Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ت فعلی را نشان می دهد، رئوس وضعیت های بازی را نشان می دهند، یال ها نشانگر حرکات هستندو برگ ها حالات نهایی (برد یا باخت یا مساوی). اندازهٔ درخت بازی تعداد کل حالاتی که در یک بازی ممکن است به دست آیند: تعداد برگ های درخت بازی که ریشهٔ آن وضعیت اولیهٔ بازی است. برای بعضی مسائل انتخاب فضای مسئله بدیهی نیست. طبق یک قانون کلی نمایش کوچک تر، که به معنای تعداد وضعیت های کمتری برای جستجو می باشد، اغلب بهتر از یک نمایش بزرگ تر است. درخت بازی معمولاًً بسیار بزرگ تر از فضای حالت است زیرا وضعیت های یکسان می توانند با انجام حرکات یکسان با ترتیب های متفاوت در بسیاری از بازی ها رخ دهند (برای مثال، در ایکس او وضعیت وجود دو ایکس و یک او در صفحه می تواند به دو صورت حاصل شود که بستگی به مکان اولین ایکس دارد). گاهی بک کران بالا برای اندازهٔ درخت بازی می تواند با ساده سازی بازی به طوری که تنها اندازهٔ درخت بازی افزایش یابد (مثلاً با مجاز کردن حرکات غیرقانونی) محاسبه شود. اما، برای بازی هایی که در آن ها تعداد حرکات نامحدود است (برای مثال با اندازهٔ صفحه یا قانونی دربارهٔ تکرار وضعیت ها محدود نشده است) درخت بازی بی نهایت است. درخت ت
صمیم. دو معیار بعدی از ایدهٔ درخت تصمیم که زیردرختی از درخت بازی است استفاده می کنند، که در آن هر وضعیت با یکی از برچسب های «بازیکن اول برنده می شود»، «بازیکن دوم برنده می شود» یا «کشیده شده» در صورتی که بتوان ثابت کرد ارزش همان برچسب را دارد (با فرض اینکه هر دو طرف بهترین بازی را ارائه می دهند) از طریق بررسی سایر وضعیت ها در گراف برچسب گذاری می شود. (وضعیت های پایانی می توانند مستقیماً برچسب گذاری شوند، یک وضعیت که در آن نوبت حرکت بازیکن اول است و تمام وضعیت هایی که می توانند جانشین بعدی آن باشند منجر به برد بازیکن اول می شوند برچسب «بازیکن اول برنده می شود» می گیرد، یا اگر همهٔ وضعیت های جانشین منجر به برد بازیکن دوم می شوند برچسب «بازیکن دوم برنده می شود» می گیرد، یا اگر همهٔ وضعیت های بعدی ممکن کشیده شده یا برد برای بازیکن دوم هستند برچسب «کشیده شده» می گیرد؛ و متقابلاً برای وضعیتی که در آن نوبت بازیکن دوم باشد). پیچیدگی تصمیم. پیچیدگی تصمیم یک بازی تعداد برگ های کوچک ترین درخت تصمیم آن است که ارزش وضعیت اولیه را تثبیت می کند. پیچیدگی درخت بازی. پیچیدگی درخت بازی یک بازی تعداد برگ های کوچک ترین درخت تصمیم
"تمام عرض" است که ارزش وضعیت اولیه را تثبیت می کند. درخت تمام عرض درختیست که همهٔ گره ها در هر سطح را شامل می شود. این برآوردیست از تعداد وضعیت هایی که برای ارزیابی در یک جستجوی مینی ماکس به منظور تعیین ارزش وضعیت اولیه نیاز است. حتی تخمین پیچیدگی درخت بازی نیز سخت است، ولی برای بعضی بازی ها یک کران پایین منطقی با بالا بردن ضریب انشعاب میانگین بازی تا توانی از لایه ها در یک بازی متوسط می تواند به دست آید. پیچیدگی محاسباتی. پیچیدگی محاسباتی یک بازی سختی مجانبی یک بازی را هنگامی که به طور دلخواه بزرگ می شود توضیح می دهد، که در نماد O بزرگ یا به عنوان عضویت در کلاس پیچیدگی بیان می شود. این مفهوم در بازی های به خصوصی اعمال نمی شود، بلکه در بازی هایی که عمومی شده اند اعمال می شوند بنابراین آن ها می توانند به طور دلخواه بزرگ شوند، که معمولاًً از طریق اجرای آن ها بر یک صفحهٔ n به n بزرگ می شوند. (از دیدگاه پیچیدگی محاسباتی یک بازی بر یک صفحه با اندازهٔ معین یک مسئلهٔ متناهی است که می تواند در formula_1حل شود، برای مثال با یک جدول جستجو از وضعیت ها به بهترین حرکت در هر وضعیت). پیچیدگی محاسباتی با کارآمدترین الگوریتم
