Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کاناکو موموتا (؛ زادهٔ ) یک موسیقی دان اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
الکساندر برکمن (; زاده – درگذشته ) آنارشیست، نویسنده، و پدیدآور اهل روسیه و از پیشروان جنبش آنارشیسم در اوایل قرن بیستم بود. وی در ۲۱ نوامبر ۱۸۷۰ در ویلنیوس (پایتخت لیتوانی فعلی) که جزئی از امپراتوری روسیه آن زمان بود، در یک خانواده مرفه یهودی به دنیا آمد. بعدتر خانواده به سن پترزبورگ مهاجرت کردند و برکمن تحصیلات خود را در آنجا پی گرفت و از رادیکالیسم فزاینده ای که در میان کارگران روس گسترش می یافت متأثر شد. از دیگر سو وی با ایده های رادیکال آن روزگار از جمله پوپولیسم و نیهیلیسم آشنا شد و در این میان دایی اش به دلیل فعالیت های انقلابی اعدام شد. با مهاجرت برادرش در ۱۸۸۸ به آلمان وی نیز فرصت را غنیمت شمرد تا از آلمان راهی نیویورک شود. هر چند نمی توانست انگلیسی صحبت کند اما به زودی بدل به یک آنارشیست شد و با گروه هایی پیوند یافت که در راستای آزادی افراد محکوم در حادثهٔ بمب گذاری هی مارکت مبارزه می کردند. در ۱۸۸۹ برکمن با نویسنده و آنارشیست معروف روس، اما گلدمن آشنا شد؛ این آشنایی طی چند دهه ادامه یافت. برکمن سپس با یک گروه آنارشیستی با نام «اتونومیستها» آشنا شد که بر آزادی فردی تأکید داشتند و با تأسیس سازمانهای
آنارشیستی مخالفت می کردند. در ۱۸۹۲ برکمن همراه با گلدمن و فعال دیگری با نام آرنوستام راهی ورچستر در ماساچوست شدند. در ژوئن همان سال کارگران کارخانه فولاد کارنگی-که تحت مدیریت فردی بدنام با نام هنری کلی فریک- بود دست از کار کشیدند و در درگیری های بعدی چندین تن از دو طرف کشته شدند. برکمن، گلدمن و آرنوستام تصمیم گرفتند تا در راستای اتحاد طبقه کارگر و مخالفت با سیستم سرمایه داری فریک را از میان بردارند. برکمن مسئولیت این عمل را بر عهده گرفت اما در نهایت نتوانست به هدف نهایی خود برسد و از سوی پلیس بازداشت شد. دادگاه وی را به ۲۱ سال زندان و یک سال کار اجباری در یک نوانخانه محکوم کرد. وی در زندان «خاطرات یک زندانی آنارشیست» را نوشت. او در ۱۹۰۶ از زندان آزاد شدو از آنجا راهی دیترویت شد تا با گلدمن ملاقات کند. برکمن سردبیری نشریهٔ آنارشیستی گلدمن موسوم به «مادِر ارث: مادر زمین» را بر عهده گرفت. وی به تأسیس مرکز فرر در نیویورک کمک کرد و در آنجا به تدریس اصول آنارشیسم مشغول شد. در ۱۹۱۴ در پی اعتصاب کارگران معدن کلرادو که برای خانواده راکفلر کار می کردند، گارد ملی به تجمع آنان یورش برد و ۲۶ معدنچی را کشت. در طول این اعتص
اب برکمن به سازماندهی اعتراضاتی در نیویورک در حمایت از معدنچیان برخاست. در ۱۹۱۵ راهی کالیفرنیا شد و در سان فرانسیسکو نشریه آنارشیستی «بلاست» را راه اندازی کرد. او طی جنگ جهانی اول در جبهه مخالفان جنگ قرار داشت و در ۱۹۱۷ بازداشت و به دوسال زندان محکوم شد. برکمن در دادگاه گفت: چگونه به دنیا اعلام خواهید کرد در حالی که حامل آزادی و دموکراسی برای اروپا هستید در اینجا آزدی را به رسمیت نمی شناسید و در حالی که برای دموکراسی در آلمان مبارزه می کنید درست در اینجا و در نیویورک به سرکوب آن دست می زنید. شما که دارید آزدی بیان و آزادی را در این کشور سرکوب