Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د که به نحو مشابهی سوگند خورده و بلاهای تورات را علیه خود به زبان آورند. در قرن ۱۴ میلادی حکومت مملوکیان در مصر یهودیان را مجبور به سوگند خوردن به نحو مشابهی می کرد. در آلمان. در سال ۱۵۵۵ میلادی دادگاه حکومت آلمان تصمیم گرفت که شرایط سوگند یهودی را تغییر دهد. در این مراسم یهودی باید تمامی لعنتهای تورات، ده بلای مصر، جذام نعمان و گهازی، و سرنوشت داتان و ابیرام را علیه خود به زبان میاورد. موسی مندلسون فیلسوف یهودی آلمانی در قرن ۱۸ موفق شد دولت آلمان را مجبور کند که به تدریج این شرایط را لغو کند. دادگاه عالی فرانسه در سال ۱۸۴۶ در فرمانی شرایط این سوگند را لغو کرد؛ ولیکن در رومانی این شرایط تا سال ۱۹۰۲ ادامه داشت.
خداکشی کشتن یک خدا است. در اصطلاح معمول این واژه به مصلوب کردن عیسی اطلاق می شود (زیرا مسیحیان اعتقاد دارند که عیسی یک از سه وجه خدا بود.) ولیکن می تواند به هر نوع خدایی اطلاق شود. خداکشی یهودیان، آنان را به دلیل مصلوب کردن عیسی به شکل قومی مقصر دانسته و همه آنان را به صورت جمعی گناهکار می داند. در کتاب مقدس. بر اساس عهد جدید، یهودیانِ اورشلیم عیسی را به کفرگویی متهم کردند و درخواست مجازات مرگ برای نمودند؛ ولیکن بر اساس کتاب مقدس یهودیان اجازه نداشتند او را به این دلیل، خود مجازات کنند. البته این مسئله مورد تردید محققان است زیرا در ادامه کتاب مقدس در بخش اعمال دادگاه یهودی سنت استفان را به دلیل طرفداری از عیسی کافر می داند و خود نیز حکم سنگسار او را اجرا می کند. یهودیان سپس عیسی را به نزد پونتس پیلاتس می برند که فرمانده رومی ایالت یهودا بود. بر اساس کتاب مقدس پونتس مایل به اعدام عیسی نبود و در مقابل چشم های قوم یهود دستان خود را شست و به آن ها گفت که مایل نیست خون عیسی بر گردن وی باشد. در این زمان جمعیت یهودی که این مسئله را می دیدند به صورت جمعی فریاد زدند: گناه یهودیان. بیشتر متون مسیحی به صورت سنتی یهودیان
به عنوان یک قوم را در کشتن عیسی مقصر می داند؛ ولیکن در سال ۱۹۶۲ میلادی شورای دوم واتیکان تحت نظر پاپ پل ششم یهودیان را از گناه کشتن عیسی مبرا کرد. بر اساس این تفسیر جدید یهودیان در زمان عیسی در مرگ او مقصرند ولیکن یهودیان فعلی نمی توانند در این زمینه گناهکار محسوب شوند. در سال ۱۹۹۸ کلیسای لوتری دستورالعملی منتشر کرد و از کلیسا خواست که در مراسم یادبود مصلوب شدن عیسی از بدگویی علیه یهودیان خودداری کنند و به دستورالعمل رابطه مسیحیت-یهودیت که توسط کلیسا چاپ شده است توجه نمایند.
اسرائیل اپستین (زاده ۱۹۱۵- مرگ ۲۰۰۵) یک روزنامه نگار و نویسنده بود که موفق به اخذ تابعیت چینی شد. او یکی از معدود افراد خارجی و از نژاد غیرچینی است که به رده بالا در حزب کمونیست چین رسید. زندگینامه. اسرائیل اپستین در سال ۱۹۱۵ در لهستان در یک خانواده یهودی به دنیا آمد. در این زمان ورشو تحت کنترل امپراطوری روسیه بود. پدر او توسط مقامات دولت روسیه دستگیر شده بود و مادر او به سیبری تبعید شده بود. پدر اپستین توسط شرکت او در زمان جنگ جهانی اول به ژاپن منتقل شد. وقتی آلمان به ورشو حمله کرد، پسر و همسرش نیز به او در آسیا ملحق شدند. وقتی در چندین محل مختلف به دلیل یهودی بودن مورد آزار قرار گرفتند، خانواده او به چین رفته و در تیانجین ساکن شدند. خبرنگاری. اسرائیل اپستین در سن ۱۵ سالگی به خبرنگاری روی آورد و در روزنامه پکن و تینتسین شروع به نوشتن کرد. او همچنین مطالبی در مورد حمله ژاپن به چین برای روزنامه های غربی مینوشت. در سال ۱۹۳۸ او به لیگ دفاع چین ملحق شد. در سال ۱۹۵۱ سونگ گینلنگ او را مجدداً به چین دعوت کرد. او به روزنامه چین امروز ملحق شد. او تا بازنشستگی خود در این روزنامه باقی ماند. در سال ۱۹۵۷ او شهروند چین شد.
