Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کشتی ( "əmbšamart") ریشه های تاریخی عمیق در ارمنستان دارد. ورزش کشتی از زمان های قدیم در سرزمین کوهستانی ارمنستان وجود داشته است. ارمنیان ورزش نوع خودشان را «کُخ» نامیده می شود. در سال ۲۸۱ میلادی تیرداد سوم ارمنستان در در رشته کشتی برنده بازی های المپیک باستان شد. تاریخچه. در سال ۲۸۱ میلادی در ۲۶۵مین المپیاد، تیرداد سوم پادشاه ارمنستان (۲۸۶–۳۴۲ میلادی) قهرمان بازی های المپیک در رشته کشتی شد. وی در سال ۳۰۱ میلادی مسیحیت را به عنوان مذهب رسمی ارمنستان پذیرفت و ارمنستان را نخستین کشور مسیحی ساخت. تاریخچه باستان. کُخ () کشتی ملی ارمنستان است. دوره شوروی. سارگیس واردانیان دو بار در سال های ۱۹۴۰ و ۱۹۴۴ قهرمان شوروی در رشته کشتی فرنگی شد. در سال های بعد فرنگی کاران ارمنی نقش بسزایی در کشتی شوروی داشتند. سرشناس ترین آن ها عبارتنداز: آرتم تریان (نخستین مدال آور کشتی بازی های المپیک)، سورن نالباندیان (قهرمان بازی های المپیک ۱۹۷۶)، ساناسار هوهانیسیان (قهرمان بازی های المپیک ۱۹۸۰)، نورایر موشغیان (قهرمان جهان ۱۹۵۸)، بنور پاشایان (قهرمان جهان ۱۹۸۲, ۱۹۸۳)، لوون جولفالاکیان (قهرمان جهان ۱۹۸۶) و مناتساکان ایسکانداریان (قهرما
ن جهان ۱۹۹۰, ۱۹۹۱, ۱۹۹۴) ارمنستان مستقل. فدراسیون کشتی آزاد ارمنستان و فدراسیون کشتی فرنگی ارمنستان در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد و در سال ۱۹۹۶ با ادغام آن ها فدراسیون کشتی ارمنستان شکل گرفت. به گفته «رازمیک استپانیان» دبیر کمیته المپیک ارمنستان از سال ۲۰۰۹ میلادی، ۲۵ مدرسه کشتی در استان ارمنستان، ۳۰۴ مربی و ۷۴۵۴ ورزشکار در رشته کشتی فعالند آمارها. بازی های المپیک. 8 of the 15 Olympic medals of Armenia are from wrestling. جام جهانی. در زیر فهرست مدال داران اهل ارمنستان در رقابت های کشتی آورده شده است:
جمال الدین قاسمی (۱ اکتبر ۱۸۶۶ – ۱۸ آوریل ۱۹۱۴) (نسب: جمال الدین بن محمد بن سعید) فقیه سلفی و ادیب عربی سوری بود. از سوی حکومت در سال ۱۸۹۰–۱۸۹۴م به سفرها و برپایی درس در روستاها و جای های سوریه مأمور بود. به مصر و مدینه نیز رفت. پس از بازگشت به دمشق، متهم به تأسیس مذهبی نوین در دین اسلام شد که به مذهب جمالی شهرت یافت. در سال ۱۸۹۵ دستگیر شد اما تبرئه شد. پس از این، به عزلت روی آورد و در خانه اش به تدریس علوم اسلامی و ادبیات پرداخت. "محاسن التأویل، دلائل التوحید، قواعد التحدیث، إصلاح المساجد من البدع و العوائد" از آثار اوست. بخشی از کتابخانهٔ شخصی او به مرکز سعودی بابطین و کتابخانهٔ ملی ملک فهد در ریاض انتقال یافت.
جمیل بن حبیب صلیبا (۱۹۰۲ – ۱۲ اکتبر ۱۹۷۶) فیلسوف و ادیب سوری - لبنانی بود. هنگامی که کودک بود همراه با پدرش به دمشق کوچ کردند و آن جا درس خواند، از دانشگاه سوربن دکترای خود را گرفت. تدریس در دبیرستان ها، دانشسرای معلمان و دانشگاه دمشق را برعهده گرفت. سپس در بیروت مستقر شد و در دانشگاه لبنان به تدریس پرداخت. "فرهنگنامهٔ فلسفی، شیوه های اندیشه در سرزمین شام، روان شناسی، آثار فلسفی در صد سال اخیر در جهان عرب، تاریخ فلسفهٔ عرب"ی از آثار اوست. در بیروت درگذشت و در دمشق دفن شد. بخشی از کتابخانهٔ شخصی او به کتابخانهٔ شیخ عبدالعزیر بن قاسم به ریاض منتقل شد و بخشی بزرگ دیگر به مرکز گروه ماجد.
