Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پژو تراولر (Peugeot Traveller) یک خودروی ون چند منظوره جهت حمل بار، تجهیزات یا مسافر است که در سال ۲۰۱۶ در نمایشگاه خودروی ژنو توسط پژو رونمایی شد. این خودرو دارای سه بدنه با ابعاد متفاوت جهت کاربری های مختلف می باشد که کوچکترین آن ۴٬۶۰۰ میلیمتر و بزرگترین آن ۵٬۳۰۰ میلیمتر می باشد. خودروهای سیتروئن اسپیس تورر و تویوتا پروآس ورسو که همزمان با این خودرو رونمایی شدند نیز براساس همین خودرو و بر روی همین سکو (PSA EMP2) طراحی و در همان کارخانه گروه پی اس ای در شهر والنسین فرانسه تولید می شوند. هر سه خودرو از موتور و سیستم انتقال قدرت یکسان متعلق به گروه پی اس ای بهره می برند. ایمنی. پژو تراولر در سال ۲۰۱۵ توسط مؤسسه یورو ان سی ای پی مورد تست تصادف قرار گرفت و توانست ۵ ستاره از ۵ ستاره ایمنی در تصادفات را کسب کند که شامل ۸۷٪ ایمنی برای سرنشینان، ۹۱٪ ایمنی کودکان، ۶۴٪ عابرین پیاده و ۷۸٪ در بخش ایمنی خودرو قبل از تصادف می شود.
آینه ها ۲ () فیلمی در ژانر ترسناک، معمایی، و تجاوز و انتقام به کارگردانی ویکتور گارسیا است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به نیک استال، امانوئل ووگیر، کریستی کارلسون رومانو، و ویلیام کت اشاره کرد. خلاصه داستان. وقتی مکس که در حال گذراندن دوران بهبودی بعد از حادثه ای است که برایش اتفاق افتاده کاری را به عنوان مأمور حراست شیفت شب پیدا می کند. او شروع به دیدن تصاویری از زنی مرموز در آینه فروشگاه می کند…
تونل قلاجه یکی از بزرگترین تونل های ایران حد فاصل استان کرمانشاه و ایلام است. موقعیت جغرافیایی. یک سمت این تونل متعلق به استان ایلام و سمت دیگر آن تحت مدیریت استان کرمانشاه است. ارتفاع کوه قلاجه از سطح دریا ۲۱۵۰ متر می باشد. اهمیت. این تونل دو استان کردنشین کرمانشاه و ایلام را به هم متصل می کند. این تونل برای کاهش مسیر از نظر زمانی و همچنین کاهش خطرات بسیار زیاد این جاده در حال ساخت می باشد، این تونل ۲۵۰۰ متر طول دارد و از آن به عنوان مسیر احتمالی آینده راهیان کربلا یاد می شود، که افتتاح این تونل ۱۲ نقطه حادثه خیز را از جاده حذف می کند و همچنین حدود ۱۵ کیلومتر مسیر نزدیکتر می شود. ویژگی های محیطی تونل. وجود جنگل های وسیع و با ارزش بلوط ایرانی و انواع کمیابی از جانوران از ویژگی های بارز منطقه این تونل محسوب می شود.
انگیزه ها ۲ () فیلمی است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به برایان جی. وایت و ویویکا ای فاکس اشاره کرد.
مولان ۲ () فیلمی ماجراجویانه و موزیکال در سبک پویانمایی محصول سال ۲۰۰۴ ایالات متحده است که به صورت مستقیم برای نمایش خانگی منتشر شد. این فیلم توسط والت دیزنی پیکچرز و استودیو دیزنی تون تهیه و از سوی بونا ویستا هوم اینترتینمنت پخش شده است. کارگردانی این فیلم بر عهدهٔ دارل رونی و لین ساترلند (که نخستین تجربهٔ کارگردانی اش را رقم می زد) و تهیه کنندگی بر عهدهٔ جنیفر بلوم بود. فیلم نامه را مایکل لاکر، کریس پارکر و راجر اس. اچ. شالمن نوشته اند. این فیلم دنباله ای است بر انیمیشن بلند سال ۱۹۹۸ "مولان" از والت دیزنی. موسیقی متن را جوئل مک نیلی ساخته و رهبری کرده، و ترانه های اصلی نیز به قلم آهنگساز جنین تسوری و ترانه سرا الکسا جونگ هستند. بسیاری از صداپیشگان فیلم نخست بازگشته اند، به جز ادی مورفی (موشو)، میریام مارگولیس (زن خواستگارگیر)، جیمز هانگ (چی-فو)، کریس سندرز (سگ خانگی) و متئو وایلدر (صدای آواز لینگ). این نقش ها به ترتیب با مارک موزلی، آوریل وینچل، فرانک وِلکر و دیگران جایگزین شدند، و گد واتانابه در این قسمت خودش آوازخوانی کرده است. در "مولان ۲"، اکنون جنگ با دشمنان پایان یافته و جنرال شانگ از مولان درخواست از
