Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دهوون و اینتر میلان را قبل از بازی فینال با دورتموند شکست دادند. توماسون گل ۳ تیمش را در بازی که ۳–۲ به سود فاینورد به پایان رسید بثمر رساند و بهترین بازیکن زمین شد. در تابستان ۲۰۰۲ قرارداد توماسون با فاینورد به پیاین رسید و در انتقالی آزاد راهی میلان ایتالیا شد. میلان. فصل ۲۰۰۲–۰۳، اولین فصل توماسون در آ.ث. میلان، با قهرمانی جام حذفی همراه بود. توماسون معمولاً به عنوان تعویض آخر بازی وارد زمین می شد اما با این وجود ۳ گل در لیگ قهرمانان زدو به همراه میلان قهرمان جام شد. در فصل ۲۰۰۴ به توماسون زمان بیشتری داده شد. یک تصمیم خوب به وسیلهٔ مربی که باعث زدن ۱۲ گل در سری آ و ایفا کردن نقش مهم در قهرمانی کالچو برای میلان ایفا کرد. در اوت ۲۰۰۴ به همراه میلان قهرمان سوپر کاپ ایتالیا با نتیجه ۳–۰ برابر لاتزیو، شد. در فصل ۲۰۰۴–۰۵ او به تعویض دیر هنگام بدل شد و گل های کمتری نسبت به فصل قبل زد و در فینال لیگ قهرمانان نیز اواخر بازی به میدان آمد و در ضربات پنالتی از او استفاده شد که به گل تبدیل کرد که کمکی به میلان برای برد نکرد. اشتوتگارت. در ژوئیه ۲۰۰۵ با پیوستن کریستین ویری به میلان او پذیرفت که از تیم جدا شود. در سال ۲
۰۱۱ از کارلو آنچلوتی سرمربی چلسی دربارهٔ بازیکن فوتبال های دانمارکی سؤال شد. او گفت: در تابستان ۲۰۰۵ با انتقالی ۷٫۵ میلیون یورویی به باشگاه فوتبال اشتوتگارت پیوست و در طی ۳۰ بازی در ۲ فصل ۸ گل برای این تیم زد. ویارئال. در ۲۴ ژانویه ۲۰۰۷ طی قرارداد قرضی به ویارئال پیوست در یک فصل حضورش ۳۶ بازی و ۷ گل را ثبت کرد. فاینورد. بعد از فصلی نه چندان خوب در ویا رئال او به فاینورد بازگشت و در ۳ فصل ۳۷ بازی انجام داد و ۲۰ گل به ثمر رساند و به دلیل یک مصدومیت سنگین و در سال ۲۰۱۱ در سن ۳۴ سالگی از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. آمار باشگاهی. Complete statistic of all games played in the senior career. دورهٔ ملی. او ۱۰ گل در ۱۶ بازی برای تیم ملی زیر ۱۹ ساله ها و به طور کلی ۲۷ گل در ۳۷ بازی برای مقاطع مختلف ملی به ثمر رساند. به دلیل بازی ضعیف در نیوکاسل به جام جهانی ۱۹۹۸ دعوت نشد اما با پیوستن به فاینورد دوباره در یورو ۲۰۰۰ به تیم ملی دعوت شد و ۶ گل در ۷ بازی در پست هافبک هجومی در مقدماتی یورو ۲۰۰۰ نقشی حیاتی برای دانمارک ایفا کرد. او د هر ۳ بازی مرحله گروهی به میدان رفت اما گلی به ثمر نرساند و دانمارک در این مرحله حذف شد. او در
جام جهانی ۲۰۰۲ بازی کرد و ۴ گل در ۴ بازی به ثمر رساند و در یورو ۲۰۰۴ نیز با به ثمر رساندن ۳ گل در ۴ بازی در تیم منتخب یورو قرار گرفت.
تاخر فرهنگی (به انگلیسی: Cultural lag) (یا عقب ماندگی فرهنگی، واپس ماندگی فرهنگی یا دیرکرد فرهنگی) پدیده ای جامعه شناسی است و به پدیده هایی در جامعه گفته می شود که عناصر مادی و معنوی یک فرهنگ همزمان وارد جامعه نشده باشند. معمولاً در این موارد عناصر مادی زودتر از عناصر معنوی وارد جامعه می شود. منظور از عناصر مادی در واقع امکانات ملموس قابل دسترسی و منظور از عناصر فرهنگی شرایط استفاده صحیح از این امکانات است. ویلیام آگ برن در مورد واماندگی فرهنگی بیان کرده است که ویژگی های مادی بیشتر مورد پذیرش قرار می گیرند تا عوامل غیر مادی. در یک مثال می توان استفاده از گوشی را بیان کرد که در برخی جوامع در حال توسعه، سخت افزار گوشی مورد پذیرش قرار گرفته(لمسی بودن و بروز بودن آن) اما فرهنگ استفاده از آن دیر تر پذیرفته شده است .
