Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ترمایت (به انگلیسی: Thermite) -که در فارسی ترمیت هم خوانده می شود- یک ترکیب آتش زا از ترکیب یک فلز و یک اکسید فلز است. زمانی که ترمیت توسط حرارت یا واکنش شیمیایی مشتعل می شود، تحت یک گرمازا قرار می گیرد. اکثر ترمیت ها انفجاری نیستند، اما می توانند انفجارهای کوچکی را در یک منطقه کوچک ایجاد کنند که باعث ایجاد حرارت و دمای بالا می شوند. واکنش ترمیت شبیه به دیگر مخلوط های اکسید کننده و سوخت مانند باروت است. ترمیت ها ترکیبات متنوعی دارند. سوخت ها عبارتند از آلومینیوم، منیزیم، تیتانیوم، روی، سیلیسیم و بور. آلومینیوم به علت نقطه جوش بالا و قیمت پایین آن رایج است. اکسید کننده ها عبارتند از بیسموت(III) اکسید ، بور تری اکسید، دی اکسید سیلیسیم، کروم(III) اکسید، منگنز دی اکسید، اکسید آهن (III)، اکسید آهن (II, III)، مس (II) اکسید، و تترا اکسید سرب (سرنج). این واکنش که فرایند گلدشمیت نیز نامیده می شود، برای جوشکاری ترمیت استفاده می شود که اغلب برای اتصال خطوط راه آهن استفاده می شود. ترمیت ها همچنین در پالایش فلزات، از کار انداختن سلاح ها و تسلیحات آتش زا مورد استفاده قرار گرفته اند. برخی از مخلوط های ترمیت به عنوان در آتش
بازی استفاده می شوند. واکنش های شیمیایی. در مثال زیر، عنصر آلومینیوم اکسید فلز دیگر را کاهش می دهد که در این مثال رایج اکسید فلز اکسید آهن است. زیرا آلومینیوم پیوندهای قوی تر و پایدارتری با اکسیژن نسبت به آهن ایجاد می کند: &lt;chem&gt;2Al + Fe2O3 -&gt; Al2O3 + 2Fe&lt;/chem&gt; محصولات این واکنش عبارتند از آلومینیوم اکسید، عنصر آهن و مقدار زیادی گرما. واکنش دهنده ها معمولاً به صورت پودر هستند و با یک چسب مخلوط می شوند تا ماده به صورت جامد بماند و از جدا شدن جلوگیری شود. می توان از اکسیدهای فلزی دیگر مانند اکسید کروم برای تولید فلز در شکل عنصری آن استفاده کرد. به عنوان مثال، یک واکنش ترمیت مس با استفاده از اکسید مس و آلومینیوم عنصری را می توان برای ایجاد اتصالات الکتریکی در فرایندی به نام جوش احتراقی استفاده کرد که مس عنصری را تولید می کند (ممکن است به شدت واکنش نشان دهد): &lt;chem&gt;3CuO + 2Al -&gt; 3Cu + Al2O3&lt;/chem&gt; ترمیت های با ذرات نانومتری با اصطلاحات مختلفی مانند ، ، و مواد پرانرژی نانوکامپوزیت توصیف می شوند. تاریخچه. واکنش ترمیت در سال 1893 کشف شد و در سال 1895 توسط شیمیدان آلمانی هانس گلدشمیت (H
ans Goldschmidt) ثبت شد. در نتیجه، این واکنش گاهی اوقات "واکنش گلدشمیت" یا "فرایند گلدشمیت" نامیده می شود. گلدشمیت در ابتدا به تولید فلزات بسیار خالص با اجتناب از استفاده از کربن در گدازگری علاقه داشت، اما به زودی به سودمندی ترمیت در جوشکاری پی برد. اولین کاربرد تجاری ترمیت در جوشکاری مسیرهای تراموا در اسن در سال ۱۸۹۹ بود. ویژگی های فرایند. ترمیت ها با فقدان تقریباً کامل تولید گاز در حین سوختن، دمای واکنش بالا و تولید سرباره مذاب مشخص می شوند. سوخت باید حرارت احتراق بالایی داشته باشد و اکسیدهایی با نقطه ذوب پایین و نقطه جوش بالا تولید کند. عامل اکسنده باید حداقل ۲۵٪ اکسیژن، چگالی بالا، حرارت تشکیل کم داشته باشد و فلزی با نقطه ذوب پایین و جوش بالا تولید کند (بنابراین انرژی آزاد شده در تبخیر محصولات واکنش مصرف نمی شود). "چسب های آلی" را می توان به ترکیب اضافه کرد تا خواص مکانیکی را بهبود بخشد، اما آنها تمایل به تولید محصولات تجزیه گرماگیر دارند که باعث از دست رفتن حرارت واکنش و تولید گاز می شود. مواد واکنش. اکسید آهن قرمز (Fe2O3، که معمولاً به عنوان زنگ شناخته می شود) رایج ترین اکسید آهن مورد استفاده در ترمیت ا
