اولین تجربهٔ منچستر یونایتد در فینال لیگ اروپا بود. آن ها به دنبال این بودند که به همراه یوونتوس، آژاکس، بایرن مونیخ و چلسی به تنها باشگاه های اروپایی تبدیل شوند که سه جام بزرگ اروپایی (لیگ قهرمانان اروپا، لیگ اروپا و جام برندگان یوفا) را برده اند. دو تیم پیش از این چهار بار در لیگ اروپا به مصاف هم رفته بودند که دو پیروزی سهم آژاکس و دو پیروزی سهم منچستر یونایتد بود. با این حال در هر دو بار در مجموعه بازی رفت وبرگشت این منچستر یونایتد بود که به دور بعدی صعود کرد.
بشیر نظری معروف به حجت نظری فعال سیاسی اصلاح طلب و جوان ترین نماینده منتخب مردم تهران در پنجمین دوره شورای شهر تهران بود. او دبیر دفتر سیاسی حزب اعتماد ملی است و مشاور معاون سابق وزارت ورزش و جوانان بود. نظری با ۱۰۶۶۸۱۳ رأی به شورای شهر راه یافت، و در شورای شهر در سمت سخنگوی کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران قرار گرفت؛ او توامان ریاست کمیته ورزش شورای شهر و ریاست ستاد توان افزایی و حمایت از فعالیت سازمان های مردم نهاد شهر تهران را نیز بر عهده دارد. حجت نظری در روزهای پایانی سال ۱۳۹۸ به عضویت هیأت مدیره باشگاه استقلال درآمد و به عنوان سخنگوی این باشگاه منصوب شد. در انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال ۱۴۰۳، طی حکمی وی به عنوان رئیس ستاد جوانان مسعود پزشکیان منصوب شد.
الهام فخاری (زاده ۳۰ شهریور ۱۳۵۴ اصفهان) روان شناس، استاد دانشگاه، نویسنده، نقاش، شاعر، عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملّی و عضو پیشین شورای اسلامی شهر تهران، ری و تجریش است. سوابق. الهام فخاری، روان شناس و مدرس دانشگاه دارای دکترای روان شناسی تربیتی از دانشگاه الزهرا، سیاستمدار اصلاح طلب، عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملّی نماینده منتخب مردم تهران با ۱/۱۱۲/۱۲۶ رأی در پنجمین دوره شورای شهر تهران، نایب رئیس سابق کمیسیون فرهنگی و اجتماعی و رئیس سابق کمیته هنر، کمیته اجتماعی و کمیته شهر دوستدار کودک شورای شهر تهران است. در ۲۲ آبان ۱۳۹۶ و در جلسه شورای اسلامی استان تهران، الهام فخاری به عنوان رئیس شورای استان تهران انتخاب شد. او همچنین مدیرمسئول انتشارات آوای مانی و مرکز مشاوره و روان شناسی مانی عضو سابق جبهه اصلاحات ایران، سخنگو، عضو هیئت رئیسه و مسئول سابق روابط عمومی شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان، عضو سابق شورای اسلامی شهرستان شمیرانات ، عضو سابق هیأت تطبیق شهرستان شمیرانات رییس دوره ای شورای هماهنگی جبهه اصلاحات کشور و اولین زن رئیس شورا در تاریخ شوراهای شهر و استان تهران است. وی نقاش، نویسنده و شاعر است. از نم
ایشگاه های نقاشی او، "گام های رهایی" سال ۱۴۰۱ و "پویه ی بهار" سال ۱۴۰۳ در تهران برگزار شد و کتاب های تخصصی و شعر او نیز منتشر شده است. احضار به قوه قضائیه. الهام فخاری با شکایت مدیر اسبق روزنامه همشهری و همچنین در مورد توئیتی که درباره سعید طوسی منتشر کرده بود، به دادگاه احضار شد. الهام فخاری که خواستار تحقیق و تفحص از روزنامه همشهری شده و از عملکرد مدیران پیشین و فساد مالی آن انتقاد کرده بود، با شکایت مهدی ذاکری، مدیر پیشین همشهری مواجه شد. خانم فخاری، در پی تبرئه سعید طوسی، قاری قرآن و مربی صوت در پرونده آزار جنسی نوجوانان، با انتشار یک پیام در توئیتر از این حکم انتقاد کرد و آن را حاوی پیام بدی برای جامعه دانسته بود. این توئیت خانم فخاری نیز یکی از دلایل احضار او به دادگاه بود. در نهایت با حضور در دادگاه و ارائه مستندات، فخاری تبرئه شد. اخراج از دانشگاه. الهام فخاری نخستین بار پس از استخدام در دانشگاه اصفهان، با سمت مدیر مجله علوم انسانی و نزدیک به 7 سال فعالیت، در سال ۱۳۸۹ و در دولت دوم احمدی نژاد به علت عدم تمدید قرارداد اخراج شد. وی پس از گذراندن فرایند جذب هیات علمی، در دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی د
انشگاه علامه طباطبایی مشغول به تدریس در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد بود که پس از نزدیک به 5 سال تدریس، با وجود طی کردن و تکرار مراحل جذب هیأت علمی دانشگاه، با توقف صدور حکم استخدام توسط مسئولان وزارت علوم و نهادهای حاکمیتی (۱۴۰۰) و در جریان موج اخراج استادان دانشگاه های ایران، از تدریس منع شد.
