Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کردهای بریتانیا (انگلیسی:Kurds in the Great Britain) (کردی:Kurdên li Brîtanya کوردانی بریتانیا) مردم کرد متولد بریتانیا یا مهاجرت کننده به این کشور هستند. تاریخچه. حضور کردها در بریتانیا به دهه ۱۹۸۰ میلادی بازمی گردد. بیشتر آن ها از مناطق کردنشین(عراق، ترکیه، ایران، ارمنستان و سوریه) که در آن جا زیر فشار برای سرکوب زبان و فرهنگشان بودند، به بریتانیا آمدند.
کردهای قزاقستان (کردی: Kurdên Qezaxistanê) به مردمان کرد مهاجرت کرده یا متولد شده در قزاقستان اشاره می کند. بر اساس سرشماری اخیر در سال ۲۰۱۱ میلادی،۳۸٬۳۲۵ نفر یا ۰٬۲٪ جمعیت قزاقستان را کردها تشکیل می دهند اما رئیس انجمن کردهای قزاقستان جمعیت کردها را در این کشور تا ۴۶٬۰۰۰ نفر اعلام کرده است. زیرا بسیاری از کردها در این آمار به عنوان ترک یا آذری فهرست بندی شده اند. بیشتر کردهای قزاقستان توسط استالین از آذربایجان ، ارمنستان و گرجستان به قزاقستان تبعید شده اند. همچنین عده ای از کردها نیز از کشورهای همسایه یعنی ازبکستان و قرقیزستان به قزاقستان مهاجرت داده شده اند. مهاجرت اجباری. کردها دو بار از قفقاز به آسیای مرکزی تبعید شدند. اولین تبعید در سال ۱۹۳۷ رخ داد که در آن شوروی، کردها را از نخجوان تبعید کرد و دومین تبعید در سال ۱۹۴۴ در گرجستان رخ داد. شوروی که از تهاجم ترکیه می ترسید و کردها را غیرقابل اعتماد می دید، حتی با وجود اینکه بسیاری از کردها در ارتش شوروی خدمت می کردند. بسیاری از کردها در جریان تبعید جان باختند. وضعیت فعلی. کردها در شهرهای آلماتی ،طراز چیمکند و نورسلطان زندگی میکنند و بیشتر متمایلند که در شهره
ای کوهستانی که دارای مراتع و دشت و رودخانه است، زندگی به سر برند. بیشتر آنها مشغول دامپروری و ییلاق و قشلاق هستند و آنهایی که در شهرها زندگی میکنند، رستوران دار و مغازه دار و بازرگان هستند. در شهرهایی با جمعیت اکثریت کرد ، ادبیات و زبان کردی در مدارس ابتدایی و دبیرستان ها تدریس می شود و کردها از سال ۱۹۹۰ روزنامه کردی به نام کردستان را نیز دارند.
کردهای اردن به کردهای مهاجر یا متولد کشور اردن اشاره دارد. بین ۳۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارند. بیشتر آنان در شهرهای امان، اربد، سلط و زرقاء زندگی می کنند. حدود ۱۰۰ سال است که جامعه کردها با سایر مردم اردن یکپارچه شده است و کردها با وجود دارا بودن جمعیت قابل توجه در اردن، حتی یک کرسی از مجلس اردن را نیز ندارند. تاریخچه. حضور کردها در اردن به دوران صلاح الدین ایوبی پادشاه کرد مصر بازمی گردد. بعدها کردهای ارتش عثمانی نیز در شهر سلط سکنی گزیدند. همچنین تعدادی از کردها هم بین سال های ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۰ هنگام نسل کشی کردها در ترکیه به اردن آمدند. عده ای از کردها نیز پس از جنگ خلیج فارس به اردن آمدند. همچنین تعداد زیادی از کردهای ایرانی نیز پس از انقلاب ۱۳۵۷ به اردن مهاجرت کردند.
کردهای سوئد به معنای کردهای مهاجر یا متولد کشور سوئد است.. بیشتر کردهای سوئد در پایتخت یعنی استکهلم یا اوپسالا زندگی می کنند. اکثر پناهندگان سیاسیِ کُرد، سوئد را برای زندگی انتخاب می کنند که در نتیجه موجب حضور فرهنگی کردها در سوئد شده است. در سال ۲۰۱۶، شش کرسی از پارلمان سوئد به کردها تعلق داشته است.
گابریل سینکرایان (؛ زادهٔ ) یک وزنه بردار اهل رومانی است. وی که در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ توانسته بود مدال برنز وزن ۸۵ کیلوگرم را کسب کند مثبت اعلام شدن تست دوپینگ وی این مقام به دنیس اولانوف وزنه بردار کشور قزاقستان تعلق گرفت.
