Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تقدان برجستهٔ آن زمان ستایش شد.
اَصمَعی ابوسعید عبدالملک بن قُریب (ح ۱۲۵-۲۱۶ق /۷۴۳- ۸۳۱م )، راوی، ادیب و لغت شناس نام آور اوایل عصر عباسی بود. اصمعی از نخستین فرهنگ نویسان عرب و در زمینه دستور زبان عربی، یکی از سه فرد پیشرو در مکتب بصره بود. او هم چنین از افراد پیشگام در دانش طبیعت و جانور شناسی بود و او را نخستین مسلمانی می دانند که به مطالعه دقیق جانوران پرداخت. شعر صوت صفیر البلبلی. منصور دوانیقی، دومین خلیفه عباسی، مشهور به بخل و امساک بود. او برای صله و جایزه ندادن به ادبا و شعراء اول به شاعر می گفت: اگر قبلا کسی این اشعار را از حفظ داشته باشد یا ثابت شود که شعر از شاعر دیگری است، نباید انتظار جایزه داشته باشی. اگر شاعر شعرش مال خودش بود، به وزن طومار شعرش پول می کشید، و به او می داد؛ خودش هم به قدری خوش حافظه بود که شعر شاعر را حفظ می کرده و برای شاعر می خوانده و غلامی خوش حافظه داشته که او هم شعر را هنگامی که دو بار می شنیده حفظ می کرده و سپس رو به شاعر می کرد و می گفت: این شعر را گفتی نه تنها من بلکه این غلام من آن را حفظ دارد (زیرا یکبار خود شاعر و یکبار خلیفه می خوانده تا با دو بار خواندن شعر، غلام هم حفظ شود و بخواند) و این کنیز
که در پس پرده نشسته نیز آن را حفظ دارد. سپس به اشاره خلیفه، کنیزک هم که سه بار از شاعر و خلیفه و غلام شنیده بود، قصیده را از اول تا آخر می خواند و شاعر بدون دریافت چیزی با تعجب و دست خالی بیرون می رفت. روزی اصمعی شاعر توانا و مشهور که از وضع بخل منصور به تنگ آمده بود اشعاری با کلمات مشکل ساخت و بر روی ستون سنگی شکسته ای نوشت، و با تغییر لباس و نقاب زده به صورت عشایر که جز دو چشمش پیدا نبود، نزد منصور آمد و با لحنی غریبانه گفت: قصیده ای سروده ام، اجازه می خواهم آن را بخوانم.منصور مانند همیشه توضیحات را برای او داد، و اصمعی هم قبول کرد و شروع به خواندن قصیدهٔ معروف "صوت صفیر البلبلی" که پر از الفاظ عجیب و غریب و لغات نا مأنوس و جملات غامض است کرد. قصیده که به پایان رسید، منصور با همه دقت و غلام و کنیز با همه هوش سرشار نتوانستند اشعار را حفظ کنند، و برای اولین بار فرو ماندند. سرانجام منصور گفت: ای برادر عرب معلوم می شود که شعر را خودت گفتی؛ طومار شعرت را بیاور تا به وزن آن جایزه بدهم. اصمعی گفت: من کاغذی پیدا نکردم روی ستون سنگی نوشتم، روی بار شترم هست و آن را آورد. منصور در شگفت ماند که اگر تمام موجودی خزانه را
در یک کفه ترازو بریزند، با آن برابری نمی کند، چکار کند؛ با هوشی که داشت گفت: ای عرب تو اصمعی نیستی؟ او نقاب از چهره اش برداشت، همه دیدند او اصمعی است. تألیف ها. تألیفات اصمعی شامل موضوعات تفسیری، ادبی، شعری، علم هیئت و دیگر موضوعات علمی است که مهمترین آنها از این قرار است: کتاب لغات القرآن کتاب المصادر ما اتفق لفظه و اختلف معناه کتاب النجوم و اسراره کتاب النبات غریب الحدیث کتاب الهمزة و تخفیفها کتاب الوحوش کتاب اللغات کتاب الصفات کتاب المقصور و الممدود کتاب نوادرالاعراب یا کتاب النوادر میاه العرب الاجناس فی اصول الفقه اصول الکلام کتاب خلق الفرس کتاب الاثواب کتاب المیسر و القداح کتاب اخبیة کتاب فعل و افعل کتاب الامثال کتاب الالفاظ کتاب السلاح کتاب الانواء کتاب الاجناس کتاب الهمزة کتاب القلب و الابدال کتاب جزیرة العرب کتاب الاشتقاق کتاب معانی الشعر کتاب الاراجیز کتاب النسب المترادف (خطی) الاعلام الفروق کتاب الابل اسماء الوحوش وصفاتها الاضداد (به اهتمام اب لویس شیخو بیروت ۱۹۱۲ م ) خلق الانسان الخیل الدارات (عبارت از مقالاتی است دربارهٔ شناسائی جزیرةالعرب که به اهتمام هافنر که آن را از نسخهٔ مصور دارالکتب المصری
ة نقل کرده است به شناسهٔ بیروت ۱۸۹۸ م. ۱۶ ص به چاپ رسیده است) الشاء الکنز اللغوی فی اللسان العربی (مشتمل بر کتاب الابل و خلق الانسان که یاد شد) النبات والشجر النخل والکرم
اینفِلِیتون ، یک میدان اسکالر فرضی است که تصور می شود باعث و بانی پدیده تورم کیهانی باشند. انتظار می رود ذرات کوانتیزه مشابه میدان های کوانتومی دیگر باشند. این میدان برای ذرات سازوکاری را فراهم که در مدت زمان کوتاه انبساط جهان، بتوانند جهان ما را بسازند. مراحل کار میدان اینفلیتون برای شروع تورم کیهانی: ۱- پیش از تورم کیهانی انرژی اش بیش از محدوده انرژی ایده آل بود ۲-نوسانات کوانتومی تصادفی باعث انتشار انرژی میدان اینفلیتون به صورت ماده و تابش شد. ۳-این حرکت باعث به وجود آمدن یک نیروی دافعه شد. حالت پایه میدان اینفلیتون، می تواند صفر نباشد.