ست. مگنتیت نیز قابل استفاده است. اکسیدهای دیگری نیز مانند MnO2 در ترمیت منگنز، Cr2O3 در ترمیت کروم، کوارتز در ترمیت سیلیسیم، یا مس (II) اکسید در ترمیت مس، گهگاه اما فقط برای اهداف تخصصی استفاده می شوند. همه این نمونه ها از آلومینیوم به عنوان فلز واکنش پذیر استفاده می کنند. فلوئوروپلیمرها را می توان در فرمولاسیون های خاص استفاده کرد، تفلون با منیزیم یا آلومینیوم یک نمونه نسبتاً رایجی است. یکی دیگر از مواد این نوع است. ترکیبی از یخ خشک (دی اکسید کربن منجمد) و عوامل کاهنده مانند منیزیم، آلومینیوم و بور همان واکنش شیمیایی را که با مخلوط های سنتی ترمیت انجام می شود را دنبال می کنند و اکسیدهای فلزی و کربن تولید می کنند. با وجود دمای بسیار پایین مخلوط ترمیت یخ خشک، چنین سیستمی می تواند با شعله مشتعل شود. هنگامی که مواد به خوبی تقسیم می شوند، در یک لوله محصور می شوند و مانند مواد منفجره سنتی مسلح می شوند، این ترمیت بسیار سرد قابل انفجار است و بخشی از کربن آزاد شده در واکنش به شکل الماس ظاهر می شود. دما. دمای به دست آمده در طول واکنش، "نتیجه" را تعیین می کند. در حالت ایده آل، واکنش مذابی از فلز و سرباره که به خوبی از
هم جدا شده اند، تولید می کند. در این حالت، دما باید آنقدر بالا باشد که هر دو محصول واکنش، فلز حاصل از واکنش و اکسید سوخت، ذوب شوند. در دمای خیلی پایین، واکنش مخلوطی از توده فلز به هم چسبیده و سرباره تولید می کند. در دمای بیش از حد بالا (بالاتر از نقطه جوش هر واکنش دهنده یا محصول)، واکنش منجر به تولید سریع گاز می شود و مخلوطِ واکنش سوزان را پراکنده می کند و گاهی اوقات اثراتی مشابه انفجار کم بازده دارد. در ترکیبات در نظر گرفته شده برای تولید فلز با واکنش آلومینوترمی، می توان با این اثرات مقابله کرد. دمای بسیار پایین واکنش (به عنوان مثال، هنگام تولید سیلیکون از ماسه) را می توان با افزودن یک عامل اکسنده مناسب (مانند گوگرد در ترکیبات آلومینیوم-گوگرد-ماسه) افزایش داد. دمای بسیار بالا را می توان با استفاده از یک خنک کننده مناسب و یا فلاکس سرباره کاهش داد. فلاکسی که اغلب در ترکیبات آماتور(غیرحرفه ای) استفاده می شود، کلسیم فلوئورید است، زیرا واکنش پزیری کم، نقطه ذوب نسبتاً پایین و گران روی مذاب پایینی در دماهای بالا دارد (بنابراین سیالیت سرباره افزایش می یابد) و یک "یوتکتیک" با آلومینا تشکیل می دهد. با این حال، فلاکس
بیش از حد، واکنش دهنده ها را تا حدی رقیق می کند که قادر به حفظ احتراق نیستند. نوع اکسید فلز نیز تأثیر چشمگیری بر میزان انرژی تولید شده دارد. هر چه اکسید بیشتر باشد، مقدار انرژی تولید شده نیز افزایش می یابد. یک مثال خوب، تفاوت بین منگنز (IV) اکسید و منگنز (II) اکسید است، که در اولی دمای بسیار بالایی تولید می شود و دومی به سختی قادر به حفظ احتراق است. برای دستیابی به نتایج خوب، می توان از مخلوطی از هر دو اکسید با نسبت مناسب استفاده کرد. سرعت. سرعت واکنش را می توان با "اندازه ذرات" تنظیم