Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دربی دلا مادونینا (به ) یا شهرآورد میلان (به ) یک دربی فوتبال بین دو باشگاه برجستهٔ شهر میلان یعنی آ.ث. میلان و اینتر میلان است. این دو تیم اولین بار در تاریخ ۱۸ اکتبر ۱۹۰۸ در مقابل یکدیگر قرار گرفتند که در آن بازی تیم آ.ث. میلان با نتیجهٔ دو بر یک تیم اینتر میلان را شکست داد. اولین دیدار رسمی این دو تیم در تاریخ ۱۰ ژانویه ۱۹۰۹ برگزار شد که با برتری سه بر دو تیم آ.ث. میلان همراه بود. این شهرآورد به افتخار تندیس مادونینا، مجسمهٔ زرین و نمادین مریم مقدس در بالای کلیسای جامع میلان، که یکی از نمادهای شهر میلان بوده، «شهرآورد دلا مادونینا» نام گذاری شده است. دو تیم آ.ث. میلان و اینتر میلان در هر سال حداقل ۲ بار در قالب مسابقات سری آ به مصاف یکدیگر می روند. آمار مسابقات. مسابقات غیررسمی. ! بازی های انجام شده ! ۳۰۳ ! برد اینتر !۱۱۱ ! ۷۸ بزرگ ترین پیروزی ها در مسابقات رسمی. بردهای دو تیم با ۴ گل یا بیشتر: برترین گلزنان. لیست بازیکنانی که حداقل شش گل در دیدارهای رسمی به ثمر رسانده اند.
آنژیواستاتین () یکی از پروتئینهای گروه بتاگلوبولین (پروتئینهای کروی شکل) هستند. این پروتئین یک عامل بازدارنده رگ زایی است و از ایجاد عروق جدید جلوگیری می کند.
سامانه کینین-کالیکرئین () یک سامانه هورمونی است که هنوز کاملاً شناخته شده نیست. این سامانه نقش قابل توجهی در التهاب، انعقاد خون، کنترل فشار خون و درد دارد. واسطه های مهم این سامانه مانند برادی کینین و کالیدین گشادکننده عروق هستند. فعال شدن. سامانه کینین یک آبشار آنزیمی می باشد و زمانی آغاز می گردد که فاکتور انعقادی با نام فاکتور هاگمن (فاکتورXII) به دنبال آسیب بافتی و اندوتلیوم عروق فعال شود. فاکتورهاگمن فعال متصل به سطح، پره کالیکرئین (PK) را با برش پروتئولیتیک به کالیکرئین فعال تبدیل می کند. برای این عمل کینینوژن با وزن مولکولی بالا (HMWK) به عنوان کوفاکتور لازم می باشد. کالیکرئین فعال، خود سبب فعال شدن مقادیر بیشتری از فاکتور ۱۲ می شود. از طرف دیگر کالیکرئین سبب آزاد شدن برادی کینین از کینینوژن باوزن مولکولی بالا (HMWK) می شود. فعال شدن این سامانه موجب افزایش نفوذپذیری عروق، التهاب، اتساع عروقی و درد می شود.
الثیا می تواند اشاره به یکی از موارد زیر داشته باشد:
آران ای پلی مراز () آنزیمی است که mRNA را از روی یک الگوی دی ان ای رونویسی می کند. این آنزیم پروتئینی است. سلول های پروکاریوتی فقط یک نوع آنزیم RNA پلی مراز دارند.(دارای زیرواحد های مختلفی است که زیر واحد بتای آن دارای مهمترین فعالیت کاتالیتیکی است.) در سلول های یوکاریوتی سه نوع آنزیم RNA پلی مراز یافت شده است که آن ها را با علامت های I و II و III مشخص می کنند.
