Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حریم دیپلماتیک پیوستند که نام آنها: افغانستان، بنگلادش، برونئی، چاد، اندونزی، ایران، مالزی، مالی، نیجر و پاکستان بود. این تماس در ۲۲ می ۲۰۱۸ تمدید شد، زمانی که سازمان همکاری اسلامی به ۵۷ عضو خود به دلیل وقایع غزه و گشایش سفارت ایالات متحده در اورشلیم، ممنوعیت انتخابی برخی از کالاهای اسرائیلی را توصیه کرد. در سال ۱۹۹۴، به دنبال توافقنامه صلح اسلو، شورای همکاری کشورهای عرب خلیج فارس به مشارکت خود در تحریم اعراب علیه اسرائیل پایان داد و اعلام کرد که حذف کامل تحریم گامی ضروری برای صلح و توسعه اقتصادی در منطقه است. در روزهای کنونی، تحریم اعراب به ندرت اعمال می شود. این اقدام باعث افزایش سرمایه گذاری در اسرائیل شد و منجر به آغاز پروژه های همکاری مشترک بین اسرائیل و کشورهای عربی شد. تحریم های مردمی. در بعضی کشورهای عربی، مردم به صورت کمپین های دست به تحریم محصولات اسرائیلی یا شرکت های حامی اسرائیل زدند. در این کمپین ها شرکت های بزرگی مثل فروشگاه های مک دونالد و استارباکس، دچار خسارت شدند. برخی از رستوران ها نیز محصولاتی مثل کوکاکولا یا نستله را از فهرست خود حذف کردند. پارلمان ترکیه محصولات دو شرکت آمریکایی- اسرائیلی
کوکاکولا و نستله را از رستوران های این کشور حذف کرد. سازمان های بین المللی. به رسمیت نشناختن. ۲۸ کشور عضو سازمان ملل، اسرائیل را به رسمیت نمی شناسند که شامل ۱۵ عضو اتحادیه عرب (الجزایر، کومور، جیبوتی، عراق، کویت، لبنان، لیبی، موریتانی، عمان، قطر، عربستان سعودی، سومالی، سوریه، تونس و یمن) و ۱۰ عضو غیر عرب سازمان همکاری اسلامی (افغانستان، بنگلادش، برونئی، اندونزی، ایران، مالزی، مالدیو، مالی، نیجر و پاکستان) و همچنین کوبا، کره شمالی و ونزوئلا می باشند. مشکلات بین المللی اسرائیل. کشورهای عضو سازمان ملل متحد در سال ۱۹۶۱ به صورت گروه های منطقه ای تشکیل شدند تا به عنوان بلوک های رای گیری و انجمن های مذاکره عمل کنند. از نظر جغرافیایی، اسرائیل باید عضو گروه آسیا و اقیانوسیه باشد، اما کشورهای عربی و مسلمان مانع از پیوستن اسرائیل به این گروه شده اند. اسراییل به مدت ۳۹ سال از سیستم گروه منطقه ای محروم بود که علاوه بر سایر پیامدها مانع از حضور آن در هیچ نهاد سازمان ملل شد. در سال ۲۰۰۰، برای دور زدن این ممنوعیت، اسرائیل به عنوان عضو موقت گروه اروپای غربی و سایرین پذیرفته شد، مشروط به تمدید سالانه، اما تنها در مقر WEOG در
ایالات متحده، که این امکان را به آن داد تا نامزدهای مختلف را برای انتخابات سازمان ملل معرفی کند. ارکان مجمع عمومی در سال ۲۰۰۴، عضویت اسرائیل در WEOG دائمی شد، اما تنها در مقر WEOG در نیویورک، در حالی که به عنوان ناظر در سایر دفاتر سازمان ملل باقی ماند. اسرائیل تنها در دسامبر ۲۰۱۳ به عضویت کامل در WEOG در ژنو اعطا شد و به اسرائیل اجازه داد در نهادهای سازمان ملل مستقر در ژنو، مانند شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، شرکت کند. ۱۶ کشور عربی و سازمان همکاری اسلامی پاسپورت اسرائیل را نمی پذیرند. الجزایر، بنگلادش، برونئی، ایران، عراق، کویت، لبنان، لیبی، مالزی، عمان، پاکستان، عربستان سعودی، سودان، سوریه، امارات متحده عربی و یمن. هشت مورد از آنها نیز پاسپورت کشورهای دیگری را که دارنده ویزای اسرائیل در آن تأیید شده است، نمی پذیرند. ۲۲ کشور پروازهای مستقیم و پروازهای هوایی به اسرائیل را ممنوع کرده اند. افغانستان، الجزایر، بحرین، بنگلادش، برونئی، ایران، عراق، کویت، لبنان، لیبی، مالزی، مراکش، عمان، پاکستان، قطر، عربستان سعودی، سومالی، سودان، سوریه، تونس، امارات، یمن. در اکتبر ۲۰۱۷، زمانی که یک اسرائیلی در مسابقات قهرمانی جود
