Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گلینیس جونز (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. جونز در هشت دهه فعالیت حرفه ای روی صحنه و پرده سینما، در بیش از ۶۰ فیلم و ۳۰ نمایشنامه ظاهر شد. او در طول زندگی حرفه ای خود جوایز مختلفی از جمله جایزه تونی و جایزه درما دسک و همچنین نامزدی جایزه اسکار، جایزه گلدن گلوب و جایزه لارنس اولیویه را دریافت کرد. او یکی از آخرین ستاره های بزرگ بازمانده از دوران طلایی هالیوود و سال های کلاسیک سینمای بریتانیا بود. وی بین سال های ۱۹۲۳ تا ۱۹۹۹ میلادی فعالیت می کرد. گلینیس جونز در ۴ ژانویه ۲۰۲۴، در سن ۱۰۰ سالگی درگذشت.
مری یور (زادهٔ ۱۸ فوریهٔ ۱۹۳۳ – ۳ آوریل ۱۹۷۵) بازیگر اهل اسکاتلند بود. بخشی از فیلم شناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی ای که او در آن ها نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
یونا مرکل (؛ – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. فیلم شناسی. از فیلم هایی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "آبراهام لینکلن"، "پنجه گربه"، "دستری دوباره می راند"، "ترانه ۱۹۳۶ برادوی" و "اراذل و اوباش" اشاره کرد.
جویس ردمن (؛ – ) یک هنرپیشه اهل انگلستان-ایرلند بود. وی بین سال های ۱۹۳۸ تا ۲۰۰۱ میلادی فعالیت می کرد.
لیلیا اسکالا (؛ – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۳۱ تا ۱۹۹۰ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "فلش دنس"، "خانه بازی ها" و "چارلی" اشاره کرد.
دایان سیلنتو (؛ – ) یک هنرپیشه اهل استرالیا بود. وی بین سال های ۱۹۵۰ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می کرد.
لی لا کدرووا (زاده ۹ اکتبر ۱۹۱۸ – درگذشته ۱۶ فوریه ۲۰۰۰) هنرپیشه اهل روسیه بود. وی بین سال های ۱۹۳۸ تا ۱۹۹۴ میلادی فعالیت می کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شده است.
گرِیسون هال (; – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به شب ایگوانا اشاره کرد.
کارول چانینگ (زادهٔ – درگذشته ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آلیس در سرزمین عجایب اشاره کرد. وی سال ها با بیماری سرطان تخمدان مبارزه می کرد. فیلم. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد:
میلدرد ناتویک (; – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "روابط خطرناک"، "دردسر هری"، "دوجینش ارزان تر است"، "او یک روبان زرد بست" و "تمی و مرد مجرد" اشاره کرد. مرگ. در 25 اکتبر 1994، ناتویک در سن 89 سالگی بر اثر سرطان در خانه خود در منهتن درگذشت. او در گورستان پارک لورین در بالتیمور به خاک سپرده شد.
بیه ریچاردز (؛ – ) یک هنرپیشه، و شاعر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به حدس بزن کی قراره برای شام بیاد اشاره کرد.
سوندرا لوک (به ؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) خواننده، کارگردان و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۶۸ تا ۱۹۹۹ میلادی فعالیت می کرد. بخشی از فیلمشناسی. از جمله فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی ای که سوندرا لوک در آن ها نقش داشته است، می توان به آثار زیر اشاره کرد:
کِی مدفورد (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "باترفیلد ۸"، "یک دیوانگی خوب" و "سگ دو" اشاره کرد. مرگ. مدفورد هرگز ازدواج نکرد و فرزندی نداشت. او در ۱۰ آوریل ۱۹۸۰ بر اثر سرطان در شهر نیویورک درگذشت. او هنگام مرگ ۶۰ سال داشت.
کاترین بِرْنز (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به ناتالی و من اشاره کرد.
دیان کنون (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۵۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به "بهشت می تواند صبر کند" و "انتقام پلنگ صورتی" اشاره کرد. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
ویوین مرچنت (; – ) هنرپیشه اهل بریتانیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "الفی" و "دادگاه جزا" اشاره کرد.
سالی کلرمن (؛ – ) هنرپیشه، و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی از سال ۱۹۵۷ تا ۲۰۱۷ میلادی مشغول فعالیت بود. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
باربارا هریس (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۱ اوت ۲۰۱۸) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۵۹ تا ۱۹۹۷ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به نشویل، هزاران دلقک، هری کلرمن کیست اشاره کرد.
