Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
های بحران های بی نهایت، او تبدیل به معشوقهٔ اسکندال سوج شد. "ناک اوت" سپس به عنوان یک جاسوس دو جانبه برای خدمت به تیم تازه تأسیس سیکرت سیکس به گروه انجمن سری شروران بزرگ پیوست. اما زمانی که انجمن سری به پایگاه عملیات سیکرت سیکس یورش بردند، "ناک اوت" برای نجات جان اسکندال هویت خود را فاش کرد. او سپس به عنوان یکی از اعضای اصلی سیکرت سیکس، جایگزین شخصیت پارادیمِن شد که در طی این حمله جان خود را از دست داد. پس از گذشت یک سال در تیم سیکرت سیکس، او توسط یکی از آدم کش های وندال سوج هدف قرار گرفت. او پس از اصابت گلوله تک تیراندازی به نام پیستولرا، تقریباً کشته شد. بر اثر گلوله بمبی در بدن "ناک اوت" کار گذاشته شد و زمانی که اسکندال حاضر به ترکش نشد، خود را به محدوده ای دیگر پرتاب کرد. اگرچه بدن او بر اثر شدت انفجار دچار سوختگی شدید شده بود اما در نهایت بدن او به دلیل توانایی زوددرمانی که یکی از ویژگی های اعضای سیارهٔ آپوکالیپس است به سرعت بهبود پیدا کرد و به طور کامل بازسازی شد. "ناک اوت" یکبار دیگر با هدف ردیابی فردی که سعی در ترورش داشت، به تیم سیکرت سیکس پیوست. پس از نبرد با گروه ابرقهرمان دوم پاترول، او با ددشات ه
مبستر شد، اما اسکندال آن ها را در حین عمل غافلگیر کرد. اما این مسئله هیچ معنایی برایش نداشت و این تنها عملی عادی در بین مبارزان بازمانده از سیارهٔ آپوکالیپس محسوب می شد. او نمی توانست دلیل عصبانیت اسکندال را درک کند. "ناک اوت" از او طلب بخشش کرد اما اسکندال او و تیم سیکرت سیکس را ترک کرد.
خط لوله ایران عراق سوریه (خوانده شده به نام خط لوله دوستی از سوی دولت های درگیر و خط لوله گاز اسلامی از سوی برخی از منابع غربی) یک خط لوله گاز طبیعی پیشنهادی از میدان گازی پارس جنوبی ایران به سوی اروپا از طریق ایران، عراق، سوریه و لبنان برای عرضه به مشتریان اروپایی و همچنین عراق و سوریه و لبنان است. این خط لوله برنامه ریزی شده بود قطر ۱۴۲ سانتی متر (۵۶ اینچ) داشته باشد. یک پیشنهاد قبلی، موسوم به خط لوله پارس مسیری از پارس جنوبی در ایران به اروپا از طریق ترکیه را در نظر داشت که ظاهراً پس از این که شرکت انرژی ی سوئیسی Elektrizitätsgesellschaft بخش لاوفنبورگ قرارداد خود را با ایران در اکتبر ۲۰۱۰ در پی فشار بیش از تحریمهای آمریکا علیه ایران متوقف کرد، رها شد. این خط لوله رقیبی برای خط لوله نوباکو از آذربایجان به اروپا خواهد بود. همچنین می تواند جایگزینی برای خط لوله قطر ترکیه است که توسط قطر پیشنهاد شده تا از طریق عربستان سعودی و اردن و سوریه و ترکیه از قطر به اروپا برود. گفته شده دلیل سوریه برای رد پیشنهاد قطر «برای حفاظت از منافع متحد روسیش است که تأمین کننده ارشد گاز طبیعی اروپا است.»
گروه غیرآبلی گروهی جبری است که دست کم دو عضو آن در عمل ضرب جابجاپذیر نباشند. به بیان دیگر، در گروه غیرآبلی، AB لزوماً برابر BA نیست. مثلاً ماتریس های مختلط معکوس پذیر formula_1 تحت عمل ضرب ماتریسی تشکیل یک گروه غیرآبلی می دهند.
گروه پوانکاره گروه ایزومتری های فضازمان مینکوفسکی است. گروه پوانکاره که یکی گروه لی غیر آبلی با ده مولد است، در واقع گروه تبدیلات لورنتس به علاوهٔ جابجایی در فضا-زمان است؛ بنابراین ده مولد آن شامل سه مولد برای دوران (حول سه محور فضا)، سه مولد برای خیز لورنتس (در سه راستای فضا) — تا اینجا شش مولد گروه لورنتس — و چهار مولد برای جابجایی در فضا-زمان (سه مولد برای جابجایی در فضا و یک مولد برای جابجایی در زمان) است. گروه پوانکاره در فیزیک نظری دارای اهمیت بسیار است.
