Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
.. نشان می دهد تا چه میزان برای مردم جذاب بود و مخاطبان آن را دوست داشتند. می توان گفت اولین برنامه رادیویی بود که فضای محاوره ای، خودمانی و راحت داشت و در نوع خودش چه قبل و چه بعد از انقلاب در رادیو تازه بود. این برنامه ریتم خوبی داشت. به دلیل علاقه ای که به کار داشتم تمام انرژی و حس و حالم را برای کار می گذاشتم و برای همین در میان مردم هم محبوب شد.» محمد علی ابطحی مدیر وقت رادیو در بخشی از خاطرات خود از مدیریت رادیو در دهه 60، به روزهایی اشاره کرده است که برنامه معروف «سلام صبح بخیر» آغاز به کار کرد: «یکی از برنامه هایی که در زمان مدیریت من بر رادیو ایران آغاز شد، سلام صبح بخیر بود. تا آن موقع رسم بود که رادیو تلویزیون خیلی بهداشتی جز خوبی در جامعه نبیند. حتی در مسایل اجتماعی هم جز خوبی نمی شد چیزی دید. درمشهد که مدیر برنامه های رادیو تلویزیون بودم، جوان شادابی بنام جواد آتش افروز در آنجا بود که با کمک نویسندگان توانایی از جمله مرحوم احمد خرسند و حسن معین برنامه ای داشتند بنام سلام صبح بخیر. کار اصلی و متفاوتشان پخش تلفن های مردم بود که مشکلات شهری را می گفتند. ساعت ۷ تا ۷ و نیم صبح. زنده اجرا می شد ولی تلف
ن هایش از قبل کنترل می شد. در اواخر سال ۶۲ که تازه به تغییرات در رادیو مشغول شده بودم، یک روز در قم اصغر پور محمدی را دیدم که از قبل انقلاب با خودش و خانواده هامان با هم آشنا بودند. از او دعوت کردم به رادیو بیاید. پذیرفت وآمد. حکم مدیریت گروه اجتماعی را برایش زدم. چون بر اساس سیستم و ضوابط رادیو هر برنامه ای باید ذیل یک گروهی تعریف می شد. از اولین روزها بحث انتقال برنامه سلام صبح بخیر به شبکه سراسری را مطرح کردم. چند تا مشکل وجود داشت. در سطح ملی و در ایام جنگ و رادیوی پرشنونده، طرح مشکلات فردی بسیار غیر قابل پذیرش به نظر می رسید. نکته دیگر وجود گویندگان سابقه دار در رادیو بودند که با آوردن یک فرد از شهرستان و سپردن برنامه به وی مخالف بودند.دل به دریا زدم. از آتش افروز و تیمش خواستم به تهران بیاید. کارمند آموزش و پرورش بود. با نامه نگاری در عالیترین سطح بین آقای محمد هاشمی و آقای اکرمی وزیر وقت آموزش و پرورش به تلویزیون انتقال یافت و در اردیبهشت سال ۱۳۶۳ برنامه سلام صبح بخیر در شبکه سراسری ساعت ۷/۵ تا ۸ شروع به پخش کرد. روزهای اولیه خیلی سخت بود. استقبال مردمی وسیع ولی مسئولان کشوری با نگرانی به آن برخورد می
کردند. در شهر سلام صبح بخیر یک اتفاق بود و تظلم خواهی. برنامه ریتم مشخصی داشت. هر روز موضوعی انتخاب می شد و محور برنامه بود. تلفن ها هم در لابلای برنامه پخش می شد. علاوه بر تلفن، در سطح شهر گزارشگر هایی بودند که از مردم گزارش میگرفتند و آنها را آماده می کردند و روزهای بعد پخش می شد و یا با بی سیم به رادیو میفرستادند. در ابتدا آقایان غفاری و سنجری بیشتر گزارش می گرفتند تا آقای شهریاری هم به این جمع پیوست. فرهاد خسروی، عبداللهی و سعید نعمتی از جمله نویسندگان سلام صبح بخیر بودند. چند ماهی از شروع برنامه که گذشت، وزرا حساسیت نشان دادند. مرتب به نخست وزیر و رئیس جمهور چقلی می کردند. آن ایام هم زیر سایه امام خمینی همه مسئولان در یک جبهه محسوب می شدند و به دلیل گرایشهای سیاسی - مثل آن چه که این روزها عادت شده است، حرمت مسئولان زیر سؤال نمی رفت و سیستم تبلیغی که مورد قبول بیشتر مردم بود، به خود اجازه نمی داد که حرمت شکنی کند. اما ما خیلی زود باور پیدا کرده بودیم که انتقاد غیر تخریب است.سلام صبح بخیر تبدیل به یک نیاز روزانه شده بود. مسئولان آن را پذیرفتند. روزهای پنجشنبه به طور ثابت شهردار تهران مهمان برنامه بود. از آ
