Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رجیونال ایر یک شرکت هواپیمایی است که در تاریخ ۱۹۹۷ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی رجیونال ایر در آروشا، تانزانیا واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه آروشا قرار دارد و به ۴ مقصد، پرواز مستقیم انجام می دهد.
ساتا اینترناسیونال یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا S4 است که در تاریخ ۱۹۹۰ میلادی تأسیس شده و در تاریخ ۱۹۹۱ فعالیتش را آغاز کرده است. دفتر مرکزی ساتا اینترناسیونال در آزور، پرتغال واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه ژان پائولو دوم قرار دارد و به ۲۴ مقصد، پرواز مستقیم انجام می دهد.
ساتا ایر آسوریس یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا SP است که در تاریخ میلادی تأسیس شده و در تاریخ فعالیتش را آغاز کرده است. دفتر مرکزی ساتا ایر آسوریس در آزور، پرتغال واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه ژان پائولو دوم قرار دارد و به ۱۱ مقصد، پرواز مستقیم انجام می دهد.
کورسیکا ایر یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا XK است که در تاریخ ۱۹۸۹ میلادی تأسیس شده و در تاریخ ۲۰۱۰ فعالیتش را آغاز کرده است. دفتر مرکزی کورسیکا ایر در آژاکسیو، جزیره کرس، فرانسه واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه آیاتچو – ناپلئون بنوپارت قرار دارد و به ۱۷ مقصد، پرواز مستقیم انجام می دهد.
برکوت ایر یک شرکت هواپیمایی است که در تاریخ ۲۰۰۰ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی برکوت ایر در آستانه، قزاقستان واقع شده است.
ساپسان یک شرکت هواپیمایی است که در تاریخ میلادی تأسیس شده و در تاریخ فعالیتش را آغاز کرده است. دفتر مرکزی ساپسان در آستانه، قزاقستان واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین المللی آلماآتی قرار دارد و به ۵ مقصد، پرواز مستقیم انجام می دهد.
مسیر سَهموی ، در اخترپویاشناسی یا مکانیک آسمان یک مسیر سهموی یا شَلجَمی، یک مدار کپلری با خروج از مرکز مداری برابر با ۱ است. هنگامی که سوی حرکتِ این مدار نشان گرِ در حال دور شدن از منبع باشد، آن را «مدار فرار» می نامند، و مسیر در حال نزدیک شدن به منبع را یک «مدار ضبط» می گویند. از این گاهی به عنوان مدار C۳ = ۰ نیز یاد شده (درانرژی مشخصه). برابر با پیش فرض های استاندارد: بدنه ای (جسمی) که در امتداد یک «مدار فرار» و در یک مسیر سهموی در حرکت است در بی نهایت، و با سرعتی نزدیک به صفر؛ به نسبتِ بدنهٔ گرانشی مرکزی، «پهلوگیری» خواهد کرد، و در نتیجه هرگز باز نخواهد گشت. مسیرهای سهموی «مدار فرارهای» حداقل-انرژی هستند که مدارهای شبه هذلولی مثبت انرژی را از مدارهای بیضوی منفی انرژی جدا می کنند. سرعت برداری. برابر با پیش فرض های استاندارد: سرعت مداری از بدنهٔ (formula_1)، در حال حرکت در امتداد یک مسیر سهموی می تواند این گونه محاسبه می شود: که:
رووس ایر یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا 6P است که در تاریخ ۲۰۰۲ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی رووس ایر در آفریقای جنوبی واقع شده است.
استار ایر کارگو یک شرکت هواپیمایی است که در تاریخ ۱۹۹۶ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی استار ایر کارگو در آفریقای جنوبی واقع شده است.
محمدرضا لطفی (۱۷ دی ۱۳۲۵ در گرگان – ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۳ در تهران) ردیف دان، موسیقی دان، آهنگ ساز، نوازندهٔ برجستهٔ تار و سه تار، همچنین پژوهشگر و مدرس موسیقی سنتی ایرانی بود.