آب بند پیچراهه وسیله ای است که با ایجاد مسیری پیچراهه بین دو قطعه مقابل از نشت سیال جاری بر اثر وجود اختلاف فشار در مرز قطعات جلوگیری می کند (برای مثال در پمپ).
محفظه آب بندی مجموعه ای است مونتاژی که با استفاده از نوارهای آببندی و درپوش آببندی بین دو قطعه مقابل از نشت سیال جاری بر اثر وجود اختلاف فشار در مرز قطعات جلوگیری می کند (برای مثال در پمپ).
جرم یابی قانونی دیجیتال(Digital forensics) یا مهندسی قانونی دیجیتال، یکی از شاخه های علم جرم یابی قانونی (جرم یابی قانونی) در حوزه ابزار آلات رایانه ای است و شامل بازیابی و بررسی فنی تمامی محتوای یافت شده از هر نوع دستگاه دیجیتال می باشد که اغلب مرتبط با جرائم رایانه ای است. ممکن است که دستگاه دیجیتال به عنوان وسیله ارتکاب جرم رایانه ای، یا حاوی شواهدی از ارتکاب جرم غیر رایانه ای مورد بررسی قرار گیرد. جرم یابی قانونی دیجیتال در اصل مترادف با جرم یابی قانونی رایانه می باشد اما اصطلاح «جرم یابی قانونی دیجیتال» به صورت کلی برای بررسی فنی تمام دستگاه هایی به کار می رود که قابلیت ذخیره سازی داده را دارند. کارشناسان فنی جرم یابی قانونی دیجیتال، ابزارهای مختلفی در جهت اثبات یا رد اتهام مجرمان یا شهروندان برای ارائه به دادگاه در اختیار دارند. جرم یابی قانونی دیجیتال به لحاظ فنی خود به چندین زیر شاخه تقسیم می شود: جرم یابی قانونی رایانه جرم یابی قانونی شبکه و تشخیص نفوذ جرم یابی قانونی بدافزار جرم یابی قانونی تحلیل داده جرم یابی قانونی موبایل. فرایند جرم یابی قانونی دیجیتال شامل موارد ذیل می باشد: تاریخچه. قبل از دهه
۱۹۷۰ با استفاده از قوانین موجود به جرایم مربوط به رایانه رسیدگی می شد. اولین جرایم رایانه ای در قانون جرایم رایانه ای فلوریدا در سال ۱۹۷۸ به رسمیت شناخته شد که شامل قوانینی علیه اصلاح یا حذف غیرمجاز داده ها در یک سیستم رایانه ای بود. طی چند سال بعد، دامنه جرایم رایانه ای که مرتکب می شد افزایش یافت، و قوانینی برای رسیدگی به مسائل مربوط به حق چاپ، حریم خصوصی/آزار و اذیت (به عنوان مثال، قلدری سایبری، سیلی زدن شاد، تعقیب اینترنتی، و شکارچیان آنلاین) و پورنوگرافی کودکان به تصویب رسید. تا دهه ۱۹۸۰ بود که قوانین فدرال شروع به ادغام جرایم رایانه ای کردند. کانادا اولین کشوری بود که در سال ۱۹۸۳ قانونی تصویب کرد. به دنبال آن قانون فدرال "کلاهبرداری و سوء استفاده رایانه ای" ایالات متحده در سال ۱۹۸۶، اصلاحیه های استرالیا در اعمال جرایم آنها در سال ۱۹۸۹ و "قانون سوء استفاده از رایانه" بریتانیا در سال ۱۹۹۰ انجام شد. از ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰. رشد جرایم رایانه ای در دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ باعث شد که سازمان های مجری قانون شروع به تأسیس گروه های تخصصی، معمولاً در سطح ملی، برای رسیدگی به جنبه های فنی تحقیقات کنند. به عنوان مثال، در سال ۱۹۸۴
