Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در سال ۱۹۵۶ توسط کارگردان رابرت وایز با بازی پل نیومن در نقش راکی با عنوان یکی آن بالا مرا دوست دارد (somebody up there likes me) ساخته شده است. اوایل زندگی. او فرزند پیرینو مارچگیانو و پاسکالینا پیکیوتو ، در جنوب بروکتون ماساچوست بزرگ شد. هر دو والدین وی از ایتالیا مهاجر بودند. پدر وی اهل ریپا تیاتینای آبروزو(Ripa Teatina,Abruzzo)بود، در حالی که مادرش اهل سن بارتولومئو در گالدو، کامپانیا (San Bartolomeo in Galdo, Campania) بود. روکی دو برادر داشت، لوئیس (با نام مستعار سونی) و پیتر و همچنین سه خواهر به نام های آلیس، کنکتا و الیزابت. هنگامی که مارسیانو حدود ۱۸ ماهه بود مبتلا به سینه پهلو شد که او را تا پای مرگ برد. در جوانی، او با تجهیزات دست ساز خانگی وزنه برداری کار می کرد (بعدها در زندگیش مشتری چارلز اطلس بود) و از یک کیسه پستی پر شده به عنوان یک کیسه سنگین استفاده کرد که از یک درخت در حیاط پشتی شان آویزان بود. او در دبیرستان براکتون درس خواند، جایی که هم بیس بال و هم فوتبال بازی می کرد. با این حال او از تیم بیس بال مدرسه به دلیل پیوستن به لیگ کلیسا جدا شد. او قانون مدرسه را نقض کرده بود، قانونی که بازیکنا
ن را از پیوستن به تیم های دیگر منع می کرد. روکی پس از پایان کلاس دهم، ترک تحصیل کرد. سپس مارچیانو به عنوان کارگر در کامیون های حمل یخ و زغال سنگ براکتون مشغول به کار شد. او همچنین به عنوان کارگر گود بردار راه آهن و کارگر کفاش کار می کرد. او ساکن هانسون، ماساچوست بود. خانه ای که او در آن زندگی می کرد هنوز در خیابان اصلی پابرجاست. در مارس ۱۹۴۳، مارچیانو برای مدت دو سال در ارتش آمریکا خدمت کرد. وی که در سوانسی ولز(Swansea, Wales) مستقر شده بود، به حمل و نقل کشتی در کانال انگلیسی به نرماندی کمک کرد. پس از پایان جنگ، وی دوره خدمت خود را در مارس ۱۹۴۶ در فورت لوئیس واشینگتن به پایان رساند. دوره آماتور. رکورد مارسیانو در دوره آماتور ۸ برد در مقابل ۴ باخت بود. مارسیانو در زمان جنگ نماینده ارتش شد و در مسابقات بوکس نیروهای مسلح آماتور در سال ۱۹۴۶ پیروز شد. دوره آماتور او به طور خلاصه در ۱۷ مارس ۱۹۴۷ زمانی که مارچیانو به عنوان یک رقیب حرفه ای در ولی آرنا گاردنز (Valley Arena Gardens) در هولی اوک ماساچوست (Holyoke, Massachusetts)، وارد رینگ شد و با عنوان "راکی مکیاننو از وستوور فیلد" "Rocky Mackianno of Westover Field" ث
بت شد، دوران آماتوری او پایان یافت. در آن شب، او در راند سو بوکسور محلی لی اپرسون را ناک اوت کرد. در حرکتی غیرمعمول، مارچیانو به رده آماتور بازگشت و در مسابقات قهرمانی دستکش های طلایی در مارس ۱۹۴۸ جنگید. او در این مسابقه ضربات سختی از بوکسور جنجالی کولی والاس دریافت کرد. روکی در طول بهار به عنوان یک آماتور به مبارزات خود ادامه داد و در مسابقات المپیک AAU در بوستون گاردن به رقابت پرداخت. در آنجا او جورج مک اینیس را ناک اوت کرد، اما در طول مسابقه دستهایش صدمه دیده و مجبور شد از این مسابقات خارج شود. این آخرین دوره آماتور او بودو در اواخر مارس ۱۹۴۷، مارچیانو به همراه چند نفر از دوستانش به فایتویل، کارولینای شمالی سفر کردند تا برای تیم بیس بال شیکاگو کابز(Chicago Cubs) بازی کنند. مارچیانو سه هفته تیم را ترک کر. وی پس از ناکامی در یافتن جایگاه در تیم دیگری به براکتون بازگشت و تمرین بوکس را با دوست قدیمیش آلی کلمبو آغاز کرد. آل ویل و چیک ورگلز مدیران و چارلی گلدمن مربی و معلم او بودند. دوره حرفه ای. اگرچه او یک رکورد حرفه ای در مقابل لی اپرسون در کارنامه خود داشت، اما مارچیانو از ۱۲ ژوئیه سال ۱۹۴۸ به طور دائمی به ع
