Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ار پیراهن کوهستان را به دست آورد. دو پیروزی او در تور در روز ملی فرانسه در سال های ۱۹۹۵ و ۲۰۰۱ جای او را در دل های هواداران فرانسوی تضمین کرد. ژالابر در دههٔ ۱۹۹۰ حاکم مسابقات مرحله ای اسپانیا بود. ژالابر و الکس زوله تهدید دائمی برای تیم های دیگر در ووئلتا اسپانیا بودند؛ به گونه ای که بارها برندهٔ مراحل شدند، قهرمان رده بندی اصلی شدند و پیراهن امتیازی را به دست آوردند. قدرت تیم اونسه با خادمانی مانند یوهان بروینیل و نیل استفنز، این اجازه را به تیم می داد که برتری را از ابتدا تا انتهای مسابقه حفظ کند. ژالابر در کنار ادی مرکس و تونی رومینگر یکی از سه رکابزنی است که توانسته است سه گانه را در یک گرند تور کسب کند. او در ووئلتای ۱۹۹۵ این موفقیت را ثبت کرد. ژالابر به سخاوت در ورزش مشهور است. در ووئلتای ۱۹۹۵ او در حالی به برت دیتز اجازه داد برندهٔ مرحله ای با پایان سربالایی شود که در کیلومترهای پایانی او را پشت سر گذاشته بود. هنگامی که ووئلتا به سپتامبر منتقل شد، ژالابر توانست در کلاسیک ها و مسابقات مرحله ای بهاره از جمله پاریس–نیسشرکت کند و چند پیروزی به دست آورد. مسابقات یک روزه. ژالابر در سه یادبود از پنج یادبود ک
لاسیک قهرمان شد. افتخارات او شامل میلان–سانرمو در سال ۱۹۹۵، تور لمباردی در سال ۱۹۹۷ و لافلش والونی در سال های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۷ بود. افزون بر این دو بار برندهٔ کلاسیک سن سباستین شد. در مسابقات قهرمانی جادهٔ جهان نیز به قهرمانی نزدیک بود؛ ولی در سال ۱۹۹۲ مغلوب جانی بونو شد. بازنشستگی. پس از بازنشستگی، ژالابر مشاور دوچرخه سازی لوک شد و در راه اندازی خط تولید تازه ای برای قاب دوچرخه شرکت داشت. اکنون گزارشگر تلویزیون ملی فرانسه ۲ و ۳ است. در سال ۱۹۹۵ در ماراتن نیویورک شرکت کرد و در میان حدود ۳۷ هزار رقیب، در رتبهٔ ۳۹۱ قرار گرفت. او با همسرش سیلوی و فرزندانش در لافرانسز در نزدیکی مونتوبان در جنوب غربی فرانسه زندگی می کند. ژالابر در مسابقات سه گانه نیز شرکت کرده است. در ژانویهٔ ۲۰۰۷ در مسابقهٔ مرد آهنی سوئیس شرکت کرد و پس از کسب نتیجهٔ ضعیف در بخش شنا و ایستادن در رتبهٔ ۹۶۶، در دوچرخه سواری و دو، خود را بالا کشید و در رتبهٔ ۲۲ قرار گرفت. سپس به مسابقات جهانی مرد آهنی راه یافت و در هاوایی در رتبهٔ ۷۶ ایستاد. در ژوئن ۲۰۰۸ نیز در مسابقهٔ مرد آهنی فرانسه دوازدهم شد. او توانست عملکرد خود در بخش شنا را بهبود بخشد و در بخش دوچر
خه سواری دوم شد. در ۱۱ مارس ۲۰۱۳ ژالابر هنگام دوچرخه سواری در نزدیکی مونتوبان با یک خودرو تصادف کرد. هنگامی که آمبولانس رسید، بیهوش بود و دچار چند شکستگی در بازو و ران چپ شده بود. در همان سال برای شهادت دربارهٔ دوپینگ توسط سنای فرانسه احضار شد. ژالابر هیچ گاه انجام دوپینگ را تأیید یا تکذیب نکرد. همچنین بیان کرد پس از قضیه فستینا تلاش کرد فعالیت خود را به مسیری تازه و پاک تر هدایت کند. دوپینگ. نام ژالابر در فهرست نمونه های دوپینگی بود که در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۳ توسط سنای فرانسه منتشر شد. این نمونه ها در تور دو فرانس ۱۹۹۸ گرفته شد و پس از آزمایش دوباره در سال ۲۰۰۴ به دلیل وجود اریتروپوئیتین مثبت اعلام شد.
در شیمی و مهندسی بسپار، به مولکولی دو اتمی که در سطحی بالاتر از حالت پایه قرار دارد برانگیخته پار یا اکسمر () گفته می شود. به همین وجه، به همتافت برانگیخته ای متشکل از الکترون دهنده و الکترون پذیرنده که در حالت پایه تفکیک می شوند برانگیخته تافت (exciplex) می گویند. همتافت (complex) گروهی از ترکیب های شیمیایی است که در آنها بخشی از پیوند مولکولی از نوع اشتراکی یک سویه است.