مریم سالور (۱۳۳۳ - تهران) سفالگر، سرامیست، نقاش و مجسمه ساز اهل ایران است. زندگی نامه. مریم سالور در سال ۱۳۳۳ در محله تجریش تهران در خانواده ای هنردوست متولد شد. وی دوران نوجوانی و تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مدارس شمیران سپری کرده و در سال ۱۳۵۳ جهت ادامه تحصیل به انگلستان و سپس فرانسه مهاجرت می کند. وی در سال ۱۳۵۹ در رشته کامپیوتر از مدرسه عالی انفورماتیک پاریس فارغ التحصیل شده و در همان سال در موسسه انتشاراتی لبنانی-فرانسوی "خیاط" مشغول به کار می شود. او در آنجا مسئولیت خطاطی و ویراستاری متون چاپی برای کشورهای اسلامی را عهده دار می گردد و به گفته وی مجموعه ای کاریست که او را دوباره با دنیای هنر وصل می کند، دنیایی که بعد از دوران نوجوانی از آن فاصله گرفته است. وی در همان سالها با مدرسه سرامیک و مجسمه سازی استاد "ساوینی" در پاریس آشنا شده و فراگیری تکنیک سفال و سرامیک را آغاز می نماید. سالور در سال ۱۳۶۵ به ایران بازگشته و کارگاه شخصی سفال و سرامیک خود را بنیان می نهد. او در بهار سال ۱۳۶۶ نخستین نمایشگاه انفرادی خود را در آتلیه شخصی اش برگزار می کند. فعالیت ها. مریم سالور تا کنون بیش از ۲۴ نمایشگاه انفرادی
در ایران، امریکا، سوئیس، انگلیس و بیش از ۲۳ نمایشگاه گروهی در ایران، دوبی، ونزوئلا، آلمان، فرانسه و امریکا برگزار نموده است. مریم سالور علاوه بر فعالیت هنری به نقد و بررسی آثار هنرمندان ایرانی و خارجی در داخل و خارج کشور پرداخته است. وی همچنین دبیر هشتمین دوسالانهٔ سفال، سرامیک و آبگینهٔ معاصر ایران در سال ۱۳۸۵ بوده است.
معنی شناسی شناختی یا معناشناسی شناختی (Cognitive Semantics)، بخشی از جنبش زبان شناسی شناختی است. معنی شناسی مطالعه ی معنای زبانی است. معنی شناسی شناختی ادعا می کند که زبان بخشی از توانایی عمده تر شناختی بشر است و بنا بر این تنها می تواند جهان را آن گونه که انسان ها متصور می شوند توضیح دهد. قطعاً بین این دنیای مفهومی و دنیای واقعی تفاوتهایی هست. مهم ترین اصول معنی شناسی شناختی عبارتند از: به عنوان بخشی از زبان شناسی شناختی، رویکرد معنی شناسی شناختی بخش بندی سنتی زبان شناسی به: واج شناسی، ساخت واژه، نحو، کاربردشناسی و غیره را رد می کند. در عوض معنی شناسی را به: "ساختار معنایی" و "بازنمودِ دانش" تقسیم می کند. بنا بر این معنی شناسی شناختی، بخش عمده ای از حوزه ای که به طور سنتی مربوط به کاربردشناسی بود و همین طور معنی شناسی را مطالعه می کند. روش های خاص معنی شناسی شناختی معمولاً در مطالعه ی واژگان به کار می روند، مانند روشهایی که توسط لئونارد تالمی، جورج لیکاف، دیرک گیرائرتس و بروس واین هاوکینز پیشنهاد شدند. برخی چارچوب های معنی شناسی شناختی، مانند چارچوبی که توسط تالمی ایجاد شد، به ساختارهای نحوی نیز توجه داشتند.
سید هاشم حمیدی (زاده فروردین ۱۳۰۹ روستای حصار همدان) فقیه و مجتهد ایرانی است. تحصیل. هاشم حمیدی دارای تحصیلات حوزوی (اجتهاد) بوده و در حوزه های علمیه همدان و قم به مدت ۲۰ سال تحصیل کرد او در زمان تحصیل در حوزه علمیه شاگرد اساتیدی مانند :حاج میرزا محمدعلی عالمی دامغانی،سیدشهاب الدین نجفی مرعشی، مرتضی حایری یزدی، محمدصدوقی، محمد لاکانی، میرزا ابوالفضل زاهدی قمی، میرزا محمد مجاهدی و سید محمد باقر سلطانی طباطبایی و عبدالجواد اصفهانی بود و همچنین برخی از دروس را نزد سید رضا صدر، سید حسین طباطبایی بروجردی، سید روح الله خمینی، سیدمحمد رضاگلپایگانی، محمد علی اراکی، سیدمحمد محقق داماد و سید محمد حسین طباطبایی فرا گرفت. فعالیتها. حمیدی از سال ۱۳۴۶ در تهران زندگی می کند. هاشم حمیدی در دوره اول و دوم مجلس شورای اسلامی نماینده مردم همدان بوده و مسؤولیت کمیسیون دیوان محاسبات مجلس را بر عهده داشت. سپس به همدان برگشت و از سال ۱۳۶۰ تا۱۳۶۲ امام جمعه موقت شهر بود. او در مدارس شاه آبادی و مجتهدی و سپهسالار (مطهری) و دانشگاه علم و صنعت ایران به تدریس مشغول بوده است. او همچنین از مدرسان دوره خارج فقه و اصول می باشد. هاشم حمیدی نام
زد ورود به چهارمین دوره مجلس خبرگان رهبری به صورت مستقل از حوزه تهران بود ولی موفق به کسب آرای لازم برای ورود به مجلس نشد. هاشم حمیدی عضو شورای مرکزی جامعه روحانیت مبارز است. مسوولیت های اجرایی. او مسئول نهاد رهبری در دانشگاه علم صنعت است.
