Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د سمبول روزمرگی بزرگسالی است، و در گروه آخر طبق گفته هنرمند: «یک پیرزن با نزدیک شدن مرگ با قرار گرفتن بر روی زانوان افکار خود را با آن تطبیق داده و تسلیم شده است.» یک پرنده سفید عجیب ... بی حاصل بودن کلمات را نشان می دهد. بت آبی در زمینه ظاهراً نشانگر چیزی است که گوگن آن را «ماورا» توصیف می کند. به طور کلی گوگن دربارهٔ این اثر گفت: من باور دارم که این تابلو نه تنها از همه کارهای پیشین من بهتر است، بلکه هرگز دیگرنخواهم توانست تابلویی بهتر از آن یا شبیه آن بکشم.» گوگن چنان متقاعد شده بود که در بقیه عمرش موفق نخواهد بود که سعی کرد خودکشی کند اما ناموفق بود. نقاشی تأکیدی برپیشقدم بودن گوگن در سبک پسادریافتگری است. هنر او از یک سو همچون امپرسیونیست ها روی استفاده از رنگ های روشن و تاش های ضخیم تأکید می کرد (هرچند امپرسیونیستها تمرکز بیشتری روی ضربات سریع قلم داشتند)، و از سویی در پی انتقال نیروی هیجانی و اکسپرسیونیستی بود؛ شیوه ای که در پیوستگی با دیگر حرکت های آوانگارد قرن بیستم شامل: کوبیسم و فوویسم ظاهر شد.
توموکو ناکاجیما (؛ زادهٔ ) هنرپیشهٔ اهل ژاپن است که برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل زن جشنواره فیلم یوکوهاما شده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به سریال از سرزمین شمالی ۱۹۸۱تا ۲۰۰۲
رابرت فرانسیس فوچگات (؛ ۴ ژوئن ۱۹۱۶ – ) یک دانشمند در زمینه زیست شیمی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شده است.
فرودگاه درواز یک فرودگاه با کد یاتا DAZ است. این فرودگاه در کنار رود پنج در درواز مرکز ولسوالی درواز در ولایت بدخشان افغانستان، در ارتفاع ۱۳۲۰ متری از سطح دریا واقع شده است. در طرف دیگر رود پنج روستای کیفرون در همسایگی تاجیکستان قرار دارد. این فرودگاه دارای باند شنی به ابعاد ۲۱۴۵ در ۱۰۰ فوت (۶۵۴ متر × ۳۰ متر) است. فرودگاه دروازه برای استفاده خصوصی ساخته شده است، اما ممکن است برای اهداف شرایط اضطراری توسط سازمان های دولتی نیز استفاده شود. نزدیکترین فرودگاه های دیگر به درواز، فرودگاه شغنان در ولسوالی شیغنان در جنوب شرقی، فرودگاه یاوان در ولسوالی یاوان در جنوب و فرودگاه خواهان در ولسوالی خواهان در جنوب غربی هستند.
دیتر کاسلیک () متولد ۳۰ ماه مه ۱۹۴۸ در فورتسهایم آلمان است. او همکنون دبیر جشنواره بین المللی فیلم برلین است و این مقام را از سال ۲۰۰۱ برعهده داشته است. این پس از موریتز دهادلن این عنوان را کسب کرد. وی در سال 2014 از جشنواره بین المللی باروت خیس جایزه خرس طلایی از طرف ملت ایران دریافت کرد.
