Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مشترک رقصندگان پیش و پس از انقلاب ایران در آلمان» و همچنین یک گزارش تصویری شامل مجموعه ای از عکس ها با عنوان رقصنده مشهور ایرانی پس از ۴۰ سال به صحنه بازگشت از این رویداد هنری تهیه و منتشر کرد. خبرگزاری دویچه وله همچنین برای اولین بار در گزارشی با عنوان تصاویر منتشر نشده از رقصندگان ایران پیش از انقلاب تصاویری تاریخی از برنامه های سازمان ملی رقص فولکلور ایران و غلامرضا سخایی، رقصنده و سولیست آن سازمان در پیش از انقلاب منتشر کرد. قسمت دوم این گزارش نیز با نام تصاویر دیدنی از رقصندگان ایران پیش از انقلاب • قسمت دوم توسط همین خبرگزاری منتشر شده است. قرار است این مجموعه گران بها در کتابی با موضوع رقص در ایران توسط انتشارات رایشلت به زبان انگلیسی در آلمان منتشر شود. هم اینک غلامرضا سخایی در پروژه انتشار کتابی با عنوان «رقص در ایران، گذشته و حال»، با مدیریت سالومه غلامی در دانشگاه گوته فرانکفورت آلمان همکاری دارد.
شیخ العارفین مرجع الاسلام خِضر بن جُنید رازی مشهور به شیخ جنید رازی عالم، زاهد و عارف و واقفِ نامدار ایرانی&lt;ref name="نصاب الصبیان یک دائرةالمعارف بزرگ است/دلیل نام گذاری پیشوا"&gt;&lt;/ref&gt; است که در قرن نهم هجری می زیست. او در سال ۸۷۳ هجری قمری بخشی از دارایی هایش را شامل سه مزرعه و قنوات و توابع و لواحقش در اطراف آرامگاه امامزاده جعفر در پیشوا وقف مزار این امامزاده نمود و به سبب علوم، عرفان و موقوفاتش دارای شهرت است. شیخ جنید را می توان مؤسس شهر امامزاده جعفر (پیشوای امروزی) در محل شهر باستانی سامنات دانست. زندگی نامه. درویش خضر در دوره تیموریان در ری چشم به جهان گشود. او در کسوت اهل سلوک، قدوة الزهاد و پیشوای سالکان و عابدان عصر خودش بود و در کسوت علم دین در ری مرجع الاسلام و مجتهدی جامع الشرایط بود. امیری فیروزکوهی او را فرزند شیخ جنید از فرزندان خضر بن محمد حبلرودی رازی از برجسته ترین متکلمان شیعه در قرن نهم هجری و کلیددار حرم علی بن ابی طالب و صاحب کتاب های «تحفة المتقین فی اصول الدین»، «حقائق العرفان فی خلاصة الأصول و المیزان»، «کاشف االحقایق فی شرح درة المنطق»، «جامع الدقائق»، «إثبات إمامة الأئ
مة الاثنی عشر علیهم السلام»، «کتاب فی الإمامة»، «التحقیق المبین فی شرح نهج المسترشدین»، «التوضیح الأنور بالحج الواردة لدفع شبهة الأعور»، «جامع الأصول فی شرح ترجمة رسالة الفصول»، «جامع الدرر فی شرح الباب الحادى عشر» و غیره دانسته و گفته شیخ خضر این ادبیات و عرفان والا را در محضر پدر و جدش در نجف کسب کرده است. خضر بن جنید رازی در سال ۸۷۳ هجری قمری بخشی از دارایی هایش شامل سه مزرعه را به همراه قنوات و توابعش وقف مزار امامزاده جعفر نمود و به جهت صیانت از حریم و خدمت امامزاده مقرر نمود تا دوزاده نفر از فرزندانش در هر دوره زمانی خادم امامزاده باشند. همچنین بزرگترین فرزند پسری را در هر دوره به عنوان تولیت مقرر نمود تا متولی اراضی و املاک موقوفات باشند و امور خدام و آستان امامزاده را مباشری نمایند. شیخ خضر به همراه دو پسرش جنید و حسین به آبادی این مقبره و زمین های پیرامون ش پرداختند و به عنوان نخستین متولیان شناخته می شوند. او سرانجام پس از وقف موقوفاتش چشم از جهان فروبست و در پایین پای امامزاده جعفر بن موسی کاظم دفن گردید.&lt;ref name="تصویر و شرح وقفنامه ۵۶۰ ساله شیخ جنید/ روند گسترش حرم امامزاده جعفر (ع)"&gt;&lt;/
