Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
انند شاخه نظامی عمل می کرد و تعلیم افراد و نوشتن شب نامه ها را اداره می کردند. فعالیت ها. عمده فعالیت های انجمن در این دوره شامل موارد زیر است: سایر ایالت ها و ولایت های ایران مانند تهران، کرمان، فارس و خراسان، برای تأسیس انجمن، از این انجمن الگو گرفته و مشکلات خود را با آن در میان می گذاشتند. به عنوان مثال چند بار اقدام به حل گرفتاری های انجمن اردبیل، خوی و مراغه نموده و با سایر شهرهای مهم خارج از ایران مانند انجمن ایرانیان باکو، انجمن سعادت استانبول و انجمن علمای نجف ارتباط دایمی داشت. انجمن ایالتی آذربایجان همان انجمنی است که بزرگ ترین و اساسی ترین مشکل تنظیم متمم قانون اساسی مشروطه ایران را حل و فصل کرده و به آن صورت قانونی و پارلمانی داد. انجمن ایالتی آذربایجان نظارت مستقیم بر انتخابات دوره اول مجلس شورای ملی در سراسر این ایالت داشته و نمایندگان آن در دوره اول به نمایندگی مجلس انتخاب شدند. این انجمن ناظر و مراقب اوضاع اجتماعی و انقلابی ایران و آذربایجان بود. دوره دوم: انجمن ایالتی آذربایجان. پس از تصویب قانون انجمنهای ایالتی و ولایتی، در توسط مجلس شورای ملی، انجمنهای مزبور نماینده دولت خوانده شدند. نماین
دگان برای انجمن ایالتی از روی قانون برگزیده می شد. این کار روز آدینه چهاردهم آذر (۳۰ شوال) انجام گرفت که کسان پایین برگزیده شدند: اجلال الملک، بصیرالسلطنه، مؤتمن همایون، افتخار الاطباء، حاجی امین التجار، میرزا علی اکبر، معین الرعایا، حاجی مهدی کوزه کنانی، حاجی محمد حسین ساعتساز، حاجی رحیم باکوچی، حاجی میرزا ابوالحسن انگجی دوره سوم. پس از به توپ بسته شدن مجلس توسط محمدعلی شاه و شروع استبداد صغیر در تاریخ ۲ تیر ۱۲۸۷(۲۳ جمادی الاول ۱۳۲۶) بازسازی انجمن. خبر بمباران مجلس و دستگیری و فراری نمایندگان مجلس به تبریز رسید رشته کارهای انجمن از هم گسیخت. علی مسیو با همراهی مجاهدین سرشناس سعی در جمع آوری و تشکیل جلسه انجمن را داشت ولی حمله و گلوله باران افراد انجمن اسلامیه به سرکردگی میرهاشم دوه چی امان نمی داد. گفته می شد میرهاشم قبلاً از برنامه بمباران مجلس خبر داشته و با محمدعلی شاه در ارتباط بوده. اعضاء. انجمن در اواخر جمادی الثانی ۱۳۲۶ با حضور اعضاء زیر تشکیل جلسه اضطراری داد: سید محمد تقی طباطبائی - میرزا حسین واعظ - شیخ محمد خیابانی - حسین خان عدالت - سید حسن شریف زاده - اسماعیل نوبری - مهدی کوزه کنانی -. اعضای انج
من ملی تبریز با رای گیری به شرح آراء زیر انتخاب شدند: ۱−آقامیرزا حسین واعظ ۲۵۲۲ رای ۲−آقای امین التجار ۱۷۲۳ رای ۳−آقا شیخ سلیم ۱۳۱۹ رای ۴−حاجی میرزا حاجی آقا میلانی ۱۲۷۱ رای ۵−آقا میرزا محمدتقی ۱۱۰۵ رای ۶−حاج رحیم آقا بادکوبه چی ۹۷۰ رای ۷−حاجی ناصر حضرت ۹۱۳ رای ۸−حاجی نظام الدوله ۹۰۰ رای ۹−اقبال لشکر ۸۵۰ رای ۱۰−حاجی محمدعلی بادامچی ۷۹۲ رای … آنچه لازم بود ۹ نفر بود که در اقبال لشکر ختم است، حاجی سید حاج آقا استعفا کرد نوبت به حاج محمدعلی رسید. فعالیت ها. ستارخان و باقر خان با کمک و همکاری انجمن و مجاهدین و دیگر اهالی تبریز توانست یازده ماه یعنی از ۲۰ جمادی الاول ۱۳۲۶ تا هشتم ربیع الثانی ۱۳۲۷ در مقابل بیش از سی هزار نیروی مهاجم به فرماندهی عین الدوله و صمد شجاع الدوله و شجاع نظام مرندی مقاومت کند. بسیاری از اعضای انجمن تبریز و مجاهدین مشروطه جان خود را در راه عدالتخواهی و آزادی عرضه کردند.
