Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سلامتی بهیه خانم به شدت رو به وخامت گذاشت و او به دلیل بیماری و دردهای مزمن، ایام را به سختی سپری می کرد. زائران بهائی آن ایام خاطرنشان می کنند که زیارت مرقد بهاءالله و باب برای بهیه سخت شده بود و او برای ایستادن و نشستن به کمک نیاز داشت. او ساعات بسیاری از شبانه روز را در بیداری به سر می برد و بیشتر مشغول به دعا و تفکر بود. بهیه خانم در ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۳۲، درست چند هفته پس از این که کیت رانسوم-کهلر به نام او وارد وطنش شد، درگذشت. شوقی افندی با اشاره به مرگ بهیه خانم عنوان نمود که دفتر عصر رسولی از تاریخ آیین بهائی بسته شد. او با این تلگراف خبر درگذشت وی را مخابره نمود: «ورقه علیا بقیة البهآء و ودیعتُه از اُفق بقعه نوراء متواری و به سدرة به سدرةالمنتهی متصاعد و در اعلی غُرَف جنان بر مسند عزّ بقا متّکی چشم اهل بها گریان است و قلوب اهل وفا سوزان. صبر و شکیب صفت یاران راستان است و تسلیم و رضا از شیم خاصّان و مقربان. اعیاد و جشن های امریّه اعزازاً لمقامها لمحمود مّدت نه ماه در شرق و غرب عالم بهائی بِالکُلیّه موقوف هیکل نازنینش در بقعه مرتفعه جوار مقام بها استقرار یافت. شوقی» تشییع جنازه او مراسمی بزرگ بود به سان تشیی
ع جنازه عبدالبهاء، با مداحی ها، دعاها و اشعاری که توسط مردمی از ادیان و نژادهای مختلف خوانده می شد. در اوت ۱۹۳۲ ضیافت ناهاری به افتخار او برگزار شد که در آن به یاد او غذا بین فقرا و نیازمندان تقسیم می شد. بزرگداشت. شوقی افندی در بزرگداشت بهیه خانم مدحی دست نویس در ۱۶ صفحه سروده است. از بهائیان مقیم سرزمین مقدس خواسته شد تا در محل دفن موقت وی برای ۹ شبانه روز به دعا مشغول گردند. منیره خانم در غم از دست دادن او نوشت: «ما را در آتش جدایی و دوری سوختی». نُه ماه عزای عمومی برای بهائیان در گرامیداشت یاد او اعلام شد، و درخواست شده بود تا به احترام او از برگزاری جشن های خصوصی و شخصی نیز تا به یک سال اجتناب گردد. اولین گامی که شوقی افندی در ایجاد مرکز اداری بهائی برداشت، خرید زمینی در کوه کرمل در مجاورت مرقد باب بود که پیکر بهیه خانم در آن زمین به خاک سپرده شد. او سپس بقایای پیکر میرزا مهدی و نواب را نیز در دسامبر ۱۹۳۹ به این زمین منتقل نمود. این مقابر اکنون در باغ های بهائی، در سراشیبیی پایین ساختمان های بهایی در قوس کوه کرمل قرار دارند. شوقی افندی همچنین ترجمهٔ «تاریخ نبیل»، مطالع الانوار، را در سال ۱۹۳۲ به پایان رس
اند و آن را به بهیه خانم تقدیم کرد. منابع. __بافهرست__
ابراهیم بن هبةالله بن علی حِمیَری لقب گرفته به "نورالدین" و شهرت یافته به نورالدین اِسنَوی (؟ -۱۳۲۱م) قاضی و فقیه شافعی مصری بود. از اهالی اسنا بود، همچنین به او اَسنایی گفته می شود. چندین بار به منصب قضاوت کل رسید. در قاهره درگذشت. "شرح المنتخب"در اصول فقه، نثر الفیهٔ ابن مالک" در نحو و "الوجیز" در فقه از آثار اوست.
