Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سپرده شد. در سال ۱۹۵۱م، پس از کناره گیری اینار گارهاردسن از پست نخست وزیری، تورپ، به جانشینی وی برگزیده شد و تا ۱۹۵۵م، به عنوان بیست و سومین نخست وزیر نروژ تا بازگشت دوباره اینار گارهاردسن به پست نخست وزیری، در مدتی بیش از ۳ سال، در این مقام باقی بود. اسکار تورپ، از آن پس در مقام رئیس مجلس ملی نروژ، تا پایان عمرش مشغول خدمت بود. پیشینه. کودکی و نوجوانی. از جهاتی، اسکار تورپ، در تاریخ سیاسی نروژ، یادآور آسکلاددن، است. پسر بچه یتیمی که خیلی زود وارد بازار کار شد و به ریاست حزب کارگر نروژ رسید. تورپ، ۲۲ سال، رئیس حزب و ۱۲ سال، وزیر بود؛ و هنگامی که در دهه ۱۹۵۰م، از زندگی سیاسی فاصله گرفت، رئیس مجلس ملی نروژ بود و بیشتر از ۳ سال، سابقه نخست وزیری داشت. اسکار تورپ، در نزدیکی سرپسبرگ، در یک آپارتمان یک اتاقه به دنیا آمد. مادرش در همین محیط تنگ، ۸ فرزند به دنیا آورده بود. تورپ، ۹ سال بیشتر نداشت که پدرش در سال ۱۹۰۳م، در جستجوی کار، به آمریکا سفر کرد. در سال ۱۹۰۷م، در حالی که پدرش قصد داشت به نروژ آمده تا خانوادهٔ خود را به کانادا ببرد، در میانهٔ راه درگذشت. پس از مرگ پدر، مسئولیت خانواده به گردن اسکار که بزرگترین پس
ر زندهٔ خانواده بود، افتاد. به این ترتیب، توجه و مراقبت از افراد ضعیف، که از خصوصیات سیاسی وی بود، از همان دوران نوجوانی، بر اساس وفاداری به مادر و مراقبت از خواهران و برادران کوچکتر، در وی نهادینه شده بود.اسکار تورپ، با وجود علاقه زیاد به یادگیری، بعد از پایان دبستان، مجبور شد، مدرسه را رها کرده و در سن ۱۳ سالگی، وارد بازار کار شود. وی از جمله مدتی به عنوان شاگرد چوب بری، کارگر ساختمان و آهنگر، کار کرد. با این حال اسکار تورپ، موفق شد، به مدرسه شبانه رفته و در فن برق کاری، آموزش ببیند. در چنین محیط هایی او خیلی زود جذب فعالیت صنفی و سیاسی شد. تورپ، عضو یک اتحادیه صنفی محلی بود و زمانی که تنها ۱۴ سال داشت، اولین مسئولیت تشکیلاتی به وی سپرده شد و اسکار تورپ، به عنوان دستیار صندوق دار این اتحادیهٔ صنفی انتخاب شد. همزمان با کار تمام وقت به عنوان کارگر برق کار، تورپ، چند مسئولیت تشکیلاتی صنفی و حزبی را نیز بر عهده داشت. از جمله بین سالهای ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۱م، رئیس حزب کارگر نروژ در سرپسبرگ، و بین سالهای ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۳م، رئیس حزب در اوستفولد؛ بود. ورود به سیاست ملی. در سال ۱۹۱۸م، اسکار تورپ، به عضویت کمیته مرکزی حزب کارگر
نروژ انتخاب شد. تورپ، از هواداران مارتین ترانمل بود و از گرایش سیاسی جدید وی، مبنی بر توجیه ابزار اعتصاب، تظاهرات جمعی و دیگر کنش های انقلابی، پشتیبانی می کرد. زمانی که تورپ، در سال ۱۹۲۳م، به عنوان رهبر حزب انتخاب شد، چنین به نظر می رسید که گویا هواداران مارتین ترانمل که مخالف ادامه عضویت حزب کارگر نروژ در کمینترن بودند بر جناح مقابل، پیروز شدند. به این ترتیب رهبری حزب از دست طرفداران کمینترن، خارج شد. تورپ در آن هنگام، ۲۹ سال داشت و از آن پس به مدت ۲۲ سال بر مسند رهبری حزب کارگر نروژ تکیه داد. اسکار تورپ، به بازسازی گسترده تشکیلات حزب پرداخت و نقش رهبر را تقویت کرد. گرچه تورپ، در روابط خارج از حزب، اغلب به عنوان رهبری تندرو و آشتی ناپذیر شناخته شده است، اما در روابط داخلی حزب بسیار سازشکار و اهل مدارا بود. به گفته بسیاری، تورپ، نقش غیررسمی مارتین ترانمل را به عنوان رهبر واقعی حزب پذیرفته بود. اما در مورد مسائل مهم، موضعی مستقل از پیش کسوت خود، اتخاذ می کرد و بر آن می ایستاد. اسکار تورپ، اعتقاد داشت که بهترین روش تصاحب قدرت در یک نظام با ثبات سیاسی، مبارزه پارلمانی است؛ و در این اعتقاد از دیگر رهبران حزبی، پی
