Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اوتاگاوا یوشیتورا ; یک نقاش و طراح اوکی یوئه چاپ نقش چوبی ژاپنی و تصویرگر کتاب و روزنامه بود که از حدود سال ۱۸۵۰ تا حدود سال ۱۸۸۰ فعال بود. او در ادو (توکیو امروزی) به دنیا آمد، اما نه تاریخ تولد و نه تاریخ مرگ وی مشخص نیست.
فوجیوارا نو توشی هیتو ؛ یکی از اشراف و ژنرال ها در دوره هی آن در ولایت اچیزن در ژاپن بود.
خاندان اینبه / یک خاندان قدیمی ژاپنی بود. در کتاب های تاریخی کوجیکی، نیهون شوکی و کوگوشویی از یک ایزد اسطوره ای بنام فوتوتاما سخن رفته است. بنا بر داستان ها بنیان گذار خاندان «اینبه فوتوتاما» بوده است. احتمالاً آغاز خاندان اینبه به نیمه دوم قرن پنجم یا نیمه اول قرن ششم بر می گردد. بنا بر فرضیه ها خاندان اودا یک شاخه از این خاندان بوده است.
مرکز استوایی راه اندازی راکت تومبا ، ، یا (تی ای آرال اس TERLS) یک پایگاه فضایی هند است که توسط سازمان پژوهش های فضایی هند (آی اس آراُ ISRO) یا ایسرو اداره می شود. این مرکز فضایی که در تومبا، تریواندروم واقع شده در نزدیکی نوک جنوبی سرزمین اصلی هند، بسیار نزدیک به خط استوای مغناطیسی زمین؛ شیب مغناطیسی قرار گرفته است. در حال حاضر این پایگاه برای راه اندازی موشک های ژرفاسنج (تحقیقاتی)، توسط ایسرو استفاده می شود.
غلامعباس زائری (۱۳۲۵، بندرعباس) نماینده مردم بندرعباس، قشم، حاجی آباد و ابوموسی در دوره های اول تا چهارم مجلس شورای اسلامی بود. او پس از نمایندگی مجلس به سمت استانداری هرمزگان انتخاب شد و بعد از آن به عنوان مشاور رهبری منصوب شد. حجت الاسلام محمدرضا زائری فرزند اوست. محمود احمدی نژاد زایری را در دولت اول خود برای وزارت آموزش و پرورش مد نظر داشت.
'سُلوک' مجموعه تلویزیونی درام آمریکایی است که ارون پاول، میشل موناهن و هیو دنسی در آن به ایفای نقش پرداخته اند. این سریال داستان اعضای یک فرقه مذهبی به نام "می ریسم" را به تصویر می کشد. در مارس ۲۰۱۵، هولو دستور ساخت این مجموعه را ۱۰ قسمت داد. نام اصلی کار "راه" بود ولی در سپتامبر ۲۰۱۵ به دلیل تشابه با نام یک فرقه مذهبی واقعی، به "سُلوک" تغییر پیدا کرد. در ۳۰ مارس ۲۰۱۶ کار روی آنتن رفت. در ۴ می ۲۰۱۶، کار برای فصل دوم تمدید شد که در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۷ روی آنتن رفت. در ۱۲ آوریل ۲۰۱۷، هولو سریال را برای فصل سوم ۱۳قسمتی تمدید کرد. داستان. ادی لین با همسرس سارا و دو فرزندش (هاوک و سامر) در شمال نیویورک زندگی می کند. همه آنان عضو جنبش میریست (یک جنبش روحانی جدید) هستند. ادی از پرو برمی گردد. در آنجا یک عزلت عرفانی را گذرانده تا برای مراحل روحانی مریست آماده تر شود. در پرو، بدون آگاهی خانواده اش، نوعی وحی را تجربه کرده که باعث شده ایمانش به میریست را زیرسوال ببرد. در عین حال، کال رابرتس (دوست سارا و یکی از رهبران میریست) به دنبال گسترش جنبش است و با مرگ قریب الوقوع بنیان گذار این سازمان، دکتر استیو میر، دست و پنجه نرم می
کند. می ریسم. می ریسم یک جنبش داستانی در سریال است که توسط دکتر استفن میر در اکتبر ۱۹۷۴ پایه گذاری شده است. گفته می شود او عملاً از نردبان روشنایی بالا رفته تا پیام را از حقیقت دنیا دریافت کند. میر دستورهایی را برای توسعه روحی به پیروانش می دهد که آنها را در نخستین کتاب می ریسم به نام "نردبان" نگاشته است. اعضای میریست باور دارند که همه انسان آسیب دیده اند و به همین دلیل دنیا عذاب می کشد. آنها از طریق بینش شخصی سعی دارند از رنج های خود و دیگران آگاه شوند و دنیا را شفا دهند و بشدت به خانواده، انسانیت و محیط طبیعت اهمیت می دهند. اما "نردبان" پیش بینی می کند که افراد بی ایمان یا غافل، تلاش های آنها را خنثی می کنند و با اقدامات خودخواهانه خود باعث آخرالزمان می شوند. بعلاوه گفته می شود رستگاری نصیب کسانی می شود که از نردبان بالا رفته و بتوانند تا ابد در "فردوس" زندگی کنند. این جنبش با ۶۰۰۰ عضو در سن دیگوی کالیفرنیا و نیویورک ساکن است و محل عزلت آنها در کوزکوی پرو است. اغلب اعضا روزانه به تمرین می ریسم می پردازند و بقیه سوگند خدمت خورده و خود را وقف مشاوره، استخدام و توسعه برنامه ها کرده اند. پیشرفت روحی با مقیاسی
