Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
022 خروج خود را از حزب چپ اعلام کرد. لا فونتین به همراه همسرش سارا واگنکنشت از منتقدان اصلی سیاست های حزب چپ آلمان در سال های اخیر بوده است و خروج او پیش از انتخابات ایالتی و نطق او علیه حزبش صدمه ای جبران ناپذیر بر حزب چپ آلمان وارد آورد. او از نسلی از سیاستمداران چپ گرای SPD است که هنوز حزب نماینده ی باورهای چپ گرایانه سوسیالیستی بود.
ایستلی بلکوود جونیور () آهنگساز، پژوهشگر و مؤلف موسیقی ایالات متحده آمریکا اهل بود. وی دانش آموختهٔ دانشگاه ییل بود و سپس به پاریس رفت و آموخته های خود نزد الیویه مسیان و نادیا بولانژه تکمیل کرد و بعدها، استادِ رشتهٔ موسیقی در دانشگاه شیکاگو شد. او پژوهش های مهمی در زمینهٔ خواص یکسان سازی میکروتونال و هارمونی سنتی دارد.
مانفرد کانتر (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل آلمان است.
فریدریش زیمرمان (; – ) یک سیاست مدار اهل آلمان بود.
روبرت لر (؛ – ) یک سیاست مدار و وکیل اهل آلمان بود.
کارل مارون (؛ ۲۷ آوریل ۱۹۰۳ – ۲ فوریه ۱۹۷۵) یک سیاست مدار و روزنامه نگار اهل جمهوری دمکراتیک آلمان بود.
فریدریش دیکل (؛ ۹ دسامبر ۱۹۱۳ – ) یک سیاست مدار اهل جمهوری دمکراتیک آلمان بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون درجه پرچم سرخ و نشان لنین شده است. مرگ. پس از یک دوره طولانی بیماری فریدریش دیکل در ۲۳ اکتبر ۱۹۹۳ در برلین درگذشت. او هنگام مرگ ۷۹ سال داشت.
فرانتس براخت (؛ – ) یک سیاست مدار و وکیل اهل آلمان بود.
نوربرت بلوم (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۳ آوریل ۲۰۲۰) یک سیاست مدار اهل آلمان بود. نوربرت بلوم در ۲۳ آوریل ۲۰۲۰، در سن ۸۴ سالگی در بن درگذشت.
کارلوس آریاس ناوارو (؛ – ) یک سیاست مدار اهل اسپانیا بود.
مانوئلا کارمنا (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل اسپانیا است.
آنا بوتلا (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل اسپانیا است.
خزیدن () فیلمی آمریکایی در سبک کمدی ترسناک و علمی–تخیلی به کارگردانی جیمز گان است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. این فیلم درونمایه و مفاهیم مشابهی با فیلم درجه ب "شب لعنتی ها" (۱۹۸۶) دارد. فیلم "خزیدن" با شکست تجاری مواجه شد و در کل با واکنش مثبت منتقدان روبرو شد. این فیلم به فیلمی کالت بدل گشت. داستان. یک شهاب سنگ یک انگل فرازمینی بدخواه و حساس را به زمین می آورد. این انگل وارد شهر ویلزی (Wheelsy) در کارولینای جنوبی می شود ، جایی که گرانت ساکن ثروتمند را با تسخیر بدن او و جذب ذهن او آلوده می کند. با کنترل بیگانه، گرانت آغاز به تبدیل شدن به یک هیولای وحشتناک و شاخدار می کند. او همچنین یک زن محلی به نام برندا را ربوده و آلوده می کند تا به عنوان پرورش دهنده لاروهای بیگانه خود خدمت کند. همسرش استارلا نسبت به تغییرات ظاهری و رفتار او مشکوک می شود که منجر به حمله گرانت به او می شود. وقتی پلیس برای نجات استارلا می رسد، گرانت فرار می کند. در طول جستجوی گرانت، یک فرد به رهبری رئیس پلیس، بیل پردی، برندا را پیدا می کند که بدنش به طور غیرانسانی از لاروهای رشد کرده درونش نفخ کرده است. لارو حلزون مانند از بدن او بیرون زد و همه