پروتئین کیناز () یک گروه مهم از آنزیمهای کیناز است که پروتئینها را با افزودن گروه فسفات فسفوریله می کند. پروتئین کینازها آنزیمهای مهمی هستند و بیش از پانصد ژن در انسان (۲٪ کل ژنوم) تولید پروتئین کینازها را کد می کنند و بیش از سی درصد پروتئینهای بدن تحت تاثیر این آنزیمها فسفوریله می شوند. جستارهای وابسته. کیناز
شابَران (به لاتین: Şabran، پیش تر دوه چی Dəvəçi به معنی "شتربان" و گاه با نام دوه چی بازار Dəvəçibazar) شهری در شهرستان شابران واقع در کشور جمهوری آذربایجان است. جغرافیا. این شهر ۱۲۲ کیلومتر از شهر باکو فاصله دارد و بخشی از استان قوبا-خاچماز به شمار می آید. رودخانه ای به نام شابران (Şabrançay) به بلندی ۵۳ کیلومتر از رشته کوه قفقاز بزرگ سرچشمه می گیرد و از این شهر می گذرد. مردم و جمعیت شناسی. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۱۸٫۶۴۷ نفر، بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۲۲٫۰۰۰، و براساس سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۳۲۴۸ نفر بوده است که بیشترین میزان جمعیت را تات ها و گروهی را آذری ها تشکیل می دهند. تاریخ. مرکز شروانشاهان در گذشته شهر شابران (شاوَران) بوده است. در فرهنگ آنندراج آمده که می گویند چاه بیژن در حدود شابران بوده است. در حدود العالم آمده است که سنگ محک از شابران به همه جهان برده می شده است. سنگ محک سنگی سیاه و سخت است که طلا و نقره را بدان می آزمایند. نام شابران از شهر تاریخی مربوط به قرون وسطا با همین نام آمده است که بندری در ۱۵ کیلومتری شمال این شهر بود. بر اساس یک سرشماری در سال ۱۸۳۱ میلا
دی در شهر قبه و آبادی های پیرامون آن انجام شد، ۳۷۵ تن در آبادی دوه چی (شابران کنونی) زندگی می کردند که عمدتاً به کشاورزی و دامپروری مشغول بودند.. بر اساس یک سرشماری در سال ۱۸۸۶ میلادی آبادی دوه چی ۱۰۱۷ تن جمعیت (عمدتاً تاتارها/آذری ها ذکر شد) داشت که از این شمار ۸۴۳ تن شیعه و ۱۷۴ تن اهل سنت بودند. در اواخر دوران امپراتوری روسیه و اوایل دوران شوروی شماری از مردم ایل بیات از نواحی دربند در روسیه به آبادی شابران در استان قبه کوچ کردند. بر اساس نتایج سرشماری کشاورزی آذربایجان در سال ۱۹۲۱ میلادی، دوه چی ۹۰۵ آن جمعیت داشت که عمدتاً آذری ذکر شدند و از این شمار ۴۵۹ تن مرد و ۴۴۶ تن زن بودند. در سال ۱۹۶۱ میلادی آبادی دوه چی عنوان شهر را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۰ میلادی نام دوه چی با نام پیشین و تاریخی اش شابران بازگشت. پیشینه. در تاریخ صافی آمده است که...نسبت بنای پاره شهرها را در داغستان از قبیل شهر الغون،شابران،شهرکوکب شهرآباد را به اسفندیار داده اند. در لغتنامه دهخدا ذیل شاوران نیز آمده است: نام شهری و ولایتی است از شروان. (برهان قاطع). نام شهری بوده است نزدیک به گنجه و در هند او را شابران نیز گفته اند. گویند چاه بیژن
در آن حدود بوده. (آنندراج از انجمن آرا). شابران. (شرفنامهٔ منیری). شاوران و شابران شهری است نزدیک گنجه و دربند. (فرهنگ رشیدی): شاوران، قصبهٔ شیروان است، جایی است بدریا نزدیک و با نعمت بسیار و سنگ محک بهمهٔ جهان از آنجا برند. (حدود العالم چ ستوده ص ۱۶۴). رجوع به شابران شود. اقتصاد. این شهر بخشی از منطقه اقتصادی یا استان قبه-خاچماز است. ین شهر دارای شرکت های ترابری ریلی، کارخانه فرش، کارخانه لبنیات و کارخانه تولید سنگ خرد شده است. آموزش. این شهر دارای ۱ سینما، ۳ کتابخانه، ۵ دبیرستان، ۳ هنرستان و ۵ دبستان است. ترابری. بزرگراه باکو - روستوف-نا-دونو و راه آهن باکو - مسکو از این شهر می گذرد.