افزایشی از پله ۱آر تا ۱۰آر سنجیده می شود و بسیاری از تصمیم ها توسط عضویت برتر یا پله برتر گرفته می شود. اعضا به مدیتیشن می پردازند و از ابزارها و داروهای بیوفیدبک (شامل آیاهواسکا و شاه دانه) استفاده می کنند تا به سطوح عمیق تری از آگاهی برسند و الهام و بینش های قوی تری داشته باشند؛ زیرا باور دارند که این شیوه ها، راه ارتباطی "روشنایی" با آنان است. بازیگران. اصلی. او با گذشته ای مغشوش، تازه به آیین می ریسم درآمده است. ادی از بحران ایمان رنج می برد؛ زمانی که تمام باورها و حقایق از پایه، به چالش کشیده می شود. رهبر جذاب و غیررسمی جنبس میریست. هدف او با رهبری این سازمان در تضاد است و رابطه آشفته سارا و ادی را بیش از پیش خراب می کند. او در خانواده ای از آیین میریست متولد شده است؛ بنابراین دلسوزی و قدرت او باعث شده نقش مهمی در جنبش داشته باشد. اما زمانی که دروغ های شوهرش را کشف می کند، فداکاریش زیرسوال می رود. یک معتاد که بعد از نابودی زادگاهش بخاطر طوفان، توسط کال و تیم میریست نجات داده شد. حالا از اعتیاد رها شده و تحت تأثیر کال، تمام وجودش را فدای جنبش کرده است. مأمور اف بی آی که ظاهراً تنها فردی است که به این فرقه
مرموز مذهبی مشکوک است. همان طور که بیشتر تحقیق می کند، در خانه با مشکلاتی مواجه می شود و مجبور می شود در ایمان خودش، تأمل کند. پسر نوجوان ادی و سارا که آرزویش این است که دبیرستان را ترک کرده و به جنبش بپیوندد. زمانی که یکی از هم کلاسی هایش خواهان رابطه ای با اوست، وفاداریش زیرسوال می رود. دختری محبوب در مدرسه هاوک که به طور معمول کاری با «یک بچه با فرقه ای عجیب» ندارد. بعد از اینکه در خانواده اش دچار بحرانی مالی می شود، برای کمک به سراغ هاوک می رود. یک فراری از می ریسم که این جنبش را مسئول مرگ مرموز همسرش می داند. او از ادی کمک می گیرد تا علت را بیابد. عضو تازه میریست که با آمدن مری، شروع به قرار گذاشتن با او می کند. دلیل پیوستن او به این جنبش، کشته شدن خواهرش در مدرسه در اثر شلیک گلوله است.
پوشتیکاوا (, ) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Poznań County واقع شده است. جمعیت این شهرکوچک تا سال ۲۰۰۴ میلادی، ۹٬۱۷۷ نفر بوده است. خصوصیات. پوشتیکاوا ۱۶٫۶۵ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۷۵۶ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر Châteaugiron خواهرخواندهٔ پوشتیکاوا هست.
آلفونس لوئیس پیر پیرام دو کاندول ،(زاده ۲۸ اکتبر ۱۸۰۶ – درگذشته ۴ آوریل ۱۸۹۳) گیاه شناس فرانسوی-سوئیسی و پسر گیاه شناس سوئیسی آگوستن پیرامو دوکاندول بود.
جهان ممکن به مجموعه گزاره های سازگاری گفته می شود که به ازای هر گزاره در زبان، آن گزاره یا نقیضش عضوی از آن مجموعه است. در فلسفه و منطق از آن برای بیانِ عبارت های وجهی بهره می برند. در زندگی روزمره اغلب ما باور داریم که چیزهای اطراف ما می توانند یا می توانستند متفاوت باشند. برای نمونه اگر جهان واقع را یک جهان ممکن بگیریم، جهان ممکن دیگر می تواند مانند همین جهان باشد ولی در آن شما به جای این صفحه در حال مطالعه مدخلی دیگر هستید. جهان می تواند به بی نهایت شکل متفاوت از چیزی باشد که هست. جهان واقع یکی از بی نهایت جهان های ممکن است. هر دو جهان ممکن در چیزی با یکدیگر در تناقضند و هر جهان ممکن با تمام جهان های ممکن دیگر به نحوی متفاوت است. هنوز دربارهٔ هستی شناسی جهان های ممکن از نظر فلسفی توافقی وجود ندارد و موضوعی بحث برانگیز است.