ref&gt; متن وقف نامه. این وقفنامه به صورت یکپارچه بوده و صرفاً به جهت تسهیل در قرائت عنوان گذاری و بخش بندی شده است، همچنین به دلیل ناخوانا بودن برخی کلمات از لغات جایگزین در قلاب استفاده شده است. دیباچه وقف . بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ و بِهِ نَستَعین؛ اَلحَمدُللهِ الواقفِ بِمواقفِ الآیاتِ وَ العالمِ بمعالمِ البَریّات وَ الواهبِ بمواهِب العَطیّاتِ وَ الصَّلوةُ و السَّلامُ عَلی سَیّدِالعربِ وَالعَجم، مُحمّدٍالمُصطَفی الأمجَدِ الأکرمِ، أشرفِ المَخلوقاتِ و آلهِ المُبعِدینَ عنِ المَعاصی و الخَطیئاتِ، سیَّما إبنُ عَمِّهِ و خَلیفَتِه بلافَصلٍ علیّ بنِ أبی طالِبٍ، علیه أفضَلُ التَّحیّاتِ. امّا بَعدُ، شُکر و سپاسِ متینُ الأَساس، وقفِ بارگاهِ حضرتِ احدیّت واقفُ الأسرار است و عینُ الحیاةِ امانی و آمالِ عابدان و زاهدان را از سرچشمهٔ شکیبایی جاری ساخته. درود و تحیّاتِ افزون از قیاس، صرفِ درگاهِ رسالت مَآبی است که از راهِ عطوفت، اراضیِ صدورِ مخلصان را بِوادیِ همّت افزای «قُل لا أَسئَلُکُم عَلَیهِ أَجراً إِلاَّ المَوَدَّةَ فِی القُربى» بِنورِیقینِ محض، روشن کرده و گم گشتگانِ طریقِ دریای لایَتناهی را متوسّل به ناخدای
«مَثَلُ أَهْلِ بَیْتِی فِیکُمْ کَمَثَلِ سَفِینَةِ نُوحٍ فمَنْ دَخَلَهَا نَجی» نجات جسته، «وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا غَرِقَ» غرق نموده. صدرِ رَقَمِ صداقت توأَم، که از جانبِ خداوندِ اکرم نزول یافته، مدلول است بر کمالِ بزرگی و بزرگواری آن مسندِ «لَوْلَاکَ لَمَا خَلَقْتُ الْأَفْلَاک» و دُرَّ مَن قالَ «مَّا کَانَ مُحَمَّدٌ أَبَا أَحَدٍ مِّن رِّجَالِکُمْ وَلَکِن رَّسُولَ اللَّهِ وَخَاتَمَ النَّبِیِّینَ» حاکی است بر ثبوتِ نبوتِ پیغمبری. رتبه نبوتِ آن رحمتِ مطلق و نعمتِ حق و خطابِ مستطابِ ملکِ وهّاب «وَمَا أَرْسَلْنَاکَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِینَ» از مصدرِ جلالِ . . . وادیِ ضلالت و مضمون آیه وافیِ هدایت «و الهدایَةُ إلی سَبیلِ الرّشادِ» مبتنی است بر تقربِ آن مسندنشینِ «قَابَ قَوْسَینْ ِ أَوْ أَدْنیَ » و آیه وافیِ هدایت « بِالمُؤمِنینَ رَئوفٌ رَحیمٌ». واصفِ وَصفِ خُلقِ کسی که قرآن است، خلق را نَعتِ او چه امکان است؟ لاجَرم معترف به عجز و قصور، می فرستیم تحیَّتی از دور، بر ارواحِ آلِ رسولِ واجب التَّعظیمِ و الإجلال، إلی یَومِ القیامَة، بَعد برای اربابِ دانش و اماثِل. نیت وقف و شخصیت واقف. وقفِ مُؤبّدِ شرعی و حبسِ مُ
خَلَّدِ اسلامی نموده، قُربةً اِلی الله و طَلباً لِمَرضاتِه، قُدوَةُ الزُّهادِ و الأتقیاءِ بَینِ الأنام، نقاوةُ اَهلِ الفلاحِ و الصَّلاح، مَرجعُ الإسلام، العالمِ علومِ ربّانی، درویش خِضر بن درویش جُنید رازی؛ حدود موقوفات. شرقیاً، همهٔ آن بدامنه جبل و به اراضی کمال آباد و جمال آباد موقوفان. حد غربیاً، همه جا بدامنه جبل و نهرِ سیاه آبِ خاوه. حدِّ جنوبی، بر نهرِ مذکور. حدِّ شمالی، همه‎جا به اماکنِ سرابالا و جبل الستان. به نهرِ احمدآباد و طاحونه زبر، و به شارعِ عامِ مزارِ سرابالا، و به املاکِ هرمین که متعلق است به مزرعات سناردک و منتهی می شود به املاکِ میان کوهان و به جبلستان؛ با "کافّه ضمائم" و "ملحقّات" و با "عامّه توابع" و "منسوباتِ" مزروعانِ مزرعهٔ سه درخت و مزرعهٔ سرابالا و مزرعه کمال آباد و جمال آباد را بِالرَّدیعه واگذار نمودم. شرط وقف. مشروط به آن که از آبِ قنواتِ سه درخت را سهمی به جهتِ حمّام و برکه و حوضِ خانه ها از جهتِ صرفِ تعمیرِ عمارتِ مجاورین که ضرورت داعی شود. وضع وقف. اولاً وضع نمودم بعد از اقسامِ متعدّده مذکور، تعلق به سرکار مزارِ کثیرُالاَنوارِ امامزاده واجبُ التَّعظیم و لازمُ التَّکریم امامزاده
