Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کی اسنپ شات برنامه ای برای تهیه نماگرفت از محیط دسکتاپ است. این برنامه برای میزکار کی دی ئی و به زبان سی++ و تحت چارچوب نرم افزاری کیوت نوشته شده است و توسط Richard J. Moore, Matthias Ettrich and Aaron J. Seigo توسعه می یابد. از جمله قابلیت های این برنامه می توان به تهیه نماگرفت به کمک کلیدهای میانبر، ذخیره خروجی در قالب های تصویری مختلف، گرفتن نماگرفت تأخیری، کپی تصویر در کلیپ برد، قابلیت بازکردن نماگرفت در یکی برنامه ویرایشگر تصویر خارجی و … اشاره کرد.
کایل ویرایشگری برای ویرایش کردن کدهای منبع تک و لاتک است. این برنامه که با استفاده از کتابخانه کیوت و برای میزکار کی دی سی نوشته شده است، قابل اجرا بر روی سیستم عامل های گوناگونی از جمله لینوکس، مک اواس ده است. کایل کلمه ای نروژی به معنای "غلغلک دادن" یا "نجاست" است که زبان مادری تعدادی از توسعه دهندگان این برنامه است. کایل از قابلیت های مختلفی همچون کامپایل کردن و نمایش دادن سند تنها با یک کلیک، تکمیل کردن خودکار دستورهای لاتک، فهرست های گرافیکی از نمادها برای درج هرچه ساده تر آنها در اسناد، الگوها و ویزارهای جدید برای ایجاد کردن اسناد، یکپارچگی با برنامه BibTeX و ... پشتیبانی می کند.
کی پی دی اف یک برنامه پی دی اف خوان است که به صورت نرم افزار آزاد توسعه می یابد. این برنامه که برای میزکار کی دی ئی طراحی شده است، می تواند در برنامه هایی همچون کانکرر یا کی پارت به صورت توکار مورد استفاده قرار گیرد. با این وجود، در نسخه ۴ کی دی ئی، برنامه دیگری به نام آکیولار جایگزین KPDF شده است.
مارو مارکاریان (زاده ۹ دسامبر ۱۹۱۵ در شاهومیان - وفات ۲۹ ژانویه ۱۹۹۹ در ایروان) بانوی شاعر و مترجم اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. تحصیلات ابتدائی را در زادگاهش گذراند و در سال ۱۹۳۸م در رشته زبان و ادبیات، از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد. از سال ۱۹۶۷م به بعد در کمیته ارتباطات فرهنگی با جماعت ارمنیان پراکنده به کار اشتغال شد. مارو مارکاریان با آنکه شاعره ای است غزل سرا، اما از مسائل اجتماعی و جهانی انسان معاصر غفلت نمی ورزد و احساس ها و تشویش ها و دردهای انسان جهانی در اشعار وی بازتاب ویژه ای دارد. وی خواهر بنیامین مارکاریان اخترفیزیک دان برجسته ارمنی بود.
مَس دیتمان میکِلسِن (؛ ؛ زادهٔ ۲۲ نوامبر ۱۹۶۵) بازیگر دانمارکی است. او که در آغاز یک ژیمناست و رقصنده بود، پس از بازی در چندین فیلم در دانمارک شناخته شد که از آن جمله می توان به ایفای نقش «تونی»، فروشندهٔ مواد مخدر در دو فیلم "موادفروش" و "موادفروش ۲" (۱۹۹۶ و ۲۰۰۴)، کارآگاه گروهبان «آلن فیشر» در سریال تلویزیونی "واحد سیار" (۲۰۰۰–۲۰۰۴)، «نیلس» در "تا ابد عاشقت هستم" (۲۰۰۲)، «سِوند» در "قصاب های سبز" (۲۰۰۳)، «ایوان» در "سیب های آدم" (۲۰۰۵) و «یاکوب» در "بعد از عروسی" (۲۰۰۶) اشاره کرد. میکلسن پس از بازی در نقش شیفره در بیست و یکمین فیلم "جیمز باند" با عنوان "کازینو رویال" به شهرت جهانی رسید. نقش های مهم دیگر او، ایگور استراوینسکی در "کوکو شنل و ایگور استراوینسکی"، یوهان فریدریش اشترونزه در "یک رابطه سلطنتی"، لوکاس در "شکار" (برندهٔ جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره کن در شصت و پنجمین دورهٔ این جشنواره)، هانیبال لکتر در "هانیبال"، کسلیوس در "دکتر استرنج"، گلن اِرسو در "روگ وان"، کلیف اونگر در بازی ویدئویی "دث استرندینگ" (به کارگردانی هیدئو کوجیما) و مارتین در "یک دور دیگر" (نامزد دریافت جایزه بفتای بهترین بازیگر نق