نوفهم گرایی توسط پاینار (به انگلیسی:reconceptualism) جنبشی در برنامه ریزی درسی است که برای طراحی برنامه ریزی درسی طرح یا مدل ارئه نمی دهد و به مسائل فنی برنامه درسی توجهی نشان نمی دهد. نوفهم گرایان بیشتر تمایل دارند که مسایل ایدئولوژیک و اخلاقی را در تعلیم و تربیت مطرح کنند و علاوه بر مدارس نهادهای سیاسی و اقتصادی را نیز مطالعه نمایند. رویکرد یک نو فهم گرا بیشتر در فلسفه ریشه دارد و این جنبش به همان اندازه نسبت به پیش زمینه های اجتماعی و سیاسی نیز توجه نشان می دهند. (اورنشتاین و هاکینز (۱۹۹۳)). از دیدگاه دکتر مصطفی قادری دانشیار رشته مطالعات برنامه درسی کردستان نوفهم گرایی به جای آن که یک جنبش متحد و یکدست باشد یک جریان فکری از متخصصان برنامه درسی است که به جای برنامه درسی بیشتر به فهم برنامه درسیunderstanding curriculum اهمیت می دهند و نوفهم گرایان به طیف وسیعی از متخصصان فمنیست، انتقادی، پست مدرن، پدیدارشناس و غیره گفته می شود. در لغت. وازهٔ concept در این اصطلاح به معنای مفهوم نیست بلکه به معنای درک؛ تصور یا فهم است. از طرفی درج واژهٔ «مفهوم» ذهن را به معنای مطالعه مفاهیم در رشته برنامه ریزی درسی معطوف می
کند در حالی که هیچ جا در ادبیات جنبش نوفهم گرایی اصطلاح «مفهوم» در مرکز توجه نیست و با این منظور به کار نرفته است. اما با خارج شدن از جدال لغت شناسی؛ مطالعه تارخ این جنبش باز نشان می دهد که «نوفهم گرایی» اصطلاح درست و موثق تری برای معادل لاتین آن است. از نظر نوفهم گراین این جنبش نوعی تغییر پارادایم است از «برنامه ریزی درسی» به سمت «فهم برنامه درسی» (پاینار و همکاران۱۹۹۵؛ ص ۶). نوفهمی در زبان و معنای برنامه درسی. همیشه در مدارس بر استفادهٔ عملی از دانش سخن به میان می آید و بهره و سودمندی عملی دانش به عنوان یک ارزش بنیادین به رخ معلمان و دانش آموزان کشیده می شود پیامد این وضعیت شوم این است که برنامه درسی با اقتصاد و علم بیشترین نزدیکی وبا مخلوقات فرهنگی سردترین ارتباط را دارد کتاب: موضوعات. شاید مطالعه کتاب فهم برنامه درسی تألیف پاینار؛ رینو؛ اسلاتری و توبمن (۱۹۹۵) مقدمه درک نو فهم گرایی باشد. پاینار و همکاران در این کتاب چند موضوع مختلف موضوع علاقه نو فهم گراین نیز هست به صورت زیر مطرح می کنند: نقد کنترل فعالان برنامه درس. پاینار نیز مانند شوآب معتقد است که رشته برنامه درسی به تاراج رفته است. حوزه برنامه درسی
به جای شاغلین در مدارس و شاغلین دانشگاهی رشته برنامه درسی به وسیله سیاستمداران، شرکت های انتشار کتاب های درسی و متخصصان رشته ها رهبری و کنترل می شود. پاینار در جایی دیگر می نویسد:نقش معلمان مدارس به کارگران اجرایی که به وسیله سیاستمداران تعلیم دیده اندتنزل یافته است. برگرفته از کتاب نوفهم گرایی در مطالعات برنامه درسی دکتر مصطفی قادری نوشته ادریس رستمی-سامان مکی نقد نوفهم گرایی. نقدهای زیادی به نومفهوم گرایان وارد آمده است. رالف تایلر متخصص برنامه ریزی درسی که خود هیچ گاه ازنقدهای نومفهوم گرایان در امان نبوده در اواخر سال های زندگی(۱۹۹۴) طی مصاحبه ای که در دانشگاه استانفورد انجام داده به شدت مواضع نومفهوم گرایان را کوبیده است. در ادامه این مصاحبه را به نقل از هابات(۱۹۹۴) مرور می کنیم: مصاحبه با رالف تایلر: همان طور که ذکرشد عقلانبت تایلری نقطهٔ اصلی انتقاد نومفهوم گرایان بوده و هست. تایلر در دهه های۱۹۴۰تا۱۹۵۰ عقاید تازه وعلمی دربارهٔ برنامهٔ درسی ارائه کرد و نقش مهمی در شناساندن و تثبیت رشتهٔ برنامهٔ درسی ایفا کرده است. او در سال ۱۹۹۴فوت کرد. چندین مصاحبهٔ جامع وبسیط دربارهٔ کار و زندگی تایلر انجام شده است. از
مجلهٔ فی دلتا کاپان که اولین مصاحبهٔ جامع با تایلر را در سال۱۹۷۳ انجام داد (فیشباین ۱۹۷۳) تا مصاحبهٔ طولانی که ویلیام شوبرت و آن لین لوپز شوبرت(۱۹۸۶)با تایلر انجام داده اند ودر۴۵۰صفحه کتاب منتشر شد. اما آخرین مصاحبهٔ تایلر توسط هایات(۱۹۹۴) شش ماه قبل از مرگ تایلر انجام گرفت. در مصاحبهٔ بسیار مهمی که گراسیلا کوردرو آرویو در مارس۱۹۹۰در محل کار تایلر در داتشگاه استانفورد با وی انجام داده نظر تایلر در بارهٔ نومفهوم گرایی نیز پرسیده می شود که در اینجا تنها به آن بخش که تایلر نظر خود را دربارهٔ نومفهوم گرایی اعلام کرده است اکتفا می کنیم. برگرفته از کتاب نوفهم گرایی در مطالعات برنامه درسی دکتر مصطفی قادری. نوشته شده محمد حسین بهرامی.
