Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ای میانه، هند، چین، شیلی، آفریقای جنوبی و استرالیا هستند. کم آبی در جنوب آسیا نیز در حال افزایش است. رقابت بین المللی. هنگامی که یک کشور آب بیشتری از یک منبع آب مشترک برداشت می کند، رقابت بین المللی بر سر آب می تواند افزایش یابد. رقابت بین المللی اغلب کارآمدترین مسیر برای دستیابی به آب مورد نیاز است اما در دراز مدت اگر آب بیش از حد برداشت شود می تواند باعث درگیری شود. گفته می شود که بیش از ۵۰ کشور در ۵ قاره در خطر درگیری بر سر آب هستند. پروژه جنوب شرقی آناتولی ترکیه (Guneydogu Anadolu Projesi, GAP) بر روی فرات عواقب جدی احتمالی برای تأمین آب در سوریه و عراق دارد. چین در حال ساخت سدهایی بر روی مکونگ است که موجب کاهش جریان آب در ویتنام، لائوس، کامبوج و تایلند خواهد شد. نزاع بر سر آب در برخی مناطق درگیر، منجر شد به اینکه ساکنان برای محافظت از چاه ها نگهبانانی را استخدام کنند. علاوه بر این، رودخانه آمو دریا، که بین ازبکستان، ترکمنستان، تاجیکستان و افغانستان مشترک است، تقریباً به طور کامل خشک شده است، آنقدر که از رسیدن به دریا/دریاچه آرال بازمانده و با سرعت نگران کننده و هشدار دهنده ای در حال تبخیر است. واقعیت این
است که ترکمنستان قبل از جریان یافتن آب به ازبکستان مقدار زیادی از آب را در خود نگه می دارد. درگیری بین مصر و اتیوپی بر سر سد بزرگ رنسانس اتیوپی در سال ۲۰۲۰ افزایش یافت. مصر از ترس اینکه میزان آبی که از نیل دریافت می کند کاهش یابد، سد را یک تهدید بنیادی می داند. رقابت های ملی (درونی). استرالیا. در استرالیا رقابتی بر سر منابع نظام رودخانه دارلینگ بین کوئینزلند، نیوساوث ویلز و استرالیای جنوبی وجود دارد. در ویکتوریای استرالیا خط لوله پیشنهاد شده برای انتقال آب از دره گولبورن به ملبورن منجر به اعتراض کشاورزان شده است. طرح کوه های برفی در جهت تأمین آب آبیاری و تولید برق از طریق نیروی برق آبی آب را از رودخانه برفی به رودخانه موری و رودخانه مورامبیجی منحرف می کند. در طی سال های اخیر دولت برای افزایش جریان های زیست محیطی به رودخانه برفی علی رغم خشکسالی شدید در حوضه آبریز موری دارلینگ اقداماتی انجام داده است. دولت استرالیا به منظور تلاش برای افزایش جریان های زیست محیطی، بازخرید تخصیص های آب یا املاک دارای تخصیص آب را انجام می دهد. هند. در هند، میان ایالات ساحلی و کشورهای همسایه که نپال، چین، پاکستان، بوتان، بنگلادش وغ
یره هستند، رقابتی بر سر منابع آب در همه رودخانه های بین ایالتی به جز رودخانه براهماپوترا اصلی، وجود دارد. منطقه وسیعی از شبه قاره هند دارای اقلیم استوایی است و به علت شرایط گرم و آفتابی مطلوب و تأمین آب سالانه و وجود آب کافی برای پاسخگویی به نرخ بالای تبخیر و تعرق، برای کشاورزی مساعد است. اگرچه منابع آب، برای تأمین تمام نیازمندی های شبه قاره کافی است، ولی شکاف های تأمین آب به علت توزیع زمانی و مکانی منابع آب میان ایالات و کشورها در شبه قاره باید پر شود. در صورت عدم تقویت آب از آب مازاد رودخانه هایی مثل براهماپوترا، انشعابات هیمالیایی گنگ و جریان های غربی رودخانه های ساحلی گردنه های غربی، رقابت شدیدی بر سر آب موجود در رودخانه های بین ایالتی مثل کاوری، کریشنا، گوداواری، وامسادارا، مندوی، راوی-بیاس-سولتز، نارمادا، تپتی و ماهانادی درخواهد گرفت. همه حوضه های رودخانه ای حتی برای تأمین نیازهای آشامیدنی افراد، احشام و حیات وحش در طول فصل تابستان هنگامی که بارندگی ناچیز است، با کمبود شدید آب مواجه هستند. سیاست داخلی ایالات متحده. در حال حاضر ایالات متحده یک سیاست امنیت آب داخلی منسجم ندارد. پیش بینی می شود که امنیت آب
