Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رآکتور VVER یا رآکتور WWER (کوتاه شده عبارت ) مجموعه ای از راکتورهای هسته ای از نوع آب سبک، آب فشرده که توسط شرکت روسیِ طراحی و ساخته می شوند. این رآکتورها شامل مدل های مختلفی است که محدوده توان خروجی آن ها از ۳۰۰ تا ۱۷۰۰ مگاوات است. مدل رآکتور استفاده شده در نیروگاه هسته ای بوشهر، با ظرفیت تولید ۱۰۰۰ مگاوات است. کشورهای مختلفی در سراسر جهان از رآکتور استفاده می کنند که شامل ایران، ارمنستان، بلغارستان، چین، جمهوری چک، فنلاند، مجارستان، هند، اسلواکی، اوکراین و روسیه هستند. این راکتور در کشورهایی همچون ترکیه، بلاروس، فنلاند و بنگلادش در حال ساخت است. تاریخچه. اولین نمونه رآکتور قبل از سال ۱۹۷۰ در شوروی ساخته شد که رایج ترین آن رآکتور مدل با ظرفیت تولید ۴۴۰ مگاوات بود. نسخه اصلاح شده از ، مدل بود که دارای اولین استانداردهای ایمنی هسته ای توسط طراحان شوروی بود. پس از سال ۱۹۷۵، رآکتور بزرگتر و پیشرفته تر ساخته شد و در حال حاضر ورژن به عنوان نسخه تکامل یافته ، با ظرفیت تولید ۱۲۰۰ مگاوات در حال ساخت است. ویژگی های رآکتور. ویژگی های متمایز در مقایسه با انواع دیگر رآکتورهای آب فشرده عبارتند از: میله های سوخت رآکتور در
فشار ۱۵ مگاپاسکال به طور کامل در آب غوطه ور می شوند به صورتی که به دمای جوش نرمال (۲۲۰ تا بیش از ۳۰۰ درجه سانتی گراد) نرسد. سوخت با غنای پایین (حدود ۲٫۴ تا ۴٫۴ درصد اورانیم-۲۳۵) اورانیوم دی اکسید یا معادل آن را فشرده و به میله سوخت تزریق می کنند. طول عمر رآکتور. زمانی که برای اولین بار رآکتور ساخته شد، طول عمر در نظر گرفته شده برای بهره برداری، ۳۵ سال بود. تعمیرات اساسی در اواسط عمر، از جمله جایگزینی کامل قطعات حیاتی از قبیل کانال های سوخت و میله کنترل تصور می شد. بسیاری از نیروگاه های هسته ای روسیه شامل رآکتورهای ، در حال حاضر در مرز ۳۵ سالگی و عبور از آن هستند. طی مطالعات بیشتر طراحی های اخیر، طول عمر تا ۵۰ سال با جایگزینی تجهیزات مجاز می باشد. در سال ۲۰۱۰ قدیمی ترین رآکتور در نیروگاه هسته ای نووورونژ، برای نوسازی و افزایش عمر بهره برداری برای ۳۰ سال دیگر، تعطیل شد. این اولین اقدام برای افزایش طول عمر بهره برداری بود. این تغییرات شامل نوسازی مدیریت، حفاظت و سیستم های اضطراری و بهبود سیستم های امنیتی و ایمنی تشعشع بود.
فویت، یک شرکت آلمانی است، که دفتر مرکزی آن، در شهر هایدنهایم قرار دارد و در زمینه ساخت لکوموتیو، توربین آبی، سامانه های انتقال قدرت و احداث صنایع کاغذسازی فعالیت دارد.
شهرستان اِرِیمِن تاو یک شهرستان در قزاقستان است که در استان آق مولا واقع شده است. خصوصیات. شهرستان اریمنتاو ۳۰٬۴۱۳ نفر جمعیت دارد.
شهرستان آتباسار یک شهرستان در قزاقستان است که در استان آق مولا واقع شده است. خصوصیات. شهرستان آتباسار ۷٬۴۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۵۰٬۰۴۶ نفر جمعیت دارد.
شهرستان بیرجان سال یک شهرستان در قزاقستان است که در استان آق مولا واقع شده است. وجه تسمیه. نام این شهرستان، در سال ۲۰۱۴ میلادی، برای ارج نهادن به شاعر و موسیقی دان قزاقِ زادهٔ سال ۱۸۳۰ میلادی در همین منطقه، «» انتخاب شده است. سابقا، نام این شهرستان، شهرستان انبکشیلدر بود. خصوصیات. شهرستان بیرجان سال ۱۱٬۰۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۶٬۴۹۹ نفر جمعیت دارد.
شهرستان اگیندی کول یک شهرستان در قزاقستان است که در استان آق مولا واقع شده است. خصوصیات. شهرستان اگیندی کول ۵٬۴۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۳۵۳ نفر جمعیت دارد.