مجید نجاحی (زاده ۱۳۱۳ تهران- درگذشته ۲۱ مرداد ۱۳۹۵) موسیقیدان و نوازنده سنتور ایرانی بود. زندگی. مجید نجاحی در بهمن ماه ۱۳۱۳ در تهران، در یکی از کوچه های اطراف میدان بهارستان دیده به جهان گشود و پس از طی دوره تحصیل ابتدایی در مدرسهٔ پروانه (که در آن با پرویز یاحقی همکلاس بود)، برای ادامهٔ تحصیل و طی دورهٔ متوسطه، در دبیرستان علمیه ثبت نام کرد. پس از پایان دورهٔ متوسطه، برای خدمت وظیفه به دانشکدهٔ افسری احتیاط رفت و با درجهٔ ستوانی خدمت سربازی را به پایان رساند. سپس در بانک تهران استخدام شد و بعد به ادارهٔ برق تهران منتقل گردید. پس از طی دوران مراحل مختلف سنوات خدمت، رئیس ادارهٔ خدمات عمومی برق شمیران شد و نهایتاً در سال ۱۳۶۰ بازنشست گردید. نجاحی در روز پنجشنبه ۲۱ مرداد ماه ۱۳۹۵ در ۸۲ سالگی در تهران درگذشت. موسیقی. آشنایی با سنتور در کودکی. مجید نجاحی می گوید: «سال ها منزل ما در بهارستان بود ولی چند سالی که گذشت ما برای سکونت به دروازه شمیران آمدیم، از حسن تصادف، در همسایگی منزل جدید ما یکی از نوازندگان بسیار خوب سنتور که از تکنوازان آن زمان رادیو بود زندگی می کرد که آن شخص آقای محسن بی آزار بود و من با برادر
وی هم سن و سال بودم و آشنا شدم و به منزل همدیگر می رفتیم و همین آمد و شدها بود که من با شکل و قیافه سنتور و طرز نواختن آن آشنایی ابتدایی پیدا کردم. مدت دو سال گذشت و من با توجه به علاقهٔ شدیدی که به موسیقی داشتم جرأت نمی کردم که به پدرم بگویم یک سنتور بخرد. به ناچار به نجار سر کوچه که مردی هنرمند و باذوق بود گفتم یک سنتور برای من بسازد و وی یک سنتور کوچک در مقابل دریافت مبلغی کم برایم ساخت و من با تکه سیمهایی که آقای محسن بی آزار در اختیارم گذاشت سیمها را روی سنتور بستم و مدت یکسال نزد خود شروع به نواختن از طریق گوش دادن به رادیو کردم، در این زمان پدرم که عشق و علاقهٔ بی حد مرا به موسیقی دید، برایم یک سنتور بزرگ و معمولی به مبلغ ۱۷ تومان خریداری کرد و من از این تاریخ رسماً با نواختن این ساز آشنایی پیدا کردم.» آموزش حرفه ای. نجاحی پس از پنج سال نواختن سنتور، با حسین قوامی آشنا شد و این آشنایی پنجره ای را برایش گشود و پس از چندی با احمد عبادی و مرتضی خان محجوبی و نورعلی خان برومند و استادان دیگر آشنا و از وجود آنها بهره گرفت. او شدیداً تحت تأثیر نوازندگی محجوبی قرار گرفت و سعی کرد از سبک و سیاق نوازندگیش استفاد
ه نماید و با ردیفها و گوشه ها و دستگاه های موسیقی ایرانی آشنا شود. فعالیت در رادیو. مجید نجاحی، در سال ۱۳۳۷ بنا به دعوت داود پیرنیا برای شرکت در برنامه گلها رفت. نحوهٔ دعوت پیرنیا از وی چنین بود که روزی نجاحی در منزل عبدالعلی وزیری مهمان بود و در منزل وی سنتور می زده که پیرنیا بلافاصله از او برای اجرای برنامه دعوت می کند و پس از امتحانی که توسط چند استاد از او می شود در گلهای جاویدان شمارهٔ ۲۰ به اتفاق عبدالعلی وزیری شرکت و این برنامه در دستگاه «همایون» بود. پس از این برنامه بود که در گلهای گوناگون پیرنیا همراه با اساتید بزرگ آواز چون: حسین قوامی، اکبر گلپایگانی، محمود خوانساری، ایرج، عبدالوهاب شهیدی و بسیاری از خوانندگان گلها شرکت مستمر داشت. نجاحی در برنامه های دیگر رادیو نیز فعالیت داشته از جمله: تکنوازی سنتور و برنامه تکنوازان و چند سالی هم به اتفاق مهندس همایون خرم برنامه موسیقی اصیل ایرانی را از برنامهٔ دوم رادیو (اف.