Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
) را به صورت همزمان در خود ترکیب می کنند. این ابزارها به گونه ای طراحی شده اند که سرمایه گذار و صادرکننده بتوانند از مزایای هر دو نوع ابزار بهره مند شوند.
توافقنامه بازخرید، توافقی بین دو طرف است، به نحوی که یک طرف اوراق بهادار خود را به قیمت مشخص، به طرف دیگر می فروشد (پول قرض می کند) و به طور همزمان تعهد می کند، که همان اوراق بهادار را به قیمت مشخص و در تاریخ مشخص، در آینده بازخرید کند. نرخ بهره ای که در قرارداد ذکر می شود، نرخ بهره رپو نامیده می شود. ساختار توافقنامه. توافقنامه بازخرید معکوس نقطه مقابل توافقنامه بازخرید می باشد. معامله گری که اوراق بهادار را می فروشد و در تاریخی مشخص در آینده، آن را بازخرید می کند، اصطلاحاً رپو انجام داده است. معامله گری که اوراق بهادار را خریداری می کند و در تاریخی مشخص در آینده آن را مجدداً به فروش می رساند، اصطلاحاً رپوی معکوس انجام داده است. بنابراین این ابزار مالی از منظر قرض گیرنده وجوه، توافقنامه بازخرید و از منظر قرض دهنده وجوه، توافقنامه بازخرید معکوس نامیده می شود. انواع توافقنامه بازخرید. وثیقه قابل قبول توسط قرض دهنده ممکن است تنها محدود به اوراق قرضه خزانه، با سررسید کمتر از ۱۰ سال، یا شامل هر نوع اوراق بهادار باشد. بازخرید یک شبه. توافقنامه بازخرید یک شبه که به سررسید یکروزه اطلاق می شود. بازخرید با دوره زمانی
مشخص. توافقنامه بازخرید با دوره زمانی مشخص، که سررسید آن بیشتر از یک روز و در توافقنامه ذکر می شود. بازخرید باز. توافقنامه بازخرید باز، که از ویژگی های آن نداشتن سررسید مشخص و قابلیت فسخ توافقنامه توسط هر یک از طرفین می باشد. همچنین نرخ بهره دپو به طور روزانه و بر اساس نرخ بهره بازار تعدیل می شود. بازخرید کلاسیک. در توافق نامه بازخرید کلاسیک، اگر در طول دوره توافق نامه به اوراق بهاداری که به وثیقه گذاشته شده است سود یا بهره ای تعلق گیرد این وجوه به صاحب اصلی اوراق بهادار (وام گیرنده) پرداخت خواهد شد. بازخرید فروش و خرید متقابل. توافق نامه بازخرید فروش و خرید متقابل، که تفاوت اصلی آن با توافق نامه بازخرید کلاسیک در این است که هر گونه بهره تعلق گرفته به اوراق بهادار در طول دوره قرارداد به وام دهنده تعلق می گیرد. بازخرید نگهداری در حساب ها. در توافق نامه بازخرید نگهداری در حساب ها، دریافت کننده وام، وثیقه را واقعاً به وام دهنده منتقل نمی کند و به جای آن با فروش استقراضی، دارایی مورد وثیقه را در طول دوره قرارداد در حسابی داخلی به نام قرض دهنده نگهداری می کند. این نوع از قراردادها تنها برای موسسات با ثبات از نظر م
الی استفاده می شوند و دلیل آن ریسک بالای این قراردادها برای وام دهنده می باشد، زیرا وثیقه تا پایان مدت قرارداد در حساب های وام گیرنده بوده و وام دهنده به وثیقه دسترسی ندارد. بازخرید سه طرفه. توافق نامه سه طرفه، اتاق پایاپای، شرکت تسویه وجوه یا بانک به عنوان یک واسطه بین دو طرف عمل می کند و مسئول اجرای معامله، که شامل نگهداری وثیقه، انتقال وثیقه، به روز کردن حساب ها و... می باشد. اگر چه ریسک اعتباری توافق نامه های بازخرید به دلیل وجود وثیقه به طور قابل ملاحظه ای کاهش یافته است، اما ریسک همچنان پابرجا است، زیرا ممکن است وام گیرنده در سررسید قرارداد، اوراق بهادار فروخته شده را، بازخرید نکرده و به تعهد خود عمل نکند. در نتیجه وام دهنده، اوراق بهادار را ضبط و آن را به فروش می رساند، در این حین ممکن است، ارزش اوراق بهادار کاهش یافته باشد. ریسک اعتباری به عوامل مختلف، از جمله دوره قرارداد و نقدشوندگی وثیقه بستگی دارد. کاربردها. این ابزار مالی، بانک ها، شرکت ها و صندوق های سرمایه گذاری را قادر ساخته، تا از طریق قراردادن وجوه نقد اضافه خود، سود کوتاه مدت به دست آورند، این نوع سرمایه گذاری ها به دلیل وجود وثیقه، نسبت به
سایر سرمایه گذاری ها، ایمنی بالاتر، ریسک نکول کمتری دارند. دریافت کنندگان وجوه در توافق نامه های بازخرید به منظور تأمین مالی کوتاه مدت و دسترسی به وجوه با هزینه کمتر به این بازار مراجعه می کنند، که می توان شرکت ها، بانک ها را در این زمره قرار داد. همچنین بانک های مرکزی از توافقنامه بازخرید، به عنوان جزئی از عملیات بازار باز استفاده می کنند. بدین معنی که از طریق فروش اوراق بهادار و تعهد به بازخرید آن به قیمت بالاتر، در تاریخی معین در آینده، اقدام به جمع آوری پول از بازار می کنند. برعکس بانک مرکزی مقدار مشخصی اوراق بهادار را از فروشنده می خرد و این فروشنده موافقت می کند، که در زمانی در آینده همان اوراق را به قیمتی بالاتر بازخرید کند و از طریق این ابزار مالی، اقدام به تزریق پول به اقتصاد می کند.
