Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عبادات، در قرآن روزه داران را به عنوان گردشگران وصف کرده استشیخ طوسی علت تسمیه را استمرار هردو می داند یعنی هم در روزه هم در گردشگری، نوعی استمرار نهفته است. در حدیث دیگری از پیامبر اسلام روایت شده است که: «سیاحه امتی الصوم» «گردشگاه امت من روزه است». پیشروترین ها در گردشگری اسلامی. مؤسسه کر سنت که نخستین موسسه ای است که در زمینه گردشگری اسلامی فعالیت می کند و هرساله با ارائه نرخ رشد خدمات سفر و گردشگری حلال، به معرفی برترین های جهان در این زمینه می پردازد، مالزی را نخستین مقصد گردشگران مسلمان در سال دو هزار و چهارده میلادی اعلام کرد و اندونزی پرجمعیت ترین کشور اسلامی جهان در رتبه ۶ این رتبه بندی قرار گرفت. در آخرین نتایج تحقیقات درزمینه گردشگری اسلامی را که در سمینار مشترک گردشگری اسلامی مالزی و اندونزی در آن زمان ارائه داده است اعلام می دارد در این تحقیقات که بر روی شصت کشور صورت گرفته مالزی رتبه نخست جذب گردشگر مسلمان را از میان بیست و هشت کشور اسلامی مورد تحقیق در این مجموعه به خود اختصاص داده و پس ازآن امارات متحده عربی، ترکیه، اندونزی، عربستان، مراکش، اردن، قطر، تونس و مصر در جایگاه ۱۰ کشور نخست قرار م
ی گیرند. ایران در این میان و در جذب گردشگر مسلمان، در جایگاه چهارده و پس از کشور بنگلادش قرارگرفته است. مالزی با توجه به متغیرها و شاخص های جهانی مدنظر مسلمانان برای سفر بالاترین امتیاز کسب کرد و پس ازآن ترکیه، امارات متحده عربی، عربستان سعودی، قطر و اندونزی امتیاز گرفتند. وضعیت گردشگرپذیری اسلامی در ایران. ایران می تواند یکی از بهترین مقاصد گردشگری در جهان باشد، با بهبود وضعیت سیاسی و ارتباطات جدید تعداد بیشتری از مردم به ایران سفر می کنند. بنا به گفتهٔ برخی از کارشناسان در اینکه ایران یک مقصد خوب است برای گردشگری شکی نیست و تسهیلات حلال به طور عموم در کشور ایران وجود دارد، ایران خیلی امکانات دارد که بسیاری از مردم نمی دانند و این شاید به دلیل کمبود تبلیغات است و البته بسیار مشکل است وقتی کشوری در معرض تحریم هست در مورد گردشگری تبلیغ کند.
سالاوان (به لاتین: Salavan) یکی از استان های لائوس است.این استان دارای ۳۳۶۰۰۰ نفر جمعیت و مرکز این استان شهر سالاوان می باشد. تاریخچه. نام پیشین این استان سراوان که توسط یک فرد تایلندی به در سال ۱۸۲۸ به سالاوان تغیر داده شد. جغرافیا. استان سالاوان مساحت ۱۶،۳۸۹ کیلومتر مربع (۶،۳۲۸ مایل مربع). را پوشش می دهد این استان از شمال به استان ساوان ناکت،ازجنوب شرقی به استان سکونگ ،از جنوب غربی به استان چامپاساک،از شرق به تایلند و از غرب به تایلند متصل می شود . جمعیت. جمعیت این استان در یک سرشماری در مارس سال ۲۰۰۵، ۳۰۰۰۰۰ نفر تشخیص داده شده است که ترکیبی از 6 قوم مختلف از جمله:الک،کتنگ،کتو،سوای،اویت و رینگ است.
روزنکرانتز و گیلدنسترن مرده اند نام فیلمی کمدی-درام به کارگردانی تام استپارد بر اساس نمایشنامه ای از خود او به همین نام است که در سال ۱۹۹۰ ساخته شده است. مانند نمایشنامه، فیلم نیز داستان دو شخصیت فرعی نمایش هملت اثر ویلیام شکسپیر را دنبال می کند که خودشان را در مسیر قلعه الزینور می یابند. قبل از رسیدن آن ها با گروهی از بازیگران برخورد می کنند و دربارهٔ فلسفه وجودشان سؤال هایی برایشان پیش می آید. فیلم برنده جایزه شیر طلایی چهل و هفتمین دوره جشنواره فیلم ونیز شد. تیم راث در این فیلم نقش گیلدنسترن و گری اولدمن در نقش روزنکرانتز بازی می کنند. با این وجود در طول فیلم تردیدهایی که کدامیک کدام هستند رخ می دهد و حتی خود کاراکترها هم از این بابت مطمئن نیستند. ریچارد درایفس در نقش بازیکن برجسته، ایان گلن در نقش هملت، ایان ریچاردسون در نقش پولونیوس و جوانا مایلز در نقش گرترود از دیگر بازیگران فیلم هستند. فیلم در یوگسلاوی فیلم برداری شده و اولین و آخرین فیلمی است که تام استپارد کارگردانی کرده است.