می کنید، همچنان مدعی آن هستید که چنان عاشق آزدی هستید که پنج هزار مایل دورتر برای آن مبارزه می کنید. وی در آغاز از وقوع انقلاب بلشویکی سخت بر سر ذوق آمد و آن را «بهترین لحظه عمر خود» خواند. او و گلدمن در ۱۹۲۰ در روسیه به سفر پرداختند تا با گردآوری اشیا و داده ها یک موزه انقلابی راه اندازی کنند. اما آن دو طی این سفر با سرکوب، سوء مدیریت و فساد به جای برابری و توانمند سازی کارگران مواجه شدند. لنین در ملاقات با آن دو سرکوب آزادی مطبوعات را توجیه کرد و گفت: وقتی که دیگر خطری
انقلاب را تهدید نکند، می توان آزادی بیان را تأمین کرد». در ۱۹۲۱ آن دو روسیه را ترک کردند و گلدمن راهی برلین شد جایی که شروع به نگارش پمفلت هایی با عناوینی چون «تراژدی روسیه» کرد. او در ۱۹۲۵ «افسانهٔ بلشویک» را منتشر کرد. وی در ۱۹۲۹ «اکنون و بعد از آن:الفبای آنارشیسم کمونیستی» را نوشت که بعدتر به «آنارشیسم چیست» یا همان الفبای آنارشیسم معروف شد؛ کتابی که به فارسی نیز برگردانده شده است. برکمن سالهای پایانی عمر خود را در نیس به عنوان سردبیر و مترجم گذراند و همچنان از جنبش آنارشیسم حمایت می کرد. در دهه سی وضع سلامت وی رو به وخامت گذاشت و او ناامید از درمان در ۲۸ ژوئن ۱۹۳۶ به زندگی خود پایان داد. گلدمن سازماندهی مراسم خاکسپاری وی را بر عهده گرفت. برکمن تنها چند هفته پیش از آغاز انقلاب اسپانیا درگذشت که از آن به عنوان یک انقلاب آنارشیستی-سندیکالیستی یاد می شود. در ژوئیه ۱۹۳۷ گلدمن نوشت: «اگر برکمن کمی بیشتر زنده می ماند وقوع این انقلاب وی را دوباره جوان می کرد و به وی نیرویی تازه می بخشید». در واقع وی که از نسل های جوان و گروه های آنارشیستی ناامید شده بود اگر سه هفته بیش تر زنده می ماند جنگ آنارشیست های اسپانیایی
علیه فرانکو را می دید. آثار. کتابهایی که از برکمن به یادگار مانده به قرار ذیل است: · خاطرات یک زندانی آنارشیست · نفی بلد: معنا و مخاطرهٔ آن؛ پیام به مردم آمریکا (در همکاری با اما گلدمن) · افسانهٔ بلشویک · اکنون و بعد از آن: الفبای آنارشیسم کمونیستی (در فارسی با نام «الفبای آنارشیسم» ترجمه شده است) او پس از سال ها مبارزه و سلسله سخنرانی هایی که در رابطه با احقای حقوق مردم، به خصوص کارگران داشت سرانجام در ۲۸ ژوئن ۱۹۳۶ پس از چند عمل جراحی در خصوص بیماری اش، در تبعید با تپانچه به خود شلیک کرد. منابع. برکمن، الکساندر، الفبای آنارشیسم، هومن کاسبی، انتشارات شوند، تهران ۱۳۹۷.
گلوکز ۶-فسفات ایزومراز () یا فسفوگلوکز ایزومراز یا عامل تحرک اُتوکرین یکی از آنزیم های چرخه قندکافت است که گلوکز ۶-فسفات را به فروکتوز ۶-فسفات تبدیل می کند. این آنزیم توسط سلول های سرطانی هم ترشح می شود و یکی از عوامل پخش شدن آنها و بروز متاستاز است. جستارهای وابسته. قندکافت