منصور عبائی، (زادهٔ ۲۹ آذر ۱۳۱۸ - درگذشتهٔ ۱۸ دی ۱۳۹۵) استاد مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی ایران بود. در دومین آیین نکوداشت مهندسان برجسته کشاورزی و منابع طبیعی که توسط گروه علوم کشاورزی و منابع طبیعی فرهنگستان علوم برگزار شد، وی به عنوان محقق برجسته منابع طبیعی سال ۱۳۹۴ انتخاب شد. او همچنین یکی از مؤسسین انجمن حشره شناسی ایران و رئیس هیئت مدیره آن بود. منصور عبائی مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه تهران در رشته گیاه پزشکی و دکترایش را از دانشگاه مونیخ در رشته حشره شناسی جنگل دریافت کرد. او که از پیشکسوتان رشته آفات و بیماری های جنگل در ایران به شمار می آمد، در اثر سفری که به مازندران برای سرکشی به شمشادهای تحت هجوم آفت شب پره داشت، دچار مشکلات ریوی شد و نهایتاً پس از حدود یک ماه، در ۱۸ دی ۱۳۹۵، در بیمارستان مسیح دانشوری تهران درگذشت. عبائی چندین کتاب در زمینه های حشره شناسی و گیاه پزشکی نوشته است. از جمله تألیفات وی می توان به این موارد اشاره کرد: «آفات درختان و درختچه های جنگلی و غیرمثمر ایران»، «حشره شناسی جنگل: آفات درختان و درختچه های جنگلی، جنگل کاری ها، فضای سبز شهری، مناطق بیابانی و کویری»، «واژه نامه حش
ره شناسی (معادل ها و تعریف ها) ریخت شناسی بیرونی»، «تاریخ علوم منابع طبیعی ایران». وی همچنین چندین کتاب در حوزه آفات درختان زینتی و گلخانه ای نوشته است.
خودریختی در جبر مجرد، یک ریختی ای از شیء ریاضی به خودش است. به معنایی می توان خودریختی را تقارن شیء دانست و روشی برای نگاشت شیء به خودش به نحوی که تمام ساختار شیء دست نخورده باقی بماند. در واقع خود ریختی جایگشتی از شماره راس های یک گراف است یعنی اگر راس ها را از 1 تا n شماره گذاری کنیم هر جایگشتی از این اعداد که یک گراف تشکیل می دهد و این گراف ها با هم یک ریخت هستند.
ماهیچه پس سری پیشانی () ماهیچه ای اسکلتی است که بخشی از جمجمه سر را می پوشاند. ماهیچه پس سری پیشانی از دو تکهٔ جداگانه تشکیل شده که به هر تکه، شکمچه می گویند. کار شکمچه پیشانی، بالا کشیدن ابرو و کار شکمچه پس سری، کشیدن پوست سر به عقب است. خاستگاه شکمچه پیشانی، نیام کلاه خودی (گاله آ آپونوروتیکا) و خاستگاه شکمچه پس سری، خط پس گردنی بالایی استخوان پس سری است. پیوندگاه شکمچه پیشانی، پوست ابرو و بیخ بینی و پیوندگاه شکمچه پس سری، شاخه لاله گوشی پسین عصب چهره ای است.
چنگیز سلیمانووویچ لابازانوف (؛ زادهٔ ) یک کشتی گیر اهل روسیه است که در دسته میان وزن کشتی فرنگی فعالیت کرده است. او قهرمان کشتی جهان در سال ۲۰۱۴ و دارنده مدال برنز بازی های اروپایی ۲۰۱۵ است.
روی محصول سال ۲۰۱۵ است. ژانر این فیلم درام و رومانتیک می باشد. در این فیلم بازیگرانی همچون رانبیر کاپور، آرجون رامپال، ژاکلین فرناندز، بازی کرده اند.
ماهیچه پَس سَری () نام چهار ماهیچه .obliquus capitis sup و obliquus capitis inf و rectus capitis pos major و rectus capitis pos minor است که بخشی از پشت جمجمه را پوشانده اند و پوست سر را به عقب می کشند. برخی منابع ماهیچه پس سری را ماهیچه ای جداگانه به شمار نیاورده بلکه آن را یکی از شکمچه های ماهیچه پس سری پیشانی (occipitofrontalis) می دانند. این منابع، ماهیچه پس سری پیشانی را دارای دو قسمت (شکمچه) در دو طرف نیام کلاه خودی (گاله آ آپونوروتیکا) می دانند که یکی ماهیچه پس سری و دیگری ماهیچه پیشانی است. خاستگاه ماهیچه پس سری، خط پس گردنی بالایی استخوان پس سری و پیوندگاه آن شاخه لاله گوشی پسین عصب چهره ای است. عصب گیری ماهیچه پس سری از عصب چهره ای و خون گیری آن از سرخ رگ پس سری است.
