Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
میته اسرائیلی برای خاورمیانه ای عاری از سلاح های اتمی، بیولوژیکی و شیمیایی، کارزار خلع سلاح هسته ای، CASMII، کد پینک و گروه های دیگر، نسبت به آنچه که آن ها آن را «خطر قریب الوقوع جنگی با ابعادی بی سابقه، این بار علیه ایران» می دانستند، هشدار دادند. آنان به ویژه نگرانی خود را دربارهٔ احتمال استفاده از سلاح های هسته ای در حمله به ایران ابراز داشتند و تأکید کردند که چنین احتمالی «منتفی اعلام نشده است». در پاسخ مستقیم به متیو کرونینگ، کالین کال، استاد برنامه مطالعات امنیتی در دانشکده خدمات خارجی ادموند ای. والش در دانشگاه جرج تاون، استدلال می کند که جنگ با ایران باید به عنوان آخرین راهکار در نظر گرفته شود. کال اشاره می کند که اگرچه آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA) تلاش های ایران برای دستیابی به ظرفیت تولید سلاح هسته ای را در مقطعی مستند کرده است، اما «هیچ مدرک قطعی وجود ندارد که نشان دهد علی خامنه ای تصمیم نهایی برای ساخت این سلاح ها را گرفته است». کال همچنین خاطرنشان می کند که کرونینگ زمان بندی تولید اورانیوم با غنای تسلیحاتی را با فرایند واقعی ساخت بمب اتمی اشتباه می گیرد. علاوه بر این، او به طور جدی با دیدگا
ه کرونینگ مبنی بر اینکه ایالات متحده می تواند مدیریت تنش و کنترل تصاعد درگیری در جنگ با ایران را به دست بگیرد، مخالفت می کند. وی در این باره می گوید: «"تصویری که کرونینگ از یک جنگ تمیز و حساب شده ارائه می دهد، یک سراب است. هر جنگی با ایران، درگیری ای آشفته و به شدت خشونت آمیز خواهد بود که تلفات و پیامدهای قابل توجهی به همراه خواهد داشت.»" کال هشدار می دهد که نبود ارتباطات مستقیم میان تهران و واشینگتن، همراه با عدم قطعیت های ناشی از جنگ، باعث می شود که درگیری از کنترل خارج شود. او تأکید دارد که بزرگ ترین اشتباه کرونینگ این است که همان ذهنیتی را دارد که حامیان جنگ عراق داشتند—ذهنیتی که سناریوهای پس از جنگ را نادیده می گیرد. از این رو، با توجه به چالش های متعدد و عدم قطعیت های فراوان، کال نتیجه می گیرد که جنگ باید آخرین گزینه باشد."" در اوت ۲۰۱۲، استفن ام. والت، استاد روابط بین الملل در دانشگاه هاروارد، استدلال کرد که تهدیدهای نظامی مداوم سیاستمداران اسرائیلی و هشدارهای مکرر آن ها دربارهٔ «پنجره های در حال بسته شدن»، «خطوط قرمز» و «محدوده های مصونیت» برای حمله قریب الوقوع اسرائیل به ایران، بیشتر یک تاکتیک فریبکا
رانه است تا یک تهدید واقعی. والت تحلیل می کند که اسرائیل به تنهایی توانایی نظامی لازم برای وارد آوردن خسارات کافی به تأسیسات هسته ای ایران را ندارد. او ادامه می دهد که این موج از اظهارات عمومی در واقع یک کمپین فشار است که هدف آن، وادار کردن دولت اوباما به اعمال تحریم های شدیدتر و دریافت تعهد علنی از رئیس جمهور آمریکا برای استفاده از نیروی نظامی علیه ایران است. از دیدگاه والت، این تاکتیک اسرائیل در واقع تلاشی برای سوق دادن ایالات متحده به سمت جنگی است که خود اسرائیل قادر به اجرای آن به تنهایی نیست.