ن مهمتر اینکه کم کم روز سیاستمداران با سلام صبح بخیر آغاز می شد. در این اواخر آقای دکتر حبیبی به عنوان معاون اول دولت کارگزاران به اعضای دولت رسما بخشنامه کرد و خبر آن را هم منتشر نمود که مسئولان همه باید در اول صبح برنامه سلام صبح بخیر را گوش کنند و روابط عمومی ها موظف باشند که پاسخگوی سلام صبح بخیر باشند. حتی یک روزی را سلام صبح بخیر به عنوان روز محیط زیست اعلام کرده بود که شرحش را بعدا خواهم گفت، از دفتر ریاست جمهوری وقت، آیت الله خامنه ای تماس گرفتند که به دلیل اهمیت این روز ایشان می خواهند در برنامه سلام صبح بخیر پیام بدهند که ضبط و پخش شد. خیلی از اتفاقات عادی این سالها مسیر سختی را طی کرده تا به اینجا رسیده است.» محمود شهریاری هم که گزارشگر این برنامه بود، با ارائه سبک خاصی از گزارشگری، در موفقّیت این برنامه نقش زیادی داشت. نسخه تلویزیونی. برنامه تلویزیونی آن نیز در اردیبهشت ۱۳۹۸ از شبکه سه سیما روی آنتن رفت و همچنان در حال پخش است. از شناخته شده ترین مجریان برنامه میتوان به ژیلا صادقی، عبدالله روا و نجمه جودکی اشاره کرد.
موندلیز شرکت صنایع غذایی چندملیتی آمریکایی است، که در زمینه تولید و پخش مواد غذایی، شیرینی، غذای کودک، آب بسته بندی شده، فراورده های قندی، غذای حیوانات خانگی، اسنک و نوشیدنی فعالیت می نماید و مالک برندهایی چون اوریو، کدبری، نابیسکو، میلکا چاکلت، جیکوبس کافی، توبلرون و غیره می باشد، که ارزش آن ها بالغ بر میلیاردها دلار برآورد می شود. ریشه های تأسیس این شرکت به سال ۱۹۲۳ و راه اندازی شرکت نشنال دیری بازمی گردد. این شرکت در سال ۱۹۳۰ توسط کرفت فودز خریداری شد. در سال ۲۰۱۲ این شرکت توسط گروهی از کارکنان کرفت فودز خریداری شد، سپس نام آن، به موندلیز تغییر پیدا کرد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر شیکاگو، ایلی نوی، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نزدک معامله می شود. شرکت موندلیز هم اکنون محصولات خود را در بیش از ۸۰ کشور جهان عرضه می دارد.
اولین بار که در انقلاب شرکت کردم یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی «محمد دیهیمی»، «حسین دوامی»، «حمید دهقانپور»، «فرامرز باصری» و «محمود خوش زبان» است که در سال ۱۳۶۱ تولید و از شبکه ۱ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش گردید. خلاصه داستان. این مجموعه تلویزیونی، خاطرات مردم از حضور در جریان انقلاب ۱۳۵۷ و مبارزات آنها با نیروهای امنیتی و ارتش شاه را دست مایه داستان های خود قرار داده بود.
تفنگدار دریایی ۲ فیلم مهیج به کارگردانی رول رین، محصول سال ۲۰۰۹ است. تد دیبیاسی جونیور، تمورا موریسون، لارا کوکس و مایکل راکر بازیگران این فیلم هستند. نسخه اول این فیلم در تاریخ ۱۳ اکتبر ۲۰۰۶ منتشر و جان سینا بازیگر نقش اول این فیلم بوده است. داستان. جو لینوود (تد دیبیاسی جونیور)، تکاور دریای ارتش آمریکا به دنیال راهی برای نجات زن و تعدادی از افراد یک هتل است که توسط گروهی تروریست گروگان گرفته شده اند. او که پس از فرار از دست این تروریست ها به دنبال راهی برای نجات بقیه می گردد با مشکلاتی روبرو می شود که باید از پس آنها بر بیاید و …
زبان آچه ای یکی از زبان های محلی آچه، سوماترا، اندونزی است که در بعضی از نقاط مالزی مانند یان، کداح هم به آن سخن گفته می شود.
زبان اکانی یکی از زبان های محلی جنوب غنا و ساحل عاج است این زبان توسط ۵۸ درصد جمعیت غنا و ۳۰ درصد جمعیت ساحل عاج استفاده می شود.
زبان بیکول یا زبان بیکولانوایی یکی از زبان های محلی جنوب فیلیپین، لوزون است همچنین شمال غرب کامارینه جنوبی و بخشی از کامارینه شمالی و بخش شرقی آلبای و شمال شرقی سوروسوگون نیز به این زبان صحبت می کنند.