سوزان کامینگز (؛ زادهٔ ) هنرپیشه آلمانی-آمریکایی سینما و تلویزیون در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی است. از کارهایی که در آنها نقش داشته می توان به "یک آمریکایی در پاریس"، "خدمت به انسان (منطقه نیمه روشن)" و "دود اسلحه" اشاره کرد.
سجاد علی (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم، هنرپیشه، و شاعر اهل پاکستان است. وی از سال ۱۹۷۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه نگار شده است.
جنگ داخلی در ایالات متحده () مجموعه مقالاتی است که کارل مارکس و فردریش انگلس دربارهٔ جنگ داخلی آمریکا بین سال های ۱۸۶۱ و ۱۸۶۲ میلادی برای نشریه نیویورک تریبون و دی پرسه وین، و همچنین نامه هایی است که مارکس و انگلس در این زمینه در سال های ۱۸۶۰ و ۱۸۶۶ به یکدیگر نوشته اند. این مجموعه در سال ۱۹۳۷ توسط ریچارد انمال ویرایش و منتشر شد. محتوای کتاب. بخش عمده ای از مقالات و محتوای کتاب مباحث تاریخی و شرح وقایع جنگ است. نکته مهم در این میان نوع نویسندگان به ماهیت جنگ داخلی آمریکا است. مارکس و انگلس در این مجموعه مقالات توضیح می دهند که ماهیت جنگ شمال و جنوب در ایالات متحده آمریکا در واقع مبارزه دو نوع سیستم اجتماعی بوده است؛ مبارزه ای میان نظام کارمزدی سرمایه داری که در ایالت های شمالی تحکیم یافته بود و نظام برده داری که در ایالت های جنوبی وجود داشت. نویسندگان معتقدند که نظام برده داری جنوب مانع توسعه سرمایه داری در سراسر کشور بوده و ریشه این جنگ در همین مسئله نهفته است.
تکامل سوسیالیسم از تخیل به علم () کتابی است که فردریش انگلس در سال ۱۸۸۰ نوشته است. مباحث این کتاب عمدتاً از کتاب آنتی دورینگ استخراج شده است و ادامه آن به شمار می رود. این کتاب برای اولین بار در سال ۱۸۸۰ در فرانسه منتشر شده است. محتوای کتاب. کتاب تفاوت های میان سوسیالیسم تخیلی و سوسیالیسم علمی را شرح می دهد. انگلس در این کتاب سوسیالیسمی را که توسط نویسندگانی مانند سن سیمون، فوریه و دورینگ تبلیغ می شد تخیلی و ایدئالیستی می نامد و معتقد است که سوسیالیسم تخیلی بر مبنای عقاید شخصی نظریه پردازان آن است که اعتقاد دارند جامعه را می توان براساس این ایده ها تغییر داد. در مقابل سوسیالیسم علمی پایه های خود را بر واقعیت ها بنا کرده است. سوسیالیسم علمی بر مفهوم ماتریالیستی تاریخ تأکید دارد که بر تحلیلی دقیق از تاریخ بنا شده است و کمونیسم را فرجام نهایی سرمایه داری می داند. انگلس کتاب را با شرحی تاریخی از اندیشه های سوسیالیست های تخیلی و اندیشه های سن سیمون آغاز کرده است و سپس به سراغ اندیشه های فوریه و رابرت اوون می رود. در فصل دوم وی به طور خلاصه مفهوم دیالکتیک را توضیح می دهد و سپس تاریخچه این مفهوم را از یونان باستان ت
ا هگل شرح می دهد. در فصل سوم خلاصه ای از ارتباط میان دیالکتیک و تضادهای اجتماعی و اقتصادی با تأکید بر اندیشه های مارکس شرح و توضیح می دهد.
