Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شور شد. جنگ سرد. در اوج جنگ سرد، با ترک اسرائیل به عنوان یک شریک سیاسی توسط فرانسه، آمریکا به اسرائیل به عنوان یک شریک استراتژیک در منطقه نگاه می کرد که با گسترش نفوذ شوروی مقابله کند، به خصوص که کشورهای مصر و سوریه به وضوح به بلوک شرق متمایل شده بودند. پس از جنگ سرد. فروپاشی کمونیسم اولین تَرَک ها را در راهبردی بودن و ماندگاری همکاری آمریکا و اسرائیل ایجاد کرد. با این حال، در آغاز دهه ۱۹۹۰ لابی پرقدرت کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل وارد مناسبات دو کشور شد. دولت جرج دابلیو. اچ. بوش (۱۹۸۹–۱۹۹۳). جیمز بیکر وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا، در ۲۲ مه ۱۹۸۹ به کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل گفت که اسرائیل باید «سیاست های توسعه طلبانه ی» خود را خاتمه دهد، پیامی که بسیاری آن را به معنای اتمام دورهٔ نسبتاً حامی اسرائیل رونالد ریگان دانستند. رئیس جمهور جرج هربرت واکر بوش با اراضی اشغالی خواندن بیت المقدس شرقی و گفتن این که این شهر آن طور که اسرائیل ادعا می کند بخشی از منطقه تحت حاکمیت اسرائیل نیست، در یک کنفرانس مطبوعاتی در ۳ مارس ۱۹۹۱ خشم دولت لیکود را برانگیخت. اسرائیل در ۱۹۸۰ اورشلیم شرقی را ضمیمه خاک خود
کرده بود. اقدامی که توسط هیچ کشوری به رسمیت شناخته نشد. آمریکا و اسرائیل بر سر تفسیر اسرائیل از برنامهٔ اسرائیل برای برگزاری انتخابات در خصوص یک کنفرانس صلح فلسطین در تابستان ۱۹۸۹ و نیز بر سر نیاز به تحقیق در خصوص واقعه ۸ اکتبر ۱۹۹۰ که در جریان آن پلیس اسرائیل ۱۷ فلسطینی را کشت اختلاف داشتند. در جریان جنگ خلیج فارس و تهدیدهای عراق علیه اسرائیل، رئیس جمهور بوش تعهد آمریکا نسبت به امنیت اسرائیل را تکرار کرد و روابط این دو کشور پس از آغاز جنگ خلیج فارس بهبود یافت.
تعقیب بزرگ () فیلم نوآر جنایی به کارگردانی فریتس لانگ و محصول سال ۱۹۵۳ آمریکا است. خلاصه داستان. پلیسی خودکشی می کند و «کارآگاه دیو بانیون» (فورد) مأمور پیگیری پرونده می شود. خیلی زود «بانیون» متوجه می شود که هیچ کس، از جمله همسر پلیس، و دیگر هم قطاران، مایل به روشن شدن ماجرا نیستند. بازخوردها. نیویورک تایمز و ورایتی بازخوردهای بسیار مثبتی به فیلم داشتند. بوزلی کروتر منتقد تایمز گلن فورد را ستاره ای شق ورق و بی رحم توصیف کرد و فریتز لانگ را را برای نمایش گزنده و پرحرارت فیلم ستایش کرد. ورایتی، کارگردانی لانگ را پرتعلیق و قدرتمند خواند. راجر ایبرت "تعقیب بزرگ" را در میان بهترین فیلم هایش قرار داد و بازیگران مکمل را ستود. دیوید میر در یادداشتی نوشت که فیلم هیچ گاه نتوانست به دافعهٔ قهرمان خود غلبه کند اما بعضی از قسمت های فیلم با اینکه خشونت آمیز بودند از کلیت فیلم بهتر هستند: «بهترین آن از ریخت افتادن گلوریا گراهام به دست لی ماروین، لات دیوانه، بود که قهوهٔ جوش را روی صورت او ریخت.» گرنت تریسی منتقد سینما، فیلم نقش زن اغواگر را در طول فیلم وارونه کرد: «با اینکه بسیاری از فیلم های نوآر، سنت زن اغواگر را که زندگ
ی مرد خود و خانواده و شغل مرد را نابود می کند، "تعقیب بزرگ" این الگوی روایتی را با تبدیل فورد (کارآگاه بنیون) به مأمور غیر مستقیم خرابی های مرگبار، وارونه می کند. هر چهار زنی که او ملاقات می کند، همگی نابود می شوند ستایش ها و جوایز. به انتخاب بنیاد فیلم آمریکا. در دسامبر ۲۰۱۱، کتابخانه کنگره این فیلم را برای حفظ و نگهداری دائمی، به فهرست ملی ثبت فیلم اضافه نمود و اعلام کرد این فیلم «یکی از بزرگترین فیلم های نوآر سال های پس از جنگ» است.
