Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
&lt;section begin=lead/&gt; ژنوم انسان به تمام ماده ژنتیکی گفته می شود که در بدن ما وجود دارد و مانند یک دفترچهٔ راهنمای کامل برای ساخت و کارکرد انسان عمل می کند. این ژنوم از دی ان ای ساخته شده و درون هستهٔ بیشتر یاخته های بدن قرار دارد. در ژنوم انسان حدود سه میلیارد جفت باز وجود دارد که در کنار هم زنجیرهٔ طولانی دی ان ای را تشکیل می دهند. این زنجیره ها بر روی ۲۳ جفت کروموزوم سازمان یافته اند؛ نیمی از آن ها از مادر و نیم دیگر از پدر به ارث می رسند. ژنوم نه تنها شامل ژن هاست که دستور ساخت پروتئین ها را در خود دارند، بلکه بخش های گسترده ای از آن به صورت غیرکُدکننده هستند. این بخش ها گرچه پروتئین تولید نمی کنند، اما در تنظیم فعالیت ژن ها، محافظت از کروموزوم ها و شکل گیری ساختار دی ان ای نقش مهمی دارند. در واقع می توان گفت که ژنوم یک نقشهٔ جامع است که هم دستورهای مستقیم ساخت مولکول های ضروری را در خود دارد و هم دستورهای غیرمستقیم برای هماهنگی و تنظیم عملکرد آن ها. پژوهش های بزرگ مانند «پروژه ژنوم انسان» که در سال ۲۰۰۳ به پایان رسید، برای نخستین بار ترتیب کلی بازهای دی ان ای در ژنوم انسان را آشکار کرد. این کار انق
لابی بزرگ در زیست شناسی و پزشکی به شمار آمد، زیرا امکان مطالعهٔ دقیق تر بیماری های ژنتیکی، کشف روش های تازهٔ درمانی و شناخت بهتر سیر تکامل انسان را فراهم ساخت. توضیحات. ژنوم مجموعهٔ کاملی از توالی اسید نوکلئیک موجود در سلول های انسان است، که به صورت دی ان ای در ۲۳ جفت کروموزوم در هستهٔ سلول ها به همراه یک رشته دی ان ای کوچک به نام دی ان ای میتوکندریایی در میتوکندری سلول ها قرار دارند. ژنوم انسان شامل هر دو ژن دی ان ای کد کنندهٔ پروتئین و دی ان ایِ بی رمز است. دی ان ایِ هاپلوئید ژنوم انسان، که در داخل سلول های جنسی (تخمک و اسپرم) سلول ها در فاز میوز تولید مثل جنسی تولید شده اند، قبل از لقاح یک یاخته تخم) ایجاد می شوند، شامل سه میلیارد باز نوکلئوتیدی هستند، در حالی که ژنوم دیپلوئید (موجود در سلول های یاخته های پیکری)، یا جفت شده که دارای دو برابر محتوای دی ان ای است. در حالی که تفاوت های قابل توجهی در میان ژنوم افراد بشر (در حد ۰٫۱٪) وجود دارد، این تفاوت ها به صورت قابل توجهی تفاوت های کوچک تری نسبت به تفاوت های بین انسان ها و نزدیک ترین خویشاوندان زنده آن ها، شامپانزه (حدود ۴٪) و بونوبوهاست.&lt;section end=lea
d/&gt; پروژه ژنوم انسان نخستین توالی کامل ژنوم انسانی منحصر به تک نفر را، با نخستین پیش نویس توالی و تجزیه و تحلیل اولیه تولید کرد که در ۱۲ فوریه ۲۰۰۱ منتشر شد. ژنوم انسان نخستین مورد در میان همهٔ مهره داران بود که به طور کامل و سرتاسری تعیین توالی شد. از سال ۲۰۱۲، هزاران ژنوم انسان به طور کامل توالی یابی شدند، و بسیاری دیگر نیز با تفکیک پذیری های پایین تر در وضوح، نقشه برداری شدند. اطلاعات به دست آمده، در سراسر جهان در علوم زیست پزشکی، انسان شناسی زیستی، پزشکی قانونی و سایر شاخه های علوم مورد استفاده قرار دارد. با داشتن این اطلاعات امیدهایی به وجود آمده که مطالعات ژنومی خواهد توانست به پیشرفت در تشخیص و درمان بیماری ها، و به بینش های تازه در بسیاری از زمینه های زیست شناسی، از جمله فرگشت انسان منجر شود. هرچند که امروز توالی ژنوم انسان به طور کامل توسط توالی دی ان اِی تعیین شده، اما همچنان عملکرد بسیاری از بخش های توالی و ژن ها ناشناخته است. بیشتر ژن ها با ترکیبی از روش های تجربی و بیوانفورماتیکی شناسایی شده اند، با این حال هنوز بررسی ها و مطالعات زیادی برای روشن سازی عملکردهای بیولوژیک و فراورده های پروتئین و