آبیچه ها نام یک سرده از تیره سنجاقک های برکه است. همه اعضای سرده بسیار به هم شبیه و شاید تشخیص آنها در طبیعت بسیار دشوار باشد اما در بخش قلاب انتهایی نرها و لوب زیر این قلاب تفاوت های کوچکی در هر گونه یا زیرگونه وجود دارد. بال نشان (ترواستیگما) در هر دو بال مشابه، لوزی شکل و بیشتر تیره است.
پیروز حناچی (زادهٔ ۲۱ خرداد ۱۳۴۲ تهران) سیاست مدار اصلاح طلب، مدرس دانشگاه و مدیر اجرایی ایرانی و شهردار پیشین تهران است. وی پیش تر از ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۷ معاون فنی و عمرانی شهرداری تهران و از خرداد تا آبان ۱۳۹۷ نیز معاون شهرسازی و معماری شهرداری تهران بود. حناچی دانش آموخته دکتری معماری از دانشگاه تهران است. وی در طول جنگ ایران و عراق از اعضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود. او در فاصله سالهای ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۴ بعنوان قائم مقام رئیس دانشکده هنرهای زیبا فعالیت می کرد و از ۱۳۷۸ تا ۱۳۷۹ معاونت دانشجویی و فرهنگی دانشگاه تهران را برعهده داشت. حناچی در فاصله سالهای ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۴ معاون شهرسازی و معماری وزیر مسکن و شهرسازی بود و از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶ نیز به عنوان معاون شهرسازی و معماری وزیر راه و شهرسازی فعالیت می کرد. زندگی. پیروز حناچی در سال ۱۳۴۳ در تهران زاده شد. او دانش آموخته نخستین دوره دبیرستان مفید در تهران است که زیر نظر مؤسسه خیریه مکتب امیرالمؤمنین در قم که عبدالکریم موسوی اردبیلی، از مراجع عظام تقلید، بنیان نهاده است، کار می کند. او در سال ۱۳۷۱ در مقطع کارشناسی ارشد پیوسته از دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران فارغ التح
صیل شد و در سال ۱۳۷۸ موفق به دریافت مدرک دکترای تخصصی معماری با گرایش مرمت شهری و باززنده سازی شهرهای تاریخی شد. حناچی در دوران جنگ ایران و عراق در فاصلهٔ سالهای ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۷ در عملیات مطلع الفجر، والفجر مقدماتی، خیبر و حضور در اجرای پل عظیم خیریه، جزیره مجنون و چندین عملیات مهندسی حضور داشت و طراحی و اجرای بیمارستانهای صحرایی بانی و مقاوم و ساختمان های اورژانس را بر عهده داشت. سوابق اجرایی. پیروز حناچی در دو عرصه دانشگاهی و دولتی سابقه فعالیت اجرایی دارد. قائم مقامی ریاست دانشکده هنرهای زیبا تهران (۱۳۷۲–۱۳۷۴)، معاونت دانشجویی و فرهنگی دانشگاه تهران (۱۳۷۸–۱۳۷۹)، سمت مشاوری رئیس دانشگاه تهران (۱۳۸۰–۱۳۸۴)، ریاست مؤسسه پژوهشی فرهنگ و هنر دانشگاه تهران و همچنین مدیریت گروه مرمت ابنیه و مطالعات معماری دانشکده معماری دانشگاه تهران از سوابق اجرایی پیروز حناچی در دانشگاه بوده است. سایر سوابق علمی و پژوهشی حناچی دربرگیرنده سردبیر و مدیر مسئول مجله تخصصی آبادی و ریاست نهاد جهانی غیردولتی فرهنگی دکومومو در ایران است. در فعالیت های دولتی پیروز حناچی مشاور وزیر مسکن و شهرسازی (۱۳۸۴–۱۳۸۸)، معاونت شهرسازی و معماری و دبیر شو
رای عالی شهرسازی در دولت های سید محمد خاتمی و حسن روحانی و سابقه ریاست مرکز آموزش عالی میراث فرهنگی را بر عهده داشته است. پیروز حناچی همچنین سابقه عضویت در شورای عالی فنی سازمان میراث فرهنگی، کمیسیون زیربنایی دولت اصلاحات، شورای عالی ترافیک، عضویت در کمیسیون ماده ۵ و ریاست شورای تدوین مقررات ملی ساختمان را در پرونده خود دارد. حناچی در تاریخ ۲۵ مهر ماه ۱۳۹۶ طی حکمی از سوی محمدعلی نجفی، شهردار وقت تهران به سمت معاون فنی و عمرانی شهرداری تهران منصوب شده بود که با انتخاب سید محمدعلی افشانی به عنوان شهردار در تاریخ ۲۲ خرداد ۱۳۹۷ به سمت معاون شهرسازی و معماری شهرداری تهران منصوب شد و ایرج معزی جایگزین وی در معاونت فنی و عمرانی شد. انتقادات. محسن هاشمی، رئیس شورای اسلامی تهران پیروز حناچی را «فاقد جسارت مدیریتی» خواند، عدم پیگیری پرونده های فساد در دوران قبلی مدیریت و اختصاص بودجه به جشنواره فجر و هیئات های مذهبی علی رغم بدهی و کسری بودجه بالا در شهرداری از جمله دیگر مواردی است که در نقد مدیریت حناچی در شهرداری تهران مطرح شده است. شهردار تهران. پیروز حناچی روز سه شنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۷ از سوی شورای شهر تهران با ۱۱ رای به