فرایند گالتون-واتسون یک فرایند تصادفی شاخه ای است که پس از تحقیقات فرانسیس گالتون دربارهٔ انقراض نام های خانوادگی مطرح شد. در این فرایند فرض می کنیم که نام خانوادگی از پدر به فرزند می رسد و فرزندان به صورت تصادفی دختر یا پسر هستند. یک نام خانوادگی زمانی منقرض می شود که تمام افراد با آن نام خانوادگی بمیرند بدون آنکه فرزند پسر داشته باشند. این توصیف ضمناً توصیف دقیقی است از مسألهٔ انتقال کروموزوم Y در ژنتیک، در نتیجه در فهم مسألهٔ Human Y-chromosome DNA haplogroup و دیگر فرایندها مفید می افتد. در عمل نام های خانوادگی به دلایل مختلفی منقرض می شود و مرگ آخرین بازمانده ها فقط یکی از عوامل انقراض نام های خانوادگی است، در نتیجه کاربرد فرایند گالتون-واتسون برای فهمیدن توزیع حقیقی نام های خانوادگی محدود است. در دورهٔ ویکتوریا اشراف از این که نام های خانوادگی اشرافی کم کم منقرض می شد نگران بودند. گالتون در شماره ای از The Educational Times که در سال ۱۸۷۳ منتشر شد راجع به احتمال وقوع این حادثه مطرح کرد و کشیش هنری ویلیام واتسون به این سؤال پاسخ داد. سپس آن دو با هم در سال ۱۸۷۴ مقاله ای به نام «احتمال انقراض یک نام خانوا
دگی» منتشر کردند. به نظر می رسد که گالتون و واتسون مقالات شان را مستقل از کارهای قبلی ای. جی. بیه نایمه انجام داده اند. تصویر کلی. فرض کنید نام خانوادگی از پدر به تمام فرزندان مذکر منتقل می شود. فرض کنید تعداد فرزندان مذکر یک مرد متغیر تصادفی بر مجموعهٔ formula_1 باشد. همچنین فرض کنید تعداد فرزندان همهٔ مردها مستقل از هم باشد و از همین توزیع پیروی کند. با این فرضیات ساده ترین نتیجه ای که می توان گرفت این است که اگر میانگین تعداد فرزندان در یک خانواده کمتر یا مساوی ۱ باشد آنگاه به احتمال قریب به یقین آن نام خانوادگی منقرض می شود و اگر میانگین تعداد فرزندان یک خانواده بیشتر از ۱ باشد آنگاه احتمال آنکه نام خانوادگی این خانواده تا n (دلخواه) نسل بعد باقی بماند بیشتر از صفر است. این فرایند کاربردهای جدید زیادی دارد مثلاً احتمال زنده ماند یک ژن جهش یافتهی جدید، احتمال وقوع واکنش زنجیره ای هسته ای، احتمال انقراض گونههای کم جمعیت و هم چنین توضیح این که چرا فقط تعداد انگشت شماری از افراد مذکر در تاریخ یک رشته از فرزندان مذکر دارند که تا به امروز رسیده باشد. (این کاربرد آخر احتمالاً نزدیک ترین کاربرد به آن چیزی است که
مد نظر خود گالتون و واتسون بود) در مسایل احتمال انقراض نتیجه گرفته اند که اگر یک زنجیر از فرزندان مذکر زنده مانده است احتمالاً این زنجیر در نسل های اول خود نسبت به بقیه نرخ رشد بیشتری داشته است. تعریف ریاضی. یک فرایند گالتون-واتسون یک فرایند تصادفی formula_2 است که تکامل آن با رابطهٔ بازگشتی زیر است: formula_3 formula_4 که formula_5 یک مجموعه از متغیرهای تصادفی یکنواخت است که مقدار آن ها به صورت مستقل و تصادفی از توزیع یکنواخت اعداد صحیح نامنفی انتخاب می شود. اگر بخواهیم با ادبیات مسألهٔ انقراض نام خانوادگی صحبت کنیم، می توانیم بگوییم formula_6 تعداد نوادگان مذکر در نسل formula_7ام است. هم چنین formula_8 تعداد فرزندان formula_9امین نفر از این formula_6 نواده است. رابطهٔ بازگشتی به این معناست که تعداد فرزندان مذکر در نسلformula_11ام از جمع کردن فرزندان مذکر نوادگان نسل formula_9ام به دست می آید. احتمال انقراض یک نام خانوادگی از رابطهٔ زیر به دست می آید: شرایط انقراض در فرایند گالتون-واتسون. در حالت نابدیهی اگر formula_14 باشد آنگاه احتمال انقراض نام خانوادگی برابر ۱ است و اگر formula_15احتمال انقراض کمتر از ۱
