Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مواجه شد. مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۹۴ در راستای حمایت از حکم اسلامی امر به معروف و نهی از منکر، قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر را تصویب و ابلاغ کرد. به موجب این قانون هیچ شخص حقیقی یا حقوقی حق ندارد جلو اجرای امر به معروف و نهی از منکر را بگیرد و در صورت بروز درگیری مجازاتی سخت در انتظار کسانی خواهد بود که جلو اجرای آن را گرفته اند. شرح درگیری. در زمان وقوع حادثه علی خلیلی طلبهٔ علوم دینی و از اعضای بسیج بود که به عنوان عامل امر به معروف و نهی از منکر اقدام به گشت در خیابان می کرد. احسان شاه قاسمی و دوستانش در حال گوش دادن به موسیقی با صدای بلند بوده اند که خلیلی به آن ها تذکر داده و از آن ها خواسته صدای ضبط را کم کنند. شاه قاسمی درخواست او را رد کرده و در نهایت مشاجرهٔ لفظی آنان به درگیری فیزیکی انجامیده است که طی آن خلیلی از ناحیهٔ گردن مورد اصابت چاقو قرار می گیرد و به شاهرگش آسیب می رسد. خلیلی ادعا کرد که شاه قاسمی و دوستانش در حال اذیت و آزار زنان بوده اند. علی خلیلی خود ماجرای درگیری را اینگونه شرح داده بود: به نظرم ساعت دوازده شب بود که قرار بود دو سه تا از بچه ها را به خانه هایشان بر
سانیم . . . بعد فلکه اول نه، چهار راه سیدالشهدا بود به نظرم. من شرح ماوقع یادم نیست، چیزی که دوستان تعریف کردند را خدمتتان تعریف می کنم. دیدیم که پنج الی شش نفر دارند دو تا خانم را اذیت می کنند. شرح ماجرا یادم نیست بچه ها می گویند که داشتند به زور سوار ماشینشان می کردند که ما رسیدیم. بچه هایی که همراه من بودند کوچک بودند و آن موقع سوم راهنمایی بودند. آن ها ایستادند و من از موتور پیاده شدم و رفتم به آن ها تذکر دادم ولی گلاویز شدیم و آن دو سه نفر که همراه من بودند آن ها هم کتک خوردند و در این حین یک چاقو، نمی دانم از پشت بود یا از جلو، نثار ما شد. من همان جا افتادم. چاقو تو ناحیهٔ گردن و نزدیک شاهرگم خورد. من همان جا افتادم. آن هایی که چاقو زده بودند همگی فرار کردند. یکی از این دانش آموزهایی که همراه من بود موتورسواری بلد بود و دنبال آن ها رفت. شمارهٔ پلاک آن ها را برداشت. من حدود نیم ساعتی تو خیابان افتاده بودم. بعد از نیم ساعت دو نفر از بچه های شمال شهر داشتند رد می شدند از آنجا، ما را دیدند و سوار کردند و به اورژانس فلکهٔ سوم تهرانپارس بردند . . . پدر احسان شاه قاسمی روایتی متفاوت از ماجرا دارد: پسایند درگیر
ی. شاه قاسمی و دوستانش پس از مجروح کردن خلیلی گریختند و خلیلی را مردم به بیمارستان تهرانپارس واقع در فلکهٔ سوم تهرانپارس رساندند. به گفتهٔ همراهان خلیلی، هرچند اقدامات اولیهٔ احیا صورت گرفت، اما به دلیل عدم حضور پزشک متخصص و کمبود امکانات، مسئولان بیمارستان درخواست کردند که خلیلی به مرکزی مجهزتر منتقل شود. به گفتهٔ همراهان خلیلی ۲۵ بیمارستان از پذیرش او سر بار زدند تا در نهایت ساعت ۳:۳۰ صبح و پس از واریز ۵ میلیون تومان وجه درخواستی، بیمارستان خصوصی عرفان حاضر به پذیرش خلیلی شد. خلیلی در بیمارستان بستری شد و چندین عمل جراحی را پشت سر گذاشت و در نهایت مرخص شد. او سلامت خود را بحدی بازیافت که توانست با پای پیاده به کربلا سفر کند. احسان شاه قاسمی در تیر ۱۳۹۰ دستگیر شد. پس از دستگیری، او را برای دو هفته در بازداشتگاه کهریزک نگه داشتند که به گفتهٔ خودش در معرض شکنجه و بدرفتاری بوده است. شاه قاسمی حین بازداشت سعی کرده بود با ملحفه هایش خود را دار بزند. هم سلولی هایش ادعا میکنند پس از آنکه مأموران سر تا پای او را با باتوم زده بودند، او را در سلولش بی هوش یافتند. اواخر فروردین ۱۳۹۱‏ دادگاه کیفری استان تهران شاه قاسمی