آرارات فیلمی است به کارگردانی آتوم اگویان محصول سال ۲۰۰۲ کمپانی میراماکس فیلمز داستان فیلم دربارهٔ وقایع نسل کشی ارمنی ها توسط دولتمردان امپراتوری عثمانی و رهبران قیام ترکان جوان است. مبنای این فیلم کتاب خاطرات یک پزشک آمریکایی بنام کلارنس آشر است با عنوان «یک پزشک آمریکایی در ترکیه» که او وقایع سال ۱۹۱۵ و به ویژه محاصره شهر وان را شرح می دهد.
گروه صفرا شرکت خوشه ای برزیلی است، که در زمینه ارائه خدمات مالی و بانکداری، توسعه املاک و مستغلات، سرمایه گذاری در کشاورزی و ترابری فعالیت می نماید. گروه صفرا در نیمه های سده ۱۹ میلادی توسط خانواده صفرا تأسیس شد و در حال حاضر دارای عملیات در کشورهای ایالات متحده آمریکا، سوئیس، برزیل، سوریه، ترکیه، لوکزامبورگ، فرانسه و بریتانیا می باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر سائوپائولو، برزیل قرار دارد. از زیرمجموعه های گروه صفرا می توان به: بانکو صفرا، صفرا نشنال بانک نیویورک، بانک جیکوب صفرا سوئیس و شرکت فیبریا اشاره نمود.
یوسف صفرا (زاده ۱۹۳۹) کارآفرین، بانکدار، سرمایه دار و مدیر اجرایی برزیلی است، که در حال حاضر به عنوان رییس هیئت مدیره گروه صفرا، بانک ملی صفرا نیویورک و بانکو صفرا فعالیت می نماید. یوسف صفرا در سال ۲۰۱۳ از سوی مجله فوربز، به عنوان دومین فرد ثروتمند برزیل شناخته شد. وی در همین سال (۲۰۱۳) با دارایی خالص ۱۵٫۹ میلیارد دلار، در رتبه ۴۶ از فهرست ثروتمندترین افراد جهان قرار گرفت. خانواده صفرا از یهودیان میزراهی لبنان خاورمیانه می باشند، که در اوایل دهه ۱۹۵۰ به برزیل مهاجرت کردند. یوسف صفرا در سال ۱۹۵۵ بانکو صفرا را در سائوپائولو تأسیس کرد. بانکو صفرا هم اکنون ششمین بانک بزرگ برزیل بشمار می آید. یوسف صفرا مالک شرکت فیبریا نیز می باشد. وی در ماه مارس ۲۰۱۵ با دارایی خالص ۱۷٫۳ میلیارد دلار، در رتبه بندی مجله فوربز، به عنوان دومین فرد ثروتمند برزیل و پنجاه ودومین فرد ثروتمند جهان شناخته شد.او همواره از لبنان به وطن اصلی خود یاد می کرد .
