Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خیر بخش مری () متولد ۱۹۲۸ در کویته پاکستان، رئیس قبیله مری بزرگ ترین قبیله بلوچ از شاخه گزنی بود. او بعد از مرگ عمویش که به خاطر کم سنی خیربخش برای مدتی سردار قبیله بود، وارث مقام پدر، مهرالله خان و صاحب عنوان نواب که انگلیسیان به سرداران و حکام تابع خود در شبه قاره هند اعطا می کردند، شد. معمولاً این عنوان از پدر به فرزند جانشین او می رسد و دیگر فرزندان پسرش نواب زاده خطاب می شوند. آنچه خیربخش مری را از بسیاری نواب ها و سرداران بلوچستان متمایز می کرد در این بود که او رئیس بزرگ ترین قبیله بلوچ بود که خود را به عنوان یک مبارز ملی گرا به حساب می آورد. خیر بخش مری در اوایل سال های ۱۹۷۰ میلادی رئیس حزب عوامی ملی در ایالت بلوچستان بود و برای مدت کوتاهی این حزب، حکومت ایالتی بلوچستان را که یکی از ایالات چهارگانه در سیستم فدرال پاکستان بود بین آوریل ۱۹۷۲ تا فوریه ۱۹۷۳ به عهده گرفت. این حکومت تحت فشار شاه ایران که از وجود یک دولت خودمختار و ناسیونالیست بلوچ در همسایگی ایران به شدت نگران بود به وسیلهٔ ذوالفقار علی بوتو منحل شد. این وضعیت به سرعت بخشی از بلوچ ها به ویژه مری ها را که در آن ها خیربخش مری نقش مهمی داشت، به
سوی جنگ مسلحانه با حکومت پاکستان برد. هرچند خیربخش مری با دو عضو دیگر اتحاد مثلثی که شامل غوث بخش بیزنجو که فرماندار کل ایالتی و عطاء الله مینگل که سر وزیر ایالتی بود به زندان افتادند ولی جنگ چریکی که عمدتاً از نیروهای قبایل مری و مینگل تشکیل می شد برای مدت ۴ سال ادامه یافت. براساس زندگی نامه او، وی پس از کودتای ژنرال ایوب خان در پاکستان در سال ۱۹۵۸ برای اولین بار در سن سی سالگی به زندان افتاد؛ و پس از سپری کردن محکومیت خود از زندان آزاد شد، او برای دومین بار در دهه ۱۹۶۰ نیز به زندان افتاد. در سال ۱۹۷۳ به دستور ذوالفقار بوتو رئیس جمهور وقت پاکستان به زندان افتاد که تا کودتای ۱۹۷۷ ژنرال ضیاء الحق علیه بوتو در زندان بود. نواب خیر بخش مری سرانجام شامگاه سه شنبه ۱۰-۶-۲۰۱۴ در سن ۸۶ سالگی در بیمارستان ملی لیاقت شهر کراچی به علت خونریزی مغزی در گذشت.
در این نوشتار، نام افرادی که فرزندان بسیاری داشته اند آورده شده است. فهرست. در این قسمت نام زنانی که فرزندان زیادی (حداقل ۲۰ فرزند) به دنیا آورده اند ذکر شده است. در اعدادی که پررنگ هستند احتمال خطا وجود دارد. در این قسمت نام مردانی با بیشترین تعداد فرزند ذکر شده در تاریخ (عمدتاً از چندین همسر) آورده شده است. اعداد "مورب" تقریبی هستند. شمارش فرزندان مردانی که از طریق اهدای اسپرم فرزندان زیادی دارند دشوار است.
مونترآل کانادینز یا کانادایی های مونترآل (به انگلیسی: Montreal Canadiens ) یک تیم حرفه ای هاکی روی یخ کانادا است. این تیم در مونترال کبک مستقر است و در رقابت های لیگ ملی هاکی (NHL) شرکت می کند و عضو لیگ آتلانتیک دیویژون در کنفرانس شرق است.