افغانستان شامل ۳۴ ولایت می باشد و والیان آن توسط رئیس جمهور تعیین می شود. لیست زیر فهرست والیان افغانستان می باشد که در دوره حکومت جمهوری اسلامی در افغانستان در سمت والی فعالیت داشته اند.
تاریخ زبان های اسلاوی به بیش از سه هزار سال پیش بازمی گردد، زمانی که زبان های اسلاوی از زبان نیابالت واسلاوی مشتق شدند. دو هزار سال آغازین این تاریخ، زمان وجود زبان پیشااسلاوی است، زمانی که زبان ایستاست و میان گویشوران آن تفاوت محسوسی مشاهده نمی شود. این وضعیت تا حدود ۵۰۰ میلادی برقرار است و این زبان را زبان نیااسلاوی یا نیااسلاوی آغازین می نامند. مرحلهٔ بعدی ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ میلادی را دربرمی گیرد؛ در این بازه لهجه ها و تفاوت های آوایی پدیدار می شوند و زبان آغازین به سوی انشقاق به زبان های دیگر پیش می رود. در ۱۰۰۰ میلادی سه گروه زبانی زبان های اسلاوی شرقی، زبان های اسلاوی غربی و زبان های اسلاوی جنوبی پدید می آیند و خود آنها نیز در طی سده های پس از آن به زبان های دیگری که هنوز شماری از آنها زنده اند بخش می شوند، زبان هایی چون: بوسنیایی، روسی، بلاروسی، کاشوبی، صربی، لهستانی و ... منابع. Wikipedia contributors, "History of the Slavic languages," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=History_of_the_Slavic_languages&amp;oldid=776428581 (accessed May 21, 2017).