کردهای فنلاند به معنی کردهایی می باشد که در کشور فنلاند به دنیا آمده یا به این کشور مهاجرت کرده اند. در سال ۲۰۱۳ تعداد ۱۰٬۰۷۵ کرد در فنلاند زندگی می کرده اند. تاریخچه. برخی از کردهای فنلاند از ایران یا ترکیه به این کشور آمده اند اما بیشتر آنان از کردهای عراقی هستند به طوری که بیشترین جمعیت مهاجرین عراقی در فنلاند را تشکیل می دهند. پس از حمله داعش به مناطق کرد نشین، اعتراضاتی توسط کردهای فنلاند شکل گرفت. ده ها تن از کردهای فنلاند به منظور مبارزه با داعش این کشور را ترک کرده و به عراق یا سوریه رفته اند.
محمد ایهاب (؛ زادهٔ ۲۱ نوامبر ۱۹۸۹ - قاهره) یک وزنه بردار اهل مصر است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز وزن ۷۷ کیلوگرم در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
عزت آرتیکوف (؛ زادهٔ ) یک وزنه بردار اهل قرقیزستان است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز وزن ۶۹ کیلوگرم در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
شهرستان کورچه () یکی از ۱۲ شهرستان کشور آلبانی است که بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۲۲۰٬۳۵۷ تن جمعیت داشته و مساحت آن ۳۷۱۱ کیلومترمربع بوده است. شهر کورچه مرکز این شهرستان است. توپوگرافی. از نظر توپوگرافی، بخش اعظم شهرستان کورچه مرتفع است و شامل کوه های گراموس می شود که ارتباط بین اسکاردوس به سمت شمال و پیندوس به سمت جنوب را شکل می دهد. مرزها. شهرستان کورچه از نظر بین المللی با کشورهای جمهوری مقدونیه و یونان هم مرز است و هم مرزهای داخلی آن نیز عبارتند از شهرستان گیروکاستر (جنوب غرب)، شهرستان برات (غرب) و شهرستان الباسان (شمال غرب). مردم. اکثر ساکنان کورچه را آلبانیایی ها تشکیل می دهند، اما گروه های قومی مهم دیگری همچون یونانی ها (در جنوب)، مقدونیه ای ها (در شرق)، آرومانیانی ها (بخش های غربی) و رومی ها نیز در این شهرستان زندگی می کنند. از نظر مذهبی نیز اکثریت ساکنان این شهرستان پیرو دین اسلام بکتاشیه و مسیحیت ارتدوکس هستند. براساس آخرین سرشماری ملی آلبانی در سال ۲۰۱۱ میلادی، این شهرستان ۲۲۰٬۳۵۷ نفر جمعیت داشت و ترکیب جمعیتی افراد شمارش شده بر اساس گروه های قومی نیز شامل آلبانیایی ها، یونانی ها، مقدونیه ای ه
ا، مونته نگرویی ها، آرومانیانی ها، کولی ها و مصری ها می شد. مجموعاً ۵۸٬۹۸ درصد از جمعیت این شهر مسلمان، ۱۶٬۲۵ درصد پیرو کلیسای ارتدکس آلبانی، ۱٬۱۳ درصد پیرو کلیسای کاتولیک رومی، ۰٬۳ درصد پیرو کلیسای پروتستان و ۰٬۰۶ درصد نیز پیرو دیگر کلیساهای مسیحی هستند. ۸٫۸۴ درصد مؤمنان بدون دین و ۱٬۸۲ درصد خداناباور هستند. ۱۰٬۲۵ درصد نیز عقیده شان را ابراز نکردند. تقسیمات اداری. تا سال ۲۰۰۰ میلادی، شهرستان کورچه به ۴ ناحیه تقسیم می شد: ناحیه دوول، ناحیه کولونیه، ناحیه کورچه و ناحیه پوگرادتس. از سال ۲۰۱۵ میلادی، پس از اصلاحات دولت در زمینهٔ تقسیمات اداری، این شهرستان شامل ۶ شهرداری شد: دوول ، کولونیه، کورچه، مالیک، پوگرادتس و پوستک. شهرستان کورچه پیش از سال ۲۰۱۵ میلادی، دارای ۳۷ شهرداری به شرح زیر بود: شهرداری های ذکرشده، مجموعاً دارای حدود ۳۴۰ شهرک و روستا هستند.