زبان چامورو یکی از زیرشاخه های زبان های آسترونزیایی است که ۳۵ هزار نفر در گوآم و ۱۲ هزار نفر در جزایر ماریانای شمالی به این زبان سخن می گویند.
زبان چروکی زبانی است که توسط چروکیها مورد استفاده است این زبان، زبان چندترکیبی است و جزئی از زبان های بومی آمریکا محسوب می گردد.
آلن لاکهید، (زاده ۲۰ ژانویه ۱۸۸۹ - درگذشته ۲۶ مه ۱۹۶۹) کارآفرین، صنعتگر و یکی از پیشگامان صنعت هوانوردی آمریکایی بود، که در سال ۱۹۱۲ شرکت لاکهید کورپوریشن را با مشارکت برادرش مالکوم لاکهید تأسیس نمود. این شرکت بعدها در سال ۱۹۹۹ با مارتین مریتا ادغام گردید، که در پی آن، شرکت لاکهید مارتین به عنوان یکی از بزرگترین تولیدکنندگان تجهیزات هوافضا و صنایع نظامی جهان، راه اندازی شد.
مجلس عوام کلدانی سریانی آشوری یک سازمان سیاسی در کشور عراق است که در راستای حقوق سیاسی مردم آشوری در این کشور فعالیت می کند. این مجلس در سال ۲۰۰۷ توسط سرکیس آغاجان سیاستمدار آشوری اهل عراق تأسیس شد. تاریخچه. سرکیس آغاجان سیاستمدار آشوری در سال ۲۰۰۶ خواستار خودمختاری برای آشوریان عراق شد. پس از آن و در اواسط ماه مارس ۲۰۰۷، مجلس عوام کلدانی سریانی آشوری توسط او تأسیس گردید. این مجلس تا کنون دو کنگره (۲۰۰۷ و ۲۰۰۹) منعقد کرده است. سیستم رهبری. سیستم رهبری مجلس عوام کلدانی سریانی آشوری به شیوه دسته رهبری است. دسته رهبری از سه نفر تشکیل می شود و به صورت متناوب هر شش ماه یک بار یکی از آن ها به عنوان رئیس مجلس و دو تای دیگر به عنوان جانشینان اول و دوم، ریاست مجلس را به عهده می گیرند. مشارکت در انتخابات. این مجلس در سال ۲۰۰۹ در انتخابات مجالس استانداری های (نینوی و بغداد و بصره) شرکت کرد، که آشوریان در هر یک از این مجالس یک نماینده دارند و توانست نمایندگی نینوی و بغداد را بدست بیاورد. درهمان سال در انتخابات پارلمان کردستان عراق شرکت کرد و از پنج کرسی مخصوص به آشوریان سه تا را کسب کرد. در سال ۲۰۱۰ نیز در انتخابات پارلم
ان عراق مشارکت کرد که در این پارلمان نیز سهم آشوریان پنج نماینده است (نینوی، بغداد، دهوک، کرکوک، اربیل )و در نتیجه توانست نمایندگی (نینوی) و (دهوک) را نصیب خود کند. در سال ۲۰۱۳ بار دیگر در انتخابات مجلس استانداری نینوی شرکت کرد و مجدداً به پیروزی رسید. در ۳۰ آوریل ۲۰۱۴ در انتخابات پارلمان عراق و مجالس استانداری های (اربیل و سلیمانیه و دهوک) شرکت کرد، که آشوریان در هر یک از مجالس استانداری های (اربیل) و (دهوک) دو نماینده و (سلیمانیه) نیز یک نماینده دارند. در نتیجه در هر یک از مجالس استانداری های اربیل و دهوک یک کرسی نمایندگی را (جمعاً ۲ کرسی) به دست آورد. در پارلمان عراق نیز در اربیل و نینوی به پیروزی رسید. منابع. http://www.ishtartv.com/viewarticle,53975.html http://www.iraqiparliament.info/en/node/780 https://en.wikipedia.org/wiki/Chaldean_Syriac_Assyrian_Popular_Council
به هر قیمتی فیلم درام به کارگردانی و نویسندگی رامین بحرانی، محصول سال ۲۰۱۲ است. زک افران، دنیس کواید و هیتر گراهام بازیگران اصلی این فیلم هستند. این فیلم نامزد دریافت جایزهٔ شیر طلایی در شصت و نهمین جشنواره فیلم ونیز بود. سونی پیکچرز کلاسیکس در تاریخ ۲۴ آوریل ۲۰۱۳ فیلم را در آمریکا اکران کرد. خلاصه داستان. کسب و کار کشاورزی یک خانواده توسط یک بحران غیرمنتظره تهدید می شود. رابطهٔ بین پدر و پسر سرکش او در حال تخریب است. در جهان رقابتی از کشاورزی مدرن، هنری ویپل با اهداف بلند پروازانه اش از پسرش می خواهد که در این رقابت جهانی به او کمک کند تا بتوانند در این میدان رقابتی بزرگ پیروز شوند…
اسکوتلوسورئوس ("Scutellosaurus") گونه ای منقرض شده از دایناسورها می باشد که حدود ۱۹۶ میلیون سال پیش در دوره آغازین ژوراسیک در آریزونای امروزی می زیسته است. اسکوتلوسورئوس در کلاد زره پوشان طبقه بندی می شود. اسکلیدوسور و ایمائوسور از نزدیک ترین گونه ها به اسکوتلوسورئوس است. این گونه جزء دایناسورهای چهارپا به شمار می رود. اسکوتلوسورئوس یکی از کهن ترین نمونه های دایناسورهای زره پوش و اساسی ترین ساختار کشف شده تاکنون است. اسکوتلوسورئوس جثه ای کوچک و سبک داشت و در خشکی زندگی می کرد. این دایناسور گیاه خوار بود و تا حدود ۱/۱۷۵ متر رشد می کرد.