طاووس یا تاووس یا فراش مرغ (به فارسی: فراش مرغ) نام یک گونه از سه سردهٔ طاووس و تیرهٔ قرقاولان و وابستگان به آن ها است. طاووس پرنده خیلی زیبایی است و پرهای رنگارنگی دارد. او دارای ۱۵۰ پر است و در بیشتر فرهنگ ها با نام زیباترین پرنده و نماد تجلل به شمار رفته است. طاووس سبز پرنده ای در حال نابودی است. این پرندگان به خاطر پرهای رنگین کمانی که جنس نر آن به نمایش می گذارد، شناخته شده اند. این پرها می توانند تا ۲ متر رشد کنند، پس از این روی است که یکی از بزرگ ترین پرندگان در جهان بشمار می آیند. آمیختگی رنگ بندی تَن و دم در طاووس نر بسیار گوناگون و رنگارنگ است درحالی که تَن طاووس ماده قهوه ای و خاکستری است. گونه های طاووس. این پرنده که جنس نر آن پرهای بسیار زیبایی به ویژه در بخش پایانی دم دارد به دو گونه تقسیم می شود: یکی هندی و دیگری جاوه. طاووس هندی بومی هند، سری لانکا و پاکستان است و پرنده ملی هند به شمار می رود. نرها پرهایشان را برای زیبایی خود دورشان می گسترانند تا در برابر ماده خودنمایی کنند زیرا ماده این جانور زیبایی چندانی ندارد. یکی از ویژگیهای درخورِ این پرنده این است که صدای بلند و گوش خراشی دارد. خوراک ا
ین پرنده دانه و میوه است. از آنجایی که طاووس زمانی که پرهایش را باز می کند روی دمش نگارهایی مانند چشم دارد به آن لقب هزار چشم داده اند. طاووس ها جانوران اجتماعی هستند و اگر در یک جا با هم زندگی کنند توانایی سازش و کنار هم زیستن را دارند و تنها در زمان جفتگیری نرها گاه با هم درگیر می شوند. زاد آوری. این جانور زیبا سالی یکبار تخم می گذارد و شمارِ تخم ها معمولاً حدود ده دانه حتی بیشتر هم می تواند باشد. رنگ تخم ها سفید رو به نارنجی است و رویشان لکه های خاکستری دارند. سنگینی تخم ها حدود ۱۵۰ گرم می باشد. شمار تخم های این جانور بسته به آب و هوا دارد در هوای گرم شمارشان بیشتر می شود. مادر می بایست سی روز روی تخم ها بنشینند تا جوجه ها بیرون بیایند. آواز خواندن. آواز خواندن طاووس ها معمولاً قبل یا بعد از جفت گیری یا گاهی در هنگام تلاقی، اتفاق می افتد.
تعطیلات همیشگی، فیلمی به نویسندگی، تهیه کنندگی و کارگردانی جیم جارموش در سال ۱۹۸۰ است. این فیلم اولین تجربهٔ جارموش در مقام کارگردانی است. او کار ساخت فیلم را که با دوربین ۱۶ میلی میتری فیلم برداری شده است مدت کوتاهی بعد از رها کردن تحصیلاتش در مدرسه فیلم سازی به اتمام رساند. اعتبار این فیلم غالباً به این دلیل است که آن را تولد سبک و طراحی شخصیت منحصر بفرد کارگردان می دانند. فیلم برندهٔ جایزهٔ ژوزف فون اشترنبرگ در جشنواره بین المللی فیلم مانهایم-هایدلبرگ ۱۹۸۰ شد. طرح کلی داستان. شخصیت اصلی داستان با بازی کریس پارکر، در فضای تاریک نیویورک سرگردان است و به معماهای زندگی می اندیشد او که در جستجوی مکان بهتری است با افراد دسیسه چینی مواجه می شود. تولید. جان لیوری آهنگساز و دوست جارموش برای اولین در این فیلم کار آهنگسازی و بازیگری سینما را تجربه کرد. انتشار. این فیلم در تاریخ ۶ مه ۱۹۸۱ در ایالات متحده منتشر شد. "تعطیلات همیشگی" همچنین در چهارم سپتامبر ۲۰۰۷ توسط مجموعه کرایتریون به عنوان یک ترکیب ویژه بر روی دی وی دی فیلم "عجیب تر از بهشت" دیگر اثر جیم جارموش منتشر شده است.
لاکشمانا () نیایشگاهی در هندوستان است. ایم بنا از میراث های جهانی یونسکو در هند است.
رانی کی واو () از میراث های جهانی یونسکو در هند است.
دژ آمیر () قلعه ای تاریخی در هندوستان و جزء میراث جهانی یونسکو در هند است. کاخ و دژ آمیر بر روی تپه ای واقع شده و بر دریاچه مائوتا مشرف است. این قلعه توسط ، راجای راجستان و یکی از سرداران مورد اعتماد اکبرشاه ساخته شد و بعدها توسط توسعه یافت.
