Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جیشانگ (به لاتین: Jiaxing) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در چجیانگ واقع شده است. خصوصیات. جیشانگ ۴٬۰۰۸٫۷۶ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۵۰۱٬۶۵۷ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای هاله و Bunbury خواهرخوانده های جیشانگ هستند.
هوجا (به لاتین: Huzhou) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در چجیانگ واقع شده است. خصوصیات. هوجا ۵٬۸۱۸٫۴۳ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۸۹۳٬۵۴۲ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای رادوم و لگانس خواهرخوانده های هوجا هستند.
شاوشینگ (به لاتین: Shaoxing) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در چجیانگ واقع شده است. خصوصیات. شاوشینگ ۸٬۲۷۹٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۹۱۲٬۲۳۹ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای متپک و ادنسه خواهرخوانده های شاوشینگ هستند.
جینهوا (به لاتین: Jinhua) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در چجیانگ واقع شده است. خصوصیات. جینهوا ۱۰٬۹۲۶٫۱۶ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۳۶۱٬۵۷۲ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای دورن و هولابرون خواهرخوانده های جینهوا هستند.
کوجاو (به لاتین: Quzhou) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در چجیانگ واقع شده است. خصوصیات. کوجاو ۸٬۸۴۶ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۴۵۶٬۱۰۰ نفر جمعیت دارد.
جواشان (به لاتین: Zhoushan) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در چجیانگ واقع شده است. خصوصیات. جواشان ۱٬۱۲۱٬۲۶۱ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر کسن نوما، میاگی خواهرخواندهٔ جواشان هست.
تایجو (به لاتین: Taizhou, Zhejiang) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در چجیانگ واقع شده است. خصوصیات. تایجو ۵٬۹۶۸٬۸۳۸ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر فورت وین، ایندیانا خواهرخواندهٔ تایجو هست.
لیشای (به لاتین: Lishui) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در چجیانگ واقع شده است. خصوصیات. لیشای ۱۷٬۲۹۸ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۵۰۶٬۶۰۰ نفر جمعیت دارد.
ووهو (به لاتین: Wuhu) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در آن هوئی واقع شده است. خصوصیات. ووهو ۵٬۹۸۸ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۵۴۵٬۰۶۷ نفر جمعیت دارد و ۷٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای کوچی، پاویا و تورگون دی اردوز خواهرخوانده های واها هستند.
بنگبو (به لاتین: Bengbu) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در آن هوئی واقع شده است. خصوصیات. بنگبو ۵٬۹۵۲٫۱۴ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۱۶۴٬۴۶۷ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای برگامو و استان برگامو خواهرخوانده های بنگبو هستند.
مانشان (به لاتین: Ma'anshan) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در آن هوئی واقع شده است. خصوصیات. مانشان ۴٬۰۴۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۳۶۶٬۳۰۲ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر همیلتون، انتاریو خواهرخواندهٔ مانشان هست.
هوایبی (به لاتین: Huaibei) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در آن هوئی واقع شده است. خصوصیات. هوایبی ۲٬۷۴۰٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۱۱۴٬۲۷۶ نفر جمعیت دارد.
تانگلینگ (به لاتین: Tongling) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در آن هوئی واقع شده است. خصوصیات. تانگلینگ ۲٬۹۲۴ کیلومترمربع مساحت و ۷۴۱٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای Borough of Halton، آنتوفاگاستا، وارزه، لیریا و Skellefteå Municipality خواهرخوانده های تانگلینگ هستند.
انگینگ (به لاتین: Anqing) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در آن هوئی واقع شده است. خصوصیات. انگینگ ۱۵٬۳۹۸ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۳۱۱٬۳۷۹ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای ایباراکی، اوساکا و کوتاهیه خواهرخوانده های انگینگ هستند.
چیجوا (به لاتین: Chizhou) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در آن هوئی واقع شده است. خصوصیات. چیجوا ۹٬۴۲۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۵۵۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
بوجوا (به لاتین: Bozhou) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در آن هوئی واقع شده است. خصوصیات. بوجوا ۸٬۵۲۲٫۵۸ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۸۵۰٬۶۵۷ نفر جمعیت دارد و ۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سوژوو (به لاتین: Suzhou, Anhui) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در آن هوی واقع شده است. خصوصیات. سوژوو ۹٬۹۳۹٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۳۵۲٬۹۲۴ نفر جمعیت دارد.
فویانگ (به لاتین: Fuyang) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در آن هوئی واقع شده است. خصوصیات. فویانگ ۹٬۷۷۵ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۵۹۹٬۹۱۳ نفر جمعیت دارد.
