Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ساتنیک آقابابیان معروف به مادام ساتو پری آقابابوف (۱۹۰۰–۱۹۷۹) خوانندهٔ اپرا، بازیگر تئاتر، سینمادار و نمایش نامه نویس ارمنی تبار اهل ایران و جزو نخستین خوانندگان اپرای زن ایرانی بود. آقابابوف را می توان نمادی از هنرمندان عرصهٔ نمایش ایران در آغاز سدهٔ اخیر و به ویژه نمادی از نهضت هنری زنان آن دوره دانست. برخی منتقدان وی را در زمرهٔ بزرگان عرصهٔ نمایش در ایران دانسته اند. او در زمینهٔ بازیگری نمایش و نمایشنامه نویسی نیز فعالیت داشته است. آقابابوف در برلین و مسکو دوره آواز و تئاتر را گذراند. وی که آوازخوان اپرا بود در دهه های ۱۳۰۰ و ۱۳۱۰ خورشیدی در نمایش هایی همچون "پریچهر و پریزاد"، "شب هزار و یکم"، و "الهه" آواز خواند و ایفای نقش کرد. ابتدای زندگی و تحصیلات. ساتنیک «ساتو» آقابابیان در بهار ۱۲۷۹ خورشیدی (۱۹۰۰ میلادی) در تهران در یک خانواده ارمنی به دنیا آمد. از وی در منابع فارسی به عنوان «مادام پری آقابابوف» یاد شده است. وی برای تحصیل موسیقی و آواز به کنسرواتوار شارلتنبورگ برلین رفت. در آغاز جنگ جهانی اول به مسکو رهسپار شد و سرانجام تحصیل خود در زمینه موسیقی، آواز، باله و تئاتر را در کنسرواتوارهای سلطنتی مسکو،
رم و فرانسه ادامه داد. فعالیت های هنری. او در سال های ۱۳۰۰ تا ۱۳۲۰ در تهران شهرت و محبوبیت فوق العاده داشت، ولی از آن به بعد خبری از او و خانواده اش در دست نیست. خوانندگی. آقابابوف پس از اتمام تحصیلاتش به ایران بازگشت و در جمعیت های ارمنیان خوانندگی کرد. از آقابابوف آثاری روی صفحه های گرامافون ضبط شده است، از جمله ترانه هایی همچون "مهلتی مرگ"، "اصلی و کرم"، "خاطرم ز جنس بشر"، "خال گل"، "کجا هستی پریزاد"، "دختران سیروس" و "پدر جانم دکتر" که آقابابوف برخی از آنها را در اپرت هایی به همین نام اجرا کرده است. تعدادی از این ترانه ها مربوط به دورهٔ دوم ضبط صفحه های ایرانی توسط کمپانی هیز مسترز وویس‏‏ از اواخر ۱۳۰۵ است. "دختران سیروس" ترانه ای است انقلابی که برخی آن را از ساخته های عارف قزوینی می دانند. بازیگری. آقابابوف در ادامهٔ فعالیت هنری خویش به تئاتر روی آورد یکی از گروه های تئاتری که در جمعیت ارامنه تشکیل شد، تئاتر «جمعیت مادام پری آقابابوف» بود که در سال های پس از ۱۲۹۵ به کوشش وی شکل گرفت. در این باشگاهِ تئاتر، گاه و بی گاه واریته هایی در کافهٔ رستوران پلازا نمایش داده می شد. آقابابوف در دههٔ ۱۳۰۰ خورشیدی همک
اری با رضا کمال شهرزاد را آغاز کرد و در نمایشنامه های موزیکال وی شرکت کرد و آواز خواند. وی جزو نخستین زنان ایرانی محسوب می شود که بر روی صحنهٔ نمایش اپرا خواند و لباس بازی به تن کرد و به بازیگران دیگر نیز لباس بازیگری پوشاند، و به عنوان اولین خوانندهٔ زنِ ایرانیِ ارمنی در دوران معاصر، نقش به سزایی در اعتلای این هنر داشت. آقابابوف بین سال های ۱۲۹۷ تا ۱۳۰۰ در بسیاری از نمایشنامه هایی که در تئاترهای مختلف تهران روی صحنه آورده می شدند، نقش آفرینی کرد و به عنوان خوانندهٔ اپرت هایی به زبان فارسی نیز بر صحنه رفت. وی در سال ۱۳۰۰ در دو نمایش "پریچهر و پریزاد" نوشته رضا کمال شهرزاد و "الهه" نوشته مجتبی طباطبایی که توسط آرتو طریان کارگردانی شدند و در سالن سالن آودیس، رشت اجرا شدند نقش آفرینی کرد. وارتو طریان (لالا)، همبازی وی در این دو نمایش بود. در ماه آذر ۱۳۰۰، در نمایشنامهٔ درام "پریچهر و پریزاد" اثر رضا کمال شهرزاد، که موسیقی آن را درویش خان ساخته بود، در سالن گراند هتل (تئاتر دهقان فعلی) در تهران نقش اول نمایش را برعهده گرفت. شهرزاد برای ابراز خرسندی خود از نحوهٔ اجرای این نمایشنامه، آن را به آقابابوف و نمایشنامهٔ
