Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی، با کمک امیر طبرستان، "ابوالعباس"، توانست نیروهای روس را، که به میانکاله رفته بودند، شکست دهد. سومین حمله نیز در سال ۹۱۱ یا ۹۱۲ به وقوع پیوست. این بار روس ها برای هجوم به طبرستان، ابتدا به شهر ساری حمله کردند و پس از قتل و غارت و به آتش کشیدن روستاها، سوار کشتی ها شده و به سمت دیلمستان گریختند. سپس در نزدیکی «چشمه رود» دو گروه شدند، عده ای در کشتی ها ماندند و عدهٔ دیگر به ساحل حمله کردند، ولی دیلمیان متوجه این موضوع شدند و شبانه کشتی های مستقر در ساحل را آتش زدند و مهاجمین را کشتند، ولی آن ها که در دریا منتظر بودند، با اموال کسب شده، گریختند و نهایتاً در قلمرو شروانشاهان کشته شدند. یورش بزرگ سال ۹۱۳ میلادی. روس ها در سال ۹۱۳، نخستین هجوم خود در مقیاس بزرگ را انجام دادند. کرانه های جنوبی دریای خزر شاهد ورود ۵۰۰ فروند کشتی روس از جانب مملکت خزرها شدند. روس ها برای اینکه بتوانند از اراضی خزرها ایمن عبور کنند، به آن ها وعدهٔ نیمی از غنائم را دادند. آن ها از پایین رودخانه دنیپر به سوی دریای سیاه رفته، سپس از دریای آزوف به رودخانه دان رسیده و از سارکل کشتی ها را به صورت زمینی به ولگا انتقال داده و به دریای خزر رس
یدند. روس ها سرانجام به گرگان، در شرق طبرستان، حمله کردند و مناطق مجاور آن را نیز به تاراج بردند. کشتی های آنان در نزدیکی جزایر جنوب غربی دریا لنگر انداخته بودند و تلاش برای دفع مهاجمان شروع شده بود، اما به موفقیت نرسید. پس از آن روس ها به سوی باکو حمله کردند، آن ها پس از سه روز سفر وارد شهر شدند و مناطق اران (یا آران)، بیلقان و شروان را تصرف کردند. آن ها هر چیزی که می توانستند را به یغما بردند و زنان و کودکان را به عنوان برده به اسارت گرفتند. سپس در جزیره ای در نزدیکی باکو مستقر شدند و از آنجا به ساری حمله ای کردند. طبق نظر ظهیرالدین مرعشی این حمله در زمان استیلای سامانیان بر طبرستان رخ داد. مرعشی از شکست کامل روس ها در برابر مدافعان سامانی و قتل همه شان سخن گفته که با گزارش علی بن حسین مسعودی، که از لحاظ زمانی به واقعه نزدیک تر است، متعارض می باشد. با توجه به گزارش های مسعودی، روس ها در راه بازگشت در دلتای رود ولگا، توسط مسلمانان و برخی از مسیحیان خزری، مورد حمله واقع شدند. این تهاجم احتمالاً با رضایت شاه خزر انجام شده بود. کسانی که موفق به فرار شدند، توسط بلغارهای ولگا و برطاس ها به قتل رسیدند. در گزارش مس
عودی آمده عده ای از مسلمانان اهل خوارزم که به عنوان محافظ خاقان خزران نزد او بودند، از وی خواستند که به انتقام غارت ها و کشتارهای روس ها علیه مسلمین، با آن ها به مبارزه بپردازد. خاقان پذیرفت و به روس ها اطلاع داد که مسلمانان آماده جنگ با ایشان هستند. روس ها که قصد داشتند از ولگا به رود دُن روند، با این واقعه نقشهٔ خویش را تغییر داده و از مسیرهای آبی خارج شدند. آن ها سه روز با مسلمانان جنگیدند و فقط پنج هزار روس زنده ماندند که به سمت قلمرو برطاس ها کشتی راندند و در جنگ با برطاس ها و غزها کشته شدند. نزدیکی روس ها و خزران می توانست موجب نگرانی خلافت عباسیان شود. دستگاه خلافت به نزدیکی با غزان و در نتیجه تقویت بلغارهای ولگا معتقد بوده است، تا در برابر روس ها و خزران به عنوان یک خطر مشترک، مقابله کنند؛ بنابراین خلافت عباسی با حمایت از غزها و بلغارها، می توانست در آسیای مرکزی، خراسان، قفقاز و شاید آذربایجان، طبرستان و دیلم اعمال قدرت کند و خزرهای مسلمان را در شورش علیه حکومت خود تقویت نماید. پس از حملهٔ روس ها به طبرستان و گیلان، نارضایتی در این نواحی افزایش یافت و موجب سقوط عوامل حکومت سامانیان در این ناحیه و برقر