تکیه گاه در معماری به بخشی از سازه گفته می شود که نقش پشتیبان و نگهدارنده و در اصطلاح «تکیه گاه» را برای بخشی دیگر از سازه ایفا می کند. تکیه گاه باید در برابر دو نیروی فشاری که عمودی وارد می شود و نیروی رانشی که افقی وارد می شود تاب بیاورد؛ این نیروها که گاه همزمان و گاه جدا جدا توسط تکیه گاه مهار می شوند سازوکار ویژه و اساسی ای را برای تکیه گاه رقم می زنند؛ بنابراین تکیه گاه را باید بخش جدایی ناپذیر و بنیادین هر نوع سازه ای دانست. سازوکار تکیه گاه. تکیه گاه نظر به نیرویی که مهار می کند به دو گونه کلی تقسیم می شود: این سازوکار را به طور ویژه در ساخت طاق و گنبد یا هرگونه پوشش چفدی (خمیده) اعم از پل و سد می توان یافت. از آنجا که در پوشش های چفدی در کنار نیروی فشاری، نیروی رانشی سهمگینی پدید می آید ازینرو توانایی تاوش (مقاومت) و پایداری تکیه گاه نقش ناگزیری در استواری و استحکام سازه خواهد داشت. تکیه گاه در پوشش های چفدی (خمیده و قوسی) همواره یا طبیعی است یا خود بخش دیگری از سازه مانند دیوار است. تکیه گاه های طبیعی می توانند کوه یا کمر یا خرسنگ هایی باشند که در دو سوی یک دهانه برای پوشش قرار گرفته اند و بسته به م
یزان نیروی رانشی ای که بر آنها وارد می آید از تاب آوری بسنده ای بهره مندند. تکیه گاه های طبیعی را همواره در پل ها، بندها، و سدهایی که به روش چفدی پیاده می شوند می توان مشاهده کرد. نمونه آن در پل ورسک یا سی وسه پل و بسیاری دیگر از پل های کهن و پل های چفدی مدرن به روش بتن مسلح و فولاد دیدنی اند. تکیه گاه اگر خود بخشی از سازه باشد معمولاً دیوار و در موارد کمتری ستون خواهد بود. محاسبه تکیه گاهی دیوار به طور ویژه جستاری به نام جرز را پیش می کشد. بر این پایه جرز ستبرای دیوار است که نظر به میزان فشاری که می باید دیوار از سوی طاق یا گنبد تاب آورد پیمون می شود. این پیمون و اندازه برای نمونه در معماری سنتی ایرانی نسبت دقیقی دارد: دیوار خشتی دست کم باید ۱۲ گره(۸۰ سانتی متر) و دیوار آجری باید ۵ گره و یک بهر(۳۶/۳ سانتی متر) ستبرای جرز داشته باشد؛ وگرنه دیوار در برابر تنش های رانشی از محل دوسش (اتصال) با طاق یا گنبد به بیرون می شکند. این سازوکار در هر گونه سازه ایست که فشار به شکل کاملاً عمودی بر تکیه گاه وارد می شود. به طور ویژه این سازوکار را در تکیه گاه های پوشش های تخت (در برابر چفدی) می توان سراغ گرفت خواه سقف خواه پل
یا هر سازه دیگر. ستون یک تکیه گاه است که به طور معمول برای مهار نیروهای فشاری در سازه های گوناگون بویژه پل ها ساخته می شود. ستونی که بیشترین فشار را در سازه مهار می کند پیل پا خوانده می شود. گو اینکه ستون می تواند گاه نقش کارآمدی در تاب آوردن نیروی رانشی نیز داشته باشد. همچنانکه در معماری سنتی گهگاه از پیل پاها برای مهار پاره ای از نیروهای رانشی زیر گنبدها بهره می گرفتند.
حسین هراتی (زادهٔ ۱۳۲۴) نماینده حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار در مجالس اول، دوم و سوم شورای اسلامی بود. او در زمان انتخاب دارای مدرک فوق دیپلم انسانی بود. حسین هراتی مدتی نیز در سمت معاون پرورشی وزارت آموزش و پرورش فعالیت کرده و در حال حاضر معاونت فرهنگی قوه قضائیه را بر عهده دارد. از هراتی سابقه ای در زندانی شدن به دلیل مبارزه با دودمان پهلوی یا حضور در جبهه های جنگ ایران و عراق در دست نیست. پدرش رمضانعلی نام داشت و کشاورز بود.