چوژوو (به لاتین: Chuzhou) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در آن هوئی واقع شده است. خصوصیات. چوزوو ۱۳٬۵۲۳٫۲۱ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۹۳۷٬۸۶۸ نفر جمعیت دارد.
هوانگشان (به لاتین: Huangshan City) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در آن هوئی واقع شده است. خصوصیات. هوانگشان ۹٬۸۰۷٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۷۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر اینترلاکن خواهرخواندهٔ هوانگشان هست.
شوانچنگ (به لاتین: Xuancheng) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در آن هوئی واقع شده است. خصوصیات. شوانچنگ ۱۲٬۳۴۰ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۷۹۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
جنجیانگ (به لاتین: Zhenjiang) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در جیانگسو واقع شده است. خصوصیات. جنجیانگ ۳٬۷۹۹ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۱۱۳٬۳۸۴ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای کیشکورش، کوچینگ، مانهایم، کوراشیکی، اوکایاما، لوندرینا، ایکسان، تمپی، آریزونا، ازمیت، لاک-مگانتیک، کبک و تسو، میه خواهرخوانده های جنجیانگ هستند.
جاویاو (به لاتین: Gaoyou) یک county-level city در جمهوری خلق چین است که در یانگژو واقع شده است. خصوصیات. جاویاو ۱٬۹۶۳ کیلومترمربع مساحت و ۸۳۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
پوتیان (به لاتین: Putian) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در فوجیان واقع شده است. خصوصیات. پوتیان ۴٬۲۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۸۶۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
سانمینگ (به لاتین: Sanming) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در فوجیان واقع شده است. خصوصیات. سانمینگ ۲۲٬۹۲۹ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۵۰۳٬۳۸۸ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر Budapest XV. District خواهرخواندهٔ سانمینگ هست.
ژانگژو (به لاتین: Zhangzhou) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در فوجیان واقع شده است. خصوصیات. ژانگژو ۱۲٬۸۸۸ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۸۰۹٬۹۸۳ نفر جمعیت دارد.
نانپینگ (به لاتین: Nanping) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در فوجیان واقع شده است. خصوصیات. نانپینگ ۲۶٬۲۷۸ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۶۴۵٬۵۴۹ نفر جمعیت دارد و ۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر City of Albury خواهرخواندهٔ نانپینگ هست.
لانگیان (به لاتین: Longyan) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در فوجیان واقع شده است. خصوصیات. لانگیان ۱۹٬۰۶۹ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۵۵۹٬۵۴۵ نفر جمعیت دارد.
نینگده (به لاتین: Ningde) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در فوجیان واقع شده است. خصوصیات. نینگده ۱۳٬۴۵۲ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۸۲۱٬۹۹۶ نفر جمعیت دارد.
جیاجیانگ (به لاتین: Jiujiang) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در جیانگشی واقع شده است. خصوصیات. جیاجیانگ ۱۸٬۸۲۳ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۷۲۸٬۷۷۸ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای کایانی، کپر، اسلوونی، لوییویل، کنتاکی و کوپیاپو خواهرخوانده های جیاجیانگ هستند.
پینگشیانگ (به لاتین: Pingxiang) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در جیانگشی واقع شده است. خصوصیات. پینگشیانگ ۳٬۸۲۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۸۵۴٬۵۱۵ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای نایروبی و کوپیاپو خواهرخوانده های پینگشیانگ هستند.