جورج پوشکاش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل رومانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پیزا، باشگاه فوتبال باری، باشگاه فوتبال جنوآ، باشگاه فوتبال ردینگ، باشگاه فوتبال پالرمو، باشگاه فوتبال نووارا، باشگاه فوتبال بنونتو، و باشگاه فوتبال اینتر میلان اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال رومانی، زیر ۲۱ سال رومانی، و رومانی بازی کرده است.
اسپریت یک مریخ نورد روباتیک مریخ است که از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۰ فعال بوده است. اسپریت به مدت ۲۲۰۸ روز مریخی یا ۳٫۵ سال مریخی (۲۲۴۹ روز؛ ۶ سال و ۷۷ روز) در مریخ عملیاتی بود. این یکی از دو مریخ نورد مأموریت مریخ نورد اکتشافی ناسا بود که توسط آزمایشگاه پیش رانش جت (JPL) اداره می شد. اسپریت در ساعت ۰۴:۳۵ یوتی سی در ۴ ژانویه ۲۰۰۴، سه هفته قبل از فرود دوقلوی خود، آپورچونیتی، که در آن سوی سیاره فرود آمد، با موفقیت در دهانه برخوردی Gusev بر روی مریخ فرود آمد. نام آن از طریق یک مسابقه مقاله نویسی دانشجویی تحت حمایت ناسا انتخاب شد. مریخ نورد در اواخر سال ۲۰۰۹ در یک «تله شن» با زاویه ای گیر کرد که مانع از شارژ مجدد باتری های آن شد. آخرین ارتباط آن با زمین در ۲۲ مارس ۲۰۱۰ بود. وزن هر یک از این وسایل حدود ۱۸۰ کیلوگرم بود و برای انجام یک عملیات اکتشافی ۹۰ روزه در مریخ طراحی شده بودند، اگرچه توانستند سال ها در مریخ دوام بیاورند و به فعالیت خود ادامه دهند. یکی از اهداف اصلی این دو مریخ نورد تحلیل طیف وسیعی از خاک و سنگ ها جهت مشخص کردن آثار قدیمی وجود آب در مریخ بود. تجهیزات. تجهیزات اصلی این دو مریخ نورد شامل موارد زیر است: جزئ
یات مریخ نورد اسپیریت (Spirit Rover). مریخ نورد اسپیریت در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۰۳ توسط موشک پرتابگر دلتا-۲ پرتاب شد. یکی از اهداف اصلی این مریخ نورد تحلیل طیف وسیعی از خاک و سنگ ها جهت مشخص کردن آثار قدیمی وجود آب در مریخ بود. موشک پرتابگر دلتا-۲ در حین پرتاب اسپیریت، ۱۰ ژوئن ۲۰۰۳ اسپیریت در تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۰۴ در منطقه دهانه گسیو (Gusev) در مریخ به سلامت فرود آمد. در روز کاری هفدهم مشکل نرم افزاری باعث مختل شدن کار کامپیوتر اسپیریت شد که در نهایت تیم کارشناسان با حذف تعدادی از فایل ها موفق شدند در روز کاری سی و سوم وضعیت نرم افزاری را اصلاح و آن را به حالت اصلی خود بازیافت کنند. در روز ۶۵ ام اسپیریت بعد از طی ۳۷۰ متر بر روی سطح مریخ به دهانه بونویل (Bonneville) رسید که دارای عرض ۲۰۰ متر و عمق ۱۰ متر بود. تصویر دهانه بونویل به وسیله اسپیریت، روز ۶۸ Temperature Map, 'Bonneville Crater' تصویر دمایی دهانه بونویل به ترتیب در ساعات ۱۰:۱۵، ۱۱:۴۹، ۱۳:۳۵، ۱۴:۳۵، ۱۶:۳۹ (قرمز معرف دمای ۳- درجه و آبی تیره معرف دمای ۴۳- درجه سانتیگراد است) تیم کارشناسی با بررسی تصاویر این دهانه دریافت که فرستادن مریخ نورد به درون این دهانه ا