عنوان شهردار تهران برگزیده شد. انتخاب سومین شهردار تهران در پنجمین دوره شورای شهر در عین حال که با حاشیه های سیاسی بسیاری همراه بود، به دلیل شیوه برگزاری آن نیز انتقادهایی را برانگیخت. اختلاف رای وی با عباس آخوندی به عنوان دیگر نامزد تصدی پست شهرداری تهران، تنها یک رای بود. یک نماینده مجلس شیوه فعلی انتخاب شهردار تهران را «غیر دموکراتیک» خواند. صدور حکم پیروز حناچی به عنوان شهردار تهران پس از جنجالی کم سابقه در تاریخ هفتم آذر ۱۳۹۷ از سوی وزارت کشور رسماً صادر شد. او از ۲۷ آبان ۹۷ به عنوان سرپرست شهرداری مشغول به کار بود. تأخیر در صدور حکم وی به دلیل تأخیر در تأیید صلاحیتش از وزارت اطلاعات اعلام شد. مرتضی الویری، یکی از اعضای شورای شهر تهران، گفته بود به صورت غیررسمی از سوی وزارت اطلاعات شنیده شده که «سی و چندی سال پیش یکی از برادران پیروز حناچی از کشور خارج و با مجاهدین خلق همکاری کرده است». در حالی که اخبار غیررسمی از رد صلاحیت حناچی حکایت داشتند ۲۵ نماینده مجلس به وزیر کشور دربارهٔ تعلل در اجرای حکم شهردار تهران تذکر دادند. به گزارش خبرگزاری ایسنا علی اعطا سخنگوی شورای اسلامی شهر تهران با اشاره به شایعات م
ربوط به عدم تأیید حکم حناچی و حواشی پیرامون برادر او گفته بود، «این مسائل از دوره هابیل و قابیل مطرح بوده است.» سه شنبه بدون خودرو. حناچی از حامیان طرح سه شنبه های بدون خودرو بود. وی در مدت مدیریت خود بر شهرداری تهران اکثر روزهای سه شنبه را با دوچرخه تردد می کرد. وی در روز سه شنبه ۱ مهر ۱۳۹۹ به همراه سفرای کشورهای فرانسه، دانمارک، هلند و آلمان به مناسبت روز جهانی صلح و هم چنین روز جهانی بدون خودرو مسیر پارک لاله تا پارک شهر را رکاب زد و همگی به بازدید از موزه صلح تهران پرداختند. کاهش واگذاری تراکم و بلندمرتبه سازی بدون برنامه. در دوره مدیریت شهری حناچی، کاهش واگذاری تراکم بدون برنامه و خارج از طرح تفصیلی در این دوره از مدیریت شهری محقق شد. در این دوره در موضوع بلند مرتبه سازی کاهش ۸۸ درصدی در تعداد پروانه ها و مهار رشد بی رویه بلند مرتبه سازی و کاهش ۹۰ درصدی زیربنای پروانه ها صورت پذیرفت. تهیه کنندگی. پیروز حناچی در بیست و یکمین جشن سینمای ایران برندهٔ تندیس بهترین فیلم مستند بلند برای تهیه کنندگی فیلم «زمستان است» شد. دیدگاه ها. حناچی مخالف استفاده از خودرو شخصی است و استفاده از مترو و دوچرخه و تاکسی را تروی
ج می کند او خودش هم به ایده اش عمل می کند. او دنبال این است که فضای دوچرخه سواری ایمن را افزایش دهد. او معتقد است شهرداری یک سازمان فعال و پویا است. شهرداری محمود احمدی نژاد. حناچی در مصاحبه ای با انتقاد شدید از عملکرد احمدی نژاد بیاد داشت: «آقای احمدی نژاد فرصت زیادی نداشت. تنها دو سال شهردار تهران بود. البته اگر با همان دست فرمان ۱۲ سال شهردار می ماند، شاید چیزی از تهران باقی نمی ماند. چون کارهایی را مبنا قرار داد و البته بعدها هم پیاده کرد که مجوز نداشت. جاهایی هزینه کرد که نه قانون و نه عرف و شرع اجازه هزینه کردن نمی داد. ریشه برج باغ ها به زمان احمدی نژاد برمی گردد و آنها اجازه دادند که چنین اتفاقی در شهر رخ دهد.» حواشی. در مصاحبه شرق با پیروز حناچی که توسط انصاف نیوز نیز نشر داده شد، حناچی بیان کرد که نهادهایی که نامی از آن ها نبرد بارها تلاش کرده اند وی را باپرستو ها به دام بیندازند.