وی بین المللی در ابوظبی، امارات متحده عربی طلا گرفت، مقامات از برافراشتن پرچم اسرائیل و پخش سرود ملی اسرائیل خودداری کردند، در عوض سرود فدراسیون بین المللی جودو (IJF) را پخش کردند. و پرچم IJF را به اهتزاز درآورد، در حالی که برنده طلا، تال فلیکر، سرود ملی اسرائیل را خواند. امارات متحده عربی همچنین ورزشکاران اسرائیلی را از پوشیدن نمادهای کشورشان بر روی لباس منع کرد، مجبور به پوشیدن لباس های IJF بودند. سایر شرکت کنندگان نیز رفتار مشابهی داشتند. در ۲۴ مه ۲۰۱۸، تیمی از حقوقدانان بین المللی، از جمله پروفسور هاروارد، الن درشویتس، طرحی را برای شکایت به دادگاه بین المللی داوری ورزش علیه حذف پرچم و سرود اسرائیل در رویدادهای ورزشی در کشورهای عربی اعلام کردند. در ژوئیه ۲۰۱۸، فدراسیون بین المللی جودو دو مسابقه جودو گرند اسلم در تونس و ابوظبی را به دلیل ممنوعیت برافراشتن پرچم های اسرائیل لغو کرد. همچنین در جولای ۲۰۱۸، فدراسیون جهانی شطرنج اعلام کرد که اگر تونس به شرکت کنندگان اسرائیلی از جمله قهرمان دختر هفت ساله اسرائیلی ویزا ندهد، از میزبانی مسابقات بین المللی شطرنج در سال ۲۰۱۹ محروم خواهد شد. علاوه بر این، تیم های ورزشی
از کشورهای مختلف عربی به تحریم ورزشکاران اسرائیلی در مسابقات بین المللی ادامه می دهند. هنگامی که آنها مقابل یک تیم اسرائیلی مساوی می شوند، برخی از تیم ها به جای آن بازی را از دست می دهند. تحریم های تسلیحاتی. درست قبل از شروع جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷، فرانسه - که در آن زمان تأمین کننده اصلی تسلیحات اسرائیل، به ویژه هواپیما بود - تحریم تسلیحاتی را علیه اسرائیل، از جمله قطعات یدکی هواپیماهایش، اعمال کرد. در سال ۲۰۱۴، در طول جنگ غزه، اسپانیا صادرات تسلیحات و فناوری نظامی به اسرائیل را متوقف کرد. این تحریم در مورد مواد دو منظوره نیز اعمال شد. همچنین در همان زمان، وزرای دولت بریتانیا گفتند تا زمانی که صلح رسمی توافق نشود، هیچ مجوز جدیدی برای صادرات تسلیحات برای فروش به اسرائیل اعطا نخواهد شد. در صورت شعله ور شدن خصومت ها، طبق گزارش ها، صادرات تحت مجوزهای موجود متوقف خواهد شد. در ۲۳ مارس ۲۰۱۸، شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد از جامعه جهانی خواست فروش تسلیحات به اسرائیل را متوقف کند. عفو بین الملل بارها خواستار تحریم تسلیحاتی اسرائیل شده است که آخرین آن در ۲۹ آوریل ۲۰۱۸ در پی درگیری بین ارتش اسرائیل و معترضان در حصار
امنیتی نوار غزه به عنوان بخشی از تظاهرات " راهپیمایی بزرگ بازگشت " صورت گرفت. تحریم علمی و فرهنگی. کمپینی برای بایکوت دانشگاهی اسرائیل در آوریل ۲۰۰۴ توسط گروهی از دانشگاهیان و روشنفکران فلسطینی در رام الله در کرانه باختری راه اندازی شد که کمپین فلسطینی برای بایکوت دانشگاهی و فرهنگی اسرائیل (PACBI) را به عنوان بخشی از تحریم تشکیل داد. از آن زمان، پیشنهادهایی برای تحریم دانشگاه ها و دانشگاه های اسرائیلی خاص توسط دانشگاهیان و سازمان ها در سرزمین های فلسطین، ایالات متحده، بریتانیا، و سایر کشورها ارائه شده است. هدف از تحریم های دانشگاهی منزوی کردن اسرائیل به منظور ایجاد تغییر در سیاست های اسرائیل در قبال فلسطینی ها است که طرفداران آن استدلال می کنند که تبعیض آمیز و ظالمانه است، از جمله سرکوب آزادی دانشگاهی فلسطینی ها. نظرات دربارهٔ تحریم اسرائیل. در سال ۲۰۰۳، اسقف اعظم دزموند توتو از جامعه بین المللی خواست که با اسرائیل همان طور رفتار کند که با آپارتاید آفریقای جنوبی رفتار می کند و از کمپین عدم سرمایه گذاری اسرائیل حمایت می کند. نامه سرگشاده مشترک ۳۲۲ دانشگاهی بریتانیا در ۱۶ ژانویه ۲۰۰۹ در "گاردین" منتشر شد. در ای
