Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هایت در نقش خودش – راوی (صدا) کشیش فرد اشتادمویلر در نقش خودش پدرو در نقش خودش تولید. پس از آن که استنلی کوبریک فیلم کوتاه و مستقل اول خود یعنی "Day of the Fight" را در سال ۱۹۵۱ به کمپانی RKO به قیمت ۴ هزار دلار فروخت (و ۱۰۰ دلار سود کرد)، این کمپانی مبلغی در اختیار کوبریک ۲۳ ساله قرار داد تا پروژهٔ بعدی اش را برای مجموعهٔ مستندهای کوتاه "Pathe Screenliner"، که ویژهٔ داستان های انسانی و مستندهای کوتاه بود، بسازد. کوبریک در ابتدا قصد داشت نام فیلم را "Sky Pilot" (خلبان آسمان) بگذارد، اما کمپانی این عنوان را نپذیرفت. "Flying Padre" با صدای باب هایت، گویندهٔ شبکهٔ CBS، روایت می شود. بازخورد. استنلی کوبریک در گفت وگویی در سال ۱۹۶۹ از "کشیش پرنده " با عنوان «چیز احمقانه ای» یاد کرد. با این حال، "کشیش پرنده" نقطهٔ عطف مهمی در آغاز کار فیلم سازی او به شمار می آید. کوبریک در مصاحبه ای گفته بود: «در همین مقطع بود که رسماً کارم را در مجلهٔ "Look" رها کردم تا تمام وقت به فیلم سازی بپردازم.»
محمد ابریشم کار سیاست مدار و تاجر ایرانی بود، که در دوره شانزدهم مجلس شورای ملی به عنوان نماینده شوشتر از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت. وی از نزدیکان محمد مصدق بود و در مبارزات ملی شدن صنعت نفت در خوزستان نقش بسزایی داشته است. ابریشم کار در باغچه طوطی، در جوار حرم عبدالعظیم الحسنی و مجاور ستارخان به خاک سپرده شد.
کاظم کورس (زاده ۱۲۸۶ - درگذشته ۱۳٧٠) سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره های بیستم،بیست و یکم، بیست و دوم و بیست و سوم، مجلس شورای ملی به عنوان نماینده تهران در مجلس شورای ملی حضور داشت. زندگی نامه. کاظم کورس فرزند رحیم، بازرگان و سیاستمدار ایرانی، به سال ١٢٨۶ در تهران متولد شد. پس از اتمام دوره متوسطه در مدرسه شرف مظفری تهران به کار بازرگانى پرداخت و در بین جامعه‏ بازرگانان مورد توجه قرار گرفت و به عضویت هیئت مدیره و همچنین نایب رئیس اتاق بازرگانی تهران منصوب شد. از جمله مسئوولیت های وی، مدیر کارخانجات پارچه بافی ری، نایب رئیس اتاق بازرگانی، نماینده کارفرمایان در سازمان بیمه های اجتماعی، نماینده کارخانجات صنایع نساجی در اتاق صنایع تهران، عضو هیئت مدیره مرکزی جمعیت شیروخورشید، عضو انجمن شهر تهران، عضو هیئت امنای مؤسسه آموزشی فرح پهلوی، عضو هیئت مدیره کارخانجات بافندگی اصفهان، رئیس هیئت مدیره کارخانجات شرکت جوراب، عضو هیئت مدیره کارخانجات تولیدی و بازرگانی ایران، عضو هیئت امنای دانشگاه ملی ایران بود. نمایندگی مجلس. او در انتخابات دوره های بیستم، بیست ‏و یکم، بیست‏ و دوم و بیست و سوم به عنوان نماینده مردم تهران د
ر مجلس شورای ملی حضور داشت. در سال ١٣۵۴ در انتخابات رستاخیزى کاندیداى مجلس سنا شد و در دوره‏ هفتم سنا با سمت سناتور انتخابى تهران در کاخ سنا جاى گرفت. کورس پس از تحمل بیماری در سال ١٣٧٠ درگذشت.