جعفر بنِ امامِ همام، امام موسی الکاظم علیه السَّلام. مقررات وقف. مقرّر آنکه آنچه از شَتوی و صِیفی و محصولِ باغات، از قنوات و املاک، عمل شود کلاً سه قسم منقسم نمایند: قسمی که مراد از یک ثلث بوده باشد، صرفِ روشنائی و تعمیرِ بقعهٔ مبارکه و فرشِ میان بقعهٔ متبرکه اهتمام کرده. و قسمِ دیگر که مراد از یک ثلثِ دیگر بوده باشد، از بابتِ امرِ تولیت و حقِّ تولیت به متولیان مرقوم ذیل تعلق دارد. و قسم دیگر که یک ثلث از اقسام ثلاثه باشد از جهتِ وظایف خدّامِ آستانه مبارکه قیام دارند. امر مباشری و تولیت. و امر مباشری امورات موقوفات مادام الحیوة تا دنیا بوجودِ شریفِ واقف، مُزیّن است تعلق بخود جناب واقف مُعظَّمٌ له دارد و بعد از اینکه ندای «ارْجِعِی إِلی رَبِّکِ» را بگوشِ هوش شنید و معنی «فَادْخُلِی فِی عِبادِی وَ ادْخُلِی جَنَّتِی» را بر خود پسندید و دنیا را بدرود گفت، امرِ مباشری و حقّ تولیت به دو پسرِ جناب واقف، عُمدةُ العبّاد و قُدوةُ الزُّهاد و هما درویش جُنید و درویش حسین...[تعلق دارد][و بعد از این دو] اَسَنّ اولادِ ذکور از اولادِ واقف، عَقباً بعدَ عقب و نسلاً بعدَ نسل. و اگر عیاذُ بالله نسلِ اولادِ ذکور منقطع شود، امرِ
تولیت تعلق دارد به اَسَنّ اولاد ذکور از إناثیهٔ اولادِ واقف، چنانکه آن هم منقرض شود، حقّ ِتولیت به اَقربِ اقوام و اگر آن هم منقرض شود تعلق به حاکمِ شرعِ شریفِ بلده رِی داشته. و معمول و مقرون گردید در امرِ متولیان و خدامان از این آن الی طول زمان چون امرِ تولیت به دو نفر اَسنّ اولاد مقرر است، چنانچه از آن دو نفر متولیان یک نفر فوت شود حقّ تولیت با متولیِ دیگر که حیات دارد و به اولادِ متولیِ متوفی تعلق دارد. امور آستانه امامزاده و خدام و دیگر خدمات موقوفات. همچنین امرِ خدمتِ آستانه مبارکه و غیره خدمات، به دوازده نفر از اولاد واقف که قابل خدمت باشند تعلّق دارد از قبیلِ قرائت وتلاوتِ قرآن و عملِ شمع وچراغ و جاروب کشی و مؤذنی و کفشداری و ضابط برخدام و ناظربراحکام باشند و متولیانِ هر طبقه معمول دارند. لعنت نامهٔ وقف. و اگر یکی غیر از متولیان و خدامان در اراضی و صحاری و محصولات مذکور، دخل و تصرّف کند و چیزی از آن ها متصرف شود یا تغییر و تبدیل به قواعد آن راه دهد و شروط را منظور نساخته و به حیلت های شرعی که موجب نفلِ عین ویانفع باشد توسّل جوید و بی اذنِ متولیان و خدامان، رِخنه در املاکِ موقوفه نمایند و یا بی اذن متولی
ان سُکنی در اراضی موقوفه نمایند یا کسی تکلیف به مصالحه و بیع و شراء با هبه یا به اجاره سنینِ عدیده به متولیان نمایند، از شفاعتِ حضرتِ شفیعُ المُذنِبین رحمت ٌ للعالمین محمّد بن عبدالله صلّی الله علیه و آله و سلّم بهرمند مباد و از آتش دوزخ خلاصی نداشته باشند و حضرتِ ملک منّان و قادرِ سُبحان از او بَریٖ باد. مؤخره وقف. وقفاً صحیحاً شرعیاً، «فمَنْ بَدَّلَهُ بَعْدَمَا سَمِعَهُ فَإِنَّمَا إِثْمُهُ عَلَى الَّذِینَ یُبَدِّلُونَهُ» «إِنَّ اللَّهَ لا یُضِیعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِینَ » و کانَ ذلکَ فی شهر مُحرّمُ الحرام، سنةِ ثلثٍ و سبعینَ و ثمانِ مائهٍ سنةَ ۸۷۳. یا خضر نبی ادرکنی.
