Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
و formula_65 تقسیم می شود. به طوری که یک طول خطی از بردارهای پایه در مجموعه پذیرش است. فضای رد به طور مشابه تعریف می شود و فضای باقی مانده زیر فضای non-halting در نظر گرفته می شود. سه ماتریس تصویر formula_67، formula_68 و formula_69 را داریم که هر یک تصویر مربوط به زیر فضایش است: تجزیه یک رشته ورودی به شکل زیر امکان پذیر است. فرض کنید که اتوماتون در حالت formula_23 باشد. بعد از خواندن یک حرف ورودی formula_31 اتوماتون در حالت قرار می گیرد. در این زمان، سنجشی بر روی حالت formula_33 از طریق عملگرهای پروجکشن "P" در زمانی که تابع موجی اش به یکی از سه زیر فضای formula_75 یا formula_76 یا formula_77 فرو بریزد اعمال می شود. احتمال فرو ریزش به وسیله برای زیر فضای پذیرش و به طور مشابه دو فضای دیگر تعیین می شود. اگر تابع موجی به دو فضای پذیرش یا رد ریزش کند آنگاه پردازش بیشتر متوقف می شود. در غیر این صورت پردازش با خواندن حرف بعدی از ورودی ادامه می یابد. در واقع پردازش تا زمانی که تمام رشته خوانده یا ماشین متوقف شود ادامه دارد. اغلب نماد formula_79 و $ به عنوان نشان دهنده ابتدا و انتهای یک رشته به الفبا اضافه می شوند. ا
توماتون meaure-many اغلب توسط شش تایی formula_80 تعیین می شود. حالت شروع نیز به وسیله formula_81 و تبدیلات واحد با تعیین می شود، به طوری که
کلیسای مسیح منجی، گیومری کلیسایی متعلق به سده نوزدهم میلادی که در شهر گیومری ارمنستان واقع. آن در بین سال های ۱۸۵۸ تا ۱۸۷۲ ساخته شده است. معمار این کلیسا توسط تادئوس آندیکیان انجام شده است. وی این بنا را به سبک Domed basilica طراحی کرده است. در اوایل دهه ۱۹۳۰ میلادی، آن توسط حکومت شوروی مصادره شد و اندکی بعد در سال ۱۹۳۲ ویران شد. دیرتر در سال ۱۹۶۴، اندکی مرمت شد
ونوس سیاه () فیلمی فرانسوی در ژانر درام به کارگردانی عبداللطیف کشیش است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. کشیش این فیلم را بر اساس داستان زندگی غمبار زن سیاهپوستی به نام سارا بارتمن ساخت. "ونوس سیاه" در شصت و هفتمین دوره جشنواره فیلم ونیز نامزد دریافت شیر طلایی این جشنواره بود. داستان. داستان فیلم در قرن نوزدهم میلادی می گذرد. یک کارفرمای سفید پوست، زن سیاهپوست جوانی را از آفریقای جنوبی به انگلستان می آورد و وی را همانند یک جانور در قفس زندانی کرده و در بازار مکاره به نمایش می گذارد.
شرا دانیزی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
هارتسدیل، نیویورک (به انگلیسی: Hartsdale, New York) یک منطقه سرشماری شده در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وستچستر، نیویورک واقع شده است. خصوصیات. هارتسدیل ۲٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۲۹۳ نفر جمعیت دارد و ۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جودی کلارک ( زاده ۹ ژوئن ح. ۱۹۲۴–۱۹۲۱ - درگذشته ۲۷ اکتبر ۲۰۰۲) یک هنرپیشه سینما و تلویزیون ایالات متحده آمریکا اهل است. وی بین سال های ۱۹۴۲–۱۹۶۲ فعالیت داشت
لیلا آرچری (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و مانکن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "مهدکودک بابا"، "عشق و رقص" و "تریپل اکس" اشاره کرد.
