Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ازتولید آن دست می یازند. بوردیو نظریهٔ عادت وارهٔ خود را موشکافانه و دقیق با وام گرفتن ایده های طرح واره های شناختی از نوآم چامسکی و ژان پیاژه، وابستگی تاریخ و حافظهٔ بشر، پرداخت. برای نمونه، رفتار یا عقیده ای مشخص قسمتی از ساختار جامعه می شود در حالی که منشأ و هدف آن عقیده یا رفتار با گذشت زمان به دست فراموشی سپرده می شود و در فرایند اجتماعی شدن افراد آن فرهنگ تأثیر به سزایی می گذارد. لوئیک واکان می نویسد عادت واره یک مفهوم فلسفی قدیمی است که از افکار و آراء ارسطو سرچشمه می گیرد و مفهوم هکسیس ارسطو است که توسط مَدْرَسیان در قرون وسطی به عادت واره ترجمه شده است. بوردیو اولین بار اصطلاح «عادت واره» را به عنوان مؤخره بر کتاب "معماری گوتیک و مَدرَسی گرایی" به کار برد. این اصطلاح پیش از این در جامعه شناسی توسط نوربرت الیاس و در کتاب فرایند گسترش تمدن (۱۹۳۹) و در تشریح «اسلوب بدن» مارسل موس استفاده شده بود. این مفهوم همچنین در آثار ماکس وبر، ژیل دلوز و ادموند هوسرل دیده می شود. موس عادت واره را به عنوان آن جنبه هایی از فرهنگ معرفی می کند که در بدن و افعال روزمرّهٔ افراد، گروه ها، جوامع و ملل ته نشین شده اند. به زع
م او عادت واره شامل کلّیت عادات آموخته شده، توانایی های جسمانی و بدنی، سبک ها، ذائقه ها و سایر آموخته های غیر برهانی و غیر گفتاری که برای یک گروه بدیهی به نظر می آیند-به این صورت می توان گفت که این آموخته ها زیر سطح مرام و ایدئولوژی منطقی مشغول هستند.
حاج علیرضا مقدم مراغه ای ملقب به علی خان فراش باشی به نام به حاجب الدوله، ضیاءالملک و سرانجام اعتمادالسلطنه، از رجال عهد قاجار است. دلیل عمدهٔ شهرت وی حمل نامهٔ قتل امیر کبیر به دستور ناصرالدین شاه قاجار است. او پدر محمدحسن خان اعتمادالسلطنه، عبدالعلی خان ادیب الملک، پدر بزرگ محمدتقی خان احتساب الملک و جد محسن مقدم و حسن مقدم است. دوران محمدشاه. حاج علی خان مراغه ای معروف به حاج علی ناظر فرزند محمدحسین خان مقدم مراغه ای از ده سالگی در دربار محمد میرزا ولیعهد فتحعلی شاه به خدمتگزاری مشغول بود و پس از به سلطنت رسیدن او به تهران آمد و به کارهای حکومتی و درباری پرداخت. خاندان او از سالیان سال قبل به تجارت در خطه آذربایجان اشتغال داشتند. پدرش حسین خان مقدم مراغه ای به خدمت دربار عباس میرزا نایب السلطنه درآمد و با سمت پیشخدمت باشیگری به کار مشغول شد. سپس به تهران آمد و به «دربخانه» شاهی (عصر فتحعلی شاه قاجار) راه یافت و با سمت آجودان باشی مخصوص شاه به سفارت فوق العاده گسیل و مأمور دربارهای اروپایی شد. حاج علی، نخست ناظر در خانه مادر محمدشاه بود. پس از مرگ عباس میرزا، به عنوان محرم مادر محمدشاه با او به سفر حج رفت،
در بازگشت لقب خانی گرفت. در زمان محمدشاه، بنابر شکایت خدیجه خانم، مادر عباس میرزا ملک آرا، او را تنبیه کردند. از آن وقت با مهدعلیا علیه ملک آرا همدست بود. دوران ناصرالدین شاه. مدّتی پس از مرگ محمدشاه، امیرکبیر، حاج علی خان را به مقام فراشباشی گری گماشت و عامل ترقی او گردید، و حتی از محبت در حق وی دریغ نداشت. با این وجود، فراشباشی در حلقه بدخواهان امیر درآمد، با میرزا آقاخان هم پیمان و هم سوگند بود. امیر نیز او را به پلیدی و ناکسی شناخت، چنان که یکی از نوکران خود را به این زبان سرزنش کرد که: «تو را در سلک لوطی گری حاجی علیخان دیدم». قتل امیرکبیر. پس از آن که دشمنان امیرکبیر، ناصرالدین شاه را نسبت به او بدگمان کردند، فرمان قتلش را از شاه گرفتند. حاج علی خان مأمور قتل امیرکبیر شد. فرمان شاه بر اعدام امیر چنین صادر گشت: مشهور است که چون حاج علی خان بیم داشت که شاه از رای خود برگشته، حکم قتل را فسخ کند، پس از دریافت حکم، شب را در خانه خودش نگذراند. به منزل پسرش عبدالعلی خان ادیب الملک رفت. سحر با احمد نوکر مخصوصش و علی خان نایب فراشخانه که میر غضب بود، سه نفری به طور چاپاری روانه کاشان شدند. مخبر السلطنه در این مو
