Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ن های برنامه نویسی (از جمله Lisp, ML و زبان های ضروری مانند C و Java) به عنوان «سخت» توصیف می شوند، به این معنی که توابع اعمال شده به استدلال های غیرعادی غیرطبیعی هستند. این کار اساساً با استفاده از نظم اعمال انجام می شود، با کاهش ارزش تماس بگیرید (نگاه کنید به زیر)، اما معمولاً «ارزیابی مشتاق» نامیده می شود. سفارش عادی اولیای چپ و راست، خارج از محدوده همیشه اول کاهش می یابد. به عبارت دیگر، هر گاه استدلال ها قبل از اینکه استدلال ها کاهش یابد، به انتزاعی تعویض می شوند. تماس با نام به عنوان منظور عادی، اما در انتساب ها هیچ کاهشی انجام نمی شود. به عنوان مثال، λx (λx.x) x طبق این استراتژی در فرم عادی است، هرچند که حاوی redex (λx.x) x می باشد. با ارزش تماس بگیرید فقط بازخوانی های خارج از محدوده کاهش می یابد: یک مقدار بازده کاهش می یابد تنها زمانی که سمت راست آن به یک مقدار کاهش می یابد (انتزاعی متغیر یا لامبدا). با نیاز تماس بگیرید به عنوان مثال عادی، اما عملکرد برنامه های کاربردی که اصطلاحات را تکرار می کنند، به جای آن آرگومان نامیده می شود، که پس از آن فقط «هنگامی که لازم است» کاهش می یابد. در زمینه های عملی «ار
زیابی تنبل» نامیده می شود. در پیاده سازی این «نام» به صورت یک اشاره گر به دست می آید، با استفاده از redex توسط Thunk نشان داده می شود. منظور کاربردی یک استراتژی عادی نیست. مثال نمونه معمولی به شرح زیر است: تعریف Ω = ωω که در آن ω = λx.xx. این کل عبارت شامل تنها یک redex است یعنی کل عبارت؛ کاهش آن دوباره Ω است. از آنجا که این تنها کاهش موجود است، Ω دارای فرم عادی نیست (تحت هر استراتژی ارزیابی). با استفاده از نظم اعمال، بیان KIΩ = (λx. λy.x) (λx.x) Ω توسط اولین کاهش از Ω به شکل عادی کاهش می یابد (از آنجایی که آن مجذور راست ترین است)، اما از آنجا که Ω دارای فرم عادی نیست، نظم اعمال ناکافی است برای پیدا کردن یک فرم عادی برای KIΩ. در مقابل، نظم طبیعی به اصطلاح نامیده می شود، زیرا اگر همیشه وجود داشته باشد، همیشه یک کاهش نرمال پیدا می کند. در مثال بالا، KIΩ طبق معمول به I، یک فرم عادی کاهش می یابد. یک نقص این است که بازنگری در استدلال ممکن است کپی شود و نتیجه محاسبات تکراری (به عنوان مثال (λx.xx) ((λx.x) y) به ((λx.x) y) ((λx.x) y) با استفاده از این استراتژی؛ در حال حاضر دو بازخوانی وجود دارد، بنابراین ارزیابی کامل
نیاز به دو مرحله دارد، اما اگر این استدلال ابتدا کاهش یافته باشد، در حال حاضر هیچ کدام وجود ندارد). معامله مثبت استفاده از دستور applicative این است که اگر همه استدلال ها مورد استفاده قرار گیرد، محاسبات غیرضروری را ایجاد نمی کند، زیرا هرگز استدلال هایی را که حاوی redexes است جایگزین نمی کند و بنابراین هرگز نیازی به کپی کردن آن ها نیست (که کار را کپی می کند). در مثال فوق، در برنامه کاربردی (λx.xx) ((λx.x) y) ابتدا به (λx.xx) y و سپس به حالت عادی yy کاهش می یابد، و به جای آن سه مرحله را می گیرد. بیشتر زبان های برنامه نویسی کاملاً کاربردی (به ویژه میراندا و نسل های آن، از جمله Haskell) و زبان های اثبات شده از قضیه های پیشین، از ارزیابی تنبل استفاده می کنند که اساساً همان چیزی است که نیاز به نیاز دارد. این همانند کاهش نظم طبیعی است، اما نیاز به مدیریت می شود تا از تقسیم کار ذاتی در کاهش سفارش معمول با استفاده از اشتراک استفاده شود. در مثال فوق داده شده (λx.xx) ((λx.x) y) به ((λx.x) y) ((λx.x) y) کاهش می یابد، که دارای دو بازخوانی است، اما در تماس با نیاز، آن ها نماینده با استفاده از همان شیء به جای کپی، بنابراین