اندام بینایی از کره چشم و عضلات آن، دستگاه اشکی و ابروها تشکیل شده است. کُرهٔ چشم () در کاسه چشم قرار دارد و توسط چربی احاطه شده و به شکل کره ای است که یک ششم آن در جلو برآمده شده باشد. قطر قدامی – خلفی آن حدود ۲۴ میلی متر می باشد که افزایش یا کاهش همین قطر است که باعث دور و نزدیک بینی می شود. کره چشم دارای سه لایه است که از خارج به داخل عبارتند از: لایه بیرونی یا لایه رشته ای (صلبیه و قرنیه)، لایه میانی یا لایه عروقی (مشیمیه، جسم مژگانی و عنبیه) و لایه درونی یا لایه عصبی (شبکیه). لایه رشته ای یک لایه کروی شکل می باشد و شامل دو قسمت است: جلو آن را قرنیه و عقب آن را صُلبیه می نامند. لایه درونی از جنس بافت عصبی است و شبکیه نام دارد و دارای یک لایه بیرونی به نام اپی تلیوم رنگدانه ای و یک لایه درونی به نام شبکیه ویژه می باشد. شبکیه ویژه حساس به نور، بخشی از دستگاه عصبی مرکزی است و از طریق عصب بینایی با مغز ارتباط می یابد. چشم دارای ۳ محفظه می باشد: - محفظه پیشین که فضای بین قرنیه و عنبیه و عدسی را در بر می گیرد. - محفظه پسین که بین عنبیه، جسم مژگانی و الیاف زنول از یک سو و عدسی از سوی دیگر قرار دارد. اتاق های جلو
یی و عقبی به وسیله مایعی پر می باشد. مایعی به نام زلالیه که پروتئین کمی دارد. - فضای زجاجیه که پشت عدسی و الیاف زنول قرار گرفته و توسط شبکیه احاطه شده است. فضای وتیره توسط یک ماده ژلاتینی به نام جسم زجاجیه پر می شود.
حامد بن ادیب التقی (یا محمد حامد) (۱۸۸۲–۱۹۵۸) فقیه حنفی و ادیب عربی سوری بود. آموزگار اسلامی و زبان عربی در برخی مدرسه های نبک بود. کتابخانهٔ شخصی اش بنا به وصیتش به فرهنگستان زبان عربی در دمشق رسید.
پادشاهی ویزیگوت (لاتین: Regnum Visigothorum؛ گوتیک:Gutþiuda Þiudinassus) دولتی بود که میان سده های پنجم تا هشتم میلادی در جنوب باختری فرانسه کنونی و شبه جزیره ایبری برقرار بود. پایه ریز این دولت، والیا پادشاه ویزیگوت ها بود که نخست در آکیتن در جنوب فرانسه تشکیل شد و سپس با گشودن شبه جزیره ایبری گسترش یافت. با گسترش قدرت فرانک ها، پادشاهی ویزیگوت بیشتر قلمرو واقع در سرزمین گل را از دست داد. با فتح اندلس به دست امویان، پادشاهی ویزیگوت بیشتر قلمرویش در ایبری را نیز از دست داد. تاریخچه. پادشاهی فدرال. از سال ۴۰۷ تا ۴۰۹ پس از میلاد، اتحادی از وندال های ژرمن، الانانهای ایرانی و سوئبی های ژرمن از رودخانه راین یخ زده عبور کردند و سراسر فرانسه امروزی و شبه جزیره ایبری را درنوردیدند. به نوبه خود، ویزیگوت ها تحت رهبری آلاریک یکم رم را در سال ۴۱۰ غارت کردند و گالا پلاچیدیا، خواهر امپراتور روم غربی هونوریوس را به اسارت گرفتند. پادشاهی تولوز. در سال ۴۶۶، یوریک، که کوچک ترین پسر تئودوریک اول بود، به تاج و تخت ویزیگوت رسید. او به خاطر قتل برادر بزرگترش تئودوریک دوم، که خود با قتل برادر بزرگترش توریسموند پادشاه شده بود، به بد
نامی شناخته می شد. تحت فرماندهی یوریک (۴۶۶–۴۸۴)، ویزیگوت ها شروع به گسترش در گال و تحکیم حضور خود در شبه جزیره ایبریا کردند. پادشاهی آریان هیسپانیا. پس از مرگ آلاریک دوم، پسر نامشروع او گسالک قدرت را به دست گرفت تا اینکه تئودوریک کبیر، فرمانروای پادشاهی استروگوت ها، او را در بارسلونا مورد حمله قرار داد و او را شکست داد، خلع شد. گسالک فرار کرد و نیروهایش را دوباره جمع کرد، اما دوباره در بارسلونا شکست خورد و دستگیر و کشته شد.
