Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ویلیام مکسول اوارتس «مکس» پرکینز (؛ ۲۰ سپتامبر ۱۸۸۴ – ۱۷ ژوئن ۱۹۴۷) ویراستار آثار ارنست همینگوی، اف. اسکات فیتزجرالد و توماس وولف بود. از او به عنوان معروف ترین ویراستار ادبی یاد می شود. زندگی نامهٔ وی در فیلم درام "نابغه"، اثر مایکل گرندیج، با بازی کالین فرث در نقش وی؛ به تصویر کشیده شده است. این فیلم داستان واقعی رابطهٔ پیچیدهٔ توماس وولف، نویسندهٔ آمریکایی با مکس پرکینز، ویراستار کارهای او را به تصویر می کشد.
پوئد بازی ویدئویی محصول سال ۱۹۹۵ میلادی است که توسط شرکت Any Channel تولید و در آمریکای شمالی برای کنسول ۳دی او منتشر گردید. این بازی یک سال بعد (۱۹۹۶) توسط شرکت آکولید برای پلی استیشن و ۳دی او در اروپا انتشار یافت. انتشار نسخه بازسازی دیجیتالی شده بازی در تاریخ نامعلومی از سال ۲۰۲۴ میلادی برای رایانه های شخصی و کنسول های بازی ویدئویی نسل هشتمی و نهمی برنامه ریزی شده است. خلاصه داستان. داستان بازی در مورد یک سرآشپز می باشد که سفینه اش در یک سیاره ناشناخته خراب و مجبور به فرود شده است و اکنون باید از میان مراحل پر از هیولا خود را نجات دهد. گیم پلی. «پوئد» یک بازی در ژانر تیراندازی اول شخص است. قهرمان بازی با استفاده از اسلحه های مختلف (مانند ماهی تابه و ...) باید مسیر خود را از میان ۲۶ مرحله مختلف پیدا کند و با هیولاها و موجودات عجیب و غریب زیادی مبارزه کند. یکی از ابزارهای مفید که در بازی وجود دارد، یک جت پک است که بازیباز به وسیله آن می تواند در مراحل بازی جستجو نماید و محل های مخفی را که در حالت پیاده قادر به کشف آن ها نیست، بیابد. بازتاب ها. «اسکیری لری» منتقد ماهنامه آمریکایی گیم پرو معتقد است کنترل بازی
دارای مشکل های جدی و اساسی می باشد و حرکت شخصیت اصلی بازی در بسیاری از موارد، سخت و خارج از کنترل بازیباز است. با اینحال در مورد بازی نتیجه گیری نموده که به اندازه کافی لذت بازی تیراندازی اول شخص را به بازیباز کنسول ۳دی او می دهد، در ضمن از هوش مصنوعی دشمنان، کلکسیون متنوع اسلحه ها، فضای خنده دار و فکاهی و گرافیک خوب بازی تمجید نموده است. مجله ماکسیموم، بازی را «ضعیف ترین بازی سه بعدی که تا به حال روی تمام پلتفرم ها عرضه شده» می داند. منتقد این مجله محیط سه بعدی پر از عیب فنی، کف و سطوح بدون تکستچر، طنز بسیار مصنوعی، طراحی ضعیف گرافیکی دشمنان و در نهایت کنترل بسیار ضعیف بازی را از جمله موارد ضعف و ایراد وارده بر این عنوان می داند. منتقدین ماهنامه الکترونیک گیمینگ نسخه پلی استیشن بازی را نقد نموده و آن را یک بازی بی روح و ضعیف در ژانر تیراندازی اول شخص می دانند که تفاوتی با دیگر عناوین اول شخص ندارد. Mark Lefebvre نسخه «۳دی او» بازی را نقد نموده و ضعف اصلی آن را کمبود پیشرفت نسبت به نسخه پلی استیشن می داند. اما Mike Desmond نظر دیگری در مورد این بازی دارد، او این عنوان را «یک محصول خوب با میانگین نمرات مثبت با
لا که به خوبی عناوینی مانند Doom و Duke Nukem 3D است می داند». در ضمن او از گرافیک پر از جزئیات، طراحی بسیار متنوع مراحل و مجموعه زیاد اسلحه های به دست آوردنی داخل بازی تعریف و تمجید کرده است. منتقد گیم پرو، Slo Mo بازی را فاقد حس ترس و فضای بازی هایی مانند Doom و Alien Trilogy می داند. ضمن اینکه از هوش مصنوعی و اسلحه های منحصر به فرد داخل بازی نیز تعریف نموده است. ماهنامه آمریکایی «نکست جنریشن» در نقد بازی عنوان می کند که نسخه پلی استیشن بازی تمام خصوصیات و حالت های خاص و نامانوس نسخه ۳دی او را دارا می باشد، ضمن اینکه نسخه پلی استیشن دارای کنترل بهتر و گرافیک پر جزئیات تر از نسخه اصلی بازی (۳دی او) است.