در سال ۱۹۶۴ او به عضویت حزب کمونیست چین درآمد. در سال ۱۹۶۸ به دلیل توطئه علیه ژو انلای دستگیر شد و زندانی گردید. با اینکه او ۵ سال در زندان باقی ماند بعداً از زندان آزاد شد و ژو از او معذرت خواهی کرد. جوایز. اسرائیل اپستین توسط بسیاری سران حزب کمونیست چین مورد تقدیر قرار گرفته است. افرادی نظیر ژو انلای، مائو زدونگ، دنگ ژیائوپینگ، جیانگ زمین و هو جینتائو از وی تقدیر کرده اند.
در رایانش، ورودی خروجی برداری یا ورودی خروجی پاشیدنی/انباشتنی یک نوع روش انجام عمل ورودی/خروجی است که در آن تنها یک بار فراخوانی کردن یک روال خواندن/نوشتن، باعث می شود تا بیکباره چندین بافر به صورت متوالی و پشت سر هم در یک جریان داده نوشته یا از آن خوانده شود. این بافرها در یک «بردار» (یا آرایه) به روال مورد نظر ارسال می شوند، به همین خاطر این روش ورودی/خروجی برداری نام گرفته است. پاشیدن/انباشتن اشاره به نوشتن داده ها در آن بافرها یا خواندن اطلاعات از آن بافرها دارد. این نوع روش ورودی/خروجی، می تواند به صورت همگام یا ناهمگام باشد. دلیل اصلی برای استفاده از ورودی/خروجی برداری، کارا بودن و راحت بودن آن است. چندین کاربرد برای این نوع ورودی/خروجی وجود دارد: در استاندارد پازیکس دو تابع writev و readv تعریف شده اند که به ترتیب می توان از آن ها برای نوشتن و خواندن استفاده کرد. در API ویندوز هم توابع مشابه ReadFileScatter و WriteFileGather تعریف شده آند. مثال. برنامه زیر پیغام Hello Wikipedia Community! را بر روی خروجی استاندارد چاپ می کند، هر کلمه در یا بافر مختلفی قرار گرفته است که تنها با یک بار فراخوانی تابع writ
ev، تمام این بافرها در خروجی استاندارد نوشته می شوند: int main(int argc, char *argv[]) const char *buf1 = "Hello "; const char *buf2 = "Wikipedia "; const char *buf3 = "Community! "; struct iovec bufs[NUMBUFS]; bufs[0].iov_base = (void*) buf1; bufs[0].iov_len = strlen(buf1); bufs[1].iov_base = (void*) buf2; bufs[1].iov_len = strlen(buf2); bufs[2].iov_base = (void*) buf3; bufs[2].iov_len = strlen(buf3); if (-1 == writev(STDOUT_FILENO, bufs, NUMBUFS)) perror("writev()"); exit(EXIT_FAILURE); return 0; منابع. Wikipedia contributors. Vectored I/O. Wikipedia, The Free Encyclopedia. June 24, 2014, 05:01 UTC. Available at: http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Vectored_I/O&amp;oldid=614187174. Accessed February 17, 2015.
در داروشناسی همکنشگرِ غیرِتام یا آگونیست نسبی (به انگلیسی: Partial agonist) به دارویی گفته می شود که در مقایسه با همکنشگرِ تام (full agonist) اثر کمتری را ایجاد می کند. داروهای همکنشگر غیرتام، گیرنده ها را به صورت نسبی فعال می کنند حتی اگر گیرنده ها را سیر و اشباع کرده باشند. آنها به تنهایی کارایی کمی دارند. در حضور همکنشگر تام یک همکنشگر غیرتام اثر مهارکننده دارد و نقش یک پادکنشگر را بازی می کند. در یک منحنی دوز (غلظت) در برابر پاسخ که معمولاً سیگموئید است، همکنشگر تام اثری بیشینه دارد (Bmax) ولی همکنشگر نسبی اثری کمتر از بیشینه را نشان می دهد. در درمان از همکنشگرهای غیرتام می توان برای تحریک گیرنده ها در صورت کمبود لیگاند یا کاهش تحریک گیرنده ها در صورت غلظت بالای لیگاند استفاده کرد.
