Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اما پس از مرگ ملکشاه یکم در سال ۱۰۹۲ میلادی و پیش از آغاز جنگ صلیبی این امپراتوری به ایالت های کوچکتری تقسیم شد. پس از مرگ ملکشاه، سلطنت روم توسط قلج ارسلان یکم ادامه یافت؛ و در سوریه نیز به وسیلهٔ برادر ملکشاه، تتش یکم، که در ۱۰۹۵ درگذشت؛ پسران تتش، فخرالملک رضوان و دقاق بن تتش، هرکدام به ترتیب، حکومت حلب و دمشق را به ارث بردند، همچنین سوریه میان امیرهایی که با یکدیگر ستیزه داشتند، مانند کربغا، اتابک موصل؛ تکه تکه شد. مصر و بیشتر فلسطین توسط اعراب شیعه و خلافت شیعی و عرب فاطمیان کنترل می شد، که در پی از راه رسیدن سلجوقیان قلمروشان کوچکتر نیز شد. جنگ بین فاطمیان و سلجوقیان، دلیل بزرگ قطع دسترسی مسیحیان محلی و همچنین برای زائران غربی محسوب می شد. فاطمیان، تحت حکومت اسمی خلیفه احمد مستعلی قرار داشتند، اما در واقع توسط وزیر افضل شاهنشاه کنترل می شدند؛ آنان در ۱۰۷۳ اورشلیم را به سلجوقیان باختند (اگرچه بعضی از گزارش ها ۱۰۷۶ گفته اند)؛ آن ها مجدداً اورشلیم را در سال ۱۰۹۸ از آل ارتق که قبیلهٔ ترک کوچکی بود و کمی پیش از رسیدن صلیبی ها به سلجوقیان پیوسته بود؛ بازپس گرفتند. جنگ صلیبی مردم. با دستور پاپ، موعظه مردم توسط
راهبان و کشیشان برای شرکت در جنگ و آزادسازی اراضی مقدس آغاز شد و براثر تبلیغات آنان، مردم عادی از جمله کشاورزان و بردگان به دعوت پاپ پیوستند و خود را آماده حرکت به سمت شرق کردند. رهبری این گروه از مردم عادی برعهده پطروس زاهد و والتر (والتر) بود. ۱۵هزار تن بدون کوچک ترین ابزار و تدارک جنگی و آگاهی از نظام سپاهیگری، مارس تا اکتبر ۱۰۹۶ همراه پطروس از غرب اروپا به سوی سرزمین های مقدّس در شرق به راه افتادند و کسانی هم بین راه با آن ها همراه شدند و سرانجام به ایالت کولونی / کلن رسیدند. طی اقامت این افراد در ایالت راینلاند، کشتارهای وسیعی (یهودیان) صورت گرفت. صلیبیون پس از کشتار یهودیان حرکت خود را به سمت شرق و به مقصد قسطنطنیه ادامه دادند و بر سر راه خود شهرهایی همچون بلگراد و زمون را غارت کردند تا اینکه در اوت ۱۰۹۶ به حومه قسطنطنیه رسیدند. امپراتور بیزانس، آلکسیوس کومننوس، با مشاهده عدم آمادگی و قدرت نظامی صلیبیون پیشنهاد داد تا زمان رسیدن ارتش شاهزادگان و تیول داران منتظر بمانند اما درخواست از جانب صلیبیون رد شد و با عبور تنگه بسفور وارد خاک آسیای صغیر شدند. نیمه سپتامبر صلیبیون فرانسوی با پیش رفتن تا دروازه های
نیقیه (ازنیق)، پایتخت قلچ ارسلان سلجوقی، به غارت روستاها و آبادی های اطراف و کشتار ساکنان آن ها که مسیحی بودند دست زدند. به فاصله اندکی، ژرمن ها و ایتالیایی ها (بالغ بر ۶هزار نفر) نیز به فرماندهی رینالد لومباردی دژ مستحکم زریگوردون/ زیریگوردوس را که جزو قلمرو سلجوقیان بود، تصرف کردند و آن را قرارگاه خود ساختند. در پی این تجاوز آشکار، قلچ ارسلان با سپاهی مجهز، به مقابله برخاست و قلعه را پس از هشت روز محاصره، باز پس گرفت و ژرمن ها را قلع و قمع کرد و رینالد و شمار زیادی را به اسارت گرفت. پطورس زاهد، به قسطنطنیه رفت تا از امپراتور کمک گیرد اما هرگز بازنگشت. ترکان سپس تله هایی در کنار رود و روستای دراکون برای سپاهیان والتر و سایر لشکریان عوام قرار دادند و بیش تر آنان از جمله والتر در ۲۱ اکتبر ۱۰۹۶ کشته شدند. بازماندگان این گروه با کمک کشتی های بیزانسی به قسطنطنیه بازگشتند و در حومه شهر اسکان یافتند. بدین ترتیب، حمله عوام با تلفات انسانی بسیار، به شکست انجامید. حرکت شاهزادگان و امیران. تقریباً در همان تاریخی که پاپ اوربان دوم در مجمع کلرمون تعیین کرده بود. (۱۵ اوت۱۰۹۶)، امیران و تیولداران غرب اروپا در قالب چهار و،