است. فرایند را می توان با استفاده از تابع مولد احتمال نیز توصیف کرد. در صورتی که تعداد فرزندان formula_16 از توزیع پواسون با پارامتر formula_17 پیروی کند می توانیم یک رابطهٔ بازگشتی برای احتمال انقراض یک نام خانوادگی که نسلش را در مرحلهٔ اول با یک نفر شروع کرده به دست بیاوریم: formula_18 که شکل آن در قسمت بالا آمده است. فرایند گالتون-واتسون دوجنسیتی. در حالت کلاسیک فرایند گالتون-واتسون که در قسمت های قبل توضیح داده شد فقط فرزندان مذکر را برای منقرض نشدن نسل در نظر می گیرد، که به بیان دیگر یعنی جنسیت را از مسئله خارج می کند (متغیری که فقط ۱ مقدار دارد در واقع در مسئله وارد نشده است). مدلی وجود دارد به نام «فرایند گالتون-واتسون دوجنسیتی» که در آن تولید مثل در حالت واقعی آن بررسی شده است و در آن فقط زوج ها می توانند تولید مثل کنند (کلمهٔ دوجنسیتی در اینجا اشاره دارد به تعداد جنس هایی که در مسئله در نظر گرفته می شود و ربطی به مسألهٔ گرایش جنسی ندارد). در این مسئله به هر فرزند با یک توزیع مشخص (و مستقل از بقیه) یک جنیست (زن یا مرد) اختصاص داده می شود و همچنین تابعی به نام «تابع جفت گیری» وجود دارد که تعداد جفت های
ی که در یک نسل شکل می گیرد را مشخص می کند. همانند قبل احتمال تولید مثل یک جفت از جفت های دیگر مستقل است. در این مسئله حالت بدیهی این گونه است که هر زن و مرد فقط می تواند عضو یک «جفت» باشد و ضمناً هر جفت دقیقاً یک پسر و یک دختر به دنیا می آورد و مقدار تابع جفت گیری برابر است با مینیمم تعداد زن ها و مردها. از آن جا که مقدار تولید مثل در هر نسل به تابع جفت گیری وابسته است در حالت کلی شرط لازم و کافی ساده ای برای پیدا کردن احتمال انقراض وجود ندارد. اما بدون در نظر گرفتن حالت بدیهی با در نظر گرفتن مفهوم میانگین تعداد فرزند در بین زوج ها می توانیم یک شرط کافی به دست بیاوریم. شرط انقراض. اگر میانگین تعداد فرزند در بین زوج ها محدود باشد و ضمناً در جمعیت های به اندازهٔ کافی بزرگ میانگین تعداد فرزند کمتر یا مساوی ۱ باشد آنگاه احتمال انقراض نام خانوادگی برابر با ۱ است. مثال ها. از آن جا که تاریخ نام های خانوادگی در عمل به شدت با مدل نظری گالتون-واتسون از مسئله متفاوت است آوردن مثال های تاریخی راجع به این مسئله سخت است. علت این تفاوت میان عمل و نظریه آن است که مسایل دیگری هم دخیل است، مثلاً اینکه در طول زمان نام های جدید
به وجود می آید یا اینکه نام خانوادگی فرد ممکن است در طول زندگی اش عوض شود. تحقیقات خوبی روی نام های چینی دربارهٔ مسألهٔ انقراض نام های خانوادگی انجام شده است: در حال حاضر فقط ۳۱۰۰ نام خانوادگی در چین وجود دارد در حالی که حدود ۱۲۰۰۰ نام خانوادگی در طول تاریخ در چین ثبت شده است. نام خانوادگی حدود ۲۲ درصد از جمعیت لی، وانگ یا ژانگ است (حدود ۳۰۰ میلیون نفر) و ۲۰۰ نام خانوادگی اول حدود ۹۶ درصد جمعیت چین را پوشش می دهد. نام های خانوادگی به دلایل متعددی منقرض شده است، مثلاً اینکه افراد نام حاکمان شان را بر خود می نهادند، این که افراد نام شان را به لحاظ املایی ساده کرده اند و اینکه تابوهایی وجود داشته که مانع می شده مردم از حرف هایی که در نام امپراتور استفاده شده استفاده کنند. در این تحقیقات هرچند مردن فرزندان مذکر خانواده یک فاکتور برای انقراض نام خانوادگی است اما فاکتور مهمی نیست و فاکتورهای دیگر اهمیت بیشتری دارد. هرچند نام های جدید در طول تاریخ به وجود آمده است اما تعداد این نام ها کمتر از نام هایی بوده که در طول تاریخ از بین رفته است. در بعضی از کشورها مردم اخیراً شروع به استفاده از نام خانوادگی کرده اند. این ج
وامع زمانی که تصمیم به استفاده از نام خانوادگی گرفته اند جمعیت شان زیاد بوده است و در نتیجه تعداد نام های خانوادگی در آن ها بسیار متنوع است. مثلاً: نام های ژاپنی: ژاپنی ها در اواخر قرن ۱۹ پس از اصلاحات میجی شروع به استفاده از نام خانوادگی کردند (در آن زمان کشور بیش از ۳۰ میلیون نفر جمعیت داشت) و بیش از ۱۰۰ هزار نام خانوادگی در ژاپن وجود دارد و دولت زوج ها را مجبور می کند که از یک نام خانوادگی استفاده کنند. نام های آلمانی: آلمانی ها پس از جنگ های ناپلئونی در اوایل قرن ۱۹ شروع به استفاده از نام خانوادگی کردند و بیش از ۶۸ هزار نام خانوادگی آلمانی داریم. نام های تایلندی: تایلندی ها از سال ۱۹۲۰ شروع به استفاده از نام خانوادگی کردند و هر نام خانوادگی مختص یک خانواده است. در نتیجه تعداد نام های خانوادگی تایلندی خیلی زیاد است. هم چنین از آن جا که تایلندی ها به تعداد زیاد نام خانوادگی شان را عوض می کنند تحلیل کردن نام های آن ها سخت است. منابع.
