Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بیانکا بری () زادهٔ یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. بری دختر هنرپیشه مشهور هالیوود ژان کلود ون دم می باشد. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
کریستوفر ون وارنبرگ () زادهٔ یک هنرپیشه رزمی کار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی نخستین فرزند هنرپیشه مشهور هالیوود ژان کلود ون دم می باشد. از فیلم های که وی در آن به عنوان بازیگر نقش داشته است می توان به هدف نهایی (۱۹۹۶)، حادثه ترن (۲۰۰۲)، فرانسوی (۲۰۰۸)، (۲۰۰۹)، بازی های ترور (۲۰۱۱)، شش گلوله (۲۰۱۲)، چشمان اژدها (۲۰۱۲)، فیلی کید (۲۰۱۲)، دشمنان نزدیک (۲۰۱۳)، به جنگل خوش آمدید (۲۰۱۴)، همه شان را بکش (۲۰۱۷) و دریای سیاه (۲۰۱۸) اشاره کرد.
لنی جیمز (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و فیلم نامه نویس اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "اندکی فراست"، "جریکو"،"مردگان متحرک"، "قاپ زنی"، "صحرا"، "قانون شکن" و "از مردگان متحرک بترسید (فصل چهارم )" اشاره کرد.
جاش هندرسون (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، مدل و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
فریا تینگلی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل استرالیا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به پسران نیوجرسی اشاره کرد.
گرانت باولر (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل استرالیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آدمکش ویژه ، کانال جاده و اشاره کرد.
کریس رنه (؛ زادهٔ ) یک موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
پیتر هایمز (؛ زادهٔ ) کارگردان، فیلم نامه نویس و مدیر فیلم برداری اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از آثار برجسته ای که او کارگردانی کرده است، می توان به "۲۰۱۰" (دنباله فیلم " اثر" استنلی کوبریک)، "قرارگاه نظامی، پلیس زمان و یا پایان دوران" اشاره نمود.
ازدواج بوستون نام گونه ای از زندگی مشترک است که در سدهٔ ۱۹ و ۲۰ میلادی بین زنان ایالت های نیو انگلند آمریکا وجود داشته است. در آن زمان برخی زنان برای آنکه استقلال مالی و قانونی خود را حفظ کنند، به جای ازدواج با مردان ترجیح می دادند با زن دیگری زندگی کنند که این رابطه لزوماً جنسی نبوده است.
جوئل سیلور (؛ زادهٔ ) تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "چه کسی برای راجر رابیت پاپوش دوخت؟" اشاره کرد.
تام اورت اسکات (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "مسابقه تا کوه جادوگران"، "یک چیز واقعی"، "دشمنان نزدیک"، "مرد مرده در محوطه دانشگاه"، "تنر هال"، ""، "خواهر داماد"، "زندگی جنسی"، "آخرین حرف"، "برای اینکه من گفتم"، "بریوتاون"، "راهنمایی والدین"، "یک عشق واقعی" و "ون وایلدر" اشاره کرد. او همچنین در موزیکال موفق "لا لا لند نیز حضور کوتاهی داشته است."
اورلاندو جونز (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
لینزلی کوکر (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به دشمنان نزدیک اشاره کرد.
جان هایمز () کارگردان و تدوین گر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. همچنین او فرزند فیلمساز پیتر هایمز می باشد. زندگی شخصی. هایِمز از دانشکده هنرهای تجسمی و نمایشی دانشگاه سیراکیوس فارغ التحصیل شد و به عنوان یک نقاش و مجسمه ساز مشهور در حال نمایش و فروش آثار در نیویورک و لس آنجلس شد. وی در سال ۱۹۹۷ پس از نوشتن، تهیه کنندگی و کارگردانی فیلم تحسین شده یک روز سگی در هالیوود شناخته شد. این فیلم برای اولین بار در جشنواره فیلم Taos Talking Picture حضور پیدا کرد. پس از آن، هایِمز مستندهای زیادی را کارگردانی کرد ، از جمله مهمترین آنها ماشین خردکننده، که زندگی مبارز مارک کر را دنبال می کند. در سال ۲۰۰۹، هایمز با بازی ژان-کلود ون دام و دولف لاندگرن با بودجه ۹ میلیون دلاری در بلغارستان فیلمبرداری را بر عهده گرفت و کارگردانی کرد. سپس، در سال ۲۰۱۲، دنباله ای را به نام نوشت و کارگردانی کرد. که ون دام و لاندگرن نیز در آن حضور داشتند. این فیلم با بودجه ۸ میلیون دلار به صورت سه بعدی فیلمبرداری شده است.
شان پرتوی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۷۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به در آغاز، آخر هفته کثیف، افسانه مومیایی، روز رستاخیز، آب میوه آبی، آخرین فرود، دعوت نامه و تاریخ جهش یافتگان اشاره کرد. وی در سریال گاتهام نقش آلفرد پنی ورث را داشت.