جنگ یونیکس ها تنش هایی بین تولیدکنندگان و توزیع کنندگان سیستم عامل یونیکس در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی برای استاندارد کردن یونیکس بود. منشاء. هرچند که AT&amp;T Corporation یونیکس را برای اولین بار ایجاد کرد، در دهه ۱۹۸۰، دانشگاه برکلی اصلی ترین توسعه دهنده غیرتجاری این سیستم عامل محسوب می شد. در اواسط دهه ۱۹۸۰، دو نسخه رایج از این سیستم عامل وجود داشت، یکی بی اس دی که متعلق به دانشگاه برکلی بود و دیگری System V که متعلق به AT&amp;T بود. هر دو نسخه، از نسخه ۷ یونیکس مشتق شده بودند اما از آن پس به شکل قابل توجهی دگرگون شده بودند. علاوه بر آن، هر کدام از تولیدکنندگان یونیکس، این سیستم عامل را با کم و بیش تغییراتی نسبت به دیگر نسخه ها عرضه می کردند. برای مثال، در یکی از کنفرانس های یوزنیکس در اواسط دهه ۱۹۸۰، بسیاری از کارکنان AT&amp;T نشان هایی داشتند که روی آن ها نوشته شده بود «System V: آن را استاندارد بدانید» و تعدادی از تولیدکنندگان اصلی هم محصولاتی مبتنی بر System V را ترویج می دادند. از سوی دیگر، System V هنوز از TCP/IP پشتیبانی نمی کرد، اما 4.2BSD از این پروتکل که بعدها پروتکل اصلی اینترنت شد،
پشتیبانی می کرد. تولیدکنندگان ایستگاه های کاری مهندسی تقریباً همگی از BSD استفاده می کردند و پوسترهایی منتشر می کردند که روی آن ها نوشته شده بود "4.2&gt; V" (یعنی ۴.۲ از ۵ بزرگ تر است). یک گروه از تولیدکنندگان در سال ۱۹۸۴ گروه استانداردسازی X/Open را بنیان نهادند که هدف آن تولید کردن سیستم های باز و سازگار با هم بود. آن ها تصمیم گرفتند یونیکس را مبنای سیستم خود قرار دهند. X/Open به دنبال توجه AT&amp;T بود، AT&amp;T و سان مایکروسیستمز، توسعه دهنده عمده بی اس دی، در سال ۱۹۸۷ به منظور افزایش دادن هر چه بیشتر یکنواختی بین یونیکس ها، شروع به کار بر روی یک یونیکس یکنواخت کردند. در نهایت System V Release 4 (SVR4) منتشر شد. در حالی که این تصمیم مورد ستایش مشتریان و موسسات تجاری شد، برخی دیگر از مجوزداران یونیکس، می ترسیدند که شرکت سان از این فرصت به نفع خودش استفاده کند. آن ها در سال ۱۹۸۸ بنیاد نرم افزارهای باز را افتتاح کردند. در همان سال، AT&amp;T و یک گروه دیگر از مجوزداران یونیکس، با تأسیس کردن UNIX International به این کار واکنش نشان دادند. مشکلات تکنیکی باعث شدند تا رقابتی علنی و بدخواهانه بین دو نسخه «باز» یو
نیکس ایجاد شود، X/Open هم میانه رو بود. استانداردسازی. در مارس ۱۹۹۳ مشارکت کنندگان اصلی در UNIX International و OSF ائتلاف COSE را ایجاد کردند، که در پایان دادن به یک بخش مهم از جنگ های یونیکسی مؤثر بود. در ماه ژوئن، AT&amp;T امتیاز یونیکس خود را به شرکت ناول فروخت و در ماه اکتبر ناول برند یونیکس را به X/Open واگذار کرد. در سال ۱۹۹۶، X/Open و OSF با هم تلفیق شدند و اوپن گروپ را به وجود آوردند. مسئولیت دستاوردهای ائتلاف COSE همچون Single UNIX Specification، استاندارد فعلی برای یونیکس های برند شده، به اوپن گروپ واگذار شد. از آن پس تاکنون، گه گاه چنددستگی بین تولیدکنندگان یونیکس به وجود می آید. بی اس دی و لینوکس. برکلی یونیکس به صورت یک سیتسم عامل یونیکس مستقل خودش را مطرح کرد. توسعه دهندگان آن مابین سال های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۴ مشغول جایگزین کردن کدهای AT&amp;T با کدهای قابل توزیع به صورت آزاد بودند. در این دوران، تعدادی نسخه از BSD برای معماری ۸۰۸۶ به وجود آمد که اولین آن 386BSD بود و بعدها فری بی اس دی، نت بی اس دی از آن مشتق شدند و در سال ۱۹۹۶ هم اوپن بی اس دی از نت بی اس دی مشتق شد. دراگون فلی بی اس دی هم در سال ۲۰
۰۳ از فری بی اس دی مشتق شد. Mac OS X v10.5 اولین سیستم مشتق شده از بی اس دی بود که گواهی یونیکس دریافت کرد. سیستم های بی اس دی می توانند ادعا کنند که از نسخه ۷ یونیکس مشتق شده آند، یا بر طبق گفته مدافع نرم افزارهای متن باز اریک ریموند، به شکل «ژنتیکی» یونیکس هستند، اما «نشان تجاری» یونیکس را در اختیار ندارند. طی سال های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ که بی اس دی درگیر یک دادگاه با AT&amp;T بر سر مالکیت کدهای موجود در بی اس دی بود، سیستم عامل تقریباً کامل گنو با گنجاندن هسته لینوکس به یک سیستم عامل قابل استفاده تبدیل شد که به کل آن عمدتاً «سیستم عامل لینوکس» گفته می شد. این سیستم برای پرهیز از مشکلات قانونی، تماماً از ابتدا نوشته شده بود. سیستم های لینوکس سعی در سازگاری با استاندارد پازیکس را دارند. منابع. Wikipedia contributors. Unix wars. Wikipedia, The Free Encyclopedia. January 31, 2015, 05:40 UTC. Available at: http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Unix_wars&amp;oldid=644947337. Accessed February 17, 2015.