فردی یانگ (زادهٔ ۹ اکتبر ۱۹۰۲ - درگذشته ۱ دسامبر ۱۹۹۸) یکی از تأثیرگذارترین و برجسته ترین فیلمبرداران بریتانیا، او بیشتر برای فیلمبرداری سه اثر لارنس عربستان (۱۹۶۲)، دکتر ژیواگو (۱۹۶۵) و دختر رایان (۱۹۶۹) ساخته کارگردان بزرگ انگلیسی دیوید لین شناخته می شود. او برای این سه فیلم جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری را به دست آورد. او همچنین فیلمبرداری بیش از ۱۳۰ فیلم را انجام داد. از مشهورترین این فیلم ها می توان به خداحافظ آقای چیپس (۱۹۳۹)، شور زندگی(۱۹۵۶)، مهمانخانه ششمین خوشبختی (۱۹۵۸)، لرد جیم (۱۹۶۵)، نبرد بریتانیا (۱۹۶۹)، نیکلاس و آلکساندر (۱۹۷۱) اشاره کرد. یانگ اولین فیلمبردار بریتانیایی بود که فیلمی به صورت سینمااسکوپ فیلمبرداری کرد. مرگ. یانگ در 1 دسامبر 1998 در سن 96 سالگی در لندن درگذشت.
بازیگری در نقش مخالف به بازی کردن در نقش جنس مخالف گفته می شود که هیچ انگیزه جنسی در آن نیست و ارتباطی به تغییر جنسیت ندارد.
بنت فلوبیر ، متخصص جغرافیای اقتصادی اهل دانمارک است. او در حال حاضر استاد دانشگاه آکسفورد در رشتهٔ مدیریت می باشد. پیش از این او استاد دانشگاه آلبورگ دانمارک در رشتهٔ برنامه ریزی شهری بود و پژوهش های بسیاری در این زمینه از او چاپ شده است. فلوبیرگ مدرک دکتری خود را در رشتهٔ جغرافیای شهری دریافت کرده است. فلوبیرگ بر روی تصمیم سازی، مدیریت شهری، فلسفهٔ علوم اجتماعی، قدرت و پروژه های عظیم کار کرده است. هم اکنون او در حال پژوهش روی موضوع مدیریت پروژه های عظیم است.
بستر دریا یا کف دریا به سطح زیرین آبهای اقیانوس ها و دریاها گفته می شود. گسترش بستر اقیانوس. بستر و کف دریاها و اقیانوس ها معمولاً دارای ساختار مشابهی هستند و گسترش بستر اقیانوس پدیده ای است که در میانه کف اقیانوس ها و در قسمتی که شیار و پشته های کف اقیانوس ها وجود دارند، روی می دهد.
پروتکل Technical Report 069 یک پروتکل مدیریتی انجمن پهن باند (پیش از این به عنوان DSL شناخته می شد) فنی مشخصات قانونی (CPE WAN (Customer Premises Equipment Wireless Area Network است. گزارش فنی 069 (TR-069) مشخصات فنی انجمن باند پهن است که یک پروتکل لایه کاربردی را برای مدیریت از راه دور تجهیزات محل مشتری (CPE) متصل به شبکه پروتکل اینترنت (IP) تعریف می کند. TR-069 از پروتکل مدیریت CPE WAN (CWMP) استفاده می کند که توابع پشتیبانی را برای پیکربندی خودکار فراهم می کند ، نرم افزار یا سیستم عامل مدیریت تصویر ، مدیریت ماژول نرم افزار ، وضعیت و عملکرد عملکرد ، و تشخیص. پروتکل مدیریت CPE WAN یک پروتکل مبتنی بر SOAP و HTTP است و ارتباط بین CPE و سرورهای پیکربندی خودکار (ACS) را فراهم می کند. این پروتکل به تعداد فزاینده دستگاههای مختلف دسترسی به اینترنت مانند مودم ، روتر ، دروازه و همچنین دستگاههای کاربر نهایی که به اینترنت متصل می شوند ، مانند جعبه تنظیمات و تلفنهای VoIP ، اشاره دارد. TR-069 با اصلاحاتی در 2006 ، 2007 ، 2010 ، جولای 2011 (نسخه 1.3) ، [1] و نوامبر 2013 (نسخه 1) برای اولین بار در مه 2004 منتشر شد. 4 am5)
[2] سایر ابتکارات فنی مانند Home Gateway Initiative (HGI) ، Digital Video Broadcasting (DVB) و WiMAX Forum CWMP را به عنوان پروتکل مدیریت از راه دور دستگاه ها و پایانه های شبکه های مسکونی تأیید کردند.