نوان یک بوکسور حرفه ای شروع به کار کرد. او در آن شب، بر هری بیلازاریان غلبه کرد. او ۱۶ مسابقه اول خود را با ناک اوت حریف برنده شد(۷ مورد در راند اول و ۹ مورد قبل از راند ۵). دان موگارد (کارنامه:۱۷–۹–۱) اولین بوکسوری بود که مسیر مبارزه با او را تا آخر طی کرد (کل ۱۰ ران مسابقه) با «راک» (لقب مارچیانو) بود، اما مارچیانو با امتیازات یکجانبه ای پیروز شد. در اوایل کار خود، گزارشگر رینگ در پروویدنس رود آیلند (Providence ,Rhode Island)، نتوانست نام او را درست تلفظ کند، بنابراین او تصمیم به تغیر تلفظ نام خانوادگی خود "Marchegiano" گرفت؛ بنابراین ال ویل مدیر مارچیانو، پیشنهاد کرد یک نام مستعار برای او انتخاب کنند. اولین پیشنهاد Rocky" Mack" بود که مارچیانو آن را رد کرد و تصمیم گرفت با اسم "مارچیانو" با تلفظ ایتالیایی اش به روی رینگ برود. مارچیانو در ۳ مسابقه دیگر با ناک اوت به پیروزی رسید و سپس به مصاف تد لوری (کارنامه:۵۸–۴۸–۹) رفت. مارسیانو پیروزی های قبلی خود را زده نگه داشت و شکست سخت یکانبه ای به لوری تحمیل کرد و او را به شدت در هم کوبید. پس از آن چهار پیروزی با ناک اوت دیگر از جمله یک مسابقه پنج راندی در ۱۹ دسامبر
۱۹۴۹ با فیل موسکاتو (کارنامه:۵۶-۲۰-۲۰) بوکسور با تجربه سنگین وزنی از بوفالوی نیویورک که اولین حریف «نامدار» ی بود که مارچیانو با آن روبرو شد. سه هفته پس از این مبارزه، مارچیانو با یک ناک اوت در راند ششم، در نیویورک، کارمینه وینگو (کارنامه:۱۶-۱-۰-۰) را تقریباً تا حد مرگ در هم کوبید و شکست داد. مارچیانو در مقابل لا استارزا. در ۲۴ مارس ۱۹۵۰، مارچیانو با رولان لا استارزا مبارزه کرد و با شمارش آرا در طول ۱۰ راند برنده شد. احتمالاً لا استارزا بیش از هر بوکسور حرفه ای دیگری به شکست دادن مارچیانو نزدیک بوده است. امتیاز طرفین ۵–۴، ۴–۵ و ۵–۵ بود. مارسیانو برمبنای سیستم امتیاز اضافی که در آن زمان در نیویورک و ماساچوست مرسوم بود، پیروز شد. رولان با سیستم امتیاز دهی، امتیاز اضافی را برای ناک اوت به دست نیاورد و مارچیانو در این مبارزه ناک اوت را به ثمر رساند. داور مسابقه «واتسون» تصمیم گرفت امتیاز این دوره را برای مارسیانو بدهد. هر دو بوکسور قبل از مبارزه ناکام بودند و امتیاز لا استارزا ۳۷–۰ بود. دوره های بعدی. قبل از بازی برگشت با لوری (;کارنامه:۶۱-۵۶-۱۰)، ۳ پیروزی دیگر با ناک اوت، به پیروزی قاطعی دست یافت بدست آورد، پس
از آن، او با ناک اوت ۴ مسابقه دیگر را برنده شد. پس از غلبه بر رد اپلگیت (کارنامه:۱۱-۱۴-۲) در اواخر آوریل ۱۹۵۱، مسابقه وی با رکس لاین (کارنامه:۳۴-۱-۲) در ۱۲ ژوئیه ۱۹۵۱، برای اولین بار در تلویزیون ملی به نمایش درآمد که با در هم کوبیدن او طی شش راند به پیروزی دیگری دست یافت. در ۲۷ اکتبر ۱۹۵۱، مارچیانوی ۲۸ ساله، بر جو لوئیس ۳۷ ساله با نتیجه ۶٫۵ بر ۵ غلبه کرد. بعد از چهار برد دیگر، از جمله پیروزی بوکسور ۳۵ ساله لی ساوولد (کارنامه:۹۶-۳۷-۳) و هری متیوز (کارنامه:۸۱-۳-۵) ، مارچیانو با یک شلیک عنوان قهرمانی جهان را بدست آورد. مسابقات قهرمانی. در ۲۳ سپتامبر سال ۱۹۵۲ مارچیانوی ۲۹ ساله، با جرسی جو والکات قهرمان ۳۸ ساله سنگین وزن جهان، در فیلادلفیا روبرو شد. والکات در راند اول مارچیانو را به گوشه برد و به طور پیوسته امتیاز گرفت. در راند سیزدهم، والکات با یک هوک راست قدرتمند به زانو نشست و روی طناب ها افتاد. او تا مدتی بعد از شمارش بی حرکت دراز کشید و مارچیانو قهرمان جدید سنگین وزن جهان شد. تا قبل از پایان مسابقه، والکات با امتیازهای ۸–۴، ۷–۵ و ۷–۴ پیشتاز بود. اولین دفاع او از مقامش یک سال بعد اتفاق افتاد. بازی برگشت در برا
