Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بومیان تاسمانی که با نام های پالاوا یا پارلوار (به تاسمانیایی: Parlevar یا Palawa) شناخته می شدند، مردمان بومی جزیرهٔ تاسمانی در جنوب استرالیا بودند. تخمین زده می شود که پیش از مهاجرت بریتانیایی ها در ۱۸۰۳ میلادی به این جزیره، در حدود ۳ تا ۱۵ هزار نفر بومی در تاسمانی زندگی می کرده اند. برخی از تاریخ نگاران، بیماری هایی را که با مردمان سفیدپوست آمدند یکی از عوامل اصلی مرگ بیشتر این جمعیت دانسته اند. جفری بلینی در سال ۱۸۳۰ در تاسمانی نوشته است: «بیماری بیشتر آنها را از پا درآورده اما جنگ و خشونت های شخصی نیز در این نابودی سهیم بوده اند.» برخی از تاریخ نگاران نیز، جنگ سیاه را یکی از اولین نسل کشی های تاریخ امروزین دانسته اند. "بنجامین مدلی" نوشته: «با وجود ۱۷۰ سال بحث و مشاجره پیرامون اینکه چه کسی مسئول این انقراض بوده، هیچ توافقی بر اصل آن، چگونگی به وجود آمدن یا اینکه اصلاً نسل کشی بوده یا نه حاصل نشده است» با این حال، طبق تعریف سازمان ملل، شواهد کافی برای اینکه این اتفاقات را نسل کشی بنامیم وجود دارد. نویسنده بریتانیایی تری دیری با نام کامل ترنس ویلیام "تری" دیری در کتاب The barmy British Empire معتقد است نژا
د بشر تاسمانی توسط بریتانیایی های مهاجر طی ۷۳سال (از۱۸۰۲ تا۱۸۷۵) بوسیله جنگ و شکار و کوچاندن اجباری آنان به جزیره سردسیر فلیندرز منقرض شد. اسکلت آخرین انسان تاسمانی در موزه هوبارت نگهداری می شود. امروزه ، برخی از مردم ساکن تاسمانی ، نسب خود را با پارلورها (بومیان تاسمانی) دنبال می کنند زیرا تعدادی از زنان بومی توسط شکارچیان در جزایر کوچکتر تنگه باس ربوده شده اند. برخی از زنان قاچاق می شوند و برخی نیز داوطلبانه به آنها ملحق می شوند و مستقر می شوند و صاحب فرزند می شوند. بازماندگان فرهنگ اروپایی را کاملاً حفظ کردند و چیزی از فرهنگ بومی به یاد نیاوردند. پس از جنگ. در سال ۱۸۳۳، جورج آگوستوس رابینسون با پشتیبانی ستوان جورج آرتور توانست ۲۰۰ بومی باقی مانده را وادار کند که خود را تسلیم کنند با این تضمین که از آنها محافظت شود و زمین هایشان به آنها بازگردانده شوند. این تضمین در واقع دروغی بیش نبود و تنها به این دلیل از سوی رابینسون مطرح شد تا بومیان را از سرزمین اصلی "ون دیمون" بیرون کند. بومیان را به کمپ بومیان ویبالنا در جزیره فلیندرز منتقل کردند که در آنجا بیماری به کشتن آنها ادامه داد. در سال ۱۸۴۷، تنها ۴۷ بازمانده
ٔ بومیان تاسمانی را به تاسمانی منتقل کردند و در اویستر کو در جنوب هوبارت اسکان دادند. دو تن از این افراد، تروگانینی (۱۸۱۲–۱۸۷۶) و فانی کاکرین اسمیت (۱۸۳۴–۱۹۰۵) را آخرین بازماندگان نژاد تاسمانی دانسته اند. امروزه، تمامی زبان های تاسمانیایی از بین رفته اند. تلاش هایی صورت گرفته تا با شماری از واژه های باقی مانده زبان اولیه را بازسازی کنند. امروزه برخی از مردمانی که در تاسمانی زندگی می کنند نسب خود را به پارلوارها (بومیان تاسمانی) می رسانند زیرا شماری از زنان بومی بدست شکارچیان جزایر کوچک تر تنگه باس دزدیده شدند؛ برخی از زنان فروخته شدند و برخی نیز با میل خود به آنها پیوستند و ساکن شده و فرزندانی پدیدآوردند. افراد باقی مانده کاملاً فرهنگ اروپایی را حفظ کرده و چیزی از فرهنگ بومی به یاد ندارند. در رسانه ها. کورت ونه گات، در یکی از کتاب های خود به نام خدا حفظتان کند دکتر کوارکیان در اشاره ای گذرا عنوان کرده نسل کشی تاسمانی تنها نسل کشی موفق در تاریخ بود که 98 درصد بومیان تاسمانی جان سپردند..
گای گاروی (زادهٔ ۶ مارس ۱۹۷۴)، خواننده و نوازندهٔ گیتارِ گروه موسیقی البو و مجری برنامهٔ موسیقی در رادیو بی بی سی ۶ است. در ژوئیهٔ ۲۰۱۲ دانشگاه متروپولیتن منچستر به گای گاروی دکترای افتخاری هنر را به خاطر فعالیت هایش در حوزهٔ موسیقی اهدا کرد.