در کالبدشناسی چشم انسان، گودهٔ مرکزی () به فرورفتگی ریزی در مرکز لکهٔ زرد گفته می شود که حاوی یاخته های مخروطی است که به علت افزایش طولشان به یاخته های استوانه ای شبیه شده اند. در مرکز شبکیه، ناحیه کوچکی به نام لکه زرد وجود دارد که در آن فقط نورون های مخروطی یافت می شود. در نواحی دورتر از لکه زرد به تدریج از تعداد نورون های مخروطی کاسته شده و بر تعداد نورون های استوانه ای افزوده می شود.
حسن بن حسن دمشقیه (؟ - ۱۹۹۲م) قاری، فقیه و آموزگار لبنانی بود. حافظ قرآن و نابینا شد، از قاریان سوریه تأثیر گرفت. تدریس در دانشکدهٔ شرعی را بیست سال بر عهده داشت. سپس عزل گزید و عالمان و شاگردان در خانه اش نزد او گرد می آمدند. او را دوستدار کتاب وصف کرده اند. کتابخانهٔ شخصی اش به جمعیت اتحاد اسلامی در بیروت رسید که حدود ۲۰۰۰ عنوان بود که بیشتر حوزهٔ علوم قرائات و قرآنی را در برمی گرفت.
حسن حُسنی عبدالوهاب (۲۱ ژوئیه ۱۸۸۴ – ۹ نوامبر ۱۹۶۸) تاریخ نگار، سیاستمدار و ادیب تونسی بود. در مهدیه و مدرسهٔ فرانسوی تونس تحصیل کرد. سپس در مدرسهٔ علوم سیاسی پاریس ادامه داد. به سمت های گوناگون فرماندار مهدیه ، رئیس اوقاف، وزیر قلم، وزیر دولت، مدیر میراث فرهنگی رسید. سپس از سمت های دولتی انصراف داد و در کتابخانهٔ زیتونه به پژوهش پرداخت. "بساط العیق فی حضارة القیروان و شاعرها ابن رشیق، تاریخ کوتاه تونس، مجمل تاریخ ادبیات تونس، شهیرات تونسیات، کتاب العمر" از آثار اوست. او از اعضای فرهنگستان های عربی در دمشق و قاهره و بغداد بود. پیش از درگذشت، بیمار شده بود. کتابخانهٔ شخصی نفیسی داشت، آن را به مسجد جامع زیتونه و سپس کتابخانهٔ ملّی تونس وقف کرد که حدود ۱۲۹۷ مورد را شامل شد.
حسن بن سعدالدین خالد (۱۹۲۱–۱۶ مه ۱۹۸۹) فقیه و مفتی لبنانی بود. از دانشکدهٔ اصول دین دانشگاه الازهر در ۱۹۴۶م فارغ التحصیل شد. استاد دانشکدهٔ شرعی در بیروت انتخاب شد سپس قاضی شرعی و مفتی لبنان در سال ۱۹۶۶ شد. بر اثر انفجار خودرویی بمب گذاری شده در بیروت کشته شد. "اسلام و تکامل مادی در جامعه، احکامِ احوالِ شخصی در شریعت اسلامی، مسیر دعوت اسلامی در لبنان سدهٔ چهاردهم هجری" از آثار اوست. کتابخانهٔ شخصی او ۶ هزار مورد شامل می شد، پس از درگذشت، بنیادی به نام او بنیان گذاری شد و کتابخانهٔ شخصی اش به آن بنیاد واگذار گشت.
قلعه ناگاهاما یک قلعه ژاپنی است که در ناگاهاما، شیگا، استان شیگا، در ژاپن واقع شده است. این قلعه در سال ۱۵۷۵–۱۵۷۶ توسط هاشیبا هیده یوشی (تویوتومی هیده یوشی) ساخته شد.
طاهره تنوخیه (۹۷۰–۱۰۴۵) (نسب: طاهره بنت احمد بن یوسف ازرق) بانوی محدث و فقیه عراقی بود. از پدرش حدیث روایت نمود، از ابی محمد بن ماسی، مخلد بن جعفر باقرحی و ابوالحسن بن لؤلؤ و دیگران سماع حدیث داشت. نزد پدرش فقه آموخت. خطیب بغدادی از طاهره تنوخیه سماع حدیث داشته است.