آرسینه خانجیان (; ؛ زادهٔ ) یک بازیگر و تهیه کننده ارمنی-کانادایی است. خانجیان در رشته های زبان فرانسوی و زبان اسپانیایی از دانشگاه کنکوردیا مدرک کارشناسی دارد. وی همچنین در علم سیاست از دانشگاه تورنتو مدرک کارشناسی ارشد دارد. آرسینه خانجیان به همراه همسرش آتوم اگویان و پسرشان «آرشیل» در شهر تورنتو زندگی می کند.
یرواند کوچار (؛ ۱۵ ژوئن ۱۸۹۹ – ۲۲ ژانویه ۱۹۷۹) یک مجسمه ساز، و نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. کوچار در ۱۵ ژوئن ۱۸۹۹ در تفلیس امپراتوری روسیه به دنیا آمد. وی در سال ۱۹۱۸ از مدرسه نرسیسیان فارغ التحصیل شد؛ و بین سال های ۱۹۱۵–۱۹۱۸ همچنین وی در مدرسه هنری انجمن قفقازی برای ترویج هنرهای زیبا در تفلیس تحصیل نمود. از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۱۹ در استودیوی هنری آزاد مسکو تحصیل نمود. بین سال های ۱۹۴۱ و ۱۹۴۳ کوچار به اتهامات سیاسی محرمانه زندانی شد. وی با مانیک مکرتچیان که لغت شناس بود ازدواج نمود این زوج صاحب دو پسر به نام های هایکاز (زاده ۱۹۴۶) و روبن (زاده ۱۹۵۳) شدند. وی در روز ۲۲ ژانویه ۱۹۷۹ در ایروان ارمنستان درگذشت. در سال ۱۹۸۴ موزه ای به نام موزه کوچار برای نمایش آثار هنری وی در نزدیکی کاسکاد ایروان افتتاح شد.
مخیتار سباستاتسی (؛ – ) یک راهب کلیسای کاتولیک ارمنی و محقق و پژوهشگر برجسته علم الهیات و بنیانگذار «جماعت مخیتاریست» بود. استپانوس نازاریان وی را مسروپ ماشتوتس دوم نامیده است. زندگی. وی با نام «پطروس مانوک» در ۷ فوریه ۱۶۷۶ میلادی در شهر سیواس (سباستیا) در ارمنستان غربی به دنیا آمد. وی هنگام ورود به صومعه «صلیب مقدس» نام «مختیار» را برگزید. وی در سال ۱۶۹۶ میلادی به مقام کشیشی رسید. در سال ۱۷۰۱ میلادی به قصد تلاش در راه وحدت کلیسای ارمنی با کلیسای رم به قسطنطنیه رفت ولی او مورد اذیت و آزار ترکان قرار گرفت و در سال ۱۷۱۷ میلادی به جزیره سن لازار صومعه ارمنی و طریقت مخیتاریست ها را بنا نهاد. مختیار سباستاتسی در ۲۷ آوریل ۱۷۴۹ میلادی در صومعه درگذشت و در کلیسای آن صومعه به خاک سپرده شد. مخیتاریست. مخیتاریست یا «جماعت مخیتاریست» که بر اساس اندیشه بنیان گذار آن یعنی مخیتار سباستاتسی که در آن واحد هم مذهبی بود و هم حکیمانه، تجدید حیات فکری و فرهنگی هم میهنانش بود. تند کردن آتش آیین و کیش و تحصیل زبان قدیم ارمنی، چاپ و نشر آثار مهم این زبان به صورتی صحیح و به قیمت ارزان، غنی کردن زبان ارمنی با ترجمه هایی از بهترین آثار
ادبی مغرب زمین، راه انداختن تعلیماتی بر پایه بهترین اسلوب های اروپایی و متناسب با نیازمندیها و با نبوغ و استعداد ملت، و بالاخره فراخواندن ملت از طریق موعظه. مخیتاریست ها با آثار علمی بسیار ارزنده خود در این امر دخیل بودند که ملت ارمنی و تاریخ و ادبیات و زبان او را به اروپا بشناسانند. از طرفی تماس بین ملت ارمنی و تمدن غرب را بر قرار کرده اند.
هراچیا نرسسی نرسیسیان (؛ ؛ – ۶ نوامبر ۱۹۶۱) یک بازیگر سینما و تئاتر اهل ارمنستان-شوروی بود. زندگی نامه. نرسیسیان در نیکومدیا در امپراتوری عثمانی زاده شد. وی تحصیلات خویش را در کنستانتینوپول انجام داد و در سال ۱۹۲۳ به شهر ایروان نقل مکان نمود. وی بزودی رشته بازیگری فیلم را برگزید و تا پایان عمر این حرفه را ادامه داد. برخی از آثار وی پس از مرگش به نمایش عمومی درآمد. جوایز و افتخارات. وی برنده جوایزی همچون جایزه استالین (۱۹۴۱)، هنرمند مردمی ارمنستان شوروی، جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی و نشان لنین شده است.
