Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پورت فعالیت می نماید. سال ۱۹۶۹ فیات، اقدام به خریداری ۵۰٪ درصد از سهام شرکت فراری نمود، که در سال ۲۰۰۸ به ۸۵٪ درصد افزایش پیدا کرد. هم اکنون شرکت فیات با در اختیار داشتن ۹۰٪ درصد از سهام فراری، مالک اصلی آن به شمار می آید. پیرو فراری (فرزند انزو) نیز ۱۰٪ درصد از سهام فراری را در اختیار دارد. مازراتی. مازراتی توسط برادران مازراتی به نام های آلفری، بیندو، کارلو و اتوره تأسیس شد. سال ۱۹۹۳ فیات با سرمایه گذاری در مازراتی هدایت آن را به دست گرفت. در سال ۱۹۹۷ فیات ۵۰٪ درصد سهام مازراتی را به شرکت فراری فروخت، هر چند که بخشی از سهام فراری نیز در اختیار فیات بود. از آن پس شرکت مازراتی دست به تولیدات محبوب تر و موفق تری زد و در حال حاضر به عنوان یکی از شرکت های تحت کنترل فیات به تولید خودرو مشغول است و تولید خودروهای لوکس فیات را بر عهده دارد. آلفا رومئو. شرکت آلفا رومئو در سال ۱۹۱۰ در شهر میلان، ایتالیا بنیان گذارده شد. نام اولیه این شرکت آلفا بود که از عبارت به معنای کارخانه خودروسازی لومباردا گرفته شده؛ سپس در سال ۱۹۱۸ که تمام کارخانه توسط مهندسی به نام نیکولا رومئو مالک گروه صنعتی “نیکولا رومئو شرکت”، خریداری شد،
نام شرکت به آلفا رومئو تغییر یافت. از سال ۱۹۸۶ تا به امروز این شرکت توسط فیات اداره می شود. فیات اتومبیلز. فیات اتومبیلز، کارخانه تولید خودرو ایتالیایی است، که پس از تجدید ساختار این گروه صنعتی، به عنوان بخش تولید خودروهای سواری فیات، تأسیس گردید. فیات اتومبیلز هم اکنون بزرگترین تولیدکننده خودرو در ایتالیا می باشد و دفتر مرکزی آن در شهر تورین قرار دارد. جیپ. جیپ، شرکت خودروسازی آمریکایی است، که زیرمجموعه ای از گروه کرایسلر می باشد، که خود شرکت تابعهای از شرکت خودروسازی فیات به شمار می آید. از ژانویه ۲۰۱۴ در پی راه اندازی گروه فیات کرایسلر اتومبیلز، جیپ نیز به عنوان زیرمجموعه ای از این گروه خودروسازی، فعالیت می نماید. نام جیپ از کلمه به معنای چندمنظوره که به اختصار به جی. پی و در اثر تلفظ زیاد، به جیپ بدل شد، گرفته شده. رییس هیئت مدیره شرکت ویلیز، جو فریزر، از اوایل سال ۱۹۳۹ بدنبال ساخت خودرویی سبک برای اهداف شناسایی-نظامی بود، با آغاز جنگ جهانی دوم در سوم سپتامبر همان سال در اروپا، و پیش بینی درگیری ایالات متحده آمریکا در این بحران، او پیگیری بیشتری نشان داد. حاصل مذاکرات او و افسران تدارکات ارتش برای ساخت خو
درویی که در میدان ها جنگ قابل استفاده باشد، آن بود که قرار شد شرکت ویلیز نمونه اولیه را جهت بررسی آماده نماید. دوج. دوج، شرکت خودروسازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۰۰ توسط برادران دوج تأسیس شد. این شرکت امروزه از زیرمجموعه های شرکت خودروسازی کرایسلر به شمار می آید. شرکت دوج هم اکنون تولیدکننده خودروهای مینی ون و اس یووی است. دفتر مرکزی این شرکت در شهر آبرن هیلز، میشیگان قرار دارد. پس از خریداری شرکت کرایسلر، توسط شرکت فیات، دوج نیز به فیات واگذار گردید و در حال حاضر توسط این شرکت مدیریت می شود. لانچیا. شرکت خودروسازی لانچیا، در سال ۱۹۰۶ توسط وینچنزو لانچیا پایه گذاری شد و بعدها در سال ۱۹۶۹ توسط شرکت فیات خریداری گردید. شرکت لانچیا به خاطر تولید خودروهای ممتاز و نیز خودروهای مخصوص رالی شناخته شده است. محصولات لانچیا معمولاً به عنوان خودروهای لوکس و گران قیمت شناخته می شوند. صنایع فیات. صنایع فیات، که بخش تولید خودروهای سنگین گروه فیات، از قبیل انواع کامیون ها، ماشین آلات راه و ساختمان، ماشین آلات کشاورزی و... را بر عهده دارد. سکان رهبری شرکت صنایع فیات، در دست سرجیو مارکیونه است، که به عنوان رئیس هیئت مدیره این
