Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یتالیایی "آردیتو" (D 550) شلیک شد. روسو همچنین آهنگ «بدلکار» را اجرا کرد که منتشر نشد. سال های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۳ برای روسو بسیار موفق بود. در این مدت او در چهار فیلم بازی کرد. روسو در "طاعون پیرینا" با مارینا مارفولیا و اورسته لیونلو هم بازی بود، چند ماه او در فیلم "به خوبی نان" نقش آفرینی کرد. او پس از آن توسط پیرفرانچسکو پینجیتوره برای فیلم "هوادار، داور و فوتبالیست" در منار پیپو فرانکو، آلوارو ویتالی، ماریزا مرلینی و دانیلا پوگی و سپس برای نقش آفرینی در "جووانی، خوش تیپ… احتمالاً ثروتمند" در کنار جانفرانکو دانجلو، نادیا کاسینی و ادویژ فِـنِـش انتخاب شد. در اوایل سال ۱۹۸۳، روسو همچنین اولین آلبوم استودیویی کامل خود را به نام "ستارگان در دونا" و با نام هنری کارمن منتشر شد. این آلبوم شامل بازخوانی آهنگ های دانا سامر و جورجو مورودر بود. ۱۹۸۳-۱۹۸۶: موفقیت در مدیاسَت و آخرین فیلم ها. براندو جوردانی و امیلیو راول که روزنامه نگار و نویسنده بودند، با روسو برای شرکت در برنامه تلویزیونی "کولوسئوم" که در رای ۱ پخش می شد، تماس گرفتند. بعداً در سال ۱۹۸۳، روسو در برنامه محبوب تلویزیونی "درایو این" شرکت کرد که در آن نقش یک صندو
قدار سکسی را بازی می کرد. روسو یک پریمادونا (بازیگر یا خوانندهٔ اصلی) در این نمایش تلویزیونی بود که در آن رقص و دکلمه گویی های برنامه نقش مهمی داشت. موضوع نمایش در ابتدای برنامه توسط کریستینا موفا (با ترانهٔ آغازین «شکر، شکر») اجرا می شد که بعداً به بازخوانی ترانه «عروسک» از پتی پراوُ در سال ۱۹۶۸ با اجرای روسو تغییر یافت. موسیقی تیتراژ پایانی، «مرا آمبرسو صدا کن» اثرِ کریستیانو مالجولیو نیز توسط روسو خوانده اجرا می شد. در طول نمایش، روسو آلبوم های خود را "ستارگان در دونا" و "آهنگ های «درایو این…»" را هم تبلیغ می کرد. آلبوم اخیر حاوی ترانه های منتخبی از آهنگ های اجرا شده توسط روسو در برنامهٔ "درایو این" بود. از این آلبوم همچنین یک تک آهنگ به نام «ببخشید خانم» منتشر شد. در سال ۱۹۸۴، روسو همچنین در تبلیغات آب نبات «موروسیتاس» شرکت کرد. در همان سال و در اوج محبوبیت، او در فیلم "صورتت را خرد می کنم عزیزم" در کنار اورسته لیونلو و سرجو واستا، "پائولو روبرتو کوتکینو مهاجم میانی موفق" با نقش آفرینی فرانکا والری و سرانجام فیلم "وقتی آفتاب گرم می شود … ما به ساحل می رویم" بازی کرد که یک فیلم موزیکال-کمدی دهه ۶۰ با بازی
ادواردو ویانلو بود. روسو در سال ۱۹۸۵، به تلویزیون بازگشت و در برنامهٔ "بسیار خنده دار" و سپس در "گراند هتل" در کانال ۵ حضور یافت. او همچنین تک آهنگ «بله» را اجرا و ضبط کرد، که یک ترانه در سبم ایتالو دیسکو بود و موفقیت متوسطی به دست آورد. در سال ۱۹۸۶، روسو مجری برنامهٔ "یک جمعه غم انگیز فوق العاده" با همکاری لینو بانفی و ماسیمو بولدی بود که به عنوان یک ستاره باله کلاسیک هم برنامه اجرا می کرد. همچنین برای این نمایش، او ترانه «آدینهٔ بابونه ها» را اجرا کرد. ۱۹۹۳–۱۹۸۷: ازدواج، بازگشت به شبکه تلویزیونی رای و تلویزیون اسپانیا. پس از یک وقفه در حضور روسو در نمایش های تلویزیونی در سال ۱۹۸۸، او آخرین فیلم نقش سینمایی خود را در فیلم "ریمینی ریمینی - یک سال بعد" در کنار آندرئا رونکاتو و ایوا گریمالدی ایفا کرد. با این فیلم روسو در ۲۶ فیلم سینمایی بازی کرد که در شش فیلم، نقش اصلی را داشت. روسو در موزیکال تلویزیونی "من جین، تو تارزان" به کارگردانی انتسو تراپانی بازی کرد. این نمایش علیرغم اینکه رقص های باله اش حرفه ای و استادانه بود، به موفقیت نرسید. روسو به دلیل عدم موفقیت آخرین برنامه خود در سال ۱۹۹۰، فقط در چند برنامه تل