شهرستان بولاندی یک شهرستان در قزاقستان است که در استان آق مولا واقع شده است. خصوصیات. شهرستان بولاندی ۶٬۴۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۳۴٬۷۶۱ نفر جمعیت دارد.
شهرستان آستراخان یک شهرستان در قزاقستان است که در استان آق مولا واقع شده است. خصوصیات. شهرستان آستراخان ۷٬۴۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۵٬۵۲۴ نفر جمعیت دارد.
شهرستان اصیل یک شهرستان در قزاقستان است که در استان آق مولا واقع شده است. خصوصیات. شهرستان اصیل ۸٬۰۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۶٬۳۰۷ نفر جمعیت دارد.
شهرستان قورغالجین یک شهرستان در قزاقستان است که در استان آق مولا واقع شده است. خصوصیات. شهرستان قورغالجین ۹٬۳۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۵۰۵ نفر جمعیت دارد.
شهرستان صندوق تاو یا شهرستان صندوق داغ یک شهرستان در قزاقستان است که در استان آق مولا واقع شده است. خصوصیات. شهرستان صندوق تاو ۶٬۴۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۰٬۳۱۱ نفر جمعیت دارد.
شهرستان زرندی یک شهرستان در قزاقستان است که در استان آق مولا واقع شده است. خصوصیات. شهرستان زرندی ۷٬۸۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۳۹٬۹۷۲ نفر جمعیت دارد.
شهرستان تسلینوگراد یک شهرستان در قزاقستان است که در استان آق مولا واقع شده است. خصوصیات. شهرستان تسلینوگراد ۷٬۸۸۸ کیلومترمربع مساحت و ۶۰٬۵۰۵ نفر جمعیت دارد.
شهرستان چورتاندی یک شهرستان در قزاقستان است که در استان آق مولا واقع شده است. نام این شهرستان، «چورتاندی»، متشکل از واژهٔ «چورتان» به معنی "اردک ماهی" و پسوند «ـدی» می باشد. معنی نام این شهرستان«پر از ارکماهی» است. خصوصیات. شهرستان چورتاندی ۴٬۷۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۹٬۲۷۹ نفر جمعیت دارد.
شهرستان جارقایین یک شهرستان در قزاقستان است که در استان آق مولا واقع شده است. نام این شهرستان از دو واژه جار (معادل آن در ترکی آذری: یار) + «قایین» (در ترکی آذری: غان، به معنی درخت توس) ساخته شده است. خصوصیات. شهرستان جارقایین ۱۲٬۱۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۵٬۰۴۱ نفر جمعیت دارد.
شهرستان جاقسی یک سکونتگاه مسکونی در قزاقستان است که در استان آق مولا واقع شده است. واژه «جاقسی» به معنای «خوب» معادل قزاقی واژهٔ ترکی آذری «یاخشی» می باشد. خصوصیات. شهرستان جاقسی ۹٬۷۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۰٬۳۳۰ نفر جمعیت دارد.
آق کول (به لاتین: Akkol) یک زیستگاه انسانی در قزاقستان است که در شهرستان آق کول واقع شده است. خصوصیات. آق کول ۹٬۴۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۴٬۲۱۷ نفر جمعیت دارد.
آق مول (به لاتین: Akmol) به معنی پیشوای بزرگ یک زیستگاه انسانی در قزاقستان است که در شهرستان تسلینوگراد واقع شده است. خصوصیات. آق مول ۵٬۷۶۹ نفر جمعیت دارد.
آرشالی (به لاتین: Arshaly) یک زیستگاه انسانی در قزاقستان است که در شهرستان آرشالی واقع شده است. خصوصیات. آرشالی ۷٬۰۵۱ نفر جمعیت دارد.
آستراخانکا، قزاقستان (به لاتین: Astrakhanka, Kazakhstan}} یک زیستگاه انسانی در قزاقستان است که در شهرستان آستراخان واقع شده است. خصوصیات. آستراخانکا ۶٬۳۱۳ نفر جمعیت دارد.
آتباسار (به لاتین: Atbasar) یک زیستگاه انسانی در قزاقستان است که در شهرستان آتباسار واقع شده است. خصوصیات. آتباسار ۲۹٬۹۸۴ نفر جمعیت دارد.
اگیندی کول (به لاتین: Egindikol) یک زیستگاه انسانی در قزاقستان است که در شهرستان اگیندی کول واقع شده است. خصوصیات. اگیندی کول ۳٬۲۸۵ نفر جمعیت دارد.
اریمنتاو (به لاتین: Ereymentau) یک زیستگاه انسانی در قزاقستان است که در استان آق مولا واقع شده است. خصوصیات. اریمنتاو ۱۲٬۵۱۸ نفر جمعیت دارد.
