Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حوزهٔ انتخاباتی مسجد سلیمان، لالی، اندیکا و هفتکل یکی از حوزه های استان خوزستان برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت مسجد سلیمان ۱ نماینده دارد.
ساروس ۱۳۳ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۱ خورشیدگرفتگی می شود.
ساروس ۱۳۲ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۱ خورشیدگرفتگی می شود.
پائولا میراندا (زاده ) بازیگر و مدل آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در "کاملاً غریبه" اشاره کرد.
ساروس ۱۳۱ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۰ خورشیدگرفتگی می شود.
ساروس ۱۳۰ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۳ خورشیدگرفتگی می شود.
ساروس ۱۲۹ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۸۰ خورشیدگرفتگی می شود.
ساروس ۱۲۸ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۳ خورشیدگرفتگی می شود.
ساروس ۱۲۷ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۸۲ خورشیدگرفتگی می شود.
ساروس ۱۲۶ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۲ خورشیدگرفتگی می شود.
ساروس ۱۲۵ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۳ خورشیدگرفتگی می شود.
توماس بو لارسن (زاده ) بازیگر دانمارکی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم های "موج"، "جشن"، "شکار"، "بزرگترین قهرمانان"، "دنیای مُـنا"، "نورهای سوسوزننده"، "فرشته شب"، "قلمرو" و "یک دور دیگر" اشاره کرد.
ساروس ۱۲۴ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۳ خورشیدگرفتگی می شود.
ساروس ۱۲۳ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۰ خورشیدگرفتگی می شود.
ساروس ۱۲۲ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۰ خورشیدگرفتگی می شود.
ساروس ۱۲۱ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است، که شامل ۷۱ خورشیدگرفتگی می شود.
ساروس ۱۲۰ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۱ خورشیدگرفتگی می شود.
ساروس ۱۱۹ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۱ خورشیدگرفتگی می شود.
ساروس ۱۱۸ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۲ خورشیدگرفتگی می شود.
ساروس ۱۱۷ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۱ خورشیدگرفتگی می شود.
ساروس ۱۱۶ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۰ خورشیدگرفتگی می شود.
ریک اورتون (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم های فضانورد کشاورز، هیولاهای هشت پا، اطلاع رسانی!، گانگ هو، دکترهای جوان عاشق، اد تی وی، "جک پات"، "نورث فورک" و "رفتار بی فایده و احمقانه" اشاره کرد.
ساروس ۱۱۵ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۲ خورشیدگرفتگی می شود.
ساروس ۱۱۴ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۲ خورشیدگرفتگی می شود.
ساروس ۱۱۳ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۱ خورشیدگرفتگی می شود.
ساروس ۱۱۲ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۲ خورشیدگرفتگی می شود.
ساروس ۱۱۱ دوره ای زمانی با چرخه ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۹ خورشیدگرفتگی می شود.
مایکل زیگن (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم ترور یک رئیس دبیرستان، مرغ دریایی، شرط بندی و جایگزین اشاره کرد.
مارک جان جفریز (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم ترور یک رئیس دبیرستان و همگام شدن با استاین ها اشاره کرد.
این فهرست شامل فهرست خورشیدگرفتگی های قابل مشاهده در فیلیپین است که خورشیدگرفتگی های آینده را نیز شامل می شود. سدهٔ نوزدهم میلادی و پیش از آن سدهٔ بیستم میلادی
جیک ویری (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم ترور یک رئیس دبیرستان ، ، ، ، فرزند خواندگی مرگبار، کیک تولد، هشدار شلیک، اندازه انتقام و فرد ۳ اشاره کرد.
کارخانه قند هفشجان (چهارمحال)، شهرک صنعتی در مجاورت هفشجان از استان چهارمحال و بختیاری است. این واحد صنعتی در روز اول جنگ ایران و عراق در ۳۱شهریور ۱۳۵۹در ساعت ۱۴:۳۰ مورد حمله و بمباران هواپیماهای عراقی قرار گرفت که توسط رادیو بی بی سی نیز تأیید شده است. جمعیت. این شهرک در مجاورت دهستان طاقانک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۲۶۶ نفر (۶۷ خانوار) بوده است. کارخانه قند. کارخانه قند هفشجان اولین واحد صنعتی استان چهارمحال و بختیاری و تنها واحد صنعتی استان تا پایان دودمان پهلوی است. عملیات اجرایی و احداث ابنیه کارخانه با ظرفیت اسمی روزانه ۱٬۰۰۰ تن مصرف چغندر قند ، در سال ۱۳۴۸ خورشیدی در زمین های ورودی شهر هفشجان با مساحت ۸۸ هکتار و با مشارکت کارشناسان کشور بلژیک (شرکت U.C.M.A.S) آغاز و در سال ۱۳۵۰ با نام کارخانه قند و شکر کوروش بزرگ به طور رسمی آغاز به کار کرد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، به استناد مصوبه مجمع عمومی، نام آن به شرکت فراورده های غذایی و قند چهار محال تغییر یافت و تا پایان سال ۱۳۷۳ در مالکیت سازمان صنایع ملی ایران بود. در سال ۱۳۷۴ شرکت، همراه دارایی های آن توسط بنیاد مست
ضعفان انقلاب اسلامی خریداری گردید. در حال حاضر این مجموعه، مشغول به تولید محصول شکر است و منطقه ای مسکونی با جمعیتی در حدود ۳۰۰ نفر در اطرافش اسکان یافته است. و در سال ۱۳۹۳ مالکیت کارخانه به بخش خصوصی واگذار گردید.