ن نامه از دولت انگلیس و مردم انگلیس خواسته شده است تا تمام اقدامات ممکن را برای مجبور کردن اسرائیل به توقف «تجاوزات نظامی و اشغال استعماری» خود به سرزمین فلسطین و «استفاده جنایتکارانه از زور» انجام دهند و پیشنهاد می شود که با برنامه تحریم شروع شود. در سال ۲۰۰۸، سر جرالد کافمن ، عضو پارلمان بریتانیا، مدعی شد: «زمان آن فرا رسیده است که دولت ما به دولت اسرائیل بفهماند که رفتار و سیاست هایش غیرقابل قبول است و ممنوعیت کامل تسلیحات را بر اسرائیل اعمال کند.» در نوامبر ۲۰۱۲، یک گروه ۵۱ نفره از جمله برندگان جایزه صلح نوبل، هنرمندان و فعالان برجسته نامه ای را منتشر کردند که در آن خواستار تحریم نظامی اسرائیل شدند. در این نامه چندین کشور به ارائه کمک به اسرائیل که عملیات نظامی اسرائیل در سال ۲۰۱۲ در نوار غزه را تسهیل کردند، متهم کرد. مرید مگوایر، برنده جایزه صلح نوبل، در میان گروه امضاکننده این نامه بود.
تهرون فیلم در سبک پلیسی-مافیایی تولید مشترک ایران و فرانسه محصول سال ۲۰۰۹ (۱۳۸۸) به کارگردانی نادر تکمیل همایون می باشد. این اثر اولین فیلم سینمایی کارگردان است که در ماه آوریل ۲۰۰۹ در اروپا اکران شد. داستان این فیلم، به قاچاق کودکانی که برای گدایی مورد استفاده قرار می گیرند می پردازد. تهرون یک درام اجتماعی کامل و تصویری واقع بینانه از تهران و زندگی حاشیه نشین های شهرستانی در این کلان شهر است. فیلم «تهرون»، جایزهٔ جشنوارهٔ منتقدان ونیز در سال ۲۰۰۹ و جایزهٔ هیئت داوران در جشنوارهٔ آنژه در سال ۲۰۱۰ را از آن خود کرد. خلاصهٔ داستان. ابراهیم به قصد کار، همسرش را تنها گذاشته و به تهران آمده است؛ اما در نبود کار، با کرایهٔ یک بچه از یک دلال و قاچاقچی، به گدایی مشغول است. یک فاحشه بچه را از دوست و هم خانهٔ او می دزدد؛ در حالی که همسر ابراهیم بی خبر از همه جا، برای دیدار با او به تهران می آید ….
پناهندگان ایرانی در آلمان ایرانیان به دلایل مختلفی راه مهاجرت به خارج از وطن خودشان را برگزیده اند. تغییرات در پهنه های سیاسی و اجتماعی در ایران گروه های مختلفی را به پناهندگی یا مهاجرت وادار کرده است. با رأی آوردن جمهوری اسلامی در ایران از مردم و بلافاصله بعد از آن، اولین گروه که نزدیکان و حامیان سلطنتی پهلوی بودند از ایران به قصد مهاجرت خارج شدند. آنان اساساً روانه کشورهای آمریکا و کانادا شدند. از نیمه دوم دهه ۱۳۷۰ علت مهاجرت ایرانیان به اروپا کمتر به دلایل سیاسی بود. این گروه به دلیل اینکه نسبت به شرایط سیاسی – اجتماعی در ایران صاحبنظر نبودند، کمتر به خاطر فعالیت سیاسی مجبور خواستار ترک کشورشان شده بودند. از سال ۱۹۹۳ که قوانین پناهندگی در آلمان تشدید شد، اجازه اقامت به صورت پناهندگی از شانس کمتری برخوردار گردید. حقوق پناهندگی. پناهنده. طبق کنوانسیون پناهندگی ۱۹۵۱ ژنو پناهنده به کسی گفته می شود که در کشور خود به دلایل نژادی، مذهب، ملیت، عقاید سیاسی، تعلق به یک گروه اجتماعی مورد آزار و اذیت قرار می گیرند. حقوق پناهندگی در آلمان. تا زمان قبول پناهندگی پناهندگان باید در کمپ های پناهجویی زندگی نمایند. پناهندگان