هانسِل و گِرِتِل اپرایی افسانه ایی است که توسط آهنگساز قرن نوزدهم انگلبرت هامپردینک ساخته شده است. اپرانامه این اثر توسط آدلهایت وته - خواهر هامپردینک - بر اساس داستان هانسل و گرتل نوشته شد. او به مناسبت کریسمس این داستان را برای فرزندانش به صورت شعر درآورده بود و بسیار مُشتاق بود برادرش برای آن موسیقی بسازد. انگلبرت نیز، پس از انجام اصلاحات لازم بر روی اشعار و طرحِ آهنگ، آن را به شکل یک اپرای تمام عیار درآورد. او طی سال های ۱۸۹۱ و ۱۸۹۲ کار بر روی این اثر را تمام کرد و در تاریخ ۲۳ دسامبر ۱۸۹۳ در Hoftheater - وایمار، آن را برای اولین بار با رهبری ریشارد اشتراوس به روی صحنه برد. محبوبیت این اپرا بیشتر به خاطر الهام گرفتن موسیقی آن از تم های محلی است که نیایش شب (Abendsegen - Evening Benediction) را می توان به عنوان معروف ترین قطعه آن نام برد. امروزه این اپرا همچنان طرفداران زیادی دارد و زمان اولین اجرای آن باعث شده که غالباً مقارن با روزهای جشن کریسمس به نمایش در آید. پس از نُخستین اجرا، هانسِل و گِرِتِل در هامبورگ (۲۵ سپتامبر ۱۸۹۴) با رهبری گوستاو مالر به نمایش در آمد. در خارج از آلمان؛ لندن - انگلستان (۲۶ دسا
مبر ۱۸۹۴) ، نیویورک - آمریکا (۸ اکتبر ۱۸۹۵) و ملبورن - استرالیا (۶ آوریل ۱۹۰۷) نیز میزبان این اپرا بودند. هم اکنون در کشورهای انگلیسی زبان، اغلب از نُسخه ترجمه شده این اپرا به زبان انگلیسی استفاده می شود. خلاصه داستان. پرده یک. "صحنه اول: در خانه" گرتل در حال کوک زدن یک جوراب است و هانسل مشغول ساختن یک جارو؛ گرتل همچنان که کار می کند برای خودش آواز میخواند. هانسل با لحنی شوخی آمیز، آواز را تقلید می کند اما با عوض کردن کلمات شعر، می فهماند که خیلی گرسنه است و آرزو می کند که مادرشان هر چه زودتر به خانه بیاید. گرتل از او می خواهد که ساکت شود و به کارش برسد؛ همچنین گفته پدرشان را به او یادآوری می کند که : " خداوند همیشه به نیازمندان واقعی یاری میرساند. " هانسل هم با ناراحتی می گوید ولی این کلمات که خوردنی نیستند! گرتل برای اینکه برادرش را خوشحال کند، به او می گوید که همسایه یک کوزه پر از شیر برایشان آورده و مادرشان امشب با آن شیربرنج درست خواهد کرد، سپس از هانسل می خواهد این را مثل یک راز پیش خود نگاه دارد. اما هانسل طاقت نمی اورد و به سراغ ظرف شیر رفته و ناخنکی به سرشیر آن میزند. گرتل او را سرزنش می کند و از او
می خواهد که به کارش برسد، اما هانسل می گوید که اصلاً حوصله کار کردن ندارد و ترجیح می دهد برقصد. گرتل هم به وجد میاید و هر دو شروع به شادی و رقصیدن می کنند. "صحنه دوم" مادر وارد می شود و با دیدن بازیگوشی های هانسل و گرتل خشمگین می شود. او آن ها را به خاطر اینکه کارشان را ناتمام گذشته اند، تهدید به کتک با چوب می کند. بر حسب اتفاق، چوب به کوزه شیر برخورد می کند و ظرف به زمین می افتد. مادر به شدت عصبانی می شود و این دو را مجبور می کند برای چیدن توت فرنگی به جنگل متروکه ایلزشتاین بروند. بچه ها خانه را ترک می کنند و مادر در تنهایی خود به ناله و زاری می نشیند که چرا قادر نیست برای فرزندانش غذای کافی و مناسبی مهیا کند و از خداوند طلب کمک می کند. "صحنه سوم" پدر با حالت مستی از راه دوری می رسد و همچنان که آواز میخواند، با کلماتش میفهماند که بسیار گرسنه است. او با ضربه ایی محکم در را باز می کند و همسرش را با خشونت ناشی از مستی، در آغوش گرفته و میبوسد. همسرش او را کنار میزند و با او به خاطر رفتار ناشایستش اوقات تلخی می کند. پدر با نشان دادن کیسه ایی پر از خوراکی؛ شامل بیکن، کره، آرد، سوسیس، چهارده تخممرغ، لوبیا، پیاز و ی