شیا ویگهام (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در گرفتن .۴۴، بدون توقف، ، گرگ وال استریت، دفتر مرگ، سرزمین ببر، بیمه عمر، بری ماندی، مرد خانه، همه دختران واقعی، اولین برف، ویلمن، دروازه و هوم کامینگ اشاره کرد.
ماریان ژوزفین زاف (; زادهٔ ۳۰ ژوئن ۱۸۹۳ در هاینفلد، اتریش – درگذشتهٔ ۲۲ نوامبر ۱۹۸۴ در وین، اتریش)، بازیگر و خوانندهٔ اپرا اهل اتریش بود. ماریان زاف نخستین همسر برتولت برشت بود. آن دو در سال ۱۹۲۲ با هم ازدواج کردند و در سپتامبر ۱۹۲۷ از همدیگر جدا شدند. دختر آنها هانا در ۱۲ مارس ۱۹۲۳ به دنیا آمد. زاف در سال ۱۹۲۸ با تئو لینگن کارگردان و فیلم نامه نویس آلمانی ازدواج کرد. ماریان زاف در سال ۱۹۸۴ در سن ۹۱ سالگی در وین درگذشت و در گورستان مرکزی وین به خاک سپرده شد.
این فهرست شامل فهرست خورشیدگرفتگی های قابل مشاهده در ایالات متحده آمریکا است که خورشیدگرفتگی های آینده را نیز شامل می شود. ۱۹۰۱–۱۹۵۰. در ۴۸ ایالت قابل مشاهده بود: در ۴۸ ایالت به صورت جزئی قابل مشاهده بود
مُوْسِس سیلیکیان ، (زاده ۱۸۶۲ میلادی، وفات ۱۰ دسامبر ۱۹۳۷ میلادی)، یک فرمانده نظامی ارمنی و قهرمان ملی ارمنستان با درجه سرلشکری بود. زندگی نامه. سیلیکیان بعد از به پایان رساندن دبیرستان نظامی در مسکو وارد دانشگاه افسری گیومری می شود و بعد از فارغ التحصیلی از آن دانشگاه نظامی در سال ۱۸۸۴ میلادی وارد ارتش روسیه می شود. سیلیکیان مدتی به عنوان آجودان گردان خدمت می کند و در اوایل جنگ جهانی اول در عملیات جنگی در قفقاز که به مدت چهار سال به طول انجامید فرماندهی واحدهای داوطلب ارمنی مستقر در ایروان را بر عهده می گیرد. در سال ۱۹۱۵ و ۱۹۱۶ میلادی با درجه سرهنگی در مقاومت وان شرکت می کند و بعد در دو نبرد مهم یعنی نبرد ارزروم و نبرد بتلیس در کنار نیروهای روس به جنگ دولت عثمانی می رود و موفق می شوند شکست سختی به نیروهای عثمانی وارد سازند. سیلیکیان بعد از این دو نبرد مفتخر به مدال سنت جورج می شود. او قبل از انقلاب روسیه به درجه سرلشکری ارتقاء یافت و بعد از آن انقلاب، ارتش قفقاز روسیه را ترک می کند. سیلیکیان در سال ۱۹۱۸ میلادی سازماندهی نیروهای نظامی برای دفاع از ایروان را برعهده می گیرد و هنگ اول و هنگ سوار پارتیزان که تعدا
د سربازان به ۲۰۰۰ نفر می رسید را تشکیل می دهد. سیلیکیان در نبرد سارداراباد نیروهای تحت فرمان او مسئولیت دفاع از ایروان را برعهده داشتند؛ برای مقابله با حمله تُرک ها دست به کار شدند و نه فقط تعرض تُرک ها را درهم شکستند بلکه موفق شدند آنها را حدود پنجاه کیلومتر نیز به عقب براند. سیلیکیان در دو نبرد یعنی (نبرد آپاران، جنگ ارمنستان–ترکیه) مسئولیت فرماندهی ارتش ارمنستان را برعهده داشت. مؤسس سیلیکیان در ۲۲ نوامبر ۱۹۳۷ میلادی قربانی پاکسازی بزرگ، (قربانیان ارمنی در پاکسازی بزرگ) می شود.
