Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خلیل حاوی ، (زاده ی ۱۹۱۹ - درگذشته ۱۹۸۲) شاعر و منتقد ادبی مسیحی و از پیشگامان شعر معاصر عرب که اهل لبنان، متولد روستای شویر در استان جبل لبنان بود. زندگی و اندیشه. خلیل حاوی کمی بعد از پایان جنگ جهانی اول به روایتی در سال ۱۹۱۹ در روستای کوچک هویة از روستاهای کوهستان دروز در سوریه و به روایتی دیگر در روز نخست دسامبر سال ۱۹۱۹ در آبادی کوهستانی و بسیار زیبای شویر از کوهستان های لبنان از پدر و مادری که هر دوی انها مسیحی ارتدوکس بودند به عنوان نخستین فرزند خانواده زاده شد؛ خانواده ای سه نفره که پس از حاوی سه فرزند پسر و سه فرزند دختر بر تعداد افرادش افزوده شد. پدر خلیل حاوی، بنایی بود که در آغاز بهار برای کار به مناطق واقع در بلندی های جولان و کوه دروز می رفت و بدین ترتیب وی بیشتر در دامان مادر- که در رویکرد شاعری و سرایندگی وی تا حدودی تأثییر گذار بود- بالید و پس از رفتن به مدرسه، بخشی از مزامیر داوود و برخی از آیات انجیل و تورات را از بر کرد. خلیل در سن دوازده سالگی به خاطر بیماری پدرش مجبور به کار در حرفه بسیار دشوار ساخت خیابان و سنگفرش های شهری شد، روبرو شدن او با این گونه سختی ها و رنج های شکننده در شکل گیر
ی ذهنیات منفی در روان رنجور او، تأثییرس غیرقابل انکار برجای گذاشته است تا جایی که جمیل جبر، دوست صمیمی او در این باره می گوید:" فکر بیچارگی، ستمدیدگی و بینوایی، همیشه مثل سایه با او بود و او را به همه مردم، بدبین ساخته بود." در همین دوران تمام وقت آزاد خود را صرف مطالعه شعر و تولید اشعار سنتی و آزاد به طریق فصحی و عامه می کرد. او بدون برخورداری از استاد زبان های فرانسه و انگلیسی را چنان به خوبی آموخت که در سال ۱۹۴۶ وارد پیش دانشگاهی شویفات گردید و پس از یک سال توانست وارد دانشگاه آمریکایی بیروت - در آن زمان فضای دانشگاه آمریکایی بیروت سرشار از شور انقلابی ناشی از شکست اعراب در جنگ ۱۹۴۸ فلسطین بود - شده و در رشته ی فلسفه تحصیل کند. به گواهی استادانش از دانشجویان سرآمد آن دانشگاه بود، حاوی در سال ۱۹۵۱ به اخذ مدرک لیسانس از آن دانشگاه نائل آمد و در سال ۱۹۵۵ دوره ی کارشناسی ارشد خود را نیز در همان جا به اتمام رساند، موفقیت هایی که ضمن تحصیل در این دانشگاه به دست آورد باعث شد بتواند از بورس دانشگاه کمبریج انگلیس برخوردار شود و به انگستان برای تحصیل برود. وی در سال ۱۹۵۸ برای گذراندن تعطیلات تابستان به لبنان بازگشت
اما حوادث خونینی که با بازگشت او مقارن گردیده بود وی را از نظر روحی دگرگون ساخت و ناگزیر به جزیره جامائیکا رفت. وی به روایتی پس از سه سال، دوره ی دکتری خود را در دانشگاه کمبریج با اخذ مدرک دکترای فلسفه در سال ۱۹۵۹ و به روایتی دیگر در سال ۱۹۶۰ به پایان رساند و برای تدریس نقد ادبی، فلسفه و ادبیات عرب به دانشگاهی که خود در آن درس می خواند در بیروت برگردد. وی تا پایان عمرش در ششم ژوئن ۱۹۸۲ در این دانشگاه تدریس می نمود. وی در طول عمر خود پنج مجموعه تاریخ شعر نوشت و به طور منظم به مجلات ادبی مانند مجلة شعر مقاله می داد. مجموعه ای از اشعار او از سوی عدنان حیدر و مایکل برد (Michael Beard) به انگلیسی ترجمه شده است به نام "Naked in Exile: Khalil Hawi's Threshing Floors of Hunger." خودکشی. در ششم ژوئن سال ۱۹۸۲، دو هفته پس از حمله اسرائیل به خاک بیروت در بحبوحه لبنان جنگ داخلی، او با تفنگی در آپارتمان خود در نزدیکی دانشگاه آمریکایی بیروت در سن ۶۳ سالگی به زندگی خود پایان داد. علّت. به باور برخی صاحب نظران، عامل اصلی انتحار شاعر پیشروی نیروهای اسرائیلی در خاک لبنان بوده اما هرچند برخی ناقدان نیز بر این موضوع تأکید نموده ا
ند که وی پیش تر نیز قبل از سال ۱۹۸۲ چندبار دست به خودکشی زده و نجات یافته بود و بر این اساس تنها عامل مؤثر در این خودکشی را، پیشروی نیروهای اسرائیلی ندانسته اند. ویژگی آثار. سروده های خلیل حاوی دارای گونه ای زبان سمبولیک سرشار از ترکیب نماد های اساطیری، دینی، طبیعی و اسطوره های آیینی و آیین های کهن می باشد که بار معنایی فلسفی عمیق و ریشه داری همراه گشته است. فهرست آثار. خلیل حاوی پنج دیوان شعر دارد که نام های آن از این قرار است: همچنین کتابی به زبان انگلیسی درباره ی جبران خلیل جبران نوشته است به نام: "Gibran Khalil Gibran, His Background, Character and Works, Beirut, 1963."