ولویتی ندارد زیرا هدف مشخصی در آن دیده نمی شد؛ بنابراین اسپیریت به طرف جنوب-غرب به سمت تپه های موسوم به تپه های کلمبیا (که به یاد ۷ نفر سرنشین شاتل فضایی کلمبیا که در حادثه انفجار این شاتل جان باختند نام گذاری شده بود) حرکت کرد. در این مسیر در روز ۱۰۵ ام به دهانه میسولا (Missoula) رسید اما این دهانه هم به خاطر وجود سنگ های قدیمی اولویت چندانی برای کاوش نداشت و مریخ نورد به مسیر خود به سمت تپه های کلمبیا ادامه داد. Approaching the Hills تپه های کلمبیا، روز ۱۴۹، فاصله تقریبی تپه تا مریح نورد ۳۰۰ متر است. تپه های کلمبیا با ارتفاع تقریبی ۹۰ متر در روز ۱۵۹ ام اسپیریت به تپه های کلمبیا رسید و به مدت ۲۳ روز به بررسی سنگهایی در گودال هانک پرداخت. در این گودال اسپیریت با استفاده از طیف سنج اشعه ایکس سنگی به نام «دیگ طلا» را مورد بررسی قرار داد و مشخص کرد که سنگ حاوی هماتیت است. این نوع سنگ به طور معمول در حضور آب تشکیل می شود. در این مرحله به خاطر کم انرژی شدن نور خورشید در فصل زمستان و همچنین کاهش انرژی صفحات خورشیدی در اثر غبار، شبها اسپیریت در حالت خواب قرار می گرفت تا در توان الکتریکی آن صرفه جویی شود. در روزهای ۲
۳۹ تا ۲۶۲ ام، به دلیل قرار گرفتن مریخ در آنسوی خورشید (مقارنه خورشیدی)، امکان ارسال سیگنال به مریخ به دلیل حضور خورشید در مسیر از بین می رود و بنابراین اسپیریت به حالت خاموشی قرار گرفت. در روزهای سرد بعدی اسپیریت همچنان به کاوش در منطقه مشغول بود. در ۹ مارس ۲۰۰۵ کارایی صفحات خورشیدی ناگهان از حالت کنونی که به ۶۰ درصد کارایی اصلی خود رسیده بودند به ۹۳ درصد افزایش یافت. دلیل آن ورزش گردباد بود که سطح صفحات را پاکسازی کرده بود. این اولین باری بود که گردباد به وسیله این مریخ نورد ثبت می شد. تصویر متحرک گردباد در سطح مریخ که به وسیله مریخ نورد اسپیریت ثبت شده است. شمارنده در گوشه سمت چپ نشان دهنده گذشت زمان بر حسب ثانیه است. سه گردباد کوچک دیگر هم در پس زمینه دیده می شوند. با افزایش انرژی دریافتی از صفحات خورشیدی، تیم تصمیم گرفت تا اسپیریت را به بالای تپه هاسبند هدایت کند. NASA's Mars Exploration Rover Spirit took this image of the region near رد چرخها در نزدیکی تپه هاسبند، روزهای ۳۱۸ تا ۳۲۵ This is a zoomed in view on Spirit 's اسپریت در حال صعود به تپه هاسبند، روزهای ۴۱۰ تا ۴۱۳ این صعود چندین روز به طول انجامید
و این تصویر غروب خورشید در یکی از همین روزها گرفته شد. این تصویر در تاریخ ۱۹ مه ۲۰۰۵ به وسیله مریخ نورد اسپیریت گرفته شد. چون مریخ نسبت به زمین فاصله بیشتری تا خورشید دارد، اندازه ظاهری خورشید در مریخ حدود دو سوم اندازه ظاهری آن در زمین است. به علت وجود غبار در لایه های بالای جو مریخ، روشنایی خورشید تا حدود ۲ ساعت بعد از غروب و ۲ ساعت قبل از طلوع آفتاب در هوا دیده می شود. این تصویر در روز ۴۸۹ ام از مأموریت اسپیریت در دهانه گسیو (Gusev) و در ساعت ۶:۰۷ عصر به وقت مریخ گرفته شد. فاصله کوه های محل غروب تا مریخ نورد حدود ۸۰ کیلومتر است. در روزهای کاری ۵۸۳ تا ۵۸۶، یعنی اندکی بعد از رسیدن به قله تپه هاسبند، تصویر ۳۶۰ درجه ای زیر که شامل کل دهانه گسیو می شد ثبت گردید. Hundreds of images taken by Spirit were combined into this 360-degree view of تصویر ۳۶۰ درجه از بالای تپه «هاسبند»، ۲۴ تا ۲۷ اوت ۲۰۰۵ This section from a panorama that NASA's Mars Exploration Rover Spirit acquired in October 2005 from the top of نمای جنوبی از بالای تپه هاسبند http://marsrover.nasa.gov/gallery/press/spirit/20051121b/Sol653A_P2297_L256atc
