Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تهدید سوختشان را به پول نقد تبدیل کنند یا تلاش می کنند که با همدیگر از نظام بانکی داخلی خارج شوند. اما بحران بانکی سیستمی هنگامی رخ می دهد که تقریباً همه سرمایه بانکداری در یک کشور محو شود. زنجیره ورشکستگی ها می تواند منجر به یک کسادی اقتصادی طولانی مدت شود همانطوری که مصرف کنندگان و کسب و کارهای داخلی دچار قحطی سرمایه می شوند، هم زمان نظام بانکداری داخلی نیز تعطیل می شود. بر طبق گفته رئیس اسبق فدرال رزرو بن برنانکی، رکود بزرگ به وسیله فدرال رزرو ایجاد شد، و بیشتر زیان اقتصادی مستقیماً به وسیله هجوم های بانکی ایجاد شد. هزینه رفع بحران بانکداری سیستمی می تواند خیلی زیاد باشد، برای مثال هزینه های مالی متوسط ۱۳٪ GDP و زیان های تولید اقتصادی به طور متوسط ۲۰٪ GDP برای بحرانهای مهم از سال ۱۹۷۰ تا سال ۲۰۰۷ برآورد شده است. روش های مختلفی برای جلوگیری یا کاهش دادن اثرات هجوم های بانکی استفاده شده است. این روش ها شامل: نجات های مالی دولتی، نظارت و قوانین برای بانک های تجاری، سازماندهی بانک های مرکزی که به عنوان آخرین وام دهنده عمل می کنند، حمایت از نظام های بیمه سپرده مانند شرکت بیمه سپرده فدرال ایالات متحده و بعد از
اینکه یک هجوم بانکی شروع شد، معلق کردن موقتی برداشت از سپرده ها. این روش ها همیشه موفقیت آمیز نخواهد بود، برای مثال، حتی با وجود بیمه سپرده، سپرده گذاران ممکن است هنوز انگیزه برای برداشت از سپرده هایشان را داشته باشند زیرا فکر می کنند که ممکن است در طول بازسازماندهی بانک دسترسی فوری به سپرده هایشان را نداشته باشند. پیشینه. هجوم های بانکی در آغاز به عنوان بخشی از چرخه های گسترش اعتبار و انقباض های متعاقبش ظاهر شدند. در قرن شانزدهم به بعد، زرگرهای انگلیسی که سفته منتشر می کردند، از ورشکستگی های شدید به دلیل برداشت های بد رنج بردند، بخش های زیادی از کشور دچار قحطی و ناآرامی شدند. مثال های دیگر عبارتند از شیدایی های لاله های آلمانی (Tulip manias 1634-1637) حباب دریای جنوب بریتانیا(۱۷۱۷-۱۷۱۹) شرکت می سی سی پی فرانسه (۱۷۱۷-۱۷۲۰)، رکود پس از ناپلئون (۱۸۱۵-۱۸۳۰) و رکود بزرگ(۱۹۲۹-۱۹۳۹). بسیاری از کسادی ها در آمریکا به وسیله وحشت های بانکی ایجاد شدند. رکود بزرگ شامل چندین بحران بانکی بود، این بحران ها شامل هجوم به بانک های گوناگون از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳ می شدند. برخی از این بحرانها خاص منطقه ایالات متحده بودند. وحشت های ب
انکی در نوامبر ۱۹۳۰ شروع شدند، یک سال بعد سقوط بازار سهام به وسیله فروپاشی یک رشته بانک ها در تِنِسی(Tennessee) و کنتاکی(Kentucky) آغاز شد، و شبکه های وابسته به آن ها را مختل کرد. در دسامبر، شهر نیویورک هجوم های بانکی گسترده ای را تجربه کرد. فیلادلفیا با هجوم های بانکی یک هفته بعد مواجه شد، ولی با اقدام سریع به وسیله بانک های پیشرو شهر و فدرال رزرو با موفقیت از آن جلوگیری شد. برداشت از سپرده ها پس از اینکه رسوایی های شرکت های مختلط مالی در نیویورک و لس آنجلس آشکار گردید، بدتر شد. بیشتر خسارت اقتصادی رکود مستقیماً به وسیله هجوم های بانکی ایجاد شد. میلتون فریدمن و آنا شوارتز بحث کردند که برداشت های مداوم از بانک ها به وسیله سپرده گذاران عصبانی به وسیله اخبار هجوم های بانکی پاییز ۱۹۳۰ الهام شد و بانک ها مجبور شدند که وامهای خود را نقد کنند، که مستقیماً منجر به کاهش عرضه پول شد و اقتصاد را منقبض کرد هجوم های بانکی در ایالات متحده برای چندین سال بعد نیز به اذیت کردن خود ادامه دادند. بحران مالی جهانی که در سال ۲۰۰۷ شروع شد دور ورشکستگی های نقدینگی بازار متمرکز شده بود که قابل مقایسه با یک هجوم بانکی بود. این بحران