هاکوپ بارونیان (تلفظ به ارمنی شرقی همچنین Hakop Paronyan, TAO: Յակոբ Պարոնեան, RAO: Հակոբ Պարոնյան,؛ – ) نویسنده پرنفوذ، طنزپرداز، آموزگار و چهره اجتماعی در سده ۱۹ میلادی در بین ارمنیان ساکن عثمانی بود. وی به همراه یروانت اودیان به عنوان بزرگترین طنزپردازان تمامی ادوارد ادبیات ارمنی شناخته می شوند. زندگی. بارونیان در ۱۹ نوامبر ۱۸۴۳ در شهر آدریانوپول به دنیا آمد. در سنین کودکی پدر خویش را از دست داد. وی تحصیلات ابتدایی خویش در زادگاهش در کالج محلی آرشاکونیان کسب نمود. وی در آنجا بعلاوه آموخته زبان ارمنی زبان های اسپانیایی، ایتالیایی و بلغاری را نیز فرا گرفت. پس از پایان فارغ التحصیل از کالج آرشاکونیان در سال ۱۸۵۷ میلادی به مدت یک سال نیز در مدرسه یونانی تحصیل نمود. در سال ۱۸۶۳ میلادی به کنستانتینوپل نقل مکان نمود. وی در آنجا در دفتر تلگراف مشغول به کار شد. بین سال های ۱۸۷۱–۱۸۷۲ در مدرسه مزپوریان (Mezpurian) در محله اسکودار به تدریس پرداخت. در سال ۱۸۷۳ میلادی در اسقف نشین ارمنی به عنوان منشی مشغول به کار شد. در سال ۱۸۷۹ به کنستانتینوپل بازگشت. جایی که وی ازدواج نمود و تا پایان عمر زیست. بارونیان در تاریخ ۲۷ مه
۱۸۹۱ در سن ۴۷ سالگی در کنستانتینوپل درگذشت. تئاتر کمدی موزیکال دولتی ایروان به نام هاکوپ بارونیان () نامگذاری شده است. همچنین مجسمه ای از وی در میدان آزادی، ناحیه کاناکر زیتون شهر ایروان نصب شده است. نوشته ها. مشهورترین اثر بارونیان کتاب "گدایان بزرگوار" (; ) است.
ساهاک پارتِو یا ایساک پارتِو (به ارمنی Սահակ Պարթև - به انگلیسی Sahak-i Parthaw)، (زاده ۲۹ سپتامبر ۳۴۸ میلادی، در ماژاک، ارمنستان بزرگ - وفات ۷ سپتامبر ۴۳۹ میلادی در ارمنستان بزرگ، ایالت آیرارات استان باگرواند)، دهمین رهبر کلیسای حواری ارمنی و آخرین شخص از تبار گریگور مقدس است. زندگی. ساهاک، پسر نِرسِس مقدس، در سال ۳۴۸ میلادی در شهر ماژاک به دنیا آمد. وی پس از مرگ زودهنگام مادر، و سفر پدر برای تحصیل او زیردست پدربزرگش پرورش یافت. ساهاک سال ها در ماژاک، اسکندریه و قسطنطنیه دانش آموخت. او به زبان های ارمنی، یونانی، سریانی و پارسی مسلط بود و پس از آسپوراکس مانازگردی، به رهبری دینی ارمنستان برگزیده شد. با کوشش ساهاک، اردشیر دوم (ساسانی)، «هامازاسپ مامیکونیان»، را به مقام سپاهبدی ارمنستان برگزید، مدت ۲۵ سال، ارمنستان در آرامش به سر برد. در این دوره ساهاک، به همراه مسروپ ماشتوتس، به کار فرهنگی همت گماردند. مسروپ مقدس در سال های ۴۰۵–۴۰۶ میلادی الفبای زبان ارمنی را ابداع کرد. ساهاک در این کار به مسروپ همواره کمک فکری می کرد. سپس به ترجمه کتاب مقدس به زبان ارمنی پرداخت. به نوشته غازار پاربتسی: به فرمان ساهاک پارتِو، آ