ش اول مرد) هستند. روزنامه نگار و منتقد فیلم ای.او. اسکات در "نیویورک تایمز" دربارهٔ او گفت که میکلسن در صحنهٔ هالیوود به «بازیگری قابل اعتماد با رخساری جذاب و فریبا» مبدل شده است، اما از منظر درونی «او چیز دیگری است: یک ستاره، یک اصل بدیهی و حقیقت آشکار، چهره ای از احیای مجدد سینمای دانمارک.» اوایل زندگی. میکلسن در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۵ در محلهٔ اوستربرو در کپنهاگ دانمارک زاده شد. مادرش «بنته کریستیانسن» یک پرستار و پدرش «هنینگ میکلسن» در آن هنگام کارمند بانک بود. (پدرش اینک رانندهٔ تاکسی است). او و برادر بزرگترش لارس میکلسن در محلهٔ نوربرو بزرگ شدند. در نوجوانی، او آموزش های ژیمناستیک دید و می خواست در سطح قهرمانی در این ورزش فعالیت کند، اما پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان، در سال ۱۹۸۴ به یک گروه هنری رقص پیوست و به مدت ۸ سال با این گروه رقص مدرن اجراهای متعددی را در سالن های نمایش معتبر از جمله در سیرکوس رِویئین به نمایش گذاشت. او سپس به مدت یکسال برای ادامهٔ تحصیل در رشتهٔ هنری رقص به «آکادمی باله» در یوتبری رفت و در همین هنگام بود که زبان سوئدی را نیز به خوبی فرا گرفت. در همین کلاس های رقص او با هانه یاکوبسن آشن
ا شد و در سال ۲۰۰۰ با هم ازدواج کردند. او در این مدت دو بار هم به نیویورک و کلاس های آموزش رقص مارتا گراهام رفت وبه مدت یک دهه، یک هنرمند حرفه ای رقص باقی ماند تا آنکه کم کم متوجه شد که بیشتر به جنبه های دراماتیک اجراها علاقه دارد و دوست دارد بازیگر شود. وی به منظور یادگیری هنر بازیگری، رقص را رها کرد و در سال ۱۹۹۳ به «مدرسهٔ تئاتر و نمایش آرهوس» واقع در شهر آرهوس رفت و حرفهٔ بازیگری اش از اینجا شروع شد. حرفه. ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۵. نخستین حضور میکلسن در سینما، بازی در نقش یک فروشندهٔ مواد مخدر در فیلم موفقِ نیکلاس ویندینگ رفن به نام "موادفروش" بود که در دنبالهٔ فیلم نیز تکرار شد. او در فیلم های مشهور دانمارکی، بیشتر نقش های حاشیه ای و غالباً کمدی را ایفا می کرد. در سال ۱۹۹۹ وی در کنار کیم بودنیا، نقش «لِنی» را که شخصیت اصلی "بلیدر" بود، بازی کرد که یک متخصص خجالتی فیلم را به تصویر می کشید که از اختلال شخصیت دوری گزین رنج می برد. در سال ۲۰۰۰، وی در کنار سورن پیلمارک، اولریش تامسن، نیکولای لی کاس در فیلم "نورهای سوسوزننده" به کارگردانی آندرس توماس ینسن ظاهر شد. سال بعد نیز میکلسن، با بازی در فیلم درام "کوتاه و بلند" شه
رت بیشتری یافت. در سال ۲۰۰۲، میکلسن در فیلم "قلب های باز"، نقش یک پزشک جوان را بازی کرد عاشق دوست دختر یکی از بیمارانش می شود و برای میکلسن نامزدی جوایز بودیل و روبرت را برای بهترین بازیگر مرد در سال ۲۰۰۳ در پی داشت. او بابت همین نقش برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگری در جشنواره فیلم روآن نوردیک شد. میکلسن در سال ۲۰۰۳ نقش اصلی فیلم کوتاه «"اکنون"» را ایفا کرد که در آن، مردی همسر و فرزندش را ترک می کند. وی همچنین نقش مقابل نیکولای لی کاس را در فیلم "قصاب های سبز" ایفا نمود که در قالب یک شاگرد قصاب یتیم در شهری کوچک ظاهر می شود که در آن، تهیهٔ گوشت انسان، تخصص این قصابی است و بابت این نقش، برندهٔ جایزهٔ فانتاسپورتوی بهترین بازیگر مرد شد. کمی بعد، در فیلم اسپانیایی "تورمولینوس ۷۳" به کارگردانی پابلو برگر ظاهر شد که در آن نقش یک فروشنده بدخلق دائرةالمعارف، که به بهانهٔ فروش دائرةالمعارف های سمعی و بصری دربارهٔ تولید مثل جنسی انسان، درواقع فیلم پورنو را به کشورهای اسکاندیناوی صادر می کند. این فیلم اگرچه در اسپانیا به موفقیت خوبی دست یافت، اما در کشورهای اسکاندیناوی استقبال ضعیفی از آن شد. وی در سال ۲۰۰۴، نقش «تونی» فروش