شامل موجی از ملی سازی بانک ها شد مانند بانک های وابسته به نورثرن راک (Northern Rock) در انگلیس و ایندی مک (Indy Mac) در ایالات متحده. این بحران به وسیله نرخ های بهره واقعی پایین ایجاد شد که محرک تشکیل یک حباب قیمت دارایی بودند و به وسیله محصولات مالی جدید سوخت گیری می شدند. نظریه. تحت بانکداری ذخیره جزئی، نوعی از بانکداری که اخیراً در اکثر کشورهای توسعه یافته استفاده می شود، بانک ها تنها یک کسری از سپرده های دیداری را به عنوان پول نقد نزد خود نگه می دارند. بقیه سپرده ها در اوراق بهادار و وام ها سرمایه گذاری می شود که معمولاً دوره اش بلندتر از سپرده های دیداری است، این امر باعث ایجاد عدم تطابق دارایی با بدهی می شود. هیچ بانکی ذخایر کافی برای پاسخگویی به برداشت هم زمان از سپرده ها را در دست ندارد. دیاموند و دیبویگ الگویی را توسعه دادند که توضیح می دهد چرا هجوم های بانکی رخ می دهد و چرا بانک ها سپرده هایی را می پذیرند که نقدتر از دارایی هایشان است. بر طبق این الگو، بانک ها به عنوان یک واسطه میان قرض گیرندگان که وام های با سررسید طولانی مدت را ترجیح می دهند و سپرده گذاران که حساب های نقد را ترجیح می دهند عمل می ک
نند. الگوی دیاموند و دیبویگ مثالی از یک بازی اقتصادی را با بیشتر از یک تعادل نش ارائه می کند، که برای سپرده گذاران انفرادی منطقی است که به محض بدگمانی درباره احتمال شروع هجوم بانکی، به این هجوم بپیوندند علی رغم اینکه هجوم آن ها باعث فروپاشی بانک شود. در این الگو، سرمایه گذاری تجاری مستلزم مخارجی در حال حاضر است که بازده هایی را در آینده به دنبال دارد. یک شرکت تجاری یا کارآفرین که نیاز دارد که قرض بگیرد تا سرمایه گذاری خود را تأمین مالی کند، می داند که سرمایه گذاریش در بلندمدت بازده ایجاد می کند و در نتیجه ترجیح می دهد که وامهای با سررسید بلندمدت بگیرد، که نقدینگی کمتری برای قرض دهنده به دنبال دارد. خانوارها و بنگاههایی که پول اضافی برای قرض دادن به این کسب و کارها دارندممکن است نیازهای پیش بینی نشده و ناگهانی برای پول نقد داشته باشند، بنابراین آن ها تمایل دارند که تنها به شرط ضمانت دسترسی فوری به پولهایشان به شکل حساب های سپرده های دیداری حاضر به قرض دادن شوند یعنی حسابهایی با کوتاه ترین سر رسید ممکن داشته باشند. از انجایی که قرض گیرندگان به پول نیاز دارند و سپرده گذاران شخصاً از وام دادن ترس دارند، بانک ها خ
دمتی ارزشمند را به وسیله جمع آوری وجوه از سپرده های فردی ارائه می کنند، این سپرده ها را تبدیل به وام هایی برای قرض گیرندگان می کنند و ریسک های سوخت و تقاضای ناگهانی برای پول نقد را تقبل می کنند. بانک ها می توانند بهره های بسیار بالاتری را روی وام های بلندمدت نسبت به پرداخت بهره به سپرده های دیداری، مطالبه کنند و از این طریق سود خود را بدست آورند. اگر تعداد کمی از سپرده گذاران هم زمان از سپرده هایشان برداشت کنند، مشکلی رخ نخواهد داد. در حقیقت نیاز هم زمان به پول نقد از طرف سپرده گذاران احتمال خیلی ضعیفی دارد یعنی بانک ها می توانند انتظار داشته باشند تنها یک درصد کمی از حساب ها در یک روز برداشت می شوند چون نیازهای مخارجی افراد ناهمبسته است. یک بانک می تواند با افق بلندمدت وام دهد و پول نسبتاً کمی را برای برداشت از حساب سپرده ها توسط سپرده گذاران را نزد خود نگه دارد. البته، اگر خیلی از سپرده گذاران هم زمان از حساب خود برداشت کنند، بانک ممکن است دچار کمبود نقدینگی شود، در نتیجه سپرده گذاران برای برداشت از سپرده هایشان هجوم خواهند اورد، این امر بانک را مجبور می کند که بسیاری از دارایی هایش را با یک زیان نقد کند و