در آینده یک مشکل می شود زیرا رشد جمعیت در آینده در مناطقی رخ خواهد داد که در حال حاضر دارای تنش آبی هستند. اطمینان حاصل کردن از اینکه ایالات متحده به لحاظ آبی امن باقی بماند نیازمند سیاست هایی است که توزیع عادلانه منابع آب موجود، حفاظت منابع آب، دفع صحیح فاضلاب و حفظ زیرساخت آبی موجود را فراهم کند. در حال حاضر هیچ محدودیت ملی برای برداشت آب زیرزمینی یا سطحی در ایالات متحده وجود ندارد. اگر محدودیت ها اعمال شوند، بیشترین افرادی که متأثر می شوند افرادی خواهند بود که بیشترین برداشت را از یک منبع آب داشتند. در سال ۲۰۰۵، ۳۱ درصد مصرف آب ایالات متحده برای آبیاری، ۴۹ درصد برای نیروگاه ترموالکتریک ۱۱ درصد برای تأمین عمومی، ۴٪ برای صنعت، ۲٪ برای پرورش آبزیان، ۱٪ برای مصارف خانگی و کمتر از ۱٪ برای دام، بود. در حال حاضر در مناطقی از ایالات متحده که آب زیادی وجود دارد، فقدان سیاست ملی آب مسئله زا نیست ولی در مناطقی که با کم آبی مواجه هستند، چالش برانگیز است. در آینده، برای انتقال آب از مناطقی که آب فراوان دارند به مناطقی که کم آبی دارند، یک سیاست امنیت ملی آب، باید اعمال شود. اگر سیاست های جدید اعمال شوند، ذینفعان اصلی ا
یالات (هم ایالات با آب زیاد و هم آب اندک)، کشاورزان، نیروگاه ها و صنایع دیگر که مقدار قابل توجهی آب مصرف می کنند (مثل معدن و نفت و گاز)، خواهند بود. امنیت تأسیسات آب. بر اساس آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) «بهبود امنیت آب آشامیدنی مردم و زیرساخت های فاضلاب از زمان حوادث ۱۱ سپتامبر به اولویت اصلی تبدیل شده است. برای ارزیابی و کاهش آسیب پذیری در حملات احتمالی تروریستی، برنامه ریزی و پاسخگویی به شرایط اضطراری و حوادث، و توسعه تکنولوژی های امنیتی جدید جهت کشف و پایش آلاینده ها و جلوگیری از نقض امنیت، اقدامات قابل توجهی در دست انجام است.» یکی از مهمترین فاکتورهای امنیت آب، تشخیص سریع و دقیق آلودگی است. EPA توصیه و رهنمودهایی برای سیستم های هشدار آلودگی که باید در تأسیسات و تجهیزات آب اعمال شوند را صادر کرده است. اصلی ترین چالش هایی که تأسیسات با آن روبرو هستند تشخیص سریع، دقیق و توانایی اقدام سریع در هنگامی است که مشکل آب وجود دارد. اگر آلودگی به اندازه کافی سریع تشخیص داده شود، از رسیدن (آلودگی) به مصرف کنندگان (consumers)[10] می توان جلوگیری کرد و از منابع آب اضطراری استفاده نمود. در مواردی که هنوز
احتمال رسیدن آلودگی به مصرف کنندگان وجود دارد، سیستم های ارتباطی کارآمد و سریع ضروری است. همه این عوامل، نیاز به آمادگی و رویکردهای اضطراری سازمان یافته و آزموده را نشان می دهد. مقررات. از سال ۲۰۰۲، طبق قانون بیوتروریسم، یک شرکت آبرسانی که آب بیش از ۳۳۰۰ نفر را تأمین می کند باید حداقل اقدامات زیر را برای اطمینان حاصل کردن از امنیت تأمین آب انجام دهد: طبق قانون امنیت آب آشامیدنی سال ۲۰۰۹، EPA اکنون به ایجاد استانداردهای عملکردی مبتنی بر ریسک برای سیستم های آبی جامعه که به بیش از ۳۳۰۰ نفر خدمت رسانی می کنند، ملزم است. کارخانه آب سینسیناتی سان فرانسیسکو و شهر نیویورک جزء شرکت های آبرسانی اصلی هستند که اقدامات امنیتی آب، مثل برنامه ریزی برای سیستم های هشدار دهنده آلودگی را در امکاناتشان به کار گرفته اند. اجزای امنیت تأسیسات آب. امنیت تأمین آب طیف وسیعی از عوامل را در بر می گیرد. سیستم های پیشگیری و تشخیص شامل همه یا برخی از موارد زیر هستند: دسترسی به داده های سلامت عمومی و شکایت مشتری، تجهیزات پایش کیفیت آب، نمونه گیری و تجزیه و تحلیل، امنیت سایبری که شامل مدیریت وضعیت و نرم افزار و سخت افزار سیستم های IT و امنیت