ندهٔ مواد مخدر را "موادفروش ۲" تکرار کرد که برایش جایزهٔ بودیل بهترین بازیگر نقش اصلی مرد، جایزهٔ زولوی بهترین بازیگر مرد و جایزهٔ روبرت بهترین بازیگر مرد را به دنبال داشت. یک منتقد سینما، چهرهٔ وی را در برابر آینه در فیلم، به چهرهٔ رابرت دنیرو در فیلم "راننده تاکسی" تشبیه کرد. در سال ۲۰۰۵ میکلسن یک «کشیش محلی غیرمتعارف» به نام «ایوان» را در فیلم "سیب های آدم" به تصویر کشید که یک نئونازی (با بازی اولریش تامسن) را که به انجام خدمات اجتماعی و پخت پای سیب محکوم شده، به چالش می کشد. نقش برجسته و طولانی مدت نیکلسن در سریال جنایی "واحد سیار" به کارگردانی نیلز آردن اوپلو رقم خورد و برایش جایزهٔ بهترین بازیگر نقش مرد در جشنوارهٔ تلویزیونی دانمارک را به ارمغان آورد. این سریال ۳۲ قسمتی حدود ۴ سال ادامه داشت. شهرت جهانی او با ایفای نقش «تریستان» در فیلم "آرتور شاه" به کارگردانی جری بروکهایمر بیشتر شد که با وجود نقدهای منفی، موفقیت تجاری خوبی داشت. ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰. در سال ۲۰۰۶، میکلسن در کنار استینه استینگده و یانا پلودکووا در فیلم تحسین شدهٔ "پراگ" به کارگردانی اوله کریستیان مدسن هنرنمایی کرد که برندهٔ جایزهٔ زولوی بهترین
بازیگر مرد و نامزد دریافت جایزهٔ بودیل و جایزهٔ رابرت بهترین بازیگر مرد شد. ادی کاکرل از مجلهٔ "ورایتی" نوشت که میکلسن «چهرهٔ خشک و جدی» خود را در اجرایی «برجسته» نشان داد. در همان سال، میکلسن به اولین موفقیت بین المللی تحسین شده خود در نقش «شیفره» در بیست و یکمین فیلم جیمز باند "کازینو رویال" دست یافت. میکلسن گفته بود که چنان آسان و سریع برای این نقش انتخاب شد که حتی دنیل کریگ از وی پرسیده بود که آیا برای به دست آوردن این نقش با کسی هم خوابه شده است یا خیر. او دربارهٔ انتخاب بازیگران گفت: «آنها درس شان را خوب بلد بودند، کارهای من را دیده بودند، بنابراین بد نشد، فقط آخرش کمی ضدحال بود، چون من آماده بودم که کارهای بیشتری را برایشان انجام دهم، اما … [شانه بالا می اندازد] … به هر جهت جزء تیم بازیگری شدم.» میکلسن همچنین افزود چون او پیش از آن در دانمارک یک ستاره بزرگ سینما بود، این موفقیت بین المللی، تأثیر چندانی بر حرفه او نگذاشت. راجر ایبرت به حس تعلیق در صحنهٔ رویارویی میکلسن با جیمز باند در طول بازی پوکر اشاره کرد، که در آن از چشم چپ «شیفره» قطره های اشک خونین می آید. دیوید ادلستین از مجلهٔ "نیویورک" گفت: «می
کلسن پلاک های مستطیلی شکل بازی را طوری میان انگشتان خود می چرخاند که گویی نژاد جدیدی از آخوندک است. شیفره [شخصیتی] وحشت انگیز و خونخوار است». در سال ۲۰۰۶، میکلسن نقش اصلی درام دانمارکی "بعد از عروسی" را به عهده گرفت که نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی شد و برای میکلسن جایزهٔ بهترین بازیگر مرد جشنواره بین المللی فیلم پام اسپرینگز و جایزه فیلم اروپا بهترین بازیگر نقش اول مرد را به ارمغان آورد. نیویورک تایمز دربارهٔ او نوشت که میکلسن در صحنهٔ هالیوود به «بازیگری قابل اعتماد با رخساری جذاب و فریبا» مبدل شده است، اما از منظر درونی «او چیز دیگری است: یک ستاره، یک اصل بدیهی و حقیقت آشکار، چهره ای از احیای مجدد سینمای دانمارک.» در سال ۲۰۰۸، میکلسن نقش یورن اوئن اشمیت را در فیلم "شعله و لیمو" در کنار توره لینهارت و استینه استینگده ایفا نمود که اقتباسی آزاد از وقایع حقیقی دربارهٔ دو مبارز و چریک فعال جنبش مقاومت دانمارک در جنگ جهانی دوم بود. مایکل اوسالیوان از واشینگتن پست شخصیت میکلسن و لینهارت را به "بوچ کسیدی و ساندنس کید" تشبیه کرد و افزود «این فیلم، دربارهٔ دو یاغی خوش تیپ مسلح است. فیلمی با روند تُ