اچیزن، فوکویی (شهر) (به لاتین: Echizen, Fukui (town)) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان فوکوئی واقع شده است. خصوصیات. اچیزن ۲۴٬۴۹۵ نفر جمعیت دارد.
فردریک اول (۲۸ آوریل ۱۶۷۶–۵ آوریل ۱۷۵۱) از ۱۷۱۸ تا ۱۷۲۰ همسر ملکه سوئد و از ۱۷۲۰ تا زمان مرگ پادشاه سوئد بود. او همچنین از سال ۱۷۳۰ حکمرانی هسه-کاسل در آلمان را بر عهده داشت. او در ۱۷۱۵ با اولریکا الیونورا خواهر کارل دوازدهم ازدواج کرد. اولریکا الیونورا پس از کشته شدن کارل دوازدهم در جنگ بزرگ شمالی، به سلطنت رسید و در ۱۷۲۰ به نفع همسرش فردریک از سلطنت کناره گیری کرد. فردریک در جنگ های جانشینی اسپانیا فرماندهی نیروهای هسه-کاسل را برعهده داشت. فردریک ولیعهد هسه. فردریک فرزند کارل اول حکمران کاسل و بود. او دورانی طولانی و به خوبی آموزش دیده بود و در دوران جوانی به هلند، سوئیس، ایتالیا، دانمارک و آلمان سفر کرد بود. او همچنین در هنگام دیدار پدرش از ایتالیا امور حکمرانی را در دوره جوانی بر عهده گرفته بود. در ۳۱ می سال ۱۷۰۰ با عموزاده اش لویسا دورتئا ازدواج کرد. همسرش در سال ۱۷۰۵ بر اثر ابتلا به بیماری آبله درگذشت. آن ها فاقد فرزند بودند. فردریک که همسرش را از دست داده بود در خاندانهای سلطنتی اروپا بدنبال همسر جدیدی می گشت، چشمش به اولریکا الیونورا افتاد که به نظر او برایش بسیار مناسب بود زیرا او تنها خواهر زنده کار
ل دوازدهم بود و به احتمال جانشین او نیز می شد. فردریک بلندپروازیهایی فراتر از حاکم بر هسه-کاسل داشت. او می خواست شاه شود یا حداقل نفوذ بسیاری بر کشوری بزرگتر داشته باشد. زمان اندکی پس از آغاز جنگ های جانشینی اسپانیا (۱۷۰۱) پدر فردریک او را در خط مقدم جهت کمک به هلندیها و مشارکت در جنگ اعزام کرد. او به عنوان یک ژنرال مدالهای زیادی به خاطر شجاعت فردی اش دریافت کرد و تا زمان پایان جنگ در سال ۱۷۱۳ با قرارداد اوترخت در جبهه ائتلاف جنگید. او تحت فرماندهی اوژن ساووا و هرتیگ آو مارلبوروگ خدمت کرد. در طی جنگ او دچار جراحاتی از ناحیه سینه و سر شد. سه نفر از برادران فردریک در این جنگ جان خود را از دست دادند. فردریک از همان سال ۱۷۱۰ گفتگو جهت ازدواج با شاهزاده سوئدی اولریکا الیونورا را آغاز کرده بود. برادش کارل دوازدهم این مسئله را طولانی کرده بود ولی بالاخره در سال ۱۷۱۴ اعلام رضایت نمود و فردریک به استکهلم سفر کرد. در ۲۴ مارس ۱۷۱۵ جشن عروسی برپا شد. فردریک به عنوان فامیل خانواده شاهنشاهی در جنگ ۱۷۱۶ بر ضد نروژ شرکت کرد زخم عمیقی برداشت. در همان سال او به عنوان جنرالیسیمو در ارتش سوئد منصوب شد و دو سال بعد برادر زنش کارل
دوازدهم را در محاصره قلعه فردریکستن همراهی کرد. بعضی از تاریخ نویسان معتقد هستند که فردریک در قتل برادرزنش کارل دوازدهم در نبرد فردریکستن دست داشته است. برای جانشین شدن همسرش بعد از مرگ ناگهانی کارل دوازدهم، او که اولین حامی دوک کارل فریدریش خواهرزاده اولریکا الیونورا بود را به اتهام قتل دستگیر کرد. او همچنین دستور پایان محاصره قلعه را صادر کرد. فرمانده جنگ همچنین با به تحت نشستن مشروط همسرش اولریکا الیونورا نیز موافقت می کند. سپس پارلمان در یک انتخاب تشریفاتی پادشاهی او را تأیید می کند و به این ترتیب اولریکا الیونورا بر رقیب و خواهرزاده اش کارل فریدریش پیروز شد. او می خواست که همسرش را به مقام پادشاهی برساند اما تا سال ۱۷۱۹ پارلمان با این امر موافقت نکرد. با توافق پارلمان در سال ۱۷۱۹ فردریک مقام پادشاهی را به دست آورد. در زمان اندکی، وفاداری و اعتماد بیش از حد ملکه به فردریک، نفوذ بسیاری را برایش در حکومت به همراه آورد. سپهسالاری که قبلاً تنها یک عنوان افتخاری بود، اکنون تبدیل به بالاترین تصمیم گیرنده و فرمانده نیروهای نظامی، با نفوذ بسیار در ترفیع نظامیان و تشکیلات جنگ شده بود. دفاع در مقابل حملات روسها در