عاقبت در صورت ادامه یافتن هجوم بانکی ممکن است ورشکست شود. اگر چنین بانکی بکوشد که وامهایش را زود مطالبه کند، تولید و کسب و کارها مختل خواهد شد و منجر به زیانهای بیشتری برای اقتصاد خواهد شد. با این وجود، بسیاری از بدهکاران قادر نخواهند بود که عندالمطالبه بدهی های خود را به بانک بازپرداخت کنند، و اعلام ورشکستگی خواهند کرد، و شاید این دیگر بستانکاران مربوطه را نیز تحت تأثیر قرار دهد. یک هجوم بانکی حتی می تواند به وسیله یک داستان دروغین شروع شود. حتی سپرده گذارانی که می دانند داستان دروغ است، انگیزهٔ لازم برای برداشت از حساب خود را خواهند داشت، زیرا گمان می کنند که دیگر سپرده گذاران داستان را باور دارند. این داستان یک پیشگویی تحقق زا می شود. در واقع رابرت مرتون که اصطلاح پیشگویی تحقق زا را نام گذاری کرد، از هجوم های بانکی به عنوان نمونه اولیه این مفهوم در کتابش Social Theory and Structure نام می برد. مروین کینگ، رئیس کل بانک انگلیس بیان کرده است که عقلایی نیست که یک هجوم بانکی را شروع کنی ولی عقلایی است که در صورت شروع آن در آن مشارکت کنی. بحران های بانکداری نظام مند. یک هجوم بانکی، برداشت ناگهانی سپرده های یک با
نک است. یک وحشت بانکی یا وحشت بانکداری یک بحران مالی است که هنگامی رخ می دهد که خیلی از بانک ها دچار هجوم های هم زمان شوند. در یک بحران بانکداری نظام مند همه یا تقریباً همهٔ سرمایه بانکداری در یک کشور محو می شود؛ این می تواند هنگامی ایجاد شود که قانون گذاران ریسک های نظام مند و اثرات سرایتی را نادیده می گیرند. بحران های بانکداری نظام مند به هزینه های مالی سرسام آور و زیانهای تولیدی بزرگ نسبت داده می شوند. مکرراً حمایت های نقدینگی اضطراری و ضمانت های کلی برای جلوگیری از چنین بحران هایی به کار برده شده اند، که همیشه موفقیت آمیز نبوده است. اگر یک بحران به وسیله سیاست های مالی ناپایدار به راه انداخته شده باشد، سیاست های مالی انبساطی معمولاً استفاده می شوند. در بحران های نقدینگی و توانایی پرداخت دیون، بانک های مرکزی می توانند برای پشتیبانی از بانک های دچار کمبود نقدینگی، نقدینگی ارائه کنند. حفاظت از سپرده گذاران می تواند کمک کند به بازیابی اعتماد، اگرچه ممکن است پرخرج باشد و ضرورتاً به بازیابی اقتصادی سرعت نبخشد. برخی اقدامات نسبت به برخی دیگر در جلوگیری از ریزش اقتصادی و بازیابی نظام بانکداری پس از یک بحران نظام
مند موثرند. این اقدامات شامل هدف قرار دادن برنامه های کاهش بدهی برای قرض گیرندگان مضطر، برنامه های بازسازی شرکت ها، شناسایی زیان های بانکی، و به اندازه کافی سرمایه دار کردن بانک ها می باشد. سرعت دخالت سرنوشت ساز است؛ دخالت اغلب پس از مدتی انجام می شود به این امید که بانک های محجور بتوانند خود را به وسیله پشتیبانی نقدینگی و سست سازی مقررات بازیابی کنند. و در پایان این تاخیر فشا را روی اقتصاد افزایش خواهد داد. یک هجوم خاموش هنگامی رخ می دهد که کسری مالی ضمنی از یک افشاء زیان قابل دسترس دولت به بانک های دوباره احیا شده(Zombie banks) بقدر کافی بزرگ است که سپرده گذاران آن بانک ها را بترساند. همانطوری که سپرده گذاران و سرمایه گذاران بیشتری شروع به شک در مورد اینکه آیا دولت می تواند از نظام بانکداری کشور حمایت کند، می کنند، هجوم خاموش روی این نظام می تواند منجر به افزایش هزینه های تأمین وجوه بانک های دوباره احیا شده شود. اگر یک بانک دوباره احیا شده برخی از دارایی هایش را در قیمت بازار بفروشد، دارایی های باقی مانده اش از بخش زیادی از زیان های قابل دسترس جلوگیری می کند؛ اگر بدهی هایش را در نرخ های بهره افزایش یافته من