FBI یک "تیم تحلیل و پاسخ کامپیوتری" راه اندازی کرد و سال بعد یک بخش جرایم رایانه ای در گروه کلاهبرداری پلیس متروپولیتن بریتانیا راه اندازی شد. بسیاری از اعضای اولیه این گروه ها علاوه بر حرفه ای بودن در اجرای قانون، علاقه مند به کامپیوتر نیز بودند و مسئول تحقیقات و هدایت اولیه این رشته شدند. یکی از اولین نمونه های عملی (یا حداقل عمومی) جرم یابی قانونی دیجیتال، تعقیب هکر مارکوس هس توسط کلیف استول در سال ۱۹۸۶ بود. استول، که تحقیقاتش از تکنیک های جرم یابی قانونی کامپیوتری و شبکه استفاده کرد، یک بازرس تخصصی نبود. بسیاری از اولین معاینات جرم یابی قانونی از همین مشخصات پیروی کردند. در طول دهه ۱۹۹۰ تقاضای زیادی برای این منابع جدید و اساسی تحقیقاتی وجود داشت. فشار بر واحدهای مرکزی منجر به ایجاد گروه های سطح منطقه ای و حتی محلی برای کمک به مدیریت بار می شود. به عنوان مثال، واحد ملی جنایات فناوری پیشرفته بریتانیا در سال ۲۰۰۱ راه اندازی شد تا یک زیرساخت ملی برای جرایم رایانه ای فراهم کند. با پرسنلی که هم در مرکز لندن و هم با نیروهای پلیس منطقه ای مختلف مستقر هستند (این واحد در سال ۲۰۰۶ به آژانس جرایم سازمان یافته جدی (S
OCA) تبدیل شد). در طول این دوره، علم جرم یابی قانونی دیجیتال از ابزارها و تکنیک های موقت توسعه یافته توسط این متخصصان سرگرمی رشد کرد. این برخلاف سایر رشته های جرم یابی قانونی است که از کار جامعه علمی ایجاد شده است. تا سال ۱۹۹۲ بود که اصطلاح "جرم یابی قانونی کامپیوتر" در ادبیات دانشگاهی مورد استفاده قرار گرفت (اگرچه قبل از این در استفاده غیررسمی بود). مقاله ای از Collier و Spaul تلاش کرد تا این رشته جدید را برای دنیای علم جرم یابی قانونی توجیه کند. دهه ۲۰۰۰: توسعه استانداردها. از سال ۲۰۰۰، در پاسخ به نیاز به استانداردسازی، ارگان ها و آژانس های مختلف دستورالعمل هایی را برای جرم یابی قانونی دیجیتال منتشر کردند. گروه کاری علمی شواهد دیجیتال (SWGDE) در سال ۲۰۰۲ مقاله ای با عنوان " "بهترین شیوه ها برای جرم یابی قانونی کامپیوتری" " تولید کرد که در سال ۲۰۰۵ با انتشار استاندارد ISO (ISO 17025، "الزامات عمومی برای صلاحیت تست و کالیبراسیون") دنبال شد. "آزمایشگاه ها"). یک معاهده بین المللی به رهبری اروپا، کنوانسیون جرایم رایانه ای، در سال ۲۰۰۴ با هدف تطبیق قوانین ملی جرایم رایانه ای، تکنیک های تحقیق و همکاری بین المللی ل
ازم الاجرا شد. این معاهده توسط ۴۳ کشور (از جمله ایالات متحده، کانادا، ژاپن، آفریقای جنوبی، بریتانیا و سایر کشورهای اروپایی) امضا و توسط ۱۶ کشور به تصویب رسیده است. موضوع آموزش نیز مورد توجه قرار گرفت. شرکت های تجاری (اغلب توسعه دهندگان نرم افزار جرم یابی قانونی) شروع به ارائه برنامه های صدور گواهینامه کردند و تجزیه و تحلیل جرم یابی قانونی دیجیتال به عنوان موضوعی در مرکز آموزشی تحقیقاتی متخصص بریتانیا، Centrex، گنجانده شد. از اواخر دهه ۱۹۹۰، دستگاه های تلفن همراه به طور گسترده تری در دسترس قرار گرفته اند و فراتر از دستگاه های ارتباطی ساده پیشرفت کرده اند، و مشخص شده اند که اشکال غنی از اطلاعات هستند، حتی برای جنایاتی که به طور سنتی با جرم یابی قانونی دیجیتال مرتبط نیستند. با وجود این، تجزیه و تحلیل دیجیتالی تلفن ها از رسانه های رایانه ای سنتی عقب مانده است که عمدتاً به دلیل مشکلات مربوط به ماهیت اختصاصی دستگاه ها است. حوزه جرم یابی قانونی دیجیتال هنوز با مسائل حل نشده مواجه است. مقاله ای در سال ۲۰۰۹ با عنوان «تحقیقات جرم یابی قانونی دیجیتال: خوب، بد و بدون خطاب» توسط پیترسون و شنوی، تعصب نسبت به سیستم عامل های
