Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ایالت آزاد دانتسیش ، دولت شهری نیمه خودمختار در اروپای مرکزی بود که بین سال های ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۹ وجود داشت که شامل بندر دانتسیش در دریای بالتیک (امروزه، گدانسک، لهستان) و ۲۰۰ شهرک محاط در این محدوده می شد. این منطقه در ۱۵ نوامبر ۱۹۲۰ و بر اساس ماده ۱۰۰ (بخش XI، بند III) پیمان ورسای در پایان جنگ جهانی اول ایجاد شد. ایالت آزاد شامل شهر دانتسیش و شهرک های مجاور، روستاها و شهرکی که در ابتدا آلمانی تبارها در آن ساکن بودند، می شد. این منطقه پس از جنگ جهانی اول از آلمان (جمهوری وایمار) جدا شده و سپس از جمهوری دوم لهستان مستقل شد. با این همه، ایالتی کاملاً مستقل نبوده و تحت الحمایه جامعه ملل بود. در ۱۹۳۳، حزب نازی محلی، که از سوی اقلیت دموکرات حمایت می شد، اداره دولت شهر را به دست گرفت. بنابر یهودستیزی، بسیاری از یهودیان منطقه را ترک گفتند. پس از اشغال لهستان در ۱۹۳۹، منطقه را به آلمان ضمیمه کرده و با نام رایشس گائو دانتسیگ-پروس باختری، شناختند. نازی ها، لهستانی ها و یهودیان را به اردوگاه های کار اجباری آلمان نازی از جمله اردوگاه مرگ اشتوتهوف در لهستان منتقل کردند. پس از اشغال ایالت به دست ارتش سرخ در سال ۱۹۴۵، بسیاری از
شهروندان، گریخته یا کشته شدند. پس از جنگ، هنگامی که لهستانی ها شروع به بازگشت به شهر کردند، آلمانی تبارها به غرب فرستاده شدند. ایالت، بر اساس توافق پوتسدام جزئی از لهستان شد و آلمانی تبارها از شهر اخراج شدند.
انتقال کودکان () برنامه نجاتی سازمان یافته بود که ۹ ماه پیش از آغاز جنگ جهانی دوم به اجرا درآمد. بریتانیا، میزبان حدود ۱۰۰۰۰ کودک یهودی از آلمان، اتریش، چکسلواکی، لهستان و شهر آزاد دانتسیگ شد. این کودکان در پرورشگاه ها، مسافرخانه ها، مدارس و مزارع اسکان داده شدند. اغلب، آن ها تنها بازمانده های خانواده هایشان پس از هولوکاست بودند. بازماندگان مشهور. برخی از این کودکان در آینده به شهرت و موفقیت دست یافتند. نام برخی از آن ها عبارت است از: بیل گراهام، اوا هس، والتر کوهن، آرنو آلان پنزیاس، کارل رایز ، ولفگانگ ریدلر و گوستاو متزگر.
ورنر کائگی (زادهٔ ۱۹۰۱ – درگذشتهٔ ۱۹۷۹) تاریخ دان سوئیسی است که بیشتر به خاطر کارش، زندگی نامه یاکوب بورکهارت شناخته شده است. این کتاب در ۷ جلد از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۸۲ منتشر شد. کائگی جایزه گوتفرید-کلر-پریس (قدیمی ترین جایزه ادبی سوئیس) و جایزه اراسموس را دریافت کرد. همسرش آدرین فون اسپایر (۱۹۰۲–۱۹۶۷) عارف و استیگماتیست بود. کارگردان روحی و دوستش هانس اوراس فون بالتازار که متخصص الهیات بود مجله ای را در مورد زندگی او سال های طولانی نگه داشته بود که در آن جزئیاتی از رابطه او با ورنر کائگی را می توان پیدا کرد. این نشریه بعدها با نام زمین و بهشت در سه جلد ویرایش شد. کائگی در سال ۱۹۴۸ عضو خارجی آکادمی سلطنتی هنر و علوم هلند شد.
مارک جاناتان هریس (؛ زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۴۱) فیلم نامه نویس، کارگردان و مستندساز اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم های او می توان به راه طولانی خانه (۱۹۹۷) و (۲۰۰۰) اشاره کرد که هر دو برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده اند. او یک بار هم برای فیلم کوتاه "درختان ماموت"، برنده اسکار بهترین فیلم کوتاه مستند شده است.
جیمز مل () یک کارگردان، تهیه کننده و تدوین گر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه امی و جایزه اسکار بهترین فیلم مستند برای فیلم "روزهای آخر" شده است.