پلیس ملی افغانستان مهم ترین نهاد حفظ امنیت شهرها ولسوالی ها و تاًمین نظم عامه این کشور بوده همانند دیگر نیروهای پلیس جهان، مسئولیت فعالیت های ضدتروریستی، امور امنیتی، مبارزه با قاچاق، اعمال قانون، برقراری نظم، تحقیقات جرایم جنایی، امنیت مرزی و کنترل ترافیک را دارند. پلیس ملی افغانستان تحت رهبری وزارت امور داخله اداره می شود. تعداد پرسنل نیروی پلیس ملی افغانستان در سال ۱۳۹۱ خوزشیدی به ۱۵۷٬۰۰۰ نفر رسیده است؛ به تعداد ۹۲٬۸۳۱ تن آنان که ۷۳ درصد نیروهای پلیس را پلیس یونیفورم دار تشکیل می دهند. به تعداد ۵۹٬۳۹۲ تن افسر، ۲۷٬۴۵۲ تن ساتنمن و ۲۱٬۵۴۷ تن افسر در تشکیل این نیروها می باشند. توقع می رفت که در پایان سال ۲۰۱۴ میلادی تعداد منسوبان پلیس ملی به ۱۶۰٬۰۰۰ تن برسد. تاریخچهٔ پلیس افغانستان. در افغانستان واژهٔ پلیس نخستین بار در سال ۱۳۱۵ خورشیدی در عنوان مکانی به نام تعلیم گاه پلیس استفاده شد. این مکان آموزشی در منطقهٔ مهتاب قلعه کابل در نزدیکی پل سوخته بنیانگذاری شده بود و در آن استادان آلمانی مسئولیت پیشبرد تعلیمات نیروهای پلیس را به عهده داشتند. در زمان سلطنت شاه امان الله خان و پیش از آن نیروها پولیس امنیه نام داشت
ند. فارغان این تعلیم گاه پس از ۹ ماه تا یک سال تعلیم دیده لقب «صوبه دار» می گرفتند و فرماندهی/قوماندانی آن نیروها «کوتوالی» نامیده می شد. کوتوال ها که تحت نظر والی/استاندار فعالیت می کردند، سرانجام و با تعلیم دیدن تعداد زیادی از افراد، تشکلی با نام «ریاست امنیه» در چارچوب وزارت امور داخله ایجاد گردید که از سال ۱۳۲۱ تا ۱۳۲۶ خورشیدی تحت همین نام فعالیت می کرد. در سال ۱۳۲۶خ «ریاست امنیه» به «قوماندانی عمومی پلیس و ژاندارم» تغییر نام داد که براساس آن مسائل و موضوعات امنیتی داخل کشور شامل شهرها و محلات را پلیس و وظایف تأمین امنیت سرحدات را ژاندارم بر عهده داشت. پیش از ۱۳۲۶خ بیشتر افسران واجد شرایط «حربی شونزی» و «حربی پوهنتون» نیز در تعلیم گاه های پلیس برای مدتی فعالیت آموزش می دیدند و به عنوان موظفان پلیس گماشته می شدند. تا اینکه «آکادمی پلیس» در منطقهٔ افشار شهر کابل با هدف آموزش و تربیت بهتر پلیس ایجاد گردید. در آن زمان در آکادمی پلیس سه نوع تعلیم رایج بود: ۳. فارغان صنوف ششم که ایشان با تعلیم ۹ ماه به عنوان دریم ساتنمن به جامعه و خدمت مردم تقدیم گردیده اند. تعلیمات آن ها توسط استادان کشور جرمنی و افغانی به پیش
برده می شد. در سال ۱۳۵۲ خورشیدی و در زمان ریاست جمهوری محمد داود خان برخی از قوانین و مقررات نافذ در کشور لغو یا تعدیل گردید از آن جمله تعلیمات سه سال پلیس، این سه سال به تعلیمات ذیل تعویض گردید: ۱. فارغان صنوف دوازدهم معارف پس از گذراندن امتحان کانکور، معاینات صعب صحی، اندازهٔ قد و برجستگی اندام، عدم موجودیت و عضویت در احزاب سیاسی، عدم موجودیت دوسیهٔ جزایی و داشتن عشق به وطن و صداقت، واجد شرایط عضویت در آکادمی پلیس بوده، که فارغان پس از یک دورهٔ تعلیمی به رتبهٔ دریم ساتنمن بکلوریا پاس و پس از خدمت موعود دوباره شامل صنوف دوم و به همین منوال به صنف سوم و پس از سپری نمودن امتحانات با موفقیت به رتبهٔ دوهم څارن موقف می گرفتند. ۲. فارغان صنوف نهم صرف برای ۹ ماه تعلیم، فراغت، رتبهٔ دریم ساتنمن را حاصل و به ترتیب در میان هر چهار سال یک رتبه ترفیع به رتبهٔ دوهم، لمری و با سپری نمودن کورس به رتبهٔ سرساتنمن یا برابر با ساتنوال می رسیدند. ۳. لباس یونیفورم پلیس وقت به رنگ فولادی (خاکستری) تیره و کورتی (کت) آن بدون کمربند بود. جنرال ها تنها کلاه و پتلون (شلوار) به رنگ سیاه و کورتی (کتی) به رنگ فولادی (خاکستری) به تن داشت