رد می نویسد: «از غلامحسین صاحب اختیار شنیدم که ناصرالدین شاه گفته بود که به قتل امیر راضی نبودم. میرزا آقاخان تدلیس کرد و دستخط از من گرفت. دستخط دیگر فرستادم که میرزا علی خان نرود، گفت رفته است و معاذیر آورد». وقایع قتل امیر توسط دکتر اعلم الدوله طبیب عزت الدوله چنین نقل شده است: پس از قتل امیرکبیر. حاج علی خان پس از قتل امیر به خدمت حاجب الدولگی دربار رسید، اگرچه پس از عزل میرزا آقاخان نوری، او نیز معزول شد. حاج علی خان، هرگز از قتل امیر پشیمان نگشت. در جزوه ای که او به خط خود نوشته، شرح خدماتش به میرزا آقاخان نوری را آورده، و قتل امیر را در فهرست آن خدمات ذکر نموده است. بعدها، محمدحسن خان اعتمادالسلطنه، پسر حاج علی خان، در کتاب خود صدرالتواریخ، شرح قتل امیر را آورده و وقایع را به طرز بی شرمانه ای وارونه جلوه داده است. امیر را خائنی معرفی کردند که برای فرار از مرگ، فراشباشی را به رشوه ترغیب می کرد. امّا حاج علیخان نپذیرفت و گفت: «... هرگز خلاف اطاعت سلطان نکنم …» پسر دیگر حاج علی خان، عبدالعلی خان ادیب الملک، صاحب سلامت نفس بود و در نامه ای سرزنش آمیز، پدر را در هم دستی قتل امیر ملامت کرده، سخنانی به این مض
مون نوشت: با این حال حاج علی خان در این زمینه خود را مبری می دانست و در ضمن نامه ای بلند، پاسخ پسر خود را چنین می دهد: روابط حاج علی خان با مهدعلیا و میرزا آقاخان نوری. حاج علی خان با مهدعلیا و میرزا آقاخان نوری، دو عامل اصلی قتل امیرکبیر، روابط بسیار نزدیک داشت. او و میرزا آقاخان نوری با هم یار و هم قسم بودند. چنانچه پس از عزل میرزا آقاخان و تبعید او به یزد، در نامه ای سراپا عجز و لابه که به خویشاوندان خود نوشت، از حاج علی خان می خواهد که پایمردی کند و او را از تبعید برهاند: «همه را مطمئن نماید… ما در این یزد نمیریم». رابطه مهدعلیا با حاج علی خان، پس از تنبیه حاج علی خان به درخواست خدیجه خانم، زن محمدشاه و مادر عباس میرزا ملک آرا، آغاز شده بود. هر دو علیه خدیجه خانم دسیسه می کردند. مدّتها پس از قتل امیر، حاج علی خان به گلپایگان تبعید شد. امّا به کوشش مهدعلیا رهائی یافت و با لقب ضیاءالملک به حکومت خوزستان رفت. از کاغذی که مادر شاه به او نگاشته، آشکار است که گزارش برخی عیاشی های حاج علیخان در خوزستان به دربار رسیده بود. مهدعلیا در ملامت او می نویسد: «پیر شده ای، خجالت بکش. چقدر گرد الواطی می گردی. من برای حکوم
ت تو ریش و گیس گرو گذاشتم. امّا تو هنوز دست بردار نیستی». جاستین شیل، وزیر مختار انگلیس گفته است: «در رسوائی و فرومایگی مادر شاه و فراشباشی، قاتل امیرنظام، هر چه گفته شود باز کم است.» درگذشت. حاج علی خان در تابستان سال ۱۲۴۶ شمسی درگذشت وی در حرم «حضرت معصومه» در قم مدفون گردید.
لورا، دختر چمن زار () یک مجموعه تلویزیونی انیمه ساخت کشور ژاپن است. این انیمه که توسط استودیو نیپون انیمیشن ساخته شده از اکتبر ۱۹۷۵ تا آوریل ۱۹۷۶ از شبکه توکیو برودکاستینگ سیستم پخش می شده است. این انیمه داستان زندگی لورا اینگلز وایلدر نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است.
هانس هرلین (زادهٔ ۲۴ دسامبر ۱۹۲۵ در اشتات لون – درگذشت ۲۰ دسامبر ۱۹۹۵ در اوتن) رمان نویس آلمانی بود. کتاب های او در بیش از ۱۸ کشور منتشر شده است. هرلین در ۲۰ دسامبر ۱۹۹۴ دچار حمله قلبی شد و در سن ۶۸ سالگی در خانه اش در اوتن (جنوب فرانسه) درگذشت. از کتاب های او که به پارسی برگردان شده است، می توان به کتاب "آلبوم خاطرات" اشاره کرد.