آران اِی باید انجام شود. نتیجه های تازه به دست آمده نشان می دهند که مقدار زیادی از توالی های بی رمز در ژنوم انسان با مواردی چون فرایندهای بیوشیمیایی، از جمله ساماندهی بیان ژن، معماری کروموزوم یا سیگنال های کنترل اپی ژنتیک مرتبط هستند. آرایش مولکولی و محتوای ژن. ژنوم انسان به صورت ۲۲ جفت کروموزوم، به علاوهٔ کروموزوم X (یکی در مردان و دو عدد در زنان)، و تنها در مردان یک کروموزوم Y، سازمان دهی شده است. این ها همه مولکول های خطی بزرگ دی ان ای موجود در هستهٔ سلول ها هستند. ژنوم همچنین شامل دی ان ای میتوکندریایی است، که مولکول حلقوی به نسبت کوچکی در هر میتوکندری است. اطلاعات ابتدایی دربارهٔ این مولکول ها و محتوای ژنی آن، بر اساس یک پایگاه داده های مرجع ژنوم است که توالی مربوط به فرد خاصی را نشان نمی دهد، در جدول زیر ارائه شده است. == جدول ۱ (بالا) سازمان یافتگی فیزیکی و محتوای ژنی ژنوم مرجع انسان را خلاصه می کند. این چکیده با پیوندهایی به تجزیه و تحلیل اصلی؛ همان گونه که در پایگاه داده های (Ensembl) در مؤسسه اروپایی بیوانفورماتیک (ای بی آی EMBL-EBI) و مؤسسهٔ (ولکام تراست سانگر) منتشر شده٫ کوتاه نویسی شده است. طول
کروموزوم را با ضرب کردن شمار جفت های باز (جفت بازها) در ۰۰٫۳۴ نانومتر؛ که برآورد شدهٔ فاصله بین جفت بازها در دی ان ای دو رشته ای است، محاسبه می کنند. تعداد پروتئین ها بر پایهٔ رونوشت اولیهٔ ژن پیشرو (mRNA ام آران ای) است، و شامل پیرایش جایگزین قبل از (mRNA ام آران ای)، یا تغییراتی که در ساختار پروتئینی پس از ترجمه رخ داده، نمی شود. دی ان ای کُدکننده در برابر دی ان ایِ بی رمز. محتوای ژنوم انسان معمولاً به توالی دی ان ایِ کد کننده یا رمزگذار و غیررمزگذار یا غیر کد کننده تقسیم شده است. توالی دی ان ایِ کد کننده به آن بخش از توالی ها گفته می شود که می توانند به آران ای پیام رسان (mRNA) رونویسی و در ادامه به پروتئین ها ترجمه شوند. این توالی ها تنها بخش کوچکی از ژنوم (&lt;۲٪) را اشغال می کنند. دی ان ای های غیرکُدکننده یا بی رمز توالی هایب هستند که حدود ۹۸ درصد دیگر ژنوم را پر کرده اند و از آن ها برای رمزگذاری و نهایتاً تولید پروتئین استفاده نمی شود. برخی از دی ان ای های بی رمز محتوی مولکول های آران اِی با کاربردهای مهم بیولوژیکی مانند آران ای ریبوزومی و آران ای حامل هستند. پیدا کردن عملکرد و منشأ فرگشتی دی ان ای های
بی رمز یک هدف مهم از بررسی های ژنوم است که شامل پروژهٔ رمزگذاری ان کد (دانشنامهٔ اجزای دی ان اِی) می باشد که هدف آن بررسی همهٔ ژنوم انسان، با استفاده از ابزارهای تجربی گوناگون است که پاسخ های به دست آمده از آن ها نشان گر چگونگی فعالیت مولکولی است. با توجه به اینکه یاخته برای رونویسی دی ان ای بی رمز انرژی زیادی مصرف می کند، این سؤال پیش می آید که نقش زیستی این اجزا چیست؟ به نظر می رسد یکی از نقش های این اجزا، تنظیم رونویسی است. با افزایش تعداد و اندازه دی ان ای بی رمز رونویسی از ژن ها بیشتر طول می کشد و در نتیجه محصول کمتری تولید می شود. نقش دیگر این توالی ها، ایجاد تنوع در محصول است که نتیجه پیرایش متفاوت رنای پیک است. با اینکه در بعضی ژن ها چسبیدن رونوشت های یک ژن، به طور منظم و یکنواخت انجام می شود، در بعضی ژن ها، چسبیدن رونوشت ها به صورت تصادفی انجام می شود. نقش دیگری که برای این دناهای بی رمز در نظر می گیرند، کاهش آسیب های مؤثر به دِنا است زیرا برخی آسیب ها ممکن است در محل دناهای بی رمز رخ دهند که با حذف آنها، آسیب ها اثری نخواهد داشت. از آنجا که دی ان ای های بی رمز از کد کننده ها بسیار بیشترند، مفهوم تو