سلطان محمد سلطانی سیاست مدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی بود، که در دوره نوزدهم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده بهبهان از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
محمد علی معین زاده موسوی سیاست مدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی بود، که در دوره بیستم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده دشت آزادگان از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
محمد صمیمی سیاست مدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی بود، که در دوره بیستم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده رامهرمز از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
سلطان علی سلطانی (زاده ۱۲۷۸ بهبهان - درگذشته ۱۳۵۱) معروف به شیخ الاسلامی بهبهانیسیاست مدار و نویسنده ایرانی بود، که در دوره های نهم، دهم، یازدهم، دوازدهم، سیزدهم، چهاردهم، پانزدهم، شانزدهم، هجدهمو بیستم مجلس شورای ملی، بعنوان نماینده بهبهان از استان خوزستان در مجلس حضور داشت. وی در دوره چهاردهم با ۹۱ درصد آراء، دوره پانزدهم با ۹۱ درصد آراء، دوره شانزدهم با ۶۷ درصد آراء، دوره هجدهم با ۹۰ درصد آراء و در دوره بیستم نیز با ۸۲ درصد آراء به مجلس شورای ملی راه پیدا کرد. در دوره نوزدهم مجلس شورای ملی فرزند او بنام سلطان محمد سلطانی بعنوان نماینده بهبهان و کهگیلویه در مجلس حضور پیدا کرد. زندگی نامه. از مالکان بزرگ بهبهان و نماینده مجلس شورای ملی بود. پدرش آقا میرزا محمد شیخ الاسلام روحانی و مالک بزرگ بهبهان بود. خودش نیز در بهبهان و اهواز و تهران تحصیلات دینی کرد و سپس به اداره املاک وسیع خود پرداخت. در سال ۱۳۱۱ به نمایندگی بهبهان در مجلس شورای ملی برگزیده شد (دوره نهم) و کرسی خود را تا دوره شانزدهم حفظ کرد. در دوره هفدهم بهبهان نماینده نداشت اما در دوره هجدهم بار دیگر به نمایندگی این حوزه انتخاب شد. پس از او پسرش سلط
ان محمد سلطانی در دوره نوزدهم به عنوان نماینده بهبهان و کهگیلویه انتخاب شد. در دوره بیستم نیز خودش به عنوان نماینده مردم بهبهان در مجلس حضور داشت.
محمد اسمعیل انصاری سیاست مدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی بود، که در دوره بیست و یکم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده اندیمشک از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
علی اکبر حکیم شوشتر سیاست مدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی بود، که در دوره بیست و یکم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده شوشتر از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
محمد علی کلانتر هرمزی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و دوم مجلس شورای ملی به عنوان نماینده رامهرمز از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
علی اکبر حکیم شوشتری سیاست مدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی بود، که در دوره بیست و دوم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده شوشتر از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
قره خان ممکن است به یکی از مکان های زیر اشاره بدارد:
عطا الله اخلاقی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و دوم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده دزفول از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
وارن میچل (؛ – ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا بود. وی بین سال های ۱۹۵۱ تا ۲۰۱۵ میلادی فعالیت می کرد. او برنده جایزه بفتا برای بهترین بازیگر تلویزیونی بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به مرگ فروشنده، بسته غیرمنتظره، جاسوس جنگ سرد، ملاقات با مردمان برجسته و کرکرها اشاره کرد.
کریم آصف سیاست مدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده دزفول از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت. پس از انقلاب ۱۳۵۷، اموالش توسط دولت جمهوری اسلامی تصرف شد.
غلامرضا اخلاق پور سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده آبادان از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت. پس از انقلاب ۱۳۵۷، اموالش توسط دولت جمهوری اسلامی تصرف شد.
طاهر جوکار سیاست مدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده بهبهان از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
آندره گلوکسمن (؛ – ) یک فیلسوف، کنشگر، و نویسنده اهل فرانسه بود. وی که در جوانی از طرفداران مائو به شمار می رفت، با تجدید نظر در افکارش به یکی از منتقدان سرسخت حکومت های خودکامه بدل شد. تغییرات فکری و نظری گلوکسمن به گونه ای بود که به نومحافظه کاری تمایل پیدا کرد و در این راستا به حمایت از حمله به عراق برای سرنگونی صدام پرداخت و در زمان انتخابات ریاست جمهوری فرانسه از نیکولای سارکوزی طرفداری کرد. او در دهه هفتاد میلادی در کنار ژان پل سارتر و ریمون آرون به کمک پناهجویان ویتنامی سرگردان در دریاها شتافت. وی همچنین از منتقدان حکومت ایران بود. پس از حمله ارتش عراق به قرارگاه اشرف در سال ۲۰۱۱، آندره گلوکسمن سیاست های دولت عراق را به باد انتقاد گرفت. گلوکسمن در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۵ در ۷۸ سالگی در پاریس درگذشت.