زبیکس یک نرم افزار متن باز برای پایش شبکه ها و نرم افزارها در سطح سازمانی است، که توسط الکسی ولادیشو ایجاد شده است. این نرم افزار برای پایش و تشخیص وضعیت سرویس های شبکه ها، سرورها و دیگر سخت افزارهای شبکه طراحی شده است. زبیکس از مای اس کیوال، پست گرس کیوال، اس کیوال لایت، Oracle و دی بی۲ برای ذخیره داده ها پشتیبانی می کند. برنامه نویسی سمت سرور از زبان C بهره میبرد و برنامه نویسی سمت کاربری آن از زبان PHP استفاده می کند. زبیکس گزینه های بسیاری برای مانیتورینگ تجهیزات ارائه می دهد: زبیکس تحت پروانه عمومی همگانی گنو نسخه 2 منتشر می شود و یک نرم افزار آزاد است. تاریخچه. نرم افزار زبیکس ابتدا به صورت یک نرم افزار درون سازمانی در سال 1998 ایجاد شد، 3 سال بعد در سال 2001 تحت پروانه عمومی همگانی گنو منتشر شد و در سال 2004 اولین نسخه پایدار آن انتشار یافت. توسعه نرم افزار. در حال حاضر زبیکس توسط شرکت ZabbixSIA به صورت اختصاصی توسعه داده می شود. کد منبع. زبیکس از چندین ماژول جداگانه تشکیل شده است: سرور، پروکسی و عامل ها به زبان C و سمت کاربر به زبان PHP و جاوا اسکریپت نوشته شده است. دروازه جاوا از زبیکس نسخه 2 اضافه ش
ده و به زبان جاوا نوشته شده است. انتشارها. از زمان انتشار نسخه 1.0 نرم افزار زبیکس ، نسخه های بعدی بیشتر با تغییر در زیر شماره نسخه (برای مثال: 1.1، 1.2، ... ) منتشر شده اند و هر انتشاری شامل بسیاری از ویژگی های جدید بوده است. اکنون نحوه شماره گذاری نسخه ها تغییر کرده است. زبیکس از نسخه 1.1 به بعد تصمیم گرفت که از شماره های فرد برای نسخه های توسعه (برای مثال: 1.1، 1.3، ..) و از شماره های زوج برای نسخه های انتشار یافته استفاده کنید. برای مثال نسخه 1.3 نسخه توسعه بوده و به دنبال نسخه 1.1 آمده است و برای انتشار نسخه 1.4 توسعه می یابد.
گرانت هسلو (زاده ۱۵ مه ۱۹۶۳) بازیگر و فیلم ساز آمریکایی است. او به خاطر همکاری هایش در تهیه کنندگی و نویسندگی آثار جرج کلونی شناخته می شود که چهار نامزدی اسکار را برای او به ارمغان آورده است. او به عنوان یکی از تهیه کنندگان "آرگو" (۲۰۱۲)، جایزه اسکار بهترین فیلم را در سال ۲۰۱۳ دریافت کرد. هسلو به عنوان بازیگر در فیلم هایی از جمله "دروغ های حقیقی" (۱۹۹۴)، "مایه ننگ" (۱۹۹۶)، "دشمن ملت" (۱۹۹۸) و "پادشاه عقرب" (۲۰۰۲) و همچنین چندین نقش فرعی در فیلم های جرج کلونی حضور داشته است. زندگی شخصی. هسلوف در لس آنجلس، کالیفرنیا به دنیا آمد، و در منطقه پالوس وردس آن بزرگ شد. پدرش، آرتور هسلوف، دندانپزشک بود و مادرش جری (با نام خانوادگی روزن)، یک تاجر بود. او دو برادر بزرگتر به نام های استیون و مایکل دارد. هسلوف یهودی است. او در دبیرستان پاولوس وردس و سپس دانشگاه کالیفرنیای جنوبی حضور یافت. او یکی از اعضای - انجمن افتخاری دانشجویان ممتاز دانشگاه است. هسلوف با لیزا هیلند هسلوف، تهیه کننده ازدواج کرده است.
فلابر یک فیلم کمدی علمی-تخیلی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۷ به کارگردانی لس مایفیلد با بازی رابین ویلیامز، مارسیا گی هاردن، کریستوفر مک دونالد، تد لواین، جودی بنسون، کلنسی براون، ریموند جی.بری، ویل ویتون، ادی مک کلرگ، لزلی استفانسون، اسکات مایکل کمبل، نانسی اولسون و ریموند جی.بری است. این فیلم بازسازی پروفسور غایب (۱۹۶۱) است، این فیلم ۱۷۸ میلیون دلار در سراسر جهان فروخت و نقدهای منفی منتقدان را دریافت کرد.