اصیل (شهر) (به لاتین: Esil) یک زیستگاه انسانی در قزاقستان است که در شهرستان اصیل، آق مولا واقع شده است. خصوصیات. اصیل ۱۱٬۵۵۱ نفر جمعیت دارد.
ماکینسک (به لاتین: Makinsk یک زیستگاه انسانی در قزاقستان است که در شهرستان بلندی واقع شده است. خصوصیات. ماکینسک ۱۶٬۷۴۵ نفر جمعیت دارد.
کاهوی مارچوبه ، که کاهوی ساقه، کاهوی کرفس، کاهوی مارچوبه، کاهوی چینی، (ˈsɛlt. əs)، هم نامیده می شود، یک رقم کاهو است که به خاطر ساقه ضخیم آن کشت شده و به عنوان سبزی استفاده می شود. این کاهو بویژه در کشور چین معروف است و wosun ()و یا woju () نامیده می شود. معمولاً ساقه را زمانی که طول آن حدود ۱۵ الی ۲۰ سانتیمتر و قطر ۳ الی ۴ سانتیمتر است می چینند. این کاهو حلقه حلقه، پرآب بوده و طعم ملایم دارد. آن را خرد کرده و سپس با مواد دیگر که طعم قوی دارند در روغن داغ تفت می دهند.
زرندی (به لاتین: Zerendi) یک زیستگاه انسانی در قزاقستان است که در شهرستان زرندی واقع شده است. خصوصیات. زرندی ۸٬۳۶۹ نفر جمعیت دارد.
آنگمار (به زبان اِلفی «سینداری»، خانه آهن) از ترکیب دو کلمه آنگ (آهن) + مار (خانه)، یک پادشاهی افسانه ای در سرزمین میانه است که در سال ۱۳۰۰ دوران سوم توسط سرکرده اشباح حلقه، پادشاه جادوگر آنگمار ایجاد شد و از قلمروهای افسانه ای سرزمین میانه ساخته شده توسط جان رونالد روئل تالکین، نویسنده کتاب های سری ارباب حلقه ها است. تاریخ و جغرافیای آنگمار. در سال ۱۰۵۰، سائورون فرمانروای تاریکی پس از شکست خوردن در دوران دوم توسط آخرین ارتش متحد انسان ها و الف ها، در جنوب سیاه بیشه دوباره قد علم کرد و قلعه تاریک دول گولدور را بنیان نهاد. هدف اصلی او ضربه زدن به بنیاد و ریشه نومه نوری های تبعید شده یا دونه داین و الدار باقی مانده در سرزمین میانه بود و در سال۸۶۱ با تقسیم شدن پادشاهی آرنور به سه قسمت آرتداین تحت پادشاهی آملیت اهل فورنوست (پسر ارشد شاه آرندور)، رودئور و کاردولان و کشمکش های مداوم این سه قلمرو با هم سرانجام این فرصت برای سائورون ایجاد شد. او در سال۱۳۰۰د. س، پادشاه جادوگر آنگمار را به سرزمینی برهوت در شمال خلنگ زارهای اتن فرستاد و درآنجا او یک پادشاهی اهریمنی به نام آنگمار تأسیس کرد که در شمال از مرز سرچشمه آندوین
تا مرز آدم های برفی فوروخل و حتی کوه گونداباد را شامل می شد. در آن زمان نزاع میان سه قلمرو جدید اهالی آرنور شدید شده بود و حتی آرگلب اول، پادشاه آرتداین برای متحد کردن دوباره آرنور با رودئور وارد جنگ شد و به سبب پیمانی پنهانی که آنگمار با رودئور بسته بود، در نبرد ودرتاب در سال ۱۳۵۶د. س ازپای درآمد. در سال ۱۴۰۹ د. س، فعالیت های شاه جادوپیشه بسیار شدیدتر شد، به طوری که مستقیماً به آرتداین یورش برد و آرولگ اول (پسر آرگلب اول) با وجود بهره مندی از کمک کاردولان و الف های لیندون در نبرد ودرتاپ ازپای درآمد و حتی برج آمون سول با خاک یکسان و به آتش کشیده شد اما مردم شمال (دونه داین)، سنگ جهان نمای آن برج، یکی از هفت پلان تیر را برداشتند و به فورنوست گریختند و رودئور توسط پادشاه جادوگر آنگمار و دونه داین پلید ملعبه دست او و اورک ها تسخیر شد؛ ولی سرانجام آرافور پسر آرولگ اول به کمک گیردان، دشمن را از نزدیکی های فورنوست عقب راند. اما در دوران سلطنت پادشاه نهم آرتداین، آرافور پسر آرولگ اول، پلیدی آنگمار به کمک الف های لیندون، لورین و ریوندل مهار شد و تا نیمه های عهد پادشاهی پسرش، آرگلب دوم، اوضاع اریادور کمی آرامتر شد. ا