اویامازاکی یک شهر در ژاپن است که در استان کیوتو واقع شده است و ۱۵٬۲۰۳ نفر جمعیت دارد. از این شهر و بخش خودمختار آن به عنوان یکی از هشت زایباتسو بزرگ (دارای قدرت اقتصادی) در دوره سنگوکو نام برده می شود. دوره موروماچی. در طول شورش اونین، مرکز کیوتو به میدان جنگ تبدیل شد و آسیب زیادی دید. افرادی که آن را احیا کردند، تجار و بازرگانان ثروتمندی بودند که شهرنشینان نامیده می شدند. یکی پس از دیگری، سازمان های خودگردانی به نام «شهرک ها» در داخل شهر تأسیس شدند که توسط آنها اداره می شد. درست مانند سوموراها در خانه های محلی، مردم شهر قوانین (قوانین) شهر را ایجاد کردند، قضاوت های خود را انجام دادند (قضاوت های مستقل)، و در ورودی ها و خروجی های شهر را ساختند تا عملکرد دفاعی خود را تقویت کنند. یک سیستم حکومت محلی در کیوتو متولد شد که در آن چندین شهر با هم گروه بندی شدند تا گروه های شهری را تشکیل دهند که توسط تسوکیگیو (Tsukigyo)، نماینده ای که توسط مردم شهر انتخاب می شد، مدیریت و نظارت می شد. در سال ۱۵۰۰، جشن گیئون برای اولین بار در حدود ۳۰ سال برگزار شد و ۳۶ شناور یامابوکو به رژه رفتند تا مردم را در مورد تولد دوباره کیوتو به
جشن و شادی دعوت کنند. به هر حال، بسیاری از مردم شهر از اعضای فرقه نیچیرن (هوکّه) بودند و از طریق ایمانشان عمیقاً با یکدیگر در ارتباط بودند و اتحاد آنها شورش هوکه/هوکه ایکی نام داشت. او در سال ۱۵۳۲ معبد یاماشینا هونگان-جی، پایگاه فرقه ایکو-ایکی (فرقه جودو شینشو هنگان جی) را به آتش کشیده شد و پیروان ایکو را از کیوتو اخراج شدند. با این حال، در سال پنجم تنبون، راهبان و سربازان معبد انریاکو در کوه هیئی با خاندان روکاکو، یک ارباب فئودال از دوره سنگوکو متحد شدند، به کیوتو حمله کردند، تمام معابد فرقه نیچیرن را سوزاندند و هوکه ایکی یا (اهالی شهر) کیوتو را بیرون کردند. در نتیجه این شورش هوکه، شهر کیوتو، که با تلاش فراوان بازسازی شده بود، در اثر آتش سوزی که در منطقه وسیع تری نسبت به شورش اونین گسترش یافت، ویران شد. با این حال، چندین سال پس از این واقعه، مردم شهر (پیروان فرقه نیچیرن) به کیوتو بازگشتند و بار دیگر به اداره شهر پرداختند. با این حال، هنگامی که اودا نوبوناگا برای به قدرت رساندن آشیکاگا یوشی آکی به کیوتو رفت و شوگون سالاری موروماچی را دوباره تأسیس کرد، سطح بالای خودمختاری مردم شهر به پایان رسید.
گروه B جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۵ شامل تیمهای آلمان ،ساحل عاج، نروژ و تایلند می شد. این بازی ها از تاریخ ۷ تا ۱۵ ژوئن ۲۰۱۵ انجام شد.
زین الدین محمد حنفی شهرت یافته به ابن اِیاس (۱۴۸۸-۱۵۲۴) تاریخ نگار مصری دورهٔ مملوکی بود که به شعر عربی نیز روی آورد. زندگی. زادهٔ ۱۸ ژوئن ۱۴۴۸/ ۶ ربیع الثانی ۸۵۲ق در قاهره بود. نسبش «ابوالبرکات زین الدین محمد بن احمد بن ایاس حنفی» ذکر شده است. نزد جلال الدین سیوطی و عبدالباسط بن خلیل حنفی فقه خواند. در ۱۴۷۸م ۸۸۲ق به حج رفت. سپس، عزلت گزین شد و از دربارها دوری می کرد. ابن ایاس در ۱۵۲۴/ ۹۳۰ق در قاهره درگذشت.
صومعه قدیس یوحنای دیلمی () یک صومعه سریانی واقع در ۳ کیلومتری بغدیدا در شمال عراق است. به طور سنتی تأسیس این صومعه منتسب به مار یوحنای دیلمی است که در قرن هفتم فعال بود و بر اساس یک افسانه تاریخی بانی گرویدن مردم آن از کلیسای نسطوری به کلیسای ارتدکس سریانی بود. این صومعه هم اکنون در سیطره دولت اسلامی عراق و شام است.
عایشه باعونیه (؟ -۱۵۱۶) بانوی صوفی و شاعر عرب زبان شامی در دورهٔ مملوکی بود. زندگی. نسب کاملش «ام عبدالوهاب عایشه بنت یوسف بن احمد بن ناصرالدین بن خلیفه» ذکر شده است. در هشت سالگی قرآن را حفظ کرد. نزد اسماعیل خوارزمی و سپس علی بن یحیی ارموی به طریقت گرایید. به قاهره رفت و آنجا بسیار آموخت و اجازهٔ فتوا و تدریس برگرفت. سپس به دمشق برگشت و در ۲۱ دسامبر ۱۵۱۶/ ۱۵ ذی القعده ۹۲۲ق درگذشت.
کلیسای ارتدکس سریانی () یا کلیسای ارتدکس سریانی انطاکیه یک کلیسای اتوسفالی ارتدوکس مشرقی مستقر در مدیترانه شرقی با جوامع دور از وطن گسترش یافته در سراسر جهان به ویژه در سوئد، هند، آلمان و بریتانیا است. این کلیسا از مناجات سنت جیمز رسول سریانی که از قدیمی ترین مناجات بازمانده در مسیحیت است استفاده می کند و سریانی به عنوان زبان رسمی علم العبادات آن است.