کالکی کوچلین (زاده ۱۰ ژانویه ۱۹۸۴) بازیگر و نویسنده فرانسوی است. او از والدینی فرانسوی در پوندیچری هند زاده شد و اگرچه شهروند فرانسه است اما بیشتر زندگی خود را در هند گذرانده است. او برنده یک جایزه ملی فیلم و یک جایزه فیلم فیر شده است. کوچلین تحصیلات درام را در کالج گلداسمیت، دانشگاه لندن گذراند و همراه با یک گروه محلی تئاتر تمرین می کرد. پس از بازگشت به هند، او برای اولین بار با فیلم "دو.دی" (۲۰۰۹) وارد عرصه سینما شد و برنده جایزه فیلم فیر بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. پس از آن کوچلین در دو فیلم پرفروش "زندگی روز به روزه" (۲۰۱۱) و "جوانی و دیوانگی" (۲۰۱۳) ظاهر شد و توانست برای هر دو فیلم نیز نامزد دریافت جایزه فیلم فیر بهترین بازیگر نقش مکمل زن شود. کوچلین حرفه خود را با فیلم های تجاری نظیر فیلم هیجانی "روزی روزگاری جادوگری بود" (۲۰۱۳) و درام موزیکال "پسر خیابان" (۲۰۱۹) ادامه داد. بازی او در نقش یک زن جوان فلج مغزی در درام "مارگاریتا با نی" (۲۰۱۵) تحسین منتقدان را برانگیخت و جایزه ملی فیلم را دریافت کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که کالکی کوچلین در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
اولو عارف چلبی (۸ ذی القعده ‏‏۶۷۰ – ۲۴ ذی حجه سال ۷۱۹ هجری قمری) نوهٔ مولوی بود. او فرزند سلطان ولد از فاطمه خاتون، دختر صلاح الدین زرکوب، بود.
جن گیر رمانی ترسناک می باشد که توسط ویلیام پیتر بلتی در سال ۱۹۷۱ نوشته شده است و همچنین فیلمی بر اساس آن در سال ۱۹۷۳ تولید شده است. داستان دربارهٔ تسخیر انسان ها توسط پازوزو و تلاش روحانیان برای مقابله با آن می باشد. فهرست رسانه. پنج فیلم ترسناک بر اساس داستانی از رمان:
توماس جی. فالک () (زاده ۱۹۵۹) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که در حال حاضر به عنوان مدیر عامل اجرایی و رییس هیئت مدیره شرکت کیمبرلی-کلارک فعالیت می کند.
شورای عالی انتخابات ترکیه () بالاترین و مهم ترین شورای انتخاباتی ترکیه است. این شورا در پی انقلاب ۱۹۶۱ ایجاد شد و وظیفه این شورا اجرا انتخابات و نظارت بر آن در تمامی مراحل می باشد. و اعضا آن از داخل قضات دیوان عالی کشور و دیوان عدالت اداری ترکیه و با انتخاب خود قضات تعیین می شوند. و مستقل از دولت و مجلس می باشند. رئیس کنونی شورای عالی انتخابات ترکیه است. سعدی گوون نیز از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۰ رئیس این شورا بود.
«سیتا و گیتا» () فیلمی هندی به کارگردانی رامش سیپی است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به هما مالینی، سانجیو کومار و دهر مندرا اشاره کرد.
ارنست لورچر (؛ – ۳۰ نوامبر ۱۹۹۳) یک بازیکن فوتبال اهل سوئیس بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سروت ۱۸۹۰ و تیم ملی فوتبال سوئیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئیس بازی کرده است.
«عشق جاویدان» () فیلمی هندی در سبک درام است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به شارمیلا تاگور، راجش خانا و فریدا جلال اشاره کرد.
سالن روباز جمیل توپوزلو () که بیشتر به نام سالن روباز حربیه شناخته می شود، یک تماشاخانه است که در منطقه حربیه از ناحیه شیشلی در استانبول ترکیه قرار گرفته است. از این تماشاخانه بیشتری برای فعالیت های فرهنگی نظیر کنسرت های موسیقی استفاده می شود.