گالری اوفیتزی () از موزه های هنر در ایتالیا است. این موزه که در شهر فلورانس واقع شده در زمره قدیمی ترین و مشهورترین موزه های هنر اروپا و جهان است. در سال های اخیر، موزه اوفیتزی پروژه های بازسازی گسترده ای را پشت سر گذاشته است. از جمله مهم ترین تغییرات می توان به افتتاح “گالری های جدید رنسانس” در سال ۲۰۱۸ اشاره کرد که مجموعه ای از آثار قرون پانزدهم و شانزدهم را با نمایشگاهی مدرن تر ارائه می دهد. همچنین، از سال ۲۰۲۱ برنامه های دیجیتال موزه گسترش یافته و بازدید مجازی از بخش های مختلف موزه برای عموم امکان پذیر شده است. نگارخانه. علیرضایونس زاده حقیقی"لیسانس هنرهای تجسمی گرایش مجسمه سازی ازپژوهشکده دانشگاهی علوم وفنون نویدآرمان آتیه تبریز"شاعر"نویسنده"پژوهشگر"مجسمه ساز"روزنامه نگار" خبرنگارکه درسال1399به عنوان مفاخرفرهنگی شیرازشناخته شد.یک پیشنهادارائه داده است مبنی براینکه روز29بهمن برابربا18فوریه سالگرددرگذشت میکل آنژپیکرتراش که اوج رنسانس تجدیدحیات ادبی وهنری که بامرگ میکل آنژپیکرتراش به خاموشی گرائید.روزجهانی مجسمه"مجسمه سازی"(www.youneszade.ir)/
نیایش مغان () نام یک نقاشی ناتمام اثر لئوناردو دا وینچی است که در سال ۱۴۸۱ کشیده شده است. صحنه نیایش سه مغی که در سنت مسیحی گفته می شود به هنگام زایش عیسی مسیح انجام شده به سفارش راهب های آگوستینی فلورانس توسط داوینچی ترسیم شد، اما به این علت که لئوناردو دا وینچی در سال ۱۴۸۲ به میلان رفت هیچ وقت موفق با تکمیل این نقاشی نشد. از سال ۱۶۷۰ این نقاشی در گالری اوفیتزی در معرض نمایش است. ویژگی این تابلو این است که سه مغ در پیرامون مریم به تناسبی یکسان ترسیم شده اند. پیش از آن، این سه مغ همیشه به صورت ردیفی پشت سر یکدیگر ترسیم می شدند. در این تابلو، سه مغ را نادانانی احاطه کرده اند که از اهمیت زایش عیسی بی خبرند.
چارلز کوپر هندرسون زادهٔ ۱۴ ژوئن ۱۸۰۳ یک نقاش انگلیسی بود. او پس از ۷۴ سال زندگی در ۲۱ اوت ۱۸۷۷ درگذشت. زنگی. چارلز کوپر هندرسون در خانه اَبّی متولد شده. نام پدر مادر او جرج کئاته و نام برادر او جان هندرسون که عتیقه شناس و خیّری از موزه بریتانیا بوده. او در کالج وینچستر رفته وکالت خو را گرفته. پدر وی یک هنرمند آماتور بود.
ویت یدلیچکا (به چکی: Vít Jedlička) سیاستمدار، لیبرترین و کنشگر مدنی اهل جمهوری چک، بنیانگذار ریزکشور لیبرلند و اولین رئیس جمهور این کشور می باشد. تحصیلات. «ویت یدلیچکا» در دانشگاه اقتصاد پراگ (به چکی: Vysoká škola ekonomická v Praze) تحصیل کرده و در سال ۲۰۰۹ مدرک کارشناسی اقتصاد خود را دریافت نمود. وی سپس به تحصیل در مؤسسه سورو (به چکی: CEVRO Institut) در رشتهٔ علوم سیاسی ادامه داد و در سال ۲۰۱۴ مدرک کارشناسی ارشد خویش را دریافت کرد. فعالیت سیاسی. یدلیچکا در سال ۲۰۰۱ به عضویت «حزب شهروندان آزاد» درآمد و هم اکنون رهبری این حزب را در سرزمین تاریخی بوهم در شمال شرق جمهوری چک بر عهده دارد. لیبرلند. «ویت یدلیچکا» در تاریخ ۱۳ آوریل سال ۲۰۱۵ در زمینی بی مدعا به مساحت ۷ کیلومتر مربع در غرب کرانهٔ رود دانوب و بین دو کشور کرواسی و صربستان ریزکشور جدیدی به نام «لیبرلند» را بنیانگذاری نمود. به گفتهٔ وی عواملی همچون بالا بودن مالیات ها، توزیع نابرابر درآمدها و در کل تنظیمات (اقتصادی) بیش از حد زیاد در جمهوری چک او را بر آن داشت تا کشور آزاد «لیبرلند» را بنا نهد. همچون اغلب لیبرترین ها یدلیچکا مخالف مالیات و نیز کمک های دو
لتی است. به گفتهٔ وی در کشور لیبرلند مالیات اختیاری خواهد بود و او اعتقاد راسخ دارد که حتی اگر هیچ کس هم مالیاتی پرداخت نکند، پول به اندازهٔ کافی موجود خواهد بود.
