Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
می سازد ◦۵_اصل فعالیت :زیرا هدف هضم جذب درونی و فعال ارزش ها به وسیله فرد است نه تقلید کور کورانه ◦۶_۷اصل سلطه و اعتبار و اصل آزادی : بسته به این است ک طفل تا چه حد مستقل و یا وابسته است و چه حد زیر نظارت دیگران یا مختار است نکته تمایز کرشن اشتاینر با دیگران. ◦می توان بیان داشت آنچه که نظریه او را از نظریه های دیگر مانند نظریه (دیویی) متمایزمی کند اعتقاد او به لزوم داشتن فلسفه ای کلی درباره هستی و ارزشهای موجود درآن و نیز تصور جامعه وانسان آرمانی در تعیین اصول و شیوه های آموزش و پرورش است نظریه پرداز مدارس کار(فنی و حرفه ای). در ۱۹۱۲ "مفهوم مدرسه کار" را منتشر کرد که در آن وظایفی را که برای درگیر شدن در کارهای سازمان داخلی مدارس نیاز است و همچنین اصلاحات آموزشی و روش شناختی ای که مورد نیاز برای اجرای درست کارها است، مرور کرده بود. اشتاینر در آموزش، مدرسه کار را به مثابه ابزار کسب استقلال و ابزار خودجوش کسب دانش می بیند. اهمیت منتسب به واژه "کار با دست" و "کار عملی" فراتر از سطح مهارت خالص و شایستگی ای است که در اصل استقلال آموزشی و فعالیت های مسئولانه گنجانده شده است. استقلال روحی و ذهنی و کار مسئولانه، برای
شایستگی و کفایت اجرای کار با دست، مترادف با اخلاق است. جایزه گئورگ کرشن اشتاینر. ◦جایزه گئورگ کرشن اشتاینر را می توان برای دستاوردهای برجسته در زمینه های زیر اعطا کرد که به آموزش کمک می کند: ◦ الف) تدریس در مدارس، دانشگاه ها و تحصیلات تکمیلی، ب) تحقیق در مورد فرآیندهای تدریس و یادگیری و ج) توسعه و تحقیق در مورد مفاهیم جدید. و رسانه های آموزشی و ارزیابی علمی آنها.جایزه شامل موارد زیر است:جایزه 3000 یورویی به همراه یک گواهی ◦چند تن از برندگان جوایز کرشن اشتاینر: ◦مایکل وینکهاوس 2010 ◦ارنست لایتنر و اولی فینکه 2011 ◦کریستین هیلشرون 2012 منابع. ◦1-poroject Gutenberg(Gutenberg.org) ◦2-internet archive(archive.org) ◦3- German national library ◦4-کتاب متفکران تعلیم و تربیت (انتشارات یونسکو) ◦5-Preise der Deutschen Physikalischen Gesellschaft(web.archive.org) ◦6- wikipedia(en.wikipedia.org) ◦7- کرشن اشتاینر نظریه پرداز حوزه فنی و حرفه ای(دکتر اکرم امینی) ◦8-عقاید تربیتی کرشن اشتاینر(دکتر علی محمد کاردن)
هرمان آماندوس اشوارتس (زاده ۲۵ ژانویه ۱۸۴۳ در هرمزدورف ، سیلزی-درگذشته ۱۰ نوامبر ۱۹۲۱ در برلین) ریاضی دان اهل آلمان بود. زمینه کاری شوارتس آنالیز مختلط بود. شوارتس درجه دکتری ریاضیات را با سرپرستی کارل وایرشتراس و ارنست کومر در دانشگاه برلین دریافت کرد. وی همچنین به نظریه رویه های مینیمال پرداخت. کارهای او بویژه در زمینه قضیه نگاشت ریمان، تبدیل شوارتس-کریستوفل، حل نخستین مسئله مقدار مرزی برای دایره و معادله دیفرانسیل ابرهندسی نامدار هستند. قضایا و ساختارهای بسیاری در ریاضیات همچون نابرابری کوشی-شوارتس، قضیه شوارتس، لم شوارتس و لم شوارتس-پیک به نام او هستند. از شاگردان دکتری وی می توان گرهارد هسنبرگ و تئودور والن را نام برد.
فلیکس هافمن (; – ) یک شیمی دان اهل آلمان بود. فلیکس هافمن در سال ۱۸۹۷ هرویین و در همان سال آسپرین (۲۲ اوت) را کشف کرد، او همچنین تحت نام تجاری «هروئین» بایر محبوبیت یافت. منابع.
رودلف داسلر (؛ ۲۶ مارس ۱۸۹۸ – ۲۷ اکتبر ۱۹۷۴) یک کارآفرین اهل آلمان و بنیانگذار شرکت پوما اس ئی بود. برادر کوچکتر وی آدولف داسلر بنیانگذار شرکت آدیداس بود.
نینا هوس (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل آلمان است. از فیلم های او می توان به "بازگشت به مونتاوک" اشاره کرد.
