Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سکونی خانه ویلایی یک تا سه طبقه متناسب با اقلیم ایران در حومه شهرها یا شهرک های جدید در مناطق دوردست و خوش آب و هوا بود و انتقال جمعیت غیرضرور کلانشهرها به این مناطق دوردست را هدفگذاری کرده بود در نهایت برای تأمین تمام نیاز تمام جمعیت ایران نیاز به استفاده از تنها ۲ میلیون هکتار از ۳۰ میلیون هکتار زمین مناسب شناسایی شده برای این منظور داشت که تحت مالکیت سازمان منابع طبیعی بودند. به گفته درویش، با کار رسانه ای و نامه نگاری با رهبری ایران، مجاب شدن و دستور ایشان و فعال شدن شورای عالی شهرسازی و معماری جلوی اجرای طرح گرفته شد و معتقد است اینکار از اولین اختلافات جدی پیش آمده دولت وقت با رهبر ایران شد. در سال ۱۳۹۴ و همزمان با مدیرکلی درویش در سازمان حفاظت محیط زیست، اجرای هرگونه طرح شهرسازی به صورت باغ مسکونی، باغ شهر و باغ ویلا در سراسر ایران ممنوع شد. بیانات درویش علاوه بر محیط زیست شامل موضوعات متنوعی از جمله مخالفت با فعالیت صنایع پتروشیمی، معدن، هسته ای، صادرات محصولات کشاورزی و لبنی تا مهندسی جمعیت و کمپین های تبلیغات در مورد سازه های سد و نیروگاه های برق صنایع را در بر می گیرد. زندگی. دوران کودکی و نوجوانی
را در شهرهای تهران، بروجرد، سردشت، اصفهان، آبادان، خرمشهر و نجف آباد گذراند و پس از اخذ دیپلم تجربی، بین سال های ۱۳۶۴ الی ۱۳۶۶ خدمت سربازی را سپری کرد. پس از پایان سربازی در رشته مهندسی مرتع و آبخیزداری دانشگاه تهران پذیرفته شد. از بهمن ماه سال ۱۳۶۸ نیز به دلیل دانشجوی ممتاز بودن و پذیرفته شدن از مصاحبه ورودی، جذب مؤسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع کشور شد و به عنوان عضو هیئت علمی و مسئول گروه اقتصادی-اجتماعی در بخش تحقیقات بیابان مشغول کار گردید. محمد درویش کارشناسی ارشد خود را در رشته مدیریت محیط زیست از دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات (تهران) اخذ کرد. دانشنامه کارشناسی ارشد وی (امکان سنجی مدیریتی در استفاده از روش فائو و یونپ برای تهیه نقشه بیابان زایی ایران)، به عنوان پژوهش برتر سال ۱۳۷۸ وزارت جهاد سازندگی وقت انتخاب شد. محمد درویش دارای تالیفاتی در حوزه محیط زیست، منابع طبیعی و مدیریت آب در ایران است. دیدگاه ها و فعالیت ها. محمد درویش از مشوقان جدی و اصلی ترویج مکتب مدرسه طبیعت، تغییر ماهیت آموزش های محیط بانی و نفی خودرومحوری در مبلمان شهری است. درویش در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۳ از ریاست جمهوری مسع
ود پزشکیان حمایت و به انتقاد از رقبای او پرداخت که سخنرانی او در ستاد انتخاباتی این کاندید و در ادامه حضور در کمیته محیط زیست ستاد انتخاباتی پزشکیان بازتاب گسترده در رسانه های زنجیره ای یافت. او در روزهای بعد منتهی به این انتخابات، توییتی در شبکه اجتماعی ایکس از پزشکیان منتشر می شود که اگر در انتخابات پیروز شود، طرحی که منجر به تخریب محیط زیست شود تأیید نخواهد شد و درویش در سخنرانی ها، مصاحبه ها و در فضای مجازی با تأکید بر این توییت به حمایت و تبلیغ برای وی پرداخت. بعد از انتخابات، او از اعضای کمیته انتخاب کابینه دولت پزشکیان در بخش انتخاب ریاست سازمان حفاظت محیط زیست بود و بعد از انتخاب ریاست و مشاوران رئیس این سازمان، این انتخاب را آغاز یک دوره تاریخی برای سازمان حفاظت محیط زیست دانست. درویش از اعضای تهیه کننده سند برنامه حفاظت از محیط زیست دولت چهاردهم در ایران است. در سوم بهمن ۱۳۹۷، مجله بخارا با همراهی مجله صنوبر و خانه اندیشمندان علوم انسانی، شب محمد درویش را به سبب بیش از سه دهه تلاش مؤثر وی در صحنه محیط زیست ایران برگزار کردند. این مراسم در تالار بزرگ فردوسی تهران برگزار شد. صدرا محقق دبیر صفحه اجتماع