فیزیکی. دریچه های امنیت و کنترل جریان، سیستم های ارتباطی سریع و مؤثر و تجهیزات تأمین اضطراری آب جزء بازیابی و مدیریت بحران برای زمانی که حوادث مهم آب اتفاق می افتد، می باشند. SCADA، دستگاه های پایش آنلاین (زمان واقعی) کیفیت آب، سیستم های هشدار آلودگی، سیستم های تشخیص نفوذ، دستگاه های تشخیص آلودگی، دریچه های امنیتی، دوربین ها و حصارهای امنیتی، نرم افزار مدیریت وضعیت/ مدیریت اضطراری، مخازن تأمین اضطراری، پرسنل امنیتی، دستگاه های تخلیص یا تصفیه شخصی و بینش ضد تروریسم، تکنولوژی های خاص دخیل در امنیت آب هستند. صلح آبی. صلح آبی روشی است که سعی دارد مسائل آب فرامرزی را به ابزاری برای همکاری تبدیل کند. این رویکرد منحصر به فرد برای تبدیل تنش های حول آب به فرصت هایی برای توسعه اجتماعی-اقتصادی، توسط گروه آینده نگری استراتژیک با مشارکت دولت های سوئیس و سوئد، توسعه یافته اند. وزیر امور خارجه سوئیس Didier Burkhalter در مجمع عمومی سازمان ملل چنین گفت: «صلح آبی یک رویکرد ابتکاری برای درگیر کردن رهبران سیاسی، دیپلمات ها و جمعیت ها در کنترل و مدیریت راه حل های مشترک برای مدیریت پایدار آب است.» صلح آبی بخشی از یک روند است که آ
ب را بیشتر از یک کالای بازار به عنوان یک حق بشر تلقی می کند. هنگامی که آب به عنوان یک حق بشر دیده شود، به مردم در مناطق با تنش آبی این قدرت را می دهد که منابع آب خودشان را به طور مؤثری مدیریت کنند. اطمینان حاصل شدن از اینکه همه گروه های اجتماعی اقتصادی مردمی نه فقط گروه خاصی از آنها، در یک ناحیه دسترسی کافی به آب قرار داشته باشند، بخشی از داشتن مدیرت مؤثر آب است. نمک زدایی متداول. از آنجایی که ابتکارات فناورانه جدید برای کاهش هزینه نمک زدایی ادامه دارد، کشورهای بیشتری در حال ساخت کارخانه های نمک زدایی به عنوان یک عامل کوچک در رسیدگی به بحران های آب خود هستند. با این حال، همه نسبت به این موضوع که نمک زدایی برای آینده قابل پیش بینی از نظر اقتصادی با دوام یا از نظر زیست محیطی پایدار است یا خواهد بود، متقاعد نشده اند. دبی کوک شهردار سابق هانتینگتون بیچ کالیفرنیا از زمان انتصاب وی به عنوان عضوی از گروه ویژه نمک زدایی کالیفرنیا به طور مکرر منتقد طرح های پیشنهادی نمک زدایی بوده است. کوک ادعا می کند که طرح های نمک زدایی علاوه بر اینکه انرژی زیادی مصرف می کنند، بسیار هزینه بر هستند (بسیار بیشتر از آنچه که طرفداران نمک
زدایی ادعا می کنند). کوک در نوشته خود در این باره، به یک لیست طولانی از پروژه هایی که به دلایل مالی یا دلایل دیگر متوقف شده یا سقوط کرده اند، اشاره می کند و پیشنهاد می کند که مناطق دارای تنش آبی بهتر است که در صرفه جویی آب یا راه کارهای دیگر تأمین آب، متمرکز شوند تا اینکه در کارخانه های نمک زدایی سرمایه گذاری کنند. نمک زدایی مبتنی بر انرژی خورشیدی. یک رویکرد جدید برای نمک زدایی، گلخانه آب دریا است که آب دریا را می گیرد و انرژی خورشیدی را برای نمک زدایی آن مورد استفاده قرار می دهد. امنیت غذایی با ردپای ناچیز آب. با کاهش مصرف آب در کشاورزی که بیش از ۸۰ درصد مصرف آب شیرین جهان را دارد، هدایت اکثر منابع آب شیرین موجود برای اهداف آشامیدن، صنعت، برق آبی و جریان های زیست محیطی رودخانه، امکان پذیر است. بدون کاشت محصولات با نیاز شدید به آب، می توان با تولید غذای غنی از پروتئین برای احشام، طیور و ماهی از تولید محیط کشت باکتری با یک زمین و رد پای آب اندک و با استفاده از گاز طبیعی/بیوگاز، امنیت غذایی جهانی را با سرعت بیشتری به دست آورد. عدم امنیت آب ممکن است به منازعه منجر شود. درحالی که به دلیل رشد جمعیت جهان، تقاضا بر
ای آب افزایش می یابد، بسیاری از نقاط جهان نیز به علت تغییر اقلیم، شاهد خشکسالی و آلودگی آب هستند. این امر می تواند باعث ایجاد رقابت شدید بر سر آب و ناپایداری منطقه ای و جنگ شود.