خوزه پارا مارتینز (؛ زادهٔ -درگذشتهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه هایی که وی در آن بازی کرد می توان به اسپانیول اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسپانیا بازی کرده است.
ایویکا هوروات (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دینامو زاگرب و باشگاه فوتبال اینتراخت فرانکفورت اشاره کرد.
رائول کاردناس د لا وبگا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن و مربی فوتبال اهل مکزیک است. وی عضو تیم ملی فوتبال مکزیک در جام های جهانی ۱۹۵۴, ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲ بود و همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک به مربی گری پرداخته است.
لوییس کروز (؛ – ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه بود. کروز در باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه بازی می کرد وی عضو تیم ملی فوتبال اروگوئه در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۴ بود.
ایوان وتسوف (؛ زادهٔ - درگذشته ۱۸ ژانویه ۲۰۱۹) یک بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بوتو پلوودیو و باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
ایوان داویدف (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
رود کرول (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل هلند است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ناپولی و آژاکس آمستردام اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هلند بازی کرده است.
روبرتو پرفومو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال و سرمربی (فوتبال) اهل آرژانتین است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ریسینگ کلاب، ریور پلاته و باشگاه ورزشی کروزیرو اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده است.
ارنی برندتس (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل هلند است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دی گرافشاپ، ام وی وی ماستریخت، پی اس وی آیندهوون، و باشگاه فوتبال رودا جی سی کرکراد اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هلند بازی کرده است.
ژوزف بارموش (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دوکلا پراگ اشاره کرد.
لاسلو دایکا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال، و سرمربی (فوتبال) اهل مجارستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به لاس پالماس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مجارستان بازی کرده است.
چو کوانگ-رایه (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال، و ورزشکار اهل کره جنوبی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به پوهانگ استیلرز اشاره کرد.
فهرستی از تمام گل به خودی های زده شده در بازی های جام جهانی فوتبال.
الیزابت دادزول (؛ زادهٔ ۱۹۴۴) یک دیپلمات اهل کانادا و سومین مدیر اجرایی برنامه محیط زیست ملل متحد است. وی در حال حاضر فرماندار کل انتاریو است. الیزابت دادزول علاوه بر اینکه طولانی ترین فرماندار در تاریخ انتاریو است، قهرمان جامعه مدنی، حفاظت از محیط زیست و رشد فراگیر و دموکراسی لیبرال نیز هست. ویولت الیزابت پاتون در ۹ نوامبر ۱۹۴۴ در بلفاست، ایرلند شمالی به دنیا آمد. وی با خانواده اش در ۱۹۴۷ به کانادا نقل مکان کرد. او در دانشگاه ساسکاچوان و دانشگاه ایالتی یوتا تحصیل کرد و بعداً استاد دانشگاه شد.
جام ولپی جایزه ای است که به بازیگران در جشنواره فیلم ونیز اهدا می شود. جوایز رسمی بازیگری در جشنواره دوم در سال ۱۹۳۴ عرضه شدند. در ابتدا آن ها مدال های بزرگ طلایی انجمن ملی فاشیست برای سرگرمی نامیده می شدند. نام ولپی سال بعد عنوان شد و هیچ جایزه ای بین سال های ۱۹۶۹ و ۱۹۷۹ داده نشد. در نیمه دهه ۱۹۹۰ این جایزه به بهترین بازیگران نقش مکمل زن و مرد نیز اهدا شد. این جام به احترام کنت جوزپه ولپی دی میزوراتا (Count Giuseppe Volpi di Misurata) بنیانگذار این جشنواره «ولپی» نام گرفته است. تاریخچه. از ۱۹۳۴ تا ۱۹۸۰. جشنواره برای نخستین بار در ۱۹۳۴ رقابتی شد. جوایز بازیگری به نام «مدال طلایی بزرگ انجمن ملی فاشیست برای سرگرمی به خاطر بهترین بازیگر نقش اول مرد» نامگذاری شد. پس از ۴ سال وقفه به خاطر جنگ، جشنواره یک بار دیگر در سال ۱۹۴۷ رقابتی شد. جوایز بازیگری بی درنگ پس از جنگ به نام «جایزهٔ بین المللی برای بهترین بازیگر مرد» نامگذاری شد. از ۱۹۸۰ تا کنون. جشنواره دوباره در سال ۱۹۸۰ رقابتی شد اما جوایز بازیگری اهدا شده توسط هیئت ژوری مسابقه تا سال ۱۹۸۳ ابقاء نشد. جوایز دیگر به نام Coppa Volpi (جام ولپی) نبودند اما در حقیقت ب