رضا حجتی سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی، به عنوان نماینده شوش از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
منوچهر دهقان سیاست مدار و مدیر اجرایی ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی به عنوان نماینده رامهرمز از استان خوزستان، در مجلس شورای ملی حضور داشت.
عبدالعزیز راشدی (زاده ۱۳۲۲ - ۲ آبان ۱۳۵۹) سیاست مدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده ماهشهر از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت.که توسط خلخالی بدون محاکمه اعدام شد
محمود شریفی (زاده ۱۳۰۲ - درگذشته ۱۳۹۹) سیاست مدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده آبادان از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت. پس از انقلاب ۱۳۵۷، اموال وی توسط دولت جمهوری اسلامی تصرف شد.
نعمت الله جزایری سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم مجلس شورای ملی به عنوان نماینده شوشتر از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
مهرآفاق آصف زاده(۱۳۱۵-) سیاست مدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده آبادان از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت. تولد و تحصیلات. مهر آفاق آصف زاده در سال ۱۳۱۵ به دنیا آمد. وی تحصیلات خود را تا پایان دوره دبیرستان در ارومیه گذراند و لیسانس خود در رشته زبان و ادبیات فارسی را در دانشگاه تهران و دکترا را با گرایش روان شناسی و تعلیم و تربیت در دانشگاه به پایان رساند.
فریدون معتمد (؛ ۶ اکتبر ۱۹۱۷ – ۱۳ ژوئیه ۱۹۹۳) یک زبان شناس اهل ایران بود.
ویلیام سی. لی (؛ – ) سرلشکر نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا بود. از وی به عنوان پدر یگان هوابرد آمریکا یاد می شود. او یک افسر ارشد ارتش ایالات متحده بود که در جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم جنگید و در طی آن فرماندهی لشکر ۱۰۱ هوابرد، ملقب به «عقاب های غران» را بر عهده داشت.
ریموند تی. اودیرنو (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۸ اکتبر ۲۰۲۱) ژنرال نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ به عنوان سی و هشتمین رئیس ستاد نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد. اودیرنو فعالیت نظامی را از سال ۱۹۷۶ در نیروی زمینی آمریکا آغاز کرد، از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴ فرماندهی لشکر ۴ پیاده را در خلال جنگ عراق برعهده داشت، از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ فرمانده سپاه سوم زرهی بود، از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ به عنوان فرمانده نیروی چندملیتی عراق فعالیت می کرد و از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ فرماندهی ستاد مشترک نیروهای ایالات متحده را برعهده داشت.
فیلیپ ریورس (؛ زادهٔ ) یک ورزشکار اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به سن دییگو چارجرز اشاره کرد.
هیو شلتون (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسه نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در فاصله سال های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ به عنوان چهاردهمین رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا فعالیت می کرد. شلتون فعالیت نظامی را از سال ۱۹۶۳ در نیروی زمینی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۳ فرماندهی لشکر ۸۲ام هوابرد را برعهده داشت، از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴ فرمانده سپاه هجدهم هوابرد بود، از ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ به عنوان فرمانده نیروهای ویژه نیروی زمینی آمریکا فعالیت می کرد و از ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت. وی در جنگ ویتنام، حمله ایالات متحده آمریکا به پاناما، جنگ خلیج فارس و جنگ علیه تروریسم حضور داشت و در سال ۲۰۰۱ از نیروهای مسلح آمریکا بازنشسته شد.
جیل واگنر (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به تین ولف و مسابقه وایپ اوت و "جاده به پالوما" اشاره کرد.
رابرت گیبس (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا است.
رندی وودسن () مدرس دانشگاه و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که هم اکنون به عنوان رئیس دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی فعالیت می کند.
یدالله داج (؛ زادهٔ ) دانشمند و آماردان ایرانی تبار اهل سوئیس است.