افراد شهر را به جز استارلا، بیل، شهردار جک مک ریدی و کایلی استروتمیر نوجوان آلوده کرد. کسانی که توسط لاروها آلوده می شوند، بخشی از ذهن کندویی می شوند که توسط گرانت کنترل می شود، که قصد دارد تمام اشکال حیات را مصرف کند تا زمانی که فقط هوشیاری او باقی بماند. با این حال، گرانت نیز عشق خود را به همسرش حفظ می کند و به دنبال این است که دوباره با او متحد شود. بازماندگان برداشت می کنند که کشتن گرانت، بقیه بیگانگان را پیش از اینکه توسط مردم شهر آلوده مورد حمله قرار گیرند، از بین می برد. بیل و کایلی فرار می کنند، اما استارلا و جک دستگیر می شوند. بیل و کایلی با یک نارنجک برای کشتن هیولا، به خانه گرانت می روند، جایی که افراد آلوده توسط گرانت جهش یافته جذب می شوند. جک و دیگران به پرورش دهندگان لاروهای بیشتر تبدیل می شوند، در حالی که گرانت استارلا را به امید بازیابی عشق خود سالم نگه می دارد. پس از بیدار شدن، استارلا خود را با یک برس تیز مسلح می کند و به طبقه پایین می رود تا گرانت را پیدا کند. او را فریب می دهد تا باور کند هنوز دوستش دارد و با برس به او خنجر می زند. گرانت عصبانی می شود و او را به سمت دیگر اتاق می اندازد. بی
ل و کایلی پس از تیراندازی به چند شهروند بیگانه وارد خانه می شوند و جک آلوده ای را که التماس مرگ می کند، نابود می کنند. بیل تلاش می کند از نارنجک استفاده کند، اما گرانت آن را به استخر پرت می کند، و گرانت کایلی را با یک کاناپه تحت سلطه قرار می دهد و سعی می کند بیل را با شاخک هایش آلوده کند. در حالی که یکی از شاخک ها به شکم بیل ضربه می زند، بیل شاخک دیگر را به مخزن پروپان وصل می کند. استارلا به گرانت شلیک می کند که پر از گاز قابل اشتعال است، منفجر می شود و بقیه بیگانگان را در این فرآیند می کشد. در حالی که همه افراد در ویلسی مرده اند، سه بازمانده به دنبال کمک می روند. در یک صحنه پس از تیتراژ، گربه ای به بقایای گرانت نزدیک می شود و توسط انگل بیگانه آلوده می شود.
آلبرتو روییز-گالاردون (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل اسپانیا است. از فیلم هایی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "هولمز و واتسن. روزهای مادرید" اشاره کرد.
انریکو تیرنو گالوان (؛ – ) یک سیاست مدار اهل اسپانیا بود.
حوزهٔ انتخاباتی محلات و دلیجان یکی از حوزه از حوزه های استان مرکزی برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت محلات، ۱ نماینده دارد. نماینده دوره یازدهم. علیرضا سلیمی نماینده دوره دوازدهم. محمد جلالی
حوزهٔ انتخاباتی ساوه و زرندیه یکی از حوزه از حوزه های استان مرکزی برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت ساوه، ۱ نماینده دارد. نماینده دوره دهم. محمدرضا منصوری
ادوارد موریس «اد» مزوینسکی () یک سیاست مدار، وکیل، و دیپلمات اهل ایالات متحده آمریکا است. او که دموکرات است برای دو دوره (۱۹۷۳–۷۷) حوزه انتخابیه اول آیووا را در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا نمایندگی می کرد. مزوینسکی در ایمز، آیووا بزرگ شد و در آنجا فوتبال دبیرستانی بازی کرد. او مدرک حقوق خود را از دانشگاه کالیفرنیا، کالج حقوق هیستینگز (۱۹۶۵) دریافت کرد. پس از انتخاب شدن به قوه مقننه آیووا (۱۹۶۸) در رقابت انتخاباتی برای انتخاب به کنگره شکست خورد. در سال ۱۹۷۲ در این انتخابات برنده شد. او چندین بار تلاش هایی ناموفق را برای انتخاب به مجلس سنای ایالات متحده آمریکا در دهه ۱۹۸۰ صورت داد. در سال ۲۰۰۱ او در ۳۱ فقره اتهام تقلب مجرمانه محکوم شد و پنج سال را در زندان فدرال گذراند. در سال ۲۰۱۰پسر او با چلسی کلینتون دختر هیلاری و بیل کلینتون ازدواج کرد.
دانیل گونزالو «دنی» پینو (زاده: ۱۵ آوریل ۱۹۷۴) بازیگر آمریکایی است. از نقش های مهم او می توان به کارآگاه نیک در مجموعه تلویزیونی اشاره کرد. زندگی شخصی. دنی پینو متولد شهر فلوریدا است و اصلیت کوبایی دارد. وی تحصیلات خود را در همان شهر ادامه داد و در سال ۱۹۹۶از دانشگاه بین المللی فلوریدا فارغ التحصیل شد. او در سال ۲۰۰۲ با لیلی ازدواج کرد و از او دارای دو فرزند است.
لوئیس کاررو بلانکو (؛ زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل اسپانیا بود. او نخست وزیر فرانکو دیکتاتور اسپانیا بود و بدست گروه ETA ترور شد. فیلم اگرو (-1979-OGRO) دربارهٔ داستان ترور اوست.