-A653R1_br.jpg تصویر ۱۵۰ درجه ای در حین فرود از تپه هاسبند بعد از آن در سال ۲۰۰۶ اسپیریت به سمت شیب شمالی تپه های مک کول هدایت شد تا در حین فصل زمستان مقدار کافی نور خورشید دریافت کند. ۱۶ مارس ۲۰۰۶ و در روز کاری ۷۷۸ ام چرخ جلو سمت راستی به طور کامل از کار افتاد (هر کدام از شش چرخ این مریخ نورد دارای موتور مستقل بود). تیم تصمیم گرفت که با معکوس کردن جهت حرکت اسپیریت این مشکل را دور بزند به طوری که چرخ معیوب در پشت سر اسپیریت بر روی سطح کشیده شود. اسپیریت با همین وضعیت به حرکت خود به سمت تپه مک کول ادامه داد. چرخ از کار افتاده اسپیریت به نوعی باعث کشف جدیدی شد. در ۲۲ مارس ۲۰۰۶ در هنگامی که اسپیریت بر روی خاک ها در حال حرکت بود، چرخ از کار افتاده باعث کنار رفتن لایه سطحی شد و خاک های سفیدی را نمایان کرد که غنی از سولفات های آهن دار بودند و در واقع شواهدی را نشان می داد که در گذشته احتمالاً در این منطقه آب وجود داشته است. This panorama image shows brightly colored soil which was churned up by Spirit on its eastward drive toward the northwestern flank of 'McCool Hill'. This view is an approximately true-coloe rend
ering. ۲۲ مارس ۲۰۰۶، روز ۷۸۸، خاک های غنی از سولفاتهای آهن دار در اواخر مارس اسپیریت با خاک های بسیار نرمی مواجه شد که مانع از حرکت به سمت تپه مک کول می شد. تیم تصمیم گرفت حرکت به سمت تپه مک کول را لغو کرده و اسپیریت را در کنار تل خاکی مجاور موسوم به low ridge haven پارک کند. در ۹ آوریل ۲۰۰۶ اسپیریت در کنار این تل پارک کرد و به صورت ساکن به کاوش در محیط اطراف پرداخت. 'McMurdo' Panorama from Spirit's 'Winter Haven' اسپیریت پس از پارک بر روی یک شیب مناسب جهت دریافت کافی انرژی خورشیدی در زمستان، تصویر ۳۶۰ درجه ای فوق را در روزهای ۸۱۴ تا ۹۳۲ ثبت کرد. بقایای احتمالی شهاب سنگ ها تصویر ارسالی از کنار این تپه سنگهایی را نشان می دهد که احتمالاً بقایای شهاب سنگ ها باشند. به خاطر کم بودن نور خورشید در زمستان، در طول هشت ماه بعدی هیچگونه تلاشی برای حرکت کردن و جابجا شدن انجام نشد. در اواخر سال ۲۰۰۷ یک سری طوفان های غبار آلود مریخ را دربر گرفت و در ۲۰ ژوئیه هر دوی مریخ نوردها در معرض نقص و از کار افتادگی قرار گرفتند. مشکل اصلی در این زمان مسدود شدن ۹۹ درصد از نور مستقیم خورشید برای مریخ نوردها بود. عدم شارژ باتری ها باعث
می شود هیترها (گرم کننده ها) نتوانند قطعات الکتریکی ضروری مریخ نورد را گرم نگه دارند و سرمای زیاد باعث از کارافتادگی این قطعات خواهد شد. بعد از اینکه طوفان اندکی فروکش کرد مریخ نوردها قادر شدند تا دوباره به شارژ باتری خود بپردازند اما در طول طوفان همچنان بی حرکت باقی مانند. برای آنکه در طول زمستان اسپریت بتواند انرژی کافی دریافت کند، بر روی یک شیب با زاویه ۳۰ درجه پارک شد و برای صرفه جویی در مصرف انرژی وسایل غیرضروری آن خاموش شد و ارتباط آن با زمین نیز به حداقل رسید. در ۶ فوریه ۲۰۰۹ وزش باد باعث تمیز شدن سطوح خورشیدی و در نتیجه افزایش انرژی اسپیریت شد و تیم تصمیم گرفت به حرکت اسپیریت ادامه دهد. در اول مه ۲۰۰۹ و روز کاری ۱۸۹۲ ام، اسپریت در خاک های بسیار نرم منطقه ای به نام «تروی» (Troy) به دام افتاد. در زیر لایه سطحی این خاک، غبارهای بسیار نرم سولفات آهن وجود داشت که اصطکاک بسیار کمی دارند و حرکت چرخ را دشوار می سازد. تیم کارشناسی با شبیه سازی شرایط بر روی زمین و ایجاد مدل های کامپیوتری تلاش کرد تا اسپیریت را از این خاک ها خارج کند. اما در واقع شبیه سازی کامل شرایط مریخ بر روی سطح زمین به دلیل پایین بودن گرانش
