Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بروس وینستین (؛ زاده ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۳ درگذشته ۲۰۱۱) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
برونوو کپی (؛ زاده ۱۹ نوامبر ۱۹۳۵) یک فیزیک دان اهل ایتالیا است.
چیه-کونگ جن (؛ زاده ۲ اکتبر ۱۹۰۶ درگذشته ۱۹ نوامبر ۱۹۹۵) یک فیزیک دان بود.
کریستوفر استابز (؛ زاده ) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
کلارک هولینگز (؛ زاده درگذشته ) یک نقاش واقع گرا و فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در ایالت فلوریدا زاده و در نیوجرسی بزرگ شد. وی پیش از مستقر شدن در سانتافه، نیو مکزیکو در آغاز دهه هفتاد، در اسپانیا، نیویورک، لویزیانا و اروپا نیز زندگی کرد. آموزش هنری او در دوران نوجوانی اش با زیگیموند ایوانوفسکی و جرج بریجمن آغاز و با لیگ دانشجوبان هنر نیویورک با فرانک ریلی پایان یافت. پس از کار به عنوان چهره نگار و تصویرگر، او خودش را وقف نقاشی روی بوم کرد. بعنوان نقاش سبکی مدرن، وی برای چشم اندازهایش از خیابانها و بازارهای اروپا و مکزیک شناخته شده است. کلکسیونرها و موزه ها در چهل سال گذشته به دنبال آثار هولگینز بوده اند. پیوند به بیرون. https://web.archive.org/web/20160813085002/http://www.clarkhulings.com/
دانیل چونگان هنگ (؛ زاده - درگذشته ) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دیوید آوشالوم (؛ زاده ۱۹۵۶) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
دیوید کپرلی () یک فیزیک دان تئوری در بخش فیزیک دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین است. کپرلی یک متخصص جهانی در حیطه کوانتوم مونته کارلو است. زندگینامه. وی در سال ۱۹۴۹ در چارلستون (ویرجینیای غربی) به دنیا آمد. مدرک کارشناسی خویش را در سال ۱۹۷۱ در رشته فیزیک و ریاضیات از دانشگاه میشیگان و مدرک کارشناسی ارشد خویش را در سال ۱۹۷۶ در رشته فیزیک تئوری از دانشگاه کرنل کسب نموده است.
دیوید گوداستین (؛ زاده ) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
دونالد جی کسلر () یک اخترفیزیکدان اهل ایالات متحده آمریکا و دانشمند سابق ناسا است که به خاطر تحقیقاتش دربارهٔ زباله های فضایی شناخته شده است که اثر کسلر به افتخار وی نامیده شده است. کسلر در مرکز فضایی جانسون در هیوستون تگزاس فعالیت می کرد. در سال ۱۹۹۶ کستلر از ناسا بازنشسته شد و هم اکنون در اشویل، کارولینای شمالی زندگی می کند.
ادوارد رامبرگ (؛ زاده ۱۴ ژوئن ۱۹۰۷ درگذشته ۹ ژانویه ۱۹۹۵) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
المر ساموئل ایمس (؛ زاده ۱۸۸۳ - درگذشته ۱۹۴۱) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
گری اس گرست (؛) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
فردیناند بریکود (؛ زادهٔ ۱۹۰۳ درگذشتهٔ ۱۹۸۹) فیزیک دان بود.
فرانک ان فون هیپل (؛ زاده ) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
اروین فردلندر (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک دان اهل رومانی بود.
اریک مازور (؛ زاده ) یک فیزیک دان در زمینه فیزیک کاربردی اهل هلند است.
ارهارد کیتز (؛ زاده ۱۹۰۹ درگذشته ۱۹۸۲) یک فیزیک دان اهل آلمان بود.
اریک وان استریلند (؛ ) یک فیزیک دان در زمینه فیزیک نور و عینک ساز اهل ایالات متحده آمریکا است.
اچ جف کیمبل (؛ – ۲ سپتامبر ۲۰۲۴) یک دانشمند و فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
گوردون فری هال (؛ زاده ۱۸۷۰ درگذشته ۱۹۵۶) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
گوردون دانبی () یک فیزیک دان برجسته اهل ایالات متحده آمریکا است که به همراه دکتر جیمز آر پاول بخاطر فعالیتش بر روی ابررسانای قطار مگلو در سال ۲۰۰۰ مشترکاً برنده نشان بنجامین فرانکلین برای مهندسی شد.
گلادیس آنسلو (؛ زاده ۱۸۹۲ درگذشته ۱۹۶۹) یک فیزیک دان بود.
جرج یوری رینیچ (؛ زاده ۲۵ مارس ۱۸۸۶ درگذشته ۱۰ اکتبر ۱۹۶۸) یک فیزیک دان بود.
جرج استرمن (؛ زاده ) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
جرج ام. زاسلاوسکی (؛ زاده ۳۱ مه ۱۹۳۵ درگذشته ۲۵ نوامبر ۲۰۰۸) فیزیک دان ریاضی اهل روسیه و از پایه گذاران فیزیک دینامیکال نظریه آشوب بود.