روزهای آخر () فیلمی در ژانر مستند به کارگردانی جیمز مل است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده است. پاسخ انتقادی. آخرین روزها نقدهای مثبتی از سوی منتقدان سینما دریافت کرد. بر اساس ۲۴ بررسی، دارای ۹۲٪ رتبه تأیید در وب سایت جمع آوری بررسی روتن توماتوز Rotten Tomatoes است. در متاکریتیک، این فیلم بر اساس ۲۵ منتقد، ۸۵ درصد تأیید شده است. به گفته رادهیان سیمون پیلای برای گاردین، «تز فیلم این است که نازی ها آنقدر برانگیزاننده نفرت بودند که موقعیت خود را در جنگ قربانی کردند تا نسل کشی را انجام دهند و ۴۳۸۰۰۰ یهودی مجارستانی را ظرف مدت شش هفته به آشویتس تبعید کردند. راجر ایبرت برای شیکاگو سان تایمز نوشت که این فیلم «بر آخرین سال جنگ تمرکز می کند، زمانی که آدولف هیتلر، که قبلاً شکست خورده بود و منابعش تمام شده بود، با منحرف کردن مردان، عمق نفرت نژادی خود را آشکار کرد. جان لئونارد برای مجله نیویورک نوشت: "این داستانی است که توسط پنج بازمانده از آن نسل کشی سریع روایت می شود که همگی آنها شهروندان آمریکایی شده بودند و به شهرها و روستاهایی که در آنها به اسارت درآمده بودند یا به اردوگاه ه
ایی که در آن زندانی بودند» بازمی گردند. باربارا شولگاسر-پارکر، منتقد سابق فیلم سانفرانسیسکو اگزمینر، برای Common Sense Media نوشت: "وحشت توصیف شده توسط بازماندگان اردوگاه های مرگ، سربازانی که آنها را آزاد کردند، و مورخان، و همچنین عکس ها و فیلم های آرشیوی، مهم و آموزشی است اما این فیلم برای نوجوانان و بزرگتر مناسب است.
فرودگاه تهو خوان (به زبان بومی: Sân bay Thọ Xuân) یک فرودگاه نظامی و همگانی با کد یاتا THD است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۳۲۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر تان هوا کشور ویتنام قرار دارد. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. The following destinations are served from the airport:
استان آزوا (به لاتین: Azua Province) یک استان در جمهوری دومینیکن است. مساحت این استان ۲٬۵۳۱٫۷۷ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۴ میلادی ۲۹۸٬۲۴۶ نفر می باشد.
ژان مونه (زادهٔ ۹ نوامبر ۱۸۸۸ – درگذشتهٔ ۱۶ مارس ۱۹۷۹) اقتصاددان سیاسی و دیپلمات فرانسوی بود. بسیاری او را معمار اصلی اتحادیه اروپا و پدر و مؤسس اتحادیه اروپا می دانند. او به عنوان رئیس امور عالی سازمان زغال سنگ و فولاد اروپا از عوامل اجرایی اروپا بود و به همین دلیل به عنوان «پدر اروپا» شناخته شده است. مونه که هرگز به عنوان رئیس اتحادیه انتخاب نشده بود، پشت صحنه دولت های آمریکایی و اروپایی به عنوان یک پیونددهندهٔ خوب و عملی انترناسیونالیست کار کرد. او به افتخار دستاوردهایش در کالج اروپا به عنوان حامی سال تحصیلی ۱۹۸۱–۱۹۸۰ نامیده شد.
استان بائوروکو (به لاتین: Baoruco Province) یک استان در جمهوری دومینیکن است. مساحت این استان ۱٬۲۸۲٫۲۳ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۴ میلادی ۱۱۱٬۲۶۹ نفر می باشد.
استان بارائونا (به لاتین: Barahona Province) یک استان در جمهوری دومینیکن است. مساحت این استان ۱٬۷۳۹٫۳۸ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۴ میلادی ۲۳۲٬۸۱۸ نفر می باشد.
استان داخابون (به لاتین: Dajabón Province) یک استان در جمهوری دومینیکن است. مساحت این استان ۱٬۰۲۰٫۷۳ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۴ میلادی ۸۷٬۲۷۴ نفر می باشد.
سری جیفورس ۸۰۰ام () یک خانواده از کارتهای گرافیک اینویدیا برای لپ تاپ و رایانه های رومیزی می باشد. شرکت در اصل چنین برنامه ریزی کرده بود که این کارت بر روی رایانه و مبایل مورد استفاده قرار گیرد. این کارت بر اساس معماری ماکسول طرح ریزی شده است. تکنولوژی ماکسول در کنار بهینه سازی مصرف انرژی کیفیت گرافیکی بهتری را ارائه می کند و همچنین باعث سهولت امر برنامه نویسی می شود.