ش قدم تر و مصمم تر بود.اسکار تورپ، در ۹ آوریل سال ۱۹۱۶م، با دختری به نام «کاری» در سرپسبرگ، ازدواج کرد. در سالهای دهه ۱۹۲۰م، وی، بیشتر روی بازسازی تشکیلات حزب، تمرکز داشت. اما در سال ۱۹۳۰م، خانواده وی، درمحدوده داخلی اسلو، نقل مکان کرد، تا پدر جوان خانواده، شانس بیشتری برای پیروزی در انتخابات داشته باشد. تورپ، در سال ۱۹۳۴م، به ریاست شورای شهر اسلو برگزیده شد. در اواخر سال ۱۹۳۵م، در دولت یوهان نیگورسول، به سرپرستی وزارت دفاع نروژ، منصوب شد. سپس در مقام وزیر امور اجتماعی از پاییز سال ۱۹۳۶م، در اصلاح و اجرای قوانین، از جمله پرداخت عمومی کمک هزینه به سالمندان و بیکاران، در تبدیل نروژ، به یک کشور رو به رفاه، نقشی کلیدی ایفا کرد. در مقایسه با بسیاری از رهبران جنبش کارگری در نروژ، تورپ، زودتر از دیگران۰ در سیاست خارجی، از استالین فاصله گرفت. با این حال، همواره بر این اعتقاد باقی ماند که فاشیسم در اروپای مرکزی، تهدید بزرگتری علیه نروژ محسوب می شود. تورپ از مشی ضد نظامی گری که در سال ۱۹۲۴م، پنج ماه زندان برای وی همراه داشت، سرانجام، عدول کرد؛ و از اواسط دهه ۱۹۳۰م، در داخل حزب و دولت، از لزوم تجهیز ارتش نروژ، سخن گفت.
وی در سال ۱۹۳۹م، به سرپرستی وزارت دارایی نروژ ترفیع یافت و همان سال به عنوان جانشینی برای، نخست وزیر، نیگورسول، پیشنهاد شد. جنگ جهانی دوم. وقتی قوای آلمان، در سال ۱۹۴۰م، وارد نروژ شدند، اسکار تورپ، وزیر دارایی بود. مسئولیت اصلی وی در مقام وزیر دارایی نروژ، انتقال ذخایر طلای نروژ بود که نباید به تصاحب قوای اشغالگر درمی آمد. برای انجام این وظیفه، تورپ، مجبور شد تا آخرین لحظه، در ساختمان وزارت دارایی، باقی بماند. با این حال او موفق شد بعد از انتقال ذخایر طلا، در آخرین لحظه، در حالی که سربازان آلمانی در حال ورود به ساختمان وزارت دارایی نروژ بودند، بگریزد. در تاریخ ۲۰ آوریل آن سال، در ماجرای بمباران اوندالسنس، اسکار تورپ، که در اثر اصابت ترکش مجروح شده بود، جان سالم به در برد و موفق شد، بعدها د، همراه با خانواده اش ودیگر اعضای دولت، به سمت شمال نروژ رفته و خود را ابتدا به ترومسو رسانده و سپس به بریتانیا فرار کند. در لندن، تورپ به همراهی، نخست وزیر نروژ، یوهان نیگورسول، و وزیر امور خارجه نروژ، تریگوه لی، به یک ستون اصلی دولت نروژ در تبعید تبدیل شدند. در شرایط تبعید، اسکار تورپ، که سابقاً از مخالفان سلطنت و جمهوریخو
اه بود، دوستی نزدیکی با پادشاه هاکون و ولیعهد اولاف، بر قرار کرد. تورپ در این سالها به معنی واقعی کلمه، همه وقت و نیروی خود را با وفاداری کامل، وقف امور مربوط به تشکیلات دولت نروژ در تبعید کرد. در سال ۱۹۴۱م، وی بار دیگر ولی این بار در تبعید، به سرپرستی وزارت دفاع نروژ منصوب شد. انتصابی که بعدها در جهت گیری سیاست دفاعی نروژ، پس از پایان جنگ، تعیین کننده بود.در عین حال این سالهایی که در تبعید گذشت، باعث دورشدن تورپ از روابط حزبی شد. دور شدنی که وی مجبور شد پس از پایان جنگ و بازگشت به نروژ، بهایش را بپردازد. سال های پس از جنگ و اختلافات حزبی. پس از پایان جنگ در سال ۱۹۴۵م، در تناقض با آیین نامه حزبی، پیش از نشست همگانی، اینار گارهاردسن، به جانشینی اسکار تورپ، به عنوان رهبر حزب کارگر نروژ انتخاب شد. با این حال تورپ که در روابط درون حزبی، همواره اهل مدارا بود، بی هیچ اعتراضی، این جانشینی را پذیرفت. از سوی دیگر گارهاردسن، نیز به وساطت پادشاه نروژ، در مقام نخست وزیر نروژ، پذیرفت که تورپ، به عنوان وزیر دفاع نروژ، در دولت ائتلافی بعد از جنگ، به کار خود ادامه دهد. با این حال، سالهای تبعید، باعث تضعیف اعتماد حزب، به تورپ
