Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ارتباط برقرار کند؛ او بر اساس کنش متقابل طرفداران با پست هایش، فعال ترین آن ها را انتخاب و به جلسات مخفیانه شنیدن آلبوم دعوت کرد که پیش از انتشار رسمی برگزار می شدند. این جلسات شنیداری با حضور روزنامه نگاران و منتقدانی که خود سوئیفت انتخاب کرده بود، در املاک او در لس آنجلس، نیویورک، نشویل، رود آیلند و لندن طی ماه های سپتامبر تا اکتبر ۲۰۱۴ برگزار شد. سوئیفت برای تبلیغ "۱۹۸۹" در بسیاری از پلتفرم های پخش تلویزیونی حضور یافت: برنامه های گفت وگوی تلویزیونی (مانند "جیمی کیمل لایو!"، "شوی الن دی جنرس"، "برنامه آخر وقت با دیوید لترمن"، "صبح بخیر آمریکا"، و "د تاک")، مراسم اهدای جوایز (جوایز موسیقی ویدئوی ام تی وی ۲۰۱۴) و رادیو (ان پی آر، "آمریکن تاپ ۴۰" و تاون هال سیریوس اکس ام). همکاری های او با برندها شامل مشارکت با ساب وی، کدز و دایت کوک می شد. بیگ مشین تک آهنگ «بندازش بره» را در ۱۸ اوت ۲۰۱۴ به عنوان تک آهنگ آغازین "۱۹۸۹" در رادیو پرطرفدار معاصر آمریکا منتشر کرد و «بیرون از جنگل ها» و «به نیویورک خوش آمدید» را به ترتیب در ۱۵ و ۲۱ اکتبر به صورت تک آهنگ های تبلیغاتی برای دانلود در آی تیونز استور عرضه کرد. «بندازش بر
ه» به رتبه اول جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ رسید و رکورد بالاترین ورودی در جدول های ترانه های پاپ و ترانه های پاپ بزرگسالان را ثبت کرد. طی سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵، "۱۹۸۹" با چهار تک آهنگ دیگر پشتیبانی شد که دو تای آنها، «فضای خالی» و «کینه»، به جایگاه اول "بیلبورد" هات ۱۰۰ رسیدند و دو تک آهنگ دیگر، «استایل» و «مهیج ترین رؤیاها»، در میان ۱۰ رتبه برتر جدول قرار گرفتند. انتشار تک آهنگ «کینه» با ریمیکسی همراه با حضور کندریک لمار حمایت شد. «بیرون از جنگل ها» و «رمانتیک های جدید» در سال ۲۰۱۶ به عنوان دو تک آهنگ نهایی منتشر شدند. همه تک آهنگ ها با موزیک ویدئوهایی همراه بودند که شخصیت و سبک جدید سوئیفت را به نمایش می گذاشتند: در حالی که ویدئوهای تک آهنگ های کانتری روایت های خطی یکپارچه و مد روزمره ای داشتند، ویدئوهای تک آهنگ های "۱۹۸۹" داستان هایی تکه تکه و "میزانسن" پرجزئیاتی داشتند که محیط هایی فانتزی مانند، تولیدات سینمایی هالیوود و سبک زندگی تجملی را تداعی می کردند. دربارهٔ تأثیرات بازاریابی آلبوم "۱۹۸۹" نظرات مختلفی مطرح شده است. کیت نینبی، پژوهشگر فرهنگ عامه، معتقد است که موزیک ویدئوهای این آلبوم شخصیت «پاپ» و «خاص» سوئ
یفت را شکل دادند که با تصویر ساده، صمیمی و روزمره ای که در ویدئوهای کانتری او دیده می شد، تفاوت داشت. مارین ویلکنسون، پژوهشگر مطالعات رسانه ای، شخصیت سوئیفت در این دوره را «عجیب و غریب» توصیف می کند و می گوید او آگاهانه نشان داد که این شخصیت «پاپ» نتیجه تلاش و پشتکار است؛ به این ترتیب، به مخاطبانش یادآوری کرد که زیر این ظاهر جدید، هنوز همان اصالت دوران کانتری اش را حفظ کرده است. ویلکنسون معتقد است که این شخصیت «عجیب و غریب» به سوئیفت کمک کرد تا هم از موسیقی کانتری فاصله بگیرد و به سمت پاپ برود و هم طرفداران قدیمی اش را نگه دارد. از سوی دیگر، رندی لوئیس از "لس آنجلس تایمز" فکر می کند که سوئیفت این ارتباط را با استفاده از شبکه های اجتماعی و جلسات خصوصی با طرفدارانش، که به «جلسات مخفیانه» معروف بود، حفظ و تقویت کرد. توزیع و استریم. بیگ مشین رکوردز "۱۹۸۹" را در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۴ منتشر کرد؛ نسخه دیجیتالی این آلبوم با تخفیف از طریق همکاری با مایکروسافت در دسترس قرار گرفت. نسخه لوکس آلبوم هم به صورت سی دی و به طور انحصاری از طریق فروشگاه های تارگت در آمریکا عرضه شد. این نسخه شامل سه یادداشت صوتی بود که سوئیفت با تلفن هم