وهله اول در دستهای او بود. او برای آنکه بتواند پشتیبانی پروس و همچنین انگلستان را جهت مقابله با پتر یکم بدست آورد، از تصمیم ترک برمن و وردن برای هانوفر و پومِرانی برای پروس پشتیبانی کرد. بعد از این نیز او نقش بسزایی در این مورد ایفا کرد. درگیری او با نخست وزیر گوستاو کرون هیلم برکناری او را در پی داشت. تجربه ولیعهدی و به دست آوردن نفوذ بسیار از مشاور بودن ملکه باعث شد که سال بعد مجلس بر اساس برنامه ملکه اولریکا الیونورا عمل کرده و به تاج گذاری فردریک تن دردهد. به این شرط که پس از مرگ شوهرش دوباره به سمت خود بازگردد و حق وراثت تاج و تخت، همچنان به عقبه مردانه ملکه تعلق داشت باشد. بیست و چهارم مارس ۱۷۲۰ فردریک به عنوان شاه سوئد انتخاب و در سوم می همان سال در استکهلم تاجگذاری کرد. این ارتقاء با کاهش اختیارات بیشتر برای مقام شاهنشاهی همراه بود. فردریک به عنوان پادشاه. فردریک اول بدون شهرت و محبوبیت نمی توانست بر تخت بنشیند. او مردی شاد، دست و دلباز و خیراندیش بود. ظاهری با وقار داشت و مردی خوش مشرب و بشاش بود. او قدرت تشخیص بالا همراه با آموزشی نسبتاً عالی و تجربه غنی داشت. سخاوت و آغوش باز او باعث می شد که او ب
ا آسانی دوستان و طرفداران بسیاری به دست آورد. او بر اساس نیاز و شرایط می توانست انرژی بخش باشد. او این را بارها در موقعیتهای مختلف جنگی نشان داده بود. اما بعد گذشت چند سال از تاجگذاری او این شهرت فردی را از دست داد. این امر تا اندازه ای متأثر از نتیجه پیمان نیستاد در سال ۱۷۲۱ بود. عده ای بر این باور بودند که او در مذاکره با تزار، بیشتر به فکر خود بوده است تا به فکر سوئد و بنابراین لیوونی و اِستونی و انگرمنلند و بخش هایی از کارلیا را به روسیه واگذار کرده است. اگوست استریندبرگ ٬او را بدترین شاه سوئد می دانست که نمی توانست سوئدی صحبت کند و هنوز یک حکمران محلی در آلمان بود. خوشگذرانی و تلاشهای آشکار او بر ضد قانون اساسی جدید و بسط قدرت سرزنشهایی را در پی داشت که باعث تقویت مخالفانی شد که در مجلس سال ۱۷۲۳ جمع شدند. یک پیشنهاد از سوی نماینده دهقانان در مجلس جهت افزایش قدرت شاه نتنها نتیجه بخش نبود بلکه باعث تحریک و استنطاق نیز شد. شاه بلافاصله خودش دست به کار شد تا از مجلس پوزش بخواهد و وفاداریش را به قانون اساسی نشان دهد. حزب هولشتاین که از سوی روسها پشتیبانی می شد خطری جدی برای شاه بود و باعث شد که سال های بعد تخ