زردشت را به آرتو طریان اهدا کرد. انور خامه ای دربارهٔ اجرای اپرت «پریچهر و پریزاد» چنین گفته است: یکی از مهم ترین هنرنمایی های او، اجرای نقش اول "اپرای کارمن" در آذرماه ۱۳۰۲ در تهران بود. آقابابوف مدتی نیز با ارکستر مدرسهٔ عالی موسیقی به سرپرستی کلنل علینقی وزیری کار کرد، اما از آنجا که طرز خوانندگی و لهجهٔ او برای شنوندگان فارسی زبان کمی بیگانه بود، همکاری شان ادامه نیافت. در سال ۱۳۰۲ علینقی وزیری موسیقی را با تئاتر درهم آمیخت و با تأسیس «کلوپ موزیکال» در تهران با کمک چندی از هنرمندان از جمله آقابابوف، لرتا، مادموازل بلینگ، مادموازل سیرانوش، غلامعلی فکری و فضل الله بایگان و دیگران نمایشنامه هایی را اجرا کردند. این نمایشنامه ها، شامل "گُل سرخ"، "خانم خوابند"، "تشک پرقو"، "شوهر بدگمان" و "دایی کچل"، که از آثار خود وزیری بودند، با موفقیت در شهرهای رشت و انزلی هم اجرا شدند. رضا کمال نیز چند نمایشنامهٔ قفقازی از جمله "افسانهٔ عشق" (۱۳۰۶)، "اصلی و کرم" (۱۳۰۷) و "کمربند سحرآمیز" (۱۳۰۸) را به فارسی درآورد و اشعار آنها را خود ساخت و با همکاری آقابابوف و هنرمندان دیگر ارمنی به معرض نمایش گذاشت. نمایش "اصلی و کرم" به ق
لم شهرزاد، اقتباسی از ادبیات قفقازی در سالن زرتشتیان خیابان قوام السلطنه ساعت ۷ بعدازظهر دوشنبه ۷ خرداد ۱۳۰۷ به اشتراک مادام پری آقابابوف و سایر بانوان به معرض نمایش گذاشته شد. نمایشنامه "شب هزار و یکم" در روز جمعه ۲۱ آذر ۱۳۰۹ در تئاتر سیروس به نفع «انجمن متفقهٔ نسوان» به اجرا درآمد. نقش آفرینان نمایشنامه عبارت بودند از: وارتو «لالا» تریان در نقش دنیازاد خواهر زوجهٔ امیر، ملوک ضرابی در نقش شهرزاد زوجهٔ امیر، پری آقابابوف در نقش ستارهٔ بالت، و آرتو طریان در نقش امیر. در سال ۱۳۱۱ در تالار تئاتر زرتشتیان، نمایشنامهٔ "لیلی و مجنون"، به کارگردانی میشا مانوکیان در پنج پرده با نقش آفرینی آقابابوف در نقش لیلی و میشا مانوکیان در نقش مجنون اجرا شد. اندیشهٔ ایجاد تئاتری ملی به سال های آغازین سلطنت رضاشاه پهلوی بازمی گشت. رضاشاه از واهرام پاپازیان بازیگر و کارگردان بین المللی تئاتر ارمنی ساکن لنینگراد دعوت کرد که نخستین گردانندهٔ تئاتر ملی در ایران باشد. وی در سال ۱۳۱۲ به دعوت جمعیت شیر و خورشید سرخ ایران از روسیه به تهران آمد. او کلاسی برای تئاتر دایر کرد و به آموزش گروهی از هنرمندان تئاتر تهران پرداخت سپس نمایشنامه های
"اتللو"، "بالماسکه"، "هملت"، "دون ژوان" را در تالار نمایش سینما پالاس (محل فعلی ساختمان پلاسکو) توسط گروه پاپازیان و گروه ارامنه به روی صحنه آورد. پاپازیان نمایشنامه "اتللو" با ترجمهٔ ناصرالملک را انتخاب کرد و در عمل اجرایی دوزبانه ارائه داد. در آن اجرا پاپازیان، که فارسی نمی دانست و نقش اتللو را به عهده داشت، بر صحنه گفتارهای خود را به زبان فرانسه ادا می کرد و سایر بازیگران به زبان فارسی اما پاپازیان پس از اجرای چند اثر کلاسیک، توفیقی کسب نکرد و به وطن خود بازگشت. نوشتن اپرت. آقابابوف پا را از بازی در نمایش ها و همچنین خوانندگی در جمعیت های ارامنه فراتر نهاد و به نگارش اپرت روی آورد و اپرت «"الهه جنگل ها"» به قلم او در سال ۱۳۰۶ در همان جمعیت ارامنه به اجرا درآمد. آقابابوف به دلیل علایق هنری اش در دی ۱۳۰۷ (ژانویهٔ ۱۹۲۸) سینما-تئاتر پری (موسوم به "تروپِ پری") را در میدان مخبرالدوله تهران افتتاح کرد؛ این تماشاخانه در سال ۱۳۰۹ تعطیل شد و فقط کار سینمای آن ادامه پیدا کرد. یک سال بعد نیز در ۶ تیر ۱۳۰۸ (۲۶ ژوئن ۱۹۲۹) با افتتاح سینمای تابستانی پری در تیغستان قلهک، به نمایش فیلم پرداخت. در تاریخ معاصر ایران، تا سال