راهش ضبط کرده بود و در آن ها دربارهٔ روند ترانه سرایی و دموهای ناتمام سه ترانه «جاهایی را می شناسم» (پیانو و آواز)، «کاش می ماندی» (آهنگ و آواز) و «فضای خالی» (گیتار و آواز) صحبت می کرد. به نظر پرون، این یادداشت های صوتی با دادن نگاهی از درون به فرایند خلاقانه سوئیفت، به "۱۹۸۹" حس شخصی بخشیدند. مایلز مک نات، پژوهشگر حوزه ارتباطات و هنر، معتقد است که سوئیفت با این یادداشت ها حق نویسندگی خود بر "۱۹۸۹" را نشان داد و به نوعی «سلسله مراتب جنسیتی» رایج در موسیقی پاپ که معمولاً ترانه سراها و تهیه کنندگان مرد غالب بودند را به چالش کشید. با این حال، مک نات می گوید این رویکرد سوئیفت بیشتر تبلیغاتی بود تا کنش گرایانه و به همین دلیل تأثیر گسترده ای بر صنعت موسیقی نداشت. در ۳ نوامبر ۲۰۱۴، بیگ مشین مجموعه آثار سوئیفت را از اسپاتیفای که در آن زمان بزرگ ترین سرویس استریم موسیقی بود، حذف کرد. سوئیفت معتقد بود سرویس رایگان و تبلیغ محور اسپاتیفای به سرویس پریمیوم که حق الزحمه بیشتری به ترانه سراها و هنرمندان می داد، ضربه می زند. او پیش تر در ژوئیه ۲۰۱۴ در مقاله ای برای "وال استریت ژورنال" نگرانی اش را دربارهٔ کاهش ارزش اقتصادی
آلبوم ها در پی رواج استریم رایگان مطرح کرده بود و در مصاحبه ای با "تایم" در نوامبر همان سال دوباره بر این موضع تأکید کرد. بیگ مشین تصمیم گرفت "۱۹۸۹" را فقط در پلتفرم های پولی مثل رپسودی و بیتز میوزیک نگه دارد. این تصمیم بحث گسترده ای در صنعت موسیقی دربارهٔ تأثیر استریم بر کاهش فروش آلبوم ها در عصر دیجیتال به راه انداخت و حتی دنیل اک، مدیرعامل اسپاتیفای، در پاسخ از مدل پرداخت حق الزحمه این پلتفرم دفاع کرد. ترانه های اضافی نسخه لوکس در فوریه ۲۰۱۵ در آی تیونز استور منتشر شدند. سوئیفت در ۲۱ ژوئن ۲۰۱۵ با انتشار نامه سرگشاده ای در تامبلر اعلام کرد که "۱۹۸۹" در اپل موزیک در دسترس نخواهد بود و از سیاست این سرویس برای نپرداختن حق الزحمه به هنرمندان در دوره آزمایشی رایگان سه ماهه انتقاد کرد. روز بعد، ادی کیو، رئیس اپل موزیک، در پاسخی مستقیم به نامه سوئیفت اعلام کرد که تصمیم اولیه را تغییر داده اند و در دوره آزمایشی هم به هنرمندان حق الزحمه پرداخت می کنند. در نهایت، سوئیفت پذیرفت که "۱۹۸۹" را از ۳۰ ژوئن در اپل موزیک عرضه کند و بعداً در تبلیغات این سرویس هم ظاهر شد. در ژوئن ۲۰۱۷، بیگ مشین مجموعه آثار سوئیفت را به اسپاتیف
ای و سایر سرویس های پخش جریانی بزرگ بازگرداند؛ این تصمیم به مناسبت اعلان ثبت فروش ۱۰۰ میلیون نسخه ترانه گواهی دار از سوی انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا (RIAA) گرفته شد. تور کنسرتی. سوئیفت در ۳ نوامبر ۲۰۱۴ از طریق حساب توییتر خود، تور جهانی ۱۹۸۹ را اعلام کرد. این تور با ۸۵ اجرا در ۵۳ شهر برگزار شد و از ۵ می در توکیو، ژاپن، آغاز شد و در ۱۲ دسامبر در سیدنی، استرالیا، به پایان رسید. تور جهانی ۱۹۸۹ پرفروش ترین تور سال ۲۰۱۵ بود و بیش از ۲۵۰ میلیون دلار در گیشه درآمد داشت. فقط در آمریکای شمالی، این تور ۱۸۱٫۵ میلیون دلار فروش کرد و رکورد پرفروش ترین تور آمریکا توسط یک زن را شکست؛ همچنین از رکورد پرفروش ترین تور آمریکا توسط هر هنرمندی که پیش تر در سال ۲۰۰۵ توسط رولینگ استونز ثبت شده بود، پیشی گرفت. مستند و فیلم کنسرتی تحت عنوان "تور جهانی ۱۹۸۹ زنده" در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۵ به صورت انحصاری از طریق اپل میوزیک برای استریم در دسترس قرار گرفت. در تاریخ های مختلف تور جهانی ۱۹۸۹، سوئیفت مهمانان ویژه ای را به روی صحنه دعوت کرد. برخلاف تور قبلی اش، تور سرخ، که بیشتر همکاران موسیقی دان را روی صحنه می آورد، مهمانان تور ۱۹۸۹