در آلمان تا وقتی وضعیت حقوقی متقاضی پناهندگی مشخص نشده است برخوردار از هیچ نوع حقوق حتی اجازه کار در آلمان نیز برخوردار نخواهد بود. بر اساس کنوانسیون پناهندگی، پناهندگان از امتیاز داشتن جای خواب، حق داشتن خوراک مکفی و پاس سفید برخوردار می باشند. پاس سفید به مدرکی گفته می شود که بر اساس آن شخص پناهنده اجازه سفر به سایر کشورها را خواهد داشت اما حق ندارد به کشور خود مسافرت کند. آلمان نسبت به سایر کشورهای اتحادیه اروپا بیشتر پناهنده پذیر است. عمده پناهندگان از کشورهای ایران، سوریه، عراق، ترکیه و افغانستان می باشند. علل و انگیزه های پناهندگی ایرانیان به آلمان. ایرانیان به دلایل مختلفی راه مهاجرت به خارج از وطن خودشان را برگزیده اند. تغییرات در پهنه های سیاسی و اجتماعی در ایران گروه های مختلفی را به پناهندگی یا مهاجرت وادار کرده است. با مستقر شدن دولت جمهوری اسلامی در ایران و بلافاصله بعد از آن، اولین گروه که نزدیکان و حامیان سلطنتی پهلوی بودند از ایران به قصد مهاجرت خارج شدند. آنان اساساً روانه کشورهای آمریکا و کانادا شدند. اما اولین موج گسترده پناهندگی و مهاجرت ایرانیان به دهه ۱۳۶۰ بر می گردد که سرکوب شدید و سیس
تماتیک فعالان سیاسی در ایران آغاز شد. در این مقطع جمعیتی از پناهجویان با قبول خطرات زیاد از راه های گوناگون خود را به کشورهای اروپایی رساندند. در آن زمان گروهی که عمدتاً از هواداران گروه های چپ بودند ابتدا به کشورهای بلوک شرق و بعد از چند سال ماندن در آن کشورها، به کشورهای اروپایی مهاجرت کردند. اما بزرگترین گروهی که ناچار به مهاجرت از ایران گردید متعلق به سازمان مجاهدین خلق بودند. در آغاز پناهجویانی که مستقیماً به اروپا آمدند، فکر نمی کردند که مدت مهاجرت آنان ممکن است این همه سال طول بکشد. این افراد هیچ آشنایی از شرایط پناهندگی و زندگی در کشورهای اروپایی نداشتند به همین خاطر عده نسبتاً زیادی از آن ها چندین ماه بعد از ورود به آلمان برای پناهندگی اقدام می کردند. عدم تهدید جانی در کشورهای مقصد باعث می شد که دشواری های پناهندگی برای این افراد قابل تحمل شود. در این دوران گرفتن پناهندگی و اجازه اقامت ساده تر و راحت تر بود. از نیمه دوم دهه ۱۳۷۰ علت مهاجرت ایرانیان به اروپا کمتر به دلایل سیاسی بود. این گروه به رغم اینکه از شرایط سیاسی – اجتماعی در ایران رضایت نداشتند اما کمتر به خاطر فعالیت سیاسی مجبور به ترک کشورشان
شده بودند. از سال ۱۹۹۳ که قوانین پناهندگی در آلمان تشدید شد، اجازه اقامت به صورت پناهندگی از شانس کمتری برخوردار گردید. بعد از انتخابات سال ۱۳۸۸. پناهندگانی که بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ به قصد پناهندگی به آلمان آمدند اکثراً جوان و فعالان این دوره بودند. این افراد راحت تر از دوره های قبلی موفق به اخذ اقامت شدند. جوانان و نوجوانان. طی چهار دهه گذشته در میان پناهندگان ایرانی جوانان و نوجوانانی بودند که به تنهایی به آلمان فرستاده شده بودند. تعدادی از خانواده ها در سال های اول بعد از انقلاب یا سال های جنگ برای دور نگه داشتن بچه هایشان از جبهه یا ترس از دستگیری و زندان، آن ها را تنها به خارج فرستادند. در سال های بعد جوانان ایرانی به تنهایی به امید دست یابی به زندگی بهتر یا امکان تحصیل به خارج از کشور آمدند. جوانان دیگری را می توان به این گروه اضافه کرد که متعلق به سازمان مجاهدین خلق بودند و برای دور نگه داشتن آن ها از جنگ در عراق، از آنجا به آلمان وارد شدند. این گروه را به خاطر آنکه از حمایت سازمان مجاهدین برخوردار بودند نمی توان در ردیف بقیه جوانان پناهنده رده بندی کرد. روند مهاجرت ایرانیان به آلمان ت
وأم با وضعیت شرایط سیاسی درایران کم یا زیاد شده است. اما در همه سه دهه گذشته ایران را می توان در رتبه های بالای متقاضیان پناهندگی در آلمان قرار داد و این روند کماکان ادامه دارد. آمار مهاجرت ایرانیان به آلمان. سازمان فدرال برای مهاجرت و پناهندگی آلمان در دیماه ۱۳۹۴ اعلام کرد که آمار مهاجرت ایرانی ها به آلمان در سال ۲۰۱۵تعداد ۵٫۳۹۴ ایرانی (۷۰٪ بیش از سال گذشته) و ۳۰٫۸۶۲ افغانستانی (نزدیک به ۳۰۰٪ بیش از سال گذشته) جدید در سال ۲۰۱۵ در این کشور تقاضای پناهندگی دادند. این آمار علاوه بر ۳۳۰ ایرانی و ۵۲۰ افغانستانی است که طی همین مدت مجدداً تقاضای پناهندگی کردند. طبق آمار اداره فدرال برای امور مهاجران و پناهجویان در آلمان در سال ۲۰۱۳ تعداد ۴۴۲۴ ایرانی از این کشور درخواست پناهندگی کردند که طی ده سال اخیر این بالاترین تعداد پناهجویان ایرانی در آلمان است. به ۲۶۳ ایرانی پناهندگی داده شد. براساس این گزارش ایران در بین ده کشور با بالاترین شمار متقاضیان پناهندگی در آلمان در سال ۲۰۱۳، در ردیف ششم قرار گرفت. تعداد پناهندگان ایرانی در سال های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ شش درصد از کل جمعیت پناهجویان در آلمان را تشکیل می دادند. در سال ۲۰۱۳ تعد
اد پناهجویان ایرانی ۴ درصد کل پناهجویان آلمان می باشد. در این سال یکهزار و ۱۲ درخواست پناهندگی ایرانیان نیز رد شده است. بر طبق آمارهای اداره آمار فدرال آلمان در پایان ماه ژوئن سال ۲۰۱۳ بیانگر این است که تعداد ۷۰ هزار ایرانی در آلمان زندگی می کنند. این افراد یا پاسپورت ایرانی یا پاسپورت پناهندگی دارند که در آن کشور خود را ایران اعلام کرده اند. این علاوه بر ۸۰ تا ۹۰ هزار نفر ایرانی می باشد که تاکنون تابعیت آلمان را پذیرفته اند. پناهجویان ایرانی از نظر تعداد در ماه مه سال ۲۰۱۳ در رتبه پنجم در کشور آلمان قرار داشتند. در جدول اداره فدرال آلمان در امر مهاجرت و پناهندگی تعداد پناهجویان روسیه، سوریه، افغانستان و صربستان بیش از ایران بود. در سال ۲۰۰۹ تعداد پناهندگان ایرانی در آلمان ۱۱۷۰ نفر بودند و در سال ۲۰۱۰ تعداد پناهجویان ایرانی به ۲۴۷۵ نفر رسید. در سال های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ این تعداد رشد فزاینده ای داشت به طوری که حدود ۳۰ درصد بر تعداد پناهندگان ایرانی در آلمان اضافه گردید. آمار پناهندگان در آلمان از سال ۱۹۸۴ منتشر شد. در فاصله این تاریخ تا پایان سال ۲۰۱۲ میلادی بیش از ۱۲۶ هزار پناهجوی ایرانیان درخواست خود را به مقامات
دولتی آلمان تحویل دادند. جمعیت ایرانیان موجود در آلمان را بین ۱۵۰ تا ۱۸۰ هزار نفر برآورد می شود. تعداد ایرانیان پناهندگان ساکن آلمان بر اساس "ادارهٔ مرکزی ثبت احوال خارجی ها" تا پایان سال ۲۰۱۲ از مرز ۴۰ هزار تن گذشت. بالاترین تعداد پناهندگان از کشورهای ترکیه، ایران و افغانستان بودند. بر اساس این آمار ایران با حدود ۶هزار پناهنده بعد از ترکیه قرار داشت. تعداد پناهندگان ترکیه در آلمان تا تاریخ این گزارش بالغ بر بر ۱۵ هزار و ۲۰۲ تن بود، افغانستان نیز با ۲ هزار و ۵۸۵ تن، در ردیف سومین کشور قرار داشت. بر اساس گزارش "ادارهٔ مرکزی ثبت احوال خارجی ها"، تا پایان سال ۲۰۱۲، ۷۴ هزار و ۵۷۰ تن به ادارات اقامت خارجیان در سراسر آلمان تقاضای پناهندگی داده بودند. در این میان عراق با ۳۳ هزار و ۱۰۷ تن، ایران با ۷ هزار و ۸۷۱ نفر و ترکیه با ۶ هزار و ۷۷۳ متقاضی پناهندگی، به ترتیب مقام های اول تا سوم را داشتند. جایگاه تحصیلی و اجتماعی پناهندگان ایرانی. بنا به گزارش تحقیقی اداره مهاجرت و پناهجویی آلمان در اردیبهشت ۱۳۹۵، پناهندگان ایرانی و سوری بیشتر از حد میانگین از تحصیلات دبیرستانی و دانشگاهی برخوردار هستند. به عبارت دیگر حدود ۷۸ د
رصد پناهجویان بالغ ایرانی دارای دیپلم دبیرستان یا تحصیلات دانشگاهی می باشند. از میان پناهجویان ایرانی ۵/ ۴۲ درصد دیپلم دبیرستان دارند و ۲۲/ ۳۵ درصد پناهجویان دیگر ایرانی نیز تحصیلات دانشگاهی دارند. پناهندگان ایرانی اقشاری با درآمد متوسط یا بالا در این کشور می باشند. ایرانیان در واقع نخبگان ایرانی هستند که وادار به مهاجرت شده اند. آن ها به دلیل تمایل به زندگی مدرن که با قوانین و اصول حاکم در جمهوری اسلامی ایران مغایرت دارد ایران را ترک کرده اند.