را به سه سال حبس، پرداخت ۳۵ میلیون تومان دیه، و شلاق محکوم کرد. شاه قاسمی پس از پرداخت دیه، تحمل ضربات شلاق و گذراندن دو سال حبس، با رضایت علی خلیلی و پدرش آزاد شد و ظاهراً قضیه خاتمه یافت. انتقاد از عملکرد بیمارستانها. عدم پذیرش وی در برخی بیمارستاهای دولتی که ضعف مدیریت در این بیمارستانها در برابر مشکلات مردم را نمایان کرد موجب برکناری رئیس دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی گردید. برکناری رئیس بیمارستان شهدای تجریش و توبیخ مسئول پذیرش در ستاد هدایت دانشگاه شهید بهشتی نیز از سوی وزارت بهداشت اعلام شد. درگذشت خلیلی. بهمن ۱۳۹۲ مجدداً با وخامت وضعیت جسمانی به بیمارستان منتقل شد که پزشکان گفتند در اثر پایین آمدن پلاکت خون و بالا رفتن گلبول های سفید که ناشی از عوارض عمل قبلی است، بدن بیمار دچار اختلال در خون رسانی شده بود و حتی قادر به پیوند اعضا هم نبود. روده ها، معده و بخشی از ریه هم تخلیه شد و پزشکان گفتند احتمال تخلیه کلیه و کبد وجود دارد. علی خلیلی در ۴ فروردین ۱۳۹۳ بر اثر عفونت ریوی در بیمارستان بعثت جان سپرد. یک ماه بعد رئیس سازمان پزشکی قانونی مرگ او را مرتبط با ضربات چاقویی که ۳۲ ماه پیش به گردنش اصابت کرده
بود دانست. نامه نگاری ها. خلیلی پانزده روز پیش از درگذشت، نامه ای سرگشاده به سید علی خامنه ای نوشته بود که در آن اقداماتش را در برابر «جانبازی های مدافعان این آب و خاک» ناچیز شمرده و از نماندن ایمان در جامعه ابراز هراس کرده، و هدف خود را دور ماندن جامعه از نزول «بلا» ذکر کرده بود. او ضمن متهم نمودن عیب جویان به هراس از پرداخت هزینه های بیمارستان، جلوگیری از به «تاراج رفتن ناموس شیعه»، وجوب امر به معروف و «نخشکیدن رگ غیرت و ایمان» را از علل «تذکر لسانی» خویش برشمرده بود. پدر احسان شاه قاسمی نیز به گفتهٔ خود نامه ای به خامنه ای نوشته و از او خواسته به دادش برسد. او که خود را «زباله کش شهرداری» و «مجروح جنگی» معرفی می کند از «سیاسی کردن پرونده» و بند نبودن دستش به جایی گله کرده و همین ها را عامل «خراب شدن کار» می داند. قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر. پس از درگذشت علی خلیلی، مجلس در تکاپوی تصویب قانونی در جهت حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر برآمد. طرح حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر در تیر ۱۳۹۳ از سوی هیئت رئیسهٔ مجلس شورای اسلامی اعلام وصول شد، کلیاتش در ۱۶ مهر همان سال و جزئیات
ش در ۲۳ فروردین ۱۳۹۴ به تصویب مجلس رسید. شورای نگهبان در ۲ اردیبهشت ۱۳۹۴ آن را تصویب کرد و علی لاریجانی در ۹ اردیبهشت ۱۳۹۴ آن برای اجرا به دولت یازدهم ابلاغ کرد. رسانه های اصولگرای ایران به کرات از خلیلی با عنوان «طلبهٔ ناهی از منکر» و «شهید امر به معروف» نام می برند. محاکمهٔ مجدد شاه قاسمی. پس از درگذشت خلیلی در ۴ فروردین ۱۳۹۳ شاه قاسمی دوباره دستگیر و به «قتل عمد» متهم و به قصاص نفس محکوم شد. به گفتهٔ عفو بین الملل، شاه قاسمی در ابتدا به وکیل انتخابی خود دسترسی نداشته و وکیل انتخابی او پس از ارعاب از ادامهٔ وکالت صرف نظر کرده است. سپس برای او وکیل تسخیری تعیین کردند که اولین دیدارشان با یکدیگر در جلسهٔ دادگاه بود. همچنین دستگیری مجدد شاه قاسمی تقریباً همزمان با تصویب قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر بوده که دست آحاد مردم را برای تذکر زبانی نسبت به پوشش ها و رفتارهای غیراسلامی بازمی گذارد. به گزارش عفو بین الملل دیوان عالی ایران حکم اعدام شاه قاسمی را با وجود نبود مدرک موثق دال بر ارتباط جراحات چاقو با مرگ خلیلی تأیید کرده است. حسیبه حاج صحراوی، معاون بخش خاورمیانه و شمال آفریقای عفو بین الملل،
اظهار کرده است «جان احسان شاه قاسمی اکنون در دست رئیس قوهٔ قضائیه است که باید تصمیم بگیرد که آیا او را پس از یک محاکمهٔ ناقص و شبهه ناک به پای چوبهٔ دار بفرستد». به گفتهٔ او عمیقاً «بیم آن می رود که مقامات ایران از این تراژدی شخصی برای رسیدن به اهداف سیاسی شان سوءاستفاده کرده باشند». یکی از نزدیکان خانوادهٔ شاه قاسمی به سازمان حقوق بشر ایران گفته است «خانواده احسان از سه تن از مراجع تقلید نیز فتوایی اخذ کرده اند که حتی در شریعت اسلام نیز اعدام در چنین شرایطی صحیح نیست. این مراجع در پاسخ های خود گفته اند به دلیل گذشت زمان و اخذ دیه از سوی مرحوم علی خلیلی و دادن رضایت محضری از سوی ایشان و پدرشان اعدام جایز نیست.» در نهایت پدر و مادر علی خلیلی در ۳ شهریور ۱۳۹۴ از حق خود به عنوان اولیای دم برای قصاص «قاتل» فرزندشان گذشت کردند.