سده های میانی پایانی یا اواخر قرون وسطی دوره ای از تاریخ است که به طور کلی سده های چهاردهم و پانزدهم میلادی را شامل می شود. کاربرد این عبارت به منظور ارائهٔ گروه بندی کرانه دارتری از پیشامدها، شخصیت ها، و موقعیت ها به گونهٔ نمایان تری از دسته بندی سنتی و کلی «قرون وسطی» به وجود آمده است. سده های میانی پایانی به دنبال سده های میانی میانه و پیش از شروع بخش آغازین دوران نوین و آغاز رنسانس قرار دارد. در اروپا حوالی سال ۱۳۰۰ میلادی، رفاه و رشدی که در طول چندین سده ادامه داشت به یک باره متوقف شد. مجموعه ای از فجایع گوناگون مانند قحطی و طاعون، از جمله قحطی بزرگ ۱۳۱۵-۱۳۱۷ و مرگ سیاه، جمعیت اروپا را به حدود نیمی از آنچه که پیش از آن بود، کاهش داد. همراه با کاهش جمعیت، ناآرامی های اجتماعی و جنگ های داخلی بالا گرفت. فرانسه و انگلستان هر دو با قیام جدی دهقانان، و شورش خرده کشاورزان روبرو بودند و بیش از یک سده متناوباً جنگ صد ساله را تجربه کردند. علاوه بر این دشواری ها و بسیاری از مشکلات دیگر در این دوره، همبستگی کلیسای کاتولیک نیز با بروز دو دستگی غرب در هم شکسته شد. در مجموع، این حوادث در تاریخ اروپا بحران اواخر قرون وس
طی نام گرفته است. با وجود این بحران ها، سدهٔ چهاردهم میلادی زمان پیشرفت های بزرگی در هنر و علوم بود. به دنبالِ بازگشتِ علاقه به بررسی متون یونان و روم باستان که زمینه های آن در سده های میانی میانه بالا گرفته بود، رنسانس ایتالیا آغاز شد. درک متون لاتین قبل از رنسانس سده دوازدهم از طریق تماس با اعراب در زمان جنگ های صلیبی آغاز شده بود اما در دسترس بودن متون مهم یونانی با فتح قسطنطنیه توسط ترکان عثمانی، شتاب بیشتری گرفت زیرا بسیاری از دانشمندان بیزانس ناچار به پناهندگی به غرب و به ویژه ایتالیا شدند. همراه با هجوم ایده های کلاسیک، گسترش صنعت چاپ انتشار کلام را تسهیل و یادگیری را دموکراتیک کرد. این دو چیز، بعدها سبب شد که اصلاحات پروتستان در سطح اروپا مطرح شود. در اواخر این دوره، دوره ای از کشف ها آغاز شد که به عنوان عصر کاوش معروف شد. ظهور امپراتوری عثمانی، که با سقوط قسطنطنیه در سال ۱۴۵۳ به اوج خود رسیده بود، باعث نابودی آخرین بازمانده های امپراتوری بیزانس و عدم امکان ادامهٔ هرگونه تجارت با شرق شد. اروپایی ها ناچار گردیدند که به دنبال مسیرهای تجاری تازه ای باشند، این نهایتاً منجر به سفر کلمبوس به قاره آمریکا در
سال ۱۴۹۲، و دور کرهٔ زمین گشتن واسکو دو گامای پرتقالی در رسیدن به شبه قاره هند و آفریقا در ۱۴۹۸ شد. یافته های نو این دو نفر پایه های اقتصادی و توان مندی کشورهای اروپایی را تقویت کرد. دگرگونی هایی که این پیشرفت ها به ارمغان آوردند سبب شده که بسیاری از محققان به این دوره، به عنوان دورهٔ پایان سده های میانی (قرون وسطی) بنگرند، و آن را آغاز تاریخ نوین و نیز آغاز سده های نوین اروپا بدانند. با این حال، این بخش بندی را تا حدودی می توان نادرست خواند، زیرا یادگیری های متون باستانی هرگز به طور کامل از جامعهٔ اروپا به طور کامل ناپدید نشده بود. به عنوان یک نتیجه و بنا بر برانگاشت پیوستگی (فرضیهٔ استمرار)، این «پیوستگی توسعه» بین عصر باستان (از طریق باستان کلاسیک) و عصر مدرن وجود دارد. برخی از مورخان، به ویژه در ایتالیا، ترجیح می دهند و می گویند که به کلی از «اواخر قرون وسطی» نباید سخن گفت، بلکه دورهٔ میانی میانه راگذار از سده های میانه به رنسانس و دوران مدرن می دانند. تاریخ نگاری و دوره بندی. اصطلاح «"سده های میانی پایانی"» اشاره به یکی از سه دورهٔ: "سده های میانی"، همراه با "سده های میانی آغازین" و "سده های میانی پایانی