در برنامه ریزی ریاضی معمولاً مسائل با پیش فرض قطعی بودن داده ها از قبل حل می شوند حال آنکه در دنیای واقعی اکثر داده ها دچار عدم قطعیت اند. پیش فرض اصلی برنامه ریزی های ریاضی توسعه مدل بر اساس داده های صریحاً معین و برابر با مقداری اسمی است. حال آنکه در این گونه از مدل ها اثر عدم قطعیت داده ها در کیفیت و امکانپذیر بودن جواب ها اثری ندارد. در نتیجه در مسائل دنیای واقعی ممکن است با تغییر یکی از داده ها تعداد زیادی از محدودیت ها نقض شده و جواب بدست آمده غیر بهینه یا حتی غیرممکن باشد. در نتیجه این بحث سؤال اصلی ساخت جوابی برای مسئله پیش می آید که در مقابل این عدم قطعیت داده ها مقاوم باشد که اصطلاحاً این پاسخ ها را استوار و این دسته از بهینه سازی را بهینه سازی استوار می نامند. ایدهٔ اولیه در بهینه سازی استوار، در نظر گرفتن بدترین سناریوی ممکن و بهینه سازی بر اساس بدترین سناریو است. به عنوان مثال فرض کنید ضرایب در یکی از محدودیت ممکن است تغییر کند. در بهینه سازی استوار، بدترین حالتی که ممکن است برای محدودیت با توجه به تغییر ضریب ممکن است پیش بیاید در نظر گرفته شده و طبق آن بهینه سازی انجام می شود. مهم ترین کاستی این
روش محتاطانه عمل کردن آن است. ممکن است این روش کاربرد عملی زیادی نداشته باشد؛ ولی به عنوان ابزاری برای تصمیم گیری بسیار مفید خواهد بود. تاریخچه. اولین گام ها در این مورد توسط Soyster برداشته شد. وی مدلی ارائه کرد تا در آن جوابی ممکن برای تمامی داده های متعلق به یک مجموعه محدب ساخته شود؛ ولی مدل ارائه شده به دلیل زیاده روی در محتاطانه عمل کردن با جواب بهینه اسمی فاصله ای زیاد داشت. پس از او نیز افرادی مانند Ben-Tal و Nemirovski و Bertsimas به ارائه مدل های بهتری پرداختند تا به اندازه ممکن فاصله از مقدار بهینه را کاهش دهند. گونه ها. به طور کلی مدل های استوار به دو گونه اصلی بازه محور و سناریو محور تقسیم بندی می شوند. در حالت بازه محور می گوییم، بازه ای که در آن قرار است ضریب در بهینه سازی تغییر کند چیست.
استیون گرینْبلَت ( زاده ۷ نوامبر ۱۹۴۳) اندیشمند، نویسنده و استاد دانشگاه هاروارد و از مؤثّرترین متخصّصان مطالعات رنسانس در اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم می باشد. زندگی. گرینبلت خود را از یهودیان اشکنازی اروپای شرقی می داند. پدرانش به آمریکا کوچیدند. پدربزرگش ژنده چین و پدرش وکیل بوده است. او پس از تحصیلات ابتدایی به دانشگاه ییل رفت. در ۱۹۸۰ پس از سالیانی آموزگاری در دانشگاه، به رتبه استادی رسید و نخستین کتاب نامدارش را دربارهٔ ادبیات قرن شانزدهم انگلیس نوشت. پس از بیست وهشت سال پژوهش و آموزگاری در کالیفرنیا به ماساچوست رفت و در دانشگاه هاروارد مشغول شد. در سال ۲۰۰۰ «استاد علوم انسانی» نامیده شد. در سالیان بعد کتاب هایی پرفروش در شکسپیرشناسی و مطالعات رنسانس نگاشت. وی سال ۲۰۱۴ به دعوت دانشگاه تهران به ایران سفر کرد و دربارهٔ "لیر شاه" شکسپیر سخن راند. گرینبلت پس از ام. اچ. آبرامز سرویراستار "گزیدهٔ ادبیات انگلیسی نورتون" شد. سخن شناسیِ فرهنگ بُنیاد. او را از پیشروان سخن شناسی فرهنگ بنیاد (Cultural Poetics) در اواخر قرن بیستم می دانند. نوتاریخی گری. او عبارت «نوتاریخی گری» (new historicism) را به کار ب
رد که پس از آن مشهور شد. عباس میلانی این را به فارسی «نوتاریخی گری» نامید. این عبارت پیش تر در کار مایکل مک کانل آمده بود. به فارسی. مقالهٔ «خانوادهٔ ترامپ نباید با شکسپیر درافتد؛ ورمی افتد!» نیز به ترجمهٔ محمود شیرزاد در رادیو صدای نو منتشر شده است.