را، به تعریف برخی از دستورنویسان زبان فارسی، یکی از حرف های نشانه و نشانهٔ مفعول است، و کلمه یا گروهی که پیش از «را» می آید نقش مفعولی پیدا می کند. بنابر تعریفی دیگر، «را» نوعی حرف اضافه است و اصولاً تمامی حروف، ازجمله حرف اضافه و حرف ربط و حرف ندا و تفسیر، کلمات نشانه و نقش نما هستند، و این امر اختصاصی به حرف «را» ندارد. دستورهای سنتیِ زبان فارسی عمدتاً از «را» به عنوان نشانهٔ مفعول صریح معرفه یاد کرده اند. گرنوت ویندفور، استاد زبان شناسی فارسی دانشگاه میشیگان، در کتاب "دستور زبان فارسی" خود ادعا کرده است که بعید است بتوان تک واژی را در زبان فارسی یافت که به اندازهٔ «را» مورد تتبع فنی و دقیق قرار گرفته باشد. ژیلبر لازار، زبان شناس و فارسی دان فرانسوی، نیز در مقاله ای با عنوان «تکواژِ را و کنش نحویِ آن در فارسی»، می نویسد هنوز هیچ قاعده ای پیدا نشده که مجموع کاربردهای تکواژِ «را» را دربربگیرد و به تمامی آنها و نیز به مواردی که در آنها مفعول بدون «را» به کار می رود توجه نماید. تحول تاریخی را. حرف نشانهٔ را در فارسی باستان به صورت rādiy برای بیان علت و سبب به کار می رفته است. مثال زیر، که برداشت از سطر شش و هفت
ِ سنگ نبشتهٔ بیستون داریوش بزرگ است، کاربرد آن را در متون آن زبان نشان می دهد. در این مثال، نشانهٔ دونقطه (:) نشانهٔ مرز واژه است. ... avahyarādiy:vayam:Haxāmanišiyā:ahyāmahy ... «بدین علت ما هخامنشیان خوانده می شویم» در فارسی میانه این حرف نشانه به صورت rād/rāy ثبت شده و کاربردهای گوناگون برای آن ذکر شده است. کریستوفر برونر در بررسی کاربرد این تک واژ در فارسی میانه و زبان پارتی می نویسد که rāy در فارسی میانه و rād در پارتی به کار برده می شده است. برونر کاربرد این حرف نشانه با مفعول صریح را در فارسی میانه یک تحول متأخر دانسته و می گوید این کاربرد تنها در متون زبان پهلوی مشاهده می شود. در فارسی نوین کلاسیک (فارسی قدیم)، دامنهٔ کاربرد «را» به عنوان نشانهٔ مفعول صریح گسترده شد و عمدهٔ کاربرد آن را می توان در چهار نقش مفعولی متممی، مفعول غیرصریح، مفعول بهره ور، و مفعول صریح دانست.
پادشاهی برزیل دولتی متشکل از پادشاهی برزیل، پرتغال بود که زیر نظر فرمانروایی مشترک اداره می شدند. پادشاهی متحد پرتغال، برزیل در ۱۸۱۵ میلادی به دنبال فرار خاندان سلطنتی پرتغال به برزیل، تشکیل گردید و به دنبال استقلال بزریل در ۱۸۲۲ میلادی از هم پاشید. پرتغال نیز سرانجام در ۱۸۲۵ استقلال بزریل و تشکیل امپراتوری برزیل را به رسمیت شناخت. پادشاهی متحد پرتغال، برزیل طی حیات خود، هیچ گاه بر کل امپراتوری پرتغال تسلط نداشت؛ زیرا، سرزمین اصلی آن (پرتغال) تا ۱۸۲۲ میلادی، در دست ناپلئون و حکومت بعدی پرتغال باقی ماند. اما تمامی مستعمرات پرتغال تحت سیطره پادشاهی متحد پرتغال، برزیل قرار داشت.
اویونیک مدولار یکپارچه () در حقیقت به مفهوم یک معماری در سیستم های الکترونیکی هوانوردی است که بستری را فراهم می آورد تا عملیات اویونیکی مختلف بتوانند به صورت یکپارچه و با استفاده از منابع اشتراکی اجرا شوند. این معماری را می توان به نوعی در مقابل معماری به هم وابسته (federated) در سیستم های اویونیکی در نظر گرفت که در آن رویکرد «یک عملیات=یک کامپیوتر» اساس طراحی است. مقدمه. در اواخر قرن بیستم میلادی شرکتهای هواپیمایی به دلیل محدودیتهای وزنی و حجمی سیستم های اویونیکی در یک هواپیما و هم چنین زیاد شدن تعداد سیستم ها، هزینه های زیادی را متحمل می شدند. از سوی دیگر رویکرد «یک عملیات = یک کامپیوتر» که در معماری به هم وابسته سیستم های اویونیکی رایج بود، دیگر کارایی لازم را نداشت. در معماری به هم وابسته، هر محفظه عملکردی خاص با سختافزار و نرمافزار مختص خود را ارائه می دهد. در این معماری هر محفظه فضای زیادی را اشغال می کند و به علت عملکرد جداگانهٔ هر سیستم، توان مصرفی در آن ها بسیار بالا است. در معماری به هم وابسته سامانه های مختلف از جمله سیستم هدایت خودکار، سیستم مدیریت پرواز، سیستم ضد لغزش و غیره. هر یک منبع تغذیه، در