اثر اجماع کاذب عنوان یک نوع سوگیری شناختی در روان شناسی است. منظور از اثر اجماع کاذب اشاره به این ایدهٔ رایج ولی نادرست است که افراد فکر می کنند دیگران هم عقاید، نظرات و جهان بینی ای مشابه با آن ها دارند. این پدیده می تواند به آشفتگی، سوء برداشت، تصمیم گیری های ضعیف و ناکارآمدی منجر شود و عاملی نامطلوب برای کسب وکار ها محسوب می شود. استاد دانشگاه استنفورد «لی راس» و همکارانش آزمایشی را در سال ۱۹۷۷ دربارهٔ اثر اجماع کاذب انجام دادند به این ترتیب که به طور تصادفی از دانشجویان خواستند تا لباسی تبلیغاتی را بپوشند که رو آن نوشته شده بود «در ساندویچی جو غذا بخورید» و با این لباس ۳۰ دقیقه در محوطه دانشگاه قدم بزنند. دانشجویان مختار به پذیرش درخواست بودند. سپس از دانشجویان می پرسیدند که به نظر آنها آیا سایر دانشجویان نیز حاضر به پوشیدن لباس خواهند شد. ۶۲ درصد آنهایی که خود لباس تبلیغاتی را پوشیده بودند باور داشتند که سایرین هم حاضر به پوشیدن لباس تبلیغاتی هستند. ۶۷ درصد کسانی هم که قبول نکرده بودند لباس تبلیغاتی را بپوشند تصور می کردند سایرین هم این کار را نخواهند کرد.
ربیع الله کبیری (۱۸۸۹ – ۱۹۴۷) نظامی و سیاست مدار اهل ایران بود. وی از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۶ به عنوان وزیر راه، پست و تلگراف حکومت خودمختار آذربایجان فعالیت می کرد.
جعفر کاویان (زاده ۱۸۹۵ – درگذشته ۱۹۷۵) نظامی و سیاست مدار اهل ایران بود، که به عنوان وزیر دفاع حکومت خودمختار آذربایجان فعالیت می کرد.
سید عبدالرحیم موسوی (زادهٔ ۱۳۳۹) سرلشکر نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران است که از ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ به عنوان چهارمین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران فعالیت می کند. وی طی فاصله ۳۰ مرداد ۱۳۹۶ تا ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ چهارمین فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی ایران بود. موسوی دانش آموخته دکتری مدیریت دفاعی از دانشگاه عالی دفاع ملی و آموزش دیده دانشکده افسری نیروی زمینی ارتش است. وی فعالیت نظامی را از سال ۱۳۵۸ در نیروی زمینی ارتش آغاز کرد و در طول جنگ ایران و عراق به عنوان یکی از اعضای ارتش در رسته توپخانه حضور داشت. او از ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۴ فرماندهی دانشگاه افسری امام علی را برعهده داشت، از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷ رئیس ستاد مشترک ارتش بود، در فاصله سال های ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۵ به عنوان جانشین فرمانده کل ارتش فعالیت می کرد و از ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۶ جانشین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح بود. زندگی و تحصیلات. سید عبدالرحیم موسوی در سال ۱۳۳۹ در شهر قم زاده شد. پدرش صاحب کارگاه ریسندگی بود و او از شش سالگی در آنجا کار کرده است. موسوی در ۲۳ سالگی ازدواج کرد و دو فرزند پسر دارد. او گفته که مدرک داوری فوتبال و تجربه مربی گری دارد، اما به دلیل «استرس شدید
» نمی تواند بازی های تیم ملی فوتبال را تماشا کند. وی در سال ۱۳۵۸ به عضویت ارتش جمهوری اسلامی ایران درآمد و از همان سال تحصیل در دانشکده افسری نیروی زمینی ارتش را آغاز کرد. او پس از پایان جنگ و در سال ۱۳۷۶ دوره دافوس را طی نمود و دوره نظری دکتری مدیریت دفاعی را نیز در دانشگاه عالی دفاع ملی به پایان رساند. وی از شهریور ۱۳۸۴ تا تیر ۱۳۹۵ جانشین فرمانده کل ارتش بود و با حفظ سِمَت، ریاست مرکز مطالعات راهبردی آجا را برعهده داشت. او همچنین تا پیش از سال ۱۳۸۴ معاونت طرح و برنامه و نیز معاونت آموزش نیروی زمینی ارتش را در سوابق خود داراست. موسوی در سال ۱۳۹۵ به ستاد کل نیروهای مسلح منتقل شد و تا سال ۱۳۹۶ برای مدت بیش از یک سال، جانشینی رئیس ستاد کل نیروهای مسلح را برعهده داشت. فعالیت نظامی. جنگ ایران و عراق. موسوی در جنگ ایران و عراق ابتدا به منطقه کردستان اعزام شد و در لشکر ۲۸ کردستان، در جبهه های جنگ غرب حضور پیدا کرد، سپس به گروه ۳۳ توپخانه نیروی زمینی ارتش پیوست و در جبهه های خوزستان فعالیت نمود. وی در عملیات های والفجر ۴، والفجر ۹، بیت المقدس ۵، قادر، نصر و چندین عملیات دیگر حضور داشت و در مجموع سابقه ۹۶ ماه فعالیت