میگوهای سبیل دار نام یک زیررده از رده آرواره پایان است.
ایوو ویکتور (؛ زادهٔ ) دروازه بان فوتبال اهل چکسلواکی است. از باشگاه هایی که ویکتور در آن بازی کرده است می توان به ستاره سرخ برنو و دوکلا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده است.
هراچیا هایکی آقاجانیان (؛ زادهٔ ) یک دیپلمات اهل ارمنستان است وی از سال ۲۰۱۱ سفیر جمهوری ارمنستان در کشورهای شبه جزیره اسکاندیناوی می باشد.
آرا هنری آیوازیان (؛ زادهٔ ) یک دیپلمات اهل ارمنستان است. وی از ۱۸ نوامبر ۲۰۲۰ تا ۲۷ مه ۲۰۲۱ وزیر امور خارجه جمهوری ارمنستان بود. آیوازیان پیشتر سفیر ارمنستان در حوزه کشورهای بالتیک، شبه جزیره اسکاندیناوی و جمهوری ارمنستان در کشور مکزیک بود. وی از دانشکده مطالعات شرقی دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شده است.
سبیل دندان نام یک سرده از زیرراسته آب بازسانان بی دندان است.
ولادیمیر داویت کارمیرشالیان (؛ زادهٔ ) یک دیپلمات اهل ارمنستان است. زندگی نامه. وی در ۲ مارس ۱۹۵۲ ‏در واغارشاپات به دنیا آمد و از پژوهشکده دولتی ارتباطات بین المللی مسکو و دانشگاه دولتی مسکو فارغ التحصیل گشت. وی متاهل و صاحب دو فرزند است. کارمیرشالیان به زبان های روسی، انگلیسی و اسپانیایی تسلط دارد.
آرداک گئورگی آبیتونیان (؛ زادهٔ ) یک دیپلمات اهل ارمنستان است وی از سال ۲۰۱۳ تا سال ۲۰۱۸ سفیر تام الاختیار و فوق العاده جمهوری ارمنستان در کشورهای سوئد و فنلاند بود. زندگی نامه. وی در ۲۶ اوت ۱۹۷۱ در آلاشکرت به دنیا آمد و از دانشکده مطالعات شرقی دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. وی متأهل و صاحب سه فرزند است. آبیتونیان مسلط به سه زبان روسی، انگلیسی و عربی می باشد.
خدمات شهروندی و مهاجرت ایالات متحده آمریکا () (یواس سی آی اس) از اجزای وزارت امنیت میهن ایالات متحده آمریکا (DHS) است. این دایره بسیاری از اقدامات اداری را بر عهده دارد که پیشتر خدمات مهاجرت و تابعیت ایالات متحده که بخشی از وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا بود انجام می داد. اولویت های یواس سی آی اس ترویج امنیت ملی، حذف انباشتگی پرونده های مهاجرت و ارتقای خدمات مشتریان است. رئیس این سازمان مستقیماً به وزیر امنیت میهن پاسخگوست. USCIS بسیاری از وظایف INS سابق را انجام می دهد، یعنی رسیدگی و قضاوت در مورد مسائل مختلف مهاجرت، از جمله درخواست های ویزای کار، پناهندگی و شهروندی. علاوه بر این، این آژانس رسماً وظیفه حفاظت از امنیت ملی، نگهداری پرونده های معوقه مهاجرت و بهبود کارایی را بر عهده دارد. اور جادو از ۳ اوت ۲۰۲۱ مدیر USCIS بوده است. وظایف. USCIS درخواست های ویزای مهاجرت، درخواست های اخذ تابعیت، درخواست های پناهندگی، درخواست های تنظیم وضعیت (گرین کارت) و درخواست های پناهندگی را پردازش می کند. همچنین تصمیمات قضائی انجام شده در مراکز خدماتی را می گیرد و سایر عملکردهای مزایای مهاجرت (به عنوان مثال، نه اجرای مهاجر
ت) که توسط INS سابق انجام می شود را مدیریت می کند. سایر مسئولیت های USCIS عبارتند از: در حالی که عملکرد اصلی مزایای مهاجرت مانند INS باقی می ماند، هدف جدید پردازش کارآمدتر درخواست های مهاجران است. تلاش های بهبود شامل تلاش هایی برای کاهش معوقه متقاضیان و ارائه خدمات به مشتریان از طریق کانال های مختلف، از جمله مرکز تماس USCIS با اطلاعات به زبان های انگلیسی و اسپانیایی، مراکز پشتیبانی برنامه (ASC)، اینترنت و سایر کانال ها بوده است. اجرای قوانین مهاجرت تحت نظارت گمرکات و حفاظت از مرزها (CBP) و مهاجرت و اجرای گمرک (ICE) باقی می ماند.