آنتوان سیمینوویچ ماکارنکو Semyonovich Makarenko (های ، ۱۳ ژانویه سال ۱۸۸۸ – ۱ آوریل ۱۹۳۹ فارسی : آنتوان سیمینویچ ماکارنکو) مربی، نظریه پرداز، مددکار اجتماعی و نویسنده با نفوذ اتحادیه جماهیر شوروی سابق بود , که به ترویج ایده های دموکراتیک و اصول آموزشی تئوری همراه با عمل مشهور است. او به عنوان یکی از بنیانگذاران تعلیم و تربیت اتحاد جماهیر شوروی به شرح و بسط نظریه و روش تربیت خودسازمانی گروه های کودکان و معرفی مفهوم کار مولد به سیستم آموزشی پرداخت. از ماکارنکو اغلب به عنوان یکی از مربیان تعلیم و تربیت بزرگ دنیا یاد می شود و کتاب او (داستانهای پداگوژی) در بسیاری از کشورها منتشر شده پس از انقلاب روسیه او به تأسیس یتیم خانه های خود سازمانده (که توسط خود کودکان اداره می شوند) برای حمایت از کودکان خیابانی — شامل بزهکاران نوجوان و یتیمان بازمانده از جنگ داخلی — مبادرت ورزید. در میان این موسسات مؤسسه گورکی (کولونی گورکی) و بعدها کمون کار درژینسکی در خارکف بودند که در آنها دوربین FED تولید شد. ماکارنکو کتابهای متعددی نوشت: که از میان آنها، داستان های پداگوژی، داستانی افسانه گون از مؤسسه گورکی(کولونی گورکی)، در اتحاد جم
اهیر شوروی، بسیار مشهور و محبوب گشت. به سال ۱۹۵۵ فیلمی با عنوان انگلیسی جاده ای به زندگی از آن ساخته شد زندگی نامه. آنتون سیمینوویچ ماکارنکو در بیلوپیلیا، استان خارکف، متولد شد. پدرش نقاش کارگاه های راه آهن و مادرش تاتیانا یخائیلونا (موسوم به Dergachova) دختر سربازی از میکولائیف. بود
ایتاکورا شیگه نوری (؛( ۱۶۱۷ – ۱۳ ژوئیه ۱۶۷۳) یک دایمیو اهل ژاپن بود.
انتقام آنجلو فیلمی است محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی مارتین برک است. در این فیلم بازیگرانی همچون سیلوستر استالونه، مادلین استو، آنتونی کوئین، رائول بووا، هری ون گورکم و بیلی گاردل ایفای نقش کرده اند. خلاصه داستان. زنی که به تازگی متوجه شده دختر یکی از بزرگان مافیا است که به تازگی کشته شده است، با کمک محافظ وفادار پدرش تصمیم به انتقام می گیرد…
جنگ تن به تن دوئلی است که بین دو رزمنده منفرد در چارچوب یک نبرد بین دو ارتش درمی گیرد. . اغلب نبرد قهرمانان جنگ، با دو قهرمان از طرف های مربوطه در نظر گرفته می شود. نمونه هایی از مبارزه تن به تن در در آثار باستان شناسی شناخته شده اروپای دوران قدیم و قرون وسطی دیده می شود.