کنزس یک گروه راک آمریکایی است که در دهه ۱۹۷۰ در ابتدا با انتشار آلبوم و بعد از آن با تک آهنگ هایی از قبیل «ادامه بده پسر خودرای من» و «گرد و غبار در باد» به شهرت رسید. گروه هشت آلبوم طلا، سه آلبوم شش گانه پلاتین (پیشدرآمدچپ، نقطه دانستن بازگشت، بهترین کانزاس)، یک آلبوم زنده پلاتین (دو برای نمایش) تولید و یک میلیون برای فروش «گرد و غبار در باد» دریافت کرد. کنزس در نمودار بیلبورد برای بیش از ۲۰۰ هفته در طول دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ قرار گرفت و در سراسر شمال امریکا، اروپا و ژاپن به فروش درآمد. ترانه «ادامه بده پسر خودرای» دومین ترانه بیشترین پخش در رادیو راک کلاسیک در سال ۱۹۹۵ بود و در سال ۱۹۹۷ به صدر آن رفت.
اطلسی گیاهی یکساله و زینتی است که در صورت فقدان وجود دمای پائین به صورت گیاهی چندساله رویش خواهد کرد. اطلسی از جنس Petunia و تیرهٔ سیب زمینی (Solanaceae) بومی آمریکایی جنوبی معمولاً دارای گل های دو رنگ ترکیبی است. این گل نام خود را از کلمه فرانسوی petun به معنی «تنباکو» گرفته است. گل اطلسی به دو روش به وسیله بذر یا از راه قلمه تکثیر پیدا می کند. بذرهای اطلسی را در اواخر بهمن تا اوایل اسفند در گلخانه می کارند. در زمان انتقال در اواخر بهار گیاه را با خاک از گلدان بیرون آورده و در باغچه به فواصل ۲۵ سانتیمتر برای انواع پاکوتاه و کمی بیشتر برای انواع پابلند می کارند. نماد شهر همدان. گل اطلسی نماد شهر همدان است و این شهر به «شهر اطلسی ها» شهرت دارد. سالانه ۷۰۰ هزار گل اطلسی در شهر همدان کاشته می شود.
بکرایی ("Aegle marmelos") گیاهی از خانوادهٔ سدابیان است که در هند، ایران، پاکستان و بنگلادش دیده شده است. این گیاه در هند به صورت سنتی به عنوان دارو و غذا مورد استفاده قرار می گیرد. بکرایی درختچه ای در اندازهٔ متوسط است. خاردار و دارای برگ های مرکز نسبتاً دراز به طول ۵ سانتی متر است و برگچه های آن ظاهر بیضوی نوک تیز نازک دارند. گل های آن دارای مشخصات کلی انواع Citvusها و به رنگ سفید مایل به به سبز است. منشأ اصلی آن در هند بوده است. میوه اش مدور به رنگ خاکستری گوشت دار و دارای طعم شیرین است. پوست بسیار سفتی دارد، بسیار خوشبو و طعم مطبوع دارد. مطالعات بر روی میوهٔ بکرایی نشان داد روغن های ضروری آن بر ضد ۲۱ نوع باکتری مؤثر هستند. در تحقیقی اثر کنسانتره آب میوهٔ بکرایی بر روی میزان گلوکز، کلسترول، تری گلیسرید، کرآتینین و فعالیت آنزیم سرم خون موش های صحرایی دیابتی اثرات کاهندهٔ کنسانترهٔ بکرایی بر میزان قند و چربی خون در موش های دیابتی مشاهده گردید. ریشه، دانه و میوه آن ارزش درمانی دارد. مغز آن شامل ترکیبات فعال از جمله کاروتنوئید، فنولیک، آلکالوئید، ترپنوئید است که علیه بیماری های مزمن استفاده می شوند. این میوه ش
امل ویتامین های آ، ریبوفلاوین و نیاسین است. همچنین برای درمان انگل های روده استفاده می شود. با کسب نتایج مطلوب و فراهم بودن شرایط تولید تجاری می توان از عصارهٔ این میوه برای درمان انواع عفونت های میکروبی قارچی و به عنوان نگهدارندهٔ غذایی و مؤثر در جلوگیری از سرطان و پیری زودرس استفاده نمود. ساختار شیمیایی. درخت بکرایی حاوی فوروکومارین ها، از جمله زانتوتوکسل و متیل استر آلئومپراتورین، و همچنین فلاونوئیدها، روتین و مارمسین است. تعدادی اسانس؛ و از بین آلکالوئیدهای آن، فارگارین (= آلوکیپتوپین)، O- ایزوپنتنیل هالفوردینول، O- متیل هافوردینول. ایگلین (N-[2-hydroxy-2(4-methoxyphenyl) ethyl]-3-phenyl-2-propenamide) ترکیبی است که می تواند از برگ های بکرایی استخراج شود. شرایط اقلیمی. بکرایی بومی شبه قارهٔ هند و جنوب شرق آسیا است و در سراسر سری لانکا، تامیل نادو، تایلند و مالزی کشت می شود. در جنگل های خشک و باز روی تپه ها و دشت ها در ارتفاعات ۰ تا ۱۲۰۰ متر با میانگین بارندگی سالانهٔ ۵۷۰ تا ۲۰۰۰ میلی متر می تواند رشد کند. در هند به این دلیل که می تواند در مکان هایی رشد کند که درختان دیگر نمی توانند در آن رشد کنند، شهرت دا
رد. با طیف وسیعی از شرایط خاک (محدودهٔ پی اچ ۵ تا ۱۰) می تواند دوام بیاورد، در برابر غرقابی مقاوم است و تحمل دمایی غیرعادی از ۷- تا ۴۸ درجهٔ سانتی گراد دارد. و سرانجام برای میوه دادن به فصل خشک مشخصی در طول سال نیاز دارد.