یُست واکانو (؛ زادهٔ ) یک فیلم بردار اهل آلمان است. وی بین سال های ۱۹۶۲ تا ۲۰۰۰ میلادی فعالیت می کرد. او در ۷ فیلم سینمایی با پل ورهوفن همکاری داشته است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "داستان بی پایان"، "یادآوری کامل"، "پلیس آهنی"، "کشتی"، "پرداخت ۵۲ هزار دلاری"، "موشک جبل طارق"، "دختران شو"، "سربازان سفینه"، "اسپترس" و "مرد توخالی" اشاره نمود.
ماهیچهٔ بینی () ماهیچه ای عرضی است که روی قسمت وسط بینی قرار گرفته و عضله ای نازک و به شکل مثلث است. این ماهیچه پره های بینی را به طرف بالا و جلو می کشاند. ماهیچهٔ بینی یک ماهیچه اسفنکتر-مانند است که در بخش پره ای کمک به باز شدن سوراخ های بینی می کند و در بخش عرضی کار فروکشیدن غضروف بینی را برعهده دارد. خاستگاه آن آرواره بالایی، و پیوندگاهش در بخش پره ای، به پره بینی و در بخش عرضی، به همتای طرف مقابل به گستره آپونوروزی است. عصب گیری آن از عصب چهره ای (فاسیال) است. اختلال در کار این ماهیچه باعث افتادگی بینی، بالا رفتن نوک بینی (در جراحی های زیبایی)، ایجاد چین و چروک های افقی و عمودی روی بینی و ایجاد خط افقی در قسمت اتصال بالای بینی و پیشانی می شود.
الِین همرستاین (؛ – ) هنرپیشه تئاتر و سینمای صامت اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که در آنها حضور داشته می توان چهره در مهتاب (۱۹۱۵) و لذت جویان (۱۹۲۰) را نام برد.
ماهیچه پایین برنده تیغه بینی () کار منقبض کردن سوراخ های بینی و پایین کشیدن پره بینی را برعهده دارد. خاستگاه آن گودی ثنایابی آرواره بالایی و پیوندگاه آن پره و تیغه بینی است. عصب گیری اش از عصب چهره ای (فاسیال) است.
عبدالحمید میرزا ناصرالدوله (۱۲۵۶–۱۳۰۹ قمری) شاهزاده قاجار و حاکم کرمان بود ناصرالدوله پسر فیروز میرزا و مادرش دختر میرزا حسن مستوفی الممالک آشتیانی بود. او از طرف پدرش برادر عبدالحسین میرزا فرمانفرما و از طرف مادرش خواهرزاده میرزا یوسف آشتیانی بود. عبدالحمید میرزا در سال ۱۲۵۶ قمری متولد شد. وی طبق معمول آن زمان تحصیلات مقدماتی را در خانه زیر نظر معلمین سرخانه آغاز کرد و سپس وارد مدرسه دارالفنون گردید و زیر نظر افسران اتریشی آموزش نظامی دید. در سن نوزده سالگی از جانب ناصرالدین شاه به منصب سرهنگی رسید و مامور انتظام امور عراق عجم شد. در سال ۱۲۸۴ قمری به منصب سرتیپی ارتقاء پیدا کرد و قراول مخصوص ناصرالدین شاه شد. سال بعد رئیس انتظامات تهران شد و دو فوج نظامی قزوین و دماوند به او سپرده شدند. در سفر ناصرالدین شاه به عتبات در شمار همراهان ناصرالدین شاه بود و لقب نظام الدوله گرفت و به ریاست کل قشون آذربایجان رسید. در سال ۱۲۹۷ قمری حکومت کرمان و ریاست قشون نظامی کرمان به او سپرده شد و لقب ناصرالدوله گرفت. در سال ۱۳۰۳ قمری پس از درگذشت پدرش به فرمانفرما ملقب شد و تا سال ۱۳۰۹ قمری که در گذشت در سمت حکمرانی کرمان و بلوچ
ستان برقرار بود. از آثار تاریخی ناصرالدوله در کرمان به جای گذاشته است میتوان به باغ شازده یا باغ شاهزاده اشاره کرد. عبدالحمید میرزا دختری به نام انورالسلطنه (همسر علی اکبرخان سالار فیروز) و پسری به نام عبدالمجید فیروز داشت.