تقل کند، سودش را همراه با سود رقبای سالمتر له می کند. هرچه هجوم های خاموش طولانی تر ادامه یابند، مزایای بیشتری از بانک های سالم و مودیان مالیاتی به بانک های دوباره احیا شده منتقل می شود. هزینه رفع بحران می تواند بسیار زیاد باشد. در بحرانهای بانکداری نظام مند در جهان از ۱۹۷۰ تا ۲۰۰۷ هزینه خالص متوسط بازسرمایه سازی ۶٪ GDP بود، هزینه های مالی مرتبط با مدیریت این بحران ها به طور متوسط ۱۳٪ GDP بود و زیان های تولید اقتصادی به طور متوسط ۲۰٪ GDP در طول چهار سال اول این بحران ها بود. جلوگیری و تسکین. چندین روش برای کمک به جلوگیری یا تسکین هجوم های بانکی به کار برده می شود. بانک های انفرادی برخی از روش های جلوگیری از هجوم بانکی در مورد بانک های انفرادی جدا از بقیه اقتصاد به شرح زیر است: روش های نظام مند: برخی از روش های جلوگیری برای کل اقتصاد اعمال می شوند. اگر چه هنوز ممکن است نهادهای فردی ورشکسته شوند. نقش آخرین وام دهنده، و وجود بیمه سپرده، هر دو، پدیده خطرات اخلاقی را ایجاد می کنند، زیرا این دو کار، انگیزه بانک ها برای دوری کردن از دادن وام های پر ریسک را کاهش می دهند. با وجود این این دو روش، اقداماتی استاندارد هست
ند، در حقیقت این باور وجود دارد که مزیت های جلوگیری مشترک معمولاً بر هزینه های ریسک پذیری افراطی می چربد. روش هایی که برای جلوگیری از وحشت بانکی به کار می روند، به چند دلیل شکست خورده اند: منابع. ویکی پدیای انگلیسی www.wikipedia.org/wiki/bank run
کریستینا شرودر (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل آلمان است.
داگلاس سیرک (؛ – ) کارگردان اهل آلمان بود. او بین سال های ۱۹۳۴ تا ۱۹۷۹ میلادی، فعالیت می کرد. او بعد از تحصیل در دانشگاه های هامبورگ، کپنهاگ و مونیخ کار سینما را در استودیوی «اوفا» ی برلین در مقام هنرپیشه، نویسنده، تهیه کننده و دستیار کارگردان آغاز می کند. برای مجلات مقاله می نویسد تا اینکه فیلمش «آوریل، آوریل» را در ۱۹۳۵ برای «اوفا» می سازد و تا پایان دهه سی، در مقام کارگردان، نویسنده و بازیگر کارش را در این شرکت ادامه می دهد. سیرک قبل از آنکه در سال ۱۹۴۴ به هالیوود برود بیش از ۱۵ فیلم در آلمان می سازد. وی در کشورهای مختلف نیز فیلم هایی ساخت. دوران فعالیت داگلاس سیرک در هالیوود از ۱۹۴۳ تا ۱۹۵۹ بیشتر در یونیورسال انجام می گیرد. او در آمریکا بیش از ۱۸ فیلم می سازد که بهترین آنها "زمانی برای عشق ورزیدن و زمانی برای مردن" بود که آخرین این فیلمساز نیز هست. بعد از نمایش این فیلم در ۱۹۵۸ داگلاس سیرک پس از بیماری سخت، از کار سینما کناره می گیرد و به آلمان بازمی گردد. پس از آن در تئاترهای آلمان و سوئیس کارش را دنبال می کند تا اینکه در سال ۱۹۸۷ چشم از جهان فرومی بندد.
گونتر آیش (؛ – ) یک نویسنده، نمایش نامه نویس، و شاعر اهل آلمان بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه گئورگ بوشنر شده است.
یوهان کریستیان پلیکارپ ارکسلبن (؛ – ) یک حشره شناس و دامپزشک اهل آلمان بود.
مارتین اپیتس (; – ) یک زبان شناس، و شاعر اهل آلمان بود.
آلبرت فن بوکستهوفن (؛ ۱۱۶۵ – ) یک اسقف اعظم، و سیاست مدار اهل آلمان بود.
لیلی پالمر (; – ) هنرپیشه اهل آلمان بود. از فیلم های او می توان به "ماجرای مرموز و پرالتهاب" و "لوته در وایمار" اشاره کرد.
هاینریش فون برنتانو (; زاده – درگذشته ) یک سیاست مدار اهل آلمان از اتحادیه دموکراتیک مسیحی (CDU) بود. او از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۱ به عنوان وزیر امور خارجه فدرال خدمت کرد.