یوهان رافلسکی (؛ زاده ) یک فیزیک دان در زمینه فیزیک نظری اهل ایالات متحده آمریکا-ایتالیا است.
یان تائوک (؛ زاده ۱۵ آوریل ۱۹۲۲ درگذشته ۲۸ دسامبر ۲۰۱۰) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. یکی از کشفیات مهم وی معادله ای در تخمین مقدار انرژی باندگپ نوری بوده که به معادله تائوک مشهور است.
ایگور کلبانوف (؛ زاده ) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
هاروی اینبایندر (؛ زاده ۱۹۲۶ درگذشته ۳۰ ژانویه ۲۰۱۳) یک فیزیک دان بود.
هلموت فریچه (؛ زاده ۲۰ فوریه ۱۹۲۷ - درگذشته ) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هنری گال (؛ زاده ۱۲ سپتامبر ۱۸۷۴ درگذشته ۱۶ نوامبر ۱۹۴۲) یک فیزیک دان، و ستاره شناس بود.
هربرت کالن (؛ زاده ۱۹۱۹ درگذشته ۱۹۹۳) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هونجی دای (؛ زاده ) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
ایزیدور سائورس (؛ زاده ۱۹۴۸) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
جی دوین فارمر (؛ زاده ۲۲ ژوئن ۱۹۵۲) یک دانشمند در زمینه سیستم های پیچیده و اهل ایالات متحده آمریکا است.
جان پردو (؛ زاده ) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
جان آر آرتور (؛ زاده ۱۹۳۱) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
جان رپی (؛ زاده ۱۶ فوریه ۱۹۳۲) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
جاناتان لونین (؛ زاده ۲۶ ژوئن ۱۹۵۹) یک فیزیک دان، و ستاره شناس است.
جردین کاره (؛ زاده ۲۴ مارس ۱۹۵۶) یک فیزیک دان و مهندس هوافضا اهل ایالات متحده آمریکا است.
ژوزف اچ ابرلی (؛ زاده ۲۴ مارس ۱۹۳۵) یک فیزیک دان در زمینه نورشناخت کوانتومی اهل ایالات متحده آمریکا است.
ژوزف لیکن (؛ زاده ) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
خوان گوآلتریو رودرر (؛ زاده ) یک فیزیک دان در زمینه فیزیک فضا، Psychoacoustics، و نظریه اطلاعات اهل ایالات متحده آمریکا است.
کارل لارک-هورووینز (؛ زاده ۱۸۹۲ درگذشته ۱۹۵۸) فیزیک دان بود.
کاترین فریز (؛ زاده ۱۹۵۷) یک فیزیک دان، و ستاره شناس است.
کورت لهووک (؛ زاده ۱۲ ژوئن ۱۹۱۸ درگذشته ۱۷ فوریه ۲۰۱۲) یک فیزیک دان چک-ایالات متحده آمریکا بود.
لارس بیلداستن (؛ زاده ۱۹۶۴) یک فیزیک دان، و ستاره شناس است.
ملوین لاکس (؛ زاده ۸ مارس ۱۹۲۲ درگذشته ۸ دسامبر ۲۰۰۲) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
مارک اِی کاستنر (؛ زاده ۲۰ نوامبر ۱۹۴۵) فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا در دانشکده علوم مؤسسه فناوری ماساچوست است.
لئونارد آی شیف (؛ زاده ۲۹ مارس ۱۹۱۵، فال ریور، ماساچوست - درگذشته ۲۱ ژانویه ۱۹۷۱، استنفورد، کالیفرنیا) یک فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
پاوِل ویگمن پاوِل بُریسُویچ ویگمان، ؛ زاده ) یک فیزیک دان در زمینه فیزیک نظری اهل روسیه است.
دیه گو اورلاندو بنالیو (؛ زاده ۸ سپتامبر ۱۹۸۳) یک بازیکن فوتبال اهل سوئیس است که به عنوان دروازه بان بازی می کند. از تیم هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئیس بازی کرده است.