" دارد. لئوناردو برونی (لئوناردو ارتینو) نخستین تاریخ نگاری است که به دوره بندی سه گانه در تاریخچهٔ «"تارخ مردم فلورانس"» (۱۴۴۲) استفاده کرده است. فلاویو بیوندو نیز در یک چارچوب مشابه در «"دهه هایی از تاریخ زوال امپراتوری روم (۱۴۳۹–۱۴۵۳)"» از این روش استفاده کرده است. دوره بندی سه گانه پس از آنکه مورخ آلمانی کریستف سلاریو "تاریخ جهانی تقسیم به یک «دوره باستان، میانی، دوران نو» را در (۱۶۸۳)" منتشر کرد به یک استاندارد تبدیل گردید. برای مورخان سدهٔ ۱۸، که سده های ۱۴ و ۱۵ را بررسی کرده اند، موضوع مرکزی رنسانس که با کشف دوبارهٔ آن یادگیری های باستانی و شکوفایی روحیهٔ فردی بود. کانون این بازیابی در ایتالیا نهفته است، که در آن، و آن گونه که یاکوب بورکهارت می نویسد:. «فرد انسان روحیهٔ فردی یافت و خود را به این نام شناخت». این گزاره بعد به چالش کشیده شد، و آن استدلال شده بود که سدهٔ دوازدهم دورهٔ پربارتر، با دستاورد فرهنگی بیشتری بود. پیشینه. در سده های ۱۴ و ۱۵، محدوده های اروپای مسیحی هنوز به گونهٔ روشنی تعریف پذیر نبود. در حالی که قلمرو دوک نشین بزرگ مسکو شروع به پس زدن مغولان کرده بود، و پادشاهی های ایبری کوشش های
مربوط به بازپس گیری آندلس را به پایان رسانده و نگاهشان متوجه به بیرون از شبه جزیره شده بود، با سقوط شبه جزیرهٔ بالکان این منطقه زیر سلطهٔ امپراتوری عثمانی قرار گرفت. در همین حال، دیگر ملت های باقی ماندهٔ قاره، در گیر و دار جنگ بین المللی یا داخلی، و تقریباً به گونه ای ماندگار و پایدار قفل شده بودند. این وضعیت به تدریج جای خود را به تحکیم و اتحاد قدرت های مرکزی داد و به ظهور و تشکیل نظام دولت ملت انجامید. نیازهای سنگین مالی جنگ ضرورت افزایش مالیات ها را به وجود آورد، و در نتیجه پیدایش نهادهای نمایندگی؛ که مهمترین آن ها پارلمان انگلیسی است شد. کاهش مقام پاپ، و بالا گرفتن دو دستگی غرب، و آمدنِ اصلاحات پروتستانی به رشد اقتدار بیشترِ نظام های سکولار کمک کرد. شمال اروپا. پس از اتحاد شکست خوردهٔ ۱۳۱۹–۱۳۶۵ سوئد و نروژ، اتحاد کالمار از سوی اسکاندیناوی خواهان (پان سکاندیناویست ها) در ۱۳۹۷ پایه ریزی شد. [18] سوئدی ها در این پیمان از آغاز عضو بی تمایل آن بودند؛ اتحادی که از آغاز زیر سلطه و نفوذ دانمارکی ها برقرار می شد. در تلاش برای مجبور کردن سوئدی ها، کریستیان دوم پادشاه مسیحی دانمارک، تعداد زیادی از اشراف سوئدی را (به
روایتی) در واقعهٔ حمام خون استکهلم ۱۵۲۰ کشت. این راه حل، تنها به درگیری های بیشتری منجر شد، و سوئد در سال ۱۵۲۳ برای همیشه اتحاد کالمار را ترک کرد. از سوی دیگر، نروژ به عنوان یک عضو درجه دوم با دانمارک تا اوایل سدهٔ نوزدهم (۱۸۱۴) متحد باقی ماند. ایسلند، که از انزوای نسبی بهره مند بود، در رابطه با اپیدمی مرگ سیاه، آخرین کشور اسکاندیناوی مواجه با این بیماری بود. در همین حال، مستعمره نورس در گرینلند به کلی از میان رفت، شاید این به دلیل دگرگونی شرایط آب و هوایی شدید در سدهٔ ۱۵ بوده است. عصر یخبندان کوچک حدود سال ۱۲۵۰ میلادی آغاز شد و تا اواسط سدهٔ نوزدهم ادامه یافت. شمال غربی اروپا. مرگ الکساندر سوم پادشاه اسکاتلند در سال ۱۲۸۶ این کشور را در یک بحران جانشینی گرفتار ساخت. از پادشاه انگلستان، ادوارد یکم، درخواست شد که در این باره داوری (حکمیت) کند. ادوارد ادعا کرد که حاکمیت اسکاتلند از آن خود او است، که این ادعا منجر به جنگ های استقلال اسکاتلند شد. انگلیسی ها در نهایت شکست خوردند، و اسکاتلندی ها موفق به ایجاد دولت نیرومندتری در پادشاهی دودمان استوارت شدند. از ۱۳۳۷، توجه انگلستان بیشتر نسبت به فرانسه و به جنگ صد سال