دانیل پیرومیان نام کامل دانیل بِک-پیرومیان ، (زاده ۲۲ نوامبر ۱۸۶۱ میلادی، وفات ۱۹۲۱ میلادی)، یک فرمانده نظامی ارمنی با درجه سرهنگی بود. زندگی نامه. دانیل پیرومیان مدرسه عمومی خود را در شهر شوشی به پایان رسانید و خدمت سربازی خود را در سال ۱۸۸۱ در ایروان آغاز کرد. او در سال ۱۸۹۰ میلادی به درجه سروانی و در سال ۱۹۱۳ میلادی به درجه سرهنگی ارتقاء یافت. در طی این مدت او فرمانده گردان سوم از پیاده نظام ۱۵۳ م در ارمنستان غربی بود. دانیل پیرومیان در دو نبرد (نبرد سارداراباد، جنگ ارمنستان–ترکیه) به عنوان فرمانده ارتش انجام وظیفه کرد.
نبرد اشکلون () در تاریخ ۱۲ اوت ۱۰۹۹ و در مدت کوتاهی پس از تسخیر اورشلیم روی داد و اغلب توسط مورخین جنگ های صلیبی به عنوان آخرین اقدام و رویداد در جنگ های صلیبی اول از آن یاد می شود. این ارتش صلیبی به رهبری گدفروای بوین توانستند لشکر فاطمی را شکست دهند و امنیت و ایمنی پادشاهی اورشلیم فراهم کنند، هنوز بر سر ارقام هر دو سپاه اختلاف وجود دارد چرا که لشکر خلفای فاطمی در برخی منابع ۲۰ هزار نفر و در برخی دیگر ۵۰ هزار نفر ذکر گردیده و این در حالی است که لشکر صلیبیون رقمی حدود ۱۰ هزار نفر می باشد این اردوکشی در پاسخ به درخواست کمک نظامی از طرف آلکسیوس یکم، امپراتور بیزانس به وقوع پیوست. اوربان، سخنرانی اش را در شورای کلرمونت به تصمیم گیری در مورد این موضوع خاص اختصاص داد و پیشنهاد محاصرهٔ جنگی شهرهای نیقیه و انطاکیه، که به تازگی اشغال شده بودند را مطرح کرد؛ اگرچه، طبق اظهارات شاهدان عینی که پس از سال ۱۱۰۰ م به نگارش درآمده است، پاپ در سخنرانی اش در کلرمونت از اورشلیم و سرزمین مقدس به عنوان هدفی فرعی یاد کرده بود جنگ صلیبی شاهزادگان که در مقایسه از سازماندهی نظامی و جنگی بسیار بهتری برخوردار بود، در اواخر تابستان ۱۰۹۶
م آغاز گشت؛ و سپاه آنان در میانهٔ نوامبر ۱۰۹۶ تا آوریل ۱۰۹۷ م به قسطنطنیه رسید. آن ها به آناتولی یورش برده و نیقیه را در ژوئن ۱۰۹۶ و انطاکیه را در ۱۰۹۷ م تسخیر کردند. صلیبیون در ژوئن ۱۰۹۹ م به اورشلیم رسیدند و در جریان حمله ای در ۷ ژوئیهٔ ۱۰۹۹ م، شهر را به کنترل خود درآورده و مدافعان را قتل عام کردند. تلاش کوچک فاطمیان که برای بازپس گیری اورشلیم انجام گردید، توسط صلیبیون در نبرد اشکلون دفع گردید. آن ها هم زمان با فتوحاتشان، دولت هایی لاتین و صلیبی مانند پادشاهی اورشلیم، کنت نشین طرابلس، شاهزاده نشین انطاکیه و کنت نشین ادسا را پایه ریزی کردند. این برخلاف آرزوهای مذهب شرقی امپراتوری بیزانس محسوب می گردید. آنان خواستار بازگردانی سرزمین هایی بود که مسلمانان از آنان گرفته بودند ولی اکنون بیشترشان به دست لاتین های کاتولیک افتاده بود. پس از تصرف اورشلیم بیشتر صلیبیون به خانه هایشان بازگشتند که باعث آسیب پذیری پادشاهی صلیبی در مقابل مسلمانان در طول جنگ صلیبی دوم و سوم گردید. پیش از نبرد. محاصره اورشلیم. صلیبیون هنگامی که به حومهٔ اورشلیم رسیدند با منطقه ای خشک و بدون گیاه و خالی از منابع آب و غذا مواجه شدند. در این م