هنگامی که یکی کاهش می یابد دیگر نیز است. یک یادداشت در مورد پیچیدگی در حالی که ایده کاهش بتا به اندازه کافی ساده به نظر می رسد، این یک گام اتمی نیست، در حالی که هنگام تخمینی پیچیدگی محاسباتی باید هزینه ای بی اهمیت داشته باشد. برای دقیق بودن، باید مکان یابی هر رخداد متغیر محدود V را در عبارت E پیدا کرد، یعنی یک هزینه زمانی، یا باید مسیری را از این مکان ها به نحوی پیگیری کرد، یعنی یک هزینه فضایی است. جستجوی ساده ای برای مکان های V در E برابر O (n) در طول n از E. این منجر به مطالعه سیستم هایی که از جایگزینی صریح استفاده می کنند. رشته های مدیر سینو، راهی برای ردیابی مکان های آزاد متغیر در عبارات ارائه می دهد. همزمان سازی و هم زمان سازی اموال church-rosser از محاسبات لامبدا به معنی آن است که ارزیابی (کاهش بتا) می تواند در هر جهت، حتی به صورت موازی انجام شود. این به این معنی است که استراتژی های ارزیابی غیرمتمرکز متفاوت هستند. با این حال، محاسبات لامبدا هیچ ساختاری صریح برای موازی ارائه نمی دهد. می توانید سازه هایی مانند Futures را به محاسبات لامبدا اضافه کنید. دیگر محاسبات فرایند برای توصیف ارتباطات و همگام سازی ت
وسعه داده شده است. معناشناسی این واقعیت که شرایط محاسبات لامبدا در شرایط دیگر محاسبات لامبدا و حتی در خود عمل می کند، منجر به سوالاتی در مورد معناشناسی محاسبات لامبدا شد. آیا معنای منطقی به شرایط محاسبات لامبدا اختصاص دارد؟ معناشناسی طبیعی یافتن مجموعه ای D است که به صورت فضای تابع D → D عمل می کند. با این وجود، هیچگونه غیرقطعی مانند D ممکن است با محدودیت های قدرتمندی وجود داشته باشد؛ زیرا مجموعه ای از همه توابع از D به D دارای قدرت بیشتری نسبت به D است، مگر اینکه D یک مجموعه تک تک باشد. در دهه ۱۹۷۰، دانا اسکات نشان داد که اگر تنها توابع پیوسته در نظر گرفته شوند، یک مجموعه یا دامنه D با ملک مورد نیاز یافت می شود، بنابراین یک مدل برای محاسبات لامبدا ارائه می شود. این کار همچنین پایه و اساس معانی معانی زبان های برنامه نویسی را تشکیل می دهد.
در طی سال های گذشته با کمک علم شیمی و کامپیوتر، طراحی های زیادی برای ترکیب های دارویی انجام شده است، هر چند حدود ۶۰٪ از این ساختارها در آب کم محلول هستند. فرموله کردن این ساختارها از مشکلات اساسی دانشمندان داروسازی است زیرا این دسته از ترکیبات، به دلیل سرعت انحلال پایین و پخش شدن آهسته، فراهمی زیستی و جذب کمی خواهند داشت. برای جذب خوراکی، داروها باید بتوانند شیب غلظتی مناسبی را بین محیط گوارشی و جریان خون ایجاد نمایند؛ ولی در مورد داروهای کم محلول این شیب غلظتی کم و در نتیجه جذب نیز کم می شود. در راه های غیر خوراکی نیز، اگر دارو کم محلول باشد به خوبی در محل تزریق حل نمی شود و در نتیجه نمی توان سطح مناسبی از دارو را در خون ایجاد نمود. برای رفع این مشکلات راه حل هایی نظیر استفاده از ایجاد نمک، کمک حلال ها، داخل کردن به سیکلودکسترین ها (ساختارهایی شبیه به سبد با حفره ای در وسط که قابلیت ورود ترکیبات به درون این حفره وجود دارد) یا استفاده از حامل ها نظیر پراکندگی جامدات و لیپوزوم ها ارائه شده است. متأسفانه استفاده از این راهکارها برای همه داروها ممکن نیست مثلاً برخی داروها به سختی به یون تبدیل می شوند تا بتوان از