ما در میانه سال های سلطنت او، طاعون بزرگ سال ۱۶۳۶د. س باعث مرگ و میر بسیاری از مردم از گاندور تا اریادور و همین طور، نابود شدن کاردولان توسط طاعون شد و این سرزمین به خاطر مرگ تمامی مردمش، بدست ارواح پلید آنگمار و رودئور اشغال شد؛ ولی سرانجام در سال۱۹۷۴د. س، پایان کار آرتداین که هنوز در مقابل آنگمار ایستادگی می کرد از راه رسید. سرانجام پادشاه جادوگر آنگمار، دراین سال با تسخیر فورنوست، به پادشاهی آرتداین خاتمه داد. اما درسال۱۹۷۵د. س هم نوبت به پایان رسیدن و نابودشدن قلمرو آنگمار شد. درسال۱۹۴۰، آرودوی آخرین پادشاه آرتداین با گوندور پیمان اتحاد بست و در سال تسخیر فورنوست، فراخوان کمک برای گوندور ارسال کرد که بسیار دیررسید؛ زیرا آرودوی در دریا غرق شده بود و دو پلان تیر آنومیناس (پایتخت آرنور) و آمون سول هم از دست رفته بود. پس از مرگ آرودوی، سرانجام ناوگان کمکی گوندور به رهبری ائارنور دوم، پسر ائارنیل دوم شاه گوندور و به همراه آدمهای سواره اهل رووانیون از راه رسید و سپاه الف های لیندون و ریوندل هم به آنان پیوست. پادشاه جادوگر آنگمار برای مقابله با این سپاه راه مقابله را در پیش گرفت اما سپاه او در جنگ به طور کامل نا
بود شد. وی سرانجام از صحنه نبرد خارج شد و به کارن دوم پایتختش رفت و از آن جا پنهان شد.
اولگ یانکوفسکی (؛ – ) هنرپیشه اهل روسیه بود. وی بین سال های ۱۹۶۵ تا ۲۰۰۹ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به "مردی که گریست"، "آینه" و "نوستالژی" اشاره کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه دولتی اتحاد شوروی و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شده است.
جوزپه لانچی (؛ زادهٔ ۱ مه ۱۹۴۲) فیلم بردار اهل ایتالیا است.
گیاه یک ساله گیاهی است که چرخهٔ زندگی اش از زمان جوانه زدن تا تولید دانه در یک سال کامل شده و سپس از بین می رود. گیاهان یک ساله تابستانی در طی بهار یا اوایل تابستان جوانه زده و در پاییز همان سال بالغ می شوند. گیاهان یک ساله زمستانی در پاییز جوانه زده و در طی بهار یا تابستان سال بعدی بالغ می شوند. چرخه زندگی دانه- به -دانه در بعضی از گونه های یک گیاه یک ساله در مدت کوتاهی مثل یک ماه اتفاق بیفتد گرچه در بیشتر آن ها این امر چند ماه طول می کشد. در زیر لامپ های فلوئورسنت تنها پنج هفته طول می کشد تا کلم راپا دوباره به دانه تبدیل شود. به علت رشد سریع در کلاسهای آموزشی از این گیاهان استفاده می شود. برای اینکه چرخه زندگی دانه-به -دانه فقط چند هفته طول می کشد. بیشتر گیاهان یک ساله بیابان تروفیت هستند و برای بقا در موقعیت های بی آبی بیشتر سال به صورت دانه می مانند. کاشت. در کاشت، بیشتر گیاهان خوردنی، از جمله تمام دانه های واقعاً اهلی، یک ساله هستند یا یک ساله رشد می کنند. برای راحتی تعدادی از گیاهان چند ساله و دو ساله در باغها به عنوان گیاهان یک ساله رشد می کنند به ویژه اگر سرمای سخت آب و هوای محلی را در نظر نگیرند. هوی
ج، کرفس و جعفری گیاهان واقعی دو ساله هستند که معمولاً به طور جداگانه به عنوان محصولات یک ساله برای خوردن ریشه، برگچه و برگ های آن ها کاشته می شوند. گوجه فرنگی، سیب زمینی شیرین و فلفل دلمه ای گیاهان حساس چند ساله هستند که معمولاً به عنوان گیاه یک ساله رشد می کنند. گل حنا، بگونیا، گل میمونی ،گل شمعدانی، حسن یوسف و اطلسی ها گیاهان چند ساله معطری هستند که به طور عادی به عنوان گیاه یک ساله کاشت می شوند. گیاهان واقعی یک ساله ذرت، گندم، برنج، نخود، هندوانه، لوبیا، گل آهاری و گل جعفری هستند. تابستان. گیاهان یک ساله تابستانی در طی ماه های گرم سال جوانه، گل و دانه تولید کرده و سپس می میرند. کرب گرس علفی که در چمن می روید گیاه یک ساله تابستانی است. زمستان. گیاهان یک ساله زمستانی در پاییز یا زمستان جوانه زده، تمام زمستان زندگی کرده، سپس در زمستان یا بهار شکوفه می دهند. گیاهان رشد کرده و در طی فصل سرد زمانی که بیشتر گیاهان در حال خواب هستند یا گیاهان یک ساله به شکل تخمند و برای جوانه زدن منتظر آب وهوای گرمتر هستند، شکوفه می دهند. گیاهان یک ساله زمستانی بعد از گل دادن و تبدیل شدن به تخم می میرند. تخم ها در پاییز یا زمستان،