کان، هیچ دورنمایی برای رسیدن نیروی امدادی وجود نداشت و حتی بیم حملهٔ قریب الوقوع حاکمان محلی فاطمی نیز می رفت. هیچ امیدی به تلاش برای محاصره کردن شهر مانند آنچه در انطاکیه روی داده بود، وجود نداشت و صلیبیون از جنگجویان، پشتیبانی، آذوقه و زمان کافی برخوردار نبودند. در مقابل، آن ها تصمیم گرفتند تا مستقیماً به شهر یورش ببرند. صلیبیون دارای انتخاب های محدوی بودند زیرا برطبق تخمین ها از نیروی آنان، تنها ۱۲٬۰۰۰ نفر شامل ۱۵۰۰ سواره نظام باقی مانده بود. گادفری و تنکرد، در شمال شهر اردوگاهی ساخته بودند، ریموند اردوگاه خود را در جنوب شهر برپا کرد. علاوه بر این، نیروهای پروانسی نیز در ۱۳ ژوئن و در نخستین حمله شرکت نکردند. این اختلافات در میان سپاه صلیبیون به وحدت عمل آنان صدمه می زد. در نخستین حمله که احتمالاً بیشتر برای گمانه زنی از میزان توان استحکامات صورت پذیرفت، صلیبیون پس از رخنه کردن به دیوار بیرونی، در نفوذ به دیوار درونی شهر ناکام ماندند. حملهٔ نهایی به اورشلیم در ۱۳ ژوئیه آغاز شد؛ نیروهای ریموند به دروازه جنوبی حمله کرده و در همان هنگام، گروه های دیگر به دیوار شمالی حمله نمودند. در ابتدا پروانسی ها در دروازه ج
نوبی پیشرفت کمی داشتند، اما وضعیت نیروها در دیوار شمالی در حالت بهتری قرار داشت؛ آنان آرام ولی به صورت پیوسته در حال از میان برداشتن مدافعان شدند. در روز ۱۵ ژوئیه، یورش نهایی در هر دو سمت شهر آغاز شد و در نهایت استحکامات لایهٔ درونی دیوار شمالی، تسخیر گشت. هراس به وجود آمده ناشی از این رویداد در مدافعان، آنان را بر آن داشت تا دیوارهای شهر را در هر دو سوی شهر رها کنند و در نهایت به صلیبیون اجازه دهند که وارد شهر شوند.پس از حمله موفقیت آمیز به دیوار شمالی، مدافعان درحالی که توسط تنکرد و مردانش تعقیب می شدند، به سمت حرم شریف فرار کردند. پیش از آنکه مدافعان بتوانند منطقه را تسخیر کنند و سنگر بگیرند، مردان تنکرد به آنجا حمله، و بسیاری از مدافعان را سلاخی کردند و بازماندگان نیز در مسجد الاقصی پناه گرفتند. تنکرد کشتار را متوقف کرد و اعلام کرد، کسانی که در مسجد هستند مورد حمایت او و در امان خواهند بود. هنگامی که مدافعان دیوار جنوبی، دربارهٔ رویداد سقوط دیوار شمالی شنیدند، به سمت ارگ گریخته و اجازه دادند تا ریموند و پروانسی ها نیز وارد شهر شوند. افتخارالدوله، فرمانده پادگان شهر، در پی قراردادی با ریموند، ارگ را در قبا
ل حفظ جان خود و محافظانش تسلیم او کرد و در عوض با امنیت و درپناه سپاه ریموند، به اشکلون رفت. کشتار در ادامهٔ روز نیز ادامه یافت. تمام مسلمانان کشته شده و یهودیانی که در کنیسه جامع پناه گرفته بودند، بوسیلهٔ صلیبیون و همراه با کنیسه شان به آتش کشیده شدند. روز بعد، زندانیان تنکرد در مسجد الاقصی نیز کشته شدند. با این وجود، واضح است که برخی از مسلمانان و یهودیان این شهر از این کشتار، جان سالم به در برده یا فرار کردند یا برای دریافت خون بها به اسارت درآمدند. جمعیت مسیحی شرقی این شهر، پیش از محاصره توسط فرماندار شهر اخراج شده بودند و بدین ترتیب از این کشتار جان سالم بدر بردند. برپایی پادشاهی اورشلیم. در ۲۲ ژوئیه شورایی در کلیسای مقبره مقدس برپا شد تا پادشاهی برای پادشاهی تازه ایجاد شدهٔ اورشیلم برگزیند. ریموند تولوز در ابتدا شاید برای نشان دادن تقوایش، پادشاه شدن را نپذیرفت، اما احتمالاً امیدوار بود که دیگر نجیب زادگان بر انتخاب او در هر صورتی پافشاری بورزند. گادفری که پس از اعمال ریموند در محاصرهٔ انطاکیه محبوبیت بیشتری به دست آورده بود، جایگاه پادشاهی اورشلیم را پذیرفت اما عنوان پادشاه را برای خودش نپذیرفت. ریموند