آینده () یا آنچه در پیش است () یک فیلم به کارگردانی میا هانسن-لووه محصول کشورهای فرانسه و آلمان است. که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. تصویربرداری فیلم در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۵ در پاریس آغاز شد. از بازیگران آن می توان به ایزابل هوپر اشاره کرد. این فیلم برای رقابت کسب جایزهٔ خرس طلایی در شصت و ششمین دورهٔ جشنواره بین المللی فیلم برلین برگزیده شد.
مرگ در سارایوو ( و ) یک فیلم به کارگردانی دانیس تانویچ، محصول مشترک کشورهای فرانسه و بوسنی و هرزگوین است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. این فیلم به جمع رقیبان کسب جایزهٔ خرس طلایی در شصت و ششمین دورهٔ جشنواره بین المللی فیلم برلین راه یافت.
جیمز هیندمن (؛ زادهٔ ۲۳ آوریل ۱۹۶۲ در بن، آلمان غربی)؛ یک بازیگر فیلم و تلویزیون اهل کانادا است. از فیلم هایی که وی در آن به ایفای نقش پرداخته است می توان به فیلم ال دورادو و بوریس بدون بئاتریس اشاره کرد. فیلم اخیر در شصت و ششمین دورهٔ جشنواره بین المللی فیلم برلین به نمایش درآمد و برای رقابت اصلی جوایز خرس طلایی و خرس نقره ای انتخاب شد.
بوریس بدون بئاتریس ( و ) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی دنی کوت است که در سال ۲۰۱۶ میلادی منتشر شد. از بازیگران آن می توان به دونی لوان، جیمز هیندمن و ایزولدا دیشاوک اشاره کرد. موضوع فیلم داستان مردی است که حین نگهداری از همسر در حال مرگش، رابطه ای خارج از ازدواج را آغاز می کند. این فیلم در بین ۲۳ فیلم بخش رقابتی برای کسب جایزهٔ خرس طلایی در شصت و ششمین دورهٔ جشنواره بین المللی فیلم برلین جای گرفت.
مجتبی جعفری (زاده ۱۳۳۹ در تهران) قائم مقام دبیر شورایعالی و رئیس مرکز ملی فضای مجازی کشور است، که پس از مدتی با حفظ سمت به عنوان معاون امنیت مرکز ملی فضای مجازی کشور نیز درآمد. جعفری در دوره قبل شورای عالی فضای مجازی کشور، مشاور رئیس مرکز و مجری طرح «تدوین معماری جمهوری اسلامی در فضای مجازی» بود. او پیش از این رئیس مرکز فناوری اطلاعات ریاست جمهوری، دبیر شورای عالی امنیت فضای تبادل اطلاعات، رئیس پژوهشکده امنیت پژوهشگاه فناوری اطلاعات و ارتباطات بوده است و مسئولیت تدوین سند ملی فضای تبادل اطلاعات و سند دولت الکترونیک را بر عهده داشته است. علاوه بر مسئولیتهای فوق جعفری سابقه نائب رئیسی هیئت مدیره همراه اول را نیز به مدت ۴ سال داشته است.
ریکسداگ (به سوئدی: , ؛ همچنین یا "Sveriges riksdag" ) پارلمان و نهاد عالی تصمیم گیری پادشاهی سوئد است. از سال ۱۹۷۱، ریکسداگ یک پارلمان تک مجلسی با ۳۴۹ عضو () بوده است که به صورت تناسبی انتخاب می شوند و از سال ۱۹۹۴، برای دوره های ثابت چهار ساله خدمت می کنند. انتخابات سراسری سوئد در سال ۲۰۲۲ جدیدترین انتخابات سراسری بوده است. دستورات قانون اساسی ریکسداگ در «حقوق اولیه» () برشمرده شده است و عملکردهای داخلی آن با جزئیات بیشتر در «قانون ریکسداگ» () مشخص شده است. مقر ریکسداگ در «» () در جزیره در مرکز استکهلم، در گملا ستان، شهر قدیمی استکهلم واقع شده است. ریشه های نهادی ریکسداگ در «» فئودالی قرار دارد که به طور سنتی تصور می شود برای اولین بار در سال ۱۴۳۵ در اربوگا گرد هم آمدند. در سال ۱۸۶۶، پس از اصلاحات «»، آن نهاد به یک قوه مقننه دومجلسی با مجلس بالا () و مجلس پایین () تبدیل شد. نام. کلمه سوئدی ، به صورت معین ، یک اصطلاح کلی برای «پارلمان» یا «مجمع» است، اما معمولاً فقط برای قوه مقننه سوئد و برخی نهادهای مرتبط استفاده می شود. این واژه در میان سوئدی ها علاوه بر پارلمان سوئد، برای پارلمان فنلاند و ریگی کوگو استونی و
