Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پریسیلا دین (; – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
کی لنز (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۶۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم های او می توان به گذرگاه، "خیابان ها" و "زندگی مخفی چوبک ها" اشاره نمود.
استر رول (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به رانندگی برای خانم دیزی، کوئین توانا اشاره کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه امی شده است.
الینور دوناهو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شهر دختران" اشاره نمود. زندگی اولیه و حرفه. دوناهو در ۱۹ آوریل ۱۹۳۷ در تاکوما، واشنگتن به دنیا آمد. او دختر دوریس جنیویو (زاده گلبا) و توماس ویلیام دوناهو بود. دوناهو از پنج سالگی در نقش های رقص و کر در فیلم ها حضور داشت و در یک مقطع زمانی همکلاسی بارری چیس، شریک آینده فرد آستر در مدرسه باله بود. او یک بازیگر کودک بود که در تئاتر ووودویل فعالیت می کرد و در دوران نوجوانی در چندین نقش کوتاه در فیلم ها ظاهر شد، از جمله «عشق بهتر از همیشه» (۱۹۵۲) که الیزابت تیلور در آن بازی می کرد و «چای برای دو نفر» (۱۹۵۰) با بازی دوریس دی. او یکی از دختران فیلم «سه دختر شجاع» در سال ۱۹۴۸ بود و در فیلم «شهر دختران» (۱۹۵۹) به عنوان خواهر مامی ون دورن ظاهر شد.
تیفانی دوپونت (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است، وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها ایفای نقش داشته است می توان به یک شب با پادشاه و دوجینش ارزان تر است اشاره کرد.
شار جکسون (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، و نوازنده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او در فیلم برگر خوب و سمی بازی کرده است.
ساتون فاستر (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
لسلی گروسمان (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
آیلین راین (؛ ۱۶ اکتبر ۱۹۲۷ – ۹ اکتبر ۲۰۲۲) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به همه جا غیر اینجا، هیولاهای هشت پا اشاره کرد. مرگ. راین در ۹ اکتبر ۲۰۲۲، یک هفته قبل از تولد ۹۵ سالگی اش، در خانه اش در ملیبو، کالیفرنیا درگذشت. بخشی از فیلم شناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
ایوِت ویکرز (؛ – ۲۰۱۰) خواننده، هنرپیشه و مانکن اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "حمله زن ۵۰ فوتی" اشاره کرد.
کاکی هانتر (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، معمار، و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال های ۱۹۷۷ تا ۱۹۹۱ میلادی فعالیت می کرد.
اسکایلر فیسک (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است. از نقش های وی می توان به بازی در فیلم های بی قرار، بهترین من، تفنگ آمریکایی، اورنج کانتی، روز برفی، گروه پرستاران بچه و اشاره کرد.
لیلیان راث (؛ – ) یک هنرپیشه، و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۱۷ تا ۱۹۷۹ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به بیسکوییت حیوانی اشاره کرد.
لین ویتفیلد (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در سیلورادو، ریباند، نامادری، مامان، من می خواهم آواز بخوانم!، گرفتن گرما و اکنون در ارتش اشاره کرد.
آلیس درامند (؛ زادهٔ – درگذشته ) یک هنرپیشه، و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
گون لی (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به "شوگرل" اشاره کرد.
پاملا تیفین (؛ زادهٔ؛ ۱۳ اکتبر ۱۹۴۲ – درگذشته؛ ۲ دسامبر ۲۰۲۰) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود که بین سال های ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۹ میلادی فعالیت می کرد. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد. مرگ. تیفین در ۲ دسامبر ۲۰۲۰ در بیمارستانی در منهتن در سن ۷۸ سالگی، به دلایل طبیعی درگذشت.
مریدیت اسکات لین (؛ زادهٔ ) یک فیلم نامه نویس، تهیه کننده، بازیگر سینما، کارگردان، و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او همچنین در فیلم های "آدمکش های هالیوود"، "بازنده" و "خون آشام ها" بازی کرده است.
اِلن درو (؛ – ) بازیگر، و مانکن (فرد) اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم های وی می توان به "تو و من"، "شمشیرزن" و "جاسوس محبوب من" اشاره نمود. درگذشت. درو در 3 دسامبر 2003 در صحرای پالم کالیفرنیا بر اثر بیماری کبد در سن 89 سالگی درگذشت. او سوزانده شد و خاکسترش در دریا پراکنده شد.