ک چهارم پوند قهوه، سعی در خوشحال کردن مادر می کند. او توضیح می دهد که در آنسوی جنگل، زمان برگزاری یک جشنواره نزدیک است و مردم در حال آماده شدن و رفت و روب هستند، از این رو او توانسته جاروهایش را با قیمت خوبی بفروشد. مادر خیلی خوشحال می شود و هر دو ابراز شادی می کنند. پدر سراغ فرزندانش را می گیرد اما مادر موضوع را عوض می کند و ماجرای شکسته شدن ظرف شیر را تعریف می کند. پدر میخندد و دوباره در مورد بچه ها می پرسد. بالاخره، مادر پاسخ می دهد که بچه ها را برای چیدن توت فرنگی به جنگل متروکه فرستاده؛ پدر وحشت زده می گوید این جنگل محل زندگی جادوگری بدطینت است که کودکان را با کیک و شیرینی فریب داده، سپس آن ها را داخل کوره ایی انداخته و بعد تبدیل به شیرینی زنجبیلی کرده و همه را میخورد. مادر و پدر سراسیمه به سوی جنگل میروند تا فرزندانشان را نجات دهند. پرده دو. "صحنه اول: غروب هنگام؛ در جنگل" گرتل تاجی از گل درست می کند و با خود آواز میخواند. هانسل به دنبال توت فرنگی می گردد. تاج گل گرتل که بافته شد، سبد هانسل هم پر توت فرنگی می شود. گرتل تاج گل را روی سر هانسل میگذارد، اما هانسل می گوید پسرها از این جور چیزها خوششان نمی ا
ید و آن را برگردانده و روی سر خواهرش میگذارد. او سپس به خواهرش می گوید که شبیه ملکه جنگل شده؛ گرتل جواب می دهد: " پس باید دسته گلی به من پیشکش کنی. " هانسل هم سبد توت فرنگی را تقدیم او می کند. این دو شروع به خوردن توت فرنگی ها می کنند. آوای یک قُمری شنیده می شود. وقتی توت فرنگی ها به آخر میرسند، خواهر و برادر سر چند تای باقی مانده دعوایشان می شود که بالاخره هانسل سبد را می قاپد و هر چه مانده بود در دهانش خالی می کند. گرتل او را سرزنش می کند و می گوید که مادرشان از این کار بسیار ناراحت خواهد شد، سپس سعی می کند توت فرنگی بیشتری پیدا کند تا به خانه ببرند، اما هوا دیگر تاریک شده و چیزی دیده نمی شود. هانسل سعی می کند راه بازگشت به خانه را پیدا کند اما نمی تواند. جنگل تاریک و تاریک تر می شود و وحشت تمام وجود هانسل و گرتل را فرامیگیرد. آن ها حس می کنند که چیزی بهشان نزدیک می شود. هانسل فریاد میزند " کی آنجاست؟ " و بازگشت صدا می گوید " یکی آنجاست. " گرتل بانگ می زند " کسی اینجا هست؟ " پژواک جواب می دهد " هست! " . هانسل سعی می کند خواهرش را که به شدت ترسیده، آرام کند. ناگهان گرتل چشمش به آدم کوتوله ایی می افتد که به آ
ن ها نزدیک می شود و جیغ میکشد. "صحنه دوم" مرد شنی به آرامی به آن ها نزدیک می شود. او به هانسل و گرتل می گوید که بچه ها را خیلی دوست دارد و آمده تا آن ها را بخواباند، سپس کمی شن به روی چشمانشان می ریزد و آن دو دیگر نمی توانند چشمانشان را باز کنند. گرتل نیایش شب را به هانسل یادآوری می کند و خواهر و برادر بعد از دعا، همان جا روی زمین جنگل به خواب میروند. "صحنه سوم" "پانتومیم رویا" - چهارده فرشته با هدیه ایی به گرد این دو بچه می آیند و آن ها را در خواب محافظت می کند. نوری شدید همه جا را روشن می کند. ( در این هنگام صحنه به پایان رسیده و پرده ها فرو میفتد ) پرده سه. "صحنه اول: در جنگل" فرشته شبنم میاید تا بچه ها را بیدار کند. او چند قطره شبنم به روی آن ها میپاشد و زمزمه کنان می گوید که چقدر زیباست که صبح، زنده و در جنگلی زیبا چشم باز کرد. او همچنان که بچه ها در حال تکان خوردن و بیدار شدن هستند، از آنجا میرود. ابتدا گرتل و سپس هانسل - با تنبلی - از خواب بیدار می شود. آن ها رویاهایشان را برای هم تعریف می کنند؛ هر دو در خواب فرشتگان را دیده اند که مراقبشان هستند. "صحنه دوم" این دو ناگهان متوجه خانه زنجبیلی با شکوهی در
پشت سرشان می شوند که سقفی پوشیده از کیک، پنجرها از شیرین بیان و دیوارهایی تزئین شده با شیرینی دارد. سمت چپ خانه یک اجاق، سمت راست یک قفس و دور تا دور حصاری از بچه های زنجبیلی دیده می شود. هانسل و گرتل نمی توانند جلوی خودشان را بگیرند و شروع به ناخنک زدن به آن خانه وسوسه انگیز و خوردن تکه هایی از آن می کنند. "صحنه سوم" همچنان که بچه ها مشغول خوردن هستند، صدایی بلند می شود: " یه تیکه برداشت موش کوچولو ... کی ناخنک زد به این خونه کوچولو ". هانسل و گرتل فکر می کنند که این زوزه باد است و به خوردنشان ادامه می دهند. وقتی هانسل تکه ایی دیگر از خانه می کند تا بخورد، دوباره صدا بلند می شود: " یه تیکه برداشت موش کوچولو ... کی ناخنک زد به این خونه کوچولو " . اما باز هم هانسل و گرتل صدا را جدی نمی گیرند و به خوردن ادامه می دهند. جادوگر از خانه بیرون میاید و هانسل را با طنابی میگیرد. همچنان که هانسل برای فرار تقلا می کند، جادوگر توضیح می دهد که نامش رزین شیرین دهان است و از هیچ چیز بیشتر از خوراندن شیرینی به کودکان لذت نمی برد. هانسل و گرتل به حرفهای جادوگر شک می کنند. هانسل خود را از بند طناب آزاد کرده و با گرتل پا به فر
