Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
و برج های واتس از جمله لوکیشن های فیلم برداری بودند. فیلم برداری فیلم بعد از ۴۰ روز و در اواسط سپتامبر ۲۰۱۵ به پایان رسید. سکانس آغازین فیلم با ترانه یک روز آفتابی دیگر، نخستین سکانسی بود که ضبط شد. این سکانس در اتوبانی واقع در جنوب لس آنجلس در دو روز پشت سرهم و با حضور بیش از ۱۰۰ رقصنده فیلم برداری شد. شزل قصد داشت با این صحنه خاص، عظمت و بزرگی شهر لس آنجلس را برای بیننده آشکار کند. در ابتدا قرار بود تا این سکانس در یک جاده صاف ساخته شود اما شزل تصمیم گرفت آن را در یک جاده تبادلی جلوی دوربین ببرد تا بهتر بتواند مفهوم "شهر" را از همان ابتدا برای بیننده جای بیندازد. طراح صحنه فیلم، دوید وسکو دربارهٔ این سکانس گفته: «واقعاً می ترسیدم که کسی هنگام کار سقوط کند یا بمیرد. هرچه باشد ما همه بخش های بزرگراه را نبسته بودیم.» شزل این سکانس را با سکانس جاده زرد آجری در فیلم کلاسیک "جادوگر شهر از" مقایسه می کند. شزل دوست داشت از عناصر "لس آنجلس قدیم" در فیلم استفاده کند اما چیزی که او را با مشکل مواجه کرد، این بود که بسیاری از آثار قدیمی و به جا مانده از لس آنجلس یا از بین رفته بودند یا اینکه دیگر کارکرد نداشتند. برای مث
ال، ایستگاه قطار انجلز فلایت که در سال ۱۹۰۱ ساخته شده است، در هنگام ساخت فیلم تعطیل بود. این ایستگاه که شامل یک قطار کابلی می باشد در سال ۲۰۱۳ و بعد از یک سانحه از دسترس خارج شد و تلاش برای تعمیر و ساخت آن نیز به جایی نرسید. با این حال شزل و گروهش موفق شدند اجازه یک روز فیلم برداری را در آن بگیرند. شخصیت میا در یک کافی شاپ کار می کند که در استودیو برادران وارنر قرار دارد. شزل این استودیو را انتخاب کرد زیرا در آن تعداد بسیار زیادی آثار و نشان های تاریخی از سینمای هالیوود وجود دارد. به غیر از عناصر اصلی موجود در استودیو، طراح صحنه فیلم، دوید وسکو به همراه شزل چندین پوستر جعلی از آثار کلاسیک نیز در فضای صحنه قرار دادند. شزل حتی برای تعدادی از این پوسترها، عنوان فیلم نیز انتخاب کرد. برای مثال در یکی از پوسترهای جعلی که مربوط به یک فیلم موزیکال دهه ۳۰ بود از عنوان "گای و مدلین روی نیمکت پارک" استفاده شد که نام نخستین فیلم خود دیمین شزل است. برای فیلم برداری سکانس "یک شب عاشقانه" که یک صحنه موزیکال است که در آن میا و سباستین بر فراز شهر لس آنجلس می رقصند، فقط ۶ دقیقه زمان وجود داشت. شزل می خواست این صحنه رنگ خاصی د
اشته باشد و برای همین این سکانس در طی دو روز و در هشت برداشت و در فاصله زمانی شش دقیقه ای غروب آفتاب فیلم برداری شد. استون تعریف می کند که وقتی او و رایان گاسلینگ بالاخره توانستند این سکانس را بدون اشتباه بازی کنند، گروه پشت صحنه از شدت خوش حالی «منفجر» شد. از آن جایی که گاسلینگ و استون رقصنده حرفه ای نبودند، در هنگام اجرای این صحنه که حاوی یک رقص پیچیده و سخت است دچار اشتباه می شدند. به خصوص اینکه قرار بود این سکانس به صورت تک برداشت گرفته شود و هر اشتباه آن ها کل صحنه را خراب می کرد. با این حال گفته می شود که شزل علی رغم اشتباهات گاسلینگ و استون نسبت به آن ها رفتار دلسوزانه داشت و به خاطر کم تجربه بودن آن ها، اشتباهاتشان را نادیده می گرفته است. استون در جریان این سکانس یک بار از روی نیمکت افتاد اما از آنجا که مشکلی به وجود نیامده بود بلند شد و به بازی کردن ادامه داد. سکانس دعوای میا و سباستین هنگام شام عاشقانه آن ها، سکانسی بود که بارها بازنویسی شد زیرا از اهمیت بالایی برای شزل برخوردار بود. گاسلینگ و استون به شزل در نوشتن دیالوگ های این صحنه کمک کردند. هر سه آن ها به این نتیجه رسیده بودند که در فیلمی پر از