جینگدیجن (به لاتین: Jingdezhen) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در جیانگشی واقع شده است. خصوصیات. جینگدیجن ۵٬۲۵۶ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۵۵۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
فرانکلین لوفرانی (متولد ۲۵ اکتبر ۱۹۴۲ در الجزیره، الجزایر) رئیس شرکت اسمایلی است که صاحب نشان تجاری و حق کپی رایت چهره و نام Smiley در بسیاری از کشورهاست. تاریخچه. فرانکلین لوفرانی بیش از ۵ دهه به کار روزنامه نگاری همچنین پست های ارشد در صنعت مجوزدهی پرداخته است. کارش را در ۱۹۶۰ به عنوان ویراستار در روزنامه فرانس سوار به عنوان نویسنده آگهی های تجارتی تبلیغاتی آژانس تبلیغاتی ماسیوس لاندا شروع کرد. در در سال ۱۹۶۹ بخش مجوزدهی انتشارات اشت در فرانسه را تأسیس نمود تا حقوق بابار فیله و سایر شخصیت های کتاب های این ناشر را مجوزدهی کند. در سال ۱۹۷۲ لوفرانی اولین شخصی شد که چهره Smiley را به نشان تجاری تبدیل کرد و آن را تبلیغ کرد. او از آن برای برجسته کردن داستان های خبری خوب در روزنامه فرانس سوار استفاده کرد. او به این طراحی نام ساده "اسمایلی" را داد و شروع به مجوزدهی حقوق آن از طریق شرکت خود، شرکت بین المللی مدیریت دانش (KIM) کرد. سپس در ۱۹۷۳ رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل Junior Productions شد که عامل مجوزدهی مارول کمیکس، هانا باربارا، لری هارمون و سایر سازمان های مجوزدهی جهانی ایالات متحده و همچنین سازمانهای در حال ظهو
ر ژاپنی مانند Goldorak یا(Yūfō Robo Gurendaizā به ژاپنی)، Prince Saphir یا (Ribon no Kishi به ژاپنی) و سازمانهای بسیار دیگر شد. در سال ۱۹۷۷ شرکت Télé-Junior S.A را راه انداخت و رئیس هییت مدیره و مدیر انتشارات Télé-Junior شد. در سال ۱۹۷۸ همچنین مدیر انتشارات Télé-Parade شد. لوفرانی در این مقطع زمانی به دلیل اقدامات خلاقانه در نشر و توزیع مجلات، صفحات موسیقی، نوارها و نوارهای ویدئویی اعتبار کسب کرد و اطلاع رسانی دربارهٔ سازمان مجوز دهی خود را افزایش داد و اولین عامل مجوزدهی شد که از سازمان های خود (مارول، هانا باربرا، لری هارمون) با استفاده از کارزارهای رسانه ای و انتشاراتی پشتیبانی می کند. در سال ۱۹۸۰ لوفرانی به دبیرکلی S.P.P.S یا (Syndicat des Publication Périodiques Spécialisées) منصوب شد و در آگوست همان سال SARL Junior d’aujourd’hui را به عنوان بخشی از Femmes d’Aujourd’hui تأسیس کرد. با گسترش شهرت لوفرانی در صنعت انتشارات، در سال ۱۹۸۱ عضو هیئت مشاورین F.N.P.H.P یا (Fédération Nationale de la Presse Hebdomadaire et Périodique) شد و سپس در سال ۱۹۸۴ عضو کمیسیون تبلیغاتی F.N.P.H.P شد. در اکتبر ۱۹۸۱ سهام SARL Ju
nior d’aujourd’hui در Femmes d’aujourd’hui را خرید و مالکیت و حقوق بهره برداری از “Télé-Junior” را در شرکت خود SARL Junior Productions بدست آورد. در همین زمان فرانکلین لوفرانی به گسترش شرکت اسمایلی به عنوان سازمان جهانی مجوزدهی ادامه داد و در سال ۱۹۹۶، نیکولاس لوفرانی در لندن به پدرش پیوست تا در شرکت اسمایلی کار کند. به کمک یکدیگر آن ها شرکت مجوزدهی اسمایلی، همه حقوق نشان تجاری قبلی فرانکلین لوفرانی را بازپس گرفت و از ۱۹۷۱ لوگوی اسمایلی را اداره می کند. ایجاد برند اسمایلی. در سال ۱۹۷۱، لوفرانی با پیر لازارف ویراستار ارشد روزنامه فرانس سوار را به چالش کشید تا در زمانی که به نظر می رسید خبرهای بد همه گیر شده اند، کارزاری برای گسترش اندکی شادکامی ایجاد کند. او این ایده رسید که لوگوی ساده ای طراحی کند که برای پررنگ کردن خبرهای خوب استفاده شود. لوگو به طور رسمی تحت INPI سازمان ملی مالکیت صنعتی فرانسه در ۱ اکتبر ۱۹۷۱ برای دسته ۱، ۲، ۴، ۹، ۱۴، ۱۵، ۱۶، ۱۸، ۲۰، ۲۱، ۲۴، ۲۵، ۲۸، ۲۹، ۳۰، ۳۲، ۳۳، ۳۴، ۳۵، ۳۸، ۳۹، ۴۱ از محصولات و خدمات ثبت تجاری شده است. لوگوی اسمایلی شنبه ۱ ژانویه ۱۹۷۲ وقتی به دنیا آمد که روزنامه فرانسوی ف
رانس سوار تبلیغ شادکامی لوفرانی با عنوان «برای لبخند وقت بگذارید» را منتشر کرد. این کار اولین ادعای منتشر شده و دارای تاریخ مالکیت حق نشر لوگوی اسمایلی است. خیلی پیشتر از اینکه تبلیغ گسترده شود، موقعیت های مجوزدهی متعددی برای اسمایلی در صنایع مختلف پیش آمد. اسمایلی به صورت پدیده تجاری عظیمی رشد کرد. کارزار اسمایلی همچنین توسط روزنامه های اروپایی دیگری مانند د تلگراف، بلیک، لا ونگوردیا نیز بازپخش شد. مؤسسه SmileyWorld. در سال ۲۰۰۵ لوفرانی خیریه مؤسسه SmileyWorld یا (SWA) را تأسیس کرد. تصمیم گرفت تا بخشی از سود شرکت را واگذار کند تا حامی پروژه های اجتماعی در سراسر جهان شود.