اعتراض علیه ممنوعیت حجاب در جمهوری آذربایجان در سال ۲۰۱۰ و در پی آن صورت گرفت که دولت جمهوری آذربایجان استفاده از حجاب در مدارس را ممنوع کرد. اعتراضات مورد حمایت برخی دولت ها و سازمان های خارجی نیز قرار گرفت. اعتراضات و دستگیری ها. فعالان ضد دولتی از رسانه های اجتماعی برای فراخوانی برای تظاهرات خیابانی با الهام از قیام های عربی در روز جمعه ۱۱ مارس ۲۰۱۱ استفاده کردند. فعالان با الهام از سرنگونی حکومت های مستبد در تونس و مصر توسط تظاهرات دموکراسی خواهانه متعهد شدند که تظاهرات بیشتری را در حین دستگیری برگزار کنند. توسط پلیس در خارج از آکادمی نفت باکو. نیروهای امنیتی آذربایجان در این رویداد ۴۳ نفر را بازداشت کردند. در روز شنبه دوم آوریل ۲۰۱۱ اعتراض دیگری صورت گرفت. پلیس ضد شورش معترضان را در نزدیکی میدان فواره ها در باکو، جایی که مخالفان می خواستند تجمعی برگزار کنند، اما موفق به دریافت مجوز از سوی مقامات نشد، دستگیر کردند. یکی از رهبران اپوزیسیون پس از اعتراض گفت که حدود ۱۰۰۰ نفر در آن شرکت کردند و بیش از ۲۰۰ نفر دستگیر شدند. در ۶ مه ۲۰۱۱، برخی از معترضان در باکو، قبل از دستگیری توسط پلیس، شعارهای «الله اکبر» و «
آزادی حجاب» سر دادند. واکنش های بین المللی. اعتراضات بین المللی علیه اقدامات دولت صورت گرفت. اروپا. اتحادیه اروپا پس از شکستن تظاهرات ۲ آوریل توسط نیروهای امنیتی، آذربایجان را به دلیل «عدم احترام به آزادی های اساسی» مورد انتقاد قرار داد. این نهاد از مقامات خواست تا آزادی بیان، گردهمایی آزاد و آزادی مطبوعات را مجاز کنند، حقوقی که به گفته آنها پاسخ دولت مورد بی احترامی قرار گرفته است. در ۱۳ آوریل، وزیر خارجه آذربایجان، المار ممدیاروف، رئیس هیئت اتحادیه اروپا در آذربایجان را احضار کرد تا نارضایتی دولت خود را از این بیانیه ابراز کند. سازمان های حقوق بشر. سازمان عفو بین الملل همچنین از دولت خواسته است تا اجازه تظاهرات مسالمت آمیز را بدهد. در نامه ای که در ۲۰ آوریل در روزنامه گاردین منتشر شد، شعبه بریتانیایی آن خواستار آزادی عین الله فتح الله اف و دیگر روزنامه نگاران بازداشت شده شد و تأکید کرد که دولت باید «از استانداردهای بین المللی در مورد حقوق بشر - به ویژه حق تجمع و حق تشکیل اجتماعات و آزادی بیان پیروی کند.» مؤسسه مطبوعاتی بین المللی نیز انتقادات عفو بین الملل را تکرار کرد و اخراج سه روزنامه نگار سوئدی توسط دول
ت آذربایجان را به دلیل گزارش در مورد تظاهرات ۱۷ آوریل در میدان فواره محکوم کرد. آمریکا. متیو برایزا، سفیر ایالات متحده در آذربایجان، نسبت به واکنش دولت آذربایجان به اعتراضات در ماه مارس ابراز نگرانی کرد.
پاول کراچ برنامه ساز مسیحی آمریکایی بود. وی به همراه همسرش جین کراچ به تولید برنامه های تلویزیونی مذهبی می پرداخت. وی اولین بار دریک برنامه تلویزیونی اشاره کرد که در ترانه راک پلکانی به سوی بهشت نهان سازی در برگردان صورت گرفته است.