کرد. ذرات درشت تر از ذرات ریزتر کندتر می سوزند. این اثر با ذراتی که برای شروع واکنش نیاز به حرارت دادن برای رسیدن به دمای بالاتر دارند، آشکارتر است. این اثر در به حداکثر می رسد. دمای به دست آمده در واکنش با شرایط آدیاباتیک، زمانی که هیچ گرمایی به محیط داده نمی شود و هدر نمی رود، با استفاده از - با محاسبه انرژی تولید شده توسط خود واکنش (کم کردن آنتالپی واکنش دهنده ها از آنتالپی محصولات) و کم کردن انرژی مصرف شده توسط گرم کردن محصولات (از گرمای ویژه آنها، زمانی که مواد فقط دمای خود را تغییر می دهند، و آنتالپی ذوب آنها و در نهایت آن
تالپی تبخیر، زمانی که مواد ذوب می شوند یا می جوشند). در شرایط واقعی، واکنش گرمای خود را با انتقال به محیط از دست می دهد، بنابراین دمای به دست آمده تا حدودی کمتر است. سرعت انتقال حرارت محدود است، بنابراین هرچه واکنش سریعتر باشد، به شرایط آدیاباتیک نزدیکتر می شود و دمای به دست آمده بالاتر می رود. انواع. ترمیت آلومینیوم. به طور نظری، هر فلز را می توان به جای آلومینیوم استفاده کرد. اما در واقعیت این کار به ندرت انجام می شود، زیرا خواص آلومینیوم برای این واکنش تقریبا "ایده آل" است: اگرچه واکنش دهنده ها در دمای اتاق "پایدار" هستند، اما هنگامی که تا دمای اشتعال حرارت داده می شوند، با یک واکنش گرماده شدید می سوزند. محصولات به دلیل دمای بالا (تا ۲۵۰۰ درجه سانتیگراد با اکسید آهن (III)) به صورت مایع ظاهر می شوند، اگرچه دمای واقعی بدست آمده بستگی به سرعت فرار گرما به محیط اطراف دارد. ترمیت حاوی منبع اکسیژن مخصوص به خود است و به هیچ منبع خارجی هوا نیاز ندارد. در نتیجه، نمی توان آن را محبوس کرد و ممکن است در هر محیطی که گرمای اولیه کافی داشته باشد مشتعل شود. هنگامی که خیس است به خوبی می سوزد و نمی توان آن را به راحتی با آب
خاموش کرد، اگرچه مقدار آب کافی برای حذف گرمای کافی ممکن است واکنش را متوقف کند. آب با مقادیر کم قبل از رسیدن به واکنش می جوشد. با این حال، ترمیت برای جوشکاری زیر آب استفاده می شود. ترمیت آهن. رایج ترین ترکیب ترمیت آهن است. عامل اکسنده مورد استفاده معمولا یا اکسید آهن (III) یا اکسید آهن (II,III) است. اولی گرمای بیشتری تولید می کند. احتراق دومی احتمالاً به دلیل ساختار کریستالی اکسید آسان است. افزودن اکسیدهای مس یا منگنز می تواند به طور قابل توجهی سهولت اشتعال را بهبود بخشد. چگالی ترمیت تهیه شده اغلب به ۰٫۷ گرم بر سانتی متر مکعب می رسد. این مقدار کم چگالی، به نوبه خود، منجر به چگالی انرژی نسبتاً ضعیف (حدود ۳ کیلوژول بر سانتی متر مکعب)، زمان سوختن سریع، و افشانه آهن مذاب به دلیل انبساط هوای محبوس می شود. ترمیت را می توان با چگالی بالا به اندازه ۴٫۹ گرم بر سانتی متر مکعب (تقریبا ۱۶ کیلوژول بر سانتی متر مکعب) با سرعت سوختن آهسته (حدود ۱ سانتی متر بر ثانیه) متراکم کرد. ترمیت فشرده قدرت ذوب بالاتری دارد، یعنی می تواند یک فنجان فولادی را در جایی که ترمیت با چگالی کم از بین می رود، ذوب کند. ترمیت آهن با مواد افزودنی ی