نیکلاس لوفرانی (متولد ۱۷ دسامبر ۱۹۷۱ در نویی-سور-سن، فرانسه) مدیرعامل شرکت Smiley است که صاحب نشان تجاری و حق کپی رایت چهره و نام اسمایلی در بیش از ۱۰۰ کشور است. شرکت Smiley. در سال ۱۹۹۶ در لندن، نیکولاس لوفرانی و پدرش، روزنامه نگاری فرانسوی به نام فرانکلین لوفرانی، شرکت صدور مجوز اسمایلی را تأسیس نمودند، و همه حقوق از پیش موجود نشان تجاری لوگو Smiley که فرانکلین لوفرانی از ۱۹۷۲ در اختیار داشت را بازپس بگیرند. رشد برند Smiley. نیکولاس لوفرانی ثبت برند تجاری را گسترش داد و با ایجاد هویت تجاری جدید برای برچسب ها، بسته بندی، کاتولوگ و اقلام مشابه، لوگو را بیش تر از همیشه با نام آن مرتبط کرد. همچنین وی ارایه های در سراسر جهان ترتیب داد و با پیش گرفتن استراتژی تبلیغاتی جامع[واژگان تبلیغاتی] از همه شرکای صدور مجوز پشتیبانی کرد. هدف از این کار این بود که برای این لوگو سطح پذیرش عمومی مانند سایر لوگوهای آیکونی معروف مانند تیک نایکی یا تمساح لاکست ایجاد شود. شکلک های گرافیکی. در سال ۱۹۹۷ نیکولاس لوفرانی متوجه رشد استفاده از شکلک های ساخته شده با کد اسکی در فناوری موبایل شد و تجربه کار با چهره های پویانمایی شده Smiley
را آغاز کرد، با این قصد که آیکونهای رنگی بسازد که متناظر و مشابه با شکلک های اسکی از قبل موجود که فقط با استفاده از علایم نگارشی ساخته شده بودند، باشند تا این شکلک ها برای استفاده در فناوری دیجیتالی جذاب تر باشند. لوفرانی این تجربه ها را به صورت یک واژه نامه آنلاین شکلک درآورد که در طبقه بندی های مختلف مانند - کلاسیک، بیان حالات، پرچم ها، جشن ها، سرگرمی، ورزشی، آب و هوا، حیوانات، غذا، ملت ها، شغل ها، سیاره ها، صورت های فلکی، نوزادان مرتب شده بودند و این طراحی ها ابتدا در ۱۹۹۷ در دفتر حق تکثیر ایالات متحده آمریکا ثبت شدند و سپس در سال ۱۹۹۸ این آیکون ها به صورت فایلهای جیف بر روی وب منتشر شدند و اولین شکلک های گرافیکی شدند که در این فناوری استفاده می شدند. در سال ۲۰۰۰ فهرست راهنمای شکلک که لوفرانی ساخته بود بر روی اینترنت در دسترس کاربران تلفن های همراه قرار گرفت تا از نشانی smileydictionary.com دانلود کنند و این فهرست شامل بیش از ۱۰۰۰ شکلک گرافیکی خندانک و نسخه های اسکی آن ها بود. بعدتر فهرست راهنمای مشابه ای هم در سال ۲۰۰۲ در کتاب مارابوت به نام دیکو اسمایلیز (واژه نامه شکلک ها) منتشر شد. در سال ۲۰۰۱ شرکت اسم
ایلی Smiley Company شروع به ثبت حق شکلک های گرافیکی لوفرانی مورد دانلود و استفاده در تلفن های همراه شرکت های مخابراتی مختلف شامل نوکیا، موتورلا، سامسونگ، SFR (ودافون) و اسکای تله مدیا کرد. مناقشه وال-مارت. در سال ۲۰۰۱ شرکت اسمایلی وارد مناقشه طولانی در ایالات متحده با برند سوپرمارکت وال-مارت شد که ادعا می کرد مالک حقوق برند تصویری اصلی است. این اختلاف باعث هیچگونه عدم توافقی