که از این ماجرا خشمگین شده بود، سپاهش را از شهر به مقصد حومه شهر خارج نمود. ماهیت و معنی دقیق عنوان گادفری مورد بحث و اختلاف دیدگاه ها است. اگرچه به صورت گسترده ای ادعا شده که وی عنوان "آدوکاتوس سانتی سپولکری" («حامی» یا «مدافع» مقبره مقدس) را برگزیده است، اما این عنوان تنها در نوشته هایی که خود گادفری نویسندهٔ آن ها نبوده، موجود است. به جای آن، گادفری خودش را به طرز ابهام برانگیزی "پرینچپس" یا به طرز ساده ای "دوکس" از لورن سفلی می نامیده است. طبق گفتهٔ ویلیام صوری در اواخر سده دوازدهم میلادی، گادفری در آن هنگام جنگجویی افسانه ای در اورشلیم صلیبی محسوب می شد؛ او از برسر گذاشتن «تاج طلایی» در مکانی که مسیح «تاجی از خار» برسر داشت، خودداری کرد. رابرت راهب، تنها رویدادنگار دوره جنگ های صلیبی است که نوشته است گادفری عنوان «پادشاه» را برگزیده است. نبرد. صلیبیون در هنگام حرکت به سوی اورشلیم، تلاش کردند با فاطمیان مذاکره کنند ولی مفید واقع نشد. صلیبیون پس از تصرف اورشلیم متوجه شدند که فاطمیان در حال تدارک حمله ای به آنان هستند. در ۱۰ اوت گادفری بوین، سربازان باقی مانده را در یک راهپیمایی یک روزه از اورشلیم به سمت ا
شکلون هدایت کرد. شمار سپاه فاطمیان که بین ۲۰٬۰۰۰ تا ۳۰٬۰۰۰ تن تخمین زده شده در نبرد شرکت کردند. سربازان آن ها شامل ترکان سلجوقی، عرب ها، پارس ها، کردها و اتیوپیایی ها می شد که توسط وزیر افضل شاهنشاه فرماندهی می شدند. در مقابل آن ها نیروهای صلیبی قرار داشتند، که شمار آن ها توسط ریموند آگیولرس پیرامون ۱۲۰۰ شوالیه و ۱۰٬۰۰۰ پیاده نظام تخمین زده شده است. در روز ۱۲ اوت، پیش آهنگان صلیبی، محل برپایی اردوگاه فاطمیان را کشف کردند، سپس سپاه صلیبی ها به سرعت به سمت آنان حرکت نمود. براساس گفته های بیشتر صلیبیون و مسلمانان، فاطمیان غافلگیر شدند. به گفتهٔ آلبرت اکس، به دلیل آماده نبودن کامل سپاه فاطمیان، مدت نبرد نسبتاً کوتاه بود، اگرچه با این وجود، جابجایی نیروها مدت زمان زیادی نیاز داشت. پس از شکست در نبرد، افضل شاهنشاه و باقی ماندهٔ سپاه او به شهر مستحکم و دارای استحکامات اشکلون عقب نشینی کردند. روز بعد صلیبیون آگاه شدند که افضل شاهنشاه بوسیلهٔ کشتی کوچکی به مصر عقب نشسته است، بنابراین آن ها به غارت اردوگاه فاطمیان و چیزی های باقی مانده پرداختند. پس از بازگشت به اورشلیم، بیشتر صلیبیون سرزمین مقدس را ترک و به خانه های خو
د در اروپا بازگشتند.
خانات یا خاقانات نهادی سیاسی است که یک خان یا خاقان در رأس آن باشد. خاستگاه این نهاد از قبایل جلگه اوراسیا می باشد. منابع. Wikipedia contributors, "Khanate," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Khanate&amp;oldid=700628448 (accessed March 21, 2016).