عبدالرحمان مومند، مشهور به رحمان بابا (زادهٔ ۱۰۴۲ ه .ق - درگذشتهٔ ۱۱۲۸بود. ه .ق)، صوفی بزرگ سدهٔ هفدهم و شاعر ملی پشتون ها بود. شاعران هم دوره رحمان ت لوانی و خوشحال خان ختک بودند. دیوان رحمان بابا که مشتمل بر پنج هزار شعر می باشد در دو دفتر نوشته شده است هر دفتر آن از نظر ردیف کامل می باشد و شامل بر چند قصیده، و مخمس و بیشتر غزل می باشد.و مضامین بشر دوستی، معرفت و تصوف را با کمال سلاست و سادگی و روانی بیان کرده است. هر دو دفتر از نظر فنون شاعرانه و ادب و نزاکت و لطافت خیال فرقی با هم ندارند. عده ای از مورخین عقیده دارند که رحمان بابا دیوان خود را در زندگی خود تنظیم نکرده است اما از برخی از شعرهای رحمان بابا چنین بر می آید که نامبرده در زندگی خود شعرش را تنظیم کرده و به شکل دیوان در آورده بود.(عبدالحئ پشتانه شعراء صفحه ۱۹۵ ) رحمان بابا در زبانهای پشتو، فارسی و عربی تبحر داشت. دیوان اشعار رحمان بابا سلیس و به زبان ساده و روان می باشد و خوانندگان پشتون در محافل خود آنرا می خوانند. اشعارش مشتمل است بر مضامین اخلاقی ، دینی، اجتماعی و تصوف ومردم داری می باشد در تمام اقشار پشتونها به شعرهای رحمان بابا ارج می نهند و
مردم عوام وخواص عاشق اشعار او هستند. در میان پشتونها کمتر کسی پیدا می شود که یکی از اشعار رحمان بابا را حفظ نباشد( عبدالرووف بینوا، مقدمه دیوان رحمان بابا صفحه۲-۳)مثلا به این دو شعر توجه کنید: کر د ګلو کړه چې سیمه دې ګلزار شی ازغی مه کره په پښو کې به دې خار شی ته چې بل په غشو ولې هسې پوه شه چې همدا غشی به ستا په لور ګذار شی ته چې بل ته کوهی کنې هسې پوه شه چرې ستا به د کوهی په غاړه لار شی زندگی نامه. رحمان بابا فرزند عبدالستار، در سال ۱۰۴۲ ه .ق در قریهٔ بهادر علاقه پشتونخواه، پیشاور متولد شد. او از قوم مومند بود اما با این حال خود را مومند نمی دانست و شعری از وی چنین سروده شده است:زه عاشق یم سر و کار می دی له عشقه نه خلیل، نه داودزی یم، نه مومند ترجمه: من عاشق هستم و سرو کارم با عشق است. نه خلیل هستم، نه داودزی و نه مومند. صفات عشق وصوفی گری و فنا فی الله بودن اورا ودار کرد که از روستای خود به منطقه هزار خانه پیشاور برود. تماشای جمال و قدرت الهی و محبت به محبوب حقیقی سبب شد که او شعر های شیرین بگوید. دیوان رحمان بابا که مشتمل بر پنج هزار شعر می باشد در دو دفتر نوشته شده است هر دفتر آن از نظر ردیف کامل می باشد
و شامل بر چند قصیده، و مخمس و بیشتر غزل می باشد.و مضامین بشر دوستی، معرفت و تصوف را با کمال سلاست و سادگی و روانی بیان کرده است. هر دو دفتر از نظر فنون شاعرانه و ادب و نزاکت و لطافت خیال فرقی با هم ندارند. عده ای از مورخین عقیده دارند که رحمان بابا دیوان خود را در زندگی خود تنظیم نکرده است اما از برخی از شعرهای رحمان بابا چنین بر می آید که نامبرده در زندگی خود شعرش را تنظیم کرده و به شکل دیوان در آورده بود.(عبدالحئ پشتانه شعراء صفحه ۱۹۵ ) رحمان بابا در زبانهای پشتو، فارسی و عربی تبحر داشت. اندیشه عرفانی رحمان بابا از کلام دو عارف و شاعر بزرگ مشرق زمین سعدی شیرازی و لسان الغیب حافظ شیرازی نیز متاثر بوده است. او شاعری غزل گو است و درکلام او کلمات فارسی بوفور بکار رفته است. از چند جهت با شاعر پر آوازه فارسی حافظ شیرازی مشابهت دارد از جمله اینکه هر دو غزلخوان هستند از دروان ابتدایی زندگی هر دو اطلاعات کافی در دست نیست هر دو یک دیوان دارند هر دو منطقه خود را ترک نکرده اند و به هردو لسان الغیب گفته می شود و مردم به اشعارش فال می گیرند(سید غیور حسین تاثیرات حافظ شیرازی بر ادب پشتو مجله دانش شماره ۶۴-۶۵ بهار و تابست
ان ۱۳۸۰شمسی) اگر چه استاد حبیب الله رفیع در کتاب خود رحمانی خم با توجه به اشعار او می نویسد که نامبرده به کابل هم رفته است .(مقدمه دیوان رحمان بابا استاد حبیب الله رفیع چاپ ۱۳۵۶ هجری شمسی) رحمان بابا در اشعار خود فقط احساسات پاک خود را بیان کرده است و به هیچ کس هجو نکرده است. البته گاهگاهی از مشکلات و ستمی که پادشاهان مغول هم عصر او برای مردم بوجود آورده اند و از حاکمان پیشاور گلایه دارد و آن را محکوم می کند. شعر او آیینه احساسات و عواطف فطری انسان و ملی پشتونها می باشد که با زبان و شعرهای خیلی ساده از این خصوصیات حکایت کرده است.او در شعر های خود درس زندگی اجتماعی و آداب معاشرت و اخلاق و تهذیب می دهد او عشق و جذب را اساس حرکت دنیا می داند. هغه ژوی چې بې خدایه محبت کا همګی واړه بې ځایه محبت کا محبت بې خدایه واړه د زړه رنځ دی که مدام له چنګ و نایه محبت کا خر خاری ده چې یې یو له بله کاندی هر خود رای چې له خود رایه محبت کا چې مدام د بل وعیبو ته نظر کړې خدای له خپله عیبه ولې ناخبر کړې که یوه جودانه عیب وینې په بل کې هغه یو جودانه عیب به یې لوی غر کړې خدای وتاته ملایکو مقام در کړ ته دا خپل صورت په خپله ګاو خر کړې.