۱۳۱۱ هیچ زنی در میان مردمان مسلمان ایران پا به صحنهٔ تئاتر نگذاشت تا این که در این سال نمایشنامهٔ «ملا نصرالدین» را مادام پری نوشت و برای به صحنه بردن آن تلاش های بسیاری انجام داد. وی پس از تلاش بسیار اجازهٔ این نمایش را به مادام نوارت واگذار کرد. وی از سال ۱۳۱۱ گروه هنری-تئاتری تشکیل داد و با ترجمهٔ نمایش های خارجی، جوانان و روشنفکران ایرانی را تشویق به کارِ نوشتن نمایشنامه کرد و خود سرپرستی این گروه را با نام هنری «تروپِ هُنری پری» به عهده گرفت. زندگی شخصی. همسر وی رافائل آقابابیان یک ارمنی-روسی بود و وکیل دادگستری بود. آلکس آقابابیان، مؤسس داریوش فیلم (و پیشگام کار دوبلهٔ فیلم در ایتالیا) نیز فرزند او بود. نقد. «مسعود کوهستانی» محقق و نویسنده، مادام پری را یکی از «رجال نمایشی» ایران نامیده و وی را سمبلی از هنرمندان تئاتر ایران در آن دوران و به خصوص نمادی از نهضت هنری زنان در آن دوره نامیده است. سعید نفیسی در اسفند ۱۳۰۴، در آستانهٔ سفر کوتاه مدت آقابابوف به خارج، از او به منزلهٔ «مردمک چشم جامعهٔ هنری تهران» یاد کرد.
گروه گاک شرکت دولتی خودروسازی چینی است، که در زمینه تولید انواع خودروهای سواری، وسایل نقلیه تجاری، اتوبوس و قطعات خودرو، فعالیت می کند. این گروه کلیه خودروهای خود را از طریق مشارکت انتفاعی با شرکت های تویوتا، هوندا، میتسوبیشی موتورز، ایسوزو، فیات و پژو و تحت لیسانس آن ها، مونتاژ می نماید. گروه گاک در سال ۱۹۹۷ راه اندازی شد. این شرکت در سال ۲۰۱۲ با تولید بیش از ۷۲۸٫۰۰۰ دستگاه خودرو، به عنوان دهمین خودروساز چین شناخته شد. دفتر مرکزی شرکت گاک در شهر گوانگ ژو قرار دارد و سهام آن در بازارهای بورس اوراق بهادار هنگ کنگ، بورس تایوان و بورس شانگهای معامله می شود. تاریخ. گروه خودروسازی گوانگژو در سال ۱۹۵۵ تأسیس شد، و در سال ۲۰۰۵ به یک شرکت هلدینگ از گروه صنایع خودروسازی گوانگژو تبدیل شد و به یک شرکت سهامی تبدیل گردید. از سال ۲۰۰۹ این شرکت ششمین خودروساز بزرگ چین بود. در سال ۲۰۰۹، این شرکت ۲۹٪ از سهام سازنده خودروهای ورزشی چینی یعنی شرکت خودروسازی چانفنگ را خریداری کرد و بزرگ ترین سهامدار آن شد. گروه خودروسازی گوانگژو در سال ۲۰۱۱ بخش باقی مانده چانفنگ را خریداری کرد و فرایند تصاحب این شرکت را تکمیل نمود. این شرکت در باز
ار سهام قبلاً از طریق دنوی موتورز به عنوان یک شرکت پشت پرده فعالیت می کرد اما گروه خودروسازی گوانگژو در سال ۲۰۱۰ با نام خود در بورس هنگ کنگ فهرست شد. در همان سال، سهامداران دنوی موتورز خصوصی سازی این شرکت توسط گروه خودروسازی گوانگژو را تصویب کردند. دنوی موتورز در تاریخ ۲۵ اوت ۲۰۱۰ از فهرست سهام ها خارج شد و به جای آن گروه خودروسازی گوانگژو () در تاریخ ۳۰ اوت ۲۰۱۰ از طریق مبادله سهام فهرست شد. در اواخر سال ۲۰۱۰، گروه خودروسازی گوانگژو ۵۱٪ از سهام گونو که یک خودروساز متوسط چینی تولیدکننده خودروهای ورزشی بود را خریداری کرد. در دسامبر ۲۰۱۰، گروه خودروسازی گوانگژو برند جدید ترامپی چی را معرفی کرد. اولین محصول آن بر اساس آلفا رومئو ۱۶۶ بود. در سال ۲۰۱۰، گروه خودروسازی گوانگژو در میان ده خودروساز بزرگ چین قرار داشت و به رتبه ششم رسید و تعداد ۷۲۴٬۲۰۰ دستگاه خودرو فروخت. در سال ۲۰۱۱، گروه خودروسازی گوانگژو موقعیت خود را به عنوان ششمین خودروساز بزرگ چین از نظر حجم تولید حفظ کرد و تعداد ۷۴۰٬۴۰۰ خودرو در این سال تولید کرد. در اوایل سال ۲۰۱۲، این شرکت در بورس شانگهای فهرست شد. در تاریخ ۱۷ نوامبر ۲۰۲۳، گروه خودروسازی گوانگ