ت پادشاهی فردریک اول متزلزل باشد. تا آن زمان که نخست وزیر وقت آروید هورن با استفاده از موقعیت مناسب در مجلس و در طی سال های ۲۷–۱۷۲۶ توانست نفوذ روسها و حزب هولشتاین را کاهش دهد. هر چند او نزدیک سه دهه بر تخت سلطنت باقی ماند اما از سال ۱۷۲۳ نقش مستقل او در سیاست پایان یافت. بجای آن یک قانون اساسی جهت ایجاد پارلمانتاریسم و دادن اختیارات تام به مجلس تدوین شد. از دهه ۱۷۳۰ به بعد رفته رفته نظام پادشاهی تنها به یک سمبل و نماد تبدیل شد. قدرت واقعی فردریک اول به انتصاب سفیران در بخش هایی خاص و نفوذی اندک در سیاست خارجی تقلیل داده شد. هرچند تعادل بین احزاب گاهی اتحاد با او را ارزشمند می ساخت. او نقش چندانی در اقتصاد غنی و توسعه فرهنگ معنوی به وجو آمده در طی سال های ۳۰–۱۷۲۰ نداشت. او برای همیشه به عنوان یک بیگانه برای مردم سوئد باقی ماند و هرگز زبان آن ها را یادنگرفت. سال های پایان عمر او چندان فرد مفیدی نبود. راحت طلبی و زیاده خواهی مادرزادیش رفته رفته بیشتر می شد و به تنبلی روحی، سستی اخلاقی او منجر شد. بیشتر وقت او به شکار و نوشیدن ویا معاشرت با درباریان و معشوقه هایش می گذشت. از سال ۱۷۳۰ به بعد فردریک وارد رابطه ای
عاشقانه با هدویگ تاوبه شانزده ساله و ندیمه دربار شد. او دختر ادوراد دیرک تاوبه عضو مجلس اعلا بود گه بعدها به سمت کنتکس در ونهسنستین منصوب شد. این رابطه که نتیجه آن دو دختر و دو پسر بود، پس از مرگ اولریکا الیونورا در سال ۱۷۴۱ بیشتر مورد پذیرش واقع شد. این رابطه هرگز به مراسم عقدی نیانجامید و تبدیل به یک آبروریزی شد و این رسوایی به عنوان نخستین معشوقه خواهی در خانواده سلطنتی سوئد تبدیل به یک مسئله سیاسی شد. در حالی که میل شاه به معشوقه اش طلوع کرده بود، توانست به همراه مخالفان پیروز شود و اولین حزب اپوزیسیون را بنا نهد که بعدها در سال ۱۷۳۴ تبدیل به شد. این حزب می توانست در یک چشم به هم زدن آزادی عمل شاه را محدود کند زیرا حربه معشوقه بازی شاه را که تبدیل به یک رسوایی شده بود در دست داشت. از این رو در سال ۱۷۳۹ فردریک نخست از مقاومت خود در برابر هاتپارتی جهت آماده کردن سرنوشتی ملایمتر از بقیه اعضای شورای هورن برای توبه، دست برداشت. در سال ۱۷۴۱ شاه را متقاعد کردند که در ازای منصوب شدن پسرانش به عنوان اشراف سوئدی با جنگ با روسیه موافقت کند. در سال ۱۷۴۵ معشوقه جدیدی با نام گرفت که دختر سرهنگ کریستر هورن بود. فردریک
نخست رابطه خوبی با ولیعهد و همسرش داشت. او با توجه و درایت با آن ها رفتار می کرد ولی هرگز وفاداری آن ها را کسب نکرد و این ناشی از شیوه نادرست زندگی او بود. در سال ۱۷۴۸ فردریک اول چندین بار دچار سکته شد و از آن هنگام به بعد از یک مهر جهت امضاء مدارک در کشورداری استفاده می کرد. او در ۲۵ مارس ۱۷۵۱ بر اثر قانقاریا در استکهلم درگذشت. از سال ۱۷۳۰به بعد او حاکم هسه-کاسل نیز بود. در سال ۱۷۳۱ او به آنجا سفر کرد و تقریباً تمام داراییش در آنجا را برای برادرش ویلیام که بعدها جانشین او شد گذاشت.
ویشتاسپ پسر دوم داریوش بزرگ و آتوسا دختر کوروش بزرگ بود. او به همراه ماسیشته و هخامنش همگی برادران تنی خشایارشا و نوادگان کوروش بزرگ به حساب می آمدند. ویشتاسب در زمان پادشاهی برادرش ساتراپ باختر و سغد بود، وی همچنین شاهزاده ای آرام و محبوب نزد برادرش بود چرا که بسیار تحت فرمان پادشاه بود. ویشتاسب در سال ۴۸۰ پیش از میلاد در حمله به یونان شرکت داشت. منابع. مشارکت کنندگان ویکی پدیا، ""، ویکی پدیای آلمانی دانشنامه آزاد (بارگیری ۲۴ اسفند ۱۳۹۵)
آریامرد، پسر داریوش بزرگ و ملکه پارمیس دختر بردیا بود. آریامرد تنها ثمره این ازدواج بود و برادر کوچکتر خشایارشا بود. ازدواج مادر وی پارمیس برای رسمیت بخشیدن به حکومت داریوش بزرگ بود و به گفته برخی منابع او آخرین فرزند زاده شده از داریوش می باشد. وی در سال ۴۸۰ پیش از میلاد در حمله به یونان شرکت داشت.