کِرمِ کتاب ، نام یک نقاشی از نقاش و شاعر آلمانی، کارل اشپیتسوگ است. این نقاشی را نمونه ای از شوخ طبعی های او و بیانگر سبک بیدرمایر می دانند. این نقاشی بیانگر روح درون گرایی و محافظه کاری حاکم بر اروپا بین جنگ های ناپلئونی تا جنبش های ۱۸۴۸ است و در عین حال تلنگری نیز به استادان قدیمی می زند که از توجهی به مسائل روزمره ندارند. ابعاد این نقاشی، ۴۹٫۵ در ۲۶٫۸ سانتی متر است. تاریخچه. اشپیتزوگ، سه نسخه از این نقاشی را کشید. اولین را با نام "کتابدار" در حدود ۱۸۵۰ میلادی کشید و در سال ۱۸۵۲ در شهر وین به ایگناز کوراندا فروخت که امروزه به موزه جورج شافر تعلق دارد. نمونه ای دیگری از آن را سال بعد کشید و به نیویورک برای فروش فرستاد که امروزه در کتابخانهٔ مرکزی ویسکانسین نگهداری می شود. نسخهٔ سوم را هم در سال ۱۸۸۴ میلادی کشید.
باشگاه فوتبال ای اف سی بورنموث ( ) یک باشگاه فوتبال حرفه ای است که در کویین پارک، بوسکم در حومه بورنموث در دورست (انگلستان) مستقر است. آنها در لیگ برتر، بالاترین سطح از فوتبال انگلستان، رقابت می کنند. این باشگاه که در سال ۱۸۹۹ با نام بوکم شکل گرفت، از سال۱۹۷۱ به نام فعلی اش شناخته شد. این باشگاه که با لقب «جس ها» و معمولاً با نام برنو شناخته می شود، از سال ۱۹۱۰ بازی های خانگی خود را در ورزشگاه دین کورت برگزار می کند. این باشگاه ابتدا در لیگ های فوتبال منطقه ای رقابت می کرد و قبل از آنکه در سال ۱۹۲۰ به لیگ جنوبی صعود کند، در لیگ همپشر حضور داشت. در سال ۱۹۲۳ و با نام بورنموث و بوسکم اتلتیک به لیگ فوتبال راه یافتند. آنها به مدت ۳۵ سال در لیگ دسته سوم جنوب باقی ماندند و در سال ۱۹۴۶ جام حذفی این دسته را از آن خود کردند. در سال ۱۹۵۸ لیگ دسته سوم از نو سازماندهی شد و بورنموث پس از ۱۲ سال دوام در این لیگ، در سال ۱۹۷۰ سقوط کردند، اما فصل بعد بلافاصله به این لیگ بازگشتند. در سال ۱۹۷۵ دوباره به دسته چهارم سقوط کردند. هفت سال بعد و در فصل ۸۲–۱۹۸۱ دوباره به دسته سوم رسیدند و پس از قهرمانی در جام اتحادیه ۱۹۸۴، در فصل ۸۷–۱۹
۸۶، قهرمان لیگ شدند. آنها سه فصل را در دسته دوم گذراندند. در سال ۲۰۰۲ به دسته چهارم سقوط کردند، هرچند بلافاصله با پیروزی در پلی آف سال ۲۰۰۳ به دسته سوم صعود کردند. لیگ دسته دوم از سال ۲۰۰۴ با نام لیگ یک فوتبال انگلستان به کارش ادامه داد. بورنموث در سال ۲۰۰۸ به لیگ دو تنزل پیدا کرد. فصل با انتصاب ادی هوو به عنوان سرمربی به پایان رسید. تحت هدایت هوو، بورنموث در طی شش سال سه بار به دسته بالاتر صعود کرد تا آنکه با قهرمانی در چمپیونشیپ ۱۵–۲۰۱۴ برای اولین بار در تاریخ خود به برترین سطح از فوتبال انگلیس راه یافت. این باشگاه به مدت پنج فصل در لیگ برتر دوام آورد تا آنکه در انتهای فصل ۲۰–۲۰۱۹ به دسته پایین تر سقوط کرد، اما در سال ۲۰۲۲ به عنوان نایب قهرمان چمپیونشیپ و این بار تحت هدایت اسکات پارکر به جمع بیست تیم برتر انگلستان بازگشت. تاریخچه. بوسکم. اگرچه تاریخ دقیق تأسیس باشگاه مشخص نیست، اما شواهدی وجود دارد که نشان می دهد این باشگاه در پاییز ۱۸۹۹ از بقایای باشگاهی قدیمی تر از بوسکم به نام باشگاه فوتبال موسسه سنت جانز تشکیل شده است. این باشگاه در ابتدا با نام باشگاه فوتبال بوسکم شناخته می شد و آقای جی. سی. نات اولین