ژو اعلام کرد که توسعه مستقل فناوری های کلیدی از جمله باتری های تمام جامد، باتری های بدون کبالت، باتری های کم کبالت و باتری های سدیم-یونی را آغاز کرده است. این شرکت هدف دارد که تا سال ۲۰۲۶ باتری های تمام جامد را به خودروها وارد کند. در سال ۲۰۲۳، این شرکت اولین موتور نیروی آمونیاک برای خودروها را توسعه داد.
شوشان دخت () همسر یزدگرد یکم ساسانی و مادر بهرام گور بوده است. او دختر یک رأس جالوت یهودی به نام ربی هونا بود. او محله یهودی نشین اصفهان را ساخته است. گفته شده که شوشان دخت همچنین شوش و شوشتر را بنیاد گذاشته است که از نظر آثار باستانی به جا مانده از شهر شوش و شوشتر که به هخامنشیان و اشکانیان بر میگردد و نشان دهنده ی وجود شهرهایی در این مناطق اند، این گفته نادرست است. وجود یک ملکه یهودی زندگی یهودیان ایرانی را بسیار بهبود بخشید و در این دوره رأس جالوت یهودی به طور منظم در دربار شاه حضور داشت. برخی از پژوهشگران همچون ارنست هرتسفلد حدس زده اند که آرامگاه استر و مردخای در شهر همدان ممکن است آرامگاه شوشان دخت باشد. روایت کتاب شهرستان های ایرانشهر. در کتاب فارسی میانه شهرستان های ایرانشهر، در بند چهل و هفتم چنین آمده است: در بند دهم همین کتاب (شهرستان های ایرانشهر) در مورد همین زن آمده است: تفسیر مورخان. یزدگرد نسبت به یهودیان با احترام و مهربانی رفتار می کرد، و یهودیان او را «کوروشِ نو» خواندند. برخی حتی آورده اند که همسرش، شوشان دخت (سوسنه)، دختر راس جالوت و مادر بهرام و نرسه بود و یزدگرد به درخواست همسرش، یهودیا
ن را در جی اسکان داد. فرای معتقد است که ازدواج یزدگرد با بطریق یهود امپراتوری، راس جالوت، افسانه است. دریایی می گوید که ماجرای این ازدواج، چه درست و چه نادرست، نماینگر تسامح و رواداری دینی یزدگرد است. او می افزاید کلمه پهلوی rēš galut همان resh galutha آرامی به معنای «پیشوای اسیران بابل» است. منابع غیر ساسانی نیز از نزدیکی روابط یهودیان و ساسانیان خبر می دهند. این دو اشاره، مربوط به یزدگرد یکم است. به نوشته آیلرز، در آن زمان قصر یهودیان تبعیدی در ماحوزا، یعنی مدائن (تیسفون) بود؛ اما بعدها حله بر کران فرات ۶ کیلومتری خرابه های بابل، شهر مرکزی یهودیان عراق شد. نتصر می گوید در هیچ جای تلمود، سخنی از ازدواج یزدگرد و شوشان دخت نیست. نیسنر هم در صحت چنین ازدواجی تردید دارد، ولی معتقد است که این افسانه، پرورانده و قدرت گرفته ذهن یهودیان ساکن اصفهان و دیگر شهرهای ایران باشد. ویدن گرن آورده است که پیشینه شهر شوش، به عنوان یکی از پایتخت های هخامنشیان، بسی بیشتر از عمر شوشان دخت است و این گزارش را ساختگی می داند. مارکوارت هم تنها اشتراک این دو اسم (شوش و شوشان دخت) را فقط تشبیه اسمی می داند و می نویسد که شوشین دخت، مردم
ان یهودی را در این منطقه اسکان داده است، همچنان که در شهرستان های ایرانشهر به سکونت دادن یهودیان در اصفهان توسط این ملکه هم اشاره شده است. داستان های تلمودی می گویند که یزدگرد با ربی ها، با ادب و نزاکت فراوان رفتار می کردند و در گفتگوی با آنها، از کتاب مقدس شاهد می آورد. ربی آشی از مجتهدان بزرگ یهودیان آن دوره مقرر داشت که با اینکه معمولاً کسی اجازه ندارد به کافران آهن بفروشد، فروش آهن به ایرانیان «که از ما پشتیبانی می کنند» را روا دانست. همچنین در تلمود آمده است که هنگامی که یزدگرد به تخت می نشست، سه نفر از نمایندگان یهود ایرانی، یعنی ربی اشی (نماینده شهر سورا)، مرزوما (نماینده شهر پومپدتیا) و آمسمار (نماینده نهردعا) هم حضور داشتند.
