Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در فیزیک، به خصوص در نظریه نسبیت (که سرعت در آن از اهمیت ویژه ای برخوردار است.)، چهار سرعت یک سرعت برداری چهار بعدی است و به نوعی می توان گفت چهارسرعت ورژن نسبیتی سرعت برداری سه بعدی در فیزیک کلاسیک است. در واقع در فیزیک انرژی های بالا و در سرعت هایی نزدیک به سرعت نور بردار سرعت سه بعدی جای خود را به بردار سرعت چهار بعدی می دهد و به دلیل همین چهار بعدی بودن بردار سرعت در انرژی های بالا به آن لقب چهار سرعت (یا بردار چهار سرعت) را داده اند. در فیزیک کلاسیک. بردار سرعت در فیزیک کلاسیک سه بعدی است، در فیزیک کلاسیک بردار سرعت به معنی سرعت یک جسم در یک جهت خاص است، مسافتی که جسم متحرکت طی می کند تقسیم بر زمان مصرف شده برای طی کردن آن مسافت را سرعت می نامیم که برابر است با مشتق بردار مسیر حرکت آن جسم نسبت به زمان: formula_1 در نظریه نسبیت. برای تعریف بردار چهار سرعت در نظریه نسبیت ابتدا باید با سرعت آشنا شویم، سرعت ویژه ی یک ذره (که با سرعتی نزدیک به سرعت نور حرکت می کند.) برابر است با فاصلهٔ پیموده شده توسط آن ذره تقسیم بر زمان ویژه ی ذره: formula_2 سرعت ویژه یک کمیت مرکب است، از این نظر که مسافت طی شده توسط ذره در
سیستم آزمایشگاه اندازه گیری می شود ولی زمان در چارچوب ذره. همان طور که مشاهده می شود سرعت و سرعت ویژه به وسیلهٔٔ عامل لورنتس به هم مربوط می شوند. علت تعریف شدن سرعت ویژه. علت استفاده از سرعت ویژه این است که اگر بخواهیم از سیستم آزمایشگاه به یک سیستم در حال حرکت برویم در معادله کلاسیک سرعت هر دو صورت و مخرج باید تبدیل شوند که فقط زحمت شما را زیاد می کند، فیزیکدانان ذرات بنیادی خیلی باهوش هستند به همین دلیل سرعت ویژه را تعریف کرده اند. چراکه فقط صورت آن نیاز به تبدیل شدن دارد چون زمان ذره τ ناوردا است و نیاز به تبدیل ندارد، سرعت ویژه η در واقع نشانگر سه بعد از چهار بعد بردار چهار سرعت است؛ و بعد چهارم مربوط زمان است. زمان ذره. فرض کنید سوار بر ذره ای هستید که در سرعت خیلی بالایی (در واقع سرعتی نزدیک به سرعت نور) حرکت می کند، بر طبق نظریه نسبیت، ساعت ذره در حال حرکت نسبت به ساعت آزمایشگاه به کندی حرکت می کند (همین طور ضربان قلب شما، متابولیسم شما، صحبت کردن شما و حتی فکر کردن شما، همه چیز!). هنگامی که زمان آزمایشگاه به اندازه خیلی کوچکی dt جلو می رود، زمان ساعت مچی شما dτ (که فرضاً سوار بر ذره پر سرعتی هستید.)