دژ ادینبورو، یا کاخ ادینبورو (یا "ادینبورگ")، ، یک دژ تاریخی است که تسلط باروی آن بر شهر ادینبورو، از فراز کاسل راک؛ (صخرهٔ بلندی که خود به شکل یک کاخ است)، افق آن را می سازد، در اسکاتلند قرار دارد. به باور باستان شناسان حضور و سکونت انسان در روی این تخته سنگ دست کم از عصر آهن، (سدهٔ ۲ میلادی) آغاز شده، اگر چه ماهیت اولیهٔ ساکنان آن نامشخص است. بر روی این تخته سنگ، دست کم از زمان پادشاهی دیوید یکم، یک کاخ سلطنتی در سدهٔ ۱۲ ساخته شده بوده است، و این مکان: به محل اقامت خانواده سلطنتی بودن تا ۱۶۳۳ ادامه داد. از سدهٔ ۱۵ نقش مسکونی این کاخ کاهش یافته است، و در سدهٔ ۱۷ از آن عمدتاً به عنوان یک دژ نظامی با یک پادگان نظامی بزرگ استفاده شده است. اهمیت این بنا به عنوان بخشی از میراث ملی اسکاتلند به گونهٔ فزاینده ای از اوایل سدهٔ ۱۹ به بعد شناخته شد، و برنامه های مختلفی برای بازسازی آن در طول یک و نیم سدهٔ گذشته انجام شده است. به عنوان یکی از مهم ترین سنگرها در پادشاهی اسکاتلند، قلعهٔ ادینبورو در بسیاری از درگیری های تاریخی از جنگ های استقلال اسکاتلند در سدهٔ ۱۴ گرفته تا قیام ۱۷۴۵ یعقوبی ها نقش داشته و رو به افزایش بوده
است. در بررسی های انجام شده در ۲۰۱۴ وقوع ۲۶ محاصره و درگیری را در طول ۱۱۰۰ سال تاریخ آن شناسایی کرده که به این ترتیب، آن دژ را مدعی داشتن بیش ترین "مکان محاصره شده در بریتانیا و یکی از جاهایی که بیش از همه به آن در جهان حمله شده، تبدیل می سازد ".
هیئت مُنصِفِه یا جوری () یا ژوری (تلفظ فرانسوی) گروهی سوگندخورده از افراد (منصفه) است که برای شنیدن شواهد، یافتن حقایق، و صدور رأی بی طرفانه گرد هم می آیند؛ رأیی که به طور رسمی از سوی دادگاه به آن ها سپرده شده است، یا برای تعیین مجازات یا حکم صادر می شود. بیشتر هیئت های منصفهٔ دادگاهی، هیئت منصفهٔ جزئی هستند و از حداکثر ۱۵ نفر تشکیل می شوند. نوع بزرگ تری از هیئت منصفه با عنوان هئیت منصفه عالی برای تحقیق درباره جرائم احتمالی و صدور کیفرخواست علیه مظنونان به کار می رود و معمولاً بین ۱۶ تا ۲۳ عضو دارد. سامانهٔ هیئت منصفه در انگلستان در دوران قرون وسطی شکل گرفت و یکی از ویژگی های برجستهٔ حقوق کامن لای انگلیسی است. هیئت های منصفه به طور معمول در کشورهایی به کار می روند که نظام حقوقی آن ها ریشه در امپراتوری بریتانیا دارد، مانند بریتانیا، ایالات متحده، کانادا، استرالیا، و ایرلند. اما در بسیاری از کشورهای دیگر که دارای نظام حقوقی مبتنی بر حقوق مدنی اروپایی یا احکام اسلام هستند، از هیئت منصفه استفاده نمی شود، هرچند استفاده از آن در حال گسترش است. در این کشورها معمولاً تعیین گناه کار بودن به عهدهٔ یک فرد واحد، معمولاً
یک قاضی حرفه ای است. نظام های حقوق مدنی که از هیئت منصفه استفاده نمی کنند، ممکن است از قاضی مردمی استفاده کنند. واژهٔ "هیئت منصفه" همچنین به گروه هایی که به طور تصادفی انتخاب می شوند برای اهداف دیگر، مانند هیئت های سیاست گذاری نیز اطلاق شده است.
بوگیو این یکی از عناوین شغلی در طبقه سامورایی از دوره هی آن تا دوره ادو بود. همچنین به آن بوگیونین گفته می شد و دفتری که این مقام در آن انجام می شد، «بوگیوشو» نام داشت. دای بوگیو (بوگیوی بزرگ) و بوگیو زیر نظر کارو بودند. اغلب به عنوان کمیسر (عنوان) یا قاضی (عنوان) یا فرماندار ترجمه می شود. یک عنوان اختصاص داده شده به سامورایی های در خدمت دولت شوگون سالاری توکوگاوا در ژاپن بود؛ به طور دقیق تر به وظایف مأموران عالی رتبه یا حوزه قضایی گفته می شود. در دوره ادو. در طول دوره ادو، تعداد بوگیوها به بیشترین حد خود رسید، زیرا بوروکراسی شوگون سالاری توکوگاوا به طور موقت گسترش یافت و در پاسخ به نیازهای درک شده و شرایط متغیر بود. بسیاری از مناصب بالا و متوسط در شوگون سالاری ادو و حوزه های مختلف فئودالی، کلمه «بوگیو» را به خود اختصاص داده بودند. در مورد شوگون سالاری، علاوه بر مناصب ذکر شده در زیر، مناصب قضایی بسیار دیگری نیز وجود داشت. از سوی دیگر، تعداد قابل توجهی از حوزه ها، مانند حوزه سندای، حوزه آیزو-واکاماتسو، حوزه یونه زاوا و حوزه اچیگو-ناگااوکا، وجود دارند که دارای موقعیتی به نام «بوگیو» به عنوان دستیار رئیس نگهبان
یا به عنوان یک مقام رئیس نگهبان هستند. این سمت ها اغلب رتبه بالاتری نسبت به سمت های «○○بوگیو» که در بالا ذکر شد، دارند. در برخی موارد، مانند حوزه سندای و حوزه اچیگو-ناگااوکا، آنها در کنار توشی یوری و چورو وجود دارند، اما در برخی موارد، مانند قلمرو یاناگاوا، این عنوان فقط پیش نام چورو است.