هرمان گراف (۲۴ اکتبر ۱۹۱۲–۴ نوامبر ۱۹۸۸) نظامی و خلبان تک خال آلمانی در دوره رایش سوم بود که در دوران جنگ جهانی دوم فرماندهی یگان های مختلفی را در "لوفت وافه" بر عهده داشت. او با هواگرد جنگنده حدود ۸۳۰ مامورت هوایی به انجام رساند و موفق شد در طی آن ۲۱۲ پیروزی هوایی کسب کند. گراف نخستین خلبان در تاریخ بود که شمار پیروزی های هوایی بیش از ۲۰۰ مورد حاصل می نمود. زندگی. هرمان گراف روز ۲۴ اکتبر سال ۱۹۱۲ در انگن در خانواده ای از طبقه متوسط زاده شد. در مدرسه عملکرد خوبی نداشت. از بیست ساگلی شروع به پرواز ورزشی با گلایدر کرد و به زودی مدرک خلبانی آن را دریافت نمود. سال ۱۹۳۵ وارد "لوفت وافه" شد و در عرض یک سال پرواز با هواگرد موتوری را فراگرفت. پس از تکمیل دوره پیشرفته خلبانی، ماه مه سال ۱۹۳۹ به عنوان درجه دار ارشد به جناح ۵۱ شکاری منتقل شد. پیش از آغاز جنگ جهانی دوم به درجه استواری ترفیع گرفت. ماه های نخست خدمت فعال خود را گشت زنی بدون حادثه هوایی در مرز فرانسه کرد. ماه ژانویه سال ۱۹۴۰ در قالب نمایندگان نظامی آلمانی، به عنوان مربی پرواز به رومانی فرستاده شد. در نهایت ماه همان سال با درجه ستوان دومی به جرگه افسران پیوس
ت. گراف ماه مه سال ۱۹۴۱ در جریان تهاجم به کرت در مأموریت پشتیبانی هوایی در جناح ۵۲ شکاری نخستین بار رزم را تجربه کرد. نخستین پیروزی هوایی او روز ۴ اوت همان سال در جریان نبرد کی یف با ساقط کردن یک جنگنده آی-۱۶ شوروی در جبهه شرقی هنگام پوشش بمب افکن های شیرجه ای یو ۸۷ حاصل شد. تا ماه اکتبر مجموعاً ۱۲ و تا پایان سال بیش از ۴۰ پیروزی هوایی کسب کرد. گراف پس از دستیابی به چهل و پنجمین پیروزی هوایی، روز ۲۴ ژانویه سال ۱۹۴۲ مفتخر به دریافت نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین شد. روز ۲۳ مارس در حالی که شمار پیروزی های هوایی او به ۵۰ مورد رسیده بود، به فرماندهی اسکادران ۹ جنگ ۵۲ شکاری منصوب گشت. در جریان ماه آوریل ۴۸ پیروزی هوایی دیگر به کارنامه او افزوده شد. روز ۱۴ مه هفت هواگرد دشمن را ساقط کرد تا به ۱۰۴ پیروزی هوایی برسد. روز ۱۷ مه با ۱۰۶ پیروزی هوایی برگ های بلوط به نشان صلیب شوالیه او منضمم شد. تنها دو روز بعد شمشیرهای این نشان را نیز دریافت کرد. گراف با درجه ستوان یکمی در طول ماه اوت ۳۲ و در ماه بعد ۶۲ هواگرد شوروی را سرنگون ساخت. روز ۱۶ سپتامبر با مجموع ۱۷۲ پیروی هوایی الماس های صلیب شوالیه را نصیب خود کرد. گراف روز ۲ اک
تبر به نخستین خلبان جنگنده با بیش از ۲۰۰ پیروزی هوایی بدل گردید. مدت کوتاهی بعد به درجه سروانی ترفیع گرفت. اوایل سال ۱۹۴۳ مجروح و در دوران بازیابی به یک دانشکده آموزشی در فرانسه فرستاده شد. تابستان همان سال به درجه سرگردی رسید و مأمور به تشکیل و هدایت جناح ۵۰ شکاری برای مقابله با هواگردهای ارتقا بلند متفقین شد. در این جایگاه سه بمب افکن آمریکایی بی-۱۷ فلایینگ فورترس را سرنگون کرد. ماه نوامبر با درجه سرهنگ دومی در دفاع از رایش به فرماندهی جناح ۱۱ شکاری برگزیده شد. با وجود دستور عدم انجام پرواز رزمی، همچنان به صورت موردی به شمار پیروزی های هوایی خود می افزود. بدین شکل در طول چهار ماه شش پیروزی هوایی دیگر حاصل نمود. در آخرین مورد روز ۲۹ مارس سال ۱۹۴۴ با هواگرد دشمن برخورد کرد و درحالی که به شدت مجروح شده بود، از هواگرد خود با چتر نجات بیرون پرید. پس از بهبودی، ماه اکتر سال ۱۹۴۴ به جبهه شرقی بازگشت تا فرماندهی یگان پیشین خود، جناح ۵۲ شکاری عهده دار شود. در این زمان این یگان تنها جناح در جبهه شرقی بود که هنوز از هواگردهای ب اف ۱۰۹گه استفاده می کرد. گراف هفت ماه پایانی جنگ را در این مقام بود و برترین خلبانان جنگنده
تاریخ شامل اریش هارتمان، گرهارت بارکهورن و گونتر رال را هدایت می نمود. در پایان جنگ دستور گرفت به مناطق غربی بازگردد تا اسیر شوروی نشود اما او از ترک هم قطارانش اجتناب کرد. با وجود این که جناح ۵۲ شکاری روز ۸ مه سال ۱۹۴۵ در پیسک تسلیم نیروهای آمریکایی شد، تمامی نیروهای آن از جمله گراف تحویل شوروی گشت. تا سال ۱۹۴۹ در اسارت شوروی بود. سرهنگ هرمان گراف که در میان سالی مبتلا به بیماری پارکینسون شده بود، در نهایت روز ۴ نوامبر سال ۱۹۸۸ در زادگاه خود انگن درگذشت.