فیدل داویا آروندو (؛ – ) یک سیاست مدار اهل اسپانیا بود.
میگوئل کابانلاس (؛ – ) یک سیاست مدار اهل اسپانیا بود.
فرانسیسکو لارگو کابالرو (؛ – ) یک سیاست مدار اهل اسپانیا بود.
آلخاندرو لروکس (؛ – ) یک سیاست مدار اهل اسپانیا بود.
ریکاردو سامپر (؛ – ) یک سیاست مدار اهل اسپانیا بود.
نیکتو آلکالا زامورا (؛ ۶ ژوئیه ۱۸۷۷ – ۱۹۴۹) یک سیاست مدار و حقوقدان اهل اسپانیا بود که برای دوره کوتاهی در جمهوری دوم اسپانیا نخست وزیر و سپس رییس جمهور این کشور در فاصله سالهای ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۶ بود.
ایستگاه نیو استریت بیرمنگام () یکی از اصلی ترین و مهم ترین ایستگاه های راه آهن کشور انگلستان در شهر بیرمنگام است. این ایستگاه که در سال ۱۸۵۴ تأسیس شده دارای ۱۳ سکو می باشد و از طریق خط اصلی ساحل غربی به شهر لندن متصل می شود. ایستگاه بیرمنگام نیو استریت از ۳۰ مه ۲۰۱۶ به مترو میدلند متصل شده است.
دیگو مارتینز باریو (؛ – ) یک سیاست مدار اهل اسپانیا بود.
خواکین سانچز دی توکا (؛ ۲۴ سپتامبر ۱۸۵۲ – ۱۳ ژوئیه ۱۹۴۲) یک سیاست مدار اهل اسپانیا بود.
ادواردو داتو (؛ ۱۲ اوت ۱۸۵۶ – ) یک سیاست مدار اهل اسپانیا بود.
امیلیو کاستلار (؛ – ) یک سیاست مدار اهل اسپانیا بود.
خوزه کانالخاس (؛ – ) یک سیاست مدار و وکیل اهل اسپانیا بود.
مارسلو آزکاراگا پالمرو (؛ – ) یک سیاست مدار اهل اسپانیا بود.
ترینیداد خیمنس (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل اسپانیا است.
میگوئل آنجل موراتینوس (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل اسپانیا است.
خوزه ایگناسیو ورت (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل اسپانیا است.
مرسدس کابررا (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل اسپانیا است.
آنخل گابیلوندو (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل اسپانیا است.
پدرو مورنس (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل اسپانیا است.
ایگور رودیونوف (؛ – ) یک ژنرال و سیاست مدار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون درجه پرچم سرخ شده است.
آناتولی سردیوکوف (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
سرگئی ایوانوف (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار و نظامی اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
ایگور سرگیف (؛ ۲۰ آوریل ۱۹۳۸ – ) یک سیاست مدار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون قهرمان فدراسیون روسیه شده است.
پاول گراچف (؛ – ) یک سیاست مدار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود. وی برنده جوایزی همچون درجه پرچم سرخ، نشان لنین، شهروند افتخاری ایروان (۱۹۹۹) و قهرمان اتحاد شوروی شده است.
ولادیمیر مدینسکی (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
الکسی اولیوکایف (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل روسیه است.
یوگنی شاپوشنیکوف (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک سیاست مدار اهل روسیه بود.
دمیتری یازوف (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۵ فوریه ۲۰۲۰) یک سیاست مدار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان لنین و درجه پرچم سرخ شده است.
سرگئی لئونیدویچ سوکولوف (؛ – ) یک سیاست مدار اهل روسیه بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان لنین، درجه پرچم سرخ و قهرمان اتحاد شوروی شده است.
دمیتری فیودوروویچ اوستینوف (؛ – ) یک سیاست مدار و مارشال اهل اتحاد جماهیر شوروی بود که به عنوان وزیر دفاع کشور خدمت کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه دولتی اتحاد شوروی، نشان لنین و قهرمان اتحاد شوروی شده است.
آندری آنتونویچ گرچکو (روسی: Андре́й Анто́нович Гре́чко; زاده – درگذشته ) یک مارشال و سیاست مدار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود. وی متولد ۱۷ اکتبر ۱۹۰۳ در شهر کوچکی در نزدیکی روستوف در دان بود. او در سال ۱۹۱۹ به ارتش سرخ پیوست. او بین سال های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۰ فرماندهی نیروی زمینی شوروی را برعهده داشت. سپس در سال ۱۹۶۰ به فرماندهی کل قوای متحد پیمان ورشو منصوب شد و تا هفت سال بعد در این سمت باقی ماند. وی در سال ۱۹۶۷ به سمت وزارت دفاع شوروی رسید و تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۶ این مقام را حفظ کرد. درگیری مرزی چین و شوروی و همچنین حمله نظامی به چکسلواکی و سرکوب اصلاحات سیاسی موسوم به بهار پراگ در چکسلواکی در زمان تصدی وی در مقام وزیر دفاع رخ دادند. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان لنین، درجه پرچم سرخ و قهرمان اتحاد شوروی شده است.