میرزا حسن مستوفی الممالک (زاده ۱۱۹۵ - درگذشت ۱۲۶۱ قمری) مستوفی الممالک ایران در عهد محمدشاه قاجار زندگی. میرزا حسن پسر میرزا کاظم آشتیانی و برادر کوچکتر میرزا محمدعلی مایل آشتیانی بود. معلم حبیب آبادی در کتاب مکارم الآثار تاریخ تولد او را ۱۸ محرم سال ۱۱۹۵ می داند. او ابتدا در دستگاه عباس میرزا در تبریز کار می کرد. پس از فوت پدرش که در زمان فتحعلی شاه مستوفی الممالک بود، جانشین او شد و تا هنگام فوت در این منصب خدمت کرد. پس از او پسرش میرزا یوسف آشتیانی مقامات پدر را احراز نمود. ازدواج. میرزا حسن در تبریز با دختر حاجی میرزا محمدصادق کلانتر باغمیشه ازدواج کرد و با عباس میرزا نایب السلطنه باجناق شد. در کتاب تاریخ و جغرافی دارالسلطنه تبریز نوشته نادر میرزا قاجار آمده است: بعدها یکی از دختران میرزا حسن مستوفی الممالک (اول) با فیروز میرزا نصرت الدوله (اول) ازدواج کرد. دختر دیگر او به ازدواج عیسی خان، وزیر دارالخلافه تهران درآمد که بلااولاد بود و دختر سوم همسر میرزا هدایت الله وزیر دفتر شد و فرزندان متعددی پیدا کرد. مقبره. او در سال ۱۲۶۰ قمری فوت نموده و مقبره اش در صحن عتیق حرم حضرت معصومه قسمت شمالی واقع است.
درگیری بین گوک ترک ها و شاهنشاهی ساسانی عبارتند از:
پرترهٔ والی () نقاشی رنگ و روغن اثر هنرمند اتریشی، اگون شیله است که در ۱۹۱۲ از والی نئوزیل کشیده است؛ زنی که در ۱۹۱۱ ملاقات کرد وقتی خودش ۲۱ سال داشت و والی ۱۷ ساله بود. والی برای چند سال، معشوقه و مدل نقاشی شیله بود که در بسیاری از نقاشی های مهم و تأثیرگذار شیله، به تصویر درآمده. در ۱۹۵۴ نقاشی به دست رودولف لئوپولد رسید و در مجموعه موزه لئوپولد که با خرید ۵۰۰۰ قطعه از مجموعه لئوپولد توسط دولت اتریش تأسیس شده بود، قرار گرفت. در ۱۹۹۸ و هنگام برگزاری نمایشگاهی از آثار شیله در موزه هنر مدرن در شهر نیویورک، سابقه مالکیت نقاشی در مقاله ای در نیویورک تایمز به چاپ رسید. پس از انتشار این مقاله، وارثان «لیا بوندی جارای» به عنوان کسی که اثر پیش از جنگ جهانی دوم به او تعلق داشته، با دادستان منطقه نیویورک تماس گرفتند و درخواست کردند حکم منع بازگشت اثر به اتریش را صادر کند. این مسئله باعث شد وضعیت اثر برای چندین سال به دست وارثان بوندی که ادعا می کردند نقاشی توسط نازی ها به سرقت رفته و باید به آن ها بازگردانده شود، نامشخص باشد. در ژوئیه ۲۰۱۰، موزه لئوپولد موافقت کرد ۱۹ میلیون دلار به ورثه بوندی بپردازد تا آن ها دست از ادع
ای خود بردارند.
جنگ های شاهنشاهی ساسانی و هپتالیان، مجموعه ای از درگیری ها میان، هپتال ها و ساسانیان است، که از سده پنجم تا سال ۵۶۲ میلادی، در سرزمین های فرارود و خراسان جریان داشت. جنگ ها. نبرد هرات. نبرد هرات که در سال ۴۸۴ میلادی وقوع یافت، یکی از سنگین ترین شکست های شاهنشاهی ایران در دوران فرمانروایی خاندان ساسان بود. در این جنگ شاهنشاه ساسانی، پیروز یکم کشته شد و بخش بزرگی از ایرانشهر به تصرف هپتالیان درآمد. اردوکشی زرمهر به گرگان. زرمهر (سوخرا) که در زمان شاهنشاهی بلاش قدرت واقعی در دستان او بود، به کین جویی پیروز به شمال ایران که در حاکمیت خوش نواز پادشاه هپتالی بود اردو کشید. گفته شده که در این نبرد ایرانی ها به پیروزی دست یافتند در مورد وقوع این جنگ و نتایج آن تردید های وجود دارد. نبرد بخارا. نبرد بخارا در سال ۵۵۷ به وقوع پیوست. در این نبرد ائتلاف ایران شهر ساسانی و گوگ ترک ها به یک پیروزی قطعی دست پیدا کرد و پس از آن شاهنشاهی هپتالیان به بخش های کوچک تجزیه شد. تمامی زمین های شمال آمودریا به گوک ترک ها ملحق شد و ایران نیز بخش های جنوبی آن را ضمیمه کرد. پیامد. این نبردها، درنهایت با پیروزی شاهنشاهی ساسانی و تجزیهٔ سرز
مین هپتال ها به پایان رسید.