ریحانه جباری (۱۵ شهریور ۱۳۶۶ – ۳ آبان ۱۳۹۳) شهروند ایرانی بود که در تیر ۱۳۸۶ و در ۱۹ سالگی به اتهام قتل مرتضی عبدالعلی سربندی ۴۷ ساله، بازداشت و محاکمه شد. وی اتهام قتل غیرعمد را پذیرفت و دلیل آن را دفاع از خود در برابر تجاوز جنسی اعلام کرد. حکم اعدام وی به اتهام قتل عمد در ۳ آبان ۱۳۹۳ در زندان رجایی شهر اجرا شد.وی در قطعه ۹۸ بهشت زهرا تهران دفن شده است. در ۲۹ مهر ۱۳۹۵، مأموران امنیتی با ممانعت از برگزاری مراسم سالگرد جباری، مادرش شعله پاکروان را به همراه چند نفر از شرکت کنندگان در مراسم، از جمله محمد نوری زاد، بازداشت کردند. پاکروان پس از بازداشت و فشارهای ایجاد شده، از ایران به آلمان مهاجرت کرد. او در برلین ساکن شد و بنیادی در مخالفت با اعدام، با عنوان بنیاد ریحان تأسیس کرد. قتل. جباری طراح دکوراسیون داخلی یک شرکت تبلیغاتی و دکوراسیون بود و در اظهاراتش گفته بود که برای طراحی دکوراسیون مطب مقتول به آنجا رفته بود. مرتضی عبدالعلی سربندی، پزشک عمومی و به نقل از خانواده وی و همچنین دویچه وله، رادیو فردا، صدای آمریکا، یورونیوز و روزنامه قانون کارمند سابق وزارت اطلاعات بود اما عموی ریحانه جباری در این باره گفته که
برای خانوادهٔ آن ها روشن نشده که آیا سربندی در نهایت از عضویت وزارت اطلاعات بیرون آمده بود یا همچنان عضو اطلاعات بوده. به گفته قاضی پرونده، «چون در این پرونده ادعا شده بود مقتول وابسته وزارت اطلاعات است و محتمل بود تحقیقات ابتدایی در دادسرا به لحاظ اثرگذاری نهاد امنیتی از مسیر قانونی خارج و حقوق قانونی متهمه، رعایت نشده باشد.»، به گزارش بی بی سی، «تأکید بیش از حد رسانه ها بر روی اطلاعاتی بودن مقتول و متجاوز بودن وی، حتی بر فرض درستی» ممکن بوده انگیزهٔ خانوادهٔ مقتول برای انتقام گیری و انجام قصاص را بیشتر کند. سربندی و جباری، در یک بستنی فروشی با هم آشنا شده بودند. در دیداری که پس از این مکالمه بین آن دو رخ می دهد، سربندی به قتل می رسد. بر اساس گزارش هایی که از سوی دادگاه رسیدگی به پرونده ارائه شده است، جباری سوار بر خودروی سربندی می شود و سربندی بین راه در یک داروخانه توقف می کند تا مقداری خرید کند که بعداً مشخص می شود آن اجناس، کاندوم بوده است.البته بازپرس پرونده با این گفته مخالف است و می گوید سربندی برای عمه بیمار خود وسیله از داروخانه خریده بوده. همچنین بر روی میز محل، دو لیوان آب میوه قرار داشته که یکی
از آن ها حاوی داروی خواب آور بوده است. البته وجود داروی خواب آور بازهم از سوی بازپرس رد شده و آن را حاوی مسهل می داند که حتی بیش از دو دهم از آبمیوه نوشیده نشده بوده. وکیل ریحانهٔ جباری، عبدالصمد خرمشاهی، این موارد را دلایلی می داند که نشان می دهد مقتول قصد تجاوز به متهم را داشته است. جباری پس از رسیدن به محل، متوجه می شود که سربندی او را به آپارتمانی مسکونی، اما خالی از سکنه برده است که قرار بوده تبدیل به مطب سربندی بشود و قصد داشته جباری را به عنوان طراح دکوراسیون آن ساختمان بکار بگیرد. دادگاه رسیدگی به پرونده گزارش می کند که بنا بر اظهارات متهم، سربندی پس از حمله به جباری به قصد تجاوز به او، از سوی جباری مورد اصابت چاقو در ناحیه کتف راست قرار می گیرد و جباری نیز بلافاصله از محل فرار می کند، اما بعد از آن آمبولانس خبر می کند. سربندی از شدت خون ریزی زیاد درگذشته و دادگاه جباری را «به قتل عمد با قصد قبلی» متهم می کند و حکم اعدام را برای او صادر کرد درحالی که جباری قتل سربندی را «برای دفاع از خود» خوانده بود. این مسئله را که مقتول قصد ایجاد رابطه جنسی داشته هم مخالفان هم موافقان پذیرفته اند، اما مادر ریحانه مد