آوتاکوئید (اتوکوئید) فاکتور بیولوژیکی است که مانند هورمون محلی عمل کرده٬ دارای اثر کوتاه مدت و در محدوده انتشار عمل می کند. بااینکه محدوده اثر آوتاکوئید ها در نزدیکی محل ترشح انجام می شود اما ترشح بیش از حد این شبه هورمون و بالا رفتن غلظت آن٬ به درون سیستم گردش خون پایان می یابد. این هورمونها محلی هستند و در نتیجه اثر پاراکرین دارند. برخی آوتاکوئید های مهم عبارتند از:
کیفیت آب یا آب چونی به خواص شیمیایی، فیزیکی، زیست شناختی و پرتوشناختی آب اشاره دارد. که معیاری برای شرایط آب، بسته به یک یا چند بایستهٔ زیستی خاص یا نیاز یا هدف انسانی است. بیشتر در مراجع برای مجموعه استانداردها استفاده می شود که مطابقت با آن ها قابل ارزیابی است. بیشترین استانداردهای کیفیت آب مربوط به بهداشت زیست سازگان، ارتباط ایمن انسانی و آب آشامیدنی است. استانداردها. در تنظیم استانداردها سازمان ها تصمیمات فنی، علمی و سیاسی دربارهٔ چگونگی آب مصرفی اتخاذ می کنند. استانداردهایی که برای آب آشامیدنی توسط سازمان ملی استاندارد تدوین شده است،استاندارد شماره ۱۰۵۳ ویژگی های فیزیکی و شیمیایی آب و استاندارد شماره ۱۰۱۱ ویژگی های میکروبی آب می باشد. طبق استاندارد شماره ۱۰۱۱ سازمان ملی استاندارد، آب آشامیدنی باید عاری از هرگونه باکتری های بیماری زا مانند اشرشیاکلی و سودوموناس و … باشد. شاخص های آب آشامیدنی. شاخص هایی که برای تعیین کیفیت آب آشامیدنی استفاده می شود دو دسته می باشند. دسته اول بررسی میکروبی آب و دسته دوم بررسی فیزیکی و شیمیایی آب می باشد. بر اساس استاندارد میکروبی و شیمیایی آب پارامترهایی به شرح زیر دارای ا
همیت است: وضعیت کیفیت منابع آب در ایران. اگرچه کیفیت آب شرب در بسیاری از مناطق کشور مناسب است، لیکن در برخی نواحی تخلیهٔ زهاب کشاورزی و فاضلاب شهری و صنعتی به منابع آب سطحی و زیرزمینی، موجب کاهش کیفیت آب می شود. به عنوان مثال در کارون افزون بر آلودگی های طبیعی مانند مسیل های شور و پیشروی آب شور که از ویژگی های محلی است، آلودگی های دست سازی چون کشاورزی، مجتمع های کشت و صنعت نیشکر و آبزی پروری، پساب های صنعتی، فاضلاب های شهری و روستایی، سازه های بالادست و آلاینده های نفتی کیفیت آب را کاهش داده اند. اندازه گیری ها نشان می دهد، هنگامی که شوری آب در بند تنظیمی گتوند ۱۲۰۰ میکروموس بر سانتی متر است، شوری در اهواز و آبادان به ۲۵۰۰ و۴۰۰۰ واحد می رسد. در شاخهی دز و در محل بند علیکله، شوری کمتر از ۵۰۰ واحد است، حال آنکه در محل پیوستن دز به کارون افزایش چند برابری می یابد. رودخانه های دیگر کشور نظیر سیمره، ژاوهرود، کَشَف رود و نیز رودخانه های منتهی به تالاب انزلی کما بیش دارای چنین وضعیتی هستند. در نواحی شمالی کشور آلودگی آبهای زیرزمینی که در سطح بالایی قرار دارند، به دلیل تخلیه ی فاضلاب های انسانی، بیداد می کند. هجوم آب
شور به منابع آب شیرین مشکل دیگری است که در برخی نواحی کشور وجود دارد. اختلاط آب شیرین و شور در مناطق مرکزی کشور موجب کاهش کیفیت آب شده است. در مناطقی از کشور که دارای ذخایر معدنی هستند، عبور آب از سازندهای زمین شناسی ویژه، در برخی موارد موجب آلودگی نسبی آب به عناصر سمی مانند آرسنیک نیز می گردد. به همهی اینها باید حجم آلودگی گستردهی آب برگشتی از مزارع کشاورزی که غنی از نیترات و فسفات است نیز اضافه نمود. در برخی ارزیابیها میزان آب برگشتی از آب کشاورزی تا ۲۶ میلیارد متر مکعب تخمین زده می شود. شاخص کیفیت آب. شاخص کیفیت آب (WQI) ابزاری است که به وسیله آن داده های کیفیت آب برای گزارش دهی به مردم به صورت سازگار خلاصه می شود. این همانند شاخص UV یا شاخص کیفیت هوا است و به زبان ساده به ما می گوید کیفیت آب آشامیدنی از منبع تأمین آب آشامیدنی چیست. اساساً WQI با مقایسه داده های کیفیت آب با «دستورالعمل های کیفیت آب آشامیدنی کانادا» محاسبه می شود. WQI فرکانس و دامنه افزایش کیفیت آب را اندازه گیری می کند و سپس سه معیار را در یک امتیاز ترکیب می کند. این محاسبه نمره ای بین ۰ و ۱۰۰ را ایجاد می کند. هرچه امتیاز بالاتر باشد، کیف
یت آب بهتر است. سپس نمرات در یکی از پنج دسته بندی شده در زیر قرار می گیرند:
سد موصل، در مسیر رود دجله، در ۴۰۰ کیلومتری تا بغداد و واقع در ۵۰ کیلومتری شمال شهر موصل در شمال استان نینوا قرارگرفته است که بزرگترین سد عراق و چهارمین سد بزرگ خاورمیانه است. این سد در سال ۱۹۸۶ تأسیس شده است و ۳٫۲ کیلومتر طول و ۱۳۱ متر ارتفاع دارد و ذخیره آبی معادل حدود ۱۱ میلیارد متر مکعب دارد. سد موصل با توجه به زمان شروع عملیات اجرایی آن در ۱۹۸۰ میلادی و بهره برداری از آن در ۱۹۸۶، یک سازه نسبتاً قدیمی تلقی می شود که به صورت مستمر نیاز به ترمیم و بازسازی دارد.