یان سومر (؛ زاده ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس است که برای باشگاه فوتبال اینترمیلان در پست دروازه بان بازی می کند. افتخارات. باشگاهی. فادوتس بازل بایرن مونیخ اینتر میلان
اشتفان لیختشتاینر (؛ زاده ) بازیکن سابق فوتبال اهل سوئیس است. استفان لیخشتاینر فوتبالش را از سال ۲۰۰۱میلادی در باشگاه گراس هاپرز سوئیس آغاز کرد. در سال ۲۰۰۵میلادی، او با انتقالی ۶۵۰ هزار یورویی به لیل فرانسه پیوست. لیخشتاینر پس از سه سال حضور در لیل، با ۱ میلیون یورو راهی لاتزیو شد. این مدافع راست سوئیسی با لاتزیو در فصل ۰۹-۲۰۰۸ قهرمان کوپا ایتالیا و در فصل ۱۰-۲۰۰۹ قهرمان سوپرکاپ ایتالیا شد. تجربه موفق لیخشتاینر در لاتزیو و سری آ باعث شد یوونتوس در سال ۲۰۱۱ با انتقالی ۹ میلیون یورویی این مدافع راست سوئیسی را به خدمت گیرد. لیخشتاینر بهترین و پرافتخارترین سال های فوتبالش را در یوونتوس سپری کرد و توانست همراه با بیانکونری فاتح ۷ اسکودتو، ۴ کوپا ایتالیا و ۳ سوپرکاپ ایتالیا شود. لیخشتاینر طی هفت سال حضورش در یوونتوس، به تمام افتخارات داخلی ایتالیا دست یافت و در سال ۲۰۱۸ به آرسنال پیوست. دوران لیخشتاینر در آرسنال خیلی موفقیت آمیز نبود و او پس از یک سال به آگزبورگ رفت. استفان لیخشتاینر در فصل ۲۰-۲۰۱۹ برای آگزبورگ به میدان رفت و آخرین تجربه حضور او در فوتبال با پیراهن آگزبورگ بود. از سال ۲۰۰۶میلادی به طور کامل در رقا
بت های ملی حضور داشت و بیش از ۹۰ بازی برای تیم ملی سوئیس انجام داد که او را در جمع ۵ بازیکن تاریخی سوئیس قرار داد که بیشترین بازی ملی را داشتند. سال های اولیه. لیختشتاینر در آدیلگنسویل، کانتون لوتسرن به دنیا آمد. او خانه اش را به عنوان یک نوجوان ترک کرد تا برای گراس هاپر زوریخ بازی کند و اولین حضورش در تیم را در فصل ۲۰۰۱–۲۰۰۲ در لیگ قدیمی فوتبال سوئیس به دست آورد اما فقط یک بار در لیگ بازی کرد. در فصل بعدی او خود را برای ترکیب اول تیم آماده کرد و به باشگاه برای کسب عنوان قهرمانی لیگ کمک کرد. او در حالی که در زوریخ زندگی می کرد، کارآموزی بانکداری را در کردیت سوئیس گذراند ولی نهایتاً حرفه فوتبال را انتخاب کرد. باشگاه ها. لیل. در فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۵، لیختشتاینر به عنوان یکی از پنج بازیکنی که در تابستان به لیگ ۱ پیوستند به باشگاه لیل رفت. او در اولین حضورش، به لیل کمک کرد تا با قرارگیری در رتبه سوم، جایگاه خود را در لیگ قهرمانان حفظ کند. در آخرین فصل حضورش، ناامیدانه لیل لیگ را با رتبه هفتم به پایان رساند و لیگ اروپا و لیگ قهرمانان را در فصل بعد با کم داشتن یک امتیاز از دست داد. اگرچه او با چهار گل آن فصل را به پایان ر
ساند که بیشترین مقدار گلی بود که تا آن زمان به ثمر رساند. لاتزیو. پس از عملکرد خوبش در جام ملت های اروپا ۲۰۰۸، باشگاه های متعددی از قبیل پاری سن ژرمن و اورتون برای همکاری با لیختشتاینر ابراز علاقه مندی کردند. او پیشنهاد پاری سن ژرمن را رد کرد و در ژولای با عقد قرارداد ۴ساله به لاتزیو پیوست که دستمزد آن نامعلوم است اما معتقدند که در محدوده ۱٫۵ میلیون یورو می باشد. در آوریل در دربی بین رم و لاتزیو، او اولین گل خود را در پیروزی سه بر یک به سود لاتزیو به ثمر رساند. در آن فصل، او با بازیکن صربی لاتزیو، الکساندر کلاروف ترکیب تهاجمی خوبی را ترتیب دادند. اگرچه لاتزیو در رده دهم لیگ قرار گرفت اما با قهرمانی در جام حذفی فوتبال ایتالیا و قرارگیری در لیگ اروپا، فصل را به پایان رساندند. او با گلزنی در ضربات پنالتی در برابر سمپدوریا در قهرمانی لاتزیو و همچنین قهرمانی سوپرجام فوتبال ایتالیا نقش داشت. با خروج کلاروف، آینده او در لاتزیو با ابراز علاقه باشگاه های متعدد مشکوک شد. یوونتوس. در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۱، یوونتوس حضور لیختشتاینر را در تست پزشکی در تورین تأیید کرد و برای پرداخت ۱۰ میلیون یورو به لاتزیو به توافق رسید. انتقال در ۱
ژولای ۲۰۱۱ تأیید شد. او اولین حضورش را برابر پارما با زدن یک گل و تأثیر در پیروزی ۴ بر ۱ به سود یوونتوس خاطره انگیز کرد؛ اولین گل لیگ که در ورزشگاه جدید یوونتوس زده شد. یوونتوس برای کسب اسکودتو پیش رفت و او نقشی حیاتی در رکورد قوی دفاعی یوونتوس داشت و فقط یک بازی را بخاطر مصدومیت و محرومیت از دست داد. او در فصل ۲۰۱۳–۲۰۱۴ به دلیل مصدومیت هایش بازی های کمتری انجام داد اما سه گل به ثمر رساند و سومین عنوان قهرمانی سری آ را به صورت متوالی کسب کرد. ارسال ها و بازی با توپش، او را در ترکیب ۲-۵-۳ کنته به جلو آورد و به عنوان نتیجه، او فصل را در لیست بهترین پاس گل دهندگان به پایان رساند. او در فصل ۱۷-۲۰۱۶ کاپیتان تیم ملی سوئیس و نیمکت نشین دنی آلوز بود. آرسنال. او پس از پایان قراردادش با یوونتوس به صورت آزاد راهی لندن شد تا این بار شاگرد اونای امری شود.