و فشار جو مریخ دشوار است. تصویر ارسالی اسپیریت از منطقه Troy، روز ۱۹۰۶ تا ۱۹۴۳ (محل گیر کردن در دام خاک های نرم) در روز کاری ۲۱۰۰ ام چرخ عقب سمت راست نیز به طور کامل از کار افتاد. در ۱۷ دسامبر ۲۰۰۹ و روز کاری ۲۱۱۶، چرخ جلویی سمت راست که مدت ها بود از کار افتاده بود ناگهان برای مدتی به کار افتاد اما به کار افتادن این چرخ هم کمکی به خروج اسپیریت از این خاک ها نکرد. در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۰ و روز کاری ۲۱۵۵، بعد از چندین ماه تلاش ناموفق برای خلاص کردن اسپیریت، تیم تصمیم گرفت که مأموریت اسپیریت را از حالت متحرک به یک مأموریت ساکن تبدیل کند و تلاش کرد تا اسپیریت را در وضعیتی قرار دهد که به نحو بهتری در طی زمستان انرژی دریافت کند. اما در ۳۰ مارس ۲۰۱۰ اسپیریت به پیام های ارسالی از زمین پاسخی نداد. برنامه داخلی طوری تنظیم شده است که در صورت کاهش زیاد توان، مریخ نورد همه دستگاه ها از جمله دستگاه های ارتباطی را خاموش می کند و منتظر شارژ دوباره می ماند. آخرین ارتباط با اسپیریت در ۲۲ مارس ۲۰۱۰ (روز کاری ۲۲۰۸) بود. در طی زمستان قبلی که دمای اطراف به کمتر از ۱۰۰ درجه سانتیگراد زیر صفر می رسید اسپیریت قادر بود دمای قطعات داخلی را
در حد ۴۰ - درجه سانتیگراد گرم نگه دارد، اما در این زمان به علت گیر افتادن در دام خاک های نرم و عدم توانایی برای جهت گیری مناسب جهت دریافت انرژی خورشیدی، احتمالاً دمای قطعات داخلی به کمتر از ۵۵- درجه کاهش یافت. به احتمال زیاد شارژ باتری ها به حدی کم شد که ساعت داخلی از کار افتاد. در صورتی که ساعت داخلی از کار بیفتد مریخ نورد قادر به تبعیت از سیگنال ها نخواهد بود؛ بنابراین تیم با در نظر گرفتن این فرض تلاش هایی را برای برطرف کردن نقص احتمالی ساعت آغاز کرد. این امکان وجود داشت که ساعت داخلی مریخ نورد در طول ساعاتی از روز که گرمتر می شود به کار بیفتد ولی زمان آن به هیچ وجه مشخص نبود؛ بنابراین تیم در هر روز به طور ممتد سیگنال هایی را در باند-X از طریق شبکه فضای عمیق (DNS) به مریخ نورد ارسال کرد. اگر اسپیریت یکی از این سیگنال ها را دریافت می کرد در پاسخ سیگنالی در باند-X می فرستاد. اما حتی با استفاده از این استراتژی نیز هیچ پاسخی از اسپریت نرسید. Beam Wave Guide antennas at Goldstone, known as the 'Beam Waveguide Cluster.' They are located in an area at Goldstone called 'Apollo Valley.'Goldstone's 230-foot (70-m) an
tenna tracks under a full moon. The Goldstone Deep Space Communications Complex is located in the Mojave Desert in California, USA. آنتن ۷۰ متری شبکه فضای عمیق که برای ارتباط با مریخ نورد به کار می رود. برای اطلاعات بیشتر در مورد شبکه فضای عمیق این صفحه را ببینید. تیم کارشناسان در آزمایشگاه پیشران جت (JPL) ناسا تا ۲۵ مه ۲۰۱۱ به تلاش ناموفق خود برای ارتباط با اسپیریت ادامه داد اما در این زمان رسماً پایان کار اسپیریت را اعلام کرد. دلیل از کار افتادن آن نیز این گونه اعلام شد که به احتمال زیاد به خاطر کمبود دریافت انرژی خورشیدی در زمستان، هیترها (گرم کننده ها) از کار افتاد و در نتیجه بسیاری از بخش های ضروری داخلی در اثر سرما دچار آسیب شد. اسپیریت در مجموع ۱۲۸٬۲۲۴ عکس ارسال کرد و ۷٬۷۳۰ متر بر روی مریخ راهپیمایی کرد و بینش و دیدگاه بهتری در مورد این سیاره برای جهانیان فراهم آورد. بعد از این زمان، همه امکاناتی که برای پشتیبانی اسپیریت مورد استفاده قرار می گرفت به بخش پشتیبانی مریخ نورد «آپورچونیتی» انتقال یافت.