مارگارت لیتون (؛ – ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "عزیز" و " اشاره نمود.
جینی برلین (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۶۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
سوزان تایرل (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۶۴ تا ۲۰۱۲ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به گریان، موتوراما، دور از خانه، تیپهدس، ماه دروغگو و گوشت و خون اشاره کرد.
والنتینا کورتس (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۹) بازیگر اهل ایتالیا بود. فیلم شناسی. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کنت آکوئیلا"، "نخستین عشق" (۱۹۴۱)، "شهبانوی ناوارا" (۱۹۴۲)، "شام دلقک" (۱۹۴۲)، "خانه ای در تلگراف هیل" (۱۹۵۱)، "باراباس" (۱۹۶۱)، "دختری که زیاد می دانست" (۱۹۶۳)، "همسر شیطان" (۱۹۷۷) و "نامزد" (۱۹۸۹) اشاره کرد.
رونی بلکلی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، خواننده، کارگردان و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کابوس در خیابان الم" و "نشویل" اشاره کرد.
برندا واکارو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۶۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کابوی نیمه شب"، ""، "سوپرگرل"، "کاپریکورن یک"، "سامرتری" و "اولین گناه کبیره" اشاره کرد.
کوئین کامینگز (؛ زادهٔ ) هنرپیشه کودک بازنشسته و اکنون نویسنده و معامله گر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال های ۱۹۷۵ تا ۱۹۹۱ میلادی فعالیت می کرد.
تیوزدی ولد (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال های ۱۹۵۵ تا ۲۰۰۱ میلادی فعالیت می کرد.
بازار مشتقات، گونه ای بازار مالی برای مبادلات ابزارهای مشتقه، همچون بازار معاملات آتی یا اختیار معامله است، که ارزش آن از ارزش دیگر دارایی ها مانند اوراق بهادار، نرخ بهره، کالای اساسی و شاخص اوراق بهادار، مشتق می شود. مشتقات می توانند، در یکی از دو بازار بورس متشکل و بازار فرابورس مبادله شوند. بازار متشکل، دارای مقررات خاص و بازارهای متمرکزی برای مشتقات استاندارد شده است. بازارهای فرابورس، غیرمتمرکز و دارای مقررات کمتری هستند، که مشتقات با استاندارد پایین، در آنها مورد معامله قرار می گیرد.
باربارا باری (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۵۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به جدا شدن و آخر خط اشاره کرد.
لوسی یک فیلم علمی–تخیلی و اکشن آمریکایی-فرانسوی محصول سال ۲۰۱۴، به نویسندگی و کارگردانی لوک بسون است. اسکارلت جوهانسون به عنوان شخصیت اصلی فیلم و مورگان فریمن نقش پروفسور نورمن را ایفا می کند. جوهانسون در این فیلم شخصیت لوسی را به تصویر می کشد، زنی که وقتی یک داروی نوتروپیک و روان گردان در دستگاه گردش خون او جذب می شود، توانایی های سایکوکینسیس به دست می آورد. "لوسی" توسط یونیورسال استودیوز در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۴، در ایالات متحده به نمایش درآمد، و ۴۶۹ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد در حالی که ۴۰ میلیون دلار بودجه ساخت آن بوده است. فیلم با واکنش های مثبتی از سوی منتقدان همراه بود، اما همچنان نقدهای جانبدارانه دریافت کرده است. اگرچه فیلم برای داشتن درون مایه، عناصر بصری و عملکرد بازیگری جوهانسون مورد تحسین قرار گرفت، اما بسیاری از منتقدان داستان آن را بی معنا دانستند، به ویژه تمرکز آن بر باور نادرست ده درصد از مغز و توانایی های ناشی از آن. داستان. لوسی، دختری آمریکایی است که در تایپه به تحصیل مشغول است. دوست پسر جدیدش، ریچارد، او را مجبور می کند تا یک کیف حاوی چهار بسته از ماده ای بسیار قوی و مصنوعی به نام CPH4 را