قصی بن کلاب بن مره (, "Qusayy ibn Kilāb ibn Murrah"؛ حدود ۴۰۰–۴۸۰ میلادی)، که به صورت قصی، کُسی، کسای یا کُسای نیز نوشته شده است، نام اصلی اش زید () بود. او که در کودکی یتیم شد، بعدها به مقام سروری مکه و رهبری قبیله قریش دست یافت. او بیشتر به عنوان یکی از نیاکان پیامبر اسلام محمد شناخته می شود، همچنین جد سوم و چهارم خلفای راشدین، عثمان بن عفان و علی بن ابی طالب، و نیز بنیان گذار سلسله های امویان، عباسیان و چندین دودمان برجستهٔ بنی هاشم در شرق بوده است. پیشینه. پدر او کلاب بن مره بود که در دوران نوزادی قصی درگذشت. بر اساس سنت اسلامی، او از نوادگان ابراهیم (ابراهیم) از طریق پسرش اسماعیل بود. برادر بزرگ تر او، زهره بن کلاب، نیای قبیله بنی زهره بود. پس از مرگ پدرش، مادرش فاطمه بنت سعد بن سیل با ربیعه بن حرام از قبیله بنی عذره ازدواج کرد. ربیعه او را با خود به شام برد و در آنجا صاحب پسری به نام درّاج شد. عموی او تیم بن مره فرزند مره بن کعب فرزند لؤی بن غالب فرزند فهر بن مالک فرزند نضر بن کنانه بود که از قبیله "قریش البطاح" (یعنی قریشیانی که در نزدیکی کعبه در مکه ساکن بودند) محسوب می شد. زندگی در شام. قصی در حالی ب
زرگ شد که ناپدری اش، ربیعه، را همچون پدر خود می پنداشت. اما هنگامی که میان او و برخی از افراد قبیله ربیعه نزاعی درگرفت، آنان او را سرزنش کرده و آشکار ساختند که هرگز او را یکی از خود نمی دانند. قصی نزد مادرش شکایت برد و او پاسخ داد: «ای پسرم، نسب تو شریف تر از آنان است، تو فرزند کلاب بن مره هستی و قومت در نزدیکی خانه مقدس در مکه زندگی می کنند.» بدین سبب، قصی شام را ترک کرده و به مکه بازگشت. زندگی در مکه. هنگامی که قصی به سن بلوغ رسید، حلیل بن حبشیه، رئیس قبیله بنی خزاعه، متولی و نگهبان کعبه بود. قصی از او خواستگاری کرد و با دخترش، حبه بنت هلیل، ازدواج نمود. پس از درگذشت حلیل، که پس از نبردی به داوری ختم شد، او کلیدهای کعبه را به دخترش حبه سپرد. حلیل، قصی را به جانشینی خود بر فرزندانش ترجیح داد و طبق وصیت او، قصی پس از وی به تولیت کعبه دست یافت. قصی نزدیک ترین خویشاوندانش از قریش را گرد آورد و آنان را در دره مکه، در کنار مسجدالحرام، ساکن کرد – برادرش زهره بن کلاب، عمویش تیم بن مره، پسر عموی دیگرش مخزوم بن یقصه و دیگر عموزادگانش، جُمح و سهم که نسبت دور تری داشتند. اینان و فرزندانشان به عنوان "قریش البطاح" (قریش
دره نشین) شناخته می شدند، در حالی که خویشاوندان دورتر او در دره های کوه های اطراف و نواحی بیرونی ساکن شده و به "قریش الظواهر" (قریش حومه نشین) معروف شدند. قصی به شکل یک پادشاه حکومت می کرد. او کعبه را که دچار فرسودگی شده بود، بازسازی کرد و اعراب را تشویق نمود که خانه های خود را پیرامون آن بنا کنند. او همچنین نخستین «تالار شهر» را در شبه جزیره عربستان ساخت، که یک اقامتگاه وسیع بود و به «دارالندوه» شهرت یافت. سران قبایل مختلف در این تالار گرد هم می آمدند تا درباره مسائل اجتماعی، تجاری، فرهنگی و سیاسی بحث کنند. قصی قوانینی وضع کرد که زائران مکه در ایام حج، از تأمین غذا و آب برخوردار باشند و هزینه آن را از مالیاتی که مردم پرداخت می کردند، تأمین نمود. او وظایف مربوط به پذیرایی از زائران، نگهداری از کعبه، جنگ، و ایجاد صلح میان قبایل گوناگون ساکن در مکه را میان مردم تقسیم کرد. فرزندان. قصی دارای پسران متعددی بود که از جمله آن ها می توان به عبد (نیای مادری فاطمه بنت عمرو)، عبدالدار، عبد مناف و عبدالعزی اشاره کرد. از ویژگی های برجستهٔ خاندان قصی این بود که در هر نسل، یک فرد به طور خاص برجسته و ممتاز می شد. در میان چها
ر پسرش، عبد مناف در زمان حیاتش از جایگاه والایی برخوردار بود. با این حال، قصی فرزند نخست خود، عبدالدار را ترجیح می داد، گرچه او کم توان ترین در میان فرزندانش بود. از همین رو، او عبد مناف، پسر دومش، را به دلیل افتخار و اعتبارش مورد توجه قرار داد. اندکی پیش از مرگ، قصی تمامی حقوق، اختیارات و مالکیت "دارالندوه" را به عبد مناف منتقل کرد.