شرکت، فعالیت می کند. اویکو. اویکو، شرکت صنایع سنگین ایتالیایی است، که انواع کامیون، اتوبوس و موتور دیزل تولید می کند و کارخانه و دفتر مرکزی آن در شهر تورین ایتالیا قرار دارد. این شرکت سالیانه حدود ۲۰۰٫۰۰۰ دستگاه خودروی تجاری و ۴۶۰٫۰۰۰ موتور دیزلی تولید می کند. تا پایان سال مالی ۲۰۰۷ میلادی، این شرکت ۱۱٫۱۹۶ میلیون یورو از فروش محصولاتش بدست آورده بود. در حال حاضر ایوکو از شرکت های تابعه صنایع فیات است، که خود زیرمجموعه ای از فیات محسوب می شود. اف پی تی. اف پی تی، که خلاصه شده شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که در زمینه ساخت و تولید موتورهای خودرو و سیستم های انتقال قدرت، برای گروه فیات و شرکت های زیرمجموعه آن و نیز شرکت اویکو، همچنین تولید سامانه های برق اضطراری و قایق های موتوری فعالیت می نماید. شرکت اف پی تی در سال ۲۰۰۵ از مشارکت انتفاعی شرکت های فیات و جنرال موتورز راه اندازی شد و در سال ۲۰۱۱ کلیه سهام آن توسط فیات خریداری شد. این شرکت از سال ۲۰۱۲ به عنوان شرکت تابعه صنایع فیات به فعالیت خود ادامه می دهد. شرکت اف پی تی هم اکنون دارای ۱۰ کارخانه در ۹ کشور اروپایی می باشد. دفتر مرکزی این شرکت نیز در شهر تورین،
ایتالیا قرار دارد. موپار. موپار، شرکت خودروسازی آمریکایی است، که در زمینه تولید قطعات خودروهای شرکت های کرایسلر، جیپ، دوج و فیات فعالیت می نماید. شرکت موپار در سال ۱۹۲۹ توسط شرکت کرایسلر راه اندازی شد و در پی خریداری گروه کرایسلر توسط شرکت ایتالیایی فیات، سپس ادغام دو شرکت، هم اکنون متعلق به فیات کرایسلر اتومبیلز می باشد. اس آرتی. استریت اند ریسینگ تکنولوژی معروف به اس آر تی نام یک گروه زیرمجموعه از شرکت کرایسلر ال ال سی است. اس آر تی تولیدکننده خودروهای کورسی و گرانقیمت اسپرت اما در تیراژ کم است. زاستاوا. زاستاوا، شرکت خودروسازی و تجهیزات نظامی صربستانی است، که دفتر مرکزی آن، در شهر کراگویواتس، قرار دارد. معروف ترین خودروی تولیدی این شرکت، مدل زاستاوا ۱۰ می باشد، که از مدل توسعه یافته فیات پونتو به شمار می رود. شرکت زاستاوا همچنین طیف گسترده ای از تجهیزات دفاعی و سلاح های نظامی را نیز تولید و عرضه می نمود، که در سال ۲۰۱۱ پس از خریداری بخش تولید خودروی زاستاوا توسط شرکت فیات، بخش تسلیحات آن، تفکیک شد. این شرکت در حال حاضر از زیرمجموعه های فیات به شمار می رود. آبارت. آبارت، شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که در
سال ۱۹۴۹ توسط کارلو آبارت در شهر تورین راه اندازی شد و در حال حاضر متعلق به گروه خودروسازی فیات می باشد. از خودروهایی که توسط این شرکت طراحی و تولید شده، می توان به: فیات ۵۰۰ (۲۰۰۷)، پورشه ۳۵۶، فیات ۸۵۰، آتوبیانکی ای۱۱۲، فیات ریتمو، فیات ۱۲۴، فیات ۱۳۱، فیات استیلو، فیات پونتو، فیات اونو، فیات چینکوئه چنتو و فیات سیچنتو اشاره نمود. رم تراکس. رم تراکس، شرکت صنایع سنگین آمریکایی است، که یکی از شاخه های گروه کرایسلر می باشد. این شرکت، وانت، کامیون و کامیون سبک تولید می کند. از تولیدات کنونی این شرکت می توان سری کامیون های سبک رم را نام برد. فیات پروفشنال. فیات پروفشنال، برند جدید شرکت فیات اتومبیلز در تولید چراغ وسایل نقلیه تجاری مستقر در تورین می باشد، که در آوریل ۲۰۰۷ فعالیتش را آغاز نمود. ریشه های تأسیس شرکت فیات پروفشنال به سال ۱۸۹۹ و راه اندازی شرکت فیات ویکولی کامرشیالی توسط جووانی آنیلی باز می گردد. مانیتی مارلی. مانیتی مارلی، شرکت مهندسی ایتالیایی است، که در زمینه توسعه و ساخت سیستم ها، ماژول ها و قطعات با تکنولوژی بالا برای صنعت خودروسازی فعالیت می نماید. بخش عمده فعالیت های این شرکت بر روی سیستم روشنایی