بر سر حقوق آیکونهایی که نیکولاس لوفرانی ساخته بود یا نام برند اسمایلی نبود. طرفین پرونده در سال ۲۰۱۰ قبل از حضور در دادگاه فدرال در شیکاگو طی شرایط افشا نشده با یکدیگر به توافق رسیدند. ترکیبی از کار قبلی شرکت و پروفایل تولید شده در پرونده دادگاه باعث اطلاع رسانی فراوان دربارهٔ لوگو اسمایلی شد و به شرکای جدیدی برای استفاده از برند در محصولاتی مانند پوشاک، عطر، عروسک مخملی، نوشت افزار و راه اندازی کارزار تبلیغاتی مجوز گرفتند. مؤسسه SmileyWorld. در سال ۲۰۰۵ لوفرانی خیریه ای به نام مؤسسه "The SmileyWorld Association یا (SWA) ایجاد کرد." نیکولاس لوفرانی تصمیم گرفت تا با استفاده از کتان ارگانیک در پوشاک، منابع یابی تجارت منصفانه، محصولات اخلاقی
را تبلیغ کند و و بخشی از سود شرکت را به مؤسسه SmileyWorld واگذار کرد. شراکت و فروشگاه های آثار مفهومی. نیکولاس لوفرانی با طراحان خوش سابقه مانند تامی هیلفیگر، او را ایتو، و ژان شارل دو کاستلبایک، شراکت کرد و «اسمایلی» شروع به حضور در فروشگاه های آثار مفهومی مشهور مانند کولت در پاریس، فرد سگال در لس آنجلس، هنری بندل در نیویورک و اشتایربلوت در مونیخ کرد. در دسامبر ۲۰۱۱ اولین فروشگاه آثار مفهومی اسمایلی در لندن افتتاح شد. رتبه بندی مالی. شرکت اسمایلی یکی از ۱۰۰ شرکت بزرگ مجوزدهی در جهان است و گردش مالی بیش از ۱۶۷ میلیون دلار در سال ۲۰۱۲ داشته است.
بدفورد (به انگلیسی: Bedford) یک شهرک در نیویورک است که در شهرستان وستچستر، نیویورک واقع شده است. خصوصیات. بدفورد ۱۰۲٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۷٬۳۳۵ نفر جمعیت دارد و ۱۱۶٫۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ٓX که با عنوان X/۱۹۹۹ نیز شناخته می شود، یک مجموعه مانگا ژاپنی که توسط مانگاکاهای زن کلمپ خلق شده است. این سری توسط انتشارات کادوکاوا شوتن از مه ۱۹۹۲ در ماهنامه آسوکا به چاپ می رسید، تا اینکه سردبیر مجله از افزایش خشونت در داستان احساس نگرانی نمود و از مارس ۲۰۰۳ انتشار آن را متوقف کرد. از آن زمان به بعد مانگا «X» به بسیاری از زبان ها ترجمه شده است، همچنین بر اساس این مجموعه، یک فیلم انیمه ای در اوت ۱۹۹۶ و یک مجموعه تلویزیونی انیمه که از اکتبر ۲۰۰۱ تا مارس ۲۰۰۲ در شبکه WOWOW پخش شد، که هر دو اثر توسط استودیوی مدهاوس تهیه شده اند. داستان. داستان در سال ۱۹۹۹ و آخرالزمان روایت می شود. اژدهایان آسمان و زمین به منظور نبرد نهایی در شهر توکیو گرد هم خواهند آمد. شخصیت اصلی داستان پسری جوان به نام کاموی شیرو، پس از ۶ سال غیبت به سرزمین مادری خودش یعنی توکیو بازگشته و در این میان سرنوشت زمین در دستان او قرار دارد که باید انتخاب از پیش تعیین شده ای انجام دهد: اژدهای زمین شود و با از بین بردن نسل انسان ها به حفظ زمین بپردازد یا اژدهای آسمان شود و از نابودی بشریت جلوگیری کند.