ریچارد کرامول (به انگلیسی: Richard Cromwell؛ ۴ اکتبر ۱۶۲۶–۱۲ ژوئیه ۱۷۱۲) نیابت سلطنت انگلستان، اسکاتلند و ایرلند را بر عهده داشت و یکی از تنها دو فرد غیراشرافی است که در راس حاکمیت انگلستان قرار گرفت. او موقعیت پدرش را در انگلستان به ارث برد. الیور کرامول که در انگلستان اعلام حکومت جمهوری کرده بود در ۱۶۵۹ درگذشت و حکومت پس از ۲۰ سال با پادشاه شدن چارلز دوم پسر شاه مقتول، مجدداً به خاندان استوارت رسید. در این فاصله برای ۸ ماه، پسرش ریچارد کرامول، قدرت را در دست داشت، که با فشارهای مختلف مجبور به استعفا و فرار از کشور شد. جستارهای وابسته. الیور کرامول تاریخ انگلستان
هانتینگدونشر (به انگلیسی: Huntingdonshire) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در کمبریج شر واقع شده است. خصوصیات. هانتینگدونشر ۹۱۲٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷۳٬۶۰۵ نفر جمعیت دارد.
ایان هکینگ (، (زاده ۱۸ فوریه ۱۹۳۶ – درگذشته ۱۰ مه ۲۰۲۳)، فیلسوف کانادایی و استاد بازنشستهٔ دانشگاه تورنتو بود. او از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶ صاحب کرسی فلسفه و تاریخ مفاهیم علمی در کلژ دو فرانس بوده است. در فلسفهٔ علم، هکینگ از مدافعان مهم واقع گرایی در مورد هویّات است، و از اعضای اصلی مکتب استنفورد محسوب می شود. شهرت اولیه یا عمدهٔ هکینگ مرهون پژوهش های او در فلسفهٔ علم به معنای عام آن است، اما کارهای مهم او محدود به این موضوع نیست؛ مثلاً در مباحث مابعدالطبیعی در اینهمانیِ تمییزناپذیرها، مقاله فنّی (1975b)ی او از مقاله های بسیار پرارجاع است. در تاریخ نگاریِ علمِ احتمال کتاب او (1975a) از آثار کلاسیک است. تأثیرپذیری هکینگ از سبک میشل فوکو در تاریخ نگاری که در این کتاب مشهود است، در کارهای دیگر او—مخصوصاً در کتاب اخیرش در فلسفهٔ ریاضیات (۲۰۱۴)—بیشتر نمود یافته است. هکینگ اولین انگلیسی زبانی است که در کلژ دو فرانس (محل تدریسِ فوکو در سال های ۱۹۷۵–۱۹۷۰) کرسی دائم داشته است.
آنگوکوبوگیو به معنی قاضی یا فرماندار نواحی دوررس، یکی از مشاغل و پست های دولتی در شوگونسالاری توکوگاوا در ژاپن بود؛ به بوگیویی (مأمور عالی رتبه ای) گفته می شود که به غیر از مرکز دولت در شهر ادو، در یکی دیگر از مراکز دولتی که در قلمرو شوگونسالاری توکوگاوا قرار داشت، انجام وظیفه می کند.
ناگاساکی بوگیو ، فرماندار ناگاساکی، یکی از مقامات در شوگونسالاری توکوگاوا در دوره دوره ادو ژاپن بود. معمولاً یکی از دایمیوهای فودای برای انتصاب این مقام برجسته انتخاب می شد اما راه برای انتصاب افرادی که دایمیو نبودند نیز برای احراز این مقام باز بود.