هرمان هنکل (زاده ۱۴ فوریهٔ ۱۸۳۹ در هاله-درگذشته ۲۹ اوت ۱۸۷۳ در شرامبرگ) ریاضیدان اهل آلمان بود. او که فرزند یک استاد فیزیک بود در لایپزیگ به مدرسه رفت و در آنجا به لطف نمرات خوبش اجازه یافت تا ریاضیات یونان باستان را مورد مطالعه قرار دهد. هنکل در نزد شمار زیادی از ریاضیدانان بزرگ همچون موبیوس، ریمان، وایرشتراس و کرونکر آموزش دید و با رساله ای درباره بسط سریها به کسرهای مسلسل در سال ۱۸۶۲ دانش آموخته دوره دکترا شد. وی همچنین به تاریخ ریاضیات علاقه داشت و همواره در کارهایش به پروروش تاریخی نظریه های ریاضی توجه میکرد.
آبراهام فرنکل (؛ – ) ریاضی دان اهل آلمان بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه اسرائیل شده است.
آلبرت زاکسن (؛ ۱۳۲۰ – ) یک ریاضی دان اهل آلمان بود.
اولاف شولْتْس (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و صدراعظم اسبق آلمان است که پیش از آن، از ۱۴ مارس ۲۰۱۸ به عنوان وزیر دارایی آلمان و معاون صدراعظم آلمان مشغول به کار بود. پیش از این نیز، وی از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۸ شهردار هامبورگ و در همین زمان در بین سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۹ معاون رهبر حزب سوسیال دموکرات آلمان بود که در سال ۲۰۲۱ به عنوان نامزد پست صدراعظم از طرف حزب سوسیال دموکرات در انتخابات فدرال سپتامبر ۲۰۲۱ آلمان انتخاب شد که نهایتاً در ۸ دسامبر ۲۰۲۱ توسط پارلمان آلمان به عنوان صدراعظم آلمان انتخاب شد. فرانک والتر اشتاین مایر در ۲۶ مارس ۲۰۲۵ او را از این مقام برکنار کرد و گفت تا انتخاب صدراعظم جدید او صدراعظم موقت باشد. خدمت وی در ۶ مه به طور رسمی به اتمام رسید. زندگی حرفه ای. شولتس یک حقوق دان است که کار وکالت خود را از سال ۱۹۸۵ با تخصص کار و حقوق استخدامی آغاز کرد. در سال ۱۹۷۰ به حزب سوسیال دموکرات آلمان پیوست و از ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۱ عضوی از بوندستاگ (مجلس فدرال آلمان) بود. در سال ۲۰۰۱ عضو دولت محلی ایالت هامبورگ تحت رهبری شهردار اوروین رونده شد و سپس در سال ۲۰۰۲ به عنوان دبیرکل حزب سوسیال دموکرات آلمان انتخاب شد که در کنار رهبر ح
زب و صدراعظم وقت گرهارد شرودر به فعالیت می پرداخت. شولتس بعد از استعفا از مقام دبیرکلی حزب در سال ۲۰۰۴، ناظم حزب خود در بوندستاگ شد و در سال ۲۰۰۷ در دولت اول آنگلا مرکل عهده دار مقام وزیر کار و امور اجتماعی آلمان شد. در پی انتخابات فدرال ۲۰۰۹ آلمان که حزب سوسیال دموکرات دولت ائتلافی به رهبری آنگلا مرکل و حزب اتحادیه را ترک کرد، شولتس به هامبورگ برگشت و رهبری حزب سوسیال دموکرات در شهر هامبورگ را به عهده گرفت و سپس به عنوان معاون رهبر حزب انتخاب شد. تحت رهبری او، حزب سوسیال دموکرات آلمان در انتخابات محلی هامبورگ به پیروزی خیره کننده ای رسید و شولتس به عنوان شهردار هامبورگ انتخاب شد که این مقام را تا سال ۲۰۱۸ حفظ کرد. دولت چهارم آنگلا مرکل. بعد از موافقت حزب سوسیال دموکرات به شرکت در دولت ائتلافی در دولت چهارم آنگلا مرکل، شولتس هم زمان عهده دار دو مقام وزیر امور مالی و معاون صدراعظم آلمان شد. شولتس در سال ۲۰۱۹ در تلاشی برای به دست گرفتن رهبری حزب سوسیال دموکرات به طور مشترک با کلارا گیویتس، نماینده پیشین ایالت براندنبورگ، خود را نامزد مقام رهبری حزب کرد. این زوج با وجود پیروزی در دور نخست رای گیری، در دومین دور
با ۴۵ درصد آرا از نوربرت والتر-بوریانس و زاسکیا اسکن شکست خوردند. متعاقب این شکست، شولتس از پست معاون حزب سوسیال دموکرات کناره گیری کرد. در روز ۱۰ اوت ۲۰۲۰ کمیته رهبری حزب، اولاف شولتس را به عنوان کاندیدای مقام صدراعظمی آلمان از حزب سوسیال دموکرات در انتخابات فدرال سپتامبر ۲۰۲۰ کرد. بعد از کناره گیری آنگلا مرکل. این سیاستمدار کهنه کار آلمانی، بعد از کناره گیری آنگلا مرکل از رهبری حزب محافظه کار دموکرات مسیحی و سپردن رهبری به آرمین لاشت و با توجه به شکست حزب محافظه کار دموکرات مسیحی در انتخابات مجلس فدرال یا همان بوندستاگ در سال ۲۰۲۱ میلادی، به صدراعظمی این کشور رسید.