لطفاً منو دوست داشته باش () نام یک مجموعه تلویزیونی کمدی درام استرالیایی است که توسط جاش توماس ساخته شده است. وی نویسنده بسیاری از اپیزودها نیز بوده است. اولین قسمت این مجموعه تلویزیونی در ۲۸ فوریه ۲۰۱۳ در شبکه ABC2 در استرالیا پخش شد.
جاش توماس (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، فیلم نامه نویس، و کمدین اهل استرالیا است. علت شهرت وی بیشتر به خاطر مجموعه تلویزیونی لطفاً منو دوست داشته باش است.
«به دنیای من بیا» تک آهنگی از هنرمند اهل استرالیا کایلی مینوگ است که در سال ۲۰۰۲ میلادی منتشر شد. این تک آهنگ در چارت های، استرالیا، اسکاتلند، جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
«سپتامبر که تموم شد بیدارم کن» تک آهنگی از گرین دی است که در سال ۲۰۰۵ میلادی منتشر شد. این تک آهنگ که در آلبوم "احمق آمریکایی" قرار داشت در چارت های والونیا، بریتانیا، فلاندرز، جزو ده ترانه اول قرار گرفت و در چارت آمریکا به ردهٔ ششم رسید. قطعهٔ «سپتامبر که تمام شد بیدارم کن» با الهام از مرگ پدر بیلی جو آرمسترانگ سروده شده که در سپتامبر ۱۹۸۲ بر اثر سرطان مری درگذشت.
«ترانه تنبلی» تک آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا برونو مارس است که در منتشر شد. این تک آهنگ در چارت های، دانمارک، بریتانیا، در رتبه اول و در چارت های والونیا، اسکاتلند، ایرلند، استرالیا، لهستان، فلاندرز، سوئیس، نیوزلند، اتریش، جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
«فقط خدا می دونه» تک آهنگی از گروه موسیقی راک اند رول بیچ بویز است که در منتشر شد. این تک آهنگ در آلبوم پت ساوندز قرار داشت. این ترانه در چارت بریتانیا به رتبه دو رسید و از معروفترین کارهای بیچ بویز گردید. در فهرست پانصد ترانه برتر کل تاریخ که در توسط رولینگ استون منتشر شد این ترانه در جایگاه ۲۵ قرار داشت.
«هواپیماها» تک آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا بی. او. بی، هیلی ویلیامز است که در سال ۲۰۱۰ میلادی منتشر شد. این تک آهنگ در چارت های اسکاتلند، نیوزلند، بریتانیا در رتبه اول و در چارت های، ایرلند، نروژ، استرالیا، آلمان، دانمارک، فنلاند، فلاندرز، اتریش، جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
احمق آمریکایی تک آهنگی از گرین دی است که در سال ۲۰۰۴ میلادی منتشر شد. این ترانه در آلبوم احمق آمریکایی قرار داشت. این تک آهنگ در چارت های استرالیا، نیوزلند جزو ده ترانه اول قرار گرفت. و در جایزه گرمی سال ۲۰۰۵ نامزد جایزه گرمی برای بهترین ضبط سال، جایزه گرمی برای بهترین ترانه راک، و جایزه گرمی برای بهترین موزیک ویدئو گردید. این ترانه یکی از ترانه های معروف گرین دی محسوب می شود.
«پلاگ این بیبی» تک آهنگی از میوز است که در سال ۲۰۰۱ میلادی منتشر شد. این تک آهنگ در آلبوم ریشه های تقارن قرار داشت. این ترانه در چارت بریتانیا به جایگاه یازدهم رسید و پرفروش ترین ترانه میوز شد و تا سال ۲۰۰۳ این جایگاه را حفظ کرد(ترانه زمان رو به اتمام است در ۲۰۰۳ به رتبه ۸ رسید).