عناصر فانتزی، این سکانس باید یکی از واقعی ترین صحنه های ممکن باشد. شزل وظیفه تدوین فیلم را برعهده تام کراس گذاشت که پیش تر در "ویپلش" با او کار کرده بود. کراس به خاطر تدوین "ویپلش" برنده جایزه اسکار شده بود. شزل و کراس نزدیک به یک سال برای تدوین فیلم وقت صرف کردند. دلیل طولانی شدن این کار نیز حساسیت این دو در خلق درست لحن فیلم بود. آلبوم موسیقی. موسیقی "لا لا لند" به وسیله دوست و هم اتاقی شزل در دانشگاه هاروارد، یعنی جاستین هورویتز ساخته شده است. هورویتز کسی است شزل ابتدا ایدهٔ "لا لا لند" را برای او مطرح کرد. بعد از "گای و مدلین روی نیمکت پارک" و "ویپلش"، این سومین همکاری مشترک بین شزل و هورویتز محسوب می شود. همه ترانه ها و شعرهای "لا لا لند" توسط بنژ پاسک و جاستین پل سروده شد. تنها ترانه ای که این دو در ساختش دخالتی نداشتند، ترانه "آغاز یک آتش" بود که توسط جان لجند، ماریوس دوریس و جاستین هورویتز ساخته شده است. آلبوم موسیقی "لا لا لند" در تاریخ ۹ دسامبر ۲۰۱۶ از سوی اینتراسکوپ رکوردز منتشر شد که ترکیبی از موسیقی ساخته شده توسط هورویتز و ترانه های فیلم بود. آلبوم موسیقی فیلم با استقبال بسیار بالایی از سوی منت
قدان و تماشاگران همراه بود و به خصوص دو ترانه شهر ستاره ها و آزمون (احمق هایی که رؤیایی دارند) مورد ستایش قرار گرفت. هورویتز، پاسک و پائول با هم به خاطر موسیقی و ترانه های فیلم برنده جایزه اسکار شدند. انتشار. نخستین نمایش "لا لا لند" در ۳۱ اوت ۲۰۱۶ و در طی جشنواره فیلم ونیز بود. فیلم با استقبال بسیار بالای منتقدان همراه شد و در پایان اولین نمایش با ده دقیقه تشویق ایستاده تماشاگران همراه بود. بعد از نمایش موفقیت آمیز در ونیز، "لا لا لند" در جشنواره فیلم تلیوراید و جشنواره بین المللی فیلم تورنتو اکران شد که بازهم با بازخوردهایی مثبت و موفقیت آمیز همراه بود. "لا لا لند" همچنین در جشنواره فیلم لندن و فستیوال فیلم ویرجینا نیز به روی پرده رفت. "لا لا لند" ابتدا قرار بود در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۶ اکران شود. در مارس ۲۰۱۶ اعلام شد که تاریخ اکران فیلم تغییر کرده است. "لا لا لند" ابتدا به صورت محدود از ۲ دسامبر ۲۰۱۶ به روی پرده رفت و سپس اکران گسترده خود را از تاریخ ۱۶ دسامبر آغاز کرد. بعدها مشخص شد که این تغییر برنامه به دلیل درخواست شزل صورت گرفته است. شزل احساس می کرد که اکران فیلم در میانه سال مناسب نیست. او می خواست ا
ولین رونمایی از "لا لا لند" در یک جشنواره معتبر سینمایی در حضور منتقدان باشد تا فیلم شانس فصل جوایز را از دست ندهد. بدین ترتیب فیلم با پنج ماه تأخیر نسبت به زمان اولیه، اکران عمومی شد. لاینزگیت که مسئولیت اکران فیلم را برعهده داشت، ابتدا در تاریخ ۹ دسامبر، فیلم را تنها در ۵ سالن سینما اکران کرد که این تعداد در تاریخ ۱۶ دسامبر به ۲۰۰ سالن سینما رسید. فیلم اکران جهانی خود در اروپا و دیگر نقاط جهان را از تاریخ ۹ ژانویه ۲۰۱۷ آغاز کرد. یک هفته بعد از پخش جهانی، فیلم اکران خود را به صورت آی مکس در سینماهایی محدود آغاز کرد. نمایش خانگی. نسخه دیجیتال "لا لا لند" بر روی دی وی دی در تاریخ ۱۱ آوریل ۲۰۱۷ پخش شد و نسخه دیسک بلو-ری و بلو-ری اچ دی نیز به همراه پشت صحنه و مراحل مختلف ساخت فیلم در تاریخ ۲۵ آوریل ۲۰۱۷ در دردسترس عموم قرار گرفت. بازخوردها. گیشه. "لا لا لند" ۱۵۱٫۱ میلیون دلار در آمریکا و کانادا و ۲۹۵ میلیون دلار نیز در دیگر نقاط جهان فروش کرد و جمع فروشش را به ۴۴۶٫۱ میلیون دلار رساند در حالی که تنها ۳۰ میلیون دلار خرج ساختنش شده بود. "ددلاین.کام" در مقاله ای اعلام کرد که فیلم ۶۸٫۲۵ میلیون دلار سود خالص برای سازن