دوباره دې راتله نیشته په دنیا نن دې وار دی که دروغ کړې که رښتیا هر چار چې تر وخت تیره شی عنقا شی عنقا نه دی په دام نښتی د هیچا که مقصود لرې تلوار کړه وخت کوتاه دی غره مه شه د دې عمر په بقا رحمان بابا اگر چه شاعر صوفی و متصوف است و از مشکلات و مسایل دنیا خوشش نمی آید اما شعرش از روح زندگی برخوردار است. مردم را فقط به رهبانیت دعوت نمی کند بلکه درس زندگی به آنها می دهد.و شعر او پیام چگونه زیستن را دارد. در شعرش وحدت الشهود ، عشق الهی و عشق محمدی موج می زند و در اشعار خود فقط طرفدار عشق الهی و حقیقی است و سایر لوازمات و امتیازات از جمله امتیازات قومی را فراموش کرده و آنرا محکوم می کند و ثبات در زندگی را رکن اساسی زندگی می داند. قبل از رحمان بابا مرزا خان انصاری در شاعری صوفیانه آوازه داشت و شاعری او رنگ عرفان داشت ولی از سلاست و روانی لازم برخوردار نبود.اما رحمان بابا در عرصه تصوف شعر سلیس و روان گفت و در برابر سوز عشق و بیان واردات او شعرهای سایر شعرا کمرنگ شدند.به همین علت رنگ وحدة الشهودی او بیشتر از وحدت الوجودی فرقه روشنیه مقبول شد.(عبدالحئ حبیبی پشتانه شعرا صفحه ۱۹۵ چاپ کابل ۱۳۲۰) مردم عامه و فقراء و دوستدا
ران خدا اشعار عبدالرحمان را زیاد می خوانند و می پسندند مردم عوام از آن فال می گیرند و حتی طبقه زنان آنرا زیاد می خوانند(محمد هوتک بن داوود تدکرة الشعراء پته خزانه .صفحه ۹۴ ) د یوان او جز نصاب کتابهایی درسی درپشتونخوا و افغانستان می باشد چون خدا در دیوانش یک برکت و جذابیت خاصی گذاشته است که اشعارش خیلی زود به دل می نشینند و حفظ می شوند.او عزیز ترین و محبوب ترین شاعر درمیان پشتونها می باشد. قدیم ترین نسخه آن در سال ۱۲۹۳ هجری قمری به تصحیح مولوی احمد در لاهور چاپ شده استبعد از آن در سال ۱۳۲۶هجری شمسی دیوان او با تصحیح تدوین و تطبیق استاد عبدالرووف بینوا از سوی پشتو ټولنه کابل چاپ شده (عبدالروف بینوا رییس انجمن پشتو ( پشتو ټولنه) صفحه ۲ مقدمه دیوان رحمان بابا کابل چاپ ۱۳۲۶ه ش -۱۹۴۷) و تاکنون دیوان رحمان بابا بارها از سوی اکادمی پشتو در پیشاور و پشتو ټولنه کابل در سالهای مختلف از جمله ۱۹۵۰، ۱۹۲۹، به چاپ رسیده است. دیوان او به زبانهای مختلف از جمله ارود و انگلیسی ترجمه شده است. مقبره بابا، پیشاور درباره تاریخ وفات او هم اطلاعات دقیق در درست نیست اما محمد هوتکد ر پته خزانه صفحه ۹۵ سال وفات او را ۱۱۱۸ ذکر کرده است. ا
لبته این نظر از سوی برخی از نویسندگان نقد شده استو به این ترتیب عمر او ۸۲ یا ۸۶ سال می باشد. او در شهر پیشاور در نزدیکی مقبره اخوند درویزه در هزار خانه به خاک سپرده شد.هر سال در بهار بر مزار او یک مشاعره بزرگ برگزار می شود مقبره او در سال ۱۳۳۶ بوسیله انجمن افغان ( افغان ټولنه) کابل بنا شد. مقبره او زیارتگاه هر خاص و عام می باشد.رحمان بابا از ملا محمد یوسف یوسفزای تلمذ نمود و از او فقه و تصوف آموخت و بعد از آن به کوهات ( شهری در 50 کلومتری جنوب پیشاور) رفت و آنجا هم علوم عالی خواند و عالم خوبی گردید او با حاجی بهادر کوهاتی شخصیت روحانی بیعت کرد.و راه تصوف و عرفان را پیش گرفت. بعد از آن در منطقه هزا ر خانه ساکن شد و تا آخر عمر آنجا مانداز نوشته های محققان و مورخان چنین بر می آید که رحمان بابا یک شخصیت عالم، مفکر و فانی فی الله، پرهیزگار و شاعر بزرگ می باشد تمام زندگی او در زهد و تقوا گذشت و درمیان تمام مناطق پشتون نشین به خاطر خداشناسی، زهد و پرهیزگاری شهرت یافت و به لقب بابا مشهور شد.مسلک او صلح و عشق بود و از هر گونه جنگ و درگیری بیزار بود(محمد هوتک بن داوود تدکرة الشعراء پته خزانه .صفحه ۹۴،قاضی عبدالحیم اثر