همچنین و نیز استفاده می شود. در استفاده سوئدی، معمولاً با حروف بزرگ نوشته نمی شود. از حالت مضاف به معنای قدرت سلطنتی و به معنای یا کنفرانس گرفته شده است؛ کلمه آلمانی و کلمه دانمارکی هم ریشه هستند. «فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد» استفاده انگلیسی از اصطلاح «ریکسداگ» را در اشاره به مجلس سوئد به سال ۱۸۵۵ ردیابی می کند. تاریخچه. ریشه های ریکسداگ مدرن را می توان در جلسه ۱۴۳۵ در شهر اربوگا یافت. با این حال، احتمالاً فقط سه صنف حضور داشتند: اشراف، روحانیون و بورژواها. این سازمان غیررسمی در سال ۱۵۲۷ توسط اولین پادشاه مدرن سوئد، گوستاف یکم، اصلاح شد تا نمایندگانی از هر چهار صنف اجتماعی را شامل شود: اشراف، روحانیون، بورژواها (مردم عادی صاحب ملک در شهرها مانند بازرگانان و غیره) و دهقانان (کشاورزان صاحب ملک). این شکل از نمایندگی «Ständestaat» تا سال ۱۸۶۶ ادامه داشت، زمانی که نمایندگی توسط صنف لغو شد و پارلمان دومجلسی مدرن تأسیس شد. با این حال، عملاً تا زمانی که اصول پارلمانی در سال ۱۹۱۷ در سیستم سیاسی سوئد تثبیت شد، به معنای مدرن به پارلمان تبدیل نشد. در ۲۲ ژوئن ۱۸۶۶، ریکسداگ تصمیم گرفت خود را به عنوان یک قوه مقننه دومجلسی ب
ازسازی کند، متشکل از «Första kammaren» یا مجلس اول با ۱۵۵ عضو و «Andra kammaren» یا مجلس دوم با ۲۳۳ عضو بود. مجلس اول به طور غیرمستقیم توسط شوراهای شهرستان و شهر انتخاب می شد، در حالی که مجلس دوم مستقیماً با حق رای عمومی انتخاب می شد. این اصلاح نتیجه نارضایتی شدید از اصناف قدیمی بود که پس از تغییرات ناشی از آغاز انقلاب صنعتی، دیگر قادر به ارائه نمایندگی برای بخش های بزرگی از جمعیت نبود. با اصلاحیه «»، انتخابات عمومی سال ۱۹۷۰ اولین انتخابات برای یک مجلس تک مجلسی با ۳۵۰ کرسی بود. انتخابات عمومی بعدی برای ریکسداگ تک مجلسی در سال ۱۹۷۳، حمایت دولت را فقط از ۱۷۵ عضو به همراه داشت، در حالی که اپوزیسیون می توانست نیرویی برابر از ۱۷۵ عضو را بسیج کند. در تعدادی از موارد، رای مساوی حاصل شد و تصمیم نهایی باید با قرعه کشی تعیین می شد. برای جلوگیری از تکرار این وضعیت بی ثبات، تعداد کرسی های ریکسداگ از سال ۱۹۷۶ به ۳۴۹ کاهش یافت. اختیارات و ساختار. ریکسداگ عملکردهای عادی یک قوه مقننه را در یک دموکراسی پارلمانی انجام می دهد. قوانین را تصویب می کند، قانون اساسی را اصلاح می کند و دولت را منصوب می کند. در بیشتر دموکراسی های پارل
مانی، رئیس دولت به یک سیاستمدار مأموریت می دهد تا دولت را تشکیل دهد. تحت قانون اساسی جدید (یکی از چهار قانون اساسی اساسی) که در سال ۱۹۷۴ تصویب شد، این وظیفه از گرفته شد و به رئیس ریکسداگ واگذار شد. برای ایجاد تغییرات در قانون اساسی تحت قانون اساسی جدید، اصلاحات باید دو بار، در دو دوره انتخاباتی متوالی با یک انتخابات عمومی منظم در این بین، تصویب شوند. در ریکسداگ وجود دارد. عضویت. از سپتامبر ۲۰۲۲، ۱۶۳ عضو یا ۴۶٫۷٪ از ۳۴۹ عضو زن هستند. پنج حزب دارای اکثریت نمایندگی نمایندگان زن در سال ۲۰۲۲ هستند: حزب چپ (۱۷ از ۲۴، ۷۰٫۸٪)، حزب سبز (۱۲ از ۱۸، ۶۶٫۷٪)، لیبرال ها (۹ از ۱۶، ۵۶٫۳٪)، حزب مرکز (۱۳ از ۲۴، ۵۴٫۲٪) و حزب سوسیال دموکرات (۵۵ از ۱۰۷، ۵۱٫۴٪). حزبی که کمترین سهم نمایندگان زن را دارد، دموکرات های سوئد (۱۸ از ۷۳، ۲۴٫۷٪) است. اعضای ریکسداگ قانون گذاران تمام وقت با حقوق در ماه، از ۱ ژانویه ۲۰۲۵ هستند. طبق یک بررسی توسط جامعه شناس جنی هانسون، اعضای ریکسداگ به طور متوسط ۶۶ ساعت در هفته کار می کنند، از جمله مسئولیت های جانبی. بررسی هانسون همچنین گزارش می دهد که اعضای ریکسداگ به طور متوسط ۶٫۵ ساعت در شب می خوابند. هیئت ر