شمس الدین سخاوی (۸۳۱-۹۰۲ق/۱۴۲۸-۱۴۹۷م) تاریخ نگار، محدث و عالِم مصری بود. زندگی. نسب کاملش «شمس الدین ابوالخیر محمد بن عبدالرحمان بن محمد بن ابی بکر ابن عثمان بن محمد سخاوی» ذکر شده است. ریشهٔ خانوادگی اش از سخا (کفر الشیخ) بود اما زادگاه خودش قاهره، در ژانویه ۱۴۲۸/ ربیع الاول ۸۳۱ بود. از ابن حجر عسقلانی دانش آموخت و از شاگردان برجسته اش به شمار می رفت. پس از درگذشت استادش، به شهرهایی از مصر سفر کرد؛ سپس به شام و حجاز بارها رفت: بار نخست در ۸۷۰ حج گذارد، بار دوم در ۸۸۵ق، بار سوم در ۸۹۶ق. تا سال ۸۹۸ق در مکه بماند. درگذشتش در مدینه، در ۱۰ مه ۱۴۹۷/ ۲۸ شعبان ۹۰۲ق بود. شاگردان. از جمله شاگردان برجسته اش می توان به فضل الله بن روزبهان خنجی اشاره کرد.
احمد بن محمد سُلَمی شهرت یافته ابن الهائِم (۱۳۹۷-۱۴۸۲م) (نسب کامل: شهاب الدین ابوالعباس احمد بن محمد بن علی بن محمد بن الهائم سُلَمی منصوری) شاعر مصری بود. زندگی. ابن الهائم در ۱۳۹۷/ ۷۹۹ در منصوره مصر زاده شد، از این رو به منصوری نیز شهرت یافت. نسبش به عباس بن مرداس می رسد که از این رو، سُلَمی نسب است. در سال ۱۴۲۲/ ۸۲۵ به قاهره رفت و نزد قاضی، شرف الدین عیسی اقفهسی درس خواند. سپس الفیه را نزد شمس الدین جندی و نحو را پیش شمس الدین قرشی (پیشوای مدرسه شیخونیه) خواند. از زرکشی نیز حدیث شنید. پس از این، مقامی در مدرسهٔ شیخونیه گرفت. ابن هائم در جمادی الثانی ۸۸۷/ ژوئیه یا اوت ۱۴۸۲ در قاهره درگذشت.
کِی-اُون! یک مجموعه سینن مانگا ژاپنی که توسط کاکی فلای نوشته و طراحی شده است. این مجموعه مانگا توسط انتشارات هوبونشا بین سال های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ در مجله "مانگا تایم کیارا" به چاپ می رسید. سری مانگا مجدداً از آوریل ۲۰۱۱ تا ژوئن ۲۰۱۲ همراه با دو داستان جداگانه در مجلات مانگا تایم کیارا و مانگا تایم کیارا کارات به چاپ رسید. بر اساس نسخهٔ مانگا یک مجموعه تلویزیونی انیمه ۱۳ قسمتی توسط استودیو کیوتو انیمیشن دستمایه اقتباس قرار گرفت که از آوریل تا ژوئن سال ۲۰۰۹ پخش گردید. فصل دوم مجموعه انیمه نیز به تعداد ۲۶ قسمت از آوریل تا سپتامبر ۲۰۱۰ پخش شد. همچنین یک قسمت اووی ای مرتبط با فصل دوم در مارس ۲۰۱۱ منتشر شد. یک فیلم انیمه ای نیز بر اساس این مجموعه و به کارگردانی نائوکو یامادا در ۳ دسامبر ۲۰۱۱ در ژاپن عرضه شد. داستان. کی اون یک مکان نامشخص در ژاپن است. چهار دختر بچه دبیرستانی به کلوب موسیقی ساکوراگائوکا می پیوندند تا آن را از خطر منحل شدن نجات دهند. یویی هیراساوا دختر بچه ای دبیرستانی است که در آغاز هیچ آشنایی ای با موسیقی ندارد نه تجربه نواختن ساز دارد و نه می تواند پارتیتور را بخواند. با پشتکار بسیار این دختر به یک گیت
اریست مبدل می شود و به همراه دیگران به تمرین موسیقی می پردازد. ساواکو یاماناکا، دبیر موسیقی به کلوب توجهی ندارد و به صورت خصوصی در خانه موسیقی تدریس می کند. در سال آخر دبیرستان یاماناکا معلم آن ها می شود و در این سال فردی به نام آزوسا ناکانو به کلوب می پیوندد. پس از پیوستن ناکانو به گروه که یک گیتاریست است گروه منسجم شده و تمرین های خود را افزایش می دهند. در سال بعد همچنان که آزوسا دبیرستانی است سایر اعضای گروه به دانشگاه می روند.