مقدمه دیوان رحمان بابا شاعر انسانیت، چاپ ۱۹۶۳ میلادی) همانند تاریخ تولد رحمان بابا از شرح حال زندگی او هم معلومات دقیق در دست نیست. و در تاریخهای معاصر از او خیلی اندک یاد شده است از شعرهای رحمان بابا هم در باره زندگی اش اطلاعات زیادی به دست نمی آید.اما نشانه ها حکایت از آن دارد که نامبرده در زمان اورنگزیب بادشاه مغول و بعد از او در زمان شاه عالم زنده بود. شاه عالم در سال ۱۱۱۸ به قدرت رسید. و در این زمان رحمان بابا خوشحال خان ختک برجسته ترین شاعر پشتو زبان را هم دیدار کرده است و به این ترتیب می توان زندگی او را از سال ۱۰۵۰ تا ۱۱۲۰ حدس زد(هیوز مقدمه کلبه افغانی چاپ سال ۱۸۹۳ ) صفات عشق وصوفی گری و فنا فی الله بودن اورا ودار کرد که از روستای خود به منطقه هزار خانه پیشاور برود. تماشای جمال و قدرت الهی و محبت به محبوب حقیقی سبب شد که او شعر های شیرین بگوید. دیوان رحمان بابا که مشتمل بر پنج هزار شعر می باشد در دو دفتر نوشته شده است هر دفتر آن از نظر ردیف کامل می باشد و شامل بر چند قصیده، و مخمس و بیشتر غزل می باشد.و مضامین بشر دوستی، معرفت و تصوف را با کمال سلاست و سادگی و روانی بیان کرده است. هر دو دفتر از نظر فنو
ن شاعرانه و ادب و نزاکت و لطافت خیال فرقی با هم ندارند. عده ای از مورخین عقیده دارند که رحمان بابا دیوان خود را در زندگی خود تنظیم نکرده است اما از برخی از شعرهای رحمان بابا چنین بر می آید که نامبرده در زندگی خود شعرش را تنظیم کرده و به شکل دیوان در آورده بود.(عبدالحئ پشتانه شعراء صفحه ۱۹۵ ) رحمان بابا در زبانهای پشتو، فارسی و عربی تبحر داشت. دیوان اشعار رحمان بابا سلیس و به زبان ساده و روان می باشد و خوانندگان پشتون در محافل خود آنرا می خوانند. اشعارش مشتمل است بر مضامین اخلاقی ، دینی، اجتماعی و تصوف ومردم داری می باشد در تمام اقشار پشتونها به شعرهای رحمان بابا ارج می نهند و مردم عوام وخواص عاشق اشعار او هستند. در میان پشتونها کمتر کسی پیدا می شود که یکی از اشعار رحمان بابا را حفظ نباشد( عبدالرووف بینوا، مقدمه دیوان رحمان بابا صفحه۲-۳)مثلا به این دو شعر توجه کنید: کر د ګلو کړه چې سیمه دې ګلزار شی ازغی مه کره په پښو کې به دې خار شی ته چې بل په غشو ولې هسې پوه شه چې همدا غشی به ستا په لور ګذار شی ته چې بل ته کوهی کنې هسې پوه شه چرې ستا به د کوهی په غاړه لار شی دیوان عبدالرحان با مقدمه عبدالرووف بینوا صفحه -۱۴۰
-۱۳۹ رحمان بابا در اشعار خود سبک مستقل و از آن خود دارد او خود را در سبک شعری و ملازمات آن از جمله استعارات، تشبیهات و سایر نزاکت های ادبی نو آور می داند. و بعد از او شاعران نامداری شاگردان سبک او شده و به این سبک شعر خوانده اند ازجمله مصری خان گگیانی، معزالله خان،کاظم خان شیدا، نجیب، عبدالعظیم ارنیزی و پیر محمد کاکړ می توان اشاره کردمی توان گفت که تاثیر مکتب روشانیان در اشعار این شاعر و عارف بزرگ تا حدی دیده می شود.