آرسن آلیکی سهویان (؛ زادهٔ ) یک دیپلمات اهل ارمنستان است. وی بین سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۶ سفیر جمهوری ارمنستان در کشور بلغارستان بود.
قانون گریزی، فلسفه ای آنارشیستی است که ابتدا در اوایل قرن بیستم به مثابه یکی از پیامدهای آنارشیسم فردگرا در فرانسه، ایتالیا، بلژیک و سوئیس شکل گرفت. قانون ستیزان آشکارا شیوهٔ زندگی بزهکاری را برای خود برگزیدند. پیدایش. قانون گریزی نخستین بار در میان نسلی از اروپاییان رواج یافت که از ناآرامی دههٔ ۱۸۹۰ الهام گرفته بودند. در طول این ناآرامی، راواشول، امیل هنری، آگوست وایلان و کاسریو به اسم آنارشیسم و در قالب آنچه تبلیغات به وسیلهٔ عمل شناخته می شود، مرتکب جنایات جسورانه ای شدند. تحت تأثیر نظریهٔ خودپرستی نظریه پرداز ماکس اشتیرنر، قانون ستیزان در فرانسه از آنارشیست هایی مانند کلمان دووال وماریوس ژاکوب که با نظریهٔ احیای فردی la reprise individualle (اقدام عملی در احقاق حقوق فردی با دزدی از ثروتمندان) دزدی را توجیه می کردند، جدا شدند. در عوض قانون ستیزان استدلال می کردند که اقدامات آن ها به مبنای اخلاقی نیاز ندارد. اعمال غیرقانونی نه به نام آرمانی برتر بلکه در جستجوی امیال شخصی انجام می گرفت. «در پاریس این فضای اجتماعی حول هفته نامهٔ لانارشی و کازریه پاپیولار (جلسات گروهی منظم که هر هفته در چندین مکان مختلف در پای
تخت و اطراف آن برگزار می شد) که هر دوی آن ها توسط آلبرت لیبرتاد و همکارانش تأسیس شده بود، قرار داشت.» پس از آنکه کروپوتکین همراه با دیگران در پی تردیدهای اولیهٔ خود تصمیم گرفتند به اتحادیه های کارگری بپیوندند، "کمونیست های آنارشیست ضد سندیکایی باقی ماندند که در فرانسه حول نشریهٔ فرانسوی متعلق به سباستین فور با نام "لو لیبرتار "تشکیل گروه دادند. از سال ۱۹۰۵ به بعد همتایان روسی این کمونیست های آنارشیست ضد سندیکا به طرفداران پر و پا قرص تروریست اقتصادی و مصادره های غیرقانونی تبدیل شدند." قانون گریزی به منزلهٔ یک رویه پدیدار گشت و در درون آن اعمال بمب گذاران آنارشیست و مجریان ترور اشخاص ("تبلیغات به وسیلهٔ عمل") و سارقان آنارشیست ("باز تصاحب فردی") ناامیدی و وازنش شخصی آن ها نسبت به جامعه ای تحمل ناپذیر را به نمایش می گذاشت. به علاوه، هدف این اعمال آشکارا الگو قرار گرفتن برای دعوت به شورش بود. اما به عبارتی کمتر قابل توجه «در آن زمان این اصطلاح برای نشان دادن تمامی رویه های ممنوع شده توسط قانون نظیر زورگیری، سرقت، قاچاق، جعل پول و غیره که در حل و فصل مشکلات اقتصادی کمونیست ها مفید بود، به کار می رفت.» چنین اقداما
ت شورشی که می توانست فردی باشند در بلند مدت به منزلهٔ اقدامات شورشی تلقی شدند که می توانستند آتش قیامی بزرگ را روشن کنند که منجر به انقلاب گردد. طرفداران و فعالان این تاکتیک از جمله شامل یوهان موست، لوییجی گالیانی، ویکتور سرژ، و سورینو دی جیووانی بودند. «در آرژانتین این گرایش ها در اواخر دههٔ ۲۰ و در طول دههٔ ۳۰ یعنی در دوران سرکوب شدید و عقب نشینی جنبش کارگران که زمانی قدرتمند بود رونق گرفت. این یک ناامیدی، هرچند قهرمانانه، از جنبشی منحط محسوب می شد.» باند تبهکاران بونو گنگ مشهورترین گروهی بود که قانون گریزی را در پیش گرفت. بونو گنگ (La Bande à Bonnot) یک باند جنایتکاران آنارشیستی