ویندوز را در تحقیقات جرم یابی قانونی دیجیتال شناسایی کرد. در سال ۲۰۱۰ سیمسون گارفینکل مسائلی را شناسایی کرد که در آینده با تحقیقات دیجیتالی روبرو خواهد شد، از جمله افزایش اندازه رسانه های دیجیتال، دسترسی گسترده به رمزگذاری برای مصرف کنندگان، تنوع رو به رشد سیستم عامل ها و فرمت های فایل، تعداد فزاینده ای از افراد دارای چندین دستگاه، و حقوقی. محدودیت های محققین این مقاله همچنین مسائل آموزشی مستمر و همچنین هزینه بسیار بالای ورود به میدان را مشخص کرد. توسعه ابزارهای جرم یابی قانونی دیجیتال. در طول دهه ۱۹۸۰، تعداد کمی از ابزارهای تخصصی دیجیتال جرم یابی قانونی وجود داشت، و در نتیجه، محققان اغلب تجزیه و تحلیل زنده را بر روی رسانه ها انجام می دادند و رایانه ها را از داخل سیستم عامل با استفاده از ابزارهای sysadmin موجود برای استخراج شواهد بررسی می کردند. این عمل خطر تغییر داده های روی دیسک را به همراه داشت، خواه ناخواسته یا غیرعمد، که منجر به ادعای دستکاری شواهد شد. تعدادی ابزار در اوایل دهه ۱۹۹۰ برای رسیدگی به این مشکل ایجاد شد. نیاز به چنین نرم افزاری برای اولین بار در سال ۱۹۸۹ در مرکز آموزش اجرای قانون فدرال شناسا
یی شد و در نتیجه IMDUMP (توسط مایکل وایت) و در سال ۱۹۹۰، SafeBack (توسعه یافته توسط Sydex) ایجاد شد. نرم افزار مشابهی در کشورهای دیگر توسعه یافت. DIBS (یک راه حل سخت افزاری و نرم افزاری) در سال ۱۹۹۱ به صورت تجاری در بریتانیا منتشر شد و راب مک کمیش "Fixed Disk Image" را به صورت رایگان برای مجریان قانون استرالیا منتشر کرد. این ابزارها به بررسی کنندگان اجازه می داد تا یک کپی دقیق از یک قطعه رسانه دیجیتال برای کار روی آن ایجاد کنند و دیسک اصلی را برای تأیید دست نخورده باقی بگذارند. در پایان دهه ۱۹۹۰، با افزایش تقاضا برای شواهد دیجیتال، ابزارهای تجاری پیشرفته تری مانند EnCase و FTK توسعه یافتند که به تحلیلگران اجازه می داد تا کپی هایی از رسانه ها را بدون استفاده از هرگونه جرم یابی قانونی زنده بررسی کنند. اخیراً، گرایشی به سمت «جرم یابی قانونی حافظه زنده» افزایش یافته است که منجر به در دسترس بودن ابزارهایی مانند WindowsSCOPE شده است. اخیراً، همان پیشرفت توسعه ابزار برای دستگاه های تلفن همراه اتفاق افتاده است. در ابتدا محققان به طور مستقیم به داده ها روی دستگاه دسترسی داشتند، اما به زودی ابزارهای تخصصی مانند XRY یا
Radio Tactics Aceso ظاهر شدند. روند جرم یابی قانونی دیجیتال. تحقیقات جرم یابی قانونی دیجیتال معمولاً از ۳ مرحله تشکیل شده است: اکتساب یا تصویربرداری از نمایشگاه، تجزیه و تحلیل و گزارش. در حالت ایده آل، اکتساب شامل گرفتن تصویری از حافظه فرار کامپیوتر (RAM) و ایجاد یک نسخه تکراری در سطح بخش دقیق (یا «تکراری جرم یابی قانونی») از رسانه است، که اغلب از یک دستگاه مسدودکننده نوشتن برای جلوگیری از تغییر نسخه اصلی استفاده می کند. با این حال، رشد اندازه رسانه های ذخیره سازی و پیشرفت هایی مانند محاسبات ابری منجر به استفاده بیشتر از اکتساب های «زنده» شده است که به موجب آن یک کپی «منطقی» از داده ها به جای یک تصویر کامل از دستگاه ذخیره سازی فیزیکی به دست می آید. هم تصویر به دست آمده (یا کپی منطقی) و هم رسانه/داده اصلی هش می شوند (با استفاده از الگوریتمی مانند SHA-1 یا MD5) و مقادیر برای تأیید صحت کپی مقایسه می شوند. یک رویکرد جایگزین (و ثبت اختراع) (که «جرم یابی قانونی ترکیبی» یا «جرم یابی قانونی توزیع شده» نامیده شده است) جرم یابی قانونی دیجیتال و فرآیندهای کشف الکترونیکی را ترکیب می کند. این رویکرد در یک ابزار تجاری به ن