به یک قاچاقچی خطرناک کره ای به نام آقای جانگ در هتل Regent تحویل دهد. پس از آنکه ریچارد جلوی چشم لوسی کشته می شود، او توسط افراد جانگ اسیر شده و مجبور به حمل یکی از بسته ها به عنوان قاچاق بر انسانی می شود. بسته در داخل شکم لوسی دوخته می شود، اما با ضربه ای که به شکمش وارد می شود، بسته پاره شده و مقدار زیادی از دارو وارد بدنش می گردد. این اتفاق باعث می شود توانایی های ذهنی و جسمی لوسی به طرز خارق العاده ای افزایش یابد. او قدرت هایی نظیر تله پاتی، تله کینزی، سفر ذهنی در زمان و نداشتن احساسات یا درد را به دست می آورد. لوسی با استفاده از این قابلیت ها، نگهبانان را می کشد و می گریزد. او به بیمارستان نظامی می رود تا بسته را از بدنش خارج کنند. پزشک به او می گوید که CPH4 به طور طبیعی در بدن زنان باردار در هفته ی ششم بارداری تولید می شود و به جنین انرژی رشد می دهد اما ماده ی موجود در بدن لوسی در دوزی غیرقابل تصور وارد شده است. لوسی سپس به هتل جانگ بازمی گردد، محافظانش را از بین می برد و با استفاده از توانایی های ذهنی، محل دقیق سه قاچاق بر دیگر را که حامل بسته های باقی مانده CPH4 هستند، از ذهن جانگ استخراج می کند. او
با پروفسور ساموئل نورمن تماس می گیرد، دانشمندی که در زمینه ظرفیت مغز انسان تحقیق می کند. لوسی برایش ثابت می کند که به توانایی های خارق العاده ای دست یافته و تنها ۲۴ ساعت دیگر زنده است. وقتی از نورمن می پرسد که با این دانش چه کند، او پیشنهاد می دهد آن را منتقل کند. لوسی برای دیدار با نورمن به پاریس پرواز می کند و از یک افسر پلیس محلی، دل ریو، می خواهد تا در یافتن بسته های باقی مانده کمکش کند. در طول پرواز، نوشیدن کمی شامپاین باعث واکنش شدید سلولی می شود، اما لوسی با مصرف مجدد ماده از فروپاشی بدنش جلوگیری می کند. پس از به دست آوردن باقی بسته ها و ملاقات با نورمن و تیمش، لوسی تصمیم می گیرد تمام دانش خود را با آن ها به اشتراک بگذارد. در آزمایشگاه، درباره ی ماهیت زمان، زندگی و درک انسانی صحبت می کند. سپس با تزریق محتویات هر سه بسته CPH4 به صورت وریدی، مغز او به سرعت به ظرفیت کامل نزدیک می شود. بدن لوسی به ماده ای سیاه رنگ تبدیل می شود که به تجهیزات آزمایشگاه نفوذ کرده و در نهایت به یک ابررایانه ی واحد تبدیل می شود. در این حین، لوسی به سفری ذهنی در میان زمان و فضا می رود؛ از گذشته ی بشریت و دیدار با اولین انسان (لو
سی باستانی) تا مشاهده ی انفجار بزرگ و آغاز آفرینش. در همین لحظه، جانگ وارد آزمایشگاه شده و سعی می کند لوسی را بکشد، اما لوسی پیش از شلیک، به ظرفیت کامل ذهنی می رسد و در فضا-زمان ناپدید می شود. تنها لباس هایش و ابررایانه ی سیاه باقی می ماند. دل ریو وارد می شود و جانگ را می کشد. نورمن یک فلش درایو سیاه از ابررایانه دریافت می کند. سپس رایانه نیز ناپدید می شود. دل ریو با حیرت می پرسد لوسی کجاست؟ در همان لحظه، موبایلش پیامی دریافت می کند: «من همه جا هستم.» در پایان، صدای لوسی شنیده می شود: «زندگی، یک میلیارد سال پیش به ما داده شد. حالا می دانی با آن چه باید بکنی.»