مکس ول () یک ریزمعماری است که انویدیا با نام کد GPU به عنوان جانشینی برای طرح قبلی خود یعنی معماری کپلر توسعه داده است. این تکنولوژی پس از سری کارت های گرافیک جیفورس ۷۰۰ مورد استفاده قرار گرفت کارت های جیفورس سری ام۸۰۰ و ۹۰۰ از این معماری استفاده می کنند.
خط راه آهن سنگ آهن خط راه آهن ۳۹۸ کیلومتری بین Riksgränsen و Boden در ایالت Norrbotten کشور سوئد می باشد. این خط آهن متشکل از دو شاخه Kiruna به Svappavaara و Gällivare به Koskullskulle است. بخشی که اغلب به صورت محاوره ای شامل خط Ofoten نامیده می شود، ازRiksgränsen تا Narvik در نروژ و شمالی ترین بخش خط اصلی از طریق بالای Norrland از Boden تا Luleå می باشد. پیشینه. این خط آهن با قطارهای باری ۸۶۰۰ تنی که توسط Malmtrafik از شرکت های وابسته LKAB سنگ آهن را از مبدأ معادن به مقصد بنادر Narvik و Luleå حمل می کنند، شناخته میشود. علاوه بر این SJ در زمینه قطارهای مسافربری و CargoNet در زمینه قطارهای کانتینربر فعالیت می کنند. این خط آهن یک خطه الکتریکی با ولتاژ ۱۵ کیلوولت جریان متناوب و فرکانس ۱۶ ۲⁄۳ هرتز کار کرده و بار محوری مجاز آن ۳۰ تن است. طرف سوئدی این خط، شمالی ترین خط در سوئد و بخش نروژی خط، به جز Narvik، شمالی ترین خط راه آهن در کل اتحادیه اروپا بوده در مدار ۶۸٫۴۵۲ درجه شمالی واقع شده است. نخستین بخش از این خط مابین Gällivare به Luleå در سال ۱۸۸۸ افتتاح شد. در سال ۱۸۹۹ خط به Kiruna و در سال ۱۹۰۳ تمام مسیر تا به
Narvik گسترش یافت. برقی کردن مسیر نیز از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۲۳ به طول کشید. بهره برداری از این خط از سال ۱۹۹۳ توسط SJ صورت پذیرفته است. قطارهای سنگین. شرکت Malmtrafik فعالیتش را از اول ژوئیه سال ۱۹۹۶ آغاز کرد. این شرکت، لکوموتیوهای Dm3 را از SJ، شش لکوموتیو EL15 را از NSB و تعدادی کارگاه آموزشی، انبار و ابزارهای لازم جهت تغییر ارتقاء مسیر خریداری کرد. پس از ملی شدن، این خط آهن نخستین شرکت راه آهن خصوصی است که در اروپا جهت تردد قطارهای باری بین المللی فعالیت می کند. بین ۲۶ سپتامبر تا ۲۷ اکتبر، ۲۰۰ تن از کارکنان آن، در اعتراض به قوانین انتقال، دست به اعتصاب زدند. در حالی که اعتصاب هنوز ادامه داشت، میزان بار انتقالی به Luleå افزایش یافت. در ماه نوامبر، LKAB، بندر جدید سنگ معدن در Luleå را با هزینه ای بالغ بر نیم میلیارد کرون سوئد افتتاح کرد که ظرفیت آن حمل شش میلیون تن سنگ معدن در سال بود. در سال ۱۹۹۸، LKAB، افزایش تدریجی در محصولات را تا سال ۲۰۰۵ برآورد کرده بود و لذا اعطای بودجه کافی از طرف صاحبان خط جهت ارتقای آن از حداکثر بار محوری مجاز ۲۵ تن به ۳۰ تن را خواستار شد. با افزودن لکوموتیوهای جدید امکان افزایش بهره ور
ی جهت حمل سنگ معدن فراهم شد. ارتقای خط Ofoten با هزینه ۱۸۰ میلیون کرون نروژ، به LKAB اجازه داد تا بتواند وزن قطارهای خود را از ۴۱۰۰ تن به ۸۶۰۰ تن افزایش دهد. علاوه بر این قطارهای سنگین باید طولانی تر باشند، بطوریکه این مقدار تا ۷۹۰ متر می رسید. در ماه مارس LKAB قراردادی جهت ساخت ۷۵۰ واگن ۱۰۰ تنی را با آفریقای جنوبی منعقد کرد. در ماه آگوست LKAB در موافقت نامه ای ۱۰۰ میلیون کرون نروژ از ۱۳۰ میلیون کرون نروژ مورد نیاز، جهت ارتقای خط به Ofoten پرداخت کرد. در ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۸ قرارداد تحویل ۱۸ دستگاه لکوموتیو Lore امضا شد. در سال ۱۹۹۹، LKAB سهم SJ و NSB را از MTAB خریداری کرد. اولین لکوموتیوهای دوقلو در سال ۲۰۰۰ تحویل شد و تحویلهای سریالی نیز بین سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ بوده است. LKAB در مارس ۲۰۰۴ تصمیم به قطع خرید واگنهای سیلویی و جایگزینی خرید ۷۵۰ واگن سنگین بجای آن ها گرفت. در سال ۲۰۰۳ ارتقای این خط آهن به بار محوری مجاز ۳۰ تن ازKiruna تا Riksgränsen به پایان رسید که اجازه می داد نیمی از قطارها با حداکثر ظرفیت کار کنند. کریدور باری شمال شرق و غرب یک ابتکار توسط اتحادیه راه آهنهای بین المللی جهت نیل به دایر کردن یک ک