گونگ مین (تولد ۲۳ می ۱۳۳۰ - مرگ ۲۷ اکتبر ۱۳۷۴) سی و یکمین پادشاه گوریو بود که در سال ۱۳۵۱ پس از پادشاه چونگ جونگ به حکومت رسید و تا سال ۱۳۷۴ حکومت کرد. او پسر پادشاه چونگ سوک بود. سلطنت. پادشاه گونگ مین هنگامی که به پادشاهی رسید، شروع به اصلاح حکومت گوریو کرد. اولین اقدام او این بود که تمامی اشراف و مأمورین نظامی که طرفدار یوآن بودند را عزل کند. این افراد یک جناح مخالف دولت را تشکیل می دادند که حتی اقدام به یک کودتای ناموفق علیه پادشاه نیز کردند. جو ایل شین که یک مقام رسمی بود، سعی کرد که دولت را در دست بگیرد، اما این شورش او توسط ژنرال چوی یونگ خنثی شد. تهاجم مغول ها. طی تهاجمات مغول در سالهای ۱۲۵۰ الی ۱۲۷۰ میلادی، استان های شمالی کره، با نام سانگسئونگ ضمیمهٔ خاک آنها شد. مرگ. او در سال ۱۳۷۴ میلادی توسط چوی مان سنگ و عده ای دیگر کشته شد. یکی از مردان جوان به نام هونگ ریون، با یکی از هم بالین های پادشاه رابطه داشت که باعث خشم پادشاه گونگ مین شد و پادشاه خواست که او را بکشد، اما قبل از حکم او، پادشاه گونگ مین توسط هونگ ریون و چوی مان سائنگ در خواب کشته شد. پس از مرگ او، یک مقام عالی رتبه به نام یی این ایم، دول
ت گوریو را در دست گرفت و رئیس دولت در زمان پسر گونگ مین، پادشاه یو شد. بعنوان یک هنرمند. از وی بعنوان یکی از بهترین هنرمندان و خوشنویسان دورهٔ گوریو یاد می کنند. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
تسوتومو کامازاکی (؛ زادهٔ ) هنرپیشهٔ اهل ژاپن است که از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "ریش قرمز" و "کاگه موشا" اشاره کرد.
مرد آهنی یک شخصیت تخیلی و ابرقهرمانانه در کتاب های کمیک مارول کامیکس است. مرد آهنی همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
یاسوکو تومیتا (؛ زادهٔ ) هنرپیشهٔ اهل ژاپن است که از سال ۱۹۸۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت است. وی چندین بار برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر زن در جشنواره فیلم یوکوهاما و جایزه آکادمی فیلم ژاپن شده است.
حرفه ای ها () فیلمی در ژانر وسترن به کارگردانی ریچارد بروکس است که در سال ۱۹۶۶ منتشر شد. این فیلم نامزد سه جایزه اسکار شد و با استقبال منتقدان مواجه گشت.
فاجعه هوایی لوکوموتیو یاروسلاول ۲۰۱۱ () در روز چهارشنبه، ۷ سپتامبر ۲۰۱۱ ساعت ۱۶:۰۵ دقیقه به وقت مسکو، درحالیکه پرواز شماره ۹۶۳۳، شرکت خدمات یاک به وسیلهٔ یک فروند هواپیمای مسافربری یاک ۴۲ در حال انتقال کارکنان، بازیکنان و مربی تیم حرفه ای هاکی روی یخ ،لوکوموتیو یاروسلاول بود در نزدیکی شهرستان یاروسلاول روسیه سقوط کرد. هواپیما در حال سرعت گرفتن بر روی باند فرودگاه و قبل از برخاست با یک دکل مرتفع برخورد کرده و دچار آتش سوزی شده و در ۲ کیلومتری فرودگاهتونوشنا در حاشیه رود ولگا سقوط کرد. از ۴۵ سرنشین، ۴۳ نفر در محل سقوط کشته شدند. یکی از دو نفر نجات یافته حادثه الکساندر گالیموف ۵ روز بعد در بیمارستان درگذشت. از این حادثه فقط مهندس پرواز هواپیما الکساندر سیزوف نجات پیدا کرد. لوکوموتیو یاروسلاول، عضو لیگ کنتیننتال هاکی (KHL)، لیگ برتر هاکی روی یخ روسیه، در راه خود را به مینسک، بلاروس، برای شروع فصل ۱۲–۲۰۱۱ بود. همه بازیکنان از اصلی و چهار عضو از تیم جوانان جزو سرنشینان این هواپیما بودند. علل سانحه. بررسی این سانحه بر قصور خلبان و نقص فنی متمرکز شده است. کمیته تحقیق برای بررسی سوابق شرکت خدمات یاک، وضعیت فرودگاه، بق