شده بود. در برنامه های حزب، هیچ نقش کلیدی، به تورپ واگذار نشد. پس از انتخابات سال ۱۹۴۵م، زمانی که حزب کارگر نروژ، موفق شد به تنهایی قدرت را بدست آورد و دولتی بدون ائتلاف با احزاب دیگر تشکیل دهد. تورپ به وزارت تأمین و بازسازی، منتقل شد. به عنوان سرپرست این وزارت، تورپ، از یک طرف تحت فشار انتظارات مردم بود و از سوی دیگر محدودیت های مالی بودجه دولت، وی را تحت فشار قرار داده بود. سرانجام در سال ۱۹۴۷م، به دنبال اختلاف نظر در مورد صدور مجوزهای ارزی، برای خرید کالا از خارج، تحت فشار نخست وزیر گارهاردسن، و وزیر دارایی اریک بروفوس، مجبور به کناره گیری از پست خود شد.در هنگام کناره گیری از دولت، تورپ، تقریباً ۱۲ سال، سابقه وزارت داشت؛ و این طولانی ترین دوره وزارت تا آن زمان، در دولتهای نروژ، بعد از استقلال نروژ در سال ۱۹۰۵م، بود. تورپ که قصد داشت مدتی از گرفتاری مشاغل مهم سیاسی، آسوده باشد، پیشنهاد نامزدی مجدد برای انتخابات مجلس ملی نروژ، را رد کرد و در عوض در سال ۱۹۴۸م، به استانداری وستفولد منصوب شد. این فرصتی شد که وی به ترمیم روابط حزبی خود پرداخته و اعتبار حزبی خود که صدمه دیده بود را بار دیگر احیاء کند. به گونه ای
که در سال ۱۹۴۹م، وقتی که حزب کارگر نروژ، تورپ را در صدر فهرست نامزدهای وستفولد، در انتخابات مجلس قرار داد، وی پذیرفت. چرخشی که مقدمهٔ بازگشت وی به مشاغل سیاسی حساس، از جمله نخست وزیری و ریاست مجلس در سالهای بعدی بود. نخست وزیری. اسکار تورپ، که از جمله، بنا بر تجارب زندگی شخصی، توجه خاصی به صحنه بین المللی رویدادهای سیاسی داشت، همراه با شدت کشمکش های بین دو اردوگاه شرق و غرب و آغاز جنگ سرد، بیش از پیش خود را درگیر سیاست های دفاعی نروژ کرد. تورپ، این اعتقاد را داشت که نه تنها بنیه نظامی، بلکه حس میهن پرستی در نروژ باید تقویت شود. چنین اعتقادی در مناظرات داخلی حزب کارگر نروژ، با مرزبندی فزاینده تورپ، در سیاستهای حزبی و دولتی، علیه کمونیستها آشکار و با حمایت سرسختانه وی از عضویت نروژ در پیمان ناتو، در سال ۱۹۴۹م، به اوج رسید. ظاهراً تجربه اشغال نروژ و ترک اجباری وطن در سالهای جنگ جهانی دوم، برای تورپ، از دیگر سیاستمداران برجسته حزب، تلختر در خاطر مانده و حس می شد. تورپ، همیشه در مقابل مخالفان سیاسی خود در خارج حزب، سرسختر از مخلفان هم حزب خود، می ایستاد و در صحنه بین المللی، آشتی با وی دشوار بود.اسکار تورپ، که مد
تی از سطوح بالای سیاستهای دولتی دوری گزیده بود، در این مدت، روابط خود با دیگر اعضاء حزب را تقویت کرد. اوضاع بین المللی و آغاز جنگ سرد و مشکلات طبیعی بازسازی کشور، در سالهای بعد از جنگ، به تدریج اینار گارهاردسن را خسته کرده بود. گارهاردسن، که ظاهراً تمایل داشت، مدتی از زیر بار مسئولیت سنگین مشاغل دولتی فراغت جوید، با استادی تمام ضمن پیشنهاد تورپ، به عنوان جانشین خویش، از پست نخست وزیری کناره گرفت. از جمله علل این گزینش، یکی سابقه سازشکاری تورپ، در روابط درون حزبی بود. به گونه ای که برخی معتقد بودند که در عمل، گارهاردسن قصد داشت ضمن حفظ قدرت، خود