دماغ به سبک ایرانی فیلمی مستند به کارگردانی و تهیه کنندگی مهرداد اسکویی محصول ۱۳۸۵ است. این فیلم در بازار بین المللی جشنواره کن در سال ۲۰۰۶ از سوی امور بین الملل بنیاد سینما فارابی به زبان انگلیسی ترجمه شده است. کاندیدای بهترین فیلم مستند بخش Doc u Award از هجدهمین جشنواره فیلم مستند آمستردام، ۲۰۰۵ همچنین این فیلم در جشنواره های متعددی چون هفدهمین جشن سالانه سینمای ایران، دانشگاه (UCLA)، لوس آنجلس، آمریکا، ۲۰۰۷ جشنوارهٔ مستندفیلم آمستردام، ۲۰۰۵ جشنوارهٔ فیلم «سیراکیوز» (Syracuse)، آمریکا، جشنواره بین المللی «مرزها»، ایتالیا، ۲۰۰۶ شرکت کرده است. خلاصهٔ فیلم. دماغ به سبک ایرانی به پدیده ای اجتماعی می پردازد که از حدود چند دهه پیش در ایران بسیار رایج شد. در این فیلم افراد و گروه های مختلفِ درگیر پدیده جراحی بینی حضور دارند و از دلایل خود برای موافقت یا مخالفت با جراحی دماغ صحبت می کنند. نقد و نظر. نقد از فاطمه سیار پور «دماغ به سبک ایرانی» مستندی است که تنها به «بیان مسئله» جراحی زیبایی بینی اکتفا نکرده و دوربین به مثابه «قلم یک پژوهشگر اجتماعی» به کنکاش پرداخته و برای همین منظور به شخصیت های فردی و حقوقی فراوان
ی سر زده است، زیرا به دنبال «کشف روابط علّی فراگیری جراحی زیبایی بینی در جامعهٔ ایران» است. از این رو دانش آموزان دختر دبیرستانی، مجسمه ساز، جراحان زیبایی، شرکت واردکننده لوازم پزشکی، داروخانه، بازیگران، هنرجویان بازیگری، بیماران جراحی شده، طلبه های حوزه علمیه قم و غیره مواردی هستند که دوربین با آن ها موجه می شود و به طرح «پرسش» از آن ها در قالب «مصاحبه های باز و نیمه ساخت یافته» می پردازد. به همین دلیل در این مستند با نما و صحنه های مختلف و گوناگونی روبرو می شویم که ممکن است در یک نگاه پرش صحنه هم به حساب بیاید. اما به نظر می رسد مستندساز این بار خود را در آغوش شبکه ای درهم تنیده از روابط پیچیده علت و معلولی رها می کند و خویش را به آن ها می سپارد تا علاوه بر بیان مسئله علت ها را از مردمی جویا شود که یا خود را به تیغ جراحی سپرده اند یا اینکه دوست دارند به زودی جراحی شوند یا این کار را اساساً اشتباه می دانند، اما به هر حال با این پدیده غریبه نیستند و نسبت به آن واکنش نیز نشان می دهند. به همین علت پیش بینی جنس و نوع صحنهٔ بعدی دشوار است، زیرا در موارد بسیاری مثلاً به نمایش سکانس هایی از حضور رزمندگان در جنگ تحم
یلی عراق علیه ایران نیز دست می زند و در میان آن همه موضوعی که می تواند از جبهه طرح کند به عاطفی ترین صحنه ها یعنی لحظات شهادت و تیرخوردن و جان سپاری رزمندگان می پردازد. از این لحاظ می توان مستند دماغ به سبک ایرانی را «یک پژوهش با روش میدانی در حوزهٔ مسائل اجتماعی – فرهنگی» محسوب کرد با این تفاوت که الزاماً «نتیجه گیری» به بیننده محول می شود و اوست که از میان این همه دلیل انتخاب می کند، می پذیرد یا رد می کند. به بیان دیگر می توان گفت که پژوهش با روش مصاحبه با پرسش های باز و نیمه ساخت یافته با مصاحبه شوندگان به شکل فردی، انجام شده است، بنابراین در ادبیات علوم اجتماعی پژوهشی خردنگر محسوب شده و از تعمیم دلایل به سطح کلان ناتوان است. نقد از ناصر فکوهی فیلمساز به گروهی از دختران یک مدرسه اعلام می کند که «ایران مقام اول در جراحی بینی» را دارد، همه آن ها با شادی فریاد می کشند و احساس غرور خود را به این گونه به بیان درمی آورند. این فریاد شادی، بروز احساسی درونی نیز هست: نفرین بر دماغ هایی که بر چهره آنها، به گمان خودشان و به گمان جامعه، سبب حذف اجتماعی شان شده است. دماغ هایی که شبیه به دماغ های مجلات خارجی مطب دکتر که
باید از روی آن ها انتخاب کرد (باز هم در صحنه ای از فیلم) نیستند، دماغ هایی که در مرکز چهره (مرکز جهان، مرکز هستی اسطوره ای در سطح فردی یا سوژه)، یعنی مرکز اندامی قرار گرفته اند که بر خلاف مغز و قلب و شش ها، نه ضامنی برای بقای زیستی انسان، بلکه ضامنی برای تداوم اجتماعی اوست. مرکزیت دماغ، مرکزیت نفرینی را که در عدم انطباق آن با الگوی مرجع نیز وجود دارد، نشان می دهد: نفرینی تاریخی که به نفرینی طبیعی تبدیل شده است: دماغ هایی لعنتی.