زمانی که درجه حرارت خاک پایین است جوانه می زنند. گیاهان یک ساله زمستانی روی زمین ارتفاع کمی دارند، طوری که برف زمستانی همانند پوششی آن ها را در سردترین شب ها محافظت می کند؛ و در دوره های گرم زمستان که برفها آب می شود آن ها رشد می کنند. لامیوم امپلکسیکال، لامیوم و علف زمستانی چند نمونه از گیاهان یک ساله زمستانی هستند. گیاهان یک ساله زمستانی از نظر بوم شناسی اهمیت دارند، چرا که در طی زمستان و اوایل بهار زمانی که هیچ پوشش دیگری وجود ندارد پوشش گیاهی تولید می کنند که از فرسایش خاک جلوگیری می کند، و برای حیوانات و پرندگان غذای تازه ای محسوب می شوند. گرچه در باغها اغلب آن ها را گیاه هرز حساب می کنند، این نوع نگرش معمولاً ضروری نیست، چرا که بیشتر آن ها زمانی که درجه حرارت خاک دوباره در اوایل و اواخر بهار بالا می رود و اغلب گیاهان دیگر هنوز در خواب هستند و برگ در نیاورده اند، از بین می روند. گرچه این گیاهان به طور مستقیم با گیاهان کشت شده رقابت نمی کنند، گاهی اوقات آن ها را در کشاورزی تجاری به عنوان آفت در نظر می گیرند، به خاطر اینکه آن ها می توانند میزبانی برای حشرات آفت و بیماری های قارچی باشند، که به محصولات کاشت
ه شده حمله می کنند. به طور طعنه آمیزی خاصیت حفاظت آن ها از فرسایش خاک می تواند برای کشاورزی تجاری مشکل آفرین باشد. ژنتیک مولکولی. در سال ۲۰۰۸، کشف گردید که غیرفعال بودن فقط دو ژن در گونه ای از گیاه یک ساله موجب پایا بودن آن می گردد. پژوهشگران ژنهای SOC1 و FUL را که زمان گل دادن را کنترل می کنند در رشادی گوش موشی غیرفعال کردند و این امر موجب شکل گیری فنوتیپ معمول در گیاهان چند ساله مثل تشکیل چوب شد.
انرژی مثبت اصطلاحی است در طراحی ساختمان که توضیح می دهد چگونه یک سازه بیشتر از میزان انرژی مورد نیازش، انرژی تولید می کند. اولین بار در سال ۱۹۹۴ توسط رولف دیچ به این اصطلاح اشاره شد، زمانی که وی مشغول ساخت اقامت گاه شخصی اش، به نام گل آفتابگردان بود، که البته اولین خانه انرژی مثبت در دنیا به حساب می آمد. پس از آن رولف دیچ به دنبال اصلاح ایده های مرتبط با چندین پروژه ساخته شده توسط شرکت وی با عنوان معماری خورشیدی رولف دیچ بود تا شیوه معماری انرژی مثبت در سطحی وسیع تر در ساختمان های مسکونی، تجاری و همچنین در ریز فضاها به کار گرفته شود. تکنولوژی انرژی مثبت تنها یک روش برای ساخت خانه های سبز نیست، بلکه در سطحی وسیع تر در ساختمان های تجاری و ساختمان های مسکونی بزرگ کاربرد دارد، به علاوه این روش ترکیبی از علم بوم شناختی و معماری است. راهبردهای فنی و تکنیکی. شیوه انرژی مثبت از تکنیک های مختلفی برای ساخت و سازه هایی که انرژی بیشتر از حد نیاز خود را تولید می کنند استفاده می کند. به عنوان مثال جذب حرارت در طول روز به منظور کاهش میزان انرژی مورد نیاز برای تولید حرارت در طول شب، که این مهم از طریق نصب پنجره هایی در قسمت