ند و با فرم و نشان های جداگانه متمایز بودند. ۴. در این دوره پولیس تحت امر قوماندانی (فرماندهی) پولیس و ژاندارم فعالیت می کرد. همچنین در این دوره مهم ترین بخش های پولیس عبارت بودند از «آمریت های عمومی امنیت»، «ترافیک»، «پاسپورت»، «سرحدی»، «پیژنتون»، «تکنیک»، «مخابره»، «محبوسان»، «حرکات»، «جنایی» و «استخبارات». پس از ۷ ثور/اردیبهشت ۱۳۵۷ خورشیدی نام پولیس به «سارندوی» تغییر کرد که دارای بخش های تعلیمی پولیس امنیتی، جنایی، سرحدی، ترافیک و پوهنزی سیاسی بود. نشان ها و فورم ها بدون تغییر باقی ماند و تنها نشان کلان و رنگ لباس تغییر یافت. قوماندانی (فرماندهی) پولیس و ژاندارم در ۶ جدی/دی ۱۳۵۸خ جای خود را به معینیت (معاونت) امور امنیتی داد و در سال ۱۳۶۹خ این پست به معاونیت اول وزارت امور داخله تغییر یافت. در میزان/مهر ۱۳۷۱ «سارندوی» جای خود را دوباره بازیافت و به پولیس تغییر نام یافت که در رأس آن قوماندانی (فرماندهی) عمومی پولیس و ژاندارم قرار داشت. وزارت امور داخله و پولیس در جریان جنگ های داخلی از هم پاشید. اما پولیس دوباره و پس از فروپاشی حکومت طالبان با کمک های بین المللی تشکیل شد که باز هم همانند گذشته مدتی را تحت
عنوان قوماندانی (فرماندهی) پولیس و ژاندارم فعالیت کرد و پسانترها به معاونت اول و سپس در سال ۱۳۸۸خ به معاونت ارشد امور امنیتی ارتقا یافت. در افغانستان تشکیلات پولیس از گذشته های دور به نام های دیگر با تشکیلات مختلفه وجود داشته و از آن ها غرض امنیت شهرها، املاک مردم، دکان ها و دیگر محلات استفاده به عمل می گرفت. وزارت امور داخله و پولیس اثر جنگ ها از هم پاشید ولی پی از ایجاد دولت موقت در سال ۲۰۰۱م آهسته، آهسته جایگاه خود را دریافت و به خدمت حضور یافت. تشکیلات پولیس ملی باز هم به مانند گذشته مدتی به نام قوماندانی پولیس و ژاندارم و پس از آن معاونیت اول و متعاقباً در سال ۱۳۸۸خ به معینیت ارشد امور امنیتی مسمی گردید که بخشی از اجرا کنندگان و نافذکنندگان قانون و تأمین کنندهٔ امن و نظم و محافظت عامه را در تشکیل دارد. وزارت امور داخله در سال ۱۳۸۸خ دارای چهار معین در بخش های امنیتی، اداری و تأمینات مبارزه با مواد مخدر و معینیت پالیسی و استراتژی می باشد که هر یک وظایف جداگانهٔ کاری و مسلکی خویش را با داشتن ریاست های متعدد ایفا می نمود. توافقنامهٔ افغانستان در سال ۱۳۸۵ معیاری را برای سال ۱۳۸۹ وضع نمود که مطابق آن پولیس کام
لاً منظم مسلکی، کارا و از نظر قومی متوازن که شامل ۶۲٬۰۰۰ نفر بود، ایجاد گردید. در حمل ۱۳۸۶ برای پاسخ به افزایش سطح حملات شورشیان در جنوب افغانستان، بورد مشترک انسجام و نظارت این تعداد را به ۸۲٬۰۰۰ نفر افزایش داد. در انتخابات ۱۳۸۸ تعداد پولیس ملی به ۹۶٬۸۰۰ افزایش داد و تقسیم بندی های فوق نیز بر اساس این تعداد صورت گرفت. هرچند در دلو ۱۳۸۸ بورد انسجام و نظارت این رقم را به ۱۰۹٬۰۰۰ الی میزان ۱۳۸۹ و ۱۳۴٬۰۰۰ الی میزان ۱۳۹۰ تصویب کرد. بعضی از تمویل کنندگان دربارهٔ تداوم مالی افزایش تعداد پولیس ملی ابراز نگرانی کرده اند؛ و بعضی از تمویل کنندگان دیگر از این که پولیس مدنی به نیروی ضد شورشی و نظامی مبدل می گردد نگرانند. نیروهای پولیس ملی در سپتامبر سال ۲۰۰۸م به تعداد ۱۲۵٬۰۰۰ نفر بود. اصلاحات بخش پولیس یکی از پنج رکن استراتژی سکتور امنیتی دولت افغانستان، عمدتاً بالای آموزش، تهیه تجهیزات و ساختن زیربناها و زیرساختارهای سازمانی مانند اصلاح رتبه های اعضای پولیس و پرداخت معاشات تمرکز نموده است. صندوق وجهی نظم و قانون در افغانستان (LOTFA) مسوولیت اساسی هماهنگی کمک تمویل کنندگان را برای پرداخت معاشات پولیس ملی بر عهده دارد. پو