به روایتی ضعیف، پنج سپاه مجهز، از مناطق مختلف اروپا به سوی مشرق حرکت کردند. گادفری بوین. فرمانده نخستین سپاه صلیبی گادفری دو بویون چهارم، دوکِ لورن سفلا واقع در شمال شرقی فرانسه، بود که همراه دو برادرش، با سپاهی بالغ بر ۱۰هزار سواره و ۷۰هزار پیاده حرکت کرد و پس از عبور از مجارستان و بلغارستان به حومه قسطنطنیه رسید. امپراتور بیزانس از حضور این سپاه عظیم صلیبی در حومه قسطنطنیه احساس خطر کرد بنابراین تصمیم گرفت از این سپاه برای باز پس گرفتن شهرهایش که به تصرف سلجوقیان درآمده بود، استفاده کند. از این رو، در اوایل ژانویه ۱۰۹۷ آن ها را به شهر پرا واقع در آن سوی تنگه بسفور، در آسیای صغیر منتقل کرد. گادفری پس از سه ماه تحمل انواع فشارهای امپراتور، سرانجام با وی بیعت کرد و وعده داد تمام شهرهای قلمرو بیزانسی ها در آسیای صغیر را بازپس گیرد و به نمایندگان امپراتور تحویل دهد. سپس در شهر پلکانیوم واقع در غرب نیکومدیا اقامت گزید و منتظر رسیدن سایر لشکریان صلیبی شد. کنت بوهموند. دومین سپاه متشکل از نورمان های جنوب ایتالیا به رهبری کنت بوهموند (در روایات عربی: بیمند)، امیر تارانتو، بود که قدرت و نفوذ سیاسی و نظامی زیادی داشت
و با فنون جنگی کاملاً آشنا بود. وی در اوایل نوامبر ۱۰۹۶ با کشتی از شهر باری حرکت کرد و پس از عبور از شهرهای مهم اروپایی، در ۹ یا ۱۰ آوریل ۱۰۹۷، با امپراتور دیدار و بر اطاعت از او سوگند یاد کرد. امپراتور نیز ریاست کل این حمله صلیبی را به وی سپرد. سپس، بوهموند همراه با سپاهش راهی آسیای صغیر شد تا به سپاه گادفری ملحق گردد. پیش از اقدام به جنگ، توافقنامه ای میان سران صلیبی و امپراتور روم شرقی منعقد شد که طبق آن، صلیبیون غرب اروپا تعهد کردند تمام سرزمین های امپراتوری را که پس از نبرد ملازگرد به تصرف سلجوقیان درآمده بود، پس از بازپس گیری به نماینده وی تحویل دهند و در مقابل، از انواع کمک های امپراتور بیزانسی بهره مند شوند. کنت ریموند. رهبر سومین سپاه، متشکل از شوالیه ها و تیولداران دو منطقه تولوز و پرووانس واقع در جنوب فرانسه، کنتِ تولوز، معروف به ریموند دو سن ژیل بود که ظاهراً نیرومندترین سردار لشکریان صلیبی به شمار می رفت. پاپ به همراه وی، آدمار را به نمایندگی خود و رئیس روحانی این حمله صلیبی فرستاد. این سپاه بزرگ که بالغ بر هشتاد هزار نفر جنگجو در آن حضور داشتند و مورخ مشهور نخستین جنگ صلیبی، رمون آگیلری، آن را
همراهی می کرد، در ۱۵ دسامبر ۱۰۹۶ از جنوب فرانسه حرکت کرد و در طول مسیر بارها درگیر جنگ شد. کنت ریموند به دعوت امپراتور بیزانس به قسطنطنیه رفت و به رغم میل باطنی خود، بر اثر فشار و وساطت پاپ و برای حفظ یکپارچگی و وحدت سپاهیان صلیبی، سوگند خورد که امپراتور را محترم بدارد. محاصره نیقیه. شهر نیقیه در کنار دریاچه ازنیک و در نزدیکی دریای مرمره واقع شده بود و سلجوقیان روم آن را به پایتختی خود برگزیده بودند. اهمیت کنترل شهر از آنجا بود که این دژ مشرف بر مسیر ارتباطی میان سایر نقاط آناتولی با قسطنطنیه قرار داشت. با نزدیک شدن به تابستان، سپاه صلیبی در اواخر آوریل و پیش از رسیدن صلیبیون شمال فرانسه، لشکرگاه پلکانوم را به سوی نیقیه ترک کردند. در این هنگام قلج ارسلان سلطان سلجوقی به شرق رفته بود تا ملطیه که تحت حکمرانی گابریل ارمنی قرار داشت، مطیع خود ساخته و دست امیر دانشمندی را از آن کوتاه کند. او پیش از این سپاهیان پیتر زاهد را به آسانی شکست داده و با اخباری که از جاسوسانش مبنی بر اختلافات میان امپراتور و صلیبیون دریافت کرده بود، تهدید صلیبیون برای پایتختش را ناچیز شمرده، زن، فرزندان و خزانه خود را در نیقیه رها کرده بو