ایای هواپیما و اطلاعات ضبط شده تشکیل شد. برای تحقیق پیرامون وضعیت برخاست و مقایسه اطلاعات موجود با داده های بازیافتی از اطلاعات ثبت شده، این پرواز بوسیلهشبیه ساز مجدداً شبیه سازی شده و مورد تحقیق قرار گرفت. در نتیجه این شبیه سازی مشخص شد که استفاده از نیروی ترمز در برخاست، که به وسیلهٔ خلبان ارشد مورد استفاده قرار گرفته، علت این سانحه بوده است. کمیته تحقیق گزارش خود را در یک کنفرانس مطبوعاتی در تاریخ ۲ نوامبر سال ۲۰۱۱ منتشر کرد. رئیس کمیسیون تحقیق الکسی موروزوف اعلام کرد: "علت سقوط سریع هواپیمای یاک ۴۲ اقدامات اشتباه خدمه هواپیما بود، بدین صورت که خلبان، اقدام به گذاشتن پا روی پدال ترمز، قبل از بلند شدن چرخ دماغه هواپیما کرده که دلیل آن وضعیت غلط قرار گرفتن پا بر روی سیستم ترمز در هنگام برخاست از باند فرودگاه می باشد. بررسی های بعدی نشان داد نه تنها خلبانان با مدارک جعلی اقدام به پرواز این هواپیما کرده بلکه فاقد آموزش های لازم برای پرواز با یاک ۴۲ بودند. علاوه بر این مشخص شد کمک خلبان بعلت نوعی بیماری عصبی، تحت درمان بوده و پرواز برای ایشان ممنوع بوده است. محققان می گویند او پای خود را روی پدال ترمز احساس نمی
کرده و همین موضوع منجر به سقوط هواپیما شده است. وضعیت روز حادثه. در روز حادثه ۷ سپتامبر ۲۰۱۱ وضعیت اب و وهوا در فرودگاه تونوشنا خوب اعلام شده ضمن اینکه بادی با سرعت ۱۱ کیلومتر بر ساعت می وزیده، دید ۱۰ کیلومتر همچنین مقدار قابل توجهی ابر استراتوکومولوس در ارتفاع کمی حدود ۹۹۰ متری وجود داشته و درجه حرارت هوا ۱۷٫۸ درجه سانتیگراد بوده است. هواپیما یاک ۴۲ دی وارد باند شماره ۵/۲۳ می گردد و ۳۰۰ متر بعد از ابتدای باند قرار می گیرد. این باند ۳۰۰۰ متر طول داشته که بدین ترتیب ۲۷۰۰ متر برای برخاستن هواپیما باقی می ماند. هواپیما برای برخاستن سرعت می گیرد. شتاب لازم برای برخاستن این هواپیما، ۲۳۰ کیلومتر در ساعت برآورد شده اما برخاست هواپیما با شکست مواجه شد. هواپیما قبل از برخاستن، مسافت ۴۰۰ متر، بعد از انتهای باند فرود بر روی زمین پیموده بود. در این نقطه هواپیما با برج فانوس دریایی واقع در ۴۵۰ متری انتهای باند فرود، برخورد می کند. هواپیما هیچ وقت موفق به پرواز عمودی بیش از شش متر از سطح زمین نمی شود. پس از برخورد با برج فانوس دریایی، هواپیما بسمت چپ منحرف شده و در حاشیه رود تونوشنا، ۲۰۰ متری محل اشتراک این رود با رود ولگ
ا سقوط می کند در حالی که دم هواپیما جدا شده و بخش جلوی جت کاملاً از هم پاشیده شده. در محل اصابت ضربه، بخش دم در آب باقی مانده در حالیکه قطعه ای از بدنه بر روی خشکی قرار دارد. صحنه تصادم تقریباً در ۲ کیلومتری پایان باند فرود قرار دارد. شاهدین صحنه تصادم را با جمله، شعله های سوزان توصیف کردند. تیم لوکوموتیو یاروسلاول. در زمان تصادف، لوکوموتیو یاروسلاول یکی از تیم های برتر هاکی روی یخ در روسیه بود. این تیم که در سال ۱۹۵۹ تشکیل شده بود مقام قهرمانی Russian Open Championship در سال های ۱۹۹۷–۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ را بدست آورده بود. (توضیح: در جدول قهرمانی این تیم در مسابقات سال های ۲و۲۰۰۱–۳و۲۰۰۲ دیده می شود) تحقیق و بررسی. کمیته حمل و نقل هوایی بین ایالتی (MAK)، مسئول رسیدگی به وضعیت و علل حادثه، مطابق با قوانین روسیه، معرفی شد. پس از حادثه مقامات حمل و نقل هوایی روسیه تمام پروازها با این نوع هواپیما را به حالت تعلیق درآورده و منتظر نتایج بررسی دقیق یکی دیگر از هواپیماهای موجود از همان نوع شدند. ضبط مکالمات کابین خلبان در ۸ سپتامبر ۲۰۰۱ بازیابی شد و بر اساس نظر وزیر حمل و نقل روسیه، ایگور لِویتین، برای بررسی دقیق به مسکو فرس