گاه ورودی/خروجی، واسط ها، حسگرها و محرک های مخصوص به خود را دارند. در اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی، شرکت های هواپیمایی مفهومی را توسعه دادند که در آن چندین عملیات نرمافزاری از چندین سطح مختلف روی یک قطعه محاسباتی مجتمع پردازش و بسیاری از برنامه های کاربردی هواپیما در یک ماجول سخت افزاری یکسان اجرا شده، به طوری که منابع توان و محاسباتی، دستگاه های مخابراتی و ورودی/خروجی ها به اشتراک گذاشته می شوند. این نوع ساختار ترکیب سخت افزار و نرم افزار با عنوان معماری اویونیک ماجولار یکپارچه (IMA) شناخته می شود؛ بنابراین معماری IMA سطوح بالاتری از کارایی و ظرفیت سیستمی، امکان دسترسی بیشتر به تجهیزات و کاهش هزینه های تعمیر و نگهداری و در نتیجه کاهش هزینه ها در طول عمر سیستم را فراهم می آورد. سیر تکاملی معماری اویونیک در هواپیما. تا قبل از دهه ۱۹۶۰ میلادی، سیستم های اویونیک بیشتر مبتنی بر قطعات و مدارهای آنالوگ بودند. این سیستم ها کارکردهای سطح بالایی ارائه نمی دادند و از نظر اندازه، وزن و مصرف توان نسبت به سیستم های امروزی چندان مناسب نبودند. همچنین برای اتصال سیستم های مختلف به یکدیگر به حجم زیادی از کابل کشی نیاز بود. با توسعه
فناوری های دیجیتال، به مرور سیستم های اویونیک آنالوگ با سیستم های دیجیتال جایگزین شدند. بدین ترتیب علاوه بر افزایش کارایی سیستم های اویونیک تبادل داده بین آن ها نیز از طریق گذرگاه های داده دیجیتال امکان پذیر شد. بر اساس نحوه تقسیم وظایف و ارتباط تجهیزات الکترونیکی با یکدیگر معماری های مختلفی برای پیاده سازی سیستم اویونیک کلی ارائه شده مورد استفاده قرار گرفت. استفاده از فناوری محاسباتی دیجیتالی در سیستم های اویونیکی هواپیمای مسافربری سبب پیشرفت بسیار سریع مشخصات هواپیما و پیچیدگی ان شده است. افزایش ترافیک هوایی که با سیستم های ناوبری ماهواره ای در ارتباط هستند نیازمند ارتقای سیستم های نظارتی به همراه افزایش قدرت محاسباتی برای پیگیری مسیرهای پیچیده پرواز با دقت بسیار بالا می باشند. این کار با پیشرفت در فناوری اویونیکی دیجیتال که شامل زمینه های پردازشی، توسعه نرم افزار و ارتباطات دیجیتالی شبکه محور و توانا ساختن سیستم های هواپیما در یک مقیاس بسیار بزرگ یکپارچه شده امکان پذیر است. سیستم های اویونیک هواپیما در حال حاضر از نظر توانایی و پیچیدگی رشد چشم گیری داشته اند. پیشرفت این فناوری ها از جنبه هایی نظیر بهبود عم
لکرد، قدرت محاسباتی، پیچیدگی، قابلیت اطمینان، کاهش وزن، حجم، توان مصرفی، سیم بندی و هزینه های پشتیبانی است، هرچند که این پیشرفت ها افزایش قیمت را نیز به همراه دارد. در شکل ۱ روند توسعه معماری سیستم های اویونیک از ابتدا تاکنون نشان داده شده است. این سیر تکامل شامل معماری آنالوگ، معماری دیجیتال، معماری به هم وابسته دیجیتال (Federated) و معماری یکپارچه و ماجولار دیجیتال (Integrated Modular Avionics) است. معماری توزیع شده آنالوگ. معماری توزیع شده آنالوگ برای اولین بار در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ ارائه گردید. در این نوع از سیستم ها، قسمت های اصلی به وسیله سیم کشی سخت باهم ارتباط داشته و هیچ نوع گذرگاه داده ای در آن وجود ندارد. در نتیجه حجم زیادی از سیم کشی در سیستم وجود دارد و هرگونه دستکاری یا تغییر در ساختار آن بسیار مشکل است. سیستم های آنالوگ همواره مستعد خطا و از کار افتادگی بوده و محاسبه با آن ها دقت و پایداری محاسبات سیستم های دیجیتال بعدی را ندارد. در شکل ۲ (الف) یک نمونه از معماری توزیع شده آنالوگ نشان داده شده است. با رشد سیستم های دیجیتال، این قابلیت به وجود آمد تا از آن ها برای افزایش سرعت و دقت عملیات استفا