شمالی و جنوبی ساختمان که اجازه ورود نور بیشتری به ساختمان می دهد انجام می شود. در نتیجه نیاز به انرژی به منظور روشن نگه داشتن لامپ های حبابی کاهش پیدا می کند. پنجره های سه جداره (U-value = ۰٫۷) حرارت را درون ساختمان به دام می اندازد و مانع خروج انرژی گرمایی از ساختمان می شوند و همچنین افزودن یک عایق قوی به این سیستم به این معناست که فضای ساختمان برای بعدازظهر گرم شده و در نتیجه در طول شب به حرارت کمتری نیاز داریم. کشتی خورشیدی در یک مساحت دارای فضاهای تجاری، ریز فضاها و همچنین فضاهای مسکونی با ساختار انرژی مثبت و تکنیک هایی مانند تغییر مواد به کار رفته در دیوارها و عایق گذاری از طریق ایجاد خلأ در دیوارها می باشد، که این امر اجازه می دهد بیشترین استفاده از فضای کف ساختمان بشود. جنبه های اجتماعی و جامعه شناسی. یکی از مهمترین مشخصه های پروژهٔ انرژی مثبت که آن را از ایده های مشابه متفاوت می کند، این است که صاحبان یا مستاجران این ساختمان ها قادر خواهند بود بدون قربانی کردن استانداردهای زندگی یا سبک زندگیشان به راحتی در آن ها کار و زندگی کنند. به عنوان مثال صفحه های خورشیدی به شیوه ای زیبا و خوشایند طراحی شده اند و
در نتیجه به عنوان نمای بیرونی ساختمان در نظر گرفته شده اند، که این اتفاق تأکید گروه طراحی انرژی مثبت را بر جنبه های اجتماعی این پروژه نشان می دهد، تا حدی که سیستم های مدیریت و انتقال آب نیز به عنوان بخشی از طراحی در نظر گرفته شده اند. سبک طراحی انرژی مثبت همچنین بر اهمیت توسعه پایدار بر جوامع نیز تأکید فراوان دارد. جامعه ای با انرژی کارآمد است که در تولید، نکات مثبت و غرور جامعه دیده می شود. به گفته رولف دیچ، او در طراحی اش جنبه هایی از اقدامات نوآورانه، ایجاد کیفیت بالا برای مستاجران و یک محیط کاری خلاق را در کنار هم در نظر گرفته است. تکنیک های طراحی بوم شناختی شهری مانند مدیریت راه ها با پیاده روهای جذاب و عریض، مسیرهای دوچرخه سواری و اتصال این مسیرها به سیستم های حمل و نقل عمومی همگی جزئی از ایده انرژی مثبت هستند. به عنوان مثال در مجتمع های مسکونی خورشیدی، مستاجران و صاحب خانه ها در طرحی، اشتراکی از دوچرخه و اتومبیل استفاده می کنند و همچنین در این محله ها منطقه وسیعی وجود دارد که هیچ ماشینی در آن تردد نمی کند اما ایستگاههای حمل و نقل عمومی بسیاری برای مردم مهیا است. خانه های انرژی مثبت. خانه های انرژی مثب
ت به خانه هایی گفته می شود که بیشترین انرژی خود در طول یک سال را از منابع انرژی تجدید پذیر تأمین کند. از ویژگی های این نو ساختمان می توان موارد زیر را ذکر کرد: بدین صورت است که با استفاده از ترکیبی از فناوری نسل نو و ساختمان هایی که بر پایه تکنیک های میکرو انرژی پایین است می توان خانه هایی با انرژی مثبت به دست آورد، کاهش کارایی مدرن نیز می تواند به صرفه جویی انرژی کمک کند، با این حال بسیاری از خانه های انرژی مثبت تقریباً از یک خانه سنتی غیرقابل تشخیص است، و مردم ترجیح می دهند به جای استفاده از لوازم بسیار انرژی بر لوازم و تجهیزاتی با انرژی کارآمد در سراسر خانه استفاده کنند. نمونه هایی از پروژه ها. پروژه گل آفتابگردان. در سال ۱۹۹۴ به عنوان اقامت گاه شخصی رلف دیچ در فریبورگ ساخته شده است. طراح این پروژه مدعی است که سازه گل آفتابگردان اولین ساختمانی است که بیشتر از میزان مصرفش انرژی تولید می کند و کاملاً تکیه بر انرژی های تجدید پذیر دارد (با قابلیت خنثی سازی دی اکسید کربن). از ویژگی های این سازه این است که برای جذب نور خورشید به دور خود می چرخد که این قابلیت اجازه می دهد که میزان زیادی نور خورشید و گرما را در طو