حصارها () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی دنزل واشینگتن است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. این فیلم اقتباسی است از نمایش نامه "حصارها" (۱۹۸۳) اثر آگوست ویلسون. از بازیگران آن می توان به دنزل واشینگتن،وایولا دیویس،استیون هندرسون، میکلتی ویلیامسون، و راسل هورنسبای اشاره کرد. داستان. در سال ۱۹۵۰ در پیتسبورگ، تروی مکسون (دنزل واشینگتن) با همسرش رز (وایولا دیویس) و پسرش کوری (جوان آدپو) زندگی می کند. تروی در کنار بهترین دوستش جیم بونو (استیون هندرسون) به شغل رفتگری مشغول است. تروی برادر بزرگتر گابریل مکسون (میکلتی ویلیامسون) است. گابریل در جنگ جهانی دوم توسط تیری که به سرش اصابت کرده بوده دچار مشکل ذهنی است. به همین دلیل دولت به او ۳۰۰۰ دلار غرامت پرداخت می کند. تروی از این پول استفاده می کند تا برای خانواده اش یک خانه بخرد. گابریل از آنجا نقل مکان می کند ولی هنوز در همسایگی آنان است و از بچه های محل در عذاب است… جوایز. این فیلم در فوریهٔ ۲۰۱۷ نامزد دریافت چهار جایزه در هشتادونهمین مراسم اسکار برای بهترین فیلم، بهترین فیلمنامه اقتباسی، بهترین هنرپیشه مرد و بهترین هنرپیشه مکمل زن بود که از این میان وایولا دیویس توانست جا
یزهٔ بهترین هنرپیشه مکمل زن را از آن خود کند.
جروم کلاپکا جروم (؛ – ) یک نویسنده، روزنامه نگار، طنزپرداز، نمایش نامه نویس، و رمان نویس اهل بریتانیا بود که بیشتر برای کتاب طنز سفرنامه "سه مرد در یک قایق" (۱۸۸۷) شناخته شده است. جروم. ک. جروم» یکی از فکاهی نویسان معروف و مطرح جهان است. این رمان نویس و نمایشنامه نویس انگلیسی در سال ۱۸۵۹ به دنیا آمد و سال ۱۹۲۷ از دنیا رفت. او در لندن تحصیل کرد و به مشاغل گوناگونی مثل کارمندی راه آهن، آموزگاری، بازیگری و روزنامه نگاری پرداخت. آثار. علاوه بر رمان «"سه مرد در یک قایق"» از آثار دیگر او می توان به مجموعهٔ «"افکار یک بیکاره»" (۱۸۸۶) و «"دومین فکر یک بیکاره»"؛ «"سه مرد بر فراز بمل» "و و «پاول کلور» و نمایشنامه های «باربارا» و «مسافر طبقه سوم رو به حیاط» و چندین اثر دیگر اشاره کرد.
ماهیچه نزدیک کننده شست دست () وظیفه نزدیک کردن شست دست و قرار دادن شست در مقابل انگشتان دیگر را برعهده دارد. این ماهیچه دو سر دارد، یکی مایل و دیگری عرضی. خاستگاه سر مایل آن غلاف ماهیچه رادیال تاکننده مچ، رباط مچی پیشین، استخوان بزرگ (capitate)، و پایه های استخوان های کف دستی دوم و سوم است. خاستگاه سر عرضی آن جلوی استخوان کف دستی سوم است. پیوندگاه ماهیچه نزدیک کننده شست دست، رویه داخلی پایه (قاعده) بند پروکسیمال شست دست و عصب گیری آن از عصب زند پایینی (اولنار) است.
ماهیچه روبه روکننده انگشت کوچک دست یا عضله متقابله انگشت کوچک دست () موجب می شود انگشت کوچک به شست نزدیک شده و در مقابل آن قرار گیرد. این ماهیچه یکی از سه ماهیچه کنارکف دستی (هیپوتنار) است که انگشت کوچک را هدایت می کنند. این ماهیچه شکلی سه گوش دارد و درست در زیر ماهیچه کوتاه کف دستی، ماهیچه دورکننده انگشت کوچک دست، و ماهیچه کوتاه خم کننده انگشت کوچک دست قرار گرفته است.