فهرست فضاپیماهای اسپوتنیک ، که یک کلمهٔ روسی به معنی "ماهواره ای" یا "همسفر و همراه" است، نامی است که به گروهی از فضاپیماهایی که در اجرای برخی از برنامه های فضایی اتحاد جماهیر شوروی سابق راه اندازی شدند داده شده است. "اسپوتنیک ۱"، "اسپوتنیک ۲" و "اسپوتنیک ۳"، نام های رسمی روسی آن اشیاء بودند، و در حالی که نامگذاری های باقی مانده در این سری: ("اسپوتنیک ۴" و غیره) نام های رسمی نیستند، بلکه این ها نام هایی هستند که در غرب برای فضاپیماهای بعدی که در آن زمان نام اصلی آن ها شناخته نبود مورد استفاده قرار گرفته بودند. فضاپیماها با نامی که اسپوتنیک بخشی از آن است. مفهوم روسی «ماهواره»، در واژهٔ اسپوتنیک سبب شده که این واژه در نام فضاپیماهای دیگر هم ظاهر شود:
چوب عود () به هندی چوب اَگَر، قسمتی از تنه درخت عود است که مدت زمانی از قطع درخت گذشته و یا بعد از قطع درخت، تنه را در زمین نمناکی دفن کرده اند و بتدریج یک عصاره تیره رنگ رزینی معطر در نسوج آن جمع شده باشد. نوعی انگم درون چوب درخت Aquilaria و Gyrinops بومی آسیای جنوب شرقی است. در بسیاری از فرهنگ ها برای عطر آن ارزش قائل هستند، و در نتیجه برای ساخت عود (چوب) و عطر استفاده می شود. ترکیبات شیمیایی. در چوب عود اسانس روغنی فرار، بنزیلاستون، پی متوکسی بنزیل استون و ترپن الکل یافت می شود.
اوکاموتو دایهاچی (مرگ ۱۶۱۲-تولد نامشخص) یک سامورایی مسیحی مذهب در دوره ادو در ژاپن بود. او در ابتدا در خدمت ناگازاکی بوگیو، هاسه گاوا فوجیهیرو بود اما بعد به خدمت هوندا ماسازومی درآمد. او به علت حادثه اوکاموتو دایهاچی شهرت دارد. در ابتدا او به هاسگاوا فوجیهیرو، قاضی ناگاساکی خدمت می کرد، اما در نهایت تابع هوندا ماسازومی شد. در سال ۱۶۰۹، زمانی که آریما هارونوبو به کشتی مادر زئوس در خارج از بندر ناگاساکی (حادثه کشتی مادر زئوس) حمله کرد. او به عنوان سرپرست هارونوبو خدمت می کرد. دایهاچی رشوه زیادی از آریما هارونوبو دریافت کرد، به این بهانه دروغین که برای این حادثه، از ایه یاسو توکوگاوا پاداش و جایزه ای برای هارونوبو ترتیب می دهد. با این حال، این کلاهبرداری زمانی کشف شد که هارونوبو، ناامید از فقدان پاداش، مستقیماً با هوندا ماسازومی مذاکره کرد. پس از آن در سال ۱۶۱۲، درگیری مستقیم بین او و هارونوبو رخ داد. او در سال ۱۶۱۲ در کنار رود آبه در استان شیزوئوکا به وسیلهٔ سوزاندن در آتش اعدام شد.
هاسه گاوا فوجیهیرو (مرگ ۱۶۱۷–۱۵۶۷) یک سامورایی، هاتاموتو و دارای مقام ناگازاکی بوگیو در دوره ادو در ژاپن بود. از سال ۱۶۰۳ به خدمت توکوگاوا ایه یاسو درآمد. او به علت حادثه اوکاموتو دایهاچی شهرت دارد.
خاندان آریما یا خاندان هیزن آریما یکی از خاندان های اشرافی ژاپنی است. مقر این خاندان در ولایت هیزن بوده است. آریما هارونوبو دایمیوی مسیحی رهبر این خاندان بوده است.
حادثه کشتی مادر زئوس ، ، یک درگیری سه روزه در ۳–۶ ژانویه ۱۶۱۰ میلادی، بین یک کرک (نوعی کشتی بادبانی) متعلق به پادشاهی پرتغال و سامورایی ها وابسته به خاندان آریما در بندر ناگاساکی، ژاپن بود. این کشتی هنگامی که توسط کشتی های سامورایی مورد تعقیب و حمله بود توسط کاپیتان آن آندره پسوآ، به آتش کشیده شده و غرق شد. در آن زمان این مقاومت بسیار سخت و مرگبار ژاپن را تحت تأثیر قرار داد و تأثیر این رویداد حتی در قرن ۱۹ نیز ادامه داشت. زمینه. ورود بازرگانان پرتغالی در سال ۱۵۴۳ به ژاپن شروع اولین تماس این کشور با غرب بود. به زودی بازرگانان پرتغالی یک پست تجاری در بندر ناگاساکی ایجاد کردند، که با دفتر مرکزی در گوا از طریق ملاکای امپراتوری پرتغال در ارتباط بود. کرک های بزرگ در شکوفایی تجارت در دوره تجاری نانبان، معرف کالاها و عقاید جدید به ژاپن بودند، که مهم ترین آنها تفنگ شمخال و مسیحیت بود. بعد، آنها در یک مثلث تجارتی مشغول شدند. از آنجائیکه تجارت مستقیم چین با ژاپن به علل سیاسی ممنوع بود، تجار پرتغالی تبادل نقرهٔ ژاپنی با ابریشم چینی را از طریق ماکائو در ساحل چین در نزدیکی گوانگژو، انجام می دادند. ناگاساکی بتدریج از یک روس