دواج کرده است اما مغول ها همچنان در صدد حمله به چین هستند و نداشتن نیروی نظامی کافی در چین برای مبارزه با مغول ها آن ها را به فکر اتحاد با کشورهای همسایه واداشته است که این اتحاد هزینه هایی برای کشور چین و سه پرنسس آن خواهد داشت. در مولان ۲، فا مولان و نامزد تازه اش، ژنرال لی شنگ، مأموریتی ویژه دارند: اسکورت سه شاهدخت امپراتور به سوی قلمرو کِوی گونگ برای ازدواج سیاسی. در این میان، موشو برای حفظ مقام روح نگهبان خود، تلاش می کند رابطهٔ آن دو را به هم بزند. داستان فیلم با موضوعاتی چون ازدواج از پیش تعیین شده، وفاداری، روابط انسانی، انتخاب، اعتماد و عشق حقیقی سروکار دارد. این فیلم در ۲۸ دسامبر ۲۰۰۴ به صورت نمایش خانگی در آمریکا منتشر شد. برخلاف قسمت نخست که تحسین منتقدان را برانگیخت، "مولان ۲" نقدهای منفی دریافت کرد. داستان. یک ماه پس از شکست دادن هون ها، موشو که دوباره جایگاه نگهبان خانوادگی اش را به دست آورده، از این موقعیت لذت می برد؛ هرچند که اجداد خانوادهٔ فا از این موضوع خرسند نیستند. ژنرال لی شنگ از مولان درخواست ازدواج می کند و مولان با خوشحالی می پذیرد. در ابتدا موشو نیز از این نامزدی خوشحال است، اما اجد
اد به او هشدار می دهند که اگر مولان با شنگ ازدواج کند، اجداد خانوادهٔ شنگ نگهبان او خواهند شد و موشو مقامش را از دست خواهد داد. در همین زمان، امپراتور، مولان و شنگ را احضار کرده و به آن ها دربارهٔ تهدید مغول ها علیه چین امپراتوری هشدار می دهد. برای مقابله، امپراتور تصمیم دارد با قلمرو کِوی گونگ اتحاد برقرار کند و سه دخترش، تینگ تینگ، می، سو، را به همسری شاهزادگان کِوی گونگ درآورد. او مأموریت محافظت از شاهزاده خانم ها را به مولان و شنگ می سپارد. با وجود نارضایتی از ازدواج از پیش تعیین شده، مولان این مأموریت را می پذیرد. مولان، شنگ، و سه یار وفادارشان—یائو، لینگ و چیئن-پو—همراه سه شاهدخت راهی سفر می شوند. موشو، که بیم از دست دادن جایگاهش را دارد و فکر می کند مولان و شنگ با هم ناسازگارند، آن ها را در سفر همراهی می کند تا رابطه شان را خراب کند. کری -کی نیز تلاش دارد جلو او را بگیرد. موشو با ترفندهای مختلف سعی می کند این دو را از هم دور کند، و در این مسیر به طور تصادفی ارابهٔ شاهدخت ها را نابود می کند. حالا گروه باید پیاده سفر کنند و همین باعث اختلافاتی میان مولان و شنگ بر سر مسیر و مسئولیت ها می شود. موشو از این
فرصت استفاده می کند تا شنگ را متقاعد کند که مولان از او خسته شده است، و بدین ترتیب تنش میان آن دو بیشتر می شود. در همین حال، سه شاهدخت به یائو، لینگ و چیئن-پو دل می بازند. آن ها تصمیم می گیرند به نصیحت مولان گوش دهند و به ندای قلبشان عمل کنند. شب هنگام، این سه جوان شاهزاده خانم ها را به روستایی در نزدیکی می برند و عشقشان را اعتراف می کنند. مولان آن ها را دنبال می کند و خوشحال می شود که شاهدخت ها از دل پیروی کرده اند. موشو، شنگ را بیدار کرده و او را به دنبال گروه می فرستد. شنگ با دیدن آن ها به شدت خشمگین می شود و به همه یادآور می شود که وظیفه شان را فراموش کرده اند. میان مولان و شنگ مشاجره ای شدید درمی گیرد و آن ها تصمیم می گیرند که با یکدیگر ناسازگارند و از هم جدا می شوند. گروه به منطقه ای پرخطر وارد می شود که پر از راهزن است. موشو که متوجه می شود جدایی این دو مولان را غمگین تر کرده، احساس عذاب وجدان کرده و به کارهایش اعتراف می کند. مولان از او دلگیر می شود اما انگیزه می گیرد تا رابطه اش با شنگ را ترمیم کند. گروه مورد حملهٔ راهزنان قرار می گیرد که قصد ربودن شاهدخت ها را دارند. گرچه آن ها نجات می یابند، اما مو