آن ها نمک ایجاد نمود، یا برای داخل شدن به ساختار سیکلودکسترین ها مناسب نیستند. همچنین افزودنی هایی که در فرمولاسیون ها استفاده می شود همیشه کمک کننده نیست. به طور مثال محلول دارویی تزریقی تاکسول که امروزه در بازار دارویی وجود دارد حاوی مقادیر بالایی از Cremophor EL است که برای بهبود فراهمی زیستی پاکلیتاکسول مورد استفاده قرار گرفته است اما موجب عوارض جانبی نظیر شوک آلرژیک می شود. در دهه ۹۰ میلادی، نانوکریستال های دارویی توجه محققین دارویی را به خود جلب نمود. نانوکریستال های دارویی، پراکندگی کلوئیدی با اندازه کمتر از میکرومتر می باشند که تقریباً حاوی ۱۰۰٪ ماده فعال دارویی بوده و با کمک مقادیر ناچیز از پایدارکننده هایی نظیر پلیمرها یا سورفاکتانت ها پایدار می شوند. محیط پراکنده کنندهٔ این ساختارها می تواند آب، محلول های مایی یا غیر مایی (مثل پلی اتیلن گلیکول مایع یا روغن ها) باشد. بسته به تکنولوژی ساخت، ذرات جامد ایجاد شده می توانند آمورف یا کریستالی باشند که در نتیجه این ذرات، نانوکریستال در ساختار آمورف نیز نامیده می شوند. مزایای نانوکریستال ها. با کاهش اندازه ذره سطح تماس بین ذره و محیط اطراف افزایش یافته و د
ر نتیجه سرعت انحلال (که به میزان سطح تماس مرتبط است) افزایش می یابد. ساختارهای آمورف سرعت انحلال بیشتری دارند در نتیجه اگر حین تولید این ساختارها ایجاد شوند زمان مورد نیاز برای انحلال کمتر شده و سرعت اثر دارو افزایش می یابد. همان طور که در مقالات قبل نیز ذکر شده است، نانوذرات نسبت به ذرات بزرگتر از نظر جذب و اثربخشی بهتر عمل می کنند. روش های تهیه نانوذرات کریستالی. در کل روش های تولید نانوذرات کریستالی به دو دسته بالا- پایین (top-down) و پایین- بالا (down-top) تقسیم می شوند. روش پایین- بالا مانند روش رسوبی به این معنا است که نانوکریستال ها از مولکول ها ساخته می شوند اما در روش بالا- پایین مانند تکنیک هموژنایز کردن و سایش دانه ای، نانوکریستال ها با تخریب و واپاشی مرحله به مرحله از پودر سخت ایجاد می گردند. تکنولوژی رسوبی (Precipitation technique). داروی کم محلول در آب، در یک حلال (غالباً حلال آلی) حل و محلول به یک ضد حلال (antisolvent) قابل امتزاج با آب (حلال مایی) اضافه و چرخیده می شود. با این کار اشباع سریع رخ داده و موجب هسته زایی و ایجاد رسوب می گردد. روش رسوبی این مزیت را دارد که یک داروی خاص می تواند در ح
لال های مختلف، میزان انحلال های متفاوتی داشته باشد که این امر خود بر هسته زایی مؤثر است. هرچند ذرات ایجاد شده در فرمولاسیون نهایی می توانند رشد کنند و با افزایش اندازه، موجب بروز مشکلاتی در فراورده های دارویی شوند. برای جلوگیری از این پدیده اغلب پایدارکننده ها به فرمولاسیون اضافه می شود. در روش رسوبی، برخی از عوامل بر اندازه و یکسان سازی ذرات اثرگذار است: با افزایش سرعت چرخش، ذرات کوچکتر می شوند زیرا سرعت بالاتر، پخش شدن دارو را بین فازها افزایش داده و موجب ازدیاد تعداد هسته های ایجاد شده و در نتیجه تولید ذرات کوچکتر می گردد. اگر نسبت ضد حلال به حلال نیز افزایش یابد موجب اشباع پذیری بین سطوح فازها و هسته زایی سریعتر می شود. میزان داروی وارد شده نیز نباید زیاد باشد زیرا موجب افزایش احتمال تجمع ذرات اطراف هم و بزرگتر شدن آن ها می گردد. در این روش معمولاً دما را نیز پایین در نظر می گیرند. در دمای پایین تر اشباع پذیری سریع تر انجام می شود به علاوه، با توجه به گرمازا بودن واکنش هسته زایی، هرچه دما کمتر باشد هسته زایی بهتر انجام می شود. روش رسوبی ساده و مقرون به صرفه است و نیاز به تجهیزات گران قیمت ندارد. به علاوه