فرانسوی بود که در فرانسه و بلژیک در عصر بلپوک، از ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۲ فعال بود. این باند متشکل از افرادی بود که خود را وابسته به فضای در حال پیدایش قانون گریزی می دانستند و از آخرین فناوری ها (از جمله خودرو و تفنگ های تکرارشونده) که حتی هنوز در اختیار پلیس فرانسه نبود، استفاده می کردند. ابتدا این باند در مطبوعات صرفاً اتو بندیتز (تبهکاران اتومبیل سوار) نامیده می شد، باندی که پس از مصاحبهٔ ژول بونو در دفتر روزنامهٔ مشهور پریزیون، بونو گنگ
لقب گرفت. شهرت متصور این باند تبهکار در گروه بعدها با مرگ پر سر و صدای ژول بونو در یک تیراندازی با پلیس فرانسه در نوژان-سور-مرن تقویت شد. انتقاد. طرفداری از قانون گریزی شکلی بسیار بحث برانگیز پیدا کرد و حتی در فضای آنارشیستی به خصوص توسط کسانی که سندیکاگرایی آنارشیستی را به اقدامات فردی مجزا از جنبش کارگری ترجیح می دادند، مورد اعتراض قرار گرفت. بسیاری از سوسیالیست ها استدلال کردند که قانون گریزی، تکرارکنندهٔ ذهنیت سرمایه داری و نشان دهندهٔ گرایش به سوی هیچ انگاری است. ویکتور سرژ که زمانی طرفدار بانفوذ قانون گریزی بود، پس از دستگیری به جرم پناه دادن به تبهکاران بانو گنگ، به منتقد سرسخت قانون گریزی تبدیل گشت. او در کتاب "خاطرات یک انقلابی" از قانون گریزی با عنوان «خودکشی جمعی» یاد می کند. ماریوس ژاکوب نیز در سال ۱۹۴۸ بیان کرد: «فکر نمی کنم که قانون گریزی بتواند در جامعهٔ امروز آزادی بخش افراد باشد… اساساً قانون گریزی به منزلهٔ یک اقدام شورشی بیش از آنکه ریشه در عقاید داشته باشد، به خصلت افراد مربوط می شود.» تأثیر. قانون گریزی با جریان هایی همچون آنارشیسم شورش گرا و آنارشی پساچپ گرا به روز شده است. در سال های اخ
یر در اسپانیا و آمریکای لاتین کمپینی به نام یومانگو پدیدار شده که حامی دزدی از مغازه ها است و از این رو شکل امروزی احیای فردی محسوب می گردد. هورست فانتاتسینی (زادهٔ ۴ مارس ۱۹۳۹ آلتنکسل، زارلاند، آلمان- متوفی ۲۴ دسامبر ۲۰۰۱ بولونیا، ایتالیا)، یک آنارشیست فردگرای[12][./Illegalism#cite_note-12 [12]] ایتالیایی-آلمانی بود که تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۱ سبک زندگی و رویهٔ قانون گریزی را دنبال کرد. او عمدتاً به دلیل سرقت از بانک در نقاط مختلف ایتالیا و سایر کشورها بدنامی رسانه ای به دست آورد. در سال ۱۹۹۹ فیلم سینمایی !Ormai e fatta براساس زندگی او عرضه شد. (عنوان این فیلم به انگلیسی Outlaw ترجمه شده است اما ترجمهٔ دقیق عنوان اصلی عبارتست از !It's already done)
رأی دهنده کم اطلاع یا رأی دهنده با اطلاعات غلط، کسانی هستند که در مورد مسایل اطلاعات کافی ندارند ولی ممکن است رای بدهند. این عبارت عمدتاً در آمریکا استفاده می شود و از میانهٔ دههٔ ۱۹۹۰ رایج شده است. دیدگاه های ایدئولوژیک بیشتر رای دهندگان کم اطلاعات نسبت به رای دهندگان با اطلاعات به میانه روی بیشتر گرایش دارد. احتمال این که رای دهندگان کم اطلاع رای بدهند کمتر است، و آنها گرایش بیشتری نسبت به رای دهندگان با اطلاعات دارند تا رأی سرگردان بدهند و در انتخابات های همزمان به گروه های متضاد رای بدهند. پژوهشگران دلیلش را این می دانند که رای دهندگان کم اطلاع ترجیحات ایدئولوژیک مشخصی در خود توسعه نداده اند.