آوگوست لودویگ فن اشلتسر (؛ – ) یک تاریخ نگار اهل آلمان بود. او به مکتب تاریخ نگاری گوتینگن تعلق داشت.
یوهان بالتازار نویمان (؛ – ) مهندس ادوات جنگی , معمار آلمانی بود که گونه ای ناب از معماری باروک را توسعه داد. وی با پیوند عناصر معماری اتریش، بوهمین، ایتالیا و فرانسه تعدادی از بهترین بناهای دوران خود را طراحی کرد که شامل اقامتگاه وورتسبورگ و کلیسای چهارده یاری گر مقدس می باشند. اقامتگاه ووتسبورگ به عنوان یکی از زیباترین و باتناسب ترین بناهای اروپا در نظر گرفته می شود و همچنین کلیسای چهارده یاری گر مقدس به دیدگاه برخی، به عنوان باشکوه ترین بنای دوره خود به شمار می رود. مرگ و میراث. بالتازار نویمان در و در شهر ووتسبورگ از دنیا رفت و در کلیسای دفن شد. آخرین اسکناس ۵۰ مارک چاپ شده توسط بانک مرکزی آلمان، چهره وی را همراه با راه پله مشهور اقامتگاه ووتسبورگ نمایش می دهد.
ارنست کورتیوس (؛ – ) یک دانشمند در زمینه باستان شناسی اهل آلمان بود.
یوهانس اشتاینهوف (۱۵ سپتامبر ۱۹۱۳ – ۲۱ فوریه ۱۹۹۴) نظامی بلندپایه و خلبان تک خال آلمانی در دوره رایش سوم بود که در تمامی طول جنگ جهانی دوم در "لوفت وافه" خدمت کرد. او پس از جنگ به بوندس ور پیوست و یکی سازمان دهندگان نیروی هوایی جدید آلمان بود که خود مدتی فرماندهی آن را بر عهده داشت. اشتاینهوف با ترفیع تا درجه ارتشبدی، همچنین جزو مقامات ارشد ناتو بود. اشتاینهوف با پیش از ۱۰۰ نوع هواگرد از هواگرد دوباله تا هواگرد جت پرواز کرد. او با حصول ۱۷۶ پیروزی هوایی تأیید شده بیست ودومین خلبان برتر جنگنده آلمان و جهان به حساب می آید. از این مقدار ۲۷ مورد برابر هواگردهای متفقین غربی و مابقی در جبهه شرقی حاصل شد. زندگی. یوهانس اشتاینهوف بین سال های ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۴ در دانشگاه ینا لغت شناسی خواند. سال ۱۹۳۴ وارد دانشکده افسری نیروی دریایی شد. با علاقه به هوانوردی، سال ۱۹۳۶ به "لوفت وافه" پیوست. دوره آموزش پرواز با هواگرد جنگنده را گذراند. پیش از جنگ در یک یگان آزمایشی جنگنده شبانه قرار گرفت. او که برای رزم در روز آموزش دیده بود، به رزم شبانه با شک می نگریست. چند روز پس از آغاز جنگ جهانی دوم برای شرکت در نشستی در رابطه با تاکتیک ها
ی جنگنده های شبانه به ریاست فیلدمارشال هرمان گورینگ، فرمانده کل "لوفت وافه"، به برلین رفت. اشتاینهوف در این جلسه سعی کرد موضوع جنگنده های شبانه را مورد انتقاد قرار دهد اما به او اجازه صحبت کردن داده نشد. در ادامه یک اسکادران جنگنده های مسرشمیت ب اف ۱۰۹ را در جناح ۱ شکاری شبانه فرماندهی کرد. ماه دسامبر سال ۱۹۳۹ با موفقیت این یگان را در نبرد خلیج هلگولانت علیه بمب افکن های نیروی هوایی بریتانیا هدایت نمود. با این وجود همچنان مکررا به ابراز انتقاد و اعتراض نسبت به رزم شبانه ادامه داد. در نهایت با درخواست او موافقت شد و با همکاری سروان ولفگانگ فالک، فرمانده جناح ترتیب لازم جهت انتقال اشتاینهوف به رزم روزانه انجام گرفت.