سامسونگ گلکسی نوت ۵ یک گوشی هوشمند از سری گلکسی نوت ، محصولی از شرکت سامسونگ می باشد، که در تاریخ ۲۱ اوت ۲۰۱۵ روانه بازار شد. ویژگی ها. این گوشی شباهت زیادی به سامسونگ گلکسی اس۶ دارد، اما حسگر مادون قرمز در این گوشی حذف شده است چون سامسونگ معتقد است افراد زیادی از این ویژگی استفاده نمی کنند. همچنین قاب فلزی و قلم S آن نیز از ویژگی های دیگر این گوشی می باشد. برخلاف گوشی نوت ۴، که بدنه ای از جنس پلی کربنات دارد، بدنه این گوشی از یک شاسی فلزی از جنس آلومینیوم و شیشه مقاوم گوریلا گلس ۴ در پشت و جلوی دستگاه تشکیل شده است. همچنین نسبت به گوشی نوت ۴، این مدل ۵ گرم سبک تر و نازک تر می باشد. نوت ۵ دارای یک صفحه نمایش ۵٫۷ اینچی سوپر آمولد می باشد (نسبت صفحه نمایش به بدنه ۷۵٫۹٪) و نسبت به نوت ۴ تغییری نکرده است. قلم. قلم نوت ۵ انعطاف پذیر می باشد و امکان نوشتن روی صفحه را در حالت آماده باش می دهد. جالب است بدانید دکمه ای که روی قلم وجود دارد امکان میانبر را برای شما فراهم می کند و با فشار دادن آن می توانید خیلی سریع به برنامه های دلخواه خود برسید. و همچنان در جعبه گوشی نیز چند عدد از سری قلم وجود دارد که در صورت خراب شد
ن می توانید خودتان تعویض کنید. عرضه. گلکسی نوت ۵ برای اولین بار در تایوان، تایلند و سنگاپور در تاریخ ۱۵ اوت ۲۰۱۵ منتشر شد، و در ۲۱ اوت ۲۰۱۵ در ایالات متحده منتشر شد. ۸ شهریور ۱۳۹۴ گلکسی نوت ۵ در ایران به صورت رسمی معرفی شد.
محمدجواد خردمند (زاده ۱۳۲۳ - درگذشته ۱۳۹۴) نویسنده، روزنامه نگار و عضو کانون نویسندگان ایران بود. وی مدتی سردبیری مجله ادبی کلک را برعهده داشت. خردمند با نگاه و تاثیرپذیری از ادبیات کلاسیک فارسی، در داستان نویسی به کمینه گرایی تمایل داشت و بیشتر داستان هایش را در قالب داستانک می نوشت. پس از جدایی علی دهباشی از مجله کلک، وی سردبیری این ماهنامه را به عهده گرفت و نقش مهمی در ادامه انتشار آن ایفا کرد. این مجله در دوره سردبیری او غنای ادبی ویژه ای داشت. وی هم چنین با مجلاتی چون آدینه و دنیای سخن همکاری داشت. محمدجواد خردمند در روز جمعه ششم شهریور ۱۳۹۴ در اثر بیماری سرطان در بیمارستان کسرا تهران درگذشت. کانون نویسندگان ایران در پی درگذشت محمدجواد خردمند با انتشار بیانیه ای از او به عنوان یکی از اعضای فعال و متعهد کانون و نویسنده ای آزادیخواه و ضد سانسور یاد کرد.