الی ژنوم بیشتر به یک مفهوم تحلیلی متمرکز شده تا از مفهوم کلاسیک «ژن برنامه نویسی دی ان ای». بیماری های ژنتیکی بشر. بسیاری از جنبه های زیست شناسی انسان شامل هر دو عامل ژنتیکی (ارثی)، و غیر ژنتیکی (محیط زیستی)، می شود. برخی از تفاوت های مؤثر ما موروثی هستند مانند (قامت، رنگ چشم، توانایی چشایی یک طعم یا یک بوی ویژه، و غیره) و در ذات خود بیماری نیستند و ریشهٔ زیست شناسی دارند. علاوه بر این، برخی دیگر از تفاوت های ژنتیکی تنها در ترکیب با عوامل محیطی مناسب (مانند رژیم غذایی) باعث بیماری می شوند. از این نگاه و نیاز به این هشدارها، این اختلالات ژنتیکی ممکن است به عنوان بیماری بالینی تعریف شوند که ناشی از تنوع ژنومی توالی دی ان اِی است. در موارد ساده تر، این اختلال می تواند با تغییر در یک ژن منفرد در ارتباط باشد. به عنوان مثال، فیبروز سیستیک بر اثر جهش در ژن (CFTR سی اف تی آر) ایجاد می شود، و شایع ترین اختلال مغلوب در نژاد قفقازی با بیش از ۱۳۰۰ جهش مختلف شناخته شده است.
قطعنامهٔ ۲۳۳۴ شورای امنیت سازمان ملل ۲۳ دسامبر ۲۰۱۶ تصویب شد. این قطعنامه خواستار پایان دادن به شهرک سازی های اسرائیل در سرزمین های اشغال شده طی جنگ شش روزهٔ ۱۹۶۷ شد. در این قطعنامه ادامهٔ شهرک سازی «تخطی وقیح از قوانین بین الملل» خوانده شد. تصویب قطعنامه با تشویق حضار در تالار مزدحم همراه بود. قطعنامهٔ ۲۳۳۴ اولین قطعنامهٔ شورای امنیت دربارهٔ اسرائیل و فلسطین از سال ۲۰۰۹، و اولین قطعنامه دربارهٔ شهرک سازی ها از زمان تصویب قطعنامهٔ ۴۶۵ در سال ۱۹۸۰ بود. بنا بر اظهار روزنامهٔ هاآرتص، تصویب این قطعنامه ممکن است در میان مدت تا بلندمدت، پیامدهای جدی برای اسرائیل و بالاخص کسب وکار شهرک سازی داشته باشد. تصویب. پیش نویس قطعنامه را در اصل مصر تهیه کرد. با وجود این، دونالد ترامپ، رئیس جمهور منتخب آمریکا، از عبدالفتاح السیسی، رئیس جمهور مصر، خواست که از این طرح عقب بنشیند و مصر به دلیل آنچه سفیرش در سازمان ملل «فشار شدید» خواند چنین کرد. اما مالزی، نیوزیلند، سنگال، و ونزوئلا در ۲۳ دسامبر پیش نویس را در نهایت ارائه و مطرح کردند. قطعنامه با ۱۴ رأی موافق به تصویب رسید؛ همهٔ اعضا به آن رأی موافق دادند بجز آمریکا که رأی ممتنع
داد. سامانتا پاور، سفیر آمریکا در سازمان ملل، دربارهٔ رأی ممتنع دولت متبوعش گفت از یک طرف سازمان ملل اسرائیل را اغلب ناعادلانه مورد هدف قرار می دهد و مسائل مهمی است که قطعنامه به آن ها نپرداخته و آمریکا با کلمه به کلمهٔ متن قطعنامه موافق نیست. از طرف دیگر این قطعنامه وقایع موجود را منعکس می کند، بر این اجماع تأکید می کند که شهرک سازی غیرقانونی است و دست آخر اینکه این فعالیت ها «بسیار بدتر» شده اند چون حیات چارهٔ دو کشوری را به مخاطره انداخته اند. رسانه ها و ناظران تصمیم آمریکا به رأی ممتنع را با سنت دیرپایش برای وتوی هر قطعنامه ای که راجع به شهرک سازی های اسرائیل باشد مقایسه کردند. در جریان جلسه های تصویب قطعنامه، دنی دانون، سفیر اسرائیل در سازمان ملل، اعضای شورای امنیت را به خاطر تصویب این قطعنامه تقبیح کرد و آن را با منع فرانسه از «ساخت وساز در پاریس» مقایسه کرد. واکنش ها. بهرام قاسمی، سخنگوی وزارت امور خارجه تصریح کرد: جمهوری اسلامی ایران از هر گونه اقدامی که متضمن حمایت از تحقق خواست های برحق فلسطینیان و تقویت جایگاه بین المللی فلسطین و در جهت مخالفت با اشغال گری رژیم صهیونیستی و سیاست های توسعه طلبانه ا
ین رژیم باشد، استقبال می کند.