وسایل نقلیه موتوری، سیستم های الکترونیکی خودروها، سیستم های تعلیق، سیستم های اگزوز و تجهیزات و قطعات الکترونیکی مرتبط با خودروهای مسابقات اتومبیل رانی، شامل فرمول یک، گرند پریکس و رالی قهرمانی جهان متمرکز می باشد. نخستین کارخانه شرکت مانیتی مارلی در سال ۱۹۱۹ با مشارکت شرکت فیات و ارکول مارلی در سستو سان جووانی، در نزدیکی شهر میلان راه اندازی شد و در حال حاضر دارای ۸۳ کارخانه تولیدی، ۱۲ مرکز پژوهش و توسعه و ۲۶ مرکز کاربردی، در ۱۸ کشور جهان می باشد. کارخانه اصلی و دفتر مرکزی این شرکت در کوربتا، لمباردی، ایتالیا قرار دارد و هم اکنون از شرکت های زیرمجموعه گروه فیات به شمار می آید. کوماو. کوماو، شرکت مهندسی ایتالیایی است، که در زمینه تولید تجهیزات خودکارسازی، روبات های صنعتی، ماشین ابزارها و سیستم های انتقال نیرو برای شرکت ها و برندهای زیرمجموعه گروه فیات فعالیت می نماید. شرکت کوماو در سال ۱۹۷۳ راه اندازی شد و در حال حاضر دارای ۱۵ کارخانه تولیدی و ۳ مرکز پژوهش و توسعه در ۱۳ کشور می باشد. آتوبیانکی. کوماو، شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که با سرمایه گذاری و مشارکت شرکت های فیات، پیرلی و بیانکی در سال ۱۹۵۵ راه انداز
ی شد. این شرکت در زمان حیات خود، تنها خودروهای دست ساز تولید نمود، که به عنوان نمونه می توان به: آتوبیانکی ای۱۱۲، آتوبیانکی ای۱۱۱، آتوبیانکی وای۱۰، آتوبیانکی بیانکیا و آتوبیانکی استلینا اشاره نمود. شرکت آتوبیانکی در سال ۱۹۹۵ در شرکت لانچیا، ادغام شد ولی کارخانه تولیدی آتوبیانکی همچنان برای شرکت فیات فعالیت می کند. توفاش. شرکت خودروسازی توفاش، از مشارکت گروه فیات و شرکت ترکیه ای کوچ هولدینگ راه اندازی شده است. در حال حاضر سهامداران اصلی شرکت توفاش عبارتند از: فیات با ۳۷٫۸٪ درصد، کوچ هولدینگ ۳۷٫۸٪ درصد. تاکنون خودروهایی نظیر فیات ۱۲۴ و فیات ۱۳۱ توسط توفاش در کشور ترکیه تولید شده است. لا استامپا. لا استامپا که به معنی چاپ است، یکی از معروف ترین و پرفروش ترین روزنامه های ایتالیایی می باشد. این روزنامه در سال ۱۸۶۷ میلادی با نام گاتزتا پیه مونتس بنیان نهاده شد. روزنامه لا استامپا که در شهر تورین به چاپ می رسد، در ایتالیا و دیگر کشورهای اروپایی منتشر می شود. در حال حاضر مالک کنونی روزنامه، گروه صنعتی فیات است. مشارکت ها. سولرس. در ماه ژوئن سال ۲۰۰۸ شرکت فیات چندین قرارداد همکاری با شرکت روسی سیورستال مالک شرکت خودرو
سازی سولرس به امضا رساند، که بر پایه آن، آغاز به تولید چندین مدل از خودروهای فیات و همچنین موتور خودرو نمود. در ماه ژوئن ۲۰۱۱ شرکت سولرس قرارداد منعقده را فسخ نمود، سپس با شرکت های فورد و شورولت مشارکت خود را آغاز کرد... آوتوواز. در سال ۱۹۶۶ شرکت فیات کمک های فراوانی در جهت ساخت یک کارخانه ساخت خودرو به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی نمود، تا اینکه سرانجام این فعالیت ها به تأسیس شرکت خودروسازی آوتوواز انجامید. نخستین خودرو تولید شده توسط این شرکت، مشابه مدل فولکس قورباغه ای بود، که لادا نام گرفت. در سال ۱۹۸۰ نیز لادا ریوا توسط فیات طراحی و در کارخانجات آوتوواز تولید گردید. سیات. شرکت اسپانیایی سیات در سال ۱۹۵۰ با مشارکت دولت اسپانیا و شرکت فیات راه اندازی شد و تا سال ۱۹۸۱ شمار زیادی از مدل های فیات را با نام تجاری سیات به بازار خودروی اسپانیا عرضه نمود. در پی خروج فیات از این مشارکت، سیات قرارداد جدید خود را با گروه فولکس واگن منعقد کرد. در ۱۹۸۶ این خودروساز آلمانی اقدام به خریداری بخش اعظم سهام سیات کرد. از آن پس، سیات از زیرمجموعه های گروه فولکس واگن محسوب می شود. سیات تا سال ۱۹۹۸ همچنان به طور مقطعی با فیات