دگانش به ارمغان آورده که "لا لا لند" را در فهرست ۲۰ فیلم سودآور سال ۲۰۱۶ قرار می دهد. "لا لا لند" اکران خود را به صورت محدود و در ۵ سالن سینما در لس آنجلس و نیویورک از تاریخ ۹ دسامبر ۲۰۱۶ آغاز کرد. فیلم در این اکران محدود موفق شد ۸۸۱٬۱۰۷ هزار دلار فروش کند؛ یعنی به طور میانگین، فیلم ۱۷۶٬۲۲۱ هزار دلار در هر روز بلیط فروخته است که آن را تبدیل به بهترین میانگین فروش در سال ۲۰۱۶ کرده است. فروش خوب فیلم در اکران محدود خود باعث شد تا تعداد سینماهای آن به ۲۰۰ عدد افزایش پیدا کند. فیلم در هفته دوم خود ۳۶۶٪ افزایش فروش داشت و موفق شد ۴٫۱ میلیون دلار فروخته و در رتبه هفتم جدول باکس آفیس بایستد. در هفته سوم، فیلم بالاخره اکران گسترده خود را شروع کرد و ۷۳۴ سالن سینما به سانس های نمایش آن اضافه شد. "لا لا لند" موفق شد در آخر هفته که مصادف با تعطیلات کریسمس بود، ۹٫۲ میلیون دلار دیگر به حساب خود اضافه کند و در رتبه هشتم باکس آفیس قرار بگیرد. بعد از درخشش فیلم در هفتاد و چهارمین مراسم گلدن گلوب و کسب هفت جایزه، کنجکاوی عمومی نسبت به آن زیاد شد و باعث شد تعداد سالن های نمایش آن به ۱٬۵۱۵ افزایش پیدا کند. "لا لا لند" هفته پنجم
خود را با فروش ۱۰ میلیون دلاری و قرار گرفتن در رتبه پنج باکس آفیس به اتمام رساند. فیلم در هفته ششم خود با یک رشد فروش ناگهانی مواجه شد و ۱۶٫۹ میلیون دلار بلیط فروخت و پشت سر فیلم "اشخاص پنهان" در رتبه دوم باکس آفیس جا گرفت. بعد از اعلام خبر نامزد شدن فیلم در ۱۴ رشته در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار، تعداد سالن های نمایش فیلم بازهم افزایش پیدا کرد و به ۳٬۱۳۶ سالن رسید. فیلم، این هفته را با فروش ۱۲٫۱ میلیون دلاری به پایان رساند. یک هفته مانده به مراسم اسکار، فیلم ۴٫۶ میلیون دلار فروش کرد و در هفته بعد از مراسم، ۳ میلیون دیگر به حساب خود اضافه کرد. منتقدان. "لا لا لند" با استقبال گسترده منتقدان همراه بود و در زمینه های کارگردانی، فیلم نامه، تیم بازیگری، موسیقی و شیمی رابطه بین استون و گاسلینگ مورد تحسین قرار گرفت. راتن تومیتوز گزارش کرد که ۹۱٪ منتقدان نظر مثبتی دربارهٔ فیلم داشته اند که این درصد از روی ۴۱۴ نقد به دست آمده و در مجموع امتیاز ۸٫۷/۱۰ را نصیب فیلم می کند. در جمع بندی منتقدان راتن تومیتوز آمده است: «"لا لا لند" با یک کارگردانی حقیقتاً هیجان انگیز، بازی های قدرتمند و احساساتی که نمی توان در برابرش مقا
ومت کرد، موفق می شود تا یک زندگی جدید به یک ژانر قدیمی بدهد.» متاکریتیک نیز بر پایه ۵۳ نقد، میانگین نمره ۹۳ از ۱۰۰ را به فیلم داد که به معنای «تحسین همگانی» است. راتن تومیتوز و متاکریتیک به ترتیب، "لا لا لند" را سومین و ششمین فیلم برتر سال ۲۰۱۶ معرفی کردند. سینماسکور به فیلم درجه خوب «A–» داد. وبگاه پست ترک گزارش کرد ۸۱٪ تماشاگران نظر مثبتی دربارهٔ فیلم داشته و ۹۳٪ آن ها، دیدن فیلم را به دیگران توصیه می کنند. پیتر ترورس در مجله "رولینگ استون" به فیلم چهار ستاره کامل داد. او فیلم را یک «معجزه تازه» دانست و در بخشی از نقد خود نوشت: «گاسلینگ و استون از هر نظر معرکه اند. گرچه انصافاً این دو بازیگر شهودی به اندازه مثلاً فرد استر یا جینجر راجرز در عالم ژانر موزیکال زاده نشده اند اما تمنای میا و سباستین برای بیان خویش در قالبی تغزلی را فوق العاده زنده و احساس برانگیز جلوه می دهند. این دو بازیگر واقعاً سنگ تمام می گذارند. گاسلینگ با فیلم های عاشقانه قبلی اش همچون "دفترچه خاطرات" و "ولنتاین غمگین" باعث شده همیشه این تصور را داشته باشیم که از پس هر کاری بر می آید. اما استون تابناک است. او به طور غریزی دریافته که نقش عم