ه مشغول بود. پیروزی هنری پنجم در نبرد آزینکورت در ۱۴۱۵ موقتاً راه را برای اتحاد دو پادشاهی هموار کرد، اما پسرش هنری ششم به زودی تمام دستاوردهای پیشین را برباد داد. از دست دادن فرانسه به نارضایتی داخلی منجر شد. به زودی پس از پایان جنگ در سال ۱۴۵۳، مبارزهٔ خاندان ها بر سر مقام پادشاهی انگلستان که جنگ رزها (۱۴۵۵–۱۴۸۵) نام گرفته آغاز شد، سلسله های رقیب از خاندان لنکستر و خاندان یورک بودند. جنگ با پیوستن هنری هفتم (انگلستان) از خانوادهٔ سلطنتی تیودور؛ که کارهای آغاز شده توسط پادشاهان یورک را در ساختن یک سلطنت مرکزی نیرومند ادامه داد، به پایان رسید. غرب اروپا. خاندان فرانسوی والوا، که در پی دودمان کاپتی در ۱۳۲۸ بر سر کار آمدند، آن ها در آغاز در کشور خود به حاشیه رانده شده بودند، نخست توسط نیروهای مهاجم انگلیسی در جنگ صد ساله، و سپس از سوی قلمرو دوک نشین قدرتمند بورگونی در تنگنا بودند. ظهور ژان دارک به عنوان یک رهبر نظامی این دوره جنگ را به نفع فرانسه تغییر داد و ابتکار عمل بیشتری در پی آن توسط پادشاه لویی یازدهم انجام گرفت. در همین حال، چارلز مارتین، دوک بورگوندی، در تلاش خود برای تحکیم قلمرو خود با مقاومت روبرو شد
، به ویژه از سوی کنفدراسیون سوئیس که در ۱۲۹۱ تشکیل شده بود. هنگامی که چارلز در جنگ بورگوندی در نبرد نانسی در سال ۱۴۷۷ کشته شد، قلمرو دوک بورگوندی، به فرانسه بازگردانده شد. در همان هنگام، استان بورگونی، به امپراتوری مقدس روم؛ که در آن زمان در کنترل هابسبورگ، پیوست و توان گرانِ بورگونی هلند نیز به آنجا مهاجرت کردند که زمینه ساز کشمکش ها و برخوردهای دامنه داری در سده های آینده گردید. جنوب غربی اروپا. اوینیون مقر مقام پاپ از ۱۳۰۹ تا ۱۳۷۶ بود. با بازگشت پاپ به رم در سال ۱۳۷۸، دولت پاپی به یک قدرت بزرگ سکولار توسعه یافته تبدیل شد، و در زمان پاپیِ از نظر اخلاقی فاسدِ پاپ الکساندر ششم، به اوج خود رسید. فلورانس شهرت بزرگی در میان دولت شهر های ایتالیایی، از طریق بازرگانی و کسب و کارها و امور مالی پیدا کرد و نیز توسط خانوادهٔ با نفوذ مدیچی که با حمایت خود از هنر، مروج و مبَلغ مهم رنسانس در آنجا بودند تبدیل شد. دیگر دولت شهرها در شمال ایتالیا نیز قلمرو خود را گسترش دادند و قدرت خود را تثبیت کردند، میلان و ونیز در صدر این گونه شهرها قرار گرفتند. جنگ نماز مغرب سیسیلی در اوایل سدهٔ ۱۴ جنوب ایتالیا را به آراگون پادشاهی سیسیل
و آنژو پادشاهی ناپل تقسیم کرد. در ۱۴۴۲، دو پادشاهی به گونهٔ مؤثری زیر کنترل آراگونی متحد شدند. جامعهٔ اروپایی سده های میانی پایانی. پیرامون سال های ۱۳۰۰–۱۳۵۰ دوره گرم سده های میانی جای خود را به عصر یخبندان کوچک داد. آب و هوای سردتر سبب پدید آمدن بحران در امور کشاورزی گردید. اولین قحطی بزرگ شناخته شده در سال های ۱۳۱۵–۱۳۱۷ به نام قحطی بزرگ ۱۷–۱۳۱۵ شناخته شده است. عواقب جمعیتی این قحطی، با این حال، آسیب های آن به اندازهٔ بلاهایی که بعدها در این سده، به ویژه مرگ سیاه رخ داده است نیست. برآورد میزان مرگ و میر ناشی از این اپیدمی در بازهٔ زمانی آن، از یک سوم تا شصت درصد جمعیت است. تا سال ۱۴۲۰، روی هم رفتهٔ تأثیر تکرار آفت ها و قحطی جمعیت اروپا را شاید به جمعیتی که بیشتر از یک سوم سدهٔ پیش نبود کاهش داد. اثرات بلایای طبیعی با درگیری های مسلحانه، تشدید می شد. این عامل به ویژه در مورد فرانسه در طول جنگ صد ساله تأثیرگذار است.
