Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ریق شراکت با بخش خصوصی، تأکید بر رویکرد محله محوری به منظور تأمین هم زمان خدمات و تسهیلات رفاهی ساکنان با تناسب ساخت واحدهای مسکونی و در نهایت توجه به کیفیت کالبدی مناسب و عدم یکسان سازی کالبد واحدهای مسکونی است. این طرح در سه بخش مشارکت (۵۰ هزار واحد مسکونی در قالب مشارکت در ساخت واحد مسکونی و مشارکت در محله سازی) فروش اقساطی (۱۳۰ هزار واحد مسکونی در قالب ثبت نام متقاضیان) و واگذاری زمین به تعاونی ها و بخش خصوصی (۲۰ هزار واحد) با تعهد ساخت در ۲۱ شهر جدید موجود در دستور کار قرار دارد. برنامه ایجاد مراکز محلات. یکی از مهم ترین استراتژی های شرکت عمران شهرهای جدید در دولت تدبیر و امید، بازخوانی مستمر اندیشه و تجربه شهرهای جدید با هدف بازتعریف و طراحی توسعه شهری نوین است. وضعیت جمعیت پذیری و نیز انتظارات عملکردی شکل گرفته از شهرهای جدید به خوبی نشان می دهد که طرح گفتمان نوینی در مورد الگوی توسعه آنها ضرورت دارد. با پایشی که از وضعیت کالبدی و اجتماعی شهرهای جدید، به ویژه شهرهای احداث شده در منطقهٔ شهری تهران، انجام می گیرد مشخص می شود که آنها به شدت با چالش افتراق فضایی-اجتماعی مواجه هستند که با طرح مسکن مهر بر شد
ت آن افزوده شده است. توسعه شهری به جای این که مبتنی بر الگوی هسته ای-محله ای باشد در کل محدودهٔ شهر بصورت آشفته ای پخش شده است. در سایت های مسکن مهر خبری از فضاهای عمومی و نیز خدمات روبنایی در حوزه های تفریحی، آموزشی، مذهبی، تجاری و … نبود. مردم ساکن در برخی از پروژه های مسکن مهر در عمل در میان بلوک های پرتراکمی که همچون قارچ در بیابان ها روییده اند رها شده بودند. شکاف کالبدی و اجتماعی شهرها را به دو بافت اولیه و بافت مسکن مهر، که ناموزونی شدیدی میان تمامی سرانه های شهری آن وجود دارد، تقسیم کرده بود. در ادامه ارزیابی از وضعیت موجود اقدام به طراحی سیاستِ توسعه شهری نوینی می شود که یکی از بنیادی ترین محورهایش ایجاد مراکز محلات به منظور تحرک بخشیدن به حیات شهری و شکل دادن به فضاهای تعاملات اجتماعی است. این مراکز که محلی برای تجمیع خدمات متنوع در مقیاس محله ای است به گونه ای طراحی می شوند که شهروندان را از لاک منازل مسکونی خارج کرده و به محیط های باز و فضاهای عمومی فرا بخوانند تا تجربهٔ شهری شکل گیرد. این مراکز که تلفیقی از فضاهای خدماتی، ورزشی، فراغتی و فرهنگی هستند بستری فضایی برای اجتماع سازی و خروج زندگی اجتم
اعی از حالت توده ای و گمنامی به حالت محلی و آشنایی فراهم می سازند. این مهم ترین شاخصهٔ شهرسازی ایرانی-اسلامی است که شهر را براساس میدان گاه، که مسجد مهم ترین عنصر آن بود، می ساختند و ما به نوعی به دنبال بازآفرینی آن در یک فضای امروزین هستیم. از منظری محتوایی تر مراکز محله ایدهٔ مکان سازی (placemaking) را که مبتنی بر احیاء فضاهای عمومی است دنبال می کنند. مکان سازی هم به عنوان یک ایدهٔ کلی و هم به عنوان یک رویکرد عملی برای بهبود یک محله، شهر یا منطقه الهام بخش مردم برای بازاندیشی جمعی و بازسازی فضاهای عمومی به عنوان قلب هر اجتماع شهری است. این فرایند در کنار بنیان های کالبدی که دارد بر دارایی ها، الهامات و ظرفیت های جامعه محلی سرمایه گذاری می کند تا فضاهای عمومی با کیفیتی شکل گیرند که به سلامت، خرسندی و خوشبختی مردم کمک کنند. مراکز محلات باید به سمت در خود جا دادن انواع و اقسام رویدادهای شهری حرکت کنند تا فرهنگ مدرن شهری را شکل داده و فرایند جامعه پذیری را ارتقاء دهند. این نقش اجتماع سازی که قرار است مراکز محلات ایفا کنند می طلبد که طراحی آنها فاخر و برآمده از میراث معماری و هنری کشور و نیازهای عملکردی جدید باش