کریستینا «تینا» توینه (زادهٔ ۴ نوامبر ۱۹۵۳،کلوه، نوردراین-وستفالن، آلمان) معلم وزش آلمانی و بازیکن پیشین تیم ملی فوتبال زنان آلمان است. پس ازدواجش نام خانوادگی 'توینه مایر' را تا زمان طلاقش در سال ۲۰۰۸ همراه نام خود داشت. زندگینامه. تینا در یک خانوادهٔ ورزشی به دنیا آمد. پدر او ورزشکار دو و میدانی بود و مادرش نیز در ورزش هندبال بود. پیشه. وی از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۶ برای باشگاه فوتبال گرون وایس براوایلر این باشگاه بازی می کرد که بعدها در همان باشگاه مربی-بازیکن نیز بود. پس از تکمیل آموزشهای مربیگری وی به عنوان اولین زن آلمانی موفق شد تا جواز مربیگری فدراسیون فوتبال آلمان را که معادل با جواز حرفه ای یوفا(the UEFA Pro license) است را در سال ۱۹۸۵ از بدست آورد. در سال ۱۹۸۶ تینا به عنوان کمک مربی تیم ملی فوتبال زنان آلمان انتخاب شد و پس از آن در بازیهای المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا و در تاریخ ۱ اوت ۱۹۹۶ به عنوان سرمربی جایگزین گرو بیزانتس شد.وی در مجموع دارای شش قهرمانی اروپا (سه تا به عنوان کمک مربی گرو بیسانز و سه تای دیگر با عنوان سرمربی تیم) و رساندن تیم به عنوان قهرمانی جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۰۳ است. پس از قهرمانی در مساب
قات زنان جام یوفا در سال ۲۰۰۵ وی از سمت مربیگری خود کناره گیری کرد و همان طور که از پیش اعلام شده بود این عنوان به کمک او زیلویا ناید رسید.
ناتالیا وادیمُونا مولچانوا (متولد ۸ مه ۱۹۶۲ - ناپدید شده ۲ اوت ۲۰۱۵)، قهرمان غواصی آزاد روس، دارنده رکوردهای متعدد این رشته و رئیس فدراسیون غواصی آزاد روسیه بود. او در حالی که صاحب ۴۱ رکورد جهانی بود، در روز ۲ اوت سال ۲۰۱۵ در حین غواصی در ایبیزا، اسپانیا ناپدید شد. تلاش ها برای یافتن او تا روز ۵ اوت بدون نتیجه ادامه داشت. با توجه به عدم یافتن نشانه ای از او، وی درگذشته محسوب می شود.
رشد تولید انرژی فُتووُلتایی به گسترش و رشدی که در دو دهه گذشته صفحات فتوولتایی از یک ابزار آزمایشگاهی به یکی از منابع قابل اعتماد تولید برق داشته است می پردازد. نمودار این رشد به صورت رشد نمایی است که گویای رشد استقبال از این منبع انرژی است.
الینا ایبراگیمووا (؛ زادهٔ ) نوازنده ویولن اهل روسیه است. وی در خانواده ای اهل موسیقی متولد شد و از ۴ سالگی ویولن به دست گرفت. ۶ ساله بود که اجرای روی صحنه از جمله در تالار بولشوی را شروع کرد. در سال ۱۹۹۶ پدرش نوازنده ارکستر سمفونیک لندن شد و الینا به همراه خانواده به انگلستان رفت. الینا در لندن به مدرسه موسیقی یهودی منوهین رفت. در پنجاهمین سالگرد انتشار اعلامیه جهانی حقوق بشر در مقر یونسکو در پاریس به اجرای برنامه پرداخت. وی هم چنین در مراسم درگذشت یهودی منوهین که در کلیسای وست مینستر برگزار شد، به اجرای برنامه پرداخت.
فونداسیون مگ، یک موزهٔ هنر نوگرا در سن-پل دو وانس در نزدیکی نیس فرانسه است. بانیان آن دلال آثار هنری، اِمه مکت و همسرش مارگریت هستند. ساختمان فونداسیون مگ در سال های ۱۹۶۲–۶۳ توسط معمار اسپانیایی، خوسپ لوئیس سرت طراحی گردید. این موزه شامل کارهای مهمی از هنرمندانی است که مکت شخصاً با آن ها کار می کرد مانند آلبرتو جاکومتی، خوان میرو، ژرژ براک، مارک شاگال و ...