ویزیونی به عنوان مهمان حضور داشت: "عصر بخیر با تینو اسکاتی"، "بلیتز"، "بی هوشی"، "میکسر"، "امشب چیز جدیدی نداریم"، "پلی بوی نیمه شب"، "پاپ کورن"، "هات بنگ" و "دومنیکا" که در فصل ۱۹۹۰–۱۹۹۱ مهمان دائمی برنامه بود. بعدها در سال ۱۹۹۱، روسو تصمیم گرفت ایتالیا را ترک کند و به اسپانیا برود تا مجری برنامه "وی آی پی شب"، برای شبکه تله سینکو شود که ۶۰ قسمت داشت. این برنامه به موفقیت غیرمنتظره ای دست یافت و هر بار ۴۱ درصد از مخاطبان آن شبکه را به خود اختصاص داد. همچنین در تله سینکو، روسو روی دو نسخه از برنامه "نبرد ستاره ها" کار کرد که آن را به طور مشترک با خوزه لوئیس مورِنو در تله بیسیون اسپانیولا اجرا می کرد و به مدت دو سال مجری آن بود. این برنامه در ساعات پربیننده شنبه ها پخش می شد. زندگی خصوصی. روسو در ۲۶ ژوئن ۱۹۸۷، روسو با طراح رقص و رقصنده حرفه ای انتسو پائولو تورکی در یک کلیسای کوچک در کاسانو دله مورجه ازدواج کرد. آنها یک دختر به نام ماریا دارند. کارمن روسو خود را یک کاتولیک رومی می داند.
مارا ونیر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۷۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم های او می توان به "افکار شیطانی" و "راهبه دیر کاسترو" اشاره کرد.
والریا کاوالی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا ست. از فیلم هایی که در آن نقش داشته می توان به "خانه ای با راه پله تاریک"، "پاپ ژان پل دوم"، "گذشته" و "کَـمِـلوت" اشاره کرد.
پائولا کورتلزی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و خواننده اهل ایتالیا است. از جمله فیلم های او می توان به "بوکاچیوی شگفت انگیز و فردایی هم هست" اشاره کرد.
رمضان احمدوویچ قَدیروف (به ؛ زاده ) سیاست مدار مسلمان چچنی و از سال ۲۰۰۷، رئیس جمهوری چچن است. وی نفوذ سیاسی زیادی در دولت ولادیمیر پوتین دارد و نیروهای تحت فرمان او، در حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین نقش کلیدی ایفا می کردند . خانواده. وی فرزند احمد قدیروف رئیس جمهور سابق چچن است که در اثر انفجار بمب کشته شده بود. در آن زمان رمضان قدیرف، رهبری گروهی از شبه نظامیان قدرتمند موسوم به «قدیروسکی» را بر عهده داشته که مردم از آنان وحشت داشتند. این گروه توسط گروه های مدافع حقوق بشر متهم به ارتکاب شکنجه و آدم ربایی و ترور در چچن شده است. جوایز. رمضان قدیرف برنده جوایزی همچون قهرمان فدراسیون روسیه شده است. حقوق بشر. او از جمله سرشناس ترین کسانی است که آشکارا از قتل بوریس نمتسف حمایت کرده است. تحت نظارت او، به تصویب پارلمان چچن حجاب در مدارس چچن، از سال ۲۰۱۷ قانونی شده است. این حکم در تناقض با قانون اساسی روسیه است. وی یکی از مدافعان سرسخت حجاب است. بسیاری از منتقدان و مخالفان وی در داخل و خارج از روسیه به قتل رسیده اند. او در مقابل همکاری با دولت مرکزی روسیه، خود مختاری زیادی به دست آورده و اجازه یافته که نیروی های امنیتی
خود را داشته باشد. گروه های حقوق بشر نیروهای امنیتی تحت فرمان او را به موارد نقض حقوق بشر، از جمله شکنجه و قتل های فراقضایی متهم کرده اند. از زمان روی کار اومدن او بسیاری از جوانانی که احتمال می رود با پیکارجویان شورشی مخالف دولت، همکاری یا از آنها حمایت کنند، شبانه و به طور مرموزی از خانه هایشان ناپدید، بستگان آنها دستگیرشده و خانه هایشان به آتش کشیده می شود. همچنین روحانیونی که در مورد وفاداری آنها به حکومت شک وجود داشته باشد به سرعت از مقام خود برکنار می شوند. زندگی شخصی. او در سال ۱۹۹۶ در بیست سالگی با «مِدنی موسااِونا کادیِروُوا» ازدواج کرد و صاحب ۱۲ فرزند شد. بزرگترین دختر او «عایشه» و دیگر دختر او «خدیجه» حافظ (قرآن) هستند. همسر او از مارس ۲۰۱۲ خط تولید لباس خود را به نام «فردوس» در دبی راه اندازی کرد. عایشه نیز در مارس ۲۰۱۷ برای خود خط تولید لباس راه انداخته و در این کار از مادرش پیشی گرفته است. قدیروف صاحب یک کلکسیون بی نظیر خودرو از جمله لامبورگینی رونتون است که تنها ۲۰ عدد از آن در جهان تولید شده است. او کلکسیونی از خنجر هم دارد. در سال ۲۰۱۱ او تولد ۳۵ سالگی خود را در یک مراسم بسیار پر هزینه با حضو