د؛ بنابراین، مراکز محلات پروژه هایی صرفاً عمرانی نیستند؛ بلکه آنها پروژه هایی مشارکتی و اجتماعی اند که چهار مشخصهٔ ۱) در دسترس بودن، ۲) امکان فعالیت افراد در آن، ۳) ایجاد آرامش و راحتی و ۴) امکان معاشرت میان افراد، را باید داشته باشند. فرقی نمی کند که فضای مستقر در مرکز محله یک میدان باشد، یا یک زمین بازی، یا یک سرای محله یا یک بازارچه. توسعه اجتماعی و فرهنگی. توسعه اجتماعی و فرهنگی یکی از دستور کارهای اساسی شرکت عمران شهرهای جدید است که از سال ۱۳۹۵ به صورت غیررسمی آغاز می شود و سرانجام با جلب موافقت سازمان امور اداری و استخدامی کشور و نیز مجمع عمومی شرکت، چارت سازمانی مورد بازنگری قرار گرفته و در مورخ ۱۴ بهمن ۱۳۹۸، دفتر توسعه اجتماعی و فرهنگی با هدف جبران غفلت تاریخی نسبت به امر اجتماعی در ایجاد شهرهای جدید کشور، به صورت رسمی شروع به کار می کند. هر چند که محصول نهایی شهرسازی تولیدِ فضای اجتماعی است و تاریخ شهرسازی جهان و ایران، سرشار از توجه به ابعاد اجتماعی شهرسازی در جهت تحقق پایداری اجتماعی، توازن طبقاتی، اشتغال، فضاهای تعامل اجتماعی و … است اما در گفتمان بنیانگذاران شهرهای جدید در کشور، تأکید اصلی بر ابع
اد کالبدی، سازه ای و روش های تأمین مالیِ نوشهرسازی و دیدن شهر به عنوان پروژه ای مهندسی، سازه ای و سرمایه گذارانه است. البته مسلم است در آن زمان به دلیل ایده بودن شهر جدید و نیز عدم وجود تجربه ای واقعی، تصور می شد که ایجاد کالبدِ شهر، بصورت خودکار شکل گیری زندگی اجتماعی شهری را به دنبال خواهد داشت و نیازی به برنامه ریزی اجتماعی بصورت هدفمند نیست؛ بنابراین، ساختار اداری شرکت عمران شهرهای جدید بدون ایجاد دفتری تخصصی که اجتماع سازی را در کنار کالبدسازی، بصورت تخصصی دنبال کند، زاده شد و ادامه یافت. البته نباید این نکته را از نظر دور داشت که مطالعات اجتماعی از همان ابتدا، بخشی از شرح خدمات طرح های شهرسازی در شهرهای جدید همچون طرح های مکان یابی، راهبردی، جامع و تفصیلی، بودند، اما به سه دلیل این بخش از مطالعات جایگاهی محوری نداشتند: ۱) ضعف دانش اجتماعی در مهندسین مشاور و تقلیل مطالعات اجتماعی به مطالعات جمعیت شناختی کلی، ۲) عدم پایش دقیق مطالعات اجتماعی طرح ها در شرکت به دلیل نبودن دفتر تخصصی و ۳) غفلت مجامع تخصصی جامعه شناسی کشور از حوزه شهرسازی و عدم حضور تأثیرگذار آنها در شورای عالی شهرسازی و معماری. می توان گفت م
سائلی چون عدم تحقق جمعیت پذیری مطابق با برآوردهای اولیه، خوابگاهی شدن، افتراق اجتماعی و فضایی در اثر مسکن مهر، عدم ارتباط ارگانیک با شهرمادر، تأکید اسناد بالادستی توسعه در توجه به ابعاد اجتماعی و فرهنگی شهرسازی، معضل هویت، ضعف مشارکت مدنی شهروندان، معضل گسیختگی کالبدی که منجر به گسیختگی اجتماعی شده است و … منجر به طرح ضرورت توجه به ابعاد اجتماعی در گفتمان و طرح های شهرسازی در شهرهای جدید با ابتکار و مدیریت مهندس حبیب الله طاهرخانی، زمانی که عضو هیئت مدیره شرکت بودند، شد. راهبری جامعه شناختی این تحول گفتمانی توسط دکتر حسین ایمانی جاجرمی و جمعی از دانش آموختگان جامعه شناسی دانشگاه تهران، صورت گرفت به طوری که با انجام مفهوم سازی اجتماعی و رایزنی های لازم با دستگاه های ذیربط، چارت سازمانی شرکت در جهت ایجاد دفتر توسعه اجتماعی و فرهنگی مورد بازنگری قرار گرفت و دستور کارهای جدیدی طراحی و اجرا شد. کیفیت بخشی به مطالعات اجتماعیِ نسل نوین شهرهای جدید، طراحی و اجرای مراکز محلات، ایجاد زیرساخت های اجتماعی چون سراهای محلات، مکان یابی پروژه های فاخر در سایت های مسکن مهر، تنوع بخشی به الگوهای تولید مسکن، اجرای رخدادهای متعد