دمیتری لیوانوف (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل روسیه است.
ولادیمیر پوچکوف (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل روسیه است.
الکسی لئونیدوویچ کودرین (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار لیبرال و اقتصاددان روسی است که از مه ۲۰۱۸ به عنوان چهارمین رئیس اتاق محاسبات روسیه فعالیت می کند. در دولت روسیه از مه ۲۰۰۰ تا سپتامبر ۲۰۱۱ به عنوان وزیر دارایی روسیه خدمت کرد. کودرین پس از فارغ التحصیلی در رشته های مالی و اقتصاد، در مدیریت شهردار لیبرال سن پترزبورگ، آناتولی سابچاک کار کرد. در سال ۱۹۹۶، در اداره ریاست جمهوری بوریس یلتسین شروع به کار کرد. او در ۲۸ مه ۲۰۰۰ به عنوان وزیر دارایی منصوب شد و به مدت ۱۱ سال در این سمت بود که او را به طولانی ترین وزیر دارایی در روسیه پس از شوروی تبدیل کرد. علاوه براین او از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ و از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱، معاون نخست وزیر بود. کودرین به عنوان وزیر دارایی، به طور گسترده با مدیریت مالی محتاطانه، تعهد به اصلاح مالیات و بودجه و نیز حمایت از بازار آزاد اعتبار داشت.
ویکتور خریستنکو (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل روسیه است.
سرگئی استپاشین (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار اهل روسیه است.
یگور گایدار (؛ – ) یک اقتصاددان، سیاست مدار و استاد اهل روسیه بود. پس از فروپاشی شوروی، او با حمایت بوریس یلتسین رئیس جمهور وقت روسیه، دست به اصلاحات گسترده ای زد و روسیه را که مامن یک امپراطوری 70 ساله مارکسیستی بود، به یک اقتصاد آزاد با نهادهای سیاسی غربی تبدیل کرد. یکی از اصول اصلاحات گایدار این بود که در ابعاد یک امپراطوری نمی توان یک اقتصاد لیبرال ایجاد کرد و لذا برای موفقیت اصلاحات، باید دولت-ملت جایگزین امپراطوری شود.
چهار نیرو مفهومی در فیزیک است. پس از شکل گرفتن نظریهٔ نسبیت ،بُردار چهار نیرو جایگزین بُردارِ سه نیروی فیزیک کلاسیک شد، چرا که در نظریهٔ نسبیت زمان هم یک بُعد از فضا محسوب شده است. در فیزیک کلاسیک. بردار نیرو در فیزیک کلاسیک در سه بعد (x, y, z) نمایش داده می شود، که معادل همان مشتق تکانه سه بعدی بر حسب زمان است: formula_1 در نظریه نسبیت خاص. بردار چهار نیرو در نظریه نسبیت خاص چهار بعدی است (چرا که در سرعت های نسبیتی زمان هم یک بعد از فضا محسوب می شود.) و معادل نرخ تغییر (مشتق) چهار تکانه بر حسب زمان ذره است: formula_2 نکته در خصوص زمان. زمانی که ذره ای با سرعت بالا حرکت کند (در واقع سرعت هایی نزدیک به سرعت نور) زمان ذره (که با formula_3 نمایش داده می شود) با زمان ناظر ساکن به دلیل وجود عامل لورنتس متفاوت است. اما در سرعت های کم این تفاوت قابل چشم پوشی است به همین جهت در مشتق گیری برای سرعت های نسبیتی از زمان ذره استفاده می شود. معادله چهار تکانه و چهار سرعت. برای ذره ای با جرم ثابت و ناوردای formula_7 بردار چهار تکانه برابر است با: formula_8 که در آن formula_9 بردار چهار سرعت است. معادله چهار نیرو و چهار شتاب