هومومانیومنت (به هلندی: Homomonument) یک بنای یادبود در مرکز شهر آمستردام پایتخت هلند است که برای یادبود همه مردان همجنسگرا و لزبینی که در معرض آزار و اذیت به دلیل همجنسگرایی بودند باشد. هومومانیومنت در ۵ سپتامبر ۱۹۸۷ افتتاح شد و به شکل سه مثلث صورتی ساخته شده از گرانیت است و آنها به گونه ای در زمین فرو رفته اند که به یک مثلث بزرگتر می سازند. این اثر در کنار مسیل کایزرسگراخت در نزدیکی کلیسای تاریخی وسترکرک است. هومومانیومنت طراحی شده است تا «الهام بخش و حامی همجنس گرایان مرد و زن در مبارزه علیه انکار، ستم و تبعیض» باشد. این اولین بنای تاریخی در جهان به یادبود همجنسگرایان زن و مرد کشته شده توسط نازی هاست. هر گوشه از این مثلث به یک مکان تاریخی اشاره دارد. یکی از گوشه ها به دفتر اصلی سی اوسی ندرلند قدیمی ترین سازمان فعال حمایت از حقوق همجنس گرایان اشاره می کند. گوشه دیگر به منزل آنه فرانک و سومین گوشه به یادبود ملی جنگ در میدان دام اشاره دارد.
الا بش (تلفظ: اِلا بَش) نام یک برند محافظت از پوست است که در سال ۱۹۳۶ توسط داروسازی به نام "مادام بَش" پایه گذاری شد. بَش یکی از قدیمی ترین شرکت های تولید محصولات محافظت از پوست در جهان است که کار خود را با ساخت مواد دست ساز در شماره ۸ خیابان رو دو لا پِ پاریس آغاز کرد. هم اکنون این برند محصولات خود را در بیش از ۴۰ کشور دنیا عرضه می کند. در سال ۱۹۳۰ الا بش اولین موم مو بر داغ خود را عرضه کرد. این شرکت با ارائه کرم زیبایی 'Crème Tomate در ۱۹۳۵ پیشرو در استفاده از آلفا هیدروکسی اسید شد. در ۱۹۵۲ این شرکت نخستین نوار موبر با موم سرد در جهان را عرضه کرد. در ۱۹۹۴ این شرکت شروع به استفاده از کینوآ در تولید لوازم آرایشی زنانه کرد. در سال ۲۰۰۱ الا بش جوایز بسیاری را برای تولیدات خود از رقابت های زیبایی در جهان دریافت کرد. هم اکنون این برند توسط پیپا هالاس (سومین نسل پس از مادام بش) اداره می شود. پشتیبانی از استعدادها. الا بش پشتیبان رسمی سفر دور دنیای بدون توقف و بدون دریافت کمک جسیکا واتسون نوجوان قایقران استرالیایی در سال ۲۰۰۹ بوده است. نام قایق واتسون در این سفر "بانوی صورتی الا" بوده است.
سازند خاچیک () یک سازند زمین شناسی در ارمنستان است. سنگواره های باقی مانده قدمت آن را به دوره پرمین می رساند.