ولادیمیر کوزیچکین (روسی: Владимир Анатольевич Кузичкин) (متولد ۱۹۴۷ میلادی) افسر عالی رتبه سازمان کاگ ب و اداره اصلی اطلاعات بود که در سال ۱۹۸۲ از تهران گریخت و به انگلستان پناهنده شد. گفته شده است که گزارش های او، منجر به فروپاشی حزب توده ایران گردید. وی نقش اساسی در اشغال سفارت آمریکا در تهران داشت. زندگینامه. کوزیچکین در سال ۱۹۴۷ در مسکو به دنیا آمد و پس از اتمام مدرسه به سربازی فراخوانده شده و مدت سه سال در شهر هاگنو در مرز بین آلمان شرقی و آلمان غربی در پایگاه سکوی پرتاب موشک های هسته ای انجام وظیفه می کرد. هنوز خدمت وظیفه را به پایان نبرده بود که به عضویت حزب کومونیست شوروی درآمد و از این طریق ورود او به انستیتوی کشورهای شرقی و آفریقایی آسان گردید. با توجه به اینکه رشته تحصیلی او زبان فارسی و کشور ایران بود در سال ۱۹۷۴ برای کارآموزی عازم ایران گردید پس از یک سال که در معدن بافق و نیز در شهرهای دیگر مشغول کارآموزی بود به شوروی بازگشت و وارد کاگ ب شد و بعد از یکسال در بخش جاسوسان مقیمان غیرقانونی (بخش s) مشغول انجام وظیفه گردید. مأموریت تهران. کوزیچکین در سال ۱۹۷۷ به عنوان جاسوس حرفه ای ولی در پوشش دیپلما
تیک کاردار امور کنسولی وارد تهران شد. وی تا سال ۱۹۸۲ در تهران مأموریت های متعددی انجام داد که از موارد شناخته شده می توان به ارتباط مستمر با حزب توده ایران، سرلشکر احمد مقربی که توسط ساواک دستگیر و اعدام شد و محمدرضا سعادتی اشاره نمود. گفته شده است که ترور نافرجام پاپ ژان پل دوم در ۱۳ ماه مه ۱۹۸۱ که توسط محمدعلی آغجا انجام شد به دستور کوزیچکین بوده است. پناهندگی. کوزیچکین در سال ۱۹۸۲ از طریق مرزهای شمال ایران به ترکیه گریخت و سپس به انگلستان اعزام شد. هرچند گفته شده است که بدرفتاری رئیسش لئونید شبارشین باعث پناهندگی او به انگلستان شده ولی مقدمات این فرار از مدت ها پیش توسط ام آی۶ طراحی شده بود. از جمله اطلاعاتی که او در اختیار مقامات غربی گذاشت، فعالیت ها و اسامی اعضاء حزب توده ایران بود. این اطلاعات توسط رابط پاکستانی به مقامات ایران تحویل داده شد و به دستگیری، محاکمه و اعدام بعضی از اعضاء، و فروپاشی حزب توده ایران منجر گردید. علاوه بر دستگیری عناصر حزب توده، اخراج شبارشین و ۲۰ افسر اطلاعاتی شوروی از ایران را نیز در پی داشت. هرچند در نامه ای که کوزیچکین در ژوئیه ۱۹۹۱ به سردبیر نیویورک تایمز نوشت، دخالت خود د