به اندازهٔ مقدار کوچکتری جلو می رود: formula_3 علت این اختلاف عامل لورنتس است. بردار چهار سرعت. همان طور که متوجه شدید کار کردن با η سرعت ویژه راحت تر است. بدین ترتیب تعریف بردار چهار سرعت راحت تر است، بردار چهار سرعت برابر است با مشتق چهار بردار نسبت به زمان ذره: formula_4 نحوه دیگر نمایش بردار چهار سرعت. اگر استفاده کردن از علائم یونانی (مثل μ که مشخصه چهار بعد مکان-زمان هست) شما را خسته می کند، می توانید از حروف بزرگ انگلیسی برای بردار سرعت چهار بعدی و از حروف کوچک انگلیسی برای بردار سرعت سه بعدی استفاده کنید: تبدیلات بردار چهار سرعت. اکنون همانند چهار بردار به راحتی با استفاده کردن از ماتریس Λ، می توان تبدیلات بردار چهار سرعت را به صورت فشرده نمایش داد: formula_5 ناوردای چهار سرعت. همچنین همانند چهار بردار با استفاده از ماتریس تانسور متریک g می توان ناوردای بردار چهار سرعت را به دست آورد (که این کمیت ناوردا همان مجذور ثابت سرعت نور است، c²): چهار تکانه. برای مطابقت و سازگاری قانون بقای اندازه حرکت با اصل نسبیت، اندازه حرکت را به صورت چهار تکانه تعریف می کنند تا قانون بقای اندازه حرکت به قلمرو نسبیت بسط دا
ده شود: formula_6 چهار سرعت (مکانیک سیالات نسبیتی). در مکانیک سیالات نسبیتی و شبه-سیالات نجومی چهار سرعت به صورت یک میدان برداری تعریف شده است، احمد رضا استخر در معادله متریال-ژئودزیک (ببینید چهار شتاب و چهار نیرو) از این نوع چهار سرعت استفاده کرده است، مشتق گیری از این نوع چهار سرعت هم باید مشتق هموردا و هم باید مشتق کل باشد (مشتق کل-همورا). چهار سرعت برداری میدانی. در معادله متریال-ژئودزیک استخر چهار سرعت برداری میدانی به این صورت تعریف شده است که (در مکانیک سیالات نسبیتی) چهار سرعت تابعی از چهار بردار نیز هست: formula_7 نحوه مشتق گیری از چهار سرعت برداری میدانی. نحوه مشتق (یا مشتق کل) گیری از چهار سرعت میدانی نسبت به زمان ذره در مکانیک سیالات نسبیتی به صورت زیر است:
پرومناد دز آنگله نام خیابان و تفرجگاه مشهوری در شهر نیس در پروانس آلپ-کوت دازور فرانسه است که در امتداد دریای مدیترانه واقع شده است. این خیابان از فرودگاه در غرب به سمت اسکله آمریکا در شرق، با فاصله ای در حدود ۷ کیلومتر امتداد می یابد. در تاریخ ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۶ در پرومناد دز آنگله طی یک حمله، یک کامیون به انبوه مردم که در جشن های روز ملی فرانسه حضور داشتند حمله کرد. طی این حادثه دست کم ۸۴ تن کشته شدند.
عصر دریانوردی به فاصلهٔ زمانی اواخر قرن شانزدهم تا اواسط قرن نوزدهم گفته می شود. این دوره زمانی، در واقع عصر جدید نخستین بود که تجارت خارجی و جنگ دریایی به طور عمده بوسیلهٔ کشتی بادبانی انجام می گرفت. این دورهٔ زمانی از اهمیت بالایی برخوردار است؛ چرا که کشتی های با بادبان های چهار گوش، اروپائیان را به سرزمین های بسیاری در سراسر جهان رساند و بزرگ ترین مهاجرت انسان را در تاریخ بشر رغم زد. همانند اغلب دوره های تاریخ بشر، این تعریف نیز کلی است، اما به اندازهٔ کافی از جامعیت برخوردار است. این دورهٔ به طور عمده شامل جنگ لپانتو در ۱۵۷۱، با نقش اساسی نیروی پارو است تا نبرد هامپتون رودز در ۱۸۶۲، زمانی که آیرونکلاد سی اس اس ویرجینیا، کشتی های یواس اس کامبرلند (۱۸۴۲) و یواس اس کانگرس (۱۸۴۱) را نابود نمود و پیشرفت چشم گیری در موتور بخار حاصل شد. کشتی و دریانوردی روش مقرون به صرفهٔ حمل و نقل به سرزمین های دور دست در دههٔ ۱۹۲۰ بودند. در این دوره، کشتی ها به سوخت فسیلی یا موتورهای پیچیده نیاز نداشتند؛ بنابراین به حمل و نقل زمینی ترجیح داده می شدند. اما با پیدایش کشتی های نیروی بخار، امکان حمل و نقل سریع تر و عدم وابستگی به
بادهای بسامان نیز حاصل آمد. عصر طلایی دریانوردی. عصر طلایی دریانوردی به طور عمده به قرن نوزدهم بر می گردد؛ زمانی که استفاده های تجاری از دریا به طور قابل ملاحظه ای رونق گرفت و تا زمان پیدایش کشتی بخار ادامه یافت. عده ای عصر طلایی دریانوردی را منحصر به دورهٔ پیدایش کشتی های تندرو می دانند؛ اما برخی دیگر آن را به فواصل بین ۱۸۵۰ تا دههٔ ۱۹۰۰ و پیش از به وجود آمدن تغییرات اساسی در این صنعت نسبت می دهند.
دنیلو کاتالدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که برای باشگاه لاتزیو بازی می کند.
اگر لوسی سقوط می کرد فیلمی است محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی اریک شفر است. در این فیلم بازیگرانی همچون سارا جسیکا پارکر، اریک شفر، بن استیلر، الی مک فرسن و اسکارلت جوهانسون ایفای نقش کرده اند.