ا بدون آنها را می توان به دستگاه های برش که دارای پوشش مقاوم در برابر حرارت و یک نازل هستند، فشار داد. ترمیت آهن متعادل شده با اکسیژن (2Al + Fe2O3) دارای حداکثر چگالی نظری ۴٫۱۷۵ گرم بر سانتی متر مکعب است و ۳۱۳۵ کلوین یا ۲۸۶۲ درجه سانتیگراد یا ۵۱۸۳ درجه فارنهایت (شامل انتقال فاز، محدود شده توسط آهن، که در دمای ۳۱۳۵ کلوین می جوشد) است. اکسید (برای مدت کم) مذاب است و آهن تولید شده عمدتاً مایع است که بخشی از آن به صورت گازی است - در هر کیلوگرم ترمیت ۷۸٫۴ گرم بخار آهن تولید می شود. محتوای انرژی ۹۴۵٫۴ کالری بر گرم (۳۹۵۶ ژول بر گرم) است. چگالی انرژی ۱۶۵۱۶ ژول بر سانتی متر مکعب است. ترکیب اصلی که اختراع شد، از اکسید آهن به صورت استفاده می کرد. احتراق این ترکیب بسیار دشوار بود. ترمیت مس. ترمیت مس را می توان با استفاده از اکسید مس (I) (Cu2O، قرمز) و مس(II) اکسید (CuO، سیاه)، تهیه کرد. سرعت سوختن بسیار بالا است و نقطه ذوب مس نسبتاً پایین است، بنابراین واکنش مقدار قابل توجهی مس مذاب را در مدت زمان بسیار کوتاهی تولید می کند. واکنش های ترمیت مس (II) می تواند به قدری سریع باشد که می توان آن را نوعی پودر فلاش در نظر گرفت. ان
فجاری ممکن است رخ دهد که افشانه قطرات مس را به فواصل قابل توجهی بفرستد. مخلوط متعادل شده با اکسیژن دارای حداکثر چگالی نظری ۵٫۱۰۹ گرم بر سانتی متر مکعب، دمای شعله آدیاباتیک ۲۴۸۳ کلوین (شامل انتقال فاز) با اکسید آلومینیوم مذاب و مس در هر دو شکل مایع و گاز است. ۳۴۳ گرم بخار مس در هر کیلوگرم از این ترمیت تولید می شود. محتوای انرژی ۹۷۴ کالری بر گرم است. ترمیت مس (I) در مصارف صنعتی در جوشکاری هادی های مسی ضخیم (جوش احتراقی) استفاده می شود. مخلوط متعادل شده با اکسیژن دارای حداکثر چگالی نظری ۵٫۲۸۰ گرم بر سانتی متر مکعب، دمای شعله آدیاباتیک ۲۸۴۳ کلوین (شامل انتقال فاز) با اکسید آلومینیوم مذاب و مس در هر دو شکل مایع و گاز است. ۷۷٫۶ گرم بخار مس در هر کیلوگرم از این ترمیت تولید می شود. محتوای انرژی ۵۷۵٫۵ کالری بر گرم است. ترمات. ترکیب ترمات یک ترمیت غنی شده با یک اکسنده مبتنی بر "نمک" (معمولاً نیترات ها، به عنوان مثال، نیترات باریم، یا پراکسیدها) است. برخلاف ترمیت ها، ترمات ها با خروج شعله و گازها می سوزند. وجود عامل اکسنده باعث می شود که مخلوط آسان تر مشتعل شود و نفوذ هدف توسط ترکیب سوزانده شده را بهبود می بخشد، زیرا گا
ز تکامل یافته سرباره مذاب را بیرون می زند و باعث هم زدن مکانیکی می شود. این نوع مکانیزم ترمات را برای اهداف آتش زا و برای تخریب اضطراری تجهیزات حساس (مانند دستگاه های رمزنگاری) مناسب تر از ترمیت می کند، زیرا اثر ترمیت بیشتر موضعی است. احتراق. احتراق یک واکنش ترمیت به طور معمول نیاز به یک جرقه (فشفشه) یا نوار منیزیمی دارد که به راحتی قابل دستیابی است، اما ممکن است به تلاش های مداوم نیاز داشته باشد، زیرا احتراق می تواند غیرقابل اطمینان و غیرقابل پیش بینی باشد. این دماها را نمی توان با فیوزهای باروت مرسوم، میله های نیتروسلولز، ، ، یا سایر مواد اشتعال زا معمولی بدست آورد. اغلب از نوارهای فلزی منیزیم به عنوان فیوز استفاده می شود. از آنجایی که فلزات بدون انتشار گازهای خنک کننده می سوزند، به طور بالقوه می توانند در دمای بسیار بالا بسوزند. فلزات واکنش پذیر مانند منیزیم می توانند به راحتی به دمای کافی برای احتراق ترمیت برسند. احتراق منیزیمی در بین کاربران مبتدی ترمیت محبوب است، زیرا عمدتاً این احتراق به راحتی قابل انجام است، اما اگر یک قطعه از نوار سوزان در مخلوط بیفتد، احتراق "زودرس" ایجاد می شود. کاربردهای غیرنظامی.