به دلیل عدم نیاز به انرژی بالا برای انجام آن، احتمال تخریب دارو نیز کاهش می یابد. گاه با استفاده از این روش، اشکال آمورف نیز ایجاد می شود که موجب افزایش سرعت انحلال دارو می گردد. اشکال آمورف یک عیب دارند و آن این است که حالت های آمورف با انرژی بالاتر تمایل دارند به فرم کریستاله که پایدارتر است برسند و این مورد بر پایداری دارو مؤثر خواهد بود. باقی ماندن حلال در محصول نهایی و نیاز به محلول بودن دارو در حداقل یک حلال، از دیگر محدودیت های این روش برای تولید نانوذرات کریستالی است. روش سایش دانه ای (Pearl milling technique). در این روش دارو، سورفاکتانت و آب وارد محفظهٔ سایش حاوی دانه های سایشی (milling pearls) که از جنس شیشه، زیرکونیوم اکسید یا رزین پلی استایرن هستند شده و با چرخش دانه ها با انرژی بالا، دارو به نانوذره تبدیل می شود (شکل ۳). در کل، بهینه سازی این روش به عوامل زیر بستگی دارد: اگر میزان دارو و زمان سایش زیاد باشد، احتمال تجمع ذرات و کلوخه شدن آن ها افزایش می یابد. با افزایش سرعت سایش و نیز تعداد دانه های سایشی، میزان انرژی مصرفی توسط دستگاه بیشتر می شود که از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نیست. در برخی گز
ارش ها ذکر شده است که کاهش دما از کلوخه شدن ذرات جلوگیری می نماید. به همین دلیل در بسیاری از فرایندهای تولید، با وارد کردن نیتروژن مایع دمای محفظهٔ سایش را کاهش می دهند. روش سایش دانه ای ساده است و برای داروهای نامحلول در محیط مایی و غیر مایی کاربرد دارد. این فرایند در حجم های مختلف از میلی لیتر تا لیتر قابل استفاده است و در نتیجه هم در آزمایشگاه های تحقیقاتی و هم در صنعت قابلیت اجرا دارد. اولین محصولی که با این روش تولید شد، Rapamune® بوده است که در سال ۲۰۰۰ معرفی گردید. این روش تولید در مقایسه با تکنیک رسوبی نیاز به انرژی بیشتری دارد. به علاوه این نگرانی نیز وجود دارد که با سایش دانه ها ترکیباتی از آن ها وارد محصول شده و موجب آلودگی محصول نهایی شود. همچنین این روش زمانبر است و این زمان ممکن است از چند ساعت تا چند روز ادامه یابد که همین موضوع احتمال آلودگی میکروبی فراورده را افزایش می دهد. روش هموژنایز کردن با فشار بالا (High-pressure homogenization technique). در این روش، سوسپانسیونی حاوی دارو، سورفاکتانت و آب از یک شکاف بسیار باریک با سرعت بسیار بالا عبور کرده و ذرات را به اندازه نانو درمی آورد. این روش نی
ز مانند روش سایش دانه ای، برای داروهای نامحلول در محیط مایی و غیر مایی مناسب است. عوامل زیر بر بهینه عمل کردن این روش مؤثر هستند: با افزایش فشار اعمال شده معمولاً اندازه ذرات کاهش می یابد. اغلب در آزمایشگاه ها حداکثر فشار لازم برای تهیه نانوذرات کریستالی دارویی حدود ۱۵۰۰ بار است. البته هر چه ذرات سخت تر باشند فشار لازم برای کاهش اندازه آن ها بیشتر خواهد بود. هرچه تعداد دفعات هموژنایز کردن بیشتر شود، ذرات اندازه یکسان تری خواهند داشت. با کمک شکل ۵ این موضوع روشن تر خواهد شد. طی یک تحقیق اثر تعداد دفعات هموژنایز کردن بر اندازه ذرات بررسی شد و نشان داد که با افزایش تعداد دفعات قطر کلی ذرات به هم نزدیکتر شده و گستردگی اندازه ذرات که یکی از معایب تولید است، کاهش می یابد. با انجام عمل هموژنایز کردن دمای محفظه انجام فرایند افزایش می یابد که برای داروهای حساس به حرارت مناسب نیست در نتیجه اغلب از یک دستگاه خنک کننده در این روش استفاده می شود. یک مزیت عمده در این روش قابلیت تولید زیاد محصول بدون نگرانی از آلوده شدن آن است که نسبت به روش سایش دانه ای یک مزیت بزرگ محسوب می شود. نسل دوم نانوکریستال ها. محصولاتی را که با ب