آنتونی کولدوی (؛ – ) یک فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۱۰ تا ۱۹۵۴ میلادی فعالیت می کرد. وی نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم نامه اقتباسی در اولین دوره این مراسم بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "گینسبرگ بزرگ"، "مدل ها و همسران"، "برد پرزحمت"، "عزیزان دل و سوئیچ بمب"، "مستخدمه و پارچه کتانی"، "ناشی ها و خرابکاری ها"، "دندان پزشکان و بانوان" و "خپله و کشمکش ها" اشاره کرد.
آلفرد ای. کوهن (؛ ۲۶ مارس ۱۸۸۰ – ۳ فوریه ۱۹۵۱) یک فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم نامه اقتباسی برای فیلم خواننده جاز در اولین دوره این مراسم بوده است.
هدایة المتعلمین فی الطب کتابی در زمینهٔ پزشکی، نوشتهٔ ابوبکر ربیع بن احمد اخوینی بخاری، ملقب به اخوینی بخاری، است. این کتاب از نخستین کتاب های پزشکی نوشته شده به زبان پارسی دری بوده که در اواخر قرن چهارم هجری ایران، در عصر شکوفایی علم و تمدن اسلامی، نوشته شده است. احمد الاخوینی البخاری کتاب "هدایه المتعلمین" را در نیمه دوم قرن چهارم هجری قمری به درخواست پسرش نوشته است و این کتاب دارای سه بخش و دویست باب است. بخش اول شامل پنجاه و یک باب است. نویسنده در این باب ها در مورد ارکان، عناصر، مزاج ها، اخلاط، اندام های مفرده و اندام های مرکبه بدن انسان، نیروها (ارواح)، افعال، خوراک ها و شراب ها بحث کرده است و اثرات جسمانی و روانی شراب و انواع آن را مورد توجه قرار داده است. بخش دوم یکصد و سی باب دارد، اخوینی بخاری در این باب ها از بیماری های مربوط به ناخن پا تا موی سر یعنی طاسی (داءالثعلب) را مورد مطالعه قرار داده و راه های درمان آن بیماری ها را بیان کرده است. بخش سوم کتاب "هدایه المتعلمین" نوزده باب دارد. اخوینی در این باب ها علل و مبانی تب (حُمَّیات) و انواع آن، اصول و مبانی نبض شناسی و بهداشت عمومی را مورد بحث قرار م
ی دهد. کتاب "هدایه المتعلمین" سال ها جزو کتب مرجع پزشکی نیاکان ایرانی اسلامی بوده است. یک نسخه از این کتاب در کتابخانه بادلیان آکسفورد انگلستان، یک نسخه در کتابخانه فاتح استانبول، ترکیه، و نسخه ای دیگر در کتابخانه ملک تهران وجود دارد. در سده ششم خورشیدی، نظامی عروضی سمرقندی در "چهارمقاله" خود از "هدایه المتعلمین فی الطب" نام برده است. تاریخچه. ابوبکر ربیع بن احمد اخوینی بخاری خود را شاگرد زکریای رازی می داند. تاکنون کتاب دیگری از اخوینی بخاری پیدا نشده است. اخوینی بخاری اهل شهر بخارا بوده است. بخارا پایتخت سلسله سامانیان است. سامانیان جزو نخستین حکومت های مستقل ایرانی بودند که پس از حمله و هجوم اعراب به کشور ایران در نواحی خراسان و ماوراءالنهر تشکیل شدند. پس از استیلای اعراب بر کشور ایران با سقوط سلسله ساسانیان، زبان رسمی کشور ایران از پارسی میانه (پارسی پهلوی) به زبان عربی تغییر یافت و ایرانیان به دلیل قرابت حروف الفبای زبان عربی و زبان پارسی، عربی را به عنوان زبان رایج علمی پذیرفتند. اخوینی بخاری کتاب ("هدایه المتعلمین فی الطب)" را در چنین بستر تاریخی به زبان پارسی دری نوشته است. هر چند پس از سقوط ساسانیان