آوالون (به ولزی: Ynys Afallon، به انگلیسی: Avalon) یک جزیره افسانه ای است و ممکن است به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال پرتغال () یا تیم ملی فوتبال المپیک پرتغال نمایندهٔ فوتبال کشور پرتغال در بازی های فوتبال زیر ۲۳ سال و المپیک تابستانی است.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال نیجریه () یا تیم ملی فوتبال المپیک نیجریه نمایندهٔ فوتبال کشور نیجریه در بازی های فوتبال زیر ۲۳ سال و المپیک تابستانی است. این تیم در سال ۱۹۹۶ قهرمان المپیک شد.
مانیتاس دِ پلاتا (؛ – ) یک موسیقی دان و نوازندهٔ گیتار اهل فرانسه بود. او در خانواده ای کولی در جنوب فرانسه به دنیا آمد و نام هنری اش به اسپانیایی به معنی «دست های کوچک سیمین» است و کم کم با گیتارنوازی در گردهمایی کولی ها در منطقهٔ کامارگو به شهرت رسید و تنها ۱۰ سال پس از مرگ «جنگو راینهارت» بود که پذیرفت در انظار عمومی به اجرای برنامه بپردازد. با گذشت زمان، سبک نوازندگی او، توجه محافل هنری را برانگیخت. یکی از ساخته هایش باعث شد تا ژان کوکتو نامه ای به وی بنویسد و او را یک «آفریننده» بنامد. وقتی در سال ۱۹۶۴ میلادی، پابلو پیکاسو یکی از اجراهای او را در آرل شنید اظهار داشت، «"ارزش این مرد از من بیشتر است!"» و سپس روی گیتار او طرحی کشید. نخستین اجرای او در ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۶۵ میلادی و در تالار کارنگیِ منهتن بود و پس از آن در بسیاری از کشورهای دنیا به اجرای برنامه پرداخت. مانیتاس دِ پلاتا، پدرِ موریس، ژاک و تونینو بالیاردو (تک نواز گروه جیپسی کینگز) و همچنین داییِ فرانسوا (کانو)، نیکلاس و آندره رِیـِس سایر اعضای این گروه بود. کریس فریمن گیتاریست استرالیاییِ سبکِ فلامنکو نیز از شاگردان او بوده و بعدها
اذعان نمود که تحت تأثیر آموزه های وی قرار داشته است.
پاپاراتزی به عکاسان پیگیر سلبریتی ها گفته می شود و ممکن است به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مکزیک () یا تیم ملی فوتبال المپیک مکزیک نمایندهٔ فوتبال کشور مکزیک در بازی های فوتبال زیر ۲۳ سال و المپیک تابستانی است. این تیم در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ قهرمان شد.
اویا کُدار (؛ ;؛ زادهٔ ۱۹۴۱) بازیگر، کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل کرواسی است. وی شریکِ زندگی اورسن ولز در سال های پایانی زندگی اش بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "ت مثل تقلب" اشاره کرد.
فلاستِرشپِکْتاکل یا پفلاستِرشپِکْتاکل (؛ )، که در زبان آلمانی به معنی «نمایش خیابانی» است، نام یک جشنوارهٔ هنری خیابانی است که همه ساله در شهر لینتس (مرکزِ ایالت اوبراسترایش) در اتریش برگزار می شود. این جشنواره مشتمل بر انواع هنرهای موسیقی، ژانگولربازی، حرکات آکروباتیک، پانتومیم، تئاتر بداهه، نمایش دلقکان، رقص آتش، نقاشی، رقص و رژهٔ سامبا و برنامه هایِ ویژهٔ خردسالان و کودکان است و هر سال به مدت ۳ روز در ماه ژوئیه در میدان اصلی شهر برگزار می شود. در سال ۲۰۱۰ میلادی، حدود ۴۰۰ هنرمند از بیش از ۴۰ کشور جهان در این جشنوارهٔ هنری حضور داشتند.
انتشارات دیان دو سلیه به یکی از موسسات انتشارات کتاب های لوکس، در زمینه هنر و ادبیات مصور است که در سال ۱۹۹۲ فعالیت خود را آغاز کرده است. این مؤسسه انتشاراتی هر سال یک اثر از مجموعه «متون ادبی منتشر می کند که توسط نقاشان بزرگ تصویر آرایی شده است». مجموعه متون. در سال ۲۰۱۳ انتشارات دیان دو سلیه، کتاب Le Cantique des oiseaux d'‘Attâr مجموعه سیمرغ عطار را با ترجمه جدیدی به زبان فرانسه منتشر کرد. سپس در همان سال کتاب Malek Jân Ne’mati de Leili Anvar را همراه با تصویرهایی از حسین زنده رودی منتشر کرد. کتاب ملک جان نعمتی در سال۱۳۸۸ به زبان فارسی برگردان شد.