د ولی به محض دریافت اخبار تجمع صلیبیون در پلکانوم، شماری از سپاهیانش را روانه غرب کرد و خود نیز پس از پایان کارش در مرزهای شرقی به سوی پایتختش به حرکت درآمد. در ۲۶ آوریل، سپاه گادفری از پلکانوم حرکت کرده و سه روز بعد را در نیکومدیا گذراند و در آنجا تانکرد و سپاه بوهموند و پیتر زاهد و بازماندگان لشکر عوام به او پیوسته و با همراهی عده ای از مهندسان بیزانسی ها که وسائل قلعه گشایی همراه داشتند به فرماندهی مانوئل بوتومیتز به راه افتاده و پس از گذر از سویتت، به سوی نیقیه ادامه مسیر دادند. بوهموند خود برای مذاکرات پیرامون تأمین خواربار و آذوقه به قسطنطنیه بازگشت اما گادفری با پیروی از راهنمایی های امپراتور و عبرت گرفتن از سپاه پیتر که هنوز استخوان هایشان مسیر سویتت را پوشانده بود با دقت و هوشیاری کامل پیشروی می کرد و با ارسال پیش آهنگ مسیر پیشرو را باز و مسیر پشت سر را هم برای مابقی صلیبیون در راه، علامت گذاری می کرد و سرانجام در ششم ماه مه به نیقیه رسید. باروی شهر به طول چهار مایل از قسمت های کم عمق آب دریاچه بیرون آمده و توسط دویست و چهل برج نگهبانی می شد و در گذشته بیزانسی ها دائماً آن را تعمیر و مستحکم نگه می دا
شتند. گادفری در شمال، تانکرد در شرق و دیوارهای جنوب برای سپاه ریموند که هنوز به آنجا نرسیده بود، باقی گذاشته شد. پادگان ترکان در شهر علیرغم کافی بودن از نظر نفرات و نیرو، چندین پیک برای قلج ارسلان ارسال و از او درخواست کردند تا از مسیر جنوب به کمک شهر بشتابد اما پیش از رسیدن او، در ابتدا بوهموند به همراه خواربار اهدایی امپراتور و پس از دو یا سه روز در شانزدهم ماه مه، ریموند همراه با سپاهش به شهر رسیده و محاصره کامل شد. امپراتور به پلکانوم نقل مکان کرد تا ارتباط خود با سپاه صلیبی را نزدیک تر کرده و پایتخت را هم کنترل کند؛ او با برقراری خط تدارکات رایگان دریایی و زمینی برای صلیبیون مشکل تأمین آذوقه آنان را برطرف کند. پس از رسیدن ریموند به شهر، عده ای از نیروهای امدادی ترک نیز به آنجا رسیدند و پس از زد و خورد اندکی با سپاه ریموند، عقب نشسته و به انتظار سپاه سلطان که در حال نزدیک شدن بود نشستند. پادگان شهر با مشاهده عقب نشینی نیروهای کمکی از بوتومیتز درخواست مذاکره کردند ولی به علت رسیدن خبر نزدیک شدن سلطان، مذاکرات به نتیجه نرسید. سپاه سلطان در ۲۱ ماه مه از سمت جنوب به شهر رسید و با سپاه ریموند و آدهمار درگیر نب
رد شد تا راهی برای ورود به شهر باز کند. از میان صلیبیون تنها رابرت کنت فلاندرز و سپاهش به کمک ریموند شتافته و بقیه سپاه خط محاصره را حفظ کردند. با رسیدن شب نبرد پایان یافت و سلطان که نتوانسته بود پیروز میدان گردد و ادامه نبرد در جلگه پیرامون شهر را هم مناسب نمی دید به سوی مناطق کوهستانی عقب نشست و سرنوشت شهر و تصمیم برای هر نوع عمل را به پادگان شهر واگذارد. در این نبرد تلفات زیادی به صلیبی ها وارد شد و شمار زیادی نیز زخمی شده بودند ولی پیدا کردن طناب هایی در میان جنازه های ترکان که برای اسیر کردن آنان از سوی سلطان تهیه شده بود، باعث گردید روحیه آنان تقویت شود. آنان سر جسدهای سربازان ترک را جدا کرده و تعدادی را روبروی دروازه ها به نیزه زده و بقیه را به درون شهر پرتاب کرده تا روحیه پادگان شهر را تخریب کنند. صلیبیون بارها سعی کردند تا با کندن پای باروهای شهر و برافروختن آتش به شهر راهی باز کنند ولی تلاش آنان هر بار بی نتیجه مانده و با رسیدن شب، پادگان شهر به مرمت خسارات وارد شده مبادرت می کرد. در این میان صلیبیون دریافتند که محاصره شان کامل نیست و شهر از راه دریاچه با اطراف خود ارتباط دارد و ناچار شدند از امپرات