حل بازی تعریف می شود؛ کران پایین رایج ترین معیار پیچیدگی (زمان اجرای الگوریتم) همیشه با الگوریتم پیچیدگی فضای حالت مجانبی تعیین می شود، زیرا یک الگوریتم حل باید برای همهٔ وضعیت های ممکن باز کار کند. کران بالای آن با پیچیدگی های هر الگوریتم منحصر به فرد برای یک خانواده از بازی ها تعیین می شود. بیان یکسانی برای دومین معیار پیچیدگی متداول به کار می رود، مقدار فضا یا حافظه رایانه که در محاسبات استفاده می شود. وجود کران پایین برای پیچیدگی فضا در یک بازی نوعی بدیهی نیست، زیرا الگوریتم نیازی به ذخیرهٔ حالات بازی ندارد؛ اما بسیاری از بازی های پرطرفدار به عنوان PSPACE سخت شناخته می شوند یعنی کران پایین پیچیدگی فضای آن ها نیز با الگوریتم پیچیدگی فضای حالت مجانبی تعیین می شود. (به لحاظ فنی کران تنها یک چند جمله ای از این کمیت است اما معمولاًً خطیست). مثال. به عنوان مثال، برای ایکس او، یک کران بالای ساده برای فضای حالت ۳ به توان ۹ یا ۱۹۶۸۳ است. (۹ خانه وجود دارد که برای هریک سه حالت داریم) این شمارش بسیاری وضعیت های غیرقانونی را شامل می شود، مانند وضعیتی با ۵ ایکس و بدون او، یا وضعیتی که هر یک از دو بازیکن یک ردیف سه تا
یی را پرکرده اند. یک شمارش دقیق تر، با حذف این وضعیت های غیرمجاز، عدد ۵۴۷۸ را به دست می دهد؛ و هرگاه دورانها و بازتابهای وضعیت ها یکسان در نظر گرفته شوند، تنها ۷۶۵ وضعیت اساساً متفاوت وجود دارد. یک کران بالای ساده برای درخت بازی !۹ یا ۳۶۲۸۸۰ است. (۹ وضعیت برای اولین حرکت وجود دارد ۸ وضعیت برای دومین حرکت و به همین ترتیب…)این شامل بازی های غیرمجازی می شود که پس از برد یکی از طرفین ادامه می یابد. یک شمارش دقیق تر ۲۵۵۱۶۸ بازی را به دست می آورد. اگر دوران ها و بزتاب های وضعیت ها یکسان در نظر گرفته شوند، تنها ۲۶۸۳۰ بازی ممکن وجود دارد. پیچیدگی محاسباتی ایکس او به چگونگی تعمیم آن بستگی دارد. یک تعمیم طبیعی تعمیم به m,n,k-game است: بازی در یک صفحهٔ m در n که برندهٔ بازی اولین کسی است که k خانه در یک ردیف بگیرد. بلافاصله روشن می شود که این بازی می تواند در (DSPACE(mn(پیچیدگی فضا) با جستجوی تمام درخت بازی حل شود. پس این بازی در کلاس پیچیدگی مهم PSPACE قرار می گیرد. با کمی کار بیشتر می توان نشان داد که PSPACE-complete است.
آپالوزا یا آپولوسا (به انگلیسی: The Appaloosa) همچنین شناخته شده با نام جنوب غربی سونورا فیلمی است محصول سال ۱۹۶۶ آمریکا در ژانر وسترن از یونیورسال استودیوز با بازی مارلون براندو، آنجانته کامر و جان ساکسون، که برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در به تجسم کشیدن یک راهزن مکزیکی نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب شد. این فیلم توسط سیدنی جی. فیوری کارگردانی شده و در رایت وود، دره آنتلوپ و لیک لس آنجلس در کالیفرنیا، سنت جورج در یوتا، کلرادو سیتی در آریزونا فیلمبرداری شده است. فیلم آپالوزا محصول سال ۲۰۰۸ با بازی اد هریس و ویگو مورتنسن با وجود نام مشابه ارتباطی به این فیلم ندارد. خلاصه داستان. متئو (با بازی مارلون براندو) به دنبال باز پس گیری اسب خودش است که توسط تبهکاری مکزیکی به سرقت رفته…
کانال وارنر () تلویزیون پولی که برای آمریکای لاتین و آسیا برنامه پخش می کند. این شبکه تلویزیونی متعلق به کمپانی برادران وارنر می باشد.