خیابان آندراشی یا بلوار آندراشی (به ) یک بلوار به طول ۲٫۵ کیلومتر، و یکی از جاذبه های گردشگری بوداپست است که در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. نام. دیْولا آندراشی نخست وزیر مجارستان در ۱۸۷۰ حامی طرح های نوسازی بوداپست به شیوه های نوین از مدل پاریس بود. پس از اتمام ساختِ بلوار در سال ۱۸۸۵، نیز نام او را بر بلوار گذاشتند. نام بلوار چندین بار در قرن بیستم عوض شده است: پس از جنگ جهانی دوم در ۱۹۵۰–۱۹۵۶ بلوار استالین؛ در ۱۹۵۶–۱۹۵۷ بلوار جوانان مجار؛ و در ۱۹۵۷–۱۹۹۹ بلوار جمهوری خلق و سپس دوباره به نام اصلی آن، بلوار آندراشی نام گذاری شد. ناصرالدین شاه. ناصرالدین شاه در سفر سومش به فرنگ از این بلوار رد شد، در خاطراتش در روز سه شنبه ۲۹ ذیحجه ۱۳۰۷ (۱۸۸۹ میلادی) آورده است: «... برای تیاتر، از کوچه آندراشی رفتیم، این کوچه آندراشی از کوچه های بسیار خوب است، در تمام فرنگستان همچو کوچه ای نیست، عرضش دویست ذرع است، طولش دو هزار و پانصد کیلومتر بسیار خیابان عالی است، اطرافش خانه های ممتاز بسیار بلند چندین مرتبه دارد، چراغ های خوب در این خیابان است، بسیار خیابان شسته تمیز خوبی است، اغلب خیابان های پست پهن و عریض اس
ت، به خصوص این خیابان آندراشی که خیلی نقل دارد، به قدر بیست و پنج هزار جمعیت در اطراف راه ایستاده بودند، متصل اِ اِ (زنده باد به ) می کردند، خلاصه رسیدیم به تیاتر…». چهارشنبه غره محرم ۱۳۰۷: «... در روزنامه دیروز نوشته بودیم که کوچه آندراشی دویست ذرع عرض دارد، خلاف بود بیست ذرع بیشتر عرض ندارد…». بنابراین در مورد دو هزار و پانصد کیلومتر هم قطعاً اشتباهی رخ داده است (پانوشت کتاب).
دانوب () تفرجگاهی در مجارستان است. منطقه دانوب جزء میراث جهانی یونسکو در مجارستان و جاذبه های گردشگری در بوداپست است.
فِرتو یا نوی زیدلر بزرگ ترین دریاچه حوضه بسته در اروپای مرکزی و میراث جهانی یونسکو به مساحت ۳۱۵ کیلومتر مربع است که بیشتر آن در اتریش (حدود ۲۴۰ کیلومتر مربع) و قسمت کوچک تر آن در مجارستان قرار گرفته است.
میدان قهرمانان () یکی از میدان های اصلی و تاریخی در انتهای خیابان آندراشی در بوداپست، مجارستان است و از ۲۰۰۲ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد. مجموعه ای از مجسمهٔ هفت رئیس قبیله مجار در زمان ورود به پانونی، چندین تن از رهبران مهم مجارستان و سنگ یادبود قهرمانان (که گاهی به اشتباه مقبره سرباز گمنام یاد می شود) در میدان قرار دارند. در دو سوی میدان موزهٔ هنرهای زیبا و تالار هنر و درکنار آن پارک شهر واقع شده است. تاریخچه. میدان قهرمانان بوداپست بخشی از پروژه بزرگ سالگرد وطن گیری مجارها و تأسیس دولت مجارستان در ۸۹۶ بود که در ۱۸۹۶ آغاز شده بود. آن پروژه شامل گسترش و نوسازی خیابان آندراشی و ساخت اولین خط مترو می شد. ساخت وساز در ۱۹۰۰ به اتمام رسید و همان موقع هم میدان نام خود را دریافت کرد. چهار مجسمه نمادین در ۱۹۰۶ اضافه شدند و میدان همراه با موزه ها در دو طرف، در همان سال افتتاح شدند. بنا اساساً، بجز مجسمه های پادشاهان تا به امروز تفاوت چندانی نکرده است.
آدرنومدولین () یک هورمون پپتیدی است. این پروتئین از عوامل رشد نیز می باشد. این هورمون ابتدا از غده فوق کلیوی در تومور فئوکروموسیتوم بدست آمده است.
یوکی ناکاما (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، و خواننده اهل ژاپن است. از جمله آثاری که ناکاما به عنوان بازیگر و یا صداپیشه در آنها نقش آفرینی کرده می توان به آئویی توکوگاوا ساندای، اواوکو (مانگا)، اواوکو (مجموعه تلویزیونی)، او! اوکو (فیلم سینمایی)، بازی و اشاره کرد.
سائمی ناکامورا (؛ زادهٔ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. او در فیلم "بارش برف روی سروها" بازی کرده است.
میکی ناکاتانی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به حلقه، وقتی آخرین شمشیر کشیده می شود، ابریشم (فیلم ۲۰۰۷)، کنفرانس کیوسو، این را از ریکیو بپرس، دنیای کاناکو اشاره کرد.