استیو فن برگن (؛ زاده ) یک بازیکن فوتبال اهل سوئیس است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئیس بازی کرده است.
ریکاردو ایوان رودریگز آرایا (; ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس است که برای باشگاه تورینو بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئیس بازی کرده است.
نظریه دولت کارتل مفهومی جدید در نظریه روابط بین الملل است که به گروهی از رویکردهای نهادگرایانه بر می گردد. این نظریه تا کنون به طور عمده با توجه به اتحادیه اروپا مشخص می شده است، با این حال می تواند موارد تعمیم بیشتری را نیز دربر گیرد. از این رو نظریه دولت کارتل می بایست تمامی سازمانهای دولتی بین المللی را به عنوان کارتل هایی ساخته شده توسط دولت ها در نظر بگیرد.
میشائیل ریکو لانگ (؛ زاده ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئیس بازی کرده است.
تانکیلو بارنتا (؛ زاده ) یک بازیکن فوتبال اهل سوئیس است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئیس بازی کرده است.
گوک خان اینلر (؛ زاده ۲۷ ژوئن ۱۹۸۴) یک بازیکن فوتبال اهل سوئیس با تبار ترکیه ای است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئیس بازی کرده است.
ژلسون دا کونسیه سائو تاوارس فرناندز (؛ زاده ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئیس بازی کرده است.
والون بهرامی (؛ زاده ) یک بازیکن فوتبال اهل سوئیس است. بهرامی در سال ۱۹۸۵ میلادی برابر با ۱۳۶۴ خورشیدی در یوگسلاوی سابق متولد شده است. وی هم اکنون در واتفورد انگلیس توپ می زند و سابقه بازی در وستهام یونایتد و ناپولی را هم دارد. بهرامی عضو تیم ملی فوتبال سوئیس می باشد و برای حضور در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل از سوی اوتمار هیتسفلد، سرمربی تیم ملی فوتبال سوئیس، به این تیم دعوت شد و در این جام تقریباً در ترکیب اصلی این تیم بازی کرد. وی در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه نیز حضور به عمل آورده است.
بلریم ژمایلی (؛ زاده ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئیس بازی کرده است.
گرانیت ژاکا (؛ زاده ۲۷ سپتامبر ۱۹۹۲) یک بازیکن فوتبال آلبانی الاصل اهل سوئیس است که برای تیم فوتبال بایر لورکوزن بازی می کند. پدر او در سال ۱۹۸۶ به دلیل شرکت در تظاهرات دانشجویی علیه دولت مرکزی بلگراد در یوگسلاوی دستگیر و به سه سال حبس محکوم شد و پس از گذراندن دوران محکومیت وی بود که پدر و مادر او به عنوان مهاجران مسلمان آلبانیایی در سال ۱۹۹۰ به سوئیس مهاجرت کردند و شهر بازل را برای زندگی انتخاب کردند. ژاکا همچنین با آرسنال موفق به کسب ۴ جام شده است. جام اف ای کاپ، ۲۰۱۷، جام خیریه ۲۰۱۷، اف ای کاپ ۲۰۲۰، جام خیریه ۲۰۲۰، افتخارات گرانیت ژاکا با آرسنال بوده است. تیم ملی. گرانیت در تیم ملی فوتبال سوئیس بازی کرده است در حالی که برادرش، تائولانت ژاکا در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی می کند. گرانیت پیش تر گفته بود هر گاه بتواند در تیم ملی فوتبال کوزوو بازی خواهد کرد اما فیفا اجازه این کار را به او نمی دهد. فدراسیون فوتبال سوئیس هم با این انتقال مخالف است و بیانیه ای علیه تیم کوزوو داده است. در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ در مرحله گروهی سوییس با تیم ملی فوتبال صربستان هم گروه شد. در بازی دوم این گروه دو تیم مقابل یکدیگر قرار گ
رفتند که گرانیت ژاکا و جردان شکیری، هر دو با تبار آلبانیایی برای سوییس گلزنی کردند. این دو پس از به ثمر رساندن گل هایشان با دست نماد عقاب آلبانی را نشان دادند که نماد مقاومت مردم کوزوو در برابر نسل کشی آن ها توسط صرب ها بود.صربها که از این کار ژاکا و شقیری به شدت عصبانی بودن منتظر دیدار با این بازیکنان بودند که با سفر آرسنال به بلگراد برای بازی با ستاره سرخ این موقعیت برای آنها ایجاد شد که بتوانند با شقیری رودرو شوند اما با هوشیاری اونایی امری این بازیکن از سفر به بلگراد بازماند و نامش از لیست برای این دیدار خط خورد.