ده شود. این نوع سیستم ها در ابتدا بسیار سنگین، حجیم و دارای محدودیت حافظه بوده و هر واحد عملیاتی، کامپیوتر و حافظه مخصوص به خود را دارد. در این مرحله واحدها و تجهیزات سیستم با توجه به نوع کاربردشان از یکدیگر مجزا می باشند و با این وجود توانایی انتقال داده بین اجزا به خوبی بهبود داده شده است. گذرگاه داده نه تنها در زمینه انتقال سیگنال ها انعطاف پذیری بالایی از خود نشان می دهد، بلکه باعث کاهش قابل ملاحظه حجم سیم ها در این معماری می شود. اگرچه حجم زیادی از سیم کشی ها به این روش کاسته شده است ولی همچنان اضافه نمودن یک جزء به شبکه کار پیچیده و دشواری محسوب می شود. در شکل ۲ (ب) یک نمونه از معماری توزیع شده دیجیتال نشان داده شده است. معماری به هم وابسته دیجیتال. در دهه ۱۹۸۰، معماری به هم وابسته دیجیتال در طراحی و تلفیق تجهیزات اویونیک مورد استفاده قرار می گرفت. در این معماری متناظر هر وظیفه، یک کامپیوتر برای پردازش اطلاعات قرار داده شده است و قطعات به صورت وابسته و توزیع شده در سطح هواپیما جانمایی می شوند. همچنین کلیه تجهیزات به وسیلهٔ گذرگاه داده با یکدیگر ارتباط دارند. اما این ساختار موجب افزایش وزن و حجم سیستم ها
ی اویونیک خواهد شد. برای اولین بار در این معماری مفهومی جدید از قطعات اویونیک به نام واحد جایگزینی خط (Line Replacement Unit) ارائه گردید که نوعی پردازشگر تکامل یافته برای انجام وظایف خواسته شده است. در حقیقت یک معماری به هم وابسته از تعداد نسبتاً زیادی LRU که با یک گذرگاه داده با یکدیگر در ارتباط هستند تشکیل شده است. در طول فرایند به بلوغ رسیدن حافظه های الکترونیک به ویژه حافظه های غیر فرار، معماری به هم وابسته توانست از قابلیت برنامه نویسی مجدد در بسیاری از LRUهای سیستمی و گذرگاه های داده برخوردار گردد که این یک پیشرفت بسیار مؤثر در زمینه نگهداری محسوب می شود. سیستم های به هم وابسته با میزان یکپارچه سازی عمیقتر و به کارگیری شبکه های فیبر نوری با پهنای باند بالا توانستند امکان پردازش حجم زیادی از اطلاعات را به وجود آورند. در شکل ۳ نمونه ای از معماری به هم وابسته دیجیتال نشان داده شده است. معماری ماجولار (IMA). در اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی شرکت های هواپیمایی مفهومی را توسعه دادند که در آن چندین عملیات نرم افزاری از چندین سطح مختلف روی یک قطعه محاسباتی اویونیک مجتمع می شد. این کار باعث کاهش وزن و حجم گردید اما انت
شار خطا روی یک پردازنده خطای بیشتری را در پی داشت که قابلیت اطمینان کنترل کننده ها را کاهش می داد و هزینه های نگهداری را بالا می برد. در واقع، یکپارچهسازی نیازمند شرایط خاصی روی سیستم عامل است. یک واسط باید پیادهسازی شود که وظایف نرم افزاری متفاوت را از یکدیگر جدا نگه دارد و آن ها را از سخت افزار تفکیک نماید و سرویسهایی را برای تشخیص خطای پیچیده تر، ارائه دهد. برای کاهش هزینه های یکپارچه سازی، استاندارد نمودن مفاهیم ضروری است. اولین گام در این راستا در سال ۱۹۹۵ با ارائه مفهومی به نام IMA برداشته شد. این مفهوم جداسازی قطعات اویونیک به اجزای سازنده آن یعنی پردازنده، ورودی/خروجی، منبع تغذیه و درگاه شبکه را به همراه داشت. این عملکردها به ماجولهای مجزایی تخصیص داده شده است. این ماجولها عبارتند از: هسته ماجول پردازشگر، ماجول ورودی/خروجی، ماجول منبع تغذیه و ماجول درگاه شبکه. این ماجول ها داخل یک محفظه مونتاژ شده اند. ارتباط بین این ماجول ها از طریق یک گذرگاه داده با قابلیت تحمل خطا (به جای متوقف کردن فرایند) صورت می گیرد. معماری IMA سطوح بالاتری از کارایی و ظرفیت سیستمی، بیشتر در دسترس بودن تجهیزات، کاهش هزینه های ن