عی است که مقتول قصد تجاوز جنسی به دخترش داشته. قاضی پرونده نیز به پسر مقتول می گوید: پدر شما در هر صورت قصد انجام کار خلاف شرع و عرف داشته. بنا بر اظهارات وکیل ریحانه جباری در دادگاه و یادداشتی که او پس از صدور حکم نوشت، نه قتل عمدی بوده و نه ضربه وارده مرگبار. فرزند مقتول در مصاحبه ای مدعی شده بود که پدرش در حین خواندن نماز به قتل رسیده است، اما عموی جباری، این ادعا را شدیداً تکذیب می کند. برخی روند بررسی این پرونده را «ناعادلانه» می دانند. احمد شهید، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد با تردید در این پرونده اظهار داشته که برخی از شواهد نادیده گرفته شده و شیوهٔ بازپرسی از جباری پس از بازداشت را نادرست می داند. سازمان عفو بین الملل هم با اشاره به زندان انفرادی جباری به مدت دو ماه پس از بازداشت و همچنین دسترسی نداشتن او به وکیل مدافع یا خانواده در این مدت، خواستار رسیدگی مجدد به این پرونده و روشن شدن نکات مبهم آن است. ادعاهایی در مورد دست داشتن یک فرد سوم در ماجرای قتل وجود دارد. به گفتهٔ عموی جباری، این پرونده، یک پروندهٔ سیاسی نبوده، اما مقامات قضایی و امنیتی با آن به صورت «بسیار شبهه انگیز» برخورد می کرد
ند. عموی جباری، در یک نشست خبری در آلمان ادعا کرده است که جباری مدتی طولانی در انفرادی به سر برده و بازجوها برای گرفتن اعترافات دروغین، او را مورد آزار و شکنجه قرار داده اند. فرزند مقتول در مصاحبه ای اعلام کرده بود که در صورتی که «انگیزه واقعی ریحانه [جباری] مشخص شود، و واقعیت را بگوید که همدستش و اتفاق حقیقی که افتاده چه بوده حاضر به بخشش هستیم». پسر مقتول ادعا کرده است که اتهام جباری به پدر او ثابت نشده و همچنین خانوادهٔ جباری نیز راه مناسبی برای گرفتن رضایت را در پیش نگرفته بودند. بنا به گزارش ایسنا، خانوادهٔ مقتول تنها راه رضایت را «بیان واقعیت های پرونده از سوی ریحانه [جباری]» اعلام کرده اند. آن ها در این باره اظهار داشته اند که «ریحانه [جباری] در این پرونده واقعیت ها را نمی گوید و اگر واقعیت را بیان کند، حاضر به گذشت هستیم». مادر ریحانه جباری نیز اظهار داشته که سخنانش در فضای مجازی بزرگ نمایی و «یک کلاغ، چهل کلاغ» شده اند مادر ریحانه جباری ادعا کرده است که می داند کسانی مرتباً با خانوادهٔ مقتول در ارتباط هستند و آن ها را تحت فشار گذاشته اند تا رضایت ندهند و اجازه دهند دخترش اعدام شود.در روز دوشنبه، ۷ مه
ر ۱۳۹۳، جباری برای انتقال به زندان رجایی شهر فراخوانی شد. مادر ریحانه جباری در گفتگو با خبرگزاری دویچه وله اظهار داشته که جباری را با دستبند و پابند به این زندان منتقل کرده و به سلول انفرادی برده اند. سپس به او قلم و کاغذ می دهند تا «به هر کس که دوست دارد نامه بنویسد». جباری از ساعت ۴ بعدازظهر تا حوالی ۹ شب در انفرادی بوده است. سپس مجدداً جباری فراخوانده شده و به زندان قرچک ورامین برگردانده می شود و بر طبق ادعای خودش، در آن جا با استقبال زندانیان روبرو می شود. هیچ یک از مسئولان دو زندان قرچک و رجایی شهر توضیحی دربارهٔ این نقل و انتقال نداده اند. عموی ریحانهٔ جباری مدعی شده است که مأموران و بازجوها بارها از ریحانه جباری خواسته بودند سه مورد از سخنان خود را تغییر دهد و مطابق میل آنان بیان کند. «نخست آنکه مقتول، مرتضی عبدالعلی سربندی قصد تجاوز به وی را نداشته، دوم آنکه چاقو (آلت قتل) از جانب ریحانه خریداری و به محل جرم آورده شده و سوم آنکه در آپارتمانی که جرم در آن رخ داده، باز بوده و ریحانه همواره امکان خروج از آن جا را داشته است.» فریبرز جباری، عموی ریحانه جباری، در ۷ آبان ۱۳۹۳ در یک نشست مطبوعاتی در شهر برلین