آرشام ، آرسام (به ؛ نویسه گردانی: Aršāma؛ زبان یونانی باستان: ؛ نویسه گردانی: Arsames)؛ (۴۸۰ پیش از میلاد در نبرد سالامیس) یکی از شاهزادگان دودمان هخامنشی در قرن پنجم پیش از میلاد بود. او پسر پادشاه بزرگ داریوش یکم و آرتیستون و برادر تنی گئوبروه و برادر کوچکتر و ناتنی خشایارشا بود. در هنگام حمله خشایارشا به یونان در نبرد ترموپیل در سال ۴۸۰ پیش از میلاد، آرسام جوان فرماندهی گروه اتیوپیایی ها و عرب ها را بر عهده داشت. او احتمالاً در نبرد سالامیس کشته شده است، مشروط بر اینکه با شخصی که آیسخولوس نامیده می شود یکسان باشد. از سن دقیق آرشام،آرسام در هنگام مرگ اطلاع دقیقی در دست نیست ولی بر اساس توصیفات مورخان که او را به صورت جوانی که هنوز مو از صورتش نروییده بود خوانده اند؛ می توان سن تقریبی او را بین ۱۶ تا ۱۸ سال دانست. آرشام ، آرسام در میان پسران داریوش بزرگ بیش از همه به خشایارشا (جانشین داریوش) شباهت داشت. گاهی از آرشام ، آرسام به عنوان «ارباب مقدس ممفیس» یاد می شود، که گاهی منجر به سردرگمی با ساتراپ زنده بعدی یعنی آرسام (پسر کوچک خشایارشا) می شود.
کلیسای جامع لان () یکی از مهمترین نمونه های معماری گوتیک سده های ۱۲ و ۱۳ میلادی است و پس از کلیساهای سانس و کلیسای نوتردام پاریس بنا شده است و به همراه آن ها، جزء کلیساهای مهم به شمار می آید. این کلیسا در لان، پیکاردی، فرانسه واقع شده است و مرکز اسقف نشین باستانی لان می باشد. این بنا از ۱۸۴۰ در فهرست یادمان تاریخی قرار دارد.
فرهنگ برهنگی و برهنگی فرهنگی نام کتابی است از غلامعلی حدادعادل. در این کتاب رابطه میان نوع لباس انسان و خصوصیات روانی، شخصیت، فرهنگ، وضع مالی و طبقه اقتصادی و اجتماعی افراد بحث شده است. این کتاب را اولین بار انتشارات سروش فرهنگی در سال ۱۳۵۹ منتشر کرد که هم اکنون به چاپ بیست و سوم رسیده است. موضوع. در این کتاب در عین آن که به تأثیر عوامل مختلف بر شکل و اندازه و نوع لباس توجه شده است، به طور اختصاصی نیز موضوع «رابطه لباس و فرهنگ» مورد بحث قرار گرفته است. مهم ترین محورهای مورد بحث در این کتاب عبارتند از: نویسنده معتقد است: لباس دست کم پاسخگوی سه نیاز آدمی است، یکی اینکه او را از سرما و گرما و برف و باران حفظ می کند، دیگر اینکه در جهت حفظ عفت و شرم به او کمک می کند، و بالاخره به او آراستگی و زیبایی و وقار می بخشد. در نتیجه لباس آدمی را می توان از یک لحاظ به مسکن او تشبیه کرد. دیدگاه ها در مورد کتاب. مراسمی در مورد این کتاب به همت باشگاه نویسندگان پاکستان برگزار گردید. فتح ملک، از استادان دانشگاه اسلامی پاکستان، معتقد است این کتاب نیاز محیط اجتماعی و فرهنگی کنونی پاکستان است. زهرا پاملا کریمی استاد تاریخ هنر در دا
نشگاه Massachusetts Dartmouth این کتاب را جز بهترین نمونه هایی می داند که نظراتی را براساس دوگانه «حریم خصوصی» و «حریم عمومی» و «درون» و «برون» بیان می کند. کریمی معتقد است: نویسنده پوشش زن را راهی برای جلوگیری از نفوذ امپریالیسم و سرمایه داری به جوامع می داند.
طرح مالکیت سهام کارکنان () طرحی است بین کارکنان و واحد تجاری که به موجب آن نیروی کار شرکت در منافع مالکانهٔ واحد تجاری سهیم می شود. در این طرح، شرکت ها سهام خود را به کارکنان خود، و اغلب بدون هیچگونه تحمل هزینه اضافی، عرضه می نمایند. در واقع، طرح تملک سهام کارکنان، بخشی از پاداش کارکنان به ازای خدمات آن ها می باشد. سهام های اختصاص یافته به کارکنان ممکن است تا زمان بازنشستگی یا خروج کارکنان از شرکت، نزد امین طرح نگهداری شود. سپس، این سهام برای انشار مجدد یا ابطال بوسیلهٔ شرکت بازخرید می شود.