د شهری و … مهم ترین دستور کارهای اجتماعی در شهرهای جدید بوده و هستند تا زندگی اجتماعی نضج بیشتری گرفته و با جبران نواقص تاریخی، نوشهرهای کشور بتواند به عنوان نسخه ای مترقی و کارآمد منجر به بهبود زندگی شهری در کشور شوند؛ زندگی شهری ای که در کلان شهرها از انواع اقسام مشکلات چون تراکم فروشی، ترافیک، آلودگی هوا، تاب آوری پایین، هزینه بالای زندگی و … رنج می برد. دفتر توسعه اجتماعی و فرهنگی شرکت عمران شهرهای جدید که از دو گروه «توسعه اجتماعی» و «خدمات فرهنگی»، تشکیل شده است مطابق با ظرفیت های قانونی که در قانون ایجاد شهرهای جدید وجود دارد، به دنبال کیفیت بخشی به حیات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی شهرهای جدید کشور از طریق راهبردهایی چون واقعی کردن جایگاه عملکردی شهر جدید در نظام شهری، غلبه بر افتراق های فضایی و اجتماعی درون و برون شهری، افزایش مشارکت اجتماعی مردم، گسترش تعلق محله ای و شهری، ایجاد فضاهای کسب و کار اجتماعی، ایجاد فضاهای تعامل اجتماعی، گسترش مسئولیت اجتماعی شرکت، گسترش فضاهای گردشی و اقتصاد دانش بنیان و … است. این دفتر تلاش می کند با برقراری ارتباط ساختاری و نهادی با حوزه های اجتماعی وزارت خانه ها و دستگاه
های عمومی، مجامع تخصصی و مدنی غیردولتی و نیز مجامع صنفی و حرفه ای فصل جدیدی را در توسعه اجتماعی و فرهنگی شهرهای جدید کشور بگشاید. توسعه حمل ونقل ریلی شهرهای جدید با شهر مادر. در جریان گسترش شهرنشینی و توسعهٔ شهری، بخش حمل ونقل به طور همزمان دو نقش مهم و کلیدیِ تأثیرگذاری و تأثیرپذیری را بر روند توسعه به عهده داشته است. شکل گیری فرم شهرهای جدید به طور عمده تحت تأثیر طرق حمل ونقل جاده ای و ریلی بوده و از سوی دیگر، بافت و قالب شهرها با به کارگیری سامانه های حمل ونقل شهری و میزان توفیق آن ها در انجام وظایف خود، گره خورده است. در سالیان اخیر، افزایش و پیچیده ترشدن چالش هایی نظیر مصرف زیاد انرژی، افزایش آلودگی هوا و آلودگی های صوتی، ضعف در برنامه ریزی، اتلاف وقت و کاهش ایمنی در حمل ونقل شهری، سبب گردیده است که مفهوم حمل ونقل پایدار، تبدیل به چشم انداز بخش حمل ونقل در اکثر کشورهای دنیا گردد. از این رو دستیابی به الگوی حمل ونقل ایمن، سریع، به صرفه و پایدار در ایجاد شهرهای سالم، کارآمد و پررونق بسیار حائز اهمیت است. با توجه به این مهم، شرکت مادرتخصصی عمران شهرهای جدید با رویکرد تحقق پایداری شهری در شهرهای جدید و به م
نظور ارتقاء سطح کیفیت حمل ونقل عمومی آنها، برنامه های زیر را به منظور توسعه حمل ونقل به خصوص حمل ونقل ریلی بین شهرهای جدید و شهر مادر را در دستور کار خود دارد. الف) پروژه های اجرایی قطار برقی: در این راستا متروی شهر جدید هشتگرد (پروژه قطار برقی کرج - هشتگرد) به طول ۲۵٫۸۷ کیلومتر که از سال ۱۳۸۷ کلنگ شروع به کار شده بود، روز ۱۰ دی ماه ۱۳۹۸ با حضور حسن روحانی رئیس جمهور افتتاح شد. ب) پروژه های مطالعاتی قطار برقی: پ) استفاده از ظرفیت خطوط راه آهن: ت) مطالعات شهرسازی مبتنی بر حمل ونقل عمومی (TOD) - مطالعات شهرسازی مبتنی بر حمل ونقل عمومی (TOD) شهرهای جدید پرند و بهارستان - تهیه طرح ساماندهی حمل ونقل در شهرهای جدید سهند، صدرا، هشتگرد، گلبهار، پردیس و پرند - مطالعات و طراحی مسیر دوچرخه در ۷ شهر جدید بهارستان، سهند، بینالود، صدرا، عالیشهر، فولادشهر، پرند و اجرای مسیر دوچرخه در شهر جدید گلبهار - مطالعات و طراحی مسیر پیاده راه سبز شهر جدید اندیشه، بهارستان، صدرا، پرند و هشتگرد مدیران عامل شرکت. اسامی مدیران عامل شرکت از بدو تأسیس تاکنون عبارتند از:
فوجیوارا نو میچیناگا ; ( – ) نام دوران کودکی او سابورو (三郎) بود. پدر او فوجیوارا نو کانه ایه نام داشت و یک دایناگون (مشاور درجه یک امپراتور) اهل ژاپن بود. کنترل خاندان فوجیوارا بر ژاپن و سیاست آن تحت رهبری او به اوج خود رسید. اوایل زندگی. فوجیوارا نو میچیناگا از نوادگان ناکاتومی نو کاماتاری، بنیان گذار خاندان فوجیوارا بود که در اصلاحات تایکا ظاهر می شود. امپراتور تنجی درست قبل از مرگ ناکاتومی نو کاماتاری به او نام خانوادگی «فوجیوارا» داد. میچیناگا در کیوتو، به عنوان پسر پنجم فوجیوارا نو کانه ایه به دنیا آمد. کانه ایه در سال ۹۸۶ نایب السلطنه شده بود و تا پایان عمر خود در سال ۹۹۰ این سمت را حفظ کرد. به دلیل اصل ارثی نایب های فوجیوارا، میچیناگا اکنون در صف نایب السلطنه شدن برادران بزرگترش، فوجیوارا نو میچیتاکا و فوجیوارا نو میچیکانه قرار گرفت. شغل. مبارزه با کوره چیکا. میچیتاکا از سال ۹۹۰ تا سال ۹۹۵ نایب السلطنه بود و درگذشت. پس از آن فوجیوارا نو میچیکانه جانشین او شد، و تنها هفت روز به عنوان نایب السلطنه حکومت کرد، قبل از اینکه او نیز بر اثر بیماری بمیرد. پس از مرگ دو برادر بزرگترش، میچیناگا با فوجیوارا نو کوره
چیکا، پسر بزرگ میچیتاکا و جانشین احتمالی او، مبارزه کرد. کوره چیکا در دربار محبوب تر از میچیناگا بود، مورد علاقه خواهرش امپراتریس فوجیوارا نو تیشی و مورد پسند امپراتور ایچیجو حاکم بود و چندین موقعیت معتبر داشت - او سال قبل نای دایجین، و سه سال قبل از آن سانگی (ژاپن) شده بود. با این حال، مادر امپراتور ایچیجو، فوجیوارا نو سنشی، کوره چیکا را دوست نداشت و به میچیناگا کمک کرد. به عنوان مثال، او ایچیجو را مجبور کرد تا در ماه پنجم ۹۹۵ عنوان نایران (بازرس اسنادی بود که به امپراتور ژاپن (تننو) ارائه می شد) را به میچیناگا اعطا کند. در طی حادثه چوتوکو در سال ۹۹۶، امپراتور کازان (بازنشسته و راهب) در یکی از کاخ های خاندان فوجیوارا با معشوقه اش با دختر چهارم فوجیوارا نو تامه میتسو (مرگ ۹۹۲) دیدار می کرد. خواهر بزرگتر او (دختر سوم) معشوقه کوره چیکا بود و پس از مرگ پدر در عمارت برادرش زندگی می کرد. وقتی به کوره چیکا گفته شد که امپراتور کازان بازنشسته در طول شب به همان عمارت رفته است - کوره چیکا تصور کرد که کازان به ملاقات همان معشوقه او رفته است. در نتیجه او و برادرش فوجیوارا نو تاکاایه در کمین امپراتور قرار گرفتند و به سمت
او تیراندازی کردند. یک تیر به آستین کازان اصابت کرد، جنایتی بزرگ - صدمه زدن به یک راهب (زیرا کازان در سال ۹۸۶ وارد معبد به عنوان یک راهب شده بود) اقدامی وحشتناک تلقی می شد، چه رسد تیر انداختن و صدمه زدن به یک امپراتور. میچیناگا و حامیانش پس از آن اتهامات اهانت به ذات اقدس ملوکانه را مطرح کردند. اگرچه حقوقدانانی که پرونده را بررسی می کردند، خادمان کانه ایه و فوجیوارا نو تاکاایه را مقصر تشخیص دادند، اتهامات دیگری توسط جناح میچیناگا مطرح شد: برای مثال کوره چیکا متهم به نفرین کردن فوجیوارا نو سنشی (مادر امپراتور) بود. مجازات آنها نوعی تبعید سبک بود که کوره چیکا معاون فرماندار کیوشو شد. با حذف کوره چیکا از پایتخت، میچیناگا در مبارزه آنها برای برتری پیروز شد. میچیناگا در طول مبارزات خود در روز نوزدهم از ششم ماه ۹۹۵ منصب وزیر جناح راست یا اودایجین (右大臣) را به دست آورد. بعداً در سال ۹۹۶ میچیناگا وزیر چپ شد، سادایجین (左大臣)، بالاترین مقام در دولت به غیر از صدراعظم (دایجو-دایجین). در سن ۳۰ سالگی، فوجیوارا نو میچیناگا قدرتمندترین فرد دربار امپراتوری شد، چه از نظر نام و چه از نظر واقعیت. حکومت به عنوان میدو کانپاکو. میچی