کارگیری روش هایی که تاکنون نام برده شد تولید می شوند، نسل اول نانوکریستال ها گویند. در نسل دوم از مخلوطی از روش ها برای تولید استفاده می شود. اصل این روش ها بر پایه هموژنایز کردن است با این تفاوت که پیش از ورود ذرات به هموژنایزر یکسری عملیات بر روی آن ها صورت می گیرد. جدول زیر به طور خلاصه نام فرایندهای نسل دوم و پیش عملیات لازم بر روی ذرات قبل از مرحله هموژنایز کردن را نشان می دهد. مزیت های نسل دوم نانوکریستال ها. در نسل اول اغلب ذرات ایجاد شده اندازه ای کمتر از ۲۰۰ نانومتر دارند اما در نسل دوم این محدوده کوچکتر شده و به زیر ۱۰۰ نانومتر می رسد. با همراهی روش هایی نظیر سایش و هموژنایز کردن در نسل دوم نانوکریستال ها، در حقیقت از دو راه اندازه ذرات کاهش می یابد که این امر به کم شدن گستره اندازه ذرات کمک می کند. هرچه ذرات اندازه مشابه تری داشته باشند احتمال تجمع و کلوخه شدن آن ها کاهش می یابد که این امر خود از مزایای نسل دوم نسبت به نسل اول است. داروهای وارد شده به بازار. داروهای دیگری نیز به صورت نانوکریستال وجود دارند که در حال گذراندن مراحل بالینی برای ورود به بازار دارویی هستند. محدودیت های نانوکریستال ها. ن
انوذرات با اندازه های کمتر از ۱۵۰ نانومتر احتمال سمیت سلولی را افزایش می دهند زیرا این ساختارها توانایی ورود به همه سلول های بدن و ایجاد سمیت در آن ها را دارند. به علاوه این روش تولید اغلب برای داروهای دسته II در داروسازی یعنی داروهایی با انحلال کم و در عین حال قابلیت نفوذ بالا به بافت ها قابل استفاده است. نتیجه گیری. نانوکریستال های دارویی یکی از مهم ترین راه های فرمولاسیون برای داروهای کم محلول است که تاکنون معرفی شده است. این فرمولاسیون ها ساده بوده و نیاز به همراهی ترکیبات دیگر (که خود می توانند باعث ایجاد عوارض شوند) برای بهینه سازی ندارند. با توجه به آنکه تعداد داروهای معرفی شده کم محلول در حال افزایش است، گمان می رود که نانوکریستال ها بتوانند در آینده جایگاه مناسبی را در بین فرمولاسیون های دارویی برای وارد کردن این داروها داشته باشند.
زینایدا سربریاکوآ نقاش اهل روسیه بود. او به عنوان یکی از نخستین زنان روس شناخته می شود که موفق شد جایگاه والایی را در هنر روسیه به عنوان یک «نقاش برجسته» در سبک امپرسیونیسم و هنر واقع گرایی به دست آورد. برخی از نقاشی های سقفی و دیواری تئاتر هنری مسکو از کارهای زینایدا سربریاکوآ است. منابع. June 22, 2017).
مترو اِکسدِس یا مترو مهاجرت یک بازی ویدئویی در سبک تیراندازی اول شخص است که توسط ۴ای-گیمز ساخته شده، و بوسیلهٔ دیپ سیلور در تاریخ ۱۵ فوریه ۲۰۱۹ برای مایکروسافت ویندوز، پلی استیشن ۴ و اکس باکس وان منتشر شد. این بازی برای اولین بار در طی نمایشگاه رسانه و تجارت ای۳ ۲۰۱۷ رونمایی شد. داستان "مترو اکسدس" اقتباسی از رمان های مترو ۲۰۳۵ و مترو ۲۰۳۳ اثر دیمیتری گلوخوفسکی است، و رخدادهای آن پس از "" دنبال می شود. این بازی از گرافیک بالاتر و اسلحه های پیشرفته تر نسبت به "مترو: آخرین نور" و "مترو: احیا شده" برخوردار است. همچنان شخصیت اصلی بازی آرتیوم بوده و شیوهٔ روایی داستان بازی و مراحل آن به صورت غیر خطی است. یکی از نکات بازی حضور دوبارهٔ انسان ها بدون ماسک اکسیژن در سطح زمین است که این یک تحول بزرگ در دنیای مترو به شمار می رود. انتشار. اولین پیش پرده این بازی در نمایشگاه رسانه و تجارت ای۳ ۲۰۱۷ در کنفرانس مایکروسافت به نمایش درآمد. بازی در ابتدا قرار بود توسط استیم در رایانه های شخصی عرضه شود اما پس از مدتی شرکت سازنده، دیپ سیلور، اعلام کرد که این بازی توسط فروشگاه مخصوص شرکت اپیک گیمز به صورت اختصاصی به فروش می رسد و
کدهای این بازی نیز مخصوص این سکوی توزیع خواهد بود. این بازی در تاریخ ۱۵ فوریه ۲۰۱۹، برای پلت فرم های مایکروسافت ویندوز، پلی استیشن ۴ و اکس باکس وان منتشر شد.