ماهیچه بازکننده انگشتان دست () از ماهیچه های ساعد است و کار آن باز کردن مفصل مچ و بندهای انگشت است. خاستگاه آن فوق لقمه (اپی کندیل) جانبی استخوان بازو، و پیوندگاه آن زردپی بازکننده (وتر اکستانسور) مشترک هر انگشت یعنی به وسیله چهار زردپی به پایه بندهای دوم و سوم چهار انگشت دست است. عصب گیری آن از عصب عمقی شعاعی است.
هیچیم و چیزی کم عنوان شعری از مهدی اخوان ثالث می باشد. اخوان ثالث این شعر را در فروردین ماه سال ۱۳۶۹ سروده است. پس زمینه سراییدن شعر. به گفتهٔ فرج سرکوهی که رابطه دوستانه نزدیکی با مهدی اخوان ثالث داشته است علی خامنه ای پس از انقلاب با اخوان تماس تلفنی می گیرد و می گوید: «بیایید توی میدان و با شعر، با زبان، از انقلاب حمایت کنید». اخوان هم پاسخ می دهد: «ما همیشه بر سلطه بوده ایم نه با سلطه». متن شعر. هیچیم و چیزی کم ما نیستیم از اهل این عالم که می بینید وز اهل عالم های دیگر هم یعنی چه؟ پس اهل کجا هستیم؟ از عالم هیچیم و چیزی کم غم نیز چون شادی برای خود خدایی، عالمی دارد نور سیاه مبهمی دارد پس زنده باشد مثل شادی، غم ما دوستدار سایه های تیره هم هستیم و مثل عاشق، مثل پروانه اهل نماز شعله و شبنم اما هیچیم و چیزی کم. رفتم فراز بام خانه، سخت لازم بود شب بود و مظلم بود و ظالم بود آنجا چراغ افروختم، اطراف روشن شد و پشه ها و سوسک ها بسیار دیدم که اینک روشنایم خورده خواهد شد کشتم اسیر بی مروت زرده خواهد شد باغ شبم افسرده خونِ مرده خواهد شد خاموش کردم روشنایم را و پشه ها و سوسکها رفتند غم رفت، شادی رفت و هول و حسرت ترک من
گفتند و اختران خفتند آنگاه دیدم آن طرف تر از سکنج بام یک دختر زیباتر از رویای شبنم ها تنها انگار روح آبی و آب است انگار هم بیدار و هم خواب است انگار غم در کسوت شادی ست انگار تصویر خدا در بهترین قاب است انگارها بگذار بیمار ! او آن «نمی دانی و می دانی» ست او لحظه فرّار جادویی او جاودانه، جاودانتاب است محض خلوص و مطلق ناب است از بام پایین آمدیم، آرام همراه با مشتی غم و شادی و با گروهی زخمها و عدّه ای مرهم گفتیم بنشینیم نزدیک سالی مهلتش یک دم مثل ظهور اولین پرتو مثل غروب آخرین عیسای بن مریم مثل نگاه غمگنانه ی ما مثل بچه آدم آنگاه نشستیم و بخوبی خوب فهمیدیم باز آن چراغ روز و شب خامش تر از تاریک هیچیم و چیزی کم.
اَنفیه دان دست یا انفیه دان تشریحی () نام یک گودی در پوست دست است که با کشیده شدن دو زردپی متصل به شست دست پدید می آید. این گودی در کناره بیرونی مچ دست قرار دارد. انفیه دان جای تنباکو و اجزاء دیگر است که بعضی برای تری دماغ به بینی کشند و از آنجا که در قدیم از این قسمت کنار مچ دست برای به بینی کشیدن انفیه استفاده می شد به این بخش از دست اصطلاحاً انفیه دان دست گفته شده است. انفیه دان دست شکلی سه گوش دارد و در رویه شعاعی و پشتی دست در محل استخوان های مچ دست واقع شده و استخوان های ناوی و ذوزنقه ای کف آن را تشکیل می دهند.
آیا کامیکاوا (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل ژاپن است. او در سال ۲۰۰۳ میلادی به نخستین فرد آشکارا تراجنسیتی تبدیل شد که در یک انتخابات در ژاپن انتخاب گردید. کامیکاوا موفق شد از میان ۷۲ نامزد، ششم شود و برای یک دورهٔ چهارساله به مجلس منطقهٔ ستاگایا، توکیو راه یابد. او در زمان ثبت نام برای انتخابات جای «جنسیت» را در فرم خالی گذاشته بود. با این وجود دولت ژاپن اعلام کرد که او را به طور رسمی مرد در نظر خواهد گرفت. به گفتهٔ کامیکاوا، قصد او کار کردن به عنوان یک زن است. هدف او بهبود حقوق زنان، کودکان، سالمندان، افراد ناتوان، و زنان و مردان همجنس گرا، دوجنس گرا، و تراجنسی (دگرباشان) بوده است. کامیکاوا در آوریل ۲۰۰۷ باز هم در انتخابات پیروز شد و توانست به جایگاه دوم در میان ۷۱ نامزد دست یابد.