ناگا در طول زندگی اش، «میدو کانپاکو» نامیده می شد، عنوانی که به نام محل سکونتش، میدو، اشاره دارد. روش اصلی که از طریق آن رهبران فوجیوارا قدرت خود را حفظ کردند، از طریق کنترل حاکمیت، معمولاً از طریق پیوندهای زناشویی بود. میچیناگا به ویژه در این زمینه موفق بود و چهار دخترش با امپراتوران ژاپن ازدواج کردند. اگرچه امپراتور ایچیجو قبلاً یک ملکه یا به نام تیشی داشت، میچیناگا او را ملکه کوگو کرد و اولین دخترش، امپراتریس شوشی نیز با او به عنوان ملکه چوگو با امپراتور ازدواج کرد. این اولین باری بود که یک امپراتور به طور همزمان دو ملکه داشت. «چوگو»، حداقل به طور غیررسمی، از این دو رتبه بالاتر بود. زمانی که تیشی در اثر زایمان در سال ۱۰۰۱ مرد، نفوذ میچیناگا بر ایچیجو مطلق بود. فوجیوارا نو کنشی، دختر دوم میچیناگا، با امپراتور سانجو امپراتور بعدی ازدواج کرد. ایچیجو و شوشی دو پسر داشتند که هر دو امپراتورهای آینده بودند، و دختر سوم و چهارم میچیناگا با آنها ازدواج کردند: پسر بزرگ ایچیجو، امپراتور گو-ایچیجو با دختر سوم ازدواج کرد، فوجیوارا نو ایشی (امپراتریس)؛ و پسر دوم ایچیجو، امپراتور گو-سوزاکو با دختر ششم، فوجیوارا نو کیشی (ه
مسر گو-سوزاکو) ازدواج کرد. میچیناگا با ایجاد اتحاد با خاندان های جنگجوی قدرتمند، به ویژه خاندان میناموتو (یا به طور خاص تر سیوا گنجی) قدرت خود را بیشتر تقویت کرد، همان طور که با این واقعیت که هر دو همسرش میناموتو بودند نشان داد. میناموتو نو یوری میتسو و میناموتو نو یورینوبو دو فرمانده اصلی او بودند: آنها وفادار و مؤثر بودند تا جایی که دشمنانشان آنها را «سگ های دونده» فوجی وارا نامیدند. حمایت این جنگجویان قدرتمند به این معنی بود که میچیناگا می تواند دشمنانش را با خشونت تهدید کند، چیزی که آنها قادر به پاسخگویی به آن نبودند - حتی اگر میچیناگا بخواهد به آنها حمله کند. واضح است که میچیناگا تمام شخصیت های مهم امپراتوری زمان خود را کنترل یا تحت تأثیر قرار داده است. به همین دلیل بود که میچیناگا هرگز رسماً عنوان کانپاکو (نایب السلطنه امپراتور بزرگسال) را نداشت - او قبلاً دارای قدرتی بود که این عنوان داشت. برتری میچیناگا در زمان حیاتش با این واقعیت نشان می دهد که در سال ۱۰۱۱ به او امتیاز رفت و آمد به دربار با گاری گاو داده شد. (در طول دوره هی آن در ژاپن، این وسیله نقلیه رایج برای اشراف بود، اما قبل از دوره هی آن، به عن
وان «وسیله نقلیه امپراتور» تعیین شد (حتی پس از دوره هی آن، فقط امپراتور مجاز به سوار شدن به گاری گاو با کالسکه اختصاصی «کالسکه فرشته با تزئینات ققنوس در پشت بام». بود) در همان سال، پسر دوم ایچیجو، آتسوناری، به عنوان ولیعهد معرفی شد. پسر ارشد امپراتور سانجو، آتسواکیرا، از قبل وارث چنین عنوانی بود، اما میچیناگا از موقعیت قدرتمند خود استفاده کرد تا ولیعهد را مجبور به استعفا کند. میچیناگا برای جلوگیری از دشمنی آتسواکیرا، پنجمین دخترش، کانشی را به ازدواج او درآورد. در طول سلطنت امپراتور سانجو به عنوان امپراتور، او و میچیناگا اغلب با هم درگیر می شدند. در نتیجه، میچیناگا تلاش کرد تا امپراتور سانجو را برای بازنشستگی تحت فشار قرار دهد. در سال ۱۰۱۶ او سرانجام موفق شد. برای مدتی بین سال های ۱۰۱۶–۱۰۱۷ در دوران خردسالی امپراتور گو-ایچیجو میچیناگا به عنوان سشو (نایب السلطنه امپراتور کودک) حکومت می کرد. او برای مدت کوتاهی (۱۰۱۷–۱۰۱۸) در ماه پایانی ۱۰۱۷ صدراعظم شد و در ماه دوم سال بعد استعفا داد. یک ماه پس از استعفا، او همچنین از سمت سسشو به نفع فوجیوارا نو یوریمیچی، پسر بزرگش استعفا داد. او در سال ۱۰۱۹ در معبد هوجو-جی که خو