هلموت جیمز گراف فن مولتکه (؛ – ) حقوقدان آلمانی بود که در دوران خدمت نظامی در ابوهر آلمان، علیه سوء استفاده های حقوق بشری آلمان از مردم در سرزمین های تحت اشغال آلمان در طول جنگ جهانی دوم فعالیت می کرد. او یکی از بنیانگذاران گروه حلقه مخالف کرایسائو بود که اعضای آن علیه دولت آدولف هیتلر در آلمان نازی عمل می­کردند و در مورد چشم اندازهای آلمان بر پایه اصول اخلاقی و دموکراتیک پس از هیتلر بحث می­کردند. نازی ها او را به خاطر مشارکت او در این بحث ها به جرم خیانت اعدام کردند. مولتکه نوه برادر هلموت فون مولتکه جوانتر بود و نبیره هلموت فون مولتکه بزرگ ، فرمانده پیروز در جنگ های اتریش-پروسی و فرانسه-پروسی بود. او املاک کرایسائو در سیلسیای پروس را به ارث برده بود، که در حال حاضر در لهستان به نام کرژووا واقع شده است. اوایل زندگی. مولتکه در کرایسائو (اکنون کژیژووا، شهرستان شفیدنیتسا، لهستان) در استان سیلسیای پروسی به دنیا آمد. مادرش، دوروتی (متولد رز اینس)، اهل آفریقای جنوبی بریتانیایی الاصل بود. او دختر سر جیمز رز اینس، رئیس دادگاه اتحادیه آفریقای جنوبی از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۷بود. مولتکه (مولتکه بارون فیلیپ)، والدین مولتکه عا
لمان مسیحی بودند؛ مادر او پس از ازدواج به دین پدرش پیوست. پدر مولتکه به عنوان معلم علوم مسیحی شناخته می شد و به فعالیت های دینی اشتغال داشت. والدینش هر دو از اعضای گروهی بودند که اولین نسخه آلمانی کتاب درسی مربوط به علوم مسیحی، با عنوان علم و سلامتی همراه با کلیدی برای کتاب مقدس نوشته مری بیکر ادی، را ترجمه کردند. به دلایلی مرتبط با سنت خانوادگی، مولتکه در سن 14 سالگی تصمیم گرفت عضو کلیسای انجیلی پروس شود. تحصیلات. از سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۲۹، مولتکه در برزلاو، وین، هایدلبرگ و برلین در رشته حقوق و علوم سیاسی تحصیل کرد. در سال ۱۹۲۸، مولتکه درگیر سازمان دهی گروه های کاری لوونبرگ، با معلمان دانشگاه و رهبران جنبش جوانان شد. در این گروه ها، جوانان بیکار کارگر و کشاورز جوان با دانشجویان گرد هم می­آمدند تا از یکدیگر مطالبی یاد بگیرند. آنها درباره شهروندی، وظایف و حقوق بحث و تبادل نظر می کردند. در مولتکه در کرایسائو قسمتی از مزرعه را بدون استفاده گذاشت و آن را به راه اندازی کسب و کارهای کشاورزی اختصاص داد که به خاطر این اقدام با انتقادات سختی از جانب صاحبان زمین همسایه مواجه شد. او در سال ۱۹۳۱، با فرایا دایشمان که در اتریش ب
ا او آشنا شده بود، ازدواج کرد. مولتکه آزمون حقوق کارشناسی را در سال 1934پشت سر گذاشت. در سال ۱۹۳۵، او از از پذیرش فرصت رسیدن به مقام قضاوت خودداری کرد تا از عضویت در حزب نازی جلوگیری کند. به جای آن، او یک دفتر وکالت در برلین تأسیس کرد. به عنوان یک وکیل در حوزه حقوق بین الملل، او به مهاجرانی که قربانی رژیم هیتلر شده بودند کمک کرد و به خارج سفر می کرد تا ارتباطات را حفظ کند. بین سال های ۱۹۳۵ و ۱۹۳۸، مولتکه به طور منظم به بریتانیا سفر می کرد، جایی که آموزش حقوق انگلیسی خود را در لندن و آکسفورد تکمیل کرد.
هیرونیموس ولف (؛ ۱۵۱۶ – ) یک تاریخ نگار اهل آلمان بود.
اتو ولس (; – ) سیاست مدار اهل آلمان بود. در ۲۳ مارس ۱۹۳۳ وی تنها عضو رایشتاگ بود که بر علیه آدولف هیتلر و قانون تفویض اختیارات ۱۹۳۳ با نام رسمی قانون رفع پریشانی مردم و رایش سخنرانی کرد.
کارل لودویگ زیگل (; – ) یک دانشمند در زمینه نظریه اعداد اهل آلمان بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه ولف در ریاضی شده است.