مریخ نوردهای «اسپیریت» (Spirit، مینو) و «آپورچونیتی» (Opportunity، فرصت) دو مریخ نورد در واقع دو وسیله کاملاً مشابه بودند که در اوایل سال ۲۰۰۴ در دو سوی مقابل مریخ فرود آمدند. اگرچه این وسایل برای انجام مأموریت های اکتشافی به مدت سه ماه بر روی مریخ طراحی شده بودند اما در عمل به مدت چندین سال دوام آوردند و مریخ نورد آپورچونیتی تا سال ۲۰۱۸ همچنان در حال فعالیت بود. «مریخ نورد اسپیریت» نیز تا ۲۲ مارس ۲۰۱۰ فعال بود اما به دلیل قرار گرفتن در چهارمین زمستان سرد مریخ و عدم جهت گیری مناسب صفحه خورشیدی آن، توان الکتریکی آن از دست رفت و از کار افتاد. وزن هر یک از این وسایل حدود ۱۸۰ کیلوگرم بود و برای انجام یک عملیات اکتشافی ۹۰ روزه در مریخ طراحی شده بودند، اگرچه توانستند سال ها در مریخ دوام بیاورند و به فعالیت خود ادامه دهند. یکی از اهداف اصلی این دو مریخ نورد تحلیل طیف وسیعی از خاک و سنگ ها جهت مشخص کردن آثار قدیمی وجود آب در مریخ بود. آزمایشگاه پیش رانش جت واقع در مؤسسه فناوری کالیفرنیا در پاسادینا کنترل و هدایت مأموریت اکتشافی این مریخ نورد را بر عهده دارد. در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۴، مریخ نورد «آپورچونیتی» پا به سطح مریخ گذ
اشت و در یازدهمین سالگرد (۲۲ ژانویه ۲۰۱۵) فرود آن بر سطح سیاره سرخ، این مریخ نورد تصویری سراسرنما از بلندی «تریبیولیشن» واقع در دهانه برخوردی ایندیور سیاره سرخ را به زمین ارسال کرد. مریخ نورد اکتشافی «آپورچونیتی» چند هفته بعد از فرود دوقلوی خود «اسپیریت» در مریخ فرود آمد. اگرچه مأموریت این کاوشگر در آغاز برای ۹۰ روز مریخی و پیمودن حدود ۶۰۰ متر برنامه ریزی شده بود اما پس از ۱۱ سال و از زمان فرود در منطقه ای موسوم به «فلاته نیم روز» با پیمودن ۴۱٫۷ کیلومتر این کاوشگر تا ژوئن ۲۰۱۸. این بیشترین مسافتی است که یک خودرو در خارج زمین پیموده است. بدین ترتیب «آپورچونیتی» توانسته است رکورد جهانی طی مسیر در خارج از زمین که در سال ۱۹۷۳ توسط ماهنورد «لونوخود ۲» اتحاد شوروی با طی ۳۹ کیلومتر ثبت شده است را بشکند. این مریخ نورد از سال ۲۰۱۱ در لبه غربی «دهانه ایندیور» در حال کاوش است. در طی ۱۱ سال مأموریت در سیاره سرخ، این کاوشگر به شواهد ارزشمندی از گذشته باستانی مریخ و اینکه این سیاره زمانی مرطوب بوده است دست یافته است. آپورچونیتی که در اواسط سال ۲۰۱۳ از بخش پایین دهانه اندیور موسوم به «بوتانی بای» عبور کرده است، با پیمودن ار
تفاعی در حدود ۱۳۵ متر به بلندی «کیپ تریبیولیشن» رسیده است. ناسا در یازدهمین سالگرد فرود «آپورچونیتی» در مریخ، تصویری سراسرنما از دماغه تریبیولیشن – واقع در دهانه برخوردی اندیور- که یکی از بلندترین ارتفاعاتی است که مریخ نورد اکتشافی ناسا به آن دست یافته است منتشر کرد. پایان مأموریت. در ژوئن ۲۰۱۸ ارتباط مریخ نورد آپورچونیتی با زمین پس از اینکه طوفان شن شدید در مریخ آن را پوشاند قطع شد. پس از بیش از هزار بار فرمان برای شروع به کار و ایجاد ارتباط مهندسین مرکز عملیات پرواز در آزمایشگاه پیش رانش جت ناسا برای آخرین بار سه شنبه ۱۳ فوریه ۲۰۱۹ نتوانستند مریخ نورد را احیا کنند. آخرین پیام مریخ نورد مجهز به باتری خورشیدی در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۸ به زمین رسید و پیام کاوشگر اینگونه بود:هوا دارد تاریک می شود و شارژ باتری کم است. بنا براین نآسا تصمیم گرفت مأموریت این سفینه را پایان دهد و خود را آماده خداحافظی با این کاوشگر کند.