ابوالحسن، ابراهیم بن عمر بِقاعی شهرت یافته به برهان/الدین بقاعی (۱۴۰۷-۱۴۸۰) فقیه، ادیب، تاریخ نگار، زبان شناس و مفسر شامی بود. زندگی. نسب کاملش «برهان الدین ابوالحسن ابراهیم بن عمر بن حسن بن رُباط بن علی بن ابی بکر خِرباوی بِقاعی» ذکر شده. زادهٔ روستای خربة روحه (از توابع شهرستان راشیا استان بقاع) در ۱۴۰۷/ ۸۰۹ بود. در حملهٔ بنو مزاحم به این روستا در ۱۴۱۸/ ۸۲۱، بسیاری از اهالی مهاجرت کردند و برهان الدین به دمشق رفت. آنجا علوم قرآنی و قرائت خواند. میان او و شمس الدین سخاوی، از رقابت و کشمکش ذکر شده است. برهان الدین به حج رفت و بسیار سفر کرد، سپس به دمشق بازگشت و همان جا در ۱۸ رجب ۸۸۵/۲ اکتبر ۱۴۸۰ درگذشت.
شهاب الدین حجازی (۸ سپتامبر ۱۳۸۸-۹ مارس ۱۴۷۱م) نویسنده و شاعر عربی حجازی در سدهٔ نهم قمری بود که بیشتر در مصر زیست. به جز ادبیات و شعر، به موسیقی و فقه نیز روی آورد. زندگی. نسب کامل او «ابوالطیب شِهاب الدین احمد بن محمد بن علی بن حسین بن ابراهیم» با نسبت های بسیار «حجازی، انصاری، خزرجی، سعدی، عُبادی، قاهری، بُلقینی، قابِسی» ذکر شده است. در ۸ سپتامبر ۱۳۸۸/ ۲۷ شعبان ۷۹۰ به دنیا آمد. از ابن حجر عسقلانی سماع حدیث داشت. پس از فقه آموزی های بسیار به ادبیات گرایید. شهاب الدین حجازی در ۹ مارس ۱۴۷۱/ ۸ رمضان ۸۷۵ درگذشت.
ابن تغری بردی(۱۴۱۱- ۱۴۷۰) تاریخ نگار تُرکی اصل مصری در سدهٔ نهم هجری بود. وی در زمان حکومت مملوک متولد شد. نزد بدرالدین العینی و تقی الدین مقریزی، دو تن از مورخین و علمای برجستهٔ قاهره، تحصیل کرد. مشهورترین اثر او تواریخ چند جلدی مصر و سلطنت مملوک به نام النجوم الزاهره فی ملوک مصر و القاهره (ستارگان درخشان پادشاهی مصر و قاهره) است. سبک او تحلیلی با تاریخ های دقیق رویدادها است که روشن می کند دسترسی خاص به سلاطین و سوابق آنها داشته است. نام «تغری بردی» به زبان ترکی امروزی «Tanrıverdi» به معنای خداداد در زبان ترکی است. زندگی. نسب کامل او «ابوالمحاسن جمال الدین یوسف بن عبدالله تغری بَردی ظاهری جُوینی» ذکر شده. پدرش مملوکی رومی (از سرزمین آناتولی) و تُرک بود. مولایش، ظاهر سیف الدین برقوق او را والی حلب و دمشق قرار داد. درگذشت پدرش به سال ۸۱۵ق بود. جمال الدین یوسف در قاهره، شوال ۸۱۳ به دنیا آمد و یتیم بزرگ شد. نزد مقریزی درس خواند، در شاخه های علوم گوناگون مانند منطق، علم فلک و طب پیشرفت کرد. بیشتر زندگی اش در پیوندها با ممالیک گذشت؛ در سال ۸۶۳ق حج گذارد. ابن تغری بردی در ۱۴ ژوئن ۱۴۷۰/ ۵ ذی الحجه ۸۷۴ در قاهره درگذش
شمس الدین نواجی (۱۳۸۶-۱۴۵۵) (نسب کامل:شمس الدین محمد بن حسن بن عثمان نواجی) ادیب و شاعر مصری بود. در قاهره زاده شد و در ادبیات و شعر سرآمد بود؛ او دوست ابن حجه حموی بود. زندگی. نواجی زادهٔ ۱۳۸۶/ ۷۸۸ق در قاهره بود و اصالتاً از روستا نَواج (استان غربیه، مصر) بوده است. فقه را نزد کمال الدین محمد بن موسی دمیری خواند که دمیری خود مدرس الازهر بود، سپس در مدرسه حسینیه و جمالیه، تا اینکه درگذشت. نواجی دو بار به حج رفت، سال های ۱۴۱۷/ ۷۸۸ق و ۱۴۲۹/ ۸۳۳ق. به نشست های صوفیانه رفت وآمد داشت (ذِکر) و دوست ابن حجة حموی بود. نواجی در ۲۵ جمادی الاول ۸۵۹/۲۲ مه ۱۴۵۵ احتمالاً در قاهره درگذشت. آثار بسیاری از او به جا مانده است.