بسته ویناآران ای () مجموعه ای از ابزارها و کتابخانه های مستقل برای پیش بینی و تحلیل ساختار دوم اسید نوکلئیک است. کد منبع این بسته به صورت نرم افزار آزاد توزیع شده است و برای سکوهای لینوکس، مک اواس و مایکروسافت ویندوز موجود است. مقالهٔ اصلی این بسته بیش از ۲۰۰۰ بار ارجاع داده شده است.
اسکوپ سنگ و سرامیک که با نام های بست سنگ نما یا اتصالات فلزی سنگ و سرامیک هم یاد می شود، قطعه ای است فلزی از جنس ورق گالوانیزه، که مانع از ریزش و افتادن سرامیک و سنگ نما می شود. روش استفاده. اسکوپ با شیاری کم عمق که در پشت سنگ یا سرامیک ایجاد شده -بوسیله سنگ فرز - وارد سنگ و سرامیک شده و پایه های آن درملات (دوغاب) پشت سنگ درگیر می شود؛ و همین امر مانع از سقوط سنگ و سرامیک از نما می شود. این روش جایگزین روش های قدیمی سنگ کاری نظیر خشکه چین، پیچ و رولپلاک و قرار دادن لقمه در پشت سنگ و سرامیک است.
سخت کردن القایی ، نوعی سخت کاری سطحی است. این عملیات به منظور افزایش مقاومت در برابر سایش و خوردگی و سختی لایه خارجی است، که هدف همهٔ این عملیات افزایش طول عمر ماده مورد نظر است. به طور کلی روش های مورد استفاده برای سخت کردن سطحی به دو گرو عمده تقسیم می شوند: توجه شود که در این عملیات اتم های نفوذی باید شعاع اتمی بسیار کوچکی در مقابل اتم های سطح نفوذ داشته باشند تا بتوانند به راحتی و با انرژی کمی بین اتم های سطح نفوذ کنند و ساختار کریستالی جدیدی به وجود آورند. از جمله مثال های روش دوم می توان به سخت کردن سطح توسط شعله حرارتی یا سخت کردن القایی اشاره کرد. حال سراغ روش اول رفته و فرایندهای سختی کردن همراه با تغییر ترکیب شیمیایی را مورد بررسی قرار می دهیم. کربن دهی. نام دیگر کربن دهی کربونیزه کردن است. این روش یکی از ارزان ترین روش های سخت کردن سطحی است که در روش اول گنجانده می شود زیرا با تغییر ترکیب شیمیایی همراه است و ساختار کریستالی با نفوز دچار تغییر می شود. در قدیم کربن را به صورت گازهای کربن دار روی سطح نفوذ می دادند مانند گاز کربن ناشی از زغال چوب به داخل قطعات آهنی نفوذ داده می شد و سپس سریع ان را سرد م
ی کردند. امروزه قطعات آهنی را در یک محیط با دمای بالا و کربن دار قرار می دهند و ان را گرم می کنند و بعد با سرعت معینی دوباره سرد می کنند که خود شامل چند نوع است که بستگی به حالت کربن در محیط برای نفوذ دارد که در زیر به ان اشاره می کنیم. کربن دهی جامد. در این روش فولاد کم کربن را درون یک جعبه فولادی دیگر می گذارند و جعبه فولادی را در معرض حرارت بالا قرار می دهند و اطراف قطعه اصلی را با ترکیباتی همچون زغال چوب و موادی که انرژی آزاد می کنند مانند کربنات باریم و کربنات کلسیم و کربنات سدیم پر می کنند. توجه شود که جعبه فولاد بیرونی باید مقاومت زیادی به حرارت داشته باشد و از نفوذ گازها و ترکیبات درونی به بیرون یا نفوذ هوا به درون جلوگیری کند و سپس آن را به مدت معینی که وابسته به سختی لایه دلخواه در کوره با دمای حدود ۹۰۰ درجه سانتیگراد گرما می دهند. چنانچه بعد عملیات ساختار خارجی این آهن را مشاهده کنیم ساختار دانه ای را مشاهده می کنیم و در سطح خارجی منطقه ای از هایپر یوتکتویید شمال پرلیت با یک شبکه سمانتیت سفید رنگ و سپس منطقه یوتکتویید دیده می شود که تنها شامل پرلیت است. این روش برای ابزاری چون چرخ دنده ها، بادامک ه