ولنتین استاکر (؛ زاده ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئیس بازی کرده است.
پیرمین اشوگلر (؛ زاده ) یک بازیکن فوتبال اهل سوئیس است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئیس بازی کرده است.
آدمیر مهمدی (؛ زاده ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئیس بازی کرده است.
ماریو گاورانوویچ (؛ زاده ) یک بازیکن فوتبال اهل سوئیس است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئیس بازی کرده است.
هارس سفروویچ (؛ زاده ۲۲ فوریهٔ ۱۹۹۲) یک بازیکن فوتبال اهل سوئیس با تباری بوسنیایی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئیس بازی کرده است.
نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان () بر پایهٔ قانون این کشور در خصوص نیروهای مسلح در ۹ اکتبر سال ۱۹۹۱ مجدداً احیاء گردید. ارتش جمهوری آذربایجان برای اولین بار در ۲۶ ژوئن سال ۱۹۱۸م. از سوی جمهوری دمکراتیک آذربایجان تأسیس شد. ولی پس از تأسیس جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان در ۲۸ آوریل سال ۱۹۲۰م. ارتش یاد شده منحل گردید. پس از فروپاشی شوروی، نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان با بهره برداری از جنگ افزارها و مهمات بازمانده از شوروی، مجدداً احیا گردید. نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان سه زیرمجموعه را داراست: نیروهای وابسته به ارتش جمهوری آذربایجان شامل نیروهایی همچون گارد ملی، نیروهای داخله و نیروی مرزبانی جمهوری آذربایجانمی باشد، که هر یک از آن ها در موقعیت های مختلفی به دفاع از کشور بسیج می شوند. بنابه گزارش های منتشره توسط رسانه های جمهوری آذربایجان بودجهٔ نظامی این کشور در سال ۲۰۰۹، عبارت از ۲٫۴۶ میلیارد دلار بود. بر اساس گزارش منتشر شده از طرف انستیتو بین المللی پژوهش های صلح استکهلم، در سال مذکور، فقط ۱٫۴۷۳ میلیارد دلار از این بودجه به مقاصد دفاعی هزینه شد. مؤسسه بین المللی مطالعات استراتژیک نیز بودجهٔ نظامی این کشور
را در ۲۰۰۹، ۱٫۵ میلیارد دلار برآورد نمود. وزارت دفاع جمهوری آذربایجان نهاد نظارتی بر مسائل مرتبط با طراحی، ساخت، تنظیم و نگهداری از تجهیزات نظامی می باشد. آذربایجان در صدد شروع به تولید تانک ها، وسایل نقلیه زره پوش، هواپیماهای نظامی و بالگردهای نظامی است. مسئولیت هدایت وزارت دفاع جمهوری آذربایجان را ژنرال ذاکر حسنف بر عهده دارد. اطلاعات کلی. از زمان انحلال اتحاد جماهیر شوروی، جمهوری آذربایجان در تلاش است تا نیروهای مسلح خود را به ارتشی حرفه ای، آموزش دیده و پویا تبدیل کند. آذربایجان، سال هاست که برنامه های متعددی را در راستای نوسازی و توسعهٔ توانمندی ارتش انجام می دهد، این کشور همچنین بودجه نظامی خود را نیز که در سال ۲۰۰۵، ۳۰۰ میلیون دلار بود، در سال ۲۰۰۹ به ۲٫۴۶ میلیارد دلار افزایش داده است. تعداد پرسنل نیروی زمینی ۵۶٫۸۴، نیروی هوایی و نیروی پدافند هوایی، ۷۹۰۰ و نیروی دریایی ۲۲۰۰ نفر است. افزون بر این، زیرمجموعه هایی چون گارد ملی، نیروی مرزبانی و نیروهای داخله جمهوری آذربایجان نیز همه روی هم رفته شامل ۱۹٫۵۰۰ تن می باشند. نیروهای مسلح آذربایجان واجد ۳۰۰۰۰۰ سرباز ذخیره است، که خدمات نظامی خود را در ۱۵ سال اخیر