فرانچسکو موزر ( یا ؛ ؛ زادهٔ ۱۹ ژوئن ۱۹۵۱) رکابزن حرفه ای سابق اهل ایتالیا است که در رشتهٔ دوچرخه سواری جاده فعالیت می کرد. او توانست در سال ۱۹۸۴ برندهٔ جیرو دیتالیا شود. همچنین در سال ۱۹۷۷ قهرمان جهان در مسابقهٔ استقامت جاده شد. فعالیت حرفه ای. موزر در جیووو زاده شد و نخستین پیروزی خود در مسابقات رسمی دوچرخه سواری را در سال ۱۹۷۰ در نگرار به دست آورد. در سال ۱۹۷۱ برندهٔ جیروی جوانان شد و در سال ۱۹۷۲ به قهرمانی ایتالیا در مسابقهٔ جاده دست یافت. در همان سال در المپیک مونیخ شرکت کرد و در مسابقهٔ جاده رتبهٔ هشتم را به دست آورد. موزر در سال ۱۹۷۳ حرفه ای شد و به تیم فیلوتکس پیوست. نخستین پیروزی حرفه ای موزر در سال ۱۹۷۳ در مسابقهٔ سان مارینو به دست آمد. در همان سال، در مرحلهٔ چهاردهم جیرو دیتالیا نیز پیروز شد. موزر فصل ۱۹۷۴ را با چند پیروزی در مسابقات یک روزه آغاز کرد. برندهٔ پرولوگ تور لوانته شد و سپس در پاریس–روبه دوم شد. پس از کسب رتبهٔ هفتم در جیرو نیز، در چند کلاسیک تابستانه و پاییزه از جمله پاریس–تور، تور پیمونت و تور امیلیا به پیروزی رسید. فصل ۱۹۷۵ با کسب رتبه ٔ دوم دوفینه لیبره برای موزر آغاز شد. سپس برندهٔ
میدی لیبره شد و پس از آن قهرمانی مسابقهٔ جادهٔ ایتالیا را به دست آورد. پس از نایب قهرمانی در مسابقهٔ میلان–سانرمو وارد تور دو فرانس شد. او توانست برندهٔ پرولوگ تور شود و پیراهن طلایی را به دست آورد. او رهبری را برای شش روز در اختیار داشت تا این که در تایم تریل انفرادی مرحلهٔ ششم ۳۳ ثانیه زمان از دست داد و پیراهن طلایی را به ادی مرکس داد. در مرحلهٔ هفتم، دومین پیروزی خود را کسب کرد و تا مرحلهٔ دهم در رتبهٔ دوم قرار داشت. در مرحلهٔ یازدهم زمان زیادی از دست داد و از ده نفر برتر خارج شد؛ ولی در مراحل ۱۳ تا ۱۵ بخشی از عقب ماندگی خود را جبران کرد. در نهایت، رتبهٔ هفتم تور دو فرانس ۱۹۷۵ را به دست آورد. همچنین برندهٔ رده بندی رکابزن جوان تور شد. در پایان همان سال، موزر توانست برندهٔ تور لمباردی شود. پیروزی های موزر در فصل ۱۹۷۶ با فتح جام برشا آغاز شد. او توانست برندهٔ تور پولیا، شش روزهٔ میلان (همراه پاتریک سرکو) و تور آپنین شود. سپس در مسابقات قهرمانی پیست جهان، قهرمان تعقیبی انفرادی شد. در جیرو، موزر در تایم تریل مرحلهٔ هفتم، پیروز شد و پیراهن صورتی را به تن کرد. هرچند در مرحلهٔ بعد، عقب افتاد و رهبری را از دست داد
. در مرحلهٔ سیزدهم نیز زمان از دست داد؛ ولی برندهٔ مرحلهٔ ۱۴ شد و در نهایت، در رتبهٔ چهارم جیرو ایستاد. همچنین برندهٔ رده بندی امتیازی شد. در سال ۱۹۷۷ موزر توانست دوباره پیراهن امتیازی جیرو را به دست آورد و برندهٔ لافلش والونی شود. همچنین قهرمان جهان در مسابقهٔ استقامت جاده در ونزوئلا شد. سپس به همراه رنه پاینن، برندهٔ شش روزهٔ گرنوبل شد. در سال ۱۹۷۸ در مسابقه های شش روزهٔ دورتموند و میلان همراه پاینن پیروز شد. در مسابقات قهرمانی پیست ایتالیا برندهٔ تعقیبی انفرادی شد و پاریس–روبه را فتح کرد. در چهار مرحلهٔ جیرو پیروز شد و پیراهن امتیازی را برای سومین بار به دست آورد. سپس