رئیس آن بود. بوسکم در اولین سال تاسیس خود در فصل ۱۹۰۰–۱۸۹۹، در لیگ جوانان بورنموث و حومه شرکت کرد. آنها همچنین در جام جوانان هانتس حضور داشتند. در طول دو فصل ابتدایی تاسیس، آنها در زمینی در خیابان کسلمین، پوکس داون، میزبان رقبا بودند. از فصل سوم، تیم به زمینی در کینگز پارک نقل مکان کرد. در فصل ۰۶–۱۹۰۵، بوسکم به فوتبال آماتور بزرگسالان راه یافت. در سال ۱۹۱۰، باشگاه به کمک یک تاجر محلی به نام جی.ای. کوپر-دین، زمین بایری را در کنار کینگز پارک به مدت طولانی اجاره کرد تا زمین فوتبال باشگاه باشد. باشگاه در کنار زمین اختصاصی خود که به نام بانی خیرش، دین کورت نامگذاری شد، به پیشرفت ادامه داد و بر فوتبال منطقه تسلط یافت. در همان سال، باشگاه اولین بازیکن حرفه ای خود باون پنتون را به خدمت گرفت. تقریباً در همین زمان بود که باشگاه با لقب «گیلاس ها» شهره شد. درباره اصل و اساس پیدایش این لقب دو توضیح وجود دارد: دلیل اول را رنگ قرمز گیلاسی پیراهن های راه راه باشگاه می دانند که تیم با آنها بازی می کرد و روایت دیگر که کمتر به آن اتکا می شود آن است که ورزشگاه دین کورت، زمین باشگاه، در مجاورت املاک کوپر-دین ساخته شده بود و گفته
می شود که احتمالا درختان گیلاس زیادی در آن املاک وجود داشته است. در طول فصل ۱۴–۱۹۱۳ این باشگاه برای اولین بار در جام حذفی فوتبال انگلستان به رقابت پرداخت. مسیر پیشرفت باشگاه در سال ۱۹۱۴ با فراگیری جنگ جهانی اول متوقف شد و بوسکم به لیگ همپشر بازگشت. در سال ۱۹۲۰، دسته سوم لیگ فوتبال انگلیس تشکیل شد و بوسکم به لیگ جنوبی صعود کرد و عملکرد متوسطی در این رقابت ها داشت. بورنموث و بوسکم اتلتیک. برای اینکه باشگاه معرف بهتری برای منطقه زادگاهش باشد، نام آن در سال ۱۹۲۳ به باشگاه فوتبال بورنموث و بوسکم اتلتیک تغییر یافت. در همان سال، این باشگاه به لیگ دسته سوم جنوب که به تازگی شکل گرفته بود، راه یافت. اولین بازی آنها در این لیگ به تاریخ ۲۵ اوت ۱۹۲۳ مقابل سوئیندون تاون برگزار شد که شکست ۳–۱ نتیجه آن بود. اولین میزبانی دین کورت در این لیگ نیز مقابل سویندون بود که با تساوی بدون گل در این بازی، بورنموث اولین امتیاز خود را در لیگ به دست آورد. بورنموث فصل را به سختی از سر گذراند، اما در نهایت توانست در این لیگ ماندگار شود. این باشگاه قدیمی ترین عضو در لیگ دسته سوم بود و از لحاظ تداوم حضور در این لیگ همچنان رکورددار است. بورنمو
ث توفیقی در کسب جام نداشت و جنگ جهانی دوم نیز سبب وقفه در رقابت های لیگ و جام حذفی شده بود. با پایان جنگ، مسابقات ازسر گرفته شد و بورنموث با رسیدن به فینال جام حذفی با میزبانی استمفورد بریج فرصت پیدا کرد تا اولین جام باشگاه را کسب کند که این امر با غلبه بر والسال محقق شد. ای اف سی بورنموث. برای شروع فصل ۷۲–۱۹۷۱، این باشگاه نام ای اف سی بورنموث را برای خود برگزید، با این هدف که نام این باشگاه در فهرست های الفبایی باشگاه های انگلیسی در صدر قرار گیرد. یک سال بعد، باشگاه نشان جدیدی را به عنوان نمادی از پیشرفت خود برگزید. نوارهای پس زمینه در این نشان بر اساس پیراهن باشگاه طراحی شدند و در پیش زمینه آن، نیمرخ بازیکنی است که توپ را با سر می زند. این طرح به افتخار دیکی داوست، گلزن مطرح این باشگاه در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، در نشان باشگاه گنجانده شد. لباس قرمز و مشکی تیم که در سال ۱۹۷۱ معرفی شد، با الهام از لباس باشگاه میلان طراحی شد. این سال ها، دوران درخشش تد مک دگال برای بورنموث بود؛ گلزن قهاری که تنها در یک بازی از جام حذفی در نوامبر ۱۹۷۱، ۹ گل در پیروزی ۱۱–۰ مقابل مارگیت به ثمر رساند. اواخر قرن بیستم. در ژانویه ۱۹۸۴،