ر این موارد را رد کرده است. کوزیچکین در سال ۱۹۹۰ با نوشتن کتاب "«از درون ک گ ب»" (در ایران بنام «کاگ ب در ایران») موارد جاسوسی و فعالیت های خود را شرح داده است. او در این کتاب مدعی می شود که صادق قطب زاده در زمان تحصیلش در آمریکا یک عامل سازمان اطلاعات نظامی شوروی بوده است که بعدها از کمونیسم مأیوس و به همکاری اش با اتحاد جماهیر شوروی پایان می دهد. کرملین که به شدت از دست قطب زاده عصبانی بود به ک گ ب دستور داد که حذف سیاسی و در صورت امکان فیزیکی اش را در دستور کار قرار دهند. از جمله این اقدامات پیام دروغین سی آی ای که از منزل قطب زاده برای یک مأمور آمریکایی ناشناس در ایران فرستاده شده بود. محتوای این نامه طوری تنظیم شده بود که روشن باشد این مأمور ناشناس در حقیقت وزیر امور خارجهٔ ایران بوده است. ک گ ب بستهٔ حاوی این پیام را در محلی قرار داد که سرویس امنیتی ایران براحتی آن را پیدا کند. این مدرک توسط حکومت ایران به عنوان سند برای محاکمه قطب زاده مورد استفاده قرار گرفت و او در سال ۱۹۸۲ با شلیک گلوله اعدام شد. جستارهای وابسته. نورالدین کیانوری
دختری با گوشواره مروارید فیلمی است محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی پیتر وبر است. در این فیلم بازیگرانی همچون اسکارلت جوهانسون، کالین فرث، تام ویلکینسون، کیلین مورفی و جودی پارفیت ایفای نقش کرده اند. این فیلم با الهام از نقاشی معروف دختری با گوشواره مروارید اثر یوهانس ورمر ساخته شد. فیلمنامه این فیلم هم از رمان دختری با گوشواره مروارید اثر تریسی شوالیه اقتباس شده است. خلاصه داستان. خدمتکاری جوان که در خانهٔ یک نقاش بنام «یوهانس ورمر» کار می کند، رفته رفته به دستیار او و همین طور مدل یکی از نقاشی هایش تبدیل می شود.
مارک دنیل رانسون (؛ زاده ۴ سپتامبر ۱۹۷۵) دی جی، ترانه سرا و تهیه کننده موسیقی انگلیسی-آمریکایی است. او بیشتر به دلیل همکاری با هنرمندانی همچون دورن دورن، ایمی واینهاوس، لیدی گاگا، لی لی آلن، رابی ویلیامز، مایلی سایرس، کوئینز آو د استون ایج، ادل و برونو مارس شناخته شده است. رانسون موفق به دریافت هفت جایزه گرمی از قبیل تهیه کننده سال برای آلبوم "بازگشت به سیاهی" واینهاوس و دو جایزه ضبط سال برای تک آهنگ های «بازپروری» و «فانک بالاشهری» شده است. رانسون همچنین یک جایزه اسکار، یک جایزه گلدن گلوب و یک جایزه گرمی برای نوشتن ترانه «کم عمق» که توسط لیدی گاگا و بردلی کوپر در فیلم "ستاره ای متولد شده است" (۲۰۱۸) اجرا شد، دریافت کرده است.
والنتین دایل (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. وی که فرزند هنرپیشه قدیمی «فرانکلین دایل» بود، به واسطهٔ صدای بم و حزن انگیز خود، به عنوان راوی و صداپیشه نیز فعالیت می کرد. او کارش را با بازی در تئاتر آغاز کرد.
استیون یاردلی (؛ زادهٔ ) بازیگر بریتانیایی است که شهرتش بیشتر، بابت هنرنمایی در مجموعه های تلویزیونی بریتانیایی مابین سال های ۱۹۶۵ الی ۲۰۰۴ است. وی دانش آموختهٔ آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک است.
ژیلیان یورک (؛ زادهٔ ) یک روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. او یک نویسنده و همچنین مدیر بنیادی به نام آزادی است.