ویکتور پیچمن (به زبان لاتین Viktor Pietschmann)، (متولد ۲۷ اکتبر ۱۸۸۱ میلادی وین، درگذشتهٔ ۱۱ نوامبر ۱۹۵۶)، اهل اتریش، آبزی شناسی و مسئول موزه تاریخ طبیعی وین بود. او از سال ۱۹۳۲ میلادی تا پایان جنگ جهانی دوم عضو حزب ملی سوسیالیست کارگران آلمان بود. او شاهد عینی نسل کشی ارمنیان است. زندگی نامه. ویکتور پیچمن با هم حزبی خود ماکس آروین شوبنر اهل آلمان در ۱۸ ژوئن ۱۹۱۵ عضو ارتش اتریش در جنگ جهانی اول به آموزش سپاه امپراتوری عثمانی برای نبرد در مناطق کوهستانی پرداخت. (امپراتوری اتریش-مجارستان و آلمان متحد عثمانی بودند). آنان در شهر کارین (ارزروم امروزی) مستقر بوده و شاهد تبعید و قتل عام گستردهٔ ارمنیان بودند و عکس هایی را از آن وقایع تهیه کردند. ویکتور پیچمن دربارهٔ ارمنیان و نسل کشی در سالهای ۱۹۲۷ و ۱۹۴۰ دو کتاب منشر نموده است (کتاب:Under Ice and Palms و کتاب:Through Kurdish Mountains and Armenian Cities) او در کتاب خود می نویسد: «ما در شهر ارزروم بودیم اهالی ارمنی ارزروم که بسیاری از آنان پیاده به طرف شهر بایدبرت، (بایبورد) امروزی می بردند ما گروهی از آنان که افراد مسن و زن را تشکیل می دادند کمک کردیم و به شهر رس
اندیم که سربازان تُرک ما را به زور تهدید اسلحه متوقف کردند و آن ارمنیان را دستگیر و روانهٔ زندان شهر یرزنکا (ارزنجان امروزی) بردند.» نگارخانه. عکس های گرفته شده توسط ویکتور پیچمن از اخراج ارمنیان شهر ارزروم:
زبان های کوا که اغلب به نام «کاوای نو» شناخته می شود، خانوادهٔ زبانی ای پیشنهادشده —ولی هنوز اثبات نشده— است. این زبان در جنوب شرقی ساحل عاج، جنوب غنا و مرکز توگو سخن گفته می شود. نام این خانوادهٔ زبانی توسط زبان شناس آلمانی "گوتلوب کراوزه" گزیده شد و معنای نام آن در زبان های مذکور «مردم» است.
ماریا یاکوبسن (به زبان لاتین Maria Jacobsen)، متولد ۶ نوامبر ۱۸۸۲ میلادی شهر «سیم» دانمارک-وفات ۶ آوریل ۱۹۶۰ شهر «جبیل» لبنان)، مبلغ مذهبی اهل دانمارک او شاهد عینی نسل کشی ارمنی ها می باشد. زندگی نامه. ماریا یاکوبسن بین سال های ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۹ میلادی در شهر «خارپرت» (الازیغ کنونی) در یک بیمارستان آمریکایی مشغول به کار بود. ماریا در طول اقامت خود در شهر شاهد کشتار ارمنی ها بوده و کتابی ۶۰۰ صفحه ای از خاطرات خود را نگاشته و علاوه بر خاطرات عکس هایی از زنان و کودکان ارمنی تهیه نموده است. ماریا در بین ارمنی ها به (مایریک به معنی مادر) معروف بوده است او به پاس تلاش های انسان دوستانه و نجات هزاران زن و کودک به چندین مدال نائل شده است. ماریا از طریق سازمانهای انسان دوستانه و با جمع آوری اعانه در آمریکا، نروژ، دانمارک و سوئد توانست ۲۰۸ کودک ارمنی را در بیروت اسکان دهد علاوه بر آن یک یتیم خانه به نام «آشیانه پرنده ها» در شهر «جبیل» لبنان تأسیس نماید. مادر ماریا در سال ۶ آوریل ۱۹۶۰ فوت کرد و براساس وصیت نامه ای که او نوشته بود ماریا را در حیاط همان یتیم خانه دفن کردند.
امی ام. هومز () با نام هنری (ای. ام. هومز) نویسنده، نمایش نامه نویس و خبرنگار زادهٔ ۱۸ دسامبر ۱۹۶۱ در واشینگتن، دی.سی.، ایالات متحده است. او بیشتر به دلیل نوشتن آثار کوتاه ادبی و خلق شخصیت های ویژه در داستان هایش شناخته شده است. جدیدترین کتاب این نویسنده در سپتامبر سال ۲۰۱۲ توسط انتشارت ویکینگ چاپ شد که در سال ۲۰۱۳ برنده جایزه ادبیات داستانی زنان شد. نخستین فصل این کتاب در مجلهٔ ادبی "گرانتا" بریتانیا در سال ۲۰۰۸ منتشر شد که این تک فصل در آن مجله توسط رمان نویس بریتانیایی ویلیام بوید ویرایش شد. تک فصل منتشر شده این کتاب در همان سال در فهرستی رمان های کوتاه برتر آمریکایی با عنوان "۱۰۰ رمان برتر کوتاه آمریکایی در سال ۲۰۰۸" توسط هدی پیتلور و سلمان رشدی قرار گرفت.