تاده شد. عرضه سوخت مورد استفاده برای هواپیمای این حادثه، قرنطینه شده و سوخت نمونه برداری و برای تجزیه و تحلیل و تعیین اینکه سوخت استاندارد مورد استفاده قرار گرفته یا خیر به کمیته تحقیق ارسال شد. بنا به نظر این کمیته، خطای خلبان و نقص مکانیکی به عنوان دو عامل مهم این حادثه مورد بررسی موشکافانه قرار گرفت. یک سؤال مهم که به بررسی دقیق نیاز دارد این است که چرا خلبانان به جای تلاش برای برخاستن از باند فرودگاه به استفاده از ترمز اضطراری ادامه داد. کاپیتان آندره اِی سولونتسِف(Andrei Solontsev) سابقه ۶۹۰۰ ساعت پرواز داشت که ۱۵۰۰ ساعت آن مربوط به تجربه پرواز با یاک۴۲ اس بود و افسر اول سرگئی ژوراولِو ۱۵۰۰۰ ساعت سابقه پرواز داشته هر چند تنها ۴۲۰ ساعت آن مربوط به پرواز با یاک ۴۲بود. کمیسیون فنی (MAK) در تاریخ ۱۲ سپتامبر، ۲۰۱۱ مقدار زیادی از اطلاعات را بازیابی و تفکیک کرده و اقدام به انتشار موارد زیر نمود: مکالمات کابین. در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۱، شبکه خبری روسیه ۲۴، گفتگوی دقایق آخر بین خدمه پرواز را که از دستگاه ضبط صدای کابین استخراج شده بود را به شرح زیر منتشر کرد.
کشتی گیله مردی یا کشتی گیلانی از ورزش های باستانی استان گیلان است کهشتی طبق نظر پژوهشگران قدمت آن به قرن چهارم برمی گردد. کشتی گیله مردی در پاره ای از نواحی کوهستانی گیلان به نام کشتی مازندرانی معروف است. خاستگاه کشتی گیله مردی استان گیلان است و این ورزش بیش از هزارسال قدمت دارد. در حین برگزاری کشتی گیله مردی، انواع موسیقی و ترانه های گیلکی نواخته و خوانده می شوند تا شور و نشاط را به کشتی گیران و تماشاگران منتقل نمایند. کشتی گیله مردی در فرهنگ گیلان به عنوان یک نماد و نشانه پهلوانی و مردانگی است و در فرهنگ گیلان زمین اهمیت زیادی دارد. این ورزش در دی ماه سال ۱۳۹۰ به شماره ۴۱۴ در فهرست آثار معنوی ایران به ثبت رسید. تاریخچه. کشتی گیله مردی از ورزش های کهن گیلان است. ابو عبدالله محمد بن احمد مقدسی در کتاب خود احسن التقاسیم فی معرفه الاقالیم، در قرن چهارم هجری می نویسد: گیلکان در آن دشت، هفته بازارها دارند؛ برای هر ده یکروز نهاده اند. پس از پایان بازار، زنان و مردان به جایگاه کشتی گرفتن روند. داور در آن جا برنشسته، طنابی بر دست گرفته و هر کس پیروز شود، گره ای بر آن می بندد. در دهه های ۴۰ ۵۰ و ۶۰ اوج کشتی گیله مردی
در شهرستان خمام بود. کشتی گیله مردی را در گذشته، به زبان گیلکی "موشتی کوشتی" هم می نامیدند و این از ویژگی های این رزم سنتی بود که فنون مبارزه را به شیوه جوانمردانه و بدون استفاده از سلاح سرد به جوانان می آموختند. زمان برگزاری این کشتی، همان گونه که از اسناد برمی آید، هنگام برپایی هفته بازارها و به صورت دوره ای بوده است. با توجه به بازارهای روز در استان گیلان که در تمام روزهای هفته و به صورت دوره ای در نقاط مختلف گیلان برپا می شد، کشتی گیله مردی به صورت مکرر در حاشیه این بازارها برگزار می گردید و جوانان قدرتمند در آن ها به هنرنمایی می پرداختند. در حقیقت این کشتی گرفتن های مکرر، تمرینی برای آن ها بوده است تا خود را آماده مسابقات سالیانه و اصلی کشتی گیله مردی کنند که آغاز آن از زمان خوشه برآوردن شالیزارها و تا مدتی پس از درو بود. درباره کشتی. حضور در میدان های کشتی محلی یا به اصطلاح محلی کشتی سراها، از تفریحات و سرگرمی های اغلب مردم این مناطق در شب های بلند تابستان به حساب می آید. به طور سنتی، در انتهای تابستان وقتی کار کشاورزی پایان می یابد، یا حین بازدید چهره های دولتی یا در پایان مراسم مذهبی، (مثلاً در حین ع