جین جاکر تیزیه (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ساحل عاج است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال ساحل عاج ساحل عاج بازی کرده است.
لاو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل آنگولا است. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آنگولا بازی کرده است.
یائو ایزیاوونا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل توگو است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال توگو بازی کرده است.
یائو جونیور سنایا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل توگو است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال توگو بازی کرده است.
لی یونگ سو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال کره جنوبی کره جنوبی کره جنوبی بازی کرده است.
اییلا یوسف (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال نیجریه نیجر بازی کرده است.
بویان یوکیچ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اسلوونی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسلوونی بازی کرده است.
میشو برچکو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اسلوونی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسلوونی بازی کرده است.
اریک یندریشک (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اسلواکی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسلواکی بازی کرده است.
یان دوریکا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اسلواکی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسلواکی بازی کرده است.
ایسرائل کاسترو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل مکزیک است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده است.
یان کوزاک (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اسلواکی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسلواکی بازی کرده است.
جی. سی. مک کنزی (زاده ۱۷ اکتبر ۱۹۷۰) بازیگر کانادایی است. او بیشتر برای بازی در مجموعه تلویزیونی اچ بی او "واینل" (۲۰۱۶) و "فرشته تاریکی" (۲۰۰۲–۲۰۰۰) محصول شبکه فاکس شناخته می شود. مک کنزی همچنین در چندین فیلم مارتین اسکورسیزی نظیر "هوانورد" (۲۰۰۴)، "رفتگان" (۲۰۰۶)، "گرگ وال استریت" (۲۰۱۳) و "مرد ایرلندی" (۲۰۱۹) ظاهر شده است. وی فارغ التحصیل آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی لندن است. زندگی شخصی. مک کنزی با ارین کرسیدا ویلسون، فیلم نامه نویس آمریکایی ازدواج کرده است. آن ها یک پسر به نام لیام دارند و اوقات خود را در لس آنجلس و نیویورک می گذرانند.
واناهایم (به زبان نروژی باستان: Vanaheimr) در اساطیر اسکاندیناوی، یکی از نه بخش جهان در کیهان شناسی نورس و همان طور که از نامش پیداست سرزمین نژاد ونیر، ایزدان و ایزدبانوان باروری، حاصلخیزی و خرد است. ونیر استادان سحر و جادو نیز بودند و با علم غیبی که داشتند می توانستند آینده را پیشگویی کنند. هیچکس به طور دقیق نمی داند این سرزمین کجا واقع شده و حتی چگونه به نظر می رسد، اما در برخی منابع، "واناهایم" در غرب آسگارد، بالاترین سطح جهان قرار دارد. این تنها سرنخی است که از «لوکاسنا» (یکی از اشعار ذکر شده در ادای شاعرانه) در دست می باشد که در آن گفته شده: وقتی نیورد ایزد دریاها، پس از جنگ آسیر و ونیر به عنوان گروگان از سمت شرق به سوی آسگارد به راه افتاد، می توان نتیجه گرفت "واناهایم" جایی در سمت غرب آسگارد واقع شده است.
جنیفر بلانک (زاده ۲۱ آوریل ۱۹۷۴) بازیگر آمریکایی است. از فیلم ها و برنامه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "کلاغ" (۱۹۹۴)، "بالتو" (۱۹۹۵)، "متأهل… بچه دار" (۱۹۹۱)، "فرشته تاریکی" (۲۰۰۱–۲۰۰۰)، "گروهک خون" (۲۰۱۰)، "سوراخ" (۲۰۱۱)، "کله خراب" (۲۰۱۲) و "اورلی" (۲۰۱۴) اشاره کرد.