برندهٔ تور کاتالونیا شد و در پایان فصل، در تور لمباردی به پیروزی رسید. در سال ۱۹۷۹ برندهٔ مسابقات قهرمانی ایتالیا، پاریس–روبه، خنت–ویووخم و تور امیلیا شد. در سال ۱۹۸۰ پاریس–روبه را برای سومین سال متوالی فتح کرد و قهرمان تیرنو–آدریاتیکو شد که این قهرمانی را در سال ۱۹۸۱ نیز تکرار کرد. در سال ۱۹۸۲ برندهٔ پیراهن امتیازی جیرو شد و در سال ۱۹۸۳ تور ترنتینو را فتح کرد. در سال ۱۹۸۴ موزر ابتدا برندهٔ سه مسابقهٔ شش روزه شد. در میلان–سانرمو پیروز شد و رک
ورد تازه ای برای یک ساعت رکابزنی ثبت کرد. در تنها حضور خود در ووئلتا اسپانیا، برندهٔ پرولوگ و مرحلهٔ ۱۱ شد. سپس برای یازدهمین بار در جیرو شرکت کرد تا پس از سه بار بازماندن از کسب قهرمانی، برای نخستین بار برندهٔ جیرو شود. ابتدا برندهٔ پرولوگ شد؛ ولی در مرحلهٔ بعد رهبری جیرو را از دست داد. در مرحلهٔ پنجم ۲ ثانیه پس از مورنو آرجنتین از خط پایان در بلوک هاوس گذشت و دوباره پیراهن صورتی را با برتری ۹ ثانیه ای نسبت به آرجنتین به تن کرد. با پیروزی در مرحلهٔ بعد، توانست برتری خود را افزایش دهد و در مراحل بعدی از برتری خود دفاع کند. در تایم تریل مرحلهٔ ۱۵ موزر مسیر ۳۷ کیلومتری را ۵۳ سریعتر از روبرتو ویسنتینی طی کرد و برتری خود را به بیش از ۱ دقیقه رساند. در مرحلهٔ بیستم، عقب افتاد و بیش از ۲ دقیقه زمان نسبت به لوران فینیون از دست داد تا پیراهن صورتی را به فینیون دهد و پیش از آغاز مرحلهٔ پایانی که تایم تریل بود، ۱ دقیقه و ۲۱ ثانیه عقب تر از او بود. در این مرحله، موزر ۲ دقیقه و ۲۴ ثانیه زمان کمتری نسبت به فینیون برای طی کردن مسافت ۴۲ کیلومتری صرف کرد و با برتری ۶۳ ثانیه ای نسبت به او برندهٔ جیرو شد. فینیون اعتقاد داشت با
لگرد فیلمبرداری پشت سر موزر و جلوی فینیون حرکت می کرده است و تلاطم هوای ناشی از آن باعث پیروزی موزر شده است. در حالی که از نظر موزر، وجود بالگرد هیچ تأثیری بر نتیجهٔ مسابقه نداشت. همچنین موزر در عبور از پیچ ها برخلاف سایر رکابزنان از خط مسابقه تبعیت نمی کرد و در میانهٔ جاده حرکت می کرد. موزر در دو فصل بعد نیز بر سکوی دوم و سوم جیرو ایستاد و آخرین پیروزی خود در گرند تورها را در مرحلهٔ ۱۸ جیروی ۱۹۸۶ کسب کرد. او در سال ۱۹۸۸ بازنشسته شد.
ایر قاهره یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا SM است که در تاریخ ۲۰۰۳ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی ایر قاهره در قاهره، مصر واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین المللی قاهره قرار دارد.
براوو ایرویز یک شرکت هواپیمایی چارتر اوکراینی با کد ایکائو BAY است که در سال ۲۰۱۲ میلادی تأسیس شد. دفتر مرکزی براوو ایرویز در کی یف، اوکراین واقع شده و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین المللی بوریسپیل قرار دارد و به ۱۶ مقصد پرواز انجام می دهد. ناوگان هوایی. در ماه مه ۲۰۱۷ میلادی، ناوگان هوایی براوو ایرویز به شرح زیر است:
توماس دی وال (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار نویسنده و کارشناس اروپای شرقی و قفقاز اهل انگلستان است.