موزش به زبان های غیرارمنی ممنوع شد و در همه شهرهای ارمنستان، آموزش به زبان ارمنی آغاز شد. در سال ۴۳۹ میلادی، زمانی که یزدگرد دوم قصد جنگ با روم را داشت، ساهاک، وساطت کرد و کوشید تا از بروز این جنگ، که بایستی در خاک ارمنستان صورت می گرفت، جلوگیری کند. اما در میانهٔ راه، در روستای «بلور» درگذشت. پیکر او را به تارون بردند و در آشتیشات به خاک سپردند. ساهاک مقدس پنجاه سال رهبر دینی ارمنیان بود. ارمنستان در دوران ساهاک پارتِو. حکومت ارمنی در بخش رومیان سرنوشت غمباری داشت؛ بعد از درگذشت آرشاک سوم بهانه ای به دست قیصر افتاد تا حکومت ارمنیان را برچیند و آن بخش را ضمیمهٔ خاک خود کند. بدین سان در سال ۳۹۰ میلادی این بخش از ارمنستان به قلمرو روم ملحق شد. در روزگار بهرام چهارم، خسرو چهارم شاه ارمنستان از تخت پادشاهی برافتاد، زیرا به نوشته دانشنامه ارمنی، او می کوشید دو بخش شرقی و غربی ارمنستان را یکپارچه سازد، اما طرح وی عملی نگشت و در ۳۸۹ میلادی به تیسفون خوانده و در «دژ آنهوش» زندانی شد. با زندانی شدن خسرو، بزرگان ارمنستان نزد شاه رفتند و از وی درخواستند که برادر خسرو به نام ورام شاپوه (بهرام شاپور) را به پادشاهی ارمنستا
ن بگمارد. شاه درخواست آنان را پذیرفت و ورام شاپوه را پادشاه بخش ایرانی ارمنستان کرد. ورام شاپوه مدت بیست و پنج سال در آرامش پادشاهی و با هر دو دولت ایران و روم روابطی دوستانه برقرار کرد. به نوشتهٔ پاسدرماجیان ارمنستان برای آخرین بار دوران عظمت خود را در زمان پادشاهی ورام شاپوه بازیافت. در همین دوران آرام بود که ارمنستان شاهد بزرگ ترین رویداد فرهنگی خود شد. این رویداد همانا ابداع الفبای ارمنی در سال ۴۰۵ میلادی است، که با کوشش مسروب ماشتوتس و پشتیبانی ساهاک پارتو، رهبر دینی ارمنستان، صورت گرفت. ورام شاپوه پادشاه ارمنستان، در سال ۴۱۴ میلادی درگذشت. بعد از آن بنا به خواهش ارمنیان بار دیگر خسرو برادر ورام شاپوه، که در زندان بود، آزاد و به فرمان یزدگرد یکم پادشاه ارمنستان شد. اما درد و سختی زندان او را چنان از پای انداخته بود که تنها هشت ماه پادشاهی کرد و در سال ۴۱۵ میلادی درگذشت. پس از مرگ خسرو، یزدگرد با گماردن پادشاهی از دودمان اشکانیانِ ارمنی مخالفت کرد. آراکل باباخانیان معروف به لئو تاریخ شناس ارمنی، می نویسد: و پسرش، شاپور چهارم را بر تخت پادشاهی ارمنستان نشاند. ارمنیان از وی ناخرسند بودند و او را به عنوان پا
دشاه نمی پذیرفتند. در سال های پایانی حکومت یزدگرد تعقیب و آزار مسیحیان شدت یافت. با درگذشت یزدگرد یکم پسرش شاپور، که شاه ارمنستان بود، شتابان به تیسفون رفت تا بر تخت پادشاهی ایران بنشیند، اما به دست بزرگان دربار کشته شد. پس از یزدگرد، پسرش بهرام پنجم، معروف به بهرام گور در سال ۴۲۰ میلادی شاه ایران شد. در روزگار او، بار دیگر میان ایران و روم جنگ درگرفت. اما پس از درگیری هایی پراکنده، قیصر تئودوسیوس دوم، مذاکرات صلح را آغاز کرد. بهرام گور سیاستی ملایم و مهرآمیز با ارمنیان در پیش گرفت و برخلاف پدرش اجازه داد تا ارمنیان پادشاه اشکانی خود را داشته باشند و همهٔ شورشیان را عفو کرد. او کوشید نارضایتی پایدار در ارمنستان را با نشاندن یک اشکانی یعنی آرتاشس چهارم، پسر ورام شاپوه، بر تخت این سرزمین فرو خواباند. این آرتاشس بر خلاف پدرش، ورام شاپوه، که پادشاهی فرهیخته و ادب پرور بود، نوجوانی نادان و زن باره بود که زندگی اش را با هوسرانی سپری می کرد. ریچارد فرای می نویسد: و از این تاریخ پادشاهی دودمان اشکانیان ارمنی پایان یافت.
آلکساندر اسپندیریان (؛ زاده – درگذشته ) یک آهنگساز، و رهبر ارکستر اهل ارمنستان بود. مشهورترین آثار وی اپرای آلماست و اتودهای ایروان می باشند.