ژان میشل ویلموت (؛ زادهٔ ۱۹۴۸) یک معمار، و طراح اهل فرانسه است. از جمله آثار وی می توان به ورزشگاه آلیانز ریویرا اشاره کرد.
پیتربورو ممکن است به این مکان ها اشاره داشته باشد:
کشورک های اروپایی () مجموعه ای از شش کشور مستقل (sovereign states) خیلی کوچک در اروپا می باشند؛ که آندورا، لیختن اشتاین، مالت، موناکو، سان مارینو و واتیکان شامل آن می شوند که شش کشور کوچک اروپا بر پایه مساحت محسوب می شوند. چهار تا از این کشورها به سیستم پادشاهی اداره می شوند: سه شاهزاده نشین: آندورا، لیختن اشتاین، موناکو و یک پاپ نشین: واتیکان. وضعیت شکل گیری تمامی این حکومت ها به هزاره ۱ (میلادی) یا اوایل هزاره ۲ (میلادی) بازمی گردد بجز لیختن اشتاین که در سده ۱۷ میلادی تشکیل شده است.
فولیکول مو یک دستگاه پوستی پستانداران است که تولیدکننده مو می باشد. تولید مو در چند فاز یا مرحله انجام می گیرد؛ که شامل رشد (آناژن)، توقف (کاتاژن)، آرامگیری (تلوژن) می باشد. سلول های ساقه مسئول تولید مو هستند. شکل فولیکول مو بر روی شکل مو و بافت و مشخصات فردی مو تأثیر می گذارد. ساختار. پستانک. پستانک ساختار بزرگی در پایهٔ فولیکول مو است. پستانک عمدتاً به شکل یک بافت هم بند و حلقهٔ مویرگی ساخته می شود. ماتریکس. ماتریکس اطراف پستانک را می پوشاند. غلاف. غلاف از قسمت خارجی و داخلی تشکیل شده است. غلاف خارجی ریشه با سلول های مکعبی پدیدار می شود زمانی که هماتوکسیلین و ائوزین رنگ آمیزی می شود. غلاف داخلی از سه لایه تشکیل می شود. لایهٔ هنل، لایهٔ هاکسلی و یک کوتیکول داخلی که تا خارجی ترین لایهٔ فیبر مو پیوسته است. برآمدگی(bulge). برآمدگی در غلاف خارجی قرار گرفته است در ورودی ماهیچه پیلی pili. این قسمت گونه های مختلفی از سلول های بنیادی را شامل می شود که کل فولیکول مو را با سلول های جدید میسازد و همچنین به بهبود زخم ها کمک مینماید.سلول های بنیادی نشان دهنده ی +LGR5 در درون بدن هستند. دیگر ساختارها. سایر ساختارهای مرتبط
با فولیکول مو شامل جام است که فولیکول در آن رشد میکند و به نام اینفوندیبیلیوم شناخته میشود.ماهیچه های پیلی ،غدد چربی ، غدد عروقی اپوکرین ،گیرنده های حسی فولیکول مو، موقعیت و جهت مو را حس میکنند. قسمت کوچک نرمی از فیبر عضلانی به فولیکول مو متصل است به نام Arrector pili. این ماهیچه مسئول عمود کردن مو بر سطح پوست است و همچنین کمی برآمدگی روی پوست و یک روزنه کوچک پوستی با چربی پوست. این فرایند منجر به حالت پوست مرغی میشود. همچنین یک غده چربی متصل به فولیکول مو وجود دارد که ماده ای روغنی یا مومی تراوش میکند. هرچه تراکم مو بیشتر باشد غدد چربی بیشتری یافت میشود. ریشه. در دوران جنینی،اپیتیلیوم و هماهنگی آن با مزانشیم فولیکول های مو را شکل میدهند. چرخه ی فولیکول مو. رشد مو در چند فاز رخ میدهد.آناژن که فاز رشد است.کاتاژن که فاز واپسین یا چرخه ی منحنی. تلوژن یا فاز آرامگیری مو.(این نام ها از زبان یونانی گرفته شده که آنا، کاتا، و تلوس هستند به معنی بالا ،پایین و پایان میباشند) هر فاز چند زیر مرحله موفولوژی و هیستولوژی مشخص را شامل میشود .