لان و شنگ روی پلی شکسته گرفتار می شوند. شنگ، برای نجات مولان، خود را به دره پرت می کند. مولان، دل شکسته، تصمیم می گیرد دیگر شاهدخت ها را مجبور به ازدواج نکند و به تنهایی راهی کِوی گونگ می شود. او نزد لرد چین، فرمانروای کِوی گونگ، می رود و دروغ می گوید که شاهدخت ها در مسیر کشته شده اند و خود را جای آن ها پیشنهاد می کند. لرد چین می پذیرد و مراسم ازدواج میان مولان و شاهزاده جیکی ترتیب داده می شود. در همین زمان، شنگ که زنده مانده است، همراه دوستانش و سه شاهدخت به سوی کِوی گونگ می روند. شنگ مراسم ازدواج را قطع کرده و اعتراف می کند که مولان درست می گفت و باید دل را دنبال کرد. برای نجات مولان و شنگ از دست نیروهای لرد چین، موشو خود را به جای اژدهای بزرگ اتحاد جا می زند و لرد چین را مجبور می کند با امپراتور متحد شود، در حالی که به مولان و شنگ اجازهٔ ازدواج می دهد و شاهدخت ها را نیز از پیمان زناشویی آزاد می کند. مدتی بعد، مولان و شنگ در روستای مولان ازدواج می کنند. موشو هم که با از دست دادن مقامش کنار آمده بود، متوجه می شود که شنگ معابد خانوادگی را با هم ادغام کرده و او می تواند همچنان نگهبان باقی بماند. هنگام جشن، موش
و ناخواسته خود را به شنگ و مولان نشان می دهد، اما شنگ غافلگیر نمی شود؛ چراکه مولان پیش تر همه چیز را به او گفته بود. در پایان، شنگ و مولان همدیگر را در آغوش می گیرند و موشو، شاد از بازگشت به مقامش، از ته دل خوشحال است.
شبکه () فیلمی در ژانر تکنو تریلر به کارگردانی اروین وینکلر است که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد. خلاصه داستان. «آنجلا بنت» (بولاک)، کا متخصص برنامه ریزی کامپیوتری است در منزل کار می کند. در میان مشتریانش، شرکتی هست که دیسکت ها و برنامه هایش را برای کنترل نزد او می فرستد. روزی میان یکی از دیسکت ها، متوجه وجود یک کد مخصوص می شود که به طور محو و نامشخص، خبر از وجود یک توطئهٔ دولتی و سیاسی - اقتصادی می دهد…
شبکه ۲٫۰ () یک فیلم دلهره آور و معمایی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۶ به نویسندگی و تهیه کنندگی راب کوان و کارگردانی چارلز وینکلر است. این اسماً دنباله ای بر فیلم شبکه (فیلم ۱۹۹۵) به کارگردانی پدرش اروین وینکلر (که تهیه کننده این فیلم بود) است، اما داستانی جداگانه و نامرتبط دارد. داستان دربارهٔ یک تحلیلگر سیستم های کامپیوتری است که وقتی برای شغل جدید به ترکیه می رود، خود را در شبکه ای از سرقت هویت و قتل می بیند. از بازیگران می توان به نیکی دیلچ، کیگان کونور تریسی، شبنم دونمز و نیل هاپکینز اشاره کرد. خلاصه داستان. هوپ کسیدی (نیکی دلیچ) یک تحلیلگر سیستمهای کامپیوتری است که به او پیشنهاد کاری در ترکیه می شود. بعد از ورود او به استانبول اتفاقات عجیبی برای او رخ می دهد. کارتهای اعتباریش بی اعتبار و حساب بانکیش خالی می شود. اما این پایان کار نیست و او متوجه می شود که هویتش به سرقت رفته و… بازخوردها. جفری رابینسون از DVD Talk به این فیلم امتیاز ۱٫۵ از ۵ ستاره داد و نوشت که «احتمال این است که شما را بخواباند تا اینکه شما را روی لبه صندلی خود نگه دارد».