ام) اجرا می کرد. سفرهای خارجی. وی برای شناساندن موسیقی اصیل و سنتی ایران، به خصوص سنتور که یک ساز ملی است مسافرتهای فراوانی به کشورهای: آلمان، آمریکا، انگلستان، ایتالیا، ترکیه، افغانستان، ب
حرین و کویت نمود.
جوزپه سنت آگوستینو (زاده ۱۸ مارس ۱۹۰۱ در میلان، درگذشته ۱ آوریل ۱۹۵۵ در میلان) مهاجم و مربی سابق باشگاه آ.ث. میلان است. در لیست گلزنان میلان او با مجموع ۱۰۶ گل زده در رده هشتم قرار دارد.
جمهوری فلورانس دولت شهری بود که مرکز آن شهر فلورانس واقع در استان توسکانی ایتالیای کنونی بود. این جمهوری در سال ۱۱۱۵ در زمانی که مردمی که در فلورانس حضور داشتند برضد مارک توسکانی پس از مرگ ماتیلدای توسکانی شورش کردند، پایه گذاری شد. فلورانسی ها کمونه را در کاخ ماتیلدا بنا نهادند. جمهوری توسط شورایی موسوم به سینیوریه اداره می شد. این شورا هر دو ماه یک بار توسط فلورانسی ها انتخاب می شد. در سده های ۱۴ و ۱۵ میلادی جمهوری فلورانس از مراکز بانکداری اروپا و خاستگاه نوزایی بود. چهره های برجسته ادبی و هنری متعددی در این جمهوری ظهور کردند نظیر دانته آلیگیری، فرانچسکو پترارک و لئوناردو دا وینچی. سده دوازدهم و سیزدهم. جمهوری فلورانس در سده های دوزادهم و سیزدهم به تدریج قوی تر و پرجمعیت تر شد. اما صلح و آرامشی که در صد سال نخست ایجاد جمهوری برقرار بود، در سال ۱۲۱۶ با بروز جنگ بین دسته اشرافی ها (گیبلین ها) و توده گرایان (گوئلف ها) برهم خورد. در حالی که در نیمهٔ نخست سدهٔ سیزدهم قدرت بیشتر در اختیار گیبلین ها بود، در ابتدای نیمه دوم گوئلف ها آن را تصاحب کردند. این گروه در راستای سیاست تجاری خود، از سال ۱۲۵۲ سکه فلورین را ض
رب کردند که در تمام اروپا و خاور نزدیک رواج یافت. اما آنها در سال ۱۲۶۰ در نبرد مونتاپرتی از گوبلین ها شکست خوردند و قدرت را از دست داند و گوبلین ها بسیاری از اقدامات گوئلف ها را از بین بردند. به هر حال اقتصاد جمهوری فلورانس در نیمه دوم سده سیزدهم به اوج خود رسید و طبقه تجاری شکل گرفت و بانکداری قدرت گرفت. از دهه آخر سده سیزدهم فلورانس به جایگاه مرکز بانکداری اروپا بدل شد و در نتیجه در سده چهاردهم فلورین تبدیل به پول رایج اروپای غربی شد. در سده چهاردهم نبرد و رقابت خصمانه گوئلف ها و گوبلین ها ادامه یافت و به علت رکود اقتصادی در اروپا، بانکداران در ۱۳۴۰ ورشکست شدند. اما در همین سده ادبیات فلورانس اوج گرفت و دانته، فرانچسکو پترارک و جووانی بوکاچیو ظهور کردند. آنها لهجه توسکانی را که بعداً تبدیل به زبان ایتالیایی رایج شد در آثار خود مورد استفاده قرار دادند.