تای ماهیگیری به محل اجتماع میسیونرهای یسوعی ها و تجار پرتغالی تبدیل شده بود. خودمختاری و نفوذ مذهبی در این بندر مورد خشم مقامات بالای قدرت در ژاپن بود. خودمختاری نسبی پرتغالی ها در سال ۱۵۸۸ لغو شد و از ۱۶۰۵ ناگاساکی بوگیو کنترل این بندر را در دست گرفت. در همان زمان، انحصار پرتغالی در تجارت دریایی شرق آسیا به طرز فزاینده ای توسط کسانی که تازه از راه رسیده بودند به چالش کشیده شد. هلندی، که در حال جنگ هلند و پرتغال بودند، برای اولین بار در سال ۱۶۰۰ با کشتی لیفده به ژاپن رسیدند، و ناوبر این کشتی، ویلیام آدامز (دریانورد) انگلیسی، موفق شد به مشاور کلیدی شوگون توکوگاوا ایه یاسو تبدیل شود. وی از منافع هلند در ژاپن دفاع می کرد. اسپانیایی ها نیز که پایگاه اصلی آنها در منطقه در فیلیپین واقع شده بود، به دنبال حضور در صحنهٔ تجارت در ژاپن بودند. ژاپن که در این زمان به تجارت با کشورهای خارجی مایل بود، شروع به صدور مجوز برای کشتی های تجاری کرد. کشتی هایی که مجوز تجارت با ژاپن را داشتند شوئین سن نامیده می شدند. محدودهٔ حرکت این کشتی ها در آب های مالاکا و جزایر ملوک بود. حادثه در ماکائو. علت مستقیم حادثه کشتی مادر زئوس درگیری
ساحلی در ۳۰ نوامبر ۱۶۰۸ در ماکائو بود که منجر به کشته شدن ۵۰ سامورایی ژاپنی به دستور کاپیتان-سرگرد آندره پسوا شد. از آنجایی که ماکائو در آن زمان فرماندار دائمی نداشت، کاپیتان سرگرد مسیر ژاپن زمانی که در شهر بود به عنوان فرماندار عمل کرد و بر سنای ماکائو مسلط شد. در سال ۱۶۰۸، یک کشتی مهر قرمز متعلق به قلمرو شیمابارا دایمیو آریما هارونوبو پس از بازگشت از کامبوج برای آوردن محموله ای از چوب آگار در ماکائو پیاده شدند و صد داشتند تا فصل موسمی ۱۶۰۹ در آنجا زمستان گذرانی کنند. خدمه ژاپنی رفتار بی رحمانه ای داشتند و گستاخانه در گروه های مسلح سی یا چهل نفری در شهر قدم می زدند. ساکنان چینی که از این موضوع بسیار نگران بودند، از سنای ماکائو خواستند که این فعالیت ها را محدود کند یا ژاپنی ها را به طور کلی اخراج کند. سنای ماکائو به ژاپنی ها توصیه کرد که رفتار خود را تعدیل کنند و خود را به شکل چینی در بیاورند، اما این امر به کلی نادیده گرفته شد. از آنجایی که تعامل فقط برای تشویق خدمه ژاپنی به نظر می رسید که هموطنانشان از یک کشتی غرق شده در نزدیکی به آنها ملحق شدند، مقامات پرتغالی موضع خود را در پاسخ سخت تر کردند تا مبادا ژاپن
ی ها سعی کنند ماکائو را تصرف کنند. در ۳۰ نوامبر، باند ژاپنی وارد یک نزاع جدی شد، زمانی که «اوویدور» (قاضی) پرتغالی برای توقف درگیری آمد، او مجروح شد و نگهبانانش کشته شدند. زنگ های کلیسا به دنبال این حادثه به صدا درآمدند و کاپیتان -سرگرد آندره پسوا با تمام نیروهای کمکی موجود در محل حاضر شد. ژاپنی ها فرار کردند و به دو خانه پناه بردند که سربازان پرتغالی به سرعت آنها را محاصره کردند. پسوا به کسانی که تسلیم می شدند پناه می داد، اما ۲۷ نفر از کسانی که در خانه اول بودند نپذیرفتند و هنگامی که به زور از خانه بیرون رانده شدند با شلیک گلوله کشته شدند. خانه دوم و ژاپنی های آنجا که تعداد آنها حدود ۵۰ نفر می شد، مجبور شدند با وعده زندگی و آزادی تسلیم شوند. اما به دستور پسوآ سرکردگان مظنون را در زندان خفه کردند، در حالی که بقیه پس از امضای یک سوگندنامه برای تبرئه پرتغالی ها از هر سرزنش، اجازه خروج از ماکائو را پیدا کردند. حادثه در ناگاساکی. پس از آن آندره پسوآ با یک کشتی تجاری پر از ابریشم و دیگر اجناس راهی ژاپن شد و در بندر ناگاساکی پهلو گرفت. پس از مدتی که از اقامت او در ژاپن گذشت، بازماندگان ژاپنی حادثه ماکائو از او شکا