سکونگ (به لاتین: Sekong) یکی از استان های لائوس است. این استان دارای ۳۳۶۰۰۰ نفر جمعیت و مرکز این استان شهر سالاوان می باشد. تاریخچه. این استان از مناطق استان سالاوان به شمار می رفت تا این که در سال ۱۹۸۴ با تقسیم شدن به یک استان جدا تبدیل شد. جغرافیا. استان سکونگ مساحت ۷٬۶۶۵ کیلومتر مربع (۳،۰۰۰ مایل مربع). را پوشش می دهد این استان از شمال به استان سالاوان،ازجنوب به استان آتاپیو ،ازغرب به استان چامپاساک و از شرق به تایلند متصل می شود . جمعیت. جمعیت این استان در یک سرشماری در مارس سال ۲۰۰۴، ۸۳٬۶۰۰ نفر تشخیص داده شده و تمامی قومیت ها را در خود جای داده است. اقتصاد. استان سکونگ یکی ازمهم ترین مناطق تولید قهوه لائوس می باشد ولی با این وجود فقیرترین استان در لائوس است. بیش از ۵۰ درصد این استان را مناطق جنگلی پوشانده است از همین رو صنایع چوبی در این استان از رونق خوبی برخوردار است.
ساوان ناکت (به لاتین: Savannakhet) یکی از استان های لائوس است. این استان دارای ۸۲۵٬۸۷۹ نفر جمعیت و مرکز این استان شهر ساوان ناکت می باشد. تاریخچه. ابزار سنگی انسان ماقبل تاریخ اولین بار در این استان مشاهده شد. قدمت این استان بین صد هزار تا ده هزار سال قبل از میلاد می باشد. جغرافیا. استان ساوان ناکت مساحت ۲۱٬۷۷۴ کیلومتر مربع (۸٬۴۰۰ مایل مربع). را پوشش می دهد این استان از شمال به استان کاموآنه، از جنوب به استان سالاوان، از شرق به تایلند و از غرب به برمه متصل می شود. جمعیت. جمعیت این استان در یک سرشماری در مارس سال ۲۰۰۵، ۸۲۵٬۸۷۹ نفر تشخیص داده شده است و تنها سه قومیت این کشور را در خود جای داده است. اقتصاد. معدن سپون، واقع در حدود ۲۵۰ مایل (۴۰۰ کیلومتر) از جنوب شرقی وینتیان، بزرگترین معدن در لائوس است که این معدن دارای ذخایر طلا و مس می باشد.
هاشیرا نام بناهایی در ژاپن است که از قدیم برای نگه داری اشیاء ساخته می شدند. این معابد یا زیارتگاه ها معمولاً از سه بخش عمده ساخته شده اند: معماری ژاپنی پیوند ژرف و منطقی با طبیعت برقرار کرده است، به گونه ای که تمام مواد و مصالح ساختمان های سنتی ریشهٔ گیاهی دارند. الوار درختان مخروطی چون سِدر، کاج، سرو و صنوبر برای ساخت سازهٔ بنا و از چوب درختان ریزبرگ مانند بلوط و شاه بلوط برای آرایهٔ خانه های سنتی استفاده می شده است. کاغذ ساخته شده از چوب درخت توت برای پوشش درهای کشویی (شوجی) مورد استفاده قرار می گرفت. چوب درخت خیزران (بامبو) در ترکیبی از خاک رس و ماسه و کاه برای ساخت دیوار کاربرد داشت. کف پوش ژاپنی به نام تاتامی به ابعاد ۹۰×۱۸۰ سانتی متر از پوشال برنج کوبیده شده با نی بافته می شد و مدولی برای ابعاد اتاق ها در معماری ژاپنی بود. از سنگ در شالودهٔ ستون های چوبی و از گِل رس برای روکش دیوار و از کاشی برای پوشش بام استفاده می شد. معماری ژاپن، مانند هنر نقاشی و پیکرتراشی، با تأثیرگرفتن از هنر چین، به ویژه سبک دورهٔ تانگ، پدید آمده است. با ورود آیین بودا، که دوران تغییر و تحول اندیشه و برخورد ژاپن با فرهنگ چین و ک