ئیسه. هیئت رئیسه از یک و سه تشکیل شده است. آنها برای یک دوره ۴ ساله انتخاب می شوند. رئیس اجازه رای دادن ندارد، اما سه معاون اجازه رای دادن دارند. دولت. پس از گفتگو با رهبران گروه های مختلف حزبی در ریکسداگ، نخست وزیر (، به معنای واقعی کلمه وزیر دولت) را معرفی می کند. سپس این نامزدی به رای گذاشته می شود. نامزدی تنها در صورتی رد می شود (به این معنی که رئیس باید نامزد جدیدی پیدا کند) که اکثریت مطلق اعضا (۱۷۵ عضو) رای «نه» بدهند؛ در غیر این صورت، تأیید می شود. این بدان معناست که ریکسداگ می تواند بدون رای «بله» به نخست وزیر رضایت دهد. پس از انتخاب، نخست وزیر وزرای کابینه را منصوب می کند و آن ها را به ریکسداگ اعلام می کند. دولت جدید در یک شورای ویژه که در کاخ سلطنتی در حضور پادشاه برگزار می شود، آغاز به کار می کند، که در آن رئیس ریکسداگ رسماً به پادشاه اعلام می کند که ریکسداگ نخست وزیر جدید را انتخاب کرده است و نخست وزیر وزرای کابینه خود را انتخاب کرده است. ریکسداگ می تواند رای عدم اعتماد را علیه هر یک از وزرای کابینه () صادر کند و در نتیجه استعفا را اجباری کند. برای موفقیت، رای عدم اعتماد باید توسط اکثریت مطلق (۱۷۵
عضو) پشتیبانی شود، در غیر این صورت شکست می خورد. اگر رای عدم اعتماد علیه نخست وزیر صادر شود، به این معنی است که کل دولت رد شده است. دولت بازنده یک هفته فرصت دارد تا انتخابات عمومی را فراخواند، در غیر این صورت روند معرفی نخست وزیر جدید از نو آغاز می شود. احزاب. هیچ حزبی از سال ۱۹۶۸ اکثریت مطلق را در ریکسداگ به دست نیاورده است. احزاب سیاسی با برنامه های مشابه، در نتیجه، در چندین موضوع همکاری می کنند و دولت های ائتلافی یا سایر اتحادهای رسمی را تشکیل می دهند. دو بلوک اصلی تا سال ۲۰۱۹ در پارلمان وجود داشت: سوسیالیست/سبز و محافظه کار/لیبرال . دومی—متشکل از حزب میانه رو، لیبرال ها، حزب مرکز و دموکرات های مسیحی—از سال ۲۰۰۶ تا بیشتر سال ۲۰۱۴ بر سوئد حکومت کرد (پس از ۲۰۱۰ از طریق یک دولت اقلیت). ترکیب سرخ-سبزها در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۰ منحل شد، اما تا انتخابات ۲۰۱۴ به عنوان اپوزیسیون اصلی در نظر گرفته می شد، پس از آن سوسیال دموکرات ها و حزب سبز با حمایت حزب چپ دولت تشکیل دادند. در سال ۲۰۱۹، پس از انتخابات ۲۰۱۸ که در آن هیچ یک از بلوک ها اکثریت کرسی ها را به دست نیاوردند، سوسیال دموکرات ها و حزب سبز با حمایت لیبرال ها و حزب مر
کز دولت تشکیل دادند و ائتلاف راست میانه را شکستند. در مارس ۲۰۱۹، دموکرات های مسیحی و حزب میانه رو تمایل خود را برای گفتگو با دموکرات های سوئد نشان دادند. انتخابات. تمام ۳۴۹ عضو ریکسداگ در انتخابات عمومی که هر چهار سال یکبار برگزار می شود، انتخاب می شوند. همه شهروندان سوئدی که تا روز انتخابات ۱۸ سالگی خود را تمام می کنند و در مقطعی ساکن ثبت شده بوده اند، واجد شرایط رای دادن هستند. برای نامزدی در انتخابات، یک نامزد باید واجد شرایط رای دادن باشد و توسط یک حزب سیاسی معرفی شود. حداقل ۴٪ از آرای ملی برای ورود یک حزب به ریکسداگ یا ۱۲٪ یا بیشتر در یک حوزه انتخابیه لازم است. جانشینان هر نماینده در همان زمان هر انتخابات، انتخاب می شوند، بنابراین انتخابات میان دوره ای نادر است. در صورت با برگزاری انتخابات زودهنگام، اعضای تازه انتخاب شده فقط در باقیمانده دوره چهار ساله را خدمت می کنند. حوزه های انتخابیه و تخصیص ملی کرسی ها. سیستم انتخاباتی در سوئد تناسبی است. از ۳۴۹ کرسی در ریکسداگ تک مجلسی، ۳۱۰ کرسی حوزه انتخابیه ثابت به ۲۹ حوزه انتخابیه چند عضوی در رابطه با تعداد افراد واجد شرایط رای دادن در هر حوزه انتخابیه اختصاص داد
ه می شود. ۳۹ کرسی تعدیل باقی مانده برای اصلاح انحرافات از توزیع ملی تناسبی که ممکن است هنگام تخصیص کرسی های حوزه انتخابیه ثابت ایجاد شود، استفاده می شود. محدودیتی در سیستم وجود دارد که به این معنی است که فقط حزبی که حداقل چهار درصد از آرا را در کل کشور به دست آورده است، در توزیع کرسی ها شرکت می کند. با این حال، حزبی که حداقل دوازده درصد از آرا را در یک حوزه انتخابیه به دست آورده است، در توزیع کرسی های حوزه انتخابیه ثابت در آن حوزه انتخابیه شرکت می کند.