ه عنوان «جایزه بهترین بازیگر مرد» نامیده می شدند. در واقع، برندگان جوایز جامی شکل را دریافت نکردند اما در عوض پلاک مستطیلی شکلی را گرفتند. در سال ۱۹۸۸، برای اولین بار در ۲۰ سال اغلب جوایز مسابقه دوباره بنیان نهاده شدند. جایزه رسمی به نام جام ولپی بهترین بازیگر نقش اول مرد نام گذاری شد. جیلو پونته کوروو، کارگردان هنری سال ۱۹۹۳ جشنواره تصمیم به دو برابر کردن جام های ولپی گرفت. جایزه جدید از بازی های بازیگران مرد در نقش های مکمل قدردانی می کرد و به طور رسمی به نام جام ولپی برای بهترین بازیگر مرد نقش مکمل نامگذاری شد. دو سال بعد، پونته کوروو تصمیم به به خارج کردن چند جایزه مانند شیر نقره ای و یکی از جام های ولپی گرفت. از آغاز سال ۱۹۹۵، تنها ۳ جایزه بازیگری توسط هیئت داوری اهدا شده است: یکی برای بازیگری نقش اصلی مرد، یکی برای بازیگری نقش اصلی زن و آخری برای برای یک بازیگر نقش مکمل زن یا مرد. برندگان. بازیگران زیر جام ولپی یا سایر جوایز اصلی بهترین بازیگر مرد را دریافت کرده اند: ‡ – نشان می دهد که بازیگر نامزد جایزه اسکار نیز شده بود. برندگان چندباره. ۲ برد
جام ولپی بهترین بازیگر زن (به ایتالیایی: "Coppa Volpi alla miglior attrice" یا "Coppa Volpi per la miglior interpretazione femminile") جایزه ای است که به بازیگران زن در جشنواره فیلم ونیز اهدا می شود. جوایز رسمی بازیگری در جشنواره دوم در سال ۱۹۳۴ عرضه شدند. در ابتدا آنها مدال های بزرگ طلایی انجمن ملی فاشیست برای سرگرمی نامیده می شدند. نام ولپی سال بعد عنوان شد و هیچ جایزه ای بین سال های ۱۹۶۹ و ۱۹۷۹ داده نشد. در نیمه دهه ۱۹۹۰ این جایزه به بهترین بازیگران نقش مکمل زن نیز اهدا شد. این جام به احترام کنت جوزپه ولپی (Count Giuseppe Volpi di Misurata) بنیانگذار این جشنواره «ولپی» نام گرفته است. تاریخچه. ۱۹۳۴ تا ۱۹۶۸. جشنواره برای نخستین بار در ۱۹۳۴ رقابتی شد. جایزه بازیگری به نام مدال طلایی بزرگ انجمن ملی فاشیست برای سرگرمی به خاطر بهترین بازیگر نقش اول زن نامگذاری شد. پس از ۴ سال وقفه به خاطر جنگ، جشنواره یک بار دیگر در سال ۱۹۴۷ رقابتی شد. جایزه بازیگری بی درنگ پس از جنگ به نام جایزه بین المللی برای بهترین بازیگر زن نامگذاری شد. ۱۹۸۳ تا کنون. جشنواره دوباره در سال ۱۹۸۰ رقابتی شد اما جوایز بازیگری اهدا شده توسط هیئت
ژوری مسابقه تا سال ۱۹۸۳ ابقاء نشد. جوایز دیگر به نام Coppa Volpi (جام ولپی) نبودند اما در حقیقت به عنوان جایزه بهترین بازیگر زن نامیده می شد. در واقع، برندگان جوایز جامی شکل را دریافت نکردند اما در عوض پلاک مستطیلی شکلی را گرفتند. در سال ۱۹۸۸، برای اولین بار در ۲۰ سال اغلب جوایز مسابقه دوباره بنیان نهاده شدند. جایزه رسمی به نام جام ولپی بهترین بازیگر نقش اول زن نام گذاری شد. جیلو پونته کوروو، کارگردان هنری سال ۱۹۹۳ جشنواره تصمیم به دوبرابر کردن جام های ولپی گرفت. جوایز جدید از بازی های بازیگران زن و مرد در نقش های مکمل قدردانی می کرد و به طور رسمی به نام Coppa Volpi per il migliore attore non protagonista (جام ولپی برای بهترین بازیگر مرد نقش مکمل) و Coppa Volpi per la migliore attrice non protagonista (جام ولپی برای بهترین بازیگر زن نقش مکمل) نامگذاری شد. دو سال بعد، پونته کوروو تصمیم به به خارج کردن چند جایزه مانند شیر نقره ای و یکی از جام های ولپی گرفت. از آغاز سال ۱۹۹۵، تنها ۳ جایزه بازیگری توسط هیئت داوری اهدا شده است: یکی برای بازیگری نقش اصلی مرد، یکی برای بازیگری نقش اصلی زن و آخری برای برای یک بازیگر
نقش مکمل زن یا مرد. برندگان. بازیگران زیر جام ولپی یا جوایز اصلی بهترین بازیگر زن دیگری را دریافت کرده اند: ‡ – نشان می دهد که بازیگر نامزد جایزه اسکار نیز شده بود. † – نشان می دهد که بازیگر برندهٔ جایزه اسکار نیز شده بود.