ر ستارگانی چون ژان کلود ون دام، هیلاری سوانک، ونسا-می و سیل (خواننده) جشن گرفت. هنگامی که از او در مورد منبع هزینه این جشن پرسیده شد او گفت: «خدا فرستاده» در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۵ اعلام کرد که خیریه متعلق به مادرش به مناسبت عید قربان خوراک ۹۰۰ پناهنده سوری در کیل آلمان و عراق را تأمین کرده است. او اعلام کرد به ۱۰۰۰ نفر از پناهندگان و مهاجران در روز بعد نیز در بهترین رستوران های شهر خوراک داده می شود. همچنین این خیریه یک مدرسه و زمین ورزشی در کیل آلمان می سازد. در ۶ ژوئن ۲۰۱۶ اعلام کرد که به ۲۵۰۰۰ پناهنده سوری در ماه رمضان افطاری داده می شود.
جولیانا دسیو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی ای که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "گناه و شرم"، "کاترینا و دخترانش"، "بیمار خیالی"، "کازابلانکا، کازابلانکا"، "صد روز در پالرمو"، "شوپن" و "زیبایی زنان" اشاره نمود.
دولچنرا (؛ زادهٔ ۱۶ مه ۱۹۷۷) یک موسیقی دان اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او در سال ۲۰۰۳ پس از برنده شدن جایزه بخش تازه واردان جشنواره موسیقی سن رمو به شهرت رسید، اما تنها در سال ۲۰۰۵ در ایتالیا وقتی که نمایش واقع گرایانه بر پایه موسیقی به نام مزرعه موسیقی را برنده شد و دومین آلبومش به نام یک دنیای کامل را منتشر کرد به موفقیت تجاری دست یافت. در سال ۲۰۰۵ او همچنین جایزه بهترین هنرمند سال را در جلسه ناشران موسیقی مستقل ایتالیایی و جایزه دِ آندره را برای بهترین هنرمند نوظهور دریافت کرد. نخستای زندگی. امانوئلا ترانه در گالاتینا از توابع استان لچه در ایتالیا از میما و جینو ترانه زاده شد. او در اسکورانو تا سن ۱۸ سالگی زندگی می کرد تا زمانی که برای ادامه تحصیل در رشته مهندسی مکانیک دانشگاه فلورانس به توسکانی نقل مکان کرد. اونوشتن آهنگ را در سن ۱۴ سالگی شروع کردو بعدها خوانندگی، و نواختن کلارینت و پیانو را فراگرفت. در سال ۱۹۹۳ او گروه I Codici Zer را تشکیل داد. در اوایل دهه ۲۰۰۰ او از طریق وب چت با موسیقیدان و ناشر ایتالیایی لوچو فابری آشنا شد؛ که بعداً نخستین تهیه کننده او شد. ف
عالیت موسیقی. Sorriso Nucleare، نخستین آلبوم. نخستین تک آهنگ دولچنرا "فقط تو" بود که در سپتامبر ۲۰۰۲ منتشر شد. این آهنگ سبب شد که او در مسابقه آواز خوانی به نام Destinazione Sanremo شرکت کند. این برنامه از تاریخ ۲ سپتامبر ۲۰۰۲ از شبکه ۲ رای ایتالیا، با هدف انتخاب ۱۲ نفر از ۱۶ نفر شرکت کننده تازه وارد در پنجاه و سومین دوره جشنواره موسیقی سن رمو پخش شد. در تاریخ ۲۰ دسامبر ۲۰۰۲، در طی مرحله پایانی نمایش، دولچنرا به عنوان یکی از برندگان معرفی شد. در خلال فستیوال، برگزار شده در مه ۲۰۰۳، دولچنرا آهنگ "Siamo tutti là fuori" را اجرا کرد، که بعداً به عنوان دومین تک آهنگ منتشر شد. در ۷ مه ۲۰۰۳، دولچنرا مقام اول در بخش مسابقه تازه واردین را برنده شد و "جایزه مطبوعات، تلویزیون و رادیو" را دریافت کرد. این تک آهنگ که توانست به رتبه دهم جدول تک آهنگ های ایتالیایی برسد، اولین آلبوم دولچنرا به نام Sorriso nucleare بود؛ که در مارس ۲۰۰۳ منتشر شد. در تابستان ۲۰۰۳ او تور دور ایتالیا را برای اجرای کنسرت آغاز کرد.