ورودی/خروجی ناهمگام یا ورودی/خروجی مسدودنشدنی یک نوع روش عمل ورودی/خروجی داده ها است که با جلوگیری از مسدودشدن یک پروسه، به آن اجازه می دهد تا در حین انجام عمل ورودی/خروجی هم بتواند مشغول باشد و کارهای مورد نظر خود را انجام دهد. عملیات ورودی و خروجی در یک رایانه، در مقایسه با پردازش کردن داده ها، ممکن است تا حد بسیار زیادی آکرنل باشد. یک دستگاه ورودی/خروجی ممکن است از دستگاه های مکانیکی تشکیل شده باشد که نیاز به جابجایی فیزیکی داشته باشند، مثلاً در دیسک سخت هد خواندن نوشتن باید برای خواندن اطلاعات بین شیارها جابجا شود. این کار عمدتاً بسیار آکرنل تر از تغییر جریان الکتریکی است. برای مثال، در حین انجام یک عملیات در دیسک که مثلاً ممکن است ۱۰ میلی ثانیه طول بکشد، پردازنده ای که با پالس ساعت ۱ گیگاهرتز کار می کند، می تواند ده میلیون دستورالعمل را اجرا کند. یکی از روش های انجام عمل ورودی/خروجی داده ها این است که پس از شروع شدن این عمل، تا اتمام آن منتظر ماند. این روش که به آن ورودی/خروی همگام یا مسدودشدنی می گویند، باعث می شود تا برنامه در حین انجام عمل به حالت مسدود درآید و قادر به انجام هیچ کاری نباشد، که باعث هد
ر رفتن و بیکار ماندن منابع سیستم می شود. اگر یک برنامه تعداد زیادی عمل ورودی/خروجی انجام دهد، ممکن است پردازنده تمام وقت بیکار بماند و منتظر باشد تا عمل ورودی/خروجی تمام شود. یک روش دیگر این است که ابتدا عمل ورودی/خروجی آغاز شود، سپس به جای منتظر ماندن برای اتمام آن، همزمان به انجام کارهایی پرداخت که نیازی به تمام شدن عمل ورودی/خروجی ندارند. به این روش ورودی/خرجوی ناهمگام می گویند. هر کاری که نیازمند اتمام عمل ورودی/خروجی مورد نظر باشد (از جمله پردازش کردن اطلاعات ورودی، و همچنین عملیات های حیاتی دیگری که نیازمند این هستند که یک عمل نوشتن پایان یابد) هنوز هم باید صبر کنند تا عمل ورودی/خروجی به اتمام برسد، در نتیجه باید مسدود شوند، اما کارهای دیگری که نیاز به اتمام عمل ورودی/خروجی ندارند، می توانند همچنان پردازش شوند. فریم ورک io-uring. فریم ورک io_uring Asynchronous I/O، اینترفیس جدید ورودی/خروجی لینوکس است که اولین بار در نسخه ی ۵.۱ کرنل لینوکس در مارس ۲۰۱۹ معرفی شد. این فریم ورک، اینترفیسی پر امکانات و با تاخیر زمانی کم، فراهم آورد تا نیاز اپلیکیشن هایی که به عملکرد ورودی/خروجی ناهمگام کرنل لینوکس نیاز داشت
ند را برطرف کند. فریم ورک قبلی AIO لینوکس، محدودیت هایی داشت که هدف io_uring، رفع آن محدودیت ها بود: ساختار AIC io-uring. هر نمونه از io-uring، دو حلقه دارد که یکی صف حلقه ای ارسال هاست و دیگری صف حلقه ای تکمیل شده هاست. این دو حلقه بین کرنل و برنامه به اشتراک گذاشته شده اند. صف ها هر کدام یک پاسخ دهنده و یک درخواست کننده دارند و اندازه شان توانی از دو است. هر برنامه، یک یا چند ورودی به صف ارسال می دهد و انتهای این صف را بروزرسانی می کند. از طرف دیگر نیز کرنل ی لینوکس، درخواست ها را از سر صف برداشته و رسیدگی می کند. صف تکمیل هم توسط کرنل با پاسخ های درخواست ها بروزرسانی می شود و برنامه از سر صف، پاسخ ها را دریافت می کند. API فراخوانی سیستمی. این فریم ورک، سه فراخوانی سیستمی دارد: int io_uring_register(int fd, unsigned int opcode, void *arg, unsigned int nr_args); int io_uring_setup(unsigned entries, struct io_uring_params *p); int io_uring_enter(unsigned fd, unsigned to_submit, unsigned min_complete, unsigned flags, sigset_t *sig); ۱) فراخوانی اول وظیفه دارد که بافر فایل یا کاربر را برای استفاده در یک نمونه i