اندونزی با ۲۵ ورزشکار در ۶ رشته ورزشی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریودوژانیرو برزیل حضور یافت. این پانزدهمین حضور این کشور در بازی های المپیک تابستانی، با توجه به عدم شرکت در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ توکیو و بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ مسکو به سبب حمایت از تحریمایالات متحده آمریکا است.و این تیم در مجموع با ۳ مدال که شامل ۱ مدال طلا و ۲ نقره در رده ۴۶ بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ قرار گرفت.
انگیزه عدالت یا تنها دلیل فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ به کارگردانی آرنه گلیمچر است. در این فیلم بازیگرانی همچون شان کانری، لارنس فیشبرن، کیت کپشا، بلر آندروود، اد هریس، کریستوفر مری، اسکارلت جوهانسون، روبی دی، دانیل جی. تراونتی و ند بیتی ایفای نقش کرده اند.
مکس هاینله (؛ ۲۳ فوریه ۱۸۸۲ – ۱۹ آوریل ۱۹۶۱) یک شناگر و بازیکن واترپلو اهل آلمان بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا ۲۰۰ متر تیمی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۰۰ اشاره کرد.
یولیوس فری (؛ ۲۵ اکتبر ۱۸۸۱ – ۲۸ اوت ۱۹۶۰) یک شناگر اهل آلمان بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا ۲۰۰ متر تیمی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۰۰ اشاره کرد.
مکس شونه (؛ ۲۰ ژانویه ۱۸۸۰ – ۱۶ ژانویه ۱۹۶۱) یک شناگر اهل آلمان بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا ۲۰۰ متر تیمی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۰۰ اشاره کرد. منابع. مکس شونه در وبگاه databaseolympics.com
نعل اسب، محصول ساخته شده ای است که بیشتر و معمولاً از فلز ساخته شده؛ هرچند قسمت هایی از آن، یا گاهی همهٔ آن را از مواد مصنوعیِ مدرن هم می سازند. این محصول برای محافظت سم اسب در برابر سایش طراحی و ساخته شده است. نعل اسب در قسمت کف سم (پالمار)، از طریق دیوارهٔ غیرِ حساسِ سُم، و بر روی آن، معمولاً میخ کوبی می شود، که بافت آن دیواره در مقایسه با آناتومیِ بدنِ انسان به ناخن شصت پا شبیه است؛ هر چند بسیار بزرگتر و ضخیم تر است. با این حال، در بسیاری از موارد برای نصب نعل استفاده از چسب هم متداول است. نصب و پردایش نعل اسب حرفه ای تخصصی است، انجام آن توسط یک نعل بند، که متخصص در آماده سازیِ پا، ارزیابی دشواری های بالقوهٔ لنگش، و نصب نعل مناسب، از جمله توجه به ویژگی ها، و ارائهٔ چاره اندیشی های درمانی و چاره سازی ها؛ که می تواند مورد نیاز باشد، انجام می شود. در برخی از کشورها، مانند بریتانیا، انجام پیشهٔ نعلبندی از نظر قانونی تنها به افراد دارای مهارت ها و تجربه های ویژه محدود شده است. در برخی دیگر از جاها، مانند ایالات متحده آمریکا، که در آنجا داشتن مجوز حرفه ای به صورت قانونی مورد نیاز نیست، سازمان های حرفه ای ارائهٔ