زلدا ویلیامز (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان، تهیه کننده و نویسنده آمریکایی است. او دختر بازیگر و کمدین رابین ویلیامز و تهیه کننده و بشردوست مارشا گریس ویلیامز است. از فیلم های معروف او می توان به فیلم نه ماه، "خانه دی" و "لیزا فرانکنشتاین" اشاره کرد.
مالی هاگن (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به "خوش شانس ها"، "دندان پزشک" و "اسب های تازه نفس" اشاره کرد.
الین می (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، کارگردان، و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. او نخستین زنی است که در یک فیلم (یک برگ نو - ۱۹۷۱)، هم کارگردان بود، هم فیلم نامه نویس و هم بازیگر. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
آمبر اسمیت (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. او در فیلم های "باوفا" و "قسمت های خصوصی" بازی کرده است.
کاترین مک گوار (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم های او می توان به "بانگ خاموش"، "مالی ئو"، "نویگی تر"، "سالومه در برابر شنندوا"، "شیخ اعرابی"، "چهارراه های نیویورک" و "پائین مزرعه" اشاره کرد.
جوانا مور (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم های او می توان به "هیندنبورگ" اشاره کرد.
آلیس کلهون (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم های وی می توان به "دخترک رام نشده" اشاره نمود.
جرلدین بروکس (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۴۷ تا ۱۹۷۶ میلادی فعالیت می کرد. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
هویلند موریس (؛ زادهٔ ) یک بازیگر سینما، و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به تنها در خانه ۳، ریک، آن دختر کیست؟، بی پروا و اشاره کرد.
لوئیس نتلتون (; – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۴۹ تا ۲۰۰۸ میلادی فعالیت می کرد. او در فیلم های "طنین یک تابستان" و " بازی کرده است.
سوزان اولیور (؛ – ) یک هنرپیشه، و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
آماندا پیترسون (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم نمی توانید عشق مرا بخرید اشاره کرد.
الیزابت آلن (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۵۵ تا ۱۹۹۶ میلادی فعالیت می کرد. فیلم شناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "صخره مرجانی دونووان" اشاره کرد.
مورین مک گورن (؛ زادهٔ ) یک موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ونسا ای ویلیامز (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
سو کارول (; – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۷ میلادی فعالیت می کرد. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
هلیستون کولمن (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم های نگهدار کودک و پول کثیف و همچنین سریال پزشک دهکده در نقش سامانتا اشاره کرد.
لسلی سیلوا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در مجموعه تلویزیونی سایه های آبی اشاره کرد.
اریکا گوین (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۶۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ماریسا ریبیسی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم ۱۰۰ دختر و "چند دختر" اشاره کرد.
جین کاگنی (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۳۹ تا ۱۹۶۵ میلادی فعالیت می کرد. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
سوزان اولسن (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۶۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
جنیفر لایونس (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
کسیدی را (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. او در فیلم "تکامل" بازی کرده است.
بورلی آرچر (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. او در فیلم "برعکس" بازی کرده است.
ایرنه راین (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم های او می توان به "زنی در ساحل" اشاره کرد.
دایان دلانو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "قاتلین پیرزن"، "خط صورتی نازک"، "تجدید دیدار خانواده آدامز" و "مرد حصیری" اشاره کرد.
کولت وولف (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او در فیلم "جکوزی ماشین زمان" بازی کرده است.
کانی هینس (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۱ میلادی فعالیت می کرد.
نلی الیزابت "آیریش" مک کالا (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ویکتوریا دیلرد (؛ زادهٔ ) یک بازیگر سینما، و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به کمانه اشاره کرد.
الیسن هیز (؛ – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۷ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "حمله زن ۵۰ فوتی" اشاره کرد.
واندا هاولی (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "چه اهمیتی داره؟" اشاره نمود.
مارتا هکت (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم هرگز بوسیده نشده اشاره کرد.
لیندسی فراست (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به حلقه اشاره کرد.
دبورا فورمن (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم های او می توان به بازی در "کارشناسان" و "نابغه واقعی" اشاره کرد.
کارول وین (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۶۶ تا ۱۹۸۵ میلادی فعالیت می کرد.