کلارا کالامی (؛ – ) هنرپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به "شب های سفید"، "وقتی فرشتگان می خوابند"، "شام دلقک"، "خداحافظ جوانی"، "شهبانوی ناوارا" و "قرمز تیره" اشاره کرد.
سرگئی یوتکویچ (؛ – ) یک کارگردان، فیلم نامه نویس، و هنرپیشه اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه دولتی اتحاد شوروی، درجه لنین، و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شده است.
نیکلاس ویندینگ رفن (؛ زادهٔ ) کارگردان، فیلم نامه نویس و تهیه کننده اهل دانمارک است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
آمات اسکالانته ()؛ یک کارگردان، فیلم نامه نویس، و تهیه کننده اهل مکزیک است. او جایزه بهترین کارگردان را در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۳ دریافت کرد. زندگینامه. اسکالانته در بارسلونا از پدری مکزیکی و مادری آمریکایی متولد شد. او اغلب دوران کودکیش را در مکزیک گذراند اما در سال ۲۰۰۱ برای مطالعه تدوین و صداگذاری فیلم به مرکز مرکز مطالعات فیلمبرداری کاتالونیا در اسپانیا رفت؛ و برای گرفتن شهروندی اسپانیا اقدام کرد که رد شد. سپس او به مدرسه بین المللی فیلم و تلویزیون در هاوانای کوبا پیوست. موسسه ای که توسط برنده جایزه نوبل گابریل گارسیا مارکز، فرناندو بیری و جولیو گارسیا اسپینوزا برای حمایت از توسعه صنایع ملی صوتی و تصویری تأسیس شده بود. او به مکزیک برمیگردد و یک فیلم کوتاه در سال ۲۰۰۲ می سازد که یک جایزه در سال ۲۰۰۳ از جشنواره فیلم برلین دریافت می کند. او به عنوان دستیار کارلوس ریگاداس در فیلم نبرد در بهشت کار می کند؛ که در طول جشنواره فیلم کن ۲۰۰۵ آن دو به دوستهای صمیمی تبدیل می شوند.
دانشگاه علمی کاربردی مرکز بوکان در سال ۱۳۸۷ احداث شده است و هم اکنون تعداد دانشجویان موجود دانشگاه حدود ۱۵۰۰ دانشجو بوده و در ۱۴ رشته در مقاطع کاردانی و کارشناسی مشغول به تحصیل هستند. دانشگاه علمی و کاربردی بوکان یکی از بهترین و مناسبت ترین فضاهای دانشگاهی در بین دانشگاه های علمی – کاربردی در سطح غرب و شمالغرب کشور را دارا می باشد.
سرگئی واسیلیف (؛ – ) یک هنرپیشه، و کارگردان اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی بین سال های ۱۹۲۸ تا ۱۹۵۹ میلادی فعالیت می کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون درجه لنین و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شده است.
ادوارد یانگ (؛ – ) کارگردان و فیلم نامه نویس اهل تایوان بود. او در کنار هو شیائو شین یکی از پیشگامان موج جدید سینمای تایوان بود و فیلم هایش اضطراب و سردرگمی نسل جدید این کشور را در آستانه مدرن شدن به تصویر می کشید. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه بهترین کارگردان (جشنواره فیلم کن) شده است.
ت مثل تقلب (به فرانسوی: Vérités et mensonges، «حقایق و دروغ ها») فیلمی به کارگردانی، بازیگری و نویسندگی اورسن ولز است.
گلوریا نام فیلم درامی است به کارگردانی سباستین للیو، محصول سال ۲۰۱۳ کشور شیلی. پائولینا گارسیا موفق شد برای بازی در این فیلم خرس نقره ای جشنواره فیلم برلین را از آنِ خود کند. در سال ۲۰۱۸، خود للیو بازسازی انگلیسی زبان این فیلم را با عنوان "گلوریا بل" با بازی جولیان مور در نقش اصلی ساخت.