لیس در افغانستان توسط ۲۵ کشور تمویل کننده حمایت شده است که کشور آلمان تا سال ۱۳۸۶ همکار اصلی بود. از ۱۳۸۳ به این سو ایالات متحده آمریکا بزرگ ترین حامی منابع مالی و بشری جهت حمایت سکتور پولیس بوده است که در سال ۲۰۰۷ مساعدت آن ۲٫۵ میلیارد دلار تخمین گردید. در جون ۲۰۰۷ هیئت پولیس اتحادیهٔ اروپا EUPOL در افغانستان نقش اساسی آلمان را در سکتور اصلاحات پولیس ملی برای ترکیب و تنظیم رویکرد مختلف میان اعضای جامعهٔ اتحادیهٔ اروپا گنجانید. از دیر زمان بدین سو ایالات متحدهٔ آمریکا بزرگ ترین حامی منابع مالی و بشری جهت حمایت سکتور پولیس بوده است که در مارس ۲۰۰۹ مساعدت آن ۶٫۲ میلیارد دلار رسید. از ۱۳۸۴ بدین سو قوماندانی مشترک امنیتی آمریکا در افغانستان اصلاح، آموزش و انکشاف اردوی ملی و پولیس را بر عهده گرفته است. قوماندانی مذکور چندین هزار کارمند و سازمان های قراردادی دارد که مأموریتش در راستای تربیت پولیس ملی افغانستان اختصاص داده شده است. تمویل کنندگان رویکردهای بسیار متفاوتی را در زمینه اصلاحات پولیس ملی داشته و تلاش هایی برای ترکیب، ادغام و انسجام این رویکردها به کندی پیش رفته است. در ماه دلو سال ۱۳۸۵ تمویل کنندگان و دول
ت افغانستان هیئت بین المللی هماهنگی پولیس (IPCB) را به منظور انسجام و ادغام تلاش های بین المللی برای اصلاح پولیس ملی و افزایش مؤثریت افغان ها روی این اصلاحات، ایجاد کرد. این هیئت شامل نمایندگانی از وزارت داخله، قوماندانی مشترک امنیتی آمریکا، هیئت پولیس اتحادیه اروپا در افغانستان، کمیسیون مستقل انتخابات، اتحادیه اروپا و ایالات متحده آمریکا بود. قوانین عمده پولیس عبارت از قانون پولیس سال ۱۳۸۴ و قانون موقت جنایی سال ۱۳۸۳ می باشد. این قوانین بر اساس مادهٔ ۵۶ و ۳(۷۵) و ۱۳۴ قانون اساسی استوار است. این مسیر: اخیراً شش حوزهٔ پولیس ملی در ولایت کابل، مناطق شمال، شرق، جنوب، غرب و مرکزی فعالیت می نمایند. در چوکات پولیس سارتنمن کسی است که باید از صنف ۱۲ فارغ و ۳ سال در آکادمی پولیس کابل آموزش دیده باشد. ساتنمن کسی است که باید از صنف ۹ فارغ و ۹ ماه را در آکادمی پولیس کابل آموزش دیده باشد. ساتونکی آن افراد پولیس هستند که دوره آموزشی را یا در مرکز آموزشی کابل یا در مراکز آموزشی بامیان، گردیز، هرات، جلال آباد، کندهار، کندز و مزار شریف سپری کرده باشد. شهر کابل دارای ۲۲ حوزهٔ پولیس می باشد؛ که بزرگ ترین تشکیلات پولیس شهری را د
ارد. اقدام عمدهٔ وزارت داخله برای اصلاح پولیس انکشاف ولسوالی متمرکز می باشد، که در قوس ۱۳۸۶ آغاز گردید. برنامهٔ مذکور به گونهٔ یک استراتژی مسلط برای آموزش پولیس یونیفورم دار افغانستان که قسمت اعظمی پولیس ملی را تشکیل می دهد، ایفای وظیفه می کند. این برنامه هدفمند است تا قابلیت پولیس ولسوالی و حاکمیت قانون را افزایش دهد و از طرزالعمل که دارای شش مرحله است جهت ارزیابی، آموزش، تنظیم مجدد، تجهیز مجدد و بررسی پولیس در ولسوالی های منتخب استفاده می کند. پولیس یونیفورم دار. پولیس یونیفورم دار افغانستان که موظف به انجام فعالیت های روزمره پولیسی است. این گونه پولیس بزرگ ترین بخش پولیس ملی را تشکیل می دهد و مسولیت انجام وظایف عمومی پولیس را مطابق قانون پولیس به عهده دارد. این پولیس برای ولسوالی ها و همچنین فرماندهی های ولایتی و منطقه ای اختصاص یافته است؛ فرماندهی ها در هر کدام از شش منطقه تحت پوشش پولیس یونیفورم دار افغانستان، به معاون وزیر امنیت؛ گزارش دهی انجام می دهد. پولیس یونیفورم دار در تمام افغانستان در حوزه های امنیتی و محلات تلاشی موظف می باشند و اغلب این پولیس اولین واکنش را در برابر حوادثی که رخ می دهد نشان می