اری مجدد دولت علویان طبرستان توسط ناصرالحق اطروش شد. ورود اطروش به طبرستان اندکی پس از حملهٔ روس ها در ۱۲ اوت سال ۹۱۳ (اول محرم ۳۰۱) روی داد. یورش بزرگ در سال ۹۴۳ میلادی. در سال ۹۴۱ روس ها حملهٔ ناموفقی به بیزانس داشتند که با پیمان صلح خاتمه یافت. در این دوره ایگور یکم، رهبری روس ها را در دست داشت. او تصمیم گرفت با نیروهایی که در این جنگ استفاده نشدند، جنگ دیگری را آغاز کند. به نظر واسیلی بارتلد خود ایگور در این اردوکشی حضور نیافت زیرا منابع از کشته شدن سردستهٔ روس ها نوشته اند، در حالی که ایگور پس از آن در دیگر منابع حضور دارد. این دومین هجوم بزرگ روس ها به دریای خزر بود که در سال ۹۴۳ به وقوع پیوست. در تهاجم سال ۹۴۳، روس ها تا رود کورا و اعماق قفقاز پیش رفتند و نیروهای مرزبان بن محمد حاکم آذربایجان را شکست دادند. در این جنگ مرزبان دارای ارتشی بود که از هر قومیت دیلمی، کُرد و صعلوک ۳۰۰ سرباز داشت و از مردم درخواست داوطلب شدن برای نبرد کرد، ولی به جز دیلمی ها بقیه گریختند و روس ها شهر بردعه، مرکز اران، را تصرف کردند و زنان و کودکان را به بردگی گرفتند و مال بسیاری به دست آوردند. دو گزارش از شرح وقایع پس از فتح
بردعه وجود دارد. یکی از ابن اثیر است که داستان را احتمالاً از «ثابت بن حنان» حول سال ۳۳۲ هجری نقل می کند و دیگری متعلق به گزارش گری ارمنی به نام موسی کاگان کاتوانسی است. گزارش نخست با این که توسط مورخین مسلمان نوشته شده، از نظر روس ها بی طرف تر است. در گزارش ارمنی از قتل عام بی رحمانهٔ مردم صحبت شده در حالی که در گزارش ابن اثیر چنان نقل شده که روس ها به اهالی گفته اند در صورت خارج نشدن از خانه هایشان در امان خواهند بود. نقل ابن اثیر نشان می دهد روس ها می خواستند در شهر فتح شده نظم برقرار کنند تا بیشینهٔ غنائم را کسب کنند. این با رویکردشان در حملات پیشین متفاوت است و گویای پیشرفت فرهنگی آنان می باشد. روس ها پس از فتح منطقه به مردم پیشنهاد دادند که با پذیرش حکومت روس ها بر خود، بتوانند دین خود را حفظ کنند. با توجه به گزارش های ابن مسکویه، مردم محلی این صلح را نپذیرفتند و به مقابلهٔ با روس ها شتافتند. آن ها از روس ها خواستند که شهر را ترک کنند. پس از رد شدن اولتیماتوم، روس ها شروع به کشتن مردم و باج گیری کردند. این کشتار اندکی بعد به پایان رسید تا مذاکراتی انجام پذیرد. پس از آن نیز روس ها چند ماه در بردعه ماندند
و از این شهر به عنوان مرکز حملاتشان به مناطق اطراف استفاده کردند. مدتی بعد، بیماری اسهال خونی (دیسانتری) در بین سربازان روس شایع شد. ابن مسکویه در این باره می نویسد: «بیش از حد از میوه هایی که در اینجا پرورش می یابد خوردند. این بیماری در میان آن ها همه گیر شد… و نیروهایشان کاهش یافت» با شیوع بیماری در میان روس ها، مسلمانان به شهر بردعه نزدیک شدند. رئیس سربازان روسی، خود را بر روی الاغی انداخت و از آنجا که ۷۰۰ نفر از سربازانش را از دست داده بود، از جنگیدن طفره رفت و به سمت قلعهٔ بردعه عقب نشینی کرد؛ این قلعه نیز توسط مسلمانان محاصره شده بود. روس ها که از محاصره و بیماری خسته شده بودند، با گنجینه ها، جواهرات، لباس های خوب و بردگان جوان با کشتی هایشان در کورا و خدمه های کشتی و ۳۰۰ نفر از سربازان که زنده مانده بودند، با بخشی از غنیمت ها بازگشتند. مسلمانان نیز پس از نبش قبر روس ها، اسلحه هایی که همراه با اجساد مدفون شده بود را برداشتند. پس از پایان جنگ، بردعه مرکزیت و اهمیت خود را از دست داد و گنجه موقعیت برتر را در منطقه به دست آورد. جورج ورنادسکی احتمال می دهد که الگ نووگورود فرماندهٔ خرسوار روس ها در حمله به ا