آدری مری اندرسون (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به یگان، نشان و ارو اشاره کرد.
غزل پست مدرن، پسامدرن یا پسانوگرا به جنبشی ادبی گفته می شود که در دههٔ هفتاد شمسی در ایران آغاز شد. جریانی ادبی که ادعا دارد توانسته است اندیشهٔ پست مدرن و قالب های سنتی شعر فارسی را با یکدیگر بیامیزد. این اشعار معمولاً از جهت اندیشه به شدت تحت تأثیر فیلسوفان، زبان شناسان و جامعه شناسان پست مدرن قرار دارند؛ اما در قالب های موزون و مُقَفّای فارسی مانند غزل، مثنوی و چهارپاره… سروده می شوند. این جریان در ابتدا تحت تأثیر اشعار زبان گرای رضا براهنی قرار داشت؛ اما در سال های بعد، از آن فاصله گرفت. همچنین با گذشت زمان و گسترش فضای مجازی، مخاطبان بسیاری پیدا کرد و جشنواره ها، مجلات و کارگاه هایی تخصصی با نام غزل پست مدرن برگزار شدند که به گسترش بیشتر آن در بین نسل جوان کمک کردند. زبان عریان، عصیانگری و پرداختن به موضوعاتی که در جامعه تابو محسوب می شدند، باعث شد که در بین نسل جوان و هنرمندان پیشرو، طرفدارانی سرسخت پیدا کند و در عین حال، موجب واکنش شاعران سنتی و بخش محافظه کار جامعه شد. شاعران غزل پست مدرن و آثارشان، در دوره های مختلف با محدودیت های زیادی از طرف وزارت ارشاد و نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران روبرو بو
ده اند. این فشارها از سانسور و غیرقابل چاپ اعلام شدن کتاب ها و توقیف نشریات آغاز می شد و در موارد بسیاری به برخوردهای شدید مانند دستگیری، زندان و شلاق می رسید. بسیاری از کتاب های غزل پست مدرن در ایران ممنوعه هستند و به صورت زیرزمینی به فروش می رسند یا در فضای مجازی به شکل رایگان عرضه می شوند. بسیاری مهدی موسوی و آثارش را آغازگر این جریان می دانند اما منتقدانی هم هستند که برآیند تلاش های شاعران دههٔ هفتاد را در این مسئله دخیل می دانند. آثار مهدی موسوی در ایران بسیار پرفروش بوده و بسیاری از کارهای او توسط خوانندگان مختلف فارسی زبان اجرا شده است. وی با برگزاری کارگاه های ادبی در دههٔ هفتاد و هشتاد به پرورش نسل دوم شاعران غزل پست مدرن کمک شایانی کرد. غزل پست مدرن در طیف های مختلف، مخالفان سرسختی دارد. از جامعه شناسانی که هنوز شرایط جامعهٔ ایران را برای ورود هنر پست مدرن مناسب نمی دانند تا طیف های مختلف وابسته به حکومت که به زبان عریان یا مسائل اجتماعی و سیاسی مطرح شده در اشعار، نقد دارند. عده ای از شاعران سنتی نیز با این جنبش مخالف بوده و آن را انحرافی آشکار از شعر کلاسیک فارسی و میراث پیشینیان می دانند. غزل پست
مدرن در دههٔ هشتاد توانست در کشورهای دیگر فارسی زبان مانند افغانستان و تاجیکستان نیز گسترش پیدا کند و مورد استقبال نسل جوان این کشورها قرار گرفت. هم اکنون نیز غزل پست مدرن در این کشورها با پاره ای تفاوت ها به صورت جدی دنبال می شود. تاریخچه. با توجه به ادعای مقالات و مانیفست های بنیان گذاران این جریان، غزل پست مدرن به صورت پراکنده و غیررسمی از گذشته در شعر فارسی وجود داشته است. اما آنچه ما امروز به عنوان جریان غزل پست مدرن می شناسیم، از اواسط دههٔ هفتاد آغاز شد. هم زمانی بازشدن فضای فرهنگی جامعه با ورود اینترنت