جو میک (؛ – ) ترانه سرا و تهیه کنندهٔ موسیقی اهل بریتانیا بود. او پیشگام سبک پاپ تجربی و از خلاق ترین تهیه کنندگان موسیقی بین سال های ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۷ میلادی بود. ابداعاتش در زمینهٔ ضبط صفحه همچون نسخه برداری همگام (Overdubbing)، نمونه برداری (Sampling) و استفاده از طنین (reverb) بنیادی بود. او ترانهٔ تلستار را برای گروه تورنِیدوز (The Tornados) ساخت و تهیه کرد؛ نخستین ترانهٔ بریتانیایی که به صدر جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد آمریکا راه یافت و جایزهٔ آیور نوولو را برای جو میک به ارمغان آورد. توفیق تجاری جو میک در مقام تهیه کننده کوتاه و گذرا بود؛ او به مرور در بدهی های سنگین و افسردگی عمیق غرق شد و سرانجام سال ۱۹۶۷ با شات گان ابتدا زن صاحبخانه و سپس خود را کشت. مجلهٔ ان ام ئی در سال ۲۰۱۴جو میک را به عنوان برترین تهیه کنندهٔ تاریخ موسیقی معرفی کرد.
ابوالعباس احمد بن محمد (کنیه+نام+نام پدر) نسبی عربی است و نسب افراد زیر می تواند باشد:
بهاءالدین إبشیهی (۱۳۸۹-۱۴۴۸) (نسب: ابوالفتح محمد بن احمد اِبشیهی) ادیب و شاعر عربی، فقیه و عالم قرآنی مصری بود. بذله گویی و ناتوانی زبان بر آثارش چیره شد. زندگی. نسب کامل او «بهاء الدین ابوالفتح محمد بن احمدِ خطیب بن منصور بن احمد ابن عیسی مَحلّی اِبشیهی» ذکر شده است. در سال ۱۳۸۹/ ۷۹۰ در روستایی به نام اِبشویه در استان غربیه نزدیک فیوم به دنیا آمد. بیشتر زندگی اش در محله الکبری گذشت؛ در آنجا قرآن آموخت و کمی فقه و نحو درس خواند. بارها به قاهره رفت و نیز حج گذارد (۸۱۴ق/۱۴۱۲م). سپس مدتی در قاهره ماند و نزد جلال الدین بلقینی سماع حدیث داشت؛ گویا از برهان بقاعی نیز درس آموخته. هنگامی که پدرش درگذشت، او خطیبی را برگرفت. در این اثنا، به ادبیات نیز توجه داشت. بهاءالدین ابشیهی در سال ۱۴۴۸/ ۸۵۲ درگذشت.
رُخ، یکی از ولایت ها (شهرستان ها) ی دوازده گانه ربع نیشابور قدیم خراسان، و یکی از نام های قدیمی تربت حیدریه امروزی که مرکز این ولایت شهر بیشک بوده است. از ولایت رُخ، بزرگان و دانشمندان نامداری برخاسته اند. ولایت رخ را در جغرافیای معاصر بر بخش جلگه رخ شهرستان تربت حیدریه و حدی از نواحی پیرامونی آن در استان خراسان رضوی ایران، مطابقت داده اند. نام شناخت. رُخ؛ از ولایت های ربع نیشابور؛ یاقوت حموی، رخ را یکی از ربع ها (بخش ها) ی نیشابور، یاد می کند و در علت نامگذاری این ناحیه، از ابوالحسن بیهقی نقل می کند که چون خاکِ این ناحیه، سخت است و سُرخ، آن را رُخ خوانده اند. ولایت رخ. رُخ؛ یکی از ولایت های دوازده گانه ربع نیشابور خراسان؛ یاقوت حموی، رخ را یکی از ربع ها (بخش ها) ی نیشابور، یاد کرده و کوره رخ را دارای صد و شش قریه، و قصبه (شهر مرکز) آن «بیشک» نام داشته است. رخ، در لباب الانساب، پشته ای از پشته های نیشابور یاد شده است. ولایت رخ، در تاریخ الحاکم، در میان ولایت های دوازده گانه نیشابور، ذکر شده است. چنان که در معجم البلدان آمده، «بیشک» قصبه ناحیه رخ بوده است و بازاری داشته. همچنین مزار نضر بن محمد بیشکی در این شه