. با توجه به معادلات بالا برای بردار چهار نیرو داریم: formula_10 که در آن formula_11 بردار چهار شتاب است. با این روش ما میتوانیم معادله چهار نیرو را مشابه با قانون دوم نیوتن بدست آوریم: جزئیات معادله چهار نیرو. در معادله چهار نیرو دو بخش مجزا وجود دارد بخش نیرو و بخش توان، بخش نیرو برابر است با: formula_13 و بخش توان برابر است با: formula_14 در اینجا formula_15 بردار سه بعدی هستند که به ترتیب نشاندهنده سرعت ذره، تکانه ذره و نیروی وارد بر آن هستند. در نظریه نسبیت عام. در نظریه نسبیت عام چهار نیرو مشابه چهار نیرو در نظریه نسبیت خاص است، با این تفاوت که در نسبیت عام چهار نیرو به چهار تکانه هم مرتبط است به دلیل استفاده کردن از مشتق هموردا نسبت به زمان ذره: جزئیات معادله چهار نیرو در نسبیت عام. در نظریه نسبیت عام از مشتق هموردا formula_19 استفاده می شود که در آن حرف انگلیسی D بزرگ در صورت و d کوچک در مخرج (نسبت به زمان ذره) مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین در مشتق گیری همورا نماد کریستوفل هم ظاهر می شود که نشان دهنده خمیدگی فضا و زمان است. در مکانیک سیالات نسبیتی و شبه-سیالات نجومی. معادله چهار نیرو در مکانیک سیا
لات نسبیتی (که مربوط به شبه-سیالات در رشته نجوم و سیال های نسبیتی است.) مشابه معادله چهار نیرو در نسبیت عام است با این تفاوت که مشتق نه تنها هموردا است بلکه مشتق کل هم هست (که مشتق گیری مخصوص مکانیک سیالات است.) منابع. ISBN 0-471-92567-5 ISBN 0-19-853953-3
خشکیدگیِ جنگل یا سرخشکیدگیِ جنگل به ایجادِ حالتی در درختان یا گیاهانِ چوبی گفته می شود که در آن یک درخت یا درختچه از نوکِ برگ یا ریشه های آن آغاز به خشک شدن می کند و می میرد. این عوامل می تواند محیطِ نامطلوب یا عواملِ بیماری زا، انگل یا به دلیلِ شرایطِ بدِ محیطی همچون باران های اسیدی و خشکسالی باشد.
جمهوری اسپانیا (به اسپانیایی: República Española)، معروف به جمهوری دوم اسپانیا (به اسپانیایی: Segunda República Española)، شکلی از دولت در اسپانیا از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۹ بود. جمهوری در ۱۴ آوریل ۱۹۳۱، پس از سپرده شدن حکومت توسط، آلفونسو سیزدهم به جمهوری خواهان تأسیس، و پس از تسلیم در جنگ داخلی اسپانیا به جناح شورشی که برای ایجاد دیکتاتوری نظامی تحت فرماندهی ژنرال فرانسیسکو فرانکو جنگیدند، در اول آوریل ۱۹۳۹ منحل شد. پس از اعلام جمهوری، یک دولت موقت تا دسامبر ۱۹۳۱ تأسیس شد، زمانی که قانون اساسی ۱۹۳۱ تصویب شد، جمهوری مشروطه رسماً تأسیس شد. هنگامی که مجلس مؤسسان به وظیفه خود در تصویب قانون اساسی جدید عمل می کرد، و ترتیب برگزاری انتخابات منظم پارلمان را می داد این انتخابات به تعویق انداخت. با این حال، از ترس مخالفت روزافزون مردمی، اکثریت رادیکال و سوسیالیست انتخابات منظم را به تعویق انداختند و قدرت خود را برای دو سال دیگر طولانی کردند. در این مدت، دولت مانوئل آزانیا اصلاحات بی شماری را برای مدرن سازی کشور آغاز کرد. در سال ۱۹۳۲ کشیش هایی (که مسئول بعضی از مدارس در سراسر کشور بودند) توقیف شدند و تمام دارایی آنها مصادره
شد. ارتش کوچک شد. زمین مالکان بزرگ مصادره شدند. قانون داخلی با پارلمان محلی و رئیس جمهور به کاتالونیا اعطا شد. به زودی آزانیا با هر دو جناح راست و چپ درگیر شد. وی موفق به دریافت رای اعتماد شد، اما دو سوم کورتس رای ممتنع داد و رئیس جمهور نیکتو آلکالا زامورا در ۸ سپتامبر ۱۹۳۳ دستور استعفای آزانیا را صادر کرد. در انتخابات بعدی ۱۹۳۳ کنفدراسیون راست خودمختار اسپانیا (CEDA) پیروز شد. در مقابل پیروزی انتخاباتی CEDA، رئیس جمهور آلکالا زامورا از ترس رهبر آنان، گیل روبلس، از ترس سلطنت طلبان با کنفدراسیون راست