Ñ ، ñ یکی از حروف امروزی الفبای لاتین است، برساخته از یک N با مدکی بر فراز آن. این حرف در الفباهای اسپانیایی، گالیسی، آستوری، باسک، آراگونی، فیلیپینی، چامورو، گوارانی، ماندایی، ماپودونگون و نیز نویسه گردانی زبان تخاری به لاتین مورد استفاده است. این حرف در زبان های یادشده نشان دهندهٔ آوای [ɲ] است؛ ولی در دو زبان تاتاری کریمه و روهینگیا آوای [ŋ] را می رساند. در بیشتر زبان های یادشده حرف مستقلی است و از لحاظ ترتیب پس از N جای می گیرد و نام آن اِنْیه /ˈeɲe/ است. منابع. Wikipedia contributors, "Ñ," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ñ&amp;oldid=609386258 (accessed July 2, 2014).
گوتفرید هاینریش گراف تسو پاپن هایم (؛ – ) یک فرد نظامی اهل آلمان بود.
یوهان فریدریش اشترونزه (; – ) یک سیاست مدار اهل آلمان بود.
برنت آیشینگر (؛ ؛ – ) یک فیلم نامه نویس، تهیه کننده و کارگردان اهل آلمان بود. وی بین سال های ۱۹۷۲ تا ۲۰۱۰ میلادی فعالیت می کرد. او تهیه کننده فیلم "هیچ کجا در آفریقا" بوده است.
هرمان الکساندر دیلس (؛ – ) یک دانشمند در زمینه مطالعات کلاسیک اهل آلمان بود. زندگی نامه. او در دانشگاه بن و برلین تحصیل کرد و در سال ۱۸۸۶ استاد فیلولوژی کلاسیک شد. پاره های پیشاسقراطیان. شهرت وی به خاطر گردآوری مجموعه ای است از نقل قول ها و گزارش های فیلسوفان پیشاسقراطی. نام این اثر "پاره های پیشاسقراطی" است که هنوز هم به طور گسترده ای مورد استفاده محققان قرار می گیرد. این اثر برای اولین بار در سال ۱۹۰۳ منتشر شد، که پس از آن که سه بار توسطِ دیلز مورد تجدید نظر قرار گرفت و گسترش یافت، در نهایت در ویراست پنجم (۱۹۳۴–۷) و ویراست ششم (۱۹۵۲) بوسیلهٔ والتر کرانتز مورد تجدید نظر قرار گرفت. این اثر که در حال حاضر شامل سه جلد است، برای هرکدام از پیشاسقراطیان هم نقل قول های آثار خودشان را که توسط نویسندگان بعدی نقل شده، آورده است، و هم نقل قول های موجود در منابع دست دوم.
حکومت اسلامی یا دولت اسلامی در یکی از موارد زیر به کار می رود:
گوستاو رادبروخ (؛ – ) حقوقدان و سیاست مدار اهل آلمان بود. او در اوایل دوران جمهوری وایمار، وزیر دادگستری آلمان بود. رادبروخ یکی از اثرگذارترین چهره های قرن بیستم در زمینهٔ فلسفه حقوق محسوب می شود. زندگی. رادبروخ در شهر لوبک آلمان متولد شد و در شهرهای مونیخ، لایپزیگ و برلین در رشتهٔ حقوق تحصیل کرد. او در سال ۱۹۰۱ در آزمون وکالت ("Staatsexamen") پذیرفته شد و یک سال بعد دکترای خود را دریافت کرد. او در سال ۱۹۰۳ برای تدریس حقوق کیفری وارد دانشگاه هایدلبرگ شد و در سال ۱۹۰۴ به عنوان استاد رشتهٔ حقوق کیفری و فلسفهٔ حقوق در این دانشگاه منصوب شد. در سال ۱۹۱۴، رادبروخ دعوت دانشگاه کونیگسبرگ برای تدریس را پذیرفت و در اواخر همان سال در دانشگاه کیل هم استاد شد. رادبروخ عضو حزب سوسیال دموکرات آلمان بود و از ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۴ جزو نمایندگان رایشس تاگ بود. او در کابینه های یوزف ویرت و گوستاف اشترزمان، وزیر دادگستری بود. در دوران وزارت او چند قانون مهم به اجرا گذاشته شد از جمله قوانینی که دسترسی زنان به سیستم دادگستری را ممکن می کرد و همچنین قانون حفاظت از جمهوری که پس از ترور والتر راتناو اجرا شد. در سال ۱۹۲۶، رادبروخ دعوت مجدد دان
شگاه هایدلبرگ برای تدریس را قبول کرد و درس گفتار افتتاحیهٔ خود را با عنوان «تصویر حقوق از انسان» ("Der Mensch im Recht") در مقام استاد جدید حقوق کیفری در ۱۳ نوامبر ۱۹۲۶ ادا کرد. پس از به قدرت رسیدن حزب نازی در ژانویهٔ ۱۹۳۳، رادبروخ را به علت فعالیت در حزب سوسیال دموکرات سابق، از دانشگاه اخراج کردند. او سال های ۱۹۳۶-۱۹۳۵ را در یونیورسیتی کالج آکسفورد گذراند. رادبروخ در این دوران کتاب مهمی به نام «روح قانون انگلیس» ("Der Geist des englischen Rechts") را نوشت هرچند که امکان چاپ آن تا سال ۱۹۴۵ فراهم نشد. طی دوران رژیم نازی، رادبروخ عمدتاً به کارهای فرهنگی و تاریخی پرداخت. بلافاصله پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵، رادبروخ تدریس را از سر گرفت اما پیش از آنکه بتواند نسخهٔ به روزشدهٔ کتاب درسی اش در زمینهٔ فلسفهٔ حقوق را تکمیل کند، در سال ۱۹۴۹ درگذشت. در سپتامبر ۱۹۴۵، رادبروخ مقالهٔ کوتاهی با عنوان «پنج دقیقه فلسفهٔ حقوق» ("Fünf Minuten Rechtsphilosophie") را منتشر کرد که در شکل دادن به فلسفهٔ حقوق ارزش محور ("Wertungsjurisprudenz") که پس از جنگ جهانی دوم به عنوان واکنشی علیه اثبات گرایی حقوقی به کار بسته شد بس
یار موثر بود.