را در پس مسئولیت رسمی تورپ، به عنوان نخست وزیر، مخفی کند. تورپ نیز در ابتدا مراتب تردید خود را به حسن این گزینش ابراز داشت. اما نهایتاً بنا بر راهبرد همیشگی خویش، مبنی بر مدارا و سازش در روابط درون حزبی، در تاریخ ۱۳ نوامبر ۱۹۵۱م، با پذیرش پست نخست وزیری نروژ، خبر ساز شد. خبری که در آن زمان، کمتر کسی انتظار شنیدنش را داشت. چرا که صرف کناره گیری گارهاردسن از سمت نخست وزیری به اندازه کافی، عجیب بود و اما گزینش تورپ که مدتی مغضوب سران حزب واقع شده بود، باورکردنی نبود. آنهم
وقتی که گارهاردسن که علاوه بر نخست وزیر، رسماً، رهبر حزب نیز بود، خود این جانشینی را پیشنهاد داده بود. گزینشی که هر چند اعتبار آسیب دیده حزبی تورپ را ترمیم کرد، اما او را به درون یک صحنه سیاسی پر تلاطم لغزاند. سالهای نخست وزیری تورپ با اختلافات شدید سیاستمداران دولتی همراه بود. در بهار سال ۱۹۵۳م، دولت تورپ، طرح افزایش طول دوران خدمت وظیفه را که شدیداً مورد مناقشه درون حزبی قرار داشت، پذیرفت. از سوی دیگر محدودیت های مالی باعث شد که دولت از پرداخت یارانه های مستقیم برای تعدیل قیمت های کالای اساسی که یک ضرورت موقت بود، امتناع کند. هم زمان و شاید تحت تأثیر فشار طاقت فرسای این اوضاع سیاسی، اسکار تورپ، از نظر جسمی نیز، بیمار و ضعیف شده بود. تورپ یکبار در اوایل نخست وزیری خود، دچار خونریزی مغزی شده بود. با این حال شاید مهمترین علت استعفای تورپ از پست نخست وزیری در ژانویه ۱۹۵۵م، تمایل روزافزون اینار گارهاردسن، برای بازگشت رسمی به پست نخست وزیری بود. سالهای پایانی. در طول دوره نخست وزیری اسکار تورپ، که از دید گروهی، تنها یک دوره موقت، به نیابت اینار گارهاردسن، بود، گارهاردسن، در مقام رهبر حزب و رئیس مجلس ملی نروژ، از
انتقاداتی که دولت را هدف قرار داده بود، مصون ماند و حتی بر محبوبیت خود افزود و موقعیت حزبی خود را بیش از پیش مستحکم کرد. بازگشت گارهاردسن، به پست نخست وزیری، به گونه ای کارگردانی شده بود که گویا استادکاری که موقتاً کار را به شاگرد ناشی خود سپرده، به دلیل اعتراض مشتری برگشته، تا از خرابکاری بیشتر کار جلوگیری کند. اگر چه در این نقل و انتقال قدرت، ریاست مجلس به تورپ سپرده شد، اما تورپ از این معامله که با بی انصافی به وی تحمیل شده بود، عمیقاً مأیوس شد. به تصدیق بسیاری اسکار تورپ، شخص جاه طلبی نبود و منافع حزب و کشورش را بر کسب مقام و وجه سیاسی، مقدم می شمارد. شاید به همین دلیل، او هرگز لب به شکایت نگشود. تورپ در نقش جدید و آخر خود، در مقام رئیس مجلس، همیشه فراتر از اختلافات حزبی رفتار می کرد، و از آزاری که در این سالها برده و در درون خود ریخته بود، کمتر کسی خبر داشت. حتی پسرانش از خونریزی مغزی او تا قبل از مرگش خبر نداشتند. تورپ که در روزهای آخر عمر از نظر جسمی نیز، روز به روز ضعیفتر می شد. سرانجام در روز اول ماه مه ۱۹۵۸م، مجبور شد سخنرانی از قبل اعلام شده خود را به عنوان رئیس مجلس، لغو کند و تنها با آخرین قوای
باقی در جانش به عنوان ناظر در مراسم شرکت کند. همان شب اسکار تورپ، در اثر یک خونریزی مغزی دیگر در سن ۶۴ سالگی درگذشت. هر چند شخصیت اسکار تورپ، سالها تحت سایه گارهاردسن، که در نروژ به او لقب «پدر کشور» داده اند، قرار گرفته و کمتر شناخته شده است. اما در سالهای اخیر به همت محققان تاریخ، از جمله هانس اولاو لاهلوم، روشنی بیشتری بر زوایای ناشناخته و عبرت آموز زندگی وی افکنده شده و حتی زندگی وی دستمایه داستان و رمان های ادبی قرار گرفته است.