شورش ۱۹۷۷ نان در مصر () از جمله شورش هایی است که به دلیل قحطی یا کمبود نان شکل گرفت. علت های دیگر مانند افزایش قیمت نان، کاهش برداشت محصول گندم و جو یا ذخیره سازیهای بی رویه مواد غذایی توسط سرمایه داران نیز در شکل گیری این شورش ها تأثیر داشته است. این شورش در روزهای ۱۸ تا ۱۹ ژانویه ۱۹۷۷ بسیاری از شهرهای عمده مصر را تحت تأثیر قرار داد. این شورش ها به دلیل قطع یارانه های غذایی و برای اعتراض به بانک جهانی و صندوق بین المللی پول صدها هزار نفر از قشرهای کم درآمد به قیامی خود به خودی تبدیل شد. در این شورش ۷۹ نفر کشته و بیش از ۵۵۰ نفر مجروح شدند. این شورش با ورود نیروهای ارتش به صحنه و ارائه مجدد یارانه ها توسط دولت پایان یافت. پیشینه. این شورش ها ریشه در سیاست گشایش انور سادات داشت که از ابتدای دهه هفتاد قدرت را در مصر بدست گرفته بود. او قصد داشت که اقتصاد مصر را به اقتصادی آزاد تبدیل کند. در سال ۱۹۷۶ سادات از بانک جهانی وام گرفت تا با آن مشکل بدهیهای کشورش را حل کند. بانک جهانی به سیاست مصر در پرداخت یارانه مواد غذایی پایه ای انتقاد کرد و در نتیجه سادات در ژانویه ۱۹۷۷ اعلام کرد که یارانه آرد، برنج و روغن و پاداش ک
ارکنان دولت را لغو می کند. این سیاست جدید به آنجا رسید که قیمت مواد غذایی تا ۵۰ درصد افزایش پیدا کند. شورش برای مواد غذایی. اعتراض عمومی علیه این سیاست چندان طولانی نبود. در ۱۸ و ۱۹ ژانویه، به دلیل قطع یارانه های غذایی شورش طبقات تهی دست سراسر شهرهای مصر از اسوان تا اسکندریه را درنوردید. به مدت دو روز، شورشگران به مظاهر فساد در طبقه متوسط حمله کردند، آنها شعار می دادند: «ای قهرمان بپا خیزید، معاش ما کجاست؟» و «دزدان گشایش، مردم گرسنه اند». همچنین فریادهای «ناصر، ناصر» در اشاره به جمال عبدالناصر نیز شنیده می شد. شورشیان زمانی که حکومت سیاست های جدیدش را پایان داد، متوقف شد. علاوه بر ۷۹ کشته و ۵۵۶ مجروح ۱۰۰۰ نفر نیز دستگیر شدند. بازتاب های شورش. این شورش ها تأثیرات بسیار قدرتمندی بر روی تمایل حکومت به اجرای سیاست های اقتصادی غیر مردمی گذاشت. بعد از شورشها، حکومت مصر بشدت نسبت به برانگیخته شدن تنش های سیاسی محتاط شد. اگرچه مصر در سال ۱۹۷۸قرارداد مالی جدیدی را با بانک جهانی پول امضا کرده بود ولی به دلیل عدم پایبندی به شرایط آن تنها مقدار کمی پول را توانست بدست بیاورد. این کشور بعد از اینکه در سال ۱۹۸۷ اکثر بدهی ه
ایش را به بانک جهانی باز پرداخت کرد توانست با آن رابطه اش را عادی سازی کند.
زنان در انقلاب روسیه () نقشی ویژه داشتند. نقش کارگران، بویژه زنان کارگر، در انقلاب اکتبر معمولاً نادیده گرفته شده است ولی وقایع سال ۱۹۱۷ ثابت کرد که توده های کارگر می توانند جایگزین نظام سرمایه داری شوند. زنان در انقلاب اکتبر نشان دادند که چگونه ستم دیدگان به صحنه می آیند و در یک نبرد انقلابی جامعه را تغییر می دهند، چگونه تبعیض جنسیتی به چالش گرفته می شود و چگونه طبقه کارگر می تواند به تمامی اشکال ظلم و ستم تهاجم کند. کارل مارکس نیز عقیده داشت که انقلابهای بزرگ اجتماعی بدون حضور فعال زنان غیرممکن است. به علت وقوع جنگ در روسیه؛ زنان بیش از ۴۰ درصد کارگران این کشور را