ر، زیارتگاه بوده است. ولایت رخ را در جغرافیای معاصر بر بخش جلگه رخ شهرستان تربت حیدریه و حدی از نواحی پیرامونی آن در استان خراسان رضوی ایران، مطابقت داده اند. تاریخ. ابوعبدالله حاکم (قرن ۴هـ. ق)، رُخ را ولایتی کهن، توصیف نموده است. ولایت رخ در تاریخ، سابقه ای کهن دارد. آثار مکشوفه مربوط به هزارهٔ دوم پیش از میلاد و پیش از اسلام و بعد از آن، حکایت از این مدعا دارد. ولایت رخ، در سال ۳۰ هجری قمری، توسط عبدالله عامر کریز فتح شد. او مدتی با جمله سپاهیانش در «بیشک» مرکز و قصبهٔ آن مقیم بودند و در سال ۵۵ هجری، سعید پسر عثمان بن عفان که از از راه اصفهان به خراسان آمد، از سوی بُشت (کاشمر کنونی) به ولایت رخ، وارد گردید اما در قصبه بیشک بیمار شد. در آن جا ازدواج کرد که ثمرهٔ آن، پسر و دختری به نام های محم و عین النساء بود. عین النساء با یکی از علمای بیشک ازدواج نمود که پسری به نام نصر به وجود آمد که سرسلسله خاندان محمی گردید. این خاندان، تا اوایل قرن ششم، در نیشابور و رخ، از اشراف و عالمان حدیث و مزکیان محسوب می شدند. این ولایت، تا اوایل دورهٔ قاجاریه، جزو نیشابور بود تا اینکه اسحاق خان قرایی، آن را ضمیمهٔ قلمرو خود -تر
بت حیدریه- کرد. جلگه رخ، هنوز هم به همین نام باقی است و کدکن، مرکز آن است. یا اینکه در عصر حافظ ابرو، ظاهراً بلوک برس و کدکن، خود در عرض رخ قرار داشته است. مشاهیر. ولایت رخ، از قدیم به بزرگانی که از آن برخاسته اند شناخته شده بوده است. ابوعبدالله حاکم دربارهٔ رخ نوشته است: «ولایتی است قدیم، معمور (آباد)، کبار (بزرگان) بسیار در او قرار گرفته اند.» و از عالمان این دیار از ابومحمد نیشابوری بیشکی (نضر بن محمد بن نضر بن سلمة بن جارود) یاد می کند. همچنین نام چند تن دیگر همچون ابوموسی رُخی نیشابوری (هارون بن عبدالصمد بن عبدوس بن حسان نیشابوری)، عبدالله بن محمد بن عصام رخی (ابوالقاسم حیری نیشابوری) و ابوالحسن بیشکی (علی بن عبدالله بن محمد بن جعفر) در کتاب حاکم آمده اند که منسوب به رخ و بیشک (مرکز آن) می باشند. در معجم البدان نیز، به ابوموسی رخی نیشابوری (متوفی ۲۸۵هـ. ق) و ابومنصور عبدالرحمن بن محمد بیشکی اشاره شده است.
عین التمر شهری باستانی در منطقه کربلا که به صحرای سماوه (میان کوفه و شام) مشرف بود. در زمان خلافت ابوبکر به دست مسلمانان فتح شد. در سال ۱۲ هجری آباد بود و قلعه ای داشت که اسلحه خانه ایرانیان بود. مهران پسر بهرام چوبین با بسیاری از سپاه ایران و جمعی از اعراب تمر و تغلب و ایاد به سرداری عقه بن ابی عقه در آنجا بودند که خالد بن ولید به آنجا حمله کرد.
کسکر یا کشکر قدیمی ترین شهر مسیحی نشین عراق که در زمان ساسانیان نقشی مهم داشته است و حجاج بن یوسف شهر واسط را بین کوفه و بصره در مقابل آن ساخت . این شهر دومین مرکز اسقفهای نسطوریه بوده، که تأسیس کرسی اسقفی آن به قرن سوم میلادی می رسد.
آنتونی لوزانو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل هندوراس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تنریف و تیم دوم باشگاه فوتبال والنسیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی کشورش بازی کرده و در ترکیب تیم المپیک کشورش در المپیک های تابستانی ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ حضور داشته است. او در حال حاضر در کادیز در لالیگا بازی میکند .
ایوان افرموف () وزنه بردار اهل کشور ازبکستان است. او در مسابقات وزن ۱۰۵ کیلوگرم المپیک ۲۰۱۲ لندن شرکت کرد و توانست جواز حضور در المپیک ۲۰۱۶ ریو را کسب کند.
والتر گیلر (زاده ۲۳ اوت ۱۹۲۷ - درگذشته ۱۵ دسامبر ۲۰۱۱) بازیگر آلمانی بود. از فیلم های معروف او می توان به بازی در "شلیک در میزان سه چهارم" و "از همسایه خود بدزد" اشاره کرد.
کوین شیلدز (؛ زادهٔ ) موسیقی دان و گیتارنواز ایرلندی تبار اهل ایالات متحده آمریکا است. او از سال ۱۹۷۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده و بیشتر به خاطر خوانندگی و گیتارنوازی در گروه آلترناتیو راک مای بلادی ولنتاین شناخته می شود. سبک نوازندگی چندلایه ی شیلدز و استفاده اش از سیستم ترمولو سبب بازآفرینی تکنیک گیتارِ گلاید (glide guitar) و شکل گیری سبک شوگیزینگ شد.