o-uring که با فایل دیسکریپتور (توصیف کننده فایل) ارجاع داده می شود، ثبت کند. ثبت کردن بافر فایل یا کاربر به کرنل اجازه می دهد که به مدت طولانی به ساختمان داده های داخلی کرنل که به فایل مرتبط است، اشاره داشته باشد یا باعث ایجاد نگاشت (Map) طولانی مدت حافظه برنامه که با بافرها مرتبط است می شود. ۲) فراخوانی دوم، زمینه را برای آماده سازی و برپایی ورودی/خروجی ناهمگام آماده می کند. این فراخوانی سیستمی، صف ارسال و صف تکمیل را با المان های ورودی اول برپا می نماید. خروجی این فراخوانی سیستمی، یک توصیف کننده فایل است که در مراحل بعد قرار است روی آن به عنوان یک نمونه io-uring، عملیات انجام شود. وجود این دو صف در میان کرنل و برنامه باعث می شود که دیگر نیازی به کپی کردن داده ها در زمان مقداردهی اولیه و تکمیل ورودی/خروجی نباشد. از ورودی دوم هم برای پیکربندی نمونه io-uring و بازگردانی اطلاعات استفاده می شود. ۳) از فراخوانی سوم برای مقداردهی اولیه و تکمیل ورودی/خروجی با استفاده از صفوف مشترک ارسال و تکمیلی که با تابع io_uring_setup برپا شده استفاده می کنیم. تنها یک فراخوانی می تواند ارسال ورودی/خروجی های جدید و تکمیل آن ها را
با هم انجام دهد اگر که با فراخوانی سوم، الان یا قبلا فراخوانی شده باشد. Liburing API. لیبرینگ، رابط برنامه نویسی ای سطح بالا برای موارد استفاده ی ساده است و همچنین باعث می شود تا برنامه با پیاده سازی کامل فراخوانی سیستمی درگیر نشود. این رابط همچنین از بازنویسی و تکرار کد برای عملیات هایی مثل برپایی نمونه های io_uring جلوگیری می کند. برای مثال بعد از برگردانده شدن توصیف کننده فایل حلقه از تابع io_uring_setup، برنامه همیشه باید تابع mmap را فراخوانی کند تا صفوف ارسال و تکمیل را به هم نگاشت کند. یک فراخوانی لیبرینگ را مشاهده می کنید: int io_uring_queue_init(unsigned entries, struct io_uring *ring, unsigned flags); منابع. Wikipedia contributors. Asynchronous I/O. Wikipedia, The Free Encyclopedia. November 27, 2014, 10:29 UTC. Available at: http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Asynchronous_I/O&amp;oldid=635634463. Accessed February 17, 2015.
گَوین ریچاردز (؛ زادهٔ ) بازیگر، نویسنده و کارگردان اهل بریتانیا است. او که دانش آموختهٔ مدرسهٔ تئاتر اولد ویک بریستول است، از سال ۱۹۶۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است و چندین کتاب هم منتشر کرده است. از آثار او می توان به فیلم سینمایی "انسان بودن"، تله فیلم "مرگ تصادفی یک آنارشیست" و مجموعهٔ تلویزیونی "هَنِی" ("حادثه جو") اشاره نمود.
زیگنی در اساطیر اسکاندیناوی عنوانی است که به طور کلی برای چندین شخصیت به کار برده می شود که دوتای آن ها در ولسونگا ساگا حضور دارند. زیگنی دختر ولسونگ و همسرش هیوردیس، خواهر دوقلوی زیگموند و نه برادر دیگر بود. او با زیگایر، پادشاه بدذات گیت ازدواج کرد و به سرعت به شخصیت ظالم و خائن او پی برد. او سعی کرد پدرش را برای ازدواج نکردن متقاعد کند، اما در این کار ناموفق ماند. هنگامی که زیگایر، پدر و برادرانش را به سرزمین خود دعوت کرد، "زیگنی" سعی کرد پدرش را از نقشهٔ شوم زیگایر با خبر کند، اما حرف های او نادیده گرفته شد. در نتیجه ولسونگ کشته شد و هر ده پسرش اسیر گشتند. "زیگنی" از شوهرش درخواست می کند تا برادرانش را نکشد، اما زیگایر که تمایل به شکنجه کردن آن ها پیش از مرگ داشت، برادران را در میانه جنگلی به درخت بسته و از مادرش که توانایی دگرپیکری به یک گرگ دارد می خواهد تا هر شب یکی از برادران را ببلعد. نه شب می گذرد و در دهمین شب فکری به ذهن "زیگنی" برای نجات تنها برادر زنده خود یعنی زیگموند می رسد. او یکی از خدمتکارانش را با ظرفی عسل به سراغ زیگموند می فرستد تا عسل را بر روی صورت و دهان او بریزد. هنگامی که گرگ به سرا