پشت سر گذاشته اند. نیروهای مسلح آذربایجان، دارای ۲۲۰ دستگاه تانک اصلی میدان نبرد، ۱۶۲ دستگاه تانک تانک تی-۸۰ است که در فاصله سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰، خریداری شده اند. علاوه بر آن ها، ۵۹۵ وسیله نقلیه زرهی جنگی و ۲۷۰ سیستم توپخانه ای به جمع جنگ افزارهای جمهوری آذربایجان پیوسته اند. نیروی هوایی نیز دارای ۱۰۶ فروند هواپیما و ۳۵ فروند هلیکوپتر است. جمهوری آذربایجان به عنوان یک کشور غیرهسته ای به زمرهٔ کشورهایی که پیمان عدم اشاعه سلاح های هسته ای (ان پی تی) را امضا کرده اند، پیوسته است. کشور آذربایجان در «طرح مشارکت برای صلح» ناتو شراکت دارد. این کشور از سال ۲۰۰۳ با اعزام ۱۲۰ نیروی خود به عراق و بعداً به کوزوو، به جمع «نیروهای چندملیتی» پیوست. کماکان عده ای از نیروهای مسلح این کشور در افغانستان حضور دارد. در سال ۲۰۱۷ «Global Firepower» در رتبه بندی خود نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان را از میان ۱۲۷ کشور جهان در طبقهٔ ۸۷ قرار داد. امروزه، عنوان «قهرمان ملی آذربایجان» که به پاس خدمات برجسته ای در دفاع از تمامیت ارضی آذربایجان به نظامیان آذربایجانی اعطا می شود، بالاترین عنوان نظامی در این کشور تلقی می گردد. تاریخچه. جمهور
ی دمکراتیک آذربایجان. تاریخ تأسیس ارتش مدرن جمهوری آذربایجان به سال ۱۹۱۸ برمی گردد، زمانی که برای اولین بار در تاریخ ۲۶ ژوئن ۱۹۱۸ نیروهای مسلح آذربایجان از سوی جمهوری دمکراتیک آذربایجان دایر شد. وزیر دفاع آن دولت عملاً «خسروبیگ سلطانف» بود. پس از آن که وزارت به طور رسمی راه اندازی گردید، صمدبیگ مهماندارف به عنوان وزیر دفاع و «علی آقا سیخلینسکی» نیز به عنوان معاون وی منصوب شدند. وزارت دفاع جمهوری دمکراتیک پس از تصرف آذربایجان توسط شوروی در ۲۸ آوریل سال ۱۹۲۰ مورد انحلال قرار گرفت. تعهدات این وزارتخانه به «کمیساریای مردمی نظامی» محول گردید. در نتیجهٔ این اشغال، ۱۵ تن از ۲۱ ژنرال آذربایجانی به دست بلشویک ها تیرباران شدند. در سال ۱۹۷۱، در نتیجهٔ کوشش و تلاش های فراوان مقامات وقت آذربایجان افتتاح اولین مدرسه عالی نظامی به نام «جمشید نخجوانسکی» در این سرزمین رقم خورد. دوران جنگ جهانی دوم (۱۹۴۱–۴۵). در طول جنگ جهانی دوم، بیش از ۸۰۰٬۰۰۰ آذربایجانی بسیج و به جبههٔ مقدم اعزام شده بودند، که در حدود بیش از ۴۰۰٬۰۰۰ تن از آن ها کشته شدند. در اولین روزهای شروع جنگ، بیش از ۴۰۰۰ پسر و دختر آذربایجانی از «کمیساریای نظامی» درخوا
ست اعزام داوطلبانه به جبهه کرده بودند. در طی جنگ، حتی برخی لشکرهای شوروی متشکل از آذربایجانی ها بود. لشکرهای پیاده شمارهٔ ۴۱۶، ۴۰۲، ۳۹۶، ۲۲۳، ۷۷ ارتش سرخ، که متشکل از آذربایجانی ها بودند، در شهرهایی چون سیمفروپول و اودسا ایفای نقش کردند. لشکر ۷۷ در نبردهایی برای آزادسازی لهستان و چکسلواکی و ۲۲۳ نیز در آزادسازی یوگسلاوی قهرمانی هایی از خود نشان دادند. به ۱۲۳ پیکارجوی آذربایجانی به خاطر رشادت خود در جنگ جهانی دوم نشان قهرمان اتحاد شوروی و به بیش از ۱۷۰٬۰۰۰ سرباز و افسر نیز نشان ها و مدال های گوناگونی اعطا گردیده است. افزون بر این، در حین جنگ جهانی دوم، آذربایجان در سیاست شوروی برای استراتژی انرژی نقش مهمی ایفا می کرد. بخش عمده ای از نیازهای نفتی «جبههٔ شرقی» شوروی را باکو تأمین می نمود. در این راستا، به فرمان مجلس عالی اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی مورخ سال ۱۹۴۱، نشان ها و مدال هایی به بیش از ۵۰۰ کارگر آذربایجانی شاغل در کارخانه های نفتی باکو اهدا گردید. دوران پسا کسب استقلال جمهوری آذربایجان (سال ۱۹۹۱ تابه حال). بر اساس مصوبهٔ شورای عالی جمهوری آذربایجان به تاریخ ۹ اکتبر سال ۱۹۹۱، ارتش ملی این کشور تأسیس شد. ب