خسرو پاشا بوشناق (بوسنیاق/ بوسناق)(مرگ مارس ۱۶۳۲)، صدراعظم و امیرالامرای عثمانی در ۱۰۳۷ ه . ق. به صدارت رسید. وی بوسنوی تبار و تربیت یافته دربار عثمانی بود. ابتدا به مقام سلاحداری رسید و در ۱۰۳۳ به آغایی (ریاست) ینی چریان منصوب شد. خسروآغا در لشکرکشی صدراعظم محمدپاشا چَرْکَس برای سرکوبی قیام آبازه محمد پاشا جلالی شرکت داشت و پس از مرگ صدراعظم در ربیع الاول ۱۰۳۴، حافظ احمدپاشا (حکمران دیاربکر) به پیشنهاد خسروآغا صدراعظم شد. خسروآغا پس از اطلاع از اینکه خود نیز در فهرست نامزدهای صدارت بوده است، از پیشنهادی که کرده بود، نادم گردید و حتی از روی حسد احمدپاشا را از حمله به گرجستان، که تصرفش در آن زمان آسان می نمود، بازداشت و به لشکرکشی به بغداد ترغیب کرد. در محاصره هشت ماهه بغداد، پس از رسیدن شاه عباس اول در رأس سی هزار سرباز به یاری محاصره شدگان و قرارگرفتن نیروهای عثمانی در میان دو آتش، رشادتهای خسروآغا لشکر عثمانی را نجات داد. شکست حافظ احمدپاشا در این لشکرکشی به عزل او از صدارت در ربیع الاول ۱۰۳۶ منجر شد. خسروآغا هم در همان روزها از ریاست ینی چری معزول گردید و در رجب همان سال عضو هیئت وزرا و از آن پس، به پاشا م
لقب شد. در ۱۰۳۷ ق. به صدارت رسید. وی سپس، به تدارک لوازم لشکرکشی بر آبازه پاشا پرداخت که ضمن اظهار اطاعت از شاه عباس، از وی تقاضای نیروی کمکی برای مقابله با صدراعظم جدید کرده بود. در ۷ محرّم ۱۰۳۸، محل اقامت آبازه پاشا، یعنی ارزروم محاصره شد و سرانجام آبازه بعد از شانزده روز، پس از گرفتن امان نامه، خود و قلعه ارزروم را تسلیم کرد. خسروپاشا با همراهی آبازه پاشا و شمسی خان (فرستاده شاه عباس به یاری آبازه) که به اسارت والی قارص درآمده بود در ربیع الآخر همان سال، باشکوه و استقبال فراوان وارد استانبول شد. آبازه به خواهش خسروپاشا مشمول عفو پادشاه قرار گرفت. خسروپاشا پس از گذراندن حدود شش ماه در استانبول و فراهم آوردن مقدمات لازم برای لشکرکشی و بازستاندن قلعه بغداد، که به تصرف شاه عباس اول درآمده بود، به اُسکُدار رفت. در آنجا، خبر درگذشت شاه عباس (۲۴ جمادی الاولی ۱۰۳۸) به اردو رسید. در ذیقعده ۱۰۳۸، خسروپاشا برای تصرف بغداد از اسکدار به سوی موصل حرکت کرد. او که بیش از پیش بی حوصله و بی رحم شده بود، در طول راه افراد زیادی را کشت که برخی از حاکمان و پاشاهای عثمانی هم در بین آنان بودند. این قتل عام باعث تنفر بیش از پیش مر
دم آناطولی از حکومت عثمانی شد. هنگامی که سپاه عثمانی در جمادی الاولی ۱۰۳۹ به موصل رسید، شدت بارندگی و طغیان رودهای نواحی موصل و عراق، موجب توقف طولانی و خسارات و تلفات بسیار شد و حرکت به سوی بغداد را غیرممکن ساخت. از این رو، خسروپاشا و امرا، مصلحت را در این دیدند که ابتدا به ایران لشکرکشی کنند تا با تضعیف صفویان، تصرف بغداد آسان تر گردد. خسروپاشا در طول مسیر حمله به ایران، نزدیکی قزوین قلعه هایی در برخی شهرهای مرزی ساخت یا مرمت کرد، بیشتر امرای کردستان را به اطاعت خود درآورد و نیروهایشان را به خدمت سپاه عثمانی گرفت، برخی شهرها را غارت کرد و سپاهیان خسته و کم آذوقه خود را تا درگزین پیش برد. لیکن سران ینی چری، با توجه به خستگی زیاد سپاهیان و ملاحظه اینکه هدف اصلی از این لشکرکشی بازپس گرفتن بغداد بوده است، خسروپاشا را از ادامه پیشروی در ایران منصرف نمودند و او در ۱۰ ذیقعده ۱۰۳۹، از درگزین به سوی بغداد حرکت کرد و در طول مسیر خود، شهرها را غارت و تخریب نمود. نیروهای خسروپاشا سرانجام بغداد را محاصره کردند و پس از چهل روز تحمل تلفات و خسارات بسیار، در ۷ یا ۸ ربیع الآخر ۱۰۴۰، بدون کسب نتیجه عقب نشستند. خسروپاشا برای