( عبدالحئ حبیبی پشتانه شعراء جلد یک چاپ کابل ،مقدمه دیوان رحمان بابا استاد حبیب الله رفیع چاپ ۱۳۵۶ هجری شمسی) شاعری بابا اندیشه عرفانی رحمان بابا از کلام دو عارف و شاعر بزرگ مشرق زمین سعدی شیرازی و لسان الغیب حافظ شیرازی نیز متاثر بوده است. او شاعری غزل گو است و درکلام او کلمات فارسی بوفور بکار رفته است. از چند جهت با شاعر پر آوازه فارسی حافظ شیرازی مشابهت دارد از جمله اینکه هر دو غزلخوان هستند از دروان ابتدایی زندگی هر دو اطلاعات کافی در دست نیست هر دو یک دیوان دارند هر دو منطقه خود را ترک نکرده اند و به هردو لسان الغیب گفته می شود و مردم به اشعارش فال می گیرند(سید غیور حسین تاثیرات حافظ شیرازی ب
ر ادب پشتو مجله دانش شماره ۶۴-۶۵ بهار و تابستان ۱۳۸۰شمسی) اگر چه استاد حبیب الله رفیع در کتاب خود رحمانی خم با توجه به اشعار او می نویسد که نامبرده به کابل هم رفته است .(مقدمه دیوان رحمان بابا استاد حبیب الله رفیع چاپ ۱۳۵۶ هجری شمسی) رحمان بابا در اشعار خود فقط احساسات پاک خود را بیان کرده است و به هیچ کس هجو نکرده است. البته گاهگاهی از مشکلات و ستمی که پادشاهان مغول هم عصر او برای مردم بوجود آورده اند و از حاکمان پیشاور گلایه دارد و آن را محکوم می کند. شعر او آیینه احساسات و عواطف فطری انسان و ملی پشتونها می باشد که با زبان و شعرهای خیلی ساده از این خصوصیات حکایت کرده است.او در شعر های خود درس زندگی اجتماعی و آداب معاشرت و اخلاق و تهذیب می دهد او عشق و جذب را اساس حرکت دنیا می داند. هغه ژوی چې بې خدایه محبت کا همګی واړه بې ځایه محبت کا محبت بې خدایه واړه د زړه رنځ دی که مدام له چنګ و نایه محبت کا خر خاری ده چې یې یو له بله کاندی هر خود رای چې له خود رایه محبت کا چې مدام د بل وعیبو ته نظر کړې خدای له خپله عیبه ولې ناخبر کړې که یوه جودانه عیب وینې په بل کې هغه یو جودانه عیب به یې لوی غر کړې خدای وتاته ملایکو م
قام در کړ ته دا خپل صورت په خپله ګاو خر کړې. دوباره دې راتله نیشته په دنیا نن دې وار دی که دروغ کړې که رښتیا هر چار چې تر وخت تیره شی عنقا شی عنقا نه دی په دام نښتی د هیچا که مقصود لرې تلوار کړه وخت کوتاه دی غره مه شه د دې عمر په بقا رحمان بابا اگر چه شاعر صوفی و متصوف است و از مشکلات و مسایل دنیا خوشش نمی آید اما شعرش از روح زندگی برخوردار است. مردم را فقط به رهبانیت دعوت نمی کند بلکه درس زندگی به آنها می دهد.و شعر او پیام چگونه زیستن را دارد. در شعرش وحدت الشهود ، عشق الهی و عشق محمدی موج می زند و در اشعار خود فقط طرفدار عشق الهی و حقیقی است و سایر لوازمات و امتیازات از جمله امتیازات قومی را فراموش کرده و آنرا محکوم می کند و ثبات در زندگی را رکن اساسی زندگی می داند. قبل از رحمان بابا مرزا خان انصاری در شاعری صوفیانه آوازه داشت و شاعری او رنگ عرفان داشت ولی از سلاست و روانی لازم برخوردار نبود.اما رحمان بابا در عرصه تصوف شعر سلیس و روان گفت و در برابر سوز عشق و بیان واردات او شعرهای سایر شعرا کمرنگ شدند.به همین علت رنگ وحدة الشهودی او بیشتر از وحدت الوجودی فرقه روشنیه مقبول شد.(عبدالحئ حبیبی پشتانه شعرا صفحه