ام ISEEK که همراه با نتایج آزمایش در کنفرانسی در سال ۲۰۱۷ ارائه شد، تجسم یافته است در طول مرحله تحلیل، محقق با استفاده از روش ها و ابزارهای مختلف، شواهدی را بازیابی می کند. در سال ۲۰۰۲، مقاله ای در "مجله بین المللی شواهد دیجیتال" به این مرحله به عنوان «جستجوی سیستماتیک عمیق شواهد مرتبط با جرم مشکوک» اشاره کرد. در سال ۲۰۰۶، برایان کریر، محقق جرم یابی قانونی، یک «رویه شهودی» را توصیف کرد که در آن ابتدا شواهد آشکار شناسایی می شود و سپس «جستجوهای جامع برای شروع پر کردن سوراخ ها انجام می شود.» فرایند واقعی تجزیه و تحلیل می تواند بین تحقیقات متفاوت باشد، اما روش های رایج عبارتند از انجام جستجوی کلیدواژه در رسانه دیجیتال (در داخل فایل ها و همچنین فضای خالی و تخصیص نشده)، بازیابی فایل های حذف شده و استخراج اطلاعات رجیستری (برای مثال فهرست کردن حساب های کاربری، یا دستگاه های USB متصل). شواهد به دست آمده برای بازسازی رویدادها یا اقدامات و رسیدن به نتیجه گیری تجزیه و تحلیل می شود، کاری که اغلب می تواند توسط کارکنان کمتر متخصص انجام شود. هنگامی که یک تحقیق کامل می شود، داده ها، معمولاً در قالب یک گزارش مکتوب، به زبان افر
اد عادی ارائه می شود.
سلول خورشیدی پروسکایت نوعی سلول خورشیدی که از مواد پروسکایت ساخته می شود. مواد پروسکایت غالباً به صورت ترکیب های هیبرید آلی-معدنی هالید سرب یا قلع می باشند. از جمله این مواد می توان به متیل آمونیوم سرب یدید و یا ماده معدنی سزیم سرب یدید اشاره کرد. این سلول ها دارای مزایا فرآیند ساخت آسان،پردازش به صورت محلول، قیمت مناسب وغیره هستند. بازده این سلول ها از ۳.۸٪ در سال ۲۰۰۹ تا ۲۲.۷٪ در سال ۲۰۱۷ برای سلول های تک اتصاله، ۲۶.۷٪ و ۲۵.۲٪ به ترتیب برای سلول های تندم با سیلیکون با آرایش ۴ و ۲ ترمیناله، افزایش یافته است. بدین ترتیب سلول های خورشیدی پروسکایت، سریع ترین فناوری خورشیدی تا به امروز بوده اند. به دلیل پتانسیل این فناوری در دستیابی به بازده های بیشتر و هزینهٔ ساخت پایین تر، این سلول ها توجه زیادی را از نظر تجاری به خود جلب کرده اند. ویژگی ها. پروسکایت های هالید فلزی دارای ویژگی های منحصر به فردی هستند که استفاده از آن ها در سلول های خورشیدی را توجیه می کند. مواد خام استفاده شده و نیز روش های ساخت این مواد (مانند پرینت)، هر دو ارزان و کم هزینه هستند. از سوی دیگر ضریب جذب زیاد این مواد، امکان استفاده از فیلم هایی
با ضخامت کم (حدود ۵۰۰ نانومتر) را ممکن می سازد. به عبارت دیگر، برای جذب کامل نور مرئی تنها به یک فیلم چند صد نانومتری از پروسکایت نیاز است. ترکیب این ویژگی ها، امکان ساخت ماژول های خورشیدی ارزان، پربازده، نازک، سبک و انعطاف پذیر را فراهم می سازد. در سال های اولیه تحقیق بر روی این نوع سلول ها، چالش بزرگ این بود که بزرگترین سلول های خورشیدی پروسکایت، به اندازه یک بند انگشت بوده و از سوی دیگر به سرعت نیز در رطوبت هوا تجزیه می شدند. در سال ۲۰۱۷، محققان دانشگاه پلی تکنیک فدرال لوزان در مقاله ای، ساخت ماژولی در ابعاد بزرگ را گزارش کردند که در مدت یک سال بدون هیچ تغییر قابل مشاهده ای پایدار باقی مانده بود. در حال حاضر، این گروه همراه با نهادهای دیگر، در حال توسعه ساخت سلول های خورشیدی پروسکایت قابل پرینت با بازده ۲۲٪ هستند که پس از انجام تست های پایداری بتواند ۹۰٪ بازدهی خود را حفظ کند. مواد. نام سلول خورشیدی پروسکایت از ساختار کریستالی &lt;chem&gt;ABX3&lt;/chem&gt;مادهٔ جاذب آن که به نام ساختار پروسکایت شناخته می شود، نشئت می گیرد. متداول ترین جاذب پروسکایت، متیل آمونیوم سرب تری هالید (&lt;chem&gt;CH3NH3PbX3&lt;/c