در جنگ ایران و عراق را در سوابق خود داراست. فرماندهی کل ارتش. موسوی طی حکمی از سوی سید علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، در ۳۰ مرداد ۱۳۹۶ با ارتقاء از درجه سرتیپی به سرلشکری، به سمت فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی ایران منصوب و جایگزین عطاءالله صالحی شد. وی پیش از فرماندهی کل ارتش، به مدت حدود یک سال جانشینی ریاست ستاد کل نیروهای مسلح را برعهده داشت. در ۷ خرداد ۱۳۹۸، خامنه ای موسوی را با حفظ سمت فرماندهی کل ارتش، به عنوان فرمانده قرارگاه پدافند هوایی خاتم الانبیا منصوب کرد. در ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ پس از ترور سرلشکر محمد باقری توسط اسرائیل، موسوی به عنوان رئیس ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران انتخاب شد. این جایگاه همواره در اختیار فرماندهان سپاه بود، اما برای نخستین بار به یک فرمانده ارتش واگذار شد. امیر حاتمی جانشین او به عنوان فرمانده کل ارتش شد. مواضع سیاسی. موسوی در مصاحبه ای با شبکه خبر جمهوری اسلامی ایران و در برنامه "بدون تعارف" بیان کرد که بزرگ ترین آرمان و آرزویش که شب و روز به آن می اندیشد، نابودی اسرائیل است. وی همچنین در فرودین ۱۳۹۷ در جایگاه فرماندهی کل ارتش، در ستاد مرکزی راهیان نور، سخنانی
بر ضد اسرائیل و ایالات متحده آمریکا بیان کرد: جایزه ها و نشان های افتخار. این بخش شامل نشان ها و جایزه های رسمی عبدالرحیم موسوی است، که بر روی لباس همسان او نصب می شود، ولی جایزه های غیرنظامی و غیررسمی را در برنخواهد داشت.
ویکتور اش (؛ زادهٔ ) سیاست مدار و دیپلمات اهل ایالات متحده آمریکا است.
کورت ام. کمپل (؛ زادهٔ ۲۷ اوت ۱۹۵۷) یک سیاستمدار، دیپلمات و تاجر اهل ایالات متحده آمریکا است که از سال ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵ به عنوان قائم مقام وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا خدمت کرد . او پیشتر و در دولت جو بایدن به عنوان هماهنگ کننده شورای امنیت ملی برای شرق آسیا و اقیانوسیه فعالیت می کرد.
رایان کراکر (؛ زادهٔ ) دیپلمات اهل ایالات متحده آمریکا است، که از سال ۲۰۱۶ تاکنون از اعضای هیئت رئیسه سازمان رسانه های جهانی ایالات متحده است. وی از ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳ سفیر آمریکا در لبنان و از ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷ سفیر آمریکا در کویت بود، از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ به عنوان سفیر آمریکا در سوریه و از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷ به عنوان سفیر آمریکا در پاکستان فعالیت می کرد. او از ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ سفیر آمریکا در عراق و از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ سفیر آمریکا در افغانستان بود.
ایزابل دوروتی بل پاولی (زادهٔ ۷ مارس ۱۹۹۲)، یک هنرپیشه اهل بریتانیا است. از فیلم هایی که او در آن نقش داشته است می توان به "خاطرات یک دختر نوجوان" و نقش دیزی میلر در مجموعه تلویزیونی «ام.آی های» اشاره کرد. او دختر بازیگر بریتانیایی مارک پاولی است.
مربی لاک پشت نام تابلویی هنری از نقاش اهل ترکیه، عثمان حمدی است. این تابلو در دو نسخهٔ مختلف در سال های ۱۹۰۶ و ۱۹۰۷ میلادی ترسیم شده اند. هر دو تابلو در مسجد سبز در شهر بورسا ترسیم شده اند. اصلی ترین تفاوت نسخهٔ اول و دوم دو تابلو در تعداد لاک پشت ها و دست نوشته بر روی دیوار مسجد می باشد.