نهناتچکا خان نویسنده، تهیه کننده و کارگردان ایرانی-آمریکایی است.
نگاه گرم تو نام یک آلبوم موسیقی سنتی ایرانی باصدای عبدالوهاب شهیدی می باشد. در این اثر برخی از هنرمندان سرشناس ایران از جمله فرامرز پایور حضور دارند. اشعار به کار رفته در این آلبوم از حافظ شیرازی و هما میر افشار می باشند. تصنیف معروف زندگی با مطلع "اون نگاه گرم" تو در این اثر منتشر شده است.
روجرو ماکاری (؛ ۲۸ ژوئن ۱۹۱۹ – ۸ مه ۱۹۸۹) کارگردان و فیلم نامه نویس اهل ایتالیا بود. او بیشتر شناخته شده به خاطر همکاریش با اتوره اسکولا بود. او کمدی هایی به سبک ایتالیایی برای فیلم هایی مانند "زیباترین روزها"، "از دیدار مجدد شما خوشحالم"، "برهنه می بینم"، "بی غیرت ارجمند"، "زشت، کثیف و بد"، "یک توپ و یازده مرد"، "شب بخیر، آقایان و خانم ها" و آدوا و دوستان نوشت. جوایز. او نامزد جایزه اسکار برای فیلم "سکس تا چه حد سرگرم کننده است؟"، "بوی خوش زن" دینو ریسی شد. او جایزه دیوید دی دوناتلو را برای فیلم "خانواده" اتوره اسکولا برنده شد.
پیرو پیچونی (؛ – ) نوازنده پیانو و آهنگساز ایتالیایی بود. آغاز زندگی. پیرو پیچونی در پیمونت، تورین متولد شد. وقتی او داشت بزرگ می شد پدرش آتیلیو پیچونی (عضو برجسته حزب دموکرات مسیحی ایتالیا با دولت پس از جنگ ایتالیا)، به کرات او را به شنیدن کنسرت در استودیوهای رادیو در فلورانس می برد. او که از بچگی به جاز گوش می داد (او خیلی آرت تیتوم و چارلی پارکر را دوست می داشت) و بدون حضور در آکادمی موسیقی به یک موسیقیدان خود آموخته با استعداد تبدیل شد. زندگی حرفه ای. پیچونی کار خود را در ۱۷ سالگی با گروه Big Band در رادیو آغاز کرد. او به شدت در نواختن جاز از آهنگسازان کلاسیک سده بیستم و سینمای آمریکا تأثیر گرفته است. در میان آن ها می توان به فرانک کاپرا، آلفرد هیچکاک، بیلی وایلدر، جان فورد نام برد. او نوشتن آهنگ را توسط خودش یادگرفت و به زودی قادر به چاپ کردن برخی از کارهای خود شد. پیرو پیچونی برای وارد شدن به دنیای فیلم در دهه پنجاه به رم آمد. زمانی که او یک وکیل دعاوی تأمین حقوق فیلم برای توزیع کنندگان ایتالیایی مانند تیتانوس و د. لورنتیس بود. در خلال آن زمان، میکل انجلو آنتونیونی او را برای کارآموزی موسیقی فیلم مستندی
که توسط لوئیجی پولیدورو کارگردانی می شد فراخواند. اولین موسیقی پیچونی برای فیلم بلند جانی فرانچولینی به نام دنیا آن ها را محکوم خواهد کرد بود. او رابطه کاری دوستانه خود را با کارگردانی چون فرانچسکو رزی و آلبرتو سوردی گسترش داد و گروه حرفه ای و شحصی قوی را با آن ها به وجود آورد. بسیاری از کارگردانان به دنبال پیچونی برای فیلم خود بودند: ماریو رزی، ماریو مونیچلی، آلبرتو لاتوادا، لوئیجی کومینچینی، لوکینو ویسکونتی ، آنتونیو پیر آنجلی، برناردو برتولوچی، روبرتو روسلینی، ویتوریو دسیکا، دینو ریسی و دیگران. جوایز. پیچونی جوایز با اعتبار زیادی از جمله جایزه دیوید دوناتلو را برای فیلم «به سوی سرنوشت غیرمعمول، روی امواج آبی تابستان» (۱۹۷۵) و جایزه روبان نقره ای برای فیلم «سالواتوره جولیانو» به کارگردانی فرانچسکو رزی (۱۹۶۳)، جایزه بین المللی لومیر ۱۹۹۱، جایزه آنا مانیانی ۱۹۷۵ و جایزه ویتوریو دسیکا را در سال ۱۹۷۹ کسب کرد. مرگ. پیچونی در سال ۲۰۰۴ در رم درگذشت.