ر اساس فرمان رئیس جمهوری آذربایجان مورخ ۲۲ مه سال ۱۹۹۸، ۲۶ ژوئن روز تأسیس لشکر ویژه آذربایجان به عنوان روز ملی نیروهای مسلح آذربایجان تعیین شد. ۲۶ ژوئن هر سال روز تعطیل رسمی است. دوران جنگ قره باغ. کمی بعد از فروپاشی شوروی و کسب استقلال جمهوری آذربایجان درگیری های جنگ قره باغ بین ارمنستان و این کشور به وقوع پیوست. دولت جمهوری آذربایجان در این بازهٔ زمانی اعلام بسیج مردمی نموده بود. آنگاه «ارتش ملی آذربایجان» شامل ۳۰ هزار مرد بود که نزدیک به ۱۰ هزار نفر از آن ها از تکاوران و چند هزار نیز از سربازان داوطلب جبهه خلق آذربایجان متشک بودند. «صورت حسینف» یک نظامی آذربایجانی، در اوایل شروع این جنگ، واحد نظامی شمارهٔ ۷۰۹ ارتش جمهوری آذربایجان را تأسیس و تعداد زیادی اسلحه و مهمات از زرادخانه لشکر پیاده نظام موتوریزهٔ ۲۳ اخذ کرده بود. همزمان با این، یک نظامی دیگر «اسکندر حمیدف» نیز تیپی موسوم به «بزگورد» (گرگ خاکستری) ایجاد کرده بود. از جملهٔ جنگ افزارهایی که، جمهوری آذربایجان در طی این جنگ مورد استفاده قرار داده است، می توان به ۳۸۸–۳۹۵ ابزار توپخانه ای، ۴۳۶–۴۵۸ قبضه تانک جنگی، ۵۵۸–۱۲۶۴ نفربر زره پوش، ۳۸۹–۴۸۰ خودرو زره
پوش جنگی، ۵۳–۱۷- فروند هواپیمای جنگنده و ۴۵–۵۱ فروند بالگرد اشاره کرد. بنابه یک تحلیل تطبیقی، بین مردان ۱۷ تا ۳۲ ساله در ارمنستان تعداد افراد سازگار با شرایط خدمت سربازی ۵۵۰ هزار بود، در حالی که این شاخص در آذربایجان به ۱٫۳ میلیون نفر می رسید. افزون بر این، تعدادی از نظامیان هر دو طرف خدمت سربازی خود را در دوران شوروی در واحدهای نظامی پشت سر گذاشته، در جنگ شوروی در افغانستان حضور پیدا کرده و واجد پیشینهٔ نظامی بودند. و لیکن به دلیل اینکه دولت شوروی تبعیض قومیتی نسبت به آذربایجانیان قائل بود، سربازان اهل آذربایجان دوره خدمت سربازی خود را بیشتر در یگانهای ساختمانی سپری می کردند، نه در لشکرهای جنگی. با اینکه تا وقوع جنگ قره باغ چند تا مدرسهٔ عالی نظامی در آذربایجان دایر گردیده بود، ولی ناآزمودگی سربازان آذربایجانی بر نتایج این جنگ اثراتی گذاشت. گلبدین حکمتیار، جنگ سالار افغانستانی در دوران جنگ قره باغ به ارتش جمهوری آذربایجان یاری می رسانید. تعداد تلفات جانی نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان در این جنگ ۱۱٫۵۵۷ نظامی را شامل می شود. درگیری های آوریل سال ۲۰۱۶. جنگ موسوم به درگیری های آوریل که، از بامداد آوریل ۲ سال ۲۰۱
۶ بین نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان و نیروهای مسلح ارمنستان و نیروهای جمهوری خودخواندهٔ قره باغ به وقوع پیوست، شدیدترین جنگ پس از امضای آتش بس بین دو کشور در سال ۱۹۹۴ به حساب می آید. در نتیجهٔ این درگیری ها، نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان توانستند بلندی های واقع در مجاورت روستای تالیش و ده سی سولان شهرستان ترتر، ارتفاعات لهله تپه و روستای «جوجوق مرجانلی» شهرستان جبراییل، روستای «گلستان» شهرستان گورانبوی، دهکده «قازاق ها» ی ترتر و راه هایی در مجاورت روستای ماداغیس ترتر را باز پس بگیرند. ساختار. نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان شامل زیرمجموعه های ذیل می شود: نیروی زمینی جمهوری آذربایجان. بر اساس برآورد مؤسسه بین المللی مطالعات استراتژیک انگلستان، تعداد نیروی زمینی جمهوری آذربایجان ۸۵۰۰۰ نیروی عمل کننده می باشد. نیروی هوایی و پدافند جمهوری آذربایجان. نیروی هوایی جمهوری آذربایجان، در ۱۴ فوریه سال ۱۹۹۲ به عنوان یک بخش جداگانه نیروهای مسلح تأسیس شده است. تعداد پرسنل این نیرو و نیروی پدافند هوایی، ۸۰۰۰ نفر نیروی عمل کننده است. این نیروها، دارای ۱۰۶ هواپیما و ۳۲ بالگرد هستند. پایگاه های هوایی اصلی آذربایجان، پایگاه هوایی