ی روزنامه شرق نوشت: «ویژگی درویش، استمرار و خسته نشدنش در همه این سال هاست؛ از دوره وبلاگ نویسی با «مهار بیابان زایی» وی تا همین امروز که دوران اینستاگرام و تلگرام است، درویش همیشه پرانرژی، حرف، ایده، نقد و نکته های زیادی برای نوشتن و گفتن داشته است. وی یا مشغول نوشتن است، یا مصاحبه می کند یا برای طبیعت و محیط زیست در سفر است، کار و شغل تخصصی اش را هم انجام می دهد و سه شنبه های بدون خودرو و دوچرخه سواری اش هم که ترک نمی شود. مراسم شب محمد درویش هم همان طور که انتظار می رفت با سالنی پر از دلسوزان و دوست داران طبیعت برگزار شد. این هم البته از اثرگذاری های خود درویش است. از بس که در همه این سال ها از محیط زیست گفت و نوشت تا توجه و نگاه خیلی ها را به این سو جلب کند.» تلاش های او برای افزایش اهمیت حفاظت از یوزپلنگ آسیایی و دیگر گونه های در معرض خطر انقراض در بین آحاد جامعه، به ویژه ورزشکاران و هنرمندان، توسعه دوچرخه سواری، تشویق مستندسازان به ساخت آثار در حوزه محیط زیست و افزایش امکان تجربه کودک در طبیعت از آن جمله است. از همین رو، محمد درویش تاکنون با همراهی چند فیلمساز و مستندساز کشور، از جمله رخشان بنی اعتماد،
کمیل سوهانی، محمد احسانی، سیدمصطفی موسوی تبار و … در ساخت آثاری برای معرفی اسکندر فیروز، مه لقا ملاح، روشنگری در حوزه سدسازی، فروچاله ها و طرح های انتقال آب مشارکت داشته است. محمد درویش در سال ۱۳۹۹ رهبری چند کارزار ملی در حوزه محیط زیست را برعهده داشت؛ از جمله تأسیس و افتتاح نخستین یگان مردمی حفاظت از جنگل های سردشت به ظرفیت سی دوچرخه برقی، کمک به تهیه ویلچر برقی برای یک محیط بان قطع نخاع شده در خوزستان، کمک به نجات فرزند یک محیط بان از خطر اعدام در شیراز و جلب رضایت اولیای دم، جمع آوری بیش از ۱٫۵ میلیارد تومان در قالب کارزار دست یار برای خرید پای پروتزی هوشمند مربوط به محیط بان جانباز، سیدامین هادی پور، کمک به مردم در بندر دیر برای حفاظت از رویشگاه حرا و تالاب این شهر، جمع آوری کمک های نقدی برای خرید ابزارهای اطفای حریق در رویشگاه جنگلی زاگرس، کمک به ترویج دوچرخه سواری و تفکیک زباله از مبدأ در روستای الگن واقع در استان کهگیلویه و بویراحمد و حمایت از کارزار کاپ برای کاهش سرانه پسماند. سی ام دی ماه سال ۱۳۹۹ شهردار وقت تهران - پیروز حناچی - از خدمات درویش برای ترویج دوچرخه سواری و تغییر مبلمان شهری به سمت بوم م
حوری تجلیل کرد و به وی لقب سفیر هوای پاک داد. سی ام بهمن ماه ۱۳۹۹ در بیست و یکمین دوره از آیین انتخاب مروجان علمی کشور، برنده تندیس مروجان علوم محیط زیست (اولین دوره جایزه هنریک مجنونیان) از سوی انجمن ترویج علم ایران شد. محمد درویش، هفتم دیماه ۱۴۰۲ در تدکس دانشگاه شریف کوشید ضمن تبیین آخرین وضعیت چالش ها و بحران های محیط زیستی کشور، راه های برون رفت را با اشاره به چندین تجربه موفق شرح دهد. به گفته محمد درویش، توان اکولوژیکی تهران حداکثر جوابگوی ۳ میلیون نفر است، درحالی که هم اکنون حداقل ۱۰ میلیون نفر شبانه در این شهر اقامت دارند و دلیل آن را محاسبات اکولوژیست ها در مورد محدودیت منابع آب معرفی می کند که در این منطقه بیشتر به صورت آب شرب مصرف می شوند. در کشور هلند سالانه با مصرف کمتر از یک دهم مصرف آب شرب در تهران (کمتر از ۱۰۰ میلیون متر مکعب آب) آب شرب جمعیت ۱۸ میلیونی را تأمین می کنند. مخالفت با طرح کاشت یک میلیارد درخت. در سال ۱۴۰۱ دولت وقت طرح کاشت یک میلیارد درخت در مناطق مستعد را رسانه ای کرده و شروع به اجرا نمود. بعد از اعلام این طرح درویش در مصاحبه با روزنامه شرق و خبرگزاری انتخاب، این طرح را از پیش شکس