ادموند یعقوب صفرا ( – ) یک یهودی بانکدار، و خیر نیکوکار برزیلی لبنانی بود که سنت خانوادگی بانکداری خود را در سوریه، لبنان، برزیل و سوئیس ادامه داد. او در سال ۱۹۷۶ با لیلی واتکینز ازدواج کرد که تا مرگش ادامه باقت. او در اثر یک آتش سوزی کشته شد که از نظر قضایی آتش افروزی عمدی دانسته شد.
شرکت نفت بحرین شرکت دولتی نفت و گاز بحرینی است، که در زمینه استخراج نفت و گاز طبیعی، بازاریابی و پالایش نفت فعالیت می نماید و هم اکنون به طور متوسط روزانه معادل ۲۶۴٫۰۰۰ بشکه نفت تولید می کند. ریشه های تأسیس این شرکت به سال ۱۹۲۹ بازمی گردد، که شرکت استاندارد اویل کالیفرنیا با هدف اکتشاف نفت در بحرین، اقدام به تشکیل شرکت باپکو در کشور کانادا نمود. شرکت باپکو در سال ۱۹۳۲ نخستین میدان نفتی بحرین را در منطقه عوالی کشف کرد. از ابتدای دهه ۱۹۷۰ دولت بحرین با درآمدی که از فروش نفت عایدش می شد، شروع به خریداری سهام شرکت باپکو نمود، که تا سال ۱۹۷۵ مالکیت ۶۰٪ درصد از سهام این شرکت را در اختیار داشت. شرکت ملی نفت بحرین. شاخه دیگر از شرکت نفت بحرین؛ شرکت ملی نفت بحرین می باشد، که در سال ۱۹۷۶ تأسیس شد. تا سال ۱۹۸۰ بخش اعظم از سهام شرکت باپکو نیز توسط دولت بحرین خریداری شده بود. در سال ۱۹۹۹ پس از آنکه دولت بحرین شرکت باپکو را به طور کامل تصاحب نمود، با ادغام شرکت ملی نفت بحرین و شرکت باپکو، شرکت نفت بحرین تأسیس شد.
مجتمع صنایع دفاع اصفهان که با نام شهرک شهید نامجو نیز شناخته می شود، شهرکی مسکونی-صنعتی واقع در شهر ورنامخواست است که در بخش مرکزی شهرستان لنجان قرار دارد و طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۸۵) دارای ۶۴۲ خانوار متشکل از ۲۴۴۴ نفر است. و یگان خدمتی و پادگان صنایع دفاع روبروی میدان واقع شده است
چارهٔ یک کشوری و چاره دوملتی از راه حل های پیشنهادی برای حل درگیری فلسطین و اسرائیل هستند. بر اساس این راه حل بایستی یک دولت واحد در اسرائیل، کرانه باختری و نوار غزه تشکیل شود که تمام اهالی این مناطق تابعیت آن را داشته باشند. برخی از طرفداران این راه حل به دلایل ایدئولوژیک آن را ترجیح می دهند و معتقدند که این بهترین و عادلانه ترین راه حل است و برخی دیگر نیز معتقدند با توجه به واقعیت های موجود چاره یک کشوری تنها راه حل عملی برای رفع این منازعه است. چارهٔ یک کشوری در محافل آکادمیک مورد بحث زیادی قرار گرفته اما چندان مورد توجه مقامات رسمی سیاسی قرار نگرفته است و مذاکرات صلح فعلی بر اساس چاره دوکشوری دنبال می شوند. البته ناکامی چاره دوکشوری در رسیدن به یک توافق نهایی باعث شده تا توجهات به راه حل یک کشوری بیشتر شود. امروزه مقامات سیاسی دو کشور به شکل آشکاری از چاره یک کشوری سخن می گویند و نظرسنجی ها نیز نشان می دهد که طرفداری از این راه حل در حال افزایش سریع است معمر قذافی یکی از نخستین رهبران عربی بود که در سال ۲۰۰۳ به طور رسمی از چاره یک کشوری طرفداری کرد. او از این کشور با نام «اسراطین» یاد می کرد. بر اساس تحلی
ل قذافی راه حل دوکشوری از سویی باعث مشکلات امنیتی غیرقابل قبولی برای اسرائیل می شود و از سوی دیگر مسئله آوارگان فلسطینی را لاینحل باقی می گذارد. راه حل دوکشوری مبنای پیمان اسلو در سال ۱۹۹۳ بود. در آن زمان اسرائیلی ها و فلسطینیان (دولت اسرائیل و ساف) توافق کردند تا ۵ سال دیگر به توافق نهایی رسیده و دولت فلسطین در کرانه باختری و نوار غزه تشکیل شود اما با وجود گذشت سالها از رسیدن به توافق نهایی بازمانده اند و اختلافات اصلی آنها به مسائلی چون تعیین مرزها، وضعیت اورشلیم (بیت المقدس)، بازگشت آوارگان و مسائل امنیتی برمی گردد. چاره دوکشوری آخرین بار در کنفرانس آناپولیس ۲۰۰۷ مورد تأیید دو طرف قرار گرفت اما پس از آن مذاکره کنندگان ارشد فلسطینی همچون صائب عریقات و احمد قریع در گفتگوهای رسمی از شکست چاره دوکشوری و لزوم توجه به چاره یک کشوری سخن گفته اند.