روت پارملی (به زبان لاتین Ruth A. Parmelee)، (متولد ۳ آوریل ۱۸۸۵ میلادی شهر ترابزون-امپراتوری عثمانی-وفات ۱۵ دسامبر ۱۹۷۳ شهر کنکورد، نیوهمپشایر ایالات متحده آمریکا)، پرستار اهل آمریکا او شاهد عینی نسل کشی ارمنیان می باشد. زندگینامه. او به عنوان پرستار در بیمارستان زنان آمریکایی در شهر «خارپرت» خدمت می کرد. خانواده او از مبلغان مذهبی مسیحی بودند. به علت نبود مدرسه تا سن ۱۱ سالگی در نزد خانواده خود تحصیلات ابتدایی را گزرانده تا این که به آمریکا نقل مکان می کند. او تحصیلات خود را در دبیرستان اوبرلین در شهر اوبرلین، اوهایو ادامه داد و تا این که در سال ۱۹۰۷ میلادی با مدرک کارشناسی از کالج ابرلین فارغ التحصیل می شود. پرستار پارملی تحصیلات خود را در دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین آمریکا ادامه داده و مدرک پزشکی خود را کسب می کند. پرستار پارملی به فیلادلفیا، پنسیلوانیا نقل مکان می کند و در بیمارستان زنان آن شهر مشغول به کار می شود. او در سال ۱۹۱۴ میلادی به همراه هیئتی از آمریکا برای ماموریتهای خارجی به شهر خارپرت، الازیغ کنونی می رود. او در مدت کوتاهی می تواند در کالج آمریکایی – ارمنی (یِپرات) زبان ارمنی و ترکی را فر
ا بگیرد. از فعالیت های انسان دوستانه متعددی انجام می دهد که از آن فعالیت ها می توان به: «کمک به مهاجرین زنان یونانی در بیمارستان سالونیک یونان. و کمک به زنان باردار ارمنی در بیمارستان آمریکائی شهر خارپرت، را نام برد.» پرستار پارملی در دفتر خاطرات خود که در طی قتل عام او در شهر خارپرت سکونت داشته نوشته است. «در سال ۱۹۶۷ میلادی دفتر خاطرات پارملی به صورت کتابی به نام «پیشگام در دره فرات» به تلاش دانشگاه کومیتاس در انگلستان به چاپ می رسد.» همچنین علاوه بر این کتاب، کتاب دیگری به نام «جنایات ترکیه» نوشته جیمز بارتون در سال ۱۹۹۸م به چاپ رسیده که نوشته های پرستار پارملی در آن کتاب هم ذکر شده است. «من تنها پرستار شهر خارپرت بودم و در مراحل آغاز قتل عام شاهد دستگیری روشنفکران ارمنی شهر خارپرت بودم. در تاریخ ۱ مه ۱۹۱۵ گروهی از ارمنی ها که شامل بازرگانان، کشیش، اساتید دانشگاه و غیره بودند دستگیر شدند. هر چند تعداد کمی از مردان با نفوذ ارمنی شبانه از شهر گریخته بودند. آنان را در زندان خارپرت که سلولهای تنگ آن بزرگتر از یک صندوقچه نبود انداخته بودند آنان تحت شکنجه و فشار روحی و جسمی قرار داشتند. من یک بار برای مداوا آنان
به زندان رفتم. او در دفتر خاطرات خود به نام های «تنکجیان، سوقیگیان، بوجانسانیان و پروفسور دونابد لولجیان» اشاره می کند.» او در ادامه می نویسد: «مردان میانسال و مسن خارپرت به زندان دیگری در حوالی آن شهر به نام «مِزْرِه» فرستاده بودند. در میان آنان به مردی برخوردم که نام آن هاکوپ بنیان بود مردی ضعیف و خسته از راهپیمائی طولانی. هاکوپ برای پرستار پارملی تعریف می کند:زمانی که افسران برای دستگیری او به خانه اش آمده بودند از آنان خواسته بود که او را بکشند چون او نمی تواند مسافت طولانی را راهپیمائی کند. او به همراه همسر و سه دخترش مجبور به تبعید شده بودند.» «هنگامی که به شهر اورفا (در مرز ترکیه – عراق) رسیدیم زنان بسیاری را دیدم که از فرط گرسنگی و تشنگی بی هوش شده بودند؛ و بسیاری از زنان حتی لباس در تن نداشتند.» «به من دیگر اجازه نمی دادند برای مداوای زندانیان به زندان خارپرت بروم. خبرهای شکنجه زندانیان را از طریق یک دارو فروش به ما می رسید. ما اطلاع پیدا کردیم که تعداد زندانیان ۸۰۰ نفر می باشند و قرار است آنان را در چهار گروه دویست نفری تبعید شوند. در حالی که مردان در زندان هستند در میدان مرکزی شهر زنان و کودکان و
جوانان آن شهر را جمع کرده بودند و آماده تبعید بودند.» پرستار پارملی در ادامه می نویسد: «توصیف شرایط تبعید شدگان بسیار آزار دهنده و دردناک می باشد. جمعیت بسیاری از پسران نوجوان، زنان و کودکان ارمنی از خانه و کاشانه خود تبعید شدند بدون هیچ دسترسی به آب و غذا به قصد مرگ وادار به راهپیمائی در مسیرهای طولانی شدند؛ که بسیاری از این تبعید شدگان کشته شده یا برای مقاصد دیگر ربوده شدند.»
ایر چاد یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا HT است که در تاریخ میلادی تأسیس شده و در تاریخ فعالیتش را آغاز کرده است.