یت کردند. از او خواسته شد که برای انجام توضیحات به نزد مقامات برود اما او در داخل کشتی پناه گرفته و حاضر به اجرای این امر نشد. در درگیری دریایی سه روزه ای که به قصد دستگیری او بین ژاپنی های سامورایی و ملوانان کشتی پرتغالی درگرفت عده بسیاری از هر دو طرف کشته شدند. در شب اول، گروه از سامورایی های آریما که بر کشتی جانک سوار بودند پر از مردان فریاد زده به کشتی مادر زئوس بدون نور و کاملاً ساکت نزدیک شدند. ژاپنی ها ابتدا شلیک کردند، دو رگبار تفنگ و تیر شلیک کردند و پسوا پاسخ داد. ناوگروه ژاپنی پراکنده شد و برای شب عقب نشینی کرد زیرا کاراک پرتغالی در فوکاهوری به دلیل کمبود باد لنگر انداخت. ژاپنی ها تصور کرد که این نبرد شکست خورده است و پیکی را به سونپو فرستادند که این خبر را حمل می کرد. ایه یاسو با خشم شدید این خبر را دریافت کرد و دستور داد تمام پرتغالی های ناگاساکی از جمله مبلغان یسوعی اعدام شوند. این دستور هرگز اجرا نشد زیرا وضعیت به طور قابل توجهی تغییر کرد. در نهایت آندره پسوآ در شب چهارم نبرد با آتش زدن کشتی موجب غرق آن و در نتیجه کشته شدن خود شد. عواقب. این حادثه موجب تیره شدن روابط شوگون سالاری توکوگاوا و پاد
شاهی پرتغال شد. بازرگانان و مبلغان پرتغالی باقیمانده به طور طبیعی نگران سرنوشت خود بودند، به خصوص که توکوگاوا ایه یاسو شخصاً دستور اعدام آنها را صادر کرده بود. آریما که خود مسیحی بود، ظاهراً از کاری که انجام داده بود پشیمان شد و از طرف یسوعی ها شفاعت کرد. ایه یاسو از زمان او تغییر کرد. متقاعد شده بود که تجارت خارجی باید بدون مبلغان انجام شد. در نهایت به بازرگانان اجازه داده شد که با اموال خود به ماکائو بروند در حالی که مبلغان می توانستند در آنجا بمانند. (به نقل از ژواو رودریگز، که توسط ویلیام آدامز (دریانورد) جایگزین شد). در مارس ۱۶۱۰، هاسه گاوا به بازرگانان در حال خروج گفت: «رشته تجارت را قطع نکنید، بلکه برای حداقل یک مقدار کوچک ترتیب دهید. کشتی امسال خواهد آمد و کشتی بزرگ سال بعد، زمانی که همه چیز دوباره خوب شود.»
کشتی سیاه نام داده شده به کشتی های غربی است که در طی قرون ۱۶–۱۹ میلادی در دوره ادو به ژاپن می آمدند.
صفوی نام خانوادگی نوادگان دختری و پسری سلسله صفویه است. بازماندگان آنها خاندان های طهماسبی،نوابی،صفا،مرعشی صفوی،صفوی زاده،صفوی نژاد،خانی مهرآبادی و...است صفوی های ایران. پس از حمله افغان ها به ایران و انقراض سلسله صفویه، به دلیل کشتار گسترده شاهزادگان صفوی توسط محمود افغان و جانشینش اشرف افغان، بجز طهماسب میرزا پسر شاه سلطان حسین، نواده پسری از خاندان صفوی در ایران باقی نماند. طهماسب میرزا نزد فتحعلی خان قاجار، جد قاجاریان که در استرآباد عملاً حکومت مستقلی داشت، پناه جست. پس از مدتی فتحعلی خان برای سرنگونی سلطان محمود سیستانی، از سلسله ملوک نیمروز، که در خراسان علم استقلال افراشته بود، به مشهد لشکرکشید و نادر نیز با قشون خود به خدمت آن ها درآمد. در محاصره مشهد، فتحعلی خان به دستور نادر کشته شد. پس از آن طهماسب میرزا به یاری نادر اصفهان را از دست افغان ها خارج کرد و به نام شاه طهماسب دوم به تخت سلطنت نشست. در سال ۱۷۲۹ نادر طهماسب را از سلطنت خلع کرد و پسر خردسالش شاه عباس سوم را به تخت نشانید. نادر در سال ۱۷۳۶ میلادی شاه عباس سوم را هم برکنار کرد و او و پدرش را کشت خود با نام نادر شاه تاجگذاری نمود. به این ترت