یک فرایند تصادفی را فرایند شاخه ای می گویند در این صورت که برای مدل کردن جمعیتی به کار رود که در آن هر فرد از نسل n به تعدادی تصادفی formula_1 فرزند در نسل n+1 تولید کند، که formula_1 در هر formula_3 از یک توزیع مشخص انتخاب می شود. به دلیل ثابت بودن تابع توزیع احتمال و وابسته بودن تعداد اعضا در هر نسل تنها به نسل قبل، این فرایند یک زنجیره مارکوف می سازد.این فرایندها به طور عمده برای مدل کردن تولید مثل در جمعیت های گوناگون به کار می روند، برای مثال در باکتری ها در هر پله ی زمانی formula_3 هر باکتری به ۰، ۱ یا ۲ باکتری (فرزند) تبدیل می شود و یا در رآکتور هسته ای می توان برای مدل کردن تقسیم نوترونها استفاده کرد. تمرکز اصلی در نظریهٔ فرایندهای تصادفی احتمال انقراض است، که به حالتی اشاره دارد که پس از تعداد متناهی نسل، دیگر هیچ فردی باقی نماند. می توان نشان داد که با فرض شروع با یک نفر در نسل صفر، متوسط اندازهٔ نسل formula_3-ام برابر است با formula_6، اگر متوسط تعداد فرزندان هر نفر formula_7 باشد. اگر formula_8 باشد، آنگاه تعداد متوسط افراد با سرعت به سمت صفر میل می کند که در این صورت طبق نابرابری مارکوف با احتمال
۱ منقرض می شود. از طرف دیگر، اگر formula_9 باشد، آنگاه احتمال انقراض کمتر از ۱ است. برای formula_10 ، در نهایت انقراض با احتمال ۱ رخ می دهد، مگر اینکه هر فرد دقیقاً یک فرزند داشته باشد. تابع مولد. ابزاری مهم برای تحلیل فرایند شاخه ای تابع مولد آن است. در نظر بگیرید، احتمال آن که یک عضو در نسل بعد k فرزند داشته باشد :formula_11 باشد، در این صورت تابع مولد برای این فرایند به صورت زیر تعریف می شود: به صورت کلی s می تواند مختلط باشد. اگر n بار تکرار این تابع توزیع بر خودش را :formula_13 تعریف کنیم، و تابع مولد احتمال را برای نسل nام به صورت :formula_14 تعریف کنیم، با استفاده از مارکوفی بودن این فرایند و استفاده از معادله چپمن کولموگروف می توان نشان داد که: این رابطه نشان می دهد که با تکرار تابع مولد می توان تابع مولد را برای نسل nام بازسازی کرد. با استفاده از تابع مولد همچنین می توان میانگین و دیگر مقادیر آماری فرایند را پیدا کرد: ویژگی های ابتدایی این تابع توزیع (بر حسب s) به صورت خلاصه به شکل زیر است: ریشه معادله ی formula_25 را q اگر بنامیم، با توجه به مقدار میانگین فرایند (m) دو حالت می تواند اختیار کند: اگر
تابع مولد را تکرار کنیم، نشان داده می شود که مقدار به دست آمده همواره به q نزدیک می شود، در نتیجه خواهیم داشت: formula_31 انقراض. از مهم ترین کاربردهای فرایند شاخه ای، پیدا کردن احتمال انقراض در زمان (تعداد نسل) محدود است. انقراض به این معنا است که تعداد فرزندان در یک نسل برابر با 0 شود و از آن نسل به بعد هیچ نسلی عضوی نخواهد داشت. به عنوان یک مثال ساده اگر formula_32 باشد (یعنی احتمال آن که عضوی از خود فرزندی به جا نگذارد برابر با صفر باشد)، سیستم هیچ وقت منقرض نخواهد شد. برای سیستم های غیر بدیهی، احتمال انقراض وابسته به میانگین تابع احتمال (m) خواهد بود. ریشه ی معادله ی formula_25 به عنوان احتمال انقراض سیستم شناخته می شود. با توجه به مقدار m سه حالت برای آن وجود خواهد داشت:
مانوئلا به یس کاساریخو زادهٔ ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۸۷) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "آنای آشفته" و "کامینو" اشاره کرد.
سایه فیلمی است محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی دامیان نیمان است. در این فیلم بازیگرانی همچون استوارت توانسند، گابریل بیرن، تندی نیوتون، جیمی فاکس، ملانی گریفیث، سیلوستر استالونه، بو هاپکینز، بی-ریل، جیسون سربونه، گلن پلامر، دینا مریل و هال هالبروک ایفای نقش کرده اند.
بی-ریل (زاده ۲ ژوئن ۱۹۷۰) خواننده و بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در سایه اشاره کرد.