۳۳ () یک فیلم درام شیلی-کلمبیایی است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. این فیلم به حادثه ۲۰۱۰ معدن سن خوزه در سال ۲۰۱۰ اشاره دارد. خلاصه داستان. این فیلم بر پایه یک رویداد واقعی ساخته شده و داستان ۳۳ معدنچی را نقل می کند که به مدت ۶۹ روز در زیر زمین حبس شدند.
موموتارو به معنی «پسر هلو»، قهرمان عامی و پهلوانی نامدار در فولکلور ژاپنی است که از استان اوکایاما، ژاپن نشئت گرفته است. داستان موموتارو یکی از محبوب ترین افسانه های ژاپنی به شمار می رود و نامش در عنوان کتاب ها، فیلم ها، و آثار مختلف دیگری دیده می شود که داستان این قهرمان را به تصویر می کشند. داستان. در زمان های گذشته، یک زوج پیر در روستایی زندگی می کردند. آن ها بسیار تنها بودند، چون هیچ فرزندی نداشتند. در یکی از روزها پیرمرد رهسپار کوهستان شد تا برای آتش هیزم جمع آوری کند، و همسرش به کنار رودخانه برای شست وشوی لباس رفت. در حالی که مشغول شست وشو بود، با دیدن شیء بزرگی که در مسیر رودخانه در حال غلتیدن بود، بسیار شگفت زده شد. پیرزن، با دیدن این شیء، بسیار خوشحال شد و آن را توسط قطعه چوبی خیزران، که در کنارش بود، بیرون کشید. وقتی آن را بیشتر نگاه کرد، متوجه شد آن شیء یک هلوی بسیار بزرگ است و بزرگ ترین هلویی بود که تاکنون دیده بود. او سپس به سرعت کار شست وشوی خود را به اتمام رساند و به سمت خانه حرکت کرد تا هلو را برای مصرف به همسرش بدهد. در بعدازظهر همان روز، هنگامی که پیرمرد به خانه بازگشت و بسیار احساس گرسنگی م
ی کرد، به همسرش گفت: بیا هلو را تقسیم کنیم و مشغول خوردن آن شویم. پیرزن هلو را به دو نیم تقسیم کرد و به جای هستهٔ بزرگش کودکی زیبا از آن خارج شد. این زوج پیر، که بسیار خشنود شده بودند، آن کودک را به عنوان پسرشان قبول کردند و از آنجایی که او زادهٔ هلو بود نامش را "موموتارو" یا «پسر هلو» نهادند. با گذشت زمان، موموتارو بزرگ و بزرگ تر شد و به جوانی نیرومند تبدیل گشت. سال ها بعد، او والدین خود را ترک کرد تا برای نبرد با موجوداتی شیطانی به نام اُنی (اونی)، به جزیره ای دورافتاده برود. پیرمرد به او شمشیر و زره داد و پیرزن نیز برای ناهارش غذا (دامپینگ) درست کرد. آنگاه موموتارو راهی سفر شد. او، در طی مسیر با یک سگ، یک میمون، و یک قرقاول برخورد کرد که قبول کردند به او کمک کنند.
مردی با طپانچه طلایی یک فیلم جاسوسی، محصول سال ۱۹۷۴ و به کارگردانی گای همیلتون است. این فیلم، نهمین فیلم از سری جیمز باند است که توسط Eon Productions ساخته شده است و دومین فیلمی است که راجر مور در نقش مامور خیالی MI6 جیمز باند بازی می کند. این فیلم که اقتباسی آزاد از رمانی به همین نام پس از مرگ یان فلمینگ در سال 1965 منتشر شد، باند را به دنبال سولکس آژیتاتور فرستاده است، راه حلی تکنولوژیک برای کمبود انرژی معاصر، در حالی که با قاتل فرانسیسکو اسکارامانگا، «مردی با طپانچه طلایی» روبرو می شود. این عمل در دوئل بین آنها به اوج خود می رسد که سرنوشت سولکس را تعیین می کند. در این فیلم بازیگرانی همچون راجر مور، کریستوفر لی، بریت ایکلند، مائود آدامز، اروه ویلشز، ریچارد لو، کلیفتون جیمز، برنارد لی، مارک لارنس، دزموند لولین، مارنه مایتلند، لوئیز مکسول، جیمز کازینز و کارمن دو ساتوی ایفای نقش کرده اند. مردی با طپانچه طلایی چهارمین و آخرین فیلم از این مجموعه به کارگردانی گای همیلتون بود. فیلمنامه توسط ریچارد میبام و تام مانکیویچ نوشته شده است. این فیلم در مواجهه با بحران انرژی در سال 1973، موضوعی غالب در فیلمنامه قرار داشت.