فردریک ثوردندال (زاده ۱۱ فوریه ۱۹۷۰) نوازنده سوئدی گیتار لید گروه مشوگا است. او به همراه نوازنده گیتار ریتم گروه مشوگا، مورتن هاگسترم، در رتبه ۳۵ام ۱۰۰ گیتاریست بزرگ تمام دوران مجله دنیای گیتار قرار گرفته اند.
سسیل دو فرانس (زاده ۱۷ ژوئیه ۱۹۷۵) بازیگر بلژیکی است. او بلژیک را در ۱۷ سالگی ترک و به پاریس رفت و در آنجا دو سال نزد بازیگر فرانسوی ژان پل دنیزون، دستیار کارگردان بریتانیایی پیتر بروک، تئاتر آموخت. او سپس بمدت سه سال از ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ در آکادمی بازیگری ENSATT (École Nationale Supérieure des Arts et Techniques du Théâtre) در Département Comédie ابتدا در مدرسهٔ بازیگری Rue Blanche پاریس و سپس در لیون دورهٔ بازیگری را گذراند. او توسط دومینیک بسنهارد کشف شد و در فیلمهای معروف فرانسوی مانند L'Art (délicat) de la séduction (۲۰۰۱) و Irène (۲۰۰۲) ظاهر شد. موفقیت بین المللی او در سال ۲۰۰۳ با فیلم ترسناک High Tension بدست آمد. او نظر تهیه کنندگان هالیوود را به خود جلب کرد و خیلی زود در سال ۲۰۰۴ اولین نقش اصلی خود را در فیلم هالیوودی دور دنیا در ۸۰ روز بدست آورد که در آن در کنار جکی چان و استیو کوگان بازی کرد. همچنین در سال ۲۰۱۹ او در فیلم آینده وس اندرسون به نام The French Dispatch بازی کرد. سسیل دو جایزه سزار برای آینده دارترین بازیگر زن در سال ۲۰۰۲ و بهترین بازیگر نقش مکمل زن را در سال ۲۰۰۵ از آن خود کرد. در سال ۲۰۱۴،
وی مجری سی و نهمین مراسم اهدای جوایز سزار بود. او برای عضویت در هیئت داوران بخش سینما و فیلم های کوتاه جشنواره فیلم کن ۲۰۱۵ انتخاب شد. او همچنین به عنوان یکی از اعضای هیئت داوران بخش اصلی مسابقه شصت و هشتمین جشنواره بین المللی فیلم برلین انتخاب شد. همسر سسیل دو فرانس موسیقیدانی بنام گیوم سیرون است که از وی دو فرزند بنامهای لینو و جوی دارد. از فیلم های معروف او می توان به فیلم های "آخرت" و "دور دنیا در ۸۰ روز" اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که سسیل دو فرانس در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
کشتار ارمنی – تاتار، کشتاری است که توسط تاتارها(در سده بیستم اقوام مسلمان قفقاز را تاتار می نامیدند) به تحریک و با حمایت روسیه تزاری بین سال های ۱۹۰۵ تا ۱۹۰۶ علیه ارمنیان صورت گرفت. تاریخ. در نظام اداری و حکومتی که پس از چیرگی روس ها بر قفقاز اعمال شد، تنها اصلی که هیچ گاه مورد ملاحظه و توجه قرار نداشت، تقسیم منطقه به نوعی از حوزه های اداری بود که با ترکیب قومی و فرهنگی منطقه همخوانی داشته باشد. بلکه برعکس، مقامات روس از هر گونه تدبیری که به تنش های قومی در میان اتباع امپراتوری دامن می زد خرسند بوده و در بسیاری مواقع از این موضوع به نفع تداوم حاکمیت خویش استفاده کردند. تغییر و تحولات اداری مناطق ارمنی نشین قفقاز در این دوره نمونه روشنی است از خط مش مذکور. روس ها ضمن تعطیلی مدارس و موسسات فرهنگی ارمنیان و توقیف اموال کلیسای ارمنستان و گرجستان، سعی کردند با اعطای یک رشته مزایای اداری برای مسلمان ها، اقوام و ملل قفقاز را بر ضد یکدیگر تحریک کنند. زمینه سیاسی و اجتماعی نیز مساعد بود. بدین ترتیب نهضت اجتماعی گسترده ای که در سراسر روسیه به صورت انقلاب ۱۹۰۵ میلادی بروز کرد، در قفقاز سریعاً به یک جنگ و جدل داخلی ارمنی