گذراندن زمستان به موصل رفت، اما فتوحات پی درپی صفویان به وی اجازه اقامت در موصل را نداد. در این بین، امرایی چون مصطفی پاشا، ابدال پاشا و عمرپاشا، که به یاری وی آمده ولی از صفویان شکست خورده بودند، به دستور خسروپاشا اعدام شدند. در همان هنگام، خبر رسید که صفویان حله را محاصره کرده اند و موصل را نیز تهدید می کنند، خسروپاشا نیز موصل را ترک کرد تا سپاه را به ماردین منتقل کند، اما قبل از ترک آنجا، قلعه موصل را تحکیم و باروی کاملاً تخریب شده شهر را بازسازی کرد. خسروپاشا بعد از استقرار در ماردین در آخر جمادی الآخره ۱۰۴۰، از استانبول تقاضای پول و سی هزار سرباز از کریمه کرد. رسیدن این سربازان بیش از هفت ماه طول کشید و به شکایت سپاهیان انجامید و سران ینی چری هنگامی که از قصد خسروپاشا برای لشکرکشی دوباره به بغداد (این بار هم از راه موصل) خبردار شدند مخالفت کردند و خواستار به تعویق انداختن این لشکرکشی شدند. ازاین رو، خسروپاشا بخشی از سپاهیان را مرخص کرد و با باقی مانده سپاه در ربیع الاول ۱۰۴۱ راهی دیاربکر شد. قبل از رسیدنش به آنجا، سربازان کریمه ای نیز به او پیوستند. خسروپاشا بی خبر از اینکه در استانبول وی را عزل کرده اند
، پس از رسیدن به دیاربکر، سپاهیان را به سه قسمت کرد. عده ای را همراه رئیس ینی چری نزد خود نگه داشت، بخشی را در سوریه گذاشت، و سربازان کریمه ای را نیز در ارزروم مستقر ساخت و در نامه ای به استانبول اعلام کرد که در بهار به بغداد لشکرکشی خواهد کرد. به نوشته برخی، علت اصلی عزل خسروپاشا این بود که پس از شکست لشکرکشی به بغداد، مخالفان خسروپاشا با انتقاد از بی کفایتی و خودرأیی او، سلطان مراد چهارم را به برکناری وی متقاعد کردند. مراد چهارم نیز در ۲۹ ربیع الاول ۱۰۴۱ خسروپاشا را عزل و حافظ احمدپاشا را دوباره به صدارت منصوب کرد. هنگامی که حکم عزل خسروپاشا در دیاربکر به دستش رسید، او که در خفا ینی چریان و سواره نظام را تشویق به عصیان کرده بود، در ظاهر هیچ مخالفتی نشان نداد، اما ینی چریان به شدت مخالفت کردند. خسروپاشا پس از تسلیم مُهر صدارت و سپردن امور به برخی امرا و ترخیص سپاه، دیاربکر را در ظاهر به قصد بازگشت به استانبول ترک کرد و به بهانه بیماری در شهر توقات متوقف و بستری شد. شورش در دیاربکر، به زودی و با تلاش جدّی ینی چریان و سواره نظام، مناطق مختلف آناطولی را نیز فراگرفت و برای حکومت عثمانی مسئله ساز شد. سلطان مراد چ
هارم که خسروپاشا را مسئول همه این شورشها می دانست، مرتضی پاشا والی جدید دیاربکر، را مأمور اعدام خسروپاشا کرد. مرتضی پاشا در توقات دو بار با نیروهای حامی خسروپاشا جنگید و سرانجام او را به قتل رساند و سرش را به استانبول فرستاد. خبر قتل خسروپاشا موجب بروز آشوبهای بزرگ تری شد که تا سه ماه پس از مرگ وی ادامه یافت.
سباستین ایزومبار (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، خواننده، آهنگساز و تهیه کننده موسیقی اهل فرانسه است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است و از سال ۲۰۰۴ یکی از اعضای گروه موسیقی متقاطع ایل دیوو بوده است که بیش از ۳۰ میلیون نسخه از دیسک های آن در سراسر جهان فروخته شده است. ایزومبار عضو فعال سازمان فرانسوی «AMTM» (کمک پزشکی به همه جهان) و سفیر جهانی بنیاد کودکان سانفیلیپو است.
دیوید میلر (؛ زادهٔ ) خواننده، موسیقی دان و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
کارلوس مارین (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) موسیقی دان اهل اسپانیا بود. وی از سال ۱۹۷۶ میلادی تا هنگام مرگ مشغول فعالیت بود و بیش از ۲۸ میلیون نسخه از آثارش به فروش رفت.
اُرْس تونی بولر (؛ زادهٔ ) خواننده و موسیقی دان اهل سوئیس است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است و بیش از ۳۰ میلیون نسخه از آثارش به فروش رفته است.