آری ایه کنموتسو (۱۶۳۸ – ۱۵۷۷ میلادی) یکی از مسیحیان در دوره ادو بود. او به همراه آماکوسا شیرو یکی از رهبران شورش شیمابارا بود. وی نخست در خدمت دایمیوِ مسیحی آریما هارونوبو بود و بعد از مرگ هارونوبو به خدمت پسر و جانشین او آریما نائوزومی درآمد. هنگامی که خاندان آریما از شیمابارا به ولایت دیگری نقل مکان کردند او به یک رونین تبدیل شد و در «روستای آری ایه» زندگی می کرد. در سال ۱۶۲۸ به همراه ۲۰۷ نفر دیگر از اهالی روستا به قلعه شیمابارا برده شد و برای تغییر مذهب تحت فشار ماتسوکورا شیگه ماسا قرار گرفت. در آن زمان او به همراه شخص دیگری به نام «باباساکی کیسوکه» رهبری روستا را بر عهده داشت. باباساکی کیسوکه به خاطر امتناع از کنار گذاشتن مسیحیت سربریده شد اما او و همسرش ظاهراً به تغییر مذهب تن در دادند و توانستند جان سالم به در ببرند. احتمالاً در شورش شیمابارا یکی از فرماندهان بوده است و بر طبق یکی از منابع دختر او همسر آریما هارونوبو بوده است. آری ایه در هنگام سقوط قلعه هارا در جنگ تن به تن با ایتاکورا شیگه نوری کشته شد.
سرگئی آیزنشتاین و بسیاری دیگر از فیلمسازان شوروی در دههٔ ۱۹۲۰ ایده های مارکسیسم را از طریق فیلم هایشان نمایش دادند. در واقع، دیالکتیک هگلی به بهترین شکل در ویرایش فیلم از طریق آزمایش لف کولشوف و توسعه مونتاژ نمایش داده شد. در حالی که این رویکرد ساختارگرایی به مارکسیسم در فیلمسازی مورد استفاده قرار گرفت، این نقد به فیلمسازان روسی وارد شد که از ساختار روایی سینمای هالیوودی در فیلم هایشان استفاده می کنند. راه حل آیزنشتاین این بود که روایت را از پروتاگونیست به ناچار حذف کرده و به آن را مردم و جمع منتقل کند و داستان از طریق برخورد یک تصویر برابر بعدی (چه در ترکیب، حرکت، یا ایده) بسازد به طوری که مخاطبان تصور نکنند که با صحنه هایی تصنعی روبه رو شده اند. اگر چه خود آیزنشتاین در دوره استالین متهم یه کج روی در ساختارگرایی شد به گونه ای که زیباشناسی در فیلم را بر نمایش قدرت توده مردم شرافتمند را ترجیح داد. ژان لوک گدار مونتاژ رادیکال و سینمای موضوع محور در پارودی را جهت بازتاب و فهم بهتر ایده های مارکسیستی به عرصه اجرا گذاشت. گای دبور، فیلم ساز کم کار و نویسندهٔ کتاب 'نمایش و جامعه' در فیلم خود به این موضوع نقد وارد می
سازد که تماشاگرانی که برای مشاهده فیلم می روند، که از زندگی روزمره، ملالت بار و کسل کننده خود را فراموش کنند. فیلم سازان موقعیت گرا هم فیلم های مهمی ساخته اند. فیلم 'آیا دیالکتیک می تواند دیوار را بشکند؟' که در ژانر رزمی و راجع به کونگ فوی چینی بوده، بازمونتاژ شده و تبدیل به فیلمی شده است که منتقد سرمایه داری و تبلیغ کنندهٔ انقلابات کارگری است، به این سبک کار 'دتورنمنت' گفته می شود که از تصاویر سرمایه داری به صورت طنز علیه خود استفاده شود. تئوری فیلم مارکسیستی از این اصول پیروی کرده و به دامنه ای حتی گسترده تری که شامل نمایش ساختار قدرت در سینما باشد نیز اشاره دارد. به طور کلی تئوری فیلم مارکسیستی مبلّغ این مفوهم است که نگاه اتحاد جماهیر شوروی به این مفهوم خاص تر می باشد
قلعه هوندو یک قلعه ژاپنی واقع در استان کوماموتو، در بالای تپه ای در نزدیکی شهر آماکوسا واقع است. این قلعه از قرن شانزدهم بر جا مانده است. موزه مسیحیان آماکوسا در بخشی از این قلعه قرار گرفته است.
ابراهیم بن هشام بن اسماعیل مخزومی (؟ - پس از ۷۷۳م /۱۱۵ق) امیر حجازی و دایی هشام بن عبدالملک بود. به سخت گیری در امور شهرت داشت. او امیر مدینه بود و هم اوست که یحیی بن عروه به دستش کشته شد. در سال ۱۰۵ق حج گزارد، به امارت مدینه، مکه و طائف رسید. شکایت های خاندان زبیری و دیگران از او بسیار شد و هشام بن عبدالملک او را برکنار کند. از سال ۱۱۵ق دیگر در متون نشانی از او نیست.