«مرد کیرکوتاه» یا «مرد کیرکوتوله» () ترانه ای از گروه موسیقی هیپ هاوس آمریکایی، توئنتی فینگرز (20 Fingers) با حضور ژیلت (Gillette) است که سال ۱۹۹۴ منتشر شد. این ترانه به عنوان نخستین تک آهنگ گروه از آلبوم «یک حمله و بیشتر» مورد استقبال عمومی قرار گرفت و به خصوص در فرانسه به رتبه یک جدول تک آهنگ های داغ رسید.
روابط ایران و لبنان به روابط خارجی این دو کشور اشاره می کند. قبل انقلاب ایران. در پانزدهم مهر ۱۳۳۲ (هفتم اکتبر ۱۹۵۳) عهدنامه مودت میان ایران و لبنان در تهران امضا شد که شامل یک مقدمه و پنج ماده بود. محمدرضا شاه پهلوی در سال ۱۳۳۵ از لبنان به هنگام ریاست جمهوری کمیل شمعون دیدار کرد. شاه نسبت به ملی گرایی عربی رادیکال جمال عبدالناصر، رییس جمهور وقت مصر بیمناک بود و نگران بود بی ثباتی ناشی از آن باعث نفوذ احزاب شوروی و کمونیست در منطقه شود. ایران در راستای این دغدغه با حکومت های محافظه کار در خاورمیانه همکاری کرد. شمعون در مبارزه خود با مخالفین داخلیش به ایران و ترکیه روی آورد و شاه که بحران لبنان را ناشی از اوج گیری ناصریسم می دید به او کمک کرد. در سال ۱۹۵۶، سلاح هایی که اسرائیل در جنگ ۱۹۵۶ خود با مصر از آن کشور غنیمت گرفته بود از طریق ایران به لبنان منتقل شد. پس از سرنگونی حکومت غربگرای عراق در کودتای عبدالکریم قاسم، لبنان اهمیت بیشتری برای ایران پیدا کرد. شاه به تیمور بختیار، رییس ساواک، دستور داد تدابیری برای مهار ناصریسم صورت گیرد و مجتبی پاشایی مسئول خاورمیانه ساواک، «طرح سبز» را بدین منظور تدوین کرد. او در
دیدار با بختیار و علوی کیا گفت «با (ناصریسم) باید در سواحل خاورمیانه مبارزه کنیم و متوقفش کنیم تا مجبور نباشیم بر خاک ایران خون بریزیم». پاشایی و پاکروان لبنان را تنها کشور دموکراتیک عربی می دانستند که بیطرفیش با به قدرت رسیدن ناصریسم از بین می رفت. پاشایی معتقد بود اگر مردم لبنان با ایران رابطه داشته باشند جلوی نزدیکی آنان به ناصریسم گرفته خواهد شد. او حامی تکیه بر پیوندهای موجود مذهبی به خصوص با شیعیان بود. حکومت ایران شروع به پرداخت کمک ماهانه ۳۳ هزار دلاری به جامعه شیعیان لبنان کرد. بنا بر طرح سبز، ۸۰ درصد کمک ها را پاشایی به مدارس شیعه و بقیه را به ملاهای لبنانی پرداخت می کرد. در انتخابات ۱۹۶۰ لبنان، ساواک به تشویق شمعون، برای جلوگیری از پیروزی نامزدهای ناصریست ۳۳۰ هزار دلار هزینه کرد. حزب عمدتا مارونی فالانژ (کتائب) برای دریافت بخش اصلی این هزینه انتخاب شد ولی رهبری این حزب آن را نپذیرفت چرا که می خواست استقلال خود را خفظکند و مدیون ایران نباشد. با این حال این خزب روابط نزدیک خود با ایران را حفظ کرد و در روزنامه هایش به ناصر حمله و ایران را ترویج می کرد. وعده اجازه دادن به عبور پروازهای ایروان به لبنان
از فراز ایران، حمایت حزب دست راستی ارمنی داشناک را جلب کرد. بعد از انقلاب ایران. محمدرضا پهلوی در ۱۹۵۶ از لبنان به هنگام ریاست جمهوری کمیل شمعون دیدار کرد. الیاس هراوی در ۱۹۹۶ به ایران آمد؛ و در آوریل سال ۲۰۰۰ امیل لحود به ایران آمد. محمد خاتمی، پیش از گزیده شدن به عنوان پنجمین رئیس جمهور ایران، سفری به لبنان داشت که در مقر جنبش فرهنگی در «انطلیاس»، اولین بار نظریه گفتگوی تمدن های خود را مطرح کرد. سپس در سفر دومش، و به عنوان رئیس جمهور ایران، در ۳۰ اردیبهشت ۱۳۸۲ به لبنان رفت. پیشواز همگانی از او، «گسترده و با هلهله و شادی همگانی» همراه