لم واچینی در صحن امامزاده ها در آغاز محرم) برگزار می شود. تا ادوار اخیر، کشتی بین چند ورزشکار ویژگی معمولاً همیشگی ازدواج های روستایی بود. مراسم کشتی با رژهٔ سنتی یا نیایش کشتی گیران که به تماشاگران و رقبایشان سلام می کنند آغاز می شود. کشتی گیران یک پای خود را جلو می گذارند، و دست شان به ترتیب با زانو، دهان و پیشانی شان در تماس قرار می گیرد. در مسابقات بزرگ، تیم هر روستا تابع سلسله مراتب سفت و سختی بین پهلوانان و تازه واردان، و در مرتبهٔ بعد بین پهلوانان است. هیچ رده بندی وزنی و محدودیت زمانی برای نبردها وجود ندارد ولی کشتی گیران می توانند اگر نبرد به طول انجامید، از داور درخواست توقف کنند. مقصود بازی این است که با استفاده از دست، مشت و پا (لگد زدن ممنوع است)، حریف را مجبور به لمس زمین کنند. به این منظور، شخص نیازمند هم قدرت و هم استراتژی است. وقتی بازی تمام می شود، برنده بازنده را در آغوش گرفته به مرکز زمین می پرد و شاخه ای مزین به پارچه و پول داده شده از سوی تماشاگران پس از پیروزی خود را دریافت می کند. در مسابقات بزرگ، بزرگان روستا ممکن است به قهرمانی که همهٔ رقبایش را حذف کرده، یک گاو یا اسب یا شال ابریشمی
گلدار هدیه بدهند. سیبیل توکی، پسا لنگ، تک موشت، سر جیگیر، سرفوشان، دس به لنگ، دست به چِکرهِ، ران پوشی از جمله فنون کشتی گیله مردی هستند.
ماهوت یک نوع پارچه پشمینهٔ کلفت پرزدار نفیس است که از آن لباس و پرده و غیره می دوزند. ماهوت نوعی پارچه تمام پشم با تار فاستونی کرک دار است که بافت آن بسته و ظریف و صاف و نرم وسطح آن مثل مخمل و کمی براق است و پشت آن سرژه است و مورد استعمال آن برای لباس های زنانه و مردانه و کت می باشد. این پارچه با دستگاه بافندگی چهاروردی بافته می شود. واژه ماهوت در اصل هندی است. در قدیم نوعی کلاه که رویهٔ آن از ماهوت بود دوخته می شد و به نام کلاه ماهوتی معروف بود. نوعی از برس را در قدیم ماهوت پاک کن می گفتند. ماهوت پاک کن آلتی است مرکب از دستهٔ چوبین که به یک سو یا دو سوی آن موی دم اسب و غیره متصل کرده اند و به وسیلهٔ آن لباس و کلاه را پاک کنند. به نوعی از پارچه ماهوت سبزرنگ که میز بیلیارد و غیره را با آن می پوشانند ماهوت سبز گفته می شود. در اروپا شهر لیدن هلند از مراکز اصلی تولید ماهوت بود. در ایران، این پارچه در شهر کلاته خیج از توابع استان سمنان تولید می شود.
به نوعی از پارچه ماهوت سبزرنگ که میز بیلیارد و غیره را با آن می پوشانند ماهوت سبز گفته می شود. ماهوت یک نوع پارچه پشمینهٔ کلفت پرزدار نفیس است که از آن لباس و پرده و غیره می دوزند. از ماهوت سبز همچنین برای روکش کردن میزهای برخی از بازی های قمارخانهای ازجمله بلک جک و باکارا استفاده می شود. تمام میزهای بیلیارد، با روکش مخصوصی از جنس پشم یا ترکیب پشم و نایلون بافته شده پوشیده شده اند که ماهوت سبز نام دارد. این روکش پارچه ای از قرن پانزدهم بر روی میزهای بیلیارد کشیده می شده است و یکی از مشهورترین و قدیمی ترین کارخانه های تولیدکننده این روکش به نام «ایوان سیمونیس» در سال ۱۴۵۳ بنا شده است. پارچه میز بیلیارد به طور سنتی سبز است که در واقع به اجداد این بازی که بر روی چمن انجام می شده اند، اشاره دارد. از طرفی این رنگ کاربرد مفیدی هم دارد زیرا چشم افراد عادی-کسانی که کوررنگ نیستند- در میان رنگ ها نسبت به رنگ سبز حساسیت بیشتری دارد. میزهایی که برای بار یا باشگاه ها مورد استفاده قرار می گیرند، به دلیل استفاده بسیار، با پارچه های بادوامتری که در ضمن بافت خشن تر و در نتیجه اصطکاک بیشتری با توپ دارند، پوشیده می شوند. پارچه
مورد استفاده برای میزهای خانگی و باشگاه های سطح بالا، از نوع ظریفتر، کم اصطکاک تر است. پوشش میزهای مخصوص مسابقه، از جنس پشم تابیده ۱۰۰٪ خالص تهیه می شود. پارچه به کار رفته در میز اسنوکر دارای جهت «خواب» مشخصی هستند به این معنا که بافت پارچه در یک جهت خاص قرار دارد و توپها، بسته به سمت موافق یا مخالف خواب پارچه، به شکل متفاوتی حرکت می کنند.