رابرت ال. سیمپسون (؛ ۳۱ ژوئیه ۱۹۱۰ – ژوئن ۱۹۷۷) یک تدوین گر" () اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی نامه. سیمپسون که در سنت لوئیس، میسوری متولد شد، کار خود را در پارامونت پیکچرز در سال ۱۹۳۵ آغاز کرد. در پایان این دهه، او به فاکس قرن بیستم پیوست و بیش از ۳۵ سال در آنجا ماند.
کنت آشر (؛ زادهٔ ) یک موسیقی دان و آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی برای فیلم ستاره ای متولد شده است برنده جایزه گلدن گلوب بهترین موسیقی در سال ۱۹۷۶ شده است.
آلن کار (؛ – ) یک فیلم نامه نویس، تهیه کننده و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۶۹ تا ۱۹۹۸ میلادی فعالیت می کرد.
جرمی یانگ (؛ زادهٔ ۱۹۳۵ – ۹ آوریل ۲۰۲۲) یک هنرپیشه اهل بریتانیا بود. وی بازیگر فیلم هایی همچون دکتر هو، جنون و پوآرو بوده است.
ماریکا گرین (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل فرانسه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به جیب بر و امانوئل اشاره کرد.
"این فیلم اقتباسی از کتاب امانوئل (رمان) است." امانوئل () فیلمی در ژانر درام، رومانتیک و شهوانی به کارگردانی ژوست ژکین محصول ۱۹۷۴ فرانسه است. از بازیگرانی که در این فیلم به ایفای نقش پرداخته اند، می توان به سیلویا کریستل، آلن کنی، دنیل سارکی، کریستین بواسون، ماریکا گرین، اشاره کرد. امانوئل در اولین اکرانش و سال ها بعد، با استقبال متفاوت تری از سوی منتقدان مواجه شد. این فیلم در اولین اکران خود در فرانسه یکی از پردرآمدترین فیلم های فرانسوی بود. کلمبیا پیکچرز هم نسخه اصلی و هم یک نسخه دوبله انگلیسی را در ایالات متحده به صورت تئاتری منتشر کرد؛ که منجر به تبدیل شدن به اولین فیلم درجه «ایکس» منتشر شده توسط این شرکت، گردید. این فیلم در اروپا، ایالات متحده و آسیا محبوبیت زیادی داشت؛ و چندین دنباله سینمایی دیگر به همین نام برای آن ساخته شد. داستان. «امانوئل» برای ملاقات با همسر دیپلماتش «ژان» به بانکوک پرواز می کند. امانوئل از ژان می پرسد که آیا در زمانی که در پاریس بود، معشوقه دیگری داشته است؟ که او پاسخ منفی می دهد. پس از شنا، امانوئل به یک دختر جوان زیبا به نام «ماری آنژ» نزدیک می شود و از او می خواهد در خانه خود م
لاقاتش کند. ماری آنژ به خانه می رسد و امانوئل را در حال خواب می بیند و از موقعیت استفاده می کند، تا بدن او را حس کند. امانوئل از خواب بیدار می شود و با هم به بیرون می روند، جایی که ماری آنژ از امانوئل می پرسد که آیا عکسی از خود و ژان در حال معاشقه دارد یا خیر. پس از اینکه امانوئل پاسخ نمی دهد، ماری آنژ یک مجله فرانسوی با عکسی از بازیگر آمریکایی پل نیومن می گیرد و در مقابل امانوئل شروع به خودارضایی می کند. امانوئل به ماری آنژ اعتراف می کند که هیچوقت در پاریس به شوهرش خیانت نکرده است، اما در پرواز بانکوک با دو غریبه رابطه جنسی داشته است. امانوئل نیز در حالی خاطراتش را بازگو می کند شروع به خودارضایی می کند. در شب، امانوئل به ژان در مورد عدم شرمندگی ماری آنژ می گوید، که منجر به تشویق ژان به دنبال کردن دوستی با او می شود. روز بعد در یک مهمانی، ماری آنژ امانوئل را به یکی از عاشقانش که مردی مسن به نام «ماریو» است، معرفی می کند. امانوئل یک باستان شناس فرانسوی به نام «بی» را می بیند که خارج از بیشتر دورهمی ها است و با «بی» گفتگوی خصوصی برقرار می کند و یک دستبند به او هدیه می دهد. پس از اصرار امانوئل، «بی» از او می خوا