گهداری و در نتیجه کاهش هزینه ها در طول عمر سیستم را فراهم می نماید. در واقع پیشرفت سریع و ادامه دار فناوری اویونیک به دلیل عواملی چون، پیشرفت تکنولوژی ساخت قطعات و سیستم های الکترونیک، افزایش خواسته ها و پیچیدگی کاربردها، کاهش متوالی نسبت هزینه های سخت افزاری به نرم افزاری و مزایای مجتمع سازی و استانداردسازی است. شکل ۴ نمونه ای از معماری یکپارچه شده و ماجولار دیجیتال را نشان می دهد. مزایای معماری IMA. اصول اویونیک ماجولار مجتمع یک رویکرد مشترک با معماری باز را برای سخت افزار محاسباتی معرفی می کند تا یک بستر منبع با محاسبات غنی را جهت اجرای نرم افزار کاربردی سامانه های اویونیک فراهم نماید. یک سیستم عامل بلادرنگ مدیریت تخصیص منبع محاسباتی را به عهده داشته و افراز و تفکیک سیستمی را تضمین می نماید. مقررات و اخذ گواهینامه مربوط به سخت افزار و نرم افزار مستقل می باشند. یک شبکه ارتباطی با پهنای باند زیاد وظیفه تبادل اطلاعات میان منابع محاسباتی و ورودی/خروجی را بر عهده دارد. تبادل اطلاعات مربوط به منابع ورودی/خروجی در متمرکزکننده های داده از راه دور (Remote Data Concentrator) در محل حس گرها و محرک های هواپیما انجام م
ی شود. مزایای قابل توجه در این سطح از تجمیع عبارت اند از: نسل دوم معماری اویونیک ماجولار یکپارچه. نسل بعدی معماری اویونیک، تحت عنوان پروژه SCARLETT، کنسرسیومی متشکل از ۴۰ کمپانی و مؤسسه تحقیقاتی از ۱۶ کشور است که توسط اتحادیه اروپا تأسیس شده است. در این پروژه نسل دوم IMA با نام IMA2G مورد استفاده قرار می گیرد. استفاده از IMA2G باعث کاهش بیشتر هزینه ها و مدیریت پیچیدگی در حال افزایش سامانه های الکترونیکی هواپیما می گردد. در شکل ۵ عوامل مؤثر در توسعه IMA بیان شده است. همچنین در حوزه SCARLETT، مفهوم IMA می تواند در موارد زیر بهبود یابد: اجزای تشکیل دهنده معماری IMA. یک سیستم IMA از تعدادی محفظه تشکیل شده که هر کدام از این محفظه ها شامل تجهیزاتی برای اجرای بیشتر پردازش ها و ارسال تمام ورودی/خروجی های محلی به سنسورها، عملگرها و شاخص ها است. ارتباط بین این محفظه ها و همچنین عملگرها و سنسورها از طریق باس داده ARINC 629 برقرار می شود؛ بنابراین معماری IMA را می توان به محفظه ها (ماجول ها)، گذرگاه داده و متمرکزکننده داده تقسیم بندی نمود. ماجول ها در واقع شامل تمامی عملگرها، حسگرها و واحدهای پردازش می شوند. ساختار داخلی
یک ماجول IMA بر اساس استاندارد ARINC 653 در شکل ۶ نشان داده شده است. در لایهٔ کاربری های نرم افزاری، کاربری ها و نیازهای اویونیکی به صورت نرم افزاری تعیین می شوند که از طریق واسط APEX به لایهٔ هستهٔ نرم افزاری که شامل یک سیستم عامل real time است، متصل می شود. در این سیستم عامل تمام پردازش های مربوط به یک بخش در یک پردازنده انجام می شوند. گذرگاه داده بر اساس استاندارد ARINC 664. استاندارد ARINC 664 مربوط به شبکه داده های هواپیما است که شامل چندین بخش است. در بخش ۱ از این استاندارد، به بررسی اجمالی و مفاهیم سیستم ها پرداخته شده و بخش ۲ تا ۶ شامل مشخصه های پروتکل اینترنت و اترنت است. بخش ۷ از استاندارد ARINC 664، “شبکه AFDX”، یک روش زمان- قطعی معین را مشخص می کند که برای کنترل و فرمان های مهم – ایمنی و بلادرنگ قابل کاربرد است. بخش ۸ از این استاندارد به سرویس های لایه بالاتر می پردازد. در ساختار IMA نیاز به ارتباطات داده ای قوی و انعطاف پذیر است. گذرگاه داده AFDX لایه فیزیکی مورد استفاده در صنعت کامپیوتر را بر اساس استاندارد اترنت IEEE802.3 به کار می برد. شبکه های AFDX با افزونگی دوتایی (Dual-redundant) برای قاب
لیت اطمینان به کار می روند. واسط فیزیکی معمولاً کابل های مسی زوج به هم تابیده حفاظت شده می باشند، البته فیبر نوری نیز می تواند مورد استفاده قرار گیرد. پهنای باند در این گذرگاه می تواند ۱۰، ۱۰۰ یا حتی ۱۰۰۰Mbps باشد. شبکه AFDX لینک های مجازی (Virtual Link) ایجاد می کند که اتصالات تسهیم شده تقسیم-زمانی نقطه-به-چند نقطه (Point-to-multipoint time-division multiplexed) می باشند. به علاوه، تحویل هم زمان دنباله داده های حیاتی می تواند با یک حرکت نامنظم اتفاقی زمانی (Timing jitter) به اندازه حداکثر ۰٫۵msec برای هر VL، تضمین شود. AFDX مفهوم گپ تخصیص پهنای باند (BAG) را برای توزیع دنباله داده ها به بسته های زمانی به کار می برد که مقدار این BAG، تعیین کننده بازه زمانی میان بسته ها بر روی یک لینک مجازی معین است.