به ایران، به شاعران و نویسندگان جوان اجازه داد تا آثار خود را با سانسوری به مراتب کمتر عرضه کنند و همچنین آثار پیشرویی که در نشریات و روزنامه ها جایی نداشتند، مخاطب خود را در فضای مجازی پیدا کنند. برخی از نظریات، با بررسی شباهت های رمانتیسیسم حاکم بر شعر دههٔ سی ایران و غزل پست مدرن، بیان می کنند که همان گونه که اتفاقات پس از کودتای ۲۸ مرداد، به سرخوردگی هنرمندان آن زمان و سوق دادن آن ها از آرمان شهر ذهنی به فجایع اجتماعی منجر شد؛ غزل پست مدرن نیز واکنشی نسبت به جنگ هشت سالهٔ ایران و فجایع آن است، با رو
یکردی متفاوت و تکنیک محور. در واقع اگر داداییسم و سوررئالیسم، واکنش هنرمندان به جنگ جهانی اول در اروپا بود، می توان رواج هنر پست مدرن در آمریکا را نیز به واکنش هنرمندان به جنگ جهانی دوم و جنگ ویتنام مرتبط دانست. با همین استدلال، جریان های شعر زبان گرا و غزل پست مدرن می توانند واکنش هنرمندان به جنگ هشت سالهٔ ایران و عراق و تبعات ناشی از آن، تلقی شوند. شاید از همین رو است که خوانش جدیدی از جنگ، سوژهٔ بخش قابل ملاحظه ای از غزل های پست مدرن بوده است. منتقدانی نظیر محمد حسینی مقدم این جریان را به سه دورهٔ آغاز و تجربه گرایی، تثبیت و تئوریزه شدن، گسترش و همه گیری تقسیم می کنند، که از جدا شدن این جریان از غزل روایی (غزل فرم)، آغاز شده و به همه گیر شدن آن در کشور می رسد. ریشه یابی غزل پست مدرن و آغاز آن در دههٔ هفتاد شمسی. اگرچه بسیاری از منتقدان و بنیان گذاران این جریان، اولین جرقه های آن را مربوط به قرن ها قبل و تجربه هایی در اشعار مولانا، حافظ و حتی شعر دورهٔ مشروطه می دانند؛ اما بی گمان مهم ترین عامل شکل گیری این جریان، تجربه های رضا براهنی در دههٔ هفتاد شمسی و آثاری همچون "خطاب به پروانه ها و چرا من دیگر شاعر نی
مایی نیستم؟" بوده است. برخی از منتقدان، سید مهدی موسوی را بنیان گذار و «پدر غزل پست مدرن» تلقی می کنند و مقالات بسیاری به بررسی تأثیر او، کارگاه ها و شعرش در شکل گیری این جریان پرداخته اند. هرچند برخی از مقالات نیز این بنیان گذاری را رد کرده یا به آن نقدهایی وارد کرده اند. او در نیمهٔ دوم دههٔ هفتاد خورشیدی، با چاپ مجموعهٔ زیرزمینی "فرشته ها خودکشی کردند" و مقالاتی نظیر «تبارشناسی غزل پست مدرن»، «شناسه های غزل پست مدرن» و «جستاری در غزل امروز» و همچنین برگزاری کارگاه های ادبی در شهرهایی نظیر مشهد، کرج، شاهرود، تهران و… نقش مهمی در ایجاد و گسترش این جریان داشته است. غزل پست مدرن در سال های آغازین خود، شامل آثاری رادیکال اما پراکنده می شد که بیش از آنکه تحت تأثیر شعر نئوکلاسیک باشد، سعی می کرد تجربه های شاعران شعر آزاد زبانگرای آن روزگار را، در قالب های شعر کلاسیک فارسی پیاده کند. این اشعار، در آن سال ها تحت عناوینی نظیر «غزل متفاوت»، «غزل متفاوط» و «غزل پیشرو» نیز سروده می شد، اما در دههٔ هشتاد شمسی اتفاق نظری بین منتقدان و شاعران این جریان برای استفاده از ترکیب «غزل پست مدرن» ایجاد شد. در آن سال ها غزل پست مد