ری خود را پیدا کرده و از هرچه دارد برای آن مایه می گذارد. به صلاح خود آکادمی است که کار استون، شزل، گاسلینگ و فیلم باشکوهشان را با ملاطفتی اسکاری بر صدر نشانند.» ترورس همچنین "لا لا لند" را فیلم مورد علاقه خود در سال ۲۰۱۶ دانست. مایکل فیلیپس از "شیکاگو تریبون" نظر بسیار مثبتی دربارهٔ فیلم داشت. او سکانس افتتاحیه فیلم و بازی استون را ستود و دربارهٔ آن نوشت: «هنرنمایی استون، خودش دلیل کافی برای تماشای "لا لا لند" می باشد» فیلیپس نسبت به عملکرد گاسلینگ در صحنه های رقص و همچنین ریتم سکانس های میانی فیلم انتقاداتی داشت اما با این حال چهار ستاره کامل را به فیلم داد و آن را اینگونه توصیف کرد: «"لا لا لند" لذت بخش ترین و جدی ترین سرگرمی سال است.» ای. او. اسکات در "نیویورک تایمز" نقدی ستایش آمیز دربارهٔ فیلم منتشر کرد و در بخشی از آن نوشت: «دیمین شزل کاری غیرممکن انجام داده است، "لا لا لند" هم فیلمی رؤیایی و خوش رنگ است و هم یک درام عاشقانه درجه یک.» پیتر بردشاو در "گاردین" به فیلم پنج ستاره کامل داد آن را «شاهکاری درخشان و موزیکالی رؤیایی» توصیف کرد. تام چریتی در "سایت اندساوند" علاوه بر دادن امتیاز کامل به فیلم، مها
رت کارگردانی دیمین شزل را ستود و نوشت: «دیمین شزل موفق شده با مهارتی مثال زدنی یک فیلم کمیاب و خالص بسازد که هم رمانس خوبی دارد و هم کمدی را به خوبی در خود حل می کند. "لا لا لند" با آن رنگ های جنون آمیز آبی و زرد و سبزش درست مثل یک شعر حماسی عاشقانه می ماند.» جیمز براردینلی در "ریل ویوز" به فیلم ۳/۵ ستاره از ۴ داد و نوشت: «دیمین شزل نمی خواهد صرفاً داستانی تعریف کند (که این کار را می کند). نمی خواهد صرفاً مخاطبش را مسحور کند (البته این کار را انجام می دهد). نمی خواهد برای تأثیرگذار کردن داستانش به حس نوستالژی اتکا کند (گرچه این حس نقش مهمی در فیلم دارد). "لا لا لند" صرفاً برترین موزیکال سینمایی از گذشته دور تا کنون نیست بلکه به احتمال زیاد برترین موزیکال سینمایی از هر نوعی در تاریخ سینماست. بله! این فیلمی است شورانگیز تر از "شیکاگوی" راب مارشال و "بی نوایان" تام هوپر. لا لا لند فیلمی بی نقص است.» تای بر در مقاله طولانی در بوستون گلوب دربارهٔ تأثیر و تجربه دیدن فیلم توسط تماشاگران نوشت: «فیلم در بین لحظات تلخ و شیرین زیاد دررفت وآمد است و گنجینه ای است از چیزهایی که دیگر فراموش شده اند. حرف های مشتاقانه سباستی
ن در کلوپ شبانه دربارهٔ جاز و نجات آن از مرگ، به نظر می رسد صحبت هایی برای کارگردانش باشد اما در آخر فیلم متوجه می شویم آن حرف ها به طور مستقیم خود ما را نشانه رفته است.» فیلم به خاطر تصویری که از جاز و شخصیت های رنگین پوست داستان نشان داد مورد انتقاد قرار گرفت. کلی لاولر در یواس ای تودی نوشت: «گاسلینگ در فیلم، نقش مردی سفیدپوست را دارد که می خواهد جاز را نجات دهد. باتوجه به تلاش های او و موفقیت آخرش بدون هیچ کمکی، اینگونه به نظر می رسد این نجات دهنده سفیدپوست تنها گزینه نجات این موسیقی سنتی متعلق به سیاه پوستان است.» روبی لات