مشارکت هایی در جهت طراحی و ساخت خودروهای نمود و آخرین همکاری دو شرکت، به تولید سیات ماربلا در ۱۹۹۸ بازمی گردد. خانواده آنیلی. خانواده آنیلی، نوادگان جووانی آنیلی می باشند، که کماکان مالکیت اکثریت سهام شرکت خودروسازی فیات را در اختیار دارند. شرکت فیات تنها بخشی از دارایی های این خانواده بشمار می آید. امروزه خانواده آنیلی از طریق شرکت هلدینگ اکسور، مالکیت باشگاه فوتبال یوونتوس، شرکت صنایع فیات، اف پی تی، اویکو، روزنامه لا استامپا را در اختیار دارند. خانواده آنیلی با در اختیار داشتن اکثریت سهام شرکت فیات کرایسلر اتومبیلز؛ مالک شرکت های فراری، مازراتی، جیپ، آلفا رومئو، دوج، آبارت، کرایسلر موتورز، فیات اتومبیلز، فیات پروفشنال، لانچیا، رم تراکس و استریت اند ریسینگ تکنولوژی و کرایسلر می باشند. از اعضای شناخته شده خانواده آنیلی، می توان به افراد زیر اشاره کرد: مدیریت ارشد. رییس هیئت مدیره. جان الکان که نوه و وارث انتخابی جیانی آنیلی است، هم اکنون ریاست هیئت مدیره فیات را در اختیار دارد. وی از سال ۱۹۹۷ در حالیکه تنها ۲۱ سال داشت، از سوی آنیلی به عنوان یکی از اعضای هیئت مدیره فیات منصوب شد. در پی درگذشت جیانی آنیلی در
سال ۲۰۰۳ نایب رئیس دوم هیئت مدیره شد و یک سال بعد در سال ۲۰۰۴ پس از درگذشت ادواردو آنیلی، به عنوان نایب رئیس هیئت مدیره این شرکت منصوب گردید. در ماه مه ۲۰۰۴ سرجیو مارکیونه با حمایت های او به مدیرعاملی فیات برگزیده شد. الکان سرانجام در سال ۲۰۱۰ از سوی هیئت مدیره گروه فیات، به عنوان رئیس هیئت مدیره این شرکت انتخاب شد و جایگزین لوکا دی مونتدزمولو (رییس هیئت مدیره کنونی فراری) گردید. جان الکان در ماه ژوئیه سال ۲۰۱۱ از سوی گروه فیات اقدام به خریداری شرکت کرایسلر نمود، که در پی آن، شرکت های خودروسازی جیپ، دوج، رم تراکس و موپار را نیز، بدست آورد. جان الکان همچنین مدیر عامل و رئیس هیئت مدیره شرکت اکسور می باشد. اکسور یک شرکت سرمایه گذاری، متعلق به خانواده آنیلی است، که مالک باشگاه فوتبال یوونتوس، کراشمن اند ویکفیلد و شرکت اس جی اس محسوب می شود. وی رئیس هیئت مدیره لا استامپا و عضو هیئت مدیره شرکت های صنایع فیات و اس جی اس نیز می باشد. مدیر عامل اجرایی. سرجیو مارکیونه بازرگان، کارآفرین و مدیر ارشد اجرایی ایتالیایی-کانادایی است، که در حال حاضر مدیرعامل گروه فیات می باشد. او همچنین مدیرعامل و رییس هیئت مدیره شرکت خودروس
ازی کرایسلر است و به عنوان رییس هیئت مدیره شرکت صنایع فیات و مدیرعامل فیات پروفشنال نیز فعالیت می نماید. در پی نجات سریع شرکت ایتالیایی فیات از ورشکستگی، سپس آغاز سودآوری، پس از گذشت تنها ۲ سال رهبری وی بر این شرکت، در سال ۲۰۰۶ مارکیونه به یکی از مشهورترین مدیران صنعت خودروسازی تبدیل شد. سپس در سال ۲۰۰۹ گروه خودروسازی آمریکایی کرایسلر نیز در آستانه ورشکستگی به مارکیونه واگذار گردید. با حمایت مالی دولت فدرال ایالات متحده و دولت کانادا، باز هم در کمتر از ۲ سال، نه تنها کرایسلر از ورشکستگی رهایی یافت، بلکه تا پایان ماه مه ۲۰۱۱ کلیه وامهای گرفته شده از دولت های کانادا و ایالات متحده را نیز بازپس داد...! سرجیو مارکیونه در حال حاضر علاوه بر شرکت های خودروسازی زیرمجموعه گروه فیات، در چندین شرکت و سازمان معتبر نیز به عنوان مدیر ارشد عملیاتی فعالیت می کند، که از جمله آن ها می توان به: ریاست هیئت مدیره شرکت سوئیسی اس جی اس، عضو هیئت مدیره شرکت فیلیپ موریس و معاون رئیس هیئت مدیره گروه بانکداری سوئیسی یوبی اس اشاره نمود. نشان تجاری. در دهه ۱۹۸۰ شرکت فیات نشان ابتدایی خود را کنار گذاشت و لوگوی جدید فیات توسط طراح ارشد این
شرکت طراحی شد. مایو مایول، طراح ارشد شرکت فیات نشان تجاری جدید فیات را به صورت اتفاقی، به هنگام آزمودن یکی از مدل های خودرو این شرکت، طراحی کرد. وی به هنگام آزمایش خودرو از برابر یکی از تابلوهای نئون تبلیغاتی فیات عبور کرد و نور این نئون که در سیاهی آسمان معوج به نظر می رسید، توجه وی را جلب کرد و به این طریق نشان چندساله فیات توسط وی طراحی شد.