ار میگذارند. جدوگر عصای خود را درآورده و فریاد میزند: " بایست! " هانسل و گرتل هم در جا خشکشان میزند و از حرکت بازمیمانند. جادوگر با سحر عصایش هانسل را به سمت قفس هدایت می کند، سپس قدرت حرکت را از او گرفته و همان جا زندانی اش می کند؛ او از گرتل هم می خواهد که عاقلانه رفتار کند. جادوگر میرود تا بادام و کشمش بیاورد و با خوراندنشان به هانسل، او را چاق کند. هانسل پچ پچ کنان از گرتل می خواهد که تظاهر به فرمانبرداری از جادوگر کند. جادوگر بازمیگردد و عصایش را می چرخاند و میگوید: " اجی مجی یه شونه ... دست و پاها، وقت تکونشونه ". سحر جادوگر، گرتل را به رقص در می آورد. او سپس دستور می دهد که دخترک به داخل خانه رفته و میز غذا را آماده کند. هانسل خودش را به خواب میزند، جادوگر هم با اشتیاق فراوان در فکر پختن و خوردن پسرک است. جادوگر هانسل را بیدار می کند و از او می خواهد که انگشتانش را نشان دهد. هانسل حقه میزند و به جای انگشتش، استخوانی را سمت جادوگر میگیرد. جادوگر با لمس استخوان، احساس می کند که پسرک هنوز خیلی لاغر است و با ناخشنودی تصمیم می گیرد خوردن او را به تعویق بیندازد. او با دلخوری گرتل را صدا میزند تا باز هم کشمش
و بادام بیاورد. همچنان که جادوگر مشغول خوراندن هانسل است، گرتل عصای او را از جیبش برمیدارد. سپس آن را در هوا می چرخاند و وردی را که جادوگر برای رقصاندن او خوانده بود، آهسته بر زبان میآورد. قبل از اینکه جادوگر متوجه بشود صدا از کیست، هانسل قدرت حرکت خود را باز مییابد. جادوگر به گرتل می گوید که داخل اجاق را نگاه کند و ببیند که آیا نان های زنجبیلی پخته اند یا نه. هانسل از خواهرش می خواهد که مراقب باشد. گرتل وانمود می کند که منظور جادوگر را متوجه نمی شود. جادوگر توضیح می دهد که باید کمی خودش را بالا بکشد، بعد سرش را خم کرده و داخل را نگاه کند. اما گرتل خودش را کودن خطاب می کند و می گوید که اینطوری متوجه نمی شود. سپس از جادوگر می خواهد که اول خودش این کار را بکند تا او هم ببیند و یاد بگیرد. جادوگر با کلافگی در اجاق را باز می کند و به طرف داخل آن خم می شود. هانسل با جستی به بیرون قفس می پرد و گرتل هم جادوگر را به داخل اجاق هل می دهد. خواهر و برادر از خوشحالی شروع به رقصیدن می کنند. اجاق جرقه های بزرگی میزند، بعد شعله های مهیبی از آن بیرون زده و سرانجام با صدایی بسیار بلند منفجر می شود. "صحنه چهارم" همه بچه هایی که
تبدیل به نان زنجبیلی شده بودند، دوباره به حالت قبلشان باز میگردند، اما توانائی حرکت نداشتند. آن ها از هانسل و گرتل میخواهند که لمس شان کنند تا دوباره قدرت حرکتشان را بدست بیاورند. هانسل میترسد اما گرتل انگشتش را به گونه یکی از آن ها میزند؛ او بلند می شود اما نمی توانسته که تکان بخورد. هانسل و گرتل همه بچه ها را لمس می کنند و سپس هانسل با چرخاندن عصای جادوگر و خواندن ورد مخصوص، توانایی حرکت را به بچه ها باز میگرداند. "صحنه پنجم" صدای پدر از دور شنیده می شود که هانسل و گرتل را صدا میزند. کمی بعد مادر و پدر میرسند و هانسل و گرتل را در آغوش می گیرند. در همین زمان، بچه های زنجبیلی که توسط جادوگر طلسم شده و به نان های زنجبیلی تبدیل گشته بودند، از داخل اجاق بیرون میایند. پدر، هانسل و گرتل و بقیه بچه ها را دور هم جمع می کند و از آن ها می خواهد که این معجزه را شاکر باشند. او می گوید که پروردگار این گونه جزای اعمال زشت جادوگر را داده است و یادآور می شود که: " خداوند همیشه به نیازمندان واقعی یاری میرساند. "
سییا بتن (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، و رقصنده اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به ، جنایت آمریکایی و فیلم قاتل اشاره کرد.