، غلامحسین محسنی اژه ای، معاون اول قضائیه و همچنین وزارت اطلاعات ایران را متهم کرد که نسبت به اجرای حکم اعدام برادرزاده اش «اصرار» داشته اند. تقاضای بخشش، تشکیل کمپین جهانی و اظهار نظر. صدور حکم قصاص برای وی، به ایجاد کمپین های بین المللی برای جلوگیری از اعدام وی انجامید. افراد زیادی از جمله اصغر فرهادی، گوگوش، بهاره رهنما و خانواده ناصر حجازی تقاضای عفو از خانواده مقتول کردند. مادر جباری بازیگر و مدرس تئاتر است، او از همه استمداد خواسته کمک کنند فرزندش زنده بماند. فرهادی نامه ای به خانوادهٔ مقتول نوشته است و در آن اظهار داشته که جباری در دوران کودکی در یکی از فیلم های او بازی کرده و خواستار اعلام رضایت از سوی خانوادهٔ مقتول شده است. شعله پاکروان، مادر ریحانه جباری، شنبه ۱۲ مهر ۱۳۹۳ در گفتگو با واحد خبر «شبکهٔ تلویزیونی ماهواره ای من و تو» اظهار داشت دو تن از مراجع عظام شیعه علی حسینی سیستانی و حسین وحید خراسانی حکم قصاص برای ریحانه را غیرشرعی دانسته اند. مهم ترین دلیل این دو، چنین عنوان شده که خانواده مقتول و اولیاء دم در جلسه صلح و سازش در مقابل ۸۰ نفر از افراد فرهنگی، حقوقدان و دانشگاهی اقرار کرده اند که ر
یحانه قاتل نیست و باید قاتل اصلی را معرفی کند. با توجه به اقرار خانواده سربندی به اینکه فرد دیگری قاتل مرتضی سربندی است و ریحانه نیز در شرایط اعدام به وجود او اقرار می کند، این دو مرجع تقلید شیعه، حکم قصاص را جایز نمی دانستند. کمیته بین المللی علیه اعدام، در کمپینی از مردم دعوت می کند برای اعتراض به حکم اعدام جباری، طوماری را امضاء کنند. پس از امضای طومار که به ۲۳۰۰ صفحه می رسید، سه نسخه از آن را برای افرادی مانند بان کی مون و کاترین اشتون و احمد شهید ارسال کرده اند. همچنین روز ۱۰ آوریل را روز همبستگی جهانی با جباری اعلام شد. جنبش لگام، سازمان عفو بین الملل و سازمان دیده بان حقوق بشر، ضمن ارائه بیانیه هایی از جمهوری اسلامی ایران درخواست کردند تا حکم اعدام را اجرا نکند. احمد شهید گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد در مورد ایران، از ایران خواست که اجرای حکم جباری که به اتهام قتل عمد محکوم به اعدام شده است را متوقف کند. شیرین عبادی صدور حکم قصاص را «بی عدالتی» در مورد متهم و حتی خانواده فرد مقتول دانسته است. محمد رضا شجریان نیز طی نامه ای خواستار بخشش وی شد. گوگوش برای همهٔ مادرانی که فرزند در حبس دارند و خصو
صاً برای درخواست عفو جباری، ترانه ای به نام «لالایی» خواند. این ترانه در آلبومی به نام «"عکس خصوصی"» در نوروز ۱۳۹۴ منتشر شد. اعدام. به رغم موارد متعدد در جهت حصول سازش و کسب رضایت اولیای دم و با وجود برگزاری جلسه ای با حضور اولیای دم و متهم و خانوادهٔ وی، اولیای دم در نهایت خواستار اجرای حکم قصاص شدند. حکم صادره سحرگاه روز شنبه ۳ آبان ۱۳۹۳ به اجرا گذاشته شد. به گفتهٔ عموی جباری، عمل اعدام بدون اطلاع و حضور آن ها صورت گرفته بود و تنها پس از اجرای حکم بود که با آن ها تماس گرفته می شود. پیش از اعدام نیز از دیدار جباری و وکیل مدافعش ممانعت به عمل آمده بود. به گفته عموی وی، در روز خاکسپاری جباری نیز، مأموران یک «فضای امنیتی» پیرامون جسد جباری ایجاد می کنند تا هیچ کس جسد او را نبیند. تنها به مادر او اجازه داده می شود برای لحظاتی صورت دخترش را ببیند. جباری در یک پیام تلفنی که در بین عامهٔ مردم به «وصیت شفاهی» او معروف شده، گفته بود که اندام های بدنش به طور ناشناس در اختیار بیماران نیازمند قرار گیرد، اما به این وصیت وی، توجهی نمی شود. اعتراض ها به اجرای حکم اعدام. اجرای حکم اعدام ریحانه جباری، اعتراضات زیادی را برانگ