ران بود باشده. ورنادسکی می گوید، نام "اُلگ" و "هلگو" در نامهٔ سچچتر ذکر شده و با توجه به آن سند، هلگو با قایقی به ایران رفت و پس از حمله ای نافرجام به قسطنطنیه، در سال ۹۴۱ درگذشت. از سوی دیگر، به نظر لف گومیلیف، چون نام او در نامه های روسی برده شده است و با توجه آنچه در منابع عربی ثبت شده است، این فرضیه وجود دارد که وی همان اسوه نلد، فرماندهٔ افسانه ای وارنگیان، بوده باشد. نابودی حکومت خزرها. درست روشن نیست که دلیل اختلاف خزرها و روس ها چه بوده است، بر همین اساس چندین فرضیه در این باره پیشنهاد شده است. یکی از فرضیات این است که روس ها ترجیح می دادند که خزرها را از مسیر تجاری ولگا کنار بزنند؛ زیرا آنان برای حمل و نقل از ولگا مالیات می گرفتند. ظاهراً امپراتوری بیزانس نیز در تحریک قوای روس نقش داشته است. خزرها تا زمان سلطنت رومانوس یکم از متحدان روم شرقی بودند، ولی او در زمان حکومتش یهودیان ساکن در قلمرو بیزانس را مورد اذیت و آزار قرار داد. با توجه به اسناد سچچتر، یوسف بن هارون خاقان خزرها، در پاسخ به این ستم، مسیحیان خزری را مورد ظلم خود قرار داد. از سویی رومانوس با تحریک الگ نووگورود (که در نامه ها با نام هِلگو
خوانده شده) علیه خزرها، دست به اقدامی تلافی جویانه زد. در فرضیه دیگری عنوان شده که هجوم به خزرها در برابر تصمیم آن ها برای بستن راه ولگا از سال ۹۴۳ بوده است. در مکاتبات خزر، که مابین سال های ۹۵۰–۹۶۰ انجام شده اند، یوسف بن هارون از نقش خود به عنوان مدافع سیاست های مسلمانان در برابر حملات روس ها، در منطقهٔ خزر، خبر می دهد: «اگر من ساعتی آن ها را فرو بگذارم، همهٔ کشورهای عرب را تا بغداد ویران خواهند کرد.» درگیری های پیشین مسلمانان و ارتش خزر با غارتگران روس در سال ۹۱۲ نیز ممکن است به این اقدامات و خصومت روس ها علیه دولت خزری کمک کرده باشد. سرانجام در سال ۹۶۵، سویاتوسلاو به جنگ خزرها شتافت. وی برای مبارزهٔ خود، مزدورهایی از بین اغوزها و پچنگ ها استخدام کرد که شاید برای مقابله با سواره نظام قدرتمند خزری بوده باشد. سویاتوسلاو شهر سارکل را در حدود سال ۹۶۵ نابود کرد و شهر کرچ، در شبه جزیره کریمه، را به تاراج برد، اما آن را اشغال نکرد. سپس احتمالاً در سال ۹۶۸ یا ۹۶۹ شهر آتیل، پایتخت خزرها، را تصرف کرد. مدت کوتاهی پس از مبارزات سویاتوسلاو، شخصی که از شهر آتیل بازدید کرده نوشته است: «روس ها حمله کردند و حتی شاخه ای انگ
ور یا کشمش و حتی یک برگ سبز باقی نگذاشتند.»ابن حوقل تنها کسی است که گزارش کرده روس ها، پس از بازگشت از «روم و اندلس»، شهر سمندر را غارت کرده اند. هجوم سویاتوسلاو به رفاه و استقلال دولت خزر پایان بخشید. نابودی خانات خزر، تسلط بر مسیرهای تجاری شمال و جنوب از طریق مناطق استپی و دریای سیاه را برای شاهان کی یفی روس به وجود می آورد؛ حال آنکه این مسیرها راه هایی بودند که پیش از این نیز به عنوان منابع اصلی درآمد خزرها به حساب می آمدند. علاوه بر این، مبارزه های سویاتوسلاو منجر به رشد جمعی و فرهنگی اسلاوها در مناطق میان نواحی استپی و جنگلی سالتوو-مایاکی (Saltovo-Mayaki) شد. البته، سویاتوسلاو در سال ۹۷۲ میلادی توسط پچنگ ها کشته شد. آخرین تهاجمات بزرگ روس ها. در ۹۸۷، «میمون»، امیر شهر دربند، از روس ها در برابر سران قبایل محلی کمک خواست. روس ها، که به نظر می رسد بسیاری از آن ها سربازان حرفه ای بودند، وارد ۱۸ کشتی شدند؛ ولی در پذیرش درخواست مردد بودند و یک کشتی را برای بررسی وضعیت فرستادند. هنگامی که خدمهٔ کشتیِ مورد نظر توسط مردم محلی قتل عام شدند. گزارش شده است در سال ۹۸۹ یک واعظ محلی از میمون خواسته است که روس ها را برا