کلاس بندی ورزش معلولان سیستمی است که رقابت منصفانه میان افراد با معلولیت های گوناگون را ممکن می سازد. از لحاظ تاریخی، این فرایند بر پایه دو گروه بوده است: سازمان های ورزشی نوع معلولیتی خاص که چند رشته ورزشی را پوشش می دهند، و سازمان های ورزشی خاص که چند نوع معلولیت از جمله: قطع عضو، فلج مغزی، ناشنوایی، معلولیت های ذهنی، کوتاه قدی و مانند آن، معلولیت های بینایی، ضایعه نخاعی، و معلولیت های دیگری که مشمول این گروه ها نیست را پوشش می دهند. در میان انواع معلولیت های خاص، برخی سازمان های بزرگ عبارت بوده اند از: CPISRA برای فلج مغزی و آسیب های سر، ISMWSF برای ضایعه های نخاعی، ISOD برای نقص عضو و قطع عضو، INAS برای افرادی با معلولیت های ذهنی، و IBSA برای ورزشکاران نابینا و کم بینا. قطع عضو. کلاس بندی ورزشی قطع عضو، کلاس بندی خاصی است که در ورزش های معلولان به منظور آسان ساختن رقابت منصفانه میان افرادی با قطع عضوهای مختلف، از آن استفاده می شود. این کلاس بندی توسط سازمان بین المللی ورزش های معلولان (ISOD) تعیین می گردد و اخیراً IWAS که سال ۲۰۰۵ ISOD در آن ادغام شد این کار را بر عهده دارد. هر ورزش ساختار مدیریت ورزشی خا
صی در کلاس بندی برای افراد قطع عضو دارد. کلاس ها در نظام کلاس بندی ورزش های قطع عضو آیساد عبارتند از: آ۱، آ۲، آ۳، آ۴، آ۵، آ۶، آ۷، آ۸ و آ۹. چهار کلاس نخست برای افرادی با قطع اعضای پایین تنه، و از آ۵ تا آ۸ برای افرادی با قطع اعضای بالاتنه هستند. فلج مغزی. کلاس بندی ورزشی فلج مغزی یک نظام کلاس بندی است که ورزشکاران فلج مغزی یا به طور مخفف CP با تلفظ "سی پی" با درجه های متفاوت شدت برای رقابت منصفانه در برابر یکدیگر و در برابر افراد دیگر با معلولیت مختلف از آن استفاده می کنند. در کل، اتحادیه بین المللی ورزش ها و رفاه فلج مغزی ها (CP-ISRA) مرجعیت کلاس بندی ورزشی فلج مغزی را بر عهده دارد، هرچند برخی ورزش ها نظام کلاس بندی خودشان را دارند که ورزشکاران رعایت می کنند. نظام کلاس بندی توسعه یافته توسط سی پی-ایسرا هشت کلاس را دربردارد: سی پی۱، سی پی۲، سی پی۳، سی پی۴، سی پی۵، سی پی۶، سی پی۷ و سی پی۸. این کلاس ها را می توان در کل به فراویلچر، ویلچر و کلاس های ایستاده گروه بندی کرد. سی پی۱ کلاس مربوط به فراویلچر است، سی پی۲, سی پی۳ و سی پی۴ کلاس های مرتبط با ویلچر و سی پی۵, سی پی۶, سی پی۷ و سی پی۸ کلاس های ایستاده هستند. سای
ر کلاس بندی ها. دیگر کلاس بندی معلولیت ها عموماً دو طبقه را پوشش می دهد: افرادی با قد کوتاه و افرادی با میزان آسیب حرکتی کم تأثیر. به مورد دوم با عنوان PROM اشاره می شود. شماری ورزش ها برای افرادی منطبق با دیگر کلاس ها آزاد هستند، اگرچه شرایط اغلب وابسته کوتاه قدی و آسیب حرکتی کم تأثیر باشد. از لحاظ تاریخی، کلاس بندی ورزش های معلولان، افراد پیوند اعضا، مبتلایان به مرض قند و صرع را دربر نمی گرفته است؛ زیرا معلولیت باید دائمی باشد. کلاس بندی ورزشی معلولان عموماً در سه یا چهار گام انجام می شود. گام نخست، معمولاً ارزیابی پزشکی است. دومین گام، معمولاً ارزیابی عملی است. این مرحله ممکن است دو بخش را دربرگیرد: مشاهده ورزشکار در هنگام تمرین و مشاهده ورزشکار در هنگام مسابقه. به جز ورزشکار افراد دیگری در این فرایند شرکت دارند، شامل کلاس بندی کنندگان انفرادی، کلاس بندی کنندگان پزشکی، کلاس بندی کنندگان فنی، کلاس بندی کننده ارشد، رئیس کلاس بندی، پانل کلاس بندی و کمیته کلاس بندی. هدف. هدف از کلاس بندی در ورزش معلولان فراهم ساختن رقابت منصفانه میان گونه های مختلف معلولیت هاست. کمیته بین المللی پارالمپیک (IPC) نقشش را در گستر