لودویگ اولاند (؛ – ) یک زبان شناس، و شاعر اهل آلمان بود.
زباستیان مونستر (؛ – ) یک نقشه نگاره اهل آلمان بود.
آمیزش جنسی بعد از پایان بارداری و پس از زایمان برای چندین هفته یا ماه به تأخیر می افتد و زوجین در مدت مشخصی قادر به نزدیکی نیستند. رابطه زناشویی در این دوران برای زنان ممکن است دردناک نیز باشد. زخم های میاندوراه و برش های ناشی از جراحی مثل برش میاندوراه و مهبل که در عمل زایمان انجام می شود، باعث ناکارآمدی جنسی می گردد. پس از زایمان، فعالیت های دیگر جنسی ممکن است زودتر از نزدیکی زناشویی انجام شود اما برخی از مادران دچار کاهش تمایلات جنسی طولانی مدت پس از زایمان می شوند که ممکن است با افسردگی پس زایمانی در ارتباط باشد. مشکلات متداول دیگری که ممکن است حدود یک سال پس از زایمان به طول بینجامد، عدم تعادل خواهش های جنسی زن و مرد است. در این دوران، این تمایلات در مردها بیشتر از زن ها می باشد. بدتر شدن ریخت بدن زن نیز از این دسته معضلات است. آسیب ها و روش های زایمان. زنانی که دارای آسیب و شکافت در میاندوراه خود هستند، نزدیکی زناشویی را دیرتر از زنانی که دارای میاندوراه سالم می باشند، شروع می کنند. همچنین زنانی که دارای بخیه میاندوراه هستند دارای روابط جنسی ضعیف تری هستند. آسیب های میاندوراه ممکن است با آمیزش و نزدیکی
دردناک (دیسپارونیا) نیز در ارتباط باشد. زنانی که پس از زایمان دارای شکاف مقعدی هستند بعید است بتوانند تا شش ماه یا یک سال پس از زایمان نزدیکی زناشویی داشته باشند اما پس از ۱۸ ماه، آمیزش جنسی نرمالی خواهند داشت. استفاده از انبرک زایمان و روش مکش باعث افزایش دردهای آمیزشی پس از زایمان، تأخیر در نزدیکی زناشویی و مشکلات جنسی دیگر می گردد. در زایمان به روش سزارین ممکن است نتایج همانند زایمان طبیعی نباشد و البته ممکن است که تفاوتی هم نداشته باشند. زنانی که با عمل سزارین زایمان کرده اند، در سه ماه اول پس از زایمان، درد آمیزشی کمتری نسبت به زنانی که طبیعی زایمان کرده اند، دارند. در شش ماهه اول پس از زایمان، زنانی که به طریق سزارین وضع حمل کرده اند رضایت جنسی بیشتری نسبت به زنانی داشته اند که به روش طبیعی زایمان کرده اند. مدت تأخیر در آمیزش جنسی و از سرگیری نزدیکی زناشویی. بسیاری از پزشکان توصیه می کنند که آمیزش جنسی پس از زایمان، ۴ تا ۶ هفته متوقف بماند. این وقفه برای جمع شدگی و ارتجاع گردن رحم، پایان خونریزی طبیعی از نوع زچگی و التیام زخم ها و پارگی ها می باشد. طی تحقیقاتی که در ترکیه انجام گردید مشخص شد ۴۷٪ زنان در
ظرف ۶ هفته پس از زایمان مبادرت به آمیزش جنسی کرده اند. در بریتانیا و آمریکا این نسبت برای شش هفته، ۵۷٪، برای سه ماه ۸۲٪ تا ۸۵٪ و برای شش ماه ۸۹٪ تا ۹۰٪ بوده است. formula_1 زنان اوگاندایی نزدیکی زناشویی را شش ماه پس از زایمان از سر می گیرند. ۵۲٪ زنان چینی پس از دو ماه نزدیکی زناشویی را از سر می گیرند و این نسبت برای زنان چینی که پس از شش ماه آمیزش جنسی را از سر می گیرند، ۹۵٪ است. در یک مدت زمان خاص پس از زایمان، بهتر است رابطه زناشویی وجود نداشته باشد و دلیل آن هم این است محل چسبندگی جفت ترمیم پیدا کند چون مثل یک زخم بازمی ماند. جفت از دیواره کنده شده و خون ریزی های معمول بعد