مینامی دونو (تولد نامشخص –مرگ ۱۶۳۴) یکی از زنان ژاپنی، در دوره آزوچی-مومویاما تا اوایل دوره ادو بود. او یکی از همسران غیر اصلی تویوتومی هیده یوشی بود. بنا بر فرضیه ها دختر دایمیویی بنام یامانا تویوکونی بود. هنگامی که هیده یوشی در ولایت اومی ارباب قلعه ناگاهاما بود با او آشنا شد. مینامی دونو مادر اولین فرزند هیده یوشی پسری بنام هاشیبا هیده کاتسو (ایشی ماتسومارو) بود. این پسر در سنین کودکی درگذشت پس از آن می نامی دونو یک دختر نیز به دنیا آورد که او نیز اندکی بعد از تولد درگذشت. در بین تاریخ دانان ژاپنی در مورد صحت اینکه هاشیبا هیده کاتسو (ایشی ماتسومارو) فرزند هیده یوشی بوده است، شک وجود دارد. وجود زنانی به غیر از یودو-دونو که فرزند هیده یوشی را به دنیا آورده باشند، تکذیب این فرضیه است که هیده یوشی هیچ فرزندی نداشته و یودو-دونو با کسی (اونو هاروناگا، ایشیدا میتسوناری و غیره) در رابطه نزدیک بوده و تسوروماتسو و تویوتومی هیده یوری را از این رابطه داشته است. در حالی که هنوز صداهایی وجود دارد که واقعیت وجود هاشیبا هیده کاتسو (ایشی ماتسومارو) را زیر سؤال می برند.
احمد تُرابی مصری (؟ - ۱۳ ژانویه ۱۴۵۲) صوفی مصری در نیمهٔ دوم سدهٔ نهم هجری/پانزدهم میلادی بود. به نیکوکاری، دین داری و خیررسانی شهرت داشت و عامه ی مردم نسب به او باورهایی داشتند.
ابواسحاق، ابراهیم دواتی (؟ - ۱۱۵۳م) (نسب: ابراهیم بن محمد بن ابراهیم بن احمد) محدث ایرانی اصفهانی در نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری بود. در «کوی خوزیان» (محلهٔ خوزستانی ها) در شهر اصفهان ساکن بود. از پدربزرگ سمعانی، ابوالمظفر منصور، از قاضی ابومنصور بن شکرویه، از ابوعبدالله قاسم ثقفی و دیگران سماع حدیث است.
ابواسحاق، ابراهیم بَغَوی (۱۰۷۷ - اوت ۱۱۵۳م) (نسب: ابراهیم بن محمد بن ابراهیم حَمَوی بَغَوی) محدث و صوفی ایرانی خراسانی در نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری بود. زادگاهش بغشور، روستایی میان میان سرخس و هرات بوده است. ابوسعد سمعانی او را را «شیخی نیکوکار، پاکدامن، خوش سیما، بس پرستنده، از صوفیان رباط استاد ابونصر بغوی «ذکر کرده است. از ابوالعباس دلال رازی حدیث فراگرفت. سمعانی یادکرده است که پیکر مردهٔ او را در راهِ زادگاهش، بغشور در جمای الاول سال ۵۴۸ق/ اوت ۱۱۵۳م دیده است، پس آنکه بارها او را زنده در ترس از حملات غُزان دیده است.
هاشیبا هیده کاتسو نام دوران کودکی ایشی ماتسومارو (تولد نامشخص بنابر فرضیه ۱۵۷۰–۱۵۷۴ –مرگ ۴ نوامبر ۱۵۷۶) بنا بر روایات اولین فرزند تویوتومی هیده یوشی که در دوره آزوچی-مومویاما زندگی می کرد. بنا بر فرضیه ها مادر او می نامی دونو بوده و هنگامی که هیده یوشی در ولایت اومی ارباب قلعه ناگاهاما بود با او آشنا شده است. ایشی ماتسومارو در سنین کودکی درگذشت پس از آن می نامی دونو یک دختر نیز به دنیا آورد که او نیز اندکی بعد از تولد درگذشت. در مورد صحت اینکه ایشی ماتسومارو فرزند هیده یوشی بوده یا اصلاً چنین شخصی وجود داشته است، تردید وجود دارد. مستند است که شخصی بنام هاشیبا هیده کاتسو در سال ۱۵۷۶ در گذشته و هیده یوشی او را به عنوان فرزند خود به خاک سپرده است. اما برخی از تاریخدانان در مورد اینکه هیده یوشی فرزندی از خود داشته است تردید دارند و احتمال می دهند به علت اینکه ایشی ماتسومارو نیز به مانند خواهر هیده یوشی نیشونی در یک معبد متعلق به فرقه نیچیرن دفن شده است، در اصل فرزند نیشونی باشد و هیده یوشی او را نیز به مانند دو پسر دیگر نیشونی، تویوتومی هیده تسوگو و تویوتومی هیده کاتسو به فرزند خواندگی خود درآورده باشد. نظر تاریخ
دانان. در دفتری که در معبد هوگون-جی باقی مانده است بعد از نام اونو همسر اصلی هیده یوشی و ناکا مادر هیده یوشی، نام ایشی ماتسومارو و سپس می نامی دونو آمده است. کوواتا تاداچیکا نظر دارد که احتمالاً این گواهی بر این دارد که ایشی ماتسومارو نام پسر واقعی و می نامی دونو مادر ایشی ماتسومارو ذکر شده است ولی هاتوری هیده ئو نظر دارد که به عنوان همسر غیر اصلی هیده یوشی کمک مالی ای که می نامی دونو کرده است بسیار اندک و نامتناسب است و در مورد اثبات اینکه می نامی دونو مادر ایشی ماتسومارو بوده است نیز سندی وجود ندارد.