ند، شیک و مهیج.» در سال ۲۰۰۸ میکلسن صداپیشگی شخصیت «شیفره» را در بازی ویدئویی "" به عهده گرفت و در نقش «شیفره» در «همایش شرورهای ۰۰۷» در برگنتس اتریش ظاهر شد که توسط شرکت ساعت سازی سواچ برگزار شده بود. یک سال بعد که میکلسن به عنوان یکی از شهوت انگیزترین بازیگران مرد اروپا معروف شده بود، در نقش ایگور استراوینسکی آتشین مزاج در مقابل آنا موگلالیس در فیلم تحسین شدهٔ "کوکو شنل و ایگور استراوینسکی" به کارگردانی یان کونن بازی کرد که براساس روابط عاشقانه بین این آهنگساز نامدار و طراح مشهور لباس کوکو شانل ساخته شده بود. مجلهٔ "امپایر" از آن به عنوان «یک فیلم خیره کننده بصری [که] به روابط نامشروع شنل و استراوینسکی در دهه ۱۹۲۰ فرانسه می پردازد»، یاد کرد. فیلیپ فرنچ از روزنامهٔ "آبزرور" این فیلم را «زیبا، هوشمند و سطحی، همچون یک جام شیشه ای که در نگاه اول مانند یک دریاچه عمیق به نظر می رسد» توصیف کرد، و اظهار داشت که «استراوینسکیِ میکلسن با کوکو شانلِ موگلالیس همخوانی دارد که هر دو به یک اندازه مدرن و خودخواه جذاب هستند.» پس از این فیلم، میکلسن دوباره بازی در نقش های اکشن خشن را به عهده گرفت و در نقش «رفن»، یک جنگاور نور
س در جنگ های صلیبی در فیلم "خیزش والهالا" و همچنین «دراکو»، رئیس از خودگذشتهٔ نگهبانان پادشاه در فیلم "برخورد تایتان ها" ظاهر شد. فیلم "خیزش والهالا" تماماً در اسکاتلند فیلم برداری شد. ۲۰۱۱ تاکنون. در سال ۲۰۱۱ میلادی، میکلسن نقش «کنت دو روشفور» را در فیلم "سه تفنگدار" بازی کرد که در گیشه موفق بود اما با نقدهای منفی منتقدان مواجه شد. در سال ۲۰۱۲، وی در فیلم "شکار" هنرنمایی کرد که برایش جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره کن را در شصت و پنجمین دورهٔ این جشنواره به ارمغان آورد. وی نقش یک معلم مدرسه را بازی کرد که به اشتباه متهم به سوءاستفاده جنسی از کودکان می شود. میکلسن بابت ایفای این نقش، نامزد دریافت جوایز فیلم اروپا برای بهترین بازیگر مرد و همچنین جایزهٔ بازیگر مرد سال حلقه منتقدان فیلم لندن شد. در همان سال، او در فیلم "یک رابطه سلطنتی" ظاهر شد که نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی در هشتاد و پنجمین دوره جوایز اسکار شد. در این فیلم، او نقش پزشک برجستهٔ آلمانی یوهان فریدریش اشترونزه را بازی کرد که حین درمان کریستیان هفتم پادشاه دانمارک-نروژ، وارد رابطهٔ عاشقانه ای با «کارولین ماتیلده» ملکهٔ دانمارک-ن
روژ می شود. این فیلم یکی از پرخرج ترین فیلم های تاریخ سینمای دانمارک محسوب می شود که بیشتر به دلیل لباس های پُر زرق و برق و تجملی آن بود و مورد استقبال منتقدان واقع شد. میکلسن دربارهٔ این نقشِ خود گفت: «خودم متعجب شدم که چقدر پس از خواندن فیلم نامه، احساساتی شدم. آن هم برای یک درام تاریخی مقطعی. فیلم نامه پر است از دو راهی و تنگنای تصمیم گیری. این پزشک هم پادشاه را دوست دارد و هم عاشق ملکه شده است و در عین حال همچنان سیاستمدار است. سعی می کند دیدگاه بسته خود را دگرگون کند، اما ناگهان دقیقاً همان کارهایی را انجام می دهد که از همه درباریان دیگر به خاطر انجام آنها متنفر بود، و من فکر کردم که این جالب و بسیار انسانی بود.» در سال ۲۰۱۲، میکلسن همچنین به عنوان «فرد سال» انجمن آمریکایی دانمارک انتخاب شد. میکلسن در سریال تلویزیونی "هانیبال" محصول ان بی سی، نقش هانیبال لکتر را در کنار هیو دنسی (در نقش «ویل گراهام») بازی کرد. این سریال مورد تحسین منتقدان بود و آنان بازی میکلسن را در این نقش ستودند. میکلسن در آغاز مردد بود که نقش را بپذیرد یا خیر، چرا که معتقد بود تصویرسازی آنتونی هاپکینز از این شخصیت، «بی نقص و کامل» بو