ُره است، بسیاری از سنت های کهن ژاپن از هم گسست و هنرهای این کشور با هنر چینی درآمیخت. معبد هوریوجی در نزدیکی نارا (ژاپن) نمونهٔ بارز معماری معبد بودایی است. معبد ایسه شاخص ترین معبد باستانی شینتو در ژاپن است. این معبد در زمینی به مساحت ۵۰×۱۱۵ مترمربع بنا شده است و بنای اصلی معبد به نام «شودن»، روی تختگاهی با ستون های چوبی بنا شده و بام کاه گلی دارد. ستون های سهندوار زرین فام و بدنه ها از چوب درخت سرو است. برج پنج طبقه ای به نام «پاگودا» دربرگیرندهٔ فضای ویژهٔ استقرار تندیس خدایان به نام «کِندو» بوده است. منابع. ۱. کتاب "معماری غرب"، وحید قبادیان ۲. کتاب "تاریخ معماری"، نویسنده: فرانسیس دی. کی. چینگ، مارک ام. یارتسومبک و ویکرامادیتیاپراکاش
لوآنگ نامتا (به لاتین: Luang Namtha) یکی از استان های لائوس است. این استان دارای ۱۴۵٬۲۸۹ نفر جمعیت و مرکز این استان شهر لوآنگ نامتا می باشد. تاریخچه. در این استان آثار باستانی سنگی کشف شده است که قدمت این استان را به شش هزار سال پیش بر می گرداند. جغرافیا. استان لوآنگ نامتا مساحت ۹٬۳۲۵ کیلومتر مربع (۳٬۶۰ مایل مربع). را پوشش می دهد این استان از شمال به یوننان و چین، ازجنوب به استان اودوم سای و از جنوب قربی به استان بوکئو متصل می شود. جمعیت. جمعیت این استان در یک سرشماری در مارس سال ۲۰۰۵، ۱۴۵٬۲۸۹ نفر تشخیص داده شده است و قومیتهای متفاوتی از این کشور را در خود جای داده است. اقتصاد. لوآنگ نامتا یکی از مناطق کشت برنج و نشکر می باشد. از سوی دیگر این استان با دارا بودن معدن زغال سنگ یکی از تولیدکننده و صادرکننده های زغال سنگ نیز می باشد.
قونقا باشی، میدانی در تبریز و در ضلع جنوب غربی باغ گلستان است . این میدان در ابتدای خیابانی واقع شده که منتهی به ایستگاه راه آهن می شود. این میدان مبداء حرکت تراموا یا قونقا بود. پیشینه. شرکتی روسی، عملیات ساخت راه آهن تبریز - جلفا را در سال ۱۹۱۴ میلادی آغاز نمود. در سال ۱۹۱۳ نقشه برداری راه آهن مزبور انجام شده، در سال ۱۹۱۴ به تصویب وزارت راه روسیه رسید و دو ماه مانده به آغاز جنگ اول جهانی، اولین اقدام فنی آن شروع شد تا اینکه آئین گشایش راه آهن آذربایجان با تشریفات خاصی در تاریخ ۶ ماه مه ۱۹۱۶ با حضور محمدحسن میرزا ولیعهد ایران و سرتیپ یانوسکوتیچ، نماینده سپاه روس و همین طور کنسول های خارجی مقیم تبریز انجام شد. شرکت راه آهن جلفا (دولت روسیه) مصمم بود، ایستگاه تبریز (واغزال) را در نزدیکی شهر در کنار گورستان سابق گجیل یا باغ گلستان امروزی احداث نماید؛ ولی چون مسیر راه آهن بایستی به طول سه کیلومتر از زمین های حاصلخیز عبور می کرد و خرید باغات و تاکستان ها و خانه های واقع در مسیر خطیب، لاله و شام غازان از طرف شرکت، گران تمام می شد و از طرفی مردم نیز حاضر به فروش و واگذاری باغات و اراضی خود به شرکت راه آهن نشدند، از
این رو شرکت مزبور از کشیدن راه آهن به داخل تبریز صرفنظر کرده و ایستگاه دیگری در خارج شهر و در غرب آن به فاصله ۴٬۵ کیلومتری شهر احداث کرده و خیابان جدیدی را از شهر به ایستگاه راه آهن (واغزال) احداٹ نمود. این شرکت برای انتقال مسافران از شهر به ایستگاه راه آهن و برعکس، تراموا یا قطار شهری که نیروی محرکه آن اسب ها بوده و «قونقا» نامیده می شد، ایجاد کرد. هر روز به هنگام حرکت قطار تبریز-جلفا و ورود آن به شهر، مسافران و کارکنان راه آهن با قونقا که دارای اتاق های چوبی بوده و چهار یا دو اسب آن را به حرکت در می آوردند، جابجا می شدند. این خط قطار یا تراموای شهری، تا سال ۱۳۱۸ خورشیدی دایر بوده سپس برچیده شد و اکنون مبدأ این قطار شهری یا قونقا را میدان «قونقا باشی» می گویند.