مهدی بن برکه (۱۹۲۰) سیاستمدار چپ گرای مراکش، رئیس جناح چپ اتحادیه ملی نیروهای مردمی (UNPF-حزب الاتحاد الوطنی للقوّات الشعبیة) بود. او در سال ۱۹۶۵ در فرانسه مفقود شده و پروندهٔ این تحقیقات تا ۲۰۰۹ در جریان بود. تحصیلات. بن برکه در سن ۲۱ سالگی از دانشگاه الجزایر در رشته ریاضی فارغ التحصیل شده و به تدریس در همان رشته می پردازد. فعالیت های سیاسی. او در مبارزات استقلال خواهانه مراکش علیه فرانسه شرکت داشته و در دوران انقلاب مراکش رهبری حزب استقلال مراکش را بر عهده داشت. و پس از پیروزی انقلاب مراکش او به مدت سه سال (۱۹۵۶–۱۹۵۹) به سمت ریاست مجلس ملی مراکش انتخاب می شود. بعد از مدتی او به همراه برخی دیگر از احزاب حزب استقلال در مخالفت با پادشاه وقت مراکش از حزب انشعاب کرده و اتحادیه ملی نیروهای مردمی را تشکیل می دهد و پس از بالا گرفتن اختلاف بین او سلطان محمد پنجم به الجزایر می رود. او به دلیل حمایت از الجزایر در مناقشات مرزی با مراکش به اتهام خیانت از سوی مراکش به مرگ محکوم می شود. کشته و مفقود شدن. بن برکه، در ۷ آبان ۱۳۴۴ (۲۹ اکتبر ۱۹۶۵) برای شرکت در یک کنفرانس به پاریس رفته و ربوده و کشته شد. در این حادثه فرانسه، م
راکش و وزیر کشور وقت ژنرال محمد اوفقیر را به نقض حریم و حاکمیت کشور خود برای عملیات آدم ربایی متهم ساخت که منجر به چهار سال قطع رابطه دو کشور شد. یکی از میدان های پاریس در سال ۲۰۰۵ بنام او نامگذاری شد. در سال ۲۰۱۴ ارتش اسراییل اعلام کرد که موساد در عملیات سرویس مخفی پادشاه مراکش با آن کشور همراهی کرده است.
نظریه نرخ-اِعوِجاج (به انگلیسی: Rate-distortion theory)، یک شاخه اصلی از نظریه اطلاعات است که اصول نظری فشرده سازیِ خطادارِ داده ها را بیان می کند. این نظریه به مسئله کمترین تعداد بیت لازم برای هر سمبل منبع که باید از کانال مخابراتی منتقل شود تا بتوان داده ها را طوری در مقصد بازیافت که اعوجاج از حد معینی بیشتر نشود، می پردازد. مقدمه. نظریه نرخ-اعوجاج یک فرمول بندی ریاضی است که بیان می کند چه مقدار فشرده سازیِ خطادار امکان پذیر است. بسیاری از روش های فشرده سازی صدا، گفتار، تصویر ثابت یا متحرک، دارای تبدیلات، کوانتیزاسیون و روندهایی برای تعیین نرخ بیت هستند که در قالب کلی توابع نرخ-اعوجاج قرار می گیرند. نظریه نرخ-اعوجاج را کلود شانون در کار اساسی اش در نظریه اطلاعات، پایه ریخت. در نظریه نرخ-اعوجاج، معمولاً نرخ به عنوان تعداد بیت لازم برای هر سمبل، هنگام انتقال یا فشرده سازی داده ها شناخته می شود. در موارد ساده، اعوجاج به صورت متوسطِ (امیدِ ریاضی) مربع اختلاف سیگنال ورودی و خروجی تعریف می شود. اما، از آنجاکه تکنیک های فشرده سازی خطادار روی داده های قابل درک برای انسان اعمال می شوند (مانند صدا، تصاویر ثابت یا متح
رک)، اعوجاج باید به گونه ای مدل شود که متناسب با درک انسان باشد. مشابه استفاده از احتمالات در فشرده سازی خطادار، معیارهای اعوجاج با توابع هزینه (همان گونه که در تخمین بِیزی و تئوری تصمیم استفاده می شود) بیان می شوند. در فشرده سازی صدا، مانند تکنیک MP3 یا Vorbis، مدل های ادراکی (و در نتیجه اعوجاج ادراکی) استفاده می شوند، گرچه اغلب نمی توان آنها را به سادگی در غالب تئوری نرخ- اعوجاج بیان کرد. در فشرده سازی تصویر ثابت یا متحرک، مدل های مبتنی بر ادراک انسان کمتر توسعه یافته اند و به صورت محدود در ماتریس وزن های JPEG و MPEG استفاده می شود. توابع نرخ-اعوجاج. توابعی که نرخ و اعوجاج را پیوند می دهند، پاسخ های مسئلهٔ کمینه سازی زیر هستند: formula_1 که در آن، (QY | X(y | x، تابع چگالی احتمال شرطی خروجی کانال مخابراتی (Y) برای یک ورودی مفروض (X) است و گاهی تست کانال نامیده می شود. (IQ(Y ; X اطلاعات متقابل بین Y و X است و چنین تعریف می شود: formula_2 که (H(Y و (H(Y | X آنتروپی سیگنال خروجی (y) و آنتروپی شرطی سیگنال خروجی به شرط سیگنال ورودی است: formula_3 formula_4 همچنین مسئله را می توان به صورت یک تابع نرخ-اعوجاج بیان