کنتس امیلیا پلاتر (به انگلیسی:Countess Emilia Plater یا Broel-Plater; ؛ ۱۳ نوامبر ۱۸۰۶ – ۲۳ دسامبر ۱۸۳۱–۲۵ سال) یک زن نجیب زاده لهستانی و انقلابی بود که در تجزیه لهستان از مشترک المنافع لهستان–لیتوانی نقش داشت. او به عنوان یک وطن پرست لهستانی مطرح شده که در قیام نوامبر ۱۸۳۰ سنتی در جنگ بنانهاد که یک واحد کوچک در چندین درگیری شرکت می کند. او به دریافت رتبه کاپیتان یا سروان در نیروهای شورشی لهستانی رسید. امیلیا پلاتر در نزدیکی پایان قیام بیمار شد و درگذشت.
انزو پابلو روکو روکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل شیلی است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به الچه، اسپانیول، و باشگاه فوتبال کروز آزول اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شیلی بازی کرده است.
آنخلو نیکولاس ساگال تاپیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل شیلی است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پاچوکا اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شیلی بازی کرده است.
پائولو سزار دیاز هوینکالس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل شیلی است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به کولو-کولو، سن لورنسو، الاهلی و ریور پلاته اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شیلی بازی کرده است.
روابط ایران و سودان () روابط فی مابین دو کشور ایران و سودان است. این دو کشور نزدیک به سه دهه رابطه دیپلماتیک، اقتصادی و نظامی داشتند و هر دو کشور از این رابطه نزدیک اظهار رضایت می کردند. سودان در مارس ۲۰۱۵ ساعاتی قبل از پیوستن به عملیات عربستان سعودی در یمن تصمیم به اخراج کلیه ایرانیان از سودان گرفت. رئیس جمهور سودان گفت که، پیوستن به ائتلاف عربی در محاسبه اقتصادی بسیار به نفع اقتصاد شکننده سودان بوده و از پیوستن جامعه سودان به داعش جلوگیری می کند و برای امنیت منطقه بسیار ضروری است. این تصمیم سودان و راه یافتن آن به ائتلاف کشورهای عربی با استقبال مطبوعات و جامعه عربی مواجه شد. در ۴ ژانویه ۲۰۱۶ سودان کلیه روابط دیپلماتیک خود را به دلیل تنش های بین عربستان سعودی و ایران قطع کرد و روابط بین دو کشور به سردی گرایید. دو کشور ایران و سودان در اکتبر ۲۰۲۳ روابط یکدیگر را از سر گرفتند. تاریخچه. سودان روابط خوبی با شاه ایران داشت و تعدادی وام قبل از انقلاب ایران، بمنظور تأمین امنیت دریافت کرده بود. پس از انقلاب ایران، در جنگ ایران و عراق، سودان از عراق در راستای سیاست اتحادیه عرب حمایت می کرد. در اواخر سال ۱۹۸۰ صادق الم
هدی، نخست وزیر سودان بمنظور برقراری رابطه با ایران یک سفر رسمی به ایران کرد. پس از کودتای نظامی در سودان که منجر به روی کار آمدن عمر البشیر شد، رابطه ایران و سودان نزدیک شد، رابطه نزدیک با ایران، به اسلامیزه شدن سودان کمک می کرد. در دوران جنگ سرد سودان نزدیک ترین متحد ایران در آفریقا بود، سودان تنها کشور آفریقایی تحت حکومت اسلام گرایان بود. علی رغم شکاف بین شیعه و سنی در دو کشور، رابطه آنها بسرعت نزدیک می شد. در سال ۱۹۹۱ رئیس جمهور ایران علی اکبر رفسنجانی به همراه یک هیئت ۱۵۰ نفره یک سفر رسمی به خارطوم داشت، در این سفر وی گفت که انقلاب اسلامی سودان در کنار انقلاب