ریدور باری از خاور دور به آمریکای شمالی است. در ۲۳ آگوست ۲۰۰۷، LKAB، سفارش چهار لکوموتیو دوقلوی دیگر با هزینه ۵۲ میلیون یورو را داد که باید طی سال های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ تحویل می شدند. این لکوموتیوها جایگزین لکوموتیوهای Dm3 می شدند. بعد از تحویل، شش لکوموتیو در مسیر Kiruna تا Luleå و ۲۰ دستگاه دیگر نیز در مسیر Kiruna تا Narvik بکارگیری شدند. در سال ۲۰۰۹ ارتقای مناسب خط، این اجازه را داد تا تمام قطارها در در کل مسیر Narvik تا Luleå با تمام ظرفیت خود تردد کنند. در سال ۲۰۱۱، LKAB قادر به جایگزینی تمام لکوموتیوهای Dm3 شد و قطارهای سنگ معدن خود را به تعداد ۶۸ رساند. این کار باعث افزایش ظرفیت از ۲۸ میلیون تن به ۳۳ میلیون تن در سال شد. همزمان با این کار، تعداد تردد نیز از روزانه ۲۱ به ۱۵ کاهش یافت. لکوموتیوها. جهت حمل بارهای سنگین سنگ معدن، این خط ابتدا به لکوموتیوهای بخار قدرتمندی در سوئد مجهز بود که بعدها لکوموتیوهای قدرتمند الکتریکی جایگزین آن ها شدند. معروفترین آنها، لکوموتیوهای Dm بودند که امروزه لکوموتیوهای مدرن Lore جایگزین آن ها شده اند. به غیر از قطارهای خاص و ویژه، قطارهای حمل سنگ آهن برخی تجهیزات خاصی دارند که ب
ه این قطارهای سنگین اجازه می دهند سنگینتر از هر جای حوزه اسکاندیناوی و احتمالاً سنگینتر از هر جای اتحادیه اروپا باشند. این قطارها از ترمزهای ویژه و کوپل کننده های SA3 به جای سایر کوپل کننده های استاندارد موجود در سوئد بهره می برند. پس از بهبود و ارتقای وضعیت قوسها به ۷۵۰ متر، وزن قطارها در سال ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ به ۸۶۰۰ تن که شامل لکوموتیو و واگنهایی به وزن ۶۸۰۰ تن بودند، رسید.
دَربَندنامه نام کتابی قدیمی است که سال ها به عنوان منبع اطلاعات دربارهٔ تاریخ کهن شهر دربند قفقاز و داغستان از معروفیت بسیار برخوردار بوده است. نسخهٔ اولیه و اصل "دربندنامه" به فارسی بوده است. اصل فارسی اثر باید مفقود شده باشد، چه "دربندنامه" را بار دیگر شخصی به نام علی یار بن کاظم از متن ترکی به فارسی برگردانید و به شیخ علی خان (ابن فتحعلی) هدیه کرد. شیخ علی خان در ۱۷۹۶ از طرف روس ها به سمت «خان دربند و قبه» منصوب گشت. به این ترتیب فعلاً قدیمترین تحریر فارسی "دربندنامه" تحریری است که در قرن هفدهم وجود داشته است. در نسخهٔ خطی رومیانتسف، مترجم ترکی آن، محمد آوابی آق تاشی، به صراحت می گوید که ترجمهٔ او از روی یک اصل فارسی است، که ولی نعمتش خواسته است مشکلات عربی و فارسی آن را برایش ساده کند. به گفتهٔ بارتولد، این ولی نعمت به نام چوبان بیک، فرزند شمخال، از اخلاف (اوغلو) گری خان، و حتماً یکی از امیرزادگان محلی داغستان بوده است. نخستین نسخهٔ "دربندنامه" که شناخته شد، نسخه ای بود که امامقلی حاکم داغستان در ۱۷۲۲، هنگام اشغال آنجا، به پتر کبیر تقدیم کرد. نسخه های موجود فعلی یا به فارسی است یا به ترکی آذربایجانی. فردی