ابواسحاق، ابراهیم جاجَرمی (۱۰۷۷، جاجرم - ۱۸ ژانویه ۱۱۵۰، نیشابور) (نسب: ابراهیم بن محمد بن احمد بن اسماعیل) فقیه و محدث ایرانی خراسانی بود. از اهالی جاجرم بود و ساکن نیشابور شد. ابوسعد سمعانی او را «فقیهی پاک دامن» نامیده که در مسجد جامع منیعی نیشابور همواره می نشست و عزلت می گزید و منزوی بود، در همان مسجد نائب امامِ آن (عبدالجبار بن محمد بیهقی) در نمازها بوده است. در گورسرای بیگانگان (مقبرة الغرباء)، پشت مسجد جامع نیشابور (شهر کهن) دفن شد.
کونوئه موتوهیرو نام دوران کودکی تاجیمارو؛ (۱۶۴۸ – ۱۷۲۲) یک کوگیو در شوگون سالاری توکوگاوا در دوره ادو بود. او مقام کانپاکو را از ۱۶۹۰ تا ۱۷۰۳ و مقام دایجو-دایجین را ۱۷۰۹ تا ۱۷۱۰ بر عهده داشت. او پدر کونوئه هیروکو همسر اصلی شوگون ششم توکوگاوا ایه نوبو (۱۷۰۹–۱۷۱۲ میلادی) بود.
نیجو آکیزانه (۲ دسامبر، ۱۵۵۶ – ۲۳ اوت، ۱۶۱۹) فرزند نیجو هارویوشی یک کوگیو (مقام درباری) در دوره آزوچی-مومویاما و اوایل دوره ادو بود. وی دو بار مقام کانپاکو را در دست داشت یک بار در سال ۱۵۸۵ و بار دیگر از ۱۶۱۵ تا ۱۶۱۹ این مقام را برعهده داشت. وی هم با دختر اودا نوبوناگا بنام سان نو مارو دونو به عنوان همسر اصلی و هم با دخترخوانده وی بنام «ساگو نو کاتا» به عنوان همسر غیر اصلی ازدواج کرد. این زن و شوهر پسر کوجو یوکی ایه را به فرزندخواندگی خود درآوردند که این فرزندخوانده به عنوان نیجو یاسومیچی شناخته می شود. وی به همراه توکوگاوا ایه یاسو و توکوگاوا هیده تادا سه نفری بودند که قانون کینچو نارابینی کوگِه شو هاتّو (禁中並公家諸法度 Kinchu Narabini Kuge Shohatto) را در سال ۱۶۱۵ امضاء کردند.
ابوالقاسم، اسماعیل طبری (۱۰۸۵–۱۱۴۵م) (نسب: اسماعیل بن احمد بن فضل بن محمد، بصری طبری) محدث ایرانی طبرستانی بود. ابوسعد سمعانی او را از برزگ زادگان و «پیشوای پیشتاز برجسته» نامیده است، از خانواده ای که در علم حدیث در طبرستان سرآمد بوده اند. از پدربزرگش ابوالقاسم فضل سماع حدیث داشته و از شیوخ سمعانی بوده است.
ابوطاهر، اسماعیل عقیقی شهرت یافته از زیبایی اش به ماه باره (اکتبر ۱۰۸۶، نیشابور - ۱۱۵۳، مرو) (نسب: اسماعیل بن احمد بن علی بن اسماعیل عقیقی) قاری، محدث ایرانی بود که به کارهای گوناگون پرداخت و سرانجام در حملهٔ غزان به خراسان در مرو کشته شد. ابوسعد سمعانی به درس گفتارهای او گرایش پیدا کرد و در مدرسهٔ عمیدیه نزد او حاضر شد و درس هایی خواند.