آنتونیو پیترانجلی (؛ – ) کارگردان، هنرپیشه و فیلم نامه نویس اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بی غیرت ارجمند" اشاره نمود.
در مدح علی نام یک آلبوم موسیقی سنتی ایرانی اثر عبدالوهاب شهیدی می باشد. در این اثر عبدالوهاب شهیدی و هنرمندانی دیگر حضور دارند و شامل چند آواز، تصنیف و دکلمه شعر می شود
هاریت آندرشون (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل سوئد است. وی بین سال های ۱۹۴۹ تا ۲۰۰۷ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "قتل های ساندهام"، "فانی و الکساندر"، "خاک اره و پولک"، "داگویل"، "همچون در یک آینه"، "فریادها و نجواها"، "لبخندهای یک شب تابستانی"، "نبرد برای رم" و "تابستان با مونیکا" اشاره کرد.
آلفردو بینی (؛ – ) یک تهیه کننده فیلم اهل ایتالیا بود. وی بین سال های ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۹ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم های او می توان به "دکامرون سیاه"، "ایزدمار" و "ساحره عاشق" اشاره کرد.
دو بیتی های باباطاهر نام یک نام آلبوم موسیقی سنتی ایرانی باصدای عبدالوهاب شهیدی می باشد. در این اثر سیمین آقارضی و حسن ناهید نیز همکاری کرده اند.
ژان اورل (؛ – ) بازیگر، کارگردان و فیلم نامه نویس اهل فرانسه بود. از فیلم های او می توان به "دختر ماتا هاری" اشاره کرد.
آلبرتو گریمالدی (؛ زادهٔ – درگذشته ٢٣ ژانویه ٢٠٢١) تهیه کننده فیلم اهل ایتالیا بود. گریمالدی تهیه کننده آثار مشهور زیادی؛ ازجمله "حکایت های ناپسند"، "خوب، بد، زشت"، "جسدهای سرشناس" و "دار و دسته های نیویورکی" بود. او در ٢٣ ژانویه ٢٠٢١ و بر اثر کهولت سن درگذشت. زندگی شخصی. از آلبرتو گریمالدی فرزندانش، ماسیمو، مائوریتزیو و مارچلو و همچنین سه نوه به یادگار مانده است.
پیر براسور (؛ ۲۲ دسامبر ۱۹۰۵ – ) یک هنرپیشه اهل فرانسه بود. وی بین سال های ۱۹۲۰ تا ۱۹۷۲ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "دروازه های پاریس"، "شگفت انگیزترین شب زندگیم"، "کارتاژ در شعله های آتش"، "جوزپه وردی" و "گوتو، جزیره عشق" اشاره کرد.
لوچانو وینچنزونی (؛ – ) فیلم نامه نویس اهل ایتالیا بود. وی به دکتر فیلم نامه معروف بود. او بین سال های ۱۹۵۴ تا ۲۰۰۰ برای ۶۵ فیلم فیلم نامه نوشت. زندگینامه. وینچنزونی در ترویزو، ونتو به دنیا آمد.
نینو بارالی یا نینو بارالیی (زادهٔ ۱ اکتبر ۱۹۲۵ - درگذشتهٔ ۲۹ مهٔ ۲۰۱۳) تدوین گر اهل ایتالیا بود. او بین سال های ۱۹۵۰ تا ۲۰۰۸ میلادی فعالیت می کرد و برندهٔ چندین جایزه، ازجمله روبان نقره ای (جایزهٔ انجمن ملی فیلم ایتالیا) شد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دوران کودکی، حرفه و نخستین تجربه جاکومو کازانووا، اهل ونیز"، "حکایت های ناپسند"، "زندگی عجیب است"، "ساحره عاشق"، "مرد هوسران"، "خسیس"، "به نوبت"، "بیمار خیالی"، "روزنگار سیاه"، "همسر شهرآشوب"، "تا زمانی که ازدواج یکی مان کند"، "بدرود مسکو"، "زندگی گاهی سخته، درسته پراویدنس؟"، "کلبه ساحلی"، "هفت تپانچه برای خانواده مک گرگور"، "در پاسگاه پلیس رخ داد"، "کشیش متأهل"، "هیولا"، "لیبرا، عشق من"، "افکار شیطانی"، "در زیر پلکان باستانی"، "نخستین شیره زفاف"، "عشق نافرجام"، "زندگی خشن" و "همسرم" اشاره نمود.
پیتر مورگان (؛ زادهٔ ) فیلم نامه نویس و نمایشنامه نویس اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ارتباط خاموش" اشاره نمود.