به نام میرزا کاظم بیک ویرایشی از "دربندنامه" را در سال ۱۸۵۱ در سن پترزبورگ منتشر کرد. میرزا کاظم بیک، خود اهل دربند و نوادهٔ یکی از وزیران قبلی حاکم آنجا، فتحعلی خان، بود. نخستین ترجمهٔ معتبر کتاب به فرانسوی در ۱۸۲۹ به کوشش جی. کلاپروت صورت گرفت. دربندنامهٔ جدید. دست نوشتهٔ «"دربندنامهٔ جدید"» در ایام تسلط روس ها بر دربند نگارش یافته است و اصل آن در مؤسسهٔ خاورشناسی آکادمی علوم روسیه نگهداری می شود. نویسنده، که با اثر تاریخی مشهوری به نام "دربندنامه" آشنا بوده، اثر خود را «کتابی تازه به نام دربندنامه» نامیده است. پس از آن، این کتاب با نام «"دربندنامهٔ جدید"» شناخته شده است. نام کامل نویسنده، چنان که در پیشگفتار دست نوشته آمده، «محمد حیدر» پسر «میرزا آقاسی» بوده که در سال ۱۷۷۶ میلادی در «دربند» متولد شده است. «"دربندنامهٔ جدید"»، مقاله ای است کوتاه که بیشتر به تاریخ سیاسی دربند، از بنیان گذاری شهر تا پیوستن آن به روسیه (سال ۱۸۰۶ میلادی) و پس از آن، در دورهٔ حکومت «نیکلای اول»، یعنی سال های ۱۸۲۵ تا ۱۸۵۵، می پردازد. این مقاله، نمونه ای از تاریخ نگاری سدهٔ نوزدهم میلادی داغستان به زبان فارسی است.
بازی سایبریا یک اکشن، ماجراجویی با تم علمی و تخیلی است که در ابتدا برای سیستم عامل ام اس داس در ژانویه ۱۹۹۴، سپس دو سال بعد برای کنسول های پلی استیشن، سگا ساترن و ۳دی او منتشر گردید. در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۱۵ این بازی توسط GOG.com برای پلتفرم های مایکروسافت ویندوز، لینوکس و مکینتاش به صورت دیجیتالی عرضه گردید. همچنین ادامه ای برای این بازی با عنوان «سایبریا ۲: رستاخیز» در سال ۱۹۹۵ برای ام اس داس و ویندوز منتشر شد. گیم پلی. بازی سایبریا در طول گیم پلی، از گرافیک پیشرفته و از پیش رندر شده استفاده می کند. در طول بازی و با وجود خطی بودن داستان، قسمت هایی وجود دارد که بازیباز باید تصمیم هایی اتخاذ کند که می تواند در ادامه داستان تأثیرگذار باشد. گیم پلی بازی متشکل از چهار حالت مختلف است: گشت و گذار در محیط های بازی هنگام راه رفتن، حل کردن معماهای بازی در حالت تمام صفحه، استفاده از یک جنگ افزار که در برج قرار دارد برای سرنگون کردن هواپیماها، و پرواز با وسایل مختلف. در هنگام پرواز، سرعت و جهت حرکت هواپیما بر عهده هوش مصنوعی است و بازیباز کنترل آتش اسلحه ها را بر عهده دارد. اسلحه های مختلفی در بازی وجود دارد برای مثال د
ر حالت پیاده، اسلحه متصل به بازوی یکی از شخصیت ها (زاک)، دارای توان شلیک پالسی می باشد. حالت دیگر استفاده از اسلحه در هنگام پیاده بودن شامل تله گذاری است که بازیباز باید با قرار دادن تله ها در مکان های مناسب اقدام به نابودی دشمنان نماید. در قسمت شلیک از اسلحه های روی برج، دو پرتو انرژی از هر قسمت اسلحه پرتاب می شود. شخصیت ربات بازی (چارلی) هم یک روش جدید برای حمله کردن دارد: یک اسلحه مخصوص که قادر به کشتن تمام دشمنان حاضر در صحنه است. قسمت حل معماهای بازی نیز تنوع زیادی دارد، برای مثال پیدا کردن رمز عبور رایانه ها برای خنثی کردن بمب. شخصیت (زاک) قادر به استفاده از وسیله خاصی است به نام BLADES (مخفف Bi-optic Low Amplitude Displayed Energy System) که توانایی اسکن کردن معماهای بازی را برای پیدا کردن راه های کمکی دارد. سه حالت مختلف BLADES عبارتند از: درجه سختی معماها و مبارزات در شروع بازی قابل تعیین است، اما این اجازه به بازیباز داده نمی شود که هر دو را در حالت «آسان» قرار دهد. اگر بازیباز این کار را انجام دهد، بازی به اطلاع او می رساند که درجه سختی بازی خودبخود بر روی «خیلی آسان» قرار خواهد گرفت. نسخه ساترن با
زی قابلیت پشتیبانی از ماوس و «میشن استیک» را دارا می باشد. نسخه ۳دی او فقط از کنترلر استاندارد و «میشن استیک» پشتیبانی می کند. داستان. داستان در حدود سال ۲۰۲۷ و بعد از گذشت ۵ سال از فاجعه اقتصادی جهانی اتفاق می افتد، کل دنیا به دو قسمت تقسیم شده و هر قسمت تبدیل به یک قدرت جهانی شده اند، «اولین ائتلاف جهانی» (First World Alliance) در غرب و «کارتل» (Cartel) در شرق. رهبر ائتلاف جهانی به نام «دولین» (Devlin) گزارشی دریافت می کند مبنی بر اینکه یک سلاح ویرانگر در پایگاه مخفی در سیبری روسیه در حال ساخت است. نام این پایگاه مجتمع سایبریا می باشد. برای پیدا کردن رمز و راز این اسلحه، «دولین» یک هکر سایبری به نام «زاک کینگستون» (Zak Kingston) را که محکوم شده بود مورد عفو قرار داده و با تجهیز او، زاک را به عنوان نفوذی روانه مجتمع سایبریا می کند. از آنطرف گروه کارتل نیز که شایعه ساخت یک اسلحه فوق العاده قدرتمند را شنیده، سعی در کنترل مجتمع سایبریا می کند تا سر از راز ساخت این اسلحه توسط گروه ناشناس در بیاورد. زاک با یک گروه مزدور در یک دکل حفاری نفت از طرف ائتلاف جهانی ملاقات می کند و یک جنگده TF-22 تحویل می گیرد تا به وسی