کورت کنیسپل (؛ – ) یک نظامی اهل آلمان در دوره رایش سوم و از بهترین تک خال های تانک در جنگ جهانی دوم بود.
پاول یوهان آنزلم ریتر فن فویرباخ (زادهٔ ۱۴ نوامبر ۱۷۷۵ - درگذشتهٔ ۲۹ مهٔ ۱۸۳۳) یک حقوق دان اهل آلمان بود. او پدربزرگ آنزلم فویرباخ (نقاش) بود. کارل و لودویک فرزندان او بودند.
آلفرد آیزنشتت (؛ زاده – درگذشته ) عکاس آلمانی الاصل اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی عکاس روز پیروزی در میدان تایمز است.
هایکه ماکاچ (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، و مجری اهل آلمان است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به ، رزیدنت ایول، کتاب دزد و "در" اشاره کرد.
ماکس رابه (؛ زادهٔ ) یک موسیقی دان اهل آلمان است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
هلموت لنت ۱۳ ژوئن ۱۹۱۸ – ۷ اکتبر ۱۹۴۴) نظامی و خلبان تک خال آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم در "لوفت وافه" خدمت کرد. او به عنوان نخستین خلبان جنگنده در تاریخ هوانوردی ۱۰۰ پیروزی هوایی شبانه حاصل نمود. به جهت مجموع این موفقیت ها، مولدرس جزو یکی از تنها ۲۷ تنی که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ های بلوط، شمشیرها و الماس ها را دریافت کردند بود. زندگی. هلموت لنت روز ۱۳ ژوئن سال ۱۹۱۸ در پیرینه زاده شد. پدرش روحانی روحانی بود و ایمان بالای مذهبی را از او به ارث برد. علاقه به پرواز با گلایدر او را به سمت نیروی هوایی سوق داد. بدین شکل سال ۱۹۳۷ به "لوفت وافه" پیوست. پس از گذراندن دوره آموزشی و فارق التحصیلی با درجه ستوان دوم، در اسکادران ۱ جناح ۷۶ جنگنده سنگین مجهز به هواگردهای دوموتوره مسرشمیت ب اف ۱۱۰ قرار گرفت. در پی آغاز جنگ جهانی دوم، لنت نخستین پیروزی هوایی خود را روز ۲ سپتامبر سال ۱۹۳۹ با ساقط کردن یک جنگنده پ زت ال پ-۱۱ لهستانی به دست آورد. روز ۱۸ دسامبر در یک سورتی دو بمب افکن ولینگتون نیروی هوایی بریتانیا را بر فراز سواحل جنوبی دریای شمال سرنگون نمود. لنت با انجام پروازهای پشتیبانی د
ر جریان نبرد نروژ بین ماه های آوریل و ژوئن سال ۱۹۴۰ پنج پیروزی هوایی دیگر کسب کرد تا با مجموع هشت پیروزی هوایی به یک خلبان تک خال بدل گردد. البته قربانیان او تا این زمان جنگنده های دوباله گلادیاتور و بمب افکن های متوسط با پوشش ضعیف بودند. در ادامه به جناح ۱ شکاری شبانه، نخستین جناح ویژه جنگنده شبانه، منتقل و فرمانده یک اسکادران در آن شد. به هر حال، در ابتدا در حالی که سایر اعضای اسکادران او پیروزی هایی به دست می آوردند، لنت با ناتوانی در حصول پیروزی هوایی شبانه در یک تنگنای روانی قرار گرفت و به شدت آشفته بود. بدین شکل از این انتقال راضی نبود و می خواست به رزم روزانه بازگردد. با این وجود سرگرد ولفگانگ فالک، فرمانده جناح با رابطه شخصی نزدیکی که با او داشت، لنت