ها و مسلمان ها تبدیل شد که نهضت را به شکست و نابودی کشاند. کشتار ارمنیان. دولت تزاری که بر اثر جنگ با ژاپن و در نتیجه هیجان های انقلابی (انقلاب روسیه (۱۹۰۵))، که پس از شکست های منچوری (جنگ روسیه و ژاپن) در سرتاسر کشور احساس می شد ضعیف شده بود، تصمیم گرفت به کشتار دست بزند. آنهم به کشتار با واسطه تا مقاومت ارمنیان را درهم بشکند. «سن پترزبورگ حس تعصب کهنه پرستی تاتارها را علیه ارمنیان برانگیخت و به آنان اشاره کرد که کشتار را آغاز کنند.» دسته های تاتار که به وسیلهٔ مقامات دولتی روس مسلح شده بودند در ماه فوریه سال ۱۹۰۵ به جان ارمنی های قفقاز جنوبی افتادند. کشتارها و غارت های بسیار شدیدی در نیمه های ماه فوریه در باکو روی داد. چند نفر از روشنفکران تاتار، از جمله احمد آغایف مشهور که بعدها در ترکیه نقش مهمی در نهضت (پان تورانیسم) بازی کرد، تبدیل به آلت بی اراده ای در دست مقامات روسی شدند و از طرف آنان مأموریت یافتند که این کشتارها را راه بیندازند. همینکه تاتارها کشتارها را آغاز کردند عمال حاکم روس که همدست تاتارها بودند از مداخله در این ماجرا خودداری کردند و نیروهای انتظامی و لشکری را در پستها و پادگانهای خود نگاه د
اشتند تا میدان را برای کشتار ارمنی ها توسط تاتارها باز بگذارند. هدف دولتمردان تزاری این بود که مقاومت ارمنیان را در برابر سیاست روسی کردن آنان درهم بشکنند و به آنان یاداور شوند که در میان توده های مسلمان متعصبی قرار گرفته اند و تنها روسیه می تواند امنیت جانی و مالی آنان را تضمین کند مشروط براینکه از این پس در برابر دولت رفتار رعایای فقیر و مطیع را داشته باشند. نبرد با تاتارها. نیروهای فدایی ارمنی که به منظور دفاع از ارمنی های عثمانی به علت کشتارهای ۱۸۹۴–۱۸۹۶ به ارمنستان غربی اعزام شده بودند به مبارزان ارمنی در قفقاز پیوستند. برخلاف انتظار و برنامه ریزی شده توسط مقامات روسی و تاتارها، ارمنیان پس از سپری شدن لحظات اول غافلگیری و کشتارهای گسترده به دور حزب فدراسیون انقلابی ارمنی که تنها هدفش محافظت از ارمنیان ساکن در باکو و دیگر شهرهای قفقاز در مقابل حملات تاتارها بود جمع شدند و مبارزه برای حفظ بقای ملی خود را آغاز کردند. آرمن گارو در تفلیس، نیکول دومان در باکو، درو و خچو در ایروان و سرگیس مهرابیان در شوشی، دست به یک مقاومت مسلحانه در برابر تهاجم تاتارها زدند. حملات علیه ارمنیان باکو در ۱۹ فوریه ۱۹۰۵ میلادی آغاز
و در روزهای ۲۰ و ۲۱ فوریه صورت یک کشتار واقعی به خود گرفت. ارمنیان خواستار حمایت مقامات روسی شدند، لیکن مقامات مذکور که در واقع همدست تاتارها بودند از دخالت در این امر خودداری کردند. ویکتور برار در کتاب خود این گونه می نویسد که: پلیس و نظامیان روسی که تا به آن لحظه به عنوان تماشاچیان بی طرف ناظر صحنه نبرد بودند به پیروی از نقش محرکی که نقش مقامات دولت تزاری بود، و تا وقتی که به نظر می رسید تاتارها برنده اند حالت بی طرف به خود گرفته بودند، از آن حالت بدرآمدند، با پیشرفت حمله متقابل ارمنی ها ناچار به دخالت شدند و قبول کردند که دوباره نظم را برقرار سازند. فدراسیون انقلابی ارمنی عمل دفاعی و انتقام جویی خود را با کشتن «ناکشیدزه» حاکم باکو، که معلوم شد یکی از عوامل اجرای سیاست شوم سن پترزبورگ است، تکمیل نمود. در تفلیس که پایتخت قفقاز جنوبی بود دفاع ارمنی ها به رهبری آرمن گارو پاسدرماجیان به پیروزی کامل انجامید. در ظرف مدت هفت روز نبرد، پانصد فدایی ارمنی، ۱۵۰۰ تاتار مسلح را به عقب نشینی واداشتند و تلفات سنگینی بر آنان وارد آوردند. برطبق گفته حزب داشناک و کمیته مشترک روس و تاتار، ۲۰۵ ارمنی، کشته شدند و ۱۲۱ نفر مجروح
؛ که (۷ زن، ۲۰ کودک و ۱۳ سالمند)، در بین کشته شدگان بودند و ۱۱۱ تاتار، کشته شده و همچنین، ۱۲۸ نفر مجروح شدند. چنین بود داستان کشتارهای ۱۹۰۵ میلادی این کشتارها با شکست پر سروصدایی برای دسته های ارتجاعی روس به پایان رسید، و آنان خود را نه تنها در چشم ارمنیان بلکه در نظر ملت خودشان و در برابر افکار عمومی اروپایی نیز بی آبرو کردند.