یب نسل پسری صفویه در ایران منقطع شد. از دوران شاه اسماعیل صفوی ارتباط نزدیکی میان دو سلسله صفوی و خاندان خلیفه سلطانی که از نوادگان سلسله مرعشیان مازندارن بودند، وجود داشت. از این خاندان سلطان العلماء آملی برای سالیان متمادی وزیر اعظم شاه عباس، شاه صفی و شاه عباس دوم بود. خلیفه سلطان داماد شاه عباس اول و فرزندان او نوه های دختری شاه عباس بودند. در نسل های بعدی ازدواج های متعددی میان خاندان صفوی و فامیل خلیفه سلطانی صورت گرفت. در زمان انقراض صفویه نسل خلیفه سلطان در ایران بسیار بودند و خود را جانشین شاهان صفوی می شمردند. از آن جمله میرزا سید محمد مرعشی، نوه دختری شاه سلیمان اول، که پس از عزل شاهرخ شاه افشار در صفر ۱۱۶۳ قمری در مشهد با نام شاه سلیمان دوم تاج گذاری کرد. اما چندماه بیشتر سلطنت نکرد و در ربیع الثانی همان سال توسط سردارانش عزل شد. کمتر از ۴ ماه بعد، در ۲۵ رجب ۱۱۶۳ ه .ق اتحادی سه گانه از سرداران (علیمردان خان چهارلنگ بختیاری، ابوالفتح خان بختیاری و کریم خان زند) یکی دیگر از اعضای خاندان خلیفه سلطان را به نام اسماعیل سوم در اصفهان به تخت نشاندند. در دوران قاجار، نوادگان صفوی از تبار خلیفه سلطان در اص
فهان و نواحی اطراف آن، از جمله میمه، جرقویه(مالواجرد، محمدآباد) و نائین زندگی می کردند. تا به امروز نیز بسیاری از اعضای این خاندان با نام های شاه زاده صفوی، نواب صفوی، نواب صفا، صفوی نژاد، صفوی زاده، خلیفه سلطانی، مرعشی صفوی، صفوی سهی، طهماسبی ، نوابی ، خانی مهرآبادی و ... در شهرهای مختلف ایران و سایر نقاط دنیا زندگی می کنند. صفوی های هند. چندتن از شاهزادگان صفوی از نسل پسری شاه اسماعیل اول و شاه طهماسب اول در دوره صفوی، از ترس کشته شدن به دست شاهان صفوی، به هند گریختند و توسط ایلخانان هند به گرمی پذیرفته شدند. از جمله شاه رحمت الله صفوی، حاکم عظیم آباد و خاندان نواب های شمس آباد از نسل این شاهزادگان بودند. صفویان و افشاریان. نادرشاه با شمس نساء بیگم دختر میرزا محمدعلی مرعشی پسر میرزا داوود مرعشی (ف. ۱۱۲۷ قمری) نبیره دختری شاه عباس اول ازدواج کرد. از این ازدواج صاحب پسری به نام چنگیزخان شد که پس از فوت نادر توسط عادل شاه افشار به قتل رسید. او هم چنین با راضیه بیگم خواهر شاه طهماسب دوم ازدواج کرد. رضاقلی میرزا افشار، پسر نادرشاه نیز با فاطمه سلطان بیگم دختر شاه سلطان حسین صفوی ازدواج کرد. حاصل این ازدواج چندین
فرزند بود که همگی، بجز شاهرخ میرزا، پس از درگذشت نادرشاه افشار، به دستور عادل شاه افشار کشته شدند. شاهرخ میرزا بعدها با نام شاهرخ شاه تاج گذاری کرد. او صاحب چهار پسر به نام های نادر میرزا، نصرالله میرزا، عباس میرزا و امام قلی میرزا بود. نادر میرزا با شهربانو خانم دختر مهر شرف خانم دختر فاطمه سلطان بیگم دختر فخر شرف بیگم ازدواج کرد. پدر فخر شرف، میرزا محمد داوود مرعشی، نبیره دختری شاه عباس اول بود. نوادگان عباس میرزا نام فامیلی افشار نادری داشتند. بعضی از نوادگان شاهرخ شاه بعدها نام فامیلی شاهرخ شاهی را انتخاب کردند و حیدر میرزا شاهرخ شاهی و سپهبد قهارقلی شاهرخ شاهی از آن خانواده هستند. صفویان و قاجاریان. دختر شاهرخ شاه افشار که نتیجه شاه سلطان حسین صفوی بود، پس از قتل شاهرخ و انقراض افشاریه به همسری محمدقلی میرزا ملک آرا پسر دوم فتحعلی شاه داده شد. از این ازدواج شاهزاده بدیع الزمان میرزا صاحب اختیار متولد شد. نادر میرزا قاجار، پسر بدیع الزمان میرزا، که به نام نادرشاه نامگذاری شده بود، از نویسندگان برجسته دوره قاجار و جد خاندان «آراسته» بود. دختر شاه اسماعیل سوم با رضاقلی خان قاجار برادر آقامحمدخان قاجار ازدو
اج کرد. از دختران خاندان خلیفه سلطانی نیز چندتن به ازدواج پسران فتحعلی شاه درآمدند. سلطان احمد میرزا عضدالدوله پسر فتحعلی شاه می نویسد: «حاجیه آغا زوجه ظل السلطان، زن شیخ الملوک مادر نظرعلی میرزا و زن محمدرضا میرزا مادر رضاقلی میرزا و غیرها، در خدمت خاقان [فتحعلی شاه] بسیار احترام داشتند و چون نسبت خود را از جهتی به صفویه می رسانیدند، همگی خیلی اظهار تقدس و تکبر می کردند. تکبرشان هم به هدر نمی رفت و احترامشان در هر موقع به اعلا درجه ملاحظه می شد.»