خط متروپولیتن () یکی از خط های متروی لندن است. این خط که در سال ۱۸۶۳ راه اندازی شده است دارای ۳۴ ایستگاه و ۶۷ کیلومتر طول می باشد، ایستگاه متروی آلدگیت شرقی ترین و ایستگاه امرشام غربی ترین ایستگاه این خط می باشد. ایستگاه ها. به ترتیب از شرق به غرب.
هنر و معماری ابتدای مسیحیت به گونه ای ادامه شیوه زندگی در امپراتوری پسین و فرهنگ برخاسته از مسیحیت اولیه به شمار می رود. هنر این دوران با ظهور مسیح آغاز و با تفکیک امپراتوری رومی به روم شرقی (بیزانس) و روم غربی (ژرمنی، کارولنژی، اوتونی، رومانسک و گوتیک) پایان می یابد و سپس وارد عصر رنسانس (نوزایی) می شود. سبکی که مسیحیت پیشین می نامیم همان سبک رومی پسین یا سبک باستانی پسین است. آثار متعلق به دوره مسیحیت را فقط از روی موضوع و نه از روی سبک می توان از آثار رومی تشخیص داد. آنچه در هنرهای تجسمی رخ می دهد گونه ای طبیعت زدایی از ناتورالیسم یونانی-رومی بود. شیوه های کهن گرایانه بار دیگر در این دوران ظاهر می شوند و شباهت آثار با آفریده های یونانی و رومی کمتر می شود. ۱- دوره پیگرد (تعقیب و گریز): که برابر با تأسیسی نخستین اجتماعات مسیحی در سده های نخستین میلادی است. ۲- دوره بازشناسی: از ۳۲۵ میلادی (یعنی تاریخ پذیرش دین مسیحیت توسط کنستانتین پادشاه روم در شورای نیقیه) تا حدود ۵۰۰ میلادی. دوره پیگرد. این دوره شامل آن قسمت از تاریخ هنر مسیحیت ابتدایی است که پیروان دین مسیحی از ترس حکومت به صورت مخفیانه به تبلیغ و انجام م
ناسک مذهبی مسیحی می پرداختند. به همین دلیل هنر این دوره از زیبایی اشرافانه یا استفاده از مواد و مصالح با کیفیت خالی است، چرا که هنرمندان این دوره از داشتن حامیان هنری بی نصیب بوده اند. ارزشمندترین یادمان های دوره پیگرد، ناپیداترین یادمان های رم هستند که در زیر زمین قرار گرفته اند و به همین دلیل مقابر دخمه ای «کاتاکومب» (Catacomb) نام گرفته اند. این مقابر شبکه ای گسترده از دالان ها، تورفتگی ها و اتاقک های زیرزمینی در زیر شهر رم است که به عنوان گورستان های پنهانی برای دفن مردگان مسیحی و مکانی برای اجرای مناسک مذهبی ساخته می شده است. مقابر دخمه ای از سده های دوم تا چهارم میلادی پیوسته مورد استفاده بوده اند. در سطح دیوارهای جانبی ای دالان ها، تورفتگی هایی به موزات محور دالان برای نگهداری از اجساد مردگان گشوده می شد که به آن ها لوکولوس نام می نهادند. در برخی قسمت ها نیز اتاق های کوچکی به نام کوبیکولوم ساخته می شد که در واقع نمازخانه تدفینی بود و در آن مراسم و مناسک مذهبی انجام می گرفت. بسیاری از کوبیکولوم ها را با نقاشی های دیواری به شیوه های باستانی تزئین می کردند. این نقاشی ها که به صورت نقوش هندسی و داستانی است
اصولاً روایتگر داستان های کتاب مقدس است. مشهورترین داستان که به تعداد زیادی در این نمازخانه ها کار شده است داستان یونس در دل ماهی است. تصاویری که از مسیح در این زمان نقش شده،وی را در هیبت چوپان نیکوکار نشان داده اند؛ در حالی که پس از رسمی شدن دین رسمی در امپراتوری روم،مسیح رفته رفته خصوصیاتی مانند ردای ارغوانی،هاله ی دور سر،تاج و ... پیدا می کند که حالتی والامقام تر به او داده است. سبک این نقاشی ها همان امپرسیونیسم شتابان و طرح گونه ای است که در نخستین نقاشی های رومی متعلق به آخرین دوره پمپئی (شهری در ایتالیا) دیده می شود. دلیل ایجاد نقاشی هایی به این شیوه از تاریکی دالان ها، نبود تهویه هوا، و وجود بوی مردار ناشی از تجزیه اجساد دفن شده در دیوار نیز هست. با آنکه پاره ای از جشن ها و مراسم در مقابر دخمه ای برگزار می شد به احتمال زیاد عبادات منظم در خانه های خصوصی که به ترتیبی برای تبدیل شدن به خانه انجمنی یا تالارهای ستوندار ساده تغییراتی داده شده بود، به جای آورده می شد. بقایای یکی از این خانه ها که مربوط به ۳۱۱ میلادی است در زیر کلیسای جامع آکویلیا بدست آمده است. وقتی مسیحیت به عنوان دین رسمی از جانب کنستانتی