اولوه ایکمو (؛ زاده ) یک موسیقی دان اهل نروژ است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
اود نردروم (؛ زاده ) هنرمندِ نقاش اهل نروژ است. از نقاشی های مهمش می توان سپیده دم، ابر و قتل آندریاس بادر را نام برد. وی به دلیل نقاشی در سبک باروک با الهام از نقاشان قرن ۱۷ مانند کاراواجو و رامبراند مشهور است. اود نردروم، از هنر خود به عنوان کیچ یاد می کند. نردروم، در نروژ به عنوان منتقد مدرنیسم و هنر مفهومی شناخته می شود. شیوه هنری. اود نردروم، هر از گاهی رابطه ای پرتنش با محافل نقد هنری و مطبوعات نروژ داشته است. طبق انتظار معمول وی در سال ۱۹۷۷ میلادی هنر خود را در معرض نمایش عمومی قرار داد. هنری که به بیان خود وی، بی اعتبار و کاسب کارانه است و قصدی جز کسب درآمد مالی ندارد. اما از طرف دیگر، اگر تفسیر شخصی اود نردروم، از آثار خودش را بپذیریم، آنوقت بخش بزرگی از آنچه به عنوان هنر کلاسیک شناخته شده نیز مشمول همین تفسیر می شود. به نظر می رسد که نردروم، برخلاف شیوه های جدیتر بیان پیچیدهٔ هنری و گاه مبهم، قصد دارد با وارونه ساختن مفاهیم، در یقین ما، از آنچه هنر می دانیم تردید ایجاد کند. سالهای ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۳. در دوره بین سالهای ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۳، نردروم، بازندگان جامعه را در آثاری واقع گرا و روزمره به تصویر کشید. اود ن
ردروم، همچنین فرهنگ جدید جوانان و فروپاشی تابوهای جنسی در این فرهنگ نوپا را در آثار خود به نمایش گذاشته است. وی در یک تابلوی نقاشی که در سال ۱۹۷۴ به نام قطع عضو، خلق کرده است؛ فرد یا فردیت را در تصویر شخصی مثله شده، به عنوان قربانی جامعه یا جمع، معرفی می کند. نردروم، در جنجالی ترین اثر خود قتل آندریاس بادر، تروریسم را قربانی قدرت خرد کننده جامعهٔ بزرگ معرفی می کند. وی در اثر دیگری به نام پناهنده بر آب، وضعیت پناهندگان ویتنامی آواره در قایق را به نمایش گذاشته است. البته او تصاویری از خانواده، ساحل و آبتنی نیز نقاشی کرده است. تصاویری که اشاره به وجود گرایشی نو و عنصری غیر معمول، در شیوه هنری وی می کند.
نودال گریگ (؛ زاده درگذشته ) یک رمان نویس، شاعر، نمایشنامه نویس و فعال سیاسی کمونیست اهل نروژ بود.
مورتن هارکت (؛ زاده ) یک خواننده و نوازنده نروژی است که به عنوان خواننده اصلی synthpop / rock گروه A-ha شناخته می شود که ده آلبوم استودیویی را منتشر کرد و بعد از موفقیت بر روی فیلم ” Take On Me” در سال 1985 به موفقیت رسید . A-ha در سال 2010 پس از اینکه آخرین اجرا خود را در اسلو انجام داد، منحل شد. در سال 2015 پس از پیوستن دوباره اعضا به هم A-ha به تولید آلبوم جدید خود با نام Cast In Steel پرداخت و تور جهانی گروه را در تاریخ 27 سپتامبر 2015 در ریاض در ریو دو ژانیرو، برزیل آغاز کرد. Harket همچنین دارای 6 آلبوم انفرادی است. قبل از پیوستن به A-ha در سال 1982، Harket در صحنه باشگاه اسلو به عنوان خواننده برای گروه Blues Souldier Blue فعالیت میکرد .
مارتین هنریکسن وال (۱۰ اکتبر ۱۷۴۹–۲۴ دسامبر ۱۸۰۴) یک گیاه شناس و جانورشناس دانمارکی- نروژی بود. زندگی نامه. مارتین وال در برگن نروژ به دنیا آمد. پدر وی یک ناخدا و بازرگان، با نام هنریش راسموسن (۱۷۲۰–۱۷۹۴) و مادر وی زنی با نام کریستین الیزابت فریس (۱۷۲۶–۱۷۶۵) بود. مارتین وال، خود در تاریخ ۱۷ دسامبر ۱۷۸۸ با زنی با نام آنیکن دوروتی ازدواج کرد. مارتین وال، ابتدا در مدرسه کلیسای جامع برگن، تحصیل کرد. سپس تحصیلات خود را در دانشگاه کپنهاگ و در دانشگاه اوپسالا زیر نظر کارل لینه در رشتهٔ گیاهشناسی ادامه داد. از جمله فعالیت های علمی و فرهنگی او مشارکت در ویرایش اطلس گیاه شناسی "فلورا دانیکا"بوده است. مارتین وال، از سال ۱۷۷۹ تا ۱۷۸۲ در باغ گیاه شناسی دانشگاه کپنهاگ، جلسات درس و سخنرانی برگزار می کرده است. وی بین سالهای ۱۷۸۳ و ۱۱۷۸۸ چندین سفر تحقیقاتی در اروپا و شمال آفریقا انجام داد. در سال ۱۷۸۶ استاد انجمن تاریخ طبیعی در دانشگاه کپنهاگ شد و از سال ۱۸۰۱ تا زمان مرگ در مقام استاد رسمی گیاه شناسی بود. در سال ۱۷۹۲، مارتین وال، به عنوان یک عضو خارجی آکادمی سلطنتی علوم سوئد انتخاب شد. وی در ۵۵ سالگی در کپنهاگ، دانمارک درگذشت
. پسرش ینس وال نیز یک گیاه شناس بود.