دولت های شمالی و جنوبی (۶۹۸–۹۲۶ میلادی) در این دوره در تاریخ کره که شیلا و بالهه همزمان در جنوب و شمال شبه جزیره کره، وجود داشته اند. شیلای متحد. در سال ۶۶۰ میلادی، با کمک امپراتوری تانگ، بکجه را تصرف و ۸ سال بعد با هجوم تمام عیار تانگ، اراضی جنوبی گوگوریو تا مرز شهر پیونگ یانگ را هم تصرف کرد. پس از آن با تانگ وارد جنگ شد و با دفع آنان و سپس خراجگذاری متعاقب توانست دوسوم شبه جزیره کره را تحت تسلط درآورد. حدود ۲۵۰ سال بعد، شیلا سقوط کرد و با سقوط این حکومت، آخرین حکومت از حکومت های سه گانهٔ کره هم فرو پاشید. بالهایی. پس از فروپاشی گوگوریو در سال ۶۶۸ میلادی، نیروهای بازمانده به صورت پراکنده در سرزمین های همسایهٔ شبه جزیره حضور داشتند. ته جویونگ به همراه پدرش و بازمانده های گوگوریو حزبی برای احیای گوگوریو تشکیل داد. او بعدها برای مبارزه با امپراتوری تانگ با نیروهای خیتان و همچنین خاقانات گوک ترک متحد شد. بالهه توسط ته جویونگ در سال ۶۹۸ میلادی تأسیس شد. ته جویونگ توانست با کمک بازماندگان گوگوریو کشور جدید را که جانشین گوگوریو بود، به وجود آورد. این پادشاه بعد از نابودی گوگوریو مردم را جمع کرده و بالهه را تأسیس نم
ود. سرانجام حکومت بالهه در سال ۹۲۶ میلادی به دست کشور خیتان فرو پاشید.
هِبَتُ الله آخُندزاده (زادهٔ ۱۹۶۱ در ولایت قندهار)، سوّمین رهبر طالبان و رهبر امارت اسلامی افغانستان است. او از طایفهٔ نورزیی درانی و پشتون است. در پی حملهٔ پهپادی نیروهای آمریکایی به خودروی اختر محمد منصور و مرگ او در سال ۲۰۱۶ میلادی، سخنگوی گروه طالبان در بیانیه ای هبت الله آخندزاده را رهبر و فرمانده جدید خود اعلام کرد و عنوان امیرالمؤمنین به وی داده شد. همچنین سراج الدین حقانی و محمد یعقوب به عنوان معاونان او معرفی شدند. از زمان تشکیل دولت دوّم طالبان در اوت ۲۰۲۱، وی در انظار عمومی ظاهر نشده است. پیشینه. آخوندزاده شیخ الحدیث است و تخصص در حدیث دارد. او در دوران حکومت داری طالبان قاضی القضات بود و صدور بسیاری از فتواهای طالبان توسط او انجام گرفته است. او حدود ۶۰ سال سن دارد و به طایفه هوتک تعلق دارد و در ولسوالی ملاکوت جوزجان متولد شده است. شیخ هبت الله در میان طالبان بیشتر یک چهره مذهبی است و اگرچه تجربیات زیادی در زمینه مسائل نظامی ندارد و بیشتر مسئول فتواهای مذهبی این گروه است اما در تمام تحولات طالبان عضو رهبری این گروه بوده است. حضور در طالبان. سابقه حضور او در طالبان به سال ۱۹۹۴ میلادی بازمی گردد. رسا
نه های غربی او را از بنیان گذاران طالبان می دانند. پس از به کنترل درآمدن ولایت فراه در سال ۱۹۹۵ به وسیلهٔ طالبان، او بخشی از وزارت دعوت و ارشاد، امر بالمعروف و نهی المنکر شد. مدتی بعد در ولایت ننگرهار به امر قضاوت مشغول شد و پس از مدتی در یک مدرسه دینی در قندهار به آموزش مشغول شد. بعد از سقوط دولت اول طالبان در سال ۲۰۰۱ توسط ایالات متحده آمریکا، آخوندزاده رئیس شورای علمای دینی این گروه شد. وی بعداً به عنوان رئیس دادگاه های شرع امارت اسلامی افغانستان در مناطقی که هنوز تحت کنترل طالبان بود منصوب شد. او برخلاف امرای گذشته طالبان یک شخص نظامی نیست بلکه یک عالم دین است، به طوری که ملا عمر و اختر محمد منصور در