از زایمان، از همین محل است. تا این زخم ترمیم پیدا نکرده، بهتر است رابطه زناشویی نداشته باشند. این زمان حدود ۳ هفته طول می کشد. در قدیم می گفتند تا ۶ هفته. اما امروز می گویند تا ۳ هفته هم کفایت می کند. شرایط زایمان طبیعی و سزارین با هم متفاوت است. اگر زایمان طبیعی باشد چون در محل، ممکن است برش و بخیه زده شده باشد و این زخم در طول ۲ هفته بهبود پیدا می کند، چنانچه مشکل خاصی پیدا نکند، ۳ هفته برای محدودیت جنسی کافی است. پس از زایمان، رحم و س
ایر بخش های دستگاه تناسلی زن در خلال ۴ تا ۶ هفته به حالت طبیعی بازمی گردند؛ بنابراین سفارش می شود که ارتباط جنسی را تا ۶ هفته پس از زایمان به تعویق بیفتد نزدیکی زود هنگام موجب آسیب به بخیه های مادر (هم در زایمان طبیعی و هم سزارین) و بروز مشکلاتی برای وی می شود. در این مدت خونریزی پس از زایمان نیز قطع شده و ترشحات سیستم تناسلی زن به حال طبیعی بر می گردد. زایمان سزارین. اگر سزارین همراه با چسبندگی زیاد یا ایجاد عفونت باشد، ممکن است رابطه زناشویی به همراه درد باشد؛ یعنی پس از رابطه زناشویی، زن یک درد مبهمی در منطقه لگن خود احساس می کند. در واقع، با حرکت احساس درد می کند. زایمان طبیعی از این جهت بهتر است و برخلاف تصور مردم عامه که فکر می کنند سزارین برای رابطه زناشویی شان بهتر است، باید اشاره شود که پس از یک زایمان طبیعی و سالم، رابطه زناشویی در مقایسه با سزارین مطلوب تر است. تمرینات ورزشی. نرمش عضلات کف لگن، ورزشی است که حتی برای خانم هایی که باردار نیستند، می تواند رضایت ناشی از رابطه زناشویی را افزایش دهد. برای خانم هایی که اختلالات جسمی دارند یا دیر به ارگاسم می رسند، توصیه می شود در طول روز مرتب این عضلات را
تقویت کنند. برای تقویت، عضلات را باید به صورت متناوب منقبض و منبسط کنند. ابتدا نیز این کار را با دفعات کم شروع کرده و کم کم آن را افزایش دهند. طول مدت انقباض و انبساط را هم می توانند افزایش دهند. به عنوان مثال اول ۳ ثانیه، و بعد کم کم مدت را تا ۱۰ ثانیه افزایش دهند. این تمرین حتی برای دوران یائسگی که عضلات کف لگن ضعیف می شوند نیز مفید است البته توصیه می شود که در دوران بارداری نیز خانم ها این کار را انجام دهند.
کارل لملی ( – ) تهیه کننده فیلم آلمانی الاصل اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۰۹ تا ۱۹۳۶ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "طلای ساتر"، "شلیک نکن"، "هیرام کله شق"، "از سواحل ایتالیا" و "عکس های قلابی" اشاره نمود. وی در سال ۱۹۱۲ شرکت یونیورسال استودیوز را بنیان گذاری کرد. لملی با تکیه بر تجربه ی خرده فروشی خود، بر خدمات شخصی و رضایت مشتری در هر دو زمینه ی نمایش و اجاره ی فیلم تأکید داشت. شرکای او، برادرش و رابرت اچ. کاکرین، مدیر تبلیغاتی وی بودند. برخلاف روش مرسوم تبلیغات، کاکرین به جای تأکید بر محصولات، خودِ لملی را تبلیغ کرد و او را به عنوان تاجری صادق و صریح، شبیه به مشتریانش، معرفی کرد. در تبلیغات، چهره ی خندان لملی با جمله ی «من مرد سینمای متحرک هستم» به نمایش درمی آمد، ادعایی که بر سلیقه، تجربه، و قضاوت برتر او در صنعت فیلم تأکید داشت. این سبک تبلیغات شخصی سازی شده در طول دوران حرفه ای اش ادامه یافت.