پیشگام ایران بدون شک می تواند منبع حرکت و انقلاب در جهان اسلام باشد. برای اولین بار در آوریل ۲۰۰۶ رئیس جمهور سودان به ایران رفت و با سید علی خامنه ای و محمود احمدی نژاد ملاقات کرد. در فوریه ۲۰۰۷ محمود احمدی نژاد به سودان سفر کرد و با عمر البشیر رئیس جمهور سودان ملاقات کرد. طی این سفر محمود احمدی نژاد بر آمادگی کامل جمهوری اسلامی ایران برای انتقال تجربیات خود به سودان در بخش های مختلف تأکید کرد. بدنبال حکم بازداشت رئیس جمهور سودان در ژوئن ۲۰۰۸ بعد از
درگیریهای سودان شمال و جنوبی که منجر به کشته شدن تعداد زیادی از دو طرف شد. جمهوری اسلامی ایران بمنظور نزدیکی بیشتر به سودان به این حکم انتقاد کرد و این موضوع باعث استحکام روابط ایران و سودان شد. روابط اقتصادی. کشور سودان یک کشور اسلامی و فقیر است و جمهوری اسلامی ایران طی این مدت با سرمایه گذاری در این کشور روابط مستحکمی با سودان برقرار کرده بود. جمهوری اسلامی ایران همواره از کشور سودان به عنوان یک کشور مناسب و دارای ظرفیت های انقلابی و اسلامی برای ایجاد رابطه فرهنگی و اقتصادی نام می برد. در سال ۱۹۹۱ شواهدی از افزایش روابط اقتصادی و نظامی بین ایران و سودان مشاهده شده است. تعداد زیادی از رهبران بلندپایه ایران از سودان بازدید کردند و در آن زمان قراردادهای تجاری بین دو کشور بسته شد. روابط اقتصادی دو جانبه سودان یک منطقه تمرکز بین سودان و ایران شد. شک بر این بود که ایران سالانه یک میلیون تن نفت سودان را تأمین می کرد. در دسامبر ۲۰۰۴ جمهوری اسلامی ایران اعلام کرد که فعالیتهای بخش خصوصی ایران در سودان افزایش خواهد یافت. در اکتبر ۲۰۱۲ تصفیه خانه آب عطبره سودان به همت مهندسان ایرانی و تأمین مالی ۱۷۷ میلیون دلاری بانک ت
وسعه صادرات احداث و به بهره برداری رسید. در اکتبر ۲۰۱۲ بعد از حمله اسرائیل به بخشهایی از کارخانه مهمات سازی یرموک در سودان، خبرهایی در مطبوعات عربی مبنی بر اینکه این کارخانه توسط سپاه پاسداران جمهوری اسلامی تأسیس و راه اندازی شده است، منتشر شد. بعد از حمله اسرائیل به کارخانه دو کشتی جنگی ایران به بندر پورت سودان در ساحل دریای سرخ بمدت سه روز لنگر انداختند. روابط نظامی. در نوامبر سال ۱۹۹۳ گزارش شد که ایران به سودان برای خرید ۲۰ هلیکوپتر تهاجمی از چین کمک مالی کرده است. ایران در کمک ۱۷ میلیون دلاری به دولت سودان متعهد شد و تأمین ۳۰۰ میلیون دلار تسلیحات چینی برای ارتش سودان را پرداخت کرد. بر اساس گزارش های منتشر شده، ایران ۲۰۰۰ نفر از نیروهای سپاه پاسداران را به سودان اعزام کرد. علی اکبر ترکان، وزیر دفاع ایران، با فرمانده ارتش سودان بمنظور کمکهای نظامی بیشتر ملاقات کرد. سودان ارتش خود را بعد از آموزش توسط سپاه پاسداران ایران بازسازی کرد. در سال ۱۹۹۵ یک هیئت نظامی ایران بمنظور تأمین نیازمندیهای نظامی سودان از خارطوم بازدید کرد. ایران اقدام به تأمین خودروهای نظامی، توپخانه سنگین، تجهیزات راداری برای ارتش سودان کرد