اقلیت ها در ترکیه () یک بخش قابل توجهی از جمعیت ترکیه را تشکیل می دهد به طوری که تخمین زده می شود که حداقل سی تا چهل درصد از توده مردم ترکیه (حدود ۲۵ تا ۳۲ میلیون نفر در سال ۲۰۱۷)، به یکی از اقلیت های قومی تعلق دارند. به طرز مشکوکی مقدار اقلیت های قومی توسط دولت ترکیه کم در نظر گرفته می شود به طوری که حدود ۶ میلیون نفر از کردهایی که به زبان ترکی صحبت می کنند را ممکن است ترک در نظر بگیرند. بسیاری از آلبانیایی ها، یونانی های پونتیک، کردها، عرب ها، بوسنیاک ها، چرکس ها و چچن ها به طور معمول و بر طبق قانون قومیت ترکیه (Ethnic Turkish Law) ترک در نظر گرفته می شوند. تغییر نام های جغرافیایی در ترکیه از سال ۱۹۱۳ میلادی تا زمان حاضر در دوران امپراتوری عثمانی و جمهوری ترکیه در فواصل معین و پیاپی در قسمت بزرگی از مناطق جغرافیایی آن خطه صورت گرفت. جمهوری ترکیه به منظور ادامه سیاست ترک سازی و تحکیم زبان اصلی (با اعلام زبان ترکی به عنوان زبان رسمی آن کشور) خود شروع به تغییر نام های تاریخی آن مناطق جغرافیایی کرد که منشأ آن نام ها از (پارسی، ارمنی، یونانی، آشوری، گرجی، بلغاری، کردی، عربی و لاز) بود به نام های تُرکی تغییر یافت
. اقلیت های قومی. کردهای ترکیه. کردها در کشور ترکیه که پس از ترک ها بیشترین جمعیت ترکیه را تشکیل می دهند، گروهی از ترکیب جمعیتی این کشور را تشکیل می دهند. کردهای ترکیه در استان های زیادی از شرق، جنوب شرقی (کردستان ترکیه) و حتی مرکز ترکیه مستقر هستند. در برآورد ۲۰۱۲ مؤسسه آمار ترک استات (The Turkish Statistical Institute (TurkStat))، جمعیت کردهای ترکیه بیش از ۲۲ میلیون نفر (۲۲٬۶۹۱٬۸۲۴) و بیش از سی درصد از جمعیت ۷۴٬۷۰۰٬۰۰۰ نفری ترکیه را تشکیل می دهد. از سال ۱۹۹۰ مهاجرت اجباری از جنوب شرقی ترکیه، میلیون ها کرد را به شهرهایی مانند استانبول، آنکارا و ازمیر آورد. جمعیت کردها در استانبول بین ۳ تا ۴ میلیون نفر تخمین زده می شود (سال ۱۹۹۷). همچنین طبق تخمین دیگری جمعیت کردها در استانبول، آنکارا، ازمیر و سایر شهرهای بزرگ (به جز استان های کردنشین ترکیه) در حدود ۳۵ درصد کل جمعیت کردهای ترکیه است که چیزی حدود ۶ تا ۸ میلیون می باشد. زازاهای ترکیه. کردهای زازا یا چنانچه خود می گویند دملکی گروهی از کردها هستند که عمدتاً در آناطولی شرقی، در ناحیه درسیم (امروزه تونجلی) میان ارزنجان در شمال و مرادسو در جنوب و در شرقی ترین بخش نا
حیه تاریخی ارمنستان علیا زندگی می کنند. ایشان همچنین در بینگول، موش، و استان بدلیس و اطراف دیاربکر، سیورک و سیواس یافت می شوند. تقریباً تمام زازاها خود را کرد می دانند. همچنین حدود سیصدهزار دملکی در اروپای غربی زندگی می کنند که بعضاً پناهندگان سیاسی هستند. جمعیت دملکی ها در حال حاضر نامشخص است اما به طور حدودی ۳ تا ۴ میلیون نفر برآورد می شود. حمزه اصفهانی در کتاب سنی ملوک الارض و الانبیا می نویسد: پارسیان، دیلمیان (یکی از گروه های مهم ایرانی زبان) را کردهای طبرستان می دانستند - چنان که اعراب آن ها را کردهای سورستان. ارمنی های ترکیه. ارمنی های ترکیه که به معنای (پولساهایر به زبان ارمنی Պոլսահայեր) معادل با ارمنیان استانبول هم می باشند جمعیتی از ۴۰۰۰۰ تا ۷۰۰۰۰ نفر تخمین زده می شوند (این آمار، ارمنی های حمشین و ارمنی های کریپتو یا پنهان را در بر نمی گیرد) و اکثراً در اطراف استانبول متمرکزند. در طول سده ۱۹ میلادی توسط امپراتوری روسیه، شش ولایت ارمنی ترکیه اشغال شد. از سال ۱۸۹۰ میلادی تا ۱۹۲۳ میلادی توسط دولت عثمانی (نسل کشی ارمنی ها) و بعد از تأسیس رژیم جمهوری ترکیه توسط مصطفی کمال آتاتورک به طور سیستماتیک ارمنیا