خاکریز دفاعی در استحکامات عنوان یک خاکریز یا تلی است که دیوار تدافعی قلعه بر آن استوار می گردد و اصولاً یک بخش از استراتژی دفاعی قلعه، تپه قلعه، کلنی یا سایر استحکامات شمرده می شود. خاکریز دفاعی معمولاً به وسیلهٔ حفاری کردن در زمین یا چیدمان سنگی و گاهی ترکیبی از هر دو ایجاد می گردید. بسیاری از استحکامات اولیه از دوران پیشاتاریخ تا سده های میانی آغازین از خاکریزهای دفاعی که گاهی با خندق هم ترکیب می گردید به عنوان ابتدایی ترین شیوه محافظت از محیط بیرونی باروها و مناطق مسکونی استفاده می کردند. ترکیب و طراحی شیوه دفاعی باروها مشتمل بود بر تپه های خاکی و سنگی که از آنها با عنوان باروهای ترکیبی یاد می گردید. موارد دفاعی پیچیده تری نیز گاهی لحاظ و در خاکریز دفاعی ادغام می گردید که از مصالحی همچون چوب یا سنگ تشکیل می شدند. پس از معرفی و حضور یگان توپخانه و به جهت لزوم اتخاذ تدابیر مقتضی برای دفاع در برابر آن، باروهای قلعه با دیوارهای بسیار ضخیم تر و نیم رخ متمایل به پایین ساخته شدند. یکی از اولین و بهترین نمونه از این نمونه ها، قلعه ریونزکرگ در اسکاتلند است که در سال ۱۴۶۰ ساخته شد. در نیمه اول قرن ۱۶ میلادی، بسیاری
از دیوارهای خاکی و آجری با دیوارهای سنگی جایگزین شدند تا بهتر بتوانند در قبال ضربات و تهاجم آتش توپخانه مقاومت کنند. اغلب باروها در همان زمان در برج ها و سایر قسمت های بارو، مجهز به برآمدگی های زاویه ای برای استفاده از سلاح ها و آتش متقابل مدافعین گردیدند. مهندسان ایتالیایی در خط مقدم ابداع چنین استحکاماتی بودند هر چند، بعدها در شمال اروپا استحکامات اینچنینی توسط سباستین لو پرتر دو ووبن تکمیل شدند و تا اواسط قرن ۱۹، سبک غالب استحکامات به حساب می آمدند
تپه قلعه () در استحکامات عنوان نوعی سنگر و پناهگاه مستحکم است که معمولاً برای دفاع از کلنی ایجاد می گردد. این نوع استحکامات بیشتر اوقات بر فراز مناطق مرتفع ایجاد می گردید تا پوشش دفاعی بیشتر و بهتری داشته باشد. قدمت ایجاد و ساخت تپه قلعه ها به عصر برنز و عصر آهن در اروپا هم می رسد. در دوره پس از امپراتوری روم هم از این شیوه استفاده گردیده. تپه قلعه ها گاهی در زیر خطوط تپه ها به همراه یک یا چند خط سنگر و دیوار تدافعی و خندق خارجی ایجاد می گردید. این شیوه از استحکامات تقریباً با آغاز هزاره اول و در دوران سلت ها در بسیاری از مناطق اروپای مرکزی و غربی تا زمان فتح روم رونق بسیار داشتند.
روبرتو فریرو (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ریور پلاته و اتلتیکو ایندپندینته اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده است.
آنتونی اولسانی جاشوا (؛ زادهٔ ) ملقب به «آ جی» از پدری انگلیسی و مادری نیجریه ای بوکسور حرفه ای سنگین وزن اهل بریتانیا است. او قهرمان المپیک لندن و قهرمان سنگین وزن بوکس حرفه ای جهان در سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ است که این عنوان را در مبارزه با ولادیمیر کلیچکو در استادیوم ومبلی لندن به دست آورد. او در راند یازدهم در حالی که از حریف خود عقب بود، و با توجه به آسیب دیدگی کلیچکو از ناحیهٔ ابروی چپ، موفق به ناک اوت کلیچکو گردید. آنتونی جاشوا قهرمان سنگین وزن بوکس جهان رکورد فوق العاده ای در بوکس حرفه ای دارد، ۲۳ مسابقه حرفه ای و۲۱ ناک اوت او با این رکورد هم اسمش را در کتاب تاریخ بوکس وارد کرده. به گفته مربی ایرانی او مهیار جوادی، جاشوا با چهره دوست داشتنی، هیکل فوق العاده، اخلاق خوب و البته مهارت کم نظیرش در بوکس شاید بتوان او را با بوکسورهایی مانند محمد علی (کلی) مقایسه کرد. جاشوا در سال ۲۰۰۹ و کمی بعد از شروع بوکس به جرم حمل مواد مخدر بازداشت و جریمه شد. او قهرمان پبشین سنگین وزن و دارنده سه کمربند (WBO) (WBA) (IBF) از چهار کمربند بوکس حرفه ای جهان و نیز کمربند (IBO) بود و یکی از پر درآمدترین ورزشکاران جهان با ۶۰ میلیون
دلار در سال ۲۰۱۸ است. آنتونی جاشوا در ۱ ژوئن ۲۰۱۹ با ناک اوت دربرابر اندی روئیز در راند هفتم هر چهار کمربند خود را از دست داد و اولین باخت حرفه ای او رقم خورد. آمار مبارزات آماتوری. ۴۰ برد ۳ باخت بوکسور آماتور سال ۲۰۱۲ آمار حرفه ای. آنتونی جاشوا قبل ورود به دنیای حرفه ای بوکس کارهایی همچون کارگری ساختمان کاشیکاری و حتی فوتبال راهم امتحان کرد اما تلاشهایش نافرجام ماند و او طعم زندان راهم هرچند کوتاه اما چشید و بالاخره به بوکس روی آورد جایی ک تمام استعدادش درآن نهفته بود