نالبرت تاوارس بیتنکورت (زاده ۹ مارس ۱۹۷۴ در ریو دو ژانیرو) بازیکن سابق و مربی فعلی والیبال اهل برزیل که از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ عضو تیم ملی والیبال برزیل بود و مدتی در سال ۲۰۰۷ نیز به تیم ملی بازگشت و بعد به والیبال ساحلی روی آورد. نالبرت تا سال ۲۰۱۰ والیبال ساحلی را ادامه داد. تاوارس به همراه تیم ملی برزیل مدال طلا المپیک ۲۰۰۴ آتن را به دست آورد و در سال های ۲۰۰۱، ۲۰۰۳ و ۲۰۰۷ نیز قهرمانی لیگ جهانی را تجربه نمود و در سال ۲۰۰۳ نیز مدال طلا جام جهانی را به گردن آویخت و همچنین در سال ۲۰۰۲ جام قهرمانی جهان را به همراه تیم ملی برزیل بالای سر برد و در همین سال به عنوان ورزشکار سال برزیل انتخاب شد. بیتنکورت در رده باشگاهی سابقه بازی در تیم های میناس بلو هوریزونته، بانسپا سائو برناردو دوکامپو، سائو کائتانو، لوبه بانکا ماچراتا و پاناسونیک پانترز را در کارنامه خود دارد. نالبرت در سال ۲۰۱۴ عضو تالار مشاهیر والیبال شد.
پادشاهی خُتَن یک پادشاهی ایرانی از قوم سکایی بود که قلمرو آن در کناره جنوبی بیابان تکله مکان و در مسیر جاده ابریشم قرار داشت. این پادشاهی در حوضه تاریم قرار داشت که امروزه در غرب چین واقع شده است. مردم ختن به زبان سکایی ختن، یک زبان ایرانی شرقی و زبان گنداری پراکریت، یک زبان هندوآریایی مرتبط با سانسکریت صحبت می کردند. در دوران های کهن تر زبان تخاری هم که از زبان های هندواروپایی بود در بخش های از حوضه تکله مکان رایج بوده است. ختن با قرارگیری در یک واحه حاصلخیز، علاوه بر تولید و صادرات ابریشم و قالیچه، به دلیل داشتن مزارع توت و نیز تولید یشم و سفال گری به شهرت رسید. با وجود اهمیت اقتصادی این شهر به عنوان یک مرکز تجاری بزرگ بر روی جاده ابریشم و منبع قابل توجهی از یشم برای چین باستان، خود شهر ختن نسبتاً کوچک بود. وسعت شهر باستانی ختن که نخست در محلی به نام یوتکَن قرار داشت، حدود ۲٫۵ تا ۳٫۲ کیلومتر مربع تخمین زده می شود. شواهد باستان شناسی زیادی از این شهر باستانی به دلیل سده ها غارتگری گنج توسط مردم محلی از بین رفته است. پادشاهی ختن در حدود هزار سال پابرجا بود تا این که در سال ۱۰۰۶ با حمله مسلمانان از میان رفت. م
وقعیت جغرافیایی. این واحه، عامل اصلی موفقیت و ثروت آن بود. در شمال ختن، یکی از خشک ترین و متروک ترین اقلیم های بیابانی روی زمین، بیابان تکله مکان، و در جنوبِ آن کوه های تا حدود زیادی خالی از سکنهٔ کونلون (قروم) قرار دارند. در سمت شرق، واحه های کمی آن سو تر از نیا وجود داشت که سفر را دشوار می کرد و فقط دسترسی از غرب نسبتاً آسان بود. خُتن از رودخانه های یورونگ کاش و قره کاش آبیاری می شد که حوضهٔ تاریم را سیراب می کنند. این دو رودخانه مقادیر زیادی آب همراه خود می آورند که زندگی در آب و هوای به شدت خشک این منطقه را ممکن ساخته است. موقعیت مکانیِ ختن در کنار کوهستان، نه تنها آبیاری برای کشت وکار را میسر نمود، بلکه باروری زمین را نیز افزایش داد چرا که رودخانه ها شیب زمین را کاهش داده و رسوبات را در کناره های خود ته نشین می کردند و بدین ترتیب خاکی حاصلخیزتر به وجود می آوردند. این خاک بارورتر، بازدهی کشاورزی را که شهرت ختن را در غلات و میوه موجب شد، افزایش داد؛ بنابراین، نزدیکی به رشته کوه کونلون شریان حیاتی ختن بود و بدون آن، ختن به یکی از بزرگ ترین و موفق ترین شهرهای واحه ای در امتداد جاده های ابریشم تبدیل نمی شد. پ