بود. او به زبان عربی در ورزشگاه بیروت سخن راند. به هنگام ریاست جمهوری احمدی نژاد، منفی نگری های لبنانی ها به ایران افزایش یافت. برپایه نظرسنجی Pew Global Attitudes Survey در ۲۰۱۲، ۳۹٪ مردم لبنان به ایران مثبت نگرند، در مقایسه با ۶۱٪ که نسبت به ایران منفی نگرند. ۶۲٪ مخالفت کسب سلاح های هسته ای توسط ایران اند، ۵۷٪ ایرانِ سلاح هسته ای دار را یک تهدید می شمارند و ۷۴٪ «اعمال تحریم های شدیدتر» برای ایران را تأیید می کنند؛ ۴۶٪ از مردم لبنان، برای جلوگیری از توسعه سلاح های هسته ای ایر
ان استفاده از نیروی نظامی را مجاز می شمارند. مسلمانان سنی و مسیحیان در لبنان (به ترتیب ۹۲٪ و ۵۷٪)، نسبت به رئیس جمهور احمدی نژاد منفی نگرند، ۹۵٪ مسلمانان شیعهٔ لبنانی نسبت به او مثبت نگرند. فرهنگی. ایرانیانی همچون محمدعلی جمال زاده، امیرمسعود برومند، محمود حسابی ،علی اکبر صالحی دانش آموخته در لبنان بوده اند. بسیاری از ناشران لبنانی در نمایشگاه بین المللی کتاب تهران شرکت می کنند. ناآرامی های ضد ایرانی در لبنان از سال ۲۰۱۹. از سال ۲۰۱۹، اعتراضات گسترده ای در لبنان آغاز شد که در آن مردم لبنان دولت را به پارتی بازی، فساد و سوء مدیریت متهم کردند؛ اما این اعتراض از آن جهت قابل توجه بود که به طور علنی نفوذ ایران، به ویژه دخالت ایران در نظام سیاسی لبنان را به چالش کشید، و اظهارات ضد حزب الله در میان مردم لبنان افزایش یافت. این امر به دلیل خشونت و سرکوب گسترده ای که مقامات حزب الله علیه معترضان انجام دادند، تشدید شد. ایران غرب را به دامن زدن به ناآرامی ها متهم کرد و در عین حال از ترس واکنش مداوم علیه ایران در میان مردم لبنان، خود را از اعتراضات دور نگه داشت. احساسات ضد ایرانی در سال ۲۰۲۱ افزایش چشمگیری داشته است، زیرا
اکثر معترضان خواستار خروج ایران از کشور هستند.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اسپانیا () یا تیم ملی فوتبال المپیک اسپانیا نمایندهٔ فوتبال کشور اسپانیا در بازی های فوتبال زیر ۲۳ سال و المپیک تابستانی است. بازیکنان. بیشترین بازی. توضیح: ستون "سال(ها)" مربوط به سالهای حضور بازیکن در تیم ملی زیر ۲۳ سال و ستون "باشگاه(ها)" مربوط به باشگاه بازیکن در این سال ها است. بیشترین گل زده. توضیح: ستون "سال(ها)" مربوط به سالهای حضور بازیکن در تیم ملی زیر ۲۳ سال و ستون "باشگاه(ها)" مربوط به باشگاه بازیکن در این سال ها است.
نبرد تکامسه () یا شورش تکامسه، یک درگیری بین ارتش ایالات متحده و کنفدراسیون سرخ پوستان آمریکا به رهبری تکامسه، رئیس و رهبر قبیلهٔ شوونی در می باشد، اگر چه این جنگ اغلب اوقات تحت تاثیر موفقیت ویلیام هنری هریسون و پیروزی اش در در ۱۸۱۱ بود اما نبرد تکامسه ادامه پیدا کرد و به جنگ سال ۱۸۱۲ کشیده شد که اغلب به عنوان بخشی از یک مبارزهٔ بزرگتر از آن یاد می شود، جنگ برای ۲ سال دیگر به طول انجامید، تا زمان سقوط به سال ۱۸۱۳، وقتی که تکامسه در نبرد تیمز توسط هنری هریسون در منطقه کانادای علیا (بالا) کشته شد.
اِرل هَمنر جونیور (؛ – ) فیلم نامه نویس، تهیه کننده تلویزیونی، راوی و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خانواده والتون" اشاره نمود.
لی ریچ (؛ – ) تهیه کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا بود. او دانش آموختهٔ رشتهٔ بازاریابی در دانشگاه اوهایو بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خانواده والتون" اشاره نمود.