بانوکده الکتریکی سومین و آخرین آلبوم استودیویی گروه جیمی هندریکس اکسپرینس است. این آلبوم، تنها آلبوم پرآهنگ گروه است که جیمی هندریکس تهیه کنندگی آن را بر عهده داشته است. آلبوم در ۲۵ اکتبر ۱۹۶۸ توسط ریپرایز رکوردز عرضه شد و در اواسط نوامبر به جایگاه اول در ایالات متحده رسید و دو هفته در صدر جدول باقی ماند. این آلبوم دو دیسکه موفق ترین آلبوم اکسپرینس از نظر تجاری بود و تنها آلبومی بود که به رتبه اول دست می یافت. آلبوم بانوکده الکتریکی در بریتانیا به رتبه ششم دست یافت و دوازده هفته در جدول باقی ماند.
ماقیت لارسن (؛ زاده ) یک موسیقی دان اهل نروژ است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ماریا منا (؛ زاده ) یک موسیقی دان اهل نروژ است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
لودویگ هولبرگ (؛ زاده درگذشته ) نویسنده، فیلسوف، مورخ، و نمایش نامه نویس اهل نروژ بود. امروزه نمایشنامه یپه بر تپه را معروف ترین اثر کمدی هولبرگ می دانند.لودویگ هولبرگ، در برگن زاده شد. وی استاد دانشگاه کپنهاک بود. بسیاری لودویگ هولبرگ، را شاخص ترین نماینده فضای فرهنگی ادبی دانمارک و نروژ درقرن ۱۸ میلادی، می دانند.لودویگ هولبرگ، بیشتر به زبان دانمارکی و در اکثر ژانرها می نوشت و از این نظر در رشد و گسترش زبان و فرهنگ دانمارکی، نقش برجسته ای داشت. برخی از نمایش نامه های کمدی وی، مانند: یپه بر تپه و اراسموس مونتانوس، همچنان تا به امروز، در میان علاقمندان به تئاتر و ادبیات محبوب هستند. مقالاتی که وی در اواخر عمرش نوشت، به نوعی آغازگر سنت دانمارکی و نروژی در مقاله نویسی بود. لودویگ هولبرگ، که مردی سفرکرده و جهان دیده بود، سرشار از ایده ها ی بی شماری بود که فضای فکری اروپا در اوایل قرن ۱۸ میلادی (سالهای ۱۷۰۰ به بعد) را تحت تأثیر گذاشته بودند. لودویگ هولبرگ، موفق شد ایده های جدیدی را درمورد سیاست، مذهب و جنسیت در قلمرو فرهنگ مذهبیپروتستان، به مخاطبان دانمارکی و نروژی، که تحت حکومت مطلقه لاتین زده آن زمان می زیستند،
معرفی کند. زندگی نامه. پدر لودویگ هولبرگ، احتمالاً از خانواده ای روستایی و اهل تروندلاگ، بود. در حالی که مادرش از طبقات متمول برگن بود. پدر لودویگ، سابقه سال ها خدمت در ارتش داشت و موفق شده بود، پله های ترقی را یک به یک بالا آمده و در سال ۱۶۶۷ میلادی به درجه سرهنگی صعود کند. همان سال پدر لودویگ، با مادر وی، که دختر یک کشیش اهل برگن، بود، ازدواج می کند. حدود سال ۱۶۸۰ آن ها خانه ای در برگن، و یک قطعه زمین زراعی در خارج شهر خریداری می کنند. وقتی در ماه مارس سال ۱۶۸۶ میلادی، پدر لودویگ، از دنیا می رود، لودویگ، تنها ۱۵ ماه از عمرش گذشته بود. وی، کوچکترین فرزند خانواده بود و ۳ برادر و ۳ خواهر بزرگتر از خود داشت. سال بعد از مرگ پدر، خانواده لودویگ هولبرگ، دچار مصیبت دیگری شده و بخش عظم ثروت آنها در یک آتش سوزی بزرگ از بین می رود. حدود ۹ سال بعد، در سال ۱۶۹۵ میلادی، مادر لودویگ، نیز از دنیا می رود. خواهر و برادرهای لودویگ، جدا شده و هر یک به خانواده ای ملحق شدند. لودویگ، نیز چند سالی را نزد اقوامش در گودبراندزدالن، سر می کند و بعد به برگن پیش عمویش بازمی گردد و به مدرسه لاتین می رود. در آتش سوزی سال ۱۷۰۲ میلادی، بخش