لوینا در وایرد، آنا سیلمن در نیویورکر و آیرا مدیسون هرکدام در نوشته هایی نسبت به وجود عناصر نژادپرستانه در فیلم انتقاد کردند. یکی از مهم ترین انتقادات نسبت به شخصیت کیث، نزدیک ترین دوست سباستین بود که به عنوان فردی سیاهپوست باعث جدایی دو قهرمان داستان می شود. رکس رید در نیویورک آبزرور نظر منفی دربارهٔ فیلم داشت. او "لا لا لند" را یک تقلید بد از عناصر موزیکال های کلاسیک هالیوودی می داند و دربارهٔ آن نوشته است: «فیلم از میانه می میرد و کارگردان جاه طلب فیلم، دیمین شزل با هیچ حقه ای نمی تو
اند به پیکر نیمه جان آن زندگی ببخشد.» منتقد ساوت چاینا مورنینگ پست نیز در نوشته ای فیلم را اثری «کسل کننده» دانست و نوشت: «بین شخصیت گاسلینگ و استون تفاوت چندانی وجود ندارد تا آن ها را وارد چالش کند. هردو رویاپرداز هستند، هردو پرتلاش هستند و هردو نیز آواز می خوانند و هردو خسته کننده هستند.» جوایز. در هفتادمین دوره جوایز بفتا، فیلم در یازده رشته نامزد دریافت جایزه شد، بیشتر از هر فیلم دیگری در سال ۲۰۱۶. فیلم ۵ جایزه بفتا برد: بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر نقش اول زن، بهترین فیلم برداری و بهترین موسیقی فیلم. در هفتاد و چهارمین مراسم گلدن گلوب، "لا لا لند" در هفت رشته نامزد کسب جایزه شد: جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم موزیکال یا کمدی، بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی، بهترین بازیگر زن فیلم موزیکال یا کمدی، بهترین کارگردانی، بهترین فیلم نامه، بهترین موسیقی متن و بهترین ترانه غیراقتباسی (شهر ستاره ها). فیلم توانست هر هفت جایزه را به دست آورد که "لا لا لند" را تبدیل به موفق ترین فیلم در تاریخ جوایز گلدن گلوب می کند. "لا لا لند" در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار، در ۱۴ رشته نامزد جایزه شد و رکورد ش
کست. پیش از این، فقط دو فیلم "همه چیز درباره ایو" و "تایتانیک" به این رکورد دست پیدا کرده بودند. فیلم شش جایزه اسکار برد: بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر نقش اول زن، بهترین فیلم برداری، بهترین موسیقی متن، بهترین طراحی صحنه و بهترین ترانه ("شهر ستاره ها"). دیگر رشته هایی که فیلم در آن ها نامزد جایزه شده بود عبارتند از: بهترین فیلم، بهترین فیلم نامه غیراقتباسی، بهترین تدوین، بهترین میکس صدا، بهترین بازیگر نقش اول مرد، بهترین طراحی لباس و بهترین ترانه ("آزمون (احمق هایی که رؤیایی دارند)"). حاشیه اسکار بهترین فیلم. در حین برگزاری مراسم و هنگام اعلام جایزه اسکار بهترین فیلم، وارن بیتی و فی داناوی که اعلام کنندگان جایزه بودند، "لا لا لند" را به عنوان بهترین فیلم معرفی کردند. پس از آنکه عوامل فیلم برای دریافت جایزه خود به روی سن آمدند، ناگهان اعلام شد که اشتباهی رخ داده است و برنده این جایزه، فیلم "مهتاب" بوده است. سپس عوامل فیلم جایزه خود را پس دادند و عوامل فیلم "مهتاب" به روی سن آمدند و جوایز خود را تحویل گرفتند. طبق گفته ها، احتمالاً به صورت اشتباهی کاغذی که در آن جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن به اما استو
ن برای فیلم "لا لا لند" اهداء شده بود، به وارن بیتی و فی داناوی تحویل داده شده بود. نام فیلم. اصطلاح "لا لا لند" اغلب در اشاره به شهر لس آنجلس و هالیوود به واسطه سبک زندگی پر زرق و برق و پر از بریز و بپاش در این شهر بکار می رود. در برخی از منابع فارسی زبان، کلمه "لا لا لند" با عنوان "سرزمین رؤیایی" ترجمه شده است.