ابوسعد، اسماعیل مؤذن نیشابوری (ژانویه ۱۰۶۱، نیشابور - ۱۰ ژوئن ۱۱۳۸، بردسیر) (نسب: اسماعیل بن ابی صالح احمد بن عبدالملک بن علی) فقیه و محدث ایرانی خراسانی بود که بیشتر در کرمان زیست. ابوسعد سمعانی او را «پیشوایی برجسته، فاضل و کریم» نامیده است که «دارای عقل و تدبیر درست و فضل و علم بسیار» که در وعظ و خطابت بسیار تأثیرگذار بوده است. نزد ابوالمعالی جوینی در نیشابور فقه فراگرفت، سپس در مرو نزد پدربزرگِ سمعانی ادامه داد. او بسیار به علم حدیث پرداخت، از ابوالقاسم قشیری، ابوبکر مغربی و شیوخ بسیار دیگر سماع حدیث داشته است. برای سمعانی اجازه نامهٔ نقل روایت نگاشت. در آخرین روز رمضان ۵۳۲ق درگذشت و در روز عید فطر در بردسیر دفن شد.
چیکو آمی (زمان تولد و مرگ نامشخص) یک ژاپنی در دوره سنگوکو بود. او پس از مرگ کینوشیتا یائه مون، پدر تویوتومی هیده یوشی با مادر او اوماندوکورو (ناکا) ازدواج کرد. آساهی هیمه و تویوتومی هیده ناگا فرزندان حاصل از این ازدواج هستند. او ناپدری هیده یوشی و خواهر تنی هیده یوشی، نیشونی است. فیلم هایی که بخشی از زندگی او را به نمایش می گذارند هیده یوشی (مجموعه تلویزیونی تایگا) و هیده یوشی تمام کشور را در دست می گیرد! هستند.
کینوشیتا یائه مون (زمان تولد نامشخص - مرگ ۲ فوریه ۱۵۴۳) یک ژاپنی در دوره سنگوکو بود. او شوهر اوماندوکورو (ناکا) و پدر تویوتومی هیده یوشی متحد کننده ژاپن بود. او همچنین پدر خواهر تنی هیده یوشی، نیشونی است.
ابواسحاق، ابراهیم بن محمّد بغدادی شهرت یافته به ابواسحاق شطرنجی همچنین به ابن اقلیدسی (؟ -۹۴۲م) (نسب: ابراهیم بن محمد بن صالح) شطرنج باز و نویسنده عراقی بود. "منصوبات الشطرنج" اثر برجستهٔ اوست و در این رشته، سرآمد بوده است.
ابراهیم بن محمد بغدادی با کُنیهٔ ابوطیّب، شهرت یافته به ابن شهاب بغدادی (؟ - ۹۶۱م) متکلم عراقی در سدهٔ چهارم هجری بود. "مجالس الفقهاء و مناظراتهم" (نشست های فقیهان و مناظرات آنان) را در ۴۰۰ برگ نوشت.
ابواسحاق، ابراهیم اصفهانی شهرت یافته به ابن عُماره (؟ - ۹۶۴م) (نسب: ابراهیم بن محمد بن حمزه بن عماره) محدث و حافظ ایرانی در سدهٔ چهارم هجری بود. "المسند" و "الشیوخ" دو اثر برجستهٔ اوست.
ابراهیم بن محمد بن حسین اموی با کُنیهٔ ابواسحاق، شهرت یافته به ابنِ شِنظیر (۹۶۳ - ۱۰۱۱ م) محدث، تاریخ نگار اندلسی و فقیه مالکی از اهالی تولیدو بود. "تاریخ رجال الأندلس، المدونة" و "المستخرجة" از آثار اوست. "المسند" و "الشیوخ" دو اثر برجستهٔ اوست.
ابواسحاق، ابراهیم اسفراینی ملقب به رکن الدین (؟ - ۱۰۲۷م) (نسب: ابراهیم بن محمد بن ابراهیم بن مهران) فقیه اصولی، آموزگار و محدث ایرانی خراسانی در سدهٔ چهارم هجری بود. ابن تغری او را نخستین فقیهی دانسته که به او لقب داده اند. در اسفراین پرورش یافت، سپس به نیشابور رفت و مدرسه ای بزرگ برای او بنیان نهادند، در آن به تدریس پرداخت. به دیگر مناطق خراسان و بیشتر عراق سفر کرد و مشهور شد. "الجامع" در اصول دین را در پنج جلد نگاشت. "رساله"ای در اصول فقه را نیز نوشت. در روایت حدیث او را موثق می دانند. مناظراتی با معتزله داشته است. در نیشابور درگذشت و در اسفراین دفن شد.
رالف وینتر (؛ زادهٔ ) تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مردان ایکس" و "" و " " اشاره نمود.
ابراهیم بن محمد بن زکریا زُهری شهرت یافت به ابوالقاسم ابن اِفلیلی (۹۶۳–۱۰۵۰م) وزیر، زبان شناس و ادیب عربی اندلسی بود. مستکفی بالله او را به وزارت خود گمارد. "شرح معانی المتنبی" اثر او بوده است.