د ساخته بود راهب شد. او نام دارما «گبوکان» (行観) را انتخاب کرد که بعداً به «گیوکاکو» Gyōkaku (行覚) تغییر یافت. مرگ و میراث. در ۳ ژانویه ۱۰۲۸، میچیناگا در سن شصت و دو سالگی درگذشت. گفته می شود که در بستر مرگ، آمیتابه را صدا زد و خواستار ورود به بهشت شد. دفتر خاطرات روزانه، "دفتر خاطرات میدو کانپاکو" بر جا گذاشته است که حاصل ۲۳ سال نوشتن هر روزه است. این یک منبع مهم اطلاعاتی دربارهٔ دربار هی آن در اوج قدرت خاندان فوجیوارا است، اگرچه تا حدودی تحت الشعاع "داستان گنجی" اثر موراساکی شیکیبو و "کتاب بالش" سی شوناگون قرار دارد. در «داستان گنجی» گمان می رود که شخصیت هیکارو گنجی در داستان تا حدودی بر اساس میچیناگا و همچنین کوره چیکا است. گفته می شود که میچیناگا فوجیوارا مسن ترین بیمار دیابتی ثبت شده در ژاپن است و علت مرگ وی دیابت اعلام شده است. دیابت بیماری است که در آن سطح قند در خون افزایش می یابد. دلایل آن با ورزش نکردن، پرخوری، استرس و ژنتیک در ارتباط است. رژیم غذایی اشراف در دوره هی آن بسیار مجلل بود که شامل انبوهی از برنج سفید، ساکه، میوه و شیرینی سرخ شده بود و نسبت به کربوهیدرات ها تعصب داشت. همچنین این احتمال وجود
دارد که آنها مستعد عدم ورزش بودند. علاوه بر این، فوجیوارا نو میچیناگا در بحبوحه جنگ قدرت بود و گمان می رود که تحت استرس بوده است. بر اساس سوابق، میچیناگا فوجیوارا علائمی از جمله اختلال در بینایی، تشنگی، کاهش وزن، درد قفسه سینه و تومور بزرگ در پشت خود را نشان می دهد که می توان آن را دیابت فرض کرد. به ویژه در مورد تومور پشت او در انتهای آن، ممکن است عفونت پوستی بوده باشد، زیرا دیابتی ها بیشتر مستعد عفونت هستند و گفته می شود که این علامت منجر به سپتیسمی شده و در نهایت بر اثر نارسایی چند عضوی فوت کرده است. . وجود دارد. همچنین گفته می شود که خویشاوندان خونی فوجیوارا میچیناگا نیز دیابت داشتند و گمان می رود عوامل ژنتیکی نیز در این امر دخیل باشند. ارتباط با موراساکی شیکیبو. این نظریه وجود داشته است که فوجی وارا نو میچیناگا و موراساکی شیکیبو، نویسنده داستان گنجی، عاشق یکدیگر بودند (به عبارتی شیکیبو همسر غیر اصلی میچیناگا بود). به عنوان مثال، مورخ فومی تسونودا (استاد سابق دانشگاه شهر اوساکا) می می گوید: ب «سیار طبیعی است که فرض کنیم میچیناگا قصد داشت موراساکی شیکیبو را معشوقه و همسر غیر اصلی خود کند و سپس او را به عنو
ان بانوی مورد اعتماد در دربار تبدیل کند.» او عقیده دارد که «این باید یک فرض معقول در نظر گرفته شود.» چهار زن دیگری که میچیناگا به عنوان سوکوشیتسو (زن غیر اصلی) خود انتخاب کرد، دختران چهارم و پنجم فوجیوارا نو تامه میتسو، دختر میناموتو نو شیگه میتسو و زنی به نام «دایناگون» بودند. وجه مشترک همه آنها این بود که از نظر خونی با خانواده میچیناگا نسبت نزدیک داشتند. آنها زنان میانسالی بیوه و بانوی درباری بودند که به دختر میچیناگا یا شاهزاده خدمت می کردند. آقای تسونودا معتقد است که این موضوع در مورد شیکیبو نیز صدق می کند و چون او به میچیناگا علاقه داشت، این دو (میچیناگا و شیکیبو) رابطهٔ زن و مرد داشتند. از طرف دیگر در دفتر خاطرات شیکیبو آمده است که شخصی (احتمالاً میچیناگا) یک شب در حالی که در واتاری دونو خوابیده بود به ملاقات او رفت. در اتاق او را زد، اما شیکیبو در را باز نکرد. شیکیبو چنان از این در زدن ترسید که لال ماند و تمام شب را بیدار ماند. مشخص نیست که در نهایت شیکیبو چگونه به میچیناگا پاسخ داد، اما او در دفتر خاطرات خود نوشته است که «نگران نباش، هیچ کدام از ما رابطه پنهانی نخواهیم داشت.» که پس از حادثه کوبیدن در