له آن بتواند به مجتمع سایبریا برسد. در همین حین گروه کارتل به دکل نفتی حمله می کند، اما مزدوران که احساس می کنند از طرف زاک مورد خیانت قرار گرفته اند، قصد کشتن او را می کنند. زاک در نهایت موفق به دزدیدن جنگده TF-22 شده و در نهایت پس از عبور از مکان های مختلف و مبارزه با دشمنان به مجتمع سایبریا می رسد. در هنگام کاوش در مجتمع سایبریا، زاک با سربازان زیادی از گروه کارتل روبرو می شود و در ضمن مجبور به نابودی آزمایشگاه مخفی تولید ویروس مجتمع می گردد. زاک در حین کاوش با مجموعه ای از روبات های مینیاتوری برخورد می کند به نام «سایبریون» (Cyberion). «دولین» به زاک اطلاعاتی در مورد وصل کردن روبات های سایبریون به مغز زاک می دهد و پس از رسیدن زاک به سایبریون، دولین تصمیم به نابودی اسلحه و زاک با هم می گیرد. زاک پی به نقشه دولین می برد و سایبریون را خنثی می کند، در همین هنگام سایبریون به زاک پیشنهاد همکاری می دهد که مورد قبول زاک واقع می شود و با هم راهی مدار زمین می گردند تا با دولین رهبر گروه ائتلاف جهانی در سفینه اش روبرو شوند؛ و در نهایت موفق به از بین بردن ایستگاه فضایی و کشتن دولین می شوند. بازتاب ها. نقدهای مربوط به
بازی تنوع زیادی داشت، اغلب صحنه های سینماتیک و افکت های از پیش رندر شده بازی مورد تحسین قرار گرفت. به گفته «فیلیپ جانگ» (Philip Jong) منتقد Adventure Classic Gaming، «سایبریا اولین عنوانی است که انیمیشن های رایانه ای را با تکنیک های فیلمسازی هالیوودی ترکیب نموده و کات سین ها و صحنه های چشم نوازی ایجاد کرده.» سایت آی جی ان هم در تعریف بازی گفته «استفاده از زوایای مختلف دوربین، صداهای وهم آلود، منابع نوری پرجزییات و کات سین های جذاب واقعاً بازیباز را به داخل بازی می کشاند» «اسکیری لری» از گیم پرو در مورد بازی می نویسد: «رندرینگ خوب مدل های پلی گانی و پشت صحنه های پر از جزئیات برای نسخه سگا ساترن». مجله ماکسیموم (Maximum) از بازی تعریف کرده: «گرافیک خوب و خیره کننده» و البته همانند منتقدان مجله سگا ساترن، گرافیک بخش ضد هوایی بازی را اصلاً جالب ارزیابی نکرده است. یکی دیگر از ایرادات وارد بر بازی از سمت منتقد Adventure Classic Gaming اینطور بیان شده «معماهای ضعیف… که با داستان یا گیم پلی بازی هماهنگ نیست» و در پایان اینگونه نتیجه گیری نموده «یک بازی زیبای کلاسیک اما بی ارزش» گیم پلی بازی از نظر Radion Automatic م
نتقد «مجله سگا ساترن» (Sega Saturn Magazine) لذت بخش عنوان شده، اما به گفته او مشکل خواهد بود که آن را به کسی پیشنهاد کند، المنت های بخش نقش آفرینی بازی عمق کافی را ندارد و برای علاقه مندان جذابیت لازم را ندارد و بخش اکشن بازی یک مقدار ساده طراحی شده برای عنوانی که می خواهد یک شوتم آپ فضایی فوق سریع باشد. مجله ماکسیموم موارد انتقادی را اینگونه بیان می کند: «طرفداران اصیل نقش آفرینی در این بازی با نقش آفرینی ضعیف و سطحی رویرو می شوند و طرفداران سبک اکشن هم با یک اکشن بی حس مواجه خواهند شد». «اسکیری لری» از گیم پرو از کنترل ضعیف بازی انتقاد نموده و می گوید که گیم پلی بازی بسیار بر روی بخش های معمایی فوکوس کرده و از پرداختن به قسمت های اکشن بازی غافل مانده است.