آلکساندر تامانیان (؛ ۴ مارس ۱۸۷۸ – ۲۰ فوریه ۲۰، ۱۹۳۶) یک معمار اهل ارمنستان بود. زندگی. تامانیان در سال ۱۸۷۸ میلادی در شهر کراسنودار در یک خانواده بانکدار به دنیا آمد. وی در سال ۱۹۰۴ از فرهنگستان هنر سنت پترزبورگ فارغ التحصیل شد. تامانیان با Camilla Edwards، که از اعضای خانواده Benois بود، ازدواج نمود. این زوج صاحب دو فرزند پسر به نام های Gevorg (Georgi) و Yulius شدند که در ضمن معماران برجسته شدند و آثار پدر خویش را ادامه دادند. تامانیان در ۲۰ فوریه ۱۹۳۶ در ایروان درگذشت و پانتئون کومیتاس، که در مرکز شهر ایروان واقع شده است، به خاک سپرده شد. ساختمان ها. آثار او عبارت اند از: جوایز و افتخارات. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه استالین شده است.
سوقومون تهلیریان ،، نجات یافته از نسل کشی ارمنی ها، او توانست در سال ۱۵ مارس ۱۹۲۱ در برلین طلعت پاشا را ترور کند. زندگی نامه. روستای محل تولد سوقومون به دلیل شرایط نامناسب و کمبود زمین های زراعی قادر به تأمین معاش زندگی روستاییان نبود؛ لذا مردان روستا برای کسب درآمد به منطقهٔ بالکان می رفتند و بین روستای محل سکونت خود و منطقه بالکان دررفت وآمد بودند. در ۱۹۰۵م، پدر سوقومون، پس از هفت سال غربت، در راه بازگشت به روستای محل تولد خود بود، اما پدر سوقومون هرگز به روستا نرسید، زیرا به محض پیاده شدن از کشتی سربازان عثمانی او را دستگیر کردند و به زندان انداختند. گناه خاچاطور سوار شدن به یک کشتی روسی برای عزیمت به منطقهٔ بالکان در هفت سال پیش بود. او به شش ماه زندان محکوم شد لیکن آنها خاچاطور، پدر سوقومون را مجبور کردند به صربستان بازگردد. سوقومون در ۱۹۱۳ میلادی، در هفده سالگی، پس از پانزده سال انتظار، موفق به دیدار پدر شد. او قصد داشت پس از دیدار پدر برای ادامهٔ تحصیل به آلمان برود اما شروع جنگ جهانی اول این امکان را از وی سلب کرد. جنگ جهانی اول چنین فرصت مناسبی را به ترکان جوان داد. سرانجام در سال ۱۹۱۵ طی یک برنامه ا
ز پیش ریخته شده، نسل کشی ارمنی ها را به مرحله اجرا درآوردند. بنابراین، روستای باکارین، محل تولد سوقومون تهلیریان، نیز از میان رفت به طوری که از خانواده و اقوام ۸۵ نفری آنها فقط سوقومون جوان، که در خارج از روستا در صربستان زندگی می کرد و دختر دوازده سالهٔ برادر بزرگش، جان سالم به در بردند. عملیات نمسیس. دولت مغلوب عثمانی، که در اکتبر ۱۹۱۸ تسلیم متفقین شد، از یک سو از ترس اینکه مبادا شرایط سهمگین تر و سنگین تری از سوی دول فاتح بر امپراتوری تحمیل شود و از سوی دیگر برای فرونشاندن خشم متفقین و ایجاد وجهی مطلوبتر در دنیا اقدام به برپایی محاکمهٔ عاملان تُرک جنایات جنگی کرد. پس از جنگ جهانی اول بسیاری از این افراد توسط خود مقامات تُرک محاکمه و مجرم شناخته شدند ولی به کیفر نرسیدند. (غیر از چند تن که توسط عدالت خواهان ارمنی به سزای اعمال خود رسیدند). برخی اعضاء برجسته فدراسیون انقلابی ارمنی، حکم مرگ رهبران سیاسی دولت عثمانی را به اجرا درآوردند. آنان نقش فعالی در برنامه ریزی و دستور صدور قتل عام ارمنی ها داشته و از سوی دادگاه های نظامی تُرکی سال های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۰ محاکمه شده اند داشته اند. این عملیات که به عنوان عملیات نم