یوهان مارتین اشلیر یا شله یر ، (زادهٔ ۱۸۳۱ و درگذشتهٔ ۱۹۱۲)، کشیش کاتولیک آلمانی و سازندهٔ نخستین زبان فراساختهٔ موفق در اروپا در سال ۱۸۸۰ بود. نام این زبان ولاپوک و به معنی «زبان جهانی» بود، ولی پس از مدت کوتاهی، جای آن را زبان بین المللی اسپرانتو، موفق ترین و پرمتکلم ترین زبان فراساختهٔ جهان تا به امروز ، گرفت. شله یر به خاطر چندزبانگی ای اش شهرت فراوانی داشت؛ او به ۷ زبان مختلف شعر سروده بود و به ۲۵ زبان گوناگون نثر نگاشته بود. دکتر لودویک زامنهوف، سازندهٔ زبان اسپرانتو، در سخنرانی تاریخی خود در نخستین همایش جهانی اسپرانتو در بولون-سور-مر فرانسه در سال ۱۹۰۵، مراتب قدردانی خود را از شله یر و زبان فراساخته اش، ولاپوک، بیان کرد.
«بازی با توپ» () یک فیلم صامت کوتاه آمریکایی در سبک مستند به کارگردانی ویلیام هیس است که در سال ۱۸۹۸ منتشر شد. این فیلم دربارهٔ بازی بیسبال بین دو تیم "ریدینگ فایتین فیلز" و "نیوآرک برز" می باشد.
شب ، تندیسی مرمرین از میکل آنژ است که بین سال های ۱۵۲۶ تا ۱۵۳۱ ساخته شده است. این مجسمه بخشی از تزئینات داخلی ظروف خانه جدید سن لورنزو در فلورانس است. "شب" یک بخش از تمثیل چهارگانهٔ "اوقات شبانه روز" است که سمت چپ تابوت سنگی جولیانو مدیچی (دوک نمور) قرار گرفته است.
اد اوراس (زاده ۴ ژوئیه ۱۹۴۶) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم داغ سرخ، گردن کلفت، پنهان، غلاف تمام فلزی، سرباز جهانی و اکش جکسون اشاره کرد.
«"توهم منجم"» () یک فیلم صامت و کوتاه فرانسوی در ژانر فانتزی به کارگردانی ژرژ ملی یس است که در سال ۱۸۹۸ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به ژرژ ملی یس اشاره کرد.
وسوسه آنتونی بزرگ () یک فیلم صامت و کوتاه فرانسوی به کارگردانی ژرژ ملی یس است که در سال ۱۸۹۸ منتشر شد.
پیتر جیسون (به ؛ زادهٔ ۲۲ ژوئیهٔ ۱۹۴۴ – درگذشتهٔ ۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۵) بازیگر آمریکایی بود. از جمله فیلم هایی که وی در آن ها بازی کرده است، می توان به داغ سرخ، ارواح مریخ، کنگو، مردی که برگشت، هراس از عنکبوت، حرکت مک آلیستر، کارمند ماه، میلیون ها بروسترس، سقوط کردن و پول کثیف اشاره کرد.
اولگ ویدوف (؛ زاده ۱۱ ژوئن ۱۹۴۳ درگذشته ۱۵ مه ۲۰۱۷) بازیگر روس بود. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم داغ سرخ، سیزده روزسیزده روز، رابطه عاشقانه اشاره کرد.
«معلم عینکی» یا "معلم نزدیک بین مدرسه" () یک فیلم صامت کوتاه آمریکایی است که در سال ۱۸۹۸ منتشر شد.