هد که ساعت ۲ بعد از ظهر با او در کلانگ ملاقات کند. امانوئل با «بی» در محل ملاقات می کند؛ و او بی علاقه به امانوئل نیست. او سعی می کند دستبند را پس بدهد؛ اما امانوئل از پس گرفتن آن امتناع می کند. امانوئل که دلسرد نشده سوار جیپ «بی» می شود و با هم به سمت محل باستان شناسی حرکت می کنند. در همین حال، ژان از اینکه امانوئل بدون اطلاع او را ترک کرده است عصبانی است و مشکوک است که همبازی اسکواش یعنی «آریان» پشت قضیه است. آریان به او می گوید که تنها چیزی که او می تواند به امانوئل بدهد، رابطه جنسی تسلی بخش است. امانوئل و «بی» پس از یک اسب سواری به آبشاری می رسند و مدتی را در آنجا سپری می کنند. سپس به محل حفاری می روند؛ که امانوئل حواس «بی» را از کارش پرت می کند. و با یکدیگر به لز می پردازند، اما پس از آن، «بی» از امانوئل می خواهد که آنجا را ترک کند. امانوئل در حالی که اشک می ریزد به خانه برمی گردد و احساس تحقیر می کند. ژان به خانه برمی گردد و او را پیدا می کند. او سعی می کند امانوئل را دلداری دهد و به او پیشنهاد می کند که معشوقه دیگری بگیرد. روز بعد امانوئل و آریان سعی می کنند اسکواش بازی کنند اما با هم بحث می کنند. آریا
ن از رابطه جنسی امانوئل با «بی» حسادت می کند، زیرا امیدوار بود اولین معشوقه زن امانوئل باشد، در حالی که امانوئل هم از داشتن رابطه جنسی ژان با آریان ناراضی است. با هم مشاجره می کنند. امانوئل با «ماریو» ملاقات می کند و می گوید که در سن او عشق ورزی آنقدر دشوار می شود که هر مردی که قادر به انجام آن باشد باید هنرمند باشد. پس از مشورت با ژان، امانوئل با ماریو برای شام قرار ملاقات می گذارند. «ماریو به امانوئل می گوید که تک همسری به زودی از بین خواهد رفت و او باید بیاموزد که به جای احساس گناه یا درگیری با عقل، اجازه دهد شهوت او را در رابطه با رابطه جنسی راهنمایی کند؛ و او را به سطوح بیشتری از لذت برساند.» برای القای این درس، ماریو او را به یک بزم تریاک می برد؛ و درحالیکه ماریو او را تماشا می کند، با مرد ناشناسی همبستر می شود. ماریو سپس امانوئل را به رینگ بوکس برده و در آنجا با دو مرد جوان صحبت می کند تا برای حق داشتن رابطه جنسی با امانوئل با یکدیگر مبارزه کنند. ماریو به امانوئل می گوید که از آن دو یک مرد مورد علاقه اش را انتخاب کند. پس از مسابقه، با قدرت ذهن امانوئل، مرد منتخب او پیروز می شود و سپس به او اجازه می دهد
با او رابطه جنسی داشته باشد. بعداً، امانوئل توسط ماریو از خواب بیدار می شود و به او می گوید لباسی بپوشد که پشت آن زیپ دارد و به ماریو اجازه می دهد فوراً او را برای برخورد جنسی بعدی اش از تن خارج کند. امانوئل اعتراض می کند که خسته است و از ماریو می پرسد که آیا خودش هرگز با او رابطه جنسی برقرار خواهد کرد؟ ماریو پاسخ می دهد که منتظر «امانوئل بعدی» است. فیلم با نشستن امانوئل پشت آینه و آرایش به پایان می رسد و امیدوار است که با پیروی از دستورات ماریو به سطوح بالاتری از لذتی برسد، که او وعده داده است.