شب بخیر و موفق باشید فیلم درامی است که در سال ۲۰۰۵ به کارگردانی جرج کلونی ساخته شد. این فیلم موفق شد در ۶ رشته از جمله بهترین کارگردانی، بهترین فیلم نامهٔ غیراقتباسی و بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزد جایزه اسکار شود. در "شب به خیر و موفق باشید"، ماجرای کشمکش ادوارد مورو، خبرنگار رادیو و تلویزیون با جوزف مک کارتی، سناتور ایالت ویسکانسین در سال ۱۹۵۳ روایت می شود.
آدام دیوس (زاده ۱۹۷۲) یک موسیقیدان آمریکایی، یکی از بنیان گذاران و نوازنده گیتار بیس پیشین گروه ترش/گروو متال مشین هد می باشد.
دیوید وین مک کلین (زاده ۲۴ اکتبر ۱۹۶۵ در ویسبادن، آلمان) درامر آلمانی گروه هوی متال آمریکایی مشین هد است.
فیل دمل (زاده ۲ آوریل ۱۹۶۷) یک موسیقیدان آمریکایی و نوازنده گیتار لید گروه هوی متال مشین هد می باشد.
جرد مک ایچرن یک موسیقیدان آمریکایی، خواننده و نوازنده گیتار ریتم گروه هوی متال سنکتیتی می باشد. در سال ۲۰۱۳ به عنوان نوازنده گیتار بیس به گرو مشین هد پیوست و جایگزین آدام دیوس شد.
ورا دریْک نام فیلم درامِ بریتانیایی است که در سال ۲۰۰۴ به کارگردانی مایک لی ساخته شد. این فیلم موفق شد جایزه شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز را از آنِ خود کند و در ۳ رشتهٔ بهترین کارگردانی، بهترین فیلم نامهٔ غیراقتباسی و بهترین بازیگر نقش اول زن نامزد جایزه اسکار شود. خلاصه داستان. در "ورا دریْک"، زندگی زنی از طبقهٔ کارگر در سال ۱۹۵۰ در لندن روایت می شود که برای زنانی که ناخواسته باردار شده اند سقط جنین غیرقانونی انجام می دهد.
ازدواج همجنس ها در ایندیانا از ۲۵ ژوئن ۲۰۱۴ و پس از آنکه قاضی ناحیه ای، ریچارد یانگ ممنوعیت ازدواج همجنس ها در ایندیانا را برخلاف قانون اساسی آمریکا دانست، مجاز شد. در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۴ دادگاه استیناف حوزه هفتم ایالات متحده آمریکا در شیکاگو حکم قاضی یانگ را به حالت تعلیق درآورد تا به اعتراض دادستان کل ایالت، گرگ زولر رسیدگی شود.
رضا صراف زاده یزدی بازرگان، سیاستمدار، مؤسس کارخانجات نساجی جنوب و نماینده مردم یزد در مجلس شورای ملی بود. زندگی. رضا صراف زاده در سال ۱۲۷۸ در یزد متولد شد، در جوانی علوم دینی را تا حدود سطح به پایان برد و در ضمن انجام کارهای بازرگانی به تحصیل نیز می پرداخت. وی از آغاز دوره پهلوی دوم تا و قایع پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ نقش و حضور فعالی در عرضه سیاست داشت. صراف زاده از دوستان سید ضیاءالدین طباطبایی و سید کاظم جلیلی، نمایندگان یزد در مجلس شورای ملی به حساب می آمد. او برای نخستین بار در دوره هفدهم وارد مجلس شورای ملی شد و نمایندگی مردم یزد را تا دوره بیستم بر عهده داشت و در این دوران به حمایت از سیاست انگلیس و آمریکا در مجلس می پرداخت، به همین دلیل نیز لقب "مارشال مجلس" به وی داده شد. رضا صراف زاده از کسانی بود که پس از شهریور ۱۳۲۰ مقدمات بازگشت سید ضیاء را از فلسطین به ایران فراهم کرد و او را در منزل خود که محل ملاقات سیدضیاء با درباریان بود، جا داد و از وی در تأسیس حزب اراده ملی حمایت مالی و سیاسی فراوانی نمود. از دیدگر اقدامات وی می توان به حمایت از سپهبد زاهدی برای به قدرت رسیدن پس از کودتای ۲۸ مرداد اشاره
نمود. رضا صراف زاده پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ بازداشت و به گلپایگان تبعید شد و پس از آزادی از زندان در سال ۱۳۶۷ در تهران در گذشت. منزل شخصی او در یزد به موزه قصر آیینه تبدیل شده است. جستارهای وابسته. فهرست نمایندگان یزد در مجالس قانونگزاری