بر والکات ۳۹ ساله، که این بار در دور اول او را ناک اوت کرد. بعد، نوبت رولان لا استارزا بود که مارچیانو را به چالش بکشد. مارچیانو پس از کسب برتری نسبی و کسب امتیازاتی از داوران، در راند یازدهم موفق به ناک اوت فنی رولان شد. پس دو برد پیاپی دیگر طی دو مبارزه رفت و برگشت، مقابل قهرمان افسانه ای سنگین وزن سابق و نیمه سنگین جهان آزارد چارلز ۳۳ ساله ، بدست آورد. او تنها بوکسوری است که توانسته ۱۵ راند در برابر مارچیانو بایستد. مارچیانو اولین مبارزه با آزارد را با امتیاز و دومی را با ناک اوت فنی در راند هشتم به دست آورد. سپس، مارچیانو با دان کوکل قهرمان انگلیس و اروپا دیدار کرد. مارسیانو با ناک اوت فنی در راند نهم، او را به خانه فرستاد. آخرین دوره قهرمانی مارسیانو برابر ۲۱ سال سپتامبر ۱۹۵۵ مقابل آرچی مور 38 ساله بود. این مسابقه از اول قرار بود ۲۰ سپتامبر برگزار شود، اما به دلیل هشدارهای طوفان، یک روز به تعویق افتاد. در راند دوم، مارچیانو نزدیک بود با شمارش داور ناک اوت شود، اما با جمع و جور کردن خود توانست با ناک اوت کردن حریف در راند نهم، از عنوان قهرمانیش دفاع کند. مارچیانو در ۲۷ آوریل ۱۹۵۶، در سن ۳۲ سالگی بازنشستگی
خود را اعلام کرد. او کار خود را با ۴۹ پیروزی پیاپی و بدون باخت به پایان رساند. زندگی بعد از بوکس. زمانی که در ۲۶ ژوئن ۱۹۵۹ اینگمار جوهانسون در مسابقات قهرمانی سنگین وزن جهان مقام سنگین وزن جهان را از فلوید پترسون گرفت، متوجه مارچیانو شده و او را به چالش کشید. مارچیانو پس از یک ماه تمرین و بعد از چهار سال دوری از تمرین و مبارزه، تصمیم گرفت که به این موضوع فکر نکند و دیگر هیچگاه به آن فکر نکرد. بعد از بازنشستگی، مارچیانو وارد دنیای تلویزیون شد و اولین بار در فیلم Combat ظاهر شد! قسمت "Masquerade" و سپس در سال ۱۹۶۱ میزبان یک برنامه بوکس هفتگی در تلویزیون شد. برای مدت کوتاهی، او به عنوان داور فنی در کشتی کار کرد (مارسیانو یک کشتی گیر خوب در دوره دبیرستان بود). وی سالها به عنوان داور و مفسر بوکس در مسابقات بوکس فعالیت کرد. وی همچنین به عنوان شریک و نایب رئیس شرکت Papa Luigi Spaghetti Dens، یک شرکت تجاری مستقر در سانفرانسیسکو که توسط جو کرنس و جیمز برالی تشکیل شده بود. او خانه ای سفارشی در شماره ۶۴۱ خیابان NW 24 در ویلتون مانورس فلوریدا، حومه فورت لادردیل ساخت. این خانه همچنان تا سال ۲۰۱۸ باقی بود. در اواخر ژوئیه
۱۹۶۹، اندکی قبل از مرگش، مارچیانو در فیلمبرداری فیلم شرکت کرد. فیلمبرداری این دو بوکسور به صورت حرفه ای انجام شدند، سپس فیلم ویرایش شد تا با یک شبیه سازی رایانه ای از یک فرضیه بین آنها، که هر کدام در ابتدای کار بودند، مطابقت داشته باشد. این برنامه در ۲۰ ژانویه ۱۹۷۰ پخش شد، در یک نسخه مارپچانو برنده شد و در نسخه دوم نیز محمد علی برنده شد. مرگ. در ۳۱ اوت ۱۹۶۹ (روز قبل از تولد ۴۶ سالگی)، مارچیانو سوار هواپیمای سسنا ۱۷۲ شخصی اش بود که به سمت دس ماینس، آیووا پرواز می کرد. شب هنگام و شرایط جوی نامساعد شده بود. خلبان گلن بلز، در کل ۲۳۱ ساعت سابقه پرواز داشت که ۳۵ ساعت آن در شب بود. بلز سعی کرد هواپیما را در یک فرودگاه محلی در خارج از نیوتن، آیووا فرود آورد، اما هواپیما دو مایل قبل از باند فرود به یک درخت برخورد کرد. مارچیانو در صندلی عقب، فرانکی فارل ۲۸ ساله، بزرگ ترین پسر لو فارل، بوکسور سابق بود که از کودکی مارچیانو را می شناخت. مارسیانو، بلز و فارل هر سه در اثر این سانحه کشته شدند. در گزارش هیئت ایمنی حمل و نقل ملی آمده است: «خلبان اقدام به عملیاتی کرد که بیش از سطح تجربه و توانایی اش بود، پرواز با دید کم و شرایط