ل روز جذب کند. چندین تکنولوژی مختلف در این ساختمان به کار رفته است، که این تجهیزات جهت تولید حرارت و آب جوش به کار می روند. چندین تکنولوژی تولید انرژی دیگر در این ساختمان استفاده شده است که شامل: صفحه فتوولتائیک خورشیدی دو قطبی، مبدل حرارتی زمین گرمایی، تولید هم زمان نیروی برق و حرارت واحد ترکیب (CHP) و سیستم انرژی حرارتی خورشیدی نرده های بالکن برای تأمین حرارت و آب گرم می باشد. این تکنولوژی ها در کنار میزان زیادی عایق بندی به سازه این امکان را می دهند که بین ۴ تا ۶ برابر انرژی مصرفی مورد نیازش را بستگی به موقعیت فصلی در طول سال تولید کند. در این ساختمان یک سیستم تصفیه آب برای آب پسماند ساختمان تعبیه شده و همچنین توکاری ساختمان توسط مواد بازیافتی انجام شده است. بعد از موفقیت هایی که در پروژه آفتابگردان فریبرگ حاصل شد، کمپانی hansgrohe با رلف دیچ (طراح پروژه خورشیدی) قرار دادی به منظور طراحی و ساخت پروژه آفتاب گردان دیگری بست تا در شهر هوفنبرگ آلمان به عنوان مرکزی برای بازدید و به نمایش گذاشتن این پروژه باشد. سومین پروژه آفتابگردان در شهر هیلپولت اشتاین از توابع ایالت باواریا به عنوان یک آزمایشگاه فنی دندانساز
ی تأسیس شد. خانه های خورشیدی. با موفقیت هایی که در پروژه آفتابگردان بدست آمد، سبک معماری خورشیدی رلف دیچ با ایدهٔ انرژی مثبت در حجم بالایی در قالب ۵۰ ساختمان مسکونی اجرا شد. پروژه ای که به نام خانه خورشیدی نامگذاری شد، در سال ۲۰۰۲ برنده جایزه «خانه سال» شد و همچنین برنده جایزه مجتمع سازی مسکونی در همان سال شد و در سال ۲۰۰۶ مورد توجه اکثر انجمن های خانه سازی در آلمان شد. در فاصله سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ ساختمان هایی در محله vauban در فریبرگ در فریبرگ ساخته شدند، این خانه های خوشیدی به عنوان دیدگاه رلف دیچ دربارهٔ «الزامات زیست محیطی بنیادی در ساختمان سازی» ارائه شدند. از سال ۲۰۱۱ خانه هایی وجود داشت که بیشتر از ۸ سال مکان زندگی بود و سالیانه بیشتر از ۵۰۰۰ یورو معادل ۵۶۰۰ دلار انرژی مازاد تولید می کردند که به این واسطه صاحبان خانه ها سود می بردند. این خانه ها از چوب های بلک فورست ساخته شدند و نمای چوبی داخل خانه و روشنایی طبیعی آن باعث شد که به خوبی فضا روشن شود و هوا در تمام اتاق ها جریان داشته باشد. مستاجران این خانه های خورشیدی ادعا می کنند، آن ها به لحاظ اقتصادی و زیست محیطی سود برده اند. کشتی خورشیدی. کشتی خور
شیدی که در نزدیکی خانه های خورشیدی بنا شده اند، دارای فضا برای خرده فروشی، تجاری و مسکونی بودند. خانه هایی که به کشتی خورشیدی معروف هستند، در طبقه اول یک سوپر مارکت و کافی شاپ و در طبقه دوم و چهارم فضای اداری و کاری دارند، همچنین ۹ پنت هوس در پشت بام دارد. نکته قابل توجه دربارهٔ این ساختمان دیوارهای وکیوم عایق بندی شده (دیوارهایی که توسط دستگاه های وکیوم در آن ها خلأ ایجاد شده و عایق بندی شده اند)، سیستم تهویه هوای حرارتی بالای ۹۵درصد، پنجره های رنگی سه جداره و نمای خارجی این ساختمان از صفحه های خورشیدی است. به عنوان اولین ساختمان انرژی مثبت دنیا، نه تنها از نظر میزان انرژی بازدهی بالایی دارد بلکه به لحاظ محیط کار نیز در آن بسیار خوشایند است. فضای این ساختمان از دو طرف شمال و جنوب به پنجره هایی منتهی می شود که مقدار زیادی از نور خورشید را جذب می کند و در نتیجه باعث کاهش هدر رفت انرژی که توسط نورهای مصنوعی ایجاد می شود، خواهد شد. به علاوه در فضای اداری و ریز فضاهای این ساختمان، دو سالن کنفرانس برای همایش ها و ملاقات ها مورد استفاده قرار می گیرد.