توصیف می شود. بنابر تفسیر ای جمله ها به نظر نمی رسد که پیشرفتی در رابطه بین میچیناگا و شیکیبو وجود داشته باشد. شخصیت. میچیناگا به یک سوارکار ماهر و کماندار معروف بود و او را شجاع می دانستند. دوستانش شعر او را می ستودند و او به داشتن خویشتن داری قوی مشهور بود. او به وضوح درک قابل توجهی از مردم و قلب انسان، با توجه به موفقیت دسیسه هایش داشت. او ذوق تجمل و تجمل داشت، مهمانی ها و سرگرمی های بی نظیر برگزار می کرد، هر چند با این وجود تواضع ذوق آلود که مشخصه دوره هی آن بود، اداره می شد. با این حال، زیاده روی او هدفی داشت - ثروت و قدرت خاندان فوجی وارا را آشکارا نشان داد، متحدان را تحت تأثیر قرار داد و رقبا را مرعوب کرد. میچیناگا ممکن است با توجه به مخارج هنگفتی که برای زیارتگاه ها و معابد انجام داده است، وارسته بوده باشد، اگرچه این ممکن است جلوه دیگری از افراط در نشان دادن قدرت خاندان باشد. از سوی دیگر، او به شدت درباریان را که از تشریفات شینتو غفلت می کردند، سرزنش می کرد. او از پیروان فداکار سوره نیلوفر بود. در نسخه او کلمات با طلا تزئین شده بود. هنگامی که بوداگرایی پاک بوم در دوران حکومت خود شروع به رشد و توسعه ک
رد، میچیناگا از آموزه های آن حمایت کرد و آن را پذیرفت. میچیناگا به دستاوردهای خود افتخار می کرد، همان طور که در شعر او نشان داده شده است، «موچیزوکی نو اوتا» (望月の歌) (شعر کامل ماه)، که او در سال ۱۰۱۸ در یک مهمانی برای جشن تبدیل شدن ایشی به چوگو به گو-ایچیجو سروده است: «این دنیا، فکر می کنم/ واقعاً دنیای من است. / مثل ماه کامل می درخشم، / بدون اینکه پوشیده از هر ابری باشم.» تبارشناسی. او با میناموتو نو رینشی (میچیکو) (源倫子)، دختر سادایجین میناموتو نو ماسانوبو ازدواج کرد. آنها شش فرزند داشتند. او همچنین با میناموتو نو میشی (源明子)، دختر سادایجین میناموتو نو تاکاآکیرا ازدواج کرد. آنها شش فرزند داشتند. همسران غیر اصلی یا سوکوشیتسو:
شیراسو جیرو ;( – ) یک اهالی کسب وکار اهل ژاپن بود.
زارا یا زارا، عشق چوپان رمانی فارسی از محمّد قاضی است که اولین بار در سالِ ۱۳۱۹ به چاپ رسیده است. در دیگر چاپ های خود در سال ۱۳۶۹ توسط انتشارات هدایت در تهران در ۱۳۲ صفحه منتشر شد. این کتاب در چاپ دیگر خوددر سال ۱۳۷۸ توسط نشر ثالث تهران در ۱۲۰ صفحه به چاپ رسیده است. داستان این رمانی عاشقانه، روایتی از عشق صادقانهٔ چوپانی به نام قادر به دختری به نام "زارا" است که مبتلا به بیماری جذام است. محمد قاضی در کنار رابطه و عشق میان این دو، زندگی و اوضاع سخت بیماران جذامی را نیز به تصویر می کشد. جغرافیای داستان این کتاب روستاهای کُردنشین مابین شهرهای بوکان و مهاباد در جنوب استان آذربایجان غربی است. سریال تلویزیونی زارا. سریال زارا به کارگردانی و تهیه کنندگی سید پیام حسینی که اقتباسی از رمان مرحوم محمد قاضی است در سال ۱۳۹۹ در روستای گرماش از توابع سنندج ساخته شده است، این سریال با بودجه شخصی ساخته شده است به نویسندگی سید پیام حسینی که در نوروز ۱۴۰۲ از شبکه سحر کوردی هر شب ساعت دقیقه پخش می شود. این رمان، توسط مترجمانی چون محمدرئوف مرادی، عزیز گردی، سبحان امینیو خالد عبداللهی به زبان های کردی مرکزی و کردی هورامی و توسط دو
مترجم طاهر سرحدی و حمید گلپسندی، به طور مشترک به زبان انگلیسی ترجمه و در سال ۱۳۸۵ توسط انتشارات دانشگاه کردستان چاپ شده است.