اِین سوف یا اِن سوف در عرفان کابالا به ذات خدا پیش از هرگونه تجلی گفته می شود و احتمالاً از اصطلاح «آن که پایانی ندارد» سلیمان بن جبیرول (حدود ۱۰۲۱ - حدود ۱۰۷۰) گرفته شده است. واژه اِین سوف از دو قسمت اِین (هیچ) و سوف (نهایت) تشکیل شده و می تواند به صورت بی نهایت یا نامتناهی ترجمه شود. این اصطلاح اولین بار توسط عزریل بن مناحیم (حدود ۱۱۶۰ - حدود ۱۲۳۸) استفاده شد، که به پیروی از نوافلاطونیان اعتقاد داشت که خدا نمی تواند هیچ میل، اندیشه، گفتار یا عملی داشته باشد، و در نتیجه قصد داشت با این اصطلاح بر نفی هر صفتی برای خدا تأکید کند. از اِین سوف، هیچ چیز (اِین) قابل درک نیست (سوف – محدودیت و حدّ منطقی). اِین سوف سپس منشأ «اور اِین سوف» یا نور بی نهایت می شود که به معنای خودآگاهی الهی است. در قبّالای اسحاق لوریا، اولین عمل آفرینش، صیمصوم یا خودانقباضیِ خدا برای ایجاد فضای خالی مورد نیاز برای خلقت، پس از این مرحله صورت می گیرد. در یهودیت حسیدی، صیمصوم تنها توهم پنهان شدن اور اِین سوف است، باوری که منتهی به همه درخدایی توحیدی می شود. در نتیجه، حسیدیسم بر ذات الهی یا عَصموت متمرکز است، که در سلسله مراتب الوهیت جایگاهی
بالاتر از اِین سوف دارد، چرا که اِین سوف محدود به قید نامحدود بودن است. ذات الهی یا عَصموت در جوهر (عِصِم) تورات و روح منعکس می شود. معنی. زوهر اصطلاح اِین سوف را چنین توضیح می دهد: قبل از اینکه به جهان شکلی ببخشد، قبل از اینکه صورتی بسازد، تنها بود، بی شکل و بی شباهت به هیچ چیز دیگر. پس چه کسی می تواند بفهمد که او قبل از خلقت چگونه بوده است؟ از این رو، نسبت دادن هرگونه شکل یا شبیه به او، یا حتی نامیدن او به نام مقدسش، یا اشاره کردن به او با یک حرف یا یک نقطه، حرام است... اما پس از آنکه او صورت انسان آسمانی (آدام قدمون) را آفرید، همچون ارابه ای بر او نزول کرد، و اراده فرمود که به صورت او نامیده شود که همان نام مقدس «یهوه» است. به عبارت دیگر «اِین سوف» به معنای «هستی بی نام» است. در فرازی دیگر، زوهر این اصطلاح را به «اِین» (هیچ) تقلیل می دهد، زیرا خداوند چنان از فهم بشری فراتر است که عملاً وجود ندارد. علاوه بر کتاب یِصیرا و زوهر، دیگر متفکران عرفانی یهودی در قرون وسطی، همچون اسحاق نابینا و عزریل، تبیین های دیگری از رابطه اِین سوف با سایر واقعیت ها و سطوح واقعیت ارائه داده اند. یهودا خیّاط در تفسیر خود بر مَعَر
ِخِت الوهوت، اصطلاح «اِین سوف» را بدین صورت توضیح می دهد: هیچ کدام از اسامی خداوند که در کتاب مقدس یافت می شود را نمی توان بر ذات الوهیت پیش از تجلی اش در آفرینش اطلاق کرد، زیرا حروف آن نام ها تنها پس از تجلی الهی ایجاد شده اند... به علاوه، نام دلالت بر محدودیتی در صاحب نام دارد، و این در مورد اِین سوف غیرممکن است. سفیروت. به گفته گرشوم شولم اِین سوف منشأ ده سفیروت است. سفیروت تجلیات نیروهای الهی هستند که در درخت زندگی در عرفان قبّالا یافت می شوند. از اِین سوف، سفیروت به رحم کیهانی «اَین» (هیچ) سرازیر می شود، به گونه ای که منجر به ایجاد جهان مخلوقات می شود. سه حرف تشکیل دهنده کلمه «اَین» (אין)، نشان دهنده سه سفیروت اول است که صرفاً معقول و مقدم بر هر احساس یا عملی هستند. مراتب نزول را می توان به صورت زیر توصیف کرد: ۰۰۰. اَین (هیچ) ۰۰. اِین سوف (نامتناهی) ۰. اور اِین سوف (نور نامتناهی) -. صیمصوم (خودانقباضی) ۱. کِتِر (تاج) ۲. حُخما (حکمت) ۳. بینا (فهم) ۴. حِسِد (عشق) ۵. گِوُرا (قدرت) ۶. تیفِرِت (زیبایی) ۷. نِصَح (پیروزی) ۸. هود (شکوه) ۹. یِسود (اساس) ۱۰. مَلخوت (قلمرو) پیش از ده سفیروت، مرحله ای از خودانقباضی