ناسوسنایا ویژهٔ هواپیماهای جنگنده، پایگاه هوایی کیوردامیر ویژهٔ هواپیماهای بمب افکن، پایگاه هوایی گنجه، ویژهٔ هواپیماهای ترابری نظامی و پایگاه هوایی باکو کالا، پایگاه اصلی بالگردهای رزمی است. هواپیماهای مورد استفادهٔ نیروی هوایی شامل میگ-۲۱، سوخو-۲۴، سوخو-۲۴، میگ-۲۹، ایلیوشین ایل-۷۶ و آئرو ال-۳۹ آلباتروس هستند. تجهیزات پدافند هوایی آذربایجان شامل سامانه موشکی اس-۳۰۰، اس-۲۰۰ گامون، اس-۷۵ دوینا و اس-۱۲۵پیچورا است. بالگردهای نظامی جمهوری آذربایجان، شامل ۱۴ یا ۱۵ فروند میل -۲۴، ۱۲ یا ۱۳ فروند میل-۸ و ۷ فروند میل-۲ هستند. نیروی دریایی جمهوری آذربایجان. نیروی دریایی جمهوری آذربایجان از مجموعه سه گانه نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان به شمار می رود، که قدمت آن به ۵ اوت سال ۱۹۱۸، زمانی که دولت جمهوری دمکراتیک آذربایجان نیروی دریایی خود را بر اساس ناوگان سلطنتی روسیه در دریای خزر در آذربایجان تأسیس و مستقر کرد، بازمی گردد. این نیرو پس از فروپاشی شوروی، بخش هایی از تجهیزات و ناوگان ناوتیپ خزر را تصاحب کرد. نیروهای داخله جمهوری آذربایجان. نیروهای داخله جمهوری آذربایجان یکی از زیرمجموعه های نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان تل
قی می گردد، که دسامبر سال ۱۹۹۱ تأسیس شد. گارد ملی جمهوری آذربایجان. گارد ملی جمهوری آذربایجان به فرمان شماره ۵۲۴ رئیس جمهوری آذربایجان مورخ ۲۵ دسامبر سال ۱۹۹۱ تأسیس شد، که از زیرمجموعه های خدمت دولتی محافظت ویژه جمهوری آذربایجان می باشد. بر پایه آمار سال ۲۰۰۷، تعداد پرسنل کارد ملی ۲۵۰۰ نیروی عمل کننده بود. نیروی مرزبانی جمهوری آذربایجان. نیروی مرزبانی جمهوری آذربایجان بر اساس دستور شماره ۷۴۰ رئیس جمهور آذربایجان به تاریخ ۳۱ ژوئیه سال ۲۰۰۲ تأسیس شد. نیروی مرزبانی جمهوری آذربایجان یک قوه مجریه مرکزی می باشد، که اجرای تعهدات تعیین شده بر اساس قوانین جمهوری آذربایجان راجع به حفاظت از مرزهای دولت را بر عهده دارد. خدمت دولتی محافظت ویژه جمهوری آذربایجان. خدمت دولتی محافظت ویژه جمهوری آذربایجان یک قوه مجریه مرکزی می باشد، که مسؤولیت حفاطت از ادارات مهم دولتی و ادارات مهم حفاظت شده و نیز سازماندهی استفاده، امنیت و پیشرفت ارتباطات ریاست جمهوری، شبکه ارتباطی ویژه دولت و شبکه های خاص سیستم های ارتباطی و مخابراتی نهادهای دولتی را عهده دار است.
یوسیپ درمیچ (؛ زاده ۸ اوت ۱۹۹۲) یک بازیکن فوتبال اهل سوئیس است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئیس بازی کرده است.
ماکسیمو بانگرا (؛ زاده ) یک بازیکن فوتبال اهل اکوادور است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اکوادور بازی کرده است.
الکساندر دومینگز (؛ زاده ) یک بازیکن فوتبال اهل اکوادور است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اکوادور بازی کرده است.
آدریان بونه (؛ زاده ) یک بازیکن فوتبال اهل اکوادور است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اکوادور بازی کرده است.
والتر آیووی (؛ زاده ) یک بازیکن فوتبال اهل اکوادور است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اکوادور بازی کرده است.
خورخه گواگوا (؛ زاده ) یک بازیکن فوتبال اهل اکوادور است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اکوادور بازی کرده است.