ت خورده، دارای عوارض و همچنین طرح نمایشی دولت معرفی می کند که راه به جایی نمی برد. او در ادامه با بیان نظر خود دربارهٔ سابقه درختکاری در ایران و بیان اینکه سازمان جنگل ها حتی ۱۰ هزار هکتار اراضی درختکاری که بازپروری شد و باقی مانده اند نمی تواند نشان دهد، این طرح را با آینده شکست خورده معرفی می کند که هدف از این طرح استفاده از مردم توسط دولت برای درست کردن نمایش و فیلم درختکاری است. او در ادامه بیان می کند که: «متأسفم برای افرادی که تن به چنین نمایش هایی می دهند». در ماه ها و سال های بعد که این طرح به شکل جدی اجرایی می گردد، درویش در مصاحبه ها و سخنرانی های متعدد با تعریف دوگانه حفظ و نگهداشت جنگل های موجود یا طرح کاشت یک میلیارد درخت جدید در مناطق مستعد قبلاً جنگل بوده یا سایر مناطق مستعد کاشت، دلیل مخالفت خود را اولویت حفظ پوشش های جنگلی موجود در این دوگانه تعریف شده عنوان می کند و با این استدلال بیان می کند به اعتقاد او، اغلب فعالان و متخصصان محیط زیست با طرح کاشت یک میلیارد درخت زاویه دارند. منابع آب مصرفی مردم؛ کالایی زیستی و نه اقتصادی. درویش معتقد است آب کالایی زیستی است، ولی در ایران بخشی از این منابع
که مصرف انسانی دارند به عنوان یک کالای اقتصادی فروخته می شوند و با آن تولید پول اتفاق می افتد. در نظریات اقتصاد اکولوژیک، منابع آب مصرفی در محیط زیست و توسط مردم کالایی زیستی و اکولوژیک بوده و حتی در مورد حق آبه های مصرفی توسط مردم، نقش اقتصادی آب ثانویه و بدون اولویت است. او مفهوم کالای زیستی بودن آب را اینگونه تعریف می کند که برای بسترسازی تداوم حیات یک سرزمین ضروری است، بر این اساس بیان می کند که نباید منابع آب همچون یک کالای اقتصادی به فروش گذاشته شده و از آن تولید پول شود. او برای مدیریت منابع آب در ایران بیان می کند که لازم است: «جایگاه آب را از یک ارزش &lt;mark&gt;زیستی&lt;/mark&gt; و غیرقابل معامله به یک &lt;mark&gt;کالای&lt;/mark&gt; اقتصادی تنزل ندهیم. برای تولید پول پایدار، آب فروشی را متوقف کرده و مجال بروز خلاقیت در تولید محصولات ثانویه را فراهم کنیم.» نباید از بورس آب حرف زد. به گفته درویش ایرانیان در کشوری زندگی می کنند که در کمربند خشک جهان قرار گرفته است و یک چهارم میانگین جهانی بارش و بیش از دو برابر جهان تبخیر داریم، بنابراین باید «آب» را به عنوان یک کالای زیستی به رسمیت بشناسند، نه یک کال
ای اقتصادی. وی بیان می کند که «نباید دربارهٔ اینکه آب به بورس آب وارد شود، صحبت کنیم. نباید هر کسی که بیشتر پول داد، اجازه داشته باشد با آب یونجه بکارد و آن یونجه را به امارات متحده عربی صادر کند، کاری که همین الان در دشت فامنین همدان که ۱۷ فروچاله دارد، انجام می شود.» مافیای ۱۰۰ هزار نفری متخصصان سد سازی ایرانی. به گفته محمد درویش، مافیای قدرتمند آب در ایران که سازندگان طرح های زیرساختی آبی کشور هستند مانع جدی گرفته شدن اهمیت بحران آب در کشور هستند. او در آذر ماه سال ۱۳۹۴، درحالی که سمت مدیرکل دفتر آموزش و مشارکت های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست را بر عهده داشت بیان می کند: «۱۰۰ هزار نفر کارشناس ارشد و دکترا در این مافیا و شرکت های اقماری وابسته به وزارت مربوطه (نیرو) حقوق می گیرند و تداوم حیات این ها به طرح های انتقال آب بین حوزه ای و سدسازی است و به هیج وجه حاضر نیستند روش خود را تغییر دهند». در رویکردی مشابه، درویش در سخنرانی های متعدد با بیان سخنی از رئیس وقت سازمان جنگل ها، مراتع و آبخیزداری کشور در سال ۱۳۸۵ مبنی بر اینکه هزینهٔ عملیات آبخیزداری و آبخوانداری برای ذخیرهٔ یک متر مکعب آب، به طور متوسط یک د