مسابقهٔ امدادی نوعی رقابت ورزشی است که در آن اعضای یک تیم هر کدام بخشی از مسیر را طی می کنند. مسابقات امدادی در ورزش های مختلفی از جمله دو، شنا، اسکی، اسکیت، بایاتلون و جهت یابی برگزار می شود. در بیشتر مسابقات امدادی یک چوب امدادی در دست ورزشکاران است که پس از پایان نوبت خود آن چوب را به هم تیمی خود انتقال می دهند. در مسابقات المپیک چندین نوع مسابقه امدادی برگزار می شود. در دو و میدانی دوهای ۴ در ۱۰۰ متر و ۴ در ۴۰۰ متر امدادی و در شنا رشته های ۴ در ۱۰۰ متر آزاد و ۴ در ۱۰۰ متر مختلط در برنامه مسابقات المپیک تابستانی قرار دارند. دوهای امدادی. در دو و میدانی دوهای امدادی زیادی وجود دارد اما دو نوع دو امدادی استاندارد که در برنامه مسابقات قهرمانی جهان و المپیک قرار دارد دوهای ۴ در ۱۰۰ متر و ۴ در ۴۰۰ متر امدادی هستند. به طور سنتی دو ۴ در ۴۰۰ متر آخرین مسابقه تورنمنت های دو و میدانی است که بر روی پیست برگزار می شود و بسیار مورد توجه تماشاگران قرار می گیرد. تعیین دقیق رکورد هر ورزشکار در دو امدادی بسیار مشکل است. چون دونده ها بعد از استارت زدن چوب امدادی را می گیرند و ممکن است مسافتی که طی می کنند دقیقاً ۱۰۰ متر یا
۴۰۰ متر نباشد. در مسابقات ۴ در ۱۰۰ متر تمام تیم در یک خط دو خود را آغاز کرده و به پایان می رسانند. اما در ۴ در ۴۰۰ متر فقط ۵۰۰ متر اول مسیر در خط های ابتدایی طی می شود و سپس دونده ها اجازه دارند تا به خط یک (کنار پیست) بیایند.
سندرم ایمپاستر، نشانگان دغل کار یا نشانگان خودویرانگری توانمندان یک پدیده ی روان شناختی است که در آن فرد نخبه نمی تواند اعتبار موفقیت هایش را بپذیرد. در این پدیده فرد تصور می کند برخلاف آنچه شواهد بیرونی که نشان از لیاقت وی برای رسیدنش به موفقیت از روی رقابت و تلاش دارند، او در واقع شایستگی آن موفقیت را ندارد و شخصی فریب کار است. فرد مبتلا به این نشانگان، موفقیت خودش را در نتیجهٔ اقبال، زمان بندی خوب، و یا فریب دیگران فرض می کند و این موضوع که فردی باهوش یا تلاش گر است را بدفهمی دیگران فرض می کند و از نظر روانی از سوی خود نمی پذیرد. این عبارت برای اولین بار توسط روانشناسان در مقاله ای در ۱۹۷۸ عنوان شد و در آن برآورد شد که حدود ۷۰ درصد از انسان ها، نشانه هایی از این سندرم را در خود دارند. محققان از آن به عنوان مسئلهٔ مؤثر بر زنانی یاد می کنند که علی رغم داشتن جایگاهی برجسته در تحصیل و حرفه ٔ خود، پافشاری می کنند که هیچ استعدادی ندارند و هر کسی را که غیرِ این بیندیشد، نادان می پندارند. اما بسیاری از زنان موفق نسبت به اجرای خوب کار خود اضطراب دارند. دکتر سندی مان، استاد روان شناسی دانشگاه مرکزی لنکشر در بریتانیا
، سه ویژگی اصلی سندرم ایمپاستر یا نشانگان خود ویرانگری افراد موفق را چنین بیان می کند: هانی لنکستر جیمز، روان شناس می گوید: «تجربهٔ داشتن سندروم ایمپاستر مانند این است که در تمام عمر با این ترس و نگرانی زندگی کنیم که دیگران ما را فریبکار بدانند و روزی بفهمند که در حد انتظارات و توقعات آنها نبوده ایم». تاریخچه. اصطلاح پدیده شیاد در مقاله ای با عنوان «پدیده شیاد در زنان با موفقیت بالا: دینامیک و مداخله درمانی» توسط Pauline R. Clance و Suzanne A. Imes منتشر شد. Clance و Imes پدیده فریبکار را «تجربه درونی دروغگویی فکری» تعریف کردند و در ابتدا تحقیقات خود را بر روی زنان در آموزش عالی و صنایع حرفه ای متمرکز کردند. محققان بیش از ۱۰۰ زن را مورد بررسی قرار دادند که تقریباً یک سوم آن ها به دلایلی غیر از سندروم ایمپاستر درگیر روان درمانی بودند و دو سوم آن ها را از سخنرانی ها و گروه های درمانی خود می شناختند. همه شرکت کنندگان به طور رسمی برای برتری حرفه ای خود توسط همکاران شناخته شده بودند و پیشرفت تحصیلی را از طریق مدارک تحصیلی و نمرات آزمون استاندارد نشان دادند. علیرغم تاییدیه خارجی ثابتی که این زنان دریافت کردند، آنها
فاقد تصدیق درونی از دستاوردهای خود بودند. هنگامی که از شرکت کنندگان در مورد موفقیت آنها سؤال شد، برخی از شرکت کنندگان آن را به شانس نسبت دادند، در حالی که برخی معتقد بودند که مردم توانایی های خود را بیش از حد ارزیابی کرده اند. کلنس و ایمز معتقد بودند که این چارچوب ذهنی پدیده فریبکار از عواملی مانند کلیشه های جنسیتی، مشکلات خانوادگی، هنجارهای فرهنگی و سبک اسناد ایجاد می شود. آنها کشف کردند که زنان در این مطالعه علائم «اضطراب عمومی، عدم اعتماد به نفس، افسردگی، و ناامیدی مربوط به ناتوانی در برآورده کردن استانداردهای خود تحمیلی موفقیت را تجربه کردند.»