رابرت استفن فورد (؛ زادهٔ ) یک دیپلمات بازنشسته اهل ایالات متحده آمریکا است که در سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ به عنوان سفیر ایالات متحده در الجزایر و از سال ۲۰۱۰ تا سال ۲۰۱۴ به عنوان سفیر ایالات متحده در سوریه خدمت کرده است. زندگی شخصی و تحصیلات. فورد اصالتاً از دنور در کلرادو است، اما اخیراً وی یکی از ساکنان مریلند بوده است. علاوه بر انگلیسی، رابرت فورد به زبانهای آلمانی، ترکی، فرانسوی و عربی نیز صحبت می کند. یک مشاور ارشد دولت ائتلافی موقت در عراق یک بار از فورد به عنوان «یکی از بهترین عرب گراها در وزارت امور خارجه» توصیف کرد. فورد با آلیسون بارکلی، یک دیپلمات دیگر ازدواج کرده است. حرفه. حرفه پیشین. به عنوان یک عضو خدمات خارجی ایالات متحده، فورد در سال ۱۹۸۵ وارد خدمت شده و در ازمیر، قاهره، الجزیره و یائونده بوده است. فورد از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴ به عنوان معاون رئیس هیئت اعزامی در بحرین خدمت کرده است و همچنین از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶، سمت مشاور سیاسی سفارت ایالات متحده در بغداد عهده دار بوده است. الجزایر. در تاریخ ۱۳ آوریل سال ۲۰۰۶، رئیس جمهور ایالات متحده جورج دبلیو بوش، فورد را برای سمت سفیر ایالات متحده در الجزایر نامزد
کرد. نامزدی وی در ۲۴ آوریل به مجلس سنای ایالات متحده فرستاده شد و در ۲۷ مه مورد تأیید قرار گرفت. فورد در ۱۱ اوت سوگند یاد کرد و تا ۲۶ ژوئن ۲۰۰۸ در الجزایر خدمت کرد. سوریه. در سال ۲۰۱۰، رئیس جمهور باراک اوباما، فورد را برای پنج سال به عنوان اولین سفیر ایالات متحده در سوریه نامزد کرد. در دسامبر ۲۰۱۰، پس از اینکه مجلس سنای ایالات متحده موفق نشد که روی موضوع نامزدی وی کار کند، اوباما نیز از امکان انتصاب در تعطیلات استفاده کرد تا موقعیت فورد را تضمین کند. پس از آن، مجلس سنا فورد را به اتفاق آرا در ۳ اکتبر، ۲۰۱۱ تأیید کرد. در نتیجه، فورد دیگر تحت انتصاب در تعطیلات خدمت نمی کرد بنابراین او می توانست این موقعیت را تا زمانی که ریاست جمهوری اوباما در ژانویه ۲۰۱۷ به پایان می رسد، حفظ کند. در ۲۴ اکتبر سال ۲۰۱۱، فورد از سوریه به دلیل آنچه وزارت امور خارجه ایالات متحده آنرا «تهدید موثق» به امنیت وی می خواند، به آمریکا فرا خوانده شد. فورد خشم سوریهای طرفدار اسد را به دلیل پشتیبانی قوی اش از قیام سوریه برانگیخته بود. به گفته مقامات آمریکایی، فورد توسط نیروهای مسلح طرفدار دولت مورد حمله قرار بود و تلویزیون دولتی سوریه شروع به
انتشار گزارش هایی کرده بود و او را بخاطر تشکیل جوخه های مرگ شبیه به جوخه های مرگ در عراق، سرزنش کرده بود. این وضعیت منجر به این نگرانی شد که ممکن است حامیان دولت سوریه برای کشتن او تلاش کنند. بازنشستگی؛ جایگزینی. در اوت ۲۰۱۳، نیویورک تایمز گزارش کرد پس از اینکه مشخص شد سفیر وقت ایالات متحده در مصر آن پترسون نامزد سمت دستیار وزیر خارجه در امور خاور نزدیک شده و رئیس اداره خاور نزدیک وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا]] که به مسائل خاورمیانه رسیدگی می کند خواهد شد، وزیر امور خارجه آمریکا جان کری توصیه کرده بود که فورد به عنوان سفیر بعدی آمریکا در مصر خدمت کند. در ۴ فوریه، ۲۰۱۴، مقامات وزارت امور خارجه ایالات متحده گفتند که فورد باز نشست می شود و وی در ۲۸ فوریه خروج خود به عنوان سفیر را اعلام کرد. در ۱۴ مارس ۲۰۱۴ وزارت خارجه ایالات متحده انتصاب دانیل روبنشتاین به عنوان فرستاده ویژه ایالات متحده برای سوریه را اعلام کرد. در سال های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵، فورد گفت که او "دیگر نمی تواند“ از سیاست دولت اوباما در مورد سوریه «دفاع» کند، او ادعا کرد که اگر دولت شورشیان میانه رو را مسلح کند، گروه القاعده «دیگر قادر به رقابت» نمی
باشد. او بعدها این نظرات و انتقادات خود را نسبت به گروه های شورشی بخاطر همکاری با گروه های جهادی پس گرفت. عملکرد در سوریه. او از حمات، جایی که توسط معترضان مورد تشویق قرار گرفت، دیدن کرد. او از یک گور دسته جمعی در جسرالشغور دیدن کرد. او با حسن عبدالعظیم ملاقات نمود، و با تخم مرغ و گوجه فرنگی توسط حامیان دولت سوریه مورد حمله قرار گرفت. طی مصاحبه ای با شبکه تلویزیون دولتی روسیه به نام راشا تودی، افسر سابق اطلاعاتی سیا مایکل شوور ادعا کرد که قبل از عزل فورد او به سراسر کشور سفر می کرد و گروه ها را برای سرنگونی دولت تشویق می کرد. افتخارات. فورد چندین جایزه از وزارت خارجه دریافت کرده است. از جمله:
ویگن ایوانی چیتچیان (؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ۶ اکتبر ۲۰۲۱) یک دیپلمات اهل ارمنستان بود. وی از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸ سفیر جمهوری ارمنستان در کشور فرانسه بود. وی بیشتر سفیر در کشورهای منطقه بنلوکس بود. زندگی نامه. وی در ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۴۱ در ایروان به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال مخیتار گش شد. وی در ۶ اکتبر ۲۰۲۱ در سن ۸۰ سالگی درگذشت.