ابراهیم بن هلال سجلماسی با کُنیهٔ "ابواسحاق" (۱۴۱۴ – ۱۴۹۷) (نسب: ابراهیم بن هلال بن علی، صنهاجی فِلالی سجلسماسی) فقیه مالکی مراکشی در سدهٔ نهم هجری/پانزدهم میلادی بود. مفتی سجلسماسه و بالاترین عالِم روزگار خویش در سرزمین مغربی شمرده می شد. "النوازل" در دو جزء، "الدر النثیر علی أجوبة إبی الحسن الصغیر، الأجوبة، شرح البخاری، شرح مختصر خلیل، اختصار الدیباج المذهب لابن فرحون" از آثار اوست.
ابراهیم ابن وصیف شاه (؟ - ۱۲۰۰م) تاریخ نگار مصری در سدهٔ دوازدهم میلادی/ششم هجری بود. "عجائب الدنیا" (شگفتی های جهان) در سه جلد، "جواهر البحور و وقائع الدهور فی أخبار الدیار المصریة" دو اثر برجستهٔ است که خیرالدین زرکلی ذکر کرده در موزهٔ بریتانیا نگهداری می شوند.
ایستگاه مرکزی آمستردام () یک ایستگاه راه آهن در آمستردام، هلند است. این ایستگاه که در سال ۱۸۸۹ افتتاح شده توسط پیر کایپرش معمار هلندی ساخته شده است.
ابراهیم بن ولی بن نصر مَقدَسی غِزی لقب گرفته به برهان الدین، همچنین شهرت یافته به برهان الدین مقدسی (؟ - زنده تا ۱۵۵۳م) فقیه حنفی، ادیب و نویسندهٔ فلسطینی در سدهٔ دهم هجری//شانزدهم میلادی بود که شعر نیز سرود. در سال ۱۹۴۶ پس از بازدید از بغداد، به حلب رسید. رساله ای دربارهٔ اسب شناسی نگاشت و آن را "تحفة العُبید فیما ورد فی الخیل والرمایة والصید" نام نهاد، این اثر را به یکی از وزیران عثمانی تقدیم نمود، سپس در سال ۹۵۰م خواست به میهن خود بازگردد، اما راهی گزید که در آن گم گشت و دیگر خبری از او در متون نیامده است. "الدرة البرهانیة" نیز از دیگر آثار اوست.
ابراهیم یَزیدی عَدَوی با کنیهٔ "ابواسحاق" (? - ۸۴۰م) (نسب: ابراهیم بن یحیی بن مبارک) ادیب و شاعر عراقی در دورهٔ اول عباسی و ندیم مأمون بود که سرگذشت هایی از همنشینی های دوستانه شان نوشته شده است. آثاری نگاشت: "ساختِ کعبه و اخبار آن، نقطه ها و شکل، مصادر قرآن، آنچه در لفظ همانند و در معنا ناهمانند است".
مایکل هرست () فیلم نامه نویس و تهیه کننده اهل انگلستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "الیزابت"، ""، "تودورها" و "وایکینگ ها" اشاره نمود.
ابراهیم بن یحیی تُجیبیِ نقاش زرقالی (۱۰۲۹–۱۰۸۷) منجم و ریاضی دان اهل تولیدو اسپانیا بود. زندگی. وی در تولیدو متولد شد و ابتدا به کار فلزکاری گماشته شده بود که نبوغ خود را در حکاکی فلزات آشکار کرد و مردم به او نقاش الزرقانی بمعنی نقاش حکاک میگفتند. جفری چاوسر نویسنده انگلیسی قرون وسطی در آثار خود از او بنام 'Arsechieles' یاد میکند اسطرلاب زرقالی. وی با استفاده از دانش خود و مهارتهای فلزکاری خود اسطرلاب را به بهترین شکل خود ساخت که تا قرن ۱۶ میلادی توسط همه مسافران و کاروان استفاده میشد و آنرا صفحه مینامیدند. ساعت آبی ۲۴ ساعته. گفته شده زرقالی ساعت آبی ساخت که قادر به تشخیص ساعات شب و روز بود. آثار. "العمل بالصفیحة الزیجیة،" "التدبیر،" "المدخل الی علم النجوم،" "رسالة فی طریقة استخدام الصفیحة المشترک"ة .
ابراهیم بن یحیی بن ابراهیم قُرطَبی شهرت یافته به ابنَ الامین و کُنیه گرفته به "ابواسحاق" (۱۰۹۶–۱۱۴۹ م) تاریخ نگار عرب اندلسی در سده دوازدهم میلادی/ ششم هجری بود. خاستگاهش تولدو بود. "الإعلام بالخیرة الأعلام من أصحاب النبی علیه السلام" اثر برجستهٔ اوست که به سیاق نگارش ابن عبدالبر است. در درگیری های بازپس گیری آندلس از سوی فرمانروایان کاتولیک دستگیر شد و خاستند او را به مرگ محکوم کنند، اما گریخت و ساکن لبله شد. همان جا درگذشت.