به پاس نیم قرن فعالیت هنری استاد فرامرز پایور نام یک نام آلبوم موسیقی سنتی ایرانی اثر فرامرز پایور است که نخستین بار در سال ۱۳۸۳ به همت ارفع اطرایی، توسط مؤسسه فرهنگی هنری ماهور منتشر شد.
شهرک اورین، در جوار نسیم شهر قرار گرفته و دربخش بوستان شهرستان بهارستان استان تهران است. جمعیت آن حدود 15000 نفر در قالب حدوداً 5000 هزار خانوار است. مسجد جامع روستای اورین جزو میراث فرهنگی می باشد. روستای اورین دارای ۴ محله میباشد اورین تاجیک کوی معلم و شهرک لاله نام این محله هاست.
الیو بارتولینی (; – ) یک شاعر، کارگردان، فیلم نامه نویس و نویسنده اهل ایتالیا بود. از فیلم های او می توان به "قطار شب به میلان" اشاره کرد.
تونینو گوئرا (؛ – ) نویسنده، شاعر، فیلم نامه نویس و پدیدآور اهل ایتالیا بود. گزیده فیلم شناسی. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "جسدهای سرشناس، نوستالژیا" و "بسترهای بی بندوبار" اشاره نمود.
آلدو اسکاواردا (؛ زادهٔ ۲۲ اوت ۱۹۲۳) فیلم بردار اهل ایتالیا است. از فیلم های او می توان به "قاتل پشت خط است"، "قاتل ۷۷؛ مرده یا زنده"، "سپاسگزارم، خاله" و "دو رقیب" اشاره کرد.
چینو دل دوکا (؛ – ) یک کارآفرین، متصدی ویراستاری، و تهیه کننده اهل فرانسه بود.
کری کنران (؛ زادهٔ ) یک کارگردان، و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است.
روجرو دئوداتو (؛ زادهٔ - درگذشتهٔ ۲۹ دسامبر ۲۰۲۲) کارگردان و بازیگر اهل ایتالیا بود. وی از سال ۱۹۵۹ میلادی تا ۲۰۲۲ مشغول فعالیت بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "در آخرین لحظه"، ""، "شبح مرگ" و "کانیبال هولوکاست" اشاره کرد.
ریه روستایی در دهستان میمنت بخش گلستان شهرستان بهارستان استان تهران ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱٬۵۳۲ نفر (۴۲۸خانوار) بوده است.
فرانکو کریستالدی (؛ – ) تهیه کننده فیلم اهل ایتالیا بود. زندگی حرفه ای. در سال ۱۹۴۶ کریستالدی شرکت فیلمبرداری خود را به نام ویدس در تورین تأسیس کرد. این شرکت تولید فیلم در ابتدا فیلم های کوتاه و مستند تهیه می کرد و بعد در دهه ۱۹۸۰ نام خود را به کریستالدی فیلم تغییر داد. در دهه ۱۹۵۰ کریستالدی نگاه خود را به فیلم های های بلند تغییر داد و به رم رفت. در طی دوران کاریش او با کارگردانان و فیلمنامه نویسانی چون فرانچسکو رزی، پیترو جرمی، ماریو مونیچلی، فدریکو فلینی، لوکینو ویسکونتی و جوزپه تورناتوره کار کرد. یک تهیه کنندگی فیلم قابل توجه در طی چندین سال از موفق ترین فیلم های و می توان به "ماجرا اینگونه آغاز می شود"، "نشان تو چیست؟"، "به اسم گل رز"، "بی تفاوت ها"، "سینما پارادیزو"، "برای عشق… برای افسون…"، "کافه اکسپرس"، "شیاطین بال دار"، "همسر شهرآشوب" و "گریز کودک بی گناه" نام برد. در سال ۱۹۷۷ کریستالدی به عنوان رئیس فدراسیون بین المللی انجمن های تهیه کنندگان فیلم انتخاب شد و یکی از اعضای هیئت داوران جشنواره فیلم کن در سال ۱۹۸۴ بود.
تونی سرویلّو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
لائورا مورانته (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "نرون"، "اتاق پسر"، "ماریانا اوکریا"، "رقصنده طبقه بالا"، "در امتداد رودخانه به سمت درخت ها" و "من و پادشاه" اشاره کرد.
پوپلا ماجو (؛ – ۸ دسامبر ۱۹۹۹) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "پزشک بیمه سلامت"، "آمارکورد"، "دو زن" و "سینما پارادیزو" اشاره کرد.