برنامه های صدور گواهینامه برای افراد واجد شرایط همچنین شناسایی و معرفی آنان را بر عهده دارند. نعل اسب در گونه های گسترده ای؛ چه از نظر جنس مواد به کار رفته و نیز از منظر سبک و ویرایش و کیفیت، در دسترس است. هر نوع هم برای انواع مختلف اسب و نیز برای کاری که آن ها انجام می دهند بهسازی شده و توسعه یافته اند. رایج ترین مواد که نعل اسب از آن ساخته می شود فولاد و آلومینیوم است، امادر ساختن نعل تخصصی ممکن است از لاستیک، پلاستیک، منیزیم، تیتانیوم، یا مس هم استفاده شود. به نظر می رسد که استفاده از فولاد در ورزش هایی که در آن ها دوام و استحکام ضرورتاً مورد نیاز است، ترجیح داده می شود مانند چوگان، سوارکاری، پرش با اسب نمایشی، و اسب سواری های غربی (وسترن) است. نعل اسب های آلومینیومی سبکترند، بنابراین آن ها را در مسابقه های اسب دوانی، که در آن یک نعل اسب سبک تر مورد نظر است، عموماً استفاده می شود، و اغلب باعث تسهیل انواع خاصی از جنبش ها می شود، و همچنین در متد و روش درساژ نیز مورد استفاده قرار گرفته است. برخی از نعل اسب ها دارای «کالکین»، یا «کالک»، هستند: که آن برآمدگی در قسمت پنجهٔ پا یا پاشنهٔ نعل، یا در هر دو، (جلو یا
عقب نعل) به منظور ارائه کشش اضافی به اسب ازآنها استفاده می شود. خرافاتی در مورد نعل اسب در دنیا وجود دارند. زمانی که نعل اسب به عنوان یک طلسم نگهداری می شود، اشاره به این باور است که: نعل اسب اقبال نیک می آورَد. برخی معتقدند که آویختن آن به صورت سر به بالا (دو انتها به سوی بالا) موفقیت و شانس را مانند یک ظرف ذخیره سازی می کند؛ مثلاً، هر گونه شانس و اتفاقِ خوبِ معَلّق و شناورِ در حال گذر را. نعل اسبی که به صورت وارونه آویزان شده باشد بد شانسی می آورَد، از آنجا که اتفاق های خوب نگهداری نمی شوند و به بیرون می ریزند. گروهی دیگر معتقدند که نعل اسب باید به صورت وارونه آویزان شود زیرا در آن صورت شانس ها و موفقیت هایی را که نعل اسب گِرد آورده بر مردم اطراف خود می پراکَنَد. گونهٔ تلطیف شده ای از نعل اسب برای بازی همه پسند پرتاب نعل اسب ساخته شده و استفاده می شود. پیشینه. از روزگاران نخستینِ اهلی سازی اسب، و حیوانات کار شرایط بسیار دشواری که منجر به شکستگی یا سایش بیش از حد سُم در میان این چارپایان می شد وجود داشت. مردم باستان از دیرباز نیاز به وجود یک پوشش اضافی ورای بافت های سختِ طبیعیِ دیواره ها (و گاهی اوقات تنها)
و نیز از قسمت هایی از سم داخلی اسب را می شناخته اند و به اهمیت آن پی برده بودند. یک نمونهٔ اولیهٔ حفاظت سُم در آسیای باستان دیده شده، که در آن سم اسب در پوست خام (دباغی نشده)، چرم یا مواد دیگر برای هر دو هدفِ درمانی و حفاظت و پیش گیری پیچیده شده، دیده می شود. از یافته های باستان شناسی در بریتانیا، رومی ها به نظر می رسد در تلاش برای محافظت سم ها، پای اسب خود را با یک بند در یک کفهٔ جامد "سندل اسب " که دارای شباهت کمی به بوت سم مدرن است قرار دهند. مورخان، نظریه های متفاوتی در مورد منشأ نعل اسب ابراز کرده اند. از آنجا که آهن کالای پر ارزشی بوده، همیشه و در همهٔ زمینه ها، هر جسم آهنی فرسوده ای به منظور بازیافت ذوب گشته و سپس مورد استفادهٔ مجدد قرار می گرفته، پیدا کردن گواه و مدرکِ روشنِ باستان شناسی در این مورد کاری بس دشوار است. هرچند که برخی این امتیاز را به درُویدها داده اند، هیچ گواه استواری برای پشتیبانی از این ادعا وجود ندارد. در سال ۱۸۹۷ چهار نعل اسب برنزی با آنچه که ظاهراً سوراخ هایی برای سوار کردنشان هستند، در مقبره های اتروسکی متعلق به حدود ۴۰۰ سال قبل از میلاد پیدا شده است. این ادعا که رومیان «کفش استر