لوکاست ولی، نیویورک (به انگلیسی: Locust Valley, New York) یک منطقه سرشماری شده در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ناساو، نیویورک واقع شده است. خصوصیات. لوکاست ولی ۲٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۴۰۶ نفر جمعیت دارد و ۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
راز دانه () فیلمی فرانسوی-تونسی در سبک درام به کارگردانی عبداللطیف کشیش است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. این فیلم برنده جایزه سزار سال ۲۰۰۸ شد و یکی از نامزدهای دریافت شیرطلایی جشنواره ونیز ۲۰۰۷ بود. داستان. فیلم داستان کارگر عرب ۶۰ ساله ای را روایت می کندکه از همسر خود، در حالی که فرزندی نیز دارند جدا شده و زندگی سختی را پشت سر گذاشته است. او قصد دارد که رستورانی را بر روی یک کشتی کهنه راه اندازی کند و در این راه مجبور است با موانع متعددی دست و پنجه نرم کند.
ماریام آرشاکی آسلامازیان (؛ ، روستای باش-شیراک، نزدیکی گیومری – ، مسکو) یک نقاش اهل ارمنستان-روسیه بود. خواهر وی «یرانوهی آسلامازیان» نیز نقاش بود. مجموعه ای بزرگ از آثار ماریام و خواهرش در «خانه-موزه خواهران آسلامازیان» در زادگاهشان گیومری نگهداری می شود. ماریان از شاگردان «استپان آقاجانیان» و «کوزما پتروف-وودکین» بود. ماریان آسلامازیان در مسکو درگذشت و در پانتئون کومیتاس، ایروان به خاک سپرده شد.
سوتلانا آفاناسیفنا سوتلیچنایا (؛ – ۱۶ نوامبر ۲۰۲۴) بازیگر اهل روسیه بود. وی از سال ۱۹۶۰ میلادی تا پایان عمر مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی ای که وی در آنها نقش داشته است، می توان به آنا پاولوا اشاره کرد.
بازی های عشق و سرنوشت () فیلمی به کارگردانی عبداللطیف کشیش است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. این فیلم برنده جایزه سزار بهترین کارگردان، بهترین فیلمنامه، بهترین بازیگر زن آینده دار شد.
آرمن تیگرانیان (؛ – ) یک آهنگ ساز و رهبر ارکستر اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۶ دسامبر ۱۸۷۹ در آلکساندارپول به دنیا آمد و از کالج موسیقی تفلیس فارغ التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی هنرمند افتخاری گرجستان شوروی (۱۹۳۶)، هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۳۵) و نشان لنین همچون شده است. وی در ۱۰ فوریهٔ ۱۹۵۰ در سن ۷۰ سالگی در تفلیس درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد. آثار. شناخته ترین آثار وی، دو اپرای ملی «آنوش» براساس داستانی از هوانس تومانیان (نمایش افتتاحیه: آلکساندارپول، ۴ (۱۷) اوت ۱۹۱۲ اولین اپرای اجرای شده در ارمنستان) و «داویت بک» (۱۹۵۰) می باشند.