دنی کوته (؛ زادهٔ ۱۶ نوامبر ۱۹۷۳در نیوبرانزویک، کانادا) یک کارگردان اهل کانادا است. آثار وی در جشنواره بین المللی فیلم جئونجو، جشنواره فیلم کن و جشنواره بین المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمده است. این کارگردان کانادایی فرانسوی زبان که در سال ۲۰۱۳ میلادی با فیلم «ویک و فلو یک خرس دیدند» در جشنواره برلین شرکت کرده و برندهٔ جایزه آلفرد بائر این جشنواره شده بود، در سال ۲۰۱۶ میلادی با فیلم بوریس بدون بئاتریس محصول همین سال در جشنواره حضور یافت. فیلم یاد شده، در جمع ۲۳ فیلم بخش رقابتی شصت و ششمین دورهٔ جشنواره بین المللی فیلم برلین پذیرفته شد. دنی کوته تاکنون جوایز متعددی از جشنواره های لوکارنو، برلین، نامور بلژیک و مکزیک دریافت کرده است.
کریس اینیس () یک تدوین گر، کارگردان و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی دانش آموختهٔ دانشگاه برکلی است و کارش را در رشته تدوین فیلم ها، به عنوان کارآموزِ تدوین، در فیلم های جی اف کی و پیشنهاد بی شرمانه آغاز کرد و در دو فیلم برنده و بازنده و جی. آی. جین نیز دستیارِ تدوین گر بود. او در دو فیلم مرد عنکبوتی و هدیه «تدوین گر صدا» و در تعداد دیگری نیز، کارگردان و تهیه کننده بوده است. کریس اینیس در هشتاد و دومین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۱۰ میلادی، بابت تدوین فیلم «مهلکه»، برندهٔ جایزه اسکار بهترین تدوین و همچنین جایزهٔ بفتا شد.
جرالد گرین (؛ – ) یک فیلم نامه نویس، رمان نویس، روزنامه نگار و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. او تا کنون بابت نویسندگی فیلم نامه و نمایش نامه، برندهٔ جوایز گوناگونی شده است که از آن میان می توان به «جایزه امی ساعات پربیننده» بابت بهترین نویسنده درام تلویزیونی «هولوکاست» اشاره کرد. فیلم نامهٔ «آخرین مرد خشمگین» نیز بر پایهٔ رمانی از او نگاشته شده است.
انجمن منتقدان فیلم بوستون () نام یک تشکُل سینمایی، مشتمل بر منتقدان فیلم و سینماست که در شهر بوستون در ایالت ماساچوست واقع شده است. این انجمن در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد و همه ساله، جوایزی را در شاخه های گوناگون سینمایی به هنرمندان داخلی و خارجی اعطا می کند. این شاخه ها عبارتند از: در سال ۲۰۰۹ میلادی، فیلم «مهلکه» به کارگردانی کاترین بیگلو توانست ۵ جایزه این انجمن را به دست بیاورد. این نخستین فیلمی بود که در تاریخ سی سالهٔ این انجمن، توانسته بود به ۵ جایزهٔ مختلف آن دست یابد.
خوشه چینان () یک نقاشی رنگ روغن بر روی کرباس اثر ژان فرانسوا میله، نقاش واقع گرا و طبیعت گرای فرانسوی است که در سال ۱۸۵۷ طرح شد. نقاشی نمایانگر سه زن دهقان در حال خوشه چینی محصول در یک کشتزار دانه های گندم پس از درو و برداشت است که با تکنیک و شیوهٔ طراحی در فضای باز طرح شده. نقاشی از آن جهت مشهور است که نمایانگر قشر رده پایین طبقات اجتماعی و جامعهٔ روستایی است. تاریخچه. میله که در اکتبر ۱۸۱۴ از خانواده ای فقیر متولد گردیده بود چنین برداشت می شد که دهقان به دنیا آمده و دهقان خواهد ماند اما پدرش مخالف این سطح فکر بود و علاقه داشت که فرزندش یک هنرمند شود، او می گفت که می خواهم چیزی بشود که نتیجهٔ آن تصور دریافت رنگ و نور به شکل مستقیم از طبیعت باشد، چه در چشم انداز و چه در چهره. میله عمدهٔ کار خود را هم در حقیقت بر روی همین ژانر یعنی کشاورز و دهقان و مزرعه و غیره قرار داد چیزی که بعدها انتقادات وسیعی برایش به همراه داشت.