، زبان رسمی بخشهای شرقی امپراتوری ساسانی، به دلیل حکومتهای مستقل ایرانی، پارسی دری درباری ساسانیان بود . در بخشهای دیگر امپراتوری ایران، به دلیل نزدیکی به مرکز خلافت اعراب ، زبان رسمی ، عربی بود اما زبان پارسی همچنان در میان مردم رواج داشت. با به قدرت رسیدن حجاج ابن یوسف ، دستور داده شد تا تمام روحانیان ادیان دیگر و کسانی که به خطی غیر از عربی می نویسند را از دم تیغ بگذرانند و چنین شد که خط و الفبای عربی که آنهم به گونه ای در الفبای پارسی میانه و اوستایی ، ریشه داشت ، جایگزین خط و الفبای پارسی شد . اخوینی بخاری کتاب را برای استفاده عامه مردم و با انشایی ساده و نسبتاً روان دری تألیف نموده ولی بعضی از اسامی کالبدشناسی و بیماری ها را هم به زبان عربی نوشته است. او همچنین به تجربیات خود در درمان بیماران اشاره کرده است. از دیدگاه اخوینی، پزشکی شامل سه بخش بوده است: «امور طبیعی»، «دانستن اسباب»، «علایم و دلایل». از نظر اخوینی بخاری دانش پزشکی دارای دو بخش نظری و عملی است. پزشکی عملی دو وظیفه دارد: نگاهداری تندرستی افراد سالم؛ و بازگرداندن تندرستی به تن بیماران. در ابتدای این کتاب به بیان ارکان، مزاج، طبایع چهارگانه
و کلیات کالبدشناسی و وظایف الاعضاء (فیزیولوژی) اشاره شده است و سپس به بیان بیماری پرداخته است و در هر مورد ابتدا تعریف بیماری، سپس علل و علایم و پس از آن روش درمان بیماری بیان شده است؛ در این کتاب بیماری های روانی مورد بحث قرار گرفته و نویسنده اشاره می کند که در مدت سی سال کار طبابت خود بیماران مبتلا به مالیخولیا را با روش ویژه خود درمان کرده است و به همین دلیل پزشک دیوانگان خوانده می شده. بیشتر مطالب کتاب "هدایه المتعلمین فی الطب" با مبانی علمی کتب پزشکی حاضر هماهنگی دارد. این کتاب گرچه عنوان عربی دارد ولی پیکره آن به پارسی شیرین ازبکیِ بخارایی ست و نخستین کتاب علمی و نخستین کتاب پزشکی پارسی است که تاکنون به دست ما رسیده. این کتاب نه تنها ارزش پزشکی دارد بلکه برای شناخت ادبیات و نگارش پارسی میانه در سده چهارم از ارزش ادبی بالایی نیز برخوردار است. برای نمونه در اینجا بخش هایی از کتاب اخوینی با تصحیح دکتر جلال متینی آورده می شود. یادکرد واژگان پزشکی پارسی. او در کتابش هرجا توانسته واژگان پارسی را با نگارش و گویش پارسیِ بخارایی (ازبکستان امروزی) در کنار واژه تازی و یونانی اش به دانشجو یادآوری کرده است. برای نمو
نه: و ببارسی این مِری را سُرخَه خوانند و این آنست که بر درهٔ کوسبند بُوَذ … ببارسی استخوان آخُرک و بتازی عظام الترقوه خوانند … به این گیاه بتازی عِکرش گویند و بیونانی اقطی و ببارسی شورکومه … ... و شانزدهم ماساریقا [صفاق] و هفدهم جگر و هژدهم زَهره و نوزدهم سبرز [طحال] و بیستم گُرده و … و ببارسی اَشرَه … و ببارسی دندانهای خائیذن … و ببارسی بهناگاه … و ببارسی استخوان دُمجهٔ گون، کژک، تُهی گاه، بُن [مقعد]، بیل [کتف]، جشمه سرکتف، عروس کش، غروجه [درشت نی]، غژغر [غضروف]، بیوند [مفصل]، رگ ناجهنده [ورید]، رگ جهنده [شریان]، پنکاجه یا نای گلو یا سُرنا [حنجره]، دربان [اسفنکتر]، بوکان [روده کور، Cecum]، پنج روده [قولون] و …. در کتاب هدایه واژگان ادبی پارسی سره نیز بسیار دیده می شوند همچون: فروسو، برسو، پذیرا، ناپذیرا، ناخفته، ناپوسیده، ناچرب، نارونده، ناجهنده، ستان (Supine)، اندر (Prone)، چگونگی، چندی، یکیی، بادناک، بوی ناک، بیماری ناک، خشم ناک، خواب ناک، سبوس ناک، سنگ ناک، کف ناک، گوشت ناک، شوره ناگ، موی ناگ، غمگن، شوخگن، بیمارگین و … آموزش بُرمانگری (جراحی). … و از پسِ قِحف [کاسه سر] یکی سولاخ است که از مغز سر چیزی فرود