ا، میل لنگ ها، کاسه ساچمه ها، زنجیرها استفاده می شود کربن دهی گازی. در کربن دهی گازی از گازهای کربن دار که حین واکنش های خاص درون کوره کربن تولید می کنند مانند گازهای متان پروپان و بوتان را وارد کوره می کنند با توجه به نیاز ما برای عمق نفوذ کربن به درجه حرارت و زمان خاصی نیاز داریم. مزیت این روش نسبت به روش قبل این است که سطح فولاد حاصل تمیز و صاف است و واکنش کربن دهی سریعتر صورت می گیرد زیرا نفوذ اتم های گازی کربن بسیار آسان تر از نفوذ کربن ناشی از مواد جامد کربن دار است. عمق لایه کربن نفوذی را می تواند بین صدم میلی متر و چند میلی متر تغییر داد. یکی از معایب این روش کج و ناصاف شدن قطعه اولیه است. کربن دهی مایع. در این روش کربن دهی به صورت غوطه ور کردن قطعه مورد نظر در نمک مذاب انجام می گیرد. این مذاب شامل کربنات سدیم و نمک طعام و سیلیسیم کاربید است. درجه حرارت باید حدود ۸۵۰ درجه سانتیگراد باشد و زمان مورد نیاز بین ۳۰ دقیقه تا ۴ ساعت وابسته به مقدار نفوذ نیازی و درجه حرارت می تواند تغییر کند. از مزایای این روش صاف ماندن قطعه و کج نشدن ان است. این روش برای کربن دهی به قطعه های کوچک استفاده می شود. ازت دهی. ازت
دهی یا نیتروژن دهی یکی دیگر از روش های افزایش سختی سطح است که در این روش ازت یا نیتروژن را در لایه بسیار نازکی از سطح فولاد نفوذ می دهند. در ازت دهی در واکنش ازت با سطح فولاد نیترایدها تشکیل می شوند بنابراین آلیاژهای که از جنس آلومینیوم و کروم و مولیبدن و تیتانیوم و وانادیوم باشند می توان با ازت دهی نیترایدهای مربوطه را تشکیل داد که باعث افزایش سختی سطح می شود. نیتروکربونیزه کردن. این روش مانند کربونیزه کردن یک عملیات حرارتی-شیمیایی است که همزمان اتم های کربن و ازت به سطح مورد نظر نفوذ می دهند. این روش در محیط مایع یا گاز یا جامد و همچنین در محیط پلاسما انجام می گیرد. نیتروکربونیزه کردن جامد. در این روش قطعات در جعبه های حاوی پودری که شامل سیانیدیک همراه با مقداری از یک ماده فعال کننده است، قرار می گیرد. این روش نسبت به روش های کربن دهی به درجه حرارت کمتری نیاز دارد و دمای کوره باید حدود ۵۰۰ درجه سانتیگراد باشد. نیتروکربونیزه کردن مایع. در این روش قطعه مورد نظر را درون مذاب نمک های سیانیدی غوطه ور می کنند که در این روش باید مذاب های نمک تعویض و تازه شوند که مقرون به صرفه نیست و امروزه از مواد تقویت کننده اثر
نیتروژن دهی استفاده می شود که علاوه بر مقرون به صرفه بودن می توانند مدت زمان عملیات حرارتی را تا نصف کاهش دهند. درجه حرارت کوره نیز باید حدود ۶۰۰ درجه سانتیگراد باشد. نیتروکربونیزه کردن گازی. در این روش از گازهای آمونیاک و گازهای اشباع شده از کربن مونوکسید و کربن دی اکسید به عنوان مواد ازت و کربن زا استفاده می شود. در نیتروکربونیزه کردن باید همواره نسبت فشار جزیی گازهای کربن مونوکسید و کربن دی اکسید و هیدروژن کنترل و تنظیم شود. این عملیات معمولاً در دماهای ۵۷۰ تا ۵۸۰ درجه سانتیگراد انجام می شود. مدت زمان در این روش مانند نیتروکربونیزه کردن مایع است. نیتروکربونیزه کردن پلاسما. این روش حدود ۳۰ سال است که توسعه چشمگیری داشته است و امروزه در بسیاری از شرکت های صنعتی استفاده می شود. این روش از طریق تخلیه الکتریکی انجام می گیرد. بر این اساس قطعات مورد نظر را در یک ظرف تخلیه شده از هوا، که به اند متصل است قرار داده و به کاتد متصل می کنند. پس از تخلیه کامل واکنش ان را با فشاری بین ۰٫۵ تا ۱۰ میلی بار از ازت پر می کنند. سپس با اعمال ولتاژی در حدود چند صد ولت گاز ازت یونیزه می شود. یون ها با شتاب به طرف سطح قطعه حرکت ک
رده و در آنجا عمدتاً سبب خارج شدن اتم های آهن از قطعه می شود؛ بنابراین سطح خارجی قطعه تمیز و فعال شده است و در اثر انرژی ضربه ای، لایه خارجی ان سریع گرم می شود. اتم های خارج شده با اتم های ازت فعال شده، ترکیبات نیتراید آهن را تشکیل می دهند، که بر روی سطح قطعه متراکم شده و متلاشی می شود، به طوری که ازت وارد لایه خارجی قطعه می شود و تا جایی که اتم های آهن از سطح خارج می شوند به مرور زمان نیتراید آهن کاهش می یابد. درجه حرارت و مدت زمان عملیات ازت دهی با توجه به ترکیب گاز و فشار ظرف شدت جریان و ولتاژ گاز تعیین می شود. درجه حرارت در این روش معمولاً بین ۴۵۰ تا ۶۰۰ درجه سانتیگراد نگه داشته می شود.