بورنموث که اکنون تحت هدایت هری ردنپ بود، پیروزی بزرگی را در جام حذفی انگلیس مقابل مدافع عنوان قهرمانی، منچستر یونایتد، کسب کرد. بورنموث در اولین فصل حضورش در جام اتحادیه لیگ فوتبال تا فینال این رقابت ها با میزبانی بوثفری پارک پیش رفت و با پیروزی ۲ بر ۱ مقابل هال سیتی، قهرمانی را نیز به نام خود ثبت کرد و دومین جام تاریخش را به دست آورد. در سال ۱۹۸۷، ردنپ باشگاه را به جایگاه قهرمانی در دسته سوم رساند و به این ترتیب، بورنموث برای اولین بار در تاریخش به دسته دوم راه یافت. پس از بقاء در اولین فصل حضورشان در دسته دوم، بورنموث در فصل بعد یکی از مدعیان جدی برای صعود به دسته اول شد. اگرچه عملکرد ضعیفشان در اواخر فصل، شانس صعود را از آنها گرفت و در نهایت خانه دوازدهم جدول نصیبشان شد. در آخرین روز از فصل ۹۰–۱۹۸۹ به تاریخ ۵ مه ۱۹۹۰، بورنموث در خانه پذیرای لیدز یونایتد بود. لیدز این فرصت را داشت تا با غلبه بر میزبانش در دین کورت، قهرمان لیگ شود و به دسته اول صعود کند. در طول صبح بازی، برخی از هواداران لیدز در شهر آشوب ایجاد کرده بودند و پس از پیروزی لیدز با یک گل، جو شهر متشنج شد. این نتیجه در کنار نتایج سایر مسابقات، به
معنای صعود لیدز به دسته بالاتر و سقوط بورنموث به دسته پایین تر بود. آشوب و تخریب شهر به دست مهمانان بورنموث در طول تعطیلات آخر هفته ادامه داشت و بیش از ۱ میلیون پوند خسارت به هواداران حریف و افسران پلیس وارد کرد. روزنامه شهر به نام "دیلی اکو" گزارش داد که «تماشاگران، از جمله بسیاری از کودکان، گویی که از موشک می گریختند، مجبور بودند به جای امنی فرار کنند و پلیس ضد شورش برای کنترل جمعیت وارد عمل شد.» این موضوع توسط یکی از نمایندگان مجلس شهر در پارلمان مطرح شد. آشوب هواداران لیدز در شهر، بیش از یک دهه از نظر مالی بر باشگاه بورنموث تأثیر گذاشت، چراکه پلیس محلی از برگزاری بازی های خانگی بورنموث در بانک هالیدی (که به طور سنتی یک روز محبوب برای فوتبال است) ممانعت کرد. این ممنوعیت تا بازی مقابل شروزبری تاون به تاریخ ۲۱ آوریل ۲۰۰۳ ادامه داشت. ردنپ دو فصل دیگر در باشگاه ماند که در هر دو فصل، تنها با سه امتیاز اختلاف از رسیدن به بازی های پلی آف صعود بازماندند. با این حال، فشارهای مالی فزاینده سبب شد تا او در پایان فصل ۹۲–۱۹۹۱ از سمت خود استعفا دهد و متعاقباً به عنوان مربی به باشگاه سابقش وستهام یونایتد پیوست. تونی پولی
س جایگزین او شد که تیمی بسیار ارزان تر ساخت که تنها توانست دو فصل متوالی در رتبه هفدهم جدول قرار گیرد. در نهایت پولیس نیز باشگاه را به دلیل فشارهای مالی ترک کرد. بورنموث، چند ماه ابتدایی از فصل ۹۵–۱۹۹۴ را بدون سرمربی دائمی سپری کرد و شروع بسیار بدش باعث شد تا نیمه اول فصل را بیشتر در قعر جدول بگذراند. پس از انتصاب مل میچین به عنوان سرمربی، عملکرد تیم تا اندازه ای بهبود پیدا کرد، با این حال بقای آنها در لیگ بسیار بعید به نظر می رسید، چراکه با تغییر ساختار لیگ در دسته دوم، برای آن فصل، پنج تیم در جایگاه سقوط قرار می گرفتند. با این حال، عملکرد بهترشان در اواخر فصل نسبت به کمبریج یونایتد و پلیموث آرگیل که از دیگر کاندیدهای سقوط بودند، باعث شد تا در آخرین روز فصل با دو امتیاز بالاتر از محدوده خطر، در لیگ دوام بیاورند. میچین به مدت شش سال سمت سرمربی را در اختیار داشت و در این مدت فصل با نتایج نه چندان چشمگیر در میانه جدول خاتمه می یافت. فصل ۹۹–۱۹۹۸، مسلماً نقطه اوج دوران مربیگری او برای بورنموث بود، چرا که باشگاه در بیشتر فصل از گزینه های جدی برای رسیدن به بازی های پلی آف صعود بود، اما در نهایت تنها به دلیل گل های