راس گس یا راس گاز شرکت گاز قطری است، که در زمینه تولید گاز طبیعی و ال ان جی فعالیت می نماید. شرکت راس گس در سال ۱۹۹۳ از مشارکت انتفاعی شرکت های قطر پترولیوم، اکسون و شرکت گاز کره راه اندازی شد و در حال حاضر مالک ۷ کارخانه گازمایع است و پس از شرکت قطرگس، دومین تولیدکننده ال ان جی در جهان می باشد.
زبان ساموآیی زبانی است که در جزایر ساموآ -شامل ساموآی مستقل و ساموآی آمریکا- بدان سخن می رانند. این زبان در دو سرزمین یادشده و در کنار انگلیسی زبان رسمی می باشد. ساموآیی از خانوادهٔ زبان های پلی نزیایی است. منابع. Wikipedia contributors, "Samoan language," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Samoan_language&amp;oldid=618653865 (accessed August 4, 2014).
جداساز نوری، اُپتوایزولاتور ، ایزوله گر نوری، یا اُپتوکوپلر ، یک مجموعه فرستنده-گیرندهٔ نوری است که در آن، سیگنال الکتریکی به نور تبدیل شده و می تابد و در سوی دیگر، یک حس گر، نور را دوباره به سیگنال الکتریکی تبدیل می کند. برای نمونه، می توان آن را در مدارهای کنترلی به کار برد و ولتاژ یک طرف مدار را از ولتاژ طرف دیگر (به ویژه زمین های دو طرف را) جدا کرد.
پنج خانواده (به انگلیسی: Five Families؛ به ایتالیایی: Cinque famiglie) خانواده های تبهکار اصلی شهر نیویورک با پس زمینه ایتالیایی آمریکایی هستند که بخشی از مافیا به حساب می آیند. پنج خانواده پس از سال ۱۹۳۱ میلادی با این عنوان شناخته می شوند. این ۵ خانواده عبارتند از: بونانو، کلمبو، گامبینو، جنوویزه و لوچزه. هریک از این خانواده ها، یکی از پنج ناحیه شهر نیویورک را از نظر جرائم سازمان یافته تحت کنترل مطلق خود داشت. در ابتدای شکل گیری ساختار مافیای آمریکا، سالواتوره مارانزانو طرحی داشت که بر اساس آن تمام روسای خانواده های مافیایی باید به عنوان زیردست او که "رئیس الروسا" خوانده می شد، عمل می کردند. اما این طرح بلندپروازانه به ترور خود او در سپتامبر همان سال انجامید و این مقام برای همیشه منحل شد. در پی این اتفاق، چارلز "لاکی" لوچیانو نهاد جدیدی به نام "کمیسیون" را ایجاد کرد. این شورای حکومتی متشکل از روسای پنج خانواده بزرگ نیویورک، رهبر گروه شیکاگو و رئیس خانواده جنایی بوفالو بود. وظیفه اصلی این کمیسیون نظارت بر فعالیت های مافیایی در سراسر آمریکا و حل و فصل اختلافات بین خانواده های مختلف بود. در سال ۱۹۶۳، جوزف والاچ
ی در جلسات استماع کنگره آمریکا که به نام خودش معروف شد، برای اولین بار به طور رسمی وجود پنج خانواده بزرگ نیویورک را افشا کرد. پس از این افشاگری، برخی از سازمان های جنایی دیگر نیز به اندازه ای قدرت یافتند که گاهی اوقات به عنوان "خانواده ششم" شناخته شدند، هرچند این عنوان هیچگاه به صورت رسمی به رسمیت شناخته نشد. این تحولات نشان دهنده گذار از سیستم حکومتی متمرکز به ساختاری غیرمتمرکز با مکانیسم های کنترل جمعی در دنیای جنایت سازمان یافته بود. در این سیستم جدید، هیچ فردی به تنهایی قدرت مطلق نداشت و تصمیمات مهم به صورت جمعی گرفته می شد. تاریخچه. پیش زمینه و جنگ کاستلامارزه در دهه ۱۹۲۰، کنترل فعالیت های مافیایی در آمریکا در دستان جوزپه "جو د باس" ماسریا بود. گروه او شامل چهره های سرشناسی مانند چارلز "لاکی" لوچیانو، آلبرت "کلاه دیوانه" آناستازیا، ویتو جنووز، آلفرد مینه او، ویلی مورتی، جو آدونیس و فرانک کوستلو می شد. این گروه عمدتاً از گانگسترهای سیسیلی و مناطق کالابریا و کامپانیا در جنوب ایتالیا تشکیل شده بود. در مقابل، دون ویتو کاسچو فررو، مافیوزوی قدرتمند سیسیلی، تصمیم گرفت کنترل عملیات مافیا را به دست بگیرد. از پایگ