مانیلا گالنون () به کشتی های بادبانی تاری متعلق به اسپانیا گفته می شود که یک یا دو بار در سال در سراسر اقیانوس آرام از بندر آکاپولکو، گوئررو (امروزی مکزیک) تا مانیل در فیلیپین که هر دو بخشی از اسپانیای نو بودند، در رفت وآمد بودند.
پرتوزایی القاشده ، پرتوزایی مصنوعی یا پرتوزایی انسان ساخت نیز نامیده می شود، به پدیده ای گویند که در آن ماده ای پایدار در معرض تابشی معین قرار می گیرد که منجر به پرتوزاشدن آن ماده می انجامد. این پدیده نخستین بار توسط فردریک ژولیو کوری و ایرن ژولیو-کوری درسال ۱۹۳۴ میلادی کشف گردید که حاصل آن جایزه نوبل شیمی سال ۱۹۳۵ بود. کاربرد این فنون به ویژه در تولید داروهای پرتوزا در پزشکی هسته ای محسوس می باشد. روشهای متفاوتی می توان برای ایجاد پرتوزایی القاشده بکار گرفت همانند روشهای رآکتوری (همانند فعال سازی نوترونی)، شتابدهنده ها، و ژنراتورها. ژنراتورها. از مهمترین تولیدات این گروه می توان به مس-۶۲، گالیوم-۶۸، روبیدیُم-۸۲، استرانسیوم-۸۷-ام، تکنسیم-۹۹ام، و ایندیوم-۱۱۳-ام اشاره کرد. تلاشی این محصولات از نوع پوزیترونی و تسخیر الکترون یا گذار ایزومری است. شتاب دهنده ها. از مهمترین تولیدات این گروه می توان به کربن-۱۱، نوترون-۱۳، اکسیژن-۱۵، فلور-۱۸، گالیوم-۶۷، ایندیوم-۱۱۱، ید-۱۲۳ و تالیوم-۲۰۱ اشاره کرد. شاید پرمصرف ترین اینها در پزشکی هسته ای فلور-۱۸ باشد که به طور نمونه از طریق 18O(p,n)18F تولید می شود. فعال سازی نوترونی. ا
ز مهمترین تولیدات این گروه می توان به کربن-۱۴، سدیم-۲۴، فسفر-۳۲، گوگرد-۳۵، پتاسیوم-۴۲، کروم-۵۱، آهن-۵۹، سلنیوم-۷۵، و یُد ۱۲۵ و ۱۲۳ اشاره کرد.
ژنرال زاد با نام کامل درو-زاد، یک شخصیت خیالی ابرشرور در کتاب های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی سی کامیکس است که اغلب به عنوان دشمن شخصیت ابرقهرمان سوپرمن تصویر می شود. شخصیت "ژنرال زاد" توسط رابرت برن اِستین و جورج پَپ خلق شده است که برای اولین بار در شمارهٔ ۲۸۳ مجموعه "کمیک های ماجراجویی" (آوریل ۱۹۶۱) حضور پیدا کرد. "زاد" جنگ سالاری در سیارهٔ کریپتون، زادگاه سوپرمن به شمار می رود، و به عنوان یک کریپتونی، توانایی ها و قدرت هایی مشابه با سوپرمن دارد و همچنین در کنار شخصیت هایی مثل لکس لوتر، دارک ساید، و برین یاک یکی از بزرگ ترین دشمنان او محسوب می شود. ژنرال درو-زاد یکی از اعضای انجمن نظامی کریپتون بود که پس از تلاش نافرجامش برای تسخیر کریپتون، توسط جور-ال (پدر سوپرمن) به ناحیه فانتوم تبعید شد. با گذشت سال ها، پس از گریختن از این ناحیه، زاد سوپرمن و سیارهٔ زمین را مورد هدف قرار داد. ترنس استامپ بازیگر بریتانیایی نقش این شخصیت را در فیلم های "سوپرمن" (۱۹۷۸) و "سوپرمن ۲" (۱۹۸۰) ایفا کرده بود. همچنین مایکل شنون به ایفای نقش یک تجسم متفاوت از "ژنرال زاد" در دنیای توسعه یافته دی سی شامل فیلم های "مرد پولادین" (