بیوتیفول یا ذیبا یک فیلم درام و روان شناختی مکزیکی-اسپانیایی محصول سال ۲۰۱۰ به کارگردانی الخاندرو گونسالس اینیاریتو با بازی خاویر باردم در نقش اوکسبال است. این فیلم موفق شد در دو رشتهٔ بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان و جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد کاندیدای جایزه اسکار سال ۲۰۱۰ شود. همچنین خاویر باردم برای این فیلم برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر مرد از جشنواره فیلم کن شد در حالی که خودِ فیلم هم نامزدِ دریافت نخل طلایی بود. خلاصه داستان. اوکسبال (خاویر باردم) در یک خانهٔ رو به ویرانی همراه با دو فرزند کوچکش، آنا و متیو زندگی می کند. او از همسرش، مارامبرا که از اعتیاد به الکل و اختلال دوقطبی رنج می برد جدا شده است و به جز برادرش تیتو خانواده دیگری ندارد. تولید فیلم. ساخت این فیلم از زمان شروع نگارش آن تا رسیدن به مرحله پس تولید سه سال و نیم زمان برد. تصویربرداری اصلی از اکتبر ۲۰۰۸ تا فوریه ۲۰۰۹ در بارسلون، اسپانیا به طول انجامید. بازخوردها. وب سایت جمع آوری نقد راتن تومیتوز، بر اساس ۱۵۵ بررسی، با میانگین امتیاز ۶٫۴ از ۱۰ این فیلم ۶۶٪ تأیید را گزارش می کند. اجماع انتقادی این سایت چنین می گوید: «عملکرد داغ خاوی
ر باردم به ارتقای بیوتیفول کمک می کند، مانند مهارت آلخاندرو گونزالس ایناریتو، اما فیلم اغلب در تدبیر و ظلم فرومی رود»، نشان دهنده «بررسی های مختلط یا متوسط». فیلم سازان شان پن، ورنر هرتسوک و مایکل مان در تحسین خود از این فیلم بسیار صریح بوده اند. هرتزوگ آن را به یک «شعر» تشبیه کرد و شان پن اجرای باردم را با اجرای مارلون براندو در آخرین تانگو در پاریس مقایسه کرد. جولیا رابرتس ستاره هالیوود نیز بسیار حمایت کرده است. گیشه. این فیلم در آمریکای شمالی ۵ میلیون دلار و در خارج از کشور ۱۹٫۶ میلیون دلار به دست آورد و مجموعاً ۲۴٫۷ میلیون دلار در سراسر جهان در مقابل بودجه تولید ۳۵ میلیون دلاری فروخت.
روگن (به آلمانی: Rügen) یک جزیره در آلمان است که در فرپومرن-روگن واقع شده است. خصوصیات. روگن ۷۷٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۶۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اسوالد کولپه (؛ – ) یک فیلسوف و روان شناس اهل آلمان بود.
گئورگ کرشن اشتاینر یا کرشنشتاینر(؛ – ) یک آموزگار اهل آلمان بود. کرشن اشتاینر از سال 1895 تا 1919 در مدارس مونیخ مشغول به مدیریت و یا تدریس بوده است و در سال 1920 به عنوان استاد دانشگاه مونیخ شروع به فعالیت کرد. ایشان به دلیل توسعه یک رویکرد عملگرایانه به آموزش شهرت دارد که شامل مطالعه آکادمیک با فعالیت بدنی و ایجاد شبکه آموزشگاه های فنی حرفه ای است. وجه مشترک فعالیت های او. اشتاینر در کتاب متفکران تعلیم تربیت یونسکو به عنوان مربی نو آوری که با پستالوزی و کمنیوس هم دوره بوده معرفی شده است. وجه مشترک همه فعالیت های وی اعم از معلم ، مدیر مدارس دولتی ،سیاستمدار و استاد دانشگاه، توجه مدام برای تبدیل بینش های نظری به عمل است. آثار مکتوب کرشنشتاینر. ◦از آثار مکتوب کرشن اشتاینر می توان به مسائل اولیه در سازمان مدارس، مفهوم مدرسه کار، توسعه مهارت طراحی و... نام برد. اصول آموزش و پرورش از نظر کرشن اشتاینر. ◦۲_۱؛اصل فردیت و اصل کمال و جامعیت: زیرامجموعه وجودفردی و غریزی است که باید به موجود عاقل تبدیل شود ◦۳_ اصل اجتماعی:زیرا جنبه غایی فرهنگ را نشان می دهد. ◦ 4_اصل آنیت:که بهترین طریقه آماده کرد طفل برای آینده اش میسر