ن پذیرفته شد در سراسر امپراتوری رومی گسترش یافت و ناگهان ساختن بناهای مناسب برگزاری مراسم مذهبی و آداب نماز مسیحیت ضرورت پیدا کرد. کلیساهای اولیه از ترکیب یا تبدیل خانه های دهلیزی سرگشاده رومی، نمازخانه های دخمه ای و باسیلیکاهای رومی به وجود آمد. یکی از نخستین بناهای کلیساهای مسیحی در دوران بازشناسی کلیسای قدیمی سن پیترو در رم است که بنا به برخی روایات محل دفن پطرس حواری است. طرح کلیساهای باسیلیکایی، مستطیل شکل است و این طرح سالیان طولانی مورد توجه دنیای مسیحی قرار گرفت؛از آنجایی که وسعت زیادی برای انجام مراسم مذهبی داشت و از طرفی با عظمت بود،الگوی مناسبی برای ساخت بنای کلیسا بود که در اصل این طرح ها متعلق به دوران پیش از ظهور مسیح بود.متاسفانه هیچ یک از این کلیسا ها به حالت اولیه خود باقی نماندندو فقط نقشه ی ساختمانی بزرگ ترین آن ها،یعنی کلیسای سن پیترو در رم با صحت کافی به دست آمده.بعد ها مسیحیان با ایده گرفتن از خانه های رومی، الگوی کلاسیک دیگری را نیز اقتباس کردند که ساختمان متراکم در قسمت مرکزی یا ساختمان گرد گنبددار یا چند ضلعی بود که نمونه ی آن را پیشتر از این در معماری معبد پانتئون(Pantheon)می توان دی
د. این نوع معماری بیشتر برای ساخت مقابر عظیم یا آرامگاه های خانوادگی، تعمیدگاه ها و عبادتگاه هایی که به کلیسا متصل می شوند به کار می رفت. بهترین نمونه این نوع بنا، آرامگاه کنستانتینا دختر کنستانتین است. بعدها معماران بیزانسی در شرق ابعاد عظیمی به این نقشه دادند. از نمونه های کلیساهایی با قسمت مرکزی می توان به کلیسای سانتا کنستانتسا در رم مربوط به اواخر سده چهارم میلادی اشاره کرد. در این دوره سطح دیوار ها را با مجموعه تصاویر مربوط به هم و متأثر از مجموعه نقاشی های یونانی-رومی تزئین می کردند که با توجه به مستندات موزائیک کاری جای نقاشی دیواری را گرفت. برای تزئین بناهای کلیسا و به منظور تبلیغ دین و آموزش تهذیب معتقدان، دیوارهای کلیسا باید با سبک و نمایی آراسته می شد که این پیام را به مؤثرترین شکل ممکن به مردم برساند. هنر موزاییک کاری که در دوران رومی بسیار متداول بود بدین منظور برگزیده شدند و به جزئی محسوس و بادوام از دیوار کلیساها تبدیل شدند. وقتی مسیحیت به عنوان دین رسمی از جانب کنستانتین پذیرفته شد در سراسر امپراتوری رومی گسترش یافت و ناگهان ساختن بناهای مناسب برگزاری مراسم مذهبی و آداب نماز مسیحیت ضرورت پیدا
کرد. کلیساهای اولیه از ترکیب یا تبدیل خانه های دهلیزی سرگشاده رومی، نمازخانه های دخمه ای و باسیلیکاهای رومی به وجود آمد. این موزاییک ها برای دیده شدن از فاصله ای قابل تجه طراحی شده اند. برای موزاییک ها از انواع سنگ های رنگی استفاده شده است. شاید مشهورترین موزاییک کاری در دوران بازشناسی در سده های اولیه را بتوان در کلیسای سن پیترو بدست آورد که در آن مسیح در هیئت آپولون (خدای خورشید رومی) دیده می شود که سوار بر گدونه آفتاب و توسط اسب های گردونه در آسمان ها می تازد. شیوه تصاویر اجرا شده نوعی ناتورالیسم کهن رومی است که با هنر نمادپردازی نوین در هم آمیخته است. از دیگر هنرهای ایجاد شده در دوران بازشناسی، می توان به هنر کتابت و تذهیب کتاب مقدس اشاره کرد. این هنر که تحت حمایت کنستانتین شکوفا شد باعث به وجود آمدن کتابخانه در کلیساها گشت و اصولاً راهبان مسیحی هنرمندان این نسخ مذهبی محسوب می شدند. از آثار این دوران می توان به مینیاتوری از نسخه ویرژیل موزه واتیکان اشاره کرد.