ادشاهی ختن یکی از مملکت های کوچک متعدد در حوضه تاریم بود که شامل یارکند، لولان (شانشان)، تورفان، کاشغر، قره شهر، و کوچا می شد (سه مملکت آخر، همراه با ختن، چهار لشکرگاه را در زمان سلسلهٔ تانگ تشکیل می دادند). در سوی باختر، قلمروهای پادشاهی آسیای میانه یعنی سغد و بلخ قرار داشتند. قلمرو ختن توسط همسایگان قدرتمندی مانند امپراتوری کوشان، چین، تبت و برای مدتی شیونگنو احاطه شده بود، که همگی در دوره های مختلف نفوذ خود را بر ختن اعمال کرده یا درصدد اعمال آن بودند. پیشینه. پادشاهی ختن، یک قلمرو کهن بودایی از سکاهای ایرانی تبار بود که در امتداد شاخه جنوبی جاده ابریشم، در حاشیه شمالی بیابان وسیع تکله مکان در حوضه تاریم (ناحیه خودمختار سین کیانگ چین امروزی) قرار داشت. پایتخت باستانی آن در ابتدا در غرب ختن امروزی، در منطقه ای به نام یوتکن بنا شده بود. از دیرباز، حوضه تاریم محل سکونت گروه های مختلفی از گویندگان زبان های هندواروپایی مانند تخاری ها و سکایی ها بود. یشم ختن مدتها قبل از تأسیس شهر به چین صادر می شد، چنان که از اشیاء ساخته شده از یشم ختن در مقبره های سلسله های شانگ (یین) و ژو یافت شده است. تصور می شود که تجارت یش
م توسط یوئژی ها تسهیل شده باشد. از زمان سلسله هان تا دست کم سلسله تانگ، شهر ختن در زبان چینی با نام یوتیان شناخته می شد. این پادشاهی عمدتاً بودایی به مدت بیش از هزار سال دوام آورد تا اینکه در سال ۱۰۰۶ میلادی، طی روند اسلامی سازی و ترک سازی منطقه سین کیانگ، به دست خانات مسلمان آل افراسیاب تسخیر شد. افسانه های بنیان گذاری ختن. افسانه های متعددی دربارهٔ بنیان گذاری شهر ختن، پایتخت پادشاهی باستانی سکایی، وجود دارد. اما توجه به این نکته ضروری است که این افسانه ها نه روایت های هم زمان و دست اول، بلکه داستان هایی هستند که قرن ها پس از تأسیس این پادشاهی نوشته شده اند. این داستان ها در سفرنامهٔ زائر چینی، شوان زانگ، و ترجمه های تبتی اسناد ختنی به چشم می خورند. هر چهار روایت، بنیان گذاری شهر را به سده سوم پیش از میلاد و گروهی از هندی ها در زمان سلطنت آشوکا نسبت می دهند. در یکی از این روایات، گفته می شود که اشراف قبیله ای در تاکسیلا، که خود را از نسل ایزد وایشراوانا می دانستند، کونالا، پسر آشوکا، را کور کردند. امپراتور موریایی آن ها را به مجازات به شمال هیمالیا تبعید کرد و آن ها در ختن ساکن شدند و یکی از خود را به عنوان
پادشاه برگزیدند. اما بعداً با گروهی از چین درگیر جنگ شدند و رهبر چینی بر آن ها پیروز شد و دو گروه به هم پیوستند. در روایت دیگری، خود کونالا تبعید شده و ختن را پایه گذاری می کند. این افسانه ها به احتمال وجود مهاجران از شمال غربی هند و چین در ختن اشاره دارند و شاید دودستگی شهر به بخش های شرقی و غربی از زمان سلسله هان را توضیح دهند. با این حال، برخی دیگر معتقدند که این افسانه ساختگی است، چرا که جمعیت ایرانی تبار را نادیده می گیرد و هدف آن صرفاً توضیح تأثیرات هندی و چینی موجود در ختن سده هفتم میلادی است. شوان زانگ معتقد بود که قدرت سلطنتی از زمان تأسیس ختن به طور پیوسته دست به دست شده است و شواهد نشان می دهد که پادشاهان ختن از حداقل قرن سوم میلادی از لقبی با ریشه ایرانی استفاده می کردند که این احتمال را مطرح می کند که آن ها به زبان ایرانی صحبت می کرده اند. در دهه ۱۹۰۰، اورل اشتاین، اسناد پراکریتی نوشته شده به خط خروشتی در نیا را کشف کرد و با استناد به افسانهٔ بنیان گذاری ختن، ادعا کرد که این افراد از حوضه تاریم مهاجران هندی از تاکسیلا بودند که ختن را تسخیر و مستعمره کردند. اما استفاده از پراکریت می تواند میراثی