خط بازار اوراق بهادار نشان دهنده مدل قیمت گذاری دارایی های سرمایه ای است، که از مفاهیم قابل آزمون نظریهٔ بازار سرمایه می باشد. این نظریه رابطه بین بازده مورد انتظار یک دارایی، با ریسک آن را تعریف می کند. تنها ریسک سیستماتیک، یعنی بخشی از خطر که از طریق تنوع بخشیدن به سبد دارایی قابل کاهش نیست، در برآورد قیمت سرمایه گذاری مورد نظر قرار گرفته می شود. با تکیه بر مفروضات خط بازار اوراق بهادار یا الگوی قیمت گذاری دارایی سرمایه ای، به ترتیب زیر استخراج می شود: که در آن:
عزت خانم حسنعلی با نام هنری آزاده بازیگر فیلم اهل ایران بود. زندگی نامه. آزاده متولد ۱۳۱۰ در تهران، تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان ری و دوره متوسطه را در دبیرستان ناموس طی کرد. وی فعالیت هنری را سال ۱۳۳۷ با تئاتر آغاز کرد. بازی در فیلم «افسونگر» به کارگردانی اسماعیل کوشان نخستین تجربه سینمایی اوست.
پرویز جعفری (زاده ۱۳۲۰، ارومیه) بازیگر فیلم اهل ایران بود. زندگی نامه. پرویز جعفری متولد ۱۳۲۰ در اورمیه، و فارغ التحصیل رشتهٔ بازیگری از مدرسه سینمایی لندن است. وی فعالین سینمایی خویش را از سال ۱۳۳۶ با فیلم یکی بود یکی نبود آغاز نمود.
ریسک سیستماتیک در امور مالی و اقتصاد، به ریسک حاصل از اثر عوامل کلی بازار اطلاق می شود، که به طور هم زمان بر قیمت اوراق بهادار موجود در بازار مالی تأثیر می گذارد. عواملی چون تحولات اقتصادی، سیاسی و اجتماعی (مانند تغییرات نرخ ارز، چرخه های تجاری، تورم، سیاست های پولی و مالی دولت ها) باعث ایجاد ریسک سیستماتیک در سیستم های مالی و اقتصادی می شود. بدلیل آنکه ریسک سیستماتیک در ارتباط با وضعیت کلی بازار و نوسانات موجود در آن می باشد و با بکارگیری تکنیک های مدیریت سبد اوراق بهادار قابل کاهش نمی باشد، به آن ریسک کاهش ناپذیر یا غیرقابل اجتناب نیز گفته می شود. از دیدگاه صاحبان سهام، ریسک سیستماتیک موجود در مجموعه ای از سهام، مهم است و این بدان مفهوم است، که قضاوت درباره تک تک سهام، نه براساس انحراف معیار بازده آن ها، بلکه بر مبنای ریسک سیستماتیک صورت می گیرد. طبق نظریه نوین سبد سهام، می توان ریسک غیرسیستماتیک را کاهش داد یا بطور کلی از میان برد، ولی ریسک سیستماتیک همچنان باقی می ماند. شاخص بتا ابزاری برای اندازه گیری ریسک سیتماتیک است.