انتخاب هایی متنوع تر و غافلگیرکننده تر داشتند. در کل، ۷۸ مهمان ویژه بدون اعلام قبلی روی صحنه آمدند که شامل بازیگران، خوانندگان، مدل ها و ورزشکاران بودند. رسانه ها به گروه خاصی از زنان مشهور، که بیشترشان خواننده و مدل بودند، لقب «جوخه سوئیفت» دادند. کرستی فرکلاف، پژوهشگر حوزه هنر، می گوید دعوت از این چهره های سرشناس در تور ۱۹۸۹ راهی بود که سوئیفت قدرت ستاره بودنش را نشان دهد و همیشه در مرکز توجه رسانه ها بماند، ولی این کار باعث شد وجهه او به عنوان ستاره پاپ، خودمحور و غیراصیل به نظر بیاید. او دربارهٔ «جوخه» زنانه معتقد است که این جمع، نمادی از هویت فمینیستی جدید سوئیفت بود، اما چون اعضای آن افراد ثروتمند و به طور معمول جذاب بودند، حس هم ذات پنداری و سادگی ای که سوئیفت در شروع کارش به مخاطبانش داده بود، کم رنگ شد. عملکرد تجاری. در ایالات متحده، فروش آلبوم های موسیقی در دهه ۲۰۱۰ به دلیل رواج دانلود و استریم به شدت کاهش یافته بود، اما آلبوم های سوئیفت همچنان فروش خوبی داشتند. دو آلبوم آخر او پیش از "۱۹۸۹"، یعنی "حالا صحبت کن" (۲۰۱۰) و "سرخ" (۲۰۱۲)، هر کدام در هفته نخست بیش از یک میلیون نسخه فروش داشتند. فروش "۱۹
۸۹" سوژهٔ پیش بینی در نشریات صنعت موسیقی بود، به ویژه با توجه به اینکه سوئیفت از موسیقی کانتری — که نقش مهمی در موفقیت اولیه اش داشت — فاصله گرفته بود و همچنین به دلیل تأثیر سرویس های پخش جریانی (استریم) رایگان. در هفته منتهی به انتشار آلبوم، پیش بینی ها حاکی از آن بود که فروش آن کمتر از یک میلیون نسخه خواهد بود؛ تخمین ها از ۶۰۰٬۰۰۰–۷۵۰٬۰۰۰ نسخه تا ۸۰۰٬۰۰۰–۹۰۰٬۰۰۰ نسخه متغیر بود. اما پس از انتشار، "بیلبورد" فروش آن را دقیق تر رصد کرد و پیش بینی فروش هفته اول را ظرف ۲۴ ساعت از ۹۰۰٬۰۰۰ به یک میلیون، ظرف ۴۸ ساعت به ۱٫۲ میلیون و پس از شش روز به ۱٫۳ میلیون افزایش داد. تا ۲ نوامبر ۲۰۱۴، "۱۹۸۹" با فروش ۱٫۲۸۷ میلیون نسخه در هفته نخست، در صدر جدول "بیلبورد" ۲۰۰ قرار گرفت (بر اساس داده های جدول ۱۵ نوامبر ۲۰۱۴). سوئیفت اولین هنرمندی شد که سه آلبومش هر کدام در هفته نخست بیش از یک میلیون نسخه فروختند و "۱۹۸۹" اولین آلبوم سال ۲۰۱۴ بود که به این رقم رسید. این آلبوم ۱۱ هفته را در صدر "بیلبورد" ۲۰۰ سپری کرد و یک سال کامل در میان ۱۰ آلبوم برتر حضور داشت. تا پایان سال ۲۰۱۹، با فروش ۶٫۲۱۵ میلیون نسخه، سومین آلبوم پرفروش دهه ۲۰۱۰
در آمریکا شد. انجمن صنعت ضبط آمریکا (RIAA) به آن ۹ بار گواهی پلاتین داشت که نشان دهنده فروش ۹ میلیون واحد معادل آلبوم است. تا مه ۲۰۲۵، "۱۹۸۹" در آمریکا به 14.6میلیون واحد معادل آلبوم رسیده بود. "۱۹۸۹" در کشورهای دیگر هم موفقیت چشمگیری داشت و در استرالیا (۱۱ بار پلاتین)، کانادا (۶ بار پلاتین)، مکزیک (۳ بار پلاتین به علاوه طلا)، نیوزیلند (۱۰ بار پلاتین)، نروژ (۳ بار پلاتین) و بریتانیا (۶ بار پلاتین) به صدر جدول رسید و گواهی چند پلاتینی گرفت. در سایر کشورها در قاره های آمریکا، اروپا و آسیا-اقیانوسیه، این آلبوم در اتریش، دانمارک، آلمان، ایتالیا، پرتغال، اسپانیا، سوئیس، ژاپن و برزیل در میان ۵ آلبوم برتر قرار گرفت. در فرانسه، آلمان، ایتالیا، ژاپن، پرتغال و سوئیس پلاتین، در برزیل دو بار الماس، در اتریش، دانمارک، لهستان و سنگاپور ۳ بار پلاتین و در بلژیک ۴ بار پلاتین گرفت. در چین، تا اوت ۲۰۱۹ بیش از یک میلیون نسخه فروش داشت و یکی از پرفروش ترین آلبوم های دیجیتال آن جا شد. بر اساس گزارش فدراسیون بین المللی صنعت فونوگرافی، "۱۹۸۹" دومین آلبوم پرفروش سال ۲۰۱۴ و سومین آلبوم پرفروش سال ۲۰۱۵ بود. تا نوامبر ۲۰۲۲، این آلبوم ب