رن جریانی به شدت نخبه گرا با مخاطبانی محدود بود و با مخالفت های گسترده ای در بین هواداران شعر سنتی و همچنین حاکمیت روبرو بود. تقریباً اکثر مجموعه های غزل پست مدرن در دههٔ هفتاد و هشتاد، موفق به کسب مجوز از وزارت ارشاد نمی شدند که علل این مسئله در مصاحبه های شاعران این جریان، مباحث فلسفی و نقد فراروایت ها، بیان بی پرده و دایرهٔ واژگانی وسیع و بدون سانسور، بررسی مسائل و مشکلات اجتماعی، و همچنین مخالفت ممیزان وزارت ارشاد با هر جریان پیشرو عنوان شده است. گسترش و همه گیری در دههٔ هشتاد و نود شمسی. با گسترش فضای مجازی و وبلاگ نویسی فارسی، غزل پست مدرن با عبور از سد سانسور یا دور زدن آن به روش های گوناگون، توانست به مخاطب عرضه شود و در فضای مجازی طرفداران زیادی را کسب کرد. انتخاب وبلاگ های شاعران غزل پست مدرن نظیر مهدی موسوی، فاطمه اختصاری و… به عنوان محبوب ترین وبلاگ های فارسی در جشن های پرشین بلاگ، بازتاب های گوناگونی را در خبرگزاری ها و نشریات داشت. در سال های بعدی، برگزاری اولین جشنوارهٔ کشوری غزل پست مدرن و چاپ منتخبی از اشعار در مجموعه ای به نام "گریه روی شانهٔ تخم مرغ" (با داوری فاطمه اختصاری و مونا زنده دل و
با مقدمهٔ محمدعلی بهمنی)، چاپ اولین نشریهٔ تخصصی غزل پست مدرن با نام "همین فردا بود"، و همچنین به چاپ رسیدن برخی از کتاب های شاعران این جریان پس از سال ها توقیف، به محبوبیت و همه گیری بیشتر «غزل پست مدرن» کمک کرد؛ هرچند خود مهدی موسوی اعتقاد دارد که این استقبال به علت نوجویی و هماهنگ بودن غزل پست مدرن با خواسته های نسل جدید مخاطبان از ادبیات فارسی بوده است. استقبال از این اشعار، باعث گرایش خوانندگان نسل جدید به همکاری با شاعران غزل پست مدرن شد. همکاری شاعران این جریان با خوانندگانی نظیر آرش سبحانی، شاهین نجفی، محسن نامجو، شادی امینی، نوید زردی، آریا آرام نژاد و… باعث شد مخاطبان گسترده تری با غزل پست مدرن آشنا شوند و علاقه مندان به این جریان در جامعه گسترش پیدا کنند. این استقبال در سال های بعد نیز ادامه پیدا کرد و به تأثیرگذاری جریان غزل پست مدرن بر دیگر شاخه های ادبی نظیر ترانه و استفاده از تکنیک های این جریان در آثار ترانه سریان انجامید. فشارها، دستگیری ها و حواشی. انتشار بسیاری از مجموعه های غزل پست مدرن به صورت زیرزمینی بوده یا در صورت دریافت مجوز نشر، به سرعت از بازار جمع شده اند. نشرهایی مانند سخن گستر،
نصیرا و… به خاطر چاپ کتاب های غزل پست مدرن، با وجود اِعمال سانسور و داشتن مجوز از وزارت ارشاد، در نمایشگاه کتاب بسته شدند. بابک اباذری، مسؤول نشر نصیرا، پس از گذشت چند ماه از چاپ کتاب مهدی موسوی و توقیف آن در نمایشگاه کتاب، در دریا غرق شد و درگذشت. در سال های اخیر بسیاری از شاعران جریان غزل پست مدرن نظیر مهدی موسوی، فاطمه اختصاری، محمد بم، محمدرضا حاج رستم بگلو و… توسط نهادهای امنیتی دستگیر و به زندان های طویل المدت محکوم شده اند. همچنین بسیاری از شاعران و ترانه سرایان جوان غزل پست مدرن، توسط نهادهای امنیتی احضار شده و تحت فشار قرار گرفته اند. برخورد با شاعران غزل پست مدرن، محدود به دستگیری نبوده است و می توان به فشارهای گوناگونی نظیر حملهٔ گسترده در شبکه های اجتماعی، تخریب و توهین در وب سایت ها و برنامه های تلویزیونی و… به عنوان بخش دیگری از مشکلات شاعران غزل پست مدرن اشاره کرد. تعاریف و ویژگی ها. اولین بار در دههٔ هفتاد شمسی بود که منتقدان، اصطلاح «غزل پست مدرن» را برای اشاره به غزل های پیشرویی استفاده کردند که از لحاظ زبانی و ساختاری با اشعار کلاسیک بسیار متفاوت بودند و از دیدگاه تفکر و تکنیک، شباهت های ا