نامساعد جوی و عدم آشنایی به منطقه». مارچیانو در راه سخنرانی برای حمایت از فرزند دوستش بود و یک جشن تولد غافلگیرکننده در انتظار او بود. او امیدوار بود که صبح زود برای جشن تولد ۴۶ سالگی اش نزد همسرش برگردد. مارسیانو در گورستان فورست لاون در فورت لادردیل، فلوریدا به خاک سپرده شد. همسر وی باربارا مارچیانو پنج سال بعد از او در سن ۴۶ سالگی به علت سرطان ریه درگذشت و در کنار او به خاک سپرده شد.
ریحانه طراوتی (زادهٔ ۲۸ اسفند ۱۳۶۹-مشهد) عکاس و فیلم بردار پشت صحنه ایرانی است. او فارغ التحصیل رشته ٔ طراحی صنعتی از دانشگاه هنر تهران است. حواشی و بازداشت ها. کلیپ هپی. طراوتی در سال ۱۳۹۳ با حضور در کلیپ "ایرانیان خوشحال" شناخته شد. این کلیپ که بازخوانی ایرانی کلیپ هپی اثر فارل ویلیامز بود، بازتاب های زیادی را به همراه داشت. این بازتاب ها در نهایت منجر به بازداشت عوامل سازنده ی این کلیپ در ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۳ شد. طراوتی در دادگاهی که در ۱۸ شهریور ۱۳۹۳ برگزار شد به جرم «مشارکت در ساخت کلیپ مبتذل، داشتن روابط نامشروع بین اعضای گروه، نگهداری از مشروبات الکلی و بارگذاری و پخش ویدیو کلیپ مستهجن در شبکه ی یوتیوب» به ۶ ماه حبس و ۹۱ ضربه شلاق تعلیقی ۳ ساله محکوم شد. خبر دستگیری این گروه توسط نیروی انتظامی و پخش فیلم اعترافات از یکی از بخش های خبری تلویزیون دولتی ایران باعث واکنش های زیادی در شبکه های اجتماعی شد. از جمله این واکنش ها می توان به پیام فارل ویلیامز، خوانندهٔ این اثر اشاره کرد. بازداشت اردیبهشت ۱۴۰۱. طراوتی در ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۱، بازداشت شد و پس از ۱۴ روز آزاد شد. گفته می شود او در این مدت در بازداشت انفرادی
در بند ۲۰۹ اوین بوده است و با قید وثیقه آزاد شده است. با این وجود اطلاعاتی از اتهام او اعلام نشده است. محکومیت. در تاریخ اول بهمن ۱۴۰۱ اعلام شد که ریحانه طراوتی به اتهامات «اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام» در شعبه ۲۹ دادگاه انقلاب تهران، به ریاست قاضی مظلوم، به شش سال حبس تعزیری محکوم شده است. در این حکم مصادیق اتهامات او مواردی از قبیل «طراحی فعالیت های هدفمند در راستای جنبش زنان در ایران» و «ایجاد نیاز های کاذب در زنان از طریق تبلیغ جنبش می تو» درج شده است. بر اساس ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، پنج سال از این حکم قابلیت اجرا دارد. در آخرین روزهای سال ۱۴۰۱ اعلام شد که حکم ریحانه بدون هیچ تغییری در شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر دادگاه انقلاب تهران تأیید و به اجرای احکام صادر شده است. او در توییتی اعلام کرد که از طریق دیوان عالی کشور پیگیر فرجام خواهی پرونده است. فعالیت های هنری. طراوتی به صورت حرفه ای به عنوان عکاس و تصویربردار پشت صحنه فیلم شناخته می شود. از جمله کارهای او می توان به موارد زیر اشاره کرد: او در ویدیو کلیپ ترانه چرا رفتی از آلبوم نه فرشته ام نه شیطان مقابل دوربین حضور داش
ت. طراوتی همچنین در دو مستند "رابطه" ساخته فرناز جمشیدی مقدم (۱۳۹۴) و "جاده ابریشم" ساخته جوانا لاملی (۲۰۱۹) به ایفای نقش پرداخته است. نکات. در سال ۲۰۱۶ مجله فرانسوی "اِل" ریحانه طراوتی را به عنوان زن هفته انتخاب کرد. طراوتی از امضاکنندگان بیانیه اعتراض به خشونت علیه زنان در عرصه سینما و تئاتر ایران بود.