ا ۱۴ میلیون نسخه فروش، پرفروش ترین آلبوم سوئیفت در سطح جهان شد. پس از آغاز برگزاری تور دوره ها در مارس ۲۰۲۳ که اجراهای آن مروری بر کل آثار سوئیفت بود، فروش و استریم آثار او دوباره اوج گرفت. "۱۹۸۹" در این دوره به رتبه های جدیدی در جدول ها رسید: رتبه اول در یونان، رتبه چهارم در اتریش و رتبه هفدهم در سوئد. همچنین در جدول های جدیدی در آرژانتین (رتبه اول)، اروگوئه (رتبه هفتم) و ایسلند (رتبه بیست وپنجم) ظاهر شد. بازخورد نقادانه. واکنش های اولیه به "۱۹۸۹" عموماً مثبت بودند، هرچند این نظر یکدست و همگانی نبود. بر اساس بررسی های نشریات جریان اصلی، وب سایت متاکریتیک با میانگین وزنی ۲۹ نقد، به "۱۹۸۹" امتیاز ۷۶ از ۱۰۰ داده است. همچنین وب سایت اِنی دیسنت میوزیک؟ بر اساس ۲۸ نقد، به این آلبوم امتیاز ۷٫۴ از ۱۰ اختصاص داده است. نقدهای مثبت عموماً از ترانه سرایی سوئیفت تمجید کردند و بر اشعار چندوجهی او که کاوشی بر احساسات بی غم و تلخ وشیرین روابط عاشقانه شکست خورده بود تأکید داشتند؛ منتقدان مختلف این اشعار را پخته و بالغ توصیف کردند و معتقد بودند که دیگر اثری از سادگی و معصومیت موجود در ترانه های گذشتهٔ او دیده نمی شود. منتقدان
احساس کردند که "۱۹۸۹" در مقایسه با آلبوم های قبلی سوئیفت حال وهوایی شادتر دارد، اما همچنان پیوند احساسی عمیق خود را حفظ کرده است. وریندا جاگودا از "پیچفورک" شخصیت سوئیفت در "۱۹۸۹" را خوداتکا و با مصمم تر دانست و اشاره کرد که او بیش از حد روی دردها و زخم های گذشته متمرکز نشده است. از سوی دیگر، راب شفیلد از "رولینگ استون" این آلبوم را «عمیقاً عجیب، سرشار از احساسات پرشور و بسیار مشتاقانه» توصیف کرد و گفت که سوئیفت در این آلبوم احساساتش را تا نهایت افراط و شدت کاوش کرده است. منتقدان پذیرش سبک سینث پاپ دهه ۱۹۸۰ توسط سوئیفت را تجربه گرایانه دانستند، اما نظراتشان دربارهٔ نتیجه آن متفاوت بود. بسیاری از نقدها تولید موسیقی آلبوم را جذاب و گیرا توصیف کردند؛ رابرت کریستگاو معتقد بود که ملودی های جذاب و آواز ویرایش شدهٔ آلبوم باعث شده اند سوئیفت علی رغم قصدش برای کنار گذاشتن سبک قدیمی اش، همچنان «در خانه» و آشنا به نظر برسد. پاورز استدلال کرد که پردازش الکترونیکی صدای سوئیفت، سایه های جدیدی از بیان و احساس را به نمایش گذاشته و تجربه ای لذت بخش برای شنونده ایجاد کرده است. جان کارامانیکا از "نیویورک تایمز" و الکسیس پتریدی
س از "گاردین"، "۱۹۸۹" را به عنوان ادای دینی وفادارانه به پاپ دهه ۱۹۸۰ که جایگاه سوئیفت را به عنوان موسیقی دانی جاودانه و پیشروتر از هم نسلانش بالا برده ستودند؛ پتریدیس این موفقیت را به چشم انداز هنری سوئیفت نسبت داد، با وجود همکاری با چندین همکار و تهیه کننده. با این حال، برخی نقدها ابراز تأسف کردند که رویکرد موسیقی مبتنی بر سینث سایزر، اصالت ترانه سرایی سوئیفت را تضعیف کرده است، زیرا به نظرشان این سبک «سرمایه دارانه» با ارزش های به ظاهر اصیل موسیقی کانتری در تضاد بود. چند نقد به تولید شدید سینث سایزر اشاره