نکارناپذیری با جریان شعری پست مدرن داشتند. بنیان گذاران این جریان، آن را اجرای شعر پست مدرن در قالب های کهن فارسی و نوعی تلفیق و کلاژ می دانند. دو علت اصلی برای این تلفیق و ایجاد این جریان بیان شده است: بازتاب وضعیت ناسازگار انسان امروز در جامعه ای در حال تجربهٔ مدرنیزاسیون وارداتی و همچنین نوعی بازگشت آگاهانه به گذشته که در ابتدای پیدایش هنر پست مدرن در معماری نیز اتفاق افتاده بود. از نظر مهدی موسوی، قالب غزل با توجه به محدودیت هایی که از آن برخوردار است (نظیر وزن، قافیه، ردیف، تعداد ابیات و…)، ماکت کوچکی از جهان مدرن است که هنرمند همواره با نظم و قاعده مندی آن درگیر بوده است و غزل پست مدرن دوربینی است که این جدال همیشگی را تصویر می کند. با آن که هیچ مانیفستی تا به امروز برای این جریان داده نشده است، اما شاعران آن بر روی این کلیت به توافق رسیده اند که «غزل پست مدرن»، سرودن شعر در یکی از قالب های کلاسیک است درحالی که محتوای غالب بر اثر، به اندیشهٔ پست مدرن تعلق داشته باشد. البته با توجه به گستردگی و پیچیدگی مفهوم پست مدرن و تفاوت آرایی که در بین نظریه پردازان آن در جهان وجود دارد، شاهد غزل های پست مدرن با روی
کردهایی کاملاً متفاوت هستیم که در ظاهر به یکدیگر شباهت چندانی ندارند. نقد «روایت های کلان» نظیر علم، عقل، دین، مارکسیسم و… از مفاهیم پست مدرنی است که در بسیاری از آثار این جریان دیده می شود. همچنین مفاهیمی مثل نسبی گرایی اخلاقی، به نوع روایت و شخصیت پردازی های موجود در غزل پست مدرن، شکلی متفاوت از اشعار پیش از خود داده است. عنوان جریان. در دههٔ هفتاد، عناوین گوناگونی برای این اشعار و تلفیق اندیشهٔ پست مدرن با قالب های کلاسیک پیشنهاد شد، اما در نهایت منتقدان بر استفاده از اصطلاح «غزل پست مدرن» توافق داشتند و در سال های پس از آن، نام های دیگر به فراموشی سپرده شدند یا کارکردی متفاوت پیدا کردند. یکی از مسائلی که ذهن منتقدان را در این سال ها به خود مشغول کرده است، متناقض نما بودن ترکیب «غزل پست مدرن»، به خاطر محدودیت ها و نظم موجود در قالب های کلاسیک فارسی و قواعد حاکم بر عروض و قافیه است که با نظم گریزی و هنجارشکنی هنر پست مدرن ظاهراً در تضاد است. شاعران غزل پست مدرن، به این سؤال، پاسخ های متفاوتی داده اند: عده ای اعتقاد دارند، زندگی انسان امروز، سرشار از موقعیت ها و وضعیت های پارادوکسیکال است و این جریان شعری، ت