حسین دانشور (زادهٔ ۱۳۰۸، تهران) بازیگر و کارگردان فیلم اهل ایران بود. زندگی نامه. حسین دانشور متولد ۱۳۰۸ در تهران، پس از پایان دورهٔ دبیرستان البرز وارد دانشسرای تربیت بدنی شد و در سال ۱۳۲۵ در بین ۱۵۰۰ نفر داوطلبان کنکور استودیو احیا هنرهای زیبا، موفق به تحصیل در رشتهٔ سینما شد. فعالیت در سینمای حرفه ای را از ۱۳۲۹ به عنوان بازیگر و با فیلم شرمسار به کارگردانی اسماعیل کوشان آغاز کرد. به دلیل علاقه به فعالیت های سیاسی و سیر و سفر، به مدت سه سال به هند، عراق، ترکیه و لبنان رفت. در سال ۱۳۳۳ به ایران بازگشت. پس از چند سال ۱۳۳۷ فعالیت سینمایی را کنار گذاشت و مدیر چند پروژهٔ آپارتمان سازی، از جمله شهرک اکباتان بود. وی در سال ۱۳۶۶ درگذشت.
رأی گیری انباشته یا رأی گیری تراکمی، مدلی از رأی گیری برای انتخاب اعضای هیئت مدیره شرکت ها می باشد. رأی گیری انباشته چند رأی متعدد برای یک عضو واحد هیئت مدیره را مجاز می دارد، به اینصورت که با توجه به تعداد افراد موردنیاز هیئت مدیره، به ازای مالکیت هر واحد سهام، یک امتیاز داده خواهد شد. رأی گیری تراکمی به این منظور طراحی شده، که گروه اقلیت سهام داران نیز بتوانند، تا حدی در کنترل شرکت دخالت داشته باشند. این دخالت از طریق انتخاب دست کم یک نفر در هیئت مدیره صورت می گیرد. برای مثال، فرض کنید قرار است ۵ عضو هیئت مدیره انتخاب شود. کسی که مالک ۱۰۰ سهم است، می تواند برای هر ۵ نفر، ۱۰۰ رأی بدهد. بنابراین، شخص یاد شده، در مجموع ۵۰۰ رأی می تواند بدهد. چنان چه رأی گیری تراکمی مجاز باشد، این شخص می تواند آرای خود را جمع کند و به نفع یک عضو هیئت مدیره ۵۰۰ رأی بدهد، به جای این که به هر یک از ۵ نفر، ۱۰۰ رأی بدهد. از ۱۸۷۰ تا ۱۹۸۰ از این روش برای انتخاب اعضای پارلمان ایالتی ایلینوی استفاده می شد.
الکساندر «آلکس» بیجانیان (زاده ۱۸۹۲ - درگذشته ؟) بازیگر سینما ارمنی تبار اهل ایران بود. وی بین سال های ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۵ میلادی (۱۳۲۹–۱۳۳۴) فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۸۹۲ میلادی (۱۲۷۱ خورشیدی) در بندر انزلی به دنیا آمد. وی تحصیلات خویش را در مدرسهٔ ارامنهٔ رشت فراگرفت و سپس به همراه گروه تئاتری که از قفقاز جهت اجرای برنامه به ایران آمده بود به این منطقه سفر کرد. پس از چندی وی از چهره های شاخص تئاتر شد و به رشت بازگشت. بجانیان در سال ۱۹۴۹ (۱۳۲۸) به تهران مهاجرت کرد و جذب هنر سینما گردید. از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۲ (۱۳۲۹ تا ۱۳۳۱) در فیلم های «شرمسار»، «مستی عشق»، «مادر» و «دزد عشق» به کارگردانی اسماعیل کوشان و در فیلم «غروب عشق» به کارگردانی احمد فهمی بازی کرد. او در اغلب فیلم ها نقش پدر را ایفا می کرد و از این رو بجانیان را اغلب پدر خطاب می کردند. تاریخ درگذشت وی نامعلوم است.
خرید و نگهداری راهبردی که به موجب آن سهام یک شرکت بعد از خرید، سالیان سال نگهداری می شود. طبق این راهبرد، از زمان ایجاد سبد سهام، تا پایان افق سرمایه گذاری، سهام فعالانه خرید و فروش نمی شود. نقطه مقابل آن، راهبرد خرید و فروش است.
روز بازخرید، روزی است که اوراق بهادار قبل از سررسید، بازخرید می شود. بازخرید اوراق مزبور به ارزش اسمی سهام به همراه بهره اندکی صورت می گیرد. به عنوان مثال، در قرارداد یک سند قرضه ۲۰ ساله ممکن است پیش بینی شده باشد که اگر انتشار اوراق جدید متضمن منافع ناشر باشد، بعد از ۱۰ سال از انتشار آن سند قرضه فرا می رسد. هنگام خرید اوراق قرضه، دانستن «روز بازخرید» مهم است، چرا که نمی توان به دریافت بهره بعد از این تاریخ مطمئن بود.