جنگ آسیر و ونیر در اسطوره شناسی اسکاندیناوی، نبردی کهن بود که میان دو گروه از ایزدان به نام های اِزیر و ونیر درگرفت که در نهایت به صلح و اتحاد این دو گروه و تشکیل تنها یک گروه از ایزدان منجر شد. این جنگ یکی از رخ دادهای مهم در اساطیر نورس به شمار می رود. روایت های این اسطوره آشفته است و اسنوری بدون اشاره به علت این نبرد از دو افسانه متفاوت سخن می گوید. اطلاعات خرد و پراکنده ای دربارهٔ جنگ در منابع باقی مانده ای همچون شعر ولوسپا، اولین و شناخته شده ترین شعر در ادای منظوم، در کتاب "اسکالدزکاپارمال" بخشی از مجموعه متون ادای منثور و روایات کتاب ینگلینگ ساگا (تاریخ دودمان شهریاری ینگلینگ) اثر اسنوری استورلوسون به چشم می خورد. آغاز جنگ. بر طبق شعر ولوسپا، فریا ایزدبانوی عشق و باروری ونیر، همیشه در سحر و جادو پیش قدم بود و استعداد فراوانی در هنر "سِیدر" داشت. (یکی از شکل های جادو در اواخر عصر آهن اساطیر شمال که فرد قادر به تشخیص و تغییر سرنوشت اشخاص بوسیلهٔ پیوند دادن دوباره بخشی از سرنوشت بود) فریا همانند بسیاری از سِیدرهای تاریخ، از شهری به شهر دیگر سفر می کرد و هنر خود را برای استخدام به نمایش می گذاشت. او تحت نا
م جدید "هید" (به معنی درخشان)، بالاخره به آسگارد، سرزمین آسیر رسید. آسیر کاملاً تحت تأثیر قدرت و توانایی های او قرار گرفتند و شدیداً دنبال به خدمت گیری او بودند. اما به زودی متوجه شدند ارزش هایشان همانند احترام، وفاداری و اطاعت از قانون که تصمیم داشتند با سحر و جادو به انجام برسانند، زیر پا گذاشته می شود. از این رو آسیر، فریا را به دلیل کاستی های شخصیتی خودشان مورد سرزنش قرار دادند و به او لقب "گول ویگ" (طمع طلا) دادند و قصد کشتنش را کردند. آن ها سعی کردند سه بار او را بسوزانند، اما او هر سه بار از خاکسترش دوباره متولد شد. در تفسیرات دیگر، جنگ زمانی آغاز شد که آسیرها، یکی از ایزدبانوان ونیر به نام گول ویگ را شکنجه کردند. گول ویگ عاشق طلا بود و همیشه دربارهٔ آن صحبت می کرد. آسیرها که از شنیدن حرف های تکراری او دربارهٔ طلا خسته شده بودند، او را در تالار اُدین بستند و در بدنش نیزه فروبردند. سپس او را سه مرتبه در آتشی جادویی سوزاندند، اما هر بار که او می سوخت، از نو متولد می شد. این دلیلی بود که آسیر و ونیر از یکدیگر متنفر شده و خصومت های میان آن ها منجر به آغاز جنگ گشت. در ابتدا ونیر برای شکنجه یکی از افراد نژاد
شان، خواستار جبران خسارت شدند. آن ها درخواست قصاص به مثل کردند، اما آسیر به جای پاسخگویی به تقاضای ونیرهای صلح جو، با آن ها وارد جنگ شدند. آسیر با قوانین مبارزه تن به تن توسط سلاح ها و قدرت خشم به مبارزه می پرداختند، در حالی که ونیر با ابزارهای زیرکانه و سحر و جادو به نزاع می پرداختند. جنگ مدت ها ادامه داشت و هر طرف به طور مساوی بر یکدیگر چیره می شدند. اما بالاخره از جنگیدن خسته و فرسوده شده و سرانجام تصمیم به آتش بس گرفتند. آن ها برای اطمینان از برقراری صلح و بر طبق فرهنگ های مرسوم در اساطیر نورس و ژرمن، قبول کردند گروگان هایی در میان خود داد و ستد کنند. ونیرها بلندآوازه ترین ایزدان خود شامل نیورد و فرزندانش فریا و فریر را ارسال کردند و در مقابل آسیرها هونیر، مردی بلندقامت و خوشرو را به همراه میمیر، خردمندترین مرد در میان اِزیر را فرستادند. ادای منثور. در روایتی دیگر از کتاب "اسکالدزکاپارمال" در مجموعه ادای منثور، ایزدان تبار ازیر و ونیر ترک مخاصمه را جشن می گیرند و در این جشن همهٔ ایزدان در ظرفی تُف می اندازند، که این کار روشی برای تخمیر مایعات شیرین نزد مردمان بدوی است. از این مایع غولی فرزانه به نام کواسی
ر هستی می یابد که او را یارای پاسخ دادن به بسیاری از پرسش ها است. کواسیر بعدها به قتل رسید و از خون او نوشیدنی الهام بخش ساخته شد.