ش کلاس بندی به عنوان مشارکت «در تعالی ورزش برای همه ورزشکاران و ورزش ها در جنبش پارالمپیک، [و] فراهم ساختن رقابت برابر» می بیند. هدف کلاس بندی را چنین می بیند: «فراهم[سازی] ساختاری برای رقابت. کلاس بندی اطمینان از اختلال یک ورزشکار مرتبط با کارایی ورزشی، و اطمینان از رقابت برابر آن ورزشکار با ورزشکاران دیگر را بر عهده دارد. According to the IPC, the classification process serves two roles. The first is to determine who is eligible and the second is to group sportspeople for the purpose of competition. The eligibility minimum is an impairment that limits the sportsperson's ability to participate in an activity. هدف از کلاس بندی ورزشی معلولان مانند کلاس بندی گزینشی مورد استفاده در برخی ورزش ها است. چنین معیارهای گزینشی عبارتند از: جنسیت، سن، وزن یا قد. کلاس بندی گزینشی مبتنی بر متغیرهایی که مؤثر بر عملکرد تلقی می شوند با انگیزه به حداقل رساندن تأثیر این متغیرها در نتیجه انجام می گیرند، اگرچه گستره بزرگی بر حسب عملکرد درونی این کلاس بندی ها بر پایه دیگر متغیرها وجود دارد. کلاس بندی برای ورزش معلولان یک نظام عملک
ردمحور نیست که بازیکنان بر پایه سطح مهارت گروه بندی شوند. این نظام ها سطوح مختلف لیگ های اتحادیه فوتبال را دربرمی گیرند و در مسابقات حرفه ای گلف به کار می روند. تاریخچه. دهه ۱۹۴۰. در دهه ۱۹۴۰ میلادی، لودویگ گوتمن در بیمارستان استوک مندویل تجربه نظام های کلاس بندی ورزش ضایعه نخاعی را با استفاده از یک نظام پزشکی محور آغاز کرد. دهه ۱۹۵۰. هم زمان با ایجاد نخستین نظام توسط لودویک گوتمن در سال ۱۹۵۲ میلادی در بیمارستان استوک مندویل، فدراسیون بین المللی ورزش های ویلچری استوک مندویل (ISMWSF) نظام کلاس بندی ورزشی ویژه ضایعه نخاعی ها را گسترش داد. این نظام در کتابچه قوانین که میان افراد مرتبط با ورزش افراد فلج در آن روزها همچون مربیان، پزشکان و فیزیوتراپ ها در کشورهای متعدد توزیع می شد، منتشر گشت. در آن زمان، این نظام کلاس بندی یک کلاس بندی پزشکی بود. تاریخ اولیه ورزش قطع عضو دارای تاریخ های متقارنی است. ورزش های افراد قطع عضو اروپا و آمریکا در طول دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ تا حد زیادی مستقل از یکدیگر گسترش یافتند. در اروپا افراد قطع یک یا هر دو عضو پایین تنه با عضو مصنوعی در ورزش ها شرکت می کردند. در ایالات متحده آمریکا افرا
دی با این گونه قطع عضو در عوض به ورزش های ویلچری می پرداختند. دهه ۱۹۶۰. سازمان بین المللی ورزش های معلولان (ISOD) در سال ۱۹۶۴ ایجاد شد و نخستین نظام مدون کلاس بندی را به منظور تسهیل سازمان دهی رقابت ورزشی افرادی با گونه های مختلف قطع عضو ایجاد کرد. در اصل ۲۷ کلاس مختلف مربوط به گونه های مختلف قطع عضو وجود داشت. این نظام به سبب شمار زیاد کلاس هایش قابل دفاع نبود. دهه ۱۹۷۰. در طول دهه ۱۹۷۰، در جامعه ورزشی معلولان جسمی، شکل گیری جدالی دربارهٔ مزیت های یک نظام پزشکی در برابر نظام کلاس بندی مبتنی بر کارکرد آغاز گردید. در خلال این دوره، افراد به هر دو روش احساس نیرومندی داشتند اما تغییرات عملی اندکی در نظام های کلاس بندی موجود انجام شده بود. در ۱۹۷۱، قایق رانی تطبیقی در فرانسه با دو کلاس قایق رانان شرکت کننده ابتدایی برگزار شد: افرادی با معلولیت بینایی و افراد بهبودیافته از فلج اطفال. در فرانسه بهبودیافتگان از فلج اطفال از قایق هایی مجهز به پل های شناور به منظور افزایش استقامتشان استفاده می کردند. دیگر تغییرات در این قایق با توسعه یک سیستم لولایی برای حفظ قایقرانان از خستگی زودهنگام ایجاد گردید. در طول دهه های ۱۹۷۰
و ۱۹۸۰، قایقرانان نابینا مانند همتایان سالمشان از همان قایق ها استفاده می کردند اما یک داور در مسابقه آنان را راهنمایی می کرد. قایقرانان نابینا همچنین به در قایق بودن به همراه قایقرانان بینا تشویق می شدند، استفاده از یک فرد فلج یا کم توان ذهنی با توجه خاص به همراه قایقرانان نابینا برای کمک به آنان. در این دوره، کلاس بندی در فرانسه به اندازه تمرکزی که روی گنجاندن قایقرانان در جامعه قانونی قایقرانی وجود داشت، گسترش نیافت. در سال ۱۹۷۶، پیش از پارالمپیک ۱۹۷۶ شمار مجموع کلاس های قطع عضو به ۱۲ کلاس کاهش یافت. در ۱۹۷۹، استیکتینگ رویولیدتی (Stichting Roeivalidatie) قایق رانی تطبیقی در هلند را بنیان گذاشت. تأکیدی بر کلاس بندی های پیشین وجود نداشت، بلکه در عوض گرد آمدن قایق رانی تطبیقی با قایق رانی عادی در باشگاه های قایق رانی مورد تأکید بود. سپس تلاش ها به مناسب سازی تجهیزات برای لباس و مایحتاج خاص فردی قایقرانان مرتبط با معلولیتشان جلب گشت. دهه ۱۹۸۰. بسکتبال نخستین ورزش معلولان بود که از نظام کلاس بندی کارکردی به جای نظام کلاس بندی پزشکی بهره جست. اولین تجربه ها با این نظام در بسکتبال در دهه ۱۹۸۰، با آزمایش آن در جا