بمب گذاری فوریه ۲۰۱۶ آنکارا در ۱۷ فوریه ۲۰۱۶ رخ داد و با انفجار بمبی در آنکارا، پایتخت کشور ترکیه، دستکم ۲۸ نفر کشته و ۶۱ نفر زخمی شدند. هدف این بمب گذاری، یک اتوبوس حامل نظامیان و چند خودروی دیگر نظامی در مجاورت آن بود که همهٔ آن ها پشت چراغ قرمز ایستاده بودند. انفجار در ناحیه ای نزدیک به پارلمان ترکیه و ستاد ارتش این کشور روی داد.
سایت اِدِکْس یک دوره آموزشی آنلاین است که توسط دو دانشگاه بزرگ و مطرح جهانی «هاروارد» و «ام آی تی» برای گسترش دانش بشری در کل جهان در سال ۲۰۱۲ پایه گذاری گردید. این سایت این شعار را سرلوحه کار خود قرار داده است: «آینده تحصیلات آنلاین؛ برای همه، همه جا و در همه وقت». فعالیت ها. سایت ادکس دارای درسهایی از بهترین استادان بهترین دانشگاه های جهان است. این درس ها در زمینه های تکنولوژی، برق، هنر، موسیقی، شیمی، زیست شناسی، ادبیات و غیره هستند. هر درس معمولاً دارای ویدئوهای جلسهٔ درس به همراه زیرنویس و ابزارهای آنلاین دیگر شامل آزمایشگاه مجازی، پرسش پاسخ با همکلاسی ها و استادان دوره هستند. امتحانات هم به صورت آنلاین گرفته می شود و با تمام کردن هر درس مدرک تأیید شده به دانش پذیر آن دوره تعلق می گیرد.
هنرکده نقاش () همین طور شناخته شده با نام "کارگاه نقاش" و "آتلیه نقاش"، یک تمثیل واقعی از جمع بندی هفت سال از زندگی هنری و اخلاقی نقاش فرانسوی گوستاو کوربه است که در سال ۱۸۵۵ و با تکنیک نقاشی رنگ روغن بر روی بوم کرباس طرح گردید، این نقاشی که امروزه در موزهٔ اورسی پاریس فرانسه است، در ابعاد (۳۶۱ × ۵۹۸) کشیده شده است. تاریخچه نقاشی. کوربه، نقاشی هنرکدهٔ نقاشان را در اورنانس فرانسه به سال ۱۸۵۵ کشید، ☃☃ دنیا می آید تا در استودیوی من رنگ شود، این کنایه و جمله ای است از کوربه خطاب به آثار رئالیست در هنگام طرح این اثر
الکساندر میخائیلوویچ اورولو () سیاست مدار اهل اتحاد جماهیر شوروی و از پلیس های ویژه و مخفی و جاسوس سازمان کمیساریای خلق در امور داخلی در جمهوری دوم اسپانیا بود. کمیساریای خلق در امور داخلی (به روسی: Народный комиссариат внутренних дел، مخفف: اِن کاوه ده) نقش سازمان امنیت داخلی در اتحاد جماهیر شوروی تحت رهبری ژوزف استالین را بر عهده داشت.
«مون ریور» یا «رودخانهٔ ماه» (برگرفته از نام رودخانه ای در ساوانا، جورجیا) ترانه ای سرودهٔ جانی مرسر با آهنگسازی هنری مانچینی است که نخستین بار هنرمند بریتانیایی، آدری هپبورن، آن را در فیلم صبحانه در تیفانی خواند. مون ریور به خاطر همین اجرا جایزه اسکار بهترین ترانه را در سال ۱۹۶۱ نصیب ترانه سرا و آهنگساز کرد. همچنین جایزه گرمی بهترین ترانه سال و جایزه گرمی بهترین ضبط سال را نیز در سال ۱۹۶۲ برای مانچینی و مرسر به ارمغان آورد. موفقیت ترانه چنان بود که به یک «استاندارد پاپ» بدل شد و جانی مرسر، ترانه سرای تقریباً فراموش شده را بار دیگر مطرح کرد و ضامن ادامه فعالیتش شد. «مون ریور» تاکنون بارها بازخوانی شده که از مشهورترین نسخه ها می توان اجراهای اندی ویلیامز، فرانک سیناترا، جودی گارلند، سارا وان، فاوستو پاپتی و آر. ئی. ام. را نام برد.