ترمیت ممکن است برای تعمیر با جوشکاری در محل مقاطع فولادی ضخیم مانند قاب های محور لوکوموتیو که تعمیر می تواند بدون برداشتن قطعه از محل نصب آن انجام شود، استفاده شود. ترمیت را می توان برای برش یا جوشکاری سریع فولاد مانند خطوط راه آهن، بدون نیاز به تجهیزات پیچیده یا سنگین استفاده کرد. با این حال، عیوب مانند آخال های سرباره و حفره ها (سوراخ ها) اغلب در چنین اتصالات جوش کاری وجود دارند، بنابراین برای اجرای موفقیت آمیز فرایند به دقت زیادی نیاز است. تحلیل عددی جوشکاری ترمیت ریل ها مشابه با تحلیل خنک کاری ریخته گری انجام شده است. هم تحلیل اجزاء محدود و هم تحلیل تجربی جوش های ریل ترمیت نشان داده اند که درز جوش تاثیرگذارترین پارامتر در تشکیل عیوب است. افزایش شکاف جوش باعث کاهش تشکیل حفره انقباضی و عیوب جوشکاری سرد جوشی می شود و افزایش دما پیش گرما و دمای ترمیت این عیوب را بیشتر کاهش می دهد. با این حال، کاهش این عیوب شکل دومی از نقص را ترویج می کند: میکروپوروزیتی (تخلخل های میکرو). همچنین باید مراقب بود که ریل ها مستقیم باقی بمانند، بدون اینکه منجر به درزهای فرورفته شود، که می تواند باعث ساییدگی در خطوط با سرعت بالا و
بار محور سنگین شود. واکنش ترمیت، زمانی که برای خالص سازی سنگ معدن برخی از فلزات استفاده می شود، فرایند ترمیت یا واکنش آلومینوترمی نامیده می شود. ترمیت مس برای جوش دادن سیم های مسی ضخیم به منظور اتصالات الکتریکی به یکدیگر استفاده می شود. این ترمیت به طور گسترده توسط تاسیسات برق و صنایع مخابرات (اتصالات جوش احتراقی) استفاده می شود. کاربردهای نظامی. نارنجک های دستی و خمپاره های ترمیتی معمولاً توسط نیروهای مسلح، هم در تدارکات غیرجنگی و هم در تخریب جزئی تجهیزات استفاده می شود. مورد دوم زمانی که روش های مطمئن تر یا دقیق تر در دسترس نباشد، رایج است. به عنوان مثال، ترمیت را می توان برای تخریب اضطراری تجهیزات رمزنگاری استفاده کرد، در صورتیکه خطر دستگیر شدن آنها توسط نیروهای دشمن وجود داشته باشد. از آنجایی که ترمیت آهن استاندارد به سختی مشتعل می شود، عملاً بدون شعله می سوزد و اثر شعاعی کمی دارد، بنابراین ترمیت استاندارد به ندرت به تنهایی به عنوان یک ترکیب آتش زا استفاده می شود. به طور کلی، افزایش حجم محصولات واکنش گازی یک ترکیب ترمیت، سرعت انتقال حرارت (و در نتیجه میزان آسیب) ترکیب ترمیت مورد نظر را افزایش می دهد. معمو
لاً همراه با مواد دیگری که اثرات آتش زا آن را افزایش می دهند، استفاده می شود. TH3 مخلوطی از ترمیت و افزودنی های آتش بازی است که نسبت به ترمیت استاندارد برای اهداف آتش زا مناسب تر است. ترکیب وزنی آن به طور کلی حدود ۶۸٫۷٪ ترمیت، ۲۹٫۰٪ نیترات باریم، ۲٫۰٪ گوگرد، و ۰٫۳٪ از یک چسب (مانند PBAN) است. افزودن نیترات باریم به ترمیت اثر حرارتی آن را افزایش می دهد، شعله بزرگتری تولید می کند و دمای اشتعال را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد. اگرچه هدف اصلی ترمات TH3 توسط نیروهای مسلح به عنوان یک سلاح آتش زا در تدارکات غیرجنگی است، اما در جوشکاری اجزای فلزی به یکدیگر نیز کاربرد دارد. خطرات. استفاده از ترمایت به دلیل تولید شدن دمای بسیار بالا و همچنین سخت بودن خاموش کردن و خنک کردن دمای فوق، بسیار خطرآفرین است. جریان های کوچک از آهن ذوب شده بر اثر واکنش ها می تواند فاصله قابل توجهی را طی کند و ممکن است باعث ذوب شدن مواد و ظروف فلزی سر راهی و همچنین آتش گرفتن محتوای آنها شود. به علاوه، فلزات اشتعال پذیر با نقاط جوش پایین مانند روی (با نقطه جوش ۹۰۷ درجه سانتی گراد، که تقریباً ۱,۳۷۰ درجه سانتی گراد پایین تر از دمای سوختن ترمایت
هست) اگر در نزدیکی واکنش ترمایت قرار بگیرند می توانند به طور بسیار شدید ذرات فلز گلوله شده داغ را در هوا و محیط اطراف بپاشد. اگر به دلایلی ترمیت به مواد آلی، اکسیدهای هیدراته و سایر ترکیباتی که قادر به تولید گاز در اثر حرارت یا واکنش با اجزای ترمیت هستند آلوده شده باشد، محصولات واکنش ممکن است به افشانه تبدیل شوند. علاوه بر این، اگر مخلوط ترمیت دارای فضاهای خالی کافی با هوا باشد و به اندازه کافی سریع بسوزد، هوای فوق گرم نیز ممکن است باعث پاشش مخلوط شود. به همین دلیل استفاده از پودرهای نسبتاً خام ترجیح داده می شود، بنابراین سرعت واکنش متوسط ​​است و گازهای داغ می توانند از منطقه واکنش خارج شوند.