مسجد خزینه یا مسجد قِزِلّی که به «مسجد حاجی میرزا یوسف آقا» نیز مشهور است، یکی از مساجد تاریخی تبریز است که در خیابان فردوسی قرار گرفته است. این مسجد با شمارهٔ ۱۶۶۷۱ در ۳ دی ۱۳۸۵ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است. این مسجد محل شروع تظاهرات ۲۹ بهمن تبریز بود. مشخصات. کف این مسجد از سطح خیابان یک متر بلندتر است. در ورودی و پنجره های آن همه مشرف بر خیابان فردوسی است. مسجد دوازده ستون سنگی و بیست گنبد آجری یکنواخت دارد. طول مسجد ۲۴ متر و عرض آن نزدیک بیست متر است. خواجه نشین های نسبتاً عریضی نیز در سه سوی شمالی و شرقی و غربی دارد. پیشینه. بانی مسجد «حاج میرزا یوسف طباطبائی» بوده و عمارت آن نیز در ربع آخر قرن سیزدهم هجری قمری صورت گرفته است. نادر میرزا دربارهٔ این مسجد می نویسد: این مسجد را به علت کشف و پیدایش تعداد قابل توجهی سکه های طلا و نقره در محوطه آن و زیر ستون ها و محراب، به نام مسجد «قیزیللی» یا «مسجد طلایی» و «مسجد خزینه» نامیدند.
«گوشت پسر فوق العاده» () یک بازی ویدئویی در سبک سکوبازی است که توسط استودیو مایکروسافت و در سال ۲۰۱۰ و در پلت فرم های مایکروسافت ویندوز و اواس ده منتشر شده است.
بازارچه کره نی خانا آلتی یا بازار نقارخانه یا بازارچه قائم مقام، بازارچه ای قدیمی در تبریز است که در ابتدای خیابان ارتش شمالی و مقابل بانک ملی واقع شده است. این بازارچه امروزه مرکز فروش اقسام میوه و تره بار است. پیشینه. بازارچه «کره نی خانا آلتی» دنباله بازارچه رنگی (رهلی بازار) و بازارچه خیابان است که پس از احداث خیابان ارتش شمالی در سال ۱۳۰۸، این خیابان بازارچه را قطع کرد. انتهای این بازارچه به کاروانسرای حاج علی نقی و بازار شیشه گرخانه مربوط می شد و یکی از بازارهای معروف تبریز به نام «بازار قائم مقام» بود که در اثر گذشت زمان کم کم بازار قائم مقام رو به ویرانی نهاد و قسمتی از آن در احداث خیابان از بین رفت. از ملحقات این بازار، می توان به مسجد شازدا (شاهزاده) اشاره کرد که به نام شاهزاده عباس میرزا نایب السلطنه قاجار نامگذاری شده بود و اکنون به نام مسجد شهدا نامگذاری شده است. قسمت شمالی بازار قائم مقام عمارت قلعه بیگی قدیم و شهربانی جدید بود که عمارت تاریخی و قدیمی شهربانی را ویران کرده و به جای آن بلوار و فضای سبز مقابل بانک ملی را احداث کردند. نقل است که در گذر پشت شهربانی (قلعه بیگی قدیم) و نزدیکی بازار قا
ئم مقام، سید علی محمد باب را به دار آویختند. وجه تسمیه. در بام عمارت قلعه بیگی یا شهربانی توسط مأموران هنگام اذان صبح و اذان مغرب در دو نوبت چند عدد شیپور یا نقاره به صدا در می آمد تا مأموران شبگرد، دروازه های هشت گانه شهر را ببندند. در این هنگام کسی نه حق ورود به شهر را داشت و نه حق خروج. مسافرانی که به شهر می آمدند، اگر دیر وقت می رسیدند، در کاروانسراهای خارج دروازه ها بیتوته می کردند. چون این بازارچه در جوار و زیردست عمارت شهربانی قدیم قرار داشت، نامش از بازار قائم مقام به بازارچه «کره نی خانا آلتی» (زیر بام کره نی) تبدیل شد. بعدها در پشت عمارت شهربانی «بازارچه مهران» در مقابل عمارت دارایی ساخته شد که در اثر تعریض خیابان توپخانه یا خیابان شاهبختی سابق (خیابان شهدا و جمهوری اسلامی) و احداث میدان شهدا، آن بازارچه نیز تخریب شد.
خط پیکدیلی () یکی از خط های متروی لندن است. این خط که در سال ۱۹۰۶ راه اندازی شده است دارای ۵۳ ایستگاه و ۷۱ کیلومتر طول می باشد، ایستگاه متروی کوکفوسترز شمالی ترین، ایستگاه متروی همرسمیت جنوبی ترین و ایستگاه متروی اوکسبریج شرقی ترین ایستگاه این خط می باشد.