بزرگی از برگن و از جمله مدرسه لاتین، طعمه شعله های آتش می شود. بعد از ویرانی مدرسه لاتین، لودویگ هولبرگ، به دانمارک سفر کرده و در دانشگاه کپنهاگ، ثبت نام می کند. سپس مدتی به عنوان معلم خصوصی و دستیار کشیش در برگن کار می کند. وی در سال ۱۷۰۴ میلادی برای اولین بار به هلند سفر می کند. بعد از بازگشت به نروژ، لودویگ هولبرگ، مدت کوتاهی درکریستیان ساند، به تدریس زبان و موسیقی می پردازد. در سال ۱۷۰۶ وی برای همیشه نروژ را ترک می کند و هرگز به برگن بازنمی گردد. لودویگ هولبرگ، سال های ۱۷۰۶ تا ۱۷۰۸ را در آکسفورد و لندن، زندگی کرد. بین سال ۱۷۰۸ تا ۱۷۰۹ به آلمان سفر کرد. سپس در سال ۱۷۱۴ به عنوان استاد بدون دستمزد، مدتی در دانشگاه کپنهاگ، به تدریس پرداخت. بین سال های ۱۷۱۴ و ۱۷۱۶، وی به پاریس و رم سفر کرد. لودویگ هولبرگ، نیز مانند بسیاری از روشنفکران دوره خویش، شیفته فرهنگ محافل روشنفکری فرانسه، در آن زمان بود. از آنجایی که دانشگاهیان دانمارک، در آن دوره، آشنایی با زبان های آلمانی، هلندی و لاتین را لازم می دانستند؛ لودویگ هولبرگ، برای پی گیری مباحث جاری در اروپای قرن ۱۸ میلادی، بهترین شرایط مقدماتی را داشت.. پس از آخرین سفرش،
وی یک زندگی دانشگاهی را در میان کتاب ها در کپنهاگ ادامه داد. اگرچه لودویگ هولبرگ، متافیزیک، را تحقیر می کرد، اما در سال ۱۷۱۸، به استادی در این رشته رسید. در سال ۱۷۲۰، استاد فن بیان در زبان لاتین شد و سرانجام در سال ۱۷۳۰ میلادی در رشته مورد علاقه خودش یعنی تاریخ، به استادی رسید.هولبرگ سال ها مسئول امور مالی دانشگاه کپنهاگ بود و خود نیز احتمالاً بیشتر از طریق معاملات مالی و صرفه جویی؛ (نه از طریق نویسندگی) ثروت شخصی بزرگی اندوخت. او مجرد ماند و فرزندی نداشت. بعدها بعضی نکات، در آتار وی، باعث گمانه زنی هایی شد، مبنی بر این که شاید تجرد وی، ناشی از دلایل پزشکی بوده است. وی در وصیت نامه خود، همه ثروتش را به یک مؤسسه آموزشی دولتی در سورئو، بخشید. خرید و اهدای زمین از جمله پیش شرط هایی بود که وی، در سال ۱۷۴۷ میلادی، به عنوان بارون ملقب شد. لودویگ هولبرگ، در اواخر عمر، تابستانها را در جزیره شیلند؛ و زمستان ها را در کپنهاگ، می گذراند. دیدگاهها. در پاریس، هولبرگ با دانشمند فرانسوی دانمارکی الاصل ، که کاتولیک بود، ملاقات کرد. وینسلو تلاش کرد تا هولبرگ را کاتولیک تبدیل کند ولی بدون موفقیت تنها هولبرگ از بحث کردن با او ل
ذت برد، اما شایعه ای در کپنهاگ به راه انداخت که هولبرگ مانند وینسلو به مذهب کاتولیک گرویده است، و در نتیجه او لازم دانست که این موضوع را برای عموم دانمارک انکار کند و در موارد متعدد دیدگاه های ضد کاتولیک را بیان کند. هولبرگ به نور عقل درونی الهی مردم اعتقاد داشت و برای او مهم بود که اولین هدف آموزش این بود که به دانش آموزان به جای حفظ بیهوده کتاب های مدرسه، استفاده از حواس و عقل خود را بیاموزد. این یک درک جدید و مدرن از مسئله دین بود و نشان می دهد که او مرد عصر روشنگری بود. هولبرگ به عقل علاقه مند بود زیرا احساس می کرد که این چیزی است که جامعه را به هم پیوند می دهد. او همچنین تعجب کرد که چرا این همه شر در جهان وجود دارد، به خصوص وقتی که می توان اجازه داد عقل راهگشا باشد. می توان گفت که او از تبیین دینی شر به سمت یک رشته فکری عقلانی/تجربی فاصله گرفت و این به دلیل جایگاه او به عنوان نویسنده مهم است.