زوتوپیا (با عنوان های زوتروپلیس یا زومانیا در مناطق مختلف) فیلمی پویانمایی پلیس رفیق کمدی آمریکایی محصول سال ۲۰۱۶ است که توسط استودیو انیمیشن والت دیزنی تولید شده است. این فیلم توسط بایرون هاوارد و ریچ مور از فیلم نامه ای نوشته جرد بوش و فیل جانستون کارگردانی شده است. جنیفر گودوین، جیسون بیتمن، ادریس البا، جنی سلیت، نیت تورنس، بانی هانت، دان لیک، تامی چونگ، جی. کی. سیمونز، اکتاویا اسپنسر، آلن تودیک و شکیرا صداپیشگی شخصیت ها را برعهده دارند. این فیلم داستان جودی هاپس، افسر پلیس تازه کار و نیک وایلد، روباه هنرمند کلاهبردار را دنبال می کند که با هم برای کشف توطئه ای که شامل ناپدید شدن شکارچیان می شوند، همکاری می کنند. "زوتوپیا" در ۱۳ فوریه ۲۰۱۶ در جشنواره فیلم پویانمایی بروکسل در بلژیک به نمایش درآمد و در ۴ مارس در ایالات متحده اکران شد. این فیلم با استقبال گسترده منتقدان روبرو شد و آن ها فیلم نامه، پویانمایی، صداپیشگی، موضوع و موسیقی متن مایکل جاکینو را ستودند. این فیلم در کشورهای مختلف رکوردهای فروش را شکست و با فروش جهانی بیش از ۱ میلیارد دلار، به چهارمین فیلم پرفروش سال ۲۰۱۶ تبدیل شد. از جمله افتخارات دیگر ا
ین فیلم، قرار گرفتن در فهرست ده فیلم برتر سال ۲۰۱۶ از سوی انستیتوی فیلم آمریکا و دریافت جایزه بهترین فیلم پویانمایی در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار است. مجموعه اسپین آف این فیلم با نام "زوتوپیا پلاس" در ۹ نوامبر ۲۰۲۲ در دیزنی پلاس منتشر شد و دنباله آن با نام "زوتوپیا ۲" قرار است در ۲۶ نوامبر ۲۰۲۵ اکران شود. داستان. در دنیایی که پستانداران انسان گونه در آن زندگی می کنند، جودی هاپس، یک خرگوش اهل «بانی بورو»ی روستایی، به رؤیای دوران کودکی خود برای تبدیل شدن به اولین افسر پلیس خرگوش در شهر زوتوپیا دست می یابد. در اولین روز کاری خود در اداره پلیس زوتوپیا (زدپی دی)، رئیس او، بوگو، وظیفه کنترل پارکینگ را به او محول می کند و در حین انجام شیفت کاری، توسط یک روباه کلاهبردار به نام نیک وایلد و شریکش فینیک، فریب می خورد. روز بعد، جودی محل خدمتش را ترک می کند تا سارق خرده پا، دوک ویزلتون، را به دلیل سرقت یک کیسه پیاز گل زعفران دستگیر کند. در حالی که بوگو در حال توبیخ جودی است، همسر امیت اوترتون به دفتر او می آید و التماس می کند تا شوهرش، که یکی از ۱۴ «شکارچی» مفقود شده در ۱۰ روز گذشته است، پیدا شود. جودی بدون کسب اجازه
قبلی داوطلب می شود و بوگو قصد دارد او را به دلیل سرپیچی از دستور اخراج کند. اما زمانی که دستیار شهردار شهر، دان بلودر، جودی را به خاطر پذیرفتن این مأموریت تحسین می کند، بوگو موافقت می کند، اما شرط می گذارد که اگر جودی نتواند پرونده را در عرض ۴۸ ساعت حل کند، باید استعفا دهد. جودی که متوجه می شود نیک آخرین کسی بوده که امیت را دیده است، با ضبط کردن اعتراف او به فرار مالیاتی، نیک را باج گیری می کند تا به او کمک کند. آن ها با ردیابی لیموزینی که امیت را سوار کرده بود، می فهمند خودرو متعلق به آقای بیگ، یک حشره خوار قطب شمال و رئیس یک باند جنایتکار است که نیک سابقه همکاری با او را دارد. آقای بیگ توضیح می دهد که امیت به طور ناگهانی «وحشی» شده و بی هدف به رناتو مانچاس، راننده لیموزینش که یک جگوار سیاه است، حمله کرده است. جودی و نیک از مانچاس بازجویی می کنند. او توضیح می دهد که امیت قبل از حمله به او، در مورد «زوزه کش های شب» فریاد می زده است. مانچاس نیز ناگهان وحشی می شود و به دنبال آن ها می دود. جودی مانچاس را به دام می اندازد و به اداره پلیس خبر می دهد، اما مانچاس قبل از رسیدن نیروی کمکی ناپدید می شود. بوگو دوباره از