نها بازنمودی از جهان پیرامون است. آن ها غزل پست مدرن را نمادی از انسانی درگیر با مظاهر مدرنیته می دانند که با کت وشلوار برای خرید کله پاچه می رود یا در آپارتمان ۴۰ متری اش پیتزای قرمه سبزی می خورد. این گروه با استناد به جمله ای از ژاک دریدا که می گوید «ساختارشکنی، بدون پذیرش یک ساختار، اساساً بی معناست»، اتفاقاً بستری مدرن و قاعده مند را برای شورش علیه آن و خلق شعر پست مدرن ضروری می دانند و اعتقاد دارند جریان «غزل پست مدرن»، می تواند بهترین قالب برای بازتاب دغدغه های هنرمندانی باشد که کشور آن ها در حال تجربهٔ مدرنیتهٔ وارداتی است و این جریان، بازتاب تعارض فرم و محتوا در جهان پیرامون است. در مقابل، عده ای دیگر از شاعران این جریان اعتقاد دارند که در تفکر نسبی گرای پست مدرن ها، چیزی به نام تناقض یا تضاد وجود ندارد، زیرا نه تنها نگرش به جهان از حالت دو دویی، به وضعیتی طیفی بدل می شود و کلماتی مثل زیبا، زشت، گرم، سرد، منظم، نامنظم و… معنای سنتی خود را از دست می دهند، بلکه هر مقایسه و قضاوتی در جهان پست مدرن بی معنا خواهد بود. در این جهان، نه تنها غزلِ چارچوب محور می تواند حامل اندیشهٔ پست مدرن باشد، بلکه هر صفت یا
ویژگی یا امری از معنایی قطعی طفره می رود. با این دیدگاه، متناقض دانستن غزل پست مدرن، حاصل یک نقد مدرنیستی است و حاکی از عدم درک سوژه و ابزار شناسایی آن. البته تعدادی از اندیشمندان پست مدرن نظیر ایهاب حسن، در نظرات متأخر خود، نسبی گرایی مطلق را رد کرده و پاره ای تقابل ها را به صورت لغزنده و مملو از استثنا قبول کرده اند. در ترکیب «غزل پست مدرن»، واژهٔ «غزل» به عنوان مجاز جزء از کلِ تمام قالب های کلاسیک و مقید به رعایت وزن و قافیه قرار گرفته است؛ پس با این تعریف، «غزل پست مدرن» می تواند در قوالبی جز غزل، نظیر مثنوی، چهارپاره، مسمط و… نیز سروده شود. در سال های اخیر، گرایش به قالب های ترکیبی و ابداعی در بین شاعران این جریان، بیشتر به چشم می خورد. همچنین از دیدگاه نشانه شناختی، غزل، ‭ ‬قالبی‭ ‬محدود و قاعده مند‭ ‬از‭ ‬نظر‭ ‬تعداد‭ ‬ابیات، ‭ ‬مضمون، ‭ ‬وزن، ‭ ‬قافیه، ‭ ‬ردیف‭ ‬و… است. این ویژگی ها می تواند غزل را به نمادی از‭ ‬فرایند‭ ‬یکسان سازی‭ ‬جهان‭ ‬مدرن بدل کند؛ ‭ ‬جایی‭ ‬که‭ ‬زنگ‭ ‬کارخانه ها، رسانه های جمعی، صنعت مُد و… در حال تهی کردن انسان ها از هویت های فردی خود هستند. انسان مدرنی که تنها در تأیید جامعه
و دیگران معنا پیدا می کند، همان گونه که شاعر غزل کلاسیک هر چه بیشتر به قاعده ها تن بدهد، غزلی موفق تر شکل گرفته است. قالب «غزل»، در دههٔ هفتاد، رایج ترین قالب شعری در بین شاعران غزل پست مدرن بود اما با آغاز دههٔ هشتاد، قالب چهارپاره بسیار محبوب شد و مورد استقبال قرار گرفت. در دههٔ نود، نمی توان قالب خاصی را به عنوان رایج ترین قالب «غزل پست مدرن» نام برد، اما می توان به گسترش به کارگیری قالب های جدید، در آثار شاعران جوان اشاره کرد. تکنیک های رایج. به نظر می آید که رواج شعر زبانگرا در ایران در دههٔ هفتاد شمسی، تأثیر بسیاری بر شکل گیری غزل پست مدرن داشته است. تکنیک های مختلفی برای اشعار این جریان در دوره های مختلف نام برده شده است که از مطرح ترین آن ها می توان چندصدایی، نگاه غیرخطی به زمان، فرم های پیچیده، ترفندهای زبانی، طنز و آیرونی، گروتسک، فاصله گذاری بین راوی و مؤلف و… را نام برد. بسیاری از شاعران غزل پست مدرن در مقالات و مصاحبه های خود تأکید کرده اند که ویژگی های تکنیکی مرسوم در غزل پست مدرن، تنها نتیجهٔ تعامل با محتوای پست مدرن اثر بوده است و استفاده از این تکنیک ها، شعری با اندیشهٔ سنتی را پست مدرن نمی