ی مسلمان کردن به او تحویل دهد یا بکشدشان، اما میمون این درخواست واعظ را نپذیرفت. در نبردی که در پی این اتفاق پیش آمد، میمون شکست خورد و از شهر گریخت، اما در سال ۹۹۲ به دربند بازگشت. در سال ۱۰۳۰، روس ها به منطقهٔ شروان حمله کردند و حاکم گنجه برای کمک در سرکوب شورش بیلقان مبلغ زیادی پول به آن ها پرداخت. بعد از این، روس ها به سرزمین خویش بازگشتند و یک سال پس از بازگشت، در ماه نوامبر سال ۱۰۳۱، در نزدیکی باکو شکست خوردند و اخراج شدند. در سال ۱۰۳۲ روس ها حملهٔ دیگری به شروان داشتند که در آن الانان و سریرها به آنان ملحق شدند. مسلمانان محلی در ۱۰۳۳ روس ها را شکست دادند. مشخص نیست که روس ها در این نبرد با چه کسانی متحد شده بودند. املیان پریتساک اثبات می کند که آن ها از یک پایگاه در نزدیکی رود ترک آمده و سرزمین اصلیشان تموترکان بود. پریتساک بر این باور است که روس ها از حوزهٔ دریای خزر حمله کرده و پس از مدت کوتاهی به اغوزها در نبردهای خوارزم کمک کردند. داستان حماسی اینگوار بزرگ مسافر، ماجرایی است از آخرین اعزام نیروهای وایکینگ به دریای خزر که در سال ۱۰۴۱ و برای شرکت در جنگ های گرجستان-بیزانس و احتمالاً نبرد ساسیرتی انجا
م پذیرفت که نیروهای وارنگیان نیز در این اعزام شرکت داشتند. عناصر این داستان حماسی با رویدادهای تاریخی به میزان قابل توجهی در هم تنیده اند. این لشکرکشی با سفر اینگوار از سوئد آغاز شد و به سرزمین های جنوبی ولگا و شرقیون (سرکلند) رسید. حدود بیست و شش سنگ رونی اینگوار وجود دارد که ۲۳ عدد از آن ها در دریاچهٔ مئلارن در منطقهٔ اوپلاند سوئد است که اشاره به رزمندگان سوئدی دارد که همراه اینگوار در اردوکشی به سرزمین های مسلمان نشین حضور داشتند. هدف از این اردوکشی ها احتمالاً بازگشایی مسیرهای تجاری قدیمی روس ها بود، زیرا که در آن زمان بلغارها و خزرها دیگر موانع بزرگی نبودند. یک سنگ رونی از برادر اینگوار نشان می دهد که او برای یافتن طلا به شرق رفته، اما در سرزمین مسلمان درگذشته است. پس از آن، هیچ گونه اقدام مشابهی توسط روس ها و دیگر وایکینگ ها انجام نپذیرفت و بدین شکل مسیر مابین دریاهای بالتیک و خزر هیچگاه بازگشایی نشد. یورش های آتی. خاقانی می گوید که شروان در ۱۱۷۳ یا ۱۱۷۴ میلادی مورد تهاجم قرار گرفته؛ او اشغالگران را روس ها و خزرها، روس ها و الان ها و روس ها و سریرها نام می برد. پیتر گلدین استدلال می کند که روس های ذکر ش
ده توسط خاقانی دزدان دریایی ولگا بودند که با ۷۳ کشتی به شروان حمله کردند. ولادیمیر مینورسکی می گوید که حمله توسط حاکم دربند، «بک-بارز بن مظفر» انجام شده. به گفتهٔ مینورسکی، «بک-بارز بن مظفر با کیف ارتباطی نداشت. احتمالاً او از گروه های بدون نیزه "(نام محلی: бродники؛ خوانده شود: برادنیکی)" که از جنوب بودند، استفاده کرد. به عنوان مثال از کازاک ها.» شروانشاه اخستان یکم به پادشاه گرجستان رویگردان شد، گیورگی سوم با کمک و ترکیب ارتشش با امپراتور آیندهٔ روم شرقی، آندرونیکوس یکم، توانست مهاجمان را شکست داده و دوباره قلعهٔ شاوران را فتح کند. منابع گرجی در این باره از خزرها صحبت می کنند، اما اشاره ای به روس های افرنجی نمی کنند. پیامدها. از زمان کوچ روس های وارنگی و مجاور شدنشان با خزران و اسلاوها، آن ها تحت تأثیر نفوذ فرهنگی همسایگان خود قرار گرفتند. کستلر معتقد است آنان سعی داشتند از کسانی که با آن ها ارتباط دارند، بیاموزند. چنانچه حکام نخستین نووگورود خود را به تقلید از خزرها «خاقان» نامیدند و مانند نظام سیاسی خزر، امیری را سردار سپاه منسوب کرده و به عنوان نمایندهٔ خود نزد رعایا فرستادند. به گفتهٔ منابع اولیه چنین م