آمین اکسیدها دسته ای از ترکیبات آلی هستند که شامل گروه عاملی R3N+–O− باشند. این ترکیبات مانند آمین ها هستند با این تفاوت که یک اتم اکسیژن نیز با یک پیوند داتیو، به اتم نیتروژن متصل شده است. پیریدین-ان-اکسید یکی از مثال های این دسته ترکیبات است.
سادا یاکو (زاده ۱۸ ژوئیه ۱۸۷۱ - درگذشته ۷ دسامبر ۱۹۴۶) گیشا، هنرپیشه و رقصنده ژاپنی بود. زندگی. او در میان دوازده فرزند خانواده اش، کوچک ترین بود. به گفته خودش، پدربزرگ مادری اش دستیار قاضی و تقریباً مشهور بوده و خانه آن ها در نیهونباشی بوده است. برای نسل ها، خانواده آن ها فروشگاه بزرگی که شامل کتابفروشی و صرافی می شده را اداره می کردند. بر اساس زندگینامه ای که لزلی داونر از او به دست داده است، مادر او، اوتاکا کوگوما در زیبایی زبانزد بوده است. در جوانی او، مادرش برای مدتی در عمارت دایمو، یکی از حاکمان ایالتی کار کرد و به همین واسطه، سبک زندگی اشرافی را آموخت. پدرش، هیساجیرو کویاما مرد آرام و معتقدی بود که به او لقب بودا داده بودند. او وقتی با مادر سادا ازدواج کرد، به خانه خانوادگی آن ها کوچید و کسب و کار خانوادگی آن ها را به ارث برد. در همین حین، بسیاری از پروژه های صنعتی سازی تحت حمایت دولت میجی، با اعمال مالیات های سنگین و افزاریش تورم همراه بود و باعث شد خانواده کویاما و بسیاری دیگر از خانواده ها، سرمایه های خود را از دست بدهند. خانواده برای تأمین مایحتاج خود، کسب و کاری بر اساس دادن وام به راه انداخت و وق
تی سادا چهار ساله بود، او را برای ار به عنوان پیش خدمت به خانه گیشای هامادا فرستادند سه سال بعد پدرش درگذشت و این اتفاق باعث شد صاحب هامادا، کامکیچی او را به عنوان وارث خود برگزیند. او در زمستان ۱۸۸۳ و در سن دوازده سالگی، آغاز به کارش را به عنوان یک اوشاکو، ساقی ساکی و کارآموز گیشا جشن گرفت. او همچنین اولین نام گیشایی خود را به دست آورد. از این زمان به بعد، او، کویاکو یا یاکوی کوچک، که نام یکی از ستایش شده ترین گیشاهای توکیو بود، خوانده شد. از این پس کامکیچی اطمینان حاصل کرد که یاکوی کوچک، باید به نوبه خودش برای بدل شدن به یک ستاره رشد کند.