گناه کشیش موره () عنوان پنجمین رمان از مجموعهٔ بیست جلدی چرخهٔ مشهور امیل زولا، نویسنده، روزنامه نگار و نمایش نامه نویس فرانسوی موسوم به روگن ماکار است، کتاب در سال ۱۸۷۵ منتشر گردید شرح کوتاهی بر کتاب. کتاب "گناه کشیش موره" در حقیقت زیر مجموعهٔ رمان قبلی زولا با نام "فتح پلاسان" است، ماجرای کتاب همچون رمان قبلی با تمرکز بر روی یک روستای دور افتاده نگاشته شده است. این کتاب یک اثر غیرمنتظره از جانب زولا است، رمان شامل تعداد بسیار کمی از شخصیت ها و مکان ها است و سطح مشاهدهٔ رئالیستی در مقایسه با فانتزی آشکارترین آثار نامتعارف نویسنده دارد. با این حال با توجه به سبک خاص نویسنده اش و چیره دستی وی در تشریح اشخاص و مکان ها یک رمان فوق العاده و قابل خواندن است، نوع نگارش زولا در تک تک آثار مجموعهٔ روگن ماکار همچون کمدی انسانی بالزاک به شکلی است که خواننده حتی بدون خواندن آثار قبلی (که مکمل یکدیگر) هستند به هیچ عنوان احساس خلأ و سر در گمی نمی کند.
ان کریستی (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "اسپیدی" اشاره کرد.
دیستریتو ناسیونال (به لاتین: Distrito Nacional) یک استان در جمهوری دومینیکن است. مساحت این استان ۱۰۴٫۴۴ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۴ میلادی ۱٬۴۰۲٬۷۴۹ نفر می باشد.
برت وودراف (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "اسپیدی" اشاره کرد.
ان جی سی ۷ یک کهکشان مارپیچی در صورت فلکی سنگتراش است. این کهکشان در سال ۱۸۳۴ توسط جان هرشل ستاره شناس انگلیسی با استفاده از یک تلسکوپ بازتابی ۱۸٫۷ اینچی کشف شد.
جی. وارن کریگان (؛ – ) هنرپیشه و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۴ میلادی فعالیت می کرد. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
استان دوارته (به لاتین: Duarte Province) یک استان در جمهوری دومینیکن است. مساحت این استان ۱٬۶۰۵٫۳۵ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۴ میلادی ۳۳۸٬۶۴۹ نفر می باشد.
استان ال سیبو (به لاتین: El Seibo Province) یک استان در جمهوری دومینیکن است. مساحت این استان ۱٬۷۸۶٫۸۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۴ میلادی ۱۱۰٬۲۱۲ نفر می باشد.
استان الیاس پینیا (به لاتین: Elías Piña Province) یک استان در جمهوری دومینیکن است. مساحت این استان ۱٬۴۲۶٫۲۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۴ میلادی ۸۴٬۶۳۲ نفر می باشد.