هم هزینهٔ تمام شده از طریق احداث سدهای بزرگ است، این دوگانه را بیان می کند که منابع مالی صرف زیرساخت های آبی به صورت سدهای بزرگ نشود و صرف آبخیزداری و آبخوانداری شود یا فراتر رفته و بیان می کند که: «آبخوان داری متأسفانه حمایت و به روز نمی شود. مافیای سدسازی به آبخوان داری اجازه رشد نمی دهد. چرا که هزینه نگهداری آب در زیرِ زمین یک دهم هزینه سدسازی است.» این درحالی که اولا آبخیزداری موازی و همراه با پروژه های جامع سدسازی اصولی اجرا می گردد و به هیچ وجه در مقابل یا جاگزین آن نیست؛ ثانیاً عمده مناطق ارزش منافع حاصل از ساخت یک سد در مدیریت و بهره برداری از منابع آب به دلیل نبود آبخوان بزرگ و حجم بسیار بزرگ سد قابل مدیریت، به مراتب بیش تر از ارزش منافع حاصل از آبخیزداری می باشد و این سخن نقل شده حتی به مضمون در بیشتر مناطق و دشت ها دقیق نیست و ثالثاً، اثبات شیء کم بودن هزینه در آبخیزداری و آبخوانداری نفی ماعدا نمی کند. اینکه سازمان جنگل ها، مراتع و آبخیزداری در زمان ذکر شده نتوانسته اند منابع مالی را آنطور که ظرفیت بوده جذب کنند، قائدتا باید این نقص رفع شود و نه اینکه با دوگانه سازی مغالطه آمیز و اتهام زنی کذب، توج
یه کنند زیرساخت های آبی به شکل سدها و سامانه های مدیریت آب ساخته نشده و بودجه آن ها با هدف اجرای طرح های پراکنده آبخیزداری و آبخوانداری قطع گردد. ممنوعیت صادرات محصولات کشاورزی و لبنی. درویش معتقد است در کشوری (ایران) که ناترازی آب در آن به ۱۵۰ میلیارد متر مکعب رسیده، ننگ است که گفته شود صادرات محصولات کشاورزی در چهل سال گذشته ۱۲ برابر شده و مخالف تجارت خارجی محصولات کشاورزی تولیدی در ایران است. به گفته او باید در حد نیازهای داخلی و در محصولات استراتژیکی مثل برنج، جو و گندم و ذرت تولیدی در حد ۳۰ میلیارد متر مکعب داشته باشیم و بقیه آب را به عنوان حق آبه محیط زیست و احیای رودخانه ها و تالاب ها استفاده کنیم و جلوی صادرات محصولات کشاورزی گرفته شود و محصولات بی ارزشی مثل گندم، جو و برنج در کشور تولید گردد. درویش در تشریح وضعیت کشاورزی در کشور بیان می کند که با سوء استفاده از عنوان «برداشتن موانع از تولید» تسهیلاتی برای صادرات محصولات کشاورزی در ایران قائل شده اند تا صادرات افزایش پیدا کند. در صورتی که «صادرات کشاورزی یک خیانت به نسل امروز و نسل آینده است.» و بیان می کند: «کشوری که آب ندارد، سفره های آب زیرزمینی اش
در حال تباه شدن است، نباید اجازه کاشت و صادرات هندوانه، مرکبات و یونجه داشته باشد، یا لبنیاتی که تولید آن چند برابر برنج آب بر است.» اقتصاد اکولوژیک. درویش از کنشگران اصلی ترویج مکتب اقتصاد اکولوژیک از زمان های دور در ایران است و مقالاتی در زمینه چرایی اهمیت پیاده سازی این مکتب اقتصادی در ایران دارد. از اولین کنش های اجتماعی در این زمینه، بیانیه درویش و جمعی دیگر از همکاران در مؤسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع کشور در سال ۱۳۸۴ در زمان شروع به کار محمد حسن عصاره به عنوان رئیس جدید این مؤسسه بود که در این بیانیه ضمن تبریک، بیان می کنند که امیدوار هستند در دور مسئولیت عصاره «آموزه های مبتنی بر اقتصاد اکولوژیک (بوم شناختی) جایگزین اقتصاد بازاری کنونی در این بوم و بر (ایران) شود.» اقتصاد معدن در ایران؛ نه بی تأثیر، بلکه مخرب. درویش فعالیت معدنی در ایران را در مجموع مضر می داند و استخراج منابع معدنی در کوهستان را موجب صدمه به کوه ها و قطع شدن بارش ها معرفی می کند. به گفته او نه تنها بخش معدن در شکوفایی اقتصاد بی تأثیر است، چون کمتر از ۲ درصد به تولید ناخالص داخلی کمک می کند، بلکه به شدت مخرب هستند، به دلیل اینکه مهم ت