» را، در زمانی پس از، ۱۰۰ سال قبل از میلاد اختراع کرده اند توسط برخی از مورخان با منبعی از کاتولوس که در ۵۴ سال قبل از میلاد درگذشته قابل پشتیبانی است. با این حال، مفهوم از این منابع در اشاره به استفاده از «نعل اسب» و «کفش اَستَر» در رم، ممکن است اشاره به چکمه های چرمی «سندل اسب آبی» که توسط یک صفحهٔ آهنی تقویت می شده، بوده تا نعل اسب میخ شده. منابع موجودی که به نعلِ قابل میخ کوبی اشاره دارند به نسبت تازه هستند، برای اولین بار آن ها حدود سال های ۹۰۰ میلادی ظاهر شده اند، اما با توجه به اینکه برخی از آن ها در لایه هایی از خاک یافت شده احتمال استفادهٔ زودتر وجود دارد. هیچ یک از منابع موجود به میخ نعل اسب قبل از سلطنت امپراتور لئوی ششم و از سال ۹۷۳ گاه به گاه مراجعی به آن ها را می توان یافت. اولین رکورد روشن از نعل اسب آهنی اشاره به «هلالی شکل های آهنی و میخ هایشان» در ۹۱۰ میلادی است. شواهدی که نشان از بودن نعل میخی تا پیش از ۵۰۰ یا ۶۰۰ میلادی از هر نوع داشته باشد بسیار ناچیز است؛ هرچند که یافته ای به تاریخ سدهٔ پنجم از یک نعل اسب، به طور کامل همراه با میخ ها، که در آرامگاه شاه فرانکی شیلدریک یکم من در تورنه، بلژ
یک پیدا شده است. حدود ۱۰۰۰ میلادی، نعل اسب برنز ریخته گری شده با سوراخ میخ هایش در اروپا رایج شد. وجه مشترک طراحی آن ها داشتن لبهٔ بیرونی با حاشیه و شش سوراخ میخ بود. در سده های ۱۳ و ۱۴ تولید گستردهٔ نعل اسب آهنی را به ارمغان آورد. در زمان جنگ های صلیبی (۱۰۹۶ تا ۱۲۷۰)، حضور نعل اسب در همه جا گسترده بود و در منابع مختلف در بارهٔ آن نوشته شده است. در آن دوره، با توجه به ارزش آهن، نعل اسب حتی به جای سکه در پرداخت مالیات پذیرفته شد. از سدهٔ ۱۳، نعل در مقادیر زیاد قالب ریزی شد و به صورت آماده برای استفاده در دسترس بود. روند نعل بندی «نعل داغ» که شکل دادن یک نعل اسب تفتیده بلافاصله پیش از نصب آن بر سم اسب است، در سدهٔ ۱۶ رایج شد. نیاز به نعل اسب، هنر و صنعت آهنگری را به «یکی از صنایع دستی اصلی بزرگ روز و قرون وسطی متحول ساخت و به توسعهٔ فلزکاری و متالورژی مدرن کمک کرد.» رساله ای نیز در ۱۷۵۱ به نام "بی پا، بدون اسب" ("No Foot, No Horse") که به مفهوم «اسب نداشتن مانند پا نداشتن است» در انگلستان منتشر شد. در سال ۱۸۳۵، نخستین پروانهٔ ثبت اختراع آمریکا برای یک ماشینِ تولید نعل اسب که توانایی ساختن تا ۶۰ نعل اسب در ساعت
را داشت صادر شد. استفاده از نعل اسب. تغییرات زیست محیطی مرتبط با اهلی سازی. اهلی کردن اسب و تغییرات بسیاری که این روی داد با خود به ارمغان آورد به چند دلیل نیاز به نعل را مطرح و روشن ساخت که تعدادی از دلایل، عمدتاً در ارتباط به مدیریت سم های اسب ها به اندازهٔ انتظار سخت نبودند و آسیب پذیری بیشتری در این رابطه از جود نشان می دادند. در طبیعت، یک اسب ممکن است در هر روز ۸۰ کیلومتر (۵۰ مایل) سفر کند تا علوفهٔ کافی به دست آورد. با این که اسب ها در طبیعت مناطق وسیعی از زمین های تحت پوشش خود را می پیموده اند، حرکت آن ها معمولاً با سرعت نسبتاً آهسته ای صورت می گرفت، مگر اینکه توسط یکی از شکارچیان طبیعی دنبال می شدند. آن ها همچنین به زندگی در آب و هوای جلگه ای خشک تمایل داشته و چنین مسیرهایی را تعقیب می کرده اند. در نتیجهٔ سفرِ کند اما بدون توقف در آب و هوای خشک سم پاهای اسب به طور طبیعی به صورت سمی کوچک، صاف، یک نواخت و سخت ساییده می شوند. تحریک مداوم کف پا آن را ضخیم و سخت نگه می دارد. با این حال، در مورد اسب اهلی، آن گونه که از آن ها استفاده می شود، با آنچه که آن ها در محیط طبیعی خود با آن روبرو بوده اند متفاوت است.