کارت پرداخت نوعی کارت است که توسط دارندهٔ آن استفاده می شود و توسط فروشنده تأیید شده است و در پرداخت پول برای خرید استفاده می شود. کارت های پرداخت انواع بسیاری دارد که می توان از مثال های آن از کارت اعتباری استفاده کرد. انواع. چند نوع از کارت های پرداخت: کارت اعتباری. کارت اعتباری نوعی از کارت پرداخت است که برای اشخاص حقیقی یا حقوقی صادر می شود. این کارت به دارنده آن این امکان را می دهد که بر پایه نوع قرارداد، از خدمات و کالاهایی برخوردار شده و سامانه بهای آن را بپردازد. به عبارت دیگر یک حد اعتبار به کاربر اختصاص داده می شود که می تواند از آن پولی را برای پرداخت قرض بگیرد. به عبارت دیگر شما به اندازه ای که مؤسسه صادرکننده کارت اجازه داده با استفاده از این کارت مبالغی را خرج کرده و در موعد مقرر شده جمع مبالغ خرج شده را به مؤسسه صادرکننده کارت برمی گردانید. کارت عابر بانک. کارت عابربانک یا ای تی ام که به عنوان کارت بانک و کارت نقدی نیز شناخته می شود، کارتی است که برای انجام عملیاتی همچون دریافت وجه، سپردن وجه، انتقال وجه، دریافت اطلاعات حساب، اعلام موجودی و … در دستگاه های خودپرداز علاقه استفاده می گیرد و توسط
بانک یا مؤسسات مالی و اعتباری صادر می شود. به عبارت دیگر شما ابتدا بایستی به حساب متصل به این کارت از قبل پول واریز نموده و سپس اقدام به خرج آن از طریق این کارت نمائید. مثل تمامی کارتهایی که در حال حاضر توسط بانکها به مشتریانشان داده می شود. کارت شارژ. کارت شارژ معمولاً یک کارت کاغذی است که به عنوان روشی برای پرداخت بهای مصرفی استفاده می شود. کارت شارژها معمولاً دارای مبلغ و کاربرد مشخص هستند. کارت سوخت. کارت سوخت به عنوان یک کارت پرداخت اغلب برای بنزین، گازوئیل و سایر سوخت در ایستگاه های گاز استفاده می شود.
خلیفه بلقاسم حفتر (متولد ۷ نوامبر ۱۹۴۳) از فرماندهان نظامی لیبیایی است. وی در اواخر دهه ۱۹۸۰ از حکومت معمر قذافی جدا شد. او در سال ۲۰۱۱ برای مشارکت در انقلاب ۲۰۱۱ لیبی به لیبی بازگشت. وی در آن دوران فرماندهی بخشی از نیروهای زمینی ارتش مخالفان قذافی را بر عهده گرفت. پس از سرنگونی حکومت معمر قذافی، حفتر که از پشتیبانی بسیاری از افسران ارتش لیبی برخوردار بود در فوریه ۲۰۱۴ میلادی دستور تعلیق فعالیت کار کنگره ملی (پارلمان لیبی در طرابلس) و دولت جدید لیبی مستقر در طرابلس را صادر کرد. مسئولان لیبی این کار وی را تلاشی برای کودتا اعلام کردند. وی در ماه مه سال ۲۰۱۴ نیز عملیاتی را با استفاده از نیروهای نظامی مطیع خود با نام «کرامت لیبی» در بنغازی به اجرا درآورد. در این عملیات نیروهای حفتر پایگاه های گروه های شبه نظامی را هدف قرار دادند که منجر به کشته و مجروح شدن شمار زیادی از شبه نظامیان شد. زندگی نامه حفتر. خلیفه حفتر در سال ۱۹۴۳ در اجدابیا در شرق لیبی از مادری مصری و پدری لیبیایی به دنیا آمد. او در اجدابیا به دبستان و در درنه به دبیرستان رفت. وی تحصیلات نظامی خود را در آکادمی نظامی گذراند و مدتی نیز در اتحاد جماهیر ش