جوایز لوریوس () جوایزی است که سالانه به بهترین ورزشکاران جهان اهدا می شود. این جایزه از سال ۲۰۰۰ تا کنون در هشت بخش بهترین ورزشکار مرد، بهترین ورزشکار زن، بهترین تیم ورزشی، بهترین بازگشت به ورزش، بهترین پیشرفت غیرمنتظره، ورزش دائم، روحیه ورزشی و یک عمر دستاورد ورزشی اهدا می شود، همچنین دو جایزه به بهترین ورزشکار کم توان و بهترین ورزشکار ورزش اکشن و حادثه ای نیز تعلق می گیرد.
سیالیت جنسی به تغییر یا تغییراتی در میل جنسی یا هویت جنسی شخص گفته می شود. این مطلب که آیا میل جنسی در طول زندگی شخص پایدار است یا سیّالیت و تغییرپذیری دارد، امری است که به شدت مورد بحث قرار گرفته است. نظر بعضی دانشمندان بر آن است که گرایش جنسی، برخلاف هویت جنسی، می تواند تابع اختیار یا انتخاب خود فرد نباشد هرچند ممکن است تابع اختیار یا انتخاب خود فرد هم باشد. تمایز بین گرایش جنسی و هویت جنسی امر مهمی است که عدم توجه به آن می تواند منجر به این تصور گردد که ممکن است گرایش جنسی تغییرپذیر باشد. هر چند بعضی دانشمندان به طور کلی معتقدند گرایش جنسی معمولاً می تواند پایدار باشد، ولی هویت جنسی یک شخص (یعنی تصوری که نسبت به گرایش جنسی خود دارد) ممکن است طی زندگی او دچار تحول گردد و در راستا یا برخلاف جنسیت زیست شناختی، رفتار جنسی، یا گرایش جنسی واقعی او باشد. بعضی مراجع پزشکی اعلام کرده اند که برای بعضی اشخاص گرایش جنسی امری ذاتی، پیوسته یا ثابت در طول زندگی است، برای بعضی دیگر سیّال بوده و طی زمان تغییر می کند، اما انجمن روان شناسی آمریکا اعلام می دارد که باید بین گرایش جنسی (جاذبه ای درونی) و هویت جنسی (که ممکن است
در هر مقطعی در زندگی فرد دستخوش تغییر شود) تمایز قایل شد. به عنوان مثال، بسیاری از کسانی که گرایش جنسی به همجنس دارند پیش از روند آشکارسازی علایق همجنسگرایانه ی خود را انکار می کنند و سعی بر این دارند که وارد روابط دگرجنس گرایانه شوند. در صورتی که این افراد تمایلات همجنس گرایانه ی خود را بپذیرند، ممکن است پس از روند آشکارسازی به نظر بیاید که گرایش جنسی آنها تغییر یافته است در حالی که در واقع هویت جنسی آنها دچار تغییر شده است.
شورش در شهر () یک بازی ویدئویی در ژانر بیت ام آپ است که توسط شرکت سگا توسعه یافت و در سال ۱۹۹۱ برای پلت فرم مگا درایو/جنسیس و در سال های بعد برای دیگر پلتفرم ها منتشر شد. این بازی اولین قسمت از مجموعه بازی های "شورش در شهر" و از مشهورترین و محبوب ترین بازی های کنسول سگا مگا درایو و شرکت سگا در بین مردم و منتقدین است. گیم پلی. در این بازی، سه شخصیت قابل انتخاب هستند: این بازی هشت مرحله دارد و مانند بازی "تبر طلایی" که دو سال قبل از این بازی توسط شرکت سگا منتشر شد، دشمنان به طور پیوسته از جهت های مختلف وارد صحنه می شوند و بازیکن باید آن ها را با دست خالی یا با کمک سلاح های سرد شکست دهد تا بتواند پیش روی کند، سلاح های سرد در بعضی قسمت ها روی زمین هستند و همچنین بعضی از دشمنان آن را در اختیار دارند که با ضربه خوردن، سلاح از دست شان می افتد.