زده کمتر این فرصت را به ویگان سپرد و خود در خانه هفتم نشست. عملکرد ناامیدکننده در در فصل ۲۰۰۰–۱۹۹۹ با قرار گرفتن در رتبه شانزدهم و به دنبال آن شروع ضعیف در فصل بعد، باعث شد میچین از سمت خود برکنار و نقش مدیر فوتبال به او سپرده شود. اوایل قرن بیست و یکم. در آغاز فصل ۰۱–۲۰۰۰، شان اودریسکول که از اعضای کادر مربیگری مل میچین بود، جایگزینش شد.در اولین فصل مربیگری او، بورنموث با اختلاف کمی از راهیابی به بازی های پلی آف صعود دسته دوم بازماند، اما یک سال بعد در ورزشگاه جدید سقوط کرد (در اوایل فصل ۰۲–۲۰۰۱، آنها بازی های خانگی خود را در زمین باشگاه دورچستر تاون برگزار می کردند، در همان حال که ورزشگاه خودشان در حال بازسازی بود).هیئت مدیره به مربی جدیدش ایمان داشت و اودریسکول در انتهای فصل ۰۳–۲۰۰۲، تیم را از طریق پیروزی در بازی های پلی آف به دسته دو بازگرداند و اعتمادشان را به خوبی پاسخ گفت.در فینال پلی آف با گل های استیو فلچر، کارل فلچر (۲)، استیون پرچس و گرت اوکانر، لینکولن سیتی را با نتیجه ۵-۲ شکست دادند. با این نتیجه، بورنموث اولین باشگاهی شد که در ورزشگاه میلنیوم؛ میزبان بازی فینال، پنج گل به ثمر می رساند. تحت هدایت
اودریسکول، بورنموث در فصل های ۰۴–۲۰۰۳ و ۰۵–۲۰۰۴ از گزینه های اصلی رسیدن به بازی های پلی آف صعود به دسته بالاتر بود اما کار را در میانه جدول پایان برد و در فصل ۰۶–۲۰۰۵ به سختی از سقوط به دسته پایین تر نجات یافت. در طول فصل ۰۴–۲۰۰۳، جیمز هایتر، بازیکن باسابقه تیم، سریع ترین هت تریک در تاریخ لیگ فوتبال انگلیس را به نام خود ثبت کرد. در بازی با ورکسام، چری ها به لطف گل های استیون پرچس، وارن کامینگز و وارن فینی، با نتیجه ۳–۰ پیش بودند که هیتر به عنوان بازیکن تعویضی به زمین آمد. با گذشت ۸۶ دقیقه از بازی، هیتر موفق شد در عرض دو دقیقه و ۲۱ ثانیه سه گل به ثمر برساند و نتیجه نهایی را ۶–۰ به نفع بورنموث رقم بزند. در سپتامبر ۲۰۰۶، در حالی که تیم در رتبه هشتم لیگ قرار داشت، شان اودریسکول از تیم جدا شد تا سرمربی دونکستر راورز شود و کوین باند جایگزین او شد. رنگ ها. رنگ لباس تیم در طول تاریخ باشگاه تغییرات اندکی داشته است. بورنموث که با لباس های راه راه قرمز و سفید کارش را شروع کرد، در ادامه با پیراهن های تمام قرمز، قرمز با آستین های سفید و از سال ۱۹۹۰، عمدتاً با لباس های راه راه قرمز و مشکی به میدان رفته است. برای فصل های ۰
۵–۲۰۰۴ و ۰۶–۲۰۰۵، پیراهن باشگاه عمدتاً به رنگ قرمز بود، اما با تقاضای هواداران و برای فصل ۰۷–۲۰۰۶ لباس های تیم به طرح سنتی راه راه بازگشت. هماوردها. طبق یک نظرسنجی با عنوان «لیگ عشق و نفرت» که در اوت ۲۰۱۹ برگزار شد، هواداران بورنموث، همسایه نزدیک باشگاه شان، ساوت همپتون را به عنوان بزرگترین رقیب خود معرفی کردند و پورتسموث، برایتون اند هوو آلبیون، ردینگ و لیدز یونایتد در رتبه های بعدی قرار گرفتند. افتخارات. منابع: برترین گلزنان. برترین گلزنان حال حاضر می توان به دیوید بروکس و فیلیپ بیلینگ و دومینیک سولانکه اشاره کرد.