ریچارد جیمز کازنت که با نام مختصر ریک کازنت شناخته می شود، یک بازیگر استرالیایی زادهٔ زیمبابوه است. او بیشتر بخاطر نقش وس مکسفیلد در سریال خاطرات خون آشامو ادی تاون در سریال فلش شهرت دارد. آغاز زندگی و تحصیلات. کازنت در ۶ آوریل ۱۹۸۳ زاده شد و در مزرعه ای در چگوتو، زیمبابوه بزرگ شد. خانوادهٔ او تئاترهای موزیکال محلّی فعّالیت داشتند که باعث شد او در سنین پایین به بازیگری علاقه مند شود. زمانی که کازنت ۱۷ ساله بود، خانواده اش به علّت اصلاحات ارضی در زیمبابوه تصمیم گرفتند که به استرالیا مهاجرت کنند. کازنت تحصیلاتش را در دانشگاه فناوری کوئینزلند در بریزبن ادامه داد. در ابتدا، برای تحصیل در رشتهٔ موسیقی بورسیه دریافت کرده بود امّا با مدرک کارشناسی هنرهای زیبا در بازیگری فارغ التحصیل شده است. کازنت پسرخالهٔ بازیگر انگلیسی هیو گرانت است. زندگی شخصی. ریچارد جیمز کازنت در ۱۳ فوریه ۲۰۲۰ در حساب اینستاگرامش آشکار کرد که همجنسگرا است.
کوروش کبیر فیلمنامه ای فیلم نشده در حیطهٔ سبک فیلمنامه اقتباسی نوشته مسعود جعفری جوزانی است. این فیلمنامه بر اساس داستان زندگی کوروش بزرگ نوشته شده است که در «دفتر اول» آن به دوران تولد تا نوجوانی و در «دفتر دوم» این فیلمنامه از جوانی تا مرگ این امپراتور شهیر ایرانی پرداخته است. دفتر اول این فیلمنامه در قالب یک کتاب توسط نشر تریتا در تهران به چاپ رسید و طی یک مراسم رسمی با حضور هنرمندانی همچون شهاب حسینی رونمایی شد. رونمایی و انتشار. فیلمنامهٔ "کوروش کبیر" «دفتر اول»، در عصر روز جمعه چهاردهم اسفند ۱۳۹۴ طی یک مراسم رسمی در شعبه الف شهر کتاب، در تهران رونمایی شد. این اثر توسط نشر تریتا تحت عنوان روی جلد "کوروش کبیر" به شکل نسخهٔ جلد سخت منتشر شده است. کتاب فیلمنامه کوروش کبیر در بیست و نهمین دوره نمایشگاه کتاب تهران با برپایی جشن امضای آن با حضور هنرمندان و چهره های برجسته عرصه هنر و ادب ارائه شد. فیلمنامه این اثر سینمایی با نام "کوروش کبیر، دفتر اول" توسط مسعود جعفری جوزانی نوشته شده است و عبدالکریم یونسی و فتح الله جعفری جوزانی پژوهشگران این اثر تاریخی هستند. "کوروش کبیر"، دفتر اول این فیلم نامه است و دفتر بع
دی آن نیز در آینده منتشر خواهد شد. مسعود جعفری جوزانی در مراسم رونمایی این اثر، ساختن فیلم "کوروش کبیر" را بزرگترین آرزوی خود اعلام کرد. پروژهٔ سینمایی کوروش کبیر. به گزارش خبرنگار سینمایی ایسنا، مسعود جعفری جوزانی دربارهٔ ساخت این پروژه سینمایی بیان کرد: «"پیش از این قرار بود با علی معلم این فیلم را بسازیم که نشد و در حال حاضر سناریو به یکسری سرمایه گذار واگذار شده و تا به اینجای کار هر آنچه انجام شده با هزینه شخصی بوده است.»"