کردهای آلمان (کردی:کوردانی ئەڵمانیا) (آلمانی:Kurden im deutschsprachigen Raum) به منظور کردهای مهاجرت کرده یا متولد کشور آلمان می باشد. تعداد زیادی کرد ساکن آلمان می باشند که جمعیت آن ها بین یک میلیون تا چهار میلیون نفر است. جامعه کردهای آلمان بزرگ ترین جامعه مهاجر کردهاست. به علاوه جامعه کردها به علت آوارگی کردها بر اثر جنگ در سوریه و عراق در حال افزایش است. تاریخچه. اولین گروه از کارگران کرد در نیمه دوم دههٔ ۱۹۶۰ میلادی از ترکیه به آلمان آمدند. در سال های بعد پناهندگان سیاسی از ترکیه و ایران و عراق به این جمع اضافه شدند. کردهای سوریه نیز پس از جنگ داخلی سوریه به آلمان مهاجرت کردند. سخن مسئولین آلمانی. آنگلا مرکل صدر اعظم آلمان، طی صحبت هایی تامل برانگیز، ضمن حمایت از ورود آوارگان به کشورش اعلام کرد: روزی به فرزندانمان خواهیم گفت، آوارگان مسلمان، به کشور ما پناه آوردند، درحالی که کشورهای مسلمان به آنها نزدیک تر بودند. این سخنرانی مرکل بازتاب گسترده ای در رسانه های جهان، به خصوص کشورهای مسلمان داشته است. افراد مشهور. از مشهورترین کردهای ساکن آلمان می توان از این چهره ها یاد کرد:
حمله شیکوکو به حملهٔ تویوتومی هیده یوشی در سال ۱۵۸۵ میلادی به شیکوکو، کوچکترین جزیره از از چهار جزیرهٔ اصلی ژاپن که تحت تسلط چوسوکابه موتوچیکا بود، گفته می شود. این حمله منجر به تصرف این قسمت از ژاپن توسط او شد. تویوتومی هیده ناگا، برادر کوچکتر هیده یوشی، ۴۰۰۰۰ سرباز را به محاصره قلعه ایچینومیا اختصاص داد. پس از حمله اولیه به آن، آنها برای از بین بردن منبع آب قلعه اقدام کردند. با توجه به اینکه تعداد سربازان درون قلعه بیش از حد بود و فاقد منبع آب بودند، قلعه تسلیم تویوتومی شد. با تسلیم قلعه، چوسوکابه موتوچیکا خودش تسلیم شد. نبرد در اطراف قلعه قسمت اصلی کارزار بود. حمله. ارتش هیده یوشی به سه نیرو تقسیم شد. گروه اول، تحت هدایت تویوتومی هیده ناگا و تویوتومی هیده تسوگو، متشکل از ۶۰٬۰۰۰ مرد بود و به ولایت آوا و ولایت توسا حمله کرد و از طریق جزیره آکاشی آکاشی، هیوگو به شیکوکو نزدیک شد. نیروی دوم توسط اوکیتا هیده ایه هدایت شد، که ۲۳۰۰۰ مرد را علیه ولایت سانوکی رهبری کرد. نیروی حمله نهایی شامل ۳۰٬۰۰۰ نفر بود و با هدایت «دو رودخانه موری» ،کوبایاکاوا تاکاکاگه و کیکاوا موتوهارو به ولایت ایو پیشروی کردند. در مجموع ۶۰۰ کشت
ی بزرگ و ۱۰۳ کشتی کوچکتر برای حمل ارتش هیده یوشی به شیکوکو شرکت داشتند. با وجود تعداد زیاد ارتش هیده یوشی، و پیشنهادهای مشاورانش، چوسوکابه موتوچیکا برای دفاع از سرزمین های خود جنگ را انتخاب کرد. این نبردها در محاصره قلعه ایچینومیا که به مدت ۲۶ روز ادامه داشت، به اوج خود رسید. چوسوکابه موتوچیکا سعی کرد تا قلعه خود را از محاصره خلاص کند، اما در پایان تسلیم شد. به وی اجازه داده شد تا ولایت توسا را حفظ کند، در حالی که بقیه شیکوکو بین ژنرال های هیده یوشی تقسیم شد.
فرانتس لئوپولد نویمان (۲۳ مه ۱۹۰۰–۲ سپتامبر ۱۹۵۴) فعال سیاسی آلمانی-یهودی چپ، نظریه پرداز مارکسیست و وکیل کار بود. او یک دانشمند سیاسی در تبعید بود و برای تجزیه و تحلیل نظری خود از ناسیونالیسم سوسیالیسم شناخته شده است. نویمان در آلمان و انگلستان به مطالعه پرداخت و آخرین مرحله از حرفهٔ خود را در ایالات متحده آمریکا به سر برد. او همراه و ، در زمره بنیان گذاران علوم سیاسی مدرن در جمهوری فدرال آلمان قرار دارد. زندگی نامه. نویمان در سال ۱۹۰۰ در شهر کاتوویتس متولد شد. پدر و مادر او یهودی مذهب بودند و خانواده اش در ناحیه ای مرزی زندگی می کردند که آلمان و لهستان هر دو بر آن ادعا داشتند. نویمان در این ناحیه بزرگ شد. نویمان نه هیچ وقت به آداب و مناسک دین خود عمل کرد و نه هیچ گاه منکر اصل و تبار یهودی خود شد. خانوادهٔ او بخش خاوری آلمان را به لهستان ترجیح می دادند و خود او نیز شکی در آلمانی بودن خود نمی دید و بعداً هم به تابعیت آمریکا درآمد. در نوجوانی که مصادف با اواخر جنگ جهانی اول بود به خدمت سربازی رفت. بعد از آن در فرانکفورت در رشتهٔ حقوقِ کار تحصیل کرد و در ۱۹۲۷ در برلین مستقر شد و در آن شهر به وکالت دادگستری پردا