دسته برادران نام گروهی از بازیگران مرد فیلم های کمدی آمریکایی است. فیلم های کمدی این گروه معمولاً از اواخر دهه ۱۹۹۰ به بعد جزء پرفروش ترین فیلم های کمدی هالیوود محسوب می شود. در حال حاضر این گروه شامل این بازیگران می شود: بن استیلر، جک بلک، اوون ویلسون، لوک ویلسون، ویل فرل، وینس وان و استیو کارل. این اصطلاح برای اولین بار در ژوئن ۲۰۰۴ و در مقاله یواس ای تودی به کار رفت و از آن به بعد بود که سایر رسانه ها نیز از ان به کرات استفاده کردند. البته نام این فیلم اشاره ای به دار و دسته موش ها نیز دارد که پیش تر وجود داشت.
بنیاد سایبورگ یک سازمان ناسودبر است که در سال ۲۰۱۰ توسط نیل هاربیسون یک فعال سایبورگ و هنرمند و همکار طولانی مدتش مون ریباس تأسیس شد. این بنیاد یک مؤسسه برای پژوهش، ایجاد و ترویج پروژه های مربوط به توسعه و ایجاد حواس و ادراک جدید با استفاده از تکنولوژی به بدن انسان است. بنیاد سایبورگ اولین بار در پارک علم و فناوری Tecnocampus واقع در شهر ماتارو در استان بارسلون در کشور اسپانیا ایجاد شد ولی هم اکنون در مرکز شهر بارسلون قرار دارد. این بنیاد با چندین مؤسسه، دانشگاه و مراکز تحقیقاتی در سراسر دنیا همکاری می کند. مأموریت این بنیاد کمک به انسان ها برای تبدیل شدن به سایبورگ و ترویج استفاده از سایبرنتیک به عنوان بخشی از بدن انسان و دفاع از حقوق سایبورگ ها است. این بنیاد افزونه های سایبرنتیک نمی فروشد و معتقد است که Eyeborgها و دیگر افزونه های سایبرنتیک باید به عنوان قسمت های بدن تلقی شوند نه به عنوان دستگاه، و بنابراین هرگز نباید فروخته شوند. درعوض آن ها مردم را تشویق به ساخت افزونه های سایبرنتیک و حسی برای خود می کنند.
باند صورتی (به هندیgulabī ،गुलाबी، یعنی صورتی) گروهی ۱۴۰ هزار نفری از زنان هندی است که با بی عدالتی علیه زنان -از قبیل خشونت جنسی و جسمی، بی سوادی، ازدواج در سن پایین، زورگویی خانواده شوهر و نابرابری اجتماعی- مبارزه می کنند. فعالیت این گروه در ایالت اوتار پرادش هند متمرکز است. لفظ صورتی برای این گروه به این علت استعمال می شود که آنها از ساری های صورتی استفاده می کنند.شیوه آنها به این طریق است که با چماق در داخل پاسگاه های پلیس و دیگر ادارات دولتی تجمع کرده و اجازه ورود و خروج را به کسی نمی دهند تا به خواسته شان برسند.
زورو مجموعه تلویزیونی آمریکایی، در ژانر اکشن-ماجرایی، وسترن و درام است. این مجموعه تلویزیونی بر اساس شخصیت زورو ساخته شده و محصول سال ۱۹۵۷ آمریکاست و تهیه کنندگی ان را شرکت والت دیزنی بر عهده داشت. مجموعه تلویزیونی زورو شامل ۷۸ قسمت ۲۵ دقیقه ای و ۴ قسمت ۵۰ دقیقه ای می شود و در مجموع دو فصل دارد. خالق "زورو"، نویسنده ای به نام جانستون مک کالی است. در ایران، این مجموعه تلویزیونی نخستین بار، از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۷ خورشیدی، با دوبلهٔ فارسی از تلویزیون ملی ایران پخش شد.
هنری کالوین (زاده ۲۵ می ۱۹۱۸ - درگذشته ۶ اکتبر ۱۹۷۵) بازیگر آمریکایی بود. وی متولد شهر دالاس در ایالت تگزاس است. کالوین پیش از شروع بازیگری، در دانشگاه متودیست جنوبی مشغول به تحصیل بود. وی را بخاطر نقش آفرینی در زورو در نقش گروهبان گارسیا می شناسند.
جین شلدن (زاده ۱ فوریه ۱۹۰۸ - درگذشته ۱ می ۱۹۸۲) بازیگر آمریکایی بود. شلدن بخاطر نقشش در سریال زورو شناخته می شود. در سریال مذکور وی نقش خدمتکار دون دیگو را بازی می کرد.