را متقاعد به ماندن کرد. لنت با کسب مهارت در این زمینه، در نهایت روز ۱۲ مه سال ۱۹۴۱ نخستین پیروزی هوایی شبانه خود را حاصل نمود. تا ماه اوت همان سال شمار پیروزی های هوایی شبانه او به ۱۴ مورد رسید. بدین ترتیب روز ۳۰ اوت سال ۱۹۴۱ نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین به ستوان یکم لنت اعطا گردید. از تابستان سال ۱۹۴۱ با توان رو به افزایش بمباران های شبانه بریتانیا و
همچنین به کارگیری تجهیزات راداری مؤثر در هواگردهای آلمانی، موفقیت های لنت شروع به انباشت کرد. لنت ماه نوامبر سال ۱۹۴۱ به فرماندهی گروه ۲ جناح ۲ شکاری شبانه با هواگردهایی دورنیه دو ۲۱۵ب در لیوواردن در هلند منصوب شد. تا روز ۶ ژوئن سال ۱۹۴۲، با ترفیع به درجه سروانی، مجموعاً ۳۵ پیروزی هوایی شبانه در کارنامه داشت. این مقدار تا ماه ژانویه سال ۱۹۴۳ به ۵۰ مورد رسید. روز ۱ اوت همان سال با درجه سرگردی به فرماندهی جناح ۳ شکاری شبانه برگزیده شد. روز بعد شمشیرها به نشان صلیب شوالیه او اضافه گردید. لنت در این زمان با ۶۶ پیروزی هوایی شبانه موفق ترین خلبان جنگنده شبانه بود. به هر صورت با ارسال جنگنده های رهگیر توسط دشمن برای مقابله با شکاری های آلمانی، نبرد هوایی بر فراز رایش جنبه دیگری از دشواری به خود یافت. در یک مورد هواگرد لنت مورد اصابت قرار گرفت و خود او میانه آسمان بیهوش شد. با این حال پیش از آن که هواگرد به زمین برخورد کند به هوش آمد و نجات پیدا کرد. لنت دو بار دیگر در حین شکار شبانه بمب افکن های دشمن مجروح شد. شب ۱۵ ژوئن سال ۱۹۴۴ لنت به عنوان نخستین خلبان در تاریخ، صدمین پیروزی هوایی شبانه خود را کسب کرد. از این رو
روز ۳۱ ژوئیه سال ۱۹۴۴ الماس های نشان صلیب شوالیه را دریافت نمود. پاییز این سال سخن از انتخاب او به عنوان ژنرال جنگنده های شبانه مطرح شد. روز ۵ اکتبر سال ۱۹۴۴ لنت با یک هواگرد یونکرس یو ۸۸ در یک پرواز معمول انتقال، از اشتاده به مقصد نوردبروخن به آسمان برخاست. هنگام رسیدن متوجه شد باند اصلی فرود در اثر بمباران دشمن تخریب شده است. بدین وادار به فرود در یک باند اضطراری شد. وقتی که هواگرد او با زمین تماس پیدا کرد یکی از موتورهایش از کار افتاد که موجب واماندگی و سقوط گشت. در اثر این حادثه هر چهار سرنشین هواگرد از جمله لنت به شدت مجروح شدند. سه تن دیگر مدت کوتاهی بعد جان باختند. آسیب وارد آمده به پاهای لنت پزشکان را آن داشت که آن ها قطع کنند. به هر صورت جراح ارشد با نگرانی از شوک حاصل از قطع عضو، عمل جراحی را به تأخیر انداخت. این مسئله موجب پدیداری عفونت قانقاریا شد و قطع عضو تنها راه نجات لنت به حساب می آمد. هلموت لنت روز ۷ اکتبر سال ۱۹۴۴ هنگام عمل جراحی درگذشت. لنت در طول دوره چهار و نیم ساله خدمت پیش از ۳۰۰ سورتی رزمی به انجام رساند و مجموعاً ۸ پیروزی هوایی روزانه و ۱۰۲ پیروزی هوایی شبانه کسب کرد.