گیل شاهام (زادهٔ ۱۹ فوریهٔ ۱۹۷۱) نوازندهٔ چیره دست ویولن کلاسیک اهل ایالات متحدهٔ آمریکا است. زندگی نامه. گیل شاهام در سال ۱۹۷۱ در اوربانا، ایلینوی در خانواده ای دانشمند و اسرائیلی به دنیا آمد. پدر او متخصص فیزیک نجومی و مادرش متخصص ژنتیک بود. او هنگامی که هفت سال داشت آموزش نواختن ویولن را زیر نظر ساموئل برنستاین آغاز کرد و بعد از آن، هنگامی که نُه سال داشت، با نشان دادن استعداد فوق العادهٔ خود، توجه اطرافیان را جلب کرد و مورد توجه استادان مختلف قرار گرفت و وارد آکادمی موسیقی آسپِن در کلرادو شد و زیر نظر استادان بزرگی مثل دوروتی دیلای آموختن موسیقی را ادامه داد. او در ده سالگی فعالیت خود را به عنوان نوازندهٔ ویولنسل در ارکستر سمفونی اورشلیم آغاز کرد و کمتر از یک سال بعد وارد بزرگترین ارکستر اسرائیل (ارکستر فیلارمونیک اسرائیل) شد و افتخار حضور در مدارس بزرگتری مثل دانشگاه کلمبیا را یافت و روزبه روز پیشرفت کرد. وقتی ویولن نواز مشهور، ایتساک پرلمان، در سال ۱۹۸۹ به علت عفونت گوش نمی توانست به لندن سفر کند، گیل شاهام ۱۸ساله بزرگ ترین بختِ زندگی اش را به دست آورد و کنسرتوهای ژان سیبلیوس و ماکس بروخ را با همکاری ار
کستر سمفونی لندن اجرا کرد. شاهام به تمام دنیا سفر کرده، تک نوازی انجام داده، و حتی با بسیاری از رهبران ارکستر مشهور جهان اجرا داشته است. او قطعه های زیادی را ضبط کرده و بارها نامزد جایزهٔ بین المللی گرَمی شده است.
بارله ناسائو یک شهر هلندی بلژیکی می باشد که در جنوب هلند قرار گرفته است.
سام نامه از حماسه های فارسی است.منظومهٔ سام نامه حماسه ای عاشقانه است که بر محور عشق سام، جهان پهلوان ایرانی، به پریدخت، دختر فغفور چین، شکل گرفته است. این اثر به خاطر آمیختگی با همای و همایون تاکنون به اشتباه به خواجوی کرمانی نسبت داده شده بود؛ اما ویراستار در مقدّمه ثابت کرده است که سام نامه از او نیست و احتمالاً توسّط چند نفر در فاصله زمانی قرن هشتم تا یازدهم سروده شده و سراینده یا سرایندگان این اثر خواسته اند با آوردن شرح دلاوری ها، پهلوانی ها و دلدادگی های سام به زعم خود خلأ موجود در شاهنامه پیرامون این شخصیت را پر کنند. هرچند این اثر به لحاظ ویژگی های سبکی، زبانی و ادبی متن یکدست و همگونی ندارد، اما بخش هایی از آن گنجینه با ارزشی از اطّلاعات اساطیری، واژه های کهن و صنایع ادبی است. منظومهٔ سام نامه، از سوی انتشارات مرکز پژوهشی میراث مکتوب به تصحیح وحید رویانی در ۷۸۴ صفحه به قطع وزیری به چاپ رسیده است.
نظام جمهوری ترکمنستان عنوان حکومت کنونی در ترکمنستان است، که با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، این کشور با نام جمهوری ترکمنستان به استقلال رسید. این نظام نوعی جمهوری ریاستی است و ساختار سیاسی آن بازمانده نظام سابق شوروی بوده و شامل رئیس جمهور، و دبیر حزب دموکراتیک ترکمنستان که عملاً رئیس مجلس و جانشین رئیس جمهور است. همچنین ریاست قوه قضاییه، فرماندهی کل قوا و دیگر نهادهای امنیتی زیر نظر مستقیم رئیس جمهور قرار دارد. پیشینه سیاسی. ترکمنستان پس از مدت ۶۹ سال رنج و سختی نظام کمونیستی شوروی در اکتبر سال ۱۹۹۱ توانست به استقلال خود برسد. صفرمراد نیازوف که در آن سال ها سمت دبیرکلی حزب کمونیست ترکمنستان که بالاتر مقام اداری ترکمنستان به شمار می رفت را بر عهده داشت توانست تا سال ۲۰۰۶ به عنوان رئیس جمهور قدرت خود را حفظ کند. او تا زمان مرگش تسلط مطلق بر امور کشور داشت. نهایتاً مجلس خلق پس از مرگ وی قربانقلی بردی محمدف را به ریاست جمهوری ترکمنستان انتخاب کرد. قانون اساسی جدید. در سپتامبر ۲۰۰۸ شورای مؤسسان به اتفاق آرا لایحه ای جهت اتخاذ قانون اساسی جدید را تصویب نمودند. این لایحه موجب کاهش قدرت شورای خلق ترکمنستان و افزایش