بِلودِر () یک کاخ تاریخی در وین، پایتخت اتریش است. مجتمع متشکل از دو کوشک بالا و پائین به سبک دورهٔ باروک و همچنین نارنجستان، اصطبل قصر، بخش فواره ها و نگارخانه کاخ بلودر است. این مجموعه در در جنوب شرقی وین، واقع شده است.
«عشق هیچ گاه حس خیلی خوبی نداشت» تک آهنگی از آلبوم "اکسکیپ" اثر مایکل جکسون هنرمند بزرگ آمریکایی است. این آهنگ ابتدا در سال ۱۹۸۳ توسط مایکل جکسون و خواننده کانادایی، پل آنکا، نوشته شد و به عنوان اولین تک آهنگ از دومین آلبوم بعد از مرگ مایکل جکسون منتشر شد. اولین ورژن این آهنگ تک خوانی، و دومین ورژن آن دوخوانی با جاستین تیمبرلیک بود. بعد از انتشار این آهنگ و بدست آوردن رتبه ۹ در ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد، مایکل جکسون اولین هنرمندی در تاریخ شد که در ۵ دهه مختلف، آهنگ هایش در ۱۰ آهنگ برتر این لیست قرار می گیرد. موزیک ویدئوها. اولین موزیک ویدئو برای نسخه مشترک با جاستین تیمبرلیک در سال ۲۰۱۴ ساخته شد که شامل قسمت هایی از سایر ویدئوهای مایکل مثل: تریلر، بیلی جین، بد، مجرم دورو، بزن به چاک و غیره بود. یک ماه بعد، موزیک ویدئویی برای نسخه تک خوانی مایکل از طریق کانال رسمی مایکل جکسون در یوتیوب منتشر شد که مانند ویدئو قبلی شامل قسمت هایی از کارها و اجراهای قدیمی مایکل بود.
جنوب عمیق () دسته ای از زیرمنطقه های جغرافیایی و فرهنگی در ایالت های جنوبی آمریکا است. به طور تاریخی، این دسته ایالات به دلیل وابستگی بیشتر ایالات آن به کشاورزی از نوع مزارع بزرگ و برده داری در دوران پیش از جنگ داخلی آمریکا از ایالت های "جنوب بالاتر" متمایز می شوند. به ایالات جنوب عمیق جنوب پایین تر یا ایالات پنبه ای نیز گفته می شد.
ویک و فلو یک خرس دیدند () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی دنی کوت است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. این فیلم در نخستین حضور جهانی، در شصت و سومین جشنواره بین المللی فیلم برلین شرکت کرد، و برندهٔ جایزه آلفرد بائر شد. این فیلم داستان دو دختر سابقه دار به نام های ویکتوریا شامپاین ("پی یرت روبیتای") و فلورنس ریچمونت ("رومن بورینگر") است. ویک (ویکتوریا) و فلو (فلورانس) دو دلدادهٔ مؤنثی که تازه از زندان آزاد شده اند، تصمیم دارند در کلبهٔ پرتی در دل جنگل – خانهٔ عموی بیمار و لال شدهٔ ویکتوریا – زندگی کنند. گیوم، مددکار اجتماعی، سعی دارد تا روند بازگشت این دو به آغوش جامعه را تسهیل کند.
یوزی ایلام سیاستمدار و رئیس سابق کمیسیون انرژی هسته ای اسراییل است. او در طول خدمتش در نیروهای دفاعی اسرائیل واحدهای متفاوت ارتش اسرائیل را فرماندهی کرده است. وی برای وزارت دفاع در تل آویو راهبردهایی طراحی کرد و به چندین نخست وزیر اسرائیل مشاوره داده است. سال های ابتدایی زندگی. وی در تل یوسف متولد و رشد کرد. وی مدرک کارشناسی در رشته مهندسی مکانیک و کارشناسی ارشد مهندسی صنایع دارد. طی دهه ۱۹۵۰ وی به همراه آریل شارون در مرزهای جنوبی فلسطین اشغالی به عنوان چترباز انجام وظیفه کرده است. در بحران سوئز سال ۱۹۵۶ او فرمانده یک گروه از چتربازان بود. وی در جریان جنگ شش روزه فرمانده گردان چتربازان در تیپ چتربازان بود. دیدگاه ها. برنامه هسته ای ایران. وی نتانیاهو را به ترساندن شهروندان، با اهداف شخصی، متهم می کند. وی همچنین معتقد است که «رژیم تهران دست کم ده سال تا در اختیار داشتن بمب هسته ای فاصله دارد.» وی اذعان می کند که از تلاش ایران برای دستیابی به بمب اتمی اطلاع دقیقی ندارد. کتاب ها. اسرائیل چگونه به مرکز فناوری نظامی مبدل شد
کی وست جزیره ای در تنگه فلوریدا، در کشور آمریکا و در قاره آمریکای شمالی است. این جزیره حدوداً ۱۴۰ کیلومتر با کشور کوبا فاصله دارد و همچون اغلب دیگر جزایر کیز، میان اقیانوس اطلس و خلیج مکزیک قرار گرفته است. کی وست که یکی از جزایر تشکیل دهندهٔ مجمع الجزایر مرجانی فلوریدا کیز است، در محدودهٔ شهر کی وست در شهرستان مونرو و در ایالت فلوریدا قرار گرفته است (شهر کی وست برخی از بخش های جزایر همسایه را نیز در بر می گیرد). طول این جزیره حدوداً ۶،۴ کیلومتر و عرض آن ۱،۶ کیلومتر است و مساحت کل آن ۱۳،۶ کیلومتر مربع می باشد.