م طلایی قهرمانی ۱۹۸۳ آغاز گشت. در آن زمان، چهار کلاس در این رشته ورزشی وجود داشت. این رقابت اثبات کرد که کلاس بندی کنندگان ISMGF با کلاس بندی صحیح بازیکنان که نمایانگر تواناییشان بود بهترین عملکردها را داشتند. این نظام تازه بر اعتماد بازیکن افزود، و از انتقاد بر آن نظام کلاس بندی را چنان که اتهام یک کلاس بندی نادرست را مطرح می کردند، کاست. نظام کلاس بندی کارکردی مورد استفاده در جام طلایی قهرمانی ۱۹۸۳ به دست هورست استراخکندل در کلن گسترش یافت. این نظام همان بود که از آن پس با موفقیت در کمیته بین المللی به کار گرفته شده است. متعاقباً در مسابقات جهانی معلولان ۱۹۸۴ در انگلستان از آن استفاده شد. معرفی یک نظام کلاس بندی کارکردی همچنین به آن معنا بود که بازیکنان قطع عضو برای نخستین بار می توانستند در عرصه ورزش مشارکت نمایند. با وجود بجا بودن این نظام در هنگام پارالمپیک های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۸، یک تصمیم تا سال ۱۹۹۲ که نخستین بار مورد استفاده قرار گرفت، کاربرد آن در بازی های پارلمپیک را به تعویق انداخت. این امر تا اندازه ای نتیجه کشمکشی میان ISMGF و کمیته بسکتبال با ویلچر بود. ISMGF تا حدی با پذیرش کامل یک نظام کلاس بندی کارک
ردی در ورزش مخالف بود. این کشمکش رسماً تا سال ۱۹۸۶ که مردان و زنان ایالات متحده آمریکا تهدید کردند مسابقات بزرگ را تحریم می کنند مگر این که نظام کارکردی به طور کامل اجرا شود، به پایان نرسید. افراد فلج مغزی نخستین بار در سال ۱۹۸۰ میلادی در بازی های پارالمپیک به میزبانی آرنم هلند حضور یافتند. در حالی که در آن زمان چهار کلاس موجود بود، این برنامه تنها دو کلاس کارکردی بالاتر را دربرداشت. این چهار کلاس بر محور هماهنگی، انواع فلج مغزی و توانایی های کارکردی تعریف می شدند. در آغاز بخشی از یک سازمان گسترده در سال ۱۹۸۱ سازمانی مستقل گردید. فلج مغزی سطح ملی و سازمان ورزشی فلج مغزی هم زمان معرفی شدند. در ۱۹۸۲، این نظام کلاس بندی از چهار کلاس به هشت کلاس گسترش یافت که چهار کلاس ایستاده و چهار کلاس ویلچر را دربرمی گرفت و از یک نظام کلاس بندی کارکردی بهره می برد. در ۱۹۸۳، سی پی-ایسرا کلاس بندی ویژه مسابقه دهندگان فلج مغزی را در ورزش های گوناگونی چون بوچیا و دو و میدانی بر عهده گرفت. این کلاس بندی مبتنی بر نظام طراحی شده برای رقابت های دو و میدانی چمن بود اما در ورزش های بسیار گوناگونی چون تیراندازی با کمان و بوچیا استفاده ش
د. این نظام در ابتدا با پنج کلاس بندی، و پس از رایزنی متخصصان پزشکی با دو سازمان بین المللی ورزشی دیگر، آیساد و آی سی پی اس طراحی شد. آنان افراد فلج مغزی با عنوان گروه ناتوان ذهنی ناشی از آسیب معرفی شدند. افراد دارای فلج مغزی یا آسیب ناتوانی ذهنی واجد شرایط کلاس بندی در این گروه ها بودند. آن سازمان کلاس بندی های ویژه افرادی با آسیب های مشابه را نیز بررسی کرد. افراد دارای ضایعه نخاعی مادرزاد واجد شرایط نظام کلاس بندی آنان نبودند مگر آن که گواهی پزشکی معلولیت حرکتی داشتند. افراد دارای فلج مغزی و صرع واجد شرایط بودند مشروط به آن که این وضعیت مخل تواناییشان در رقابت نباشد. افراد سکته ای بر پایه گواهی پزشکی واجد شرایط بودند. مسابقه دهندگان مبتلا به ام اس، تحلیل عضلانی و شرح مفاصل شرایط کلاس بندی سی پی-ایسرا را نداشتند اما واجد شرایط سازمان بین المللی ورزش های معلولان در بازی های دیگر بودند. در پارالمپیک ۱۹۸۴ ورزش های فلج مغزی برای نخستین بار فقط با دربرگرفتن فوتبال سی پی و بوچیا به برنامه مسابقات افزوده شد. در خلال دهه ۱۹۸۰ انتقال از کلاس بندی پزشکی به کاربردی توسط آی اس دابلیوام اف یکی از سازمان های انجام دهنده ا
ین تغییر به پشتیبانی از ورزش های با ویلچر ایجاد شد. برخی ورزش های ویلچری در طول این دوره شاهد معرفی نظام های کلاس بندی ورزشی ویژه بودند، همچون شمشیربازی با ویلچر که با نظام کلاس بندی آی دابلیواف در پارالمپیک ۱۹۸۸ در سئول برگزار گردید. این نظام نخستین بار در مسابقات قهرمانی اروپا ۱۹۸۷ در گلاسکو به کار گرفته شد، و پیش از استفاده در مسابقات قهرمانی اروپا ۱۹۸۸ تغییرات کوچکی در آن انجام گردید.