ارمنستان متحد و مستقل مصوبه ای است که فدراسیون انقلابی ارمنی در سال ۱۹۱۹ میلادی در مجلس ایروان تصویب کرد، که معرف هدف اتحاد و رهایی سرزمین های اجدادی ارمنیان در قفقاز جنوبی و شش ولایت ارمنی بود. مجموعه ای از عوامل مانند: «نسل کشی ارمنیان، عدم تحقق مسئله ارمنی، نابودی میراث فرهنگی ارمنیان در ترکیه، مصادره اموال ارمنی ها در ترکیه، کشتار ارمنیان توسط جمهوری آذربایجان، افکار پان تورانیسم و عوامل سیاسی و نظامی» باعث ایجاد بیداری ملی ارمنی و جنبش آزادی بخش ملی ارمنی شد که هدف آن ایجاد یک ارمنستان متحد و مستقل بود. ارمنستان متحد و مستقل شامل سرزمین های (ارمنستان غربی-شش ولایت ارمنی، آرتساخ، نخجوان و سامتسخه-جاواختی) و نواحی می شود. مرامنامه فدراسیون انقلابی ارمنی. گارگین نژده در مورد مرام فدراسیون انقلابی ارمنی چنین می نویسد: جنبش آزادی بخش ملی ارمنی. جنبش آزادی بخش ملی ارمنی ، جنبشی است که هدف آن ایجاد یک ارمنستان متحد و مستقل بود. مجموعه ای از عوامل مانند؛ جنبش های اجتماعی و فرهنگی که باعث ایجاد بیداری ملی ارمنی شد؛ و عوامل سیاسی و نظامی در طی و پیش از جنگ جهانی اول باعث به وجود آمدن جنبش آزادی بخش ملی ارمنی شود.
جنبش ملی ارمنی در اوایل ۱۸۶۰ میلادی تحت تأثیر عصر روشنگری و در زمان ظهور ناسیونالیسم امپراتوری عثمانی، به وجود آمد. عوامل مختلف و مؤثری در ظهور جنبش ملی ارمنی شبیه جنبش کشورهای بالکان و به ویژه بین یونانیان ایجاد شد نقش داشته است. روشنفکران، نویسندگان، فیلسوفان و کشیش ها (خریمیان هایریک، مخیتار سباستاتسی)؛ نقش مؤثری در بیداری ملی ارمنی داشتند و آنان به دنبال بهبود و اصلاحات در شش ولایت ارمنی بودند و فدایی ارمنی دفاع از مردم در مقابل نیروهای عثمانی را برعهده داشتند، اما عملاً طرح اصلاحات برای بهبود وضع ساکنین ارمنی شکست خورد؛ و عاملی شد تا ارمنیان به فکر ایجاد یک حکومت مستقل در مناطق ارمنی نشین تحت کنترل دولت عثمانی و ارمنستان روسیه شدند. از اواخر ۱۸۸۰ میلادی جنبش ارمنی منجر به درگیری های مسلحانه با نیروهای نظامی عثمانی و گروهای نامنظم کُرد به رهبری سه حزب ارمنی در مناطق ارمنی نشین عثمانی شد. ارمنیان به طور طبیعی روسیه را متحد خود در مبارزه با دولت عثمانی می دیدند؛ با این حال روس ها همچنین یک سیاست ظالمانه ای را در قفقاز ضد ارمنیان (ارمنستان روسیه)، دنبال می کردند. پس از شکست دولت عثمانی در جنگ اول بالکان و تح
ت فشار اروپا و روسیه مجبور به اصلاحاتی در مناطق ارمنی نشین شد ولی با آغاز جنگ جهانی اول این اصلاحات عملاً قطع شد. در طی جنگ جهانی اول ارمنی های ساکن امپراتوری عثمانی به طور سیستماتیک توسط دولت وقت نابود شدند؛ براساس برخی برآوردها طی سال های ۱۸۹۴ تا ۱۹۲۳ میلادی بین ۱/۵ تا ۲ میلیون نفر کشته شدند. در ۲۵ فوریه ۱۹۱۵ میلادی انورپاشا براساس دستور العمل شماره ۸۶۸۲ دستور حذف تمامی سربازان و افسران ارمنی در ارتش عثمانی را صادر نمود در مقابل ده ها هزار ارمنی ساکن قفقاز و روسیه به واحدهای داوطلب ارمنی پیوستند. روسیه در سال ۱۹۱۷ میلادی بسیاری از مناطق ارمنی نشین عثمانی را تحت کنترل داشت ولی پس از انقلاب اکتبر و خروج نیروهای نظامی روسیه از آن مناطق، واحدهای منظم ارمنی در آن مناطق مستقر شد و بعد از نبرد سارداراباد در ۲۸ مه ۱۹۱۸ کشور ارمنستان اعلام استقلال نمود و اولین جمهوری ارمنستان تشکیل شد. در سال ۱۹۲۰ میلادی بلشویکها در روسیه و مجلس کبیر ملی ترکیه به قدرت رسیدند. در حالی که ارتش سرخ وارد ایروان شده بود، در سوی دیگر انقلابیون تُرک موفق به اشغال ارمنستان غربی شدند. در سال ۱۹۲۱ میلادی معاهده دوستی به نام عهدنامه مسکو بین ب