سیس شناخته شد برای تعقیب چنین رهبرانی در سطح جهان ادامه یافت و حداقل هفت نفر از این رهبران کشته شدند. یکی از این مردان سوقومون تهلیریان جوان بود که توانست در برلین، در صبحگاه ۱۵ مارس ۱۹۲۱ میلادی، طلعت پاشا را ترور کند. گروه تجسس انقلابیون ارمنی به رهبری «شاهان ناتالی» قبلاً در برلین مستقر گشته و مخفیگاه طلعت را شناسایی کرده بود. طلعت با نام مستعار «علی صالح بیگ» در خانه شماره چهار خیابان «هاردنبرگ» برلین اقامت گزیده بود. او پس از قتل طلعت، صحنه را ترک نکرد و به افرادی که گرد آمده و خواستار دستگیری او بودند اظهار داشت: سوقومون دستگیر و برای بازجویی و محاکمه به زندان فرستاده شد. دادگاه سوقومون تهلیریان. دادگاه محاکمهٔ تهلیریان، به ریاست دکتر «لِمبرگ»، پس از جلسات متعدد و شنیدن سخنان شهود وارد شور نهایی و صدور حکم شد. رئیس هیئت منصفه، با ادای سوگند، با قاطعیت گفت: دکتر لِمبرگ گفت: همسر طلعت که در اولین جلسات دادگاه حضور داشت، شصت سال بعد در سال ۱۹۸۱ میلادی در سن ۸۹ سالگی اعلام داشت که: ادامه حیات. تهیلریان به صربستان نقل مکان نمود و در آنجا با آناهید تِتیکیان از اهالی ارزینجان ازدواج نمود. این زوج سپس به بلژیک ن
قل مکان نمودند و تا سال ۱۹۴۵ میلادی در آنجا زندگی کردند. تهلیریان در روز ۲۳ مه ۱۹۶۰ در سن ۶۴ سالگی در فرزنو، کالیفرنیا درگذشت و در آرامستان آرارات فرزنو به خاک سپرده شد.
واهان هُوْهانِسی توتوونتس (؛ ۱ ژانویه ۱۸۹۳ – ۱۸ ژوئیه ۱۹۳۸) یک شاعر، نویسنده، خبرنگار و فعال اجتماعی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. واهان توتوونتس در خارپرت به دنیا آمد. وی در ارمنستان، استانبول و سپس در دانشگاه ویسکانسین به تحصیل پرداخت جایی که وی در سال ۱۹۱۵ تحصیلات خویش را به پایان رسانید. وی داوطلب در جبهه قفقاز در طی جنگ جهانی اول بود و به عنوان مترجم، محافظ و منشی در نزد ژنرال آندرانیک اوزانیان خدمت نمود و خاطرات وی را به رشته تحریر درآورد که در سال ۱۹۲۰ به چاپ رسید. در تفلیس توتوونتس ویراستار روزنامه "هایاستان" "Hayastan"، ارگان رسمی ژنرال آندرانیک بود. پس از سال ۱۹۲۲ وی در ایروان، ارمنستان شوروی زندگی می کرد. در سال ۱۹۳۷ وی یکی از قربانیان پاکسازی بزرگ دوره استالین بود. آثار. آثار توتوونتس از سال ۱۹۰۷ به چاپ می رسیدند. وی پدیدآورنده رمان ها، داستان ها و درام هایی چون: «دکتر بوربونیان» (۱۹۱۸), «گردان مرگ» (۱۹۲۳), نیویورک (۱۹۲۷), باکو (جلد ۱–۳, ۳۴–۱۹۳۰), «جاناتان، پسر ارمیا» است. وی با آثار خویش مخصوصاً رمان زندگینامه ای «زندگی بر روی جاده قدیم رومی» (Life on the Old Roman Road) تأثیری بر ادبیات ارمنی گذ
اشت. فیلم «تکه ای از آسمان» (۱۹۳۰) بر اساس این رمان توسط هنریک مالیان ساخته شده است. آثار وی به زبان های روسی، انگلیسی، فرانسوی، بلغاری، و ترکی استانبولی ترجمه شده است.
تیگران چوخاجیان (؛ ۲ اوت ۱۸۳۷ – ) یک رهبر ارکستر و آهنگساز ارمنی تبار اهل امپراتوری عثمانی بود. وی نقش فوق العاده ای در کار توسعه و ترقی موسیقی ارمنی ایفا نمود. وی در کنستانتینوپول متولد شده تحصیلات تخصصی موسیقی را در شهر میلان ایتالیا کسب نموده بود. در سال ۱۸۶۷ وی، اپرای "آرشاک دوم" را تصنیف نمود و با این کار نیز اپرای ارمنی بنیان گذاشت. چوخاجیان همچنین اپرت هایی نوشته است که از آن ها "لِبلِیجین" ("کارینه") مشهور می باشد. آوازهای سولو، قطعه هایی برای پیانو و گروه نوازندگان، آوازها و غیره تصنیف کرده است. آثار چوخاجیان که در عصر خود موفقیت در بین ارمنیان و در اروپا کسب کردند، حتی امروزه مقبولیت وسیع مردم برخودار هستند.