خصوص مسائل شرعی و فتوا با او به مشورت می پرداختند و از نفوذ او برای حل و فصل مسائل مذهبی در میان اعضای طالبان استفاده می کردند. او همچنین از اعضای ارشد شورای کویته طالبان محسوب می شد. انتخاب به عنوان رهبر طالبان. در پی حمله پهپادی نیروهای آمریکایی به خودروی ملا اختر محمد منصور و مرگ او در سال ۲۰۱۶ سخنگوی طالبان، در بیانیه ای هبت الله آخوندزاده را رهبر و امیرالمؤمنین جدید خود اعلام کرد. انتخاب آخندزاده موجب تع
جب برخی در افغانستان و تحلیلگران غربی شد، چرا که آنان انتخاب سراج الدین حقانی یا محمد یعقوب که نفرات اول و دوم طالبان پس از ملا اختر محمد منصور بودند را محتمل تر می دانستند. از آنجا که اطلاعات اندکی از فعالیت هبت الله آخندزاده در اختیار سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا بود مقامات پیشین افغانستان و آمریکایی سوالات مربوط به او را اکثراً بی پاسخ می گذاشتند، این موجب شد تا برخی رسانه ها حمله آمریکا به افغانستان که با ادعای نابودی طالبان صورت گرفته بود را ناکام بدانند. در واقع در همین ایام است که فشارها برای روند صلح افغانستان و مذاکرات مستقیم آمریکا با طالبان افزایش می یابد. سوء قصدها. آخندزاده تاکنون دو بار هدف سوءقصد قرار گرفت. نخستین تلاش برای ترور او در سال ۲۰۱۲ و در شهر کویته، مرکز ایالت بلوچستان پاکستان، هنگام سخنرانی او صورت گرفت، مردی از بین دانش آموزان بلند شد و از فاصله نزدیک تپانچه ای را به سمت او نشانه رفت، اما اسلحه شلیک نکرد. مهاجم سعی کرد با کشیدن دوباره گلنگدن، سلاح را آماده کند، اما اطرافیان جلوی او را گرفتند. یکی از شاگردانی که آنجا بوده، به "نیویورک تایمز" گفته که در تمام این مدت، آخندزاده بدون حرکت
ایستاده بود. طالبان پس از این سوءقصد بلافاصله با انتشار بیانیه ای ریاست عمومی امنیت ملی افغانستان را عامل این ترور نافرجام دانست. سوءقصد دوم در ۱۶ اوت ۲۰۱۹ با یک انفجار بزرگ در مسجدی واقع در کوچلاک روی داد، در این انفجار بسیاری از نزدیکان وی از جمله حافظ احمدالله برادر او و پدرشان جان باختند. طبق اعلام رئیس پلیس کویته، بمب زیر کرسی چوبی امام جماعت کار گذاشته شده بود. انظار عمومی. از زمان قدرت گیری طالبان در اوت ۲۰۲۱ و اعلام امارت اسلامی در سرتاسر افغانستان وی به پیروی از تدابیر امنیتی گذشته همچنان در انظار عمومی ظاهر نشده است. پس از ترور اختر محمد منصور توسط ایالات متحده آمریکا، طالبان برای محافظت از امرای خود تدابیر جدیدی اتخاذ کرد، اطلاعات موجود از هبت الله آخندزاده به حدی اندک است که حتی مقام های پیشین افغانستان و آمریکا سوالات مربوط به او را اکثراً بی پاسخ می گذارند و رسانه های غربی او را شخصی گوشه نشین معرفی می کنند. البته این نوع رفتار در امیران طالبان تازگی ندارد، چرا که ملا عمر رهبر اسبق طالبان در دهه ۹۰ میلادی نیز زمانی که طالبان در قدرت بود کمتر در انظار عمومی ظاهر می شد. هبت الله آخندزاده پس از قد