مجیک بلو ایرلاینز یک شرکت هواپیمایی بود که در تاریخ میلادی تأسیس شد و در سال ۲۰۰۵ ورشکسته شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر رتردام کشور هلند واقع شده بود.
کیوی جت یک شرکت هواپیمایی نیوزیلندی بود که در تاریخ میلادی تأسیس شده بود و یک فروند هواپیمای بی ای ئی ۱۴۶ در ناوگان خود داشت.
آلبااستار یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا JQ است که در تاریخ میلادی تأسیس شده و در تاریخ فعالیتش را آغاز کرده است. دفتر مرکزی این شرکت هواپیمایی در فرودگاه پالما د مایورکا واقع شده است.
گو۲اسکای یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا 6G است که در تاریخ میلادی تأسیس شده است. این شرکت ۴ فروند هواپیمای بوئینگ ۷۳۷–۴۰۰ در ناوگان خود دارد. دفتر مرکزی این شرکت هواپیمایی در شهر براتیسلاوا کشور اسلواکی قرار دارد و پایگاه اصلی آن، فرودگاه ام. آر. استفانیک است.
باشگاه فوتبال روزنگرد که پیشتر با نام های مالمو اف اف دام (۲۰۰۷–۱۹۷۰) و ال دی بی مالمو(۲۰۱۳–۲۰۰۷) شناخته می شد؛ یک باشگاه فوتبال حرفه ای واقع در شهر مالمو، اسکونه سوئد است. این باشگاه با نام مالمو اف اف دام در سال ۱۹۷۰ تأسیس شد و ۲۲ فصل را در لیگ برتر فوتبال زنان سوئد، دامالسوئنسکان، بازی کرده است. این تیم دارای هشت عنوان قهرمانی است که آخرین آن ها در سال ۲۰۱۴ بوده است. در سال ۲۰۱۰ آن ها در ردهٔ اول جدول لیگ برتر زنان قرار داشتند.این تیم بازی های خانگی خود را در ورزشگاه مالمو آی پی انجام می دهد. این باشگاه ادغام شده دارای هر دو تیم مردان و زنان است. تاریخچه. در ۷ سپتامبر ۱۹۷۰ هیئت مدیره باشگاه مامو اف اف تصمیم گرفت تا بخش تیم زنان را برای این باشگاه تأسیس کند که نام آن را مالمو اف اف دام گذاشتند. دام در زبان سوئدی به معنای زنان است که برای تمایز از قسمت مردان این باشگاه انتخاب شده بود. در آوریل ۲۰۰۷ مالمو اف اف دام نام و لوگوی باشگاه و طرح لباس های خود را تغییر داد؛ و نام تیم در ۱۱ آوریل ۲۰۰۷ به ال دی بی مالمو تغییر یافت. و این بدین معنی بود که این باشگاه کاملاً از باشگاه مالمو اف اف جدا شده و یک باشگاه جدیدی
را به وجود آورده است. این تغییر نام مربوط به معاملهٔ ۲۴ میلیون کرون سوئد شرکت مراقبت از پوست هارتفورد حامی این تیم بود که باعث شد نام آن به مارک معروف این شرکت یعنی "Lait de Beauté" تغییر کند. پس از کسب شش نایب قهرمانی از سال ۱۹۹۴ نهایتاً آن ها در سال ۲۰۱۰ موفق به قهرمانی در لیگ برتر زنان سوئد شوند؛ که باعث شد تا آن ها برای لیگ قهرمانان اروپای زنان در فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۱ نیز انتخاب شوند. باشگاه فوتبال ال دی اف از عنوان خود در سال ۲۰۱۱ نیز دفاع کند. در سال ۲۰۱۲ آن ها عنوان خود را در بازی پایانی فصل با نتیجهٔ ۱–۰ به تیرسو اف اف واگذار کردند. در سال ۲۰۱۳ آن ها دوباره به مدال طلا دست یافتند. (با برد ۲–۳ در مقابل تیرسو اف اف)
بوئینگ ۷۳۷ کلاسیک یک مدل هواپیمای مسافربری باریک پیکر دوموتوره است که توسط شرکت بوئینگ ایالات متحده توسعه یافته و طی سال های ۱۹۸۱–۲۰۰۰ ساخته شده است. نخستین به کارگیرنده این هواپیما ساوت وست ایرلاینز بوده است. این هواپیما در میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد. این دسته از هواپیماها از موتور سی اف ام۵۶ سری سه نیرو می گیرند.