hem&gt;- X یک اتم هالوژن مانند ید، برم و یا کلر است) با گاف انرژی بین ۱.۵ تا ۲.۳ الکترون ولت (وابسته به نوع هالید) است. فرمامیدینیوم سرب تری هالید (&lt;chem&gt;H2NCHNH2PbX3&lt;/chem&gt;) نیز با گاف انرژی بین ۱.۵ تا ۲.۲ الکترون ولت، مادهٔ پرکاربردی در این زمینه محسوب می شود. اولین استفاده از پروسکایت ها در سلول های خورشیدی، به استفاده از &lt;chem&gt;CsPbI3&lt;/chem&gt;به عنوان رسانای حفرهٔ نوع p و جاذب در سلول های خورشیدی رنگدانه ای باز می گردد. با توجه به نگرانی های که در مورد حضور سرب در ساختار پروسکایت ها وجود داشت، مطالعاتی نیز بر روی سلول های خورشیدی پروسکایت برپایهٔ قلع مانند &lt;chem&gt;CH3NH3SnI3&lt;/chem&gt; نیز انجام شده است. بازدهی گزارش شده از این نوع سلول ها عموماً کمتر از سلول های برپایهٔ سرب بوده است. فرآوری. یکی از مزیت های سلول های خورشیدی پروسکایت نسبت به سلول های خورشیدی سیلیکنی، فراوری آسان آن هاست. ساخت سلول های خورشیدی سیلیکنی معمولاً طی فرایندهای چند مرحله ای و گرانی انجام می شود که عمدتاً نیاز به دماهای زیاد (بیش از ۱۰۰۰ درجه سانتی گراد)، خلأ بالا و تجهیزات اتاق تمیز دارند. در حالیکه مو
اد پروسکایت آلی معدنی با روش های آسان تر و در محیط آزمایشگاهی قابل ساخت هستند. تا کنون روش های مختلفی بر پایهٔ محلول و نیز بخار برای ساخت این سلول ها استفاده شده است. هر دو نوع این روش ها، پتانسیل ساخت سلول در ابعاد بزرگ را دارا هستند. در فرایند یک مرحله ای بر پایهٔ محلول، سرب هالید و متیل آمونیوم هالید در یک حلال حل شده و سپس بر روی زیرلایه به روش پوشش دورانی، نشانده می شود. پس از تبخیر حلال، لایه ای پکیده و کریستالی شده، باقی می ماند. روش پوشش دهی دورانی به تنهایی منجر به ایجاد لایه ای یکنواخت نمی شود بلکه نیاز به مواد شیمیایی دیگری مانند گامابوتیرولاکتون، دی متیل سولفواکسید و یا تولوئن نیز است. بدون ریختن قطراتی از این مواد بر روی فیلم در حال دوران، فیلم نهایی دارای حفره ها و نقایصی خواهد بود که در نهایت بازدهی سلول را کاهش می دهد. در روش های مبتنی بر فاز بخار، فیلم هالید فلزی در حضور بخار متیل آمونیوم یدید در دمای حدود ۱۵۰ درجه سانتی گراد آنیل می شود. در چنین روش هایی، فیلم نهایی یکنواختی بیشتری از نظر ضخامت نسبت به روش های مبتنی بر محلول دارد. هر دوی این فرایندها هزینه و پیچیدگی کمتری نسبت به فرایندهای س
اخت سلول خورشیدی سیلیکنی دارند. روش های تبخیری یا به کمک فاز بخار نیاز به استفاده از حلال را کاهش داده و خطر باقی ماندن حلال در فیلم نهایی را از بین می برند. در حالی که، روش های مبتنی بر محلول ارزان تر هستند. مشکل اصلی در زمینهٔ ساخت سلول خورشیدی پروسکایت، عدم پایداری این ماده در شرایط استاندارد محیطی است که منجر به کاهش بازدهی این سلول ها می شود. فیزیک. یکی از مهم ترین مشخصه های پروسکایت ها، قابلیت تنظیم گاف انرژی با تغییر مقدار و نسبت هالید است. همچنین این مواد دارای طول دیفیوژنی از مرتبهٔ یک میکرون، برای الکترون و چند صد نانومتر برای حفره