سعید کریمیان (۱۳۴۸ – ۹ اردیبهشت ۱۳۹۶) سرمایه دار ایرانی و مدیر گروه جِم بود. وی در شامگاه ۹ اردیبهشت ۱۳۹۶، ساعت ۲۰:۱۵ به وقت محلی هنگام خروج از محل کار، در خودروی شخصی خود در محلهٔ ساری یر استانبول مورد حملهٔ مسلحانه قرار گرفت و به قتل رسید. برخی از رسانه ها از اصابت ۲۷ گلوله به خودروی وی اشاره دارند. در زمان ترور، شریک کویتی وی نیز که در خودرو بود، کشته شد. زندگی و فعالیت رسانه ای. سعید کریمیان در ۱۳۴۸ در قائن به دنیا آمد. وی تحصیلاتش را تا دیپلم در قائن شهر گذراند. او در سال ۱۳۷۵ با پشتیبانی عموی خود به سوئیس رفت و در آن جا پناهنده شد. او در رشته معماری دانشگاه بازل در مقطع کارشناسی به تحصیلات خود ادامه داد. کریمیان حدود دو سال در این دانشگاه تحصیل کرد. او با ازدواج مجدد مادرش مخالف بود و از طرفی نتوانست هزینه های سنگین زندگی و شهریه دانشگاه را تأمین کند. او مجبور به ترک تحصیل شد و در سال ۱۳۷۷ پیش برادرش هادی که ساکن لس آنجلس بود، رفت. هادی در رادیو صدای ایران که برای مخالفت با نظام جمهوری اسلامی در آمریکا تأسیس شد فعالیت داشت و سعید هم در این رادیو مشغول به کار شد. سابقه سیاسی خانواده کریمیان برای رادیو ای
ده آل بود و مطالب سعید مورد توجه گردانندگان این رادیو قرار گرفت. پس از یک سال و نه ما ماه فعالیت در رادیو صدای ایران و بهبود وضعیت اقتصادی، او با رؤیا رضایی ازدواج کرد. کریمیان جم تی وی را ابتدا در لندن و سپس در ترکیه و مالزی، تأسیس کرد. مهدی خزعلی در سال ۱۳۹۱ در مطلبی با عنوان «آقازاده و شبکه های ماهواره ای!» در وبلاگش نوشت که برادرش، علیرضا خزعلی ادعا کرده است که «این دو شبکه مال من نیست، هما متعلق به ژاپه یوسفی و ایرانیان متعلق به سعید کریمیان بوده است.» مجوز شبکه ماهواره ای ایرانیان از سوی وزارت ارشاد ایران صادر شده و پس از مدتی لغو شد. او در نیمهٔ اسفند ۱۳۹۵ توسط دادگاه انقلاب در ایران به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام به شش سال زندان به صورت غیابی محکوم شده بود. جم تی وی. در سال ۱۳۸۵ سعید کریمیان به همراه غلامرضا فراهانی و همچنین برادرش هادی کریمیان، در لندن شبکه ای را با نام GEM TV افتتاح کردند. در نخستین سال های تأسیس، این شبکه تنها به موسیقی می پرداخت اما از سال ۸۸ توسعه یافت و به دو قسمت جم موزیک و جم کلاسیک تغییر شکل پیدا کرد. جم موزیک به موزیک ویدئوهای خارجی و جم کلاسیک به سریال ها و
فیلم های مختلف که اغلب از کشور ترکیه هستند می پرداخت. وی مدیریت هر دو شبکه را به عهده داشت اما با توسعهٔ شبکه، مدیریت شبکه های تازه تأسیس به افراد دیگری که همگی از خانواده کریمیان بودند داده شد. شبکه های این گروه با برنامه های سرگرم کننده فارسی از شهر لندن در انگلستان پخش می شود. کشته شدن. سایت تابناک به نقل از منابع خود در ترکیه نوشت که یک خودروی جیپ مسیر خودروی لوکس کریمیان را بریده و با متوقف کردن آن، دو فرد نقابدار مسلح به سوی وی و شریک کویتی اش شلیک کرده اند. آنان سپس خودروی جیپ را آتش زده و از محل گریخته اند. به نوشته این سایت بدین ترتیب تروریست ها محلی بوده و به عملکرد پلیس ترکیه آشنایی داشته اند. کنسول گری کویت در استانبول اعلام کرد که همراه کویتی کریمیان، تاجری با نام محمد متعب شلاحی بوده است. به گفتهٔ کنسول گری ۳ گلوله به شکم محمد متعب شلاحی برخورد کرده و او در بیمارستان جان باخته است. این در حالی است که ۲۷ گلوله به سعید کریمیان اصابت کرده و در محل حمله کشته شده است. شهردار منطقه ای در استانبول بیان کرد که بررسی های اولیه نشانگر این است که قتل مدیر شبکه جم احتمالاً به دلیل داشتن اختلافات مالی بوده
است. روز ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۶ روزنامهٔ "ملیت" ترکیه گزارش داد که قاتلان سعید کریمیان، در حالی که با گذرنامه جعلی قصد فرار داشتند، توسط پلیس در صربستان دستگیر شدند. آن ها قصد داشتند که از مونته نگرو به اروپا بروند و سپس به ایران بازگردند. با توجه به «محکومیت غیابی اخیر» سعید کریمیان در یکی از دادگاه های انقلاب در ایران، احتمال می رود که این ترور سیاسی بوده باشد. امیر عباس فخرآور، ساکن آمریکا و یکی از مخالفان جمهوری اسلامی — که از بستگان کریمیان است — معتقد است که کریمیان توسط عوامل جمهوری اسلامی در ترکیه ترور شده است.