خط یک متروی بوداپست قدیمی ترین خط متروی بوداپست، جزء میراث جهانی یونسکو در مجارستان و دومین متروی قدیمی جهان پس از متروی لندن است. این خط به مناسبت هزارمین سال وطن گیری مجارها در ۳ مه ۱۸۹۶ توسط امپراتور اتریش-مجارستان، فرانتس یوزف افتتاح شد و در آن زمان اولین خط ریلی زیرزمینی در اروپا بود. عبارت فولدآلاتی یا زیرزمینی فقط به خط ۱ اطلاق و به خط های دیگر (۲، ۳ و ۴) مترو گفته می شود. تاریخچه. یکی از کارهای برجستهٔ توسعهٔ شهری در دهه های آخر قرن نوزدهم طراحی خیایان آندراشی بود که طرح دقیق آن در تابستان ۱۸۷۰ آغاز و در پایان سال بودجهٔ آن توسط پارلمان تصویب شد. مدیریت شهر با برهم زدن ظاهر کلاسیک خیابان بر اثر راه اندازی تراموا مخالف بود و ایدهٔ خط ریلی زیرزمینی با طرح مور بالاژ رئیس وقت ادارهٔ تراموای بوداپست به اجرا درآمد. قرارداد ساخت این خط به زیمنس و هالسکه سپرده شد تا برای نمایشگاه بین المللی ۱۸۹۶ بوداپست به مناسبت هزارمین سال ورود مجارها به حوضه پانونی آماده شود.
پانون هالما (; ) صومعهٔ فعال بندیکتیِ نزدیک شهر پانون هالما در مجارستان بر تپه ای به ارتفاع ۲۸۲ متر، تأسیسِ سال ۹۹۶ است. بنای آن، ثبت در میراث جهانی یونسکو و از قدیمی ترین آثار تاریخی مجارستان و دومین صومعهٔ بزرگ جهان به شمار می رود. بنا بر روایات مارتین تور در این صومعه متولد شده است. مشخصات. مناظر صومعه، شامل بازیلیکا و گورابه قرن سیزدهمی، ساختمان صومعه و کتابخانهٔ برجسته ای با ۳۶۰٬۰۰۰ جلد کتاب است. امروزه حدود ۴۰ راهب در صومعهٔ پانون هالما مراسم مذهبی، جلسات معنوی و یک مدرسه شبانه روزی را اداره می کنند. کارهای فرهنگی از جمله اداره کتابخانه، بایگانی، موزه، انتشارات و سازماندهی کنسرت ها نیز در آنجا انجام می شود. فعالیت های دیگری از جمله نگهداری از یک کارخانه شراب سازی، آبجوسازی و باغ گیاهان دارویی و پذیرایی از مهمانان، در دایرهٔ کار این صومعه است. در سال ۲۰۲۵ هجوم سوسک به کتابخانهٔ صومعه و خرد کردن کتاب ها باعث تعطیلی چند هفته ای برای پاک سازی حدود صدهزار کتاب قدیمی شد.
منطقه شراب گیری توکای () منطقه ای در مجارستان و جزء میراث جهانی یونسکو است. این منطقه به ویژه به عنوان خاستگاه شراب توکایی آسو، قدیمی ترین شراب با پوسیدگی مطلوب در جهان مشهور است. منطقه توکای در پادشاهی مجارستان بوده، اما پس از پیمان تریانون بین مجارستان و چکسلواکی تقسیم شد؛ بخش کوچک تری از منطقه شراب گیری تاریخی در حال حاضر به اسلواکی تعلق دارد.
شینوبو ناکایاما (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، و خواننده اهل ژاپن است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به مشت افسانه ای اشاره کرد.
نامی آمورو (به ؛ ؛ ؛ زادهٔ ) خوانندهٔ ژاپنی بازنشسته می باشد. از وی در سرتاسر ژاپن و آسیا به عنوان آیکان یاد می شود. وی به عنوان آیدل جوانی به شهرت رسیده و به دلیل تطبیق پذیری خود در سبک های موسیقی و بازنمایی های بصری به یک هنرمند پاپ مهم و برجسته تبدیل شده است. به آمورو «ملکهٔ موسیقی پاپ ژاپن» هم می گویند و تأثیرات وی در ژاپن مشابهٔ هنرمندانی در فرهنگ پاپ غربی از قبیل جنت جکسون و مدونا می باشد.
ماری ناتسوکی (؛ زادهٔ ) خواننده و رقصنده اهل ژاپن است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "شهر اشباح" و "اونیماسا" اشاره کرد.
ماساکو ناتسومه (؛ – ) هنرپیشه اهل ژاپن بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "اونیماسا" اشاره کرد.