لین السنهانس (؛ زادهٔ ) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که در حال حاضر به عنوان رییس هیئت مدیره شرکت سانوکو فعالیت می کند. وی از اعضای هیئت مدیره شرکت گلدمن ساکس است و سابقه مدیریت در سطوح ارشد را در شرکت رویال داچ شل را نیز در رزومه فعالیت مدیریتی اش دارا می باشد.
لورت مارشیا خمسر (؛ زادهٔ ) طراح لباس، بازیگر و مدل بازنشستهٔ اهل هلند است. او بیشتر برای نقش آفرینی هایش در فیلم های اِروتیک سینمای ایتالیا، به ویژه مجموعه فیلم های "امانوئل" شناخته شده است. بسیاری از فیلم های او حاصل همکاری با جو داماتو و برونو ماتی بودند. خمسر در برخی فیلم هایش با نام مستعار مویرا چن بازی کرده است که از آن میان می توان به فیلم "عشق ابدی است" اشاره کرد.
"این فیلم اقتباسی از کتاب امانوئل (رمان) است." امانوئل۲ () (معروف به امانوئل: لذات زنانه، با عنوان اصلی Emmanuelle: L'anti vierge) یک فیلم رومانتیک و شهوانیِ سافتکور به کارگردانی فرانسیس جاکوبتی است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به سیلویا کریستل، اومبرتو اورسینی و اشاره کرد. این فیلم اقتباسی است از رمان امانوئل: لذات زنانه اثر امانوئل آرسان، که در سال ۱۹۶۷به رشته تحریر درآمده است. داستان فیلم. «امانوئل» برای ملاقات همسرش «ژان» که مهندسی خبره و تیتر یک روزنامه است؛ و در حالی که دو ماه از دوری آنها از هم می گذرد؛ عازم هنگ کنگ می شود. او که بلیت فرست کلاس برای خود تهیه کرده است؛ با راهنمایی کاپیتان به بخش خوابگاه عمومی زنانه راهنمایی می شود؛ و به دلیل اشتباه در صدور بلیت، اعتراض او فایده ای ندارد. شب هنگام؛ همسفر تخت مجاور امانوئل، داستان تجاوز و برداشته شدن بکارتش را در ۱۶ سالگی، توسط سه دختر فلیپینی در کتابخانه ای در ماکائو برای او تعریف می کند. امانوئل که این داستان را نیاز وی برای ارگاسم تلقی می کند؛ با او لز می کند. امانوئل به مقصد می رسد و ژان را ملاقات می کند؛ و با «کریستوفر» که جانش را
مدیون ژان است؛ و به خاطر مشکلی در خانه او زندگی می کند، آشنا می شود. امانوئل درخواست رابطه ای پرحرارت از ژان می کند و با همبستر شدن با او، به عشق بازی می پردازند. امانوئل ازتجربیات خود در کشتی می گوید؛ و ژان از آشنایی و رابطه با دختری به نام «لورا»، در دریا می گوید. لورا آنها را برای مهمانی دعوت می کند. امانوئل صبحانه ای خاص سفارش می دهد و با تشبیه ژان به غورباقه ای پرکار که با ویژگی های خاصش پری دریایی “لورا ” را محسور خودش کرده است؛ به ژان طعنه می زند. امانوئل که مجذوب زیبایی و جذابیت کریستوفر شده است؛ با اجازه ژان، برای خرید با او بیرون می رود. امانوئل طب سوزنی را تجربه می کند و در خلسه، خود را در رابطه با کریستوفر می بیند؛ و خودارضایی می کند. در مهمانی لورا و بعد از نمایش رقص آسیایی، امانوئل با «آناماریا» که جوان و باکره است، آشنا می شود؛ وبرای ملاقات با او در کلاس باله، باهم قرار می گذارند. در اتاق انتظار کلاس باله، امانوئل به نعیم که مردی سیاه پوست و مربی آناماریا است؛ اجازه هم آغوشی می دهد. آنها به دیدن مسابقه چوگان به باشگاه سوارکاری می روند. امانوئل که تماسی از ژان دارد، در رختکن با بازیکن چوگان که خ