بریتانیا هنوز به طور کامل بر بحران غلبه نکرده بود که این فیلم در دسامبر 1974 اکران شد. این فیلم همچنین نشان دهنده شور و شوق محبوب هنرهای رزمی در آن زمان است، با چندین صحنه کونگ فو و یک لوکیشن عمدتا آسیایی که در تایلند، هنگ کنگ و ماکائو قرا دارد، بخشی از فیلم نیز در بیروت لبنان می گذرد، اما در آنجا فیلمبرداری نشده است. این فیلم با نقدهای متفاوتی روبرو شد. بازی کریستوفر لی(اسکارامانگا)به عنوان شخصیت شروری با مهارت و توانایی مشابه با باند مورد ستایش قرار گرفت، اما منتقدان کلیت فیلم، به ویژه رویکرد کمدی آن و بازی مور و بریت اکلند را مورد انتقاد قرار دادند. این فیلم با وجود سودآوری، چهارمین فیلم کم درآمد در این سری است، و بازده نسبتاً کم آن در مقایسه با فیلم های Live and Let Die (1973) ادامه این فرنچایز را در خطر قرار داد. این آخرین فیلم باند بود که توسط آلبرت آر. بروکلی و هری سالتزمن تولید شد و سالتزمن 50 درصد سهام خود را در Danjaq LLC، شرکت مادر Eon Productions، پس از اکران فیلم فروخت. خلاصه داستان. «جیمز باند» (مور) مأموریت می یابد تا برای تحقیق دربارهٔ فعالیت های غیرقانونی مرد متنفذ و مرموزی به نام «اسکارامانگ
ا» (کریستوفر لی) به شرق دور برود…
مود آدامز (؛ زاده ۱۲ فوریه ۱۹۴۵) بازیگر اهل سوئد است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم "مرد بی رحم"، "مردی با طپانچه طلایی"، "اختاپوسی"، "رولربال" و "سوگلی" اشاره کرد.
راهنمای پیشاهنگ ها به دوره آخرالزمان زامبی وار () فیلمی آمریکایی در سبک کمدی ترسناک است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. از بازیگران آن می توان از تای شرایدن نام برد. خلاصه داستان. سه نوجوان می بایست شهرشان را که توسط زامبیهای آدمخوار اشغال شده و هر لحظه احتمال نابودی آن می رود نجات دهند اما ..…
جاسوسی که دوستم داشت فیلمی در گونهٔ جاسوسی و محصول سال ۱۹۷۷ میلادی است که توسط شرکت ایون پروداکشنز تهیه شد. در این فیلم که دهمین قسمت از مجموعهٔ فیلم های جیمز باند محسوب می شود، راجر مور سومین حضور خود را در نقش جیمز باند و لوئیس گیلبرت دومین حضور خود را در مقام کارگردان این مجموعه تجربه کرد. باربارا باک و کورد یورگنس نیز دیگر نقش های اصلی این فیلم را ایفا کرده اند. فیلمنامهٔ این اثر توسط کریستوفر وود و ریچارد می بام نوشته شد و تام منکویتس نیز آن را به صورت غیررسمی بازنویسی کرد. عنوان این فیلم برگرفته از رمانی است به همین نام نوشتهٔ ایان فلمینگ؛ که دهمین اثر از مجموعهٔ داستان های جیمز باند به شمار می رود و در سال ۱۹۶۲ منتشر شد. با این حال، داستان فیلم هیچ گونه ارتباطی با محتوای رمان ندارد. داستان فیلم دربارهٔ یک میلیاردر منزوی و جاه طلب به نام کارل استرومبرگ است که قصد دارد جهان را نابود کرده و تمدنی جدید در اعماق دریا بنا کند. جیمز باند برای مقابله با این تهدید، با همتای خود در شوروی با نام آنیا آماسووا همکاری می کند؛ در حالی که به طور هم زمان توسط دست نشانده قدرتمند و خطرناک استرومبرگ، با لقب جاوز، تحت تعقی