لشویک ها و مجلس کبیر ملی ترکیه به امضاء رسید؛ در نتیجه ارمنستان شرقی ضمیمه اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی شد و صدها هزار نفر از ارمنیان، ارمنستان غربی در نتیجه نسل کشی و ارمنی ستیزی دولت مصطفی کمال آتاترک به کشورهای همجوار و آمریکا، اروپا مهاجرت کردند و جامعه ای به نام جماعت ارمنیان پراکنده را تشکیل دادند. جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی در سال ۱۹۹۱ میلادی فروپاشید و متعاقب آن جمهوری ارمنستان تأسیس گردید. بیداری ملی ارمنی. بیداری ملی ارمنی و در ایجاد «احساسات ملی ارمنی» عوامل مؤثری دخیل بوده است. در فلات ارمنستان یک رشته مراکز روشنفکری ارمنی به وجود آمد عبارتند از: کلیسای جامع اچمیادزین مقر سر اسقف یا کاتولیکوس و مرکز آکادمی یا دارالعلوم، ایروان، وان به دلیل اینکه مرکز کار «خریمیان هایریک» بود، ارزروم به دلیل وجود کالج ساناساریان، و شوشی. در خارج از ارمنستان مهم ترین مراکز روشنفکری عبارت بودند از قسطنطنیه، تفلیس، مسکو، و در اروپای غربی، ونیز و وین به دلیل وجود مخیتاریست ها در آن دو شهر و پاریس و ژنو به عنوان مراکز جوانان دانشجوی ارمنی و سپس مدتی بعد «باستن» به عنوان مرکز روشنفکری مهاجران ارمنی که به آمریکا رف
ته بودند. این مراکز تبدیل به کانون های فکر ارمنی شدند و نشانه محل هایی بودند که در آن ها فکر احیای مجدد ملت ارمنی شکل گرفت و سپس در میان تمامی افراد ملت شیوع یافت. در حقیقت در سده نوزدهم بود که پدیده رنسانس یا احیای مجدد فرهنگی به ارمنیان آموخت تا با بازگشت به پیشینه باستانی خویش از گذشته درخشان خود اطلاع حاصل کنند. ارمنی های مقیم ترکیه و روسیه و ایران بدون ارتباط و تماس با یکدیگر زندگی می کردند بعد از نیمه سده نوزدهم جریانی از همکاری و تعاون در میان آنان آغاز گردید. از جمله ارمنیان روسیه با دادن عطایا و کمک های مالی در تأسیس شبکه مدارس ارمنی در ارمنستان غربی بسیار یاری و همکاری کردند. در ۱۸۷۲ میلادی گریگور آردزرونی در روزنامه مشاک چنین می نویسد: ملت ارمنی با وجود تقسیم شدنش بین سه دولت و پراکنده بودن قسمتی از ارمنیان در نقاط مختلف دنیا، کم کم متوجه وحدت و یگانگی خود می شد. هانس فردیناند هلمولت مورخ آلمانی در کتاب خود «تاریخ جهان» می نویسد: پان تورانیسم. به عقیده پان ترک ها مسئله ارمنی به طور کلی یک توطئه روسی بود که با هدف مضاعف تدافعی و تهاجمی علیه ترکیه ترتیب داده شده بود:انقلابیون ارمنی (از نظر ترک ها که