از نفوذ امپراتوری کوشان باشد. افرون بر این، تأثیراتی از یونان نیز در ختن اولیه وجود داشت. آثاری مانند هنر هلنیستی در نقاط مختلف حوضه تاریم، مانند پرده های دیواری سامپول نزدیک ختن، پرده های دیواری با تصویر هرمس و پگاسوس در لولان و سفال هایی که شاید حاکی از تأثیر پادشاهی هلنیستی بطلمیوس در مصر باشند، گواه این تأثیرگذاری هستند؛ بنابراین، یک پیشنهاد این است که مهاجران اولیه منطقه ممکن است مردمی با نژادهای مختلف از شهر تاکسیلا به رهبری یک رهبر یونانی-سکا یا هندویونانی بوده اند که با استفاده از سازمان های اداری و اجتماعی پادشاهی یونانی-باختری ختن را تأسیس کرده اند. کاوش های باستان شناسی و بررسی های بیشتر می توانند به روشن شدن حقایق تاریخی و رمزگشایی از این افسانه ها کمک کنند. ورود ایرانی تباران سکایی. اسناد به دست آمده از ختن در قرون بعدی نشان می دهند که مردم این سرزمین به زبان سکایی ختن، یک زبان ایرانی شرقی که ارتباط نزدیکی با زبان سغدی داشت، صحبت می کردند. زبان سکایی به عنوان یک زبان هندواروپایی، ارتباط دورتری با زبان های تخاری (همچنین با نام اگنی-کوچانی شناخته می شود) داشت که در مناطق مجاور حوضه تاریم رایج بود.
زبان سکایی همچنین ویژگی های منطقه ای مشترکی با زبان تخاری داشت. زمان دقیق ورود مردمان سکا به منطقه ختن مشخص نیست. شواهد باستان شناسی از پرده دیواری سامپول واقع در نزدیکی ختن ممکن است نشان دهنده وجود یک جمعیت محلی سکایی در آخرین ربع هزاره اول قبل از میلاد باشد، اگرچه برخی معتقدند آن ها ممکن است تا بعد از تأسیس شهر به آنجا نقل مکان نکرده باشند. احتمال دارد سکایی ها زودتر در بخش های دیگر حوضه تاریم ساکن شده باشند - حضور مردمی که گمان می رود سکایی باشند در منطقه کریا در یومولاک قوم (حدود ۲۰۰ کیلومتر شرقی ختن) که احتمالاً به اوایل قرن هفتم قبل از میلاد بازمی گردد، یافت شده است. مردم سکا در متون چینی باستان با نام سای (塞) شناخته می شدند. این متون نشان می دهند که آن ها در ابتدا در دره های رودهای ایلی و چو در قرقیزستان و قزاقستان امروزی ساکن بودند. در کتاب هان چین، این منطقه «سرزمین سای»، یعنی سرزمین سکایی ها، نامیده می شود. طبق نوشته های تاریخ نگار چینی، سیما چیان، یوئژی های هندواروپایی، که در ابتدا از منطقه بین تنگری تاغ (تیان شان) و دونگ هوانگ گانسو، چین آمده بودند، در ۱۷۷–۱۷۶ قبل از میلاد توسط نیروهای حاکم شیونگ
نو، مودو چانیو، مورد حمله قرار گرفته و مجبور به فرار از دالان هِکسی گانسو شدند. در مقابل، یوئژی ها مسئول حمله و فشار به سای (یعنی سکا) به سمت جنوب بودند. سکایی ها حدوداً در ۱۴۰ قبل از میلاد از رود سیردریا به سرزمین باختر (بلخ) عبور کردند. بعداً، سکایی ها همچنین به شمال هند و همچنین سایر مکان های حوضه تاریم مانند ختن، قره شهر (یانچی)، یارکند (شاچه) و کوچا (چیوچی) نقل مکان کردند. یک پیشنهاد این است که سکایی ها در پادشاهی یونانی-باختری «یونانی مآب» شدند، و اینکه این گروه از سکاها، یا یک گروه قومی مختلط یونانی-سکایی به یارکند و ختن مهاجرت کردند، یا مهاجرت، کمی زودتر از تاکسیلا در پادشاهی هندویونانی صورت گرفته بود. اسناد نوشته شده به زبان پراکریت متعلق به قرن سوم میلادی از شهر شانشان نشان می دهد که به پادشاه ختن لقب «هیناجها» (یعنی «سردار کل») داده می شد، که به طور مشخص کلمه ای با ریشه ایرانی معادل عنوان سانسکریت «سنپاتی» است. به گفته استاد فقید مطالعات ایرانی، رونالد ای. امِریک (درگذشته به سال ۲۰۰۱)، این مورد، همراه با این واقعیت که دوره های سلطنت ثبت شده پادشاهان با واژه ایرانی ختنی «کشونا» (kṣuṇa) بیان می شد، «