ریسا نیگاکی (؛ زادهٔ ) یک موسیقی دان اهل ژاپن است.
یوکو نوگیوا (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ژاپن بود. از نقش آفرینی های او می توان به بازی در سریالهای تلویزیونی "هیده یوشی" و "شین سن گومی" اشاره کرد.
نام لی (زادهٔ ۱۹۷۸) نویسندهٔ ویتنامی است. او به همراه خانواده اش هنگامی که کمتر از یک سال داشت به استرالیا مهاجرت کرد و در آن کشور بزرگ شد. او در سال ۲۰۰۸ جایزهٔ هزار یورویی «» را به خاطر نوشتن مجموعهٔ داستان کوتاه «قایق» از آن خود کرد.
تَمغالی (به قزاقی: Тамғалы) منطقه ای است با سنگ نگاره های باستانی و جزء میراث جهانی یونسکو در قزاقستان است. نام تمغالی مشتق از واژه ترکی/مغولی تمغا به معنی نشان و مُهر است. قدیمی ترین سنگ نگاره های تمغالی مربوط به عصر برنز (حدود ۳۰۰۰ سال پیش) است، زمانی که پیشینیان مردم ایرانی تبار سکایی در این منطقه سکونت داشند؛ و جدیدترین آن ها از قرن ۱۸ یا ۱۹ است. ابوریحان بیرونی در نوشته های خود به رسم مردم محل در نقاشی های اسرارآمیز سرزمین کیماک ها اشاره کرده است.
ماریکو اوکادا (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۵۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آخر پاییز"، '، ' و "" اشاره کرد.
مگومی اوکینا (؛ زادهٔ ۶ اوت ۱۹۷۹ (age ۳۴)) یک هنرپیشه، و خواننده اهل ژاپن است. او در فیلم شاتر بازی کرده است.
چیهیرو اوتسوکا (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ژاپن است. او در فیلم های "" و "درخشندگی" بازی کرده است.
سایوری اویامادا (؛ زادهٔ ۵ ژانویه ۱۹۷۵) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ریو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، و مانکن (فرد) اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
تاسمولا () گورپشته ای در قزاقستان و جزء میراث جهانی یونسکو است.
سنجاب پرنده افغانی نام یک گونه از سرده جنگل پر است.
ذخیره گاه طبیعی ملی قورغالجین (، قورعالجىن مەملەکەتتىک تابیعی قورىعى) یک ذخیره گاه طبیعی و جزء میراث جهانی یونسکو در قزاقستان است.
ساری آرقا () یک منطقه جغرافیایی در قزاقستان و جزء میراث جهانی یونسکو است. ساری آرقا در زبان قزاقی به معنای «رشته کوه زرد» است.
مجموعه اصفهان سیتی سنتر یا قلب شهر اصفهان مرکز خرید، تفریحی و گردشگری است که در جنوب شهر اصفهان و در بزرگراه شهید وحید دستگردی واقع شده است. این مرکز خرید دومین مرکز خرید بزرگ ایران پس از بازار بزرگ ایران و چهارمین مرکز خرید بزرگ دنیا است. همچنین این مرکز خرید دارای بزرگ ترین شهربازی سرپوشیده خاورمیانه با مساحت ۷۷۰٬۰۰۰ متر مربع نیز است. سیتی سنتر اصفهان در جنوب این شهر و نزدیک شهرهای سپاهان شهر، بهارستان و شهر ابریشم قرار دارد. این مرکز خرید دارای دسترسی آسان به حمل و نقل با تاکسی، اتوبوس و در آینده ای نزدیک مترو نیز می باشد وسبک معماری این مجموعه تلفیقی از سبک سنتی و مدرن است. فاصله اصفهان تا سیتی سنتر ۲۰ دقیقه است. بخش ها. مجموعهٔ قلب شهر اصفهان شامل ۷ طبقه است. از این ۷ طبقه، دو طبقه به صورت پارکینگ مسقف با ظرفیت بیش از ۵۵۰۰ خودرو ایجاد شده است. اولین طبقهٔ تجاری آن شامل فروشگاه زنجیره ای هایپراستار است و طبقات دوم و سوم شامل واحدهای تجاری است و در طبقات سه و چهار این مجموعه، پردیس سینمایی، شهربازی، استودیو استارتاپ، باشگاه ورزشی، فود کورت، سالن های مختلف و مرکز جامع علمی کاربردی اصفهان سیتی سنتر واقع شده
است. سومین شعبه از فروشگاه های زنجیره ای هایپراستار نیز در این مجتمع قرار دارد.
سنجاب پرنده غول پیکر چینی نام یک گونه از سرده سنجاب های بندباز است.