وروی آموزش دید. او علاوه بر عربی، به انگلیسی، ایتالیایی و روسی نیز صحبت می کند و با زبان فرانسوی نیز آشنایی دارد. وی در بیست و شش سالگی، قذافی جوان را در جریان کودتای ۱۹۶۹ میلادی یاری کرد. کودتایی که منجر به سرنگونی حکومت محمد ادریس سنوسی شد. حفتر در آن دوران، یکی از اعضای شورای فرماندهی انقلاب بود. آن شورا به منظور اداره لیبی در روزهای پس از کودتا تشکیل شده بود. حفتر در سال ۱۹۸۷ میلادی در حالی که به عنوان فرمانده نیروهای نظامی لیبیایی مستقر در چاد در جنگ لیبی و چاد عمل می کرد به اسارت نیروهای چاد درآمد. دولت لیبی تلاشی برای آزادی آنها نکرد و اعلام کرد که آنها از ارتش لیبی پیروی نمی کرده اند. وی پس از چند سال زندان در سال ۱۹۹۰ آزاد شد و همراه با تعدادی از همرزمانش به آمریکا رفت. حفتر چند روز پس از آغاز قیام عمومی در سال ۲۰۱۱ میلادی به لیبی بازگشت تا در انقلاب ۱۷ فوریه مشارکت داشته باشد. شورای حکومت انتقالی لیبی در این دوران وی را به عنوان فرمانده نیروی زمینی برگزید، که سومین مقام مهم در ارتش مخالفان قذافی پس از عبدالفتاح یونس فرمانده کل قوا و عمر الحریری رئیس ستاد محسوب می شد. کمی پس از سقوط رژیم قذافی، حدود
۱۵۰ افسر و افسر وظیفه وی را فرمانده جدید ارتش لیبی اعلام کردند و در واقع سعی داشتند دولت جدید را در مقابل عمل انجام شده قرار دهند اما مقامات دولت جدید با این موضوع مخالفت کردند. عملیات کرامه. حفتر که همچنان از پشتیبانی بسیاری از افسران ارتش لیبی برخوردار است و خود را فرمانده ارتش این کشور می داند در ماه مه سال ۲۰۱۴ عملیاتی را با نام «کرامت لیبی» به اجرا درآورد. در این عملیات نیروهای حفتر پایگاه های گروه های شبه نظامی را در بنغازی هدف قرار دادند که منجر به کشته و مجروح شدن شمار زیادی از شبه نظامیان شد، و ساختمان پارلمان و تعدادی از مراکز دولتی را در طرابلس به محاصره خود درآوردند. حفتر هدف از این عملیات را پاکسازی لیبی از گروه های تروریستی و تکفیری و اخوان المسلمین اعلام کرد. وی گفت: کنگره ملی اجازه داده تا تروریست ها از سراسر دنیا در لیبی جمع شوند و امنیت این کشور را تهدید کنند. برخی از مقامات مهم نظامی و سیاسی لیبی از جمله فرمانده نیروی هوایی و وزیر فرهنگ از وی پشتیبانی کردند. ارتش لیبی در پاسخ به این اقدام آسمان بنغازی را «منطقه پرواز ممنوع» اعلام کرد تا ژنرال حفتر نتواند از هواپیماها و هلیکوپترهای خود استفا
ده کند. تلاش نافرجام برای ترور حفتر. خلیفه حفتر صبح روز ۴ ژوئن ۲۰۱۴ با یک خودروی حامل مواد منفجره که توسط یک فرد انتحاری رانده می شد، مورد سوء قصد (تلاش برای ترور) قرار گرفت. فرد مهاجم تلاش کرد تا با خودروی حامل مواد منفجره وارد مقر موقت فرماندهی ستاد عملیات کرامت واقع در منطقه (عوط السلطان) نزدیک الأبیار در شرق بنغازی شود، اما نگهبانان متوجه شدند و به فرد مهاجم هشدار دادند. فرد مهاجم نیز فوراً اقدام به منفجر کردن خودروی خود کرد که منجر به کشته شدن ۵ سرباز لیبیایی و مجروح شدن ۲۳ نفر دیگر شد که به بیمارستان المرج منتقل شدند. خلیفه حفتر در این حمله انتحاری آسیبی ندید. حفتر در واکنش به این حادثه، قول داد که به این اقدام تروریستی به شدت پاسخ خواهد داد. حمله به طرابلس. در ماه ژانویه ۲۰۱۹ نیروهای حفتر توانستند مناطقی از جنوب لیبی را که حوزه های نفتی این کشور بودند به تصرف خود درآورند. از روز سوم آوریل ۲۰۱۹ خلیفه حفتر دستور تصرف طرابلس، پایتخت لیبی را صادر کرد؛ جایی که دولت «وفاق ملی» به ریاست فائز السراج در آن مستقر است و از سوی جامعه جهانی به رسمیت شناخته می شود.