اه خود در کاستلاماره دل گلفو، او سالواتوره مارانزانو را برای تصاحب کنترل به آمریکا فرستاد. جناح کاستلامارزه در آمریکا شامل جوزف "جو باناناس" بونانو، استفانو "گورکن" ماگادینو، جوزف پروفاچی و جو آییلو بود. همانطور که مشخص شد این دو جناح برای رهبری مافیا با هم درگیر خواهند شد، هر کدام به دنبال جذب هواداران بیشتری برای حمایت از خود بودند. جنگ کاستلامارزه در ظاهر بین نیروهای ماسریا و مارانزانو بود، اما در باطن یک نبرد نسلی بین گارد قدیمی رهبری سیسیلی- معروف به "پیت های سبیل دار" به دلیل سبیل های بلند و روش های قدیمی شان که حاضر به همکاری با غیرایتالیایی ها نبودند- و "ترک های جوان"، گروه جوان تر و متنوع تر ایتالیایی که پیشروتر بودند و تمایل بیشتری به کار با غیرایتالیایی ها داشتند، بود. ترور ماسریا و مارانزانو: در اوایل سال ۱۹۳۱، لوچیانو تصمیم گرفت ماسریا را حذف کند. جنگ برای ماسریا به خوبی پیش نمی رفت و لوچیانو فرصت را برای تغییر وفاداری مناسب دید. در یک معامله مخفیانه با مارانزانو، لوچیانو موافقت کرد ترور ماسریا را ترتیب دهد در ازای دریافت امتیازات ماسریا و تبدیل شدن به معاون مارانزانو. در ۱۵ آوریل ۱۹۳۱، ماسریا در
رستوران نووا ویلای تامارو در کانی آیلند بروکلین به قتل رسید. گفته می شود در حالی که آنها مشغول بازی ورق بودند، لوچیانو به بهانه رفتن به دستشویی از میز خارج شد. قاتلان ظاهراً آناستازیا، جنووز، آدونیس و بنجامین "باگزی" سیگل بودند. سیرو "پادشاه کنگر" ترانووا راننده ماشین فرار بود، اما افسانه می گوید آنقدر دستپاچه شده بود که نمی توانست فرار کند و سیگل مجبور شد او را از صندلی راننده بیرون بکشد. تشکیل پنج خانواده: با حذف ماسریا، مارانزانو باندهای ایتالیایی-آمریکایی نیویورک را به پنج خانواده تحت رهبری لوچیانو، پروفاچی، گاگلیانو، منگانو و خودش سازماندهی کرد. مارانزانو جلسه ای از روسای مافیا در واپینگرز فالز نیویورک تشکیل داد و خود را "کاپو دی توتتی ای کاپی" (رئیس الروسا) نامید. ترور مارانزانو و تشکیل کمیسیون: در سپتامبر ۱۹۳۱، مارانزانو متوجه شد لوچیانو تهدیدی برای اوست و وینسنت "سگ دیوانه" کال، گانگستر ایرلندی را برای کشتن او استخدام کرد. اما لوچیانو از این طرح مطلع شد. در ۱۰ سپتامبر ۱۹۳۱، لوچیانو چهار گانگستر یهودی که چهره شان برای افراد مارانزانو ناشناخته بود را به دفتر او فرستاد. دو نفر از آنها با ظاهر مأموران دو