کردند که جزئیات اشعار را کم رنگ کرده و گاهی حس عمومی و معمولی به آلبوم داده است. استیون هایدن در نقدش برای نشریهٔ "گرنتلند" بیان کرد که "۱۹۸۹" مهارت ترانه سرایی یکدستی را به نمایش می گذارد، اما چارچوب سینث-پاپ دهه ۱۹۸۰ تکراری به نظر می رسد و باعث شده سوئیفت صدای متمایز خود را از دست بدهد. استیون توماس ارلوین از آل میوزیک آلبوم را «موسیقی متن درخشان یک سبک زندگی بلندپروازانه» خلاصه کرد که به شدت تلاش می کند با سلیقه جریان اصلی هماهنگ شود. کیتی امپایر از "آبزرور" معتقد بود که "۱۹۸۹" نقاط قوت سوئیفت به عنوان
ترانه سرا را به نمایش می گذارد، اما مانند تک آهنگ «می دونستم شر میشی» از آلبوم "سرخ"، «بی چون وچرا عالی» نیست. جایزه ها و رتبه بندی ها. در سال ۲۰۱۵، "۱۹۸۹" جایزه آلبوم پاپ/راک برگزیده را در جوایز موسیقی آمریکا دریافت کرد و در جوایز گلد دیسک ژاپن ژاپن به عنوان آلبوم سال (غربی) برگزیده شد. این آلبوم همچنین نامزد دریافت جایزه بهترین آلبوم بین المللی پاپ/راک در جایزه موسیقی اکو در آلمان، آلبوم بین المللی سال در جوایز جونو در کانادا، و بهترین آلبوم بین المللی در جوایز لوس پرمیوس ۴۰ پرینسیپالس در اسپانیا شد. در سال ۲۰۱۶، "۱۹۸۹" جایزه آلبوم سال را در جوایز موسیقی آی هارت رادیو از آن خود کرد. در پنجاه و هشتمین دوره جوایز سالانه گرمی در سال ۲۰۱۶، این آلبوم جوایز آلبوم سال و بهترین آلبوم آواز پاپ را به دست آورد. سوئیفت با این موفقیت به اولین هنرمند زن تک خوان تبدیل شد که دو بار جایزه آلبوم سال را دریافت کرد؛ اولین بارش برای آلبوم "بی باک" (۲۰۰۸) در سال ۲۰۱۰ بود. بسیاری از نشریات "۱۹۸۹" را در میان بهترین آلبوم های سال ۲۰۱۴ قرار دادند. نشریاتی که این آلبوم را در فهرست ۱۰ آلبوم برتر خود جای دادند شامل "بیلبورد" (رتبه اول)
، "آمریکن سانگرایتر" (چهارم)، "تایم" (چهارم)، "دیلی تلگراف" (پنجم)، "د میوزیک" (پنجم)، "دراوند این ساوند" (ششم)، "کمپلکس" (هشتم) و "رولینگ استون" (دهم) بودند. دیگر نشریاتی که "۱۹۸۹" را در فهرست های خود آوردند شامل "گاردین"، "د اِی. وی. کلاب"، "پاپ مترز"، "پیچفورک" و "میوزیک اوام اچ" بودند. این آلبوم در نظرسنجی گسترده منتقدان پز اند جاپ سال ۲۰۱۴ از سوی "ویلج ویس" در رتبه هفتم قرار گرفت و در فهرست های انفرادی منتقدان از جمله جان کارامانیکا از "نیویورک تایمز" (هفتم)، کن تاکر از ان پی آر (سوم) و برایان منسفیلد از "یواس ای تودی" (اول) نیز دیده شد. میراث. تأثیر فرهنگی. "۱۹۸۹" تصویر سوئیفت را از خوانندهٔ کانتری به نماد پاپ تغییر داد، موقعیتی که در دهه های ۲۰۱۰ و ۲۰۲۰ پایدار ماند. این آلبوم پس از "رؤیای نوجوانی" کیتی پری (۲۰۱۰)، دومین آلبومی بود که در دهه ۲۰۱۰ دست کم پنج تک آهنگ در جمع ۱۰ اثر برتر جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ داشت. با آلبوم های "بی باک" و "۱۹۸۹"، سوئیفت پس از جنت جکسون به دومین زنی تبدیل شد که دو آلبومش هرکدام دست کم پنج تک آهنگ در جمع ۱۰ اثر برتر "بیلبورد" هات ۱۰۰ دارند. تک آهنگ های این آلبوم به مدت بیش ا