کرد که باید روی اعوجاج های ممکن به ازای یک نرخ معین، کمینه شود: formula_5 این دو فرمول بندی به توابعی می انجامند که معکوس هم هستند. اطلاعات متقابل، معیاری برای تفاوت عدم قطعیت از Y و عدم قطعیت از Y به شرط دانستن X است. این کاهش عدم قطعیت به سبب اطلاعاتی است که میان فرستنده و گیرنده مخابره می شود، (I(Y; X. برای نمونه، اگر هیچ داده ای منتقل نشود، آنگاه (H(Y |X) = H(Y و I(Y; X) = ۰. از سوی دیگر، اگر کانال مخابراتی بی خطا باشد و سیگنال دریافتی Y، همان سیگنال ارسالی X باشد، آنگاه H(Y | X) = ۰ و (I(Y; X) = H(Y. در تعریف نرخ-اعوجاج، اعوجاج بین X و Y، به ازای یک (QY | X(y | x و یک حداکثر اعوجاج مجاز تعریف می شود. اگر از میانگین مربع خطا به عنوان معیار اعوجاج استفاده کنیم (برای سیگنال های با دامنه پیوسته)، آنگاه formula_6 همان طور که معادله بالا نشان می دهد، محاسبهٔ یک تابع نرخ-اعوجاج نیاز به تابع چگالی احتمال ورودی X دارد و به دنبال آن، یک تابع چگالی احتمال شرطی (QY | X(y | x که نرخ را برای یک اعوجاج D* کمینه کند، به دست می آید. البته این مسئله، جز در موارد ساده، یک پاسخ تحلیلی بسته (به انگلیسی: closed form) ندارد. ت
ابع نرخ-اعوجاج هر منبع، چند ویژگی اساسی دارد. مهم ترینشان این است که یک تابع پیوستهٔ اکیداً نزولی مقعر است. اگرچه جواب تحلیلی برای این مسئله، نادر است، حد بالا و پایین، مانند حد پایین شانون برای این توابع وجود دارد، که به ازای خطای مربعی و منبع بی حافظه دلخواه با آنتروپی دیفرانسیلی محدود چنین است formula_7 که (h(D آنتروپی دیفرانسیلی متغیر تصادفی گاوسی با واریانس D است. این حد پایین، قابل تعمیم به منابع حافظه دار و سایر معیارهای اعوجاج است. یک ویژگی مهم حد پایین شانون این است که برای اعوجاج های اندک، حد خوبی برای طیف وسیعی از منابع به دست می دهد. الگوریتم یک روش مبتنی بر تکرار برای حل عددی تابع نرخ-اعوجاج برای الفبای محدود ورودی-خروجی منبع است و کارهای زیادی برای گسترش این راه حل به مسائل عمومی تر انجام شده است. در منابع حافظه دار، تعریف تابع نرخ-اعوجاج نیازمند بازنگری است و به صورت یک حد روی دنباله هایی که طول افزایشی دارد بیان می شود. formula_8 که formula_9 و formula_10 که بالانویس ها یک دنباله کامل تا آن زمان و زیرنویس 0، حالت اولیه را نشان می دهند. منبع گاوسی بی حافظه (مستقل). اگر (PX(x یک توزیع گاوسی با و
اریانس σ2، و نمونه های آتی سیگنال X مستقل باشند (منبع بی حافظه است یا سیگنال ها ناهمبسته اند)، فرم بستهٔ زیر برای تابع نرخ-اعوجاج به دست می آید formula_11 شکل زیر این تابع را نشان می دهد. بر پایه نظریه نرخ-اعوجاج، هیچ روش فشرده سازی نمی تواند بیرون از ناحیهٔ خاکستری عمل کند. خط قرمز، یک باند برای فشرده سازهای عملی است. به عنوان یک قانون کلی این حد تنها با افزایش طول بلوک های کد امکان پذیر است. با این حال، حتی در طول بلوک واحد، ممکن است بتوان یک کوانتیزاسیون خوب به گونه ای که با فاصله خوبی از تابع نرخ-اعوجاج کار کند، یافت. این تابع نرخ-اعوجاج تنها برای منابع گاوسی بی حافظه برقرار است. منبع گاوسی سخت ترین منبع برای کدگشایی کردن است. برای یک خطای میانگین مربعات معین، این منبع به بیشترین تعداد بیت نیاز دارد. عملکرد یک فشرده ساز عملی تصویر، ممکن است به خوبی زیر باند پایین (R(D نشان داده شده باشد. ارتباط نظریه نرخ-اعوجاج با ظرفیت کانال. اگر بخواهیم اطلاعات منبعی را منتقل کنیم طوری که اعوجاج از حد D تجاوز نکند، بر پایه نظریه نرخ-اعوجاج، باید کمترین نرخ بیت (R(D برای هر سمبل اطلاعات از منبع به مقصد برسد. همچنین بر پا