لانه های سوخته یا هیلانه نام فیلمی سینمایی محصول سال ۱۳۹۲ ایران و عراق به کارگردانی شهرام مسلخی است که به دو زبان کردی و فارسی در فیلم صحبت می شود. این فیلم پس از اکران در سلیمانیه، عنوان پرفروش ترین فیلم در عراق را به خود گرفت. این فیلم همچنین به عنوان نمایندهٔ سینمای ایران در جشنواره های سانفرانسیسکو و لندن ۲۰۱۳ انتخاب شد. عوامل سازنده. در این فیلم سحر قریشی، شهرام حقیقت دوست و شوان عطوف بازیگر عراقی و کرد زبان هست که ایفای نقش کردند. برخی از عوامل این تله فیلم عبارت است از: منشی صحنه: عسل خانی دستیار اول کارگردان: نیشتیمان کریمی مدیر برنامه ریزی: مهدی مطلبی مدیر صحنه:محمود صادقی مدیر تدارکات:روح الله صفری توضیح فیلم. تصاویر مربوط به بخش ایران در اطراف لواسانات ضبط شده و سپس تیم فیلمبرداری در تابستان ۹۲ با اتوبوس به سلیمانیه عراق سفر کردند که شب اول مهمان سازمان بنیاد شهید در سلیمانیه بودند. با توجه به اینکه داستان این فیلم برگرفته از واقعیت بوده و در انتهای فیلم تصاویر واقعی پیدا شدن خانواده علی را هم شاهد هستیم. داستان فیلم چنین است که پسری به دنبال مادر واقعی اش می گردد که پس از بمباران شیمیایی حلبچه کرد
ستان گم کرده است. جوایز. این فیلم برنده جوایز متعددازدجشنواره های داخلی و خارجی شده و همچنان هنوز که هنوز عنوان پرفروش ترین فیلم سینمایی کشور عراق را به خود اختصاص داده.
دستگاه مختصات جهانی مرکاتور معکوس () که به اختصار یوتی ام (UTM) خوانده می شود، نوعی سیستم تصویر است که از دستگاه مختصات دکارتی دوبعدی جهت مشخص نمودن موقعیت بر روی سطح زمین بهره می گیرد. این دستگاه مختصاتی نوعی نمایش موقعیت افقی است و برای نمایش موقعیت بر روی زمین مستقل از فرازای (ارتفاع) آن به کار می رود ولی از چندین جهت با روش سنتی مختصات جغرافیایی (استفاده از عرض جغرافیایی و طول جغرافیایی) تفاوت دارد. نقشه UTM بر اساس یک سیستم مختصات جهانی تهیه می شود که هر نقطه از کره زمین مختصات منحصربه فرد خودش را دارد. در واقع با تعیین "مختصات یو تی ام" گوشه های یک ملک، موقعیت آن با دقت خیلی زیاد در حد سانتیمتر و به طور منحصر به فرد روی کره زمین تثبیت می شود. در سامانه یوتی ام زمین، به ۶۰ بخش (قاچ یا زون) تقسیم می شود که هر قاچ به اندازه ۶ درجه طول جغرافیایی است. پیشینه. دستگاه مختصات جهانی مرکاتور معکوس در دهه ۱۹۴۰ میلادی توسط گروه مهندسی ارتش ایالات متحده آمریکا توسعه و گسترش یافت. این سامانه بر پایه بیضوی مرجع زمین بود. برای سرزمین اصلی ایالات متحده آمریکا از بیضوی کلارک ۱۸۶۶ و برای سایر نقاط دنیا ار جمله هاوایی از ب
یضوی بین المللی استفاده شد. امروزه از سامانه ژئودتیک جهانی ۱۹۸۴ برای مدل سازی زمین در سامانه یوتی ام می شود، این بدین معنی است که مختصات نقاط ممکن است تا بیش از ۲۰۰ متر با مختصات پیشین (بر اساس بیضوی کلارک) متفاوت باشد. برای مناطق جغرافیای مختلف، سایر سطوح مبنایی (مانند ED50 و NAD83) نیز قابل استفاده است. دستگاه مختصاتی مرکاتور معکوس با سامانه تصویر مرکاتور متفاوت است. سامانه مرکاتور در سال ۱۵۷۰ میلادی توسط گراردوس مرکاتور جغرافی دان و نقشه نگار فلاندری ابداع شد. مرکاتور سامانه تصویری مشابه است که در آن زاویه و شکل تقریبی زمین حفظ می شود ولی فاصله و مساحت دچار تغییر می شود، درحالی که سامانه مرکاتور معکوس داری تجانس ناهمسانگردی سامانه غیرخطی در امتداد طول و عرض جغرافیایی برای اطمینان از همسانی نقشه بر اساس بیضوی مرجع است. ویژگی ها. سامانه یوتی ام زمین را در محدوده عرض جغرافیایی بین مدار ۸۰ درجه جنوبی تا مدار ۸۴ درجه شمالی به ۶۰ زون (قاچ) تقسیم می کند که هر قاچ به اندازه ۶ درجه طول جغرافیایی است (جمعاً ۳۶۰ درجه). قاچ ۱ طول جغرافیایی ۱۸۰ درجه تا ۱۷۴ درجه غربی را پوشش می دهد و به همین ترتیب شماره قاچ ها به سمت شر