دهند. در هر ولایت افغانستان یک قوماندانی امنیه پولیس و در ۳۶۴ ناحیه افغانستان یک حوزه پولیس وجود دارد. مأمورین پولیسی که در قوماندانی های امنیه و حوزه های پولیس موظف اند معمولاً پولیس یونیفورم دار می باشند. همچنان آن ها مسئولیت محلات، بازرسی بدنی سیار و دایمی را در تمام کشور دارا می باشند. پولیس امن و نظم عامه افغانستان (ANCOP). این نیروها که با اسلحه جدید مجهز بوده و تاکتیک های جدید را آموزش دیده اند در عملیات های واکنش سریع مانند بی نظمی شهری، سرقت، گروگان گیری و شورش ها سهم می گیرند که تعداد آن به ۱۶۰۰۰ نفر می رسد و قرار است که این رقم به ۵۰۰۰۰ برسد. قرار است پولیس نظم عامه امنیت اکمالاتی شاهراه ها را به دوش گیرند؛ و این فعالیت پس از خروج قطعات خارجی ادامه خواهد یافت. پاسوال زمری پیکان قومندان پولیس امن و نظم عامه می باشد. پولیس سرحدی افغانستان(ABP). در قسمت انفاذ قانون در مرزهای بین المللی و دیگر نقاط ورودی کشور گماشته شده اند. پولیس سرحدی در مرکز و سرحدات دارای نیروی ۱۹۷۳۹ نفر در ۶ زون ۱۴ سرحد و ۵ میدان هوائی موجوداند. این پولیس محافظ ۵۵۲۹ کیلومتر سرحد می باشد. قومندان این پولیس جنرال محمد یونس نورزی اس
ت. تاریخچه پولیس سرحدی افغانستان. در تشکیلات اداری افغانستان بخش ژاندارم از زمان امیر شیرعلی خا ن بدین سو بنیان گذاری گردیده است. در زمان امیر عبدالرحمن خان اولین ژاندارم به نام راهداری یا به نام خاصه دارها یاد گردیده است که به ترکیب (۳۰۰۰) نفر وظایف سرحدداری را انجام می داد کوتوالان مشهور آن زمان نائب میر سلطان خان کوتوال سراسری کشور و میرزا محمد حسین خان مسئول دفتر سنجش کوتوالان بودند. در سا ل (۱۳۰۱) هجری شمسی در چوکات وزارت امور داخله ارگانی به نام نظارت امنیت که وظیفه پوشش سرحدات را نیز به دوش داشت تشکیل شد. در سال ۱۳۰۹ خورشیدی در چوکات وزارت امور داخله به نام (نظارت و امنیت) وظایف ستر سرحدات را بدوش داشت. در سال (۱۳۱۹) هجری شمسی در چوکات مدیریت عمومی پولیس بخش محافظین سرحدات نیز گنجا نیده شد. این مدیریت در سا ل (۱۳۲۰) هجری شمسی به ریاست امنیه ارتقاء نمود. این ریاست در سال (۱۳۲۸) هجری شمسی به قوماندانی ژاندارم و پولیس مسمی و قوماندانی های ژاندارم در ولایات سرحدی در جوار قوماندانی های امنیه عرض وجود نمود. در سال (۱۳۵۲) هجری شمسی قوماندانی ژاندارم و پولیس به قوماندانی عمومی امنیه تغییر نام نموده و شعب قبلی
ژاندارم به نام پولیس سرحدی مسمی گردید. در سال (۱۳۵۹) هجری شمسی به اساس فرمان شماره ۳۸۴۸ مورخ ۲۸ /۱۱ /۱۳۵۸ دولت وقت پولیس سرحدی از تشکیل وزارت امور داخله جدا و با نام قوای سرحدی در چوکات وزارت دفاع ملی ایجاد و وظیفه محافظت از مرزها را بدوش گرفت. در سال ۱۳۷۵ خورشیدی به اساس فرمان شماره (۱۳۶) مورخ ۷/۴/۱۳۷۵ دولت وقت دوباره از وزارت دفاع ملی مجزا و به تشکیلات وزارت امور داخله مدغم گردید. به اساس فرمان (۴۲۵) مورخ ۲۸ / ۱۱ / ۱۳۸۰ رئیس اداره موقت بار دیگر از تشکیل وزارت امور داخله مجزا و در چوکات وزارت دفاع ملی با تشکیل (۲۶) لوای سرحدی، دو غند سرحدی و یک غند تعلیمی مدغم و وظایف محوله خویش را در ۱۹ ولایت سرحدی کشور ادامه داده است. در سا ل (۱۳۸۱) به اساس فرمان (۱۶۰) مورخ ۲۹ /۸ /۱۳۸۱ رئیس دولت انتقالی قوای سرحدی از تشکیل وزارت دفاع ملی مجزا و در چوکات وزارت امور داخله با نام ریاست عمومی پولیس سرحدی مسمی گردید. به اسا س فیصله های بن با کمیت (۱۲۰۰۰) نفر پرسنل، یک قرارگاه مرکزی، یک کندک منتظره، هشت آمریت عمومی سرحدی، یازده محل عبور و کنترل زمینی و سه محل عبور و کنترل هوائی ایجاد و وظایف تأمین امنیت و محافظت سرحدات کشور را ع