کفشک شنی نام یک گونه از تیره کفشک ماهیان اصلی است.
پیشاخارباله داران نام یک راسته از فرورده پیوسته استخوانان است. پیشاخارباله داران هم در آب دریاها و هم در زیستگاه های آب شیرین زندگی می کنند. به نظر می رسد که آن ها در دوران کرتاسه یا شاید اواخر دوران ژوراسیک تکامل یافته اند. بوجود آمدن آن ها احتمالاً به حدود ۱۵۰ میلیون سال پیش (اوایل دوران کرتاسه) بر می گردد. فسیل های آن ها نیز در سرتاسر دوران کرتاسه شناخته شده است.
ری تکیه (به انگلیسی: Ray Takeyh)، دانش پژوه روابط ایران و آمریکا، مقام سابق امور خارجه ایالات متحده و محقق ارشد شورای روابط خارجی است. همچنین استاد کمکی در دانشگاه جرج تاون است. زندگانی. ری تکیه در تهران در خانواده ای آشوری تبار به دنیا آمد. در سال ۱۹۹۷ از دانشگاه آکسفورد دکترایش را گرفت. پیش از پیوستن به شورا، در سازمان مطالعات امنیتی جهانی دانشگاه ییل و انجمن سیاست خاور نزدیک واشینگتن مدعو بود و استاد کالج جنگ و استاد و مدیر انجمن مطالعات خاور نزدیک و جنوب مرکزی آسیا در دانشگاه دفاع ملی بود. مقالات. او برای نشریه هایی چون فارین پالیسی، واشینگتن پست و شورای روابط خارجی (cfr) مقاله می نویسد. روحانیت و دموکراسی. از جمله نوشته های او، مقاله «روحانیون مسئول شکست دموکراسی خواهی ایران» است که به فرافکنی آخوندها در پذیرفتن خیانتشان در کودتای ۲۸ مرداد و مقصر جلوه دادن آمریکا و بریتانیا تأکید کرده است. در پایان مقاله، او می گوید که مقصران اصلی کودتای ۲۸ مرداد، همان هایی هستند که با کودتای تابستان ۲۰۰۹ (انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸)، مانع دموکراسی خواهی در ایران شدند.
مارماهی گل نشین نام یک تیره از راسته مارماهی سانان است.
اعتقادنامه بیان مختصر دکترین و اعتقاداتی است که باورمندان به یک مذهب باید به بندهای آن ایمان داشته باشند. در مسیحیت، اعتقادنامه ها توسط شوراهایی که در اوایل توسط کلیساها تشکیل شد تدوین یافتند. از مشهورترین اعتقادنامه ها، اعتقادنامهٔ نیقیه است که در شورای نیقیه (۳۲۵ م.) تدوین شد. اعتقادنامه های اولیه در مسیحیت شامل پرسش به هنگام غسل تعمید در مورد اعتقاد به ارکان تثلیث بود ولی بعدها اعتقادنامهٔ نیقیه توسط اکثر شاخه های مسیحیت پذیرفته شد. در اسلام، اعتقادنامه های مختلفی وجود دارد که دکترین اسلام و رابطهٔ آن را با متون مذهبی شرح می دهند. ولی به جز شهادتین هیچ کدام از آنها مورد قبول همهٔ مسلمانان نیستند. قرآن و احادیث اعتقادنامهٔ خاصی را توصیف نمی کنند. افراد و گروه های مختلف اعتقادنامه های مختلفی را برای پیشبرد عقیدهٔ خود، محکوم کردن عقیده های دیگران، و انتقال عقیدهٔ خود به نسل های بعدی تدوین کرده اند. نمونه هایی از کتاب هایی که اعتقادات مسلمانان را شرح می دهند به شرح زیر است: "اصول خمسه" (معتزلی)، "اعتقادات صدوق" (شیعه دوازده امامی)، "احیاء علوم الدین" (اشعری)، و "طبقات الحنابله" و "شرح السنة" (حنبلی). بسیاری از
این اعتقادنامه ها همچنان تدریس می شوند و گه گاه اعتقادنامه های جدیدی نیز نوشته می شوند، مانند اعتقادنامهٔ جدید سلفی توسط القاعده که دموکراسی و سکولاریسم را محکوم می کرد.