آوت روبرتی آدونتس (؛ زادهٔ ) یک دیپلمات و سیاستمدار اهل ارمنستان است. وی نماینده دوره چهارم مجلس ملی جمهوری ارمنستان بوده است. وی از سال ۲۰۱۴ سفیر جمهوری ارمنستان در کشور اسپانیا می باشد. آدونتس پیشتر سفیر در کشورهای منطقه بنلوکس بود.
آرمن سورنی سارگسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک دیپلمات اهل ارمنستان بود وی از سال ۲۰۱۶ سفیر جمهوری ارمنستان در کشور بلغارستان می باشد. وی بین سال های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱ در دانشکده مطالعات شرقی دانشگاه دولتی ایروان تحصیل کرده است. بین سال های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ در نیروهای مسلح ارمنستان خدمت نموده است.
واهاگن ولادیمیری موسیسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک دیپلمات اهل ارمنستان بود وی بین سال های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ سفیر جمهوری ارمنستان در کشور چین بود. موسیسیان در سال ۱۹۸۳ از دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان فارغ التحصیل شد. وی در روز سه شنبه ۱۰ ژوئن ۲۰۰۸ در سن ۴۷ سالگی در شهر پکن درگذشت.
واسیلی خاچاطوری قازاریان (؛ زادهٔ ) یک دیپلمات اهل ارمنستان است که بین سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ سفیر جمهوری ارمنستان در کشورهای افغانستان، قرقیزستان و قزاقستان بود. وی از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شده است.
میکائیل آرائی میناسیان (؛ زادهٔ ) یک دیپلمات، مدافع رسانه ای و چهره اجتماعی اهل جمهوری ارمنستان و سفیر این کشور در سریر مقدس جمهوری مالت می باشد. وی نوه فیلسوف برجسته ارمنی، میکائیل میناسیان و پسر آرا میناسیان مدیر اجرایی مرکز پزشکی گریگور لوساووریچ مقدس می باشد. وی با آنوش سارگسیان دختر سومین رئیس جمهور ارمنستان، سرژ سارگسیان ازدواج نموده است. پیوند به بیرون.
روبن دراستاماتی کاراپتیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار، تاریخ نگار، مؤلف و دیپلمات اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۰۹ تا تاریخ ۲۰۱۳ سفیر جمهوری ارمنستان در ایتالیا بود. کاراپتیان پیشتر از تاریخ ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ سفیر جمهوری ارمنستان در سریر مقدس بود. زندگی نامه. وی در ۱۹۶۳ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل گشت. منابع. ّ* https://www.president.am/en/decrees/item/5193/
استودیو گروه کولت (به انگلیسی: COLT Studio Group) یک شرکت پورنوگرافی آمریکائی است. کلت از سال ۱۹۶۷ پورنوگرافی همجنسگرایانه تولید کرده است. کلت کار خود راد در شهر نیویورک آغاز کرد، برای بیست و پنج سال به لس آنجلس منتقل شد، و در حال حاضر در سان فرانسیسکو کالیفرنیا مستقر است. در سال ۲۰۰۷ استودیو گروه کولت جشن چهلمین سالگرد خود را برگزار کرد. شهردار سان فرانسیسکو گاوین نیوسام در ۲۳ فوریه ۲۰۰۷ در جشن این سالرد، اعلامیه ای را تحت عنوان «روز استودیوی کولت» امضا کرد. این بیانیه بحث برانگیز بود و انتقاد منتقدان محافظه کاری چون بیل اورایلی از فاکس نیوز را در پی داشت. به دلیل مشکلات مالی، راترفورد و سِتِل نتوانستند به جیم فرنچ و دگر طلبکاران، بابت بدهی چشمگیر، پولی بازپرداخت کنند؛ لذا آنها با انتظار بازگرداندن شرکت، اعلام ورشکستگی نمودند. فرنچ از آن ها شکایت کرد و آن ها نیز متقابلاً شکایت کردند. در سال ۲۰۱۱ یک قاضی ورشکستگی را تأیید نمود و پرونده های حقوقی لغو شدند.