خودمختار اسپانیا برای تشکیل دولت، خودداری کرد. درعوض او آلخاندرو لروکس از حزب جمهوری خواه رادیکال را به این کار دعوت کرد. کنفدراسیون راست خودمختار اسپانیا علیرغم کسب بیشترین رای، برای مدت یک سال از سمت های کابینه محروم شدند. پس از یک سال فشار شدید، سرانجام به اجبار، CEDA سه وزیر در سه وزارت به دست آوردند. (UGT (Glucuronosyltransferase و حزب کارگران سوسیالیست اسپانیا مردم را به نام اتحاد کارگران به اعتصاب عمومی فراخواند اند. این شورش به یک قیام انقلابی خونین تبدیل شد و سعی در براندازی رژیم قانونی دمکراتیک داشت. انق
لابیون کاملاً مسلح که موفق به در اختیار گرفتن کل استان آستوریاس شدند، مرتکب قتل های متعدد نیروهای پلیس، روحانیون و غیرنظامیان و تخریب بناهای مذهبی از جمله کلیساها، صومعه ها و بخشی از دانشگاه در ابیدو شدند. در مناطق اشغالی، اعتصاب کنندگان رسماً انقلاب پرولتری اعلام کردند و واحد پولی را لغو کردند. این شورش توسط نیروی دریایی اسپانیا و ارتش جمهوری خواه اسپانیا سرکوب شد (این گروه دوم با استفاده از نیروهای استعماری مور از اسپانیا مراکش) دولت به رهبری حزب جمهوری خواه رادیکال در سال ۱۹۳۵ یک سری بحران ها را پشت سر گذاشت. رئیس جمهور آلکالا زامورا، که رابطه خصمانه ای با دولت داشت، تصمیم گرفت خواستار انتخابات جدید شود، و یک بار دیگر از از دعوت CEDA، حزب با بیشترین کرسی ها در مجلس برای تشکیل دولت خودداری کرد. جبهه مردمی در انتخابات عمومی ۱۹۳۶ با پیروزی اندک پیروز شد. توده های چپ انقلابی به خیابان ها ریختند و زندانیان را آزاد کردند. در سی و شش ساعت پس از انتخابات، شانزده نفر کشته شدند (بیشتر توسط مأموران پلیس که برای برقراری نظم یا مداخله در درگیری های خشونت آمیز اقدام می کردند) و سی و نه نفر به شدت زخمی شدند، در حالی که پ
نجاه کلیسا و هفتاد مرکز سیاسی محافظه کار مورد حمله قرار گرفتند یا به آتش کشیده شدند. قبل از پایان روند انتخابات، مانوئل آزانیا برای تشکیل دولت فراخوانده شد. او به زودی با بهره گیری از یک خلأ قانون اساسی مشروطه، جانشین زامورا به عنوان رئیس جمهور شد. راست ها گزینه پارلمانی را کنار گذاشتند و به جای کنترل آن، برای سرنگونی جمهوری توطئه کردند. نارضایتی از حکم آزانیا توسط میگل د اونامونو، جمهوری خواه و یکی از معتبرترین روشنفکران اسپانیا ابراز شد، که در ژوئن ۱۹۳۶ به خبرنگاری که بیانیه خود را در ال آدلانتو منتشر کرد، گفت رئیس جمهور مانوئل آزانیا باید به عنوان یک عمل میهنی خودکشی کند. در ۱۲ ژوئیه ۱۹۳۶ گروهی از Guardia de Asalto و سایر شبه نظامیان چپ به رهبری گارد مدنی، فرناندو کوندس، پس از تأیید وزیر کشور برای دستگیری غیرقانونی لیستی از اعضای پارلمان، به خانه رهبر مخالفان جناح راست خوزه کالو سوتلو رفتند و در ساعات اولیه ۱۳ ژوئیه و او را در یک کامیون پلیس به ضرب گلوله کشته است. این قتل کاتالیزوری برای شورش قدرتمند به رهبری ژنرال امیلیو مولا به یک فراهم آورد. سه روز بعد (۱۷ ژوئیه) کودتای کم و بیش همان طور که برنامه ریزی