تشکیل می دادند. مشارکت فعالِ آن ها در امر انقلاب عاملی تعیین کننده در پیروزیِ بر نظام تزاری به حساب می آید. زنان روسیه در ۸ مارس ۱۹۱۷. در سال ۱۹۱۷ در روز زنان کارگر در سنت پترزبورگ ایده یک اعتصاب عمومی در ۸ مارس، روز جهانی زن گسترش یافت. در آن روز، صدها نفر از زنان سنگ و گلوله برفی به پنجره کارخانه پرتاب کردند و کارگران مرد همکار خود را به خیابان کشاندند. زنان شرکت کننده در این شورش به پاسگاه های پلیس تهاجم کردند. بسیاری از سربازان از شلیک کردن به
زنان خودداری کردند. زنان شرکت کننده در شورش بچه هایشان را هم به همراه خود داشتند. لئون تروتسکی بعدها نوشت زنان سربازها را خلع سلاح کردند و به آنها دستور دادند که: «شمشیرهایتان را به زمین بگذارید و به ما بپیوندید». به این ترتیب طی پنج روز رژیم تزار که قرن ها بر روسیه حاکم بود سرنگون شد. جرقه اولین موج قیام با اعتراضات زنان بخش. قحطی و گرسنگی کار را برای کارگران روسی سخت کرد تا بتوانند جامعه را اداره کنند. همکاری و مشارکت زنان همانگونه که در ماه های فوریه و مارس ۱۹۱۷ بود ادامه پیدا نکرد. به هرحال اعتراضات زنان بخاطر غذا در ماه مه سال ۱۹۱۸ بود که جرقه اولین موج قیام علیه دولت بلشویک را دامن زد. پس از آن در برنامه های پنج ساله اقتصادی ژوزف استالین زنان در صف مقدم اعتصاب کارگری و دهقانی قرار گرفتند و با سیاست خشونت آمیز استالین مقابله کردند. رژیم استالین توانست با گرسنگی دادن و سرکوب تمامی این مقاومت ها را کنترل کند.
مقاومت آلبانی در جنگ جهانی دوم یک جنبش عمدتاً کمونیستی علیه نیروهای اشغالگر ایتالیایی بود که تا سال ۱۹۴۳ ادامه داشت و پس از آن آلمان ها در آلبانی نیز در سال ۱۹۴۴ اخراج شدند و به آزادی کشور منجر شد. در بررسی رویدادهای مختلف در زمان جنگ جهانی دوم یکی از موضوعات، مقاومتی است که کشور آلبانی در مقابل اشغالگری و فاشیسم از خود نشان داد. در این راستا حمله ایتالیا به آلبانی، رقابت آلمان هیتلری با اشغالگران ایتالیایی و نهایتاً اشغال آلبانی توسط آلمان قابل تأمل است. پیش از وقوع جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۲۷ میان کشورهای ایتالیا و آلبانی توافقی دفاعی به امضاء رسیده بود و این توافق بود که راه نفوذ ایتالیا به آلبانی را هموار کرد. از سال ۱۹۳۵ که موسولینی به فکر کشورگشایی افتاد، حمله به آلبانی نیز از جمله برنامه های او بود. او در ۷ آوریل ۱۹۳۹ فرمان داد تا بعد از بمباران سواحل این کشور نیروهایش به داخل خاک این کشور نفوذ کنند ولی متقابلاً مردم آلبانی با مقاومت توانستند اشغالگران را از کشورشان بیرون کنند. بعد از جنگ مرکز نجات غیرنظامیان ژنو گزارش داد که آلبانی یکی از ویران ترین کشورهای اروپا ست. ۶۰۰۰۰ خانه ویران شد و حدود ۱۰ درصد