عالیجناب اوژن روگن () عنوان ششمین رمان از مجموعهٔ بیست جلدی چرخهٔ مشهور امیل زولا، نویسنده، روزنامه نگار و نمایش نامه نویس فرانسوی موسوم به روگن ماکار است، کتاب در سال ۱۸۷۶ در دورهٔ لی سیسل، قبل از اینکه به شکل کتاب منتشر شود به شکل پاورقی منتشر گردید، این کتاب زولا بعد از کتاب گناه کشیش موره نوشته شد. رمان به وسیلهٔ "ماری نیل شروود" و با عنوان "کلوریندا" به سال ۱۸۸۰ به انگلیسی برگردان شد، همچنین توسط "کنوارد فیلیپ" نیز با عنوان "رمز و راز دادگاه لوئی ناپلئون" در سال ۱۸۸۴ اقتباس و ترجمه گردید. در سال های ۱۸۹۷ و ۱۹۵۸ ترجمه های دیگری به انگلیسی از این کتاب انجام شد.
در رایانش، یک لایهٔ انتزاع یا سطح انتزاع روشی برای پنهان سازی جزئیات پیاده سازی مجموعه ای از قابلیت ها است که امکان جداسازی وابستگی ها و تسهیل هم کنش پذیری و چندسکویی را فراهم می کند. از جمله مدل های نرم افزای که از انتزاع پشتیبانی می کنند شامل مدل هفت لایه ای OSI برای پروتکل های شبکهٔ کامپیوتری و کتابخانهٔ گرافیکی OpenGL می باشند.
اتاقک یونیزاسیون یا اتاقک یونیزان ساده ترین آشکارساز پرتویی است که با گاز پر شده است و به طور گسترده برای آشکارسازی و اندازه گیری انواع خاصی از پرتوهای یونساز، پرتوی ایکس و گاما و ذرات بتا بکار می رود. معمولاً، واژه «اتاقک یونیزان» منحصراً برای توصیف آشکارسازهایی به کار می رود که ذرات تولید شده با یونسازی مستقیم در گاز حساس را تحت تأثیر میدان الکتریکی جمع آوری می کنند. این واژه فقط برای بارهای گسسته ای که با برخورد پرتوی تابشی و گاز موجود در محفظه ایجاد می شود بکار گرفته می شود و بارهایی را که براساس مکانیزم های شکست بهمنی رخ می دهد مانند آنچه در شمارنده گایگرمولر یا شمارنده تناسبی وجود دارد را شامل نمی شود. اتاقک یونیزان پاسخ یکنواخت مناسبی به پرتوها در دامنه وسیعی از انرژی ها دارد و برای اندازه گیری سطوح بالایی از پرتو گاما نسبت به سایر آشکارسازها مناسب تر است. از این نوع آشکارسازها به طور گسترده در صنایع هسته ای، آزمایشگاه های تحقیقاتی، رادیوگرافی، رادیوبیولوژی و مانیتورینگ محیطی استفاده می شود. اصول و نحوه عملکرد. اتاقک یونیزان، بارهایی را که حاصل از برخورد گاز با پرتوی تابشی است را اندازه گیری می کند. ای
ن آشکارساز از محفظه پرشده از گاز، و دو الکترود به نام های آند و کاتد تشکیل شده است. الکترودها ممکن است به صورت دو صفحه موازی (مسطح) یا یک استوانه هم محور با سیم مرکزی آند باشد. اعمال پتانسیل الکتریکی بین دو الکترود باعث ایجاد میدان الکتریکی می شود. زمانی که گاز بین الکترودها با برخورد پرتوی یونساز به آن، یونیزه شود، جفت یون هایی ایجاد می شود و بارهای مثبت و الکترون های جدا شده به سمت الکترودهای با قطبیت مخالف در اثر وجود میدان الکتریکی حرکت می کنند (بارهای مثبت به سمت کاتد و الکترون ها به سمت آند). بنابراین جریانی به نام جریان یونیزان با مدار الکترومتر اندازه گیری می شود. این مدار باید قادر باشد که جریان های بسیار اندک خروجی که بین فمتوآمپر و پیکوآمپر (براساس نوع اتاقک، دز پرتو و ولتاژ اعمالی) هست را اندازه گیری کند. میدان الکتریکی کمک می کند تا این دستگاه به طور پیوسته الکترون های تولیدی را جمع آوری کند تا از اشباع شدن گاز (زمانی که یون های بیشتری قابل جمع کردن نیستند) یا ترکیب جفت یون ها (باعث کاهش جریان می شود) جلوگیری کند؛ در نتیجه میدان الکتریکی باید از یک مقداری بالاتر باشد که از بازترکیب جفت الکترون-یو
ن جلوگیری نماید وگرنه اطلاعات از دست می رود. این حالت عملکرد را مد یا حالت جریان می نامند، بدین معنا که سیگنال خروجی یک جریان پیوسته است نه یک پالس خروجی مانند آنچه در شمارشگر گایگرمولر یا شمارشگر تناسبی وجود دارد. در مقابل این مد، مد پالس وجود دارد که هر پالس اطلاعاتی راجع به انرژی تابش ارائه می دهد.