غ زیگموند آمد، شروع به لیسیدن عسل نمود و هنگامی که زبانش را برای لیسیدن عسل داخل دهان زیگموند کرد، زیگموند با گاز گرفتن زبان گرگ، وی را کشت. سپس زیگموند گریخته و در جنگل های گوتلند پنهان می شود و زیگنی نیز، پنهانی نیازهای وی را برآورده می کند. "زیگنی" به چیزی جز انتقام پدر و برادرانش فکر نمی کرد. او چهار فرزند برای زیگایر به دنیا آورده بود. از آنجایی که برادرش در جنگلی نزدیک به قصر پنهان شده بود، با کمک یکدیگر نقشه ای برای انتقام خانوادهٔ خود کشیدند. "زیگنی" سعی داشت از دو پسر بزرگ خود برای از بین بردن زیگایر استفاده کند. هنگامی که هر یک از پسرانش به سن یازده سالگی رسیدند، به نوبت آن ها را نزد برادرش فرستاد تا آموزش ببینند. زیگموند کیسهٔ آردی به پسر بزرگتر داده تا با آن نان بپزد و خود برای جمع آوری هیزم به جنگل می رود. به محض بازگشت، پسر به او می گوید از دست زدن به کیسه برنج هراس داشت چون به نظر می رسید چیزی در آن زنده باشد. وقتی زیگموند به خواهرش گفت این پسر قوی بنیه نیست، او نیز به زیگموند گفت تا پسرش را بکشد. او نیز به ناچار خواهرزاده خود را می کشد. سال بعد، زیگنی پسر کوچکتر خود را برای آزمایش به پیش برادر
ش می فرستد، اما نتیجه آزمایش او نیز همانند برادر بزرگترش خونین بود. زیگنی به این نتیجه می رسد که تنها راه گرفتن انتقام این است که وی از برادرش صاحب فرزندی شود. او برای کمک نزد ساحره ای زیبا می رود. ساحره ظاهر زیگنی را طوری تغییر می دهد تا دقیقاً به شکل خودش در آید. زیگنی که دیگر به شکل ساحره شده بود به مدت سه شب با برادرش همبستر می شود و در نهایت پسری به نام سین فوتلی را به دنیا می آورد. یازده سال بعد، زیگنی پسرش سین فوتلی را برای آزمون نزد زیگموند می فرستد. اما زیگموند از این مسئله که سین فوتلی پسرش است غافل بود. در نهایت پدر و پسری به اندازه ای قوی می شوند که بتوانند زیگایر و سربازانش را شکست دهند. آن ها در خفا وارد قصر می شوند، اما زیگایر و فرزندان زیگنی از حضور آن ها با خبر می شوند. برای بار دیگر زیگنی از برادرش می خواهد تا فرزندان او را به قتل برساند، اما او این کار را نمی کند. در عوض سین فوتلی هر دوی آن ها را می کشد و جنازه ها را جلوی پای پدرشان می اندازد. پس از نبردی طولانی، زیگایر آن ها را اسیر کرده و با قرار دادن سنگ بزرگی در میانشان، آن ها را زنده به گور می کند. در این میان زیگنی به طور مخفیانه برای
آن ها غذا و شمشیر جادویی زیگموند را بدستش می رساند. زیگموند و سین فوتلی توسط شمشیر راه خود را به سطح زمین باز کرده و خود را نجات می دهند. آن ها شبانه به قصر برگشته و آنجا را به آتش می کشند. "زیگنی" تنها برای گفتن این مسئله که سین فوتلی پسر او و زیگموند است از ساختمان در حال سوختن بیرون آمد. سپس زیگنی خود را در کاخ در حال سوختن زیگایر می افکند تا در کنارش بمیرد.
اوزگه جان اصلان (؛ – ) یک دانشجوی اهل ترکیه بود که در حالیکه با مینی بوس در شهر مرسین قصد سفر داشت مورد سوقصد جنسی قرار گرفت و به قتل رسید. جنازه او در ۱۳ فوریه کشف شد، این قتل توسط راننده مینی بوس و دو همدست وی صورت گرفته بود. این قتل موجب بروز تظاهرات و اعتراضات فراوان در ترکیه در روزهای پس از این رخداد شد. معترضان و فعالان حقوق زنان روز دوشنبه پس از قتل را "دوشنبه سیاه" نامیده اند و از همه زنان خواسته اند که در عزای ازگه جان اصلان و در اعتراض به خشونت علیه زنان لباس سیاه به تن کنند. معترضین پاسخ دولت را ناکافی می دانستند و به نسبت به عادی سازی چنین رخدادهای هشدار می دادند. این رخداد در رسانه های اجتماعی توجه فراوانی گرفت و موجب تقاضای برای مبارزه با خشونت علیه زنان شد. از آنان تقاضای نسبت به بیان تجربیات خشونت های جنسی نسبت به خودشان اقدام بکنند. پسامدها. بسیاری از هنرمندان ترکیه پوشیدن لباس سیاه و به اشتراک گذاری آنها در شبکه های اجتماعی، خود را در غم و اندوه را از این رخداد نشان دادند. همچنین عده ای در این کشور خواهان بازگشت مجازات اعدام در ترکیه و اعدام فرد متجاوز شدند.