توربن بلتز (؛ زادهٔ ) یک مربی تنیس اهل آلمان است. قهرمانی آنجلیک کربر در رقابت های ۲۰۱۶ آزاد استرالیا و آزاد آمریکا به همراه این مربی انجام گرفت.
فیدل کاسترو خود را سوسیالیست، مارکسیست و یک لنینیست می دانست. به عنوان یک مارکسیست و لنینیست، کاسترو شدیداً به تبدیل کوبا و جهان گسترده تر، از یک سیستم سرمایه داری که در آن افراد محدودی مالک ابزار آلات تولید هستند به یک نظام سوسیالیستی که در آن کارگران مالک ابزار آلات تولید هستند معتقد بود.
خِلین (به هلندی: Geleen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در سیتارد-خلین واقع شده است. خصوصیات. خیلین ۳۲٫۷۹۰ نفر جمعیت دارد.
فرانسیسکو خاویر اوخنیو د سانتا کروز وای اسپخو (؛ – ) یک نویسنده، وکیل، پزشک از تبار مستیزو اهل اکوادور بود. با اینکه او یک دانشمند و نویسنده برجسته بود ولی او به یک فرد مجادله گر در قضیه استقلال کیتو شناخته می شود. او یکی از مهم ترین شخصیت های اکوادور در زمان استعمار توسط اسپانیا بود. وی اولین روزنامه نگار کیتو و اولین فرد فعال در زمینه بهداشت در کیتو بود. وی در نقش یک روزنامه نگار ایده های زیادی را در عصر روشنگری در مورد قشرها سلطنتی مردم منتشر کرد و در مقام یک بهداشت گر او یک رساله مهم در مورد شرایط بهداشت در اکوادور جمع آوری کرد که شامل مسائل جالبی در مورد میکروبها و انتشار امراض بود. اسپخو در عصر خود به عنوان یک طنزپرداز شناخته می شد. فعالیت های طنز او شامل مواردی همچون فلسفه عصر روشنگری، عدم تحصیل رأیت کیتو، شیوه به کارگیری اقتصاد در جامعه، وجود فساد در مقامات و نقش فرهنگ در جامعه بودند؛ زیرا این مسائل اسپخو را خیلی رنج می دادند و سرانجام به دلیل فعالیت در این زمینه ها قبل از مرگش اندکی هم زندانی شد. پیشینه تاریخی دوران اسپخو. در تاریخ ۲۹ اوت ۱۵۶۳ خاندان سلطنتی کیتو، توسط شاه فیلیپ دوم اسپانیا ایالتی را
تشکیل دادند. این کار توسط دادگاه سلطنتی اسپانیا انجام گرفت. حوزه قضایی این دادگاه فراتر از مناطق ویژه نایب الملک نشین پرو و تا بعد از قلمرو (که هم اکنون اکوادور و بخش هایی از پرو، کلمبیا و برزیل را تشکیل می دهند) بود. خاندان سلطنتی کیتو یک حوزه اداری قوی تا فراتر از قلمرو خود ایجاد کردند تا بر تمامی مردم شامل سفیدها و بومیها حکومت کنند و قانون وضع کنند. در قرن هجدهم میلادی کم کم مشکلات اقتصادی خاندان سلطنتی کیتو شروع به پیدایش کردند. مشکلاتی مانند:محدودیت ارتباطات و معاملات به دلیل عدم وجود جادهها و اینکه ابراج ها (نوعی کارخانه نساجی) تولید شغل می کردند ولی در آن زمان خود را در رکود و کاهش توانایی دیدند. دلیل عمده این مسئله این بود که پدیده قاچاق در سراسر اروپا به شدت در حال سرکوب بود و یک سری حوادث طبیعی موجب ایجاد مشکل می شدند. ابراج ها جایگزین زمین ها و ملک ها شده بودند و اغلب گروه کارآفرینان به استفاده و بهره برداری از نیروی کار بومی ادامه می دادند. پس از سرکوب انجمن عیسی مسیح وضعیت تحصیل در خاندان سلطنتی بدتر شده بود. فقط مقداری از مردم آموزش دیده و تحصیلکرده در کیتو ماندند تا شاید بتوانند این خلأ را پر