ور درخواست کنند تا این مسیر را با ناوگان خود مسدود کند؛ این درخواست با پاسخ مثبت روبرو شد و امپراتور ناوگانی را به فرماندهی بوتومیتز در دریاچه مستقر کرد. به عقیده رانسیمان، امپراتور خود از این مسئله آگاه بود ولی تمایل داشت تا صلیبیون به لزوم همکاری و کمک وی آگاه شده و به درخواست از او روی آورند. سپاه رابرت نرماندی و استفان بلوا نیز در سه ژوئن به محاصره پیوستند. این سپاه متحد صلیبی در شورای شاهزادگان به بحث و تصمیم گیری های لازم و مهم برای فرماندهی سپاه می پرداختند. پادگان ترک شهر با مشاهده ناوگان بیزانسی و آگاهی از حمله همه جانبه صلیبیون در نوزده ژوئن تصمیم گرفت تا شهر را تسلیم امپراتور کنند. الکسیوس که تمایلی به آسیب رسیدن به شهر و ساکنانش نداشت بوتومیتز را مأمور گفتگو با پادگان شهر کرده و صلیبیون را از آخرین گفتگوها بیخبر گذاشته بود. صلیبیون که آمده شدند در روز نوزدهم ژوئن به شهر یورش ببرند با طلوع خورشید به پرچم های امپراتوری بر فراز باروهای شهر روبرو گردیدند زیرا ترکان شبانه دروازه دریاچه را بر روی سپاه پشنگ های امپراتوری گشوده و تسلیم شده بودند. پس از نبرد. سربازان صلیبی که به غارت شهر و گرفتن خونبهای اس
یران ترک دلبسته بودند با دیدن رویداد و حرکت اشراف ترک در پناه سربازان بیزانسی به سوی پلکانوم خشمگین شده و کینهٔ این کار امپراتور را به دل گرفتند. گرچه امپراتور با اعطای جیره آذوقه اضافی و دادن هدایایی به آنان در پی خرسند کردن آنان برآمد و سران آنان را به پلکانوم فراخوانده تا از طلای خزانه قلج ارسلان به آنان هدیه دهد. استفان کنت بلوآ که برخلاف دیگران مایل نبود امپراتور شخصاً به نیقیه بیاید، همراه با ریموند به پلکانوم رفت و کوه طلایی که سهمش شده بود باعث حیرت و شگفتی او گردید. او در برابر این هدیه ها از دیگر صلیبیون که هنوز سوگند نخورده بودند درخواست کرد تا این مراسم را برگزار و سران خرد صلیبیون نیز این خواست را اجابت کرده، سوگند خوردند. تانکرد که تقاضای سهم بیشتری از غنائم داشت نیز پس از کمی مشاجره، با اکراه سوگند خورد. الکسیوس سران و بزرگان ترک را با دریافت خونبها آزاد کرد و همسر و تصمیم گرفت تا فرزندان قلج ارسلان را هم بدون پرداخت مبلغی به فرستاده سلطان واگذارد، این رفتار الکسیوس با اسیران باعث حیرت صلیبیون شد و آنان این را نوعی خیانت محسوب کردند. به هرحال صلیبیون با آنکه موفق به غارت شهر نشدند اما پیروزی در
این جنگ را نوید دهنده پیروزی های آینده خود قلمداد کرده و با ارسال نامه هایی این پیروزی را به اطلاع سایر شهرهای سرزمین های غربی رساندند و موجب برپایی شور و هیجان در آنجا شده و شماری از مردم نقاط مختلف و شهرهای ایتالیا صلیب گرفتند تا به این جنبش بپیوندند. استفان کنت بلوآ در نامه ای به همسر خود نوشت: «تا پنج هفته دیگر در اورشلیم خواهیم بود، مگر آنکه در انطاکیه در پیشروی ما وقفه ای روی دهد.» قلج ارسلان پس از شکست در نیقیه به شرق رفته و در کنار جمع آوری نیروهای خود با امیر دانشمندیان نیز اتحادی بست و در اواخر ژوئن سپاه متحد او و دست نشانده اش، حسن امیر کاپادوکیه بهمراه امیر دانشمندیان به سوی غرب حرکت کرده و در سی ژوئن در دره ای نزدیکی دورلیوم به کمین صلیبیون نشستند.
اسفنج آهکی زرد نام یک گونه از رده اسفنج های آهکی است.