آیذ از گوهر دماغ که در تازی به آن نخاع گویند همچون جوی که از حوض برون آیذ با هفت جفت عصب …. … اگر جراحت فراخ بُوَذ و نتوان لبهای جراحت یک با دیگر فراز آوردن، اکنون حاجت آیذ بدوختن زخم در چند جای به شرطی که چیزی به میان جراحت نیفتد و اگر زخم به هم نرسد … از دیگر سوی بُباید کافتیدن زخم و …. ... و اگر آماس به نزدیکی رگی یا عصبی یا پیوند بوذ نباید شتافتن در کافتیدن تا آن رگ و عصب تباه نشود که کار دشوار گردد. و اگر رگ بزرگ است بُباید کافتیدن تا رگ به دید آیذ و آنگاه با ریسمان خیش باید آن را بستن و اگر از شریان است علاج وی گسستن رگ است که باید صناره [قلاب] به رگ افکنی و برپیچی تا بگسلد و باز داغ کنی به آتش تا خون بایستد. و اگر از قبل فقار [مهره گردن] آمده بود آن مهره را به جای خویش باز بری به آلتی مانند کلبتین [گاز انبر، نیش کش دندانپزشکی] و انبر که سر وی دراز باشد فروکنی به گلو و دسته های انبر را باز کشی تا آن سر انبر بر مهره افتد و به جای باز بَرَدَش و این علاج را مخاطره است. در بخش ترکیب العین پس از گفتن همه درمان های عفونت چشم چنین نوشته است: و اگر بدین نیز بهتر نشود بدو کارد بر باید گرفتن [تخلیه چشم]. در پایا
ن درمان ظفره [ناخنک] و تَم [کاتاراکت] را هم جراحی با کارد دانسته است آنجا که نوشته: ... و علاج وی بر گرفتن بوَد بدو کارد …. در سرطان چکیده سخنش این است که توده سرطان به سرعت رشد می کند و بهتر است هرچه زودتر اگر به اندامی است که قابل بریدن است باید آن را از ریشه برید و جایش را داغ نمود یا جای آنرا سرد کرد: ... یا با سپیده سرب یا آبار [سرب] سوخته بسیار برنهادن با سرکه و گل ارمنی و جهد کنی تا بطلی خنک او را فرو کشته داری تا نیفزاید و ریش [ریشه یا زخم] نکند و … در انحنای آلت تناسلی [Penile Curvature or Peyronie’s disease] ایشان رباط زیر اندام نرینه را برش می دادند و سپس آن را به لوح می بستند تا مدتی صاف بماند و ترمیم شود. همچنین اگر سنگ در پیشابراه مردان گیر می کرد و با هیچ روش بیرون نمی آمد، به گفته خودش به آهن مشغول می شدند و با تیغ و برش جراحی سنگ را درمی آوردند. ... فتق به سه جای بوَد … و نشان این آن بوَد که چون سِتان (دمر) بخسبد مَر غُندَه (توده) برود به همان جای که شکاف به دید بُوَذ به بَسودن [لمس]، و علاج وی اآن بوَذ که پوست شکم بکافند تا آن شکاف پدید آید، آنگاه آن شکاف را بدوزند و باز آن جراحت را داروی گو
شت برآرنده برنهند، و این به قیاس آن بوَد که کسی را که شکم بکافنیده بُوَند بُباید دوختن. ... و اگر آب بود بباید گشادن [گشودن، برش دادن] تا آب بیرون آید و آنگاه جای آن را که آب بُوَی فرود آمده بود داغ کنند که اگر نکنند دیگرباره فرود آید. و اگر ورم مفاصل صُلب گردد گاه ضمادهای ملّین برنهد و گاه محلل، و اگر نرم گردد این ورم نقرس بباید کافتیذن و آن چیزهای صلب همچون سنگ باره [لوز بادی] و سَفال پاره از وی بیرون باید کردن … و بدانکه اگر ورم به مفاصل بوَد نباید کافتیدن چه هیچ بِه نشود آزخ [زگیل] را به موی اسب بُبَندد تا بُبرّد یا به آتش داغ کند تا بسوزد یا برکشدش از بُن. یکی نایزه سازد از مس مرین کار را به اندازه آزخ و کرانه نایزه تیز کند به آزخ اندر افکنند و پوست آزخ ببرند به وی باز آزخ بگیرند به ناخن و بکشند تا بیرون آید و به زیر وی یکی بیخ بوَد همه بیرون آید. حصر البول سپس ابزار جراحی سنگ مثانه را رونمایی می کند: مبوله یک میل بوذ از سیم یا زر یا از برنج میانه کاواک [لوله برنجی توخالی] و بر سر میل سولاخها بسیار [سوراخدار]. جنانک [چنان که] گویی این میل نایزه استی [همچون نایژه باریک و تُهی است]. بر سر نایزه یَکی کئوکبس