ابواسحاق، ابراهیم سَرَوی/سارویِ مطهری (۹۶۹ - ۱۰۶۵م) (نسب: ابراهیم بن محمد بن موسی) فقیه شافعی و قاضی ایرانی طبرستانی بود. منسوب به روستای مطهّر از روستاهای ساری، طبرستان بوده که نام انتساب به آن سَرَوی/ساروی است. در همانجا قضاوت را بر عهده گرفت. به بغداد نیز سفر داشت. کتاب های در اصول و فروع دین نگاشت.
کوین استیت () تدوین گر اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "آخرین لحظه"، "تئوری توطئه"، "اسلحه مرگبار ۴"، "مردان ایکس"، "آخرین قلعه"، "جک ریچر"، "بدل ها"، "پادشاهی"، "کلاورفیلد"، "دنیای ژوراسیک"، "۴۲"، "این آخرش است مایکل جکسون"، "رابینسون کروزوئه"، "الکترا" و "کتاب هنری" اشاره نمود.
تام دی سانتو (؛ زادهٔ ۱۹۶۸ میلادی) یک فیلم نامه نویس و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "مردان ایکس" اشاره کرد.
جولیا وانگ () تدوین گر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
اشلی میلر (؛ زادهٔ ) فیلم نامه نویس، و تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "" اشاره نمود.
گرگوری گودمن () تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "" و چهار شگفت انگیز اشاره نمود.
زَک استنتز () فیلم نامه نویس و تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "" اشاره نمود.
الهیات عملی () رشته ای دانشگاهی و شاخه ای از رشته الهیات است که به مطالعه و بررسی کنش های مذهبی می پردازد تا چگونگی بازنمایی نظریات الهیاتی در آن کنش ها را بفهمد. هدف نهایی این رشته این است که نشان دهد چگونه نظریات الهیاتی و کنش های الهیاتی می توانند ثابت مانده، تغییر کرده یا تقویت شوند. موضوع الهیات عملی. الهیات عملی، اندیشیدن دربارهٔ عمل فردی و اجتماعی انسان به روش الهیاتی است. این نوع از الهیات که مسائل الهیاتی خود را از «خیابان» برمی گزیند، در گام نخست به تحلیل و تفسیر الهیاتی از واقعیات اجتماعی و فرهنگی پرداخته، سپس با نگرش انتقادی به آسیب های ایمانی و دینی فرهنگ موجود، به طرح پیشنهادهایی برخاسته از منابع الهیاتی، برای گشودن راه زندگی ایمانی برای مؤمنان (حل معضل اندیشه دینی و زندگی دینی) و حل معضلات زندگیِ انسانِ غیرمؤمن تلاش می پردازد. متأله عملی در عین آنکه برای زندگی درستِ دنیوی، از محصولات و معلومات انسانی کمک می گیرد، برای تدبیر درست زندگی دنیوی به انسان دیندار و بلکه انسان غیرمعتقد به دین یاری می رساند. انجام چنین رسالتی منوط بر رابطه ای سنجیده میان روش تفسیر و تحلیل اجتماعی است تا بتوان راه تعمیق
فهم دین را در ارتباط با تجربه اجتماعی از یک سو و تغییر زندگی اجتماعی از رهگذر تمسک معقول و موجه به دین از سوی دیگر، هموار گرداند. ریچارد اوسمر چهار پرسش و وظیفه کلیدی را برای الهیات عملی برمی شمارد که عبارتند از: زیرشاخه های الهیات عملی. الهیات عملی شامل چند زیر شاخه است: الهیات کاربردی (شامل مسائلی مانند: ماموریت ها، فعالیت های تبشیری، آموزش مذهبی، روانشناسی معنوی یا روانشناسی مذهبی)؛ رشد کلیسا، موعظه، تشکیلات روحانی، الهیات معنوی، رهبری روحانی، رهبانیت، الهیات سیاسی، تئوری عدالت و صلح و حوزه هایی مانند اینها. این رشته همچنین شامل بررسی الهیات آزادی بخش نیز می شود.
دکتر رامون گرائو سَن مارتین (۱۳ سپتامبر ۱۸۸۱، پالما، استان پینار دل ریو اسپانیایی کوبا – ۲۸ ژوئیه ۱۹۶۹ هاواناهای کوبا) یک پزشک کوبایی بود و همچنین در سال های (۱۹۳۳–۱۹۳۴ و ۱۹۴۴–۱۹۴۸) رئیس جمهور کوبا بود. او آخرین رئیس جمهور به غیر از رئیس جمهور یک روزه کارلوس مانوئل پیدرا بود که در طول حکومت اسپانیا متولد شده است. به انگلیسی گاهی اوقات به ریموند گرائو سَن مارتین نامیده می شود.