امین بزرگیان دانش آموختهٔ جامعه شناسی است. او در سال ۱۳۸۱ سردبیر روزنامه گلستان ایران بود. بزرگیان متولد سال ۱۳۶۰ و اکنون ساکن فرانسه است. آثار. از وی تاکنون سه کتاب منتشر شده است:
عباسقلی خان قزوینی ملقب به آدمیت (۱۲۴۰ – ۱۳۱۸ خورشیدی) فعال سیاسی و بنیان گذار جامع آدمیت بود. شرح حال. در ۱۲۴۰ خورشیدی در قزوین به دنیا آمد در کودکی پدرش عیوضعلی خان را از دست داد و زیر نظر شوهر خواهرش میرزا محمد خان قزوینی که منشی کامران میرزا بود پرورش یافت. در بیست سالگی وارد تشکیلات دیوانی میرزا یحیی خان مشیرالدوله شد و مشیرالدوله موجب آشنایی وی با میرزا ملکم خان و محافل روشنفکری گردید پس از این آشنایی بود که او وارد عرصه سیاست و مروج افکار آزادی خواهی شد. افکار قانون خواهی و آزادی خواهی از بیست سال پیش و با نوشته های طالبوف تبریزی و مستشارالدوله در میان ملت و دربار رخنه کرده بود. سال ۱۲۶۸ خورشیدی و همزمان با انتشار روزنامه قانون توسط ملکم، وی شروع به نشر و تبلیغ عقاید وی کرد و گفته می شد که عضو انجمن فراموشخانه شده بود. انجمن آدمیت. پس از قتل ناصرالدین شاه در اردیبهشت ۱۲۷۵، آدمیت انجمنی بنام انجمن آدمیت را بنیاد نهاد و تا سال ۱۲۸۷ که مجلس توسط محمدعلی شاه به توپ بسته شد ریاست آن را عهده دار بود. گفته شده است که این مجمع برای برپایی سه هدف عمده یعنی به کاربردن مهندسی اجتماعی برای دستیابی به توسعه ملی، کس
ب آزادی های فردی و دستیابی به برابری حقوقی همگان تلاش می کرده است. عاقبت کار. پس از ترور نافرجام محمدعلی شاه وی توانست با توصیه های خود از خشونت شاه بکاهد و افرادی را از عقوبت نجات دهد. آدمیت بعد از سفر نافرجامی برای دیدن ملکم خان، به مدت ۳۰ سال خانه نشین و منزوی گردید و در سال ۱۳۱۸ خورشیدی فوت نمود. بازماندگان وی عبارتند از: صادق آدمیت، فریدون آدمیت، طهمورث آدمیت و منوچهر آدمیت.
استیون دیلین (زاده ۳۰ نوامبر ۱۹۵۶) بازیگر انگلیسی است. از جمله فیلم هایی که او در آن بازی کرده می توان به "آرتور شاه"، "قطعات فراری"، "حقیقت درباره چارلی"، "'جاسوس بازی"، "تاریک ترین لحظات"، "قلب های ربوده شده"، "مجموعه تلویزیونی بازی تاج و تخت"، "آنا کارنینا"، "محاکمه خدا"، "نورآتش"، "گردهمایی"، "به سارایوو خوش آمدید"، "افسر آزادی مشروط"، "بیست و هشت هزار"، "پناهگاه" و "جان آدامز" اشاره کرد.
کنفرانس تعامل و اعتمادسازی آسیا به اختصار سکا (CICA) سازمانی است که در حال حاضر ۲۷ عضو اصلی و ۸ کشور و ۵ سازمان عضو ناظر دارد. تاریخچه. تشکیل کنفرانس تعامل و اعتماد سازی آسیا نخستین بار در پنجم اکتبر سال ۱۹۹۲ در زمان برگزاری چهل و هفتمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد، توسط نور سلطان نظربایف رئیس جمهور وقت قزاقستان پیشنهاد شد. موضوع فعالیت کنفرانس منطقه ای سیکا، تعامل و اقدامات، راه کارها و شیوه های دستیابی به اعتمادسازی در قاره آسیا عنوان شده است. دو سند اساسی مربوط به سکا (CICA) اهداف و روش های این کنفرانس را معرفی می کند. اولی اعلامیه اصول همکاری مبتنی بر روابط بین کشورهای عضو CICA است که در نخستین جلسه وزیران امور خارجه کشورهای عضو در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۱۹۹۹ در آلماتی قزاقستان به امضاء رسید. و دومین سند منشور CICA، است که در اولین نشست سران کشورهای عضو این کنفرانس در تاریخ چهارم جون ۲۰۰۲ در آلماتی نهایی شد. این دو سند مسیر کنفرانس را به سمت پیشرفت آینده CICA مشخص کرد. اعضای سیکا. شامل اعضای ثابت، اعضای ناظر و سازمانهای ناظر هستند. در حال حاضر ۲۷ عضو دارد. ۸ کشور و ۵ سازمان ناظر دارد. تا جون ۲۰۱۹ کشورهای ع