دلی در بین اقوام وایکینگ اسکاندیناوی و ژرمن ها بی سابقه بود. خزرها مرفه و پیشرفته ترین حکومتی بودند که در نخستین موج حملات روس ها با آن ها ارتباط یافتند. از جمله خراج گزاران خزرها اقوام اسلاو بودند که تا ۸۵۹ میلادی مالیاتی را به خزرها و وارنگیان حوزهٔ بالتیک می پرداختند. داستانی بیان می کند که دو نفر از خویشاوندان روریک، حاکم نووگورود، در یکی از مسافرت هایشان از شهری در ناحیهٔ این اسلاوها گذشتند و از آنجا خوششان آمده و در آن ساکن شدند و ظرف ۳ سال این شهر که کی یف نام داشت، به دست روس ها افتاد. بعدها این دو برای روس ها مرکزیت یافت و فرزند روریک، الگ نووگورود، با قتل دو فاتح مذکور شهر، پایتخت روس ها را به کی یف آورد؛ چنانچه کی یف لقب «مادر شهرهای روسیه» گرفت. با این حال مردم خزری و اسلاو شهر همچنان در کی یف می زیستند. خزرها دیواری بین بیزانس و روس ها بودند که مانع رسیدن کشتی های روس به قسطنطنیه می شدند. با ضعف خزرها روس ها از راه دنیپر پیاپی به قسطنطنیه حمله کردند و پس از فراز و نشیب هایی در روابط دو جبهه، نهایتاً معاهده هایی میان بیزانس و روس بسته شد که موجب گرویدن تدریجی روس ها به مسیحیت و کلیسای ارتودکس شرقی
گشت؛ به شکلی که این مذهب تا امروز برای روس ها باقی است. در چنین شرایطی حضور خزرها نفعی برای بیزانس و روس نداشت که هیچ؛ وجودشان مالیاتی ده درصدی بر گردن آن ها می انداخت که باعث نابودی خزران در ۹۶۵ میلادی شد. در پی زوال خزرها، طایفه ای از ترکان صحرانشین قبچاق به نام کومان ها، روس ها آنان را پولوتزی (پولوتزی یعنی زردگون، رنگ پریده) می خواندند، بر مسیر ولگا و دن تاختند و آزوف در کرانه رود دن را مرکز حکومت خود قرار دادند. (۱۰۵۴ تا ۱۲۳۷ میلادی) در گرگان، طبرستان، دیلم، آذربایجان، شروان، اران و… نیز روس ها بازرگانی و حملات را در کنار هم انجام می دادند و یورش هایی همراه با غارت و برده گیری داشتند که شرح آن در مقاله آمد. این یورش ها بر ذهنیت مردم بسیار تأثیرگذار بود به طوری که نورا چادویک می نویسد اسکندرنامه نظامی گنجوی، که در نزدیک بردعه می زیست، به شدت متأثر از خاطرات مردم از حملات روس ها به این ناحیه است. گاهشمار. در نمودار زمانی ذیل دوران حکومت هریک از فرمانروایان روس های وارنگی آمده است. نقاط سرخ به معنی حملات دریایی روسان در زمان حکومت فرمانروای قید شده به سواحل دریای خزر است:
سَر ساران روستایی واقع در دهستان پیشکوه بخش مرکزی شهرستان قائنات در استان خراسان جنوبی ایران است.
موسیقی پرودنس () فیلمی در ژانر مستند به کارگردانی راجر راس ویلیامز است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. این فیلم به موسیقی خواننده جوان زیمبابوه ای، پرودنس مابهنا می پردازد و در هشتاد و دومین دوره جوایز اسکار، برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده است.
زندگی، انیمیشنی () فیلمی در ژانر مستند، پویانماییشده، درام و رمانتیک به کارگردانی راجر راس ویلیامز است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. این فیلم نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم مستند در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار شده است. فیلم در مورد کودکی است به نام "اون ساسکیند" که در ۳ سالگی مبتلا به اوتیسم می شود و نمی تواند صحبت کند. اما در حالی که والدینش امیدشان را به این که او بتواند با دنیای خارج ارتباط برقرار کند، از دست داده اند، او با کارتون ها و فیلم های انیمیشن، به خصوص ساخته های کمپانی دیزنی، ارتباط برقرار می کند.