ن از ساکن در سرزمین های آبا و اجدادی خود اخراج یا کشته شده اند و ارمنیان با سیاست دولت کمالی مبنی بر ایجاد وطن خالص تُرک در نواحی شرقی ترکیه که هنوز تعدادی از ارمنی ها در آنجا ساکن بودند روبرو شدند و این سیاست را آتاتورک در همان اوایل ایجاد نظام جمهوری با مهاجرت دادن تُرک های ساکن بلغارستان و یوگسلاوی به مرزهای شرقی آناتولی برای تقویت تُرک های آن نواحی عملی کرد. میراث فرهنگی ارمنیان در ترکیه به طور عمده نابود شد. اگرچه عملاً هیچ ارمنی در آن منطقه زندگی نمی کند ولی تعداد نامعلومی از افراد با اصلیت ارمنی در ترکیه وجود دارند که امروزه از تبار خود آگاه نبوده و چیزی حدود ۳۰۰۰۰۰ نفر هستند که ارامنهٔ نهانی هستند که مسیحیان کریپتو یا پنهان (ارمنی های پنهان) نامیده می شوند. عرب های ترکیه. عرب های ترکیه یکی از اقوام ساکن این کشورند که کمتر از یک درصد جمعیت کشور ترکیه را تشکیل می دهند. جمعیت ترکیه بالغ بر ۸۰ میلیون نفر می باشد. البته با توجه به جنگ عراق و سوریه تخمین های سال ۲۰۱۷ تعداد عرب ها در ترکیه را ۲ تا ۵ میلیون نفر هم تخمین زده اند. بعضی از عرب ها در ترکیه سابقهٔ حضور قدیمی تری نسبت به قبایل ترک که از آناتولی مها
جرت کردند دارند. این عرب ها در جنوب شرق ترکیه ساکن شدند که این منطقه به نام قبیلهٔ بکر ابن وائل دیار بکر نامگذاری شد. این قبیله از حدود ماردین تا کوه طور و حتی جزیرهٔ ابن عمر متمرکز شدندکه این مناطق در واقع مثلث بین عراق ترکیه و سوریه می باشد. عرب های ترک در استان های ختای، استانبول، ماردین، مرسین، شرناق، شانلی اورفا، آدانا و باتمان سکونت دارند. منطقهٔ اسکندرون سوریه با اکثریت قبایل عربی ساکن در آن هم در سال ۱۹۳۹از سوریه جدا و به ترکیه ضمیمه شد و تا به الان قبایل بدوی در دو طرف مرز این دو کشور زندگی می کنند. دولت ترکیه با اجبار تعلیم زبان ترکی وبر کل اقلیات من جمله عرب های ترکیه و حتی تغییر نام های مناطق سکونت از عربی به ترکی خواهان از بین بردن فرهنگ این مردم می باشد با این وجود اکثر عرب ها در این مناطق هنوز به زبان مادری سخن می گویند زبانی که با ورود لغات ترکی در حال تغییر می باشد. آذری های ترکیه. آذری های ترکیه گروهی از مردم آذری و از اقوام ساکن در ترکیه با جمعیت ۵۳۰٬۰۰۰ نفری هستند، و شامل دو دسته می شوند؛ گروه اول افراد بومی ترکیه هستند که در مرزهای همجوار با جمهوری آذربایجان و ایران سکونت دارند. گروه دوم
مهاجران، تاجران، دانشجویان و پناهندگان سیاسی هستند که عمدتاً از کشورهایی نظیر ایران و جمهوری آذربایجان به ترکیه کوچ کرده اند. لازهای ترکیه. لازها (به لازی ლაზი یا ლაზეფე لازپه) یک گروه قومی از مردمان کارتولی و بومیان سواحل دریای سیاه در مرز دو کشور گرجستان و ترکیه هستند. لازها یکی از قبایل اصلی پادشاهی باستانی کولخیس هستند. در ابتدا بسیاری از لازها مسیحی شدند و سپس بیشتر آن ها در دوران حکومت عثمانی ها در قفقاز در قرن ۱۶ میلادی به اسلام سنی گرویدند. همچنین گروه اندکی در گرجستان نیز از دین مسیحیت به اسلام روی آوردند. لازهای ترکیه به گروه اصلی تقسیم می شوند. یکی لازهای بومی استان های شرقی ترکیه در کرانه دریای سیاه که پیش تر لازستان نامیده می شد (اکنون استان های ریزه و آرتوین) و گروه دیگر لازهایی هستند که در قرن نوزدهم میلادی از روسیه گریختند و در آداپازاری، ساپانکا، یالووا و بورسا در مناطق غرب و شرق دریای سیاه و مرمره ساکن شدند. لازها به زبان لازی سخن می گویند که مانند گرجی از زبان های کارتولی محسوب می شود. هویت لازها در گرجستان تا حد زیادی با هویت گرجی یکسان شده است و اصطلاح لاز در گرجستان بیشتر به معنی منطقه ا