سراسر حادثه داستان کوتاهی است از بهرام صادقی (۱۳۶۳-۱۳۱۵) که در فروردین ۱۳۳۸ نگاشته شده و اول بار اردیبهشت ۱۳۳۸ در مجله سخن منتشر شده است. این داستان بعدها در مجموعه "سنگر و قمقمه های خالی" به سال ۱۳۴۹ توسط انتشارات کتاب زمان به چاپ رسید. غلامحسین ساعدی در کتاب "خون آبی بر زمین نمناک (در نقد و معرفی بهرام صادقی)" این داستان را ارائه دهنده تصویر دقیقی از جامعه ای راکد و بی معنی می داند که بهرام صادقی، با چندبعدی کردن شخصیت ها و قرار دادن مدام آن ها در برابر هم، داستان بی حادثه ای ساخته که پر از حادثه های بی معنی، پوچ و مضحک است. طرح. خانواده ای، هرسال شب یلدا مستأجرانشان را به شام دعوت می کنند. برادر کوچک، «"مسعود"» مخالف است. او دانش آموز درس خوانی است که برای خودش، اتاقی می خواهد تا در آرامش به درسش برسد. مادر مستأجران را یکی یکی دعوت می کند. مهمانی سرمی گیرد و ترکیب نامتجانس مستأجران، شروع می کنند به تعریف کردن داستان های خود.
واهان گوورگیان (؛ زادهٔ در ایروان) یک بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان-لهستان است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به زاویشا بیدگوشچ، و یاگلونیا بیاویستوک اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لهستان بازی کرده است. گوورگیان نخستین بازی ملی خود را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ ۱۱ ژوئیه ۲۰۰۴ در شیکاگو در مقابل ایالات متحده آمریکل انجام داده است.
آنمون ریش دار نام یک گونه از راسته خانه شکوفه سانان است.
ماشین مولکولی () دسته ای از مواد بیولوژیکی با اندازه های مولکولی و نانومتری هستند که در اثر خودآرایی و کنار هم قرار گیری ذره به ذره مواد به وجود می آیند. ماشین آلات مولکولی را می توان به دو دسته عمده مصنوعی و بیولوژیکی تقسیم نمود.
خانه شکوفه توبی نام یک گونه از سرده خانه شکوفه است.
کارول آنتونویچ (؛ ; – ) یک شاعر و میسیونر ارمنی تبار اهل لهستان بود. وی عضو فرقه مذهبی ژزوئیت بود. وی پسر ژوزف آنتونیویچ یک نجیب زاده و وکیل بود. در سال ۱۸۲۳ پس از مرگ پدرش برای تحصیل علم حقوق وارد دانشگاه لووف شد. در سال ۱۸۳۳ با دختر دایی خویش، صوفیا نیکورویچ ازدواج نمود و ساکن Skwarzawa شد. وی بیش از ۷۶ اثر خلق نمود. شش اثر پیش از گرایش به فرقه مذهبی ژزوئیت و ۷۰ اثر پس از گرویدن به این فرقه که ۲۷ مورد از آنها پس از مرگش به چاپ رسید.
هوسپ تئوفیل تئودورویچ (؛ ; زاده – درگذشته ) یک اسقف و سیاستمدار ارمنی تبار اهل لهستان بود. وی آخرین اسقف اعظم کلیسای کاتولیک ارمنی لووف بود. اجداد ارمنی وی سده ها در لهستان زیسته اند. وی ابتدا مدرسه دستورزبان لاتین را در ایوانو-فرانکیفسک به پایان رساند سپس در دانشکده حقوق دانشگاه چرنیوتسی در بوکوفینا به تحصیل پرداخت. وی در زمان تحصیل با بحران عقیده رنج می برد. یکسال بعد در حوزه علمیه اصلی کلیسای کاتولیک در لووف وی در ثبت نام می کند. در سال ۱۸۸۷ وی به مقام کشیشی می رسد و در سال ۱۹۰۱ پس از درگذشت اسقف اعظم ایزاک میکووای ایساکویچ لووف جایگزین وی می شود. در میان لهستانی ها برای وی به خاطر فعالیت های مذهبی و اجتماعی اش احترام زیادی قائلند. تئودورویچ در لووف درگذشت و در گورستان مدافعان لووف به خاک سپرده شد. مجلس سفلا لهستان در سال ۲۰۰۸ وی را به عنوان قهرمان میهن پرستی مورد پذیرش قرار داد.
ژله ماهی آفریقای جنوبی نام یک گونه از رده جعبه زیان است.