یخت. کریستوف اشترسر، مسئول حقوق بشر دولت آلمان، تاسف خود را نسبت به اعدام جباری اعلام کرد و ضمن «غیرانسانی، بی رحمانه و غیراخلاقی» خواندن حکم اعدام، اظهار داشت که «ما به خانواده ریحانه جباری تسلیت می گوییم و با آنان همدردی داریم». او گفت در روند دادگاه رسیدگی به پرونده تردیدهای بسیاری وجود دارد. سازمان عفو بین الملل نیز بیانیه ای در این رابطه منتشر کرد و ضمن محکوم کردن این حکم، آن را «لکه خونین دیگری در سابقه حقوق بشر ایران» برشمرد. وزارت خارجه آمریکا نیز بیانیه ای منتشر کرد و «نگرانی جدی» خود از «عادلانه» برگزار نشدن دادگاه را اعلام کرد. تعدادی از زنان یک گروه آلمانی تحت عنوان «فمن» نیز در اعتراض به اجرای این حکم، در روز دوشنبه ۵ آبان ۱۳۹۳ مقابل سفارت ایران در آلمان گرد هم آمدند. در این تجمع که به دخالت پلیس انجامید، زنان شرکت کننده در تجمع، با پوششی سیاه و نیمه برهنه، بر روی بدن های خود شعارهایی در رابطه با حکم اعدام جباری و نقض حقوق بشر نوشته بودند. نظر مقام های قضایی. توضیح دادستانی تهران. بعد از اجرای حکم، دادستانی تهران طی بیانیه ای توضیح داد که محل برخورد ضربهٔ کارد به مقتول (میان دو کتف)، نشان می دهد
که قتل در حالت دفاع نبوده و جسد در سراسر بدن و دست ها دچار آثار ضرب بوده است؛ و متهم کارد را دو روز قبل از قتل خریداری نموده بوده است، طبق گفتهٔ دادستانی تهران، جباری دو روز قبل از قتل، کارد را خریداری نموده و فروشندهٔ کارد هم او را شناسایی کرده است. سه روز قبل از قتل، ریحانه پیامکی به یکی از دوستانش فرستاده که در آن نوشته شده بود: «فکر کنم امشب بکشمش»، که با ادعای قصد به تجاوز هم خوانی ندارد. با این حال، مادر جباری می گوید این پیامک ربطی به قاتل ندارد و با تحقیقات مجدد از پرونده کنار گذاشته شده که متن کامل پیامک های ردوبدل شده با دوست ریحانه این چنین بوده است: دوست ریحانه: بیا جایی ببینمت ریحانه: من پدرم خانه است نمی توانم بیایم. دوست ریحانه: همیشه باباها دردسر هستند ریحانه: آره فکر می کنم باید بکشمش. ساکنان ساختمان اظهار کرده بودند که بعد از سروصدا دیده اند مقتول خون آلود و زخمی از طبقه پنجم به سوم آمده و بیهوش شده است، در حالی که فریاد می زده «دزد! دزد!»، در صورتی که اگر ادعای ریحانه واقعیت می داشته، دلیلی برای فرار او وجود نداشته و برعکس می باید او با سر و صدا، بقیه را خبر می کرده. علی رغم اظهارات عموی ری
حانهٔ جباری، مبنی بر وجود داشتن شخصی به نام «شیخی» در محل وقوع حادثه، دادستانی تهران اظهار داشته اینکه نفر سومی به نام «شیخی» وجود داشته هیچ وقت اثبات نشده و با وجود اینکه افراد متعددی با این نام به جباری نشان داده شده، جباری اظهار داشته که هیچ یک را نمی شناسد و سرانجام هم اقرار کرده است که نفر سوم را برای انحراف پرونده اختراع کرده بوده. به هرحال اگر چنین فردی هم وجود داشته باشد با توجه به اینکه نقش این فرد سوم تنها حضور در محل بوده و در عمل قتل تنها خود ریحانه دخالت داشته است، در نتیجه تفاوتی ایجاد نخواهد نمود. اما طبق اظهارات پزشکی قانونی بدن مقتول سراسر دچار آسیب دیدگی و کبودی بوده است و نتیجه گرفته می شود که حین قتل درگیری انجام شده اما از آنجا که یک دختر ۱۹ ساله نحیفتر از آن است که بتواند چنین کبودی هایی در بدن مقتول ایجاد کند و بدن خود ریحانه آسیبی ندیده بود از حضور شخص سومی صحبت می شود که به دلایل نامعلومی کمتر به آن توجه شده است. در نهایت دادستانی تهران اعلام کرد همکاران متهم گفته اند او در روز وقوع قتل اعلام کرد که پدرش یک اتومبیل تویوتا کمری خریده؛ این درحالی است که خودروی مذکور متعلق به سربندی بوده