سانگ یانگ تیوولی (کره جنوبی) یک خودروی مینی اس یووی ۵ در، ساخت شرکت ژاننگ پی مدل جدید تحت مالکیت ماهیندرا است. این خودرو در بریتانیا با قیمت پایه ۱۲٬۹۵۰ پوند عرضه شده است. تیوولی با انتخاب موتور بنزینی یا دیزلی ۱٫۶ لیتری در بازار عرضه شد و در دو طرح چهار چرخ متحرک یا محور جلو در دسترس است. گیربکس اتوماتیک یا جعبه دستی ۶ سرعته این خودرو ساخت شرکت ژاپنی آیسین سیکو (متعلق به تویوتا) است. ایمنی. ۶ کیسه هوا در ده نقطه و کمربندهای ایمنی سه نقطه ای محافظ جان تمام سرنشینان در هنگام وقوع حادثه می باشند. این خودرو مجهز به سیستم ترمز ضد قفل (ABS) به علاوه سیستم تقسیم نیروی الکترونیکی ترمز (EBD)، سیستم کنترل پایداری (ESP)، سیستم ضد واژگونی (ARP) و ASR - TCS - ESS - HSA. مجهز به ۵ کمربند با سیستم پیش کشنده و اتصال سه نقطه به همراه سیستم ISoFix است. KNCAP. در برنامه ارزیابی خودرو جدید کره ای (KNCAP)، سانگ یانگ تیوولی دارای استاندارد آلایندگی یورو ۶ و دارای ۵ ستاره ایمنی از KNCAP را در تاریخ ۲۰۱۵ دریافت کرد. همچنین برنده بهترین ارگونومی صندلی خودرو در کره جنوبی شده است و با سه تریم رنگی کرم، مشکی و قرمز تولید می شود. یورو N
CAP. رتبه بندی سانگ یانگ تیوولی برای اولین بار در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. در آن زمان، ترمز اضطراری خود مختار به عنوان یک گزینه به عنوان بخشی از بسته ایمنی فروخته شد و Euro NCAP دو رتبه را منتشر کرد: یکی با تجهیزات استاندارد و دیگری با بسته ایمنی. از ماه فوریه سال ۲۰۱۸، بسته ایمنی - AEB City, AEB Inter-urban و AEB Pedestrian - تجهیزات استانداردی ساخته شده است و امتیاز این تغییر را تغییر داده است. Euro NCAP test results for a LHD, 5-door hatchback variant with standard equipment on a 2016 registration:
مایکل چیس بهنا (؛ زاده ۱۸ مه ۱۹۸۳) ستوان یکم سابق ارتش ایالات متحده است که در سال ۲۰۰۸ به قتل علی منصور محمد در جریان اشغال عراق محکوم شد. بهنا با گروهی از پرسنل نظامی ایالات متحده که به جنایات جنگی محکوم شده اند، مرتبط است. او به ۲۵ سال زندان محکوم شد که بعدتر محکومیتش به ۱۵ سال کاهش یافت و دوران محکومیت خود را در پادگان انضباطی ایالات متحده در فورت لون وورت گذراند. وی پس از گذراندن کمتر از پنج سال از دوران محکومیتش، در ۱۴ مارس ۲۰۱۴ از آزادی مشروط برخوردار شد. از زمان آزادی از زندان به شغل کشاورزی مشغول بوده است. بهنا در ۶ می ۲۰۱۹ از رئیس جمهور دونالد ترامپ عفو دریافت کرد.
بنجامین وی (؛ زادهٔ ) یک سرمایه دار اهل ایالات متحده آمریکا است.
دنی مورگان (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا است.
لوآنگ پرابانگ (به لاتین: Luang Prabang) یکی از استان های لائوس است. این استان دارای ۳۳۶۰۰۰ نفر جمعیت و مرکز این استان لوآنگ پرابانگ می باشد. تاریخچه. لوآنگ پرابانگ پایتخت باستانی کشور لائوس است و یکی از قدیمی ترین شهرستانها در لائوس، حدود ۱۲۰۰ سال پیش تأسیس شده است. جغرافیا. استان لوآنگ پرابانگ مساحت ۱۶٬۸۷۵ کیلومتر مربع (۶٬۵۰۰ مایل مربع). را پوشش می دهد این استان از شمال به استان اودوم سای و استان پونگسالی، ازجنوب شرقی به استان سکونگ، از شرق به استان هوآپان و از غرب به استان ساینیابولی متصل می شود. جمعیت. جمعیت این استان در یک سرشماری در مارس سال ۲۰۰۵، ۴۰۷٬۰۱۲ نفر تشخیص داده شده است که ترکیبی از ۶ قوم مختلف از جمله:الک، کتنگ، کتو، سوای، اویت و رینگ است. اقتصاد. اوکپوپتوک مرکز بافیافنده و نساجی در استان لوآنگ پرابانگ است. این طراحی و تولید منسوجات و صنایع دستی. آن را به عنوان یک شریک اتحادیه لائوس زنان و جوامع روستایی از صنعتگران تأسیس شد. اوکپوپتوک تقریباً برای ۲۰۰ نفر ایجاد شغل نموده است.