ب قرار دارد. روند فیلم برداری "جاسوسی که دوستم داشت" طی ماه های اوت تا دسامبر سال ۱۹۷۶ میلادی و در اماکن مختلفی انجام شد؛ از جمله کشور مصر (قاهره و اقصر) و کشور ایتالیا (کاستا اسمرالدا در ساردینیا). صحنه های زیر آب نیز در کشور باهاما (ناسائو) ضبط شدند و در استودیوی پاین وود نیز یک صحنه سازی عظیم برای بازسازی فضای داخلی ابرنفت کش ساخته شد. فیلم "جاسوسی که دوستم داشت" با استقبال منتقدان روبه رو شد. بسیاری آن را بازگشتی موفق برای مجموعهٔ جیمز باند دانسته و نقش آفرینی راجر مور را تحسین کردند. مور نیز بعداً این فیلم را محبوب ترین اثر خود در دوران ایفای نقش جیمز باند معرفی کرد. موسیقی متن فیلم نیز که توسط ماروین هملیش ساخته شده بود، با موفقیت همراه شد. فیلم "جاسوسی که دوستم داشت" علاوه بر نامزدی در جشنواره های معتبر، نامزد دریافت جایزه اسکار در سه رشته مختلف شد. کریستوفر وود نیز در سال ۱۹۷۷ میلادی، با اقتباس از این فیلم، رمانی با عنوان "جیمز باند، جاسوسی که دوستم داشت" به رشته تحریر درآورد. یازدهمین قسمت از مجموعهٔ فیلم های جیمز باند که پس از فیلم "جاسوسی که دوستم داشت" و در سال ۱۹۷۹ تولید شد، "مون ریکر" نام دارد.
خلاصه داستان. یک زیردریایی موشک بالستیک بریتانیایی و شوروی ناگهان ناپدید می شوند. جیمز باند - مأمور MI6 007 - برای تحقیق احضار شد. باند در راه جلسه توجیهی خود از کمین یک جوخه مأموران شوروی در اتریش می گریزد و یکی را در جریان تعقیب و گریز اسکی در سراشیبی کشته و از بقیه فرار می کند. طرح های سیستم ردیابی زیردریایی بسیار پیشرفته در مصر ارائه می شود. در آنجا، باند با سرگرد آنیا آماسوا - مأمور KGB Triple X - به عنوان رقیب برای برنامه های میکروفیلم روبرو می شود. آنها با هم در سراسر مصر سفر می کنند و در طول راه با آرواره ها - یک قاتل بلندقد با دندان های فولادی تیغ تیز - روبرو می شوند. باند و آماسوا با اکراه پس از توافق آتش بس توسط مافوقان بریتانیایی و شوروی مربوطه به یکدیگر می پیوندند. آنها شواهدی را کشف می کنند که این برنامه ها را با کارل استرومبرگ، دانشمند و سرمایه دار کشتیرانی مرتبط می کند. باند در حالی که با قطار به پایگاه استرومبرگ در ساردینیا سفر می کند، آماسوا را از دست آرواره ها نجات می دهد و رقابت سرد آنها به محبت تبدیل می شود. آنها که خود را به عنوان یک زیست شناس دریایی و همسرش نشان می دهند، از پایگاه استرو
مبرگ بازدید می کنند و متوجه می شوند که او یک ابر نفتکش مرموز جدید به نام لیپاروس را نه ماه قبل به فضا پرتاب کرده است. همان طور که آنها پایگاه را ترک می کنند، یک سرسپردگی سوار بر موتور سیکلت با ماشین کناری موشک، آرواره ها در ماشین، و نائومی، دستیار/خلبان استرومبرگ در یک هلیکوپتر تهاجمی، آنها را تعقیب می کنند، اما باند و آماسوا وقتی ماشینش - یک لوتوس - از زیر آب فرار می کنند. Esprit از Q Branch - تبدیل به زیردریایی می شود. آرواره ها از یک تصادف ماشین جان سالم به در می برند و نائومی زمانی کشته می شود که باند یک موشک هوای دریایی از ماشینش شلیک می کند که هلیکوپتر او را نابود می کند. هنگام بررسی پایگاه آتلانتیس زیر آب استرومبرگ، این زوج تأیید می کنند که او سیستم ردیابی زیردریایی را اجرا می کند و از حمله گروهی از زیردریایی های کوچک استرومبرگ فرار می کند. باند در بازگشت به خشکی متوجه می شود که لیپاروس هرگز از هیچ بندر یا بندر شناخته شده ای بازدید نکرده است. آماسوا متوجه می شود که باند معشوقش سرگئی بارسوف را کشته است (همان طور که در ابتدای فیلم نشان داده شده است) و او عهد می کند که به محض اتمام مأموریت باند را بکشد. ب