ایژویی (به پرتغالی: Ijuí) یک منطقه شهری در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده است. خصوصیات. ایژویی ۶۸۹٫۱۲ کیلومترمربع مساحت و ۷۹٬۱۵۹ نفر جمعیت دارد و ۳۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آواز کار، ' یا ' که برخی آن را موسیقی کار نامیده اند، آواها یا واژگان آهنگینی هستند که انسان ها در زندگی روزمره و هنگام کار کردن یا فعالیت هنری، زمزمه می کنند. کارآوا گونه ای از ادبیات شفاهی است که بیشتر در فعالیت های گروهی، میان «سرخوان» و «هم خوان» ها اجرا می شود. کارهایی مانند قالی بافی، به آب انداختن لنج، چوپانی و کار در شالیزار، هر کدام کارآوای ویژه خود را دارند و اقتضائات هر فعالیت، بر موسیقیِ کارآوای آن نیز اثرگذار است. بیشتر کارآواها، ساده و بدون پیچیدگی هستند و موسیقی درونی آنها از گوناگونی بسیار برخوردار است. پژوهشگرانی که کارآوا را معادل ترانه های کار دانسته اند، کارآوا را در دستهٔ ترانه های عامیانه جای داده اند و آن را ویژهٔ فعالیت های اقتصادی زایا دانسته اند. در گذشته، کارهای گروهی با تکرار و با ریتم و هماهنگی صورت می گرفت، مثلاً زنان و دختران جوان که برای آوردن آب با کوزه (جَهله) به سر چشمه می رفتند، ضرب آهنگ مخصوصی را با نواختن بر کوزه ها حفظ می کردند تا خستگی کار را کاهش دهند. در بسیاری از شغل ها، از صداهای انسانی برای ایجاد ضرب آهنگ در انجام کار، استفاده می شد و این نواها به آواز و نغمه خوانی
تبدیل شد. تعاریف و دسته بندی ها. قدمت آواز کار تقریباً به بدو ثبت تاریخ برمی گردد و شواهد انسان شناسی نشان می دهد که همهٔ جوامع روستایی صاحب آن بوده اند. مدرن ترین تفاسیر از آوازهای کار هم شامل آوازهایی می شود که در حین کار خوانده می شوند و هم آوازهایی که دربارهٔ کار هستند، چرا که این دو دسته به هم پیوسته تلقی می شوند. «نورم کوهن» آوازهای کار را به این دسته ها تقسیم کرده است: خانگی، کشاورزی یا چوپانی، نیمه خوانی، آوازهای کار آفریقایی-آمریکایی، آوازها و سرودهای سرپرستی و آواز فروشندگان خیابانی. «تد جیویا» این دسته بندی را گسترش داده و آوازهای کشاورزی و چوپانی را به آوازهای شکار و کشت و گله رانی تقسیم کرد و آوازهای صنعتی یا پیش-صنعتی شامل نساج ها، کارگران کارخانه و دریانوردان، چوب بُرها، کابوی ها و معدن چیان را مورد توجه قرار داد. او همچنین آواز زندانیان و آوازهای کار مدرن را اضافه کرد. ویژگی ها. انسان ها از ویژگی نظم بخشی کارآواها در فعالیت های تولیدی، بهره می گرفتند. نواهای قالی بافان، خرمن کوبان، مشک زنان، برنج کوبان و نمدمالان هماهنگی کامل با حرکت های لازم برای آن کار دارد. کارآوا، بازدهی مشاغل را نیز افزا
یش می دهد و موجب می شود که کارگر یا هنرمند، محصول یا اثر بهتری تولید کند. همچنین کارآوا یکی از سازوکارهای شناخته شده برای آسان سازی کارهای سخت و پرزحمت سنتی است. از سوی دیگر، کارآوا در فعالیت های گروهی موجب ایجاد شادی و شور و نشاط در محیط کار می شوند. در سال های نه چندان دور، ایرانیان برای هر فعالیتی مانند نانوایی، دهقانی، آشپزی، جاجیم بافی، صیادی، قالی بافی، گلیم بافی، نمدمالی، کوچ، بنایی، شبانی، خانه داری، جاروکشی و حتی پذیرایی از مهمان، کارنوا داشته اند. شعرهای کارآوا بیان کنندهٔ احساسات و روحیات مردمان در هر خرده فرهنگ ایرانی در یک دورهٔ زمانی خاص بوده و کارآوای یک پیشه یا منطقهٔ خاص در جای دیگر اجرا نمی شود. ترانه های عامیانه، مردم پسند و سنتی در سازگاری با شرایط اجتماعی، فرهنگی و مذهبی، معمولاً تاریخ، سنت ها، اسطوره ها و قهرمان های ایران را ارج می نهند. نواها و ترانه های کار معمولاً همراه با خوش بینی و امیدآفرینی هستند و برای همگان دلچسب و دلنشین به نظر می آیند. در بسیاری از ترانه های کار ایرانیان، چند عنصر معنایی، بیشتر دیده می شود که عبارت است از: سخن گفتن با گیاهان و حیوانات و ترغیب آنها به رشد و باز