میساک مانوشیان (؛ ؛ – ) شاعر، و روزنامه نگار اهل ارمنستان-فرانسه بود که در ۳۷ سالگی توسط جوخه مرگ در گورستان پاریسین دیوری در منطقه ایوری سور سن (Cimetière parisien d'Ivry, Ivry-sur-Seine) پاریس اشغال شده اعدام شد. میساک مانوشیان شاعر و فعال کمونیست یکی از نجات یافتگان نسل کشی ارمنی هاست که از دوران کودکی در سال ۱۹۲۵ از لبنان به فرانسه نقل مکان کرد. او یک ادیب ارمنی و فعال کمونیست بود. در جنگ جهانی دوم مشاور نظامی گروه اف ت پ موا بود. این گروه که در پاریس مستقر بود از مهاجران اروپایی و یهودیان تشکیل شده بود و در ترور و عملیات نظامی علیه نازی ها دست داشت. بنا به گفته یک نویسنده، گروه مانوشیان فعال ترین گروه مقاومت فرانسه بود. مانوشیان و بسیاری از اعضای گروهش در نوامبر سال ۱۹۴۳ به دست نازی ها در منطقه فور مون والرین دستگیر و در بیست و یکم فوریه سال ۱۹۴۴ اعدام شدند. او به عنوان قهرمان مقاومت فرانسه شناخته می شود. زندگی نامه. میساک مانوشیان در اول سپتامبر سال ۱۹۰۶ در آدیامان در جنوب ترکیه کنونی که در آن زمان بخشی از امپراتوری عثمانی بود در یک خانواده کشاورز به دنیا آمد. در نسل کشی ارمنی ها در سال ۱۹۱۵ پدر میساک ا
ز نخستین قربانیان بود. مادر میساک به همراه قافلهٔ زنان از آدیامان دور شد ولی در شرایطی سخت از بیماری و گرسنگی جان داد. میساک و برادر بزرگش، کاراپت نجات پیدا کردند و همراه با قافله آوارگان به بیابان های سوریه رفتند و در خانواده ای از کردهای سوریه پذیرفته شدند. پس از پایان جنگ، نمایندگان کلیسای ارامنه و کارکنان ارمنی شهر با همکاری صلیب سرخ دو برادر را در اوایل سال ۱۹۲۰ به یتیم خانهٔ بیبلس در شهرجونیه لبنان که در آن زمان مستعمره فرانسه بود فرستادند. این یتیم خانه زیر نظر فرانسوی ها اداره می شد. وی در آنجا تحصیل کرد و در سال ۱۹۲۵ به فرانسه رفت. در فرانسه او در پاریس ساکن شد و به عنوان کارگر تراشکار در کارخانه سیتروئن واقع در بارانداز ژاول در منطقهٔ پانزدهم پاریس مشغول بکار شد. برادرش کاراپت بیمار و در بیمارستان بستری شده بود و میساک هر روز در پایان کار به عیادت وی می رفت تا اینکه در یکی از روزهای سال ۱۹۲۷ سرپرستار بخش خبر مرگ کاراپت را به او داد. در آن سال ها میساک تحصیلاتش را به صورت فردی ادامه داد و به کتابخانه های محله لاتن در پاریس نیز سر می زد. در پاریس به کنفدراسیون کار س ژ ت (Confédération Générale du Trav
ail, CGT) یکی از پنج کنفدراسیون های مهم فرانسه بود پیوست. در ابتدای سال۱۹۳۰ با فراگیر شدن بحران اقتصادی او شغلش را از دست داد. از سرمایه داری زده شد و با پیدا کردن کاری در مجسمه سازی زندگی اش را توانست تأمین کند. فعالیت های سیاسی و ادبی. در سال ۱۹۳۴ مانوشیان به حزب کمونیست فرانسه پیوست. در بین سال های ۳۵ تا ۳۷ همان سال نشریه زنگو به زبان ارمنی را با همین نام منتشر کرد. این نشریه علیه فاشیسم، علیه امپریالیسم و به شوروی نزدیک بود. مانوشیان شعر می سرود و با یکی از دوستان ارمنی اش گقام آتماجیان Kégham Atmadjian با نام مستعار SEMA فعالیت ادبی خود را آغاز کرد و به کمک وی دو مجله های ادبی Tchank بنام تلاش و فرهنگ Mechagouyt را تأسیس کردند. آن ها مقاله هایی را نیز در ارتباط با فرهنگ ارمنی به زبان فرانسه منتشر می کردند. این دو مرد جوان اشعار بودلر و ورلن و رمبو را به ارمنی ترجمه می کردند و این ترجمه ها را برای اولین بار در دسترس مردم ارمنی قرار می دادند. سه ما و مانوشیان هر دو در دانشگاه سوربن ثبت نام کردند تا بتوانند دروسی مانند ادبیات، فلسفه، اقتصاد و تاریخ را درس بدهند. یک سال بعد مانوشیان به عنوان دبیر کمیته آزادی