اسب اهلی از زیستگاه اجدادی خود به مناطق سردتر و مرطوب تر آورده شده. این خاکِ نرم تر و سنگین تر سم ها را نرم کرده و آن ها را مستعد شکستن (از وسط به دو نیم شدن) می کند، و حفاظت از سم را ضروری می سازد. در نتیجه، این در شمال اروپا بود که میخ نعل اسب در شکل مدرن آن به وجود آمد. نظریه ها و بحث ها. نعل اسب به مدت ها پیش به عنوان یک ابزار کمکی برای یاری و تقویت سم اسب؛ زمانی که در رو در رویی با شرایط گوناگون غیر طبیعیِ اهلی سازی، چه به سبب شرایط کار یا اصطبل، یا نحوهٔ مدیریت، قرار گرفته، نگریسته شده است. نسل های بسیاری از اسب ها برای: اندازه، رنگ، سرعت، و صفات دیگر، بدون توجه کافی به کیفیت و سلامت سم در پرورش نژادها داده شده اند. برخی از نژادها بیشتر وابسته به نعل اسب هستند مثل اسب های وحشی و برخی مانند موستانگ، که توسعهٔ سم قوی در آن ها به عنوان یک انتخاب طبیعی است. با این حال، همهٔ اسب های اهلی همیشه به نعل نیاز ندارند. در صورت امکان، سم «پابرهنه»، حداقل همه ساله برای بخشی از سال، گزینهٔ سالم برای بیشتر اسب ها است. با این حال، نعل اسب جایگاه خود را دارد و می تواند برای جلوگیری از آسیب های بیش از حد یا غیرطبیعی به
پا سودمند باشد. بسیاری از اسب ها در طول سال بدون نعل به سر می برند. برخی هم از حفاظت های موقت مانند چکمه های سم، برای استفادهٔ کوتاه مدت استفاده می کنند. روند نعلبندی. نعلبندی، هنگامی که به درستی انجام پذیرد، با هیچ دردی برای حیوان همراه نیست. نعلبندان بخش غیرحساس از سم را، یعنی همان منطقه که بخش رویندهٔ سم در آنجا است می تراشند. این شبیه به انجام یک مانیکور در ناخن انسان است، تنها در مقیاس بسیار بزرگتری است. قبل از شروع به نعلبندی، نعلبند با استفاده از گاز انبرها (ابزارهای کشش میخ و نعل) و سپس با تراش دیوارهٔ سم به بلندیِ مورد نظر با کمک کاردک ویژه، یک ابزار تیز انبردست مانند، و نیز قسمت میانی کف سم با چاقو است. نعل ها با پوشاندن سم از فرسایش طبیعی آن همان گونه که در طبیعت به طور طبیعی صورت می گیرد جلوگیری می کنند و پس از مدتی سم ها بیش از حد لازم بلند می شود. در اسب ها استخوان کافین در داخل سم باید در راستای استخوان های بخش بالاتر قرار گیرد. اگر سم بیش از حد بلند باشد، ارتفاع آن ها به انحراف دیگر استخوان ها تبدیل خواهد شد، که نتیجهٔ آن استرس بر روی پاهای اسب خواهد بود. نعل سپس با پا اندازه سازی می شود و انح
نای آن به شکل درست با استفاده از چکش و سندان خم می گردد، و تغییرات دیگر، مانند افزودن زبانه و گیره انجام می گیرد. نعل بندی می تواند به صورت نعل بندی سرد، که در آن خم کردن نعل فلزی بدون حرارت دادن آن انجام می شود، و نیز زمانی که امکان خم کردن فلز بی آن که نیاز به استفاده از کوره باشد صورت می گیرد. نعل بندی داغ می تواند وقت گیر باشد و نیاز به دسترسی نعل بند به کوره است؛ با این حال، این روش معمولاً هم خوانی و مناسب بهتری فراهم می کند، از نشان های نعلِ گداخته بر سمِ تازه تراشیده شده، نعل بند می تواند ناهمگونی نهفتهٔ نعل ساخته شده را ببیند و اصلاح کند. همچنین به نعل بند اجازه می دهد تغییرات بیشتری مانند طراحی و ایجاد «کالکین»، یا «کالک»، کلیپ و یک چهارم کلیپ و غیره بر نعل به وجود بیاورد. نعل بند باید مراقبت باشد که نعل گداخته را برای مدتی بیش از حد و طولانی در برابر سم قرار ندهد، گرما می تواند به سم آسیب برساند. نعل های گرم در آب قرار می گیرند تا آن ها را خنک کنند. پس از آن، نعل بند نعل را با کوبیدن میخ در سم ها در دیوارهٔ حصیری در خط سفید سم وارد می کند. میخ ها به گونه ای شکل داده شده اند که با ورودشان به داخل سم
، آن ها به سمت بیرون از دیواره خم می شوند و به این ترتیب از ورود آن ها به قسمت حساس پا جلوگیری می شود، به طوری که در طرف سطح بیرونی سم ظاهر می شوند. هنگامی که میخ به طور کامل به داخل سم رانده شد، نعل بند انتهای تیز آن ها را از بین می برد و برای این کار از کلینچر استفاده می کند (یک نوع انبر که برای این منظور ساخته شده است) یا از چکش برای خم کردن انتهای میخ ها استفاده می کند تا تقریباً هم سطح دیواره سم شوند. این کار مانع از گیر کردن آن ها به اطراف و نیز کمک به نگه داشتن میخ در جای خود و در نتیجه نگه داشتن بهتر نعل در جای خود است. نعل بند پس از آن با استفاده از یک سوهان بزرگ، لبه ها را صاف و هر لبهٔ تیز را از سم ها حذف می کند.