کنند. اکثریت مردم هیچ کدام به خوبی خواندن و نوشتن بلد نبودند. از سوی دیگر چند نفر دیگری که می توانستند برای تحصیل وارد دانشگاه شوند، به صورت شدیداً نظری و حفظی تعلیم داده می شدند. فلسفه مدرسی که به شدت شیوه رو به افولی بود، هنوز استفاده می شد و دانش آموزان بیشتر وقتشان را صرف مباحث متافیزیک می کردند. در نتیجه مردم متفکر کیتو (که بسیاری از آن ها روحانی بودند) بیان بسیار مؤثری داشتند. درحالی که هیچ گونه ایده جدیدی نداشتند. علاوه بر این در سال ۱۷۹۳ در کیتو فقط دو پزشک در دسترس بودند که یکی از آن ها اوخنیو اسپخو بود. اکثریت مردم توسط ها (نوعی پزشک سنتی) درمان می شدند. در آن زمان در کیتو تعصبات قومی رایج بود و از این رو اکثریت مردم به رسته های اجتماعی تقسیم شدند که تقسیم بندی آن ها بر اساس منشأ نژادی آن ها بود. از این رو کرامت فردی و شرافت مردم با این تعصبات نژادی آسیب جدی دید. ناتوانی در آداب و رسوم اجتماعی در همه طبقات اجتماعی اتفاق افتاده بود. روابط نامشروع و فرزندان نامشروع در جال ترویج بودند؛ زیرا فقر در حال افزایش بود (به ویژه در قشر طبقه پایین مردم). بسیاری از زنان مجبور شدند تا به سرعت برای خود مسکنی پیدا
کنند. به عنوان مثال در یک صومعه. این مسئله فراوانی روحانیون در شهری کوچک مانند کیتو را نشان می داد. اغلب مردان در آن زمان استخدام می شدند ولی نه برای یک حرفه؛ ولی همین هم می توانست مشکلات اقتصادی آن ها را حل کند و به شرایط اجتماعی آنان بهبود ببخشد. زندگی. اوائل زندگی. وی با نام فرانسیسکو خاویر اوخنیو د سانتا کروز وای اسپخو در قصبه الساگراریو در تاریخ ۲۱ فوریه ۱۷۴۷ غسل تعمید داده شد. اکثر مورخان می گویند که پدر وی لوئیس د لا کروز چوژیک، یک سرخ پوست از اهالی کاخامارکا بود. او به عنوان دستیار یک فیزیک دان و کشیش به نام خوزه دل روساریو وارد کیتو شده بود. مادر اسپخو، ماریا کاتالینا آلداس نام داشت. وی یک مولاتوی بومی کیتو بود. با این حال بعضی از مورخان، مخصوصاً کارلوس فریل گرانیزو، بر سر این مسئله جدال دارند که طبق اسناد تاریخی معاصر مادر اسپخو یک سفیدپوست بود. برای نمونه، یکی از آن اسناد این است که ازدواج پدر و مادر او در کتاب ازدواج سفیدپوست ها ثبت شده است (به عنوان اروپائی های ساکن آمریکای لاتین تلقی می شدند). همچنین گواهینامه تولد اسپخو و خواهران و برادرانش در یک کتاب ثبت شده بود. اسپخو دو خواهر و برادر کوچکتر
از خود به نام های خوان پابلو و ماریا مانوئلا داشت. خوان پابلو متولد ۱۷۵۲ میلادی بود. او به عنوان یکی از اعضای فرقه دومینیکن شناخته می شود و به عنوان یک کشیش در خاندان سلطنتی کیتو خدمت می کرده است. ماریا مانوئلا، خواهر اسپخو، در سال ۱۷۵۳ میلادی به دنیا آمد و پس از مرگ والدینش او تحت مراقبت اوخنیو اسپخو قرار گرفت. با اینکه خانواده او در وضعیت ثبات اقتصادی قرار نداشتند، ولی اسپخو از شرایط تحصیل خوبی برخوردار بود. او با کار در کنار پدر خود در بیمارستان د لا میسریکوردیا علم طب را در دستور کار یادگیری خود قرار داد. با توجه به گفته های خود اسپخو، او با تجربه کار خود را فرا گرفت و بدون یادگیری و قلم در دست بودن شناخته نمی شد. با فائق آمدن بر تبعیض نژادی، او در ۱۰ ژوئیه ۱۷۶۷ توانست از مدرسه پزشکی فارغ التحصیل شود. مدتی پس از آن، او توانست در رشته دانش نظری حقوق و قانون کلیسایی فارغ التحصیل شود. وی از سال ۱۷۸۰ تا ۱۷۹۳ تحت نظر دکتر رامون یپز در رشته قانون فعالیت داشت. در ۱۴ اوت ۱۷۷۲ او برای کار در رشته پزشکی درخواست مجوز کار داد که در ۲۸ نوامبر ۱۷۷۲ این اجازه به او اعطاء شد. پس از آن تا سال ۱۷۷۸ هیچ اطلاعاتی در مورد زند