ارمنستان (HOC) انتخاب شد. این سازمان با جنبش MOI یعنی جنبش نیروی کار مهاجر هم پیمان شد. در سال ۱۹۳۵ در دیدار با کمیته آزادی ارمنستان (HOC) او با همسر آینده اش ملینه مانوشیان آشنا شد. ملینه بعدها یکی از همکاران او شد و سپس در سال ۱۹۳۷ با مانوشیان ازدواج کرد. در پایان همین سال میساک به عنوان نماینده در کنگرهٔ نهم حزب کمونیست فرانسه شرکت کرد. ملینه دربارهٔ او می نویسد: «نخستین باری که من قدم به اتاقش گذاشتم، چیزی که بیش از همه مرا تحت تأثیر قرار داد، کاغذهای کوچکی بودند که به دیوار سنجاق شده بودند، روی همهٔ این کاغذهای کوچک، عبارات و جملاتی دیده می شدند. در یکی از این نوشته ها چنین آمده بود: ‘بسیاری از مردمان خود را در عالم عشق گم می کنند، قلیل اند اشخاصی که خود را در این میان بازمی یابند؛ باید آموخت، آموخت، آموخت… ’ و بسیاری از این قبیل جملات که اکنون به یاد ندارم. اتاقش از یک تخت خواب تنگ و باریک، یک میز کوچک، دو صندلی و یک گنجهٔ مخصوص لباس تشکیل شده بود. در گوشه ای از آن اتاق پرده ای وجود داشت که یک دستشویی کوچک و یک اجاق گاز را از نظر پنهان می داشت. کنار گنجه و روی یک قفسه، آثار هنری، کتاب های سیاسی، دیوان
های شعر و کتاب های داستانی از جمله ژان کریستف اثر نویسندهٔ توانا و مشهور، رومن رولان، دیده می شد». جنگ جهانی دوم. وقتی که جنگ جهانی دوم در سپتامبر سال ۱۹۳۹ شروع شد، مانوشیان به عنوان یک خارجی از پاریس اخراج شد. او در شهر روئن کاری پیدا کرد و دوباره مشغول به کار شد. در ژوئن سال ۱۹۴۰ او به پاریس بازگشت تا فعالان نظامی اش را پیدا کند و زندگی مخفی اش را شروع کرد. چرا که مقامات فرانسه حزب کمونیست را در سپتامبر سال ۱۹۳۹ ممنوعه اعلام کرده بودند. در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ در زمانیکه حمله اتحاد شوروی به نازیها شروع شد، مانوشیان توسط آلمانی های اشغالگر دستگیر شد و به زندانی در منطقه کومپین افتاد ولی با تلاش های همسرش ملینه چند هفته بعد بدون اینکه به عملی متهم شود آزاد شد. مانوشیان به عنوان رهبر سیاسی بخش زیر زمینی جنبش آزادی ارمنستان انتخاب شد. در مورد فعالیت های این جنبش تا سال ۱۹۴۳ مطالب کمی منتشر شده است. در فوریه همان سال مانوشیان گروه های (جنبش نیروی کار مهاجر) و آزادی ارمنستان را به گروهی مسلح تبدیل کرد. مانوشیان در ژوئن و اوت سال ۱۹۴۳ رهبر این دو گروه شد و جایگزین بوریس هولبن (Boris Holban) شد. مانوشیان ۵۰ رزمنده داشت
. گروه او در ۲۸ سپتامبر سال ۱۹۴۳ با ترور ژنرال ژولیوس ریتر اعلام وجود کرد. این ترور را مارسل ریمن، لئوکنه لر (Léo Kneller) و سلستینو آلفونسو (Celestino Alfonso) انجام دادند. گروه مانوشیان از اوت تا نوامبر سال ۱۹۴۳ تقریباً ۳۰ عملیات نظامی موفق را علیه آلمان ها انجام دادند. دستگیری و اعدام. در شانزده نوامبر سال ۱۹۴۳ پلیس فرانسه که با اشغالگران همکاری می کرد گروه مانوشیان را در منطقه آوری پتی بورژ (Évry-Petit Bourg) دستگیر کرد ولی همکار او ملینه توانست از دست پلیس فرار کند. مانوشیان و دیگر رفقای او شکنجه شدند تا