کلِمان فیلیبِر لِئو دُلیب () ( – )، معروف به لئو دُلیب، آهنگ ساز دوران رمانتیک (۱۸۱۵–۱۹۱۰) اهل فرانسه بود. لئو دلیب در باله، اپرا، اُپِرِت، و دیگر آثار موسیقایی برای صحنه تخصص داشت. دلیب از شاگردان آدلف آدام (۱۸۰۳–۱۸۵۶)، آهنگ ساز و منتقد موسیقی، بود. آثار. معروف ترین آثار او عبارتند از: جوایز. او برندهٔ جایزهٔ بزرگ رم شد.
حزب النصره یک سازمان اسلامگرا است که در سال ۱۹۹۹ در ازبکستان تشکیل شد و از نظر دولت ازبکستان سازمانی تروریستی می باشد. این حزب شامل اعضای حزب التحریر، می باشند. پس از آن که حزب التحریر موفق به سرنگونی دولت ازبکستان نشد، برخی از اعضای آن تصمیم به تشکیل حزبی به نام حزب النصره در تاشکند گرفتند.
«ا-یو» ترانه ای از خواننده آمریکایی لیدی گاگا برای پنجمین آلبوم استودیویی او جوآن (۲۰۱۶) است که در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۶ از طریق اینتراسکوپ رکوردز منتشر شد. ترانه توسط لیدی گاگا، هیلری لینزی، مارک رانسون و بلادپاپ نوشته شده است. در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۶ «ا-یو» در شماره ۶۶، در جدول ۱۰۰ ترانه داغ بیلبورد قرار گرفت. اجراهای زنده. لیدی گاگا برای نخستین بار، ترانه «ا-یو» را همراه با ترانه «یک میلیون دلیل»، ترانه دیگر از آلبوم "جوآن"، به صورت زنده به عنوان مهمان در برنامه تلویزیونی پخش زنده شنبه شب در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۶ اجرا کرد.
سید عباس حسینی میریونسی (۱۳۱۲ در کَرَهْرود اراک) یک روحانی شیعه اهل ایران است. وی نماینده مردم حوزه انتخابیه کنگاور از استان کرمانشاه بود. تحصیلات حوزوی. او در حوزه علمیه قم تحصیل کرده و از شاگردان سید حسین طباطبایی بروجردی، محمدعلی اراکی، سید احمد خوانساری، گلپایگانی و محمد یزدی بوده و از سید روح الله خمینی اجازه فتوا در امور شرعیه را گرفته است. نمایندگی مجلس. او در انتخابات دوره اول مجلس شورای اسلامی با کسب ۱۲٬۲۵۰ رای برابر با ۶۶٫۴درصد آرا وارد مجلس شورای اسلامی شد. امامت جمعه کنگاور. میریونسی همچنین پس از «حاج آقا بزرگ محمدی عراقی» به عنوان امام جمعه شهر کنگاور منصوب شد. منصب فعلی. او در حال حاضر علاوه بر پاسخگویی به مراجعات مردمی در شورای عالی حوزه های علمیه هم عضویت دارد.
مارک آنتوان شارپانتیه (به فرانسوی: Marc-Antoine Charpentier؛ تلفظ به فرانسه: [maʁk ɑ̃.twan ʃaʁ.pɑ̃.tje]؛ ۱۶۴۳ – ۲۴ فوریه ۱۷۰۴) یک آهنگساز اهل فرانسه در دورهٔ باروک بود. شارپانتیه فوق العاده پرکار بود و آهنگ های متنوعی را با بالاترین کیفیت در ژانرهای مختلف تولید می کرد، اما بیش از همه، تسلط او در نوشتن موسیقی آوازهای مذهبی به رسمیت شناخته شده و مورد ستایش معاصرانش قرار گرفته است. هر نوع ارتباط خانوادگی بین او و گوستاو شارپانتیه آهنگساز اپرای اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، بسیار بعید است.
هیلری لینزی () خواننده و ترانه سرای اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. لینزی یک جایزه گرمی برای بهترین ترانه کانتری برای ترانه "Jesus, Take the Wheel" کری آندروود برنده شد.