شده بود، با یک قیام ارتش در مراکش اسپانیا آغاز شد، و سپس به چندین منطقه از کشور گسترش یافت. شورشیان نظامی قصد داشتند بلافاصله قدرت را به دست بگیرند، اما این قیام با مقاومت جدی روبرو شد و مناطق زیادی از اسپانیا، از جمله بیشتر شهرهای اصلی، به جمهوری اسپانیا وفادار ماندند. در نتیجه، تقریباً نیم میلیون نفر در جنگ پس از آن جان خود را از دست می دهند. در طول جنگ داخلی اسپانیا، سه دولت وجود داشت. نخست وزیر توسط جمهوری خواه چپ خوزه جیرال (از ژوئیه تا سپتامبر ۱۹۳۶) هدایت شد. با این وجود، انقلابی عمدتاً مبتنی بر اصول سوسیالیستی، آنارشیستی و کمونیستی آزادیخواهانه در داخل جمهوری بود که موجب تضعیف حاکمیت جمهوری شد. دولت دوم توسط سوسیالیست فرانسیسکو لارگو کابالرو از اتحادیه کارگری اتحادیه کارگران عمومی (UGT) هدایت می شد. UGT، به همراه اتحادیهٔ ملی کار دل تراباجو (CNT)، نیروهای اصلی انقلاب اجتماعی فوق الذکر بودند. دولت سوم توسط سوسیالیست خوان نگرین هدایت می شد، که جمهوری را تا کودتای نظامی سیگیسموند کاسادو هدایت می کرد، که به مقاومت جمهوری پایان داد و در نهایت منجر به پیروزی ملی گرایان شد، که تحت حاکمیت فرانسیسکو فرانکو دیکت
اتوری نظامی، معروف به فرانکویست اسپانیا. ایجاد کردند دولت جمهوری خواه در تبعید زنده ماند و تا سال ۱۹۷۶ سفارت خود را در مکزیکو سیتی حفظ کرد. پس از برقراری مجدد دموکراسی در اسپانیا، دولت به طور رسمی در سال بعد منحل شد. دوره دوسالانه اصلاح طلبان ۱۹۳۱–۱۹۳۳. در ۲۸ ژانویه ۱۹۳۰، دیکتاتوری نظامی ژنرال میگوئل پریمو دو ریورا (که از سپتامبر ۱۹۲۳ قدرت را در دست داشت) سرنگون شد. این امر باعث شد جناح های مختلف جمهوری از طیف گسترده در زمینه ها گوناگون (از جمله محافظه کاران قدیمی، سوسیالیست ها و ناسیونالیست های کاتالان) به هم پیوستند. پیمان سن سباستین کلید انتقال از سلطنت به جمهوری بود. جمهوری خواهان از هر گرایشی در سرنگونی سلطنت و تأسیس جمهوری به پیمان سن سباستین پایبند بودند. احیای سلطنت دودمان بوربون توسط بخشهای زیادی از مردم که به شدت مخالف پادشاه بودند، رد شد. این پیمان که به امضای نمایندگان نیروهای اصلی جمهوری خواه رسیده بود، اجازه یک کارزار سیاسی ضد سلطنتی را می داد. انتخابات شهرداری ۱۲ آوریل ۱۹۳۱ منجر به پیروزی چشمگیر جمهوری خواهان شد. دو روز بعد، جمهوری دوم اعلام شد و پادشاه آلفونسو سیزدهم به تبعید رفت. عزیمت پادشاه
به دولت موقت جمهوری تحت نظر نیکتو آلکالا زامورا منجر شد. در ۱۱ مه کلیساها و موسسات کاتولیک در شهرهایی مانند مادرید و سویا به آتش کشیده شدند. قانون اساسی ۱۹۳۱. در ژوئن ۱۹۳۱ یک کورتس سازنده برای تهیه قانون اساسی جدید انتخاب شد که از دسامبر لازم الاجرا شد. قانون اساسی جدید آزادی بیان و آزادی اجتماعات را تعیین کرد، رأی دادن به زنان را در سال ۱۹۳۳ گسترش داد و به آنان اجازه طلاق داد و اشراف اسپانیا را از هرگونه موقعیت قانونی خاص سلب کرد. همچنین به طور مؤثری کلیسای کاتولیک روم را خراب کرد، اما در همان سال کورتس این تخریب را تا حدودی معکوس کرد. مواد ۲۶ و ۲۷ بحث برانگیز آن کنترل شدیدی بر اموال کلیسا اعمال کرد و دستورات مذهبی را از صف مربیان منع کرد. روحانیون مسیحی قانون اساسی را خصمانه با دین توصیف کرده اند، یکی از کشیش ها آن را یکی از خصومت آمیزترین قوانین ضد دین قرن ۲۰ توصیف کرده است. خوزه اورتگا اظهار داشت: «مقاله ای که قانون اساسی اقدامات کلیسا را در آن قانون وضع کرده به نظر من بسیار نادرست به نظر می رسد.» پاپ پیوس یازدهم دولت اسپانیا را دربارهٔ محرومیت آزادی های مدنی کاتولیک ها محکوم کرد. بخش قانونگذاری به یک دف