پرفروغ ها () نام دومین رمان النور کاتن نویسنده نیوزلندی است که در اوت ۲۰۱۳ منتشر شد. در اکتبر همان سال این کتاب به عنوان برنده جایزه ادبی من بوکر ۲۰۱۳ شد. در تاریخچه جایزه من بوکر، این کتاب حجیم ترین(۸۳۲ صفحه) و النور کاتن جوانترین نویسنده برنده جایزه به شمار می روند. داستان. یک جوینده طلا به نام والتر مودی در سال ۱۸۶۶ برای تغییر سرنوشتش به ساحل غربی جزیره جنوبی نیوزیلند می رود. اما در عوض با دوازده مرد بومی برخورد می کند که او را وارد ماجرای اسرارآمیز یک جنایت می کنند. انتشار در ایران. این کتاب را محمد جوادی ترجمه کرده و نشر ثالث در شهریور ۱۴۰۲ در دو جلد (1208 صفحه) منتشر کرده است. چاپ دوم/ تابستان 1403
آریان هینگست (زادهٔ ۲۵ ژوئیه ۱۹۷۹) بازیکن پیشین فوتبال اهل کشور آلمان است که در پست دفاع و هافبک نگه دارنده دفاعی بازی می کرد. هینگست در تابستان ۲۰۱۱ اعلام کرد که از فوتبال ملی همراه با تیم ملی فوتبال زنان آلمان خداحافظی خواهد کرد. همین طور سرمربی اف. اف. سی فرانکفورت زیگفرید دیتریک اعلام داشت که هینگست باشگاه فرانکفورت را ترک کرده است.
مرکز هاربرفرانت () یکی از مراکز اصلی فرهنگی شهر تورنتو است که در سال ۱۹۷۲ به دست دولت فدرال به عنوان یک شرکت دولتی به منظور تأسیس پارک هاربرفرانت ایجاد شد و در سال ۱۹۹۱ به یک سازمان ناسودبر تغییر کاربری داد. بودجه این مرکز از طریق حمایت کننده های مالی، کمک های دولتی، هدایای فردی و فعالیت های کارآفرینی تأمین می شود. گنجایش این مرکز ۲۰۰۰ صندلی است. این مرکز با ۴۵۰ سازمان اجتماعی همکاری دارد و سالانه میزبان بیش از ۴۰۰۰ رویداد مختلف اعم از تئاتر، رقص، ادبیات، موسیقی، فیلم، هنرهای تجسمی و صنایع دستی است.جشنواره تیرگان، جشنواره فرهنگی و هنری ایرانیان نیز در این مرکز برگزار می شود.
گابریل آیوازیان () اسقف اعظم، دانشمند، و مورخ اهل ارمنستان بود. وی برادر ایوان آیوازوفسکی (آیوازیان) نقاش معروف سده ۱۹ میلادی بود. وی در شهر فئودوسیا در شبه جزیره کریمه در یک خانواده تاجر ارمنی به دنیا آمد. آیوازیان تحصیلات علمی خویش را در کالج موراد-رافائلیان واقع در صومعه ارمنی جزیره سن لازار ونیز کسب نمود. وی زبان های شرقی تدریس می نمود.
هاملت هابنتاکی مخیتاریان (؛ – ) یک بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل ارمنستان بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آرارات ایروان، و کوتایک آبوویان اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده است. مخیتاریان نخستین بازی ملی خود را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ در ایروان در مقابل تیم ملی فوتبال انجام داده است. زندگی شخصی. وی پدر هنریخ مخیتاریان بازیکن سابق باشگاه فوتبال آرسنال و فعلی باشگاه آ.اس رم ایتالیا و تیم ملی فوتبال ارمنستان می باشد درگذشت. هاملت مخیتاریان به علت تومور مغزی در روز ۲ مه ۱۹۹۶ در ۳۳ سالگی در ایروان درگذشت
باغ تندیس محوطه ای است که برای نمایش تندیس اختصاص داده شده است. باغ تندیس معمولاً با آثاری ساخته شده از مصالح و مواد بادوام به صورت دائمی و در محیطی چشم نواز طراحی می شود. یک باغ تندیس ممکن است خصوصی یا متعلق به یک موزه باشد و بازدید از آن می تواند رایگان یا با هزینه انجام شود یا به صورت عمومی در دسترس همگان باشد. بعضی از شهرها دارای تعداد زیادی تندیس عمومی هستند که برخی از آنها به صورت مجمتع در پارک های شهر نصب شده اند.
هُوْهانِس ستیان (؛ ۱۸۵۳ – ۱۹۳۰) یک نویسنده داستان کوتاه، و شاعر معلم ارمنی تبار اهل امپراتوری عثمانی بود. زندگی. ساتیان در سالِ ۱۸۵۳ در کنستانتینوپل به دنیا آمد. وی تحصیلات خویش را در زادگاهش به اتمام رسانید و به تدریس مشغول شد. در سال ۱۸۹۶ به دنبال کشتار حمیدیه مجبور به فرار شد و در قاهره، مصر ساکن شد و تا پایان در آنجا زندگی نمود. هوهانس ساتیان متعلق به نسل جوان پیرو سبک ادبی رمانتیسم بود. وی همچنین به سبک رئالیسم علاقه مندی داشت. با این وجود بیشتر متمایل به سبک رمانتیسم بود. در شعر، وی پیرو توُماس ترزیان (۱۹۰۹–۱۸۴۰) بود