ز یک سال و نیم در بازه ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ در پخش رادیویی ایالات متحده حضوری پررنگ داشتند، پدیده ای که بیلبورد آن را «حضور فراگیر فرهنگی» نادری برای یک آلبوم دهه ۲۰۱۰ توصیف کرد. محبوبیت گسترده "۱۹۸۹"، به گفته شاون کالن، پژوهشگر حوزه علوم انسانی، سوئیفت را «در خط مقدم پاپ پساهزاره» قرار داد. سوئیفت در آلبوم های بعدی خود از جمله "اعتبار" (۲۰۱۷)، "معشوق" (۲۰۱۹) و "نیمه شب ها" (۲۰۲۲) به گسترش صدای پاپ مبتنی بر سینث سایزر ادامه داد. آنتونوف در این آلبوم ها با سوئیفت کار کرد و همچنین در همکاری با دیگر موسیقی دانان به موفقیت تجاری دست یافت؛ او سوئیفت را نخستین کسی دانست که استعدادش را به عنوان تهیه کننده تشخیص داد. بسیاری از روزنامه نگاران "۱۹۸۹" را عاملی دانستند که دیگر هنرمندان را به آزمایش صداهای جدید، بدون محدودیت در چارچوب ژانر خاصی، ترغیب کرد. از جمله هنرمندانی که "۱۹۸۹" را به عنوان منبع الهام خود ذکر کردند، می توان به خواننده و ترانه سرا کنن گری، بازیگر و موسیقی دان جرد لتو، همچنین گروه پاپ ومپس اشاره کرد که تحت تأثیر "۱۹۸۹"، آلبوم "بیدار شو" (۲۰۱۵) را خلق کردند. جنیفر کیتین رابینسون، بازیگر و کارگردان، "۱۹۸۹" را ال
هام بخش اولین تجربه کارگردانی فیلم بلند خود، "یک شخص عالی" (۲۰۱۹)، عنوان کرد. خواننده-ترانه سرا رایان آدامز در سپتامبر ۲۰۱۵ نسخه ای کامل از آلبوم ۱۹۸۹ را به صورت ترانه به ترانه بازخوانی و منتشر کرد. او این آلبوم را اثری «شادی بخش» توصیف کرد و گفت که در اواخر سال ۲۰۱۴، برای کنار آمدن با طلاقش از مندی مور، بارها به آن گوش داده است. آدامز در بازخوانی خود، تنظیم هایی آکوستیک با سازهای زهی و کوبه ای را به کار برد و سبک هایی از موسیقی آلترناتیو کانتری و ایندی راک را در آن گنجاند. سوئیفت از بازخوانی آدامز خرسند بود و تغییرات او در آلبوم را به بازیگرانی تشبیه کرد که با تغییر لحن و دیالوگ های خود، معنای جدیدی به آن می بخشند. موفقیت سوئیفت با توجه شدید رسانه ها به تصویر عمومی اش همراه بود. در زمان تبلیغ "۱۹۸۹"، او پس از سال ها دوری از این موضوع، خود را فمینیست معرفی کرد. حضور او در کنار گروه دوستانش، که به «جوخه» معروف بودند، و پوشش گسترده تور جهانی ۱۹۸۹ باعث شد که بیش ازحد در مرکز توجه رسانه ها قرار بگیرد. این موضوع باعث شد مردم از شخصیت عمومی او، که به نظر بیش ازحد طراحی شده و بلندپروازانه می آمد، بیزار شوند؛ این در
حالی بود که او در دوران فعالیتش در موسیقی کانتری تصویری ساده و متواضع از خودش ساخته بود. در سال های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶، درگیری های آنلاین سوئیفت با هنرمندانی مثل نیکی میناژ و کانیه وست به تصویر با دقت انتخاب شده او، هویت فمینیستی اش و حس اصالتش لطمه زد. سوئیفت در سال ۲۰۱۶ اعلام کرد که برای مدتی طولانی از فعالیت فاصله می گیرد. آلبوم بعدی اش، "اعتبار"، تحت تأثیر جنجال های رسانه ای پیرامون شهرتش شکل گرفت. ارزیابی نقادانه مجدد. بعد از اینکه آدامز در سال ۲۰۱۵ نسخه بازخوانی آلبوم "۱۹۸۹" را منتشر کرد، نشریه "پیچفورک" به خاطر اینکه این نسخه را نقد کرد اما به آلبوم اصلی سوئیفت توجهی نکرد، از طرف چند نشریه دیگر مورد انتقاد قرار گرفت. بسیاری از نقدها آدامز را تحسین کردند که توانسته "۱۹۸۹" سوئیفت را، که به نظر برخی سطحی یا پیش پاافتاده بود، به اثری جدی تر و اصیل تر تبدیل کند. آلیسون استون، فیلسوف، معتقد بود که واکنش منتقدان به دلیل دو چیز بود: یکی توجه بیش ازحد به موسیقی راک (راک گرایی) و دیگری نگاه جنسیتی. به نظر استون، منتقدان موسیقی فکر می کردند پاپ سوئیفت به خاطر سبک «زنانه» اش «سطحی و کم اهمیت» است و آن را در مقایسه با سبک