هرمان-برنهارت رامکه (۲۴ ژانویه ۱۸۸۹ – ۴ ژوئیه ۱۹۶۸) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که فرماندهی یگان های مختلف را در طول جنگ جهانی دوم بر عهده داشت. او با نشان دادن مهارت و کسب تعدادی موفقیت بزرگ در رزم گاه های جبهه شرقی جزو یکی از تنها ۲۷ تنی که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ های بلوط، شمشیرها و الماس ها را دریافت کردند بود. زندگی نامه. هرمان-برنهارت رامکه روز ۲۴ ژانویه سال ۱۸۸۹ در شلسویش زاده شد. بین سال هاس ۱۹۰۴ تا ۱۹۰۷ دوره آموزش ملوانی را در نیروی دریایی امپراتوری آلمان گذراند و سپس در چندین کشتی جنگی خدمت کرد. هنگام آغاز جنگ جهانی اول بر عرشه ناو "پرینتس آدالبرت" بود. سال های ۱۹۱۵ و ۱۹۱۶ با هنگ ۲ ملوان در سواحل فلاندر به نبرد پرداخت و به درجه گروهبان دومی رسید. در این رزمگاه به شدت زخمی شد و ۱۸ ماه را در بیمارستان بستری بود. سال ۱۹۱۷ به خط مقدم بازگشت و جزوی از گردان تهاجمی ملوانان بود. پیش از پایان جنگ زخم دیگری برداشت و به درجه ستوان دومی نائل آمد. با پایان جنگ، پس از رهبری یک گروهان در فرایکور و تجربه جراحت سوم، سال ۱۹۱۹ با درجه سروانی به نیروی زمینی رایشسور پیوست و فرمانده یک دسته در
هنگ ۱ پیاده نظام شد. در دوره میان دوجنگ مدتی یک اردوگاه آموزشی در گروس بورن را فرماندهی کرد. هنگام آغاز جنگ جهانی دوم با درجه سرهنگ دومی فرمانده یک هنگ بود. وارد ستاد لشکر هفتم هوایی و سپس در ماه ژوئیه سال ۱۹۴۰ دانشکده ۳ چترباز در براونشوایک شد. دوره چتربازی را تا ماه اوت در سن ۵۱ سالگی به پایان رساند. روز ۱ اوت با درجه سرهنگی رسما به لوفت وافه]] منتقل شد و در ستاد هنگ ۳ چترباز قرار گرفت. مدت کوتاهی بعد هنگ ۱ چترباز رفت و در آن یگان های تسلیحات سنگین ایجاد کرد. سال ۱۹۴۱ مسئولیت یگان های جذب، ذخیره و آموزش در آرایش نیروهای هوابرد موسوم به سپاه ۱۱ هوایی را بر عهده او نهاده شد. در جریان حمله به جزیره کرت رامکه هنگ تهاجمی "لوفت وافه" در پیاده سازی در پایگاه هوایی مالِمه را فرماندهی کرد. به جهت قدردانی از نقش او در عملیات "مرکور" ماه ژوئیه به درجه سرتیپی ترفیع گرفت و روز ۲۱ اوت سال ۱۹۴۱ نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین به او اهدا شد. پس از چند ماه الحاق به نیروی زمینی ایتالیا جهت کمک به ایجاد لشکر چترباز "فولگوره"، رامکه ماه آوریل سال ۱۹۴۲ به شمال آفریقا فرستاده شد تا تیپ ۱ چترباز را فرماندهی کند. ماه اکتبر با شکست آلم
انی ها در نبرد العلمین، یگان او در صحرای جنوبی به محاصره افتاد. به هر صورت توانست با عقب نشینی بیش از ۱۰۰ کیلومتری به سایر نیروهای خودی برسد. در مسیر یک کاروان دشمن را به غنیمت گرفت و حدود ۱۰۰ اسیر آلمانی و ایتالیایی را نجات داد. به جهت این دستاورد گیره برگ های بلوط روز ۱۳ نوامبر سال ۱۹۴۲ به صلیب شوالیه او افزوده شد و روز ۲۱ دسامبر به درجه سرلشکری ترفیع گرفت. رامکه میانه ماه فوریه سال ۱۹۴۳ مامور به تشکیل لشکر دوم چترباز شد و خود هدایت آن را بر عهده گرفت. در پی انعقاد پیمان جداگانه صلح بین ایتالیا و متفقین نیروهای او ماه سپتامبر در رم فرود آمدند تا نیروهای ایتالیایی را خلع سلاح کنند. در این زمان رامکه در بیمارستان بستری شد. بازگشت او به خدمت تا ماه فوریه سال ۱۹۴۴ به طول انجامید. پس از درگیری کوتاه در اوکراین، لشکر او به برتانی فرستاده شد تا بازسازی شود. برخی از عناصر این لشکر در مقابل پیاده سازی متفقین در نرماندی در ماه ژوئن حضور داشتند. رامکه روز ۱۱ اوت به فرماندهی قلعه برست در فرانسه منصوب شد. پادگان قلعه به محاصره دشمن افتاد اما توانست تا روز ۲۰ سپتامبر مقاومت کند. راکمه در در جریان این محاصره به درجه سپهبد
ی (ژنرال نیروهاب چترباز) ترفیع گرفت و یک روز پیش از تسلیم به شکل همزمان شمشیرها و الماس های صلیب شوالیه را دریافت کرد. رامکه را به یک اردوگاه اسرا در ایالات متحده منتقل کردند. او دو بار از بند گریخت؛ نه به این امید که به اراضی بی طرف برسد بلکه افکار عمومی را متوجه بد رفتاری متفقین با اسرای آلمانی کند. ماه دسامبر سال ۱۹۴۶ به فرانسوی ها تحویل داده شد. آن ها او را سال ۱۹۵۱ به اتهاجم جنایت جنگی محکوم نمودند اما با برانگیخته شدن اعتراضات بین المللی آزادش کردند. سپهبد هرمان-برنهارت رامکه در دوران بازنشستگی در نهایت روز ۵ ژوئیه سال ۱۹۶۸ در کاپْلِن درگذشت.
آنتیه تراوه (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل آلمان است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "پاندروم"، "مرد پولادین"، "مجرم"، "۵ روز جنگ" و سریال دارک اشاره کرد.