تنها در برلین ()، فیلمی در ژانر درامِ زندگینامه ای و جنگی به کارگردانی وینسنت پرز است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. در این فیلم انگلیسی زبان، بازیگران بنامی چون برندان گلیسن، اما تامپسن، دانیل برول و برندن گلیسون بازی می کنند. تصویربربرداری فیلم ۲۷ مارس ۲۰۱۵ در برلین آغاز شد. فیلم در نخستین حضور جهانی، در میان ۲۳ مدعی دریافت جایزهٔ خرس طلایی در شصت و ششمین جشنواره بین المللی فیلم برلین جای گرفت. "تنها در برلین" با الهام از زندگی اتو و الیزه همپل تهیه شده که در بحبوحهٔ جنگ جهانی دوم به مقاومت علیه رژیم نازی در برلین برمی خیزند. فیلم به سرگذشت این زن و شوهر می پردازد که در این شهر تحت حکومت نازی در دوران جنگ جهانی دوم، تلاش می کنند علیه آدولف هیتلر و تبلیغات رایش سوم مبارزه کنند. این فیلم اقتباسی از کتابی به قلم هانس فالاداست که در سال ۱۹۴۷ میلادی منتشر شده و داستان زوجی را روایت می کند که در نهایت، در سال ۱۹۴۳ میلادی به دلیل فعالیت ضد هیتلری توسط گشتاپو اعدام شدند.
بهرام سارنگ (زادهٔ ۱۳ مهر ۱۳۳۰ – درگذشتهٔ ۱۸ شهریور ۱۳۹۱) خوانندهٔ موسیقی ایرانی بود. زندگی نامه. بهرام سارنگ ۱۳ مهر ۱۳۳۰ در میانه متولد شد. در کودکی با شنیدن برنامهٔ گل ها از رادیو به موسیقی و آواز علاقه مند شد و از ۱۳ سالگی نواختن ویلن را آغاز کرد. او در ۱۵ سالگی برنامه ای را به صورت زنده اجرا کرد و دو سال بعد، آواز او از رادیو تبریز پخش شد. وی در آن زمان طی سه دوره، مقام نخست آواز در مسابقات هنری آموزشگاه های استان آذربایجان شرقی را به دست آورد. سارنگ در سال ۱۳۵۰ برای ادامهٔ تحصیل از میانه به تهران رفت و به کلاس های شبانهٔ هنرستان موسیقی راه یافت. او در این زمان از آموزش های محمود کریمی و اسماعیل مهرتاش بهره مند شد. آواز بهرام سارنگ نخستین بار در سال ۱۳۵۶ از طریق رادیو ایران به گوش مخاطبان رسید. او که به خوشنویسی نیز علاقه داشت از سال ۱۳۶۱ به مدت ۵ سال از کلاس های خوشنویسی مرتضی عبدالرسولی که در سنتور نیز شاگرد حبیب سماعی بود، بهره برد. بهرام سارنگ در سال های ابتدایی دههٔ ۱۳۶۰ با محمدرضا لطفی و گروه شیدا چند کنسرت را اجرا کرد. او از سال ۱۳۶۷ همکاری خود را مرکز موسیقی صدا و سیما، انجمن موسیقی ایران و گروه ه
ای موسیقی آغاز کرد. وی همچنین در چند دوره از جشنواره موسیقی فجر حضور داشت و با گروه فرامرز پایور نیز کنسرتی در تالار وحدت برگزار کرد. از دیگر فعالیت های هنری بهرام سارنگ می توان به همکاری با انجمن تبادل فرهنگی ایران و ژاپن، همکاری با موزهٔ هاماماتسوی ژاپن برای تهیهٔ سازهای ملی و بومی ایران و همکاری در موسیقی متن یک تئاتر ژاپنی، اشاره کرد. بهرام سارنگ در طول فعالیت های هنری خود با هنرمندانی همچون محمدرضا لطفی، رضا شفیعیان و فرامرز پایور همکاری کرد و بیش از ۴۰ قطعه آواز و تصنیف در واحد موسیقی صدا و سیما اجرا و ضبط کرد. درگذشت. بهرام سارنگ ۱۸ شهریور ۱۳۹۱ بر اثر بیماری سرطان در آمریکا درگذشت. پیکر او پس از انتقال به ایران، ۱۰ مهر ۱۳۹۱ از مقابل تالار وحدت تهران تشییع و در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.