رناتو سالواتوری (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود. وی بین سال های ۱۹۵۲ تا ۱۹۸۱ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به دو زن، زد، روکو و برادرانش، حکومت نظامی، آدم های ناشناس، کوئیمادا اشاره کرد. زندگینامه. سالواتوریدر سرواتزا از استان لوکا متولد شد. اولین قدم های او برای بازیگری به عنوان یک نوجوان عاشق بود اما پس از کار کردن با کارگردانان بزرگی چون لوکینو ویسکونتی، روبرتو روسلینی و ویتوریو دسیکا در دهه ۱۹۶۰ تبدیل به یکی از شخصیت های قوی بازیگری در ژانرهای گوناگون شد. او با آنی ژیراردو در سال ۱۹۶۰ در فیلم روکو و برادرانش ملاقات کرد و در ۶ ژانویه ۱۹۶۲ با او ازدواج کرد. در تضاد با رابطه خارج از دوربینشان، در آن فیلم سالواتوری نقش یک مشت زنی که به یک آدمکش تبدیل می شود را بازی می کند که به طور زننده ای به آنی که نقش یک روسپی را بازی می کند تجاوز می کند. آن ها دختری داشتند به نام جولیا، بعداً آن ها از هم جدا شدند اما هرگز طلاق نگرفتند. سالواتوری در رم از بیماری سیروز کبدی درگذشت.
کیم روسی استوارت (؛ زادهٔ ) یک کارگردان و هنرپیشه اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به "آزادی هم بد نیست" و "بوکاچیوی شگفت انگیز" اشاره کرد.
باربورا بوبولوا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل اسلواکی است. او در فیلم سینمایی خاکستر سبز به نویسندگی و کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا کارگردان برجسته ایرانی در سال ۱۳۷۲ خورشیدی به ایفای نقش پرداخت. در این فیلم وی نقش دختری مسلمان اهل بوسنی را بازی می کرد که یک عکاس ایرانی به نام عزیز با بازی آتیلا پسیانی که برای عکاسی از جنگ صربها علیه بوسنی به این کشور سفر کرده بود دلباخته او می شود اما بخاطر مجروحیت عزیز این دو از هم جدا می افتند. از دیگر نقش آفرینی های او می توان به "تحت درمان"، "آزادی هم بد نیست"، "ارواح سیاه" و "راهنمای عشق ۲" اشاره کرد.
جوزپه برتولوچی (؛ – ) کارگردان و فیلم نامه نویس اهل ایتالیا بود. وی بین سال های ۱۹۷۲ تا ۲۰۱۲ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم های او می توان به "زندگی عجیب است" و "مخصوصاً یکشنبه" اشاره کرد.
فرانکو روسی (؛ – ) یک کارگردان و تهیه کننده اهل ایتالیا که بیشتر شناخته شده به خاطر کارگردانی مجموعه تلویزیونی کوتاه شش ساعته طولانی ایتالیایی - آلمانی - بریتانیایی - سوئیسی به نام Quo Vadis? در سال ۱۹۸۵ بود. زندگینامه. روسی در فلورانس زاده شد. در دانشگاه حقوق خواند و سپس شروع به کار در تئاتر کرد. او دستیار ماریو کامرینی، لوئیس ترنکر، رناتو کستلانی و آلدو ورگانو بود. او نخستین فیلم خود را به نام پیراهن قرمز پس از اینکه گوفردو آلساندرینی کارگردانی فیلم را رها کرد ساخت. اولین موفقیت او در فیلم اغواگر با بازی آلبرتو سوردی بود. دیگر فیلم های او زنی در تابلوی نقاشی (۱۹۵۵)، سه شب عشق (۱۹۶۴)، یک قسمت از "دختران زیبا" (۱۹۶۵) و دو مبلغ با باد اسپنسر در سال ۱۹۷۴ بودند.
ماسیمو جیروتی (; – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که در آن نقش داشته می توان به "آخرین تانگو در پاریس"، "احساس"، "مده آ"، "ساحره ها"، "الهه عشق"، "ده فرمان" و "آقای کلاین" اشاره کرد.
برناردینو زاپونی (؛ ۱۹۲۷ – ۱۱ فوریهٔ ۲۰۰۰) رمان نویس و فیلم نامه نویس اهل ایتالیا بود. وی بیشتر برای همکاری در نوشتن فیلم نامه های چند فیلم از فدریکو فلینی شناخته شده است. از فیلم ها یا سریال های او می توان به "عشق است که مرا پیش می برد"، "معجزه ایتالیایی"، "این و آن"، "پدر عزیز"، "برهنه می بینم"، "موسی قانون گذار"، "در گرداب گناه"، "همه زن ها اینگونه اند"، "در زیر پلکان باستانی"، "ترزا" و "ریمینی ریمینی" اشاره کرد.