هده دار گردید. با در نظر داشت وضعیت و شرایط کنونی کشور به اساس امریه شماره (۰۱۵) مورخ ۲ /۴ / ۱۳۸۶ وزیر امور داخله دولت جمهوری اسلامی افغانستان تشکیل پولیس سرحدی از (۱۲۰۰۰) نفر به (۱۸۰۰۰) نفر ارتقاء و با تشکیل یک قرارگاه به نام قوماندانی عمومی پولیس سرحدی، یک کندک واکنش سریع قرارگاه ،(۱) تولی قطارهای اکمالاتی و (۱) تولی محافظ قرارگاه؛ قوماندانی قطعه محافظ گمرکات؛ پنج قوماندانی زون سرحدی که در ولایت ننگرهار؛ پکتیا؛ قندهار؛ هرات و بلخ و (۱۴) محل عبور و کنترل زمینی و (۴) محل عبور و کنترل هوائی ایجاد و هم اکنون به طور فعال در (۱۹) ولایت سرحدی و ۸۶ ولسوالی سرحدی کشور پرسنل سرحدی وظایف ذیل را انجام می دهند. قرار امریه (۰۲۲) مورخ ۱۱/۲/۱۳۹۰ تشکیل پولیس سرحدی با داشتن قرارگاهی به نام قوماندانی عمومی پولیس سرحدی تحت فرماندهی لوی پاسوال محمد یونس (نورزی) با داشتن شش زون سرحدی، پنج قوماندانی در میدان های هوائی و ۱۴ محل عبور و کنترل زمینی، قوماندانی قطعه محافظ گمرکات در (۱۹) ولایت و (۸۶) ولسوالی سرحدی در حدود (۵۸۱۳) کیلومتر مرز مشترک با (۶) کشور همسایه و هم جوار برای دفاع از مرزها جلوگیری از متجاوزین و قاچاقبران مواد مخدر
و سایر تخطی های سرحدی وظایف خویش را انجام می دهند. وظایف پولیس سرحدی. حفاظت سرحدات هوائی، زمینی، و آبی از هر نوع تجاوز و تخطی های عمدی و غیرعمدی. تحکیم حاکمیت ملی در سرحدات کشور؛ و جلوگیری از حملات باندهای مسلح و ورود هر نوع مجرمین حرفه ای و خرابکار در سرحد. تحکیم زیربنای اقتصادی کشور طوری که به قاچاقبران اجازه داده نشود تا اموال و سایر اشیاء مختلف ممنوعه را از سرحدات عبور دهند. منع ورود و خروج غیرقانونی افراد، اجناس. کنترل از ورود و خروج قانونی افراد و اجناس که از نقاط عبور و کنترل هوایی، زمینی، و آبی عبور و مرور می نمایند. تأمین ارتباط با قوای سرحدی کشورهای همسایه جهت رفع معضلات سرحدی بین طرفین مطابق مقررات کشور. حفاظت از رژیم سرحدی، علامت های مرزی در سرتاسر حدود سیاسی کشور. همکاری و مساعی مشترک با جزو تام های اردوی ملی، پولیس امنی، امنیت ملی و دیگر ارگان های دولتی. تأمین ارتباط سالم، دوستانه و عملی با مردمان سرحدنشین و جلب همکاری شان با روش خاص مسلکی جهت تأمین امنیت سرحدات کشور. حفظ و مراقبت از وسایل، وسایط، تجهیزات، تسلیحات، اماکن سرحدی و منابع طبیعی کشور. حفظ و محرم نگاه داشتن کلیه اسرار کاری؛ و تقدیم به
موقع گزارش های مستند و واقعی از وضع سرحد به مراجع مربوط. تطبیق قوانین دولت جمهوری اسلامی افغانستان در حدود سیاسی کشور. جلوگیری از تورید، تولید، قاچاق و ترافیک مواد مخدر. کنترل و مراقبت مسایل سرحدی از نقطه صفری سرحد تا شعاع ۵۰ کیلومتری عمق کشور در جهت همکاری و تأمین امنی با ارگان ها در تشریک مساعی در سرحد صلاحیت های پولیس سرحدی. اعطا ویزه به آ ن عده مسافرین که تابع کشوری باشند که در آنجا نمایندگی سیاسی؛ و کنسولگری افغانستان موجود نباشد البته این ویزه ترانزیت یا صرف از (۲۴) ا لی (۷۲) ساعت اعطا شده می تواند. داشتن حق استفاده و صلاحیت به کار انداختن هر نوع وسیله مخابراتی در هر نوع شرایط و کسب حق اولویت در حالات خاص کاری. داشتن حق قانونی بازرسی اشخاص، اشیاء، وسایل، وسایط تراسپورتی و بار مسافرین البته با رعایت حقوق کامل اشخاصی که از مصونیت های سیاسی برخوردار باشند. داشتن صلاحیت بازپرسی از متجاوزین سرحدی مطابق احکام قانون داشتن حق کنترل و مراقبت اعمال و اجراات آن عده اشخاصی که در سرحدات مخصوصاً در نقاط عبور و کنترل ایفای وظیفه می دارند. داشتن صلاحیت کنترل و مراقبت از شهرها، دهات، منازل متروکه، تأسیسات سرحدی و منطقه