د. وی دربارهٔ این نقشش گفت: لکتر یک روان آزار یا قاتل زنجیره ای اصیل نیست. به نظر من او همانقدر نزدیک به شیطان است که نزدیک به فرشتگان مغضوب است. او زیبایی را در مرگ می بیند و هر روز برایش، روز جدیدی است، مملو از فرصت های نو.» در سال ۲۰۱۳، او در فیلم "چارلی کانتریمن" در کنار شایا لباف و ایوان ریچل وود به ایفای نقش پرداخت که برای نخستین بار در جشنواره فیلم ساندنس بر روی پرده رفت. در انتهای همین سال، او نقش اصلی "" را به عهده گرفت که در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۳ اکران شد. در سال ۲۰۱۴ او در فیلم وسترن دانمارکی "رستگاری" ظاهر شد. میکلسن همچنین در یکی از موزیک ویدئوهای ریانا، نقش حسابدارش را بازی می کند و عبارت «پتیاره» در این ترانه، اشاره به شخصیت اوست که از ریانا دزدی می کند. در سال ۲۰۱۶، میکلسن یکی از داوران بخش رقابت های اصلی جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶ بود. در اکتبر ۲۰۱۶، نقش کاسیلیوس را در فیلم "دکتر استرنج" در کنار بندیکت کامبربچ و تیلدا سوینتن ایفا نمود. با آنکه شخصیت کاسیلیوس را به خاطر استفاده ناچیز و همچنین ارائه «یک شخصیت بد کلیشه ای» دیگر مورد انتقاد قرار دادند، اما بازی میکلسن در این نقش مورد توجه منتقد فیلم مت
زالر سایتز در وبگاه راجر ایبرت واقع شد: «میکلسن در شوخی کردن استاد است در حالی که خط به خط فیلم نامه را با تخیل و احساس ارائه می دهد. او آگاه، باهوش و حتی ناقلا و شیطان است، ترکیبی از ویژگی های عملکردی که ترکیب آنها با موفقیت اغلب دشوار است.» در دسامبر ۲۰۱۶ میکلسن نقش یک دانشمند و پدر جین ارسو به نام گالن اِرسو را در فیلم اپرای فضایی "روگ وان" بازی کرد. در سال ۲۰۱۸ او در فیلم دلهره آور "شمالگان" به کارگردانی جو پیانا حضور یافت. میکلسن همچنین یکی از بازیگران فیلم "آشوب مدام" به کارگردانی داگ لیمان بود. میکلسن در بازی ویدئویی "دث استرندینگ" به کارگردانی هیدئو کوجیما نیز نقشی ایفا نمود. در سال ۲۰۱۸ او یک نقش مکمل در "بر دروازه ابدیت" به کارگردانی جولیان اشنابل داشت و همبازی ویلم دفو بود. در سال ۲۰۱۹ میکلسن در فیلم "قطبی" به کارگردانی یوناس اوکرلوند بازی کرد. این فیلم در راتن تومیتوز به نمره ۱۹٪ (بر پایهٔ ۴۷ نقد) دست یافت. میکلسن در تبلیغی شرکت آبجوسازی کارلزبرگ در بریتانیا هم ظاهر شد. اعلام کرد که محصول جدید این شرکت به گونه ای تولید می شود که شبیه پیلزنر دانمارکی است. در نوامبر ۲۰۲۰ میکلسن اعلام کرد که مشغول مذ
اکرات اولیه با برادران وارنر جهت ایفای نقش گلرت گریندل والد در "" است که قرار است جایگزین جانی دپ شود که دادگاه رفع افترای خود را باخته بود. در ۲۵ نوامبر، برادران وارنر تأیید کرد که میکلسن این نقش را بازی خواهد کرد و فیلم برداری آن پیش تر شروع شده بود. این فیلم نظرات ضد و نقیضی را از طرف منتقدان دریافت کرده است. در آوریل ۲۰۲۱، میکلسن به تیم بازیگران فیلم "ایندیانا جونز و گردانه سرنوشت" (۲۰۲۳) پیوست. او گفته که فیلم نامه این اثر «همه چیزی بود که آرزو داشتم باشد.» زندگی خصوصی. در سال ۲۰۰۰، میکلسن با هانه یاکوبسن، طراح رقص ازدواج کرد که از سال ۱۹۸۷ با او رابطه داشت. آنها با هم، یک دختر به نامِ ویولا (متولد ۱۹۹۲) و یک پسر به نامِ کارل (متولد ۱۹۹۷) دارند. میکلسن تمام عمر خود را در کپنهاگ زندگی کرده است، به جز هنگامی که برای فیلمبرداری سریال "هانیبال" در تورنتو زندگی می کرد. هم اکنون او در دانمارک مستقر است، اما زمان زیادی را هم با خانواده اش در جزیرهٔ مایورکای اسپانیا می گذراند و در آنجا خانه ای دارد. او اغلب در نظرسنجی ها در دانمارک به عنوان «سکسی ترین مرد» دانمارک انتخاب می شود. میکلسن بی دین است. افتخارها. میکل
سن در ۱۵ آوریل ۲۰۱۰ به مقام «شوالیه» دَنِـبرو مفتخر شد. در آوریل ۲۰۱۶ نیز، دولت فرانسه، به وی نشان شوالیه هنر و ادب اهدا کرد.