هیدروکسوکبالامین، همچنین به عنوان ویتامین B۱۲a و هیدروکسی کبالامین نیز شناخته می شود، یک ویتامین موجود در غذا است و به عنوان یک مکمل غذایی نیز استفاده می شود. به عنوان یک مکمل برای درمان کمبود ویتامین B12 در بیماری هایی چون کم خونی پرنیشیوز، مسمومیت با سیانید، بیماری لبر و تنبلی چشم سمی کاربرد دارد. این ماده از طریق تزریق عضلانی یا تزریق وریدی تجویز می شود. عوارض جانبی این ماده به طور کلی کم بودهو ممکن است شامل اسهال، هیپوکالمی، واکنش های آلرژیک و فشار خون بالا باشند. دوزهای طبیعی آن در دوران بارداری بی خطر محسوب می شوند. هیدروکسوکبالامین فرم طبیعی ویتامین B۱۲ و عضوی از ترکیبات خانواده کوبالامین است.هیدروکسوکبالامین، یا شکل دیگری از ویتامین B۱۲، برای بدن در ساخت DNA مورد نیاز است. هیدروکسوکوبالامین برای اولین بار در سال ۱۹۴۹ جداسازی شد. این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی قرار دارد و به صورت یک داروی ژنریک در دسترس است. به صورت تجاری با استفاده از برخی انواع باکتری ها سنتز می شود.
مینورو شیبویا ؛ ( – ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل ژاپن بود.
نابوهیکو اوبایاشی ؛ (زادهٔ – درگذشته ۱۰ آوریل ۲۰۲۰) کارگردان، فیلم نامه نویس و تهیه کننده اهل ژاپن بود. وی از سال ۱۹۶۰ میلادی تا هنگام مرگ مشغول فعالیت بوده است.
یوایچی هیگاشی () (زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است.
جون ایچیکاوا ( – ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل ژاپن بود.
سیون سونو ؛ (زادهٔ ) هنرپیشه، شاعر، رمان نویس، کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل ژاپن است. سونو سال ۱۹۸۴ تا کنون ۵۱ فیلم را در جایگاه کارگردان و فیلمنامه نویس در کارنامه ی خود دارد که ۴۲ تا از آن ها فیلم های سینمایی بلند هستند. حرفه. سیون سونو در سال ۱۹۶۱ در منطقه ایچی به دنیا آمد. در ۱۷ سالگی از خانه فرار کرد و به یک فرقه مسیحی پیوست که بعدها الهام بخش فیلم ابراز عشق در سال ۲۰۰۸ بود. سونو پیش از برداشتن اولین گام های خود در کارگردانی با ساخت یک سری فیلم کوتاه سوپر ۸ در دوران دانشجویی ، کار خود را به عنوان شاعر آغاز کرد. او اولین فیلم بلند خود را به صورت ۱۶ میلی متری در سال ۱۹۹۰ با عنوان "آه های دوچرخه" (Jitensha Toiki) ساخت ، قصه ای در مورد دو فرد نابارور در ژاپن کمال گرا. سونو در این فیلم به طور مشترک نویسندگی ، کارگردانی و بازی کرد. در سال ۱۹۹۰ ، سونو به سانفرانسیسکو نقل مکان کرد و در دانشگاه برکلی پذیرفته شد. با این وجود، او هرگز در کلاسهای دانشگاه شرکت نکرد و در عوض وقت خود را صرف تماشای فیلم های B و فیلم های پورنو کرد. وی پس از بازگشت به ژاپن ، دومین فیلم بلند سینمایی خود را با نام اتاق (هیا) (۱۹۹۲) نو
شت و کارگردانی کرد ، یک داستان عجیب در مورد یک قاتل زنجیره ای که به دنبال اتاقی تاریک در محله ای در توکیو بود. سونو با این فیلم موفق به حضور در جشنواره ی فیلم ساندنس شد. این فیلم در ۴۹ جشنواره در سراسر جهان از جمله جشنواره فیلم برلین و جشنواره روتردام گشت و گذار کرد. در سال های بعد ، سونو آثاری درام مانند I Am Keiko (۱۹۹۷) ، مستند ساختگی Utsushimi (۲۰۰۰) و فیلم صورتی معلمان بازی جنسی: عروق مدلینگ با بدن زن را کارگردانی کرد. (۲۰۰۰)
میپو او (؛ زادهٔ ۱۴ مارس ۱۹۷۷) فیلم نامه نویس و کارگردان اهل ژاپن است.
مجیک ایزو یک مدیا پلیر چندسکویی که قادر است تمامی فرمت های صوتی و تصویری را پخش نموده و هم این که به عنوان یک ایستگاه صوتی و تصویری فایل های آنلاین چندرسانه ای را پخش و اجرا نماید.