ایمی کراوس رزنتال (; زاده – درگذشته ) یک پدیدآور کتاب های کودکان و بزرگسالان، سازنده فیلم کوتاه و مجری برنامه رادیویی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی به خاطر کتاب خاطراتش "Encyclopedia of an Ordinary Life"، کتاب های مصور کودکان و پروژه سینمایی "The Beckoning of Lovely" شناخته می شود. وی از دانشگاه تافتس فارغ التحصیل شد و در شیکاگو زندگی می کرد. وی صاحب سه فرزند به نام جاستین، میلز و پاریس بود. رزنتال در روز ۱۳ مارس ۲۰۱۷ در سن ۵۱ سالگی در خانه خویش در شیکاگو بر اثر بیماری سرطان تخمدان درگذشت. وی هنگامی که در روزهای پایانی عمرش به سر می برد، در یک سایت زوج یابی برای همسرش حساب کاربری باز کرد:
یان روستام (؛ – ) یک نقاش و پرتره نگار ارمنی تبار که در مشترک المنافع لهستان–لیتوانی زندگی و فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۷۶۲ در کنستانتینوپل به دنیا آمد . از شاگردان برجسته وی می توان تاراس شوچنکو را نام برد. وی برای سال های متمادی استاد دانشگاه ویلنا و دانشگاه ویلینوس بود. وی در ۲۱ ژوئن ۱۸۳۵ در سن ۷۳ سالگی درگذشت.
این لیست حاوی رکوردهای روسیه در رشته وزنه برداری است. رکوردها شامل تمامی اوزان و همچنین هر دو حرکت یک ضرب و دو ضرب و مجموع است.
آروتیک روبنیان (؛ زادهٔ ) یک کشتی گیر ارمنی تبار اهل یونان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
آقای نویسنده تازه کار است داستان کوتاهی است از بهرام صادقی (۱۳۶۳–۱۳۱۵) که در ۲۰ بهمن فروردین ۱۳۳۷ نگاشته شده و اول بار ۲۸ مرداد ۱۳۴۱ در کتاب هفته منتشر شده است. این داستان بعدها در مجموعه "سنگر و قمقمه های خالی" به سال ۱۳۴۹ توسط انتشارات کتاب زمان به چاپ رسید. طرح. این داستان برپایه گفتگویی شکل می گیرد میان یک نویسنده و فردی بی نام (شاید یک منتقد). این گفتگو دو قصه را در کنار هم پیش می برد؛ یکی قصه ای به نام «آقای اسبقی برمی گردد» که نویسنده نوشته و دیگری ماجرایی واقعی که داستان برپایه آن شکل گرفته است. همین طور از طریق بازگویی این دو قصه، و مجادله میان منتقد و نویسنده، دو نوع برخورد با داستان نویسی نیز ارائه می شود. به عقیده آذر نفیسی در کتاب "خون آبی بر زمین نمناک (در نقد و معرفی بهرام صادقی)"، یکی از تکنیک های مهم این اثر، گفتگوست که در آن واحد، هم ماده خام داستان (واقعیت)، هم نقد بر آن (برداشت منتقد از داستان و واقعیت) و هم ذهنیت و برداشت نویسنده را آشکار کرده و در نتیجه، سه عمل مختلف را هم زمان ارائه می کند.
آرتیوم سارگسی کیورغیان (؛ زادهٔ در گیومری) یک کشتی گیر در رشته کشتی فرنگی اهل ارمنستان-یونان است. وی برنده مدال برنز در دسته ۵۵ کیلوگرم در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ شد. در ۹ سپتامبر ۱۹۷۶ در لنیناکان (گیومری فعلی) به دنیا آمد. در بین سال های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۹ در اولیانوفسک روسیه زندگی می کرد. در سال ۱۹۹۹ به یونان نقل مکان نمود. در مسابقات قهرمانی کشتی اروپا در هاپاراندا به مرحله نهایی رسید.
آردا ماندیکیان (؛ ۱ سپتامبر ۱۹۲۴ – ) یک خواننده اپرا و آهنگساز ارمنی تبار اهل یونان بود. زندگی نامه. ماندیکیان در سال ۱۹۲۴ میلادی در ازمیر ترکیه به دنیا آمد. والدین وی گریگور ماندیکیان (Krikor Mandikian) و بئاتریک آنانیان (Beatrike Ananian) از بازماندگان نسل کشی ارمنی ها بودند. خانواده به آتن یونان گریختند و ماندیکیان به فرستاده شد جایی که وی زیر نظر البیرا د ایدالگو آموزش دید. زمانی که وی ۱۵ سال سن داشت به همراه ماریا کالاس نخستین اجرای اپرایی خویش را اجرا نمود. در سال ۱۹۴۸ به بریتانیا سفر نمود و آهنگساز و پژوهشگر اتریشی را ملاقات نمود. در سال ۱۹۵۳ وی نقش های اصلی را در اپراهای پاریس و لندن ایفا نمود. در همان سال در کاونت گاردن لندن اپرای اثر بنجامین بریتن را اجرا نمود؛ و در سال ۱۹۵۴ دوباره در تالار اپرای سلطنتی لندن، در Le Coq d’or اثر نیکولای ریمسکی-کورساکف حضور یافت. در سال ۱۹۵۴ وی نخستین سرود دلفی را جشنواره الدبرو اجرا نمود. در دهه ۱۹۶۰ میلادی مادرش بیمار شد و برای مراقبت از وی به یونان بازگشت. ماندیکیان در سال ۲۰۰۹ در آتن درگذشت.