هستند. طول دیفیوژن بزرگ به این معناست که بارها می توانند در طول خود فیلم پروسکایت در فواصل بزرگ جابه جا شوند. از اینرو می توان از این مواد در ساختار سلول های خورشیدی لایه نازک نیز استفاده نمود. به دلیل انرژی پیوند اکسیتون کم این مواد، بارها در این مواد غالباً به صورت الکترون آزاد و حفره هستند. ساختار و معماری سلول ها. سلول های خورشیدی پروسکایت بسته به نوع نقش پروسکایت در سلول و یا ماهیت الکترودهای بالایی و پایینی، در ساختارهای متفاوتی ساخته می شوند. سلول هایی که در آن بار
های منفی توسط الکترود شفاف پایینی (آند) استخراج می شوند را می توان به دو دسته "حساس شده" که در آن پروسکایت عمدتاً نقش جاذب نور را داشته و بارها توسط مادهٔ دیگری جمع آوری می شوند، و "لایه نازک" که در آن ترابرد الکترون و یا حفره درون بالک پروسکایت انجام می شود، تقسیم کرد. در نوع اول، مشابه فرایند حساس سازی در سلول های خورشیدی رنگدانه ای، پروسکایت به عنوان جاذب بر روی فیلم نیم رسانای مزومتخلخل - غالباً &lt;chem&gt;TiO2&lt;/chem&gt;- نشانده می شود. الکترون های تولید شده در اثر تابش نور، از پروسکایت به لایهٔ مزومتخلخل منتقل شده و درون این لایه به سمت الکترود حرکت کرده و در مدار خارجی استخراج می شوند. در نوع دوم، پس از جذب نور و تولید بار، ترابرد هر دو نوع بار مثبت و منفی و انتقال آن ها به الکترودها، درون فیلم پروسکایت انجام می شود. دستهٔ دیگری از سلول های خورشیدی پروسکایت نیز وجود دارد که در آن الکترود شفاف پایینی به عنوان کاتد عمل کرده و بارهای مثبت را جمع آوری می کند. تاریخچه. اولین استفاده از مواد پروسکایت در سلول های خورشیدی در سال ۲۰۰۹ توسط میاساکا و همکارانش گزارش شد. این سلول در ساختار مشابه سلول های خورشید
ی رنگدانه ای ساخته شده بود و تنها ۳.۸٪ بازده داشت. علاوه بر آن به دلیل وجود الکترولیت خورنده، این سلول تنها در بازه زمانی از مرتبه دقیقه پایدار بود. در سال ۲۰۱۱، پارک و همکارانش با استفاده از ساختاری مشابه به بازده ۶.۵٪ رسیدند. موفقیت بزرگ در این زمینه زمانی حاصل شد که هنری اسنیت و مایک لی از دانشگاه آکسفورد دریافتند که پروسکایت در مجاورت یک رسانای حفره حالت جامد مانند اسپایروامتد پایدار است و از سوی دیگر برای ترابرد بار نیازی به لایه مزومتخلخل &lt;chem&gt;TiO2&lt;/chem&gt;ندارد. این گروه برای سلول برپایهٔ &lt;chem&gt;TiO2&lt;/chem&gt;به بازده حدود ۱۰٪ درصد و برای سلول ساخته شده برپایهٔ لایهٔ مزومتخلخل عایق به بازده بیش از ۱۰٪ دست یافتند. در سال ۲۰۱۴، طیفی از روش های لایه نشانی جدید و بازده های بیشتر گزارش شدند. به عنوان نمونه یانگ یانگ از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس با استفاده از ساختار صفحه ای لایه نازک به بازده ۱۹.۳٪ دست یافت. در نوامبر سال ۲۰۱۴ سلول ساخته شده توسط دانشگاه علوم و فناوری کره (KRICT) به بازده ۲۰.۱٪ رسید. در دسامبر سال ۲۰۱۵، یک رکورد جدید در بازده این نوع سلول ها گزارش شد. محققان دانشگاه پلی