شماتت یا شادی دگررنجوری شادی از رنج و بدبختی دیگران. واژهٔ «شادن فرویده» از آلمانی به زبان های بسیاری، ازجمله انگلیسی و چندین زبان دیگرِ اروپایی وارد شده است و به معنای احساس شادی از دیدن یا شنیدنِ مشکلات یا شکستِ دیگران است و باعث ایجاد احساس رضایت از خود می شود.
کروموزوم ۲۰ انسان، یکی از ۲۳ جفت کروموزوم در بشر است. انسان ها به طور معمول دو نسخه از این کروموزوم را در سلول های خود دارند. "کروموزوم ۲۰" از بیش از ۶۳ میلیون جفت باز (اجزای تشکیل دهندهٔ دی ان ای) تشکیل یافته و در برگیرندهٔ بین ۲ تا ۲٫۵ درصد از کل دی ان ای در سلول های انسان است. کروموزوم ۲۰ به طور کامل در سال ۲۰۰۱ تعیین توالی شد و دارا بودن بیش از ۵۹ میلیون جفت باز آن که ۹۹٫۴٪ از یوکراماتیک دی ان اِی آن را نمایندگی می کنند گزارش شد. از آن زمان، با توجه به پیشرفت توالی یابی و بررسی بیشتر، اندازه کروموزوم ۲۰ انسان به بیش از ۶۳ میلیون جفت باز به روز شد. شناسایی هویت ژن ها در هر کروموزوم یکی از زمینه های فعال در پژوهش های ژنتیکی است. پژوهش گران از روش های مختلفی برای پیش بینی تعداد ژن در هر کروموزوم استفاده می کنند، از این رو، شمار تخمینی ژن ها در هر کروموزوم همیشه یک سان نیست. در ژانویه سال ۲۰۱۷، دو تخمین متفاوت با اختلاف ۱۱٪، با یک دیگر ارائه شده که نشان می دهند که کروموزوم ۲۰ انسان می تواند در بر گیرندهٔ بین ۹۵۶ ژن، و برابر برآورد دیگر: 1068 ژن باشد.
زیردریایی تیپ یو ۳۱ یک زیردریایی از کلاس یوبوت است که در جنگ جهانی اول بین سال های ۱۹۱۲ و ۱۹۱۵ توسط نیروی دریایی امپراتوری آلمان ساخته شد.
زیردریایی تیپ یو ۶۶ یک زیردریایی از کلاس یوبوت است که در جنگ جهانی اول ساخته شد و توسط نیروی دریایی امپراتوری آلمان اداره می شد.
زیردریایی تیپ یو ۸۱ آلمان یک زیردریایی از کلاس یوبوت است که در جنگ جهانی اول ساخته شد و توسط نیروی دریایی امپراتوری آلمان اداره می شد.
رابطه اسلامی کرد ، سازمان خیریه ای اسلامی کردی مستقل است که از سوی علی قره داغی نایب رئیس مجمع بین المللی تقریب بین مذاهب و دبیرکل اتحادیه جهانی علمای اسلام در ماه ژوئن ۱۹۸۸ میلادی در کشور ترکیه بنیان نهاد شده است. شعبه های این سازمان هم اکنون در عراق، سوئد، آلمان، بریتانیا فعال است. این سازمان خیریه علاوه بر امور خیریه و کمک به فقراء به ویژه در کردستان عراق، در آبادانی و ساخت مساجد، اماکن پزشکی، سلامتی و تندرستی، اماکن اجتماعی و… نیز فعال است.
داگ یانگ (؛ زادهٔ ) صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی برای هانا باربرا کار می کرد.
جولی بنت () (زاده ۲۴ ژانویه ۱۹۳۲ – درگذشته ۳۱ مارس ۲۰۲۰) بازیگر و صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۴۷ تا ۲۰۰۰ میلادی فعالیت می کرد. جولی بنت در ۳۱ مارس ۲۰۲۰ بر اثر ابتلا به بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در سن ۸۸ سالگی درگذشت.
این فهرستی از پیشرفت رکوردهای جهانی در وزنه برداری مردان از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۸ است. رکوردها در هر کلاس وزنی شامل حرکات یکضرب و دوضرب و مجموع است.