آبشار سه کنج یا سکنج، آبشاری در استان کرمان است که در روستایی در پنجاه کیلومتری جنوب شرق شهر کرمان قرار دارد. این روستا که آبشار در آن است، در موقعیتی با مختصات جغرافیایی N۳۰۰۱۱۷ E۵۷۲۸۳۲ و در سمت چپ جاده ماهان-بم واقع است. روستای محل آبشار، سه کنج نام دارد و در دامنه کوهی به همین نام قرار گرفته است. در مردادماه سال ۱۳۹۴، کوه محل آبشار در اثر زمین لرزه ریزش کرد که این حادثه ۲ مصدوم داشت.
ژرژ تیران گاروارنتس (؛ ۱ آوریل ۱۹۳۲ – ) یک آهنگساز ارمنی تبار اهل فرانسه بود. وی بین سال های ۱۹۵۰ تا ۱۹۹۳ میلادی فعالیت می کرد. گاروارنتس به خاطر ساخت موسیقی متن فیلم ها و آهنگسازی برای شارل آزناوور شناخته می شود. گزیده فیلمشناسی. از فیلم های او می توان به "یکسره مجنون او" اشاره کرد.
نافپلیو (به لاتین: Nafplio) یک شهرک در یونان است. خواهرخوانده. شهرهای کرونشتات، رویان (فرانسه)، مانتون، اوتوبرون، آمیان و نایلز (ایلینوی) خواهرخوانده های نافپلیو هستند.
پشت آتشی کاکل دار بورنئویی نام یک گونه از زیرخانواده قرقاولیان است.
کوسه دماغ بیلچه ای نام یک گونه از سرده خمیده دندان است. این گونه کوسه در منطقه گرمسیری اقیانوس هند و اقیانوس آرام یافت می شود. حداکثراندازه این گونه کوسه ۷۴ سانتی متر است. این گونه از کوسه های درنده است که از ماهیان استخوانی و بی مهرگان تغذیه می کند.
آدلبودن (به لاتین: Adelboden) یک بخش در سوئیس است که در Frutigen-Niedersimmental administrative district واقع شده است. آدلبودن ۳٬۵۶۳ نفر جمعیت دارد.
دیت امپراتوری (; ) مجلس مشاور امپراتور و قانون گذاری در امپراتوری مقدس روم بود و جمع شدن رسمی همهٔ امرای امپراتوری برای بررسی یک یا چند مسئله را شامل می شد.
قرقاول نقره ای نام یک گونه از زیرخانواده قرقاولیان است.
کوسه بینی بزرگ نام یک گونه از تیره کوسه ماهیان درنده است.
آرتور میکائلیان (؛ ; زادهٔ در وانادزور) یک بوکسور آماتور اهل ارمنستان-یونان است که در برنده مدال برنز در مسابقات جهانی بوکس آماتور سال ۱۹۹۵ در دسته شد. در سال ۱۹۹۷ به یونان نقل مکان نمود و در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ برای این کشور به رقابت پرداخت. وی همچنین در بازی های مدیترانه سال ۲۰۰۱ برنده مدال برنز و در جام آکروپلیس سال ۲۰۰۲ برنده مدال طلا شد.
بفنیوم هیدروکسی نفتوات دارویی است که برای درمان آنکی لوستومیاز (کرم های قلابدار)، آسکاریدوز و تریکواسترنژیلوئیدوز استفاده می شود. احتیاط ها. برای کودکان عقب افتاده، آنمیک، و دزئیدراته پیش از تجویز دارو باید درمانهای لازم انجام شود.
مونته کاتینی ترمه (به ایتالیایی: Montecatini Terme) یک چشمه آب گرم و کومونه در ایتالیا است که در استان پیستویا واقع شده است. مونته کاتینی ترمه ۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹٬۴۷۳ نفر جمعیت دارد و ۲۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تیگران اوزلیان (؛ زادهٔ ۱۱ فوریه ۱۹۶۸) یک بوکسور آماتور ارمنی تبار اهل یونان است. اوزلیان نماینده یونان در پَر وزن در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ و در وزن سبک وزن در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ بود. وی در بازی های مدیترانه و مسابقات قهرمانی بوکس اروپا موفق به کسب مدال برنز شد.
آکوتاک () نوعی غذای محلی در آلاسکا و شمال کانادا است. ریشه این واژه از «زبان یوپیک» و به معنای «یک چیز مخلوط» (ᐊᑯᑕᖅ) است. این غذا به طور سنتی با پیهٔ هم زده شدهٔ گوزن شمالی یا موس یا گراز دریایی، میوه های سته، ماهی (همچون سفیدماهی آب شیرین)، ریشه های گیاهی و روغن حیوانی تهیه می شود. در سال های اخیر در تهیه این غذا از شکر، شیر و روغن گیاهی هم استفاده می شود.