راجر راس ویلیامز (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم در گونه فیلم مستند اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین اولین برندهٔ آفریقایی تبار آمریکایی جایزه اسکار بهترین فیلم مستند از هشتاد و دومین دوره جوایز اسکار برای فیلم موسیقی پرودنس و در مجموع، اولین سیاه پوستی است که از آکادمی فیلم اسکار، جایزه بهترین کارگردانی (چه فیلم کوتاه و چه بلند) گرفته است. فیلم او با عنوان زندگی، انیمیشنی (۲۰۱۶)، نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم مستند در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار شده است.
آشفته فیلم درام آمریکایی به کارگردانی اما فارست است که نخستین تجربه کارگردانی وی می باشد. ستارگان فیلم جیمی درنان، بن مندلسون، لولا کریک و جمیما کریک هستند. تولید این فیلم در اکتبر ۲۰۱۶ آغاز شد و در جشنواره فیلم ترایبکا اکران خواهد شد. داستان. یک نوجوان نابغه به نام آندریا (جمیما کریک) تبدیل به معتادی هروئینی می شود. حالا که پاک شده است، تصمیم دارد نویسنده شود. او با نویسنده ای به نام نیک (جیمی درنان) رابطه برقرار می کند. نیک با بازگویی خاطراتش از زمان جنگ به مقام و پول رسیده است. در عین حال، خواهر کوچک آندریا به نام تارا (لولا کریک) کم کم جذب یک خاخام به نام دیوید (کریستال) می شود و رابطه اش با دوست پسرش مارتین (مندلسون) دچار تزلزل می گردد. تولید. اما فارست فیلم نامه این مجموعه را نوشته و همزمان نخستین تجربه کارگردانی خود را نیز دارد. همسرش، بن مندلسون، از ستارگان این فیلم است. جمیما کریک و خواهرش لولا کریک برای اولین بار در کنارهم بازی می کنند. تهیه این فیلم از ۱۷ اکتبر ۲۰۱۶ آغاز شد.
عزرا ادلمن (؛ زادهٔ ) یک تهیه کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است. از آثار او می توان به فیلم مستند (۲۰۱۶) اشاره کرد که نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم مستند در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار شده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه امی شده است.
سیزدهمین () فیلمی مستند به کارگردانی ایوا دوورنی است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. این فیلم بر وضعیت نژاد در سیستم قضایی جنایی آمریکا متمرکز است و نامش را از متمم سیزدهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا گرفته است که برده داری را (مگر به عنوان مجازات برای جرم و جنایت) ممنوع اعلام می کند. مستند دوورنی تلاش می کند نشان دهد برده داری، به طور مؤثر و از طریق حبس همگانی، تداوم یافته است. فیلم پس از جلب نظر مثبت منتقدان، نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم مستند در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار شده است.
مدرسه زندگی یک مؤسسه آموزشی با تمرکز بر زندگی بهتر و عاقلانه تر است. این مؤسسه در سال ۲۰۰۸ در لندن (شعبه اصلی)، آمستردام، برلین، استانبول، ملبورن، پاریس و سیدنی شروع به کار کرد. این مدرسه برنامه و خدمات متفاوتی را پیشنهاد می دهد؛ منجمله پیدا کردن شغل مورد رضایت، بهبود در روابط، دست یافتن به خونسردی، درک بهتر جهان. مدرسه همچنین خدماتی چون روان درمانی و فروشگاه حضوری را نیز ارائه می کند. افراد. مدرسه زندگی توسط فیلسوف آلن دو باتن با همکاری تعدادی از نویسندگان و هنرمندان تأسیس شد. این دانشکده فیلسوفان مارک ورنون با رابرت رولند اسمیت نویسنده و جان آرمسترانگ را شامل می شود. سفیران این پروژه شامل عکاس Martin Parr و روزنامه نگار Rosie Boycott.
دیوان همایون یا شورای امپراتوری نام کابینه دولت در امپراطوری عثمانی بود. این دیوان در ابتدا محلی غیررسمی بود برای جمع شدن وزرا در نزد سلطان عثمانی وقت، اما از میانهٔ قرن پانزدهم ترکیب و کارکردش نظام مند شد. در این ساختار، وزیر اعظم نمایندهٔ پادشاه و رئیس دولت بود و بر دیگر وزیران که مسؤول مسایل سیاسی و نظامی بودند، و سایر اعظای دیوان که متشکل از قضات نظامی، مسؤولین اقتصادی، فرماندهٔ نیروی دریایی و بیگلربیگی و حاکمان ایالتها و دیگر افراد عثمانی و حتی گاهی هم بر امورات علما هم نظارت می کرده و بر سرزمین ریاست می کرد و قوی ترین شخص دولت بود.