تر به نام مجلس نمایندگان اسپانیا تغییر کرد. قانون اساسی رویه های قانونی ملی شدن خدمات عمومی و زمین، بانک ها و راه آهن را تعیین کرد. قانون اساسی به طور کلی از آزادی های مدنی و نمایندگی برخوردار بوده است. قانون اساسی جمهوری همچنین نمادهای ملی کشور را تغییر داد. سرود ریگو به عنوان سرود ملی تأسیس شد و سه رنگ با سه زمینه افقی قرمز-زرد-بنفش، پرچم جدید اسپانیا شد. طبق قانون اساسی جدید، تمام مناطق اسپانیا حق خودمختاری داشتند. کاتالونیا (۱۹۳۲)، باسک (۱۹۳۶) و گالیسیا (اگرچه اساسنامه خودمختاری گالیسیا به دلیل جنگ نمی توانست به اجرا درآید)، آراگون، اندلس و والنسیا قبل از بروز جنگ داخلی از این حق استفاده کردند. قانون اساسی طیف گسترده ای از آزادی های مدنی را تضمین می کرد، اما با اعتقادات اصلی محافظه کار راست، که ریشه در مناطق روستایی داشت، و خواسته های سلسله مراتب کلیسای کاتولیک روم، که از مدارس و یارانه های عمومی محروم بود، مخالف بود. قانون اساسی ۱۹۳۱ از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۹ به طور رسمی لازم الاجرا بود. در تابستان ۱۹۳۶، پس از آغاز جنگ داخلی اسپانیا، پس از اینکه اقتدار جمهوری در بسیاری از نقاط توسط سوسیالیست های انقلابی و آنار
شیست های یک طرف و فاشیست ها از طرف دیگر از بین رفت، بی اهمیت شد. دولت آزانیا. هنگامی که مجلس مؤسسان به وظیفه خود در تصویب قانون اساسی جدید عمل می کرد، و ترتیب برگزاری انتخابات منظم پارلمان را می داد. رادیکال ها و اکثریت سوسیالیست از ترس افزایش مخالفت مردمی ، انتخابات منظم را به تعویق انداختند، بنابراین قدرت خود را برای دو سال دیگر طولانی کردند. به این ترتیب دولت جمهوری مانوئل آزانیا اصلاحات زیادی را در زمینه «مدرنیزه کردن» کشور آغاز کرد. در سال ۱۹۳۲ کشیش هایی که مسئول بهترین مدارس در سراسر کشور بودند، توقیف شدند و تمام دارایی آنها مصادره شد. ارتش کوچیکتر شد. املاک بزرگ مالکان مصادره شدند. قانون داخلی با پارلمان محلی و رئیس جمهور به کاتالونیا اعطا شد. کلیساهای کاتولیک در شهرهای بزرگ در سال ۱۹۳۲ دوباره مورد آتش سوزی قرار گرفتند و در همان سال یک اقدام اعتصابی انقلابی در مالاگا مشاهده شد. یک کلیسای کاتولیک در ساراگوسا در سال ۱۹۳۳ به آتش کشیده شد. در نوامبر ۱۹۳۲، میگل دو اونامونو، یکی از معتبرترین روشنفکران اسپانیایی، رئیس دانشگاه سالامانکا، خود جمهوری خواه، علناً صدای اعتراض خود را به بلند کرد. وی در سخنرانی خود
در ۲۷ نوامبر ۱۹۳۲، در مادرید آتنئو، اعتراض کرد: "حتی تفتیش عقاید با تضمین های قانونی محدود شده بود. اما در حال حاضر ما چیزی بدتر از آن داریم: یک نیروی پلیس که فقط مبتنی بر احساس عمومی، وحشت و در مورد اختراعات خطرات موجود برای پوشاندن این قانون فراتر قانون " در سال ۱۹۳۳، کلیه مجامع مذهبی باقیمانده مجبور به پرداخت مالیات و ممنوعیت فعالیتهای تجاری و آموزشی بودند. این ممنوعیت با شدت پلیس و خشونت گسترده اوباش اجباری شد. دوره ۱۹۳۳–۱۹۳۵ و قیام معدنچیان. کنفدراسیون راست خودمختار اسپانیا (CEDA) رای اکثریت در انتخابات ۱۹۳۳ توسط به دست آمد. در مقابل پیروزی انتخاباتی CEDA، رئیس جمهور نیکتو آلکالا زامورا از دعوت رهبر آنان، گیل روبلز، برای تشکیل دولت خودداری کرد. درعوض او آلخاندرو لروکس از حزب جمهوری خواه رادیکال را به این کار دعوت کرد. علیرغم کسب بیشترین آرا توسط CEDA، اما آنان برای مدت نزدیک به یک سال از کابینه کنارگذاشته شدند. پس از یک سال فشار شدید، سرانجام CEDA، بزرگترین حزب در کنگره، به سه وزارت خانه رسید. با این وجود ورود CEDA در دولت، اگرچه در یک دموکراسی پارلمانی طبیعی بود، اما چپ ها به خوبی قبول نکردند. سوسیالیست