قصر یخ، نام یک مجموعهٔ ورزشی و تفریحی بود که در خیابان ولیعصر (پهلوی پیشین) نرسیده به میدان ونک وجود داشت.آرشیتکت آن مهندس شهیر دکتر داریوش بوربور بود که در سال ۱۳۴۶ ساخته شد. شهرت قصر یخ در درجهٔ اول به خاطر سالن پاتیناژ آن بود. این مجموعه دارای بخش های مختلف دیگری چون باشگاه تیراندازی، استخر روباز، میزهای بیلیارد، سالن پاتیناژ و پیست اسکی بود. مدیر و بنیانگذار قصر یخ، فریدون باتمانقلیچ پسر سپهبد نادر باتمانقلیچ بود و تأسیسات آن مطابق با آخرین فناوری های آن زمان و مانند باشگاه های تفریحی آمریکا و اروپا ساخته شده بود. این مجموعه پس از انقلاب اسلامی ایران تخریب شد. عضویت. قصر یخ یک باشگاه ورزشی-خانوادگی بود که به صورت محدود عضو قبول می کرد. با پرداخت حق عضویت سالیانه، اعضای باشگاه می توانستند با تخفیفات قابل ملاحظه ای که برای آن ها در نظر گرفته شده بود از امکانات باشگاه استفاده کنند. سالن پاتیناژ. در سال های ۱۳۴۲ و ۱۳۴۳ یکی از استخرهای شنای این مجموعه تغییر کاربری داده شد و به سالن پاتیناژ تبدیل شد. از یک مربی روس نیز دعوت به عمل آمد تا به آموزش صحیح فنون این ورزش در آنجا بپردازد؛ که از دلایل اصلی معروف شدن با
شگاه قصر یخ سالن پاتیناژ آن بود که کودکان و بزرگسالان می توانستند در آنجا روی یخ لیز بخورند و حرکات موزون انجام دهند. نمایش هایی نیز توسط هنرمندان پاتیناژ دیگر کشورهای جهان در باشگاه ورزشی قصر یخ به اجرا در می آمد. استخر. این مجموعه دارای استخر سرپوشیده، استخر روباز و حمام سونا نیز بود، استخر روباز قصر یخ روی تراس ساختمان و در محوطه ای به مساحت ۲۰۰۰ مترمربع قرار داشت و در کنار آن رستوران تراس و پیست اسکی قرار داشت. پیست اسکی. در قصر یخ پیست اسکی کوچکی وجود داشت که اسکی بازان می توانستند در تمامی فصل های سال با اسکی های آلپاین روی آن اسکی کنند. این پیست مصنوعی بود و با استفاده از الیاف مخصوص نایلونی ساخته شده بود که همان لغزندگی برف پیست های اسکی را داشت. پیست اتومبیلرانی. این باشگاه ورزشی، سالنی برای انجام مسابقات اتومبیلرانی داشت که بچه ها و بزرگترهای می توانستند به وسیله ماشینهای کورسی که به صورت مدل بودند و با نیروی برق کار حرکت می کردند، به رقابت بپردازند. این مسابقات در آمریکا به «اسلات ریسینگ» معروف هستند.
کامپیوتر پایه (Basic Computer) یا کامپیوتر مانو (Mano Machine) یک رایانه ساده است که بر مبنای مینی رایانه معماری پی دی پی-۱۱ (PDP-11) توسط موریس مانو در کتاب معماری سیستم های رایانه ای طراحی شده است و برای تدریس معماری رایانه استفاده می شود. حافظه. کامپیوتر پایه یک حافظه 16 بیتی با ظرفیت 4 کیلو بایت دارد. ثبات های CPU. ثبات اصلی آن AC یا انباره است که یک ثبات 16 بیتی است. منابع. کتاب معماری سیستمهای کامپیوتری، نوشته موریس مانو Morris Mano, Computer System Architecture, 3rd Edition, Prentice Hall, 1993 این کتاب دارای سه ترجمه فارسی است 1- قدرت اله سپیدنام - معماری سیستمهای کامپیوتری – نوشته موریس مانو – انتشارات خراسان 2- حسن سیدرضی و مجید نادری - معماری سیستمهای کامپیوتری – نوشته موریس مانو – انتشارات ناقوس 3- امیر صادقی - معماری سیستمهای کامپیوتری – نوشته موریس مانو – مرکز نشر دانشگاهی
عنکبوت های فالانجیدا نام یک تیره از راسته عنکبوت های خرمن است. این خانواده دارای ۳۸۰ گونه می باشد.
عنکبوت های فالانجیوم نام یک سرده از راسته عنکبوت های خرمن است. عنکبوت اوپیلیو در این سرده قرار دارد.
عنکبوت خَرمَن یا عنکبوت خرمن معمولی نام یک گونه از سرده خرمنی ها است. این گونه دارای گسترده ترین زیستگاه در میان عنکبوت های خرمن است. عنکبوت خرمن در علف زار ها، جنگل ها، پرچین ها، چمن ها، معادن سنگ، دیوار ها، پل ها، زمین های کشاورزی و باغ ها زندگی می کند.