رین منبع تولید آب شیرین ایران کوهستان ها هستند و هدف و سیبل معادن استخراج کوهستان ها هستند و به نحوی استخراج سنگ از این کوهستان ها موجب مختل شدن منابع تولید آب و «کاهش تولید آب قنوات» می شوند و باعث افزایش محسوس گرد و غبار و تخریب جدی پوشش گیاهی کشور می گردند. در دی ماه سال ۱۴۰۰ در شهرستان کهنوج در جنوب استان کرمان که مردم عمدتاً به کشاورزی مشغول بوده و سطح بیکاری و فقر به شدت بالا هست، شرکتی با استخدام ۵۰ نفر فرد محلی با کسب تمام مجوزهای لازم در زمینی که حتی نزدیک زمین های تحت حفاظت سازمان حفاظت محیط زیست نبود شروع به استخراج ماده معدنی سیلیس می کند. بلافاصله یکی از گروه های نزدیک به محمد درویش در منطقه به عنوان حفاظت از قوچ هایی که گاهی رفت و آمد آن ها از روی این معدن بوده، تظاهرات برگزار می کنند که کار معدنی برای حفاظت از قوچ ها متوقف شود. درنتیجه ۴۸۰ نفر در تظاهرات جمع شده و محمد درویش به کهنوج رفته و سخنران تظاهرات می شود و با فشاری که مسئولان محلی وارد می شود، آن ها دستور توقف کار معدن را صادر می کنند و ۵۰ نفر از کارکنان معدن که از مردم بومی منطقه بودند بیکار می شوند و به خیل عظیم بیکاران این منطقه محرو
م می پیوندند. عدم همکاری صنایع رانتی با قطع برق و تلاش مضر احداث نیروگاه. در تابستان ۱۴۰۱ ناترازی برق موجب شده بود که قطع برق علاوه بر صنایع، در بخش خانگی نیز اعمال شود و در خرداد ماه رکود مصرف برق کشور زده شده. در این شرایط درویش یکی از مسئولان قطعی ها را صنایع بزرگ رانتی مصرف کننده برق، مثل فولاد مبارکه اصفهان معرفی می کند که راضی نمی شوند فعالیت خود را به مثلاً ساعت ۱۱ شب تا ۷ صبح منتقل کنند و باقی روز کار را تعطیل کرده و از برق استفاده نکنند. به گفته درویش: «ما مثل همین فولاد مبارکه اصفهان چندین پروژه بزرگ صنعتی داریم که آنها کمترین میزان همکاری را با وزارت نیرو دارند و متأسفانه به جای آنکه تمرکز فعالیت هایشان را بگذارند در ساعت هایی که کمترین میزان مصرف برق را داریم، یعنی از ۱۱ شب تا ۷ صبح، به این خاطر که از حمایت های رانتی برخوردارند، انگیزه ای برای این کارها ندارند و می گویند حتی اگر لازم باشد، ما برای خودمان نیروگاه می زنیم این مجموعه هایی که می گویند ما می خواهیم برای خودمان نیروگاه بزنیم، فکر این را نمی کنند که این نیروگاه جدید یعنی انتشار دی اکسیدکربن بیشتر، یعنی مصرف آب بیشتر و هرچند کیلووات برقی
که در اختیار این نیروگاه و واحد صنعتی قرار می گیرد، یعنی ۰٫۱ تا ۰٫۱۵ لیتر مصرف آب بیشتر.» التصاق حفاظت از محیط زیست به کمپین پارک قیطریه. منصب شهردار پایتخت ایران همواره به عنوان یک پست که برای صاحبان کارآمد آینده های خوبی در ادامه در سمت های سیاسی بالاتر رقم زده شناخته می شود. در ماه های اولیه سال ۱۴۰۳ رسانه های زنجیره ای جناح اصلاحات شروع موج خبرهای منفی و تخریبی علیه علیرضا زاکانی که شهردار تهران بود را شروع می کنند. در اسفند ۱۴۰۲ خیّری برای ساخت یک مسجد و سایر بخش های خدماتی عام المنفعه آن (آبخوری و سرویس بهداشتی) در جای یک انبار متروکه در داخل پارک قیطریه تهران اظهار آمادگی برای کمک می کند و شهرداری تصمیم به قطع ۴ درخت کشت مصنوعی در حیاط این بنا و کشت تعدادی مشابه در جایی دیگر می گیرد. درحالی که چنین کاری در دوره های و شهرداری شهرداران اصلاح طلب سابقه داشت، اینبار با جلوداری محمد درویش هجمه ای رسانه ای ایجاد، و قطع این ۴ درخت کشت مصنوعی و جایگزینی آن ها در جایی دیگر توسط درویش آسیب به محیط زیست، هدف قرار دادن سلامت مردم و تعرض به فضای سبز و کاهش سرانه فضای سبز تهران با ساختمانی ۲۰۰ متر مربع معرفی و با ای