الکوبی هایی عجیب دارد، همبستر می شود. “ آناماریا که شاهد تمام ماجرا است؛ با تعجب از ژان دربارهٔ چگونگی رابطهٔ باز او با امانوئل می پرسد؛ و ژان می گوید که امانوئل حق انتخاب دارد و زنی آزاد است؛ و او حقی بیشتر بر وی ندارد. ژان توضیح می دهد که آنها تفریح می کنند و در این زمینه ژان برتری خاصی برای محدود کردن امانوئل ندارد. از نظر ژان سکس و رابطه باز اصلاً خطرناک نیست و در حقیقت، دروغ در عشق و اجبار به زندگی بدون عشق، صدمه زننده است؛ حتی اگر این موضوع را بتوان مخصوصاً نادیده گرفت. ” ژان و امانوئل از آناماریا برای رفتن به حمام و گرفتن ماساژ، دعوت به همراهی می کنند؛ و لحظات خاصی را تجربه می کنند؛ و سپس از او برای دیدن مراسمی خاص در بالی، دعوت می کنند. در تماسی تلفنی پیش از سفر، امانوئل متوجه می شود کریستوفر در خطر افتاده و با جستجو، او را در «کاباره باغ یشم» که پاتوق ملوانان است؛ و در حال اجاره کردن دختران با چیپ های کازینو، می یابد. کریستوفر که می خواهد فردا آنجا را ترک کند، از او درخواست همراهی می کند؛ اما امانوئل که می خواهد باغ یشم را تجربه کند، می ماند؛ و با فلش بک و در صحبت امانوئل با ژان می فهمیم، که او رابطه
ای ۴ نفره داشته است. در بالی و پس از مراسم، امانوئل که متوجه علاقه ژان به آناماریا شده است؛ نظر او را دربارهٔ آناماریا می پرسد و ژان که در حال دوش گرفتن است؛ می گوید که به او علاقه ای ندارد ولی بلافاصله می گوید که دروغ گفته است؛ و او دختری جذاب می داند که به شدت او را تحت تأثیر قرار داده است. امانوئل با هماهنگی آناماریا، ژان را سورپرایز می کنند و با همبستر شدن با هم و در حال عشق بازی به باکرگی آناماریا پایان می دهند. جستارهای وابسته. امانوئل (رمان) امانوئل (فیلم) خداحافظ امانوئل امانوئل ۴
نیوزمکس میدیا () معروف به نیوزمکس، یک سازمان خبری محافظه کار آمریکایی است که توسط کریستوفر رودی تأسیس شده و مقر آن در وست پالم بیچ، فلوریدا، فلوریدا واقع است. این سازمان از وب گاه خبری Newsmax.com بهره برداری می کند، گزارش شکوفایی فرنکلین و مجله نیوزمکس را منتشر می کند و شبکه خبری کابلی "نیوزمکس تی وی را اداره می کند."
دیکی مور (؛ – ) یک هنرپیشه، و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۲۷ تا ۱۹۵۷ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "پاهای میلیون دلاری"، "حریره و شیر"، الیور توئیست، آوای برنادت، زندگی امیل زولا، مادام اکس، گروهبان یورک، بهشت می تواند صبر کند، از درون گذشته، داستان لوئی پاستور، گل ساعت، بذر، گلادیاتور اشاره کرد.
معبد یادبود حتشپسوت () یکی از محبوب ترین بناهای یادبود در گورستان فراعنه در دره پادشاهان در مصر علیا است. این بنا در در طبقه زیرین محوطه صخره دیر البحری واقع شده است. معبد حتشپسوت در کنار معبد منتوهوتپ دوم قرار گرفته است. این معبد یادبود به خدای خورشید مصر باستان، آمون وقف شده است. مومیایی منسوب به حتشپسوت یکی از اسرارآمیزترین مقبره ها در دره پادشاهان است. این مقبره برای نخستین بار در سال ۱۹۰۳ میلادی توسط هوارد کارتر باستان شناس بریتانیایی کشف شد، اما کارتر مقبره را که هدف دستبرد قرار گرفته بود بار دیگر مهر و موم کرد. مقبره در سال ۱۹۰۶ بازگشایی شد و یکی از اجساد مومیایی از آن خارج و به عنوان سیترا، پرستار سلطنتی حتشپسوت شناسایی شد. ملکه «حَتْشِپْسوت» یکی از فراعنه مصر بود حدود ۳۵۰۰ سال پیش حکومت می کرد. پس از مرگش، نام وی از کلیه اسناد پاک شد که تصور می شود انتقام پسرخوانده اش از او بوده است.