قطار کابلی یا قطار کوهنورد، قطاری است کابلی که از آن برای صعود به ارتفاع استفاده می شود. این قطار دارای دو واگن است که توسط طناب فولادی قوی به همدیگر متصل هستند و با حرکت یکی به پائین، دیگری بالا می رود. انواع ریل و چرخ. واگن ها به کمک چرخ دنده ای که در بالای تپه قرار دارد و کابل ها به دور آن می چرخند به حرکت در می آیند و سپس نیروی ثقل واگن را به طرف پائین می راند. درانواع اولیه که محدودیت جا نبود، از چهار ریل استفاده کرده اند و هر واگن در ریل خودش رفت وآمد می کرد، مانند قطار (پیتسبورگ) ولی با تفاوتی که در لبه های چرخ ها به وجود آمده و همچنین انحراف ریل ها در وسط مسیر و ایجاد محل عبور مجزا، سیستم های سه ریلی و دوریلی نیز ساخته شده است. تاریخچه. در سال ۱۵۱۵ اولین قطار کابلی در زالتسبورگ اتریش ساخته شده بود که دارای ریل چوبی بود و توسط نیروی انسان یا به کمک حیوانات حرکت داده می شد. در قرن ۱۸ میلادی در بسیاری از کشورها قطارهای کابلی کار می کردند و در سال ۱۸۷۹ Carl Roman Abt در سوئیس اولین قطار کابلی دوریلی را ابداع نمود. امروزه بیشتر از ۴۰ قطار کابلی در دنیا وجود دارد که بعضی از آنها درحقیقت آسانسورهای مایل هستن
شارل شیپیه زاده ۱۸۳۵ یک آرشیتکت، تاریخ شناس معماری، مصرشناس اهل فرانسه بود. وی آموزگار مدرسه اختصاصی معماری و ساختمان مدرسه ملی حرفه ای ارمانتیر در سال ۱۸۸۷ نیز یکی از کارهای او بشمار می آید که اکنون با نام دبیرستان علوم تکنولوژی گوستاو ایفل ارمانتیر شناخته می شود. در پایان سده نوزدهم میلادی با حمایت دفتر انتشارات هشت لیور او به همراه ژرژ پرو سفر بزرگی را آغاز کردند که در جهت پژوهش معماری باستانی بود. در این سفر آن ها از سرزمین های یونان، ترکیه، مصر و ایران و چندین کشور دیگر گذشتند و تحقیقات معماری خود را بر پایه مشاهدات دقیق بر روی بیشتر بناها، مجسمه ها و خرابه های باستانی انجام داده و بازسازی شده بسیاری از بناها را طراحی کرده و در بازگشت آن ها را منتشر کردند که حاصل پژوهش ها و طراحی های آنان اثری ممتاز در چند جلد است که آمیزه ای از تاریخ معماری باستان به همراه بسیاری از طراحی های ایشان است که به زبان انگلیسی نیز ترجمه شد. این اثر با مرگ ناگهانی این دو آرشیتکت ناتمام ماند. با مرگ شیپیه در سال ۱۹۰۱، همکارش ژرژ پرو به تنهایی توانست تنها جلد نهم و دهم از این آثار را به پایان رسانده و به مرحله چاپ برساند.
مالک بن عامر اشعری از خاندان اشعری و از نامداران صدر اسلام بود و در پیکار مسلمانان با ایرانیان شرکت کرد و نخستین کسی است که در فتح مداین با اسب از فرات گذشت. او از فرماندهان و مشاوران لشکر سعد بن ابی وقاص بود که خلیفه دوم، او را برای فتح ایران فرستاده بود. او یکی از سرداران سپاهیان اعراب بود که پس از شکست سپاه ایران به دستور سعد بن ابی وقاص به سوی نواحی مرکزی ایران که بعدها عراق عجم خوانده شد حرکت کرد و نواحی گبرش (تفرش) و آتشدان (آشتیان) امروزی را تصرف کرد و مردم آن نواحی که زرتشتی بودند را مجبور به قبول اسلام نمود. و تعدادی از معابد زرتشتیان را به عنوان مظاهر شرک تخریب نمود. در زمان هارون الرشید (۱۷۰–۱۹۳) سلمة بن سلمه همدانی رستاق تفرش و مزارع آن را به مهاجران عرب اشعری واگذار کرد. نسب. مالک بن عامر از قبیله اشعریان اصالتاً یمنی و از اعراب قحطانی بود، علت نام گذاری آنان به اشعری این بود که نسب آنان به نبت بن ادد بن زید بن یشجب بن عریب بن زید بن کهلان معروف به اشعر می رسید. بعضی در علت نامگذاری این طایفه به اشعر گفته اند که جد آنان پر مو بوده است. اشعر هفت پسر داشت که هر کدام سرسلسله قبیله ای شدند و همه را ا