هربرت فن پیترزدوف (؛ ۲ ژانویه ۱۸۸۲ – ۱۶ ژانویه ۱۹۱۷) یک شناگر و بازیکن واترپلو اهل امپراتوری آلمان بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا ۲۰۰ متر تیمی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۰۰ اشاره کرد.
اسکار مولر () یک سیاست مدار، و شیمی دان اهل آلمان است.
هاینز رایسنهابر (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار، و شیمی دان اهل آلمان است.
در سال ۲۰۰۷ انجمن ریه آمریکا مصرف تنباکو به وسیله قلیان را به عنوان ماده ای نوظهور که ممکن است به مرگ منجر شود به جهان معرفی کرد. و امروزه مصرف دخانیات یکی از عمده ترین دلایل مرگ و میر قابل پیشگیری در سراسر دنیاست. صنعت دخانیات و تأثیرات مرگ بار محصولات آن سالانه بیش از ۱ تریلیون دلار به اقتصادهای جهان بابت هزینه های مراقبت های بهداشتی و از دست دادن بهره وری زیان می رساند. تخمین زده شده است در سال۲۰۲۰ بالغ بر ۷ میلیون مرگ در سراسر جهان ناشی از مصرف دخانیات می باشد و حتی برخی دانشمندان این آمار را نزدیک به ۸٫۴ میلیون نفر اعلام کرده اند. بر اساس گزارش سال ۲۰۰۵ سازمان جهانی بهداشت، استعمال دود با استفاده از دستگاه های برپایه آب یکی از مخاطرات جدی بوده و هرگز جایگزین مناسبی برای سیگار نیست. به طور میانگین هربار استعمال قلیان بیش از ۴۰ دقیقه به طول می انجامد که شامل ۵۰ الی ۲۰۰ پک است که هرکدام بالغ بر ۰٫۱۵ الی ۰٫۵۰ لیتر دود می باشد. در هر بار استفاده یک ساعته از قلیان، فرد استعمال کننده به میزان ۱۰۰ الی ۲۰۰ برابر حجم دود یک نخ سیگار، دود را وارد ریه های خود می کند. ترکیبات شیمیایی دود سیگار و قلیان با یکدیگر متفاو
ت است. نحوه عملکرد قلیان به گونه ای است که برخلاف سیگار که در آن توتون و تنباکو به صورت مستقیم می سوزد، زغال چوب موجب می شود که مخلوط توتون و تنباکو در قلیان در دمای پائین تری حرارت داده شود. درنتیجه تأثیرات دود قلیان بر سلامت افراد بسیار متفاوت است. فواید مصرف قلیان. طبق ادعای حسین روازاده، در گذشته بر سر قلیان به جای تنباکو، شنگرف می گذاشتند و با استنشاق آن بیماری سیفلیس را درمان قطعی می نمودند. بهترین نوع ورزش ریوی استفاده از قلیان به شیوهٔ بومی بوده است تا با چنین وسیلهٔ ساده ای آتش گرم همراه با دود داروها از داخل آب عبور کند و بدون اینکه قطرهٔ آب وارد دهان گردد، دود تغییر مزاج یافته، از گرمی و خشکی آن کاسته شود و بر عکس به سردی و تری آن افزوده گردد. این عاملی بود در پیش گیری از صدمه زدن به ریه ها. اگر مزاج فرد سرد و تر بود یا به زبانی گویاتر ریه دچار سردی و تری شدید بود چون گرمی و خشکی برایشان مضر نبوده است؛ لذا می توانستند از چپق دارویی با لولهٔ بلند چوبی استفاده کنند، تا اینکه اوج گرما را در طول مسیر چپق و قلیان متعادل کنند. عوارض مصرف قلیان. اگرچه برخی تصور می کنند عوارض مصرف قلیان از سیگار کمتر است ا
ما در واقع عوارض قلیان همچون عوارض سیگار است زغال قلیان حاوی فلزات سنگین بوده و غلظت سرب موجود در آن تأثیرات منفی بر سلامت انسان دارد. مقدار نیتروژن موجود در زغال قلیان برابر با سیگار است.