جودی می خواهد که استعفا دهد، اما نیک به او یادآوری می کند که جودی هنوز ۱۰ ساعت فرصت دارد تا پرونده را حل کند. نیک بعداً برای جودی فاش می کند که در کودکی به دلیل پیش داوری های دیگران در مورد روباه ها، توسط هم سن وسالان خود مورد آزار و اذیت قرار گرفته است. در شهرداری، بلودر به این دو اجازه دسترسی به دوربین های ترافیکی زوتوپیا را می دهد. آن ها متوجه می شوند که مانچاس توسط گرگ های جنگلی ربوده شده است و جودی حدس می زند که این گرگ ها همان زوزه کش های شب هستند. این دو با تعقیب گرگ ها، امیت و سایر شکارچیان گم شده را پیدا می کنند که همگی «وحشی» شده اند و در یک آسایشگاه زندانی هستند. شهردار زوتوپیا، لئودور لاین هارت، دستور قرنطینه آن ها را داده بود و سعی داشته علت این رفتار وحشیانه را پیدا کند. لاین هارت و کارکنان آسایشگاه دستگیر می شوند و بلودر به عنوان شهردار جدید انتخاب می شود. جودی که به خاطر حل پرونده مورد ستایش قرار گرفته بود، از نیک دعوت می کند تا به عنوان همکارش به اداره پلیس بپیوندد. در یک کنفرانس مطبوعاتی، او به طور اتفاقی چنین نتیجه گیری می کند که فیزیولوژی شکارچیان باعث همه گیری رفتار وحشیانه شده است. نیک
که ناامید و رنجیده شده بود، جودی را ترک می کند. نظرات جودی باعث ایجاد ترس و تبعیض علیه شکارچیان در سراسر زوتوپیا می شود. جودی که عذاب وجدان داشت، شغلش را رها کرده و به بانی بورو برمی گردد. بعداً، در حالی که جودی مشغول کمک در غرفه سبزی فروشی والدینش است، متوجه می شود که زوزه کش های شب در واقع گل های میدنی کامپوم هستند که اگر خورده شوند، اثرات روان گردان شدید و ماندگاری دارند. او می فهمد که شخصی عمداً از این گل ها برای وحشی کردن شکارچیان استفاده می کند. جودی به زوتوپیا بازمی گردد و با نیک آشتی می کند. آن ها با کمک آقای بیگ، از ویزلتون بازجویی می کنند و او اعتراف می کند که یک قوچ به نام داگ او را برای سرقت پیاز گل های زوزه کش های شب استخدام کرده بود. جودی و نیک، داگ را در آزمایشگاهش که در زیرزمین مترو پنهان شده بود، پیدا می کنند. او در آنجا از زوزه کش های شب سرمی می ساخت تا از طریق سلاح های بیهوشی علیه شکارچیان استفاده کند. جودی و نیک پس از تعقیب و گریز در مترو، یک تفنگ حاوی سرم را به عنوان مدرک به دست می آورند، اما پیش از رسیدن به اداره پلیس، بلودر در موزه تاریخ طبیعی با آن ها روبرو می شود و فاش می کند که او مغ
ز متفکر یک توطئه برتری طلبانه علیه شکارچیان بوده است. جودی و نیک در یک سالن نمایش به دام می افتند. بلودر با تفنگ حاوی سرم به نیک شلیک می کند و به اداره پلیس دستور می دهد او را دستگیر کنند. اما جودی و نیک فاش می کنند که گلوله ها را با بلوبری های مزرعه خانواده جودی عوض کرده و اعترافات بلودر را ضبط کرده اند. بلودر و همدستانش دستگیر می شوند، در حالی که لاین هارت که همچنان در زندان است، به صورت عمومی توطئه بلودر را نادیده می گیرد و اصرار می کند که زندانی کردن شکارچیان بیمار، «انجام کار اشتباه برای یک هدف درست» بوده است. شکارچیان درمان و بهبود می یابند و جودی به اداره پلیس بازگردانده می شود. چند ماه بعد، نیک از آکادمی پلیس فارغ التحصیل شده و به عنوان اولین روباه افسر پلیس، همکار جودی می شود. جوایز. این پویانمایی موفق به کسب جایزه اسکار بهترین فیلم پویانمایی در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار و بهترین فیلم پویانمایی در هفتاد و چهارمین مراسم گلدن گلوب شد.
برنار بوفه (؛ – ) نقاش و طراح اکسپرسیونیست اهل فرانسه و عضو گروه ضدآبسترهٔ «مرد شاهد» (L'homme Témoin) بود. او که اواخر عمرش از پارکینسون رنج می برد و ازکارافتاده شده بود، سال ۱۹۹۹ با کیسه پلاستیکی خود را خفه کرد.