ضاحیه جنوبی یک منطقه برون شهری عمدتاً شیعه نشین در جنوب بیروت، در شهرستان بعبدا واقع در لبنان است که اقلیتی از مسلمانان سنی، مسیحی و یک کمپ آوارگان فلسطینی با ۲۰٬۰۰۰ نفر نیز در آن ساکن هستند. این منطقه، مسکونی و تجاری بوده و دارای چند مرکز خرید، فروشگاه و بازار است و شامل چندین شهر و شهرداری می شود. این منطقه در شمال فرودگاه بین المللی رفیق حریری بیروت واقع شده و آزادراه ام۵۱ که بیروت را به فرودگاه، متصل می کند، از آن عبور می کند. جغرافیا. این منطقه (به همراه ضاحیه شمالی و ضاحیه شرقی) یکی از سه منطقه بزرگ بیروت است. اما عبارت «ضاحیه» تنها برای این بخش از بیروت به کار می رود. پیش از این، به این منطقه «ساحل متن جنوبی» می گفتند. ضاحیه جنوبی تقریباً حدود نیمی از پایتخت لبنان (۲۸ کیلومتر مربع) را در برمی گیرد. محله ها و شهرک های زیادی در این منطقه قرار دارند. فرودگاه بین المللی رفیق حریری بیروت، وزارت کار، وزارت مهاجران و دانشگاه لبنان از جمله مهم ترین اماکن در منطقه ضاحیه جنوبی هستند. شمار زیادی از ساختمان های اداری، فروشگاه های بزرگ، مراکز صنعتی، مالی و اقتصادی در این منطقه هستند. سفارت خانه های ایران، کویت، مرا
کش، یمن، دفتر سازمان ملل متحد و اونروا در ضاحیه، مستقر هستند. دفتر برخی شبکه های تلویزیونی مانند المنار، شبکه اطلاع رسانی و رسانه ای حزب الله، البشائر و العالم در ضاحیه جنوبی قرار دارند. تاریخچه. امپراتوری عثمانی. ضاحیه جنوبی در گذشته از مجموعه ای از دهکده ها و زمین های کشاورزی و باغ های زیتون و مرکبات بود. مهم ترین بخش این منطقه، محله مسیحی نشین حاره حریک با باغ های زیبای لیمو بود. بشیر دوم، آخرین امیر مارونی امارت جبل لبنان در دوران امپراتوری عثمانی اهل ضاحیه بود. به همین دلیل این منطقه از آن هنگام تا پایان امپراتوری عثمانی، املاک فئودالی او ضمیمه شد. در سال ۱۸۹۰ جمعیت زیادی از مردم این منطقه برای زندگی بهتر به آمریکای لاتین مهاجرت کردند. تا میانه اول سده بیستم میلادی، ضاحیه، بافت روستایی و کوهستانی داشت. آغاز تا میانه سده ۲۰ میلادی. در آغاز سده ۲۰، منطقه ضاحیه، پیشگام جنبش استقلال عرب به رهبری عبدالکریم قاسم خلیل بود. پس از پایان قیمومت فرانسه بر سوریه و لبنان در سال ۱۹۴۳، مهاجرت های داخلی از روستاها به بیروت افزایش پیدا کرد و بیشتر این افراد در حاشیه بیروت و جایی به نام «کمربند بدبختی» ساکن شدند. تا اوایل
دهه ۱۹۵۰ منطقه ضاحیه به واسطه بافت جمعیتی خود، به بستر مناسبی برای رشد ایده های ناسیونالیستی، چپ گرایانه و سوسیالیستی تبدیل شد. یکی از مهم ترین عوامل برای رشد این ایده ها ضدیت کمیل شمعون، رئیس جمهور وقت لبنان و هم پیمان جهان غرب، با آن ها بود. ورود چریک های فلسطینی به لبنان در سال ۱۹۶۸ باعث شد شمار زیادی از مردم ضاحیه به جنبش های مقاومت فلسطینی، به ویژه سازمان آزادی بخش فلسطین بپیوندند. آوارگان فلسطینی. پس از روز نکبت در سال ۱۹۵۰ که صدها هزار فلسطینی آواره به لبنان رفتند نزدیک به ۲۰ هزار نفر از آنها در اردوگاهی بر روی تپه ای در ضاحیه در نزدیکی جاده فرودگاه رفیق حریری ساکن شدند. با تداوم اسکان فلسطینی ها این اردوگاه ها به خانه آن ها تبدیل شد. جنبش امل. محله حاره حریک در مرکز ضاحیه در فاصله پنج کیلومتری بیروت قرار دارد. این محله از لحاظ تاریخی محله ای مسیحی نشین است. در سال ۱۹۷۶، یک مرجع تقلید شیعه به نام سید محمدحسین فضل الله، نخستین حوزه علمیه دینی-سیاسی را در این محله راه اندازی کرد. پس از آن، چند حوزه علمیه دیگر نیز در محله حاره حریک، افتتاح شدند. با آغاز جنگ داخلی لبنان در سال ۱۹۷۵، بسیاری از شیعیان دیگر