جایزه ولف در هنر یکی از جوایز شش گانه ای است که سالانه به هنرمندی که دارای بیشترین موفقیت و پیشرفت در عملکردش بوده است، اعطا می شود. این جایزه از طرف بنیاد ولف که در اسرائیل قرار دارد، به نقاشان، مجسمه سازان، معماران و موسیقی دانانی که از طرف بنیاد، به عنوان نفرات برتر تشخیص داده می شوند، تعلق می گیرد.
غلامعلی روانبخش با نامِ هنریِ روانبخش (زاده ۱۳۱۴ خورشیدی در قوچان – درگذشته در ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ تهران) بازیگر و خواننده اهل ایران بود. وی فعالیت هنری از ۱۳۳۵ با خوانندگی در رادیو ایران شروع کرد. زندگی. غلامعلی روانبخش به سال ۱۳۱۴ در شهر قوچان متولد شد و پس از تحصیلات ابتدائی و متوسطه به تهران آمد و در اداره بیمه های اجتماعی کارگران به سمت کارمند مشغول خدمت گردید و با خواندن ترانه هایی چون عروس و داماد، دختر قالی باف و نازی جان به اوج شهرت رسید و با خوانندگان زمان خود مثل: ویگن، عارف و منوچهر سخایی به رقابت پرداخت و چنان از شهرت و محبوبیتی بهره ور شد که ابتدا از وی برای شرکت در فیلم هایی دعوت به عمل آمد و سپس در رادیو مشغول همکاری و خوانندگی شد. وی پس از قریب دوازده سال فعالیت در سینما و رادیو، از اوایل سال ۱۳۵۲ به تدریج از فعالیت های هنری کناره گرفت و بیشتر به کارهای اداری و در بیرون اداره به فعالیت های ساختمانی می پرداخت. غلامعلی روانبخش یکی از آن خوانندگانی بود که در دهه ۱۳۴۰ شروع به فعالیتهای هنری نمود و با همان اولین ترانه خود «آهای عروس و ای دوماد» که از ساخته های ناصر زرآبادی بود مطرح شد. درگذشت. وی در دواز
دهم بهمن ماه سال ۱۳۵۷ بر اثر سکته قلبی درگذشت.
شهرام ثمینی پور (با نام هنری «شهرام») بازیگر کودک فیلم اهل ایران که در سال های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۶ در سینمای ایران در نقش پسرک خردسال در ٢٣ فیلم سینمایی نقش آفرینی کرد. صداپیشهٔ او ناهید امیریان، دوبلور بچه گوی ایرانی بود.
برج شانگهای آسمان خراش ۱۲۱ طبقه به ارتفاع ۶۳۲ متر، با کاربری اداری-تجاری است، که در شهر شانگهای مستقر می باشد. پروژه ساخت این ساختمان در سال ۲۰۰۸ آغاز شد و در سال ۲۰۱۶ به اتمام رسید. این ساختمان هم اکنون بلندترین ساختمان چین و دومین ساختمان بلند جهان به شمار موی آید. این برج از فناوری و مهندسی پیشرفته برای کاهش اثرات زیست محیطی خود استفاده می کند. شکل و طراحی منحصر به فرد آن به آن اجازه می دهد تا به طور موثر در برابر باد مقاومت کند که موجب صرفه جویی ۲۰ هزار متری آرماتور فولادی در طول ساخت آن شده است.
سیمین علی زاده بازیگر فیلم اهل ایران است. وی بین سال های ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۳ فعالیت داشت.
برج ۳ مرکز تجارت جهانی چین آسمان خراش ۷۴ طبقه به ارتفاع ۳۳۰ متر، با کاربری اداری-تجاری و هتل است، که در شهر پکن مستقر می باشد. پروژه ساخت این ساختمان در سال ۲۰۰۵ آغاز شد و در سال ۲۰۱۰ تکمیل و افتتاح گردید.
جلال موسوی بازیگر و چهره پرداز فیلم اهل ایران است.
تو پرودنشال پلازا، آسمان خراش ۶۴ طبقه به ارتفاع ۳۰۳ متر، با کاربری اداری-تجاری است، که در شهر شیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا مستقر می باشد. پروژه ساخت این ساختمان در سال ۱۹۸۸ آغاز شد و در سال ۱۹۹۰ تکمیل و افتتاح گردید. پرودنشال پلازا متعلق به شرکت خدمات مالی پرودنشال فایننشل می باشد.