شعری می گفتند. مراد از اشعریان در این مدخل نسل جماهر، یکی از فرزندان اشعر است در منابع اسلامی، فضایل بسیاری به اشعریان پیش از اسلام نسبت داده شده و از جوانمردی و نیک خویی آن یاد شده است. به گفته این روایات اشعریان چنان بودند که گویی در اموال و املاک و منازل و دارایی خود با مردم سهیم بودند. ادعا شده گروهی از اینان در حمله ابرهه به کعبه شرکت داشته اند. نخستین اشعری مسلمان. مالک بن عامر اشعری را اولین مسلمان از قبیله اشعریان دانسته اند، وی که جد اعلای اشعریان قم است، نخستین مهاجر این قوم به سوی پیامبر (ص، جهت پذیرش اسلام بود. وی پس از اسلام آوردن به میان قوم خود بازگشت و چند سال بعد با اقوام خویش برای مرتبه دوم، به نزد پیامبر (ص آمد. هجرت به ایران. بر اساس گزارش نویسنده تاریخ قم، دربارهٔ علت مهاجرت اشعریان به ایران سه گزارش وجود دارد: بر اساس برخی روایات به دلیل سابقه همکاری اشعریان با علی (ع از یک سو و شرکت آنان در قیام مختار از سوی دیگر، حجاج بن یوسف ثقفی عامل خلیفه بر عراق، سختگیری بر اشعریان را آغاز کرد. حجاج محمد بن سائب را به آذربایجان تبعید کرد اما محمد در کوفه مخفی شد و حجاج بر او دست یافت و وی را به قتل
رساند. بر اساس برخی گزارش ها بعد از کشته شدن محمد بن سائب، اشعریان از کوفه خارج شدند. برخی روایات خروج اشعریان از کوفه را مربوط به شرکت آنان در قیام ضد اموی عبدالرحمن بن محمد بن اشعث دانسته اند. بر اساس این روایات حجاج بعد از شکست دادن عبدالرحمن بن محمد بن اشعث بر اشعریان خشم گرفت و تنها سه روز به آنان فرصت داد تا کوفه را ترک کنند و دستور داد بعد از سه روز هر کس از از ال سائب بن مالک را یافتند، بکشند. روایت دیگری دربارهٔ علت کوچ اشعریان به ایران وجود دارد و آن بدرفتاری احوص اشعری با روستاییان ایرانی است که در زمین های او کار می کردند. بر اساس این روایت حجاج، احوص را در سال ۹۳ به این دلیل به زندان انداخت و بعد او را به وساطت برادرش عبدالله از زندان آزاد کرد. عبدالله که از خشم گرفتن دوباره حجاج بر برادر می ترسید مهاجرت از کوفه را چاره کار دانست. بدین ترتیب فرزندان سائب از کوفه کوچ نمودند، فرزندان سعد بن مالک نیز به آنان پیوستند، اولاد سعد به سوی قم آمده و در آنجا منزل گزیدند، بدین ترتیب تمام فرزندان مالک بن عامر به سوی ایران سفر کردند، آنان و جمعی از خدمتگزاران، حرکت نموده و در راس آنان عبدالله و احوص پسران سع
د اشعری بودند، پس از مدتی اقوام و خویشان اشعریان به قم مهاجرت کردند. دلیل انتخاب قم. علت انتخاب قم از سوی اشعریان را فتح این ناحیه توسط جدشان مالک بن عامر دانسته اند، وی با مردم این ناحیه به خوبی برخورد نموده و حتی در دفع دیلمیان طبرستان از آن منطقه سعی کرد، به همین سبب آنان تا هنگام اقامتش در منطقه ملازم او بودند. وی وقتی به کوفه برگشت، جریان دیلمیان و اهالی طخرود را با فرزندان خود در میان گذاشت، همین امر باعث عزیمت آنان به این نواحی شد و مورد استقبال مردم این شهر نیز قرار گرفتند. بر اساس برخی گزارش ها مقصد اشعریان قم نبود و اشعریان قصد سفر به مناطق دیگر از جمله اصفهان، قزوین و آذربایجان را داشتند؛ اما به دلیل تلفاتی که بر اثر شیوع وبا در ماه بصره (منظور شهرهای همدان، نهاوند و قم است که عرب ها آن را ماه بصره می خواندند) به سوی مرکز ایران حرکت کرده و به سال ۹۴ق. به روستای اَبَرَشّتَجان (آشتیان) از نواحی قم رسیده و در آنجا به طور موقت اقامت کردند. در همین زمان دیلمیان به قم حمله کردند و اشعریان به کمک اشراف محلی آمده و دیلمیان را شکست دادند. بعد از این واقعه بومیان خواستار سکونت اشعریان در قم شدند. اشعریان در