به نام صیمصوم وجود داشت که جای خالی برای آفرینش مخلوقات باز شد تا بتوانند خود را به عنوان موجوداتی جدا از خالقشان درک کنند. سفیروت در مجموعه هایی سه تایی تقسیم بندی می شوند که حالت های متعالی تر هستی (یا «نیستی»، زمانی که «دیگری» هنوز وجود ندارد) و سطوح پایین تر و دنیوی تر هستی را منعکس می کنند: عارفان قبّالا که نگران بودند سوءتفسیر گفتارهای ایشان به اعتقاد مشرکانه به کثرت در خدا منجر شود، غالباً تأکید می کنند که سِفیراها در اِین سوف متحدند و بدون اِین سوف، سفیراها وجود نخواهند داشت. با این حال، در اینجا تناقضی آشکار وجود دارد، زیرا در قبّالا، سفیراها گاه خودشان خدا خوانده می شوند، به رغم این گفته که آنها فقط ظرف تجلی خدا هستند. موسی بن یعقوب کوردوورو، که برای نخستین بار در قرن شانزدهم عرفان قبّالا را به صورتی نظام مند ارائه کرد، این تناقض را حل کرد و توضیح داد که سفیروت شامل نوری است که در ظرف ها جاری است. هر چند ظرف ها واسطه هایی متمایز برای خلقت هستند، اما نور درون آن ها نور نامتمایز اِین سوف است. همچون آبی که در ظروفی با اشکال متفاوت ریخته شود و شکل ظروف را به خود بگیرد، یا همچون نور خورشید که از طریق شیش
ه های رنگارنگ بتابد و در رنگ های مختلف ظاهر شود. با وجود تغییر ظاهری، آب و نور از یک منبع واحد ساطع می شوند و در ذات خود تغییر نمی کنند. ظروف صرفاً در خدمت تصفیه کردن و پوشاندن نور هستند تا جنبه های مختلف خالق را آشکار کنند و به آفریده ها اجازه دهند از نور او بهره مند شوند. این توضیح در آثار بعدی کابالا و فلسفه حسیدی پذیرفته شد و گسترش یافت. در عبری مدرن. در زبان عبری مدرن، که در اسرائیل امروزی صحبت می شود، اِین سوف (اغلب به صورت سرهم «اِینسوف» - אינסוף) معمولاً بدون اشاره به خدا و مفاهیم پیچیده قبّالایی فوق، صرفاً به معنای «بی نهایت» استفاده می شود.
بزن بهادر یک فیلم اکشن هندی تولید سال ۲۰۱۴ با کارگردانی پرابو دوا و بازی اجی دیوگن است.
جان بورک کرازینسکی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، تهیه کننده، فیلم نامه نویس و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. او بیشتر برای نقش جیم هالپرت در سریال کمدی شبکه ان بی سی، اداره، شناخته شده است، جایی که همچنین تهیه کننده و گاهی کارگردان بود. او کارگردانی، نویسندگی مشترک و بازی در فیلم ترسناک یک مکان ساکت (۲۰۱۸) را بر عهده داشت، که به همین دلیل مجله تایم او را یکی از ۱۰۰ فرد تأثیرگذار جهان معرفی کرد. او سپس نویسندگی و کارگردانی دنباله این فیلم، را نیز انجام داد. کرازینسکی که در رشته هنرهای تئاتر در دانشگاه براون تحصیل کرده است، در فیلم هایی چون "کلاه چرمی ها"، "جایی که می رویم"، پیچیده است، "قرض گرفته شده"، سرزمین موعود و (۲۰۱۶) نقش آفرینی کرده است. او کارگردانی و بازی در فیلم های کمدی-درام مصاحبه های کوتاه با مردان نفرت انگیز و هولارها را بر عهده داشت. از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳، او نقش اصلی را در سریال هیجانی آمازون جک رایان را نیز ایفا کرد و در آنجا همچنین تهیه کننده اجرایی بود. کرازینسکی همچنین در فیلم های انیمیشن و مستند، از جمله دانشگاه هیولاها، صداپیشگی کرده است. او در سال ۲۰۱۳ شرکت تولیدی ساندی نایت پروداکشنز را تأسی
س کرد. برای خلق مشترک برنامه واقعی "مسابقه لب خوانی"، سه نامزدی برای جایزه امی ساعات پربیننده برای برنامه واقعی ساختارمند دریافت کرد. او با بازیگر انگلیسی امیلی بلانت ازدواج کرده و دو دختر دارد. اوایل زندگی و تحصیلات. جان بورک کرازینسکی (به انگلیسی: John Burke Krasinski) در ۲۰ اکتبر ۱۹۷۹ در حومه بوستون، نیوتن، ماساچوست به دنیا آمد، او کوچک ترین پسر از سه پسر مری کلر (پرستار)، و رونالد کرازینسکی (متخصص بیماری های داخلی)، است. او در خانواده ای کاتولیک بزرگ شد و مادرش اصالتاً ایرلندی و پدرش اصالتاً لهستانی است. کرازینسکی اولین حضور خود روی صحنه را در نقش ددی وارباکس در یک نمایش مدرسه ای در کلاس ششم از موزیکال آنی تجربه کرد. او در یک نمایشنامه طنزآمیز که توسط بی. جی. نواک، همکار آینده اش در سریال اداره نوشته و انتخاب بازیگرانش انجام شده بود، در سال آخر دبیرستان بازی کرد. کرازینسکی و نواک در سال ۱۹۹۷ از دبیرستان نیوتن جنوبی فارغ التحصیل شدند. پیش از ورود به دانشگاه، کرازینسکی به مدت شش ماه در کاستاریکا به عنوان مربی زبان انگلیسی برای غیرانگلیسی زبانان فعالیت کرد. در آنجا، او زنی را که در جریان جزر و مد در ساحلی در