ایندی-راک آدامز، که به نظرشان پر از اصالت و معنا بود، کم ارزش می دانستند. استون و فارست ویکمن از نشریه "اسلیت" گفتند این به خاطر ترجیح منتقدان راک به هنرمندان مردمحور و نوآور در مقابل هنرمندان جریان اصلی است. امیلی سنت جیمز در "واکس" گفت که "۱۹۸۹" سوئیفت از قبل احساسات عمیقی مثل غم و خشم را در دل صداهای شاد پاپ خود داشت، و این همه تأکید روی «اصالت» و درست کاری آدامز فقط به خاطر جانب داری نقادان از ژانرهایی مثل راک یا خواننده-ترانه سرایان آکوستیک بود. نقدهای گذشته نگر، "۱۹۸۹" را آلبومی به لحاظ هنری کمال یافته دانسته اند. بسیاری آن را شاهکار و یک اثر کلاسیک مدرن قلمداد کرده اند و اصالت سبک سینث-پاپ دهه ۱۹۸۰ آن را به عنوان عامل کلیدی در ماندگاری و ایجاد حس نوستالژی در این اثر مورد تأیید قرار داده اند. نورا پرینسیوتی از نشریه "رینگر" می گوید که سوئیفت عمداً با دوری کردن از سبک های پرطرفدار موسیقی آن زمان، "۱۹۸۹" را به بخشی از تاریخ موسیقی پاپ تبدیل کرد و آن را هم ردیف آلبوم های پاپ ماندگاری مثل "تریلر" مایکل جکسون و "ابی رود" بیتلز قرار داد. "۱۹۸۹" در فهرست مهم ترین آلبوم های سده بیست و یکم از سوی "بریتیش جی کیو
" و "گاردین" جای گرفت و "رولینگ استون" این آلبوم را در رتبه ۷۲ فهرست سال ۲۰۲۵ خود با عنوان «۲۵۰ آلبوم برتر قرن بیست و یکم تا به امروز» قرار داد. ایان گورملی از "گاردین" نوشته که این آلبوم باعث شد سوئیفت نگاه تازه ای به موسیقی پاپ رایج به وجود بیاورد (پاپ گرایی) — موسیقی ای که تا پیش از این، مخاطبان موسیقی مستقل یا «ایندی» چندان جدی اش نمی گرفتند. در میان ۱۱ آلبوم سوئیفت، این آلبوم در رتبه بندی "ان ام ئی" و "آیریش تایمز" اول شد و در رتبه بندی های "آلترنیتیو پرس"، "اسپین"، "اسلنت مگزین" و "استار تریبون" جایگاه دوم را به دست آورد. بسیاری از نشریه ها "۱۹۸۹" را در فهرست بهترین آلبوم های دهه ۲۰۱۰ قرار دادند. مثلاً "ای. وی. کلاب" و "اسلنت مگزین" آن را در میان ۱۰ آلبوم برتر خودشان گذاشتند. این آلبوم همچنین در فهرست ۵۰ آلبوم برتر نشریاتی مثل "بیلبورد"، "کانسیکوئنس"، "ان ام ئی"، "پیست"، "رولینگ استون" و آپروکس جا گرفت. علاوه بر این، نشریه "کانسیکوئنس" آن را در رتبه ششم بهترین آلبوم های پاپ دهه ۲۰۱۰ گذاشت و کریس ویلمان از "ورایتی" آن را در صدر فهرست شخصی خودش قرار داد. اد پاتن از روزنامه "تایمز" هم آن را «آلبوم قرن» نام
ید. در نظرسنجی خوانندگان وبگاه "پیچفورک" برای دهه ۲۰۱۰، این آلبوم رتبه ۴۴ را گرفت. در فهرست «۵۰۰ آلبوم برتر تمام دوران» "رولینگ استون" (نسخه بازنگری شده ۲۰۲۳) رتبه ۳۹۳ را به دست آورد و در فهرست «۱۰۰ آلبوم برتر تمام دوران» از "کانسیکوئنس" (سال ۲۰۲۲) در جایگاه ۳۹ قرار گرفت. ضبط مجدد. در نوامبر ۲۰۲۰، پس از کشمکشی در خصوص مالکیت آثار گذشتهٔ سوئیفت، او تصمیم گرفت شش آلبوم استودیویی نخستش که قبلاً توسط بیگ مشین منتشر شده بودند را دوباره ضبط کند. با این بازضبط، سوئیفت توانست مالکیت کامل نسخه های اصلی مسترها را به دست آورد، که به او اجازه می داد آزادانه از موسیقی اش برای کارهای تجاری استفاده کند و جایگزین نسخه هایی شود که در اختیار بیگ مشین بود. او نسخه بازضبط شده آلبوم "۱۹۸۹" را با عنوان "۱۹۸۹ (نسخه تیلور)" در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۳، یعنی نه سال پس از انتشار نسخه اولیه، عرضه کرد. فهرست قطعات اصلی این نسخه شامل بازضبط همه ترانه های نسخه لوکس "۱۹۸۹" به علاوه پنج قطعهٔ جدید و منتشرنشده از مجموعه ای با نام «از صندوقچه» است. بعد از اعلام انتشار "۱۹۸۹ (نسخه تیلور)"، آلبوم اصلی دوباره در تاریخ ۲۶ اوت ۲۰۲۳ به جمع ۱۰ آلبوم برتر جدول
"بیلبورد" ۲۰۰ بازگشت. مالکیت مسترهای نسخه اصلی "۱۹۸۹" در ۳۰ مه ۲۰۲۵ به سوئیفت بازگردانده شد، همراه با مالکیت نسخه های اصلی پنج آلبوم دیگر.