از جمعیت این کشور بی خانمان شدند. پیشینه. بعد از تصرف اتریش توسط آلمان و شروع تهاجم علیه چکسلواکی، ایتالیا متوجه شد که در تعادل قوا نقش پائین تری را دارد به این دلیل موسولینی تصمیم گرفت تا در ابتدای سال ۱۹۳۹ آلبانی را به کشورش ملحق کند. ویکتور امانوئل سوم پادشاه ایتالیا این عمل را به عنوان یک خطر غیرضروری مورد انتقاد قرار داد. رم به تیرانا اولتیماتوم داد و خواست که به اشغالگری ایتالیا گردن بگذارد ولی پادشاه آلبانی مستعمره شدن کشورش را نپذیرفت و در نتیجه در هفتم آوریل سال ۱۹۳۹ لشکر موسولینی به آلبانی تهاجم کرد. دو روز قبل از تهاجم ایتالیا برای تصرف آلبانی، در جریان گفتگوهای معروف به «مذاکرات ژنرال ها» بین ژنرال کایْتل آلمانی و ژنرال پارْیانی ایتالیایی، تصمیم نهایی برای آغاز این تجاوز نظامی، گرفته شده بود. حمله ایتالیا. نقشه حمله ایتالیا در ۷ آوریل ۱۹۳۹ با بمباران سواحل آلبانی و پیاده شدن نیروهای ایتالیایی عملی گردید و با شکست مقاومت آلبانی، این کشور به تصرف ایتالیای فاشیسم درآمد. نیروی مهاجم ایتالیا به ۵۰ هزار نفر می رسید. این تعداد با واحدهای دریایی و هوایی حمایت می شدند. در ساحل شهر دورس یک نیروی ۳۶۰ نفره آل
بانیایی که عمدتاً ژاندارم و نیروهای محلی بودند و توسط عباس کوپی فرماندهی می شدند در مقابل نیروهای ایتالیا ایستادگی کردند. پیش از او مویو اولچیناکو یک افسر نیروی دریایی آلبانی تلاش کرده بود که در مقابل نیروی مهاجم ایستادگی کند. نیروهای دورس که تنها سه مسلسل داشتند و بقیه آن ها سلاح سبک در اختیار داشتند مهاجمان ایتالیایی را در بندر دورس متوقف کردند تا اینکه تانک های کوچک انبوهی از کشتی ایتالیا تخلیه شد و نبرد شروع شد. پنج ساعت بعد نیروهای ایتالیایی شهر دورس را تصرف کردند. در ساعت یک و نیم عصر روز اول تمامی سواحل آلبانی در دست ایتالیا بود. پادشاه آلبانی و خانواده اش برای اینکه به آلت دست کشور ایتالیا تبدیل نشود به یونان گریخت و از یونان به لندن رفتند. طی پنج روز، ارتش آلبانی شکست خورد و آلبانی به تصرف نیروهای اشغالگر ایتالیایی درآمد. آلبانی بخشی از ایتالیا شد و دولتی فاشیستی در آلبانی روی کار آمد. با تسلط موسولینی بر آلبانی، مقامات آلبانی، اتحاد با ایتالیا را تصویب کردند و بر اساس مصوبه ای که صادر کردند، پادشاه ایتالیا تاج و تخت آن کشور را تصاحب کرد. با این حال، ایتالیا کمتر از دو سال بعد مجبور به خروج از این من
طقه شد و راه برای شکست های بعدیش بازگردید. شروع جنبش کمونیستی و ملی. به دلیل جامعه ای کشاورزی، و عمدتاً مسلمان تحت نظارت پلیس امنیتی پادشاه، جنبش کمونیست آلبانی نتوانست در زمان جنگ نیروی عمده ای را جذب کند. در واقع این کشور پیش از شروع جنگ جهانی دوم حزب کمونیست تکامل یافته ای نداشت. در سال ۱۹۲۴ با فرار فان نولی بنیان گذار کلیسای ارتودکس به ایتالیا تعدادی از پیروان مهاجرش به مسکو رفتند و در آنجا به کنفدراسیون احزاب کمونیست پیوستند و از این طریق به کمینترن یا کمونیسم بین المللی ملحق شدند. در سال ۱۹۳۰ کمینترن، علی کلمندی را برای آلبانی برگزید تا هسته های کمونیستی در این کشور را سازمان دهد؛ ولی آلبانی طبقه کارگر نداشت تا کمونیست ها بتوانند به آن ها تکیه کنند. تشکیل حزب کمونیست آلبانی. در نوامبر سال ۱۹۴۱ یک گروه کمونیستی شامل ۱۳۰ نفر حزب کمونیست آلبانی را تشکیل دادند. رهبری این گروه با انور خوجه و ۱۱ نفر از اعضای کمیته مرکزی این حزب بود. این حزب در ابتدا با اقبال عمومی روبرو نشد و سازمان جوانش کارگران کمی را به خود جذب کرد. گروه های جنگنده و پارتیزان. مقاومت آلبانی بعد از شکست نیروهای ایتالیایی در جنگ با یونان بال