صحرای نَفود نام صحرایی در شمال شبه جزیره عربستان غرب عراق و شرق اردن با طول ۲۵۰ و عرض ۲۲۵ کیلومتر و مساحت است. در آوریل ۲۰۱۴ گروهی از پژوهشگران دانشگاه آکسفورد در عمق صحرای عربستان تکه هایی از یک عاج ۳۲۵ هزار ساله را کشف کرده اند که به جانوری غول پیکر و منقرض شده از گونه فیل ها تعلق دارد. این کشف نشان می دهد که صدها هزار سال پیش این منطقه دشتی سبز و بارور بوده که امروز به یک صحرای شنی و بی آب و علف تبدیل شده است. صحرای عربستان در برخی از دوره های زمین شناسی آب وهوای معتدل و خاک سرسبزی داشته و تغییرات جوی این منطقه احتمالاً باعث شده که انسان های ساکن آن شیوه زندگی خود را بارها تغییر داده و خود را با تغییرات آب و هوا سازگار کنند. در سپتامبر ۲۰۲۰ گروهی از باستان شناسان موسسه شیمی بوم شناسی ماکس پلانک، جاپاهای انسانی با قدمتی نزدیک به صد و بیست هزار سال یافتند. در گذسته نیز ابزارسنگی در این منطقه، یافت شده بودند. یافته آنها این فرضیه که شبه جزیره عربستان، گذرگاه انسان های نخستین در خروج از آفریقا و ورود به خاور میانه و سپس اروپا بوده را تقویت می کند.
لارس سابی کریستینسن (؛ زاده ) یک نویسنده اهل نروژ است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پادشاه جزیره اهریمن" اشاره نمود.
تجربه داری؟ نخستین آلبوم گروه راک جیمی هندریکس اکسپرینس است. این آلبوم پرآهنگ که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد، از همان ابتدا به موفقیت تجاری دست یافت و نظر منتقدان را هم به خود جلب کرد. همواره از این آلبوم به عنوان یکی از بهترین آلبوم های آغازبه کار در سرتاسر تاریخ موسیقی راک نام برده می شود.
کریستین هال ورسن (؛ زاده ) یک سیاست مدار اهل نروژ است.
کریستین نیگارد ؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند در زمینه علوم رایانه اهل نروژ بود. وی همراه با اوله-یوهان دال پدر سیمولا و برنامه نویسی شیءگرا شناخته می شود. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه تورینگ شده است. اوایل زندگی و حرفه. نیگارد در اسلو به دنیا آمد و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته ریاضیات در دانشگاه اسلو در سال ۱۹۶۵ دریافت کرد. نیگارد از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۶۰ به طور تمام وقت در مؤسسه تحقیقات دفاعی نروژ در زمینه رایانش و برنامه نویسی (۱۹۴۸-۱۹۵۴) و تحقیقات عملیاتی (۱۹۵۲-۱۹۶۰) کار کرد. وی از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۰ رئیس اولین گروه های تحقیقات عملیاتی در سازمان دفاعی نروژ بود. او یکی از بنیانگذاران و اولین رئیس انجمن تحقیقات عملیاتی نروژ (۱۹۵۹-۱۹۶۴) بود. در سال ۱۹۶۰، او توسط مرکز محاسباتی نروژ (NCC) استخدام شد که مسئول ایجاد NCC به عنوان یک موسسه تحقیقاتی در دهه ۱۹۶۰ بود و در سال ۱۹۶۲ مدیر تحقیقات آن شد. برنامه نویسی شیءگرا. او با اوله-یوهان دال ایده های اولیه، برنامه نویسی شیءگرا (OOP) را در دهه ۱۹۶۰ در مرکز محاسباتی نروژ توسعه داد و به عنوان بخشی از سیمولا۱ (۱۹۶۱-۱۹۶۵) و سیمولا۶۷ (۱۹۶۵-۱۹۶۸) زبان های برنامه نویسی شبیه
سازی، را تمدید کرده و زیرمجموعه الگول ۶۰ را آغاز کرد. حرفه بعدی. در نیمه اول دهه ۱۹۸۰، نیگارد رئیس کمیته راهبری برنامه تحقیقاتی اسکاندیناوی توسعه سیستم و زبان های حرفه ای (SYDPOL) بود که تحقیقات را با گروه های کاری هماهنگ می کرد و در توسعه سیستم، تحقیقات زبان و هوش مصنوعی از آن ها حمایت می کرد. جوایز و افتخارات. در ژوئن ۱۹۹۰ دکترای افتخاری را از دانشگاه لوند سوئد دریافت کرد. در ژوئن ۱۹۹۱، او اولین فردی بود که دکترای افتخاری دانشگاه آلبورگ دانمارک را دریافت کرد. او به عضویت آکادمی علوم نروژ درآمد. در اکتبر ۱۹۹۰، متخصصان رایانه برای مسئولیت اجتماعی، جایزه نوربرت وینر برای مسئولیت اجتماعی و حرفه ای را به او اعطا کردند. در سال ۱۹۹۹، او و اوله-یوهان دال اولین افرادی بودند که جایزه جدید رزینگ را برای دستاوردهای حرفه ای و استثنایی توسط انجمن داده های نروژ دریافت کردند. در ژوئن ۲۰۰۰، او جایزه افتخاری را برای "منشاء مفاهیم فناوری شی" توسط گروه مدیریت شیء، یک گروه استانداردهای فنی برای شیءگرایی، که چندین استاندارد سازمان بین المللی استانداردسازی (ISO) را حفظ می کند، دریافت کرد. در نوامبر ۲۰۰۱، مؤسسه مهندسان برق و الکت