محمدزاده (به معنای فرزند و نسل محمد) از نام های خانوادگی در ایران است. در زیر فهرستی از بعضی افراد با این نام خانوادگی را مشاهده می نمایید:
های پست CJSC () گرداننده رسمی پست ملی ارمنستان است که خدمات پستی، پرداختی و جزئی را فراهم می کند. های پست هم اکنون به واسطه ۹۰۰ دفتر پستی در سطح ارمنستان، از مناطق شهری تا مناطق دوردست روستایی خدمات رسانی می کند.
یک مسیرداده یا دِیتاپَد گردآوردی از واحدهای تابعی است (مانند واحد حساب و منطق یا ضرب کننده دودویی که عملیات پردازش داده را انجام می دهد، ثبات ها و گذرگاه ها). مسیرداده همراه با واحد کنترل، واحد پردازش مرکزی را می سازد. یک مسیرداده بزرگتر را می توان با اتصال بیش از یک مسیرداده و به کمک تسهیم کننده ها ایجاد کرد. در اواخر دهه نود میلادی، تحقیقات بسیاری در حوزه مسیرداده در حال رشد بود. . بلوک های عملیاتی از یک مسیرداده. در پردازنده های کامپیوتری مسیرداده اغلب شامل بلوک های عملیاتی زیر است: همچنین دو ثبات ذاتی در پردازنده وجود دارد که ارتباط پردازنده را با حافظه تسهیل می کند. یا اساساً به عملیات های حافظه در ثبات کمک می کند. سازمان تک گذرگاه در مسیرداده. مهم ترین و معروف ترین قسمت ارتباط داخلی برای ثبات های درون پردازنده، گذرگاه سامانه است. این گذرگاه به گذرگاه پردازنده است. این گذرگاه با گذرگاه های خارجی مانند گذرگاه های ارتباطی با حافظه و دستگاهای خروجی و ورودی در پردازنده قاطی نمی شود. این گذرگاه های خارجی با گذرگاه های داخلی به وسیله ثبات های MDR و MAR متصل می شوند. خطوط دیتا از گذرگاه خارجی به MDR و خطوط آدرس
به MAR متصل می شوند. MDR یک ثبات دو طرفه است؛ که می تواند داده ها را در هر یک از گذرگاه های داخلی و خارجی دریافت و ارسال کند. MAR یک ثبات یک طرفه است. این ثبات آدرس را از گذرگاه داخلی دریافت و آن را بر روی گذرگاه خارجی قرار می دهد. واحد محاسبه و منطق (ALU) برای اجرای عملیات حسابی و منطقی بر روی داده های مختلف ثبات ها اجرا می شوند؛ که قلب پردازنده هست. یک تسهیم کننده یک انتخاب با مقدار ثابت ۴ یا ثبات X را فراهم می کند. مقدار ثابت ۴ وقتی انتخاب می شود که دستور کامل شده است و شمارنده برنامه افزایش پیدا می کند. پردازنده از تمام این بلوک ها به منظور عملیات اولیه زیر استفاده می کند:
محمدرضا سنگ سفیدی (متولد ۱۱ آبان ۱۳۶۸ در تهران) بازیکن تیم ملی فوتسال در پست وینگر راست می باشد. وی سابقهٔ بازی در تیم های دبیری تبریز، تأسیسات دریایی تهران و مس سونگون و گیتی پسند اصفهان را دارد و یکی از تاثیرگذارترین بازیکن ها در موفقیت و قهرمانی تیم های باشگاهی و تیم ملی ایران می باشد.
پریانکا بوس بازیگر هندی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم "شیر"، "بیمارستان گود کارما"، فانی، "بانوی قاتل" و "باند گلاب" اشاره کرد.