تی [بر سر میل یک کوکب است]. چون نیمه جلاجل و … و چون سولاخهای بالونه و باز میان این نایزه یکی آهن بوذ و بر سر آن آهن یکی باره استوار کرده تا این آهن را بکشد [مانند ماندرن درون کاتتر یا نیدلهای اسپاینال و اپیدورال] از میان این میل آب از مثانه اندر آیذ بمثال زُراقه [سرنگ تزریق]... و این را اضطرارالخلا گویند. ... باز اکر مثانه بُر [پُر] بُوَذ پرهیز کن از داروهای مُدر که هلاک کند. فی حصرالبول … یا سنگ در گُرده [کلیه] گیر کرده، یا در حالبین یا در مجرا؛ یا اینکه «گوشتی بُوَذ رُسته اندر قَضیب از بس ریشی افتذ یا آزخی کوشت رسته بوذ و علاج وی دشوار بوذ» "... مثانه همچون خیک بُوَذ پُر … ک میز [ادرار] کمتر گردد تا جمله بایستد … علاج کن به آبزن [قطاطیر، کاتتر] اندر نشانی … تا بول فروذ آیذ و مجرا فراخ کردذ. … او را سورنک [پولیپ بینی] خوانند یا ناصور که علاج وی آن بوَد که دو سرِ موی اسب بتابی نیک و بر وی سه چهار جا گره افکنی و از سرب به کردار [همانند] جوالدوزی کنی و این موی بدان سرب اندر کشی و سرب را به بینی اندر کنی و حیله کنی تا وِرا به حلق فروکنی تا به کام فرود آید و این موی لختی سوی دهان اندر آید و لختی سوی بینی. و تو م
وی را گاه از این سوی دهان کشی گاه از آن سوی بینی که همچون دست ارّه ای آن گوشت افزونی [پولیپ بینی خونریزی دهنده را] بِبُرد و به مرهم زنکاری و کافوری علاج [پانسمان] کنی تا بِه شود تمام. در بخش جراحات سخن از بخیه می گوید: اگر جراحت فراخ بود و نتوانی لبهای جراحت یک با دیگر فراز آوردن، اکنون حاجت آید بدوختن زخم در چند جای به شرطی که چیزی به میان جراحت نیفتد و اگر زخم به هم نرسد از دیگر سوی بباید کافتیدن زخم [برش و آزادسازی زیر زخم] و …. و اگر آماس به نزدیکی رگی یا عصبی یا پیوند [تاندون] بود نباید شتافتن در کافتیدن تا آن رگ و عصب تباه نشود که کار دشوار گردد. اگر از جراحت خون بسیار آید باید آن اندام را برسو داری [بالا بگیری یا ببندی] و به بیخ سرد کنی و بر آن صبر و کندور و خون سیاوشان و سپیدی خایه[تخم مرغ] و پشم خرگوش بمالی.
الیوت جی. کلاوسون (؛ – ) یک فیلم نامه نویس، و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی فیلم نامه نویس فیلم هایی همچون شبح اپرا بوده و نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم نامه اقتباسی در دومین دوره این مراسم بوده است.
تام بری (؛ – ) یک هنرپیشه، و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم نامه اقتباسی برای فیلم های در آریزونای قدیم و دلیر در دومین دوره این مراسم بوده است.
بس مردیت (؛ – ) یک فیلم نامه نویس و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی فیلم نامه نویس فیلم هایی همچون عشق و عشق بازی های چلینی بوده است.
جـِرنی اسمالت-بل (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او یک مرتبه در سال ۲۰۰۸ میلادی نامزدِ دریافتِ جایزهٔ برگزیده نوجوانان و دو مرتبه در سال های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۸ میلادی، نامزدِ دریافتِ جایزه هنرمند جوان بوده است.
پایداری استاتیک وضعیتی از هواپیماست که مرکز ثقل کاملاً در جلوی مرکز نیروی برا باشد. چنانچه مرکز ثقل بر روی نقطه خنثی واقع شود، هواپیما دارای پایداری استاتیکی خنثی و چنانچه مرکز ثقل عقب تر از مرکز نیروی برا قرار گیرد، هواپیما به صورت طولی ناپایدار خواهد بود.
کاترین آدامز (؛ – ) یک هنرپیشه سینما در دوران صامت و اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به خراب کار، ۸۱۳ اشاره کرد.