آیدان کوئین (زاده ۸ مارس ۱۹۵۹) بازیگر آمریکایی-ایرلندی است. از فیلم های او می توان "بی پروا"(۱۹۸۴)، "ناامیدانه در جستجوی سوزان" (۱۹۸۵)، "ماموریت" (۱۹۸۶)، "خواهران لیمو" (۱۹۹۰)، "در حال بازی در مزارع خداوند"(۱۹۹۱)، "پلی بویز" (۱۹۹۲)، "فرانکنشتاین" (۱۹۹۴)، "افسانه های خزان" (۱۹۹۴)، "جن زده" (۱۹۹۵)، "وظیفه" (۱۹۹۷)، "این پدر من است" (۱۹۹۸)، "اولین" (۲۰۰۲)، "غارنشین" (۲۰۰۴)، "بازگشت به فرستنده"(۲۰۰۴)، "تلنگر" (۲۰۱۰)، "" (۲۰۱۰) و "صاعقه سیاه" (۲۰۲۲) را نام برد.
نقشه شاه آلفرد توطئه ای خیالی به رهبری سازمان سیا است که از تلاش بین المللی برای از بین بردن افراد دارای اصالت آفریقایی حمایت می کند. این نقشه به طور خاص، چگونگی مبارزه با خطر قیام سیاه پوستان در آمریکا را مورد توجه قرار داده است. طبق این نقشه در صورتی که شورشی بزرگ نژادی رخ دهد سیاه پوستان را در اردوگاههای مرگ محاصره خواهند کرد. این نقشه ابتدا در داستان جان ویلیامز با نام "مردی که فریاد زد من وجود دارم" (کتابی که ماجرای تخیلی زندگی ریچارد رایت را روایت می کند) در سال ۱۹۶۷ مطرح شد. در مقدمه چاپ های بعدی این کتاب، ویلیامز نقشه شاه آلفرد را با برنامه های اطلاعاتی که توسط ادگار هوور در دهه ۶۰ میلادی برای کنترل جنبش های سیاه پوستان انجام می شد مقایسه کرد. موضوع این کتاب همچنین به شایعاتی که در دهه ۵۰ در مورد قانون ضد کمونیستی در آمریکا وجود داشت دارد. طبق این قانون در صورت به خطر افتادن منافع ملی کمونیست ها را به اردوگاه متنقل خواهند کرد. وقتی ویلیامز برای اولین بار این کتاب را به چاپ رساند، بخش هایی از کتاب که به نقشه شاه آلفرد مرتبط است را کپی کرد و بروی صندلی متروهای اطراف منهتن قرار می داد. در نتیجه، صحبت بر
سر نقشه شاه آلفرد بر سر زبان سیاه پوست ها افتاد و حقیقت وجود چنین نقشه ای به صورت مطلق پذیرفته شده بود.
حسین بَبی (زاده ۱۳۱۵ بجنورد _ درگذشته ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸۸ بجنورد) نوازنده دایره بود. زندگی و فعالیت هنری. استاد حسین بَبی، فرزند نورمحمد در سال ۱۳۱۵ در شهر بجنورد واقع در استان خراسان شمالی به دنیا آمد. او پس از سه سال تحصیل در مکتب خانه، در بازارچه کفاشان بجنورد مشغول کفاشی شد و در سال ۱۳۳۶ به خدمت سربازی اعزام و تا پایان خدمت در گروه موزیک ارتش فعالیت داشت. او از همان زمان فعالیت هنری اش را در زمینه موسیقی مقامی آغاز کرد و تا این اواخر ادامه داد که در این مدت لوح تقدیر و جوایزی نیز کسب کرد. از جمله اخذ لوح سپاس و یادبود در هفتمین جشنواره موسیقی فجر، اخذ دیپلم افتخار در اولین جشنوارهٔ نی نوازان پیران، از هیئت داوران، توسط استاد حسن کسایی، تندیس بلورین فستیوال موسیقی کردی در سلیمانیه کردستان عراق، لوح سپاس به مناسبت سومین یادوارهٔ پیران چنگی موسیقی محلی خراسان شمالی، لوح تقدیر به عنوان پیشکسوت در عرصه فرهنگ و هنر استان خراسان شمالی و انتقال تجارب ارزندهٔ موسیقی مقامی به نسل جوان، لوح سپاس موسیقی مقامی شهرستان بجنورد، لوح تقدیر در بیستمین جشنواره موسیقی فجر. آثار. استاد حسین ببی به همراه استاد علی آبچوری آثار هنر
ی متعددی از خود به جای گذاشت. حسین ببی با محمدرضا شجریان و کیهان کلهر در آلبوم شب سکوت کویر همکاری کرد. مرگ. استاد حسین ببی روز جمعه، هجدهم اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۸ درگذشت.
ریاض الانشاء کتاب مشهور عمادالدین محمود گاوان (مشهور به خواجه جهان) است. وی علی رغم اشتغالش به تجارت و امارت سپاه و صدارت سلاطین آثار خوبی از خود به جای گذاشته است. این مجموعه از سر مشق های منشیان در هند شمرده می شده و در آن سامان شهرت بسیار داشته و هنوز هم معروف است و طبع منقح خوبی از آن در حیدر آباد به سال ۱۹۴۸ میلادی صورت گرفته و نسخ خطی آن نیز کم نیست.