کوسه گنگی نام یک گونه از تیره کوسه ماهیان درنده است.
یوری مولدر (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال بازنشسته و مربی فوتبال هلندی است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به توئنته، باشگاه فوتبال شالکه ۰۴، آژاکس آمستردام، و تیم ملی فوتبال هلند اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هلند بازی کرده است.
ماریکا نینو (؛ ۱ ژانویه ۱۹۱۸ – ) یک خواننده ارمنی-یونانی در سبک موسیقی «Rebetiko» بود. وی از میانه دهه ۱۹۴۰ تا ۱۹۵۷ میلادی فعالیت داشت. زندگی نامه. ماریکا نینو با نام اصلی «اوانجلیکا آتامیان» () در تاریخ ۱ ژانویه ۱۹۱۸ در کنستانتینوپل به دنیا آمد. وی در ۲۳ فوریه ۱۹۵۷ در سن ۳۹ سالگی بر اثر بیماری سرطان در آتن درگذشت.
مانداکارو نام یک گونه از کاکتوس بومی منطقه شمال شرقی برزیل است که تا ارتفاع رشد می کند. این گونه در برابر خشک سالی بسیار مقاوم است. نوع بدون خار این کاکتوس، برای خوراک دام مورد استفاده قرار می گیرد. توضیحات. این گیاهان دارای درختان شاداب ساقه ای هستند که ارتفاع آنها به حدود 9 متر (تا 15 متر) با ساقه های تقسیم شده می رسد و تاج های بزرگی را تشکیل می دهند. قطر تنه ها به 45 سانتی متر با 4 تا 6 بریدگی کمی مواج و بیشتر در سنین پیری می رسد. شاخه های تکه تکه شده دارای چهار تا شش دنده به طول 8 تا 20 سانتی متر و 5 تا 7 شعاعی به طول 1.5 سانتی متر هستند که به دلیل دنده هایی که با افزایش سن به داخل رانده شده اند، گاهی تا ده دنده نیز می رسد. دنده ها که در ابتدا حدود 3.5 سانتی متر ارتفاع دارند با افزایش سن بلندتر می شوند. آرئول های زرد تا قهوه ای به فاصله 2 تا 4 سانتی متر روی آنها می ایستند. این خارها حدود 15 تا 20 خار زرد مایل به قهوه ای را حمل می کنند که به 7 تا 9 خار شعاعی و 6 تا 13 خار مرکزی تقسیم می شوند. رسیدن به تعداد کل خارها در طول سالیان متمادی غیر معمول نیست. خارهایی که بعداً تشکیل می شوند بسیار سخت هستند و تا 10
سانتی متر طول دارند. گلها در شب به رنگ سفید باز هستند و حدود 250 میلی متر (10 اینچ) طول دارند و بیرون از گلبرگ ها سبز و سفید با لبه بیرونی قهوه ای است. براکت های بیرونی قهوه ای مایل به سبز روشن، داخل آن سفید است. جوانه های گل معمولاً در اواسط بهار ظاهر می شوند و هر گل فقط یک شب دوام می آورد. آنها هنگام غروب شکوفا می شوند و تا صبح پژمرده می شوند. میوه ها پس از لقاح تخمی تا گلابی شکل به قطر حدود 6 سانتی متر و طول 12 سانتی متر می شوند. اینها وقتی می رسند کارمین را به قرمز مرجانی تبدیل می کنند و از طول باز می شوند. میوه آن دارای رنگ بنفش بسیار قوی است. پالپ آن سفید با دانه های سیاه ریز به اندازه 3 میلی متر است و بسیار خوش طعم به حساب می آید.
بال پرستویی آفریقایی غول پیکر نام یک گونه از سرده فرانه ها است.
الشریعه (به عربی: الشریعة) یک پیست اسکی در الجزایر است که در استان البلیده واقع شده است.
آرسن گئورگی آواکوف (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال ارمنی تبار اهل تاجیکستان در پست مهاجم است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به زسکا پامیر دوشنبه، باشگاه فوتبال تمپ شپتیفکا، باشگاه فوتبال تورپیدو زاپروژیا، باشگاه فوتبال تورپدو مسکو، باشگاه فوتبال شینیک یاروسلاول، باشگاه فوتبال لوکوموتیو نیژنی نووگورود و باشگاه فوتبال الیستا اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تاجیکستان بازی کرده است. گل های ملی. گل های زده برای تیم ملی تاجیکستان
آفریسکی () یک پیست اسکی در لسوتو است که در رشته کوه های مالوتی در ارتفاع ۳۲۲۲ متری واقع شده است.