آیهی شینا (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ژاپن است از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آزمون بازیگری" اشاره کرد.
میسا شیمیزو () (زادهٔ سال ۱۹۷۰ میلادی) هنرپیشه ژاپنی است. وی در فیلم مارماهی به کارگردانی شوهئی ایمامورا که در جشنواره فیلم کن برندهٔ جایزهٔ نخل طلایی شد ایفای نقش کرده است.
توموئه شینوهارا (؛ زادهٔ ) یک موسیقی دان اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
سنجاب پرنده غول پیکر هندی نام یک گونه از سرده سنجاب های بندباز است.
سنجاب پرنده غول پیکر بوتان نام یک گونه از سرده سنجاب های بندباز است.
کیکی سوگیموتو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم های او می توان به "دختران کاماره" اشاره کرد.
آنه سوزوکی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. او در فیلم "بارش برف روی سروها" بازی کرده است.
سنجاب پرنده غول پیکر قرمز نام یک گونه از سرده سنجاب های بندباز است.
مایو سوزوکازه (؛ زادهٔ ) یک موسیقی دان اهل ژاپن است.
یوکی سایتو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، شاعر، خواننده-ترانه سرا، و خواننده اهل ژاپن است.
آیاکا ساساکی (؛ زادهٔ ) یک موسیقی دان اهل ژاپن است.
هیروکو ساتو () هنرپیشه زن ژاپنی است که در سال ۱۹۸۵ میلادی به دنیا آمد و در فیلم های گوناگونی ایفای نقش کرده است.
آساکا ستو () که با نام مگومی ایئدا هم شناخته می شود، هنرپیشه ژاپنی که در سال ۱۹۷۶ به دنیا آمد و در فیلم های گوناگونی ایفای نقش کرده است. از فیلم های او می توان "یادداشت مرگ" را نام برد.
کو شیباساکی (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل ژاپن است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دورورو" اشاره کرد.
کارل یوهان شوستر (؛ زادهٔ ) که به طور حرفه ای با نام شلبک شناخته می شود، تهیه کننده، ترانه سرا و نوازنده چندساز سوئدی است. شلبک به عنوان تولیدکننده شماره ۱ در سال ۲۰۱۲ در جدول پایان سال مجله بیلبورد ثبت شد و همچنین در همان سال در صدر فهرست «۱۰ آهنگساز برتر جدول پخش» آنها قرار گرفت. او برنده چهار جایزه گرمی شده است. او به طور منظم با آهنگساز مکس مارتین همکاری می کند و با هم آهنگ هایی را برای هنرمندان مختلفی مانند: پینک، تیلور سوئیفت، آدام لمبرت، بریتنی اسپیرز، آشر، آوریل لاوین، آریانا گرانده، ادل و مارون ۵ تولید، نوشته یا به صورت مشترک نوشته اند. شلبک همچنین با بنی بلانکو تهیه کننده دیگر همکاری داشته است و آهنگ هایی از خود ساخته است، از جمله «میخوام که برگردی» از شر لوید و «حیوانات» از مارون ۵. او آهنگ «نمی توانم متوقفش کنم» را نوشته و تولید کرده است. «احساس!» به همراه مارتین و جاستین تیمبرلیک برای انیمیشن ترول ها و نامزدی جایزه اسکار بهترین آهنگ اصلی در سال ۲۰۱۷ را به دست آوردند.
رنی تاکاگی (،ژاپنی:高城 れに؛ زادهٔ ) یک موسیقی دان اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
کیکو تاکاهاشی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۷۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
هیدکو تاکامینه (؛ – ) بازیگر اهل ژاپن بود. وی بین سال های ۱۹۲۹ تا ۲۰۱۰ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایش در مقام بازیگر می توان به "خواهران مونکاتا"، "دوران لذت و اندوه"، "اسب"، "آنها که فردا را می سازند"، "بیست و چهار چشم"، "ابرهای شناور"، "وقتی زنی از پله ها بالا می رود" و "اشتیاق" اشاره کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه آکادمی فیلم ژاپن شده است.
یک هنرپیشه زن اهل ژاپن است. وی تاکنون در فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی گوناگونی نظیر هایابوسا، شب توت فرنگی، سانادا مارو و دوشیزه شرلوک به ایفای نقش پرداخته است. وی در سال ۲۰۲۰ خودکشی کرد.
شیوری تامایی (؛ زادهٔ ) یک موسیقی دان اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
چیه تاناکا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تا کنون مشغول فعالیت بوده است، از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان را نام برد.
تسوگومی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و مدل اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ریه توموساکا (؛ زادهٔ ) یک موسیقی دان اهل ژاپن است.