ارمنی های روسیه نامیده می شدند)، مأموران مزدور روسیه بودند که قصد داشتند ارمنستانی مستقل در ولایت شرقی ترکیه تأسیس کنند علت این کار: به نظر ترک ها سرانجام وقت و فرصت مناسب برای نابود کردن این توطئه روسی و عملی ساختن اهدافشان فرارسیده بود. اهداف مزبور عبارتند از: دولت عثمانی در آغاز جنگ جهانی اعلان جهاد داد. متن اعلان جهاد به شرح زیر بود: امیدهای سیاسی که ترکان به این اعلان بسته بودند، هیچ گاه تحقق نیافت. نقشه رهبران ترکیه برای واداشتن جهان اسلام به جنگ با متفقین با شکست کامل روبرو شد. اما یقیناً به عملی شدن طرح کشتار وحشتناکی که ترک ها در درون کشورشان برنامه ریزی کرده بودند کمک کرد. طلعت پاشا وزیر کشور حکومت اتحاد و ترقی با غرور فراوان اظهار داشت: معاهده سور. در ۲۵ و ۲۶ آوریل ۱۹۲۰ میلادی، شورای عالی متحدین و هم پیمانان آن متشکل از نمایندگان بریتانیای کبیر، فرانسه، ایتالیا و ژاپن تقاضاهای خود را از رئیس جمهور ایالات متحدهٔ آمریکا به شرح زیر مطرح کردند: مورد دوم همچنین از سوی رئیس کمیسیون صلح، نخست وزیر و وزیر امور خارجهٔ فرانسه، آلکساندر میلران، در ۲۷ آوریل ۱۹۲۰ میلادی، به ثبت رسید. این تقاضا رسماً به منزلهٔ م
ادهٔ ۸۹ در معاهدهٔ سور گنجانده و از طرف ارمنستان، ترکیه و حدود بیست کشوری که معاهده را امضا کردند تسلیم رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا شد. رئیس جمهور ایالات متحده، وزارت امور خارجه، وزارت دفاع، هیئت دولت و گروه مربوط، به رهبری پروفسور وسترمن، حکم داوری را صادر کردند. قسمت بزرگ ولایت وان و ارزروم و بتلیس (که ارمنی ها تا سال ۱۹۱۴ میلادی جمعیت مطلق آن را تشکیل می دادند)، و قسمتی از ترابزون برای تأمین دستیابی دولت اولین جمهوری ارمنستان به دریا را صادر کرد. به این ترتیب، جزء اراضی ارمنستان شرقی که ۷۱/۳۳۰ کیلومتر مربع وسعت داشت، ارمنستان غربی دارای بیش از ۹۰/۰۰۰ کیلومتر مربع و جمعاً دارای ۱۶۱/۳۷۰ کیلومتر مربع مساحت می شد. سرزمین ها. ارمنستان متحد و مستقل شامل سرزمین های زیر می شود که هدف برخی از گروه های سیاسی جمهوری ارمنستان و جماعت ارمنیان پراکنده و به نحو قابل توجهی فدراسیون انقلابی ارمنی می باشد. تاریخ. آرتساخ. آرتْساخ نام دهمین استان ارمنستان بزرگ بود. مورخان و جغرافیدانان نامداری همچون پلینیوس (کتاب تاریخ طبیعی)، بطلمیوس (کتاب جغرافیا)، پلوتارک (کتاب بیوگرافی تطبیقی) و دیون کاسیوس (کتاب دانسته های نویسندگان ی
ونان باستان و لاتین دربارهٔ سکوتیا و قفقاز) همگی در آثار خود تأکید داشته اند که رود کورا مرز میان ارمنستان و آلبانیای قفقاز (آران یعنی سرزمینی که امروزه جمهوری آذربایجان نامیده می شود) بوده است و آرتساخ (قره باغ) در سمتی از این رود قرار دارد که جزیی از ارمنستان بوده است. در ارمنستان سده های میانه آرتساخ را «سیونیک کوچک» و تْساودِک نیز می نامیدند. منطقه ای که در طی یک سده اخیر به نام منطقه خودمختار قره باغ کوهستانی، یا امروز جمهوری قره باغ کوهستانی یا جمهوری آرتساخ معروف است در واقع شامل بخش هایی از استان های آرتساخ، سیونیک و اوتیک است و بخش بزرگی از آن در استان آرتساخ واقع می باشد. نخجوان. ارمنی های نخجوان،نخجوان یکی از مناطق تاریخی ارمنستان می باشد. ارمنیان حضور تاریخی در این منطقه دارند. مورخ یوسفوس فلاویوس، و نیز مورخان ارمنی سدهٔ پنجم میلادی، از جمله موسس خورناتسی، اقامتگاه اولیهٔ نوح، پس از پایین آمدن از کوه آرارات، در محل فعلی نخجوان بوده. به همین دلیل هم ارمنیان آن را (ناخ ایجه وان) به معنی اولین منزلگاه نامیده اند. بر پایه نظر یوهان هنریش هافمن، (ناخ ایجه وان) به لاتین "Nakhichevan" در زبان ارمنی گرفت