گرگ برسون (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۷۲ تا ۲۰۰۴ میلادی فعالیت می کرد. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
دن گوردن (؛ ۱۳ ژوئیه ۱۹۰۲ – ۱۳ اوت ۱۹۷۰) کارگردان فیلم، اَنیماتور و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
حسین الشافعی (؛ – )عضو شورای رهبری انقلابی مصر در سال ۱۹۵۲ بود و به عنوان معاون رئیس جمهور تحت دو رؤسای مصری، جمال عبدالناصر و انور سادات، خدمت کرد. او یکی از نه مردی بود که کمیته جنبش افسران آزاد را تشکیل داده بود، در طول قیام جبهه سواره نظام را رهبری کرد و در زمان مرگش یکی از سه عضو زنده شورای فرماندهی انقلاب بود. تحصیلات. الشافعی متولد تانتا در سال ۱۹۱۸ بود و از آکادمی ارتش مصر در سال ۱۹۳۸ فارغ التحصیل شد. مناصب. الشافعی به عنوان وزیر جنگ در سال ۱۹۵۴ منصوب شد و در زمان ادغام مصر با سوریه به عنوان وزیر کار و امور اجتماعی مصر عمل کرد. او در سال ۱۹۶۱ تحت عنوان نایب رئیس جمهور جمال عبدالناصر خدمت کرد. در دوران ریاست وزیر امور اجتماعی، الشافعی در آن زمان اصلاحات بیمه اجتماعی را در نظر گرفت، از جمله حقوق بازنشستگی برای بیوه ها. کمپین خیریه زمستانی، فقرا مصر را با نیازهای اساسی تأمین کرد. برخی از مشهورترین مصری ها در «قطار رحمت» شرکت کردند که محموله های کمک رسانی بزرگی را تحویل دادند، از جمله بازیگر فتن حماما. انور سادات، الشافعی را به عنوان معاون رئیس جمهور جدید دولت مصر در سال ۱۹۷۱ منصوب کرد. درگذشت. الشافعی در
تاریخ ۱۸ نوامبر ۲۰۰۵ فوت کرد. مبارک یکی از مقامات ارشد دولت بود که در مراسم خاکسپاری الشافعی بود.
کمال الدین حسین (؛ – ) یک شخص نظامی اهل مصر بود. وی عضو گروه افسران آزاد مصر بود و سال ۱۹۵۲ در کودتای این افسران ضد پادشاه مصر شرکت کرد، این کودتا پادشاه این کشور را سرنگون کرد. زندگی شخصی. کمال الدین حسین در سال ۱۹۲۱ در بنها استان قالیبا متولد شد. او در سال ۱۹۳۷ به کالج نظامی پذیرفته شد. در سال ۱۹۳۸ او مدرک لیسانس علوم نظامی را از آکادمی نظامی دریافت کرد. او در بخش میدان توپخانه در صحرای غربی خدمت کرد تا برای جنگ با بریتانیا علیه ارتش پیشرو تحت امر رومل در جنگ جهانی دوم جنگ کند. فعالیت های سیاسی. او بعدها عضو مؤسس افسران آزاد بود و بعد از انقلاب ۱۹۵۲ عضو شورای فرماندهی انقلاب مصر شد. در دوران ریاست جمهوری جمال عبدالناصر او وزیر امور اجتماعی در سال ۱۹۵۴ و بعد وزیر آموزش و پرورش شد. او گارد ملی را برای دفاع از اسماعیلیه در جنگ سوئز رهبری کرد. در سال ۱۹۶۴ وی از سمت خود به عنوان معاون رئیس جمهور و وزیر دولت محلی استعفا داد. دلیل اصلی او مداخله مصری در جنگ یمن بود. در دوران ریاست جمهوری انور السادات او در سال ۱۹۷۱ به مجمع مردم انتخاب شد. پس از انتقاد از دولت سادات، او از مجمع خلق در سال ۱۹۷۸ اخراج شد و همچنین از
انتخابات بیشتر جلوگیری کرد. در سال ۱۹۸۳ او با یاسر عرفات با کشورهای عربی سفر کرد تا نبرد میان جبهه های مختلف فلسطینی در سراسر جهان عرب را متوقف کند. درگذشت. کمال الدین حسین به سرطان کبد مبتلا شد. او در ۱۹ ژوئن ۱۹۹۹ در سن ۷۸ سالگی درگذشت. مراسم تشییع جنازه او توسط حسنی مبارک، رئیس جمهور مصر، برگزار شد.
حصارها یا حصار () نمایش نامه ای است اثر آگوست ویلسون که در ۱۹۸۳ منتشر شده است. داستان نمایش در دهه ۱۹۵۰ می گذرد و بخش ششم از مجموعه ده قسمتی ویلسون به نام چرخه پیتسبورگ است. مانند بسیاری از نمایش نامه ها، حصارها نیز به تجربه های سیاه پوستان آمریکا و آزمون مسائل نژادی در میان دیگر تم هایش، می پردازد. این اثر در ۱۹۸۷، برنده جایزه پولیتزر برای نمایش نامه و همین طور جایزه تونی شده است. این اثر، برای اولین بار در همایش ملی نمایش نامه نویسان مرکز تئاتر یوجین اونیل در ۱۹۸۳ روی صحنه رفت. اقتباس سینمایی. در سال ۲۰۱۶، اقتباسی سینمایی از روی این نمایش و به کارگردانی دنزل واشینگتن ساخته شد که آگوست ویلسون را (پس از مرگش)، در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار، نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم نامه اقتباسی کرد.