نوربیت () فیلمی کمدی به کارگردانی برایان رابینز، تهیه کنندگی جان دیویس، ادی مورفی و مایکل تولین و بازی ادی مورفی محصول سال ۲۰۰۷ میلادی است. در این فیلم ادی مورفی با پوشیدن لباس مبدل علاوه بر نقش نوربیت در نقش زن چاقی به نام راسپوتیا لاتیمور حضور داشته است. خلاصه داستان. نوربیت در دوران نوزادی از اتومبیلی به بیرون پرت شده و مالک یک رستوران چینی به اسم آقای وانگ او را به فرزند خواندگی قبول کرده است. او در دوران جوانی مجبور می شود با دختر بسیار چاق، عصبی و مستبد به اسم راسپوتیا ازدواج کند. در ادامه نوربیت با دوست دوران کودکی اش که دختری زیبا به اسم کیت ویلیامز است آشنا شده و به او علاقه مند می شود. از سوی دیگر کیت نامزدی ثروتمند و خوش تیپ به اسم دیون دارد اما بتدریج که وقت بیشتری را با نوربیت می گذارند به او علاقه مند می شود. جوایز. این فیلم کاندیدای یک اسکار (جایزه اسکار بهترین چهره پردازی) در سال ۲۰۰۸ شد.
دانشگاه از راه دور هاگن واقع در هاگن، نوردراین-وستفالن با بیش از ۸۸٬۰۰۰ دانشجو بزرگترین دانشگاه آلمان است. این دانشگاه تنها دانشگاه از راه دور در آلمان می باشد. برخی از رشته ها مانند رشتهٔ پزشکی، به این علت که تدریس از راه دور آن ها ممکن نیست در این دانشگاه ارائه نمی شوند.
قدرت آتش نام دو شخصیت تخیلی و ابرتبه کارانه در کتاب های کامیک می باشد. این کاراکتر به دست دیوید میشلینری، باب لیتون و مارک برایت خلق شده و در "مرد آهنی" شماره ۲۳۰ام (مه ۱۹۸۸) معرفی شد. قدرت آتش اول، جک تگرت نام داشت و اشلی همیلتون نقش آن را در فیلم مرد آهنی ۳ ایفا کرد. قدرت آتش دوم، دیوید رابرتز نام داشت. جدا از کتاب های کامیک، شرکت مارول از قدرت آتش در دیگر کالاهای خود از جمله پوشاک، اسباب بازی، ورق بازی، انیمیشن های تلویزیونی و بازی های رایانه ای استفاده کرده است.
رایان تِدِر (؛ زادهٔ ) موسیقی دان و تهیه کنندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا است. او بیشتر به عنوان خوانندهٔ اصلی گروه وان ریپابلیک شناخته می شود. تدر همچنین به عنوان آهنگساز و تهیه کننده با هنرمندان زیادی همکاری کرده است. یکی از موفقترین موسیقی های او در آلبوم مادری (Native) به اسم شمارش ستاره (counting Stars) هاست.
یهودیان آذربایجان به یهودیان ساکن در آذربایجان ایران گفته می شود. قسمت بزرگی از یهودیان آذربایجان درشهرهای مراغه، میاندوآب، مهاباد، بوکان، عنصرود سکونت داشتند. شهرها و مناطق سکونت. اردبیل. در اردبیل سابقه ای از فعالیت یهودیان در دسترس نیست، در این شهر از عبارد جهود و جوود برای خطاب این قوم استفاده می شده است. ارومیه. ارومیه از گذشته های دور دارای شماری از یهودیان بوده است. در سال ۱۲۸۹ قمری جمعیت آنان در ارومیه ۱٬۲۰۰ نفر،ژاک دو مورگان نیز در سفری که به ایران داشت یهودیان ارومیه را پرشمار ذکر کرده و آورده است که به جز بازرگانی به هیچ کار دیگری نمی پردازند. در سرشماری سال ۱۹۰۳–۱۹۰۴ میلادی جمعیت یهودیان ارومیه ۲٬۲۰۰ نفر بود در جنگ جهانی اول یهودیان ارومیه در جنگ و درگیری میان آشوریان، ارامنه، ترک ها و روس ها گیر افتادند و در آتش این جنگ سوختند. آنان داستان های بسیاری از قتل و تجاوز بدست سربازان این ارتش ها به خاطر دارند. تا پیش از تشکیل دولت یهود در سال ۱۹۴۸ ،۷۰۰ خانوادهٔ یهودی ساکن ارومیه بودند. که با تشکیل کشور اسرائیل بیشتر آنان به آن کشور مهاجرت کردند. به طوری که در سال ۲۰۰۶ تنها دو نفر یهودی در ارومیه باقی م