یوکیکو تودوروکی (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ژاپن بود. وی بین سال های ۱۹۳۷ تا ۱۹۶۷ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به سانشیرو سوگاتا اشاره کرد.
یوشیکو تاناکا (؛ – ) هنرپیشه و خواننده اهل ژاپن بود. وی بین سال های ۱۹۷۲ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می کرد.
آتسوکو تاکاهاتا () یک هنرپیشه زن اهل ژاپن است که از سال ۱۹۷۶ میلادی در فیلم های گوناگونی به ایفای نقش پرداخته است.
علی اصغر پورمحمدی (زاده ۱۳۳۶ در رفسنجان) از مدیران سازمان صدا و سیماست که معاونت سیمای سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران را بین سال های ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۵ بر عهده داشت. او فرزند شیخ عباس پورمحمدی، از روحانیان برجستهٔ رفسنجان و برادر ابوذر پورمحمدی تهیه کنندهٔ سینماست. وی هم چنین پسر عموی مصطفی پورمحمدی، وزیر پیشین دادگستری است. سید محمد حسینی وزیر سابق ارشاد نیز همسر خواهر او است. زندگی و فعالیت ها. متولد رفسنجان، دارای دو فرزند دختر می باشد. او دارای مدرک کارشناسی ارشد ارتباطات و دکترای جامعه شناسی از دانشگاه اصفهان است. وی در آبان ماه سال ۹۳ و با حکم محمد سرافراز به معاونت سیمای سازمان صدا و سیما منصوب شد و به این ترتیب جایگزین علی دارابی گردید. علی اصغر پورمحمدی از سال ۸۲ مدیر شبکه سوم سیما بود. او انتقاداتی به نحوه مدیریت علی دارابی معاون سابق سیما و تیم همراه او داشت که بدنبال آن دارابی وی را از این سمت در سال ۹۱ برکنار کرد. وی در مراسم تودیع خود از نحوهٔ مدیریت و یارگیری عزت الله ضرغامی نیز انتقاد نمود. در پایان تابستان ۹۳ اخباری مبنی بر احتمال جایگزینی پورمحمدی به جای دارابی و محمد سرافراز به جای ضرغامی
منتشر شد. نهایتاً سرافراز در نیمه آبان جایگزین ضرغامی شده و پورمحمدی نیز به عنوان معاون سیما منصوب گشت. پس از این انتصاب ۵۲۰ نفر از هنرمندان در نامه ای از سرافراز بابت این انتصاب تشکر کردند. او پس از ۱۸ ماه که معاونت سیما را بر عهده داشت سرانجام توسط عبدالعلی علی عسگری رئیس صدا و سیما در تاریخ ۱۳۹۵/۳/۸ از معاونت سیما برکنار و سید مرتضی میرباقری جایگزین وی شد تا او به شبکه سه بازگردد اما در اردیبهشت سال ۱۳۹۷، از مدیریت شبکه سه اخراج شد و جای خود را به علی فروغی داد.
تاکاکو اوئه هارا (؛ زادهٔ ) خواننده، بازیگر و مجری پیشین رادیوی اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
آیا اوئتو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، صدا پیشه، و خواننده اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "سامورایی آشپز" اشاره کرد.
آیاکو واکائو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۵۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است و از فیلم هایش می توان "علف های شناور" و "شاهزاده خانمی از ماه" را نام برد.
هیروکو یاکوشیمارو (؛ زادهٔ ) یک خواننده اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
یو یامادا (؛ زادهٔ ) یک خواننده اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
توموکو یاماگوچی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به پونیو روی صخره کنار دریا اشاره کرد.
کیمیکو یو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دکتر عزیز"، "عزیمت ها" و "سامورایی آشپز" اشاره کرد.
ریوکو یونه کورا (؛ زادهٔ ) یک مانکن (فرد)، و هنرپیشه اهل ژاپن است. به عنوان یکی از فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی که او در آن نقش ایفا کرده است می توان از "موساشی (مجموعه تلویزیونی تایگا)" نام برد.
هنری بریگز (؛ فوریه ۱۵۶۱ – ) یک دانشمند در زمینه ریاضی دان و ستاره شناس اهل بریتانیا بود.
پیتر ترنر (؛ ۱۵۸۶ – Jan ۱۶۵۲) یک دانشمند در زمینه ریاضی دان اهل انگلستان بود.
استیون پتر ریگاود (؛ ۱۷۷۴ – ۱۸۳۹) یک دانشمند و ستاره شناس اهل انگلستان و از اعضای انجمن سلطنتی بود.