دهی بیشتر؛ گلایه از سخت گیری کارفرمایان یا ستم فرمان روایان؛ ذکر معشوق و گلایه از هجران یار و دوری راه؛ مناجات با خدا و پیشوایان دین و مذهب و یاری جستن از آنها برای تحمل خستگی و سختی کار و آرزوی برکت در تولید محصول؛ ترغیب کارورزان به شتاب در کار و افزودن تلاش؛ نکوهش تنبلی و کندی در کار؛ یادآوری سخت کوشی و پهلوانی علی بن ابی طالب با هدف توان افزایی و تاب آوری در برابر خستگی؛ بیان روند کار یا توصیف کار به همراه نام ابزار و لوازم آن. کارآوای کشاورزی. آواهای کشاورزی در مراحل کاشت، داشت و برداشت، شامل ترانه های مربوط به فعالیت های گوناگون مانند آبیاری، بذرپاشی، خوشه چینی، خرمن کوبی و توزین محصول می شود. در فرهنگ بختیاری، برای برداشت یا درو کردن محصول که همراه با دشواری های فراوان است، کارآواهایی با آهنگ و مقام موسیقایی ویژه، شکل گرفته است که اصطلاحاً «بَوِرو» یا «بَرزِیَری» نامیده می شود و گسترده ترین و دل نشین ترین نوع ترانه در فرهنگ بختیاری به شمار می رود. در ابرکوه یزد، هنگام بیل زنی، یک نفر با خواندن مصرعی، دیگران را به گفتن عبارت «علی مرتضی» فرامی خواند تا روند خستگی را کندتر سازد. در کاشمر هنگام خرمن کوبی ای
ن اشعار را زمزمه می کنند: من و تو گندم یک خوشه بودیم/ من و تو آب یک رودخونه بودیم/ من و تو بسته بودیم عهد و پیمون/ کدوم ناکس تو را کرده پشیمون. در فریدن هنگام برداشت محصول، چنین می خوانند: یکی برزیگرم کارم درویه/ یکی دانه بکارم صد برویه/ از این لطف خدا مو شاکرستم/ که یک گندم دادم صد داد به دستم. کارآوای دامداری. آواهای دامداری به نواهای چوپانی، شیردوشی، مشک زنی و بسیاری از فعالیت های دیگر، تقسیم می شود. گاهی برای بر سر مهر آوردن میش ها و بزهایی که از شیر دادن به فرزند خود امتناع می کنند، ترانه ای به نام هُوی مار خوانده می شود. پس از خواندن این ترانه که با نوازش دام همراه است، داِم مادر مهربانی را از سر می گیرد و فرزند را می پذیرد. چارواداران در سوادکوه، هنگام حمل بار در راه های سخت گذر، آوازی به نام «چارویداری حال» می خوانند. عشایر الیکایی در گرمسار نیز با کارنوایی به نام «بَرَیوگ»، سکوت صحرا را می شکنند و به آسانی شتران پراکنده و مشغول چَرا را گرد می آورند. در بیشتر اقوام و مناطق ایران، زنان هنگام شیردوشی گاو و گوسفند و بز، ترانه هایی می خوانند و با تعبیرهایی لطیف، حیوان را می ستایند تا حیوان، آرامش یابد و ش
یر بیشتری بدهد. عشایر ایوانکی در سمنان، مشک های بزرگی به نام «ارغوت» می سازند که معمولاً چندنفری، با آن کار می کنند. زنان در کارنوای مشک زنی گروهی، چنین می خوانند: ارغوت جانم حرکت کن / چار من کره برکت کن / پارسال کره نخوردم / پارسال کره گرون بود / قیمت زعفرون بود / گله اومد سر قاش / چوپون می خواس نون و ماس / الله یارت ارغوت جان / سنگین بارت ارغون جان. کارآوای پیشه وری. کارآوا در پیشه های گوناگون مانند بافندگی، قالی بافی، حایربافی، نمدمالی، نخ ریسی، بنایی، مسگری و نان پزی، وجود داشته است. در بیرجند، برخی استادکاران هنگام بنایی برای حفظ نظم و هماهنگی فعالیت ها چنین می گویند:های علی/ جانم علی/ علی علی/ حیدرعلی/ جانم علی/ نامم علی/ بیکار آیم/ برِز برز/ باز هم بِرِز/ گِل ندارم/ حیدر علی. در قالی بافی، یک دسته از کارآواها دستوالعمل آهنگین قالی بافی است که موجب شتاب کار می شود و بافنده با توجه به آن، طرح را نقش می زند؛ دسته دیگر، آوازهایی است که بافنده ها در طول کار می خوانند و وصف حال و روز درونی یا بیرونی آنها است. در بادرود اصفهان هنگام چله کشی قالی، این شعر از پروین اعتصامی را زمزمه می کنند: هر که با پاکدلان صبح