. در سال بعد، دو کشور توافقنامه ای برای گسترش دامنه همکاری های خود امضا کردند. در آوریل ۱۹۹۶ دولت سودان موافقت کرد که نیروی دریایی ایران از تأسیسات دریایی سودان استفاده کند و مابازاء آن ایران به سودان برای خرید تجهیزات نظامی کمک مالی بکند، که به درخواست سودان برای درخواستهای کمک نظامی در سال ۱۹۹۷ بود. ایران بمنظور حفظ و نگهداری تجهیزات نظامی به سودان کمک مالی کرد. غرب نسبت به روابط رو به رشد ایران و سودان اظهار نگرانی عمیق کرد. ایران در حداقل ۱۰ اردوگاه اقدام به آموزش شبه نظامیانی که با جبهه مقاومت تحت حمایت ایران بودند می کرد. در سال ۱۹۹۳ وزار خارجه آمریکا نام سودان را به نام کشورهای حامی تروریسم اضافه کرد. در سال ۲۰۰۸ مصطفی نجار وزیر دفاع ایران با همتای سودانی خود محمد حسین عبدالرحمان یک تفاهمنامه همکاری نظامی امضا کردند. در جریان جنگ داخلی لیبی در سال ۲۰۱۱، سازمانهای اطلاعاتی غربی گزارش دادند که نیروی قدس ایران ده ها موشک سطح به هوای ساخت روسیه را از لیبی منتقل کرده و آنها را از مرز به سودان منتقل کرده است. بر اساس این گزارش این تسلیحات شامل موشکهای SA-24 که در سال ۲۰۰۴ به لیبی فروخته شد، می شد. مقامات رسم
ی اطلاعاتی، همچنین بر عقیده بودند که سلاح های دیگری که از قذافی کشف و ضبط شده بود در یک تأسیسات مخفی در شمال دارفور که در دست نیروهای سپاه پاسداران ایران بود، نگهداری می شد. در یک سند درز داده شده در تابستان ۲۰۱۴ آمده است که رابطه بین سودان و ایران رابطه استراتژیک نظامی و دفاعی است. ژنرال صدیق عامر مدیر کل اطلاعات و امنیت سودان گفت ”ایران بزرگترین متحد ما در منطقه از نظر همکاری های در زمنیه اطلاعاتی و محصولات صنایع نظامی می باشد”. روابط سیاسی. در طول هفته آخر ماه آوریل ۲۰۰۶، رئیس جمهور سودان، عمر البشیر، با تعدادی از چهره های سرشناس ایران شامل رهبر انقلاب علی خامنه ای و رئیس جمهور محمود احمدی نژاد دیدار کرد. در کنفرانس مطبوعاتی مشترک البشیر با احمدی نژاد در ۲۴ آوریل، احمدی نژاد توضیح داد که گسترش رابطه بین دو کشور در خدمت منافع هر دو کشور و منطقه و جهان اسلام و بویژه تقویت صلح و ثبات در منطقه است. قبل از اینکه کنفرانس بپایان برسد البشیر پیشرفت های موفقیت آمیز ”اهداف صلح طلبانه انرژی هسته ای” ایران را تبریک گفت، در حالی که احمدی نژاد مخالفت خود را از حضور صلح بانان سازمان ملل در دارفور را اعلام کرد. رئیس جمهور
عمر البشیر در ژوئیه ۲۰۱۱ از ایران و محمود احمدی نژاد در سپتامبر ۲۰۱۱ از خارطوم بمنظور بحث در ابعاد استراتژیک منطقه ای و بین المللی بازدید کردند. در اکتبر ۲۰۱۱ احمدی نژاد اظهار داشت که رابطه ایران و سودان بر اساس ارزشهای اسلامی بنا شده است، بعدها بشیر اظهار داشت که سودان قصد دارد قانون اساسی خود را بر اساس قوانین اسلام در دولت تغییر دهد. در ۸ دسامبر ۲۰۱۲ دو کشتی جنگی ایران در بندر سودان لنگر انداختند. نیروی دریایی ایران به عنوان بندر دوم خود بمدت ۵ هفته در این بندر بسر بردند. نیروی دریایی ایران اعلام کرد که ناوچه ۱۴۰۰ تنی جماران با حمایت کشتی ۴۷۰۰ تنی بوشهر لنگر بعد از انجام ماموریت های موفقیت آمیز خود در دریای سرخ در بندر سودان از طرف فرماندهان نیروی دریایی سودان مورد استقبال قرار گرفتند. سخنگوی ارتش سودان ساوارمی خالد سعید اعلام کرد که حضور کشتی های جنگی ایران در ۳۰ نوامبر بخشی از مبادلات دیپلماتیک و نظامی بین دو کشور محسوب می شود و برای سه روز می باشد. پیش از این، دو کشتی نیروی دریایی ایران بنام کشتی خارک و ناوچه دریاسالار نقدی حدود دو روز در بندر سودان در اواخر اکتبر ۲۰۱۲ لنگر انداخته بودند. روابط فرهنگی.