ویلهلم ادوارد وبر (؛ زاده – درگذشته ) یک دانشمند اهل آلمان بود. ویلهلم ادوارد وبر، فیزیکدان برجسته آلمانی قرن نوزدهم، نقشی محوری در توسعه دانش الکترومغناطیس ایفا کرد. او در سال ۱۸۰۴ در ویتنبرگ متولد شد و تحصیلات خود را در دانشگاه های هاله و گوتینگن به پایان رساند. نقطه عطف زندگی علمی او، آشنایی و همکاری با ریاضیدان نامدار، کارل فریدریش گاوس، در دانشگاه گوتینگن بود. این همکاری منجر به تحقیقات پیشگامانه در زمینه مغناطیس زمینی و اختراع نخستین تلگراف الکترومغناطیسی در سال ۱۸۳۳ شد، دستاوردی که انقلابی در عرصه ارتباطات از راه دور به شمار می رود و نشان دهنده نبوغ و خلاقیت این دو دانشمند بزرگ بود. وبر به طور مستقل نیز تحقیقات گسترده ای در زمینه الکتریسیته و مغناطیس انجام داد و قوانین مهمی را در این حوزه ها فرمول بندی کرد. او در توسعه یک سیستم واحدهای الکتریکی مطلق نقش بسزایی داشت که بعدها به عنوان مبنایی برای سیستم بین المللی یکاها (SI) مورد استفاده قرار گرفت. نظریه او در مورد آرایش مولکولی مواد فرومغناطیسی، که خواص مغناطیسی مواد را به آرایش اتم ها و چرخش الکترون های آن ها نسبت می داد، دیدگاه های نوینی را در علم مواد
ارائه کرد. علاوه بر این، وبر در زمینه آکوستیک نیز تحقیقاتی انجام داد و دامنه فعالیت های علمی گسترده خود را به اثبات رساند. در طول زندگی حرفه ای خود، وبر در دانشگاه های معتبری همچون گوتینگن و لایپزیگ به تدریس فیزیک پرداخت و به تربیت نسل های آینده ای از دانشمندان همت گمارد. او به پاس دستاوردهای ارزشمند خود، جوایز و افتخارات متعددی کسب کرد که از جمله آن ها می توان به مدال کاپلی از انجمن سلطنتی لندن در سال ۱۸۵۹ اشاره کرد. این تقدیرات نشان دهنده جایگاه والای او در جامعه علمی بین المللی و تاثیر عمیق تحقیقاتش بر پیشرفت علم بود. میراث علمی ویلهلم ادوارد وبر همچنان پس از گذشت سال ها پابرجاست. نامگذاری واحد شار مغناطیسی در سیستم SI به افتخار او، "وبر"، گواهی بر قدردانی جامعه علمی از مشارکت های بنیادین او در زمینه الکترومغناطیس است. تحقیقات و اختراعات او، به ویژه در زمینه تلگراف الکترومغناطیسی، پایه های بسیاری از فناوری های ارتباطی امروزی را بنا نهاده و او را به عنوان یکی از پیشگامان و تاثیرگذارترین چهره های تاریخ علم فیزیک ماندگار ساخته است. او در سال ۱۸۹۱ در گوتینگن درگذشت.
کارل مالون (؛ زاده ) یک بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از او به عنوان بهترین پست4(power forward) تاریخ بسکتبال یاد می شود. کارل از قدرتمندترین بازیکنان NBA محسوب می شد. هم چنین او رتبهٔ ۳ بیشترین امتیاز آوران تاریخ NBA را بعد از کریم عبدالجبار دارد. در سال های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۹ جایزه ارزشمندترین بازیکن NBA را کسب کرده است. او بزرگ ترین ستارهٔ بسکتبال است که هیچ وقت عنوان قهرمانی لیگ NBA را بدست نیاورد. کارل در آخرین سال حضورش به تیم لیکرز رفت تا در کنار کوبی برایانت و شکیل اونیل و گری پیتون تیم فوق قدرتمندی برای قهرمانی تشکیل دهد. اما لیکرز در آن سال نتوانست حریف دیترویت در فینال ان بی ای شود و قهرمانی را از دست داد و کارل از دنیای بسکتبال خداحافظی کرد.