اطلاعات گروه را به پلیس بدهند ولی سرانجام آن ها به آلمان ها تحویل داده شدند. آلمان ها با اهداف تبلیغاتی ۲۳ نفر از آن ها را قبل از اعدام به یک دادگاه نمایشی آوردند. در ۲۱ فوریه سال ۱۹۴۴ مانوشیان و ۲۱ تن از همکارانش در منطقه ایوری سور سن تیرباران شدند. او در نامه اش به ملینه نوشت همه را می بخشد بجز کسانی که خیانت کردند و ما را فروختند تا جان خودشان را حفظ کنند. گفته می شود که گروه مانوشیان توسط یکی از اعضای گروه بنام جوزف داویدویچ که توسط نازی ها دستگیر و شکنجه شده بود لو رفته است. این فرد بعد از خیانت توس
ط آلمان ها با گلوله کشته شد. بعضی از بازماندگان این گروه عقیده دارند که لو رفتن آن ها به دلیل خیانت حزب کمونیست فرانسه بوده است. در دسامبر سال ۲۰۰۹ عکس رزمندگان در مقاومت فرانسه که در مقابل جوخه های اعدام نازی ها قرار گرفته اند، منتشر شد. سرژ کلاسفلد (Serge Klarsfeld) یکی از رزمنده های گروه مانوشیان در این عکس شناسایی شد. در ژوئن سال ۲۰۱۰ این عکس در منطقه فور مون والرین فرانسه به نمایش گذاشته شد. میراث و ادای احترامات. مانوشیان در روابط میان ارمنستان و فرانسه چهره ای برجسته و مشترک است. بعد از جنگ دوم جهانی، ارمنی ها به خاطر نقشی که مانوشیان در مقاومت ضد نازی در فرانسه بازی کرده بود مورد احترام قرار گرفتند. در سال ۱۹۴۷ مدرسه ای ارمنی در ایروان ساخته شده بود ولی در سال ۱۹۶۳ این مدرسه بنام مانوشیان نامگذاری شد. در پنجم مارس سال ۱۹۵۵ یک خیابان در منطقه بیستم پاریس بنام گروه مانوشیان نامگذاری شد (Rue du Groupe-Manouchian). از ششم مارس تا بیست و نهم ژوئیه سال ۲۰۰۷ نمایشگاهی به احترام مانوشیان در در پاریس برگزار شد. در سال ۱۹۷۸ یک مجسمه از مانوشیان در گورستان نظامیان ایوری سور سن پاریس که به دست آرا هاروتیونیان ساخ
ته شده بود نصب شد. در ۲۲ فوریه سال ۲۰۰۹ یک تابلو یادبود مانوشیان در کوچه پلزانس در منطقه چهاردهم پاریس نصب شد. هتل قدیمی که در این کوچه قرار داشت جزو ملک همسر او ملینه مانوشیان بود. در بیستم فوریه سال ۲۰۱۰ مجسمه نیم تنه مانوشیان در میدانی در شهر مارسی در جنوب فرانسه نصب شد. در بیست و یکم فوریه سال ۲۰۱۰ یک مجسمه نیم تنه مانوشیان در ایسی-له-مولینو توسط شهردار این شهر آندره سانتینی نصب شد. در بیست و یکم فوریه سال ۲۰۱۴ در هفتادمین سالگرد اعدام مانوشیان و گروهش مراسم بزرگداشتی در فور مون والرین برگزار شد. برجسته ترین شخصیتهای شرکت کننده در این مراسم فرانسوا اولاند رئیس جمهور فرانسه و وزیر خارجه ارمنستان، ادوارد نالباندیان و شارل آزناوور خواننده ارمنی-فرانسوی را می توان نام برد. در سیزدهم مارس سال ۲۰۱۴ پارک میساک مانوشیان در ایروان پایتخت جمهوری ارمنستان تأسیس شد و فرانسوا اولاند و سرژ سارگسیان در مراسم افتتاح این پارک شرکت کردند. میساک مانوشیان و همسرش ملینه در ۲۱ فوریه ۲۰۲۴ برای بزرگداشت هشتادمین سالگرد اعدام او در پانتئون به خاک سپرده شدند. او اولین مبارز خارجی مقاومت و اولین کمونیست بود که وارد پانتئون شد. در ف
رهنگ عامه. در سال ۱۹۵۵ لویی آراگون شعری بنام استروف هایی برای بخاطر آوردن «Strophes pour se souvenir» سرود. این شعر از آخرین نامه مانوشیان به همسرش ملینه الهام گرفته بود. در سال ۱۹۵۹ لئو فره (Léo Ferré) ترانه ای برای این شعر تنظیم کرد و با نام آفیش سرخ «L'Affiche rouge» ضبط شد.