مناطق لبنان برای فرار از آزار و اذیت شبه نظامیان مسیحی، به محله ضاحیه، کوچ کردند. در همان دوران، سید موسی صدر، نهضت اسلامی شیعی به نام «جنبش محرومان» یا «جنبش مقاومت گروه های لبنان» (جنبش امل) را در ضاحیه جنوبی، بنیان گذاشت. به دلیل بافت جمعیتی فقیر این منطقه، موسی صدر، ضاحیه را «حومه محرومان» نامید. حزب الله. با تثبیت حضور حزب الله در منطقه ضاحیه در دهه ۱۹۸۰، محله حاره حریک به مرکز فرماندهی حزب الله تبدیل شد تا جایی که امروز به شیوه ای خودگردان توسط حزب الله اداره می شود. در حاره حریک، پیروان حزب الله در مناسبت های خاص گرد هم می آیند. در دهه های بعد بسیاری از علمای سرشناس شیعه لبنان و رهبران حزب الله در این محله، زندگی کردند. به همین دلیل این محله همواره یکی از اهداف بالقوه اسرائیل در درگیری های بین اسرائیل و حزب الله بوده است. این منطقه در جنگ ۲۰۰۶ اسرائیل و لبنان و درگیری اسرائیل و حزب الله (۲۰۲۳–اکنون) به شدت توسط اسرائیل بمباران شد. در جریان جنگ ۲۰۰۶ اسرائیل و لبنان، بخش بزرگی از منطقه ضاحیه به دلیل بمباران های اسرائیل، ویران شد؛ اما حزب الله با تشکیل کمیسیون عالی امداد و بنیاد «وعد» و همچنین پشتیبانی ما
لی ایران و برخی دیگر از کشورهای عربی، به سرعت این منطقه را بازسازی کرد. در سپتامبر ۲۰۲۴ نیز سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب الله لبنان در این منطقه کشته شد. پس از آغاز جنگ داخلی سوریه و قدرت گرفتن برخی گروه های افراطی سنی، ضاحیه، چندین بار هدف بمب گذاری های گروه هایی چون داعش و جبهه النصره قرار گرفت. مردم شناسی. از آغاز سده ۲۰ میلادی، ضاحیه جنوبی عموماً سکونت گاه مردم فقیر بوده است. به همین دلیل در آغاز، آن را «کمربند بدبختی» نامیدند. سپس موسی صدر آن را «حومه محرومان»، چپ های لبنانی آن را «حومه بدبختی» و حزب الله آن را «حومه مستضعفان» نامیدند. به دلیل فقر زیاد، منطقه ضاحیه همواره یکی از کانون های شورش علیه دولت مرکزی لبنان بوده است. تراکم بالای جمعیت و بی توجهی دولت به ضاحیه جنوبی باعث شده استفاده حزب الله از این موقعیت شده تا به وسیلهٔ موسسه هایی مانند جهاد البناء و کمیته امداد امام خمینی به شهروندان ضاحیه خدمات اجتماعی و درمانی ارائه دهد. این کمک ها در محبوبیت حزب الله در این منطقه بسیار تأثیرگذار بوده اند. حزب الله در این منطقه ممنوعیت هایی مانند فروش الکل و عدم فیلم برداری بدون داشتن مجوز، وضع کرده است. حزب ا
لله همچنین در این منطقه نیروهای امنیتی خودش را دارد. ضاحیه جنوبی حدود یک میلیون نفر (یک پنجم جمعیت لبنان) جمعیت دارد و به غیر از منطقه الشیاح که تحت تسلط نسبی جنبش امل است، حزب الله بر کل ضاحیه، کنترل کامل دارد. بیش از نیمی از جمعیت ضاحیه، شیعه هستند. اما اقلیتی از سنی ها و مسیحی ها نیز در این منطقه زندگی می کنند. همچنین چند ده هزار فلسطینی، ساکن این منطقه هستند. این محله، پناهگاهی برای فرار افراد قانون گریز بوده است.
پایان خوش گونه ای پایان بندی در آثار هنری (ادبی، سینمایی، نمایشی) است، و می تواند به موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
تو را در رؤیاهایم خواهم دید یک فیلم کمدی درام محصول سال ۲۰۱۵ آمریکا، به کارگردانی برت هیلی و نویسندگی مارک باش و هیلی است. در این فیلم بازیگرانی همچون بلایث دانر، مارتین استار، جون اسکویب، سم الیوت، مالین اکرمان، رئا پرلمان و مری کی پلیس ایفای نقش می کنند. نمایش افتتاحیه "تو را در رؤیاهایم خواهم دید" در جشنواره فیلم ساندنس سال ۲۰۱۵ در تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۱۵ بود و سپس در ۱۵ مه ۲۰۱۵ به صورت انتشار محدود توسط بلیکر استریت اکران شد.