کلودیو میگل پیسارو بوسیو (؛ زاده ) بازیکن فوتبال اهل پرو است. ازجمله افتخارات این بازیکن ۶ قهرمانی بوندسلیگا، ۶ قهرمانی درجام حذفی آلمان، ۱ قهرمانی سوپرجام آلمان، ۲ جام باشگاهای جهان، ۱ قهرمانی سوپرجام اروپا و 1قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۳ همراه با بایرن مونیخ آلمان است. وی با گلزنی درهفته ۲۲ بوندسلیگا ۲۰۱۹ در دقیقه ۹۶ مقابل هرتابرلین و با پیراهن وردبرمن با ۴۰ سال و ۱۳۶ روز، مسن ترین گلزن تاریخ بوندسلیگا شد.وی با197گل ششمین گلزن برتربوندسلیگا وبا153 گل درتمامی رقابت هابهترین گلزن تاریخ باشگاه وردبرمن است وی سابقه 317 گل باشگاهی و20گل ملی رادارد و در روزجمعه 14تیر1399وبعدازپایان بازی پلی آف ومسجل شدن بقای وردبرمن دربوندسلیگا به طوررسمی خداحافظی خودراازفوتبال اعلام کرد.او با 48 گل چهارمین گلزن برتر بین بازیکنان آمریکای جنوبی است که در تمامی رقابت های اروپایی تا حالا بازی کرده اند.او پشت سر بازیکنانی همچون لیونل مسی،سرخیو آگوئرو و آلفردو دی استفانو این جایگاه را به خود اختصاص داده است در خارج از دنیای فوتبال،او از علاقه مندان به رشته سوارکاری استدز 15 سپتامبر 2020 به عنوان سفیر باشگاه بایرن مونیخ انتخاب شد
لوی اِشکول (؛ – ) سیاستمدار اسرائیلی، سومین نخست وزیر اسرائیل و وزیر دفاع اسرائیل بود. او در ۲۶ فوریه ۱۹۶۹ در سن ۷۳ سالگی درگذشت.
آندره لئون بلوم (؛ زاده ۹ آوریل ۱۸۷۲ – درگذشته ۳۰ مارس ۱۹۵۰) یک سیاست مدار اهل فرانسه بود.
لئونید هورویچ (؛ زاده – درگذشته ) یک ریاضی دان، و اقتصاددان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی موفق به دریافت جایزه نوبل شده و در آن هنگام استاد دانشگاه مینه سوتا آمریکا بوده است. هورویچ با بیا نظریه طراحی مکانیسم موفق به دریافت جایزه نوبل شد. تآلیفات: تئوری شرکت و سرمایه گذاری ـ برخی از مشکلات ناشی در برآورد روابط اقتصادی ـ طراحی مکانیزم برای تخصیص منابع هورویچ در سال ۱۹۱۷ در شهر مسکو به دنیا آمد او تنها چند ماه پیش از انقلاب اکتبر در کشور روسیه و در خانواده ای لهستانی متواد شد. خانواده او که در ایام جنگ جهانی اول به مسکو نقل مکان نموده بودند پس از تولد وی به لهستان بازگشتند. هوریچ در زندگی خود به برخی از کشورهای اروپایی نظیر پرتغال و سوییس سفر نمود تا اینکه در سال ۱۹۴۰ به ایالت متحده رفت. هوریچ در کارنامه علمی خود سابقه پنجاه سال تدریس مباحث گوناگون اقتصادی را دارد و در حال حاضر به عنوان یکی از محققین برجسته در مباحث میان رشته ای اقتصاد، علوم اجتماعی و علم سیاسی به شمار می آید. نخستین مدرک دانشگاهی او در زمینه حقوق از دانشگاه وارسا است، جایی که او را به مباحث اقتصادی علاقه مند نمود. هورویچ سپس به تحصیل در LSE
پرداخت و پس از ان موفق به حضور در مؤسسه آموزش عالی مطالعات بین الملل گردید. وی پس از مراجعت به آمریکا توانست تحصیلات خود را در دانشگاه هاروارد و شیکاگو ادامه دهد. هرچند هیچ وقت مدرک رسمی در زمینه اقتصاد دریافت نکرد. از او نقل شده است که «آنچه از اقتصاد آموخته ام با شنیدن و یادگیری فرا گرفته ام». یکی دیگر از نکات قابل توجه در سوابق آموزشی و علمی هورویچ، حضور در دانشگاه های کشورهای آسیایی چون هندوستان، اندونزی، ژاپن و چین است. در آمریکا نیز او در دانشگاه هایی چون مینه سوتا، برکلی، میشیگان، نورث وسترن و مؤسسه فناوری کالیفرنیا حضور داشته است. او در این دانشگاه ها به آموزش موضوعاتی چون اقتصاد رفاه، اقتصاد بخش عمومی، مکانیزم ها و نهادها و اقتصاد ریاضی پرداخت. او پس از بازنشستگی در سال ۱۹۸۸ تا سال ۲۰۰۶ همچنان به تدریس ادامه داد. او مسن ترین دریافت کننده جایزه نوبل است که این جایزه را در سال ۲۰۰۷ دریافت کرد. هورویچ و دریافت جایزه نوبل:شرحی بر نظریه طراحی مکانیسم که جایزه نوبل اقتصاد ۲۰۰۷ را نصیب لئونید هورویچ کرد لئونید هورویچ اقتصاددان آمریکایی و برنده جایزه نوبل اقتصاد ۲۴ ژوئن (۴ تیر) درگذشت. شهرت هورویچ عمدتاً به