رژیم سرحدی مطابق با قانون، مقررات و هدایت های خاص. داشتن حق مداخله، مشورت یا منع آن نوع تأسیسات و فعالیت هایی که مانع فعالیت های پولیس سرحدی گردیده یا خطر را در جهت حفاظت سرحدات بار می آورد. داشتن حق توقف دادن اشخاص مشکوک و تثبیت هویت آن ها مطابق با احکام قانون. پولیس مبارزه با مواد مخدر افغانستان CNPA. وظیفه این پولیس کاهش تولید مواد مخدر در افغانستان می باشد که دارای نیروی ۲۹۵۸ نفر می باشد. دارای معینیت در چوکات وزرات می باشند. در سال ۲۰۰۳ دولت جمهوری اسلامی افغانستان تصمیمی اتخاذ نمود تا یک ارگان خاص و با مسوولیت های انحصاری مبارزه علیه تولید و ترافیک مواد مخدر غیرقانونی را در چوکات وزارت امور داخله ایجاد نماید نخست دگرجنرال داود داود را بحیث معاون وزیر داخله در این بخش تعیین کرد. قسمت اعظم پرسنل پولیس مبارزه علیه مخدر که در آغاز کار این ارگان به آن واگذار گردیده بود تجربه اندکی را در ارتباط با عملیات ها و تحقیقات مبارزه علیه مواد مخدر داشتند، اما پس از آن فرصت های مغتنمی به پرسنل پولیس مبارزه علیه مواد مخدر در جهت دسترسی به تعلیمات خاص، تاکتیک های مبارزه علیه مواد مخدر از طرف ارگان های مختلف بین المللی د
اده شد که سبب شد تا پولیس مبارزه علیه مواد مخدر به یک ارگان مسلکی و مؤثر تحقیقاتی در امر مبارزه علیه مواد مخدر تبدیل گردد. پیشرفت های خاصی در ظرفیت های پولیس مبارزه علیه مواد مخدر افغانستان مستقیماً به همکاری ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، ناروی و اداره مبارزه با جرایم ملل متحد UNODC وسایر مشاورین و مربیان بین المللی پولیس فراهم شده است. قوماندان قطعه خاص پولیس مبارزه با مواد مخدر جنرال امام الدین مطمین است. مبارزه علیه مواد مخدر در وزارت وزارت امور داخله جمهوری افغانستان می باشد. صلاحیت: پولیس مبارزه علیه مواد مخدر افغانستان صلاحیت های کاری خویش را از قانون جدید مبارزه علیه مسکرات و مواد مخدر و کنترل آن که به تاریخ ۲۴ جوزای سال ۱۳۸۹ که به تأسی حکم ماده ۹۴قانون اساسی توسط رئیس جمهور توشیح گردیده است به دست می آورد. این قانون به پولیس مبارزه علیه مواد مخدر اجازه می دهد تا تحقیقات خویش را در هدف قرار دادن شبکه های بزرگ فعال قاچاقبران مواد مخدر در داخل افغانستان و در سطح بین المللی به اجرا درآورد. پولیس بخش تحقیقات جنائی CID. مطابق به قوانین افغانستان تعداد مسوولین تحقیقات جنائی با نیروی ۵۹۲۹ باشند. در تشکیلات و
زارت داخله ریاست عمومی با جرایم جنائی وجود دارد؛ که عمداً مبارزه و جلوگیری از اعمال جنائی را اجرا می نمایند. ریاست عمومی مبارزه با جرایم مسئولیت رهبری و سازماندهی مؤثر مبارزه با جرایم را در سطح کشور بعهده دارد. این ریاست با طرح متناسب و جامع متودها و روش های علمی، تحقیقی و مسلکی منسوبین مبارزه با جرایم، زونها، ولایات و ولسوالی ها را در جهت مبارزه بهتر علیه جرایم با روی دست گرفتن برنامه های آموزشی آماده ساخته و با توجه به معیارهای کدری مقرر و فعال می سازد. اما خود به استثنای احکام و هدایت های مقامات ذی صلاح در وظایف بالفعل اشتراک نمی نماید، چه مسئولیت هر بخش از لحاظ لایحه وظایف و مسئولیت ساحوی مشخص گردیده است. تاریخچه ریاست عمومی مبارزه با جرایم جنائی. قبل از سال ۱۳۱۴ در تشکیلات وزارت امور داخله وقت، یک بخش تحت عنوان (اداره تنظیم) وجود داشت، که این اداره به صورت مشخص وظایف و مسئولیت های معینی را در قبال مبارزه با جرایم بدوش داشت، با انکشاف تدریجی نفوس، شهرها و ضرورت های محسوس جامعه آنروز، اداره تنظیم نیز انکشاف پیدا کرد و به مدیریت امنیت پولیس ارتقاء داده شده که وظایف مبارزه با جرایم را به پیش می برد. همچنان د