عالیجناب جاثلیق وازگن یکم بخارستی (; ؛ ۲۰ سپتامبر ۱۹۰۸ – ۱۸ اوت ۱۹۹۴) از سال ۱۹۵۵ تا سال ۱۹۹۴ میلادی به مدت ۳۹ سال یکی از جاثلیق های ارمنیان بود که در این مقام رهبری نمود. زندگی. وی با نام اصلی لوُن کاراپت بالجیان در شهر بخارست به دنیا آمد. پدر وی کفاش و مادرش نیز معلم مدرسه بود. وی از دانشکده فلسفه دانشگاه بخارست فارغ التحصیل شد.
ماکار یکمالیان (؛ ۲ فوریه ۱۸۵۶ – ۱۹ مارس ۱۹۰۵) یک رهبر ارکستر، و آهنگساز اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. یکمالیان در مدرسه علوم دینی واغارشاپات و سپس در سن پترزبورگ به همراه نیکولای ریمسکی-کورساکف تحصیل نمود. وی سپس در تفلیس موسیقی تدریس می کرد جایی که وی در سال ۱۹۰۵ درگذشت مهم ترین قطعه هنری وی پاتاراک () نام دارد که یک مناجات نامه الهی کلیسای حواری ارمنی است و در سال ۱۸۹۲ در چندین تنظیم تصنیف شده است. «پاتاراک» برای نخستین بار در سال ۱۸۹۶ در لایپزیگ منتشر شد.
گوستان زاریان ، (زاده ۲ فوریهٔ ۱۸۸۵ در شماخی - وفات ۱۱ دسامبر ۱۹۶۹ در ایروان) شاعر، روزنامه نگار ارمنی بود. زندگی نامه. گوستان زاریان تحصیلات ابتدائی را در شهر باکو گذراند و سپس برای ادامه تحصیل به پاریس رفت. در سال ۱۹۰۴م به شهرستان بروکسل برای تحصیل در رشته ادبیات و فلسفه دانشگاه این شهر رفت. زاریان در همین سال ها شعرهایی به زبان های روسی و فرانسه سرود و به چاپ رساند. وی در ۲۵ سالگی زبان مادری اش ارمنی را در شهر ونیز آموخت و به استانبول مهاجرت کرد و ماهنامه «معبد» را به زبان ارمنی منتشر ساخت. در سال ۱۹۱۴م به ایتالیا بازگشت و به کار روزنامه نگاری پرداخت. در سال ۱۹۲۰م دوباره به استانبول بازگشت و نشریه «بارتسراوانک» را منتشر ساخت. در سال ۱۹۶۲م برای همیشه به ارمنستان بازگشت و در شهر ایروان ساکن شد و در سال ۱۹۶۹م در همین شهر بدرود حیات گفت. نخستین کتاب شعر گوستان زاریان که یک منظومه بلند بود به زبان ایتالیایی و با نام «برای سرودن سه شعر درد زمین و درد آسمان ها» در سال ۱۹۱۴م انتشار یافت. ترجمه ارمنی این منظومه در سال ۱۹۳۱م به چاپ رسید. مجموعه شعر «تاج گل روزها» (استانبول ۱۹۲۲م)، منظومه معروف «عروس دادراگوم» در ۱۹۳
۰م، رمان «کشتی بر فراز کوه» (۱۹۳۴)م و مجموعه منظومه های کتاب «اسطوره سرایی ها» از جمله آثار این شاعر است.
خورن بابکنی آبراهامیان (؛ زاده ۱ آوریل ۱۹۳۰ – درگذشته ۱۰ دسامبر ۲۰۰۴) یک بازیگر و کارگردان سینما و تئاتر اهل ارمنستان بود که بین سال های ۱۹۴۹ تا ۲۰۰۰ میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱ آوریل ۱۹۳۰ در ایروان زاده شد و در سال ۱۹۵۱ از انستیتو دولتی سینما و تئاتر ایروان فارغ التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی، جایزه دولتی اتحاد شوروی، جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، نشان افتخار مسروپ ماشتوتس مقدس و شهروند افتخاری ایروان شد. وی در ۱۰ دسامبر ۲۰۰۴ در سن ۷۴ سالگی بر اثر حمله قلبی در ایروان درگذشت و در پانتئون کومیتاس به خاک سپرده شد. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
گارگین پاسدرماجیان ( مشهور به آرمن گارو (؛ زادهٔ ۹ فوریهٔ ۱۸۷۲ – درگذشته ۲۳ مارس ۱۹۲۳) یک سیاست مدار و کنشگر ملی گرا اهل ارمنستان بود. وی عضو فدراسیون انقلابی ارمنی بود. وی یکی از طراحان عملیات در پاسخ به کشتار حمیدیه و عملیات نمسیس که در آن تعدادی از عاملین نسل کشی ارمنی ها ترور شدند. بین سال های ۱۹۱۸ و ۱۹۲۰ سفیر اولین جمهوری ارمنستان در ایالات متحده آمریکا بود. زندگی خصوصی. وی پدر هراند پاسدرماجیان نویسنده کتاب «تاریخ ارمنستان» بود
آرام هاپتی آساطریان (؛ – ) یک موسیقی دان، ترانه پرداز، شاعر، فیلم ساز و بازیگر اهل ارمنستان بود. فعالیت هنری. وی یکی از سرشناس ترین خوانندگان در میان ارمنیان جهان است و کنسرت های مختلفی در کشورهای مختلف اجرا نمود. آرام آساطریان و اندی آهنگ های دوئت را نیز اجرا نمودند. وی مدتی را نیز در ایالات متحده آمریکا زندگی کرد. زندگی شخصی. پسران وی آرتاش آساطریان و تیگران آساطریان به مانند پدرش خوانندگی می کند. درگذشت. وی در ۷ نوامبر ۲۰۰۶ در سن ۵۳ سالگی اوشاکان، استان آراگاتسوتن بر اثر حمله قلبی درگذشت. و در اچمیادزین (واغارشاپات) به خاک سپرده شد. جوایز. در تاریخ ۱۸ آوریل ۲۰۰۳ جایزه «گوسان» از سوی وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان به وی اعطا شد.