رت گیری طالبان چند بار بدون اعلام قبلی و با تدابیر شدید امنیتی بدون انتشار هیچ گونه تصویری سخنرانی کرده است. یکبار در مدرسه حکیمه واقع در قندهار و یک بار هم بدون نمایش چهره در بین نمازگزاران مسجد عیدگاه قندهار به مناسب عید فطر به سخنرانی پرداخت. سیاست داخلی. آخندزاده به عنوان یک شخصیت ایدئولوگ مذهبی فوق محافظه کار در درون طالبان دیده می شود. ادعا می شود وی شخصاً مخالف تحصیل دختران است. او همچنین در بیانیه ای توصیه کرده است که زنان و دختران اقامتگاه خود را مگر در موارد ضروری ترک نکنند. در ۱ ژوئیه ۲۰۲۲، در یک گردهمایی مذهبی در کابل، او از جامعه جهانی به دلیل «دخالت» در امور افغانستان انتقاد کرد و عملاً حکومت فراگیر را رد کرد. او در پاسخ به درخواست های بین المللی برای کاهش محدودیت ها بر زنان در افغانستان، گفت: «من اینجا نیستم تا خواسته های شما [خارجی ها] را برآورده کنم.» اگرچه طالبان معمولاً یک جبهه متحد ارائه کرده است اما انزوا، سبک رهبری و سیاست های فوق محافظه کارانه آخندزاده، شکاف فزاینده ای را بین او و دیگر چهره های پرنفوذ طالبان در قندهار و کسانی که دولت را در کابل اداره می کنند، ایجاد کرده است. در فوریه ۲۰
۲۳، سراج الدین حقانی، معاون ارشد آخندزاده، علناً این سیاست ها را مورد سرزنش قرار داد و گفت که حکومت نباید در انحصار باشد و باید به نگرانی های مردم احترام بگذارد. سیاست خارجی. پاکستان. با وجود نبود اظهارنظرهای شفاف از سوی او درباره پاکستان، آخندزاده به عنوان یکی از چهره های ضد پاکستانی طالبان شناخته می شود. حکومت تحت رهبری او در افغانستان نیز همواره از سوی پاکستان به عنوان حامی اصلی طالبان پاکستان معرفی شده است. همچنین، سفر هیأتی نظامی از پاکستان به قندهار که احتمالاً با هدف دیدار با او برنامه ریزی شده بود، به دلیل حملات هوایی پاکستان و به دستور آخندزاده لغو شد. ایران. علی رغم تفاوتهای اساسی ایدئولوژیک بین طالبان و ایران شیعه، روابط حکومت تحت رهبری او با ایران مثبت ارزیابی می شود. رهبران دو کشور از اشاره مستقیم به ماهیت نظام های سیاسی یکدیگر خودداری کرده اند. به طور کلی، نگاه آخندزاده به ایران، مشابه نگاه او به چین، ترکیبی از عمل گرایی و احتیاط ایدئولوژیک است. چین. آخندزاده رویکردی محتاطانه و عمل گرایانه نسبت به چین اتخاذ کرده است. در حالی که تمایل خود را به توسعه روابط اقتصادی و دیپلماتیک با پکن نشان داده، از
پذیرش کامل خواسته های چین پرهیز کرده و همواره بر حفظ استقلال افغانستان تأکید داشته است. ایالات متحده آمریکا و اتحادیه اروپا. هبت الله آخندزاده، رهبر امارت اسلامی، موضعی سختگیرانه در برابر نفوذ غرب، به ویژه ایالات متحده آمریکا و اتحادیه اروپا، اتخاذ کرده است. اظهارات عمومی او بر رد الگوهای سیاسی غربی و تأکید بر حکومت اسلامی مبتنی بر شریعت استوار است. وی در یکی از سخنرانی های خود تصریح کرده که خروج نیروهای غربی از افغانستان داوطلبانه نبوده، بلکه آنان به اجبار عقب نشینی کرده اند. فلسطین و اسرائیل. او در بیانیه ای که در کنفرانس بین المللی «ایجاد پل میان مذاهب اسلامی» در عربستان سعودی توسط عبدالحکیم شرعی خوانده شد، از فلسطینیان به دلیل کوتاهی در حمایت از آنان «عذرخواهی» کرد. فتواها و دیدگاه ها. از زمان قدرت گیری طالبان در اوت ۲۰۲۱ وی تاکنون چندین سخنرانی داشته و به اظهار نظر در مسائل گوناگونی پرداخته است.
کریستین نایبی (؛ – ) تدوین گر و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۴۳ تا ۱۹۷۵ میلادی فعالیت می کرد.