جنیفر تاد (؛ زادهٔ ) یک تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی پس از مدیریت کمپانی فیلم مارک گوردون، برای مدیریت کمپانی پرل استریت فیلمز قبول شد. مؤسسان این کمپانی بن افلک و مت دیمون بوده اند. کار حرفه ای. جنیفر تاد در ساخت فیلم هایی همچون قدرت آستین، اتاق بخار، بهترین ، "سلست و جس برای همیشه" و ممنتو نقش داشته است. جنیفر معمولاً در کنار خواهرش سوزان تاد به کار تهیه کنندگی فیلم می پردازد. وی در سال ۲۰۱۷ او به عنوان تهیه کننده هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار به همراه مایکل دلوکا تعیین شد. جوایز. وی برای ساخت فیلم اگر این دیوارها می توانستند صحبت کنند ۲، نامزد دریافت جایزه امی و برنده جایزه لوسی شد. خانواده. تاد همسر کریس مسینا، بازیگر سینما است. آن ها دارای دو فرزند هستند.
بخش صدفی استخوان گیجگاهی () استخوان پاره ای نازک، فلس مانند و شفاف است که بخش های جلویی و بالایی استخوان گیجگاهی سر را تشکیل می دهد. بخش صدفی (فلسی) به صورت قسمت پروانه شکلی در قسمت خارجی استخوان می باشد. این قسمت مفصل می شود با استخوان آهیانه در عقب و بالا و استخوان پروانه ای در جلو.
بخش خاره ای استخوان گیجگاهی () استخوان هرمی شکلی است که در پایه جمجمه بین استخوان های پروانه ای و پس سری گیر افتاده است. بخش خاره ای به سمت داخل متمایل گردیده است بنابراین قسمتی از پایهٔ جمجمه را تشکیل داده است. این استخوان به شدت سخت شامل گوش داخلی است و هم چنین مجرای شنوایی داخلی نیز در میان آن است که عصب هشتم مغزی از درون آن به ساقه مغز می رود؛ بنابراین بسیاری از مشکلات وابسته به گوش داخلی مشکلاتی وابسته به این بخش استخوان گیجگاهی می باشند.
بخش پستانکی استخوان گیجگاهی () قسمت عقبی استخوان گیجگاهی را تشکیل می دهد. این بخش امتداد یافته به سمت عقب از بخش خاره ای (پتروس) و زیر و پشت بخش فلسی (اسکوئاموس). بخش پستانکی استخوان گیجگاهی با استخوان پس سری در عقب و استخوان آهیانه در بالا مفصل می شود. این استخوان یک امتداد یافتگی به سمت جلو دارد که برآمدگی مخروطی شکلی در زیر پایهٔ جمجمه به نام زائده پستانکی را تشکیل داده است. بخش پستانکی دربرگیرنده سامانه پیچیده ارتباط داخلی سلول های هوایی است که از نظر اندازه، شکل و تعداد بسیار وسیع می باشد. این ها در ارتباط با صندوق قدامی فوقانی به نام حفره تیمپانیک (tympanic antrum) هستند که دقیقاً پشت حفره گوش میانی واقع شده است. سوراخی به نام aditus ad antrum این حفره را با بخش فوقانی صندوق گوش میانی یا attic مرتبط می کند. سقف حفره و گوش میانی با صفحه استخوانی نازکی به نام tegmen tympani ترکیب می شود که آن ها را از بخشی از حفره مغز که به عنوان فرورفتگی میانی جمجمه شناخته می شود جدا می کند. دیوار میانی آن آن را از کانال نیم دایره خارجی گوش داخلی جدا می کند. گوش میانی، حفره و سلول های هوایی، سیستم محتوای هوای پیوسته ای ر
ا ایجاد می کنند. بنابراین عفونت نامربوط به گوش داخلی گاه می تواند در سلول های هوایی پستانکی و مابین آن پخش گردد.