«شب زنده داری در پوسیدون» دومین آلبوم از گروه موسیقی پراگرسیو راک کینگ کریمسون است که در سال ۱۹۷۰ میلادی منتشر شد. لیبل های منتشرکننده به ترتیب آیلند، ورتیگو و آتلانتیک می باشند. این آلبوم بهترین آلبوم گروه تلقی می شود بطوریکه در رتبه بندی های بریتانیا رتبه 4 را در زمان انتشار از آن خود کرد. این در حالتیست که گروه در وضعیت ناپایداری به سر می برد.
Larks 'Tongues in Aspic (زبان چکاوک ها در درخت زبان گنجشکی) پنجمین آلبوم استودیویی توسط گروه راک پیشرو انگلیس King Crimson است که در ۲۳ مارس ۱۹۷۳ از طریق Island Records در انگلیس و Atlantic Records در ایالات متحده و کانادا منتشر شد. این آلبوم اولین تجسم پنجم King Crimson بود. رابرت فریپ، عضو اصلی و گیتاریست و اعضای جدید جان وتان (خواننده، باس)، دیوید کراس (ویولن، ملوترون)، جیمی مویر (سازهای کوبه ای) و بیل برفورد (درام). این آلبوم همچنین با توجه به موسیقی کلاسیک اروپای شرقی و بداهه پردازی آزاد اروپا به عنوان تأثیرات اصلی، یک آلبوم مهم در تکامل گروه است. در پایان تور برای تبلیغ آلبوم قبلی کینگ کریمسون، جزیره ها، فریپ بهمراه سه عضو دیگر گروه (مل کالینز، بوز باررل و یان والاس) شرکت کردند. کالینز اظهار داشت که از او خواسته شد تا در ترکیب جدید گروه باقی بماند، اما او تصمیم گرفت که ادامه ندهد. سال گذشته نیز شاهد برکناری غزل سرای گروه و مدیر هنری، پیتر سینفیلد بود. رابرت فریپ به ناسازگاری در حال رشد موسیقی (و گاهی شخصی) با سایر اعضا اشاره کرده بود، و اکنون مشغول نوشتن موسیقی شدیدتر بود که کمتر از تأثیرات آشنا آمریکای
ی و بیشتر از تأثیراتی مانند بلا بارتوک (نوازنده مجارستانی) و بداهه پردازی آزاد استفاده می کرد. برای پیگیری این ایده های جدید (برای کینگ کریمسون)، رابرت فریپ ابتدا گیتاریست / خواننده باس جان وتون (دوست دیرین گروه را که پیش از این حداقل یک بار برای پیوستن به آن لابی کرده بود اما در این بین به عضویت خانواده درآمده بود) استخدام کرد. دومین استخدام جیمی مویر، به طور آزمایشی -نوازنده سازهای کوبه ای شد. رابرت فریپ برای همراهی مویر، درامر بیل بردفورد از گروه یس را استخدام کرد. یکی دیگر از تحسین کنندگان با سابقه کینگ کریمسون، برفورد احساس کرد که در آن مرحله تمام تلاش خود را با گروه یس انجام داده است و مشتاق است گروه را ترک کند قبل از اینکه آنها تور نزدیک به اوج خود را آغاز کنند، با این باور که در موسیقی جاز آزمایشی کینگ کریمسون، گرایش یافته و ایده گسترده تری برای موسیقی او خواهد بود. عضو آخر گروه جدید دیوید کراس، نوازنده ویولون، کیبورد و نوازنده گاه به گاه فلوت بود.