وزش طوفان یک مجموعه مانگا ژاپنی خیال پردازی درام است که توسط کیو شیرودایرا نوشته شده، و بدست آریهیده سانو و رن سایزاکی مصورسازی شده است. بر پایه نسخهٔ مانگا یک مجموعه تلویزیونی انیمه ۲۴ قسمتی نیز توسط استودیوی بونز و به کارگردانی ماساهیرو آندو دستمایه اقتباس قرار گرفت که پخش آن از اکتبر ۲۰۱۲ تا مارس ۲۰۱۳ ادامه داشت. این مجموعه اقتباسی از آثار ویلیام شکسپیر بوده و تعدادی از گفتگوها و عناصر داستان "وزش طوفان" به عنوان ادای احترام و برگرفته از دو اثر نمایشنامه ای "هملت" و "طوفان" هستند، که هر دو داستانی دربارهٔ مجازات داشته، اما با پایانی کاملاً متفاوت همراه هستند. داستان. داستان مجموعه دربارهٔ ماهیرو فووا، پسری نوجوان که خواهرش یک سال قبل به طور مرموزی کشته شده بود، و دوستش یوشینو تاکیگاوا است. در این بین ماهیرو با دختری ساحره به نام هاکاسه کوساریبه، رهبر طایفه کوساریبه که توسط پیروانش در جزیره ای ناشناخته رها شده بود، ارتباط برقرار می کند و قبول می کند تا به هاکاسه در ازای کمکش برای پیداکردن عوامل مرگ خواهرش کمک کند تا از جزیره آزاد شود. خاندان کوساریبه، طایفه ای جادوگر تحت حمایت «درخت منشاء» بودند، و هاکاسه ب
رترین ساحره خانواده خود به شمار می رفت. یوشینو پس از اینکه از نیت دوستش باخبر شد، تصمیم گرفت به او در مأموریتش علیه خاندان کوساریبه ملحق شود که قصد بیدار کردن «درخت منشاء» را داشتند که قدرت آن نابودی تمامی جهان را به همراه داشت.
کاردک تیغه ای پهن، صاف و انعطاف پذیر است که برای مخلوط کردن، پخش کردن و بلند کردن مواد استفاده می شود. این وسیله استفاده های گوناگونی دارد، مانند در گچ بری یا در نقاشی، و ممکن است بسته به کاربرد، نام های متفاوتی نیز داشته باشد، از جمله لیسک در آشپزخانه. معادل انگلیسی آن (Spatula) حتی برای کف گیر به کار می رود.
اوشن پارک، واشینگتن (به انگلیسی: Ocean Park, Washington) یک منطقه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پاسیفیک، واشینگتن واقع شده است. خصوصیات. اوشن پارک ۱۰٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۵۷۳ نفر جمعیت دارد و ۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اویسترویل، واشینگتن (به انگلیسی: Oysterville, Washington) یک منطقه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پاسیفیک، واشینگتن واقع شده است.
دونده کسی که در یک، دو، یا چند مادهٔ دو در ورزش دو و میدانی مهارت دارد و در آن با سایر شرکت کنندگان رقابت می کند. دوندگان، در ورزش دو و میدانی، در دسته های زیر فعالیت می کنند:
سیوییو، واشینگتن (به انگلیسی: Seaview, Washington) یک منطقه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پاسیفیک، واشینگتن واقع شده است. خصوصیات. سیوییو ۴۷۳ نفر جمعیت دارد و ۳٫۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
خشکی بخش سخت زمین است که اغلب زیر آب نیست. خُشکی همچنین به معنی های زیر اشاره دارد:
جهان بینی یک جهت گیری شناختی اساسی است که می تواند شامل فلسفه طبیعی، اصول اساسی، هنجارها، ارزش ها، احساسات و اخلاقیات شود. ریشه شناسی. این اصطلاح (ترم)، گرته برداری از واژه آلمانی «وِلت اَنشاوونگ» متشکل از Welt (جهان) و Anschauung (دید) است. این اصطلاح اکنون به طور گسترده در انگلیسی کاربرد دارد.
آلگاروه (به پرتغالی: Algarve) یک منطقه در پرتغال است که در جنوب پرتغال واقع شده است. خصوصیات. الگاروه ۴۵۱٬۰۰۶ نفر جمعیت دارد.