عفیف باختری (زاده ۱۳۴۱ ٬درگذشته ۸ ثور / اردیبهشت ۱۳۹۶، مزار شریف - بلخ) یکی از روزنامه نگاران و شاعران فارسی زبان شناخته شده معاصر افغانستان بود. وی در شهر مزار شریف ولایت بلخ به دنیا آمد و بیشتر عمر خود را در همین شهر سپری کرد و درگذشت. ایشان در طول حیات خود در نشریه های جهان نو و ماهنامه «الف تا یا» فعالیت داشت و همچنین پنج مجموعه شعر به نشر رسانید. اشعار او که زبان شعر خاص خود را داشت از نظر محتوی بسیار عمیق بود، همچنین آشنایی او با دیگر هنرهای مدرن و اشعار عمیق و پر از کنایه به وضع موجود اما در عین حال سرشار از امید باعث شد که او مورد توجه بسیاری از اهالی ادب و هنر قرار بگیرد و از او چهره مطرحی در این حوزه به نمایش بگذارد. زندگی. عفیف باختری، با نامِ کاملِ اسدالله عفیف باختری، متولّدِ ۱۳۴۱ در شهر مزار شریف در ولایت بلخ به دنیا آمد. دوران کودکی و نوجوانی خود را در همین شهر گذرانید و در محضر پدرش که او نیز شاعر بود و در نشریه ای محلی به نام "«نشریه بیدار»" مقاله می نوشت با ادبیات آشنا شد. وی پس از آن برای تحصیل در دانشگاه به کابل آمد و در رشته زراعت مشغول تحصیل شد و نخستین اشعار خود را در همان سال ها سرود.
باختری پس از پایان تحصیلات و دوره سربازی دوباره به مزار شریف بازگشت. او در بلخ در آغاز به عنوان آموزگار در اداره سواد آموزی، انجمن نویسندگان و اداره کل امور فرهنگی مشغول به کار شد. پس از آن در سال ۱۳۷۷ به عنوان سردبیر نشریه جهان نو آغاز به کار نمود و در ماهنامه "«الف تا یا»" به عنوان مدیر مسئول فعالیت کرد. در دهه ۷۰ خورشیدی به پای او به جمع شاعران ولایت بلخ پیوست و آرام آرام در برنامه های رادیو و تلویزیون نیز حضور یافت. آثار. اولین کتاب مجموعه اشعار باختری با نام سنگ و ستاره پس از سقوط طالبان و در سال ۱۳۸۲ به نشر رسید که مورد استقبال نسل جوان قرار گرفت. پس از آن چهار مجموعه کتاب دیگر نیز از او به نشر رسید. افتخارات. جوایز و افتخارات باختری: درگذشت. در تاریخ ۸ ثور/اردیبهشت ۱۳۹۶ ایشان در بیمارستان ابوعلی سینا در شهر مزار شریف به علت بیماری چشم از جهان فروبست.
نرگس نهان سرپرست سابق وزارت معادن و پطرولیم افغانستان است. او در دوم عقرب/آبان ماه ۱۳۹۸ ه .ش از سمت خود کناره گیری کرد، وی علت استعفایش را مشکلات شخصی اعلام کرد. او سابقهٔ کار در وزارت مالیه افغانستان و نیز واحد انسجام و پالیسی ریاست جمهوری را داراست. او معاون پوهنتون کابل نیز هست. زندگی شخصی. نرگس نهان ۱۹۸۱ و مجرد است. او پیش تر به سرطان ثدیه مبتلا بود ولی با پیگیری روند درمان در هند و آلمان، سلامتش را بازیافت.
¡آل-تایم کوارتربک! یک پروژه موسیقی انفرادی از بن گیبارد است که به عنوان بهترین خواننده و نوازنده گیتار انتخاب شد. بن گیبارد آلبومی به همین نام را در سال ۱۹۹۷ آغاز کرد که دو بار ضبط و پخش شد. در سال ۲۰۰۲ دو نسخه اصلی آن توسط بارسوک رکوردز منتشر شد. منابع. ویکی پدیای انگلیسی [�]