یکی از چالش های بهینه سازی محدب یافتن مجموعه هایی است که دارای خاصیت تحدب باشند. در حالت کلی مجموعه ای را که هر ترکیب محدب از هر دو عضو formula_1 همچنان عضو formula_1 باشد، محدب گویند؛ یعنی اگر formula_3 و formula_4 آنگاه به ازای هر formula_5 داشته باشیم formula_6. همچنین با توجه به تعریف مخروط محدب می توان مخروط سره را به عنوان یک مجموعه محدب تعریف نمود. تعریف. اگر K یک مخروط بوده و چهار خاصیت زیر را داشته باشد، آنگاه مخروط K را یک مخروط سره(Proper Cone) گویند. چهار شرط عبارت اند از: اهمیت مفهوم مخروط سره را می توان در تعریف مبحث نامساوی های تعمیم یافته دانست که در بسیاری از مسائل ریاضی از جمله بهینه سازی محدب و مقایسه ماتریس ها و بردارها به کارگرفته می شود. درواقع هر نامساوی تعمیم یافته را باید روی یک مخروط سره تعریف نمود. برای مثال نامساوی تعمیم یافته برای بردارهای دلخواه x و y و روی مخروط سره K به صورت زیر تعریف می شود: این تعریف بیان می کند که تحت یک مخروط سره مشخص، بردار x هنگامی کوچکتر از بردار y در نظر گرفته می شود که بردار تفاضل آن های عضوی از مخروط سرهٔ K باشد. به بیان ساده تر، می توان گفت که تحت یک
مخروط سرهٔ مشخص K، در صورتی بردار x از بردار y کوچکتر است که تک تک درایه های بردار x از درایه های متناظر در بردار y کوچکتر باشد. تعمیم به حالت ماتریسی. همچنین این مفهوم را می توان از حالت برداری به حالت ماتریسی تعمیم داد و نامساوی تعمیم یافته را برای ماتریس های مشخص رو ی مخروط سره ای با ابعاد مشابه با ماتریس ها بیان نمود. در این حالت تک تک درایه های ماتریس X باید از تک تک درایه های ماتریس Y کوچکتر باشد تا ماتریس X را تحت یک مخروط سره مشخص کوچکتر از ماتریس Y معرفی نمود. مثال های مهم. گوشهٔ مثبت. در حالت کلی گوشهٔ مثبت فضای مختصات N بعدی را می توان یک مخروط سره جهت مقایسهٔ بردارهای N بعدی در نظر گرفت. در شکل ناحیه اول فضای مختصات به عنوان یک گوشهٔ مثبت دو بعدی در نظر گرفته می شود. ماتریس های مثبت نیمه معین. معروف ترین مخروط سره در فضای ماتریسی ماتریس های مثبت معین هستند که برای تعریف نامساوی تعمیم یافته در فضای ماتریسی از آن بهره گرفته می شود.
پشتون ستیزی یا پشتون هراسی، افغان ستیزی یا افغان هراسی احساسات دشمنانه و ستیزه جویانه نسبت به فرهنگ، عقاید و تمامی عناصر پشتون ها گفته می شود. اروپا. در سال ۲۰۲۵ گزارشی به دست خبرگزاری ها رسید مبنی بر طرح اخراج پشتون ها از سوئیس. پیشینه و عوامل. "با دار و دسته خود یا به قول نویسندگان روزنامه جمعی از «سگان گرسنه»، «دیوان هفت چشم» برای «تاراج، کلاشی و پوست کنی خلایق»؛ مانند بیماری آکله در کارست."
زائده نیزه ای گیجگاه یا زائدهٔ استیلوئید تمپورال () برآمدگی پیشین زیرین (قدامی-تحتانی) ستونی شکلی از پایهٔ استخوان گیجگاهی است که تغییر زیادی در اندازه آن وجود دارد. این بخش در ساختمان شنوایی مشارکت ندارد اما از این نظر که خاستگاه بسیاری از ماهیچه های درگیر در سازوکار گفتار می باشد حائز اهمیت است.
یورو مارین لجستیک نام یک شرکت تدارکات و حمل ونقل دریایی در مسافت کوتاه اروپایی است که مرکز آن در بروکسل ،بلژیک قرار دارد. بیشتر فعالیت این شرکت حمل ونقل وسایل نقلیه و محموله های رول آن/رول آف می باشد. تاریخچه. در سال ۱۹۹۰، یورو مارین کریر بی.وی. (به اختصار EMC) متخصص در ترابری دریایی کوتاه در اروپا در آمستردام هلند تأسیس شد. یورو مارین کریر یک شرکت ترابری خصوصی با سه مالک است: شرکت حمل خودرو نیسان موتور (۵۱٪)، میتسویی او. اس. کی. لاینز (۲۴٬۵٪) و لیف هو (۲۴٬۵٪) در سال ۲۰۱۱ یورو مارین کریر بی.وی. ناوگان خود را پس از تغییر مالکیت سهام به یورو مارین لجستیک منتقل کرد. شرکت جدید که در مسافت های کوتاه فعالیت می کند، در حال حاضر به نام یورو مارین لجستیک ان وی شناخته می شود و در بروکسل، بلژیک مستقر است. یورو مارین لجستیک یک طرح مشترک بین میتسویی او. اس. کی. لاینز و لیف هو است.