جین مورفین (؛ ۲۷ اکتبر ۱۸۸۴ – ۱۰ اوت ۱۹۵۵) یک فیلم نامه نویس و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در سال ۱۹۳۴ که تعداد زیادی از نمایشنامه های "برادوی" را نوشته بود بعنوان اولین زن ناظر استودیو در "آر. ک. او" شروع به کار کرد.
دوروتی اما آرزنر (؛ – ) یک کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۲۲ تا ۱۹۴۳ میلادی فعالیت می کرد. وی تنها کارگردان زنی است که از دوران صامت، به قلمروی فیلم های ناطق وارد شد و نخستین فیلم ناطقش، «"کوکتل منهتن"» (۱۹۲۸) نام داشت. او در دههٔ ۳۰ میلادی یکی از ده فیلم ساز مطرح هالیوود بود.
ژولین دوویویه (؛ – ) کارگردان فیلم اهل فرانسه بود. وی برجسته ترین آثار خویش را بین سال های ۱۹۳۰ تا ۱۹۶۰ کارگردانی نمود. ژان رنوار او را یک تکنیسین بزرگ و یک شاعر می دانست. دوویویه یکی از بزرگترین کارگردانان فرانسه و شاید دنیا محسوب می شود و مربوط به نسلی که در آن ۴ کارگردان بزرگ دیگر فرانسوی، ژان رنوار، رنه کلر، مارسل کارنه و ژاک فدر درخشش داشتند. بیشترین ژانری که دوویویه در فیلم هایش به آن پرداخته است ژانر درام است و او برخلاف کارگردانانی که ذکر شد مورد تقدیر هیچوقت قرار نگرفته است در حالیکه اینگمار برگمان هم همیشه آثار دوویویه را تحسین می کرده است. ژان رنوار او را «تکنسین بزرگ، سخت گیر، شاعر» خطاب کرد. زندگی نامه. ژولین دوویویه در ۸ اکتبر ۱۸۹۶ در شهر لیل فرانسه به دنیا آمد. شروع حرفه دوویویه در سینما به سال ۱۹۱۶ و بازیگری برای کارگردان آندره آنتونی باز می گردد و در سال ۱۹۱۸ دستیار و نویسنده کارگردانانی همچون آندره آنتونی، مارسل هربیر شد. در سال ۱۹۱۹ اولین فیلم خویش را کارگردانی کرد و در سال ۱۹۲۰ فیلم هایی که کارگردانی کرد تم مذهبی داشتند. در دهه ۱۹۳۰، دوویویه عضو کمپانی تولید، «Film d'Art» بود که توسط مارسل
واندال و شارل دولاک بنیانگذاری شده بود و به عنوان عضوی از این تیم فعالیت می کرد و به مدت ۹ سال با آن ها همکاری کرد. در طول دهه ۳۰ دوویویه شاهکارهای خویش را کارگردانی نمود و از تم مذهبی دور شد و به سینمای گانگستری رو آورد. در سال ۱۹۳۸ با کمپانی مترو گلدوین مایر قرارداد بست و اولین فیلم آمریکایی خویش را The Great Waltz را کارگردانی نمود. در طول جنگ جهانی دوم، دوویویه برای کار به ایالات متحده آمریکا سفر نمود و در طول این سال ها (۴۴-۱۹۴۱) ۵ فیلم کاگردانی نمود. پایان جنگ به معنای بازگشت وی به فرانسه بود ولی آن جا برای ادامه دادن فعالیت خود مشکلاتی پیدا کرد ولی تا پایان عمر خود به ساختن فیلم در فرانسه ادامه داد به جز مدت کوتاهی که برای فیلم برداری فیلم های «آنا کارنینا» (۱۹۴۸) به بریتانیا و «Black Jack» به اسپانیا سفر نمود. در ۲۹ اکتبر ۱۹۶۷ در حین ساخت فیلم «Diaboliquement vôtre» در یک سانحه رانندگی در پاریس دچار حمله قلبی شد و درگذشت و در گورستان شهر روی ملمزون به خاک سپرده شد
برج زیفنگ (مرکز گرینلند-برج زیفنگ یا برج زیفنگ میدان گرینلند، مرکز مالی نانجینگ گرینلند سابق) آسمان خراش ۸۹ طبقه به ارتفاع ، با کاربری اداری-تجاری است، که در شهر نانجینگ، چین مستقر می باشد. پروژه ساخت این ساختمان در سال ۲۰۰۵ آغاز شد و در سال ۲۰۱۰ تکمیل و افتتاح گردید.