تکنیک فدرال لوزان به بازده ۲۱٪ رسیدند. در سال ۲۰۱۶ رکورد بازدهی این سلول ها توسط محققان دانشگاه علوم و فناوری کره (KRICT) و مؤسسه علوم و فنون ملی اولسان (UNIST) به ۲۲.۱٪ افزایش یافت. در سال ۲۰۲۴ طبق گزارش های موجود، دانشمندان با ترکیب یک لایه پروسکایت فرآوری شده با یک لایه آلی، سلول خورشیدی آلی پروسکایت با بازده تبدیل انرژی ۲۶.۴ درصد تولید کرده اند که البته در آزمایش ها تأییدیه بازدهی ۲۵.۷ درصد را دریافت کرده است. آنها می گویند در این فناوری از یک سلول آلی به عنوان لایه زیرین استفاده شده تا عملکرد آن برای محیط زیست نیز بهتر باشد؛ زیرا کربن کمتری منتشر می کند. پایداری. چالش بزرگ سلول های خورشیدی پروسکایت، پایداری آن ها است. ناپایداری این سلول ها عمدتاً مربوط به تأثیر شرایط محیطی (رطوبت و اکسیژن)، دمایی (ناپایداری ذاتی)، پتانسیل اعمالی، نور (نور فرابنفش و مرئی) و نیز شکنندگی مکانیکی است. مطالعات زیادی در مورد پایداری این سلول ها انجام شده و به نظر می رسد برخی از این عوامل مهمتر از باقی عوامل هستند. با این حال پروتکل استانداردی برای تعیین پایداری این سلول ها در شرایط کار (هنگامی که سلول در حال استفاده است) وجود
ندارد. اخیراً روشی برای کمی کردن پایداری ذاتی شیمیایی پروسکایت ها پیشنهاد شده است.
با آزادی منفی و آزادی مثبت اشتباه نشود. فیلسوفان و دانشمندانِ علم سیاست بین حقوق مثبت و حقوق منفی تمایز قائل می شوند. بنا بر این نظر، "حقوق مثبت" معمولاً وادار به عمل می کنند در حالی که "حقوق منفی" معمولاً وادار به بی عملی می کنند. این اجبارها ممکن است بر محور حقوق طبیعی باشند. ایدهٔ حقوق مثبت و منفی را می توان به حقوق آزادی نیز اعمال کرد. برای مثال، در موردی که در یک دادگاه قانون دو جانب وجود دارند: مهران علیه کامران دارای "حقی منفی نسبت به ایکس" است اگر و تنها اگر کامران از عمل نسبت به مهران به نحوی در خصوص "ایکس" بازداشته شده باشد. در مقابل، مهران دارای "حقی مثبت نسبت به ایکس" علیه کامران است اگر و فقط اگر کامران نسبت به "ایکس" مجبور به عمل در خصوص مهران باشد. اگر مهران دارای حق منفی حیات علیه کامران باشد، آنگاه کامران مجبور است از کشتن مهران خودداری کند؛ در حالی که اگر مهران دارای حق مثبت حیات نسبت به کامران باشد، آنگاه کامران در صورت لزوم مجبور به عمل برای حفظ زندگی مهران است. حقوقی که منفی تلقی شوند ممکن است شامل حقوق مدنی و سیاسی نظیر آزادی بیان، زندگی، مال، آزادی نسبت به جرم خشونت آمیز، آزادی ادیان، "
قرار احضار زندانی", دادرسی منصفانه، آزادی از برده داری باشند. حقوق مثبت، همان طور که نخست در سال ۱۹۷۹ توسط چک کارل واشاکِ حقوق دان پیشنهاد شد، ممکن است شامل سایر حقوق مدنی و سیاسی مانند حق مشاوره و حمایت پلیس از شخص و دارایی باشند. افزون بر این، آنها شامل حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مانند غذا، مسکن، آموزش عمومی، استخدام، امنیت ملی، ارتش، مراقبت های بهداشتی، امنیت اجتماعی، دسترسی به اینترنت و حداقل استانداردهای زندگی می شوند. در گزارش «سه نسل» حقوق بشر، حقوق منفی اغلب با نسل اول حقوق مرتبط اند، در حالی که حقوق مثبت با نسل دوم و سوم مرتبط اند. بر اساس نظریهٔ حقوق مثبت و منفی، حق منفی حقی است که نباید تحت سلطهٔ شخص یا گروه دیگری مانند دولت قرار گیرد چون معمولاً به شکل سوءاستفاده یا اجبار درمی آید. حقوق منفی وجود دارند مگر اینکه کسی برای رد آنها اقدام کند. حق مثبت، حقی است که در معرض اقدام شخص یا گروه دیگری قرار می گیرد. در چارچوب دستور قاطعِ کانتی، حقوق منفی را می توان مربوط به وظایف کامل دانست، در حالی که حقوق مثبت را می توان مربوط به وظایف ناقص دانست. باور به تمایز بین حقوق مثبت و منفی عموماً توسط آزادی خوا