قم. با افزایش جمعیت اشعریان و در پی آن افزایش نفوذ و قدرت اشعریان در قم، اختلافاتی بین آنان و بومیان شهر ایجاد شد. نویسنده تاریخ قم عامل این اختلافات را بد رفتاری و نقض پیمان بومیان دانسته است. اشعریان بر بومیان غلبه کرده و بزرگان آنان را کشتند. اشعریان در توسعه و آبادانی قم نقش مهمی داشتند و قم را که متشکل از روستاهای پراکنده بود به شهری اسلامی تبدیل کردند. از همین روست که برخی منابع بنای شهر قم را به اینان نسبت می دهند. اما مسلم است که اشعریان قم را به سرعت توسعه دادند، و آن را از اصفهان جدا نموده و به صورت شهری مستقل درآوردند و بر اهمیت آنان افزودند، ورود اشعریان به قم باعث نفوذ و گسترش اسلام و عقاید شیعی شد. تشیع اشعریان قم. اگر بتوان در شیعی بودن اشعریان کوفه تردید کرد، ظاهراً دربارهٔ تشیع اشعریان قم نباید تردیدی روا داشت. اینان چندی پس از درآمدن به قم تشیع خود را آشکار کردند و به تبلیغ آن اهتمام ورزیدند و خیلی زود قم را به صورت یکی از پایگاه های تشیع درآوردند. از میان اینان عالمان و فقیهان و محدثان و متکلمان بزرگی برخاستند که نامدارترین آنان تا پایان دوره امامت و آغاز غیبت کبری کم و بیش با امامان عصر خو
د ارتباط داشتند و از آنان حدیث نقل می کردند و گاه برخی از آن ها نمایندگی امام عصر خود را در قم رسماً بر عهده داشتند و از این راه ها یاری های فراوان به امامان شیعی و فکر و فرهنگ شیعی کردند، خاصه که اشعریان نفوذ و قدرت خود را در جاهای دیگر نیز گسترانیدند. مثلاً حمزة بن یسع اشعری علاوه بر امارت قم، حکومت قزوین را هم داشت و نیز ساوه، فراهان، تفرش، آشتیان و کاشان هم به تدریج به قلمرو اشعریان افزوده شد. اقدامات اشعریان در قم. از روایات سمعانی و یاقوت چنین بر می آید که پیش از آن قم وجود نداشته، یا از اهمیتی برخوردار نبوده است و شهر را این اشعریان بنیاد نهادند؛ اما دلایل تاریخی همچون ذکر آن در وقایع فتوح به عنوان یکی از توابع اصفهان خلاف آن را ثابت می کند. با این همه مسلم است که اشعریان قم را به سرعت توسعه دادند و آن را از اصفهان جدا کردند و به صورت شهری مستقل درآوردند و بر اهمیت آن افزودند. مقارن ورود اشعریان همه یا اغلب مردم قم دین زردشتی داشتند و اشعریان آتشکده آن جا را ویران کردند و نخستین مسجد را برآوردند. ورود اشعریان به قم باعث نفوذ و گسترش اسلام و عقاید شیعی شد. به گزارش قمی نخستین کسی که تشیع این طایفه را عل
نی کرد و به ترویج آن اهتمام ورزید، موسی بن عبدالله بن سعد اشعری بود. سرانجام اشعریان. تحقیقات نشان می دهد از مجموع ۸۳ نفر محدث اشعری، ۳۸ نفر در قرن دوم و ۳۳ نفر در قرن سوم و هفت نفر در قرن چهارم می زیسته اند که خود، گویای سیر شکوفایی و افول علمی این خاندان است.شجرهٔ علمی خاندان اشعری قم فصلنامهٔ علوم حدیث، ش ۵، ص۲۳۰&lt;/ref&gt; در قرن چهارم و با شروع دوران غیبت کبری، دوران عظمت و آوازه اشعریان رو به افول نهاد. مهم ترین عامل افول خاندان اشعری، حملات متوالی نظامی و شورش های مکرر قمی ها ضد حکومت مرکزی است. نویسنده تاریخ قم (کتاب)، عوامل زوال این خاندان را این گونه توصیف می کند: لاجرم پایهٔ دولت ایشان بلغزید و دشمن بر ایشان ظفر یافت. بعضی هلاکت شدند و برخی جلای وطن کردند، مگر اندکی از ایشان که بماندند. بعضی بر اندک معاشی که ایشان را بود، قناعت کردند و بعضی دیگر، قافله ها رابدرقه می کردند و حق السعی می گرفتند. از خاندان اشعری در روز گار ما، تنها دو خانواده اشعری (طاهری و انصاری) باقی مانده اند؛ که اولی از سلالهٔ زکریا بن آدم و دومی منسوب به سعد بن عبدالله بن ابی خلف اشعری اند. ملا محمدطاهر اشعری و فرزندش عبدالله ا
شعری و نوادهٔ او ملا محمدطاهر اشعری قمی، از روحانیون معروف قم و از اساتید امام خمینی (ره درتاریخ معاصر بوده اند. وی در جوار امامزاده پنج تن در زرند کهنه مدفون می باشد. فرزند میرزا علی اصغر قمی اشعری نیز کسی است که امام خمینی دربارهٔ وی می فرماید: من ۴۶سال با وی هم بحث بوده حتی مکروهی از وی ندیدم. همچنین از این خاندان می توان از شیخ مرتضی انصاری نام برد که از شاگردان شیخ عبد الکریم حائری (مؤسس حوزهٔ علمیه قم) و از خطبا و مبلغان بنام بود؛ و بیش ازسی هزار حدیث از حفظ داشت و از مخالفان مشهور بهائیت و کمونیسم بود. گفته اند نخستین یورش ارتش محمد رضا شاه پهلوی به مدرسه فیضیه در دوم فروردین ۱۳۴۲ به هنگام سخنرانی وی صورت گرفت.