سعید نجفی اسداللهی (زادهٔ ۱۳۱۸ شمسی در بغداد) استاد بازنشسته گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه علامه طباطبائی است. او فرزند احمد نجفی مؤسس «دارالعلوم العربیة» (در تهران) و نواده «اسدالله تُستَری» وکاشف الغطاء است. سعید نجفی از فعالان دینی و سیاسی در عراق بود، که پس از تبعید به ایران در سال ۱۳۱۹ از سیاست کناره گیری و به فعالیت مذهبی پرداخت. در سال ۱۳۲۶ با کاستن از فعالیت های مستقیم مذهبی، به تأسیس «دارالعلوم العربیة» در شمال تهران اقدام کرد. «احمد نجفی» امام جماعت مسجد محله پامنار تهران بود. نجفی در این مسجد جلسات قرآن پژوهشی می گذاشت. نجفی از سال ۱۳۳۰ شمسی در این مؤسسه به آموزش پرداخت. وی ریاست گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبائی را برعهده داشت. همچنین، چندین سال رئیس گروه زبان و ادبیات عربی این دانشگاه بود. وی از همکاران دهخدا در تدوین لغتنامه دهخدا بوده که اکنون نیز در مؤسسه لغت نامه دهخدا فعالیت می کند. نجفی آموزش زبان و ادبیات عربی را از سال ۱۳۳۰ ه .ش در مؤسسه «دارالعلوم العربیه» در تهران آغاز کرد. وی سال ۱۳۴۸ ه .ش تدریس این زبان را در مدرسه عالی ترجمه آغاز کرد. پس از مدتی مدرسه ی دارالعلوم الع
ربیه در «مجتمع دانشگاهی ادبیات و علوم انسانی» و سپس در دانشگاه علامه طباطبائی ادغام شد. تحصیلات. تحصیلات ابتدایی را از سال ۱۳۲۵ تا ۱۳۳۰ در مدارس امیر معزی، ادب و امیدی تهران سپری کرد. دوره متوسطه را در دبیرستان علمیه تهران به سال ۱۳۳۱ آغاز و سال ۱۳۳۶ به سرانجام رساند. او همواره در تحصیلات خود در مؤسسه دارالعلوم العربیه حاضر می شد و در محضر پدر به آموزش زبان عربی و علوم انسانی می پرداخت. علامه نجفی تحصیلات دانشگاهی را در رشته زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه تهران آغاز کرد و تا مقطع دکتری آن را ادامه داد و سال ۱۳۴۲ در مقطع دکتری در این رشته از دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد. استادان و فعالیت های وی. از استادان سعید نجفی اسداللهی می توان به چهره های شاخص و شهیر ادبیات ایران زمین چون علامه دهخدا، محمد معین، بدیع الزمان فروزانفر، جلال الدین همایی، ذبیح الله صفا اشاره کرد. هم دوره ای ها و همکاران. از هم دوره ای ها و همکاران نجفی می توان به اشخاص برجسته و نام آوری چون علامه دهخداّ، محمد معین، سید جعفر شهیدی، حسن انوریّّ، علی اشرف صادقی، شهیدان باهنر و بهشتی اشاره کرد. شاگردان. بیشتر کسانی که در نیم قرن اخیر با انگیزه
های مختلف با زبان و ادبیات عربی آشنا شده و به آموزش و تدریس آن پرداخته اند، مستقیم یا غیر مستقیم از شاگردان علامه سعید نجفی اسداللهی هستند.
سیسیل دی لوئیس (زادهٔ ۲۷ آوریل ۱۹۰۴ - مرگ ۲۲ می ۱۹۷۲) شاعر، رمان نویس بریتانیایی بود. وی از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۲ میلادی ملک الشعرای بریتانیا بود. زاده شده در بالینتبرت ایرلند است؛ و آثارش را با نام مستعار نیکلاس بلیک Nicholas Blake منتشر ساخته است. آثار. از پرها تا آهن، دیداری از ایتالیا، کرم مرگ، کوی مغناطیس، امیدی برای شعر، وقت رقصیدن، انقلاب در نویسندگی، دیو باید بمیرد
فاستر یک فیلم کمدی درام بریتانیایی محصول سال ۲۰۱۱ به کارگردانی و نویسندگی جاناتان نیومن است. در این فیلم بازیگرانی همچون تونی کولت، یوان گریفید، هیلی میل، ریچارد ای گرانت، ان رید و دیزی بامونت ایفای نقش کرده اند.
کورتنی گینس (زاده ۲۲ اوت ۱۹۶۵) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم سریع تر، نمی توانید عشق مرا بخرید، ممفیس بل، آتش افروزان جهنم، گاو برانکس، ستایشگر پنهانی و حومه نشین ها اشاره کرد.