ن عنوان مردم را دعوت به شرکت در تقابل با اینکار می کند و با پوشش خبری گسترده رسانه های زنجیره ای پیش می رود. او اینکار را با تمرکز بر زاکانی به عنوان شهردار انجام می دهد و نه این عمل. در فروردین این سال تظاهراتی نیز در این پارک شکل می گیرد و درویش با حضور در پارک به نظارت و کنترل اوضاع پیش آمده می پردازد. شهرداری در نهایت بیان می کند که ۴ درخت ذکر شده را سالم به جایی دیگر منتقل می کنیم، ولی کمپین تبلیغاتی با ادعای محافظ از محیط زیست در رفتاری متناقض تا انتها ادامه می یابد و اینبار درویش کمپین برکناری زاکانی را پیش می برد. در نهایت خیری که هزینه اینکار را بر عهده گرفته بود منصرف می شود و کار متوقف می گردد. سپس درویش اینکار را پیروزی کمپین محیط زیستی پارک قیطریه معرفی می کند. زاکانی نیز از سوی هم حزبی هایش به سادگی و افتادن در تله دو قطبی قطع کردن یا نکردن درختان پارک متهم و بی تأثیری و مضر بودن کارزار با ۲۲۱ امضای فرضی فاقد اعتبار که با تقلید، در فضای مجازی به راه انداخته شده می شود و حتی حمایت طرفداران خود را نیز از دست می دهد. سه ماه بعد از آن و در تیر ۱۴۰۳ زاکانی که به مهره سوخته تبدیل شده بود، در انتخابات
ریاست جمهوری ایران شرکت و یکی از کمترین رای ها را می آورد. در ماه های بعد انتخابات، درویش به تدریج در مورد زاکانی تغییر موضع می دهد و به بیان اقدامات مثبت شهرداری که به تازگی متوجه آن ها شده می پردازد و بیان می کند زاکانی آن آدم سابق نیست. سپس به بازدید اقدامات مثبت شهرداری می رود و ویدئو قرداری از شهرداری پر و منتشر می کند. این درحالی است که بعد از انتخابات در سطح شهر تهران و حومه قطع درختان کشت شده یا خشک شدن آن ها در سطح بسیار وسیع تر به صورت خشک شدن و قطع چند محوطه کامل یا قطع درختان خیابان ولی عصر ادامه می یابد که نشان می دهد یا ۴ درخت کشت مصنوعی پارک قیطریه ژن خاص و برتری نسبت به سایر درختان خشک یا قطع شده بعد انتخابات داشتند، یا دیگر درختان سطح شهر جزء محیط زیست نیستند یا بعد از انتخابات دیگر کار روی یک مهره سوخته به اسم زاکانی دستاوردی نداشته و ضرر ادامه اش برای درویش و رسانه ها بیشتر از سودش شده. اتفاقات پارک قیطریه در حالی رخ داد که درویش در زمان شهرداری شهرداران اصلاح طلب، مثل پیروز حناچی رابطه بسیار گرم با آن ها داشت، درحالی که در آن دوره ها قطع درختان کشت مصنوعی در سطح کلانشهر تهران بسیار گسترده
تر از ۴ مورد پارک قیطریه انجام می شد و موضوع پارک قیطریه، درختان قطع شده، درویش و محیط زیست نبود. تصفیه و بازچرخانی جایگزین نمک زدایی و انتقال آب دریا. درویش بیان می کند که راه حل عقلانی تر حل چالش کم آبی استان های فلات مرکزی ایران در تأمین آب شرب و تأمین نیاز آبی صنایع معدنی آن این است که به جای طرح های انتقال آب دریای جنوب ایران به این صنایع معدنی، با تصفیه آب فاضلاب شهرها و بازچرخانی آب، این نیاز تأمین شود؛ چرا که شیرین سازی آب دریا تبعات جدی برای اکوسیستم منطقه ساحلی و معیشت مردم این مناطق (ماهی گیری) دارد و تصفیه فاضلاب عقلانی تری است. اما برخی متخصصان و کارشناسان آب کشور بیان می کنند تصفیه و بازچرخانی آب، تأمین آب جدید نیست؛ بلکه جمع آوری و استفاده از آب فاضلابی است که آبخوان ها را در گذشته تغذیه می کرد و با استفاده مجدد از آن، تخصیص آب جدید از محل آبخوان ها و محیط زیست داده می شود. درویش آب را کالایی زیستی تعریف می کند و مخالف بازار و بورس آب جهت کشف قیمت تعادلی آن و مدیریت مصرف آب با برخورد با آن مثل سایر کالاهای محدود اقتصادی است.