لت، محافظان مارانزانو را خلع سلاح کردند و دو نفر دیگر با کمک لوچسه که آنجا بود تا مارانزانو را نشان دهد، او را چندین بار چاقو زدند و سپس تیرباران کردند. پس از قتل مارانزانو، لوچیانو جلسه ای در شیکاگو تشکیل داد و کمیسیون را تأسیس کرد. این کمیسیون متشکل از هفت رئیس خانواده بود: رهبران پنج خانواده نیویورک (لوچیانو، منگانو، گاگلیانو، بونانو و پروفاچی)، آل کاپون از شیکاگو و استفانو ماگادینو از بوفالو. لوچیانو به عنوان رئیس کمیسیون منصوب شد. افول مافیا: پنج خانواده مافیایی نیویورک هنوز فعال هستند، اگرچه قدرت کمتری دارند. اوج قدرت مافیا در آمریکا در دهه های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ بود، تا سال ۱۹۷۰ که قانون RICO تصویب شد. این قانون مؤثر بود و منجر به این شد که بخش بزرگی از اعضای دستگیر شده به مخبر تبدیل شوند. این تأثیر به مرور زمان بیشتر شد. روسای اصلی و فعلی پنج خانواده. در سال ۱۹۶۳، جوزف والاچی در جلسات استماع کنگره آمریکا که به "جلسات والاچی" معروف شد، برای نخستین بار به شکل رسمی وجود پنج خانواده مافیایی نیویورک را افشا کرد. بر اساس شهادت تاریخی والاچی، روسای بنیانگذار این پنج خانواده عبارت بودند از: روسای اولیه در زمان تشکیل
: ۱. چارلز "لاکی" لوچیانو ۲. توماسو گاگلیانو ۳. جوزف پروفاچی ۴. سالواتوره مارانزانو ۵. وینسنت منگانو روسای وقت در سال ۱۹۶۳: ۱. تامی لوچسه (خانواده لوچسه) ۲. ویتو جنووز (خانواده جنووز) ۳. جوزف کلمبو (خانواده کلمبو) ۴. کارلو گامبینو (خانواده گامبینو) ۵. جو بونانو (خانواده بونانو) این افشاگری نقطه عطفی در تاریخ مبارزه با جنایت سازمان یافته محسوب می شود. نکته قابل توجه این است که نام های این خانواده ها بر اساس نام روسای آنها در زمان افشاگری والاچی تعیین شد و علیرغم تغییرات متعدد در ساختار رهبری و گذشت دهه ها، این نام ها همچنان به عنوان شناسه اصلی این سازمان ها باقی مانده اند. والاچی که خود از اعضای خانواده جنووز بود، در شهادت تاریخی خود جزئیات بی سابقه ای درباره ساختار درونی، سلسله مراتب، قوانین و روش های عملیاتی این سازمان ها ارائه داد. این افشاگری منجر به افزایش قابل توجه فشارهای قانونی بر مافیا شد و مسیر جدیدی در مبارزه با جنایت سازمان یافته در آمریکا گشود. اگرچه در طول سال ها روسای این خانواده ها بارها تغییر کرده اند و برخی از این سازمان ها دچار انشعاب شده اند، اما این پنج نام همچنان به عنوان چارچوب اصلی برای
شناسایی شبکه های مافیایی نیویورک مورد استفاده قرار می گیرد. این پایداری نام ها نشان دهنده تأثیر ماندگار افشاگری والاچی در درک عمومی از ساختار جنایت سازمان یافته در آمریکاست. قلمروها. خانواده های تبهکار عمدتاً در منطقه کلان شهری نیویورک فعالیت داشته اند، اما تمرکز اصلی آن ها در خود شهر نیویورک بوده است. در ایالت نیویورک، این باندها فعالیت های مجرمانه خود را در لانگ آیلند، شامل شهرستان های ناسائو و سافولک، و همچنین شهرستان های وستچستر، راکلند و آلبانی گسترش داده اند. آن ها همچنین حضور قدرتمندی در ایالت نیوجرسی دارند. این پنج خانواده در فلوریدای جنوبی، کانتیکت، لاس وگاس و ماساچوست نیز فعال هستند. خانواده های تبهکار اصلی: - خانواده بونانو عمدتاً در بروکلین، کویینز، استیتن آیلند و لانگ آیلند فعالیت دارد. این خانواده در منهتن، برانکس، شهرستان وستچستر، نیوجرسی، کالیفرنیا، فلوریدا و آتلانتا نیز نفوذ دارد و با خانواده ریتزو در کبک ارتباط دارد. - گروه بات اونیو در محله بنسونهرست بروکلین فعالیت می کرد. - خانواده کلمبو عمدتاً در بروکلین، کویینز و لانگ آیلند فعالیت دارد. این خانواده در استیتن آیلند، منهتن، برانکس، نیوجرس