کودتای ۱۹۶۳ سوریه که در تاریخ نگاری بعثی از آن با عنوان انقلاب ۸ مارس () نیز یاد می شود، کودتایی نظامی بود که موجب تسلط حزب بعث سوریه بر حکومت شد. طراحی و برنامه ریزی این کودتا توسط حزب بعث عراق صورت گرفته بود. از اعضای کلیدی این کودتا که در طراحی آن شرکت داشتند و بعد از پیروزی نیز در حکومت بر سوریه نقش اصلی را داشتند می توان حافظ اسد، محمد عمران و صلاح جدید را نام برد. پیش زمینه های کودتا. رویدادهای منتهی به کودتا. سوریه مدرن که به جغرافیای کنونی شناخته می شود توسط ملک فیصل یکم و تحت عنوان پادشاهی عربی سوریه در ۱۹۲۰ میلادی بنیان گذاری شد. این ایالت به عنوان یک پادشاهی جدید عرب، و نه فقط سوری، بنیان گذاری شده بود و سیاست های ملی گرایی عرب و پان اسلامیسم را پشتیبانی می کرد. با وجود این که بریتانیا که پس از جنگ جهانی اول به ایجاد این دولت کمک کرد، با فرانسه به توافقنامه مخفیانه ای دست یافت که منجر به تأسیس مستعمره سوری-لبنانی فرانسه شد. بدین ترتیب این منطقه به یکی از مستعمرات فرانسه تبدیل شد، اکثریت مردم سوریه از این وضعیت ناراضی بودند و حضور فرانسه در کشورشان را امپریالیسم اروپاییان می دانستند. در این برهه تلا
ش های بسیاری برای بازپس گیری هویت ملی سوریه توسط حزب سوسیال ناسیونالیست سوری، طرفداران کمونیسم و اسلام گرایان صورت گرفت. با این وجود اکثریت مردم سوریه همچنان خود را به عنوان اعراب می شناختند تا سوری ها. حکومت قیومیتی فرانسه به شکل ارباب رعیتی بود و تا حدی به فرم لیبرالیسمی اداره می شد. این شکل از حکومت در سوریه تا تشکیل جمهوری متحد عربی ادامه داشت. این سیستم یک جامعه طبقه ای با سبک زندگی های بسیار متفاوت شهری و روستایی است ایجاد کرده بود. بر اساس یک تخمین حدود ۳ هزار خانواده سوری مالک نیمی از خاک این کشور بودند. طبقه متوسط این کشور سهم بسیار کمتری از این مقدار داشتند و حدود دو سوم دهقانان در زمین هایی کار می کردند که متعلق به آنان نبود. همچنین درآمد حاصل از کشاورزی نیز بسیار نا عادلانه تقسیم می شد به صورتی که ۵۰ درصد از آن نصیب ۲ درصد جامعه شامل قشر سرمایه دار بودند می شد، ۲۵ درصد آن برای بازرگانان و صاحبان زمین ها که ۱۸ درصد جمعیت بودند و باقی آن هم به ۸۰ درصد دیگر جامعه که مردمی فرودست بودند می رسید. در سال ۱۹۴۶ به دلیل اولتیماتوم بریتانیا به فرانسه قیومیت فرانسه بر سوریه منحل شد و بدین ترتیب سوریه در ۱۷ آو
ریل ۱۹۴۶ به کشوری مستقل بدل شد. با این وجود همان افرادی که در زمان قیومیت بر سوریه حکومت می کردند بر سر قدرت باقی ماندند و به همان شیوه قبلی بر این کشور حکمرانی کردند. شکست در جنگ ۱۹۴۸ عراب و اسرائیل منجر به برکناری این افراد و ورود ارتش به سیاست این کشور شد. بدین ترتیب حسنی الزعیم به عنوان اولین دیکتاتور کشور تازه تأسیس سوریه در سال ۱۹۴۹ به قدرت رسید در دوران حکومت الزعیم عملاً اداره حکومت در دست ادیب شیشکلی بود که او توانست در سال ۱۹۵۳ الزعیم را کنار زده و حکومت نظامی-دیکتاتوری خود را رسماً آغاز کند. حکومت نظامیان برسوریه که تا زمان نابودی الیگارشی در این کشور پابرجا بود موجب شده بود قشر متوسط و متوسط به پایین جامعه توان حضور در عرصه سیاست را پیدا نکنند. در این محیط اجتماعی منجر به گسترش ایدئولوژی بعثیسم شد. جنبش عربی بعث در دهه ۱۹۴۰ میلادی توسط میشل عفلق و صلاح الدین بیطار و کمک افرادی همچون زکی ارسوزی و وهیب الغانم سوری به وجود آمده بود. در سال ۱۹۵۳ اکرم حورانی حزب سوسیالیست عرب را تأسیس کرد که بعد تر از ادغام این حزب با حزب عرب بعث حزب عربی سوسیالیستی بعث تشکیل شد. اکثریت نمایندگان حزب بعث که در سال ۱۹۴۷