بانشی یک مجموعه تلویزیونی اکشن، درام آمریکایی است که توسط جاناتان تروپر و دیوید چیکلر ساخته شده است. فصل اول این سریال در تاریخ ۱۱ ژانویه ۲۰۱۳ از شبکه سینمکس پخش شد. داستان. داستان این فیلم لوکاس هود، یک دزد حرفه ای را روایت می کند که موفق میشود خود را جای کلانتر جدید (که به قتل رسیده است) شهر بانشی در ایالت پنسیلوانیا جا بزند و هویتش را مخفی نگه دارد. او تغییراتی در قانون ایجاد می کند تا بتواند همچنان به کارهای خلافش ادامه بدهد. نقش ها. • آنتونی استار در نقش » لوکاس هود دزد سابق که بعد از آزاد شدن از زندان خود را جای کلانتر جدید شهر جا میزند • ایوانا میلیچویچ در نقش » آنا/کری دوست دختر سابق لوکاس هود که حالا با نام جدید و جعلی خود(کَری) زندگی میکند • اولریش تامسن در نقش » مستر پراکتور از ثروتمندان شهر بانشی که هرگونه فسادی انجام میدهد و روی آنها را میپوشاند • فرانکی فیزن در نقش » شوگر بوکسور سابق و پر افتخار که حالا در شهر بانشی صاحب یک میخانه کوچک است • هون لی در نقش » جب یکی از دوستان لوکاس هود که در کار جعل هویت و دزدی است • بن کراس در نقش » مستر ربیت مافیای روسی به دنبال انتقام از لوکاس هود • راس بلکول د
ر نقش » گوردون • لیلی سیمونز در نقش » ربکا • گنو سگرس در نقش » چیتون • آنتونی روئیویوار در نقش » الکس لانگ شدو • تریسته کلی دون در نقش » شوان • مت سرویتو در نقش » براک • تام پلفری در نقش » کرت بانکر
تیم المپیک گرجستان در رقابت های بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ ریو، برزیل حضور داشت که این دوره ششمین حضور متوالی این کشور در بازی های المپیک تابستانی پس از استقلال کشور از اتحاد جماهیر شوروی به شمار می رود. تیراندازی با کمان. کمانداران گرجستان در رقابت های جهانی تیراندازی با کمان در کپنهاگ دانمارک توانستند مجوز حضور در رقابت های المپیک را کسب کنند. دو و میدانی. دوندگان تیم گرجستان تاکنون تنها توانسته اند سه نفر را راهی رقابت های دو و میدانی کنند. قایق رانی. سرعت. گرجستان سهمیه حضور در مسابقات سرعت قایق رانی مردان را توانسته بود در بازی های اروپایی دویسبورگ آلمان کسب کند و برای اولین بار در این رشته در المپیک حضور یابد. شمشیر بازی. گرجستان برای اولین بار پس از سال ۱۹۹۶ در رقابت های شمشیربازی المپیک حضور پیدا کرد و ساندرو بازادزه نمایندگی این کشور را در مسابقات بر عهده داشت. او مجوز حضور در شمشیربازی مردان را در رقابت های اروپایی پراگ، جمهوری چک کسب کرده بود. ژیمناستیک. ریتمیک. گرجستان در رقابت های ژیمناستیک ریتمیک سال ۲۰۱۵ آلمان با کسب مقام پانزدهم این مسابقات توانست امتیاز المپیک را کسب کند، این مسابقات قهرما
نی در اشتوتگارت آلمان برگزار شد. ترامپولین. گرجستان نماینده ای نیز در ترامپولین داشت که این ورزشکار توانسته بود امتیاز حضور در رقابت های المپیک را از رقابت های قهرمانان ۲۰۱۵ اودنسا، دانمارک کسب کند. جودو. جودو یکی از ورزش های پرطرفدار در گرجستان است و در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ نیز این کشور هشت سهمیه داشت، پیشتر گرجستان با نمایندگان خود لاشا شاوداتوآشویلی و همچنین آوتاندیلی چریکیشویلی در المپیک لندن درخشیدند. تیراندازی. تیراندازان گرجستان که توانسته بودند در رقابت های تیراندازی ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ قهرمانی تیراندازی جهان و همچنین سری مسابقات اروپایی بدرخشند با کسب درجه MQS در ۳۱ مارس ۲۰۱۶ توانستند سهمیه لازم برای حضور در المپیک ریو را کسب کنند. راهیابی به هشتمین حضور متوالی برای گرجستان در این رقابت ها ارزشمند بود و همچنین نینو سالوکوادزه با همراهی پسرش تسوتنه ماچاواریانی توانستند اولین رکورد حضور مادر و پسر در المپیک را به نام گرجستان ثبت کنند. شنا. گرجستان امسال در رشته شنا با دعوتنامه دانشجویی فدراسیون جهانی شنا یا همان Fina حاضر شد و یک زدن و یک مرد برای این کشور در این رشته به رقابت پرداختند. تنیس. گرجستان با نیکولو