سکرو جی.ئه ره.آ نام فیلم مستندی است محصول ایتالیا که در سال ۲۰۱۳ به کارگردانی جان فرانکو رُزی توزیع شد. این فیلم توانست جایزه شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز را در سال ۲۰۱۳ از آنِ خود کند. "سکرو جی.ئه ره.آ" اولین فیلم مستندی است که این جایزه را گرفته است. این فیلم زندگی را در حاشیهٔ جادهٔ کمربندیِ شهر رم به تصویر کشیده است. جانفرانکو رُزی دو سال را به فیلمبرداریِ "سکرو جی.ئه ره.آ" گذرانده و تدوین این فیلم ۸ ماه طول کشیده است.
فانک استپ یک سبک از موسیقی رقص الکترونیک و زیرسبکی از درام اند بیس، داب استپ و همچنین فانکی هاوس است. تاریخچه. از زمان همه گیر شدن سبک داب استپ در سال ۲۰۰۱، فانک استپ شنوندگان و طرفداران بیشتری پیدا کرده است و به دنبال آن تهیه کنندگان موسیقی نیز به تهیه و ساخت آن علاقهٔ بیشتری پیدا کرده اند. فانک استپ از سال ۲۰۱۲ و با ترکیب سبک های داب استپ، درام استپ، درام اند بیس، فانکی هاوس و الکترو هاوس شکل گرفت. مشخصه ها. از آنجا که درام استپ در نتیجهٔ ریتم دو ضربی خود، دارای تندای ۱۵۰ تا ۱۷۰ ضرب در دقیقه است، و فرنچ هاوس و الکترو هاوس نیز دارای تندای بین ۱۲۰ تا ۱۳۰ ضرب در دقیقه هستند، تغییرات تندا در فانک استپ بدیهی است. این مشکل معمولاً با نصف کردن سرعت پخش در بخش های درام استپ یا حتی بخش های داب استپ برطرف می شود. بیشتر آثار سبک فانک استپ دارای مقدمهٔ ملایم هستند که به دلیل وجود ضرب هایی که مانند سبک داب استپ و درام اند بیس هستند، بعضی وقت ها می توانند با درام استپ درهم آمیزند. همچنین این سبک به واسطهٔ تندای مشابه و مجموعه صداهای دیستورت شده، غالباً در پیوستگی با سبک گلیچ است. از آنجا که فانک استپ دارای بخش هایی مشابه
با سبک های گوناگونی از موسیقی هاوس، درام اند بیس و درام استپ است، برای مخاطبان بسیاری از سبک های مختلف موسیقی دارای جذابیت است. از سال ۲۰۰۹، گزارش ها و مقالات بسیاری در تلاش جهت یافتن یک توضیح ساده دربارهٔ ایدهٔ فانک استپ برای شنوندگان بوده اند، که به انتشار تیترهایی مانند: «داب استپ + فانکی هاوس = فانک استپ» انجامید.
الف هایم (به زبان نروژی باستان: Álfheimr) در اساطیر اسکاندیناوی، یکی از نه بخش جهان در کیهان شناسی نورس و سرزمین اِلف ها است. این سرزمین در بالاترین طبقه جهان نورس، در کنار آسگارد و واناهایم قرار دارد. فریر ایزد نژاد ونیر، فرمانروای "الف هایم" و فریا خواهر فریر و همسر اودین هم علاوه بر این که ملکه والکیری ها بود ملکه الف های روشنایی هم به شمار می رفت. "الف هایم"، اِلف های روشنایی و حتی اِلف های تاریکی سرزمین سوارت آلفهایم، هرگز در منابع و افسانه های ژرمن و نورس شرکت نداشته اند و فقط نام آن ها در حال عبور از چندین مکان ذکر شده است. اِلف های روشنایی موجودات زیبایی بودند و به عنوان فرشتگان نگهبان ایزد فریر به شمار می رفتند. آن ها همچنین ایزدان جزئی طبیعت و باروری بودند و می توانستند با دانشی که از قدرت های جادویی داشتند به انسان ها کمک، یا مانع کار آن ها شوند.
بنک آو امریکا سنتر لوس آنجلس، آسمان خراش اداری۵۵ طبقه با ۲۲۴٫۰۳ متر ارتفاع می باشد، که در بانکر هیل، لس آنجلس، کالیفرنیا قرار دارد. این سازه در سال ۱۹۷۴ تکمیل شد، ابتدا دفتر مرکزی شرکت کپیتال گروپ و شعبه مرکزی سکوریتی پسیفیک نشنال بانک در این ساختمان مستقر بودند. بنک آو امریکا سنتر لوس آنجلس هم اکنون پنجمین ساختمان بلند در شهر لس آنجلس می باشد و در مجموع رتبه ۸۳ از بلندترین ساختمان های ایالات متحده آمریکا را به خود اختصاص داده است. سال ۱۹۹۲ در پی خریداری سکوریتی پسیفیک نشنال بانک توسط بنک آو امریکا، مالکیت این ساختمان نیز در اختیار بنک آو امریکا قرار گرفت.