خشکی یا سرزمین بخش سخت زمین است که اغلب زیر آب نیست. عمدهٔ فعالیت های انسان در خشکی ها است که امکان کشاورزی و سکونت و منبع های طبیعی گوناگون را دارد. مساحت. مساحت یا اندازه زمین به کل جغرافیای کشورهای روی زمین شامل کشورها، مناطق و بخش های ناپیوسته مانند جزایر اشاره دارد. کل سطح پلانیمتریک زمین تقریباً ۱۴۸٬۹۳۹٬۰۶۳٫۱۳۳ کیلومتر مربع معادل ۵۷٬۵۰۵٬۶۹۳٫۷۶۷ مایل مربع است که حدود ۲۹٫۲ درصد از سطح کل آن، توسط یخ پوشیده شده است. آب تقریباً ۷۰٫۸ درصد از کل سطح زمین، شامل اقیانوس های موجود برروی کره زمین را تشکیل می دهند. دریا و اقیانوس ها. حدود ۹۷٪ حجم آب کره در دریاها و اقیانوس ها قرار دارد و تقریباً ۷۵٪ سطح زمین را آب پوشانده است؛ به همین دلیل، سیاره زمین از فضا به رنگ آبی دیده می شود.
کوارتیرا (به پرتغالی: Quarteira) یک پریش در پرتغال است که در لوله واقع شده است. خصوصیات. کوارتیرا ۲۱٬۷۹۸ نفر جمعیت دارد.
کارووئیرو (به پرتغالی: Carvoeiro) یک روستا در پرتغال است که در الگاروه واقع شده است. خصوصیات. کارووئیرو ۲٬۷۲۱ نفر جمعیت دارد.
میخاییل نیکلایویچ باگالوبوف در ۲۴ ژانویه ۱۹۱۸ در شهر کی یف متولد شد و در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۰ میلادی در شهر سنت پترزبورگ درگذشت. وی دانشمند زبان شناس و ایران شناس؛ عضو آکادمی علوم روسیه بود. زندگی نامه. وی در ۲۴ ژانویه ۱۹۱۸ در شهر کی یف به دنیا آمد، پدر وی نیکلای میخایلویچ باگالوبف عضو معلمان مدرسه در نیژگارودسکی و مدرسه علوم مذهبی مسکو بود، و از استادان علوم مذهبی در مدرسه سنت ولادیمیر کی یف بود. مادر وی اولگا نیکولایونا معلم موسیقی بود. این خانواده صاحب سه پسر بود. برادر بزرگتر نیکلای نیکلایوچ باگالوبف ریاضی دان، مکانیک و فیزیک دان بود. او عضو آکادمی علوم شوروی و روسیه بود و دو بار موفق به نشان دولتی در خدمت به توسعه کشور شده بود. آلکسی نیکلایویچ باگالوبف ریاضی دان و استاد تاریخ علم بود، او عضو آکادمی ملی علوم اوکراین بود. در مدرسه متوسطه شهر نیژنی نووگورود درس خواند (۱۹۲۵—۱۹۳۵)در ژوئن ۱۹۴۱ با موفقیت توانست دانشکده شرق شناسی دانشگاه دولتی لنینگراد را به اتمام برساند. او در گروه ایران شناسی تحصیل می کرد؛ و برای کار کردن به عنوان معلم به سیستم های آموزشی وزارت دفاع فرستاده شد. او در آنجا به درجه کاپیتانی نائل آمد.
در فاصله سال های ۱۹۴۴ الی ۱۹۴۶ به عنوان استاد گروه ایرانشناسی دانشکده زبان شناسی دانشگاه دولتی مسکو مشغول به تدریس بود و با نظر آ. آ. فریمن در اول سپتامبر ۱۹۴۶ میلادی به عنوان استاد ارشد در دانشگاه دولتی سن پترزبورگ به عنوان استاد گروه ایران دانشکده شرق شناسی انتخاب گردید. در فاصله ده سال یعنی ۱۹۸۱ الی ۱۹۹۱ میلادی ریاست گروه ایران شناسی را بر عهده داشت و در کل حدود سی سال رئیس اداره آموزش دانشکده شرق شناسی دانشگاه دولتی سن پترزبورگ بود. او از معاونین بخش زبان و ادبیات آکادمی علوم روسیه بود؛ و در عین حال ریاست بخش شرق شناسی کمیسیون انجمن جغرافیایی روسیه را بر عهده داشت و در عین حال ریاست بخش پایان نامه نویسی دانشکده شرق شناسی را برعهده داشت. در اول ژانویه ۱۹۶۶ به عنوان عضو ناظر بخش زبان و ادبیات آکادمی علوم شوروی بود. در ۱۵ دسامبر ۱۹۹۰ میلادی به عنوان عضو اصلی بخش زبان و ادبیات آکادمی علوم شوروی و در شاخه زبانشناسی انتخاب گردید. او به عنوان تبعه خارجی در آکادمی علوم گرجستان پذیرفته شده بود. در سال ۲۰۰۷ میلادی به عنوان نامزد دریافت جایزه دانشمند تأثیرگذار آکادمی علوم روسیه توسط بنیاد توسعه علوم بومی انتخاب گردی