ز باسیلاشویلی در رشته تنیس این دوره از المپیک هم حضور داشت. این تنیس باز گرجستان مرد شماره ۱۰۱ تنیس دنیاست. کشتی. گرجستان در مجموع یازده کشتی گیران برای هر کلاس های وزن زیر را در مسابقات المپیک واجد شرایط داشت که چهار نفر از آنها در بین شش رده برتر برای رزرو نقاط المپیک در کلیه مسابقات آزاد مردان (به جز 65 و 74 کیلوگرم) در مسابقات جهانی 2015 به پایان رسیدند، در حالیکه چهار اسکیمپ المپیک دیگر به کشتی گیران گرجستان اعطا شد که در دو فینال برتر در این رقابت ها قرار گرفتند. سه کشتی گیر دیگر ادعا کردند که باقی مانده های المپیک باقی مانده اند که فهرست مسابقات گرجستان را در مسابقات جداگانه مسابقات جهانی واگذار کنند. یکی از آنها در وزن 98- کیلوگرم آقایان در دیدارهای اولیانبار و دو دیدار دیگر در دیدار نهایی در استانبول.
بمب گذاری مه ۲۰۱۶ دیاربکر در تاریخ ۱۰ مه رخ داد که بر اثر انفجار یک خودروی بمب گذاری شده در استان دیاربکر ترکیه ۳ نفر کشته و ۴۵ نفر از جمله ۱۲ پلیس زخمی شدند.
جوایز موزیک ویدئوی ام تی وی ۲۰۱۶ () در ۲۸ اوت ۲۰۱۶ در مدیسن اسکوئر گاردن در شهر نیویورک برگزار شد. موزیک ویدئوی «سلام» از ادل، بیشترین نامزدی با ۷ مورد و بیانسه با ۱۱ نامزدی بیشترین نامزدی را داشتند و پس از او ادل با ۸ نامزدی قرار داشت. ریانا جایزه پیشگام را در این دوره دریافت کرد. بزرگ‎ترین برنده این مراسم، بیانسه بود که موفق به دریافت ۸ جایزه از جمله ویدئوی سال، بهترین ویدئوی زن و بهترین ویدئوی پاپ، شد و با مجموع ۲۴ بار برنده شدن، رکورد مدونا را در داشتن بیشترین جایزه از این مراسم شکست. نامزدها. ویدئوی سال. بیانسه - تشکیلات بهترین ویدئوی مرد. کلوین هریس (با حضور ریانا) - این چیزیه که واسش اومدی بهترین ویدئوی زن. بیانسه - تامل کن بهترین هنرمند جدید. دی ان سی ای بهترین ویدئوی پاپ. بیانسه - تشکیلات
تیم المپیک سائوتومه و پرنسیپ در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ از ۵ تا ۲۱ اوت در ریو برزیل به رقابت پرداخت. دو و میدانی. سائوتومه و پرنسیپ در رشته دو و میدانی دو سهمیه (یک زن و یک مرد) داشت که این ورزشکاران در رقابت های المپیک ریو شرکت کردند. قایق رانی. سرعت. این کشوردر مسابقات قایق رانی مردان C-1 1000 متر با قهرمانی در مسابقات افریقایی توانست مجوز حضور در این مسابقات را پس از هشت سال کسب کند.
هیروکی آرای (؛ زادهٔ ) یک دونده پیاده روی سرعت اهل ژاپن است. از افتخارات وی میتوان این ورزشکار میتوان به کسب مدال برنز ۵۰ کیلومتر پیاده روی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
بمب گذاری ژوئن ۲۰۱۶ میدیات در تاریخ ۸ ژوئن رخ داد و در اثر انفجار یک خودروی بمب گذاری شده در میدیات، استان ماردین، ترکیه ۵ نفر از جمله ۲ پلیس کشته شدند.
توماس والش (، زاده ۱ مارس ۱۹۹۲) پرتاب گر وزنه اهل نیوزیلند است. از افتخارات او می توان به کسب مدال برنز پرتاب وزنه در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
دنیل یازینسکی (؛ زادهٔ ) یک پرتاب گر دیسک اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
بمب گذاری آوریل ۲۰۱۶ بورسا در ترکیه در ۲۷ آوریل ۲۰۱۶ رخ داد و بر اثر حمله انتحاری در بورسا ۱ تن که عامل بمب گذاری بود کشته و ۱۳ تن زخمی شدند.