معمولاً از زغال به عنوان منبع گرمایش برای دود قلیان استفاده می شود. به نظر می رسد خاکستر زغال نیز از عوامل مسمویت زا می باشد. برطبق تجزیه و تحلیل صورت گرفته بر روی زغال قلیان با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی با پراکندگی انرژی اشعه ایکس و طیف سنجی و آنالیز عنصری نشان داد که زغال خام حاوی فلزات سنگین مانند روی، آهن، کادمیوم، وانادیم، آلومینیوم، سرب، کروم، منگنز و کبالت در غلظت مشابه ای از سیگار است. همچنین با استفاده از روش دفع حرارتی-کروماتوگرافی گاز-اسکتومتری جرمی و تجزیه و تحلیل های صورت گرفته دود حاصل از سوختن زغال قلیان مشخص شد که این دود می تواند برای سلامتی خطرناک باشد و در مجموع ۷ ماده سرطان زا، ۳۹ عامل افسرده کننده سیستم عصب مرکزی و ۳۱ عامل بیماری های تنفسی شناسایی شد. دود قلیان همانند سیگار حاوی موادی مانند نیکوتین، قیر، مونوکسید کربن و گازهای مضری همچون آلدئیدهای فرار، ذرات بسیار ریز، و هیدروکربن های آروماتیک
چندحلقه ای می باشد. و در واقع با یک جلسه استعمال قلیان حجم بسیار بیشتری از نیکوتین و مونوکسید کربن در مقایسه با سیگار و ۲۰ برابر بیشتر از سیگار هیدروکربن های آروماتیک چندحلقه ای وارد بدن می شود. ۹۰٪ از مونوکسید کربن و ۹۵٪ از هیدروکربن های چند حلقه ای در اثر احتراق زغال قلیان ایجاد می شوند. که این نشان می دهد زغال قلیان حاوی مقادیر زیادی هیدروکربن های چند حلقه ای سرطان زا حتی پیش از روشن شدن است.زغال قلیان قالبی تجاری مورد استفاده در قلیان عمدتاً از مواد خام و با استفاده از فرآیندهای شیمیایی مختلفی تهیه شده است. از این رو این زغال ها ترکیبات شیمیایی متنوعی دارند. ترکیبات آلی فرار و هیدروکربن های آروماتیک چند حلقه ای موجود در دود قلیان منجر به التهاب دستگاه تنفسی، سردرد، تهوع، آسیب به کلیه و کبد و افسردگی سیستم عصب مرکزی خواهند شد. سطح بالای منوکسید کربن ناشی از احتراق زغال، اختلال در تحویل اکسیژن به سلول ها و عوارض عصبی را در پی خواهد داشت. کشیدن قلیان اثرات مخربی بر عملکرد قلبی عروقی، ضربان قلب، فشار خون و سیستم تنفسی دارد. دود قلیان در توسعه سرطان نیز نقش دارد. میزان ابتلا به استرس و غم واندوه در مصرف کنندگا
ن قلیان بیش از کسانی است که از قلیان استفاده نمی کنند. قدرت باروری مردان. دود قلیان به دلیل داشتن فلزات سنگینی همچون آرسنیک، کروم، سرب و کبالت، موجب کاهش تولید اسپرم شده و به دلیل شکستن کروموزم های اسپرم ها بر عملکرد جنسی مردان اثرات مخرب و سوئی دارد. همچنین دود سیگار و تنباکو سبب بروز نشت وریدی در دستگاه تناسلی مردان و اختلال جنسی می شود. دوران بارداری و پس از زایمان. مصرف دخانیات در دوره حاملگی یک نگرانی عمده در بهداشت عمومی است و برعکس سیگار کشیدن که با انگ اجتماعی به ویژه در بارداری همراه است، نگرش نسبت به مصرف قلیان در طی بارداری تا حد زیادی ناشناخته باقی مانده است. مصرف قلیان در دوره بارداری علاوه بر مخاطرات شبیه آنچه در مردان دیده می شود، زمینه بروز سرطان های سرویکس، یائسگی زودرس اختلال در جذب کلسیم و ساخت استخوان، و پوکی استخوان را هم در زنان فراهم می کند و بر سیستم باروری از طریق کاهش وزن، تخریب هورمون های جنسی،کاهش قدرت باروری، افزایش سقط های خودبه خودی، تولدهای زودرس و کاهش وزن هنگام تولد تأثیر منفی می گذارد. مصرف دخانیات یا مواجهه با دود آن در طول دوران بارداری با افزایش بیماری و مرگ و میر نوزاد ه
مراه است و می تواند موجب محدودیت رشد داخل رحمی، افزایش برخی ناهنجاری های کروموزمی و آپوپتوز جفتی شود. کودکان در مقابل تأثیرات مضر قلیان آسیب پذیر هستند و اگر در محلی باشند که در آن قلیان کشیده می شود، احتمال ایجاد عفونت های ریوی، آسم و سندروم مرگ ناگهانی نوزاد در آن ها افزایش می یابد.