لانچیا ۰۳۷ خودرویی ایتالیایی و خودروهای موتور وسط عقب-محور عقب بوده که در سالهای ۱۹۸۲ و ۱۹۸۳ تولید می شده است. خودرویی با پیشرانه ۴ سیلندر خطی با حجم ۲۰۰۰ سی سی مجهز به سوپرشارژر، که برای حضور در رقابت های سری B رالی جهانی ساخته شده بود. این خودرو موفق شد در ۱۹۸۳ قهرمانی رالی را برای لانچیا به ارمغان آورد. ۰۳۷ آخرین خودروی محور عقب متحرکی بود که توانست پیروز رقابت های رالی جهانی گردد. طبق قوانین FIA لانچیا تعداد ۲۰۰ دستگاه از این خودرو را به عنوان نسخه خیابانی تولید نمود و به فروش رساند. مدل خیابانی می توانست در کمتر از ۷ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر در ساعت دست یابد و تا ۲۲۰ کیلومتر در ساعت سرعت بگیرد. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Lancia_Rally_037
داگلس ای. «داگ» دوسی (؛ زادهٔ ) فرماندار سابق ایالت آریزونای آمریکا است. او که عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا در ۵ ژانویه ۲۰۱۵ به عنوان فرماندار سوگند خورد و تا ۲ ژانویه ۲۰۲۳ در این سمت مشغول به فعالیت بود. او پس از تولد در تولیدو، اوهایو در ۱۹۸۲ به تمپی، آریزونا نقل مکان کرد و وارد دانشگاه ایالتی آریزونا شد.
یک سیستم قانون گذاری یا قوهٔ مقننهٔ دومجلسی حالتی است که قانون گذاران به دو مجمع جدا از هم تقسیم می شوند. متداول ترین اصطلاح در زبان فارسی برای این نوع مجمع ها، مجلس است، ولی در زبان ها و کشورهای مختلف، با استفاده از معادل غیرفارسیِ اتاق یا خانه نیز به این مجمع ها اشاره می شود که معمولاً ریشهٔ تاریخی دارد. سیستم قانون گذاری دومجلسی با سیستم یک مجلسی و برخی سیستم هایی که تعداد مجمع های آن ها سه یا بیشتر است متفاوت شناخته می شود. در سیستم تک مجلسی همه اعضا در قالب یک گروه بحث و مشورت می کنند و رأی می دهند. بیشتر سیستم های قانون گذاری ترکیب دومجلسی دارند. در یک سیستم دومجلسی، معمولاً اعضای دو مجلس به روش های متفاوتی انتخاب یا منصوب می شوند. البته این روش ها در کشورهای مختلف، متفاوت است. تصویب قوانین معمولاً نیاز به تأیید همزمان اکثریت اعضای هریک از مجلس ها دارد. سیستم دومجلسی یک از ویژگی اساسی و تعیین کنندهٔ مفاهیم و تعاریف اروپای دوران قدیم و دولت ترکیبی است. تئوری کنگره دو مجلسی. اگرچه نظریات بر اینکه سابقه دومجلسی ایجاد شده می تواند به تئوری های گسترش یافته توسط سومریان باستان برگردد و بعد یونان باستان، هند ب
استان و روم باستان، موسسات دو مجلسی قابل شناسایی، ابتدا قرون وسطای اروپا را نشان می دهند جایی که با نمایندگی مجزا، رسته های اجتماعی مختلف هم پیوند شده بود. برای نمونه، یک مجلس نماینده اشراف سالاری بود و دیگری نماینده عوام. انواع. شناخته شده ترین ترکیب سیستم دو مجلسی شامل مجلس علیا و مجلس سفلی است. در برخی کشورها، به مجلس علیا، سنا، مجلس اعیان یا مجلس بالادست گفته می شود و به مجلس سفلی، مجلس عوام، مجلس مردم، مجلس نمایندگان، مجلس پایین دست، و گاهی به اختصار صرفاً خانه، شورا یا مجلس گفته می شود. در برخی کشورها مانند هند، حق انتخاب نمایندگان انحصاری برای استادان دانشگاه، معلمان و شهرداری و شورای شهر وجود دارد. در برخی کشورها نیز سناتورهای مجلس سنا توسط نخست وزیر توصیه و منصوب می شوند همچون کانادا. هر ایالت یا استان می تواند سیستم قانونگذاری چند مجلسی داخلی مستقل داشته باشد که گروه های مختلف آن مجلس برای وظایف متفاوت یا حتی از قشرها یا طبقات اجتماعی متفاوت از آن استان یا ایالت باشند. در طول تاریخ در کشورهای مختلف، برخی از ایالت ها یا استان ها مجلس مقننه داخلی خود را به دلایلی همچون مشکلات قانونگذاری و بودجه گاهی ن