و مسایی دارد/دلش از پرتو اسرار صفایی دارد/ زهد با نیت پاک است نه با جامه پاک/ ای بس آلوده که پاکیزه ردایی دارد. کارآوای دریانوردی. آواهای دریانوردی در جنوب ایران با نام نِی مه (نیمه) یا نِهمه شناخته می شود و برای فعالیت هایی مانند شستن لنج، لنگرکشی، پاروزنی، راهی کردن لنج، غواصی، ماهیگیری، بادبان کشی، بالا کشیدن تور ماهیگیری و تورریختن آواهای خاصی استفاده می شود. آواز نی مه، یک تکخوان دارد و بقیه افراد، با جواب «هله مالی» یا «هله» همراهی اش می کنند. این نواها به دریانوردان، شادابی و انگیزهٔ تلاش بیشتر می دهد. برای نمونه، هنگام بیرون کشیدن تور ماهیگیری، تک خوان چنین می خواند: علی یا علی / و مرد میدون / پدر یتیمون / الله بگردون / و شاه مردون / علی بگو تو / تا درنمونی / بلا نبینی. پس از هر مصرع، جمعیت نیز یاعلی می گویند. در بلوچستان، ماهیگیران آوازی به نام «اَمبا» می خوانند که در آن، مراحل مختلف صید، به صورت پرسش و پاسخ میان ناخدا و گروه صیادان، بیان می شود. جاذبه گردشگری کارآوا. آیین ها و آدب و رسوم در خرده فرهنگ ها از جاذبه فراوانی برای گردشگری برخوردار هستند. برخی مردم شناسان و پژوهشگران موسیقی نواحی ایران،
کارآوا در مناطق مختلف ایران را دارای ظرفیت فراوان برای جذب گردشگر دانسته اند. با توجه به این که بسیاری از کارآواهای ایرانی امروزه با تغییر سبک زندگی، رو به فراموشی می رود، تلاش هایی صورت گرفته است که در قالب برگزاری جشنواره ها، وجه نمادین این بخش از آداب ورسوم کهن ایرانی، حفظ شود. به طور مثال، همایش موسیقی علمی - فرهنگی و هنری کارآواها و آیین های موسیقایی کار در ایران از ۱۹ تا ۲۲ مهر 1389ش در تالار اندیشه تهران برگزار شد. در این همایش از بیست استان و شانزده شهرستان کشور؛ ۱۳۵ هنرمند به اجرای کارآوا از مناطق مختلف ایران پرداختند و ۲۰ سخنران از جمله ۸ استاد فرهنگ شناس و پژوهشگر سخنرانی کردند. همچنین جشنواره ملی کارآوا در اردیبهشت 1400ش توسط شهرداری اصفهان برگزار شد و در مراسم پایانی این جشنواره که با هفته نکوداشت اصفهان، همزمان بود از شش پیشکسوت حوزه کارآوا از استان های بوشهر، خراسان شمالی، آذربایجان شرقی، خراسان جنوبی، خراسان رضوی و کرمان، تقدیر شد. گروه موسیقی «مهر وطن» از کرمان نیز از سال 1397ش دست به تولید مجموعه آلبوم های «کارآوا» زده است تا بسیاری از مشاغل ایرانی که رو به فراموشی هستند، به نسل تازه ایرانی
معرفی کند.
چرخهٔ اکسید آهن (Fe3O4 و FeO) یک چرخهٔ گرماشیمی دو مرحله ای است که در تولید هیدروژن کاربرد دارد. این چرخه بر پایهٔ کاهش و پس از آن اکسایش یون های آهن استوار است. کاهش و اکسایش بویژه برای Fe3+ به Fe2+ است. گام های این چرخه عبارتند از: در رابطه های بالا، M می تواند خود آهن، کبالت، نیکل، منگنز، روی یا ترکیبی از آنها باشد. گام نخست در دمایی بالاتر از ۱۴۰۰ درجهٔ سانتیگراد روی می دهد و گام دوم در دمایی کمتر از ۱۰۰۰ درجهٔ سانتیگراد.
کربن آمورف یا کربن بی ریخت، کربنی آزاد و واکنشی است که هیچ ساختار بلورینگی در آن دیده نمی شود. مواد کربن آمورف ممکن است با پایان دادن به پیوندهای معلق-π با هیدروژن تثبیت شوند. مانند سایر جامدات آمورف، می توان نظم کوتاه بردی را مشاهده کرد. کربن آمورف در حالت کلی با نام "aC" و کربن آمورف هیدروژنی به شکل "aC:H" یا "HAC" و کربن آمورف هرمی با "ta-C" نمایش داده می شود. ( نیز نامیده می شود). در کانی شناسی. در کانی شناسی، کربن آمورف نامی است که برای زغال سنگ، و سایر اشکال ناخالص کربن که نه گرافیت هستند و نه الماس استفاده می شود. با این حال، در مفهوم بلورنگاری، مواد واقعاً آمورف نیستند، بلکه مواد پلی کریستالی از گرافیت یا الماس در یک کربن آمورف هستند. کربن تجاری نیز معمولاً حاوی مقادیر قابل توجهی از عناصر دیگر است که ممکن است ناخالصی های کریستالی را نیز تشکیل دهند. در علم مدرن. با توسعه تکنیک های رسوب گذاری و رشد لایه نازک مدرن در نیمه دوم قرن بیستم، مانند انباشت بخار شیمیایی، و ، ساخت مواد کربنی آمورف ممکن شد. کربن آمورف دارای الکترون های π موضعی است (برخلاف پیوندهای π آروماتیک در گرافیت)، و پیوندهای آن با طول ها و ف