است. در نهایت کل ادعاها توسط ۵ نفر قاضی دیگر و دیوان عالی کشور دوباره بررسی شده و حکم دادگاه مورد تأیید قرار گرفته است. در خانه مقتول دو لیوان آب میوه بود که به گفته مادر ریحانه در یکی از آن ها داروی بیهوشی ریخته شده بود و این مسئله نظریه تجاوز را تقویت می کند اما دادگاه تأیید می کند که یک نوع داروی اسهال به نام دیفنوکسیلات درون آب میوه ریخته شده بود. نظر قاضی پرونده. حسن تردست، قاضی صادرکننده حکم در مصاحبه با روزنامه قانونگفت که خانم جباری حداقل سه بار در دادگاه اظهار کرده بوده که قبلاً با مقتول روابط جنسی داشته است و به غیر از مقتول ارتباط او با چند نفر دیگر هم (شامل مدیر شرکت محل کارش) هم وجود داشته است. این در حالی است که مادر و عموی جباری هرگونه آشنایی قبلی ریحانه جباری با مقتول را رد کرده و شدیداً آن را تکذیب می کنند. بر طبق گفتهٔ آنها، جباری و سربندی، تنها سه بار با هم گفتگو داشته اند و بین آن ها هیچ آشنایی و دوستی وجود نداشته است. بنا به نظر قاضی، انگیزه قتل سابقه ناسازگاری والدین جباری و وجود روحیه خودشیفتگی و خودبزرگ بینی به علاوه روحیه مردانه در ریحانه جباری بوده است که یک خانم روان شناس این موارد
را مورد تأیید قرار داده است. به گفته قاضی ریحانه جباری در صدد ثابت کردن خودش به خانواده بحران زده اش بود که به نظرش این امر از راه رسیدن به استقلال مالی به دست می آمد، اینکه در ارتباط با سربندی فکر می کرد کنترل ارتباط جنسی را از دست داده و بازیچه او شده است باعث شده که در مقابل لمس سربندی امتناع کند و وقتی در مقابل، مقتول شروع به نماز خواندن می کند به شدت عصبانی شده و او را با ضربه کاردی که به ناف ریه می خورد شدیداً مجروح می کند که منجر به مرگ ایشان می شود. به گفته قاضی تردست فرزند مقتول که «فرد فهمیده و تحصیلکرده ای» بود در طی روال محاکمه حاضر به رضایت دادن شده بوده اما به علت دخالت وکلای سیاسی کاری (محمد مصطفایی) که از وکالت این پرونده برای گرفتن پناهندگی سیاسی استفاده کردند، ریحانه جباری هیچ پشیمانی یا عذاب وجدانی از قتل نشان نداد و مقتول را به صورت «اوباش و متجاوز به زور» معرفی کرد. در نتیجه اولیای دم مجبور شدند رضایت ندهند تا بعد از رضایت نگویند که ایشان هم خودشان قبول داشتند که پدرشان گناهکار بوده و قصد تجاوز داشته است. تردست در ادامه راجع به نحوه قتل گفت: وقتی از متهمه در دادگاه سؤال شد چرا به در با چ
اقو زدی وی جواب داد:... چون هیجان زده بودم و هول کرده بودم یک ضربه با چاقو به در زدم از وی سؤال شد: در قفل بود؟ وی جواب داد: نه قفل نبود؛ و وی ادامه می دهد بعد از زدن ضربه چاقو مقتول گفت منو زدی؟! و به طرف من صندلی را پرتاب کرد و بعد مقتول از پله ها رفت پایین و من هم با آسانسور خارج شدم، (اگر در قفل بود چطور می توانست بلافاصله خارج شود) (به علت شدت جراحات که بریدگی ناف اصلی ریه بود مقتول فقط از طبقه پنجم تا پله های طبقه سوم می تواند برود و پس از چند بار گفتن دزد! دزد! درهمان جا، جان می دهد).
سزار آلیرتا (۵ مهٔ ۱۹۴۵ - ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴) بازرگان، کارآفرین و مدیر ارشد اجرایی اسپانیایی بود. او پیش از مرگ به عنوان مدیر عامل اجرایی و رییس هیئت مدیره شرکت مخابراتی تلفونیکا فعالیت می کرد.