پاکسه (به لاتین: Pakse) یک منطقهٔ مسکونی در لائوس است که در استان چامپاساک واقع شده است. خصوصیات. پاکسه ۸۷٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
ساواناخت (به لاتین: Savannakhet) یک سکونتگاه مسکونی در لائوس است که در استان ساوان ناکت واقع شده است. خصوصیات. ساواناخت ۱۲۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
فونساوان (به لاتین: Phonsavan) یک شهرک در لائوس است که در Pek District واقع شده است. خصوصیات. فونساوان ۳۷٬۵۰۷ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تاخک (به لاتین: Thakhek) یک شهر در لائوس است که در Thakhek District واقع شده است. خصوصیات. تاخک ۸۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
موانگ شای (به لاتین: Muang Xay) یک شهر در لائوس است که در استان اودومشای واقع شده است.
پاکشن (به لاتین: Pakxan) یک شهر در لائوس است که در استان بولیکام سای واقع شده است. خصوصیات. پاکشن ۲۷٬۴۰۴ نفر جمعیت دارد و ۱۵۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اتاپیو (به لاتین: Attapeu) یک شهر در لائوس است که در Samakkhixay District واقع شده است. خصوصیات. اتاپیو ۱۹٬۲۰۰ نفر جمعیت دارد و ۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بان هوایشای (به لاتین: Ban Houayxay) یک شهر در لائوس است که در Houay Xay District واقع شده است. خصوصیات. بان هوایشای ۱۷٬۶۸۷ نفر جمعیت دارد و ۳۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لوانگ نامتا (به لاتین: Luang Namtha) یک منطقهٔ مسکونی در لائوس است که در استان لوآنگ نامتا واقع شده است. خصوصیات. لوانگ نامتا ۳٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
فونگسالی (به لاتین: Phongsali) یک شهر در لائوس است که در استان فونگسالی واقع شده است.
ساینیابولی (به لاتین: Sainyabuli) یک شهر در لائوس است که در استان ساینیابولی واقع شده است. خصوصیات. ساینیابولی ۱۶٬۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
سالاوان (به لاتین: Salavan (city)) یک شهر در لائوس است که در استان چامپاساک واقع شده است.
سیکونگ (به لاتین: Sekong) یک شهر در لائوس است که در Lam Mam واقع شده است.
استان ساینیابولی (به لاتین: Sainyabuli Province) یک استان در لائوس است که در غرب این کشور واقع شده است. خصوصیات. استان ساینیابولی ۱۶٬۳۸۹ کیلومترمربع مساحت و ۳۸۲٬۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
استان فونگسالی (به لاتین: Phongsaly Province) یک لائوس در لائوس است که در شمال این کشور واقع شده است. خصوصیات. استان فونگسالی ۱۶٬۹۲۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۹۹٬۹۰۰ نفر جمعیت دارد.
استان بوکیو (به لاتین: Bokeo Province) یک استان در لائوس است که در غرب این کشور واقع شده است. خصوصیات. استان بوکیو ۶٬۱۹۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۴۵٬۲۶۳ نفر جمعیت دارد.
استان وینتیان (به لاتین: Vientiane Province) یک استان در لائوس است که در مرکز این کشور واقع شده است. خصوصیات. استان وینتیان ۱۵٬۹۲۷ کیلومترمربع مساحت و ۳۸۸٬۸۳۳ نفر جمعیت دارد.
استان اودومشای (به لاتین: Oudomxay Province) یک استان در لائوس است که در شمال غرب این کشور واقع شده است. خصوصیات. استان اودومشای ۱۵٬۳۷۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۶۵٬۱۲۸ نفر جمعیت دارد.
استان خاموان (به لاتین: Khammouane Province) یک استان های لائوس در لائوس است که در لائوس واقع شده است. خصوصیات. استان خاموان ۱۶٬۳۱۵ کیلومترمربع مساحت و ۳۳۷٬۳۱۴ نفر جمعیت دارد.
استان شیانگخوانگ (به لاتین: Xiangkhouang Province) یک استان در لائوس است که در شرق این کشور واقع شده است. خصوصیات. استان شیانگخوانگ ۱۶٬۳۵۸ کیلومترمربع مساحت و ۲۴۰٬۵۹۱ نفر جمعیت دارد.
استان هوافان (به لاتین: Houaphanh Province) یک استان در لائوس است که در شمال شرق این کشور واقع شده است. خصوصیات. استان هوافان ۱۶٬۵۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۸۰٬۸۹۸ نفر جمعیت دارد.