شلدن ترنر () فیلم نامه نویس و تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "طولانی ترین فاصله"، '، "بالا در آسمان" و ' اشاره نمود.
پال ورنیک () فیلم نامه نویس و تهیه کننده اهل کانادا است.
رِت ریس () یک فیلم نامه نویس و تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
لطیفه عشاقی (، ؛ متولد ۱۷ ژوئن ۱۸۹۸ – وفات ۱۲ ژوئیه ۱۹۷۵) بانوی اول ترکیه و همسر بنیانگذار جمهوری ترکیه، مصطفی کمال آتاترک بوده است. او از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۵ به عنوان بانوی اول ترکیه در کاخ چانکایا سکونت داشته است. زندگی. لطیفه در سال ۱۸۹۸ در خانواده ای سرشناس و اصیل چشم به جهان گشود. خاستگاه و منشأ خانواده وی درگذشته به روستایی در استان عشاق ترکیه برمی گردد و به همین جهت نام خانوادگی خود را از حلواچی زاده به عشاقی زاده تغییر دادند. لطیفه به همراه پنج برادر و خواهر به نام های وجهیه، اسماعیل، منجی، عمر و رقیه و پدرش معمر بیگ و مادرش عدویه خانم، خانواده عشاقی زاده را تشکیل می دادند. وی تحصیلات ابتدایی خویش را در مدرسه جاملی کوشک و تحصیلات متوسطه و کالج را در کالج آمریکایی آرناووت کوی به پایان رسانید. لطیفه تحصیلات عالی خود را در رشته سیاست و حقوق دانشگاه سوربون فرانسه با موفقیت طی نموده و دوره آموزشی حقوق را در شهر لندن به اتمام رسانید. او به زبان های فرانسوی، انگلیسی، آلمانی و اسپانیایی مسلط بوده است. ازدواج. مصطفی کمال پاشا و لطیفه در ۲۹ ژانویه ۱۹۲۳ با هم ازدواج نمودند. با تشکیل جمهوری ترکیه پایتخت سیاسی از است
انبول به آنکارا منتقل شد. لطیفه به عنوان اولین بانوی ترک پا به کوشک چانکایا که کاخ ریاست جمهوری آن زمان بوده قدم برداشت. وی در آن سال ها با اجازه همسرش در سالن و نشست های مجلس ملی ترکیه حاضر شده و بعدها به عنوان اولین نماینده زن ترکیه به مجلس ملی راه یافت. زندگی مشترک لطیفه و آتاترک در ۵ اوت ۱۹۲۵ به پایان خود رسید و در ۱۲ اوت ۱۹۲۵ به صورت رسمی اعلام شد. مرگ. وی تا زمان مرگش دو سال را در خارج از کشور و هشت سال را در استانبول زندگی کرد. او تا زمان مرگش هیچ حرفی در مورد زندگی شخصی خودش و آتاترک را تأیید یا قبول نکرد و بالاخره در ۱۲ ژوئیه ۱۹۷۵ به دلیل ابتلا به سرطان پستان در سن ۷۷ سالگی چشم از جهان فروبست. با تلاش فرماندار وقت استانبول، نامک کمال شنتورک، مراسمی با شکوه و بزرگی برای او برگزار شد و گاردی متشکل از نیروی دریایی ترکیه جنازه وی را از مسجد تشویقه استانبول تا گورستان شهدای دروازه ادیرنه حمل کردند و وی در آن جا به خاک سپرده شد. اشیاء و وسایل شخصی ارزشمند و گرانبهای وی در موزه خاطرات تاریخ ترکیه نگهداری و برای بازدید در معرض عموم گرفته است. وی در طول سالیان زندگی خود هیچ گاه در مورد ازدواجش و آتاترک حرفی ن
زد و تمام خاطراتش را با خود در زیر خاک مدفون نمود.
لانا تِریس کاندُر (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "" اشاره کرد. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
جسیکا ساویچ (؛ – ) گوینده اخبار، خبرنگار و روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۳ میلادی فعالیت می کرد. او گزارش گر و گویندهٔ «اخبار شبانهٔ ان بی سی» و «ان بی سی نیوز» بود.
بیل میلنر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "" و آی بوی اشاره نمود.
فیرد (انگلیسی باستان :fyrd) در تاریخ آنگلوساکسون انگلستان به آزادمردان هر شهرستان که برای خدمت فراخوانده می شدند گفته می شد. فیردها برای تمام مدت جنگجو نبودند. آنها زمانی فراخوانده می شدند که پادشاه به آنها نیاز پیدا می کرد و گردآوری آنها به این دلیل بود که می توانستند در جنگ سودمند باشند.