ضو ثابت عبارتند از: افغانستان، جمهوری آذربایجان، بحرین، بنگلادش ،کامبوج، چین، مصر، هند، ایران، عراق، اسرائیل، اردن، قزاقستان، قرقیزستان، مغولستان، پاکستان، فلسطین، قطر، کره جنوبی ،روسیه، سریلانکا، تاجیکستان، تایلند، ترکیه امارات متحده عربی، ازبکستان، ویتنام. کشورهای عضو ناظر عبارتند از: اندونزی، اوکراین، ایالات متحده آمریکا، بلاروس، ژاپن، فیلیپین، لائوس و مالزی. سازمان های ناظر عبارتند از: سازمان ملل متحد، سازمان امنیت و همکاری اروپا، سازمان بین المللی مهاجرت، اتحادیه عرب و مجمع پارلمانی کشورهای ترک زبان
ریزدانه های الماس پنجمین آلبوم تکنوازی سنتور اردوان کامکار است که در فروردین ۱۳۹۲ و توسط آوایان ققنوس پخش شد. قطعه های این آلبوم توسط اردوان کامکار به همراه گروه کامکارها در اجراهای ۱۳۹۱ به صورت زنده اجرا می شد. اردوان کامکار این آلبوم را پس از نزدیک به یک دهه از آخرین آلبوم تکنوازی خود پخش کرد. این اثر به کنسرت پاییزی گروه کامکارها در سال ۱۳۹۱ برمی گردد که بخشی از آن اجرا به تکنوازی سنتور اردوان کامکار اختصاص داشت و عنوان آن بخش «ریزدانه های الماس» بود. در قطعه «راه کابل»، از ملودی معروف افغانی «ملا ممدجان» استفاده شده است. بنا بر گفته ی اردوان کامکار، او قطعه «انتظار» را هنگامی که در بیمارستان منتظر تولد فرزندش بود، از یک بلوچی شنیده است.
سوخت جت گونه ای سوخت هواپیما است که برای هواگردهای دارای موتور توربینی مانند هواپیماهای توربوجت، توربوفن و توربوپراپ و بالگردهای توربوشفت از آن استفاده می کنند. موتورهای توربینی به طور کلی توانایی کاربرد سوخت های نفتی متنوعی را دارند اما همه گونه های سوخت جت امروزی گونه هایی از نفت سفید هستند که خلوص بالایی داشته و افزودنی هایی برای جلوگیری از خوردگی، زنگ زدن، انجماد در دمای پایین یا اشتعال در دمای بالا، به آن ها اضافه شده است. سوخت مناسب جت بایستی دمای اشتعال بالایی داشته باشد، رسوب نکرده و ایجاد زنگ زدگی نکند، ارزش حرارتی بالایی داشته، ترابری و کار با آن ایمن باشد، به بخش های داغ توربین موتور آسیب نرساند و در هوای سرد نیز به خوبی جریان پیدا کند. انواع. سوخت های جت برای هواپیماهای غیرنظامی به سه دسته کلی تقسیم می شوند:
کنزینگتون جنوبی یکی از ناحیه ها و مناطق لندن می باشد که مساحت آن ۳٫۹ کیلومتر است. در این منطقه ساختمان های مهمی همچون موزه ویکتوریا و آلبرت، موزه تاریخ طبیعی لندن، موزه علوم لندن، رویال آلبرت هال، کالج سلطنتی لندن و کالج سلطنتی موسیقی لندن در آن قرار دارد
منابع دوران صفوی شامل منابع تاریخی، منشآت و سفرنامه های سفیران کشورهای اروپایی می شود. ریشه تاریخ نگاری صفوی به سنت تیموری هرات در نگارش تاریخ برمی گردد که تأثیر ثانویه ای هم از تاریخ نگاری ترکمانان غرب ایران (قراقویونلو و آق قویونلو) داشته است. برقراری وحدت سیاسی و تمرکزگرایی صفویه که منجر به براندازی حکومت های محلی شد، و شکل گیری نوعی هویت ایرانی موجب گردید که مورخان به نگارش تاریخ های عمومی و سلسله ای بپردازند و نگارش تاریخ های محلی کاهش پیدا کرد. از ابتدای صفویه تا زمان شاه عباس اول، مهم ترین نوع تاریخ نویسی، تألیف تاریخ های عمومی بود اما در دورهٔ شاه عباس، بیش تر تاریخ سلسله ای رایج شد؛ زیرا در دورهٔ پادشاهی شاه اسماعیل که آغاز سلسله بود و حتی دورهٔ شاه تهماسب، مورخان فقط مجال این را داشتند که تاریخ های عمومی بنویسند و در ضمن آن گزارشی دربارهٔ بنیان گذاران این سلسله بیاورند، اما در دورهٔ شاه عباس، سلسلهٔ صفوی به طور کامل استقرار یافته بود و مورخان نیازی نداشتند که تاریخ اسلام یا سلسله های پیشین را در گزارش خویش ارائه کنند. با استحکام و توسعهٔ قدرت سیاسی، مذهبی و فرهنگی صفویه، این دگرگونی در تاریخ نویسی ن