ی آن اشاره دارد که اصولاً منطقه آجاریا را در بر می گیرد. در سال ۱۹۷۰ میلادی جمعیت لازها ۲۰۲ هزار نفر تخمین زده شده بود که ۲۰۰ هزار نفر در ترکیه و ۲ هزار نفر در گرجستان ساکن بودند. در سال های اخیر تخمین جمعیت آن ها در ترکیه بین ۵۰۰٬۰۰۰ تا ۱٬۶۰۰٬۰۰۰ میلیون نفر متغیر بوده است. چرکس های ترکیه. چرکس ها در ترکیه () یکی از بزرگ ترین اقلیت های قومی در ترکیه هستند که بین ۱۳۰٬۰۰۰ هزار نفر تا ۲٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۵٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۷٬۰۰۰٬۰۰۰ میلیون نفر تخمین زده می شوند. آبازین ها و آبخازی ها نزدیک ترین گروه های قومی به چرکس ها هستند که به طور معمول بخشی از چرکس ها در نظر گرفته می شوند. پس از شکست عثمانی ها در قفقاز از روسیه و امضاء عهدنامه آدریانوپل در ۱۲۴۵/۱۸۲۹ چرکس ها تا سال ۱۲۸۱/۱۸۶۴ مقاومت زیادی در برابر روس ها کردند و بنا بر گزارش های عثمانی ۵۹۵٬۰۰۰ چرکس در میان سال های ۱۲۷۲/۱۸۵۶ و ۱۲۸۱/۱۸۶۴ منطقه بومی خود در قفقاز را ترک کرده و به آناتولی و روملی مهاجرت کردند. در زمان عثمانیان، به ویژه در سدهٔ ۱۷ میلادی، بردگان چرکس به مناصب بالایی در دستگاه حکومتی عثمانی رسیدند. پس از آن دوره، نوادگان این موج عظیم مهاجران چرکس (و لاز و غیره)
به تدریج ترک زبان شده به طوری که شمار بزرگی از مردم ترک زبان ترکیه امروزی از تبار آسیانی (چرکس و لاز و گرجی…) هستند. بر پایه سرشماری سال ۱۹۴۵ در ترکیه، تنها ۶۶٬۶۹۱ چرکس هنوز به زبان چرکسی صحبت می کردند. در سرشماری سال ۱۹۶۵ میلادی، زبان چرکسی زبان اول ۵۸٬۳۳۹ نفر و زبان دوم ۴۸٬۶۲۱ نفر از شهروندان ترکیه ای بود که در استان های قیصریه، توقات و قهرمان مرعش بیش ترین پراکندگی را داشتند. آبخازهای ترکیه. مردم آبخازی () مردم بومی سرزمینی در گرجستان در غرب قفقاز و کرانهٔ شرقی دریای سیاه بنام جمهوری آبخاز با یک نژادی قفقازی هستند. جمعیت بزرگ مهاجر آبخازی ساکن در ترکیه، به دلیل مهاجرت ها در اواخر قرن ۱۹ میلادی بوده است. جمعیت آن ها در ترکیه بین ۳۹٬۰۰۰ تا ۵۰۰٬۰۰۰ هزار نفر تخمین زده می شود. آبازین های ترکیه. آبازین ها () یک گروه قومی از شمال غربی قفقاز هستند و نزدیک ترین گروه به آبخازها و چرکس ها هستند. آن ها در ترکیه، مصر و در مناطق قره چای و چرکس، سرزمین استاوروپول و قفقاز شمالی روسیه زندگی می کنند. جمعیت آن ها در ترکیه بین ۱۵ تا ۵۰ هزار نفر تخمین زده می شود. آسی های ترکیه. آسی ها یا آس ها گروهی از مردم منطقهٔ قفقاز هستند.
ایشان خویش را ایرَتّه می خوانند. «ایر» به معنی ایرانی و آریایی و -ته پسوند جمع در زبان های سغدی، آسی و یغنابی است. آسی ها در نیمه راه بخش عمده رشته کوه قفقاز، زندگی می کنند و تنها راه کوهستانی به نام گردنه در الان از میان آن می گذرد؛ بنابراین، از میان طوایف قفقازی، آسی ها هستند که در شمال و جنوب، و در دو سوی رودخانه زندگی می کنند. عده ای هم در دشت تِرِک، اقامت دارند. به زبان آسی سخن می گویند. زبان آن ها جزئی از شاخهٔ خاوری زبان های ایرانی است. این زبان از خانوادهٔ زبان های شرقی ایرانی است و با زبان های یغنابی رابطهٔ نزدیک دارد. این زبان را ادامهٔ زبان سکایی می دانند. حدود ۳۷ هزار آسی در ترکیه زندگی می کنند. طبق تخمین های دیگر جمعیت آسی ها در ترکیه ۲۰ هزار نفر تا ۱۰۰ هزار نفر تخمین زده می شود. چچنی های ترکیه. چچنی ها در ترکیه () شهروندان ترکیه ای هستند که از چچن سرچشمه می گیرند و از پناهندگان چچنی هستند که در ترکیه زندگی می کنند. در سال ۲۰۰۹ جمعیت آن ها حدود ۱۰۰ هزار نفر تخمین زده شده است. ایرانی های ترکیه. ایرانیان ترکیه یک گروه قومی مهاجر در ترکیه با ملیت ایرانی که در گذر زمان به ترکیه مهاجرت کرده اند یا در