۱۹۵ چاپ کابل ۱۳۲۰) مردم عامه و فقراء و دوستداران خدا اشعار عبدالرحمان را زیاد می خوانند و می پسندند مردم عوام از آن فال می گیرند و حتی طبقه زنان آنرا زیاد می خوانند(محمد هوتک بن داوود تدکرة الشعراء پته خزانه .صفحه ۹۴ ) د یوان او جز نصاب کتابهایی درسی درپشتونخوا و افغانستان می باشد چون خدا در دیوانش یک برکت و جذابیت خاصی گذاشته است که اشعارش خیلی زود به دل می نشینند و حفظ می شوند.او عزیز ترین و محبوب ترین شاعر درمیان پشتونها می باشد. قدیم ترین نسخه آن در سال ۱۲۹۳ هجری قمری به تصحیح مولوی احمد در لاهور چاپ شده استبعد از آن در سال ۱۳۲۶هجری شمسی دیوان او با تصحیح تدوین و تطبیق استاد عبدالرووف بینوا از سوی پشتو ټولنه کابل چاپ شده (عبدالروف بینوا رییس انجمن پشتو ( پشتو ټولنه) صفحه ۲ مقدمه دیوان رحمان بابا کابل چاپ ۱۳۲۶ه ش -۱۹۴۷) و تاکنون دیوان رحمان بابا بارها از سوی اکادمی پشتو در پیشاور و پشتو ټولنه کابل در سالهای مختلف از جمله ۱۹۵۰، ۱۹۲۹، به چاپ رسیده است. دیوان او به زبانهای مختلف از جمله ارود و انگلیسی ترجمه شده است. مقبره بابا، پیشاور درباره تاریخ وفات او هم اطلاعات دقیق در درست نیست اما محمد هوتکد ر پته خزان
ه صفحه ۹۵ سال وفات او را ۱۱۱۸ ذکر کرده است. البته این نظر از سوی برخی از نویسندگان نقد شده استو به این ترتیب عمر او ۸۲ یا ۸۶ سال می باشد. او در شهر پیشاور در نزدیکی مقبره اخوند درویزه در هزار خانه به خاک سپرده شد.هر سال در بهار بر مزار او یک مشاعره بزرگ برگزار می شود مقبره او در سال ۱۳۳۶ بوسیله انجمن افغان ( افغان ټولنه) کابل بنا شد. مقبره او زیارتگاه هر خاص و عام می باشد. اشعار. اشعار رحمان بابا به زبان های مختلف ترجمه شده است. از جمله کتاب «اشعار رحمان بابا، شاعر پشتونها» که توسط دو معلم زبان انگلیسی «رابرت سامپسون» و «معین خان» به انگلیسی ترجمه و موضوعات مربوط یه «جهاد» در این کتاب ترجمه سانسور گردید.
عنکبوت آبی () نام یک مجموعهٔ کارتونی مجارستانی است که در سال ۱۹۷۸ میلادی ساخته شد و پخش آن تا سال ۱۹۸۸ میلادی ادامه داشت. این کارتون آموزشی، در ۳ فصل و ۳۹ قسمت تولید شده و هر قسمت آن ۷–۵ دقیقه بود و داستان آن دربارهٔ یک عنکبوت هشت چشم بود که در حبابی زیر آب، در یک برکهٔ سرسبز زندگی می کرد. عنکبوت آبی در دههٔ ۶۰ خورشیدی از تلویزیون ایران نیز پخش شد.
جامعه کشورهای پرتغالی زبان (به پرتغالی: Comunidade dos Países de Língua Portuguesa; به صورت مختصر به عنوان CPLP) شناخته می شود است یک سازمان بین المللی در ژئوپلیتیک است؛ که عمدتاً از مستعمرات سابق امپراتوری پرتغال تشکیل شده است. هدف CPLP همکاری متقابل دولت های عضو در سازمان های دولتی و وزارتخانه ها و سازمان های غیردولتی و شاخه های مختلف آنها می باشد. شکل گیری و اهداف و عضو. CPLP یک مؤسسه ایجادشده برای تعمیق دوستی متقابل و همکاری میان کشورهای عضو آن است. این مؤسسه در طول زمان در حال رشد بوده است .آنگولا، برزیل، کاپ ورد، گینه بیسائو، موزامبیک، پرتغال و سائوتومه و پرنسیپ از اعضای دائم آن بوده اند و در سال ۲۰۰۲ تیمور شرقی نیز به آنها پیوست. در سال ۲۰۱۴، گینه استوایی نیز در نشست دیلی، به این جامعه پیوست. اهداف نخست این جامعه عبارتند از: این انجمن در سال ۲۰۰۵ طی یک جلسه در لوآندا که بین وزرای فرهنگ کشورهای عضو برگزار شد، ۵ مارس را به عنوان روز فرهنگ ("Dia da Cultura Lusófona" در پرتغالی) نام گذاری کردند. مدیریت. سازمان دبیرخانه اجرایی است که مسئول طراحی و اجرای CPLP پروژه های این مؤسسه است، در لیسبون پرتغال واقع شد
ه است. دبیر اجرایی دارای دو سال فرصت ریاست است و برای یک بار دیگر هم می تواند مجدداً انتخاب شود. تأمین مالی CPLP توسط کشورهای عضو آن است.